کتاب چرند و پرند علامه علی اکبر دهخدا نوشته های دهخدا در صوراسرافیل با نام های طنز دخو خرمگس سگ حسن دله غلام گدا آزادخان آزادخان کرد کرندی علی الهی کمینه اسیرالجوار دخو علیشاه خادم الفقرا دخو علی رئیس انجمن لات و لوت ها نخود همه آش برهنه خوشحال دمدمی اویارقلی و جناب ملااینک علی امضا شده است و این شخصیت ها در روایت ها حضور دارند پیش از انقلاب مشروطه طنز و فکاهی در نظم و نثر فارسی بیشتر برای تسویه حساب ها یا ابراز ناخرسندی های شخصی استفاده می شد و رسته ادبی مسقلی محسوب نمی شد با به وجود آمدن آزادی نسبی بیان پس از مشروطه و به همت نویسندگانی چون اشرف گیلانی و دهخدا طنز به رسانه ای ادبی و ابزار مؤثر سیاسی تبدیل شد شوخ طبعی ذاتی و استعداد دهخدا در بیرون کشیدن تناقضات و خصوصیات مضحک جامعه و توانایی او در پرداختن به این نکات نوشته های او را ممتاز ساخته است علاقه دهخدا به مسایل روز جامعه و شناخت عمیق او از ذهنیت و طرز فکر ایرانی و احساس همدردی و همراهی او با جامعه ایرانی باعث می شد تا او بیرحمانه به تمامی سوِژه های متعدد سیاسی و اجتماعی ای که باعث عقب ماندگی ایران می دانست حمله کند؛ فساد و ناکارآمدی در دولت و مجلس دولتمردان نالایق رابطه دولت و ملت نفوذ خارجی ستم و بی عدالتی مرسوم تحدید آزادی بیان جهل و آمادگی مردم برای فریب خوردن دورویی روزنامه نگاران فاسد وضع اسفناک راه ها شکاف بین فقیر و غنی خرافات عدم وجود آموزش برای زنان عدم وجود امکانات آموزشی کافی برای کودکان و همه موضوع نقدهای بیرحمانه او بود دهخدا با برگزیدن زبان محاوره در نوشته هایش از سبک نگارش پیچیده و رایج زمان خود اجتناب کرد و با به کار بردن اصطلاحات روزمره مردمی زبان نوشتاری قدرتمندی پایه گذاری کرد او از پیش قراولان نثر نوین فارسی محسوب می شود اگرچه نثر او برپایه استفاده از اصطلاحات و لغات روزمره کوچه و بازار شکل گرفته است اما نثری فصیح و به دور از هرگونه بددهانی است جملات او کوتاه ساده از نظر دستوری صحیح و بسیار موفق در انتقال پیام نویسنده هستند گفته می شود احتمالاً سبک دهخدا در صوراسرافیل تحت تأثیر نشریه فکاهی ملانصرالدین قفقاز و نویسنده ایرانی الاصل آن جلیل محمدقلی زاده بوده است