کتاب مرد خدمت خاطرات جانباز شهید مدافع حرم سردار سرتیپ پاسدار محمد رضا ابراهیمی شهید محمدرضا ابراهیمی یزد آبادی در سال 1344 در خانواده ای مذهبی در شهر ابریشم محله یزدآباد شهرستان فلاورجان متولد شد؛ خانواده آنان دارای هفت برادر بود و محمدرضا چهارمین آنها در دوران انقلاب اسلامی نوجوانی سیزده ساله بود شب ها به اصفهان آمد و برای تظاهرات شب ها هم در آنجا می ماند؛ به طور مثال مجسمه شاه را که در میدان انقلاب کنونی می خواستند پایین بکشند آنجا حضور داشت و با سنگ به یکی از ماموران زد و تحت تعقیب قرار گرفت به طوری که آن شب دیر به خانه رسید و همه نگران شده بودند چند ماهی بیشتر از حمله وحشیانه عراق به ایران نگذشته بود که تصمیم گرفت به جبهه اعزام شود و با تعدادی از نیروهای بسیجی راهی جنوب شد؛ البته که سنش کم بود و هیچ آموزشی هم ندیده بود و به همین سبب نتوانست به منطقه وارد شود؛ نزدیک دو ماه در جهاد سازندگی خوزستان خدمت کرد و بعد به اصفهان آمد و دوره آموزشی فشرده ای را در پادگان غدیر گذراند و پس ازآن به منطقه اعزام شد و در عملیات فرماندهی کل قوا شرکت کرد شرط شهید برای ازدواج با همسرش جنگ تحمیلی تازه شروع شده بود؛ شور و اشتیاق و محمدرضا نشان از آن داشت که تا جنگ ادامه دارد کمتر می شود او را در شهر و دیار خود دید؛ البته که پدر و مادر تصمیم گرفتند پایبندش کنند و از او خواستند ازدواج کند؛ قبول کرد و برای همسرش شرط گذاشت که مانع رفتن او به جبهه نشود و حتی اگر مجبور می شد بعد از مرخص شدن از بیمارستان دوباره به جبهه می شتافت علی ابراهیمی فرزند شهید ابراهیمی درباره پدر می گوید پدرم بازنشسته لشگر 14 امام حسین بود؛ بعد از آن در مغازه ابزار فروشی مشغول به کار بودند تا سال 82 بودند و پس از آن به عنوان نیروی جهاد تا سال 88 مشغول به فعالیت بودند و پس از آن مدیر کاروان کربلا و حتی تا قبل از اعزام به سوریه مشغول فعالیت در این زمینه بودند فرزند شهید ابراهیمی ادامه می دهد در هر کاری تخصص پیداکرده بود؛ هیچ گاه کارگری در خانه و باغ کوچکی که فراهم کرده بود نمی آورد؛ همه کارها را خودش انجام می داد؛ از جوشکاری گرفته تا باغداری و لوله کشی و تعمیرات ماشینش را هم خودش انجام می دهد؛ اما جالب این که کمتر می شد افراد به سن و سال پدرم به دنبال اینترنت و شبکه های اجتماعی باشند؛ اما ایشان سعی می کرد با فنّ اوری روز جلو برود؛ هر سوالی برایش پیش می آمد در اینترنت جست وجو می کرد و اکثر شبکه های اجتماعی را در گوشی خود داشت و از بیشترشان استفاده می کرد پدرم معتقد بود که اگر از پدر و مادر شهیدی که از دنیا می رفت می گفت اینها مخازن برکت اند و قلب هایشان سرشار از خاطرات بهترین مردان خداست و باید تا قبل از دست دادن آنان خاطرات خفته در سینه هایشان ثبت و ماندگار شود اگر بخواهم از دیگر نکات اخلاقی پدرم صحبت کنم روزهای جمعه وقف خانواده بود و تمام تلاشش را در جهت رفاه آنها به کار می رود شهیدی که بر بیان دقیق خاطرات دفاع مقدس تاکید داشت در بیان خاطرات و وقایع دفاع مقدس کم گویی می کرد و هر جا مجلسی برای خاطره گویی و یادمان دفاع مقدس برگزار می شد روی این موضوع تاکید داشت که واقعیت ها مطرح شود اگر هم کسی برخلاف آن عمل می کرد در میان بحث با خنده فرد را متوجه اشتباهش می کرد پدرم اهتمام ویژه ای به خرید کالای ایرانی داشت؛ سه بار ماشین خریده و بعد از چند سال که کار می کرد و خرج می افتد می فروخت و دوباره می خریدند؛ یک بار به اعتراض گفتم خسته نشدید این قدر ماشین عوض می کنید؛ پدرم گفت بالاخره باید آن قدر کالای ایرانی بخریم تا رشد کنند همسر شهید ابراهیمی نیز درباره خصوصیات این شهید ادامه می دهد شهید ابراهیمی احترام زیادی به خانواده شهدا می گذاشت و علاقه زیادی هم به فرزندان شهدا داشت و البته صبوری بسیار که ویژگی بارز دیگر شهید بود و با چند نفر از خانواده های شهدا ارتباط تنگاتنگ داشت و برای آنان با تمام وجود وقت می گذاشت؛ زمانی که شهید شد گویی دوباره داغ پدر برای آنان زنده شده است یکی از یکی از موضوعات مهمی که برای همسرم مهم بود هر هفته به گلستان شهدای یزد آباد می رفت و بر سر مزار شهدا می نشست و هر وقت به اصفهان که می رفت حتماً گلستان شهدا سر می زد و دوستان و هم رزمان زیادی داشت که آنجا آرمیده بود خودش را جامانده از قافله شهدا می دانست و آن قدر با شهدا نجوا کرد و از آنان خواست که او را هم در میان خود جا دادند