بازگشت به سپید دشت نوشته علیرضا رحمتی انتشارات اریترین کتاب بازگشت به سپید دشت یکی از بهترین رمانهای دفاع مقدس است که زندگی نامه شهید چریک انقلابی براتعلی رحمتی و جانباز جنگ تجمیلی علیرضا رحمتی در جنگ عراق علیه ایران است این کتاب به واسطه نثر شیوا داستان جذاب و روایت حقیقت از جنگ فضا سازی و شخصیت پردازی یکی از بهترین رمانهای دفاع مقدس تولید شده در سال 1401 توسط انتشارات اریترین در تیراژ 1000 نسخه است که در نوع خود بی نظیر است داستان کتاب زندگی جوان رزمنده عاشقی است که به واسطه شهادت برادرش وارد جنگ می شود مصائب و مشکلات جنگ از سال 1358 تا 1367 پایان جنگ و عملیاتهای مختلف به همراه داستان عاشقانه در این کتاب از این کتاب کتابی زیبا و خواندنی برای مخاطبان حوزه دفاع مقدس ساخته است این کتاب از سوی نویسنده صاحب سبک حوزه دفاع مقدس شایسته تقدیر شده است   شناسنامه کتاب سرشناسه رحمتی علیرضا 1350ـ عنوان و نام پدیدآور بازگشت به سپید دشت نویسنده علیرضا رحمتی؛ ویراستار ادبی جلال صابری نژاد وضعیت فهرست نویسی فیپا                                      مشخصات نشر اندیمشک اِریترین؛1401 مشخصات ظاهری 270 ص؛ 514  521                    شابک 1 ـ 38 ـ 7966 ـ 622 ـ 978 موضوع داستان های فارسی  قرن 15               موضوع Persian fiction  21st century موضوع جنگ ایران و عراق 13591367  داستان                      بریده ای از متن کتاب سپیددشت دیگر آن لباس های زیبا و فاخر را به تن ندارد چنارهای بزرگ و با شکوهش را بریده اند و باغ هایش با حصارها و پرچین های پُر از تمشک ناپدید شده اند حالا دیگر به جای درخت ها سقف خانه ها دیده می شود شاید همه این ها به خاطر پُل جدیدی است که بعد از رفتن ما از سپیددشت ساخته شد به گمانم این پُل همان پیشرفت و شهرسازی که آرزویش را داشتیم با خود به ارمغان آورده است جاده از زیر پُل راه آهن آمده و رنگ سیاه آسفالت را به داخل کوچه های ما زده و به جای آن تپه پُر از گُل بابونه دیواری بزرگ ساخته است تا برایش پُل زیرگذر بسازند از محله ما چند خانه را تخریب کرده اند ولی کوچه ما هنوز اینجاست به سمت خانه پدری ام می روم و دست بر سنگ و سیمان دیوارش می کشم زمانی من با پدرم مادر برادر و خواهر در اینجا زندگی می کردم و دوران کودکی و نوجوانی ام را در این خانه گذرانده ام درب خانه را با انگشت هایم لمس می کنم خیلی دلم می خواهد که داخل خانه را ببینم ولی ممکن است افرادی که در آن زندگی می کنند قصه بازگشت مرا به دیگران بگویند عقب تر می روم و از کنار دیوار همسایه به اطراف خانه نگاه می کنم ناگهان به یاد آوردن لحظه ای که پدرم خبر شهادت برادرم برات را برایمان آورد تمام خاطرات شیرین را از یادم می برد و همانند یک فیلم در برابر چشمم قرار می دهد شب است و من در نزدیک کوه گاز کوه تنهای تنها روی تپه ای پُر از چمن دراز کشیده ام و صدای با شکوهی که از تلاطم و شورش برخورد دو رود زَز و سزار به وجود آمده مرا به خود مشغول کرده است لحظه ای کمان ابرو و چشمان زیبای دختری در میان مژه های بلندش در ذهن من نقش می بندد و بار دیگر خاطرات گذشته را به یادم می آورد انگار او هرگز پیر و شکسته نمی شود و همیشه برای من جوان است از شکوه عشق حیرت زده می شوم چون فراتر از فکر و اوهام من است و با وسعت خود قادر است که مرا به تسخیر خود در آورد تا جایی که مرا به اقدام و عمل وادار می کند می ترسم که به فرمان عشق آواره کوه و بیابان شوم کوه های گاز کوه رووا و مخمل کوه با پیکر بزرگ و استوارشان خورشید را در پُشت خود پنهان کرده و شب را به وجود آورده اند تا در انعکاس دلنشین نور خورشید ماه بدرخشد و با تابش مهتاب از آینه اش منظره ای رؤیایی از کوه ها و دشت ها به وجود بیاورد امشب من آمده ام تا با سپیددشت حرف بزنم و در وصف نیمه  شبی عاشقانه پُر از احساس شوم و با کلمات عشق بازی کنم یا که شاید شکوه عشق را در یک شب طولانی بنویسمسپیددشت جان من با دلی خسته و مرده به دیدارت آمده ام تا زنده شوم ولی نمی دانم که آیا تو می توانی به من جان تازه بدهی یا نه آن هایی که نماز می خوانند همیشه جانشان تازه است گویا عشق و محبت خداوند در نماز به آن ها روح تازه ای می بخشد که به کمال عشق متصل می شوند من هم گاهی نماز می خوانم ولی حواسم آن  قدر غرق دنیا است که حال خوش نماز را نمی فهمم شاید نیازهای من بیشتر از نمازهایم است که تمام حواس مرا با خود برده اند و نمی گذارند که حتی یک رکعت نماز را احساس کنم دلم می خواهد نامت را فریاد بزنم تا بدانی که نقش کمان ابرویت و چشم هایت و مژه های بلندت را بر دیوار قلبم به یادگار گذاشته ام و من با چه سختی و رنجی از تو دل کنده ام و تصور چشم های منتظرت تا به چه اندازه قلبم را به درد آورده است و برای تحمل درد دوری تو چه رنجی را بدوش کشیده ام