کتاب رمان بیگانه کتاب بیگانه نوشته آلبر کامو داستان یک مرد بی تفاوت به نام مرسو را تعریف می کند که با دیدی متفاوت و منحصر به فرد به اتفاقات پیرامون خود نگاه می کند مرسو مرتکب قتلی می شود و در سلول زندان در انتظار اعدام خویش است  داستان کتاب بیگانه The Stranger به دو قسمت تقسیم می شود در قسمت اول مرسو در مراسم تدفین مادرش شرکت می کند و در عین حال هیچ تاثر و احساس خاصی از خود نشان نمی دهد در واقع با بی تفاوتی با موضوع برخورد می کند داستان با ترسیم روزهای بعد از دید شخصیت اصلی داستان ادامه می یابد مرسو به عنوان انسانی بدون هیچ اراده به پیشرفت در زندگی ترسیم می شود او هیچ رابطه ی احساسی بین خود و افراد دیگر برقرار نمی کند و در بی تفاوتی خود و پیامدهای حاصل از آن زندگی اش را سپری می کند او از این که روزهایش را بدون تغییری در عادت های خود می گذراند خشنود بود  طی یک سری از ماجراها و اتفاقات مرسو مرتکب قتل می شود و بعد قسمت دوم کتاب که محاکمه ی مرسو است آغاز می شود در این جا شخصیت اول داستان برای اولین بار با تاثیری که بی اعتنایی و بی تفاوتی برخورد او بر دیگران می گذارد رو به رو می شود اتهام راست بی خدا بودنش را بدون کلامی می پذیرد و به اعدام محکوم می شود  آلبر کامو Albert Camus که همچون ژان پل سارتر در ردیف چند نویسنده تراز اول امروز فرانسه نام برده می شود یک داستان نویس عادی نیست که برای سرگرم کردن خوانندگان طبق نسخه معمول مردی را به زنی دلبسته کند و بعد با ایجاد موانعی در راه وصال آن دو؛ به تعداد صفحات داستان خود بیفزاید داستان های این مرد داستان هایی است فلسفی که نویسنده درک دقیق خود را از زندگی و مرگ از اجتماع و قیود و رسوم آن و هدف هایی که به خاطر آن ها می شود زنده بود در ضمن آن ها بیان کرده است  در بخشی از کتاب بیگانه می خوانیم  وقتی ریمون هفت تیر را به من می داد آفتاب روی آن سرید با وجود این ما هنوز سر جای خود میخکوب بودیم انگار هر چیز در اطراف ما در به روی خویش بسته بی  اینکه پلک چشم های خود را به هم بزنیم به یکدیگر خیره شده بودیم و در آن جا همه چیز میان دریا و شن و آفتاب و سکوت دوگانه آب و نی لبک متوقف شده بود در این لحظه فکر کردم می شود تیراندازی کرد و می شود هم نکرد و این هر دو یکسان است اما ناگهان عرب ها عقب نشینی کردند و عقب تخته سنگ خزیدند آنگاه ریمون و من دوباره به قدم زدن پرداختیم و حال ریمون بهتر به نظر می رسید و از اتوبوس برای برگشتن صحبت کرد  من تا کلبه او را همراهی کردم و هنگامی که او از پله های چوبی بالا می رفت در حالیکه سرم از تابش آفتاب منگ شده بود و در مقابل کوششی که باید برای بالا رفتن از پلکان چوبی و رفتن پهلوی زن ها به کار برد عصبانی بودم؛ جلوی پله اولی ایستاده بودم اما حرارت به  قدری بود که برایم دشوار بود این طور بی حرکت زیر باران کور کننده ای که از آسمان می بارید بمانم ایستادن در آنجا یا حرکت کردن هر دو یک نتیجه داشت و بعد از یک  لحظه به  طرف کناره برگشتم و به راه افتادم  درخشندگی قرمز همچنان بود دریا با نفس تند و کف دار همه امواج کوچک خود را روی شن ها می دمید آهسته به  طرف تخته  سنگ ها قدم می زدم و حس می کردم که پیشانی ام زیر آفتاب باد کرده است تمام این گرما روی من سنگینی می کرد؛ و در مقابل پیش روی من قرار می گرفت و هر بار که وزش بزرگ و گرم آن را روی صورتم حس می کردم دندان هایم را به هم می فشردم؛ مشت هایم را توی جیب شلوارم گره می کردم؛ و با تمام قوا سعی می کردم که بر خورشید و بر این مستی تیره ای که مرا از پای درآورده بود فائق شوم با هر تیغه نوری که از یک دانه شن یا از یک صدف سفید یا از یک  خرده شیشه می جهید فک های من منقبض می شد و مدتی راه رفتم