کتاب طعم مرگ  ق 139 حضرت امیر المومنین علی علیه السلام در باره چگونگی حال محتضر این چنین می فرمایند  سپس مرگ لحظه به لحظه پیکر او را فرا می گیرد پس بین او و گفتارش جدایی و بریدگی می افکند زبانش از کار افتاده ولی هنوز چشم و گوشش از کار نیافتاده اند و تحقیقا که او در میان اهل خود می باشد و با دیدگانش می بیند و با گوشهایش می شنود  عقلش نیز تمام و صحیح است و ادراکاتش به جا و به موقع است  در این حال در عالمی از فکر فرو می رود که در چه چیزهایی عمر گرامی خود را به باد داده  و به چه چیزهایی روزگار پر بهای خود را به پایان رسانیده است ؛ به خاطر می آورد اموال خود را که چگونه انباشته  و در راه به دست آوردن آنها دقت و تامل نکرده و آنها را چه از راههایی که حلال بودن آنها روشن بوده و چه از مواردی که شبهه ناک بوده  از هر جا به دستش رسیده گرد آورده است  به خوبی درک می کند که این اموال را خواهد گذارد تا برای دیگران باشد و پس از مرگش از آن استفاده کنند و بدان وسیله در نعمت فرو روند و بهره ها گیرند؛ که در این صورت لذت بی رنج و گوارا برای آنان است و بار سنگین وزر و وبال آن بر عهده اوست  مرگ نیز کم کم پیشتر می آید و در تصرف در بدن او قدمی فراتر می نهد تا جایی که بر گوشش هم غلبه می کند و