کتاب کسی تو کیپ تاون گم نمیشه  اثر  زونی ویکوم کسی تو کیپ تاون گم نمی شه ده داستان کوتاه به هم پیوسته است از زوئی ویکوم نویسنده ی اهل آفریقای جنوبی و یکی از برجسته ترین نمایندگان ادبیات این کشور در دوران پساآپارتاید که تاکنون اثری از او به فارسی منتشر نشده است داستان های این مجموعه را هرچند می توان جداگانه نیز خواند اما خواندن تمامی آنها به ترتیبی که در کتاب آمده مراحل گوناگونی از زندگی دختر یک خانواده ی رنگین پوست در آفریقای جنوبی تحت رژیم آپارتاید را به تصویر می کشد و از خلال آن زندگی مردمانی را که هرچند همه ی آنها استعمار می شوند اما در ضمن در تقاطع ستم های دیگری نیز زیست می کنند داستان زندگی سیاهان و رنگین پوستان شهری ها و دهاتی ها زنان و مردان فرودستان و طبقه ی متوسط کارگران و لایه های میانی در مقدمه ی این مجموعه داستان ناشر به نبرد طبقاتی ای می پردازد که در عرصه  ادبیات و هنر نیز جریان داشته و دارد از استیلای هژمونی رویکرد طبقه متوسطی در ادبیات؛ هژمونی ای که حاصل روند سیاسی ای است که با پیمودن مسیری خون بار از تسخیر دانشگاه تحت عنوان انقلاب فرهنگی تا تصفیه و کشتار کارگران و دهقانان مبارز از گلوله باران ترکمن صحرا تا ارتش کشی به کردستان از کشتارهای سال های دهه ی شصت تا قتل عام بزرگ تابستان شصت و هفت از اعدام جمال چراغ ویسی تا گلوله باران کارگران خاتون آباد توانسته بود هژمونی سیاسی را به دست بیاورد و اتکای آن به طبقه ی متوسطی بود که گمان می کرد به واسطه ی اصلاحات سیاسی و گشودگیهای اقتصادی که نام مستعار اجرای سیاست های نئولیبرالی بود خواهد توانست امکان بهره مندی از هر آن چیزی را به دست بیاورد که در دوران پر شکوه گذشته به لحاظ طبقاتی و اجتماعی به آن دسترسی داشت و اکنون هم به دلیل اعمال ممنوعیت های حکومتی و هم به دلیل تضعیف موقعیت طبقاتی خودش در سلسله مراتب نظم طبقاتیِ مسلط دیگر به آن دسترسی ندارد و به این ترتیب تفوق این جریان غالب در ادبیات چندان هم معصومانه نبوده است و مانند هر شمایل دیگری از استیلای طبقاتی مسیر پیموده ی آن با گوشت و استخوان طبقه ی کارگر فرودستان مردم حاشیه و نیروهای مدافع آنها فرش شده است