کتاب کاش برگردی  زندگی نامه شهید مدافع زکریا شیری به روایت مادرش کتاب کاش برگردی نوشته محمدرسول ملاحسنی است این کتاب زندگی شهید مدافع حرم زکریا شیری به روایت مادر شهید است  درباره کتاب کاش برگردی  خواندن زندگی شهدای مدافع حرم به جوانان امروز کمک می کند درک بهتری از زندگی مردان از خود گذشته داشته باشند و بتوانند دنیای اطرافشان را بهتر درک کنند کتاب کاش برگردی روایت شجاعت و فداکاری است که به همت انتشارات شهید کاظمی برای تمام علاقه مندان منتشر شده است این کتاب از زبان مادر این شهید بزرگوار است و ما را به قلب زندگی ایشان می برد  خواندن کتاب کاش برگردی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام علاقه مندان به زندگی شهدا پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب کاش برگردی  زکریا محکم به من چسبیده بود تازه کمی آرام شده بود از لحظه ای که به بیمارستان آمده بودیم یکریز داشت گریه می کرد و چشم هایش گود افتاده بود کنار دست ما چند مادر و کودک دیگر هم نشسته بودند که آن ها هم مثل ما نوبت عمل داشتند نگرانی زیاد باعث شده بود نتوانم حتی به در اتاق عمل نگاه کنم دوست داشتم چشم هایم را ببندم و رفت وآمد پرستارها و دکترهایی را هم که هرچند دقیقه یک بار از جلوی چشم ما رد می شدند نبینم  چیزی که بیشتر از همه نگرانم می کرد عکس العمل پدر زکریا بود کربلایی سری قبل وقتی شنید دکترها گفته اند که باید پسرم را عمل کنیم اجازه نداد؛ بااینکه همهٔ آزمایش ها را انجام داده بودیم ولی کربلایی چند ساعت قبل از عمل دست ما را گرفت مدارک و پرونده را برداشت و برگشتیم روستا اعتقاد داشت بچهٔ دوماهه از چنین عملی سالم بیرون نمی آید۱  حالا از آن روز نزدیک یک سال و نیم گذشته بود ولی گریه های غیرطبیعی زکریا شب و روز ادامه داشت برعکس صغری که بچهٔ آرام و بی سروصدایی بود زکریا فقط وقتی آرام می شد که او را با چادر به پشتم می بستم برایش لالایی می خواندم و دور خانه یا حیاط می چرخاندم کافی بود چند لحظه او را زمین بگذارم تا دوباره گریه هایش شروع شود گاهی از بس بی تابی و گریه می کرد که اشک های مرا هم درمی آورد برای اینکه بقیه از گریه های زکریا عاصی نشوند مجبور بودم همیشه او را بغل کنم و سرپا باشم  کربلایی که خانه بود خیلی از کارها را خودش انجام می داد و همیشه کمک دستم بود سن زیادی نداشتیم؛ کربلایی ۲۲ سال داشت و من هم سال بااین حال سعی می کردیم روی پای خودمان باشیم اوضاع از روزی برای من سخت تر شد که جارچی ها اعلام کردند که جوان های روستا باید برای خدمت سربازی ثبت نام کنند و به جبهه اعزام شوند کربلایی اولین نفری بود که داوطلب شد تا به خدمت سربازی برود جوان های روستا وقتی دیدند پدر زکریا با وجود داشتن دو فرزند پیش قدم خدمت سربازی شده همه ثبت نام کردند آن سال بیست نفر همراه کربلایی از روستای ما به پادگان اعزام شدند تا بعد از آموزش به مناطق جنگی بروند  بعد از اینکه کربلایی به جبهه رفت همه کارهای خانه روی دوش من افتاد اول صبح از خواب که بلند می شدم زکریا را پشتم می بستم تا کمی آرام بگیرد با همان وضع راهی طویله می شدم؛ باید تا وقتی که صغری از خواب بلند می شد شیر گاوها را می دوشیدم و به گوسفندها علوفه می دادم هنوز صبحانه نخورده ناهار را بار می گذاشتم و بعد هم می نشستم پای دار قالی