درد که کسی را نمی کشد pجاناتان فرنزن از جمله بزرگترین نویسندگان آمریکایی عصر حاضر است که رمان های پرفروش و منتقدپسندی همچون اصلاحات و آزادی نگاشته است او تاکنون چهار مجموعه جستار نیز در خلال رمان هایش منتشر کرده است خوانندگان و منتقدان او را یکی از بهترین نویسندگانی می دانند که به خوبی توانسته زندگی امروزه جامعه آمریکا را بازتاب دهد و به هویت انسان از خلال تمام اتفاقات مهم تکنولوژی و سیاست که در سال های اخیر رخ داده اند بپردازد مترجم اثر ناصر فرزین ترجیح داده برخلاف دیگر جستارهای ادبی نشر اطراف در این اثر حتی مقدمه را نیز از زبان خود نویسنده بیاورد جاناتان فرنزن بر مجموعه بهترین جستارهای سال 2019 مقدمه ای نگاشته که در آن به شکل کامل پیرامون جستار و اینکه نویسنده در جستار باید به چه بپردازد سخن گفته است او مساله محوری در جستار را شرم می داند او می گوید آن جستاری ارزش مطالعه و انتشار را دارد که نویسنده در آن به عملی مخاطره آمیز دست زده باشد و در رابطه با چیزی سخن بگوید که در دنیای واقعی تلاش در پنهان کردن آن داشته است در هنگام نگاشتن جستار دقیقا باید به سراغ همان چیزی بروی که نباید به سراغش رفت او به عنوان نمونه به مساله سیگار کشیدن و ترک آن اشاره می کند که مادرش از سال های طولانی اعتیاد او اطلاع نداشته و او تصمیم نداشته در قالب یک جستار این راز را برایش آشکار کند اما همین شرم از سیگار کشیدن دقیقا همان مساله ای بود که فرنزن باید به آن می پرداخت و او این کار را انجام داد گرچه این جستار سبب قهر شش هفته ای با مادرش شد اما در نهایت توانسته خود واقعی اش را به مادر نشان دهد و یکی از برجسته ترین جستارهایش را بنویسد در مجموعه گردآوری شده نیز به سراغ چنین موضوعاتی همچون ماجرای طلاق و تنهایی های پس از آن رفته استp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pنکته این جاست که آنچه الان دارید می خوانید نوشته ای پر از اعترافات شخصی در مجله ای سراسری است و نویسنده اش دم از این می زند که گوشه نشینی صادقانه برای نویسندگانی که بعد از ماهواره ی اسپوتنیک به دنیا آمده اند نه به لحاظ روان شناختی و نه به لحاظ مالی دیگر به هیچ وجه امکان پذیر نیست خودم هم می دانم که پذیرفتن چنین ادعایی از چنان راویانی سخت است چه بسا من خودم هم خیانتکاری معاشرت طلب شده ام ولی واقعیت این است که وقتی پشت سرکتاب هایم راه افتادم و این طرف و آن طرف رفتم ایضاً به واسطه ی روزنامه نگاری و حتی هرازگاهی مهمانی رفتن احساس کردم بیشتر از این که خودم را به دنیا معرفی کنم دارم دنیا را به خودم معرفی می کنم به محض این که از حبابم پا بیرون گذاشتم دیدم تقریباً به هر کسی که می رسم اغلب ترس های مرا دارد با نویسندگان که دیگر کاملا همدرد بودیمp