کتاب هفت خان شستن از بس توی گوشمان خوانده بودند که عصبی و عقب  مانده هستیم داشت باورمان می  شد؛ اما به وقت کرونا نه به فروشگاهی حمله کردیم نه حرمت کسی را شکستیم و نه به داروها و وسایل بهداشتی بقیه کشورها چشم طمع دوختیم به جای همه اینها رفتیم پای کار یکی برای تولید ماسک داوطلب شد یکی برای ضدعفونی معابر پرستارها هم رفتند توی دهان شیر تا مردمشان را نجات دهند حتی برای حفظ حرمت اموات کرونایی عده  ای داوطلب شدند پیه همه چیز را به تنشان مالیدند و رفتند توی غسالخانه انگار حال  و هوای دهه شصت را از پستوی تاریخ درآورده بودند تا یک بار دیگر تکرار شود