کتاب بیراهه ای در آفتاب نویسنده نسرین سیفی باران نم نم می بارد صدای برخورد قطراتش به پنجره ضرباهنگ مخصوصی دارد پیشانی ام را به پنجره می چسبانم قطرات ریز باران روی شیشه پنجره شیار باز می کنند و به طرف پایین سر می خورند خنکی مطبوعی زیر پوستم دویده است و نگاه خسته ام دیوار آجری روبرویم را از روی بی حوصلگی می کاود نفس عمیقی می کشم و پیشانی ام را بیش تر به شیشه فشار می دهم این خنکی را دوست دارم کف دست داغم را روی پنجره می گذارم و جای انگشتانم روی شیشه نقش می بندد وسوسه شده ام پنجره را باز کنم و سرم را بیرون ببرم دلم می خواهد به بخار کمرنگی که از دهانم خارج خواهد شد بخندم کف دستم را محکم تر به شیشه فشار می دهم خنکای هوا روی پیشانی ام فشار می آورد و مورمورم می شود نگاهم به خیابان می افتد یک نفر در حالی که خود را در پالتوی بلندی پیچیده به سرعت می گذرد راه رفتن زیر باران را دوست دارم کاش الآن پایین بودم و اولین اتومبیلی که از کنارم رد می شد آب گل آلود نزدیک ترین چاله وسط خیابان را به سرتاپایم می پاشید و من با چشمانی گردشده دور شدنش را تماشا می کردم آماده ام پنجره را باز کنم می خواهم کف دستم را زیر باران بگیرم دلم عجیب هوای بوی خاک باران خورده کرده است  صفحات ۱۶۰