روغن ارده کنجدعمده ای  با نگاهی دقیق به کتابهای کهن به این نتیجه می رسیم که حکما برای روغن کنجدی که بدون تفت داده شدن و تبدیل به ارده شدن تهیه می شده است ارزش غذایی قائل نبودند مگر آنکه آن را برای مصارف دارویی به شکل ضماد استعمال می کردند  اما روغن خوراکی تهیه شده از کنجد را پس از تبدیل کردن کنجد به ارده و سپس روغن گیری از ارده به دست می آورند لذا روغن کنجد هرگز خاصیت روغن ارده کنجد را ندارد و آنچه در اسناد کهن و کتب مربوط مشاهده می شود غذائیت چندانی ندارند و خوراکی نیست  در ذیل متنی از کتاب مفاتیح الارزاق ص793 ج1 آمده است که دقیقاً گویای همین مطلب است؛ در کتاب مذکور آمده است اگر روغن آن را از کنجد پوست نکنده بگیرند آن را روغن حل نامند و اگر از کنجد پوست کنده و بریان که همان ارده است اخذ کنند لزوجت آن کمتر است و حتماً می دانید که هر غذای لزجی به کبد آسیبهای جدی می رساند که کمترین آن داشتن کبد چرب است و اگر آن را نرم بکوبند و با آب آن قدر به هم بزنند تا گرم شود و روغن آن جدا گردد و سپس بردارند رطوبت آن بیشتر می شود پس طبیعت آن به تری می رود و گرم و تر و بهاری معتدل می شود البته بعد آن را در آب جوش می سایند تا روغن به دست آید و دست آخر آن را در حالت پخته شده ساییده و کوبیده و این روغن مناسب خوردن است که روغن ارده نام گرفته است  طبیعت روغن ارده کنجد آن در دوم گرم و تر و تا هفت سال قوت آن باقی می ماند و قابل مصرف است