کتاب بخشودن نویسندگان بخشودن سعی دارند در این اثر به دو مسئله محوری پاسخ دهند  نخست وقتی کسی را که در حق ما جفا کرده یا با ما بد تا کرده است می بخشیم دقیقا چه می کنیم؟  و دوم بخشودن چه دلایلی دارد و چه دلایلی می تواند ما را از بخشودن باز دارد؟  مردم معمولا واژه بخشودن را در موارد و معانی گوناگون و متفاوتی به کار می برند بنابراین می توان علاوه بر بخشودن خطاکاران مثلا از بخشودن یا بخشیدن قرض هم سخن گفت اما توجه نویسندگان کتاب بخشودن معطوف به بخشودن به معنای نخست است و نه در معنای دوم و علتش هم این است که بخشیدن یک قرض صرفا به این معناست که شخص مدیون را از بازپرداخت قرضش معاف کنیم و به هیچ روی این معنا را دربرندارد که کاری خطا از شخص مدیون سر زده است  بخشودن و گذشت در بسیاری از سنت های دینی از مضامین مهم است و در مسیحیت جزو مضامین مطلقا محوری است که در کانون این دین جای دارد  در کتاب بخشودن صرفا به درک و برداشت های دینی از مفهوم بخشودن پرداخته نمی شود و نویسندگان کتاب یکی از دلایل این مطلب را چنین بیان می کنند در بسیاری از سنت های دینی اصلی یکی از مسائل مهم بخشایش الهی گناهان ماست اما روشن است که بخشایش الهی نمی تواند شباهت تام به بخشودن انسانی داشته باشد و خداوند به دلایلی کاملا متفاوت می تواند گناهان را ببخشاید و دلایل ما انسان ها برای بخشودن خطاکاران از جنسی دیگر است  کتاب بخشودن به استثنای یک فصل آن که به پژوهش های روانشناختی اختصاص دارد یک کتاب فلسفی است خیلی ها فکر می کنند فلسفه باید بنا بر طبیعتش غامض دشوار و حتی فنی باشد  البته برخی اوقات فلسفه واقعا چنین است اما همیشه لزوما این چنین نیست فلاسفه به دنبال دو چیزند که هر شخص فکوری هم قاعدتا به دنبال آنهاست فهمیدن و توجیه کردن