کتاب گفتمان مدرنیتهنگاهی به برخی جریانهای فکری معاصر ایران لیبرالیسم یکی از مکاتب پرنفوذ فلسفی غرب است این مکتب در سه زمینه فلسفی سیاسی و اقتصادی اصول و مبانی خود را ارائه داده است در زمینه سیاسی طرفدار آزادیهای فردی و اجتماعی است و در زمینه مسائل اقتصادی نیز به کم کردن نقش و قدرت دولت اعتقاد دارد از نظر فکری نیز بر این اعتقاد است که اگر امور جهان بر روال طبیعی خود قرارگیرد مشکلات بشری حل خواهد شد اگر نظم طبیعی جامعه را برهم نزنیم و بگذاریم که افراد طبق خواسته های خود عمل کنند هم برابری در جامعه ایجاد خواهد شد و هم برادری دخالت افراد یا دولتها در جریان امور موجب از هم گسیختگی نظم اقتصادی و سیاسی جامعه می شود این مکتب در قرن هفدهم همزمان با پیدایش سرمایه داری شکل گرفت پیروان آن طرفدار حقّ انباشت سرمایه و اموال شخصی بودند نخستین متفکران لیبرال بر این اعتقاد بودند که عموم مردم می توانند راه سعادت و خوشبختی خود را انتخاب کنند و به سلسله مراتبی از روحانیان و غیرروحانیان نیاز نیست تا برای مردم تعیین تکلیف کنند لیبرالیسم در طول تاریخ همواره با موانع آزادیهای فردی نظیر نفی فردیت تعصبات مذهبی قدرت مطلقه و محرومیت افراد از حق رأی مبارزه کرده است از نظر این مکتب انسانها مساوی خلق شده اند و در وجود آنها حقوقی خاص به ودیعه نهاده شده که از آن جمله است حقّ حیات حقّ آزادی و حقّ انتخاب راه زندگی لیبرالها طرفدار جامعه مدنی هستند؛ یعنی جامعه ای که افراد بتوانند آزادانه به کارهای اقتصادی و فعالیتهای سیاسی بپردازند و دولت در امور آنها کمتر دخالت کند و هر کس در مسائل مذهبی خود آزادانه پیرو وجدان خویش باشد و هیچ عقیده ای بر آنها تحمیل نشود در لیبرالیسم چرخشهای چندی پدید آمده است به طوری که لیبرالیسم جدید را از لیبرالیسم کلاسیک جدا می سازد