تربیت طبیعی در مقابل عاریه ای تربیت طبیعی در مقابل عاریه ای    کتاب حاضر با عنوان تربیت طبیعی در مقابل تربیت عاریه ای به مباحث تربیتی از زاویه جدیدی نگاه می کند و آن هم مقایسه و مقابله دو نوع تربیت با هم است  واژه تربیت طبیعی به این معنا است که کودک باید طوری تربیت شود که بتواند فطریات و درونیات خودش را زنده کند درواقع در این روش تربیتی مربی چیز جدیدی به متربی آموزش نمی دهد بلکه کودک را به کشف و اکتشاف داشته هایش می رساند و این مسیر سفر به درون را برای کودک هموار می کند در مقابل تربیت عاریه ای مبنایش علوم صنعتی و دانسته های غیرفطری است که درواقع نوعی سفر به بیرون است و از داشته های خدادادی و فطری اش غافل می شود مولف در این کتاب بر آن است تا با این مقایسه و آشنایی مختصر با دو نوع تربیتی طبیعی و عاریه ای از آثار سوء یا ناخواسته تربیت عاریه ای جلوگیری شود در فصل اول کتاب با ارائه نظرات مختلف در مورد تعلیم و تربیت ضرورت پرداختن اساسی به روش های تعلیم و تربیت طبیعی مورد اشاره قرار می گیرد و نقش این نوع تربیت بر شکل دهی درونی رفتار ها و ارزش ها مورد بررسی قرار می گیرد  بخش اصلی کتاب را فصل دوم آن تشکیل می دهد که به تمایزات اساسی بین روش تربیتی طبیعی و عاریه ای می پردازد و مباحثی پیرامون این دو روش ارائه می شود استفاده از سخنان بزرگان و اندیشمندان می تواند بر نفوذ مطالب ارائه شده از سوی نویسنده در دل مخاطب تاثیر بسزایی داشته باشد؛ از این رو در سراسر کتاب و به خصوص در صفحات پایانی آن به این نکته ها و راهبرد هایی که از سوی مربیان بزرگ است اشاره شده است به نقل از سایت httpswwwJavannir003zaB