کتاب نفرین زمین  جلال آل احمد در کتاب نفرین زمین که یکی از خواندنی ترین آثارش محسوب می شود ورود مدرنیته به ایران را روایت می کند در این داستان آل احمد به عنوان معلمی برای تدریس به روستایی دور افتاده فرستاده شده است او ماجرای تحولات و رویدادهای آبادی و هر آنچه در مدت نه ماه اقامت خود در دِه دیده شنیده و آزموده را به صورت یادداشت های روزانه ثبت می کند سرانجام یادداشت های او هنگامی که به روستای دیگری منتقل می شود به اتمام می رسند نویسنده در نفرین زمین زندگی روستایی و شهری را دائماً مقایسه می کند و فرق اصلی شهر و دِه را به رابطه ی ما با زمین  می داند طرح کلی داستان روایت گونه و شیوه ی آن واقع گرایانه با صحنه سازی های مؤثر و گاه تصویری پراکنده درآمیخته شده است با وجود اینکه زبان داستان تا حدی قدیمی است اما الگوی داستان های جدید اروپایی را دنبال می کند کتاب نفرین زمین بیش از این که یک اثر هنری باشد سندی اجتماعی محسوب می شود آل احمد در این اثر ارزشمند کوشیده است تا تحلیلی اجتماعی از عصر خود ارائه و نسبت به وقوع تجدد که از دیدگاه او آفت هایی ویران گر همراه دارد هشدار دهد بدین جهت این کتاب پخته ترین اثر داستانی و گلچین افکار اجتماعی او و متضمن یک تئوری اجتماعی است