کتاب ناخدایان خاک و شن اثر ژرژه آمادو نشر خوب این رمان قصه ی شهری ساحلی را توصیف می کند که میزبان فقر و یک سیستم نابرابر اقتصادی است محلی که افراد مجبورند به سخت ترین شکل ممکن زندگی خود را بگذرانند در این میان کودکانی زاغه نشین و بی خانمان که در یک انباری متروکه شب های خود را به صبح می رسانند گروهی تشکیل داده اند؛ گروهی به اسم ناخدایان خاک و شن سر دسته ی آنها پسربچه ای است به نام پدرو هرکدام از اعضای گروه در دزدیدن چیز خاصی مهارت دارند بعد از گذشت مدتی این گروه گسترده و گسترده تر می شود با رشد فکری اعضای این گروه وقتی که فقر حاکم در محیط اطرافشان را در همه ی ابعادش رصد می کنند تصمیم به انجام کنشی دیگر می گیرند کنشی که سرقت را از دستور کار آن ها کنار زده و هدف والاتری را دنبال می کند کنشی به قصد جستجوی آزادی و برابرینشریه ی اسپانیایی زبان Cultura Colectiva در مورد این اثر نوشته آمادو برای همه می نویسد شاید همین نکته دلیلی است که بیش از 50 سال این کتاب به زبان های مختلف ترجمه شده و مخاطب داشته مهم ترین چیزی که خواننده را جذب این کتاب می کند قصه گویی آن است کتاب واقعیت بی رحمی را به تصویر می کشد که در آن کودکان به حال خود رها شده اند کودکانی که همه می توانیم نمونه هایی از آن ها را در زندگی خودمان به چشم ببینیم