کتاب در جستجوی حقیقت  نوشته اسعد وحید قاسم  ترجمه محمدجواد مهری  رقعی  شومیز کتاب در جستجوی حقیقت ترجمه کتاب عربی حقيقة الشيعة الاثني عشرية تأليف اسعد وحيد قاسم پيرامون شيعه دوازده امامى بوده كه توسط سید محمد جواد مهری به فارسی ترجمه شده است نویسنده در اين اثر با استفاده از منابع اهل سنت به اثبات اعتقادات شيعه و برخى موضوعات اختلافى بين شيعه و اهل سنت پرداخته داده است  ساختار  كتاب با مقدمه نویسنده در توضيح انگيزه نگارش كتاب آغاز و مطالب در شش فصل تنظيم شده است  نویسنده ابتدا پيرامون اختلاف دو ديدگاه شيعه و سنى پيرامون موضوع امامت بحث كرده و سپس به بررسى موضوعاتى چون عدالت صحابه رابطه شيعه با قرآن ازدواج موقت پرداخته است  گزارش محتوا  نویسنده در مقدمه زمينه هاى نگارش كتاب را به تفصيل توضيح داده است وى به سؤالى كه دائماً ذهن وى را به خود مشغول نموده اشاره مى كند و مى پرسد دليل مخفى داشتن بسيارى از حوادث تاريخى و احاديث رسولص از ما با وجود توثيق آنها در مصادر اهل سنت چيست؟ وى تأكيد مى كند كه با پاسخ به اين حقيقت بسيارى از موضوعات دشوار كه سبب اختلافات بين اهل سنت و شيعه در قرنهاى گذشته بوده توضيح داده خواهد شد  فصل اول كتاب پيرامون امامت و فرق دو ديدگاه شيعه و سنى درباره آن مى باشد به نظر نویسنده امامت يا خلافت به معناى رهبرى است و اصطلاحاً پس از رحلت پيامبرص بر پيشوايى و رهبرى مسلمانان اطلاق شد و هيچ كس اين معنى را منكر نمى شود وى دليل اين عدم انكار را فطرى بودن آن براى هر گروه و ملتى دانسته است  وى بزرگ ترين و مهم ترين اختلاف ميان مسلمانان را اختلاف پيرامون روش و کیفیت انتخاب يا تعيين امام و خليفه و نقشى كه وى ايفا مى كند دانسته است كه ساير اختلافات همه از آن نشئت گرفته است؛ چراكه امامت در نظر شیعیان به نص پيامبرص است و منحصر در امامان دوازده گانه از اهل بيتع بوده و براى شناخت احكام اسلام پس از رحلت پيامبرص بايد به اين امامان رجوع كرد اما اهل سنت امامت را در شورا محقق مى دانند هرچند نص خليفه گذشته را درباره خليفه بعدى مى پذيرند همچنانكه در مورد خليفه دوم رخ داد كه به نص ابوبكر به خلافت رسيد و همچنين روا مى دانند كه خلافت با زور سرنيزه و شمشير گرفته شود مانند خلافت امويان و عباسيان و عثمانيان  نویسنده در اين فصل قبل از آن كه حكم به بطلان يك مذهب يا برترى و افضليت مذهبى بر مذهب ديگر بنمايد با تأمل و دقّت استدلال هاى هريك از اين دو گروه را مورد بررسى قرار داده و نصوصى كه شیعیان به عنوان دليل هاى محكمى براى اثبات مذهبشان در امامت و ردّ اهل سنت مورد استناد قراد داده اند را در سه بخش زير بررسى كرده است  ادله اى براى اثبات امامت اهل بيتع ادله اى براى اثبات عدد و شمارش ائمهع ادله اى در اثبات اين كه پيامبرص علىع را جانشين خود نمود فصل دوم در مورد عدالت صحابه مى باشد نویسنده معتقد است مسئله اصحاب پيامبرص و ميزان درجه عدالتشان از بزرگترين مسائل