Дундад Мин гүрний стратегийн тухай хэлэлцүүлэг нь юуны түрүүнд Монголчууд Мин Хятад руу дайралт зохион байгуулахын тулд цугларах бааз болгон ашиглаж байсан Ордос бүс нутгийг сэргээхэд чиглэж байв. Норбу хэлэхдээ, умард зүгт чиглэсэн Монголчуудын заналхийлэлд санаа зовж байсан Мин гүрэн Түвдийн бүрэн эрхт байдлын тухай мэдэгдлээ хэрэгжүүлэх эсвэл батлахын тулд нэмэлт зэвсэгт хүчээ харамлаж чадахгүй байсан; оронд нь тэд дипломат үйлдлээр Түвдийн лам нарт хязгааргүй тооны цол хэргэм, бэлгийг овоолдог "Күнзийн хүндэтгэлийн харилцааны хэрэгсэл"-д найдаж байв. Сперлинг Мин, Түвдийн хоорондын нарийн харилцаа нь "нэгдсэн Хятад улс тусгаар тогтносон Түвдтэй хамгийн сүүлд харьцах явдал" байсан бөгөөд тэдний хил дээр зэвсэгт мөргөлдөөн гарч болзошгүй байсан бөгөөд Мин улсын Төвдтэй хийх гадаад бодлогын эцсийн зорилго нь "Төвдийн аливаа аюул заналхийллийг дарангуйлах явдал биш" гэж тэмдэглэжээ. П.Критиан Клигер хэлэхдээ, Мин улсын шүүх Төвдийн дээд лам нарыг ивээлдээ авч байсан нь "хил орчмын бүс нутгийг тогтворжуулах, худалдааны замыг хамгаалах зорилготой байсан" гэж үздэг.
Ордосын бүсийг хэн дайралт хийх газар болгон ашигласан бэ? 
Монголчууд