کتاب چهارده ۱۴ رمانی  است از شمیم بهار که اتفاقاتش در سال هزاروچهارصد می افتد فرض کنید دو دختر تحصیل کرده ی دهه شصتی از پی مشکلات دهه شصتی ها که می دانید پایتخت را رها می کنند که بروند به یک گوشه ی دنج شهر کوچکی در حاشیه ی کویر شاید حوالی  خراسان جنوبی به اسم گلشن هم خانه اند و یکی مامایی خوانده و آنیکی پزشکی آمده اند به گلشن در بحران کرونا زیر سایه ی مرگ از پی  رفع مشکلات اما متوجه می شوند که آدم ها مشکلاتشان را با خود می برند به هرکجا حتا بهشت زمینی