کتاب استعاره در غزل بیدل نویسنده محمدرضا اکرمی ناشر مرکز کتاب استعاره در غزل بیدل در ۳ بخش تنظیم شده است بخش اول به تعریف استعاره و سیر آن در شعر فارسی می پردازد بخش دوم به عوامل ابهام استعاره های دشوار و نگاه استعاری بیدل اختصاص یافته تا راهی بـرای ورود به شعـر وی بنمایاند بخـش سوم در نقدی روان شناسانه انگیزه های بهره گیری افراطی از محور جانشینی واژگان استعاره و نماد را در شعر بیدل واکاوی می کند تا ماهیت سلوک فلسفه و هستی شناسی وی را نشان دهد  محمدرضا اکرمی دکترای زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه شیراز دریافت کرد و از سال ۱۳۷۶ در دانشگاه آزاد اسلامی مشغول به تدریس است او تاکنون چندیـن مقاله در زمینه های حافظ پژوهی بیدل شناسی و عرفان نوشته است  کتاب استعاره در غزل بیدل را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب به دوستداران ادبیات و افرادی که مایل به پژوهش در ادبیات کهن فارسی هستند پیشنهاد می شود  بخشی از کتاب استعاره در غزل بیدل  کاربرد فراوان تمثیل مدّعا مثل اسلوب معادله تشبیه و استعاره نشان می دهد که بیدل در این زمان به آرایه های بیانی توجه زیادی دارد و ویژگی های سبک هندی را پذیرفته است در کنار زندگی خوش و آسوده ای که در این دوران در اکبرآباد دارد اشتیاق دیدار و مصاحبت با شاه قاسم هواللّهی که در اوریسه زندگی می کرد مایهٔ اندوه وی است نامه ها و مکاتبات پیوسته میان هر دو رد و بدل می شد ولی آرزوی دیدار حاصل نگشت و در سال ۱۰۸۳ هجری بیدل در رویایی متوجه می شود که پیمانهٔ عمر شاه قاسم پر گشته و پس از شش ماه خبر درستی این واقعه به وی می رسد بیدل در همین سال به دهلی مراجعت کرد ولی در آن جا با دلسردی و افسردگی می زیست تا این که در سال ۱۰۸۵ هجری به سوی پنجاب سفر می کند و در مرکز آن لاهور عمر می گذراند اما اطلاعات چندانی از آن ایام در دست نیست سپس از سال ۱۰۸۷ هجری تا ۱۰۸۹ هجری ۱۶۷۶۷۸ م در متهورا به سربرد علی رغم مساعی مسلمانان حکم فرما دین اهالی متهورا هندو بود و در آن جا بیدل با برهمنان و زایران ادیان هندی آشنایی بیش تری یافت از ۱۰۹۲ تا ۱۰۹۴ هجری ۱۶۸۲۸۳ م باز بیدل را در دهلی مشاهده می کنیم که مهمان نواب شکرالله خان حامی وی است هنگامی که نواب شکرالله خان برای انجام امور دولتی به سکندرآباد فرستاده می شود بیدل نیز در سال ۱۰۹۴ هجری به متهورا می رود اما به واسطهٔ اغتشاشات و ناامنی که در متهورا به وقوع پیوست در سال ۱۰۹۶ هجری ۱۶۸۵ م به سختی از راه های ناامن به دهلی بازمی گردد  در همین سال نواب شکرالله خان داماد عاقل خان راضی خانه ای به مبلغ پنج هزار روپیه در خارج از دروازهٔ دهلی به درخواست بیدل برای وی می خرد و بیدل تا پایان عمر در آن جا به سر می برد و روزی دو روپیه نیز مقرری دریافت می کند پس از سال ۱۰۹۹ هجری ۱۶۸۷۸۸ م در سفر کوتاهی به میوات به هم راهی نواب شکرالله خان ـ که تا پایان عمرش والی آن جا بود ـ مثنوی طور معرفت را به نظم کشید این مثنوی در دو روز نوشته شد و تقریباً هزار و دویست بیت دارد که به وصف مناظر بیرات قصبه ای در حومهٔ میوات در موسم باران می پردازد  عاقل خان راضی در این هنگام والی شاه جهان آباد و ملاقات های مستمر هفتگی میان او و بیدل برقرار بود این ملاقات ها غالباً به مباحث شعر و مسائل تصوف اختصاص داشت بیدل معمولاً تمام روز را در خانه به انشای اشعار و مطالعهٔ کتب به پایان می رساند در حوالی شب به دیوان خانهٔ خویش می آمد و در آن جا شاگردان دوستان و دیگر ملاقات کنندگان گرد وی جمع می شدند این مجالس تا نیمه های شب ادامه می یافت و بیدل حکایات و سرگذشت هایی بیان می کرد و در جریان این صحبت ها می گفت بیایید اکنون به ستایش خداوند بپردازیم سپس کلیات خود را می گشود و قرائت می کرد وی درشت اندام بود و نیروی بدنی فوق العاده ای داشت و روزانه به تمرین های سخت بدنی مشغول می شد