کتب الکترونیک افسانه درخت خرما و بزی افسانه درخت خرما و بزی  داستان این کتاب بازآفرینی افسانه کهن درخت آسوریگ است درخت آسوریگ کهن ترین متن ادبی کودکان ایران یکی از شاهکارهای هنر و ادب ایرانیان باستان است که پیشینه ی آن به 2500 سال می رسد افسانه ای که در دوران اشکانیان برای آموزش غیرمستقیم کودکان سروده شده است و در دوره ساسانیان به نوشتار در آمده است  این افسانه آهنگین و حماسی داستان مناظره بزی و درخت خرما است که هر یک در بیان فرآورده های خود برای آدمی برتری خود را به رخ می کشند نویسنده این روایت را که در اصل به زبان پهلوی است برپایه ترجمه فارسی برای کودکان امروز ساده و شناخت پذیر کرده است چکیده این روایت چنین است در سرزمین آسورستان درختی بلند رسته بود که بنش خشک بود برگ هایی سبز داشت و میوه هایی شیرین می آورد روزی آن درخت بلند با بز جدال کرد که من بر پایه داشته های بسیاری که دارم از تو برترم از جمله آن هنگامی که میوه نو بر می آورم شاه از میوه های من می خورد از چوب من کشتی می سازند از برگ هایم جاروب می سازند از من طناب می سازند تا تو را ببندند سایه ام در تابستان سایبان شهریاران است آشیان پرندگان هستم و اگر مردم مرا نیازارند تا روز رستاخیز جاوید و سبز برجا می مانم  بز در پاسخ به او می گوید هر چند که مرا مایه ننگ است که به سخنان بیهوده ات پاسخ دهم اما ناچار از سخن گفتنم برگ های تو در درازی به موهای دیوان پلیدی می ماند که در آغاز دوران جمشید بنده مردمان بودند من آنم که بهتر از هر کسی می توانم دین مزدیسنان را بستایم زیرا در پرستش خدایان از شیر من بهره می گیرند کمربندی را که مروارید در آن می نشانند از من می سازند و نیز از پوستم مشک می سازند سفره های سور را با گوشت من می آرایند پیش بند شهریاران را از من می سازند پیمان نامه ها را بر پوست من می نویسند زه کمان را از من می سازند برک و دوال را از من می سازند که زین افزار رستم و اسفندیار بود  من می توانم کوه به کوه در کشورهای بزرگ سفر کنم و مردمانی از نژادهای دیگر را بینم از شیر من پنیر و حلوا و ماست می سازند و دوغم را کشک می کنند حتی بهای من در بازار بیش از بهای خرمای توست هرچند که سخنانم در نزد تو مانند مرواریدی است که در پیش خوک و گراز انداخته باشند اما بدان که من در کوهستان های خوشبو چرا می کنم و از گیاهان تازه می خورم و از چشمه های پاک می نوشم در حالی که تو همچون میخی بر زمین کوبیده شده ای و توان رفتن نداری بدین ترتیب بز پیروز و سر بلند از آنجا رفت و درخت خرما سرافکنده برجای ماند