در این نمایشنامه که از مهم ترین نمایشنامه های قرن بیستم است شاهد گفت و گوهای ولادیمیر و استراگون هستیم؛ درحالی که منتظر آمدن فرد مرموزی به نام گودو هستند که مدام خبر می فرستند که می آید اما هرگز ظاهر نمی شود آن ها در این حین با لاکی و پوتزو روبه رو می شوند و درمورد نگون بختی و مشکلات زندگی خود صحبت می کنند ولادیمیر و استراگون که اغلب به عنوان ولگرد تلقی می شوند نمادی از انسان هایی هستند که دلیل حضورشان در زمین را نمی دانند و در تلاشی مذبوحانه به دنبال کسی هستند تا آن نقطه از وجودشان را هویدا کند