کتاب هزارو یک شب  اثر  سید مهدی موسوی خواندن کتاب هزار و چند شب نوشته ی مهدی موسوی برایم تجربه ای تازه و یگانه در ادبیات داستانی ایران بود تجربه ای با همان لذت کشف و دیوانگی که در زمان خواندن صد سال تنهایی مارکز داشتم اما با بار لذتی عمیق تر؛ چون اینجا بستر داستان ایران است و شخصیت ها انسان های سرگشته ی معاصر ایرانی هستند در این سال ها که در تبعید هستم کمتر اثری را از نویسندگان تبعیدی خوانده ام که از فضای روحی انسان معاصر ایرانی و تجربه های زیسته  ی نسل نویسنده دور نباشد در مورد آثار منتشر شده در داخل هم همین طور بوده است