رنج بی پایان عشق خاطرات خودنگاشت سرباز نگهبان کمیته مشترک نشر سوره مهر کتابگاه رنج بی پایان عشق خاطرات خودنگاشت سرباز نگهبان علی اوسط تنهایی از کمیته مشترک کتابگاه گل زرد  گل سرخ و غنچه ای که امیدی در دل خود بسته است و دارد باز می شود خیلی به این غنچه فکر می کنم خیلی  ساعت ها  شب ها و  همیشه به امیدش  به آینده اش و به انسان هایی که دل هاشان به او شبیه است و شاید سرنوشتشان هم با او یکی است  و از خود همیشه می پرسم  آیا این غنچه باز می شود ؟ می شکفد؟ آفتاب روشن و گرم آسمان بر قلب بسته و تنگش خواهد تابید؟ نسیم بهار گلبرگ هایش را نوازش خواهد داد؟ بلبلی به شوق دیدارش برای او آوازهای عاشقانه خواهد خواند؟ و بالاخره پروانه ای بر سرش خواهد نشست و قطره پاک بارانی و شبنمی در دهانش خواهد چکید؟ نمیدانم هیچ چیز نمیدانم این گل زرد و گل سرخ هم در انتظار او هستند و نگران سرنوشت او آیا می پژمرد و بر باد می رود یا می شکفد و زندگی می کند؟ هیچ نمی دانم