کتاب ساختار معنایی مثنوی معنوی توضیح کتاب تاکنون تقریبا همگی محققان شرقی و غربی مثنوی مولوی بر این باور بودند که مثنوی فاقد ساختار و نظم و سیستم می باشد و مطالب آن مجموعة نامربوطی از حکایت های قرآنی قصه های عامیانه و مطالب عرفانی است اما نویسندة کتاب حاضر با تاکید بر خلاقیت مولانا و بینش باطنی او مبانی عرفان نظری دیدگاه عدم ساختار در مثنوی را مردود می شمارد و با روش هرمنوتیکی و ساختارشناسی و با تطبیق دو اصل نقد ادبی پاراللیسم و انعکاس متقاطع بر مثنوی و با رویکردی کل نگر به متن پس از 700 سال ساختار بدیع پیوسته و منسجم مثنوی را اثبات و کشف می کند و آن را با 16 دیاگرام نشان می دهد و مطالب جدیدی را بر اساس این روش از مثنوی استخراج می کند موضوع اصلی کتاب بررسی ساختار روایی و موضوعی دفتر اول مثنوی معنوی اثر مولانا است؛ به این ترتیب که با تجزیه و تحلیل هر بخش و تعیین روایی یا موضوعی بودن آن بخش های مرتبط با یک دیگر به منظور ایجاد واحدهای بزرگ تر به نام گفتمان مشخص و سپس رابطة میان بخش های یک گفتمان و ارتباط موضوعی آنها با یک دیگر تحلیل می گردد