آیین زندگی       وصایای امیر المومنین به امام حسن مجتبی ع در بخشی از ترجمه شجاعی از این متن می خوانیم  فرزند جانم دلت را با نصیحت زنده گردان و با زهد و بی رغبتی به این جهان بمیران و با یقین قوتش بخش و با حکمت چراغانی اش کن و با یاد مرگ ـ هوای طغیان و عصیان از او بستان و ـ خوارش گردان از او اعتراف بگیر و دیده اش را بر فجایع دنیا باز کن و او را از حمله و غلبه روزگار و زشتی گردش شب ها و روزهای کج مدار  بر حذر دار  اخبار و احوال گذشتگان را برایشان ترسیم کن و یادش بیاور که از ابتدا بر سر پیشینیان چه آمده است و در دیار و آثار گذشتگان سیر کن و ببین دقیق ببین که آنان چه کردند؟ از که جدا شدند به کجا کوچ کردند و در کدام منزل فرود آمدند بی تردید به این نتیجه خواهی رسید که آنان از یاران جدا شدند و هجرت به دیار غربت کردند و چنان است که تو در اندک زمان یکی از آنان خواهی بود