دئو و دوستانش همیشه در زمین های خاکی زیمبابوه فوتبال بازی می کردند تا این که یک روز سربازان از راه می رسند و دئو و اینسنت برادر بزرگ تر دئو برای نجات جانشان مجبور می شوند فرار کنند آن ها از دهکده ی خود می گریزند تا به پناهگاهی امن در آفریقای جنوبی بروند در طول راه آن ها با تعصب و فقری مواجه می شوند که پناهندگان را احاطه کرده است اما سرانجام دئو با پیوستن به تیم فوتبال خیابانی جام جهانی به همراه نوجوانان بی خانمان و آواره ی دیگر شانسی دوباره برای بهبود شرایط می یابد