کتاب خدا می خواست زنده بمانی فراز 1اشک هایش سرازیر شد گفت آقای دکتر بعد از این چهل پنجاه روزی که این جا جلوی در خونه مون عزاداری کردند چند نفر اومدند در خونه مون گفتند این آقا خرج زندگیمون رو می داد ما نمی دانستیم فرمانده ارتش بوده نمی شناختیمشبرگرفته از صفحه 145فراز 2یک روز صدایم کرد رفتم توی اتاقش جلوی پایم بلند شد و من از خجالت سرخ شدم گفت مریم جان از فردا بعد از نماز صبح می شینیم با هم چهل و پنج دقیقه حرف می زنیم آن قدر صبح ها با هم نشستیم و حرف زدیم و رفتیم بیرون که دیگر آن رودربایستی آن خجالت و آن فاصله از بین رفت و چه قدر شیرین بود و چه قدر لذت بخش پدرم را تازه پیدا کرده بودم و تازه داشتم انس می گرفتم فقط دوماه قبل از شهادتش او را همان طور که بود شناخته بودم کهبرگرفته از صفحه 70 و 71فراز 3علی با همه موقعیت و مقامی که داشت هر چه درجه اش بالاتر می رفت توجه و هم راهیش با خانواده بیشتر می شد مثل درختی که هرجه بیشتر بار می دهد سرش پایین تر می آید نسبت به آقاجان و عزیز احترام زیادی قائل بود هر روز بیشتر از قبلبرگرفته از صفحه 13فراز 4من که فرزندش بودم یک بار عصبانیتش را ندیدم داد زدنش را ندیدم همیشه مسائل کاریش را همان جا سر کار می گذاشت و سرحال و با لب خند می آمد خانهناراحتیش برای وقتی بود که می دید دیگران به جای خدا منفعت شخصی خودشان را در نظر می گیرند یا وقتی می نشست پای تلویزیون و اخبار گوش می کرد غصه را در صورتش می دیدم نمی توانست ببیند که مسلمان ها این طور تحت فشار و ظلم و ستم هستند و او کاری از دستش بر نمی آید واقعاً آرزویش بود که برود بجنگدبرگرفته از صفحه 72فراز 5دختر دوم تیمسار مرجان معلول ذهنی است رابطه پدرش با او خودش حکایتی است مرجان برایش یک موجود معصوم دوست داشتنی بود که انگار از بهشت برایش فرستاده اند یک امانت خدا پیش که باید مواظبش باشد نه یک دردسر یا حتی مشکلی که خودش و خانمش دارندبرگرفته از صفحه 199 فراز 6خیلی وقت ها روزه بود و دوشنبه ها و پنج شنبه ها همیشه از اول رجب تا آخر رمضان هم روزه بود؛ سه ماه پشت هم من با خیلی از بزرگوار ها کار کرده ام ولی هیچ کدام مثل صیاد نبودند وقتی الله اکبر نمازش را می گفت تمام بدنم می لرزید احساس می کردم الله اکبر که گفت دیگر با این دنیا ارتباطی ندارد انگار به آسمان وصل شدهبرگرفته از صفحه 197