کتاب لباس شخصی ها کتاب لباس شخصی ها خاطرات حاج قاسم صادقی از دوران حضور در گروه شبه نظامی فدائیان اسلام است صادقی که در دوران نوجوانی و جوانی از پسرهای شر و شور تهران است با زمزمه انقلاب اسلامی و ملتهب شدن فضای شهر به دلیل جو مذهبی محله شان وارد فعالیت های انقلابی می شود و پس از پیروزی انقلاب نیز به خاطر فرمان امام به سربازی می رود او گرچه پیش از شروع جنگ تحمیلی سربازی خود را به اتمام رسانده اما به دلیل عشق و علاقه به امام و انقلاب داوطلب اعزام می گردد او در آبادان عضو گروه چریکی فدائیان اسلام می شود گروهی تقریبا مستقل که به شکل پارتیزانی به خطوط صدام حمله می کردند شهید شاهرخ ضرغام و دیگر جوانان بزن بهادر تهرانی نیز عضو این دسته بودند و تمامی زیر نظر شهید سیدمجتبی هاشمی فعالیت می کردند گروهی که تفاوت های فرهنگی و رفتاری بسیاری با دیگر رزمندگان داشتند ولی برای حفظ ناموس و عزت کشور جانانه دفاع کردند و برخی از آنان نیز به فیض شهادت رسیدند این گروه یک سال فعالیت نمود و پس از آن به دلیل کارشکنی و تخریب برخی افراد مغرض از حضور در منطقه آبادان منع گردید در حالی که در آزادسازی حصر آبادان در عملیات ثامن الائمه نقش موثری داشت حاج قاسم صادقی پس از جنگ یادمان این گروه مجاهد را در همان منطقه بنا نمود  در ادامه برشی از این کتاب را می خوانید  ما تازه فهمیدیم شاهرخ چی توی کله اش داشته و برای چی آن حرف ها را به اسیر زد و بعدش هم آزادش کرد این شد که معروف شدیم به گروه آدم خوارها این اسم را در حقیقت عراقی ها روی ما گذاشتند آدم خوارها حلقه اول اطرافیان شاهرخ بودند که هر بلایی سر عراقی ها در می آوردند یک ماژیک هم گیر آورده بودند و روی ماشینشان نوشته بودند گروه آدم خوارها این اسم واقعاً به بچه های شاهرخ می خورد وقتی عراقی ها را می گرفتند حسابی اذیت شان می کردند روی کولشان سوار می شدند اگر کسی را تسلیم می کرد جریانش فرق داشت اما اگر آنها را در حال فرار دستگیر می کردند همین طوری به عنوان اسیر جنگی تحویلش نمی دادند که ازشان سواری می گرفتند یک در آهنی پیدا کرده بودند برای سواری گرفتن از اسیرها شاهرخ می نشست روی این در آهنی و اسیرها را وادار می کردند که چهار طرف در را بگیرند و آن را بلند کنند و تا مسافتی او را ببرند؛ مثل تخت روان خودشان هم مسخره بازی در می آوردند و می خندیدند