Дэшин Шекпагийн айлчлалын дараахан Ёнле хаан Түвдтэй цай, адуу, давс зэрэг худалдааг хөнгөвчлөхийн тулд Янзи, Меконг мөрний дээд хэсэгт зам тавьж, худалдааны цэг байгуулах тушаал өгсөн гэж Цай бичжээ. Худалдааны зам нь Сычуань хотоор дайран, Юньнань мужийн Шангрила хошууг дайран өнгөрчээ. Ван, Ньима нар Мин улсын энэхүү "алдаа гувчууртай холбоотой худалдаа" нь Хятад цайг түвд адуугаар сольж, Төвдийн элч нар болон Төвд худалдаачдад Хан хятадын худалдаачидтай худалдаа хийх зөвшөөрөл олгосон нь "Мин гүрний ордны Түвд дэх засаглалыг улам бэхжүүлсэн" гэж батлав. Россаби, Сперлинг нар Төвд адууны хятад цайны энэ худалдаа Мин улсаас өмнө ч байсан гэж тэмдэглэжээ. Ван Анши (1021–1086) Хятад улс хангалттай хэмжээний цэргийн хүчин чадалтай адуу гаргаж чадахгүйг мэдээд Хятад цайны оронд Өвөр Азиас адуу авахыг зорьсон гэж Питер С.Пердю хэлэв. Хятадуудад морь нь зөвхөн морин цэрэгт төдийгүй армийн хангамжийн тэргэнцэрт татагдах малын хувьд хэрэгтэй байв. Төвдүүд хятад цайг ердийн ундаа төдийгүй шашны зан үйлийн нэмэлт болгон хэрэглэхийг шаарддаг байв. Мин улсын засгийн газар цайны үйлдвэрлэлд монополь тогтоож, энэ худалдааг улсын хяналттай зах зээлээр зохицуулахыг оролдсон боловч цэргийн бүтэлгүйтэл, цай үйлдвэрлэдэг бүс нутгуудад экологийн болон худалдааны дотоодын дарамт шахалтаас үүдэн 1449 онд уналтад орсон.
Ёнлэ Төвдтэй юу наймаа хийхийг хүссэн бэ?
цай, морь, давс