نون گپک لاری دانه ای گپکیکی از رسوم جالب مردم لارستان این بوده که وقتی در خانه به پخت نان های محلی مشغول می شدند هیچ کس فقط برای خودش نان نمی پخت و معتقد بودند که چون بوی پخت و پز به مشام همسایه ها می رسد برای چندی از همسایه ها نیز باید نان پخته شود و غذا را با توجه به بافت خانه های آن زمان بو وَ بو یعنی پشت بام به پشت بام برای همسایه ها می بردندورسم دیگری بوداین کهدرقدیم  به طور دسته جمعی نان  می پختند زنان و دختران فامیل یا همسایه در خانه کسی که می خواست نان بپزد جمع می شدند و کارها را تقسیم می کردند نان را اصولاً مادران می پختند و تهیه غذا و دیگر کارهای خانه به عهده دختران بود گاهی نیز روزی که می خواستند نان بپزند برای نهار آبگوشت بار می گذاشتند و مواد آن را در ظرف مخصوص به نام گاشک Gashak می ریختند و در کنار برزه یا داخل تنور می گذاشتند  نان و مهوه نیز از غذاهای اصلی روزی بود که که نان درست می کردند نان های این منطقه بیشتر در تونور Tonoor یا تنور یا روی برزه Bareza پخته می شد و بیشتر در گوشه آشپزخانه قرار داشت برزه یکی از وسائل حرارت زای پخت نان بوده که بیشتر نان تیریTiri شلیته Shalite و نان مهوه تکه Mahvatake را روی آن می پخته اند