کتاب حسرت در ستایش زندگی نازیسته اثر آدام فیلیپس ترجمه سامان پور نشر بیدگی  شکست ها افتراق ها و انشقاق ها چنان زندگی ما را در برگرفته اند که از لحظه ای به یقین می دانیم که دیگر آن آدم پیشین نیستیم به واقع ما بنا به عمق درونیاتمان و ژرفای تجربه های زیسته مان از لحظه هایی یک زندگی زندگی نشده را به چشم می بینیم که حسرت را برای ما معنا می کنند عشقی به غایت در کمال و اکمل که ازدست می شود یا با مرگ یا با بی وفایی معشوق ازدواجی که به جدایی منجر می شود و خانواده ای که فرومی پاشد فرزندی که به سرعت و پیش از ما از بودن درمی گذرد و  همه ی اینها حسرت  را از برای زندگی نازیسته برایمان به ارمغان می آورند و ردشان از ما بیرون نمی رود پرسش اینجاست که با این زندگی حسرت آلود با این سرخوردگی های ورای تحمل چه باید کرد؟ آدام فیلیپس در کتاب حسرت؛ در ستایش زندگی نازیسته فلسفه ادبیات و هنر را پیش رو گذاشته و با حضور هرآنچه در مقام یک روانکاو از مواجهه با بیماران سرخورده فراگرفته عبور از سودازدگی زندگی های موازی شخصی مان را طریقتی می داند که باید فهمش کنیم اینکه شکست عاشقانه ی عمیق شما را از رجعت به عشق و ایمان به حضور و نیازش بر حذر می دارد اینکه یک خانواده ی ازهم پاشیده شما را از ازدواج دوباره ترسان کرده و و بسیاری از سرخوردگی های گونه گونی که در زندگی داشته و داریم به واقع نمی توانند دلیلی باشند بر این نظر که عشق ازدواج و فقط همانی بود که می توانست باشد و دیگر نیست؛ حسرت به همه ی آن شکاف های عظیمی که ما را دوشقه کرده اند از منظر بخشی از طریقت شناخت خویشتنمان نگاه کرده و هرآنچه زندگی نشده است را بخشی از مسیر زندگی شده و درجریان می بیند که باید در پی اش بود