کتاب احضاریه به نوشته علی موذنی معرفی کتاب احضاریه در قالب اثری دینی در رفت و برگشت بین گذشته و حال روایتی از زندگی یک روزنامه نگار نویسنده است که برای سفر به کربلا نه دعوت که احضار می شود موذنی در این اثر از رخدادهایی مانند زیارت و آئین راهپیمایی عظیم اربعین برای نقل داستانی از حیات حضرت زینب سلام الله علیها بهره برده است  نگاهی به تازه ترین رمان علی موذنی احضاریه و جنگی با خود  فاطمه سلیمانی از نویسندگان کشورمان درباره کتاب احضاریه علی موذنی نوشته که در بخشی از آن آمده این کتاب در اصل مخاطب را در خصوص این سفرکربلا به چالش می کشد؛ یک جنگ با خود   احضاریه و جنگی با خود تازه  گزیده ای از کتاب باز گمش کردم دلم می خواست برایش درد دل کنم و بپرسم چرا فقط من باید این وسط مریض شوم و به آن حال بیفتم شما که دکترید راهنمایی ام کنید و بگویم دکتر جان من فکر می کنم از شدت ضعف دچار مالیخولیا شده ام و به قول شما پزشک ها گرفتار سندرم حاج ناصر شده ام و ویروسی در ذهن من به فحش فعال شده است که هر چه پیش تر می روم سلول های بیشتری را از من دربرمی گیرد بفرما سر و کله اش پیدا شد و این بار مشتی بادام ریخت توی مشتم و رفت هیچ سوالی نکرد نپرسید خوبی؟ نگفت تصمیمت چیست؟ عین فرفره رفت چهارده تا بادام بود دستش را خواندم حتما به نیت چهارده معصوم می خورم بسیار خوب فحشت هم نمی دهم چون اینجا نجف است و علی هست و آه  معرفی کتاب احضاریه احضاریه تازه ترین رمان علی موذنی نویسنده توانای معاصر است این داستان بر اساس سفر نویسنده به کربلا و شرکتش در پیاده روی اربعین نوشته شده است این رمان با مضمونی دینی در رفت و برگشت بین گذشته و حال روایتی از زندگی یک روزنامهنگار است که برای سفر به کربلا نه دعوت که احضار می شود نه آبی نه خاکی ملاقات در شب آفتابی ظهور ارتباط ایرانی مامور خوش نشین دوازدهم و آپارتمان روباز از آثار دیگر این نویسنده اند مسعود روزنامه نگاری است که با اصرار و پیشنهاد یکی از دوستانش راهی سفر کربلا می شود و هنگام آماده شدنش برای سفر خواهرش عارفه خوابی عجیب می بیند که به سفر او ارتباط پیدا می کند و همین خواب و تلاش خواهرش برای همراه شدن با او در این سفر ماجراهای رمان را به پیش می برد گفت این قدر واقعی بود که آمده بود نشسته بود همین جا لب تخت و دست گذاشته بود روی شانه ام توی خواب فکر می کردم برایم مهمان آمده و باید خودم را به زور بیدار کنم چشم که باز کردم دیدمش می دانستم اوست می شناختمش روی مقنعه و چادرش گرد و خاک نشسته بود زیاد گرد و خاکی که حتی با شستن هم از بین نمی رود گرد و خاکی که جزء تار و پود شده الهی بمیرم لب هاش مسعود لب هاش ترک خورده بود از عطش و بلندتر از پیش گریه کرد گفت یک پیرهن دستش بود پیرهن نه دشداشه شاید بلند بود خونی بود از چند جا هم چاک خورده بود توی خواب می دانستم این پیرهنی است که موقع جنگ با لشکر یزید تنِ امام حسین بوده یکی از درون مایه های کتاب احضاریه به چالش کشیدن موضوع طلبیده شدن از جانب معصوم است علی موذنی با هنرمندی این مضمون را لابه لای سطرهای داستانی لطیف درباره کربلا و مصایب حضرت زینب س پنهان کرده اینکه معصوم ما را نمی طلبد احضار می کند طلبیدن یعنی درخواست کردن و این درخواست باید از جانب ماموم باشد نه امام ما باید طلب دیدار امام را داشته باشیم و این طلب به معنای طلبکار بودن نیست به معنی درخواست و خواهش است اما احضار کردن یعنی به حضور خواستن یعنی لایق دیدار شدن