خواب نوشته ها انتشارات کتاب پارسه منتشر کرد اگر رویا زبان ناخودآگاه باشد رویاهای هنرمندان و متفکران نادری چون کافکا آدورنو بنیامین و داوینچی را از روی آثاری که در نهایت بیداری و آگاهی آفریده اند مشکل بتوان تفسیر کرد باید پرسید که آنها تا چه اندازه تحت تاثیر خواب ها و رویاهایشان به خلق اثر پرداخته اند و یا برعکس رویاهایشان چه میزان بازنمود تفکرات و تجربه هایشان بوده است سیاوش جمادی مترجم و اندیشمند کشورمان در مقدمه مفصلی که با همین مضمون برای کتاب نوشته آورده است در رویاهای آدورنو بن مایه های مکرری را تشخیص می دهیم مرگ روسپی خانه رفتار کالایی با زنان و دختران و در یک مورد کودک آزاری اعدام فاجعه پایان جهان ترس از مردود شدن در امتحان علمی قانون شکنی خودویرانگری و روز داوری از آن جمله اند مسلما این رویاها با تجربه هایی که آدورنو در بیداری داشته بی ارتباط نیست این تجربه ها را نه آدورنو آزموده است و نه کس دیگر و ما از آنها بی خبریم آدورنو در خواب نیز همچون بیداری از طنزگویی کارل کراوس به خنده می افتد مقاله ای درباره کمدی اشتباهاتشکسپیر می خواند نازی ها را سر می برد و با اشخاص رمان در جستجوی زمان از دست رفته شام می خورد اینها برای کسی که خواب نوشته ها را می خواند نشانه هایی از خود نمودین هستند تئودور آدورنو موسیقی شناس جامعه شناس و متفکر آلمانی رویاهایش را یک به یک و با ذکر تاریخی که آنها را در خواب دیده نوشته است لحظات رویابینی آدورنو با همه جزئیاتی که به یاد آورده در مقدمه سیاوش جمادی مورد تحلیل قرار گرفته است در پس گفتاری هم که پس از پایان خواب نوشته های آدورنو آمده است می خوانیم آدورنو پس از بیدار شدن خواب هایش را مکتوب می کرد و سپس همسرش گرتل آدورنو نسخه های اولیه را تهیه و سرانجام آدورنو خود تغییراتی در آنها اعمال می کرد و چند یادداشت توضیحی به آنها می افزود؛ اما این موارد اندک و معدود بودند به علاوه می دانیم که برخی از خواب های او به سایر کتاب ها رخنه کرده اند از این رو یادداشت های مربوط به خواب 16 آوریل 1943 تحت عنوان مونوگرام هادر کتاب اخلاق صغیر گنجانده شده است چنین کاربردی حاکی از آن است که آدورنو این یادداشت ها را مواد خامی برای سایر متن ها و یا حداقل مراحل آغازین نسخه های تکمیل شده خواب هایش همانند آنچه که در کارهای ویلند هرتسفلد ارنست یونگر و فرانتز هوفمان می بینیم می دانست در متون مربوط به خواب این نویسندگان تلاش شده است تا با خواب به شکل ادبی برخورد شود و به گفته هوفمان خواننده می تواند حتی اگر از مراحل گوناگون شکل گیری متون مذکور آگاهی نداشته باشد آن را مقابل چشمان خود ببیند مدرکی وجود ندارد که ثابت کند آدورنو قصد داشته است با افزودن هر نوع تفسیری نظری و توصیفی بر رویاهایش آنها را به صورت کتاب حاضر دربیاورد و خواب هایش را به صورت کامل تر به چاپ برساند ممکن است تصور کنیم که قصد آدورنو صرفا گردآوری خواب هایش و کتابی بوده است که بی شباهت به اثر حاضر نبوده است