آیین و اسطوره در ایران شیعی گفتمان کربلا منبع و مبنای اصلی برای شکلگیری نظام آیینی منسکی و نظام اساطیری فرهنگ شیعی است این نظام مناسکی یکی از مهمترین عوامل بقای تشیع در طی تاریخ بوده است مطالعه این نظام مناسکی از منظر علوم جدید و بالاخص انسانشناسی برای فهم فرهنگ شیعیان اهمیتی خاص دارددر کتاب حاضر با رویکرد انسانشناسی به مناسک عزاداری و ابعاد مختلف آن پرداخته شده است در بخش اول کتاب تلاش شده براساس سنت نظری انسانشناسی در مطالعه نظام اساطیری یک فرهنگ به عنوان هسته و منشور معنایی فرهنگ و جامعه برای فهم فرهنگ شیعی و نظام معنایی مرکزی آن چارچوبی تدوین شود در بخشهای بعدی تاریخ مناسک عزاداری در تشیع با رویکردی انسانشناختی بررسی شده و این که عزاداری از کی و در چه شرایطی شکل گرفته و متون مختلف مربوط به مناسک عزاداری هرکدام چه نقشی در شکلگیری نظام مناسکی عزاداری محرم و گفتمان کربلا داشتهاند مورد بحث قرار گرفته است