بوکمارک چوبی همیشه شبها کتاب میخواند  نیمه شب کتاب از دستانش روی تخت می افتد و معلوم نمی شود تا کجا خوانده  هرچقدر هم با احتیاط کتاب را بر می دارم و می گذارم بالای سرش و پتو را تا چانه اش می کشم بالا و می بوسمش باز هم صبح چشمش به کتاب بسته می خورد و دمغ می شود  دنبال یک چیزی هستم که شبها بگذارم لای کتابش تا صبح ها حالش خوب باشد  حال خودش حال کتابش حال من  یک چیزی مثل همین چوب الف های رنگین دلباز  همین  دقیقاً همین