کتاب تا سر زلف عروسان سخن اثر محمود دولت آبادی قلم را دانایان مشاطه ملک خوانده اند و سفیر دل و سخن تا بی قلم بود چون جان بی کالبد و چون به قلم بازبسته شود با کالبد گردد و همیشه بماند و چون آتشی ست که از سنگ و پولاد جهد تا سوخته نیابد نگیرد و چراغ نشود که ازو روشنایی یابند و نخست کسی که دبیری بنهاد طهمورث بود  و مردم اگر چند باشرف گفتارست چون به شرف نوشتن دست نداد ناقص بود چون یک نیمه از مردم  آدم