کتاب کتاب سیاه اثر ارهان پاموک صبح همان روزی که قرار بود زنش او را ترک کند در مسیر همیشگی محل کارش روی پله های شیب باب علی تا روزنامه ی جلال این ها را زد زیر بغلش یکهو یاد بچگی هاش افتاد و آن روز گرم تابستانی که با مادر و رویا و مادر رویا روی قایق بودند و توی تنگه ی بغاز که آن روان نویسش که به رنگ یشم می نوشت و خیلی هم دوستش داشت افتاد توی آب و هیچ کسی هم نتوانست کاری بکند درست مثل شب همان روزی که وقتی غالب متوجه شد نامه ی خداحافظی رویا هم با یک روان نویس درست مثل همان روان نویس نوشته شده هیچ کسی نمی توانست هیچ کاری بکند