کتاب الگو و روند در سیاست خارجی ایران نوشته زهره پوستینچی و ابراهیم متقی نشردانشگاه مفید بررسی و تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از اواخر دهه 1970 است که بر اساس پیش فرضیه جیمز روزنا تدوین یافته است روی کرد روزنا ماهیتی ترکیبی دارد و از یک سو بر نشانه های فردی در رفتار سیاست خارجی تاکید می کند و از سوی دیگر به ساختار سیاسی و نیز مجموعه های بوروکراتیک اصالت می دهد وی هم چنین ساختار نظام بین الملل را نیز به عنوان یکی از شاخص های تعیین کننده در رفتار سیاسی و سیاست خارجی مورد ملاحظه قرار می دهد در این نظریه همان گونه که ساختار نظام بین الملل می تواند بر جهت گیری سیاست خارجی و رفتار سیاسی واحد های حکومتی تاثیر گذار باشد شاخص های دیگری همانند نخبگان سیاسی ساختار بروکراتیک نظام اجتماعی احزاب سیاسی و به طور کلی ساختار داخلی حکومت نیز می تواند فرایندهای سیاست خارجی کشورها را تحت تاثیر قرار دهد نگارنده تلاش نموده تا برای شاخص های داخلی و نقش آن ها در سیاست خارجی کشورها به ویژه جمهوری اسلامی ایران اصالت قایل شده و آن را به موازات عوامل بین المللی مورد توجه قرار دهد در این مجموعه از رهیافت های نظری افرادی استفاده می شود که برای ایدئولوژی سیاسی احزاب ساختار داخلی نشانه های هویتی و قواعد حقوقی اصالت قایلند