کتاب فلسفه درد زندگی انسان توام با درد است از زمان تولد تا لحظه مرگ همه ما به نوعی با درد سروکار داریم بیماری های گوناگون افسردگی اضطراب بحران های روحی و شاید تنها دوره هایی کوتاه از زندگی را بدون هیچ گونه دردی بگذرانیم وقتی انسان دچار دردی به ویژه درد مزمن می  شود دیگر تصور زندگی بدون درد برایش تبدیل به آرزو می شود و حسرت یک لحظه زندگی بدون درد را می کشد شاید اصلا دیگر به خاطرش نیاید که زندگی اش زمانی که دردی نداشت چگونه بود؟ انگار از جهانی به جهانی دیگر رفته باشد  ما در هر ثانیه از زندگی در معرض دردیم؛ البته نه لزوماً به شکل واقعیتی همیشگی و مداوم بلکه همواره به شکل یک امکان حضور درد برای هرکسی فرق می کند اما آنچه بین همهٔ انسان ها مشترک است این است که همه عملاً در معرض درد هستیم؛ به تعبیر ساده درد جزء جدایی ناپذیر از وضع کلی بشر است نسبت فرد با درد دردی که در زندگی اش متحمل می شود چیزی نیست که بتوان آن را منحصراً بر اساس خودِ آن فرد تعیین کرد جامعه ای که در آن زندگی می کنیم و عصری که به آن تعلق داریم هریک از ما را به واژگان و معیارهایی مجهز می کند که به وسیلهٔ آنها در مورد درد با هم گفت وگو کنیم و جوانب آن را بسنجیم اگر از جنبهٔ بدن و حواس به موضوع بنگریم درد چیزی است که به شکل خودانگیخته سرراست و مستقیم تجربه اش می کنیم طبیعتِ بدن و حواس ما باعث می شود نسبت به احساس درد تأثیرپذیر باشیم همان طور که از عکس آن یعنی احساس لذت و سرزندگی تأثیر می پذیریم