بفرمایید بهشت گاهی خانه ریخت وپاش بود؛ علی گوشه ای داشت دسته گلی به آب می داد؛ سنا و ملیکا داشتند سر معقولات و محسوسات دعوای تاریخی می کردند و محمد از سروکولم بالا می رفت و من با لبخندی گوشه لبم توی هپروت بودم و قلمم تندتند می دوید روی کاغذ کم کم دیدم دیگر خودم را در یک چاردیواری تنگ و تاریک احساس نمی کنم احساس می کنم خانه ام بهشت کوچکی است که تا حالا نمی شناختمش؛ بهشتی با فرشته های ریز و درشت خواهش می کنم شما هم بفرمایید بهشت