شفاعت در مواقف pواژه شفاعت به معنای ضمیمه کردن یا پیوند دادن چیزی به چیزی دیگر است شفاعت را به واسطه شدن یک مخلوق میان خداوند و دیگر مخلوقات برای رساندن خیر یا دفع شر دانسته اند شفاعت گناهکاران و رفع عقاب از آنان از تعالیم قرآن و اصول مسلم اسلام است آیات کریمه و روایات معصومین با تعابیر گوناگون بر آن مهر تأیید زده است در طول تاریخ از صدر اسلام تا کنون دانشمندان اسلامی نیز بر این باور صحه گذاشته و گفته اند که در قیامت گروه های خاصی به ویژه رسول خدا  با شفاعت خود بسیاری از گناهکاران را از آتش جهنّم نجات خواهند داد حقیقت شفاعت در قیامت این است که خداوند مهربان و صاحب رحمت واسعه آن را وسیله ای قرار داده است تا رحمت واسعه الهی شامل بندگان معصیت کاری شود که بدون توبه از دنیا رفته اند؛ به تعبیر دیگر همان طور که خدای مهربان توبه و استغفار و امثال آن ها را وسیله ای بر عفو گناهکاران در دنیا قرار داده است و آن را نجات دهنده ترین شفیع دانسته است؛ لاشَفیع أنجحُ مِنَ التّوبَةِ شفاعت را نیز وسیله ای برای عفو معصیت کاران در آخرت قرار داده است حضرت استاد معظم له همۀ موضوعات را مستدل و علمی و با ارائه شواهدی از آیات و روایات تقدیم علاقه مندان به معارف دین نموده استp pدر ادامه برشی از  کتاب شفاعت در مواقف را می خوانیدp pروز قیامت انسان به هر کس محبت صادقانه داشت و بر طبق فرمان او عمل کرد رسیدگی به اعمال او توسط همان کس که در دنیا مورد محبت بود و از او پیروی می شد انجام می شود مثل این می ماند که ورقه های امتحانی دانش آموزان را همان استادی تصحیح کند که به بچه ها درس داده نه اینکه دبیری از یک مدرسه دیگر این کار را به عهده بگیرد؛ چون می گویند بر اساس آنچه تدریس کرده رسیدگی می کند ممکن است استاد دیگر از جای دیگر بر اساس آنچه خودش تدریس کرده است به اوراق امتحانی رسیدگی کند در حالی که استاد خودشان چنین چیزی را نگفته باشد عادلانه ترین روش در حساب همین است در احضار گروه ها در حشر و رسیدگی به اعمال واگذار کردن آن ها به سرگروه ها بهترین روش استp