کتاب بینایی معرفی کتاب بینایی ژوره ساراماگو در کتاب بینایی ماجرای مردمی را روایت می کند که متحد با هم در مقابل حاکمان مستبد می ایستند این کتاب دنباله ای بر رمان کوری است و اتفاقات در همان شهر خیالی رخ می دهد ساکنان این شهر به بصیرتی رسیده اند و تلاش می کنند تغییراتی اساسی در دنیای خود ایجاد کنند  خلاصه ی رمان بینایی  رمان بینایی Seeing زمانی شروع می شود که قرار است در شهر خیالی رمانِ کوری انتخاباتی برگزار شود و ژوره ساراماگو Jose Saramago در این کتاب بینش سیاسی مردم را مورد تحلیل و بررسی قرار می دهد روز انتخابات فرامی رسد و همه ی مسئولان و چهره های سیاسی در حوزه ی اخذ رای منتظر مردم هستند تا برای شرکت در انتخابات حضور پیدا کنند اما هیچ یک از شهروندان برای رای دادن نمی آیند این اتفاق که بی سابقه بوده مسئولان و سیاستمداران را نگران می کند  مدت کوتاهی که می گذرد مردم با عجله به سمت صندوق های رای حمله ور می شوند تا در انتخابات شرکت کنند در وهله ی نخست مسئولان متوجه عجیب بودن ماجرا نمی شوند اما زمانی که شمارش آرای شهروندان را آغاز می کنند به این درک می رسند که مشکلی در کل ماجرا وجود دارد؛ چراکه مردم به جای نوشتن اسم نامزد منتخب خود رای سفید داده اند و با این اقدام همگانی انتخابات باطل می شود انتخابات بار دیگر برگزار می شود اما در نتیجه تغییری ایجاد نمی کند در چنین موقعیتی دولت تصمیم می گیرد ریشه ی این جنبش مردمی را پیدا کند و یا با فشار آوردن بر مردم آن را از میان بردارد سیاستمداران دیگر اصول اخلاقی را کنار می گذارند و برای این که مردم را تحت سلطه ی خود دربیاورند دست به هر اقدام ظالمانه ای می زنند  درباره ی کتاب بینایی  ژوزه ساراماگو Jose Saramago مانند رمان معروف کوری در این کتاب نیز برای برای شخصیت های داستان نامی انتخاب نکرده است رمان بینایی همچون دیگر رمان های ساراماگو جملات و پاراگراف های طولانی دارد اما سبک روایی جذاب نویسنده از کسالت بار شدن داستان جلوگیری می کند رمان  بینایی اثری سمبلیک محسوب می شود و علاوه بر روایت داستانی جذاب به دنبال اصلاح نگرش مردم نسبت به مسائل روز و سیاسی است  نکوداشت های رمان بینایی   به شکل خنده دار و ترسناکی مطابق با واقعیت Chicago Tribune  یک داستان تمثیلی هیجان انگیز از ساراماگو درباره ی قدرت و سیاست Cleveland Plain Dealer  کتاب بینایی شایستگی نام و نویسنده اش را دارد Washington Post Book  در بخشی از رمان بینایی می خوانیم  احساس آشفتگی و بلاهت به همراه تمسخر و کنایه تمام نقاط کشور را از شمال تا جنوب فرا گرفت شوراهای شهر در سایر استان ها انتخاباتی تقریباً عادی و بدون حادثه را پشت سر گذاشته بودند هرچند در برخی مناطق بدی وضع هوا باعث تاخیر شده بود نتایج مطابق روال معمول بود آرای صحیح عادی آرای ممتنع فراوان و همیشگی و رای های باطله و سفید در حد معمول بود که معنای خاصی نداشت این شوراها که حس خودمحوری اهالی پایتخت آن ها را تحقیر کرده و خود را شفاف ترین الگوی مدنیت انتخاباتی می دانستند حالا می توانستند ضربه ی خورده را جواب بدهند و به غرور احمقانه ی خانم ها و آقایانی بخندند که فکر می کنند از دماغ فیل افتاده اند فقط برای این که برحسب تصادف در پایتخت زندگی می کنند کلمات خانم ها و آقایان که با حالت خاصی بر زبان می آمد و اگر نگوییم از هر حرف دست کم از هر بخشِ آن تحقیر می بارید به مردمی اشاره نداشت که تا ساعت چهار بعدازظهر در منزل مانده بودند و سپس طوری که انگار خواب نما شده اند و فرمانی واجب الاطاعت دریافت کرده اند برای رای دادن به شعبه ها مراجعه کرده بودند بلکه انتقاد آن ها متوجه دولت بود که جشن پیروزی را پیش از اعلان رسمی نتایج برگزار کردند و پرچم و چراغانی راه انداختند به احزابی اشاره داشت که مثل آوار بر سر آرای سفید ریختند و خود را خوشه چین تاکستان آرای سفید پنداشته بودند و به روزنامه ها و سایر رسانه های اجتماعی انتقاد می کردند که خود را از همه چیز مبرا می دانستند انگار آن ها در آماده سازی این مصیبت هیچ نقش فعالی نداشته اند  شاید تمسخر کننده های شهرستانی حق داشتند اما نه آن قدرها که می پنداشتند زیر پوست ناآرامی سیاسی که مانند فتیله ی شعله ور باروت با شتاب به سمت بشکه در حرکت است و هر آن تمام پایتخت را دربرمی گیرد بحث هایی هست اگرچه به زبان نمی آید ولی در محافل شخصی بین دوستان معتمد اعضای حزب های سیاسی یا حتی دولت مطرح است که در صورت تکرار انتخابات چه نتیجه ای حاصل می شود این همان سوالی  است که مخفیانه و با صدای آرام بر زبان می آید تا مبادا اژدهای خفته بیدار شود