کتاب جاودانگی  دو تا امکان به ذهن او خوطر کرد اگر حوزه ی فعالیت کامپیوتر فقط به این سیاره محدود باشد و اگر سرنوشت ما در دستان کامپیوتری باشد که قدرتش فقط در محدوده ی دنیای مادی است؛ بنابراین زندگی بعد از مرگ چیزی نیست به جز اندکی تغییر و تحول در روند همین چیزی که ما به عنوان زندگی دنیوی تجربه کرده ایم در این صورت ما یک بار دیگر با مناظر و موجودات مشابه مواجه خواهیم شد در این جا سؤالی مطرح می شود آیا در زندگی بعدی ما تنها خواهیم بود یا زندگی گروهی خواهیم داشت؟ افسوس که تنهایی چندان محتمل نیست تنهایی در زندگی دنیوی هم بسیار کمیاب است چه برسد به زندگی اخروی گذشته از همه ی این ها تعداد مردگان به مراتب بیشتر از زنده ها است در بهترین حالت زندگی بعد از مرگ شبیه میان پرده ای است که او در حال حاضر در حالی که روی یک صندلی راحتی نشسته بود تجربه می کرد صدای وراجی بی وقفه ی زنان از همه جات شنیده می شود ابدیتی با وراجی های بی قفه یکی از بدترین چیزهایی بود که او می توانست تصور کند