کتاب دعبل  پژوهشی در اشعار مذهبی دعبل خزاعی نويسنده  امین فروغی  مهدی  ويراستار  رضوی  سیدعلی  ويراستار  حقیقت  راضیه ناشر	دفتر نشر فرهنگ اسلامی سال نشر1402 نوبت چاپاول شمارگان300نسخه  قطعرقعی  نوع جلدشومیز  تعداد صفحات312 شابک8242430964978 قفسه4014 کتاب دعبل؛ پژوهشی در اشعار مذهبی دعبل خزاعی اثر مهدی امین فروغی یکی از آثار جدید عاشورایی بازار نشر کشور است که موضوعش شعر حماسی و مذهبی است و توسط دفتر نشر فرهنگ اسلامی چاپ شده است     به گزارش روابط عمومی دفتر نشر فرهنگ اسلامی؛ دعبل خزاعی شاعر معروف شیعی است که سهم و تاثیرگذاری زیادی در مدح و مرثیه اهل بیت پیامبر و امام معصوم دارد او سال 148 هجری قمری در زمان خلافت منصور دوانیقی از خلفای عباسی متولد شد و در طول زندگی خود امامانی چون امام رضا ع  را درک کرد دعبل اشعار حماسی و شورانگیزی داشت که باعث می شد دشمنان عترت پیامبر ص همیشه در پی شکار و کشتن اش باشند به همین دلیل لفظ معروفی از او به جا مانده که من همیشه صلیب یا چوبه دارم را به دوش دارم  یکی از آثار پژوهشی ادبیات عاشورایی و آیینی که به تازگی وارد بازار نشر شده کتاب دعبل؛ پژوهشی در اشعار مذهبی دعبل خزاعی نوشته مهدی امین فروغی است این کتاب توسط دفتر نشر فرهنگ اسلامی منتشر شده و یکی دیگر از آثاری است که این مولف و پژوهشگر شعر آیینی در کارنامه خود ثبت کرده است این کتاب علاوه بر متن تائیه دیگر اشعار و سروده های دعبل را نیز شامل می شود و در کنار آثار شاعر پژوهش های فروغی را درباره وی در بر می گیرد  کتاب پیش رو 13 فصل دارد که دربرگیرنده پژوهش های مولف درباره اشعار دعبل  هستند و فصل چهاردهمی هم دارد که سروده های این شاعر را با 38 زیرعنوان شامل می شود فصل اول این کتاب خلاصه از از زندگی و کارنامه دعبل خزاعی و سرگذشت اوست مرکز محتوایی کتاب هم چکامه تائیه دعبل است که توسط شاعر در حضور امام رضا ع خوانده شد و امام نیز شاعر و سروده را تایید کرد  درآمد سرگذشت دعبل گفتار بزرگان درباره دعبل دعبل و حاکمان عصر عباسی اغراض شعری دعبل مدح در شعر دعبل رثا در شعر دعبل فخر در شعر دعبل هجا در شعر دعبل  وصف در شعر دعبل غزل در شعر دعبل حکمت و پندواندرز در شعر دعبل چکامه تائیه کبرا  پس از این فصول هم ترجمه اشعار دعبل منتشر شده که به ترتیب از اول تا 38 از این قرارند  چکامه تائیه؛ درباره بلایا و محنت های رسیده به اهل بیت ع در مدح خاندان پیامبر ص در ستایش اهل بیت ع در فضایل امام علی بن ابی طالب ع در رثای حضرت علی بن موسی الرضا ع در سوگ حضرت اباعبدالله حسین بن علی ع در فضایل اهل بیت ع در مدح امیرالمومنین ع مرثیه اباعبدالله الحسین ع در ستایش شاه مردان امیرالمومنین ع در سوگ امام شهیدان ع در رثای حضرت علی بن موسی الرضا ع در سوگ اهل بیت نبوی ع در مدح امام هشتم ع مرثیه اهل بیت ع و امام علی بن موسی الرضا ع زبان حال با حجت موعود مدح و مرثیه سیدالشهدا ع مرثیه اباعبدالله الحسین ع بخشی از قصیده عینیه در مرثیه اباعبدالله الحسین ع مرثیه حضرت ثامن الائمه مدح و مرثیه اهل بیت ع مرثیه علی بن موسی الرضا ع درباره بازگرداندن فدک به علویان توسط مامون مرثیه اهل بیت ع و حضرت صدیقه طاهره س درباره غصب خلافت امیرمومنان علی ع فخر و مباهات به ولایت اهل بیت ع مدح مولای متقیان ع در مدح امیرالمومنین علی بن ابی طالب ع مدح امیر مومنان ع مرثیه فرزند دعبل احمد و حضرت رضا ع و هجو بنی عباس مرثیه موسی بن جعفر ع و علی بن موسی الرضا ع درباره جور و جفای رسیده به محبان اهل بیت ع مرثیه اهل بیت ع سروده دعبل در هنگام مرگ درباره اهل بیت ع مدح شاه مردان علی ع مدح امیرمومنان علی ع و اهل بیت عصمت و طهارت ع و مدح حضرت سلطان اولیا ع     در قسمتی از این کتاب می خوانیم  از میان اشعار دعبل خزاعی قصیده تائیه او مشهور به مدارس آیات که در شرح مصائب اهل بیت عصمت و طهارت ع سروده شده است شهرت فراوانی دارد و باید گفت که به راستی این شعر نام شاعر را جاودانه کرده است؛ چراکه چکامه ای زنده و تپنده و پرخون بوده و از حیث لفظ و معنا در غایت فصاحت و بلاغت است این سروده شگفت در طول تاریخ تحسین بزرگان شعر و ادب را برانگیخته و با درخشش خود چشم سخن شناسان را روشن ساخته است تا آنجاکه آن را بهترین و شکوهمندترین نمونه مدایح خاندان رسول ص یاد کرده اند؛ شعری لطیف و روان و به دور از تلکف و تعقید که شاعر با الفاظی ساده اما پرمغز و با بهره گیری از محسنات بدیعی و موسیقی دلنشین واژگان ترکیبی دلپذیر ساخته و شاهکاری ادبی را پیشکش ممدوحان خویش کرده است؛ آینه ای که تمام دل شاعر در آن دیده می شود و افکار و اعتقادات او را به نمایش می گذارد شعری که خشم و نفرت از خودکامگان از سویی و عشق و محبت به خاندان پیامبر ص از دیگر سوی در آن موج می زند و حب و بغض شاعر به سان تاروپودی نقش های جان او را در آغوش می کشند؛ نقش هایی که با بافتی منسجم تقابل دیرینه خیر و شر را می نمایانند و شاعری را نشان می دهند که دل پاک و فسرت تابناک خویش را فریاد می زند و در ظلمت نُه توی و مرگ اندود زندان ظلم و بیداد سر به دیوار می کوبد و از نور می سراید  تائیه دعبل ناله ای است که از میان هیاهوی بزم های هزارویک شب به گوش می رسد و مویه ای است که از حرمان و رنج دردمندان حکایت می کند و نایی است که شاعر در آن می دمد تا صبح سپید آرزو بردَمَد و آفاق را روشن سازد این چکامه از دیرباز کانون توجه دانشمند و سخن سنجان جهان اسلام اعم از شیعه و سنی بوده است و جملگی آن را ستوده اند؛ حتی برخی از بزرگان این قصیده شگفت را شرح کرده اند  آنچه این چکامه را جاودانه کرده صرف نظر از استحکام ادبی و روح پرشکوه آن داستان حضور شاعر در محضر امام علی بن