خاطرات سفیر نیلوفر شادمهری در کتاب خاطرات سفیر به بیان چالش های یک بانوی مسلمان به عنوان دانشجوی ممتاز ایرانی در فرانسه می پردازد که با نگارشی صمیمی و ساده خواننده را به خوابگاهی در پاریس می برد و او را با رویدادها تجربه ها و خاطراتش شریک می کند خاطرات دختر مسلمانی که در کشور فرانسه هر چند برای ادامه ی تحصیل در مقطع دکتری حضور دارد اما سفیری شده است برای دفاع از حقیقت اسلام مواجهه ی او با آدم های مختلف و اتفاقات متفاوت این خاطرات را جذاب تر می کند از قبول نشدنش در بهترین دانشگاه فرانسه تنها به دلیل حجابش و دست ندادن با سرشناس ترین اساتید مرد تا برگزاری دعای عهد در اتاق خوابگاه و خواندن دعای کمیل برای یک سلیم النفس نیلوفر شادمهری در این کتاب حدود سی خاطره را به رشته ی تحریر درآورده که این مجموعه در واقع بخش اندکی از تمام خاطرات ایشان است در بخشی از کتاب خاطرات سفیر می خوانید کم کم داشت حالم از اون شرایط به هم می خورد بچه ها متوجه نمی شدن که من دارم سر کار می ذارمشون یا واقعا متن شعر همین  قدر سخیفه خدا خدا می کردم که هر چه زودتر اثر فاخری که می شنیدیم بساطش جمع بشه اما همیشه درست توی همین شرایط زمان کش می آد و واحد گذشت زمان از ثانیه به شبانه  روز تغییر پیدا می کنه سیلون دست  به  سینه وایساده بود و داشت سعی می کرد عمق نداشتۀ شعر رو بفهمه چند بار به سرم زد بهشون بگم ببینید بچه ها این اصلا در سطحی نیست که اسمش رو شعر بذارم طرف یه چیزی خونده رفته اما نمی شد آبروریزی بود بعد از اون  همه افاضات دربارۀ شعر و ادب پارسی و مردم ادیب کشورم جای همچین حرفی نبود ویدد که سمت چپ مغی نشسته بود و تا اون  موقع ساکت بود گفت من فکر می کنم اصلا با معشوقش مؤدب حرف نمی زنه گفتم خب البته بله کلا شعرش جوری گفته شده که با آدم با فرهنگی طرف نباشیم مغی گفت خب بعدش چی می شه؟