کتاب آواز آن پرنده غمگین	اثر فریدون مشیری کتاب laquoآواز آن پرنده غمگینraquo سرودهzwnjیnbsplaquoفریدون مشیریraquo استnbspفریدون مشیری 1305  1379 ازnbspشاعران برجستهzwnjی معاصر است که سرودن شعر را از نوجوانی و تقریبا از پانزده سالگی شروع کرد اولین مجموعه شعرش با نام تشنه توفان در 28 سالگی او با مقدمه محمدحسین شهریار و علی دشتی در 1334 به چاپ رسید خود او دربارهzwnjی این مجموعه میzwnjگوید laquoچهارپارهzwnjهایی بود که گاهی سه مصرع مساوی با یک قطعه کوتاه داشت و هم وزن داشت هم قافیه و هم معنا آن زمان چندین نفر از جمله نادر نادرپور هوشنگ ابتهاج سایه سیاوش کسرایی مهدی اخوان ثالث و محمد زهری بودند که به همین سبک شعر میzwnjگفتند و همه شاعران نامدار شدند زیرا به شعر گذشته بیzwnjاعتنا نبودند اخوان ثالث نادرپور و من به شعر قدیم احاطه کامل داشتیم یعنی آثار سعدی و حافظ و فردوسی را خوانده بودیم در مورد آنzwnjها بحث میzwnjکردیم و بر آن تکیه میzwnjکردیمraquo عبدالحسین زرینzwnjکوب در بارهzwnjی شعر مشیری میzwnjنویسد laquoدر طی سالzwnjها شاعری فریدون از میان هزاران فراز و نشیب روز از میان هزاران شور و هیجان و رنج و درد هر روزینه آن چه را به روز تعلق دارد به دست روزگاران میzwnjسپارد و به قلمرو افسانهzwnjهای قرون روانه میzwnjکند چهل سالی ndash بیش و کم ndash هست که او با همین زبان بیzwnjپیرایهzwnjی خویش واژه واژه با همزبانان خویش همدلی دارد زبانی خوشzwnjآهنگ گرم و دلنواز خالی از پیچ و خمzwnjهای بیان ادیبانهzwnjی شاعران دانشگاهzwnjپرورد و در همان حال خالی از تاثیر ترجمهzwnjهای شتابzwnjآمیز شعرهای آزمایشی نوراهان غربraquo شعرnbspمشرق خیال از این شاعرnbspرا میzwnjخوانیم laquoصبح از دریچه سر به درون میzwnjکشد به ناز وز مشرق خیال تو صبح تابناک تری را سر در کنار من باچهره شکفته چو گلهای نسترن لبخند میzwnjزنی من آفتاب پاک تری را در نوشخند مهر تو میzwnjبینم در مطلع بلند شکفتن من روز خویش را با آفتاب روی تو کز مشرق خیال دمیده است آغاز میzwnjکنم من با تو میzwnjنویسم و میzwnjخوانم من با تو راه میzwnjروم و حرف میzwnjزنم وز شوق این محال که دستم به دست توست من جای راه رفتن پرواز میzwnjکنمآن لحظهzwnjها که مات در انزوای خویش یا در میان جمع خاموش میzwnjنشینم موسیقی نگاه تو را گوش میzwnjکنم گاهی میان مردمnbsp در ازدحام شهر غیر از تو هر چه هست فراموشnbsp میzwnjکنم گویند این و آن به هم آهسته nbspهان و هان دیوانه را ببینید بیzwnjخود چو کودکان لبخند میzwnjزند با خود چگونه گرم سخن گفتن است؟ آه من دور از این ملامت بیگاه همچنان سرمست در فضای پریخانهzwnjهای راز شاد از شکوه و طالع و بخت موافقم آخر چگونه بانگ بر آرم که عاقلان دیوانه نیستم به خدا سخت عاشقمraquo کتاب حاضر را نشر laquoچشمهraquo منتشر کرده است