درسنامه فقهی غنا و موسیقی موضوع غناء و موسیقی سابقه ی بسیار طولانی در تاریخ بشر دارد و یکی از موضوعاتی است که در میراث مکتوب مسلمانان احادیث و داستانهای بسیاری درباره ی آن به جا مانده و تقریباً در اکثر کتب فقه و حدیث از آن و مسائل متعدّد مرتبط با آن سخن رفته استnمتاسّفانه به فاصله ی کمی پس از رحلت رسول خداصلّی الله علیه وآله غناء در مدینه و دربار بنی امیّه و بنی مروان در شام و پس از آن در دستگاه خلافت بنی عبّاس در بغداد رواج فراوان یافت درحالی که میبایست در مدینه ی منوّره چنین ازدحامی برای شنیدن احادیث رسول خدا یا ائمّه ی هدیعلیهم السّلام رخ میدادnاهل بیتعلیهم السّلام در مقابل دستگاه بنی امیّه و بنی مروان و بنی عبّاس بشدّت با غناء و متعلّقات آن مبارزه کردند که این در احادیث برجای مانده از آن بزرگواران مشهود استnامروزه موضوع غناء و موسیقی فراگیر و جزو مبتلابه ترین مسائل جامعه ی اسلامی است مسلّماً بخشی از آنچه در جامعه ی اسلامی رواج دارد از نوع حلالِ غناء و موسیقی نیست و بسیاری از مردم به لحاظ عدم اطّلاع از مرز دقیق غناء و موسیقی حلال و حرام به غناء حرام مبتلا میشوند و به رغم فتوای رهبر معظّم انقلابمدّظلّه العالی  یادگیری و تدریس موسیقی و ترویج آن و تشکیل کنسرت موسیقی با گروه خاصّ موسیقی هرچند موسیقی حلال باشد با اهداف عالیه ی نظام مقدّس اسلامی سازگار نیست  مراکزی به ترویج و اجرای آن در مراسم گوناگون مشغولندnبااین همه و به رغم اهمّیّت و محلّ ابتلاء بودن مسئله چندان کار علمی محقّقانه و همه جانبه پس از پیروزی انقلاب درباره ی آن صورت نپذیرفته و مردم متدیّن پاسخ روشنی درباره ی بسیاری از مصادیق غناء و موسیقی از حوزه ها دریافت نمیکنند و کلّی گویی و اکتفا به سخنان و تحقیقات محقّقان نیز گرهی نمیگشایدnکتاب حاضر مفهوم غناء و موسیقی حرام را تبیین میکند و زوایای آن را میکاود و ازاین پس حوزه های علوم دینی باید با تطبیق دقیق مفهوم غناء و موسیقی حرام بر مصادیق آن تکلیف متدیّنان و مراکز مسئول در این زمینه را روشن کنندnدرس نامه ی غناء متن تنظیم شده و ویراسته ی 75 جلسه ی تدریس درس خارج فقه حضرت آیت الله العظمی خامنه ای  رهبر معظّم انقلابمدّظلّه العالی  از جلسه ی 250 در تاریخ 4آذر1387 تا جلسه ی 325 مورّخ 6بهمن1388 استnگفتنی است که این سلسله دروس که در کتاب حاضر تدوین و منتشر شده ویژگی هایی دارد ازجملهnالف از طولانی ترین دروس حوزه ها در موضوع خاصّی مانند غناء است که 75 جلسه ی درسی را به خود اختصاص داده است درحالی که معمولاً این بحث در حوزه ها با چند جلسه در یکی دو هفته به سرانجام میرسدnب تمام احادیث غناء و متعلّقات آن سنداً و متناً به تفصیل بررسی شده و اساساً شروع بحث با بررسی احادیث مسئله است درحالی که در هیچ یک از آثار استنباطی غناء و هیچ یک از دروس خارج همه ی احادیث با این دقّت بررسی نشده استnج علاوه بر احادیث حضرت استاددام ظلّه به همه ی رساله های غناء و منابع مراجعه کرده و حتّی از استفتائات فقهای بزرگ معاصر مانند امام خمینی و آیت الله خوئی و آیت الله اراکیقدّس الله اسرارهم هم غفلت نکرده اند درحالی که رسم رایج آن است که معمولاً به کتاب مکاسب شیخ انصاریقدّس سرّه و حواشی و متعلّقات آن بسنده میشودnد  متعرّض مباحث متناسب با غناء مانند رقص نیز شده اندnهـ مهم تر از همه ی نکات بالا نداشتن مانع نفسانی در نام بردن و مراجعه کردن به آثار معاصران بلکه طلّاب است درباره ی امام خمینیقدّس سرّه گفته اند از اینکه از کار علمی دیگران حتّی معاصران و طلّاب تعریف و تمجید کند و نام ببرد هیچ مانع نفسانی نداشت و این امر در درس حضرت استاد و کتاب حاضر بخوبی مشهود است که از کار طلّاب معاصر هم نام میبرند و هم به آن مراجعه میکنند