کتاب  عبدالکریم سروش تشیع و امامت اثر محمدحسن قدردان قراملکی نشر پژوهشگاه فرهنگ سروش می کوشد که با توسل به خاتمیت تنها و آخرین حجت الهی و آسمانی را پیامبرص که معرفی کند و از آن طریق شأن و مرتبه خاص ائمه اطهارع را در حد انسان های عادی فروکاهد لکن اگر مدعی محترم به تئوری فوق باور دارد و می پذیرد که حداقل حضرت محمدص یک شخصیت حقوقی دارد که باید آن حضرت را حجت الهی قلمداد کرد و کلام و نظر ایشان را به تعبیر خود بدون مطالبه دلیل پذیرفت باید به لازمه ادعای خود نیز ملتزم باشد؛ یعنی روایات پیامبر اسلامص در حق امام علیع و منزلت و مقام آن حضرت و دیگر امامان را بپذیرد وگرنه به حجیت ذاتی پیامبرص در حقیقت اعتقاد قلبی ندارد و تنها در مواردی که خودش می خواهد بدان ملتزم است با این پیش فرض وقتی به روایات حضرت پیامبرص در حق علیع نیم نگاهی می اندازیم پی می بریم که حضرت علیع توسط پیامبر و خداوند به عنوان یک شخصیت حقوقی دارای منصب حجیت و مقام ولایت معرفی بلکه نصب شده است؛ آیات و روایات متعددی در این باب از فریفتن گزارش شده است