20-р зууны эхэн үеэс өмнө халдварыг эмчлэх арга нь эмийн ардын аман зохиолд тулгуурладаг байв. Халдварыг эмчлэхэд ашигладаг нянгийн эсрэг шинж чанартай хольцыг 2000 гаруй жилийн өмнө тодорхойлсон байдаг. Эртний египетчүүд, эртний Грекчүүд зэрэг эртний олон соёлууд халдварыг эмчлэхийн тулд тусгайлан сонгосон хөгц, ургамлын гаралтай материал, хандыг ашигладаг байв. Бичил биетний хоорондох антибиотикийн лабораторид хийсэн сүүлийн үеийн ажиглалтууд нь бичил биетний үүсгэсэн байгалийн бактерийн эсрэг бодисыг илрүүлэхэд хүргэсэн. Луис Пастер "Хэрэв бид зарим бактерийн хооронд ажиглагдсан антагонизмд хөндлөнгөөс оролцож чадвал энэ нь эмчилгээний хамгийн том найдварыг өгөх болно" гэж тэмдэглэжээ. "Амьдралын эсрэг" гэсэн утгатай "антибиоз" гэсэн нэр томъёог Францын нян судлаач Жан Пол Вуиллемин эдгээр эрт үеийн бактерийн эсрэг эмүүдийн үзүүлсэн үзэгдлийг тайлбарлах нэр болгон нэвтрүүлсэн. Антибиозын талаар анх 1877 онд Луис Пастер, Роберт Кох нар агаарт дамждаг нян нь Bacillus anthracis-ийн өсөлтийг саатуулдаг болохыг ажигласнаар нянгийн талаар анх тодорхойлсон байдаг. Эдгээр эмийг хожим 1942 онд Америкийн микробиологич Селман Ваксман антибиотик гэж нэрлэжээ. Синтетик антибиотик хими эмчилгээг 1880-аад оны сүүлээр Германд Пол Эрлихтэй хамт нянгийн эсрэг эмийн хөгжил, шинжлэх ухаан болгон эхлүүлсэн. Эрлих зарим будагч бодисууд нь хүн, амьтан эсвэл бактерийн эсийг өнгөөр ​​будаж байсныг тэмдэглэсэн бол бусад нь тийм биш юм. Дараа нь тэрээр хүний ​​биед хор хөнөөл учруулахгүйгээр бактерийг холбож устгадаг сонгомол эмийн үүрэг гүйцэтгэх химийн бодис бүтээх боломжтой гэсэн санааг дэвшүүлэв. 1907 онд тэрээр олон зуун будагч бодисыг янз бүрийн организмын эсрэг шинжилсний дараа эмэнд тустай эм болох синтетик бактерийн эсрэг салварсаныг одоо арсфенамин гэж нэрлэжээ.
Антибиотик хэрэглэхээс өмнө хүмүүс халдварыг эмчлэх ямар аргыг хэрэглэдэг байсан бэ?
эмийн ардын аман зохиол