کتاب فتح خون روایت محرم به قلم سید مرتضی آوینی 	گزیده ای از کتاب 	 در میان کتابهای بسیاری که دربارت واقعت عظیم کربلا نگاشته شده اند اندک هستند کتابهایی که نویسندگانشان کوشیده اند علاوه بر ابراز شیفتگی و بیان عظمت واقعه و مظلومیت سیدالشهدا و یارانش  نقبی به حقیقت ماجرا بزنند و در حد توان خود پرده از راز بزرگ کربلا بردارند فتح خون  سید مرتضی آوینی از این معدود کتابهاست   متن کتاب  از دو پارت کلی تشکیل شده است  پارت اول که متن اصلی کتاب است  به شرح و بیان وقایع و توصیف ماجراهای پیش آمده از رجب سال 60 تا محرم سال 61 هجری می پردازد و پارت دوم که از زبان راوی  روایت می شود تحلیل و رازگشایی همان وقایع و ماجراهاست و در واقع بخش برجستت کتاب نیز همین است   راوی در فتح خون  از موضع یک انسان عارف سخن می گوید که زمین را آینت آسمان می بیند و به ظواهر کفایت نمی کند و می کوشد در مخاطبه با انسان امروز او را از پوستت واقعت عاشورا فراتر برد و چشم باطنش را باز کند تا بتواند عمق واقعه را دریابد  یکی از مفاهیم مورد توجه نویسنده در این کتاب  فرازمانی و فرامکانی بودن عاشورا و کربلاست  آوینی از اصحاب آخرالزمانی امام عشق  سخن می گوید و از این که هر انسانی کربلایی دارد و عاشورایی  او واقعت عاشورا را نه فقط به مثابه یک اتفاق تاریخی  که به عنوان یک حقیقت کلی می بیند که می تواند برای هر انسان و در هر زمان و مکان تکرار شود  عشق نیز از مفاهیم محوری فتح خون  است  آوینی به تاسی از عرفای بزرگ  عشق را مدار و محور هستی می داند و امام را تجلی تام و تمام این عشق  عشقی که عقل نیز اگر پیوند خویش را با چشمت خورشید نبرد آن را تصدیق می کند در حقیقت الگوی شهید آوینی برای تفسیر و تحلیل واقعت عاشورا همین عشق آسمانی است  شهید آوینی بخش اعظم فتح خون  را در محرم سال 1366 به رشتت تحریر درآورد و در سالهای بعد آن را ویرایش و تکمیل کرد اما فصل دهم کتاب که باید به وقایع ظهر عاشورا می پرداخت  ناتمام مانده است  گویی آوینی این فصل را در عمل و با شهادت خویش به پایان رسانده است   فتح خون  در ده فصل روایت می شود آغاز هجرت عظیم  کوفه  مناظرت عقل و عشق  قافلت عشق در سفر تاریخ  کربلا ناشئت اللیل  فصل تمییز خبیث از طیّب اتمام حجت  غربال دهر سیارت رنج و تماشاگه راز  در میان کتابهای بسیاری که دربارت واقعت عظیم کربلا نگاشته شده اند اندک هستند کتابهایی که نویسندگانشان کوشیده اند علاوه بر ابراز شیفتگی و بیان عظمت واقعه و مظلومیت سیدالشهدا و یارانش  نقبی به حقیقت ماجرا بزنند و در حد توان خود پرده از راز بزرگ کربلا بردارند فتح خون  سید مرتضی آوینی از این معدود کتابهاست   متن کتاب  از دو پارت کلی تشکیل شده است  پارت اول که متن اصلی کتاب است  به شرح و بیان وقایع و توصیف ماجراهای پیش آمده از رجب سال 60 تا محرم سال 61 هجری می پردازد و پارت دوم که از زبان راوی  روایت می شود تحلیل و رازگشایی همان وقایع و ماجراهاست و در واقع بخش برجستت کتاب نیز همین است   راوی در فتح خون  از موضع یک انسان عارف سخن می گوید که زمین را آینت آسمان می بیند و به ظواهر کفایت نمی کند و می کوشد در مخاطبه با انسان امروز او را از پوستت واقعت عاشورا فراتر برد و چشم باطنش را باز کند تا بتواند عمق واقعه را دریابد  یکی از مفاهیم مورد توجه نویسنده در این کتاب  فرازمانی و فرامکانی بودن عاشورا و کربلاست  آوینی از اصحاب آخرالزمانی امام عشق  سخن می گوید و از این که هر انسانی کربلایی دارد و عاشورایی  او واقعت عاشورا را نه فقط به مثابه یک اتفاق تاریخی  که به عنوان یک حقیقت کلی می بیند که می تواند برای هر انسان و در هر زمان و مکان تکرار شود  عشق نیز از مفاهیم محوری فتح خون  است  آوینی به تاسی از عرفای بزرگ  عشق را مدار و محور هستی می داند و امام را تجلی تام و تمام این عشق  عشقی که عقل نیز اگر پیوند خویش را با چشمت خورشید نبرد آن را تصدیق می کند در حقیقت الگوی شهید آوینی برای تفسیر و تحلیل واقعت عاشورا همین عشق آسمانی است  شهید آوینی بخش اعظم فتح خون  را در محرم سال 1366 به رشتت تحریر درآورد و در سالهای بعد آن را ویرایش و تکمیل کرد اما فصل دهم کتاب که باید به وقایع ظهر عاشورا می پرداخت  ناتمام مانده است  گویی آوینی این فصل را در عمل و با شهادت خویش به پایان رسانده است   فتح خون  در ده فصل روایت می شود آغاز هجرت عظیم  کوفه  مناظرت عقل و عشق  قافلت عشق در سفر تاریخ  کربلا ناشئت اللیل  فصل تمییز خبیث از طیّب اتمام حجت  غربال دهر سیارت رنج و تماشاگه راز  معرفی کتاب باطن پاک محل تابش انوار الهی است که چون بر قلب تابید بر زبان جاری می شود و چون بر زبان جاری شد سخنش از جنس دیگر است؛ در قالب دیگر است و از جهان دیگر سیّد شهید مرتضی آوینی عاشقانه می دید و آن گونه می نوشت که می دید ـ فاصله ای نبود بین دیده و دل ـ او انوار حکمتی را که از برکت تلاش خالصانه بر دلش تابیده بود بر قلمش جاری ساخت تا زنگار دیگر دلها را هم با آب آن بشوید فتح خون ـ روایت محرم اثری که به نوعی ناتمام است و به نوعی کامل روایتی تحلیلی از واقعه کربلا و چراییِ واقعه کربلا از مدینه شروع می کند از سنه ی چهل و نهم هجرت و از شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام سید مرتضی می خواهد خواننده را به شناختی کامل برساند پس به دو گونه روایت می کند گاه از زبان راوی گاه به شیوه ی معمول مقتل ها تا بتواند همه ی زوایا را نشان دهد؛ اما همان طور که گفتیم شهید آوینی تاریخ نقل نمی کند بلکه در هر دو جایگاه سعی او بر آن است که تفسیری موشکافانه از چرایی آن چه بر آل الله گذشت بدهد ویژگی سبک شهید آوینی شناساندن کامل آنچه درک عمیقی از آن دارد می باشددر این سبک قالب و هر قید و بندی که مانع رساندن معنی گردد برداشته می شود برای همین است که روایت فتح شهید را گاه از زبان این راوی می شنوی و گاه از زبان