کتاب شب بخیر جناب کنت و کاکتوس اثر اکبر رادی من فقط واسه آدمای کله گنده می دوختم؛ اونم چی؟ با جِلِذقه عین توی تابلو نه گمون کنی رُز؛ یکیش همین آقای ملکوتی ماشین می فرستاد درِ دکون با چه عزتی منو سوار می کردن و می بردنم خونه همون جا اندازه می زدم و قیچی می ذاشتم و یه تیکه می رفتم سایز سایز خودش بگی یه تیریشه کم و زیاد می شد اصلا شگرد داشتم خب کشکی نبود که بعدشم پروب و سر وعده تحویل می دادم چِکه مث عروس تازه خیال می کنی مزد می گرفتم که نخیر فقط ناز شست سکه های طلا ساعت آنتیک