کتاب تبسم های جبهه اثر حمید داوود آبادی خاطرات طنز از رزمندگان دوران هشت سال جنگ دفاع مقدس برگرفته از خاطرات کوتاه و خواندنی نویسنده از هشت سال جنگ تحمیلی از بچه های با زبانی خودمانی و مایه هایی از طنز است نویسنده در مقدمه کتابش می نویسد شاید اکثر اونایی که گول خورده و توی مطبوعات یا اصلاً توی کتاب های خودم  خاطرات تلخ و شیرینم رو خونده باشن بعضی از این خاطرات براشون تکراری باشه بله درسته ولی  به پیشنهاد یکی از دوستان این کتاب رو از دل همه ی خاطراتم درآوردم تا تبسم های شیرین و شادی های کودکانه مان رو در جنگ  یک جا بذارم توی قاب نگاه تون حالا خود دانید اگر خوش تون اومد  دعاشو به جون رفیقم بکنید  و اگر هم نه  که خب چی کار کنم تا راضی بشین؟ از جمله آثار نویسنده میتوان به تفحص یاد یاران یاد ایام دیدم که جانم می رود سی و هفت سال و اشاره کرد گزیده متن شایعه شده بود که گردان امشب رزم دارد حسین جیب خشاب و اسلحه اش را بالای سرش گذاشته بود خوشش نمی آمد آنها را به خود ببندد و بخوابد ترجیح می داد کمی دیرتر به ستون نیروها برسد ولی این یکی دوساعت راحت بخوابد جیب خشاب او از نوع سینه ای بود که رنگ سبزی داشت و مدل جیب خشاب های غنیمتی عراق بود این نوع جیب خشاب ها به جلوی سینه بسته می شوند که بندهای آن را از پشت گره می زنند نیمه های شب یکی از نمازشب خوان های گردان از حسینیه آمد؛ شلوارش را که شسته و روی بند خشک شده بود برداشت و آمد داخل اتاق پتویش را انداخت کنار حسین تا بخوابد شلوارش را قشنگ تا کرد و چون بالای سر خودش جا نبود دست بر قضا گذاشت بالای سر حسین و بی خبر از همه جا روی جیب خشاب او ساعتی بعد با شلیک گلوله نیروها برخاستند و تجهیزات بسته پایین ساختمان به خط شدند هنگامی که فرمانده گردان به نیروها بدو  بایست می داد حسین متوجه شد چیزی جلویش تاب می خور نویسنده در مقدمه کتابش می نویسد شاید اکثر اونایی که گول خورده و توی مطبوعات یا اصلاً توی کتاب های خودم  خاطرات تلخ و شیرینم رو خونده باشن بعضی از این خاطرات براشون تکراری باشه بله درسته ولی  به پیشنهاد یکی از دوستان این کتاب رو از دل همه ی خاطراتم درآوردم تا تبسم های شیرین و شادی های کودکانه مان رو در جنگ  یک جا بذارم توی قاب نگاه تون حالا خود دانید اگر خوش تون اومد  دعاشو به جون رفیقم بکنید  و اگر هم نه  که خب چی کار کنم تا راضی بشین؟