کتاب قصه های من وننه آغا مشخصات کالا نویسنده	 مظفر سالاری ناشر	 کتابستان تعداد صفحه	 175 قطع	 رقعی نوع جلد	 جلد نرم   توضیحات تکمیلی این کتاب به موضوع خانواده و فرهنگ اصیل یزد می پردازد و نویسنده در این اثر در صدد حفظ و احیای فرهنگ بومی و محلی سال های نه چندان دور که در زندگی ماشینی امروز در حال فراموشی و از بین رفتن است  آغا به معنای بزرگ است که در یزد و برخی مناطق به مادرِ پدر ننه آغا گفته می شود  گزیدهایی از متن کتاب قصه های من و ننه آغا  به مادربزرگ پدرم می گفتیم ننه آغا پدرم تک فرزند بود و ننه آغا با ما زندگی می کرد شوهرش وقتی پدرم هفت ساله بود از دنیا رفت و ننه آغا با اینکه زیبا بود دیگر ازدواج نکرده بود ما هفت خواهر و برادر بودیم و با پدر و مادر و ننه آغا می شدیم ده نفر ننه آغا بزرگتر خانواده بود و حرف آخر را او می زد پدر و ماردم از او حرف شنوی داشتند و می دانستند حرف ها و تصمیم هایش درست و عاقلانه است  ننه آغا چاق و قد بلند و خوش قیافه بود در فامیل احترام داشت آشپزی اش عالی بود مادرم قالی می بافت و به بچه های قد و نیم قدش می رسید و ننه آغا فکری برای ناهار می کرد غداهای سنتی را بلد بود و با ساندویچ و ماکارونی و سوسیس کالباس میانه ای نداشت چای را توی پیاله کوچک چینی می خورد خواهرزاده های تهرانی اش که به یزد می آمدند دوست داشتند خانه ما بمانند و از دست پخت او بخورند توی حیاط تنوری هیزمی داشتیم خودش خمیر درست می کرد و نان می پخت برای ورآمدن خمیر به جای مخمرهای بازاری از خمیر ترش استفاده می کرد   2نزدیک ساعت مارکار یزد که میدانی قدیمی بود و برج ساعتِ چهارگوش و نوکِ هرم مانند داشت زمین بزرگی بود که بچه ها آن جا فوتبال بازی می کردیم یک روز که رفتیم دیدیم دور تا دور زمین را کانال کنده اند شست مان خبردار شد که می خواهند آن جا را هم بسازند تاکتیک را عوض کردیم و به جای فوتبال توی کانال پریدیم و پشت خاک هایی که بیرون ریخته بودند و شبیه خاکریز بود سنگر گرفتیم و شروع کردیم به پرتاب نارنجک به سوی هم دو دسته شده بودیم و کلوخ های ریگی را به سمت هم می انداختیم این کلوخ ها اگر به کسی هم می خورد خطری نداشت و به یک اشاره وا می رفت حمید که همسایه و هم شاگردی ام بود کلوخی انداخت که از قضا به پشت گردنم خورد و وا رفت و ریگ هایش رفت توی یقه و بدنم همه خندیدند من خیلی ناراحت شدم بدون آن که نگاه کنم کلوخی را برداشتم و به طرف حمید انداختم این کلوخ ریگی نبود تکه ای بود از یک خشت از قضا کلوخ خشتی رفت و خورد پایین چشم حمید فریاد بیچاره به هوا رفت و خودش افتاد توی کانال من از نارنجکی که به هدف زده بودم خوش حال شدم انتقام خودم را گرفته بودم وقتی دیدم صدای ناله ی حمید هم چنان بلند است و بچه ها به طرفش می دوند نگران شدم دو سه دقیقه ای طول کشید تا بچه ها زیر دست و بالش را بگیرند و از کانال بیرونش بیاورند از چیزی که دیدم وحشت کردم