کتاب حجاب و آزادی روابط اثر علی صفایی حائریعین صاد بسم الله  معرفی کتاب حجاب و آزادی روابط  نویسنده مرحوم علی صفایی حائریعین صاد ناشر لیلة القدر تعداد صفحات ۶۲  حجاب از فروع دین است ولی به علت تأثیرگذاری اجتماعی اش همواره مورد توجه شدید جامعه دینی بوده است؛ تا جایی که حتی به غلط معیار اصلی تدین و ایمان بانوان قلمداد می شود  شکی نیست که وجوب حجاب یکی از احکام شرعی است و قرآن و روایات به وضوح بر آن دلالت دارند؛ اما گاه برخورد با حجاب صرفاً از منظر فقهی است که در این منظر مشخص می شود آری حجاب واجب است؛ ولی گاهی نگاه ما عمیق تر شده از منظر تربیتی که هدف اساسی دین نیز همین است به وجوب حجاب نگاه می کنیم در این نگاه دیگر یک باید و نباید خشک دستوری نیست؛ بلکه حجاب در سامانه تربیتی دین و به عنوان مقدمات و لوازم رشد آدمی معنا می یابد و این معنا چون روحی آیات و روایات پیرامون حجاب را معنا می کند با این نگاه علاوه بر اینکه تعارض برخی روایات با هم و با سیره معصومین از میان برداشته می شود نقشه تحقق این وجوب شرعی و مراحل تربیتی محقق شدن آن معلوم می شود مشخص می شود چه زمینه ها و ریشه هایی لازم است تا درخت وجود آدمی چنین ثمره ای دهد و معین می گردد وسعت این مقوله چه میزان است و تنها مربوط به پوشش زن نیست در این نگاه شبهاتی که پیرامون آن طرح می شود نیز پاسخ خود را خواهند یافت استاد علی صفایی حائری چنین نگاهی را برای ما به ارمغان آورده است  کتاب حاضر تألیف شده دو سخنرانی و یک دست نوشته بخش مرور و جمع بندی است یکی از دو سخنرانی که بخش عمده کتاب را تشکیل می دهد در سال ۷۶ ایراد شده که البته چکیده و ماحصل همین بحث در کتاب بررسی با عنوان حجاب و آزادی روابط مطرح شده بود برای دسترسی آسان تر و انسجام بیشتر آن بحث مطرح شده در کتاب بررسی ذیل عنوان مرور و جمع بندی در انتهای کتاب حاضر آمده است  بخشی از کتاب حجاب و آزادی روابط  این شناخت ها و این جهان بینی زمینه ای است که عشق و عقیده ای به وجود می آورد و این عقیده زیربنا و ریشه ای است برای اجرای احکام منهای دین یعنی منهای زیربناها و شناخت ها و عشق و ریشه چطور می توانیم قانون ها و احکامی را تحقق بخشیم که انسان را به ایثار و گذشت برساند؟  وقتی من می خواهم انسان را از خودش جدا کنم باید نیروی قوی تری را در وجودش گذاشته باشم وقتی می خواهم او را با بارهایی راه ببرم باید موتور نیرومندی را در او کار گذاشته باشم؛ وگرنه راه رفتن نیست که غلطاندن است  هر عامل و محرکی مادامی که در درون انسان و در دل انسان رخنه نکند و مادامی که در آن راه پیدا نکند نمی تواند او را به حرکت وادار کند می شود او را بغلطاند؛ می شود او را به زور بکشد؛ ولی نمی شود او را راه ببرد حتی خدا مادامی که در دل من راه پیدا نکند و عشقش در دلم ننشیند نمی تواند محرک من باشد اکراه و غلطاندن ثمر و نتیجه ای ندارد محرک ها مادامی که در دل انسان نیامده باشند شناختشان و سپس عشقشان در دل جا نگرفته باشد فقط انسان را می غلطانند و به جبر می کشند؛ یعنی انسانیت و آزادی او را از او سلب می کنند؛ در صورتی که لا اِکراهَ فِی الدِّینِ؛ در دین اکراهی نیست مادامی که این شناخت ها و این عقیده ها نباشند عمل و حرکتی نیست قَدْ تَبَینَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ؛ این شناخت ها تحقق پیدا کرده و آشکار شده است؛ آنچه که استعدادها را رشد می دهد و آنچه که استعدادها را می بلعد و گم می کند  دین به خاطر اینکه بتواند بار احکام سنگین و نظام های وسیع را تحمل کند به ریشه هایی احتیاج دارد و به زمینه هایی این زمینه از تفکر شروع می شود؛ تفکر در انسان و در جهان و در نقش انسان در جهان این بینش و این تفکر و این جهان بینی ما را به عقیده هایی می رساند و این عقیده هاست که می تواند نظام ها و احکام را به تحقق برساند مادامی که این زمینه و این ریشه نباشد احکام دوام ندارد؛ عادت و سنت خواهد بود و هیچ سنت و عادتی نمی تواند دوام بیاورد؛ ناچار گرفتار ضدسنت ها و عصیان ها و سرکشی ها می شود در جامعه های آزاد ضدسنت ها با آن دست و پنجه نرم می کنند و در جامعه های بسته گروه های عاصی و سرکش در برابرش قد علم می کنند