تفسیر روشن علامه مصطفوی  متن فارسی دوره 16 جلدی تفسیر روشن تالیف علامه مصطفوی در حقیقت پس از تألیف التحقیق و بر اساس دیدگاه های واژه شناسی ایشان در این کتاب و تأکید بر غیر مجازی بودن کلمات قرآن و اهتمام به بعد سیر و سلوکی است که پایه های تفسیر روشن پی ریزی می شود مخاطبان این تفسیر فارسی زبان هایی هستند که به دنبال مسائل اخلاقی و معنوی و توجه به جنبه های ارشادی تفسیرند  مفسر در جلد نخست کتاب مقدمه ای مختصر به نگارش در آورده و به خصوصیات تفسیر و یادکرد اصول موضوعه اشاره کرده است از اصول مهم و تفاوت آور در تبیین معانی آیات که به عنوان ویژگی این تفسیر محسوب می گردد همان تأکید بر معانی حقیقی لغات قرآن است  در آغاز سوره کلیاتی مانند نام و فضیلت تلاوت شأن نزول و از این دست مسائل است آنگاه ایشان به یکایک آیات می پردازد و تبیین و تشریح مقاصد آیه را دنبال می کند در این قسمت نخست ترجمه و توضیحی درباره لغات مشکل و محل بحث می آورد سپس در توضیح و تبیین جمله ها به جنبه های ادبی و لطایف آیه و گاه روایت مربوط به آیه و سوره اشاره میکند  مصطفوی معتقد است که شرط تفسیر آشنایی کامل به کلمات و جملات و ظواهر تعبیرات آن از لحاظ ادبی است به طوری که خود صاحب رأی و اجتهاد و یقین باشد نه آن که در مقام فهمیدن مطالب از أقوال دیگران تقلید کند شرط دوم  کسی که میخواهد آیات و کتاب خداوند متعال را تفسیر و توضیح بدهد می باید قلب روحانی و پاک و باطن نورانی داشته و با نور الهی محیط حقایق کلمات پروردگار متعال را ادراک نموده و از معارف لاهوتی و عوالم غیبی آگاه باشد  او ویژگی های این تفسیر را که در مقدمه مؤلف هم بازگو شده به شرح زیر دانسته است  1 ترجمه تمام لغات از کتاب مؤلف به نام التحقیق فی کلمات القرآن اخذ شده است  2 مؤلف اعتقادی به اختلاف قرائت ندارد و قرائتی به جز قرائت مشهور را معتبر نمی داند و در این باب بحث مبسوطی آورده است  3 مفسر در نقل اقوال و آرای مفسرین پیشین بسیار خوددار و نقل آرای برخی از مفسرین را تکثیر شبهه و ایجاد حیرت و ضلالت می داند و معتقد است که مفسر در صورتی که دارنده شرایط تفسیر باشد و از نورانیت باطنی و روحانیت تام و آگاهی علمی و ادبی برخوردار باشد به واقعیت و حق نزدیک خواهد شد و نیازی به این آراء ندارد از سوی دیگر ایشان معتقد است در جمیع جهات لغت تفسیر و ادبیات تردید وجود ندارد در کتب آسمانی تردید احتمالی معنا ندارد و لذا ایشان همه جا قاطعانه مطالب را بیان میکند و وجوه و احتمالات را به تفسیر وارد نمی کند  4 در مورد روایات تفسیری معتقد است گرچه در میان احادیث معتبر اهل بیت علیهم السلام هزاران حقایق و معارف و لطایف و دقایق علمی و عرفانی و اخلاقی و هدایتی موجود است اما برخی روایات نیز در هم آمیخته و ذکر آن برای عموم و افراد غیر آگاه به مبانی نه تنها مفید نیست بلکه ممکن است موجبات انحراف افکار نیز فراهم گردد لذا فقط در مواردی خاص از روایات شریفه استفاده مناسب را میکند  5 شأن نزول آیات را گرچه در فهم و مقصود آیه مؤثر می داند ولی با تأکید بر اینکه شأن نزول به طور اطلاق هرگز مخصص یا مقید مضمون آیه شریفه نمی شود مگر آنکه صددرصد به قرائن خارجی و به قرینه خود آیه دلالت بر تقید و تخصیص داشته باشد لذا به سبب نزول در مواردی که مفید و مؤثر در مضومن آیه است و از نظر سند خبر هم بدون اشکال است مورد اعتماد و وثوق است استفاده می گردد