کتاب محاکمه اثر هنری گاهی رخدادی است که ناهشیار و اغراق گونه گویی بی دخالت آفریننده یا مخاطب امکان های بالقوه را همچون عینیتی بالفعل می نمایاند پدیده بی زمانی و جسمیت زمانی و مکانی باهم در می آیند گویی اندیشه ماوراءطبیعی هگلی به شیوه ای نمادین در اینجا راست است می توان بی زمانی را گونه ای خدای ضد خرونوسی و آفریده هنری را فرزند به خارج کشیده آن با میخ های زمان و مکان بپنداریم ذهن هنرمند آن شیطان از خواب برخاسته بی قرار در مسیر دریای اشباح تاریخی قرار می گیرد او خدایی سه سرست گذشته حال و آینده او میانگین دردها و بیم ها و امیدهاست سقراط  وار در کار قابلگی اندیشه است و همه جا حاضر در ضمیر ناخودآگاه مشترک جمعی همچون یهودی ای سرگردان پرسه می زند می زایاند یا که تمرین زایش می کند شهیدی بر پهنه شرارت های ذاتی بشر