اختلافى ميان اهل سنت و شيعه است و از همه آن ها حساس تر مى باشد؛ زيرا اهل سنت تمام اصحاب را عادل مى دانند و هرگونه نقد و شك نسبت به احاديثى را كه از پيامبرص نقل شده را جايز نمى دانند و خود را به هرچه اصحاب روايت كرده اند متعهد مى دانند  اما شیعیان بر اين باورند كه همه اصحاب در يك درجه از اعتبار و عدالت نمى باشند و انتقاد كردن به آنان رواست و در اين مورد دليل هايى از كتاب و سنت دارند  نویسنده بر اين نكته تأكيد دارد كه تهمت هايى كه به شیعیان زده مى شود كه تمام اصحاب را تكفير مى كنند يا دشنام و لعن مى نمايند چيزى جز يك دروغ آشكار نيست زيرا انتقاد از يكى از صحابى به معناى تكفير او نيست و چنانچه انتقاد مبتنى بر ادله قانع كننده اى باشد اين همه عصبانيت و جزع و فزع به چه دليل است؟  نویسنده معتقد است اينكه شايع كرده اند كه تمام اصحاب عدالت دارند چيزى نيست جز بستن در بر روى هر كس كه نسبت به برخى از اصحابى كه تلاش براى دور ساختن خلافت از اصحاب شرعى و واقعيش نمودند انتقادى نمايد و بدينسان بسيارى از اهل سنت تمام استدلال هاى محكم و مبتنى كه حقانيت و برترى اهل بيتع را در امامت و پيشوايى مسلمانان به اثبات مى رساند رد مى كنند؛ فقط به اين خاطر كه معتقد به عدالت همه اصحاب مى باشند از اين روى هركارى را كه آن ها مرتكب شده اند حمل بر صحت مى كنند  به باور نویسنده كسانى كه چنين انديشه باطلى را رواج دادند بدين خاطر بوده كه در وجود ائمهعخطرى مى ديدند كه كاخ هايشان را بر باد مى دهد و حكومتشان را تهديد مى كند چرا كه آن ها حق اهل بيتع را كاملاً تشخيص مى دادند پس چاره اى نداشتند جز اينكه پرده اى از ناباورى و مغالطه بر احاديث و آياتى كه منزلت و مقام آنان را مشخص مى سازد بكشند و در عين حال مقام همه اصحاب را به حدى بالا ببرند كه ديگر امتيازى براى اهل بيت نماند؛ همان امتيازى كه آنان را قابليت داد تا از سوى خداوند عزوجل برگزيده شوند و پس از وفات پيامبرص امامت و رهبرى امت اسلامى از سوى خداوند به آنان واگذار شود  به اعتقاد نویسنده يكى از مهمترين آثار منفى اعتقاد به عدالت تمام صحابه پيدايش آن مقدار زياد از روايات سست در كتب حديث است مانند اسرائيليات و مسيحيات و غير آن از خرافاتى كه براى طعنه زدن به دين اسلام از آن ها استفاده مى شود؛ چرا كه آن روايت ها فقط به اين خاطر كه از اصحاب روايت شده مورد اطمينان و پذيرش و تصديق آنان قرار گرفته است  در فصل سوم رابطه بين شيعه و قرآن مورد بررسى قرار گرفته است به نظر نویسنده شيعه بر اين باور است كه قرآن وحى الهى است كه از خداى متعال بر پيامبر اكرمشص نازل شده و در آن همه چيز توضيح داده شده است و اين معجزه جاودانه پيامبر است كه بشريت از نبرد با آن از نظر بلاغت فصاحت محتوا حقايق و معارف والا ناتوان مانده است و هرگز تغيير و تبديل و تحريف در آن راه ندارد اين قرآنى كه در دست ماست و آن را همواره تلاوت مى كنيم همان قرآنى است كه بر پيامبرص نازل شد