کتاب قصه های شاهنامه جلد پنجم بیژن و منیژه قصه ی بیژن و منیژه یکی از زیباترین قصه های شاهنامه به شمار می رود مولف کوشیده در اقتباسی که از این داستان داشته با به کار بردن نثری شیوا همراه با آرایه های ادبی از خیال انگیزی و دل نشینی نسخه ی اصلی که به زبان شعر روایت شده کاسته نشود و با پرداختن به زندگی منیژه یکی از زنان تاثیر گذار شاهنامه نفسی تازه به نقش آفرینی زنان در متون ادبی کهن بدمد  قصه از آن جا شروع می شود که کیخسرو شاه ایران در پی شکایات کشاورزان دوتن از سرداران سپاه خود بیژن و گرگین میلاد را برای کشتن گرازهایی که به مزارع ان ها حمله و محصولاتشان را نابود کرده به نزدیک مرز می فرستد  بیژن در مبارزه با گراز ها پیروز شده و آن ها را از بین می برد  در راه باز گشت به استراحت گاهی می رسند و ساعاتی در آن جا به استراحت می پردازند؛ بی خبر از اینکه آن جا متعلق به منیژه دخترافراسیاب پادشاه توران است  وقتی منیژه بیژن را می بیند دل باخته اش شده و او را به چادرش دعوت می کند  پس از برگزاری بزمی به مناسبت ورودش بیژن نیز دل به او می بازد و با پیشنهاد منیژه مبنی بر رفتن به قصر پادشاهی توران روبرو می شود؛ ولی آن را نپذیرفته و تصمیم به باز گشت سوی ایران می گیرد  منیژه که طاقت این فراق را ندارد به کمک ندیمه اش او را سحر کرده و مخفیانه به قصر افراسیاب می برد  وقتی افراسیاب پی به این موضوع می برد دستور می دهد بیژن را دست و پا بسته در چاهی بیرون قصر بیندازند تا از فرط گرسنگی و تشنگی بمیرد؛ منیژه را نیز با تحقیر از قصر بیرون می کنند  منیژه چاهی که بیژن درون آن است را یافته و هر روز برایش آب و غذا می برد تا زنده بماند  شاه ایران از این موضوع با خبر شده و رستم را برای نجات بیژن به توران می فرستد  رستم با لشکرش به سمت توران می رود؛ اما ایا موفق به یافتن و نجات بیژن می شود؟