تمثیلات  اثر میرزا فتحعلی آخوند زاده  نشر مولی ۲۳۵ تا 10 بابا درویش با که حرف می زنی چه می گوئی؟ خانم منتر می خوانم کارمان راست بیاید دیوها عفریتها خبردار شوند در چه فکر هستم پس از آن پلاس را بلند کرده اولا دایره ای می کشد می گوید این دایره پاریس بعد تخته پاره ها را به هم چسبانیده ده و دوازده تا بزرگ و کوچک به شکل اتاق و حجره در میان دایره خانه درست کرده می گوید این هم شکل عمارت و خانه های پاریس بعد رو به شهربانو خانم کرده میفرمایید بدهم پاریس را کن فیکون و زیر و رو نمایند؟  بلی دیگر چه کنیم؟ خدا باعث را بالا بدهد تروخشک با هم می سوزند بیچاره پاریسی ها کاری به ما نکرده بودند و بالش به گردن دختران و عروسان آن جا باشد که در مجالس همیشه با پسران و دختران در یک جا روباز نشسته به صحبت و اختلاط مشغول گشته مردم را گمراه نموده از راه در می برند مشغول کار خود باش بابا درویش  خانم دستمزد و انعام دیوها را گرم کنید؟  بابا درویش برای دیو انعام چه لازم است؟  واه خانم مگر دیوهای من بی جیره و مواجب است که مفت خدمت بکنند؟ مگر من وزیر بند علی بیکم که هیچ چه به آن ها ندهم جز فحش و بترسانم؟ خانم شما گمان نکنید که من دیوهایم را به حرف خشک و خالی نگاه می دارم بلکه برای همچو کارها آنها را باید ضیافت کنم ریشخند نمایم بازی بدهم تا زدن و کشتن شهاب ثاقب آنها را چه طور؟ تا زدن و کشتن شهاب ثاقب؟ بابا درویش مگر بعد شهاب ثاقب آن ها را زده خواهد کشت؟ خنده کنان عجب فکر کرده اید؟ پس دیوها عفریت ها ناحق به هلاکت این قدر مردمان بی گناه باعث می شوند و شهر به این قشنگی را بی جهت خراب می کنند در جزای چنین گناه عظیم غضب خدا به آنها نمی رسد؟ خوب بابا درویش چون که چنین است چرا از جانشان نمی ترسند و به چنین کارها پا می گذارند؟  اولا برای بردن فرمان من است ثانیا احمقند طبیعت ایشان تقاضا می کند اگر همچو نکنند آسوده نمی شوند اگر شیاطین در دنیا نبود در دنیا هرگز عمل بد نمی شد و بنی آدم را هیچ کس به کارهای بد دچار نمی کرد راست می گویی بابا درویش چه قدر باید به دیوها انعام داد؟ از حکایت موسی ژوردان تمثیلات شش نمایشنامه و یک داستان نوشته میرزا فتحعلی آخوندزاده ترجمه میرزا محمد جعفر قراجه داغی؛ با مقدمه يعقوب آژند؛ به کوشش سلمان مفید؛ چاپ اول ۱۳۹۷ انتشارات مولی