کتاب قریه سال ها بعد متوجه شدم که این دو راهی که در آن قرار گرفته ام مهم ترین دو راهی تمام زندگی ام خواهد شد اکنون می خواهم بزرگترین تصمیمم را در برهه ای از زندگی ام بگیرم که به اندازۀ کافی بالغ نشده ام تصمیم های بزرگ هر انسانی در بی شعورترین زمان از زندگی اش گرفته می شود این موضوع درد منشانه و انکارنشدنی است همۀ ما روزی با آن مواجه شده ایم همۀ نوزادانی که به دنیا خواهند آمد نیز آن را تجربه خواهند کرد دوراهی های بزرگ و گاه کوچکی که سرنوشت ما را به طرز غیر قابل انکاری تغییر می دهند در موارد زیادی ما در روبه رو شدن با آنها اختیاری نداریم همین طور در موارد بسیاری زمان در آینده ای شاید دور مشخص کنندۀ انتخاب خوب انتخاب بد یا مبهم بودن مسیر سپری شده است دو راهی هایی که حتی می توانند به اندازۀ اشتباه وارد شدن به اتاق نشیمن به جای اتاق خواب بی اهمیت باشند؛ اما رویداد های بزرگ زندگی ما را رقم بزنند بعد از چند لحظه متوجه شدم که قدرت اینکه انتخاب کنم را ندارم به بهانۀ اینکه نمی خواهم فاصلۀ مکانی ام از خانواده ام به قدری باشد که آنها را مضطرب کنم همان جا نشستم بهانه ای که به خودم تلقین کردم؛ به کسی که درونم زندگی می کند تا از اینکه درون یک انسان ضعیف به معاش می پردازد غمگین نشود و از او احساس شرمندگی نکرده باشم روی یک تخته سنگ که شبیه صندلی بود نشستم شاید آن صندلی از قبل تراشیده شده بود تا کسی روی آن بنشیند تخته سنگ درست در وسط دوراهی قرار داشت دو راه که به صورت زاویه دار از هم دور می شدند یکی از راه ها کج و به طرف راست و یکی هم کج و به طرف چپ می رفت اطرافش پر از درخت های بلوط بود درخت های بلوطی که رو به  زردی می رفتند و میوه های بلوطشان روی زمین افتاده بود قسمتی از متن کتاب