گزارش یک مرگ انتشارات مرکز منتشر کرد ظهر روزی از ماه اوتدر حالی که با دوستانش گلدوزی میکردحضور کسی را در نزدیکی خانه اش حس کردلازم نبود سرش را بلند کند تا بداند که آمده به من گفتچاق شده بود موهایش بفهمی نفهمی ریخته بودبرای نزدیک دیدن محتاج عینک بوداما خودش بودبه خداوندی خدا خودش بوددیوانه شده بودحتما مرد هم فکر کرده بود که او هم پیر شدهاما مردبر خلاف دخترفاقد ذخیره ی عشقی بود که باعث تحمل میشد پیراهنش از عرق خیس شده بودمثل همان بار اول روز جشن خیریههمان کمربند و همان کیف های چرمی درز شکافته ی سگگ نقره ای را داشتبا یار دوسان رومان بی اینه به باقی کسانی که گلدوزی میکردند و مبهوت مانده بودند اهمیتی بدهدیک قدم جلو آمدکیف هایش را روی چرخ خیاطی انداخت و گفتخب من آمدم