کتاب مانیزانرمانفیلمنامه نوشته محمد حسن ارجمندی  کتاب مانیزان رمانی است که رخ فیلمنامه برتن کرده است و روایتگر داستان نوجوانی روستایی به نام عطا است که بیماری نارسایی قلبی مادر ضربان قلب پر تپش احساسش را کند کرده است او دیگر آن دانش آموز ممتاز مدرسه و بچه سربه راه خانواده نیست عطا وقتی به طور اتفاقی باخبر می شود که اگر مادرش تا یک ماه دیگر قلب دریافت نکند خواهد مرد تصمیم می گیرد پاشنة درخانة خدا را از پا درآورد و خدا را مجبور کند تا مادرش را نجات دهد در این رمان ما شاهد تلاش های عطا هستیم که هر روز بیشتر تلاش می کند و حال مادر بدتر می شود تا اینکه تصمیم می گیرد  داستان مانیزان در روستایی به همین نام در نزدیکی شهر ملایر می گذرد روستایی که از مشاهیر شیره پزی ایران و جهان است  رمانفیلمنامه مانیزان را که انتشارات کتاب ارج در 180 صفحه  با طرح جلدی زیبا از علیرضا حمیدی با قیمت 100 هزارتومان در قطع رقعی به چاپ رسانده است به صورت نسخة چاپی هم اکنون توسط ناشر با شمارة تماس 09125219167 و همچنین در سایت های دیجیکالا برای فروش ارائه شده است در ادامه لینک های خرید نسخه های چاپی الکترونیک و صوتی کتاب مانیزان قرار داده شده است  نویسنده این کتاب را به افراد زیر تقدیم کرده است  این اثر  را تقدیم می کنم   به همه کسانی که در اعتلای فرهنگ اهدای اعضا می کوشند به خصوص خانواده اهداکنندگان اعضا به شوهرخواهر عزیزمآقای محمد رضاییکه قلبمحمد حسین بهنام مهر در سینه او می تپد و انگیزهء من برای نگارش این فیلمنامه؛ و مشاهدهء حالات او در دوران سخت نارسایی قلبی راهنمای من برای هرچه واقعی تر نگاشتن این داستان بود به سرکار خانم بتول حسنی مادر بزرگوار مرحوم محمد حسین بهنام مهر که روح بزرگ او در اهدای قلب جوان برومندش ستودنی است به او که پس از نزدیک به دو دهه همچنان رابطه گرم و مادرانه ای با خانوادهء خواهرم دارد و شوهرخواهرم را پسر خود می داندگفتنی است سکانس های شب اهدای قلب براساس رخدادهای واقعی نوشته شده است و به خواهر عزیزم نرگس ارجمندی که صبوری او در دوران بیماری محمد عزیز و پس از عمل دریافت قلب او مثال زدنی است لینک خرید کتاب الکترونیک مانیزان در فیدیبو لینک خرید کتاب مانیزان در دیجیکالا در مقدمه این کتاب آمده است  ماجرای فیلمنامة مانیزان از داستانی کوتاه با نام درخت انتظار شروع شد که  در سال های آغازین دهة 80 در ذهنم جان گرفته و مثل بسیاری از طرح های داستانی دیگر که گوشة ذهنم نفس می کشند و به دنبال مجالی برای ظهور و بروز می گردند هنوز بر کاغذ نیامده بود در میانة دهة 80 خورشیدی بود که همکاری و دوستی من با سینا موحدی شکل صمیمانه تر و همدلانه تری به خود گرفت او که تازه از دورة کارشناسی ارشد رشتة کارگردانی دانشگاه صدا و سیما  فارغ التحصیل شده بود تصمیم داشت فیلمی بسازد یک روز برای رفتن به میدان راه آهن و رفتن به زادگاهشمیانه هم مسیر بودیم در راه داستان درخت انتظار را برایش تعریف کردم  پسندید و از من خواست فیلمنامه اش را بنویسم همزمان سینا برای گذران خدمت سربازی به صورت امریه به مرکز صدا و سیمای آذربایجان غربیارومیه رفت و با ارائة خلاصة داستان با سیمای مرکز ارومیه در خصوص ساخت فیلمی بر اساس فیلمنامة درخت انتظار  که نامش به تاشکفتن تغییر یافته بود به توافق رسید من به کار نگارش فیلمنامه سرعت بیشتری دادم و بالاخره فیلمنامه برای  فیلمی 80 دقیقه ای آماده شد  فیلمنامه بارها به جلسة طرح و برنامة سیمای مرکز ارومیه رفت و هربار سینا با چند اصلاحیه نزد من  آمد و  من ضمن لحاظ کردن موارد اصلاحی فیلمنامه را دوباره و دوباره بازنویسی کردم اگرچه دشوار می نمایید اما دوستان مرکز ارومیه داشتند ناخواسته فیلمنامه را کامل تر و پخته تر می کردند این کار تا 7 بار بازنویسی ادامه یافت و من متوجه شدم اصلاحیه ها به بهانه جویی می ماند تا نظرهای کارشناسی به سینا گفتماینها  نمی خواهند با تو همکاری کنند صرف نظر کن سینا به خشم آمد که به من قول دادند گفتمدر هرحال به نظر می رسد قصد همکاری ندارند و همین طور هم شد خدمت سینا موحدی در مرکز ارومیه به پایان رسید و به صدای و سیمای تهران بازگشت و در منصب کارگردانی تلویزیونی مشغول به کار شد و فیلمنامه تاشکفتن بعد از 7 بار بازنویسی گوشة رایانة من بایگانی شد تا این که 10 سال بعد در مصاحبت با دوست و همکار تهیه کننده و کارگردان   سید ابراهیم مجرد تهرانی پروندة آن دوباره باز شد قرار شد  فیلمنامه را بازخوانی کنیم تا ایشان آن را کارگردانی کنند و فیلمش را بسازند فیلمنامه را طی چند جلسه با هم خواندیم و بعد از گفتگوهایی قرار شد تغییراتی در فیلمنامه اعمال کنم این چنین بود که فیلمنامه برای هشتمین بار بازنویسی شد اما این بار به مشکل پیدا کردن تهیه کننده و سرمایه گذار برخوردیم حتی به شرکت لبنیاتی مانیزان پیشنهاد دادم که روی این کار سرمایه گذاری کنند اما به دلایلی نپذیرفتند و دوباره فیلمنامه بایگانی شد و من همچنان کار را دوست داشتم پس تصمیم گرفتم خودم آن را کارگردانی کنم و این مصادف شد با پذیرفته شدن من در مقطع کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران در سال 1396 و آشنایی با دوست عزیز و شاعرم آقای صدیف کارگر او زاده و ساکن ملایر و جامع خوبی ها و مهربانی ها بود صدیف چنان در دل من جای گرفت که تصمیم گرفتم داستان را به لهجة شیرین ملایری در روستایی به نام مانیزانکه اوصافش را برایم گفته بود روایت کنم و این چنین بود که بازنویسی نهم هم با تغییر نام فیلمنامه به مانیزان انجام شد آماده شده بودم که در بهار 1399 به مانیزان سفر کنم و لوکیشن ها را از نزدیک ببینم که اوایل اسفند 1398 بیماری دامنگیر کرونا رخ نمود و همة برنامه های مرا به هم زد و بهانه ای شد تا فیلمنامه را برای بار دهم بر اساس شرایط کرونایی بازنویسی کنم در بهار سال 1401 تصمیم گرفتم این فیلمنامه را به صورت کتاب چاپ کنم ولی امیدوارم  به زودی این اثر