دیوان امام خمینی  رحلی  گالینگور کاور دار  نفیس  کاغذ گلاسه  چاپ نفیس کتاب دیوان امام مجموعه اشعار امام خمینی سلام الله علیها به زبان فارسی است این اثر توسط انتشارات عروج وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی ره و در قطع رحلی به چاپ رسیده است  امام خمینی بر حسب ضرورت از هنر شعر برای ابراز عقاید و بیان رازهای دل بهره می جست و پس از فراغت از ادای وظیفه و در احوال خاص غزل یا قطعه ای حتی در حاشیه روزنامه ای می نوشت  فرایند سرایش اشعار و شکل گیری دیوان امام خمینی را می توان به دو دوره تقسیم کرد  دوران جوانی بخشی از سروده های امام خمینی که در دیوان آمده مربوط به دوره جوانی اوست اما هیچ یک از اشعار این دوران به صورت دیوان چاپ نشده و به دلایل نامعلوم مفقود شده است  دوران کهنسالی امام خمینی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به خواهش و اصرار فاطمه طباطبایی دوباره اشعاری در قالب های متنوع و بیشتر با مضامین عرفانی سروده است  امام خمینی در بیشتر قالب های شعر فارسی سروده هایی دارد و از بیشتر آرایه های ادبی بهره جسته  و از میان سبک های چهارگانه مشهور ادیبان ایرانی به سبک عراقی نظر داشته است  هیچ یک از سروده های امام خمینی تا وقتی ایشان در قید حیات بوده به صورت مستقل چاپ و منتشر نشد تا اینکه مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی در سال 1372 توانست دیوان امام را تنظیم و منتشر سازد  برخی غزلیات دیوان به ویژه غزل چشم بیمار مورد توجه ویژه ای قرار گرفته است برخی نیز بر این غزل شرح نوشته اند  ویژگی های اشعار  امام خمینی در بیشتر قالب های شعر فارسی سروده هایی دارد و بدین ترتیب اشعار به جای مانده از ایشان 149 غزل 117 رباعی سه قصیده دو مسمّط یک ترجیع بند و چندین قطعه و اشعار پراکنده و ناتمام است که به ترتیب یادشده در دیوان جمع آوری شده است ایشان در اشعار خود بی آنکه دچار تکلّفی شده باشد از بیشتر آرایه های ادبی بهره جسته است نزدیک به سی آرایه ادبی در دیوان ایشان آمده که البته برخی از این آرایه ها نسبت به دیگر صنایع کاربرد بیشتری داشته است؛ مانند مراعات نظیر انواع جناس تضاد و مبالغه این آرایه ها در بسیاری از موارد به خودی خود آشکار نمی شود و همین بیانگر طبیعی بودن شعر امام خمینی است  بیشتر غزلیات امام خمینی حامل معانی عرفانی و اخلاقی و گاهی مناجاتی است و حالات شخصی و تجربه های عرفانی ایشان را بازتاب می دهند رباعیات که عمدتاً در دوران پایانی عمرشان سروده شده خلاصه برداشت ایشان از هستی و سلوک و اخلاق و گاه سیاست است؛ از این رو موضوعات مطرح شده در دیوان امام خمینی را می توان بیشتر عرفانی ـ اخلاقی دانست؛ مانند عشق الهی وحدت وجود توجه به مقام فنا و اخلاص و ریا همچنین در بیشتر موضوعات به گونه ای کاملاً آشکار و مشحون از مضامین قرآنی و روایی در سه شیوه استفاده شده است  اقتباس و حلّ در این روش عین عبارت قرآن با اندکی تغییر در لابه لای اشعار اقتباس می شود گر تو آدم زاده هستی عَلَّمَ الأَسما چه شد؟ قاب قوسینت کجا رفته است أو أدنی چه شد؟  اثرپذیری تلمیحی در این شیوه بی آنکه ذکری مستقیم از آیه ای به میان آید به مضمون آن اشاره می شود هر طرف رو کنم تویی قبله  قبله قبله نما نمی خواهد که به آیه فَأَینَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ اشاره است و یا با اشاره به حدیث نبویص الفقر فخری  چنین می سراید فقر فخر است اگر فارغ از عالم باشد اثرپذیری واژگانی در این روش کاربرد واژگانِ قرآنی و روایی به شکل مفرداتی همچون اوصاف و اسمای الهی نام پیامبران اوصاف بهشت و دوزخ می آید این پریشان حالی از جام بَلی نوشیده ام این بَلی تا وصل دلبر بی بلا دمساز نیست  دل درویش به دست آر که از سِرِّ اَلَست پرده برداشته آگاه ز تقدیرم کرد  بُن مایه های شعر عرفانی امام خمینی نشانگر نظر داشتن ایشان به اشعار شاعرانی چون عطار مولوی عراقی و بیش از همه حافظ و سعدی است؛ برای مثال اهمیت بخشی به شعر سعدی در این سروده ایشان به روشنی بیان شده است شاعر اگر سعدی شیرازی است بافته های من و تو بازی است