کتاب دیوانه نویسنده جبران خلیل جبران  مترجم محمد ریحانی من داستان دیوانگی خود را برای کسانی که می خواهند آن را بشنوند تعریف می کنم در روزگار قدیمی و زمانی که هنوز بسیاری از خدایان متولد نشده بودند  از خواب بیدار شدم و دیدم که همه ماسک های من به سرقت رفته است یعنی هر هفت ماسکی که خودم ساخته بودم و در طول زندگی هفت بار روی صورتم زده بودم همه دزدیده شده بود سپس با چهره ای نقاب زده از خیابانهای شلوغ دویدم و در میان تنور به یاد آوردم اوه  دزد  دزد  دزد لعنتی عروس و داماد با شنیدن فریادهای من خندیدند و برخی از آنها با ترس  به طرف خانه های آنها را به راحتی ممکن است وقتی وارد میدان بزرگ شهر شدم  پسر جوانی سر خود را از پشت بام یکی از خانه ها بلند کرد و گفت ای عزیزم  این مرد دیوانه است به محض اینکه سرم را بلند کردم تا به او نگاه کنم  خورشید روی صورتم افتاد و این اولین بار بود که خورشید صورت بدون نقاب من را می دید و می بوسید من از عشق به خورشید بسیار خوشحال شدم و دیگر نیازی به ماسک نداشتم فر گویا در خلسه به یاد می آورد آنها را لمس نکنید ؛ دزدانی که ماسک هایم را برداشتند