کتاب بر جاده های آبی سرخ  نادر ابراهیمی  نشر روزبهان میرمهنای دغابی از قبیله عرب ذعاب جایی در بندر ریگ جنوب ایران است؛ مردی که سهم او از تاریخ اسنادی است که با جمله های آرمانی نادر ابراهیمی و ادبیات ویژه رمان های بلند او کتاب پیش رو را پدید آورده است   با سردار این کتاب به بخش تاریک و خون باری از دوران حکومت زندیه می روید که حمله کشتی های هلندی برای تاراج شهر های هزار رنگ بندری که از چشم پایتخت دورمانده است و امیر پیکارگرانِ مومن این اثر سالار دریای سرخ جنوب است میرمهنا که با سپاه کوچک و مقاومش یک جریان بود با منطقی مثال زدنی اخلاقی باوقار خشونتی ستودنی در برابر استعمار و لبریز از صبر و قناعت و عشقی پاک و زیبا؛ اینک حاصل تلاش پانزده ساله نویسنده برای نقش بستن چنین تصویری برای مخاطبان برجاده های آبی سرخ را همچون غزلی گلگون در رسای مصائب ملّی همیشه پایدار کشورمان نگاشته است دست نوشته ای که نهایت رویای آزادی را به یاد می آورد  در بخشی از آن می خوانیم  اگر به مقام و منزلتی رسیدی که امکانِ ظُلم و خیانتْ در اختیارت بود و نکردی مَردی؛ وَاِلّا برای پیرزنانِ از پا افتادهٔ کُنجِ کُلبه ها افتخاری نیست که فساد و خیانت نمی کنند و برای سربازی که دستش به اموال خزانه نمی رسد ندزدیدنِ اموال خزانه مایهٔ غرور نیست