کتاب ایلیاد در سه هزار سال پیش دو منظومه به زبان یونانی قدیم سروده شده که شاید بیش از هر اثر ادبی دیگر در سراسر جهان شهرت و اعتبار داشته باشد منظومه اول را که باید حماسه یونانیان قدیم دانست به  زبان یونانی ایلیاس یا ایلیادوس می نامند و وجه تسمیه آن از کلمه ایلیون یکی از نام های شهر تروا در آسیای صغیرست که پرگام نیز به آن می گفته اند و یونانیان قدیم ده سال آن را شهر بند کردند و سرانجام گشادند آثار این شهر را اروپاییان در جایگاهی که اکنون به نام حصارلیغ که دهکده ایست در ترکیه امروز این حماسه منظوم بزرگ شامل بیست و چهار سر و دست که هر یک از آن ها ایلیادوس نام دارد و به همین جت همه کتاب را نیز به همین نام خوانده اند در برخی از زبان های اروپایی این کلمه را ایلیاد تلفظ می کنند و در عرف  زبان فارسی نیز به همین نام معروف شده است منظومه دوم را به یونانوی ادوسئوس می نامند و این کلمه در برخی زبان های اروپایی ادیسه خوانده می شود و در زبان فارسی نیز بیشتر بدین نام معروف شده است از دیرباز سراینده هر دو منظومه را یک تن دانسته و او را به زبان یونانی اومیروس و به زبان لاتین هومروس نامیده اند در کتاب های قدیم مابرعایت اصل یونانی نام وی را اومیروس نوشته اند و در زبان های اروپایی به پیروی از زبان لاتین Homer و Homere ضبط کرده اند به همین جهت در ایران امروز بیشتر به نام هومر یا همر معروف شده است برخی احتمال داده اند که وی در قرن دهم پیش از میلاد زیسته باشد و هفت شهر مختلف یونان را زادگاه او دانسته اند دوران پهلوانی دور بوده و خود در زمانی می زسته سراینده ای که ایلیاد و ادیسه را سروده پیداست که از مردم حسرت آن روزگاران پراز شگفتی و دلاوری را می خورده اند بدین گونه پیداست که هومر در همان زمانی که این وقایع روی می داده نمی زیسته