کتاب رمان مزرعه حیوانات مزرعه حیوانات به انگلیسی Animal Farm که در ایران به نام قلعه حیوانات نیز شناخته شده است رمانی پادآرمان شهری به زبان انگلیسی و نوشتهٔ جرج اورول و یکی از نمونه های ادبیات رمزی است این رمان در طول جنگ جهانی دوم نوشته و در سال 1945 میلادی در انگلستان منتشر شد ولی در اواخر دههٔ 1950 میلادی به شهرت رسید  کتاب مزرعه ی حیوانات شاهکار جورج اورول که در ایران به نام قلعه ی حیوانات نیز شناخته می شود رمانی کوتاه و تمثیلی درباره ی گروهی از جانوران اهلی است که در اقدامی آرمان گرایانه و انقلابی انسان ها را از مزرعه شان فراری می دهند تا خود اداره ی مزرعه را به دست گیرند و برابری و رفاه را در جامعه ی خویش برقرار سازند  سرپرستی این جنبش را گروهی از خوک ها به عهده دارند اما پس از مدتی این گروه جدید نیز به سرپرستی خوکی به نام ناپلئون به گروهی خودکامه تبدیل شده و به بهره کشی از سایر حیوانات پرداخته و هرگونه مخالفتی را سرکوب می کنند   رمان مزرعه  حیوانات Animal Farm اوضاع سیاسی نابسامان شوروی دوران ژوزف استالین را با بیانی قدرتمند نقد کرده است این اثر اشاره ای روشن و بسیار هنرمندانه به روند تغییر رفتاری و دیدگاهی استالین از جامعه گرایی به سرمایه داری و پشت کردن به آرمان های اولیه ی جامعه خواهی است   جورج اورول George Orwell در کتاب مزرعه  حیوانات به عنوان مهم ترین اثر خود انقلاب 1917 روسیه و به فساد کشیده شدن آن توسط نخبگان شیاد و بی رحم حکومت استالینی را به تصویر کشیده است تغییر شعار کلیدی نهضت از همه ی حیوانات برابرند به همه حیوانات برابرند اما بعضی از حیوانات برابرترند را می توان شاه کلید رمان مزرعه ی حیوانات و نگاه اورول به یک حکومت خودکامه دانست   در سرتاسر رمان مزرعه ی حیوانات باید به سه عبارت کلیدی که گشاینده ی کد مورد نظر اورول است توجه کرد حیوانیسم همه ی حیوانات برابرند و چهارپا خوب دوپا بد اما خوک ها که مغز متفکر جامعه ی جدید و سردمداران حکومت هستند پس از شوراندن سایر حیوانات به قیام و به نتیجه رسیدن آن به عنوان نخبگان تصمیم ساز حکومتی دست به کنترل افکار و پاکسازی سایر حیوانات می زنند   در بخشی از کتاب مزرعه ی حیوانات می خوانیم  در یک سوی اصطبل بزرگ بر روی جایی سکو مانند میجر روی تختی از کاه زیر فانوسی آویزان از یک تیر چوبی لم داده بود او خوکی دوازده ساله بود که این اواخر کمی چاق و چله هم شده بود ولی هنوز با ابهت به نظر می رسید و هرچند که دندان های نیش اش را هرگز نکنده بودند اما ظاهری خردمند و خیرخواه داشت چندان طول نکشید که سر و کله ی بقیه ی حیوانات هم پیدا شد که هرکدام به روشی خاص جای راحتی برای خودشان پیدا کردند اول از همه سه سگ مزرعه آمدند بلوبِل جِسی و پینِچر بعد خوک ها جلوی سکو و روی کاه ها جا خوش کردند مرغ ها بر لبه ی پنجره و کبوترها بال بال زنان بر روی تیرهای سقف نشستند و گوسفندها و گاوها هم پشت سر خوک ها جا گرفتند و مشغول نشخوارشان شدند دو اسب گاری باکسر و کلاوِر با هم آمدند؛ آنها به آرامی قدم بر می داشتند و با هر گام احتیاط می کردند که مبادا حیوانی کوچک لابه لای کاه ها باشد و زیر سم های بزرگ و پرموی آن ها له شود کلاور مادیانی تنومند و میان سال با رفتاری مادرانه بود که بعد از زاییدن چهارمین کُرّه اش ترکیب  اندام اولیه اش را از دست داده بود باکسر حیوان بسیار درشتی بود به ارتفاع حدوداً دو متر و با قدرتی به  اندازه ی دو اسب معمولی نوار سفید رنگی که از روی پوزه اش پایین می آمد به او ظاهری ابلهانه داده بود و در واقع جزو حیوانات خیلی باهوش هم نبود اما به خاطر شخصیت باثبات و نیروی فوق العاده ای که برای کار خرج می کرد همه حیوانات مزرعه به او احترام می گذاشتند بعد از اسب ها موریِل  بز سفید و بنجامین  الاغ  آمدند بنجامین پیرترین و بداخلاق ترین حیوان مزرعه بود او به ندرت حرفی می زد و وقتی هم که چیزی می گفت معمولاً اظهار نظری بدبینانه و پرازکنایه بود مثلاً می گفت  خدا به من دُم داده تا مگس ها را از خود دورکنم ولی بهتر بود که نه دُم داشتم و نه مگسی بود او تنها حیوان مزرعه بود که هرگز نمی خندید اگر از او می پرسیدند که چرا نمی خندد می گفت چیز خنده داری نمی بیند با این وجود بدون آن که به رویش بیاورد ارادت زیادی به باکسر داشت؛ دو تایی معمولاً یکشنبه هایشان را با هم می گذراندند و در سکوت در چمن زار پشتِ باغ می چریدند