کتاب رمان من پیش از تو کتاب من پیش از تو اثر جوجو مویز و با ترجمه شیدا رضایی یکی از پرفروش ترین کتاب های نیویورک تایمز و سال 95 در ایران است من پیش از تو داستان قصه ای ست که در خاطره ها می ماند جوجو مویز تاکنون دو بار موفق به کسب جایزه ی انجمن رمان نویسان رمانتیک شده است  من پیش از تو Me Before You یک داستان عاشقانه متفاوت و غم انگیز است جوجو مویز Jojo Moyes در این روایت عاشقانه سعی دارد درسی به خوانندگان بدهد که هیچ وقت برای شروع زندگی از صفر دیر نیست من پیش از تو دارای فضاسازی ها و تصویرسازی های زیبایی ست که به راحتی خواننده را با خود همراه می کند  باید گفت فقط یک حادثه می تواند زندگی هر کسی را دچار تغییر و تحول عمیقی کند اما چه چیزی باعث می شود که بعد از آن هنوز به زندگی ادامه می دهد ویل ترینر جوان ورزشکار و ثروتمندی است که در اثر یک تصادف قطع نخاع می شود و بعد از آن باید روی یک صندلی چرخدار زندگی کند تصادفی که انگار به خط سرنوشت او خورده است تا به نخاعش دختر جوانی به نام لوئیزا می خواهد به ویل نوع دیگری از نگاه کردن را یاد بدهد و او را از خودکشی برهاند پیش داوری نکنید حتی تا صفحه آخر رمان نیز کسی نمی داند چه اتفاقی خواهد افتاد  رمان من پیش از تو اثری واقع گرا و عامه پسند است که مورد توجه طیف گسترده ای از خوانندگان در سنین مختلف قرار گرفته است  در بخشی از متن این رمان می خوانید  رهبر ارکستر در جایش قرار گرفت دو بار بر روی تریبون زد و سکوتی عظیم همه جا را فرا گرفت سکون و انتظار را در سالن حس می کردم آن گاه رهبر ارکستر چوب دستی اش را پایین آورد و ناگهان صدا در سراسر سالن پخش شد موسیقی را مانند ماده ای فیزیکی حس می کردم؛ فقط وارد گوش هایم نمی شد بلکه در من جاری می شد در اطرافم می گذشت و من را به لرزه در می آورد باعث می شد که پوستم مور مور شود و کف دست هایم عرق کند ویل نگفته بود که شنیدن موسیقی در سالن چه حسی دارد فکر می کردم باید خسته کننده باشد اما آن موسیقی زیباترین چیزی بود که تا آن موقع شنیده بودم  و شنیدن آن موسیقی باعث می شد چیزهای غیرمنتظره ای وارد تخیلاتم شوند همان طور که آن جا نشسته بودم متوجه شدم چیزه هایی راهشان را به ذهنم باز می کنند که برای سال ها به آن ها فکر نکرده بودم احساسات قدیمی از درونم پاک می شدند افکار و ایده های جدید به ذهنم می آمدند انگار ادراکم داشت گسترش می یافت  بیش از حد احساساتی شده بودم اما نمی خواستم تمام شود می خواستم تا ابد همان جا بنشینم نگاهی به ویل انداختم او هم ناخودآگاه در موسیقی و تخیلاتش غرق شده بود رویم را برگرداندم ترسی غیرمنتظره مرا از نگاه کردن به او بر حذر می داشت؛ از آنچه ممکن بود احساس کند وحشت داشتم؛ از چیزی که از سر گذرانده بود از عمق نقصانش و وسعت ترس هایش زندگی ویل ترینور چیزی فراتر از تجربه و ادراک من از زندگی بود من چطور می توانستم به او بگویم چطور باید زندگی کند؟