هرگونه تصمیم سیاسی و فردی برای مسلح شدن علیه دولت؛ تمایل بـه مشارکت در عمل قهرآمیز ایجاد خسارت مادی آسیب رساندن و در صورت لزوم مرگ هموطنان را پیش فرض میگیرد برای درک اینکه چرا در اواخر دهه 1340 و اوایل دهه 1350 جنبش چریکی در ایران آغاز شد فرضیه های مشخصی مطرح است از نظرگاه منطقی فردی که هیچ میل روان شناختی به خشونت نشان نمی دهد بر این پیش فرض است که روشهای مسالمت آمیز و غیر خشونت آمیز تغییر سیاسی و اجتماعی نسبت به روشهای خشونت آمیز ارجحیت دارند چریکی جوان که با دانستن اینکه چقدر زندگی اش کوتاه خواهد بود پیوستن به مبارزه مسلحانه را انتخاب میکند تصمیمی آگاهانه میگیرد تا فرصت های مهم زندگی دنیوی و لذتهایش را کنار بگذارد فرد انقلابی به محض انتخاب زرهی از یقین و باور را در یک مسیر یک طرفه به تن میکند فلسفه زندگی و طرز فکر چنین فردی با طرز زندگی عادی مبتنی بر لذت حداکثری و درد و اندوه حداقلی متفاوت است انقلابی همچنین میداند که انتخاب سیاسی به جنگ رفتن با رژیم سرتا پا مسلح پیامدهایی خواهد داشت که بارزترین آن قطع ارتباط با زندگی معمولی برای