کتاب حکیم رازی  حکمت طبیعی و نظام فلسفی  اثر پرویز اذکائی رازی کتابهایی را در تقبیح مذاهب و در باب روشهای شیادی پیامبران نوشت که اگر چه امروز خودشان موجود نیستند اما بخش هایی از آن ها در آثار دیگران بحث و بررسی شده اند به گفته بیرونی رازی نه تنها اسلام که تمامی مذاهب را تقبیح کرد او تمامی کسانی که از ابتدا ادعای پیغمبری کردند را شیادانی می دانست که در بهترین حالت بیماری روانی داشتند وی همچنین قرآن را مجموعه ای از افسانه های سراسر تناقض می خواند که هیچ اطلاعات مفید و بدردبخوری ندارد هانری کربن در مقدمه ای که بر جامع الحکمتینِ ناصرخسرو نوشته بخشی از آن با نامِ نقد آراء محمد زکریای رازی در جامع الحکمتین به فارسی ترجمه شده است می گوید وی نبوت ووحی را نفی می کرد و ضرورت آن را نمی پذیرفت در تفکر رازی همهٔ انسان ها قدرت و توانایی رسیدن به معرفت و دانایی را دارند و لذا از لحاظ توانایی کسب معرفت با هم برابرند و بر یکدیگر هیچ برتری ندارند از دیدگاه او مقتضای حکمت و رحمت الهی این است که انسان ها همگی به منافع و مضار خود صاحب علم باشند و اگر خدا قومی را به نبوت اختصاص دهد به این معناست که آنها را بر دیگر انسانها برتری داده و این برتری باعث جنگ و دشمنی و در نهایت هلاکت انسانها می شود که این با حکمت و رحمت الهی سازگاری نداردکتب زیر به این اعتقاد وی اشاره دارند