دوره دو جلدی ترجمه و شرح العبادله اثر محی الدین ابن عربی به قلم استاد علی شالچیان ناظر  نشر سلوک ما کتابِ العبادلة از آثار ویژه و برگزیدۀ محی الدین ابن عربی است که آن را پس از گذشت سن و سالی در شهر دمشق نوشته است و بسیاری از سخنان ناگفته  و مهم خود را در این کتاب از زبان افرادی بیان کرده است افرادی که محی الدین در این کتاب از ایشان نام برده است و سخنانی را به ایشان نسبت داده است نمادین اند و چنین افرادی وجودِ خارجی نداشته اند  محی الدین از این رو از این نام های نمادین استفاده کرده است که همواره افرادِ سطحی نگرِ فراوانی بوده اند که تحمّل سخنان محقّقانه و ژرف را نداشته اند و افرادی همچون عین القضات و سهروردی را کشته اند سهروردی در زمان حیات محی الدین کشته شده است و محی الدین نیز از سوی افراد بسیاری تکفیر شده است؛ ولی با دفاعیّات و با استناد به برخی نوشته هایش که موافق با دیدگاه مشهور سخن گفته است از مرگ نجات یافته است  بر همین اساس محی الدین برای اینکه بتواند در این کتاب سخنان خاصِّ خود را بیان کند آن ها را به افراد و نام هایی نمادین نسبت می دهد؛ و البته او نشانه هایی برای افراد ژرف نگر در این کتاب قرار داده است تا این حقیقت را دریابند به عنوان نمونه محی الدین در ذیلِ سخنانی که از ابن عبدالدَّهر نقل می کند به موضوع دَهر می پردازد؛ یا در ذیل سخنانی که از ابن عبدالمتکبّر نقل می کند دربارۀ تکبّر و متکبّر سخن می گوید؛ یا در ذیل سخنانی که از ابن عبدالقیّوم نقل می کند دربارۀ قیّومیّت و قیّوم سخن می گوید ابن عربی  سخنان عمیق  فراوانی را در کتاب العبادله بیان کرده است که در فصوص الحکم و فتوحات و سایر آثارش نیاورده است؛ و از اینجا اهمیت این کتاب آشکار می شود؛ و پژوهشگری که بخواهد در آثار و دیدگاه های ابن عربی تحقیق کند بی نیاز از این کتاب نیست