کتاب چشم روشنی زندگی جانباز شهید سید جواد کمال از زبان همسر به قلم  معرفی کتاب این کتاب با زبان داستان حال و روز همسران جانباز را روایت می کند و تصویری متفاوت از این افراد را به تصویر می کشد در این کتاب می خوانید سید جواد روزی با صد و هشتاد و خرده ای قد هیکلی ورزیده و عنوانی دهن پُر کن می رود خواستگاری اما بعد همه چیزش را از دست می دهد؛ جز مردانگی و اخلاق را  همان اول زندگی فهمیدم به اندازه فامیل هایم او دوست و آشنا دارد با اینکه آن زمان بیست و چهار پنج سال بیش تر نداشت هر شب مهمان داشتیم برایمان کادوی عروسی می آوردند یک شب که مادرم آنجا بود گفت که زشته مهمان ها شام نخورده بروند نگهشان دارید مادر رفت سراغ مرغ پختن من هم با اعتماد به نفس رفتم سراغ برنج و قابلمه پلویی پختم که توی تاریخ ثبت شد دانه های برنج طوری به هم چسبیده بود که مثل کیک قالبی از قابلمه بیرون آمد وقتی دیس پلو را سر سفره گذاشتیم سید جواد مثل قطعه های کیک پلوی شفته شده را می گذاشت توی بشقاب مهمان ها و با خنده می گفتبه هر نیتی دوست دارید این پلو را بخورید به نیت آش کیک یا  همه خندیدند خودم خنده ام گرفته بود به خاطر این قضیه هیچ وقت سرزنش نشدم از بس که با همه خرابکاری هایم تشویقم می کرد  حرف یکی دو روز نبود ماجرای یک عمر بود فکرش را هم نکن که سید جواد یک جا بشیند و دست روی دست بگذارد انگار ساخته بودنش برای اینکه چشم همه را روشن کند از بس که دلش روشن بود در بخشی از کتاب می خوانیم  تازه داشتیم طعم شیرین زندگی را مزه مزه می کردیم که سردردهای شبانه سید جواد شروع شد شب ها شبیه آدم های مسموم سرش را بین دستانش می گرفت و با صورت مچاله از درد به خودش می پیچید و ناله می کرد دل درد و حالت تهوع هم داشت یک شب آنقدر دردش شدید شد که فرصت نداد بروم پدرم را خبر کنم با اینکه با هم یک کوچه بیشتر فاصله نداشتیم مدام تکرار می کرد همین همسایه روبرویی همین همسایه روبرویی ما تازه رفته بودیم توی آن کوچه آن هم نصف شب اصلاً دلم نمی خواست زنگ همسایه روبرویی را بزنم داشتم دست دست می کردم که توی آن اوضاع چه کنم لیوان آب را دادم دستش؛ حالا یه دونه قرص بخور شاید خوبشی خیلی عصبانی سرم داد زد میگم بروووو چند بار دکمه زنگ را فشار دادم تا بالاخره در را باز کردند همسایه روبرویی هستم آقای ما خیلی حالش بد هست می رسونیدش بیمارستان؟ آن شب با آمپول مُسکن آرام گرفت ولی توی همان هفته سه بار این درد سراغش آمد