ابله اثر فئودور داستایوفسکی رمان ابله   نوشته فئودور داستایوسکی  قیمت 140000 تومان     یکی از بزرگ ترین و فوق العاده ترین کتاب  های ادبیات روسیه و جهان است کتابی که سروش حبیبی به زیبایی آن را از روسی ترجمه کرده است  در اینکه رمان ابله یک شاهکار است هیچ شکی وجود ندارد اما خاص بودن رمان ابله از یک جهت بسیار به چشم می آید و آن توصیف لحظاتی است که یک فرد محکوم به اعدام از سر می گذراند لحظاتی که از زبان شخصیت اصلی کتاب بیان می شود و در واقع ناشی از تجربیات خود داستایوسکی است  همان طور که احتمالا می دانید داستایوسکی در سال 1849 به جرم شرکت در توطئه ای سیاسی دستگیر شد و به یکی از مخوفترین زندان های مجرمان سیاسی پترزبورگ تحویل داده شد و در نهایت به تیرباران محکوم شد مهری آهی در مقدمه کتاب جنایت و مکافات اتفاقات روز اعدام را چنین شرح می دهد  در روز 22 دسامبر 1849 داستایفسکی به اتفاق سایر اعضای گروه پتراشفسکی از قلعه پتروپاولفسک به میدان سمیونفسکایا که محل اعدام بود منتقل گردید پس از قرائت حکم اعدام و پوشانیدن پیراهن سفید بر تن مجرمان مراسم مذهبی پیش از مرگ اجرا شد شمشیرهای آنان را به عنوان سلب هر نوع حقوق اجتماعی بر فراز سرشان شکستند و گروه اول محکومان را برای تیرباران شدن به ستون بستند داستایفسکی در گروه دوم بود پس از صدای طبلی که ناگهان بگوش رسید محکومان پای ستون را بر خلاف انتظار به پیش بقیه مجرمان بازگرداندند و فورا فرمان جدید تزار را مبنی بر تبدیل حکم اعدام به حبس با اعمال شاقه و تبعید به سیبری خواندند  در پایان رمان ابله نیز نقدی از کانستانتین ماچولسکی  از منتقدان بزرگ ادبیات روسیه و مخصوصا آثار داستایفسکی  ترجمه شده است که در آن ماچولسکی در این مورد می گوید  چند دقیقه ای که داستایفسکی روی سکوی اعدام در انتظار اجرای حکم ماند واقعه ای است که در زندگی روحانی او اهمیت کوبنده داشته است طرح داستان به او اجازه نمی داد که قهرمانش را به روی سکوی اعدام ببرد اما شرح مفصل این واقعه را بر زبان او می گذارد و او را وادار می کند که تمام جزئیات این مراسم سیاه را تجربه کند  داستایوسکی این صحنه اعدام و عذاب روحی ناشی از آن را با توصیف بسیار در کتاب آورده است در اینجا به قسمت کوتاهی از آن اشاره می کنیم  وقتی کسی را با شکنجه می کشند رنج و درد زخم ها جسمانی است و این عذاب جسمانی آدم را از عذاب روحی غافل می کند به طوری که تنها عذابی که می کشد از همان زخم هاست تا بمیرد حال آنکه چه بسا درد بزرگ رنجی که به راستی تحمل ناپذیر است از زخم نیست بلکه در اینست که می دانی و به یقین می دانی که یک ساعت دیگر بعد ده دقیقه دیگر بعد نیم دقیقه دیگر بعد همین حالا در همین آن روحت از تنت جدا می شود و دیگر انسان نیستی و ابدا چون و چرایی هم ندارد بزرگ ترین درد همین است که چون و چرایی ندارد رمان ابله  صفحه 39