کاهن معبد جینجا داستان سفر ژاپن وحید یامین پور معرفی این کتاب شرح سفرنامه وحید یامین  پور به کشور آفتاب تابان ژاپن است  بخشی از مقدمه کتاب ژاپن ناشناخته و جادویی قرن هاست به اصالت و افتخار شهره است و به خون سرخی که از خنجر شرافت سامورایی مغرور می چکد و به گل های فریبنده نقش بسته بر کیمونو که تن تسلیم و نجیب زنانش را می پوشاند و به قلب های مطیعی که بر خدایگان و وطن سجده می بَرد و به چشمان کشیده ظریفی که نمی توان به عمق آن راه یافت و به سکون و آرامشی که در نوشیدن چای سبز لانه کرده است  ژاپن گاه خشمگین و خون ریز گاه آرام و خندان گاه سرد چون زمهریر قلّه فوجی و گاه می دانی قلب ژاپن چیست؟ شکوفه گرم و شاعرانه آن چنان که لافکادیو هرن آن را ستود گیلاسی کوهی که عطرش را در آفتاب صبح می گستراند اصالت شرف و افتخار قرن ها چون جواهری با خنجر جنگجویان در جان معابد جینجا محافظت شد درست همان زمان که بالزاک در باباگوری و بر شرف و اصالت فرانسوی اش گریست و تولستوی در مرگ ایوان ایلیچ ارزش های روسی اش را به خاک سپرد  ژاپن همچنان در شعر شاعرانِ شیفته آفتاب رویای رومانتیک مردانِ ستبرسنگی بادشنه ای در پهلو و زنان نازک تراش خاموش با بادبزنی پرنقش و نگار باقی بود؛ حتی پس از گشوده شدن دروازه جهنمِ غرب بر روی این باغ اصیل شرقی که آغاز تغییر بود تغییر تدریجی زمین و زمان انسان و سیاره آنچنانکه نیکوس کازانتزاکیس مرثیه اش را بر این تغییر خوانده و و بر آن گریسته همراه با مسیحیت شان اروپاییان تفنگ و سفلیس و توتون و تجارت برده شان را نیز بدین سرزمین بکر بردند تمدن غربی ریشه های خود بازرگانان بی انصاف دزدان دریایی فرنگ ربایندگان زن ها و دائم الخمرها را همه جا گسترد  قرن ها بعد من در جستجوی شرف و اصالت اسطوره ای سرزمین آفتاب تابان از ایران از قلب کهن سرزمین عرفان هنر و ادب ره سپرده ام؛ با این آرزوی پنهان شده در تودرتوی خاطراتم که هرچه به شرق بروی اشعه درخشان تری از خورشید بر جانت خواهد نشست  گزیده گویی آماتراسو  الهه آفتاب تابان  واپسین کیمونوی ابریشمی را از تن سیمینش به درآورده و آن را بر آسمان خراشی در میانه توکیو آویخته با دشنه ای اخته می آید تا سر سنت و شرافت بی وفای ژاپن را گوش تا گوش ببرد و بر گوشه ی عرش در انتهای اقیانوسی که دیگر آرام نیست بیاویزد آنگاه چهار زانو در معبد آساکوسا بنشیند و فریاد بزند آری این است جزای خیانت به هزاران سال نجابت و افتخار؛ دیگر هیچ خنجری پهلوی هیچ سامورایی مغروری را نخواهد درید  شما ستیزه جویی و شجاعت را فراموش خواهید کرد و آن شرم پنهان همیشگی را که در گوشه چشم  های زنان نازک اندام تان گنجانده بودم شما را مجبور خواهم کرد تا ابد با نظمی آهنین کار کنید و ثروت بیافرینید مجازات شما این است که روزنامه بخوانید و همسران خود را عاشق نباشید شما را از خود آزاد کرده و از راه خدایان شن دائو اخراج خواهم کرد