کتاب علمدار کتاب علمدار زندگی نامه و خاطرات شهید سید مجتبی علمدار   سید مجتبی در سحرگاه 11دی ماه 1345 در خانواده ای مذهبی و عاشق اهل بیت در شهرستان ساری دیده به جهان گشود ددوران تحصیلش را در ساری طی نمود و برای اولین بار در حالی که تنها 17 سال داشت به عضویت بسیج درآمد و در اواخر سال 1362 به کردستان رفت سید برای اولین بار در عملیات کربلای یک شرکت کرد و مدتی پس از آن وارد گردان مسلم بن عقیل در لشکر25 کربلا شد و تا پایان جنگ در آنجا ماند  او در عملیات کربلای 4و5 حضور داشت در کربلای 8 مجروح شد و مدتی بعد به جبهه بازگشت و در عملیات کربلای10 در جبهه شمالی محور سلیمانیه ماووت شرکت نمود  سید مجتبی علمدار در سال 1366 مسئوولیت فرماندهی گروهان سلمان از گردان مسلم ابن عقیل  از گردانهای خط شکن لشکر 25 کربلا  را برعهده گرفت و در عملیات والفجر10نقش آفرینی موثری داشت  شهید علمدار در سه راهی خرمالسید صادق دوجیله در منطقه کردستان عراق رشادتهای فراوانی را ازخود نشان داد و از ناحیه پهلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و بشدت مجروح شد  او که مردانه در مقابل دشمن می جنگید چندین باردیگر هم مجروح شد و از همه مهمتر اینکه او در دی ماه 1364 در عملیات والفجر 8 به شدت شیمیایی شد  سید مجتبی بعد از اتمام جنگ در واحد طرح و عملیات لشکر 25 کربلا در ساری مشغول خدمت شد و در دی ماه سال 1370 با خانم سیده فاطمه موسوی ازدواج کرد که ثمره آن دختری به نام زهرا بود  سید علاوه بر مسئولیت در واحد تربیت بدنی لشکر بعنوان عضو اصلی هیات رهروان حضرت امام ره هم ایفای وظیفه می کرد او مداح اهل بیت بود همیشه مراسم را با نام حضرت مهدی عج شروع می کرد و در حالیکه به امام حسین ع ارادت خاصی داشت مظلومیت آن خاندان را صدا می زد  بیت الزهرا مسجد جامع امام زاده یحیی مصلی امام خمینی هیات عاشقان کربلا و منازل شهدا همیشه با نفس گرم حاج سید مجتبی معطر می شد و بچه ها نیزبا صوت داوودیش مداحی را می آموختند  او که بعد از جنگ با یاد و خاطره همرزمان شهیدش زندگی می کرد از دوری آنان سخت آزرده خاطربود و در همه مداحی ها آرزوی وصال آن راه یافتگان شهید را داشت  حاج سید مجتبی علمدار در اوایل دی ماه سال 1375 به دلیل جراحت شیمیایی روانه بیمارستان شد و بعد از یک هفته بی هوشی کامل هنگام اذان مغرب روز یازدهم دی ماه نماز عشق را با اذان ملکوتیان قامت بست و به یاران شهیدش پیوست  خاطراتی از همسر شهید سید مجتبی علمدار  انگشتر گمشده  ایشان انگشتری داشتند که خیلی برایش عزیز بود می گفت این انگشتر را یکی از دوستانش موقع شهادت از دست خود در آورده و دست ایشان کرده و در همان لحظه شهید شده است ایشان وقتی به آبادان برای ماموریت می رود این انگشتر را بالای طاقچه حمام جا می گذرد و دربازگشت به ساری یادش می افتد که انگشتر بالای طاقچت حمام جا مانده است وقتی آمد خیلی ناراحت بود گفتم آقا چرا اینقدر دلگیری؟ گفت وا انگشترِ بهترین عزیزم را در آبادان جا گذاشتم اگر بیفتد و گم شود واقعاً سنگین تمام می شودگفت بیا امشب دوتایی زیارت عاشورا و دعای توسل بخوانیم شاید این انگشتر گم نشود یا از آن بالا نیفتد  جالب اینجا بود که ما زیارت عاشورا را خواندیم و راز و نیازکردیم و خوابیدیم صبح که بلند شدیم دیدیم انگشتر روی مفاتیج الجنان است اصلاً باورمان نمی شد همان انگشتری که در آبادان توی حمام جا گذاشته بود روی مفاتیج الجنان بالای سرما باشد   عنایت امام زمان عج  سیّد همیشه  یا زهراس  می گفت البته عنایاتی هم نصیب ما می شد مثلاً دو سه بار اتفاق افتاد که بی پول شدیم آنچنان توان مالی نداشتیم یکبار می خواستم دانشگاه بروم اما کرایه نداشتم 5 تا یک تومانی بیشتر توی جیبم نبود توی جیب ایشان هم پول نبود وقتی به اتاق دیگر رفتم دیدم اسکناسهای هزاری زیر طاقچه مان است تعجب کردم گفتم آقا ما که یک 5 تومانی هم نداشتیم این هزاریها از کجا آمد گفت این لطف آقا امام زمان عج است تا من زنده هستم به کسی نگو  ایام عجیب  همیشه اول تا یازدهم دی ماه مریض بود خیلی عجیب بود می گفت وقتی که شیمیایی شدم همین اوایل دی ماه بود و عجیب تر اینکه 11 دی ماه هم روز تولد و هم روز شهادتش بود در دی ماه ازدواج کردیم و دخترمان زهرا هم 8 دی ماه بدنیا آمد  لحظات آخر     یکی دوبار که درباره شهادت حرف می زد می گفت من 5 سال الی 5 سال و نیم با شما هستم و بعد می روم که اتفاقاً همینطور هم شد دفعت آخری که مریض شده بود اتفاقاً از دعای توسل برگشته بود دیدم حال عجیبی دارد او که هیچوقت شوخی نمی کرد آن شب شنگول بود تعجب کردم گفتم آقا امشب شنگولی؟ چه خبر است؟ گفت خودم هم نمی دانم ولی احساس عجیبی دارم حرفهایی می زد که انگار می دانست می خواهد برود می گفت آقا امضاء کرد آقا امضاء کرد داریم می رویم نزدیک صبح دیدم خیلی تب دارد  می خواستم مرخصی بگیریم که او قبول نکرد گفت تو برو دوستم می آید و مرا به دکتر می برد به دوستش هم گفته بود  قبل از اینکه به بیمارستان بروم بگذار بروم حمام می خواهم غسل شهادت بکنم آقا آمد و پرونده من را امضاء کرد گفت تو باید بیایی دیگر بس است توی این دنیا ماندن من دیگر رفتنی هستم  غسل شهادت را انجام داد و رفت بیمارستان هم اتاقیهایش دربارت نحوت شهادتش می گفتند لحظه اذان که شد بعد از یک هفته بیهوشی کامل بلند شد و همه را نگاه کرد و شهادتین را گفت و گفت خداحافظ و شهید شد  مولف  گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی  ناشر  شهید ابراهیم هادی