کتاب دانش و قدرت اثر میشل فوکو ترجمه محمد ضمیران نشر هرمس ین کتاب تحلیلی است بر آثار میشل فوکو از جمله تاریخ دیوانگی در عصر کلاسیک مراقبت و مجازات بیماری های روانی در روان شناسی نیچه تبارشناسی و تاریخ فوکو در آثار خود کوشیده است ثابت کند که وقتی علم و قدرت در گردونه نهادی قرار گیرد ماهیت عینی و برون ذات می یابد و انسان ها در این راستا به شی بدل می شوند وی با راهبردهای افرادی چون لویی اشتراوس ژان لاکان و لویی آلتوسر همصدا بود که بر نوعی گذر از گرایش های اومانیستی و ذهن مدار تأکید داشتند پل میشل فوکو فیلسوف روان شناس تاریخدان باستان شناس اندیشه متفکر و جامعه شناس فرانسوی بود به خاطر نظریات عمیق و دیدگاه انقلابی دربارهٔ جامعه سیاست و تاریخ از سرشناسترین متفکران قرن بیستم محسوب می شود همچنین فوکو جزو رهبران نظری پساساختارگرایی محسوب می شود فوکو فرزند زمانه ای پرآشوب بود دهه های شصت و هفتاد در فرانسه همه جا پر بود از تظاهرات و اعتصاب ها و شورش های دانشجویی در مقابل اقتدار سیاسی ذهنیت مردم چنان تغییر پیدا کرده بود که در همه چیز حتی در این که چه کسی وظایف درون خانه را به عهده داشته باشد و چه کسی وظایف بیرون خانه نشانی از قدرت سیاسی می یافتند؛ و تمام فعالیت های فوکو نیز بر همین محور بود که چگونه ساختار قدرت تمام شئون زندگی اجتماعی را کنترل می کند در نظریات مارکسیست هایی همچون لویی آلتوسر قدرت چیزی در تملک طبقات بالاست که به واسطه آن طبقات پایین را سرکوب می کنند اما فوکو با تغییر دادن این دیدگاه قدرت را جاری در تمام جامعه و در تمام امور روزمره و روابط افراد می داند غالبا تصور می کنند که قدرت چیزی نیست جز توانایی عاملانی قدرتمند در اعمال اراده خویش بر مردمی بی قدرت و واداشتن آن ها به کاری که خود نمی خواهند فوکو به نقد این نگرش می پردازد و می گوید قدرت بیشتر چیزی شبیه به راهبرد است شکل انجام کارهاست نه چیزی که می توان به چنگش آورد نظامی از روابط است که در سرتاسر جامعه خانواده و اداره و مدرسه و روابط زن و مرد گسترده است و روابط افراد را تعریف می کند نه این که صرفا در نهادهای خاصی مانند دولت و پلیس جای گرفته باشد و تنها نقش سرکوبگر داشته باشد با این تحلیل بر خلاف مارکسیست ها که می گفتند باید با انقلاب قدرت را از طبقه بالا گرفت و جامعه ای آزاد ساخت فوکو معتقد بود انقلاب به معنای آزادی از قدرت سرکوبگر نیست بلکه نوعی متفاوت از تنظیم همان روابط قدرت است قدرت مجموعه ای از تقابل های دو سویه نیست بلکه شبکه ای پویا از منازعات است؛ بنابراین روابط مربوط به قدرت بیش از آنکه مربوط به سلطه یک گروه بر گروه دیگر باشند چرخشی اند