کتاب آخرین دختر؛ سرگذشت من از اسارت و مبارزه با خلافت اسلامی داعش معرفی کتاب آخرین دختر؛ سرگذشت من از اسارت و مبارزه با خلافت اسلامی داعش کتاب آخرین دختر؛ سرگذشت من از اسارت و مبارزه با خلافت اسلامی داعش به قلم نادیا مراد و جنا کراجسکی روایت فراز و نشیب زندگی دختری است که توانسته از چنگ داعش جان سالم به در برد  نادیا مراد Nadia Murad در کتاب آخرین دختر The last girl سرگذشت خود را از قبل از دوران اسارت سختی ها و رنج هایی که در زمان اسارت متحمل شده و چگونگی رهایی اش از داعش را روایت می کند  جنا کراجسکی Jenna Krajeski روزنامه نگار نیویورکی که بیش از یک دهه تجربه زندگی و گزارش در خاورمیانه را دارد نیز همراه نادیا به روایت سرگذشت او می پردازد موضوعات داستان های او شامل استخدام زنان در نیروهای مسلح چریکی کردها احتمال استقلال کردها از عراق و اعتراضات ضد دولتی در ترکیه می شود  نادیا در یک روستای کوچک در شمال عراق متولد و بزرگ شده است زمانی که او فقط بیست و یک سال داشت در حالیکه رویای معلم تاریخ شدن و یا باز کردن یک سالن آرایشی را در سر می پروراند شبه نظامیان خلافت اسلامی مردم روستای او را قتل عام کردند؛ مردانی را که اسلام را نمی پذیرفتند و زنان مسن را که نمی توانستند از آن ها به عنوان برده جنسی استفاده کنند تیر باران کردند شش تن از برادران نادیا و کمی بعد مادرش را کشتند و جسدهای آن ها را در گورهای دسته جمعی انداختند  همراه با هزاران دختر ایزدی دیگر در بازار برده فروشی داعش خرید و فروش شد چندین شبه نظامی نادیا را به اسارت گرفتند و بارها مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفت او در نهایت موفق شد از طریق خیابان های موصل فرار کند و در خانه یک خانواده مسلمان اهل تسنن پناه بگیرد  نادیا اکنون فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح است او دریافت کننده جایزه حقوق بشر و اسلاو هاول و جایزه ساخاروف و اولین سفیر حسن  نیت سازمان ملل در راستای ارج  نهادن به بازماندگان قاچاق انسان است علاوه  بر همکاری با یزدا  سازمان حقوق ایزدی ها  او در  حال  حاضر در تلاش است تا خلافت اسلامی را به  اتهام نسل  کشی و جنایت علیه بشریت به  پای میز محاکمه دادگاه جنایی بین المللی بکشد او همچنین بنیان گذار طرح ابتکاری نادیاست  برنامه ای که برای کمک به بازماندگان نسل کشی و قاچاق انسان جهت التیام و بازسازی جوامع خود تخصیص  یافته است  سرگذشت او به عنوان شاهدی است بر وحشیگری خلافت اسلامی نجات یافته ای از تجاوز و یک پناهنده و یک ایزدی که جهان را مجبور ساخته به یک نسل کشی در حال وقوع توجه کنند این اثر یک گواهی است که میل قدرتمند انسان به بقا را نشان می دهد و یک فراخوان برای دادخواهی است  در بخشی از کتاب آخرین دختر می  خوانیم  مادرم در یکی از کامیون های آخر بود هرگز حال  و  روزش را در آن لحظه فراموش نمی کنم باد روسری سفیدش را از سرش انداخته بود و موهای مشکی او که معمولاً فرق وسط بودند آشفته و به  هم  ریخته شده بودند روسری اش فقط دهان و بینی اش را پوشانده بود لباس های سفیدش گرد و خاکی شده بودند  وقتی داشت پیاده می شد یک لحظه تلو تلو خورد یکی از شبه  نظامیان بر سرش فریاد کشید و گفت راه بیفت سپس او را به سمت باغ کشید و به او و سایر زنان مسن تر که نمی توانستند سریع راه بروند خندید مادرم از درهای ورودی وارد شد و گیج  و  مبهوت به  سمت ما راه افتاد بدون اینکه یک کلمه حرف بزند نشست و سرش را روی دامن من گذاشت؛ مادرم هرگز درمقابل مردان دراز نمی کشید  یکی از شبه  نظامیان با چکش به در بسته موسسه زد و آن را به زور باز کرد؛ سپس به ما دستور داد به داخل برویم او گفت اول روسری هاتون رو دربیارید و بگذارید کنار در  هر  کاری گفت انجام دادیم با سرهای برهنه شبه  نظامیان به ما با دقت بیشتری نگاه می کردند؛ سپس ما را به داخل فرستادند زمانیکه زنان با کامیون های پر به در ورودی موسسه رسیدند کپه روسری ها بزرگ تر شدروسری هایی رنگارنگ از جنس یک پارچه سنتی شل  بافت سفید که بیشتر زنان جوان ایزدی می پسندیدند  کودکان به دامن مادران خود چسبیده بودند و چشم های زنان جوان به خاطر از  دست دادن همسرانشان از گریه قرمز شده بود هنگامی که خورشید تقریباً غروب کرد و کامیون ها توقف کردند یک شبه  نظامی که خودش موهای بلندش را تقریباً با یک روسری سفید پوشانده بود با سر لوله تفنگش به کپه روسری ها سقلمه زد و خندید به ما گفت همین روسری ها رو به خودتون دویست  و  پنجاه دینار می فروشم او می دانست که پول ناچیزی حدود بیست سنت آمریکایی است و اینکه ما اصلاً پولی نداریم