زرشک درجه یک پفکی زرشک با نام علمی Berberis vulgaris درختچهای تیغدار به طول 1 تا 5 متر است چوب آن به رنگ قرمز قهوهای یا زرد است برگ های آن بیضی شکل با دندانههای ارهای و میوه اش قرمز رنگ بیضوی شکل و ترش مزهاست به ریشهٔ درخت زرشک آئر خیس گفته میشود انتهای بهار و ابتدای تابستان فصل شکوفه دادن بوته زرشک است غنچه های زرد رنگ زرشک در فصل پاییز رنگ قرمز گیلاسی به خود میگیرندزرشک بومی مناطق معتدل و نیمه استوایی اروپا آسیا آفریقا آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی است کشور ایران بزرگترین تولیدکننده زرشک در دنیا است که در این میان استان خراسان و شهرستان قائنات با در اختیار داشتن نزدیک به 97 درصد از اراضی زیرکشت این محصول تولید 95 درصد از زرشک دنیا را در اختیار دارد  72درصد از باغهای قاین و32درصد از باغهای بیرجند به کشت زرشک اختصاص دارد زرشک سیاه قرمز و زرافشان از گونههای مختلف این محصول است که در مناطق اقلیمی ایران کاشته میشود  فقط گونه زرشک سیاه در آذربایجان شرقی کاشته شده و به عمل میآید فصل پاییز و ماههای آبان و آذر بهترین زمان برای برداشت این محصول در استان است این درخت نیاز به آب کم داشته و با هر خاکی حتی شور سازگار است؛ در آذربایجان شرقی از این درختچه بیشتر به عنوان پرچین در حاشیه باغات استفاده میشود آذربایجان شرقی یکی از قطبهای مهم تولید زرشک سیاه است اما سهم ناچیزی از بازار عرضه و تقاضا را به خودش اختصاص داده است  زرشک به دوصورت برداشت می شود  روش اول مانند جداسازی میوه از خیلی درختان پارچه بزرگی زیر درخت پهن کرده وبا چوبی به درخت می کوبند وبه اصطلاح درخت را می تکانند که حاصل این روش زرشک دانه اناری می شود  روش دوم شاخه های درخت را از درخت با قیچی جدا می کنند و به طور کامل با شاخه به انباری های مخصوص و مدنظر حمل می کنند در انباری بر حسب مقدار زرشک در طبقه های متعدد به صورت آویزان شاخه ها را به صورت آویزان نگهداری می کنند تا زرشک ضمن اتصال به شاخه و در محیط سایه به مرور خشک شود زرشک حاصل از این روش مشهور به زرشک پفکیست  زرشک پفکی معمولادر فروردین ماه عرضه می شود   طبع زرشک سرد و خشک است