کتاب ضیافت اثر افلاطون نشر جامی کتاب ضیافت اثر افلاطون و یکی از مهمترین دیالوگ های افلاطون است موضوع کتاب به این صورت است  محوریت داستان نیز بر سقراط متمرکز است آگاتون ضیافتی ترتیب می دهد که سقراط نیز به این مجلس دعوت شده است آن ها تصمیم می گیرند بر خلاف رسم معمول می گساری این بار مقدار کمی بنوشند و به صحبت در مورد عشق بپردازند فدروس از عشق و خدای عشق می گوید از این که عشق باعث ایجاد شجاعت و فداکاری در فرد عاشق می گردد از این که عشق کهن سال ترین خدایان است پوزانیاس بین عشق والا و پست تمایز قائل می شود که البته عشق والا همان عشق یک مرد به پسری جوان و زیباست اروکسیماخوس عشق را به فراتر از انسان بسط می دهد و طب و ورزش و  همه را نوعی از عشق می داند در قسمتی از کتاب می خوانیم عشق است که روح بیگانگی را از ما می گیرد  و از روح دوستی و مهر سرشارمان می سازد اوست که موجب آمیزش و حشر و نشر می شود اوست که ناظر جشن ها و رقص ها و نذرهاست اوست که خوشخویی می بخشد و ترشرویی را می زداید موهبتش موهبت نیک خواهی است نه کین خواهی و بدخواهی او را رامش و نرم خویی است مهر عظیم است این کتاب را نشر جامی منتشر کرده است