کتاب المبدا و المعاد محمد ابراهیم صدرالدین الشیرازی   تصحیح سید جلال الدین آشتیانی  بوستان کتاب  المبدأ والمعاد یکی از آثار و تالیفات محمد بن ابراهیم صدرالدین شیرازی است این کتاب به زبان عربی نوشته شده است که مشتمل بر مباحث کلامی الهیات طبیعیات کیفیت پیدایش و ظهور نفس ناطقه و مقامات و نهایات آن و مباحث نبوات و منامات است در اول کتاب اشاره اجمالی به مباحث وجود شده است   المبدأ والمعاد يا مرادف فارسى آن آغاز و انجام نام چند كتابى است كه در آنها در زمينه خدا و معاد بحث شده است ابن سينا و خواجه نصيرالدين طوسى از حكما و عبدالرزاق كاشانى و صائن الدين على تركه از عرفا از جمله كسانيند كه تحت عنوان مزبور كتاب نوشته اند و در اينجا صدرالمتألهين نيز همين نام را بر كتاب حاضر نهاده است  البته در عبارت هاى خود اين كتاب جمله اى كه تصريح كند به اين كه خود مؤلف اين نام را بر روى كتاب نهاده باشد نيست اما مؤلف در برخى كتاب هاى ديگرش از جمله در كتاب عرشيه ص 274 با همين عنوان از اين كتاب ياد مى كند   بحث در اين كتاب چنانكه خود مؤلف بدان تصريح مى كند مربوط به دو موضوع مى باشد يكى ربوبيات از بخش فلسفه اولى و يكى نفس و احوال آن در معاد از بخش طبيعيات   مؤلف در فصل 14 از مقاله سوم از فن اول ص 198 ضمن انتقاد از آنهايى كه دشمن حكمت هستند به سالى كه مشغول تأليف كتاب مبدأ و معاد بوده اشاره مى كند و مى گويد إني مدة عمري هذا و قد بلغ إلى أربعين ما رأيت أحدا من المعرضين عن تعلم الحكمة إلا و قد غلب عليه حب الدنيا والرياسة  بنابر عبارت فوق در موقع تأليف اين كتاب مؤلف 40 ساله بوده است و چون تاريخ تولد او سال 979 هـق بوده بايد نتيجه گرفت تاريخ اشتغال مؤلف به كتاب مبدأ و معاد سال 1019 هـق بوده و چون كتاب هنگام نوشتن عبارت فوق تقريباً به نصف رسيده بوده پس مى توان تاريخ اتمام كتاب را به صورت تقريبى سال 1020 هـق حدس زد