کتاب دون ژوان  اگر لاطائلات روان شناسی را کناری بگذاریم و به راستین ترین طریق فهم انسان و جهان که همان هنر و ادبیات است رجوع کنیم حتی اگر تمام زندگی مان را وقف خواندن و دیدن ادبیات و هنر کنیم بازهم کم خوانده ایم و چیزهای بسیاری از حوزه  و توان فهم مان بیرون مانده است برای همین است که در هنگام مواجهه با دون ژوان باید به جای تحلیل های آبکی روان شناسی زرد و غیر زرد به رمان شعر نقاشی تئاتر و سینما رجوع کنیم و آثار بزرگی که این شخصیت افسانه ای عجیب را روایت کرده اند دوره کنیم پتر هانتکه ی اطریشی در دون ژوان از زبان خودش چنان رنگی دیگرگون با عموم روایت های پیش ازخودش به این داستان داده که برای خواندنش گویی باید هرچه قبل تر از این افسانه واقعیتی که خوانده ایم را کنار بگذاریم این مرد شیفته ی اغوای زنان که همیشه هم از پس کارش برمی آید در داستان قرن هفدهمی هانتکه انگار روح فسرده  و خموش آلمانی در کالبد مردی لاتین دمیده شده است این دون ژوان در وضعیتی  است که آنچه او را به شوق زنان وامی داشته و شهربه شهر و کشور به کشور به هفت منزل و هفت زن رهنمونش می کرده هیچ نبوده جز بی آرامشی زیستن در جهان این رمان داستان مردی  است که از زبان خودش خاطره ی منقطع گرفتار بودن در خویش را تعریف می کند که عصیانش علیه بودنش همین میلی  است که او را به پیش می راند