مرتضی و مصطفی خاطرات خودگفته شهید مرتضی عطایی داستان تدوین این کتاب به تحقیقات نویسنده درباره شهید مصطفی صدرزاده برمی گردد که طی آن با مرتضی عطایی آشنا می شود و در مشهد چندین جلسه با او گفتگو می کند تدوین این گفتگوها هنوز آغاز نشده بود که خبر شهادت مرتضی عطایی در روز عرفه سال 1395 به گوش نویسنده رسید و همین انگیزه ای بود تا کل گفتگوهای انجام شده در قالب کتابی مستقل درباره این دو شهید که ارتباطات عمیقی با هم داشتند تدوین شود  بخشی از متن بعد از گذشت چند ماه هنوز به کسی نگفته بودم که ایرانی ام؛ یعنی جرات نمی کردم این قضیه مثلی بغض روی دلم مانده بود و می خواستم حداقل به یک نفر بگویم که ایرانی هستم سید ابراهیم تنها کسی بود که فکر کردم می توانم به او اعتماد کنم حسی درونی ام می گفت به سید ابراهیم اطمینان کن بهش بگو بالاخره باید بهش بگی که ایرانی هستی یک روز گفتم هرچه بادا باد او را کشیدم کنار و گفتم سید می خوام یه چیزی بهت بگم تا این حرف را زدم گفت چی؟ می خوای بگی ایرانی هستی؟ وا رفتم دیگر نتوانستم حرفی بزنم سید ادامه داد از همون روز اولی که اومدی پیش ما فهمیدم تو ایرانیایی اصلاً تو صحبت کردی یاد حسن افتادم گفتم این بچه مشهده جالب این که در آن مقطع من هنوز نمی دانستم او خودش هم ایرانی است بعد از اعزام دوم سوم بود که متوجه شدم او هم ایرانی است  مصور تمام رنگی  مدافعان حرم  شهدا  مذهبی  قفسه