کتاب کلاس حاج قاسم کتاب کلاس حاج قاسم تلفنـم کـه زنـگ خـورد بـه فکـر هرکسـی بـودم جـز حـاج قاسـم گرم و صمیمـی احـوال پرسـی کـرد و صحبـت کوتاهـی هـم شـد و تمـام تلفـن را کـه قطـع کـردم حالـم خـوب شـده بـود شـاید بهتـر بگویـم خـوب بـودم و خـوب تـر شـده بـودم راستش میدانستم حاجی چرا زنگ زده است؛ در جلســه ای کــه داشــتیم حاجــی حرفــی زد و مــن کمــی ناراحــت شـدم خـودم هـم میدانسـتم نبایـد ناراحـت شـوم؛ حاجـی هـم فرمانـده بـود و هـم بزرگتـر  از خـودم ناراحـت بـودم کـه ناراحـت شـدم؛ امـا حاجـی عادتـش بـود کـه زنـگ میـزد و از دل کسـی کـه ناراحـت بـود بـا احـوال پرسـی در مـیآورد؛ با یک سالم گرم و یک چطوری  همیـن اخالقـش باعـث شـده بـود از بقیـه متمایـز شـود او فقـط یـک فرمانــده بــرای مــا نبــود بلکــه یــک رفیــق