کتاب زویا  نویسنده دانیل استیل مترجم استل فقیه ناشر  میلاد  زویا بار دیگر چشمهایش را بست کالسکه چون باد بر زمین یخ زده میلفزید ریزش آهسته برف بر گونه هایش بوسه های ریز و مرطوب بر جای میگذاشت و مژگانش را مبدل به تور میکردبه صدای زنگوله های اسبها که در گوشش به مانند موسیقی بود گوش میدادهمه اینها صداهایی بودند که از کودکی به آنها علاقه داشتدر هفده سالگی  احساس بزرگی میکرد  در واقع تقریبا یک زن شده بود با این همه هنوز احساس میکرد دختر بچه ای بیش نیست  فئودور اسبهای سیاه زیبا را با تازیانه اش در میان برف هدایت میکرد هر چه تندرو آنگاه که چشمهایش را گشود  توانست دهکده خارج تزارسکو سلو را ببیندبا خود لبخندی زد و با چشمهای نیمه باز سعی کرد دو کاخ مشابه پشت دهکده را ببیند  یکی ازدستکشهایش را که آستر پوستی داشت کنار زد تا ببیند چه زمانی گذشته استبه مادر خود قول داده بود هنگام صرف شام خانه باشدو اگر مدت زیادی صحبت نکنند به موقع خانه خواهد رسید اما چطور ممکن بود زیاد صحبت نکنند؟ماری عزیزترین دوستش بود تقریبا مثل یک خواهر