رمان پرنده من نوشته فریبا وفی نشر مرکز پرندهٔ من نخستین رمان فریبا وفی بود و در سال ۱۳۸۱ منتشر شد که بسیار مورد استقبال منتقدین قرار گرفت این کتاب برنده جایزه بهترین رمان سال ۱۳۸۱ جایزه سومین دوره جایزه هوشنگ گلشیری و جایزه دومین دوره جایزه ادبی یلدا شده است و از سوی بنیاد جایزه ادبی مهرگان و جایزه ادبی اصفهان مورد تقدیر واقع گشته است  پرنده ی من داستان زنی با دو بچه کوچک است که بعد از مدت ها دربد  ری صاحب خانه ای پنجاه متری می شود و از این بابت خوشحال است اما خوشحالی اش زیاد طول نمی کشد شوهرش امیر می خواهد خانه را بفروشد و به کانادا مهاجرت کند زن نمی خواهد جایی برود تازه دارد با نگاه به گذشته و تجزیه تحلیل آن جایگاه خودش را در زندگی پیدا می کند در واکاوی گذشته ما نکته های ظریف و تازه ای از زندگی یک زن ایرانی درمی یابیم و همراه با رنج ها و شادی های او با بغرنجی موقعیت کنونی  روبرو می شویم همزمان با رفت و برگشت بین زمان حال و گذشته به محل زندگی اش نیز سر می کشیم و به مفهوم ماندن و رفتن فکر می کنیم در این تامل و و درون نگری است که راوی متوجه می شود هر کس برای خودش پرنده ای دارد و از خودش سوال می کند آیا او هم پرنده ای دارد؟     بخشی از کتاب  این جا چین کمونیست است من کشور چین را ندیده ام ولی فکر می کنم باید جایی مثل محلة ما باشد نه در واقع محلة ما مثل چین است پر از آدم می گویند در خیابان های چین هیچ حیوانی دیده نمی شود هر جا نگاه کنی فقط آدم می بینی با این حساب محلة ما کمی بهتر از چین است چون یک گربة هرزه داریم که روی هرة ایوان می نشیند و همسایه  طبقه سوم هم از قرار طوطی نگه می دارد یک مغازة پرنده فروشی هم سر خیابان داریم  به این خانه که آمدیم تصمیم گرفتم این جا را دوست داشته باشم بدون این تصمیم ممکن بود دوست داشتن هیچ وقت به سراغم نیاید سروصدا زیاد بود و روز اول انگار برای آشناتر شدن ما با محیط  آقای هاشمی دختر چهارده ساله اش را زیر شلاق گرفت و فحش هایی که معجونی از چند زبان بود مثل سنگریزه هایی توی حیاط خلوت ما ریخت