حدائق الحقائق فی شرح نهج البلاغه  کیدری بیهقیعزیز عطاردیعربی2 جلدیوزیری کتاب حدائق الحقائق فی شرح نهج البلاغه اثر دو جلدی علامه قطب الدین کیدری بیهقی و تحقیق شیخ عزیز الله عطاردی میباشد که توسط انتشارات عطارد چاپ شده است  ساختار کتاب چنانچه از این شرح بر نهج البلاغه بر مى آید از سه شرح منهاج البراعه راوندى و معارج نهج البلاغه و شرح وبرى گرفته و عبارت هاى این ها را جاى جاى آورده است و خود هم بندهایى در شرح افزوده است  در آغاز شش بیت عربى در ستایش نهج البلاغه آورده و پس از خطبه بحثى است در اقسام البلاغه و احکام ها سپس چهارده نوع از صنایع بدیعى از منهاج البراعه نقل شده است آنگاه شرح آغاز مى شود  گزارش محتوا پیش از شرح خبرى از زین الفتى عاصمى آمده و یاد شده از سلوه الشیعه امام سعید معین الدین مسعود بن على صوابى بیهقى که ایمان ابوطالب را در آن ثابت نموده است و نیز در آن از علامه زمخشرى و شیخ مفید در ارشاد و سید مرتضى از نجوم و ستاره شناسى هم در آن خرده گیرى شده است  کیدرى گذشته از علوم ادبى و تاریخ و اخبار مذهبى در فلسفه و کلام هم سرآمد بوده و در آن به بسیارى از مسائل دقیق و باریک فلسفى اشارت نموده و مشکلات نهج البلاغه را با آن حل کرده است او در آن سخنان ابوحاتم رازى داعى اسماعیلى در کتاب الزینه و ابن سینا و غزالى در المضنون به على غیر اهله را گواه آورده و سخنان حکما را نقل کرده است از این مطالب آشکار مى شود که دانشمندان شیعى در آن زمان ها که در اقلیت بوده اند و مورد رنج و شکنجه پیروان سنت و به دستگاه فرمان روایى عصر راهى نداشتند بهتر از دوران صفوى که آیین شیعى اندیشه رسمى فرمانروایان شده بود راه درست علمى را پیمودند و گرد جمود و تعصب نمى گشتند سنجیدن آثار آنان اگر چه مذهبى صرف هم باشد؛ مانند شروح نهج البلاغه یا تفاسیر با آثار دوران صفوى که عصر آزادى آیین شیعى بلکه چیرگى و سیطره آن است خود گواهى درست و راست در این مورد است از آن آثار لطافت دقت و ربایندگى مى بارد و این دسته اثر علمى خواننده را به خود نمى کشد و انحطاط علمى از آن پیداست  کیدرى در دو جا از پیشدادایان و کیانیانیان و اشکانیان و خسروان و بطلمیوسیان و فرمانروایان یمن و روم و یونان و از سال و ماه ایران و پنجه دزده و کبیسه اى که زردشت خداوند گار ایرانیان سفارش کرده یاد کرده و پیداست که به فرهنگ مزدیسنا خوب آشنا بوده است  وضعیت کتاب در نسخه اى از این کتاب در پایان این شرح اجازه ایست از عبدالله بن حمزه عبدالله طوسى در ماه رمضان 596 هق به شارح و در آن آمده که این کتاب بسیار پسندیده و نیکو است و به او اجازه روایت همه کتاب هایى که خود شنیده و یا گرد آورده و یا در فهرست اصحاب درج است داده و همچنین روا داشته که نهج البلاغه را از ابوالرضا فضل الله بن على حسینى راوندى از مکى بن احمد مخلطى از ابوالفضل محمد بن یحیى ناتلى از ابونصر عبدالکریم بن محمد دیباجى معروف به سبط بشرالحافى از شریف رضى و همچنین از دیگر مشایخ او روایت کند  از شرح کیدری نسخ متعددی در دست است و تاکنون سه بار به چاپ رسیده است بار اول در هند سال 1404 هق به تصحیح شیخ عزیزالله عطاردی در سه جلد بار دوم تجدید همان چاپ در تهران در سال 1415 هق بار سوم در ایران با تحقیق مجدد به چاپ رسیده است