کتاب زاهو رمان ایرانی نویسنده یوسف علخانی  نشر آموت انگار کوه کنده باشم سنگ شکسته باشم اسبی نبود راهی نبود خانه ای نبود توی دشتی داغ ولو شده بودم توی تن گر گرفته ی کوره ی آتش که آتش دان اش پیدا نبود دستم را چرخاندم روی سینه ی نرم مناچالان که هشتاد اسب قشقه در آن تاخته بودند قلبم از سینه ام بیرون می زد بچه شدم کوچک شدم میل کردم به خوابیدن توی آغوش زمین که دیگر برایم مهم نبود مناچالان است یا میلک چشمانش پناه ام داده بود؛ آرام و راضی