کتاب پرنده خارزار اثر  کالین مک کالو  در افسانه ای آمده است که پرنده ای تنها یک بار در عمر خود می خواند و چنان شیرین می خواند که هیچ آفریده ای بر زمین به او نمی رسد از همان دم که از لانه خود بیرون می آید در پی آن می شود که شاخه های پر خاری بیابد و تا آن را نیابد آرام نمی گیرد آنگاه چنانکه در میان شاخه های وحشی آواز سر می دهد و در حال مرگ با آوازی که از نوای بلبلان و چکاوک آن فراتر می رود رنج جان کندن را زیر پا می گذارد آوازی آسمانی که به بهای جان او تمام می شود همه عالم برای شنیدن آوازش بر جای خود میخکوب می شوند در ملکوت آسمان لبخند می زند آخر تا رنجی گران نباشد گنجی گرانبها یافت نگردد باری آن افسانه چنین می گوید