شرح الرضی علی الکافیه اثر محمد بن حسن استرآبادی معروف به شیخ رضی شرح الرضی علی الکافیة اثر محمد بن حسن استرآبادی معروف به شیخ رضی شرح غیر مزجی الکافیة ابن حاجب است شرح الرضی علی الکافیة اثر محمد بن حسن استرآبادی معروف به شیخ رضی شرح غیر مزجی الکافیة ابن حاجب می باشد که به زبان عربی و حدودا در اواخر قرن هفتم هجری نوشته شده است  کتاب حاضر اثری عظیم و بااهمیت می باشد که بسیاری از مسائل نحوی را با اسلوبی سهل و بسیط در خود جای داده و مورد استقبال و استفاده بسیاری از علمای عرب و عجم بوده است سیوطی درباره این کتاب معتقد است که هیچ شرحی بر کافیه و نیز در غالب کتبی نحوی از لحاظ جمع تحقیق و حسن تعلیل مانند این اثر نوشته نشده است کتاب در چهار جلد در دو بخش کلی عرضه شده است؛ به گونه ای که بخش اول مشتمل بر بیست و چهار موضوع کلی بوده و بخش دوم نیز سی و شش موضوع اصلی را در خود جای داده و موضوعات فرعی دیگر حول آن ها قرار گرفته است برخی از این موضوعات اصلی عبارتند از کلمه و اقسام آن کلام معرب و مبنی غیر منصرف عدل تأنیث جمع وزن الفعل مرفوعات تنازع مبتدا و خبر منصوبات منادی ترخیم مندوب مجرورات توابع ضمایر اسم اشاره  موصول  اسماء افعال اصوات مرکبات کنایات ظروف نکره مبحث عدد مذکر و مؤنث مثنی و جمع مصدر اسم فاعل  اسم مفعول  صفت مشبهه اسم تفضیل  انواع فعل از لحاظ زمان فعل مجهول  متعدی و لازم افعال قلوب افعال ناقصه افعال مقاربه فعل تعجب افعال مدح و ذم و انواع حروف که عبارتند از جر مشبه بالفعل عطف تنبیه ایجاب زائده تفسیر مصدریه تخصیص توقع استفهام شرط ردع تأنیث تنوین نون تأکید و استطراد شریف جرجانی  از علمای قرن هفتم هجری ضمن اشاره به ارزش این اثر تعلیقی بر آن نگاشته و در برخی مسائل به مناقشه با نویسنده یا تصحیح عبارات وی پرداخته استمجموعا حدود هزار و چهار آیه مورد استشهاد نویسنده قرار گرفته است و می توان گفت استفاده از شواهد قرآنی در این شرح نسبت به سایر شواهد مرتبه نخست را به خود اختصاص داده است نویسنده در اکثر موارد تمام آیه را ذکر و سپس به شاهد مورد نظر خویش اشاره کرده است  اکثر آیات مورد استفاده طبق قرائت متواتر و معروف قرّاء سبعه می باشد؛ البته این بدان معنی نیست که نویسنده از قرائات غیر معروف و شاذ نیز غافل بوده است؛ به عنوان مثال از جمله مواردی که وی از قرائت شاذ استفاده نموده عبارت است از  511  اول  آیه 31 سوره یوسف  حاشا لله؛ در این جا حاشا به منزله آن دسته از مصادری قرار گرفته که دو نوع استعمال از آن ها جایز است مصدریه و اسم فعل مانند روید زیداً روید زیدٍ و بله زیداً بله زیدٍو