کتاب بچه های فرات نوشته لیلا قربانی نشر کتاب جمکران  بچه های فرات عنوان داستانی بلند به نویسندگی لیلا قربانی است و چنانچه از نام آن مشخص است روایتی متفاوت از فاجعه تاریخی کربلاست شخصیت های اصلی آن چند نوجوان هستند که درگیر و دار رویارویی سپاه یزید و امام حسینعلیه السلام در تنگنای سختی در می مانند و با پشت سر گذاشتن ماجراهایی دست آخر هر کسی راه خودش را بر می گزیند راهی که او را در مسیر سعادت و یا شقاوت و یا سرگردانی خواهد برد این اثر در قالب داستانی بر اساس اخبار و اطلاعات تاریخی معتبر از منابع مرجع اقتباس شده و گویای تاریخ فاجعه کربلا و قیام امام حسینعلیه السلام و هفتاد و دو تن از یاران اوست سپاهی که توسط دشمن محاصره و در کمال ناجوانمردی در جنگی نابرابر درگیر شده و با گذشت قرن ها هنوز اوازه شجاعت و فداکاری آن ها در راه حق باقی است  برشی از کتاب بچه های فرات  معلوم نبود که چه اتفاقی افتاده است علی و مالک به همراه همه اعضای خانواده کنجکاو از خانه بیرون آمدند همسایه ها هم راه افتاده بودند هنوز پرتوهای نارنجی خورشید کوچه های روستا را بی رمق روشن می کرد در کوچه بزرگ روستا جمعیت زیادی جمع شده بودند هر کس چیزی می گفت علی جلوتر رفت تا خبر بگیرد  می گویند از سوی پسر پیامبر صلی الله علیه وآله آمده است  هیبتش به مردان جنگی می ماند  فرستاده حسین بن علی است به زحمت خود را به آنجا رسانده بود با دست هایش از مردم خواست تا آرام باشند یکی از میان جمعیت با صدای بلندی گفت  ای مردم آرام باشید او حبیب بن مظاهر است از سوی حسین بن علی برای شما پیغامی دارد با شنیدن این حرف همهمه ها خوابید صدایی از کسی نمی آمد گوش ها منتظر شنیدن بود پیرمرد با سلام و صلوات بر پیامبر اسلام سخنش را شروع کرد  شما را به شرافت و بزرگى ای مىخوانم كه در روز قيامت خواهيد داشت پسر دختر پيامبرتان در بيابان كربلا تنها و مظلوم محاصره شده است مردم كوفه او را دعوت كردند حال كه به سوى آنان آمده است او را رها كرده و آماده پيكار با او شدهاند به خدا سوگند هر يك از شما در كنار حسين كشته شود در برترين جايگاهها در بهشت دوست و همنشين محمد خواهد بود حبیب بن مظاهر با صدایی رسا با مردم حرف می زد و از مردان جنگی روستا دعوت کرد که برای یاری حسین بن علی شمشیر به دست بگیرند و در مقابل سپاه کوفه بایستند که کمر به قتل او بسته بودند در این میان مردم که گوش هایشان حرف های پسر پیامبر را از زبان حبیب بن مظاهر می شنید منقلب شدند مردی به نام عبدالله بن بشر از میان جمعیت شعری را خواند که بوی زنده شدن شجاعت می داد گویی دیگر ترسی از حسن و پدر سعد و حکومتیان نداشتند