صد سال تنهایی کتاب صد سال تنهایی اثریست که میلیون ها نفر در جهان را شیفته خود کرده است این رمان حاصل 15 ماه تلاش و کار گابریل گارسیا مارکز است که به گفته ی خود در تمام این 15 ماه خود را در خانه حبس کرده بوده است  جذابیت رمان صد سال تنهایی One Hundred Years of Solitude از عنوان  آن آغاز می شود عنوانی که مخاطب را به فکر فرو می برد تنهایی آن هم صد سال گابریل گارسیا مارکز Gabriel Garca Mrquez به عنوان محبوب ترین نویسنده ادبیات اسپانیایی زبان پس از سروانتس از قرن هفدهم تا کنون شناخته می شود و برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1982 میلادی است مارکز سرخوشانه داستان خود را با ترکیب مضامین قدرگرایی خیالی قهرمانی و همه مفاهیم دیگری که از کودکی در دهکده آرکاتاکا در منطقه سانتامارتا کشورِ کلمبیا با آن رشد کرده بود درآمیخته است مارکز با نوشته هایش عناصر خیال را وارد زندگی روزانه و عادی مردم نموده است  مارکز قبل از دریافت جایزه نوبل درباره صد سال تنهایی چنین می گوید  من به جرات فکر می کنم واقعیت خارج از اندازه ی این اثر نه فقط بیان ادبی آن است که سزاوار توجه آکادمی ادبی نوبل شده است واقعیتی که نه تنها روی کاغذ؛ بلکه در بین ما زندگی می کند و مسول مرگ و میر تعداد بی شماری از ماست و این یک منبع تغذیه کننده ی خلاقیت است؛ پر از غم و اندوه و زیبایی برای غم و نوستالژی یک کلمبیایی و یک رمزنگاری بیشتر از یک ثروت خاص شاعران و گدایان نوازندگان و پیامبران رزمندگان و اراذل همه ی موجودات از آن واقعیت لجام گسیخته؛ همه ی ما باید بپرسیم  اما اندکی از تخیل برای مشکل حیاتی ما؛ می تواند زندگی را به معنای متعارف باورپذیر کند این؛ دوستان معمای تنهایی ماست   این گفته ها نشان دهنده نمادین بودن کتاب صد سال تنهایی است  تم اصلی این کتاب تنهایی است رمان صد سال تنهایی به شرح زندگی شش نسل خانواده بوئندیا پرداخته است که نسل اول آن ها در دهکده ای به نام ماکوندو ساکن می شود داستان از زبان سوم شخص حکایت می شود سبک این رمان رئالیسم جادویی است مارکز با نوشتن از کولی ها از همان ابتدای رمان به شرح کارهای جادویی آن ها می پردازد و شگفتی های مربوط به حضور آنها در دهکده را در خلال داستان کش و قوس می دهد ناپدید شدن و مرگ بعضی از شخصیت های داستان به جادویی شدن روایت ها می افزاید  صد سال تنهایی اولین رمانی بود که مردم آمریکای لاتین خودشان را با آن شناختند رمانی که آن ها را معرفی می کرد اشتیاقشان توانایی هایشان و معنویتشان را گرامی می داشت و گرایش قلبی شان به شکست را ارج می نهاد این کتاب انگار سرنوشت همه ی اعضای خانواده را به سوی تنهایی و انزوا سوق می دهد به یاد بیاورید خوزه آرکادیو بوئندیای بزرگ بنیان گذار ماکوندو که دیوانه شد و زیر درخت بلوط بسته شد تا جان داد و یا ربکا که پس از مرگ خوزه آرکادیوی دوم خود را درون خانه اش حبس کرد تا در تاریکی های تنهایی فرو رفت و فراموش شد و  با مزه این است که تنهایی نوعی جبر و در حقیقت سرنوشت محتوم همه ی شخصیت های داستان است حتی اورسولا که معتقدترین و منطقی ترین غیر جادویی ترین شخصیت داستان است و به نوعی مدیر خانواده در اواخر داستان نابینا می شود و به غار تنهایی فرو می رود  جملات برگزیده کتاب صد سال تنهایی  انسان تنها زمانی حق دارد به انسانی دیگر از بالا به پائین بنگرد که ناگزیر است او را یاری رساند تا روی پای خود بایستد هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند نگذران مرگ از پیری نمی آید بلکه با فراموشی می آید برای عشق مبارزه کن ولی هرگز گدایی نکن  در بخشی از این رمان می خوانید  او به تلخی پاسخ داد حالا که کسی حاضر نیست با ما بیاید ما خودمان از اینجا خواهیم رفت اورسولا با خونسردی تمام گفت ما از اینجا نخواهیم رفت ما همین جا می مانیم زیرا ما در اینجا فرزندانمان را به دنیا آورده ایم خوزه آرکادیو بوئندیا پاسخ داد اما هنوز کسی در اینجا نمرده است وقتی کسی مرده ای در جایی ندارد به آنجا تعلق ندارد  اورسولا با لحنی آرام و مصمم گفت اگر لازم باشد که من بمیرم تا بقیه در اینجا بمانند خواهم مرد  خوزه آرکادیو بوئندیا که تاکنون چنین عزم و اراده ای را در همسرش ندیده بود سعی کرد تا با وعده های خیالی خود راجع به دنیایی شگفت انگیز که در آنجا کافی بود چند قطره از یک ماده جادویی را بر زمین بریزی تا درختان میوه بدهند و در آنجا انواع داروهای مسکن را با بهایی اندک می فروشند او را فریب دهد ولی این چرندیات در اورسولا اثری نداشتند او می گفت بهتر است به جای اینکه مدام به فکر کشفیات تازه و عجیب باشی کمی هم به پسرانت فکر کنی نگاهشان کن درست مثل دو تا یابو همین اطراف ول هستند