تاریخ دانشگاه در ایران  مطالعات فرهنگی متشکل از گفتمان های چندگانه و تاریخ های گوناگون است کلی متشکل از مجموعه ای از صورت بندی هاست که برهه ها جنبه ها و هم آیندی متفاوتی از رویدادهای خاص خودش را در گذشته ایجاد کرده است این حوزه انواع بسیار متفاوتی از تحقیقات را در بر می گیرد این نکته ای است که می خواهم روی آن اصرار ورزم مطالعات فرهنگی همیشه مجموعه ای از صورت بندی های ناپایدار بوده است  مطالعات فرهنگی چنانکه می گویند خاصیت کهربایی دارد موضوعات و قلمروهای مختلف را به خود جذب می کند و نظریه های مختلفی چون مارکسیسم فمینیسم پسااستعماری و را به خود می خواند با نگریستن در اینکه فرهنگ چگونه بکار گرفته می شود یا به واسطه گروه های اجتماعی حاشیه ای و معمولی دگرگون می شود مطالعات فرهنگی مردم را صرفا مصرف کننده نمی بیند بلکه مولدان بالقوه ارزش های اجتماعی جدید زبان های فرهنگی می بیند مطالعات فرهنگی در عرض رشته ها جای می گیرد تا اینکه خود رشته ای مستقل بنا کند داستان تکراری خواهد بود اگر تاریخ مطالعات فرهنگی غربی در این کتاب از نو روایت شود به طور عمده در کلیه تاریخ نویسی ها چگونگی خلق مطالعات فرهنگی این گونه خلاصه شده است که مطالعات فرهنگی در اواخر دهه پنجاه میلادی با کتاب کاربردهای سواد ریچارد هوگارت و جامعه و فرهنگ و انقلاب طولانی ریموند ویلیامز ۱۷۸۰ ۱۹۵۰ پدید آمد عنوان مطالعات فرهنگی ابتدا در سال ۱۹۶۴ توسط هوگارت در مرکز مطالعات فرهنگی معاصر بکار گرفته شد؛ اما  هال بود که این مفهوم را به شکل امروزی توسعه داد هدایت مرکز را به عهده گرفت و اجازه ورود نظریه ها و جریان های فکری متعدد را درون حلقه مطالعات فرهنگی داد تحلیل و توضیح ریچارد ماکسل از بنیانگذاران مطالعات فرهنگی بهترین تلخیص است او ریچارد هوگارت اپی تامسون استوارت  هال و ریموند ویلیامز را چهار پدر بنیانگذار مطالعات فرهنگی بیرمنگامی می داند این بزرگان می خواستند طبقه و ملیت را در تقاطعی از زمینه تجربه روزمره و ساختارهای اجتماعی درک کنند در اینجا امری که مطالعات فرهنگی بیرمنگامی را متفاوت می کند زندگی حاشیه ای نمایندگان آنها در دنیای آکادمیک و توجه و تمرکز آنها به تجربه زیسته و زندگی معمولی طبقات کارگر و محروم جامعه است