قبل از آن هیچ وقت سوار هواپیما نشده بودم در ایران آن سال ها هم معمولا همه با ماشین شخصی و اتوبوس و قطار سفر می کردند استفاده از هواویما معمول نبود هواپیما را در فیلم ها دیده بودیم نه در واقعیت پدرم مقداری پول گذاشت در جیب کتم و روی جیبم را هم سنجاق زد که پول نیفتد یا کسی ازم ندزدد گفت امیدوارم خوب درس بخوانی و دست پر برگردی ایران آن روز تک وتنها با چمدانی در دست و قلبی که از هیجان می تپید سوار هواپیمایی شدم که می رفت لندن