کتاب کوری کتاب کوری یک رمان خاص از ژوزه ساراماگو است؛ یک اثر تمثیلی بیرون از حصار زمان و مکان یک رمان معترضانه اجتماعیسیاسی که آشفتگی اجتماع و انسان های سردرگم را در دایره ی افکار خویش و مناسبات اجتماعی به تصویر می کشد ساراماگو تاکید بر این حقیقت دارد که اعمال انسانی در موقعیت معنا می شود و ملاک مطلقی برای قضاوت وجود ندارد زیرا موقعیت انسان ثابت نیست و در تحول دائمی است  در شهری به طور وحشتناک کوری شیوع پیدا می کند و هاله ای سفید رنگ بعد از کور شدن افراد مقابل چشمانشان ظاهر می شود خیابان ها نام ندارن شخصیت های رمان نیز نام ندارم دکتر زن دکتر دختری که عینک دودی داشت پیرمردی که چشم بند سیاه داشت پسرک لوچ و سبک و ساختار دشوار رمان پس از چند صفحه جاذبه ای استثنایی پیدا می کند نقطه گذاری متن متعارف نیست نثر موجز در خلال پاراگراف های طولانی پیچیدگی های روح انسان و مشکلات غامض زندگی را تداعی می کند کوری مورد نظر ساراماگو کوری معنوی است