Энэхүү шинэлэг санхүүгийн бүтээгдэхүүний өсөлт нь илүү төвөгтэй байдалтай зэрэгцэн явав. Энэ нь нэг ипотекийн зээлд холбогдсон оролцогчдын тоог хэд дахин нэмэгдүүлсэн (үүнд моргейжийн зуучлагчид, мэргэшсэн үүсгэн байгуулагчид, үнэт цаас гаргагчид болон тэдгээрийн зохих шалгалтын фирмүүд, менежерийн агентууд болон арилжааны ширээ, эцэст нь хөрөнгө оруулагчид, даатгалууд болон репо санхүүжилтийн үйлчилгээ үзүүлэгчид багтана). Суурь хөрөнгөөс холдох тусам эдгээр оролцогчид шууд бус мэдээлэлд (түүний дотор гуравдагч талын байгууллагуудын FICO оноо, зээлийн чадварын үнэлгээ, зохих шалгалт, хамгийн чухал нь үнэлгээний агентлагуудын компьютерийн загварууд болон эрсдэлийн удирдлагын хэсгүүд) илүү их найдаж байв. Энэ нь эрсдэлийг тараахын оронд залилан мэхлэх, буруу дүгнэлт хийх, эцэст нь зах зээлийг сүйрүүлэх үндэслэл болсон. 2005 онд хэсэг компьютер судлаачид үнэлгээний агентлагуудын гаргасан нэг талыг барьсан үнэлгээний механизмын тооцооллын загварыг бүтээсэн бөгөөд энэ нь 2006-2008 онд болсон бодит байдалтай нийцэж байна.[ишлэл шаардлагатай].
Суурь хөрөнгөөс холдох тусам байгууллагууд юунд илүү найддаг байсан бэ?
шууд бус мэдээлэл