دن کیشوت 2 جلدی جلد گالینگور کتاب دون کیشوت اثری ارزشمند از میگل د سروانتس است که همگان آن را سرآغاز رمان نویسی نوین در جهان و شاهکاری بی نظیر می دانند مشهورترین اثر ادبی جهان که بیش از پنجاه سال پیش توسط مترجم توانا و نامدار مرحوم محمد قاضی از زبان فرانسوی یعنی زبان دوم به فارسی برگردانده شده بود  داستان کتاب دون کیشوت درباره یک نجیب زاده معمولی است که پس از خواندن داستان های بیشمار درباره شوالیه های ماجراجو تحت تاثیر شجاعت و دلاوری این افراد قرار می گیرد و تصمیم می گیرد خود نیز یک شوالیه شود  پهلوان نامدار کتاب دون کیشوت دون کیخوته دلامانچا است او ساده و بی پیرایه است و به باور ساکنان دشت مونتی یل هرگز پهلوانی پرهیزکارتر عاشق تر و دلیرتر از او به جهان هستی گام ننهاده است  در کتاب دون کیشوت Don Quixote ویژگی هایی چون دوری گزیدن از پیرایه های معمول در ادبیات عدم استفاده از شعر و مدح و سایر تفسیرهای زاید در آغاز کتاب و ارائه متنی قابل  فهم و ساده دیده می شود  در ترجمه پیشین که مترجم فرانسوی کتاب دون کیشوت علیرغم آگاهی از تاریخ و ادبیات اروپا متاسفانه به خوبی متوجه برخی ضرب المثل ها و آیین های مردم اسپانیا در آن زمان نشده است به همین دلیل گاهی به کژراهه افتاده است همچنین اسامی مورد استفاده در آن ترجمه همگی با تلفظ فرانسوی ضبط شده اند که البته خطاست به ویژه نام کتاب که به جای دن کیخوته به دن کیشوت تبدیل شده و متاسفانه به همین نام در ایران شهرت یافته است  نام نویسنده نیز به جای میگل  دسروانتس به صورت میگوئل دوسروانتس چاپ شده است جز این ها در برخی موارد گفت وگوها و هم خالی از اشتباه نیست  میگل  دسروانتس Miguel de Cervantes رمان نویس شاعر نقاش و نمایشنامه نویسی اسپانیایی به تاریخ 1547 بود میگل به مطالعه برخی از آثار ادبی در اسپانیا می پرداخت و تحت تاثیر هنر ایتالیایی قرار گرفت  در بخشی از کتاب دون کیشوت  جلد اول می خوانیم  در یکی از دهکده های منطقه لامانچا که نیازی به آوردن نام آن نیست نجیب زاده ای میانسال با نیزه و سپری کهنه که در اسلحه خانه داشت یابویی نحیف و سگی شکاری زندگی می کرد سه چهارم آنچه درآمد داشت صرف خوردن سوپ گوشت گوسفند که بسیار ارزانتر از گوشت گاو بود به عنوان شام می شد و سایر مواد غذایی در روزهای مختلف از جمله سالاد سرکه تخم مرغ نیمرو شده با چربی خوک عدس پخته غذای او را تشکیل می داد  روزهای یکشنبه نیز علاوه بر غذای معمولی جوجه کبوتری را تناول می کرد یک چهارم باقیمانده از درآمد او خرج سایر هزینه های زندگی و لباس هایش می شد غیر از نیمتنه ای مردانه از پارچه ای ظریف و شلوار و جوراب سرهم از پارچه مخملی و کفشی از همان مخمل که برای استفاده در روزهای عید مورد استفاده قرار می گرفت و یک دست لباس از بهترین نوع پشم که در سایر روزها می پوشید خواهر زاده نجیب زاده که هنوز بیست  ساله نشده بود همراه با مستخدمه ای که در حدود چهل سال داشت هم کارهای خانه را انجام می داد هم یابو را زین می کرد و هم می توانست با داس کوچک درو به  خوبی کار کند همراه با او در خانه زندگی می کردند  این نجیب زاده نزدیک به پنجاه سال داشت و هرچند دارای بنیه ای قوی بود ولی بدن لاغر و چهره خشکیده او نشان نمی داد نیروی کافی داشته باشد همواره بامدادان از خواب برمی خاست و به امور جاری رسیدگی می کرد علاقه زیادی هم به شکار داشت این گونه می گویند که لقب او کیخادا یا کزادا بوده است ولی میان مورخان و مولفانی که او را می شناختند در این باره اختلاف نظر وجود داشت آنچه به واقعیت نزدیکتر می نماید لقب کیخادا است که صحیح تر از سایر القاب به نظر می رسد البته این نکته اهمیت چندانی در ماجراهای داستان ما ندارد ولی مهم این است که در اصل جریان تاثیری نگذارد