کتاب بودو از غرق شدن نجات یافت اثر ریچارد باستن نشر خوب در مواجهه با فیلم های ژان رنوار اگر قرار باشد جایی برای نشستن یا ایستادن انتخاب کنیم شاید رقصیدن انتخاب بهتری ست دویدن و رقصیدن افتادن و رقصیدن ایستادن و رقصیدن نشستن و رقصیدن هر عملی به مثابه ی رقصیدن؛ رقص هم چون عملی رهایی بخش که با نظم های پیشینی و ایستا هم خوانی و هم نشینی ندارد ژان رنوار همواره تصمیم می گیرد معاصر خودش باشد؛ ما خیره به نمود حقیقی دوران میشل سیمون افتان وخیزان هیستریک و عصیان گر و رهاشده در پایان بدکاره و بودو از غرق شدن نجات یافت کتاب پیش  رو مبنایش را بر فیلم بودو از غرق شدن نجات یافت گذاشته ولی ریچارد باستن شورانگیز و پیرانه سر تک نگاری سینه فیلی اش را با همان ذوق ورزی لازمه ی یک منتقد سینه فیل به مجموعه ای از فیلم ها و کتاب ها گسترش داده و از درون فیلم به پیرامونش تاریخ معاصرش و گذشته و آینده اش پیوند می دهد باستن در کتاب بودو از غرق شدن نجات یافت نشان می دهد که چگونه آن بودویی که به رودخانه ای وارد شد با هیبتی به قول آندره بازن هم چون شیر با وجود میانه ی به قصد اخلالگر و گمراه کننده ی فیلم همان بودویی ست که در پایان همه ی آن عروسی و حبس ابد زندگی بورژوایی را به هم ریخت و در رودخانه گم شد رودخانه ی رنوار چنان در آغاز و پایان همان است که دیگر نمی توان به جمله ی هراکلیتوس اعتنا کرد که هیچ کس دوبار پا به یک رودخانه نمی گذارد چون نه او همان فرد بار اول است و نه آن رودخانه همان این کتاب کوچک و عزیز به درستی فیلم رنوار را توضیح داده و تحلیل می کند که چه ارزشی در بودو بودن نهفته است و چه گونه آنارشیسم بی نزاکت و عصیانگر او چیزی ست که همه ی ما خواهان آنیم