کتاب یک فیلم یک جهان   بودو از غرق شدن نجات یافت   اثر ریچارد باستن   نشر خوب بودو از غرق شدن نجات یافت فیلمی فرانسوی به سبک طنز اجتماعی است که در سال 1932 توسط ژان رنوآر کارگردانی شد   بودو با بازی میشل سيمون ولگرد بی سروپايى است كه بورژواى محترمى با بازی گرانوال او را از غرق شدن نجات می دهد و به خانهٔ خود می برد  این فیلمْ ستايش بی دريغ رنوار از آزادى است او معتقد است هيچ چيز زندگى مرفه و بورژوايى ارزش و منزلت آزادبودن را ندارد بودو ولگرد تما م عيارى است كه فاصله اى با یک فيلسوف ندارد و غنا و آسايش را در رهايى محض می بيند  خواندن بودو از غرق شدن نجات یافت را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم این کتاب را به پژوهشگران حوزهٔ سینما و نقد فیلم پیشنهاد می کنیم  بخشی از بودو از غرق شدن نجات یافت برتراند راسل عقیده دارد که تالس از اهالی میلِتوس در قرن ششم قبل از میلاد نخستین فیلسوف بوده است پیرو تالس که فکر می کرد همه چیز از آب تشکیل شده هراکلیتوس از اهالی اِفِسوس با ایجاد تغییراتی در این مضمون به این نتیجه رسید که همه چیز پیوسته در حال تغییر است هراکلیتوس با عنایت به این جمله بر این باور بود که هیچ کس نمی تواند برای بار دوم در همان رودخانه شنا کند زیرا نه رودخانه همان رودخانهٔ قبلی است و نه انسانی که در آن شنا می کند همان انسان هراکلیتوس این استدلال را فقط تا نیمه پیش برده است مگر این که من مقصودش را نفهمیده باشم جملهٔ اگر هیچ کس نمی تواند برای بار دوم در همان رودخانه شنا کند باید همان قدر صحیح باشد که بگویید هیچ کس نمی تواند برای بار اول در همان رودخانه شنا کند  در هر صورت بودو با یک بار ورود به رودخانه یا انداختن خود در آن و یا سقوط در آن در آغاز فیلم و بار دیگر در پایان هراکلیتوس را به چالش می کشد خواه این همان رودخانه باشد خواه این همان بودو باشد این مواردی است که باید به آن ها بیندیشیم به هر حال در موقعیت بغرنجی قرار گرفته ایم  هیچ کس نمی تواند همچون مثال شنا در رودخانه برای بار دوم همان کتاب را بخواند یا برای بار دوم همان قطعهٔ موسیقی را بشنود و یا برای بار دوم همان فیلم را ببیند از آن جا که ما همچون هر چیز دیگری پیوسته در حال تغییریم بار دوم فردی متفاوتیم؛ پیرتر می شویم گرچه نه لزوماً عاقل تر اما آگاه تر شده ایم همراه با دانشی که خاطرهٔ نخستین تجربه را در خود دارد