آلبوم موسیقی کمانچه 1  استاد علی اصغر بهاری علی اصغر بهاری در سال 1284 در ناحیه بازار عباس آباد تهران متولد شد پدرش نایب محمدتقی خان تا سن 13 سالگی تربیت او را بر عهده داشت پس از آنکه پدرش ورشکسته شد مادرش گوهر خانم فرزند میرزا علی خان نوازنده ماهر کمانچه ناگزیر به همراه خانواده به خانه پدری پناه برد در این زمان بود که با موسیقی انس گرفت و به کمانچه نوازی پدربزرگش علاقه مند شد به درخواست مادرش از میرزا علی خان به مدت 2 سال نواختن کمانچه را آموخت و سپس به مدت 4 سال در مکتب سه دایی خود به نام های رضاخان اکبرخان و حسن خان که در یک قرن پیش جزو هنرمندان نامی ایران به حساب می آمدند دست به تکمیل تجربیات خود درکمانچه نوازی زد علی اصغر بهاری از دایی های خود چیزهایی را که باید بیاموزد آموخت تا اینکه در هجده سالگی همراه با ارکستر ابراهیم خان منصوری در کنسرتی که در یک سالن بر پا شده بود شرکت می کند و از همین جا آوازه شهرت بهاری به گوش موسیقی دانان می رسد و او را به نام نوازنده خوب و آگاه به نواختن گوشه هایی ایرانی می پذیرند در این زمان بود که با مرگ پدرش اداره امور خانواده به او که پسر بزرگ خانواده بود سپرده شد پس از چند سال که پیانو به جای سنتور و ویولن به جای کمانچه رواج پیدا کرده بود وی نیز کمانچه را زمین گذاشت و نواختن ویولن را آغاز کرد و نزد رضا محجوبی به تکمیل آموخته های خود در موسیقی ایرانی پرداخت چنانچه پس از اتمام تحصیل استادش چنان از حاصل کار خشنود بود که تمام شهریه ای که تا آن زمان به وی پرداخته بود یکجا به او برگرداند استاد بهاری پس از چندی در مشهد کلاس موسیقی جهت تعلیم می گشاید و یک سال هم با حبیب سماعی استاد سنتور کار می کند و شاگرد تعلیم می دهند و بعداً به تهران می آید و توسط استاد روح الله خالقی به مدرسه موسیقی جهت تعلیم دعوت می شود و در هنرستان شروع به همکاری می نماید این ایام مصادف بود با گشایش رادیو که او را نیز به همکاری فرا می خواند در سال 32 بود که پس از سال ها دوری از کمانچه با علاقه فراوان دوباره این ساز را دست گرفت در روزگاری که این ساز در حال فراموشی بود و اغلب به دیده تحقیر به آن نگریسته می شد و این ساز مخصوص مطرب های دوره گرد تلقی می شد پس از اجراهای اصفر بهاری در رادیو دانشگاه تهران از وی دعوت کرد تا به تعلیم هنرجویان این دانشگاه بپردازد در سال 1346 با دعوت رادیو فرانسه در سالن دلاویل در میان سه هزار بیننده به اجرا پرداخت وی با همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران شاگردان خوبی را تربیت کرد که هر کدام هم اکنون یکی از بهترین کمانچه نوازهای کشور می باشند او علاوه بر ساختن قطعه های ضربی از قبیل پیش درآمد و رِنگ بر ردیف موسیقی ایرانی و ضربی های روایت شده از متقدمین تسلط کامل داشت اصغر بهاری نقش مهمی را در روایت تصانیف و نغمه های فراموش شده و مهجور موسیقی ایرانی دارد چنانچه بسیاری از تصانیف و نغمه هایی که اکنون موجود است مدیون حافظه اوست وی در روز دوشنبه 20 خرداد ماه 1374 درگذشت وی در دهه 60 با فرامرز پایور جلیل شهناز محمد اسماعیلی و محمد موسوی در گروه اساتید موسیقی ایران همکاری داشت که در این دوران آلبوم های انتظار دل و خلوت گزیده با صدای استاد محمدرضا شجریان و لیلی و مجنون دل شیدا و کنسرت اساتید موسیقی ایران باصدای شهرام ناظری اجرا شدند