نمایشنامه سه خواهر اثر آنتوان چخوف ترجمه حمیدیان و فانی انتشارات قطره نمایشنامهٔ بلند سه خواهر اثر فناناپذیر آنتون چخوف ف 1904 نویسندهٔ رئالیست و طنزپرداز نامور روس را شمار بسیاری از منتقدان و اهل ادب شاهکار او دست کم در میان نمایشنامه هایش دانسته اند البته گذشته از ماندگاری نمایشنامه های چخوف و اجرای همیشگی آن ها در تئاترهای مغرب زمین داستان های کوتاه او نیز همواره در شمار عالی ترین نمونه های این نوع ادبی قرار داشته است  سه خواهر همچنان که نام آن می گوید نمایشنامه ای است بیانگر مقطعی از زندگی سه دختر بازمانده از ژنرالی درگذشته به ترتیب سنی ماشا اولگا و جوان ترین آن ها ایرنا که با برادرشان آندری در ملکی ییلاقی از یک شهرستان زندگی می کنند همگی باسواد و روشنفکرند و زبان دان اما معلوم نیست فرانسه دانی آنان در این محیط روستایی به چه کارشان می آید پس از روی عادت یا به طریق اظهار فضل در میان کلام خود مرتباً الفاظ و جملات فرانسوی می پرانند و این خود برای آنان راهی است برای گریز از همین احساس بی فایدگی   ماشای شوهردار که در مرد چیزی جز بلاهت نمی بیند به افسری از یک هنگ که در آن حدود استقرار یافته دل می بازد و پیداست این عشق با رفتن واحد نظامی از آنجا به مأموریتی در جای دیگر ناتمام و بی ثمر می ماند توزنباخ افسری که به قول خودش خانواده اش از او به دقت در مقابل کار مراقبت می کرده اند ایرنا را دوست می دارد و تصمیم می گیرد پس از ازدواج و بعد از عمری تن پروری و بیکارگی از ارتش خارج و به بنّایی مشغول شود اما در دوئلی با یک افسر جوان و جلف بر سر هیچ و پوچ کشته می شود؛ به همین سادگی و مدعوین میهمانی با شنیدن خبر کشته شدن او بیشتر از این جهت احساس ناراحتی می کنند که مجلس میهمانی خراب شده است آندری پیش تر آرزو داشته استاد دانشگاه شود اما در عمل سر از عضویت در شهرداری درمی آورد ناتاشا زن او که پیش از ازدواج ادّعای حیا و نجابت می کرده پس از عروسی زنی آن چنان سلیطه و مبتذل از آب درمی آید که گفته اند چخوف او را به عنوان مبتذل ترین و منفورترین زنِ آثارش از روی الگوی زنی واقعی که می شناخته تصویر کرده است دلخوشی همهٔ افراد شرکت در میهمانی هایی است که در آن ها چیزی جز شکم بارگی عشرت های بی معنی حرف های یاوه و از سر سیری و گاه بحث های روشنفکرمآبانه وجود ندارد؛ هرچند گهگاه در ضمن همین گفت وشنیدهای پس از خوردن و نوشیدن تا خرخره و آنگاه که می خواهند به پیشگویی آیندهٔ کشورشان بپردازند سخنانی جدّی و تأمل انگیز نیز می شنویم از این جمله ابر مهیب پررعدوبرقی دارد بالای سرمان جمع می شود توفان شدیدی دارد می آید که به زندگی مان تازگی ببخشد به نظر می رسد مردم در واپسین سال های حکومت نظام پوسیده و خودکامهٔ تزاری انتظار دگرگونی شدید و بنیان کنی را می کشیده اند تا به زندگی سرشار از فقر و مشقّت و مذلّت مردم ستمدیده پایان دهد  به هرحال واقع نگری چخوف آنگاه که دست به دست طنز بی نهایت ماهرانه و درعین حال تلخ او می دهد زندگی آن روزگار روسان را همچون آینه ای شفاف بازتاب می دهد رذالت ها و یاوگی ها را مایهٔ تمسخر قرار می دهد و در متن یکنواخت پوچی ها و لودگی های عدّه ای ارزش های زیبا و شایان تکریم انسان را در کسانی که معمولاً به هیچ گرفته می شوند برجسته می سازد یعنی همان چیزی که رسالت اصلی ادبیات و هنرهاست