رمان شیرین ممودب پور توضیحات بابک ـ حاضری؟ آرمین ـ آره بگو بابک ـ  حاضر حاضری؟ قلم ت آماده س؟ کاغذ به اندازه داری؟ آرمین ـ آره بابا  آره بابک ـ چرت و پرت چی؟ اون م به اندازه هس؟ آرمین ـ چی؟ چی به اندازه هس ؟ بابک ـ همینا که تو کتابا می نویسی دیگه ؟ آرمین ـ گمشو اصلا برو خودت بنویس بابک ـ نه نه منظورم اینه که من به اندازه چرت و پرت دارم که بگم تو بنویسی یا نه  آرمین ـ حالا بگو ببینم چی می خواهی بگی اگه واقعا چرت و پرت باشه نمی نویسم بابک ـ نه به جون تو فقط تو قلمت آماده  س؟ کاغذ به اندازه داری؟ آرمین ـ آره بابا آره همه چی آماده س بابک ـ توالت موالت نداری وسط ش بخوای بری؟ آرمین ـ پاشو برو من این چرت و پرتا رو نمی نویسم بابک ـ ببخشین ببخشین منظورم اینه که آبی چیزی نمی خوای بخوری؟ تشنه ت نیست گشنه ت نیست؟ چون من شروع کنم به گفتن دیگه باید یه ضرب بنویسی و وسط ش رشته ی افکارمو پاره نکنی آرمین ـ حالا چی می خوای بگی که انقدر مهمه ؟ بابک ـ بنویس آدم ها نمی خوان بد باشن فقط بلد نیستن چه جوری خوب باشن