حرمسرای قذافی کتاب حرمسرای قذافی نوشته ی خبرنگار فرانسوی آنیک کوژان یک افشاگری درباره ی زنانی است که قربانی تجاوز یکی از بزرگترین دیکتاتورهای تاریخ مُعمّر قذافی شده اند  آنیک کوژان به خاطر حرمسرای قذافی چند جایزه معتبر جهانی را از آن خود کرده است او با سند و مدرک به ما نشان می دهد که قذافی هیولایی بی بدیل در بین همتایان دیکتاتورش بود حرمسرای قذافی را با ترجمه ی بیژن اشتری می خوانید  درباره ی کتاب حرمسرای قذافی کتاب حرمسرای قذافی در دو بخش از زندگی زنانی می گوید که قربانی تجاوز معمّر قذافی شده اند ثریا یکی از دختران جوانی است که در پانزده سالگی ربوده شد و سال های با خشونت به عنوان یک برده ی جنسی فعالیت می کرد بسیاری از زنان و دختران و دیگر قربانیان حتی بعد از سقوط حکومت و نابودی قذافی از ترس آبرو حاضر نشدند تا آنچه که در این سال ها متحمل شده بودند به زبان بیاورند اما ثریا با شجاعت تمام مهر این سکوت را شکست حرکت او باعث شد تا زنان دیگری نیز لب باز کنند و از چهره ی واقعی این دیکتاتور مخوف پرده بردارند   کتاب حرمسرای قذافی در دو بخش نوشته شده است بخش اول سرنوشت ثریا و روایت او از زندگی اش در باب العزیز محل استقرار قذافی است بخش دوم کتاب شامل تلاش های آنیک کوژان برای یافتن ردپای این جنایت و عاملان آن است در این بخش ما سرنوشت زنان دیگری که حاضر شدند سکوتشان را بشکنند و از جنایت قذافی بگویند می خوانیم  کتاب حرمسرای قذافی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم کتاب حرمسرای قذافی کتابی که چهره ی سیاسی قذافی را نشان دهد و یا یک زندگینامه نیست بلکه مستندی است که خواندنش برای همه  واجب است تا بدانیم روزی جنایت تا کجا می تواند ریشه بگستراند  درباره ی آنیک کوژان  آنیک کوژان خبرنگار فرانسوی در 1957 متولد شد او روزنامه نگار خبرنگار جنگ و خبرنگار مجله ی لوموند است معروفیت آنیک کوژان به دلیل کتاب حرمسرای قذافی است که در سال های پس از انقلاب لیبی نوشته است او برای کتاب حرمسرای قذافی جایزه بزرگ باشگاه بین المللی مطبوعات را از آن خود کرد    جملاتی از کتاب حرمسرای قذافی کلاس اول هنوز شروع نشده بود که یکی از معلم ها داخل شد و به من گفت مرا برای تقدیم دسته گل و هدایا به قائد اعظم انتخاب کرده اند من همان دختر آرایشگاهی همان دانش آموزی که همیشه او را دور از دیگر دانش آموزان نگه می داشتند کاملا یکه خورده بودم اول چشم هایم از فرط تعجب گشاد شد بعد از جایم بلند شدم شاد و بشاش و آگاه از این که همه دخترهای کلاس دارند به من حسودی می کنند معلم ها مرا به اتاق بزرگی بردند که تعدادی دانش آموز دیگر هم که مثل من انتخاب شده بودند در آن جا حضور داشتند سپس به همه ما دستور دادند خیلی سریع یونیفورم هایمان را درآوریم و لباس سنتی لیبیایی بپوشیم لباس ها روی چوب لباسی ها حاضر و آماده بودند پیرهن قرمز شلوار قرمز روسری و کلاه کوچکی که آن ها با نهایت دقت روی سرمان گذاشتند وای چقدر همه این ها هیجان انگیز بود معلم ها با ریزبینی خاصی مراقب بودند لباس هایمان کاملا مرتب باشد و به هر چیز جزئی توجه نشان می دادند اگر طره موهای دانش آموزی فر خورده بود فورآ سشوار می آوردند تا آن را صاف بکنند سنجاق روسری هایمان را چک می کردند مبادا معیوب باشند پرسیدم بهتان التماس می کنم به من بگویید چگونه باید به قائد اعظم خوشامد بگویم من باید چه کار کنم؟ آیا باید شعری یا جمله ای را از حفظ بخوانم؟ قلبم با سرعت صدها کیلومتر در ثانیه می زد و همزمان معلم ها به سختی کار می کردند تا ما خیلی خوب و معرکه به نظر بیاییم حالا که به آن روز فکر می کنم بره هایی را می بینم که در حال آماده شدن برای رفتن به سوی مسلخ بودند