کتاب صبر گفتاری بر صبر حضرت ایت الله العظمی خامنه ای مفهوم صبر از مفاهیمی بود که مورد برداشتهای غلط قرار گرفته بود معظّمٌ لّه در ابتدای این بحث شجاعانه و البتّه با اشاره و کنایه بیان میکنند که جامعه ی امروز ما تحت سلطه ی ستمگران است و فهم غلط از مفهوم صبر باعث شده است با بی تحرّکی نسبت به ستمهای آنان مجال بیشتری برای ظالمان فراهم آید  وقتی به ملّتی فقیر و عقب مانده که دستخوش هرگونه نابسامانی و پریشانی است یا به مردمی مظلوم که دچار هزاران ستم و نامردمی اند یا به جامعه ای که با فساد اخلاق و فقر سجایای انسانی روبرو است و یا هر فرد یا جمعی که به صورتی در منجلاب بدبختی ها و سیهروزی ها غوطه ور است گفته شود صبر کنید اوّلین نتیجه ای که از این موعظه گرفته میشود آن است که شربت تلخ و مهلک شرایط رویاروی برای آنان قابل تحمّل گشته؛ نه فقط در صدد دگرگون کردن وضع و تدارک نجات خویش برنمی آیند بلکه با یادآوری پاداش موهومی که بر این بی تفاوتی و خونسردی مقرّر شده است از وضع خود خرسند و خشنود نیز بوده آن را فوزی عظیم میپندارند  پیدا است که رواج چنین روحیّه ای در چنان جامعه ای تا چه اندازه به سود طبقات سودجو و ظالم و به زیان طبقات جورکش و مظلوم است1  ایشان چنین برداشتی از صبر را دقیقاً مخالف معارف قرآنی و روایی در این زمینه میدانند که براساس آن صبر به اهرمی تبدیل میشود که سنگین ترین موانع و بزرگ ترین مشکلات را با سهولت و توام با نتیجه گیری صددرصد مثبت برطرف میسازد و در یک جامعه ی بدبخت کلید همه ی خوشبختی ها و سپیدبختی ها به شمار می آید  ازاین رو صبر   به مثابه ی یکی از فضایل اخلاقی   در نظر ایشان این گونه تعریف میگردد مقاومت آدمی در راه تکامل در برابر انگیزه های شرآفرین فسادآفرین و انحطاط آفرین3 و این تعریف با بهره گیری از مثال کوهنوردی که با هدف فتح قلّه قدم در راه کمال میگذارد شرح میشود  از نکات جالب توجّه دیگر در این کتاب تعریضهای صریح به شاه ستمگر و خون ریز پهلوی در دوران خفقان دهه ی 50 و دعوت مخاطبان به بیان مفاسد آن دستگاه ظالم است  باید صبر کرد یعنی از برق نگاه تند و خشم بار ستمگری که فساد و طغیانش ملّتی را به فساد و انحطاط کشانیده و قهر و اعتراض بر او را بر همه کس لازم ساخته هراس به دل راه نداد و طشت رسوایی او را از بام بلند این وظیفه ی انسانی به زیر افکند4  معظّمٌ لّه با شرح سه قسم صبر   یعنی صبر بر انجام واجبات و صبر در برابر انجام معصیت و صبر هنگام مصیبت   با استفاده از معارف دینی و شواهد تاریخی بر اهمّیّت بیشتر قسم دوّم تاکید میکنند  ایشان قسم سوّم   یعنی صبر هنگام مصیبت  را به دو نوع تقسیم میکنند صبر در برابر مصیبتهای اختیاری و غیر اختیاری و اینگونه شرح میدهند که مصیبتهای اختیاری مشکلاتی است که به سبب انتخاب شخص و  قرار گرفتن در مسیر مبارزه و حرکت در راه انبیا پیش می آید  در ادامه ایشان با تعریض به افراد عافیت طلب که به گوشه ای خزیده و مبارزه را کنار گذاشته اند و با بیان روش تقویت این نوع از صبر در برابر مصیبت این بخش را به پایان میبرند  بخش پایانی کتاب نیز به آثار و فواید دنیوی صبر اختصاص دارد که با مثالهایی تاریخی انگیزه ی لازم برای تحمّل مشکلات و سختی ها را در مخاطب تقویت میکند