کتاب ملاصالح ملاصالح نوشته رضیه غبیشی 1335 به سرگذشت شگفت انگیز ملاصالح قاری مترجم اسیران ایرانی در عراق می پردازد  در بخشی از کتاب می خوانیم  یک روز مثل روزهای گذشته که گاهی با رعب و وحشت و انتظار رهایی می گذشت دروازهٔ بزرگ ساختمان استخبارات باز شد و ماشین حامل اسیران تازه وارد داخل محوطهٔ حیاط شد مثل هر بار به سرعت به حیاط رفتم تا پیش از رفتن اسرا به اتاق بازجویی آن ها را تحویل بگیرم و تخلیهٔ اطلاعاتی کنم در حلقه شان ایستاده بودم   آقایان من اسمم صالح البحّار است مثل شما اسیر و مترجمتان هستم با من همکاری کنید و هیچ نترسید من در اتاق بازجویی کنارتان هستم و تا آنجا که بتوانم با شما همکاری می کنم به نفعتان است جواب سوالاتشان را بدهید البته من نیز چیزی که به ضرر شما باشد برایشان ترجمه نمی کنم  اسرا با نگرانی و ترس به من نگاه می کردند خوف و وحشت و بی اعتمادی در نگاهشان موج می زد خسته و گرسنه و بی رمق بودند چاره ای نبود باید آن ها را آماده می کردم ادامه دادم   قبل از شما خیلی ها آمدند اینجا که اگر کمکشان نمی کردم کارشان تمام بود حواستان باشد فریب وعده هایشان را نخورید قول پناهندگی شان را قبول نکنید؛ چون شما را به خارج نمی فرستند این ها فقط می خواهند از شما سوءاستفاده کنند و   توجیهشان می کردم؛ غافل از اینکه دو چشم ناپاک و خائن در لباس اسیر نگاهم می کرد او سربازی از اهل شادگان بود که فریب وعده های بعثیان را خورده و خودش را تسلیم کرده و قاطی اسیران ایستاده بود