کتاب دیوان اشعار و غزلیات عارف قزوینی چاپ کامل سال 1364 جلد شومیز ابوالقاسم عارف قزوینی ۱۲۵۹۱۳۱۲ هش شاعر و تصنیف ساز در سال ۱۲۵۹ هجری شمسی در قزوین متولد شد پدرش ملاهادی وکیل بود عارف صرف و نحو عربی و فارسی را در قزوین فراگرفت خط شکسته و نستعلیق را نیکو می نوشت موسیقی را در محضر میرزاصادق خرازی آموخت مدتی به اصرار پدر در پای منبر میرزا حسن واعظ از وعاظ قزوین به نوحه خوانی پرداخت و عمامه بست ولی پس از مرگ پدر عمامه را برداشت و این کار را ترک کرد  عارف در ۱۷ سالگی عاشق دختری به نام خانم بالا شد و پنهانی با او ازدواج کرد و تصنیف دیدم صنمی را در وصف او سرود فشارهای خانواده دختر پس از اینکه از وصلت آنها مطلع شدند باعث شد عارف به ناچار و با وجود عشق بسیار آن دختر را طلاق دهد او پس از این اتفاق تا آخر عمر ازدواج نکرد  عارف در سال ۱۳۱۶ ه‍ق به تهران آمد او صدای خوشی داشت و مظفرالدین شاه خواست او را در ردیف فراش خلوتهایش قرار دهد اما او نپذیرفت و به قزوین بازگشت  در سال ۱۳۲۳ در زمان آغاز ۲۳ سالگی عارف زمزمه مشروطه خواهی بلند شده بود و عارف نیز با غزل هایش به موفقیت مشروطیت کمک کرد او در سال ۱۳۰۷ برای معالجه دردی نزد دکتر بدیع در همدان رفت و برای همیشه آنجا ماند و سرانجام در روز دوشنبه دوم بهمن ۱۳۱۲ خورشیدی در حالی که ۵۴ سال داشت مرگ زودرس به سراغش آمد و در آرامگاه بوعلی سینا به خاک سپرده شد