دعا حقیقت بندگی جلد ششم pبحث دعا این است که انسان از مطلق گرفتاری هایش به خدا پناه می برد چه گرفتاری های مادی و چه گرفتاری های معنوی؛ هر  چه می خواهد باشد من در اینجا یک تقسیم بندی دارم تا وارد  بحث شوم دعا نسبت به معارفمان هم درخواست منفعت از خداست و هم درخواست دفع و رفع ضرر از اوست ما از این درخواست به جلب منفعت و رفع ضرر تعبیر می کنیم حالا منفعت یا ضرر معنوی باشد یا مادی فرقی نمی کند دعاهای ما بر محور این دو چیز است ما از خدا درخواست کنیم به سوی ما جلب شود و ضرر از ما دفع شود دعا کوچک و بزرگ ندارد و خداهم خستگی ناپذیر است او دعا را خیلی هم دوست دارد همۀ این ها را بحث کرده ام و نمی خواهم وارد بشوم بلکه فقط خواستم تذکری برای لیالی قدر بدهم و بگویم این فرصت را از دست نده خودت را از قالب حقارت بیرون بکش تو کوچک هستی نه خدا کوچک هستی و کوچک هم فکر میکنی چون طرف خود را اصلا نشناخته ای تو آدمی هستی که اگر یک نفر روزی ده بار در خانه ات بیاید و در و بگوید این را می خواهم آن را می خواهم دیگر در را روی او باز نمی کنی غیر از این است؟ اما خالق تو این طور نیست اگر ده تای امروز تو یازده تا بشود بیشتر از تو خوشش می آید و اگر بازده تا بشود دوازده تا بیشتر خوشش می آید این جزو معارف ماستp pدر ادامه برشی از کتاب حقیقت بندگیدعا جلد ششم را می خوانیدp pدر اینجا سؤال می شود که آیا جایز است برای منحرف مستضعف استغفار کنیم یا نه؟ دقت کنید فرض بفرمایید کفّار و مشرکینی که انحراف اعتقادی دارند و مستضعف هستند اما معاند و مغرض نیستند؛ بلکه در محیط و منطقه ای بوده اند که از نظر اعتقادی به انحراف کشیده شده اند در این شرایط اگر انسانی دستش را بگیرد و هدایتش کند چه بسا از اعتقادات باطلش دست بکشد حالا چون دعا کردن خیر است آیا جایز است که برای او طلب مغفرت کنیم یا نه؟ جوابش منفی است این دعا تا وقتی که او به صراط مستقیم نیامده است جایز نیستp