کتاب الکترونیک دو  داستان شیر و روباه و هارون و باغبان پیر محمدرضا سرشار  روزی هارون الرشید به همراه وزیرش جعفر برمکی برای گردش به باغی زیبا رفت در باغ مشغول قدم زدن بودند که هارون سیب سرخی را بر شاخه ای بلند دید آنها هرچه سعی کردند نتوانستد سیب را بچینند پس به پیشنهاد هارون جعفر پا روی شانه هایش گذاشت و بالا رفت تا سیب را بچیند باغبان که از دور شاهد این ماجرا را بود بسیار متعجب شد و از آنجا که بسیار آینده نگر بود فکری به خاطرش رسید  در داستان شیر و روباه می شنویم که  در زمان های قدیم در بیشه ای شیری زندگی می کرد که بسیار قدرتمند بود او بعد از مدتی بیمار شد و حیوانات و دوستانش او را رها کردند و رفتند تنها روباه بود که در کنار شیر ماند  روزی که شیر بسیار گرسنه بود به روباه گفت که به پاس روزهایی که از ته مانده ی غذای من می خوردی حالا برو و برای من شکاری بیاور اگر بتوانی الاغی را شکار کنی بسیار خوب است؛ چراکه خوردن مغز الاغ به من نیرو می دهد و موجب بهبودی حالم می گردد روباه به سراغ شکار رفت و در راه الاغی را دید نزد الاغ رفت و با حیله ی فراوان او را نزد شیر آورد