کتاب در حسرت یک آغوش مدتی بود که خبردار شده بودیم قرار است چندین نفر از جانبازان قطع نخاعی را برای مداوا از ایران به آلمان بفرستند پرونده پزشکی سید هم در کمیسیون مطرح شده بود و منتظر خبر بودیم هنوز روزهای اول شروع ساخت خانه بود که از بنیاد شهید اطلاع دادند محمد هم یکی از اعضای تیم اعزامی به آلمان است بلاتکلیف بودم که باید خوشحال باشم یا ناراحت گاهی خوشحال می شدم و می گفتم شاید سید برود و آنجا بتوانند گلوله ای را که ۶سال زیر نخاع گردنش جا خوش کرده درآورند و از این شرایط خلاص شود گاهی هم ناراحت می شدم به خاطر دوری اش  خیلی این حس دوگانه ام را با او در میان نمی گذاشتم اما خودش بیشتر موافق رفتن بود پیشنهاد رفتن به آلمان امیدی دوباره را در دلم ایجاد کرده بود امیدی که چند ماهی می شد به دلم رخنه نکرده بود سید مهیای رفتن شد گفتند خیلی طول نمی کشد نهایتاً یک ماه باید تنها می رفت تصمیم این بود  گفتند نمی شه برای هر نفر یک همراهی ببریم خودمون باهاشون همراه می فرستیم سید رفت بیشتر از من برای بچه ها سخت بود چند سالی بود که سید تمام وقت کنار بچه ها بود از شروع کلاس اول سمیه سه ماه می گذشت مجبور بودم بیشتر روزهای هفته را به خاطر مدرسۀ سمیه در کاشمر بمانم هر چند روز یک  بار به بنیاد جانبازان می رفتم تا خبر از سید بگیرم می گفتند رسیده و حالش خوب است و قرار است اقدامات درمانی آغاز شود  کتاب در حسرت یک آغوش  خاطرات شفاهی زهرا رحیمی همسر جانباز شهید سیدمحمد موسوی است که به رشته تحریر در آمده خاطرات بانویی که ۳۴ سال عاشقانه از همسر جانبازش پرستاری کرد  وزن تقریبی