کتاب آیین دوست یابی کتاب آیین دوست یابی لحن روان و قابل فهمی دارد این لحن ساده خواندن کتاب را جذاب و لذت بخش می کند  دیل کارنگی کتاب را بدون هیچ مقدمه ای آغاز می کند او در ابتدا داستان ها و روایت های کوتاه از افراد مشهور مثل آل کاپون و توگن کرولی2 خلافکاران مشهور آمریکایی می آورد و از این روایت ها نتیجه می گیرد که انسان ها هرگز نباید خودشان را مقصر بدانند؛ درنتیجه هرگز اجازه ندارند از کسی انتقاد کنند دیل کارنگی درباره ی انتقاد می گوید  انتقاد عمل خطرناکی است چون غرورِ با ارزش فرد انتقاد شونده را جریحه دار می کند و در نتیجه دل خوری پدید می آورد  دیل  کارنگی که بیشتر از ده سال زندگی ابراهام لینکن رئیس جمهور آمریکا را برای کتاب دیگرش به نام لینکن ناشناخته مطالعه کرده بود در آغاز کتابش داستانی از زندگی لینکن تعریف می کند این داستان به خواننده نشان می دهد که انسان های بزرگ هم در مواقع عصبانیت تصمیم نمی گیرند و اجازه می دهند حداقل بیست و چهارساعت از آن اتفاق بگذرد تا خشم شان فروکش کند اگرچه این کار در برخی موارد بسیار سخت است اما افراد بزرگ باید به این توانایی دست یابند توماس کارلایل می گوید عظمت مردان بزرگ از طرز رفتارشان با افراد زیردست معلوم می شود