رمان کاش کسی جایی منتظرم باشد همان قدر که می تواند خوشبختی آفرین باشد می تواند در عین حال باعث آزار و رنج باشد ای بسا آدم هایی که در زندگی خود عشقی ندارند احساس خوشبختی نکنند اما احساس راحتی داشته باشند آنا گاوالدا نویسنده ی فرانسوی جزو نویسندگانی است که داستان هایی با درون مایه هایی از عشق و احساسات آدمی می نویسد او می گوید به آدم هایی که زندگی احساسی برایشان در درجه دوم اهمیت قرار دارد به گونه ای رشک می برم آنان شاهان دنیایند شاهانی رویین تن؛ اما واقعیت زندگی همین عشق است و عشق جز رنج چیز دیگری نیست آنا گاوالدا در کتاب کاش کسی جایی منتظرم باشد از قصه آدم های عاشقی می گوید از رنج و شادی حاصل از عشق که گاهی خود ماییم و گاه آدم های اطراف ما