رمان نه آبی نه خاکی نمای نزدیکنمی توان این واقعیت را نادیده گرفت که علی موذنی یک نویسنده حرفه ای است؛ یعنی شگردهای مشخصی در نوشتن دارد و مکان و زمان وضعیت را خوب به کار می گیرد و از جمله بهترین نویسندگان داستان کوتاه ایرانی به شمار می آید؛ در نه آبی نه خاکی موذنی به مرور دفترچه خاطرات یک شهید می پردازد از روزی که برای چندمین بار به جبهه اعزام می شود تا لحظه  شهادت اش؛ به اضافه یک نامه در حقیقت موذنی در این اثر روایتگر خاطرات شهید مرادی در لشکر 17 علی بن ابی طالب ع است او در این کتاب از هم رزمانش دوستی هایش صمیمیت و خلوص رزمندگان شوخی ها و خنده هایشان مناجات ها و راز و نیازهای خالصانه در تاریکی های شب زیارت امامان معصوم ع در خواب و می گوید همچنین از نبرد تن به تن با دشمن مشاهده صحنه شهادت رزمندگان و آموزش هایشان در آب و خاک نیز گفته است در پایان کتاب نیز نامه شهید مرادی به اکبر شاهدی دوست وی در جبهه  و یکی از اعضای گروه تفحص را می خوانیم که با نثری جذاب و بیانی اثرگذار حقایق عبرت آموزی را بیان می کند؛ حقایقی که آگاهی یافتن نسبت به آنها برای مخاطب ارزشی غیرقابل انکار دارد در یک کلام باید گفت موذنی در این اثر لحظات نابی از جنگ را بیان می کند که باید آن را خواند