کتاب دیوان اشعار و غزلیات عارف قزوینی  ابوالقاسم عارف در حدود سال  1261 در قزوین متولد شد  پدر وی ملا هادی از وکلای دعاوی بود  دوره کودکی عارف به سبب نزاع دائم پدر و مادر در پریشانی گذشت  خواندن و نوشتن فارسی و مقدمات عربی را در مکتب و خط را پیش سه نفر از خطاطان معروف قزوین و موسیقی را نزد حاجی صادق خرازی فرا گرفت چون آواز خوشی داشت پدر او را نزد حسن واعظ سپرد تا در پای منبر او نوحه خوانی کند  16 ساله بود که به تهران آمد و ماندنی شد پس از چندی با موثق الدوله آشنا شد و سبب ورود او به دربار گشت  و تاجایی پیش رفت که مظفرالدین شاه دستور به احضار او صادر کرد  پس از حضور و خواندن یکی دو غزل  شاه را خوش امد و به او خلعت داد و به ردیف فراشان شاه در آمد خود عارف در این باره میگوید  شنیدن این حرف برایم کمتر از صاعقه نبود دیدم عمام به آن ننگینی و شیخ بودن به آن بد نامی هزار بار شریفتر از کلاهی است که میخواهند بر سرم بگذارند  چند سالی گذشت تا کم کم نغمه مشروطه از گوشه و کنار شنیده میشد   عارف از همان ابتدای جنبش آزادی به سوی مشروطه خواهان روی آورد و قریحه و استعداد نادر و چند جانبه خود را وقف آزادی نمود یکی از معروف ترین آثار او در این زمان غزل پیام آزادی است