کتاب پسامدرن اثر ژان لیوتار ترجمه کتایون شپهراد نشر آبان سخن گفتن از پسامدرنیسم بدون استناد به تحلیل های لیوتار ممکن نیست؛ فیلسوف منتقدی که ابرحکایت هایی همچون مسیحیت و یهودیت و مارکسیسم و کاپیتالیسم و غیره را بازاندیشی می کند؛ همان ها که مدعی اند قادرندبشریت را از انقیاد دردها و رنج ها برهاند او از بی حدومرز بودگی دانش های گوناگون امروزین در سپهر پسامدرنیته می گوید وناهمخوانی شان را زیر سوال می برد و در ادامه نشان می دهد در سال های واپسین قرن بیستم رمزگان های اجتماعی و اخلاقی گونه گونی در فرهنگ های مختلف بی هیچ سنخیتی در کنار هم قرار گرفته اند؛ پس نمی توان انتظار داشت درکشان از پسامدرنیته همسان باشد افول انگاره های آرمانی مدرنیته نظیر برابری انسان ها و پایبندی به اصول اخلاقی و رفاه برای آحاد بشریت برای لیوتار حکایت از این دارد که آرمانی دیگر از خاکستر آن برخاسته که هم به بسیط ذهن و اندیشه مرتبط است هم به روزمرگی انسان دستیابی به موفقیت در این عرصه یگانه سنجه محسوب می شود آن هم در کوتاه ترین زمان ممکن؛ در چنین فضایی مطالعه پرداختن به هنر و اندیشیدن اعمالی واهی تلقی می شود چه زمان بر است برخی پسامدرنیته را پدیده ای انگاشته اند گذرا؛ لیوتاردر این کتاب تأکید دارد پسامدرنیته تغییری است ژرف در ادراک جماعت متمدن از فضا و زمان که نباید بدان به مثابه دورانی نگریست که پس از مدرنیته و علیه آن حادث شده بلکه قسمی جهانبینی است که از پیش در بطن مدرنیته وجود داشته اما به شکلی نهفته