ماموریت ویژه آیت الله بررسی تقابل دکترین سیاسی حکومت پهلوی و امام خمینی  کتاب ماموریت ویژه آیت الله بررسی تقابل دکترین سیاسی حکومت پهلوی و امام خمینی است نویسنده به سراغ چرایی و انگیزه های تحقق انقلاب اسلامی رفته است و این سوال را مطرح کرده است که چرا مردم از حکومت پهلوی رویگردان شدند و با نهضتی که امام آغاز نمودند تا آخرین قطره خون خود همدل و همراه بودند برای پاسخ به این سوال نویسنده در این کتاب به سراغ تحلیل وضعیت سیاسی و اقتصادی ایران در دهه سی و چهل شمسی رفته است و نشان داده چگونه شاه با بی خردی و اتخاذ سیاست های غلط کشور را در لبه پرتگاه نابودی قرار داده است و در واقع مخالفت امام خمینی با حکومت پهلوی از زمانی آغاز شد که نسبت به وضعیت کشور احساس خطر نمود و با نمایش ذلیلانه و پر از حقارتی که ایران در مقابل استعمارگرانی همچون آمریکا و انگلیس داشت ایران در آستانه چندپارگی و فقر مطلق مردم می دید این اثر با استناد به اسناد رسمی و بین المللی ادعای خود در مورد مسائل مختلف را به کرسی می نشاند و به نسل جوان نشان می دهد چگونه راه استوارو باصلابت امام سبب شد تا دوباره عزت و استقلال به این کشور بازگردد و در مقابل قدرت های شرق و غرب بایستد و تعیین سرنوشت خود را به تنهایی به دست بگیرد این اثر به سال های بعد از انقلاب نیز می رسد و نشان می دهد با پایان حکومت پهلوی چالش های تحقق حکومت اسلامی به پایان نرسید بلکه این آغاز راهی دشوار بود که چه بسا مشکلات و گرفتاری هایش از پیش از انقلاب چندین برابر سنگین تر و مشکل تر بود ولی امام با راهبری هوشمندانه خود در زمانه ای سخت توانستند با موفقیت این نقشه هایی که اجماع بر شکستن قامت جمهوری اسلامی داشتند را نقش برآب کنند  در ادامه برشی از این کتاب را می خوانید  محمدرضا شاهی بود که در جوانی و به سال ۱۳۳۲ در جریان مناقشه با دکتر مصدق حتی پیش از آن که تکلیف کودتا روشن شود دو روز قبل از واقعه در ۲۶ مرداد شبانه و بی خبر از ایران به بغداد گریخت و سپس چندین روز بی استقبال و بی اقامتگاهی آبرومند با همسرش ثریا اسفندیاری در رم به سر برد نیز همانی که در ۱۳۴۱ وقتی با اعتراض روحانیون مجبور به عقب نشینی از تصویب لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی شد باز خیال ترک مملکت کرد و یک سال پس از آن نیز آمریکایی ها را تهدید نمود اگر او را تحت فشار بیشتری برای انجام اصلاحات مدنی قرار دهند از سلطنت استعفا خواهد داد پادشاه متزلزلی بود که فقط در فاصله سال های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۰ یعنی نخست سلطنتش پانزده نخست وزیر عوض کرد اما به دلیل تغییر ناگهانی شرایط اقتصادی ناشی از درآمد نفت از میانه های دهه چهل به خصوص آغازین سال های دهه پنجاه تغییر مهم سهم ایران از ۱۲ درصد به ۵۰درصد ناگهان روی دیگری از چهره اش را هویدا ساخت و ژست حاکمان مقتدر و مسلط را به خود گرفت؛ بی آن که جوهرۀ ذاتی و مقبولیت اجتماعی اش را داشته باشد عقده ای که سال ها از فقدان اسباب آن رنج می برد و احساسی تلخ از نداشتن شخصیت یک حکمران مقتدر به او می داد اکنون می رفت با پول وافر فروش نفت جبران شود