نظام معرفت شناسی صدرایی اثر عبدالحسین خسروپناه صدرالمتألهین شیرازی بلند آواز ه و مؤسس حکمتی جامع مکاتب پیش از خود و به پایۀ بالایی همساز با معارف وحیانی اسلام استحکمت ایشان مباحث گستردۀ خدا شناسی هستی شناسی انسان شناسی و فرجام شناسی را با عمق و دقت بسیار کاوید و از رهگذر تلاش ها و تحقیقات و تبعیت کامل از دستورات دین به کشف و اثبات معارف بلندی نایل گشت بخشی از مباحث ایشان به معرفت احکام و احوال آن اختصاص یافته است او در سخنان خود در این موضوع که با حوزه های پیشگفته ارتباط متقابل دارد آرا  و نظرات مختلف دیگران را به تفصیل ذکر و بررسی و گاه نقد و سپس نظر خویش را تبیین اثبات و از آن دفاع کرده است صدرا نظام معرفت شناسی خویش ا با تکیه بر اندوخته های حمکت اسلامی پیش از خود و با ارائه نظریات بدیع و گاه با نقد های مفصل بر دیدگاه های پیشینیان شکل دادایشان اثری ویژه و مستقل را به این موضوع اختصاص نداد اما مبانی معرفت شناختی خود را آنچنان در آثار گوناگون خود و در مسیر اثبات نظرات مختلف حکمی عرفانی و دینی به کار برد که حاکی از انسجام ساختار و نظم سازمان معرفت شناسی  وی دارد که این معنا با نظری کوتاه بر نظریات نو و گاه نقدهای مبسوط و مبنایی او بر دیگران روشن تر  می شود