آتش بدون دود سه جلدی pکتاب آتش بدون دود نوشته نادر ابراهیمی یکی از بلندترین رمان های نگاشته شده در ادبیات داستانی ایران است این اثر از هفت کتاب گالان و سولماز درخت مقدس اتحاد بزرگ واقعیت های پرخون حرکت از نو هرگز آرام نخواهی گرفت هر سرانجام سرآغازی است تشکیل شده که در سه جلد توسط انتشارات روزبهان به چاپ رسیده است به گفته نادر ابراهیمی این اثر یک داستان خیالی است که شانه به شانه واقعیت پیش رفته است اتفاقات این کتاب با آغاز قرن چهاردهم شمسی شروع می شود و با محوریت مبارزات انقلابی مردم ترکمن صحرا نوشته شده است داستان با عشق گالان و سولماز اولین قدم را برمی دارد دو دلداده ای که از دو قبیله یموت و گوکلان هستند که همواره با یکدیگر دشمنی داشته اند و درگیری های خونینی میان این دو برقرار بوده است کتاب اول گرچه با مرگ این عاشق و معشوق به پایان می رسد اما فرزندانی که از خود به جای می گذارند با خونی که از هر دو قبیله در رگ هایشان جاری است زمینه ساز اتحاد و تحولات مهمی در منطقه می شوند شخصیت اصلی این اثر آلنی نوه گالان است که به خواسته پدر در شهر تحصیل کرده و حالا به عنوان دکتری تحصیل کرده و آگاه به سرزمین پدری بازگشته است و به همراه همسر شجاع و مبارزش مارال تلاش می کنند تا جامعه خود را از خرافه و غفلت خارج سازند و آن ها را برای آینده روشن و بهتر آماده گرداند نثر فاخر آهنگین و سرشار از احساس نادر ابراهیمی سبب می شود با وجود حجیم بودن اثر بسیاری از اهل کتاب به راحتی با داستان همراه شوند و تا پایان کتاب هفتم با اتفاقات عاشقانه و پربرخورد رمان یک لحظه آرام نگیرند ابراهیمی که سال ها در منطقه ترکمن صحرا کار کرده و به شکل تحقیقی آن منطقه را شناخته به خوبی توانسته فرهنگ و سنت ترکمن را با داستان خیالی خود بیامیزد و یک حماسه ماندگار از خاک وطن خلق نمایدp pدر ادامه برشی از این کتاب را می خوانیدp pگالان اوجا در تمام طول شب تک و تنها به جانب گومیشان می تاخت گالان انگار که به زنجیری بسته بود که زنجیردارش در چادر اوچی ها دست های لطیفی داشت و نرم نرمک می کشید اما سوار در سرازیری بود و با سر می رفت گالان تا دم دمای سحر تاخت سولماز گله کنار آبخور آورده بود و خود گله رها کرده در جانبی از آبخور نشسته بود تا وضو بگیرد گالان رسیده بود و اسب پنهان کرده بود و خود را نیز در پس خاکریزی این نخستین دیدار بود و شیرین قصه برهنه نبود تا از مرمر تن سلاح وسوسه بسازد و فرهاد قصه از آن فرهادها نبود که در برابر هر تن مرمرینی خواهشی احساس می کنند پس گالان خیره شد فضا را که پُر از بوی گل سولماز بود بویید و به درون کشید لرزشی در زانوان خود احساس کرد و زانو بر خاک نهاد که نلرزد اگر به جای سولماز یکی از برادرهایش در آن سحرگاه خاص گله به آبشخور آورده بود چه داغی بر دل بیوک اوچی می نشست؛ اما چه کسی می داند که چه نیرویی گالان را از آن سوی صحرا به این سوی صحرا کشانده بود؟ کشتن یکی از برادرهای سولماز یا عاقبت عاشق شدن و عاشق سولماز اوچی شدن؟ نشسته به ایستاده نمی ماند این تازه نشسته ی سولماز بود نه ایستاده با آن قامت خدا تراشیده و این سولماز کنار آب بود نه سولماز سوار بر اسب و تفنگ کشیده که اگر گالان چنانش می دید چه حالی می شد اما سولماز همان بود که گفته ییم و با نشستنش فتنه نمی نشست؛ و رنگ گل بهی به وام گرفته از خورشید نورسیده صد بار زیبا ترش کرده بود و صد بار زیباتر از سولماز فقط خود سولماز می توانست باشد گالان گمان برد که خواب می بینداین باید همان سولماز اوچی باشد که خوابش را می بینمp