سیاحت غرب  زندگی پس از مرگ و من مُردم ناگهان دیدم ایستاده ام و آن بیماریِ که داشتم ندارم و تندرستم خویشاوندان من در اطراف جنازه برای من گریه می کنند و دل من از گریه آن ها آشوب است به آن ها می گویم من نمرده ام حتی بیماریم رفع شده است هیچ کس به حرف من گوش  نمی کند گویا من را نمی بینند و صدای من را هم نمی شنوند فهمیدم که آن ها از من دورند اما من با دید آشنایی و دوستی به آن جنازه نگاه می کنم به خصوص پارچه کفن پهلوی چپ آن را که برهنه بود چشم های خود را به آنجا دوخته بودم بعد از غسل و دیگر کارها جنازه را به طرف قبرستان بردند من هم با تشییع کنندگان بودم در میان مردم بعضی از جانوران وحشی و درندگان گوناگون را می دیدم و از آن ها وحشت داشتم ولی دیگران وحشت نداشتند آن ها نیز نسبت به آنان اذیّتی نداشتند گویا اهلی و با آن ها مانوس بودند