کتاب نخسایی ها   زندگی و شهادت پهلوان شهید مدافع حرم سجاد عفتی  سجاد عفتی با نام جهادی ابراهیم است که پس از پشت سر گذاشتن یک زندگی پر فراز و نشیب به خصوص در سنین نوجوانی و جوانی در سال ۱۳۹۴ در حلب سوریه شهد شهادت می نوشد  نخسایی ها از حضور شهید در درگیری های سال ۸۸ آغاز شده و سپس با روایت زن خبرنگاری که در همان ایام با شهید مواجهه داشت به گذشته می رود  دوران کودکی و نوجوانی سجاد آکنده از تلخ و شرین های طنزآلود است؛ اما به تدریج زندگی روی دیگر خود را نیز به سجاد نشان می دهد تا در بدو جوانی از او یک نخسایی نیروی خودجوش سپاه اسلام بسازد  کتاب تلاش دارد علاوه بر معرفی شهید گروه بسیجیان موسوم به نخسایی ها را نیز به مخاطب بشناساند گروهی چند ده نفره که با دشواری های بسیار و ناگفته خود را به معرکه های نبرد سوریه و عراق می رساندند تا در مصاف جان و جهاد حاضر شده و آرزوی شهادت را در هر بادیه و دامن های جستجو کنند  در بخشی از این کتاب می خوانیم شب قبل از دفتر روزنامه تماس گرفتند و سفارش گزارش تصویری ای را از اعتراضات خیابانی دادند حوصله دردسر و درگیری نداشتم؛ اما اجاره خانه عقب افتاده بود و آخر ماه بی پول بودم سفارش را قبول کردم محمد ثامن را راهی مدرسه کردم و از خانه خارج شدم  یک ساعت بعد در خیابان انقلاب اولین فریم عکس را از دختر جوانی که وسط جمعیت روسری سبزش را پرچم آزادی کرده بود گرفتم زاویه روزنامه اصلاح طلبی که برایش کار می کردم نسبت به حوادث آن روزها اقتضا می کرد که بین مردم حرکت و لحظات آزادی خواهانه را شکار کنم روی پل کالج یک طرف معترضان ایستاده و طرف دیگر بیست سی نفر بسیجی پل را بسته بودند از زیر پل مسیرم را ادامه دادم که فریاد یک بسیجی هفده هجده ساله با صورت عرق کرده و صدای گرفته از پشت سر روی زمین میخکوبم کرد برگشتم  سریع نزدیک شد و بدون اینکه فرصت حرف زدن داشته باشم اتوبوس پارک شده زیر پل را نشانم داد و با تحکم گفت بفرمایین داخل اتوبوس خواستم کارت خبرنگاری ام را از داخل کیف خارج کنم که گفت بفرمایین داخل اتوبوس بچه ها هستن با اوناها صحبت کنین با ترس وارد اتوبوس شدم دست و پایم می لرزید دل دردی که از دوسه روز قبل شروع شده بود در تمام شکمم پیچید روی یکی از صندلی های وسط اتوبوس کنار پنجره نشستم دود سطل آشغال و زباله های درحال سوختن کف خیابان قاب پنجرة مقابل صورتم را پر کرده بود شبنم های رطوبتِ بارانِ یک ساعت پیش روی شیشه نشسته بود و قطره قطره جلوی چشمم می غلتیدند جز من پنج شش نفر دیگر داخل اتوبوس نشسته بودند مرد میان سالی به پیرمرد نشسته روی صندلی روبه روی خود می گفت اشتباه کردم اومدم اینجا باید امروز می رفتم فردیس الجزیره خبر رفته چند تا بانک رو آتیش زده ن امروز اونجا خیلی شلوغ بود اینا تمرکزشون روی انقلاب و ولیعصره باید پخش بشیم