کتاب زندان جو  خاطرات درز کرده یک زندانی سیاسی  زندان جَو یک تراژدی باورنکردی در روزگار تمدن بشری است خواندن این کتاب ما را به تاریک ترین وحشتناک ترین و پراضظراب ترین نقطه ی جهان می برد جایی که شکنجه رسم هر روز آنجاست این مکان غم انگیز که  به مرکز بازپروری جَو معروف شده است درسال 1979در یک روستای ساحلی با همین نام در 25 کیلومتری منامه تأسیس شد این زندان دارای چهار سوله ی بزرگ است که با ظرفیت 456 نفر حدود 1006 را در خود جای داده است  جهاد دانشجوی جوانی است که در سخت ترین شرایط ممکن از روزهای سختِ ساختمان وحشت آورزندان جَو برایمان تعریف میکند؛ روزهایی که شاید تاکنون برای او تمام نشده باشد نوشتن این کتاب با روایتی داستانی 84 روز برای جهاد زمان برده است زمانی که برای او هر ساعتش سالیانی پر از درد و اندوه به شمار می رود نویسنده که به جرم وطن پرستی و مبارزه با استبداد گرفتار زندان آل خلیفه شده بود در مورد مشکلات نوشتن گفته است   خاطرات دردناکی را یادآوری و حوادث غم  انگیزی را با سند و مدرک ثابت کردم که هنگام آماده  کردن و نوشتن  شان اشک  هایم سرازیر می شد من همه اینها را در شرایطی دشوار و با امکاناتی اندک نوشتم چون کارم خطرناک بود و به سختی می  شد جایی بی سروصدا و دور از چشم این  همه زندان بان یافت که فکر آرام بگیرد و قلم بنویسد در هر حال مثل اسب با زمان مسابقه می دادم و در شبانه روز ساعت ها با قلم و کاغذم گوشه ای تنها و دور از همه می نشستم؛ اما چیزی که وقت و انرژی ام را می گرفت این نبود حقیقتی بود که نمی دانستم و می خواستم آن را از آدم هایی که با دقت انتخابشان کرده بودم کشف کنم