Шопены Сандтай харилцаа 1846 онд түүний охин Соланж болон Соланжийн сүйт залуу, аз агнах уран барималч Огюст Клесинжер нартай холбоотой асуудлаас болж муудсан юм. Хөгжмийн зохиолч ээжтэйгээ байнга хэрэлдэж, Соланжийн талд орж; тэрээр мөн Сандын хүү Морисийн атаархалтай тулгарсан. Шопен Сандын улс төрийн эрс эрэл хайгуулд огт хайхрамжгүй ханддаг байсан бол Санд нийгмийнхээ найзуудыг үл тоомсорлодог байв. Хөгжмийн зохиолчийн өвчин даамжрах тусам Санд "гурав дахь хүүхэд" гэж нэрлэсэн Шопены амраг биш, сувилагч болж хувирав. Гуравдагч этгээдэд бичсэн захидалдаа тэрээр тэвчээргүй байгаагаа ил гаргаж, түүнийг "хүүхэд", "бяцхан сахиусан тэнгэр", "зовлонт хүн", "хайртай бяцхан хүүр" гэж нэрлэжээ. 1847 онд Санд Лукрезия Флориани романаа хэвлүүлсэн бөгөөд түүний гол дүрүүд болох баян жүжигчин, эрүүл мэнд муутай хунтайжийг Санд ба Шопен гэж тайлбарлаж болно; Энэ түүх Шопены хувьд сайшаалтай байсангүй, тэр Санд хэвлэгчийн галыг засахад нь тусалж байх зуураа оньсого санааг орхигдуулж чадахгүй байв. 1847 онд тэрээр Нохант дээр очоогүй бөгөөд Сандын хэлснээр "есөн жилийн онцгой нөхөрлөлийн хачирхалтай дүгнэлт" хийсэн ууртай захидал харилцааны дараа тэрээр арван жилийн харилцаагаа чимээгүйхэн дуусгажээ. Тэр хоёр дахиж хэзээ ч уулзахгүй.
Өвчин нь даамжирч байхад Санд Шопенийг юу гэж хэлж эхэлсэн бэ?
гурав дахь хүүхэд