کتاب دربست مریم مقدس درحالی که مسیح را در آغوش داشت برای دیدن دِیری از آسمان به سوی زمین فرود آمد کشیشان و پدران روحانی با شکوه و افتخار بسیار برای استقبال از او به صف ایستادند هریک تحفه ای آورده بودند از اشعار و مدیحه گرفته تا کتاب های نفیس و شمایل قدیسان دراین میان راهبی بود ساده دل نه در علم و درس هم پای بزرگانِ زمانه بود و نه از نسل و خانواده ای اصیل پدر و مادرش مردمان ساده ای بودند که کارشان اجرای نمایش های عامیانه در سیرک بود وقتی نوبت به راهب بی نوا رسید سایر کشیشان برای حفظ آبرو و منزلتِ دیر خواستند مراسم تکریم و خوشامدگویی را تمام کنند تا مبادا این راهبِ دون پایه با اَعمال خود مایه ی ریختن آبروی ایشان شود اما این راهب ساده دل نیز می خواست عرض ارادتی به محضر مریم مقدس و فرزندش کرده باشد پس پیش رفت و در مقابل نگاه های تحقیرآمیز هم قطارانش چند نارنج از جیب هایش بیرون آورد و همان طور که از پدر و مادرش آموخته بود آن ها را یکی پس از دیگری به هوا پرتاب کرد و مجدداً گرفت تحفه ی راهب برای مریم عذرا و مسیح همین نمایش عامیانه بود در آن لحظه مسیح در آغوش مریم شروع به خندیدن کرد دست هایش را از شادمانی به هم می زد و حرکات راهب را می نگریست آنگاه مریم مقدس دست های خود را به سوی راهب پیش برد تا مسیح را برای چند دقیقه به آغوش او بسپارد