بلوط و برنو فیلمنامه رمان کار مردان ایل با تفنگ و بویژه با تفنگ پنج تیری به نام برنو به عشق و عاشقی کشیده بود تفنگ قشنگ خوش دست و موشکاف دوربردی بود شکل و شمایلش دل می برد ساخت یکی از شهرهای فرنگستان به نام برنو بود عشایری ها این تفنگ را به نام آن شهر برنو می خواندند سر تا پایش را مثل یک بت می آراستند و به عبادتش می ایستادند بر قنداق براق شفافش که به رنگ طلایی بود و رگه های زیبای مغز درختی سرخ و عنابی داشت چهره می مالیدند و تصاویر خودشان را در آن می نگریستند به پیش قنداقش زر و زیور می بستند برایش شعر می سرودند دختر زیبا را برنو می گفتند یار بلندبالا را برنو می خواندند معلوم نبود که از زن و برنو کدام یک را بیشتر دوست داشتند هر مردی در آرزوی دو برنو بود قفسه 322