کتاب داستان تا دُمِل این تصویرها تکه تکه در من محبوسند تکه تکه ببینید پشتش به من است هادی با قاشق قرص را در آب می گرداند هادی ــ پسر حوریه ــ می گرداند تا حل شود در آب و بخوراندش به حوریه دیگر مقاومت نمی کند حوریه می کرد پیش ترها می کرد حالا یا زیر لب نفرین می کند ارتشی ها را اغلب و لاجرعه سر می کشد یا با دستمالش فین دماغش را می گیرد و چشم هاش را هم می گذارد و انگار جام شوکران سر می کشد ساکت می شود بعد تا برود اتاقش هادی پیش ترها ساکت نمی ماند گریه می کرد همه اش نفرین می کرد ارتشی ها را برود اتاقش پیش زنش بخوابد کنار زنش لابد من نمی دیدم حوریه می گفت توی فحش هاش و گریه هاش من نمی دیدم حوریه حرف می زند با خودش بلند بلند حرف می زند برای من خوب است می فهمم می فهمم در اتاق بغلی تو حیاط در بازار بیرون اتاق یا خانه همسایه ها بین آدم ها چه می گذرد صفحات ۱۱۷