چیزی در ما هست که می خواهد یاد بگیرد صرفاً بخاطر عطشی که به یادگیری دارد زندگی فیلسوفانه اگر به درستی درک شود فضایی از خلوت گزینی و پرهیز از هیاهو در درون انسان می پروراند فضایی که در آن اندیشیدن حقیقی رخ می نمایاند اندیشیدنی که فی نفسه لذت بخش است خالی از رنگ و بوی تظاهر و منفعت طلبی در چنین فضاییست که پرسش هایی اساسی در عمق افکار آدمی طنین افکن می شود؛ فلسفه ی آفرینش معنای سعادت و شادی واقعی مفهوم جامعه ی عادل و  و از این فضای خلوت و عمیق فلسفه ادبیات هنر و ریاضیات به بیرون تراوش می کند