کتاب از اول 2 سانتی کج بود دم غروب بود خسته بودم و مزه ی سیگارِ بعد از کار در دهانم به تلخی می زد فکرکردن به خرابی های رنوی فَکَستنی ام صورتم را توی آینه ی ماشین دلخور می نمود توی آینه دیدمش پرشیای مشکی کُند کرد و درِ سمت چپ یا راست عقبش باز شد عقب را حتم دارم اما امان از این قانون آینه ها انگار کُنی کسی هُلش داده باشد بیرون بیرون افتاد چرخید و مات و معلق خیره شد به پیش رو به خیالم رسید کسی یا چیزی را در جلوی صف ماشین ها می جوید چشم پایین انداختم در شیشه چیزی نظرم را نگرفت و دوباره در آینه برگشتم پژو از کنارم راهی جُست و جَست و رفت من در راه بندانِ خروجی بزرگراه منتظر بودم صفحات ۱۲۰