کتاب لیلی های لیبرال پرسش هایی درباره ماهیتِ عشق های کلاسیک و مدرن  بخشی از مقدمه  لیلی های لیبرال نامی که بر این رساله ی کوچک نهاده ام در نگاه نخست ترکیبی متناقض نما به دیده می آید و گونه ای از ستیزِ ناسازها و مفهوم های ناهمگون را در آن می توان یافت؛ از سویی لیلی نمادِ عشقِ انحصاری و اسطوره ای به شمار آمده و از سوی دیگر لیبرال وصفی ست که بیانگر تنوع و تکثر در دوست داشتن عشق ورزی است می توانید به جایِ لیلی های لیبرال بگویید مجنون های لیبرال لیلی و مجنونش چندان توفیری ندارد تا یادم نرفته بگویم که مقصودم از لیبرالیسم اشاره به آراء و اندیشه های جان لاک منتسکیو آیزایا برلین جان راولز پوپر فون هایک و  نیست منظور همین لیبرالیسم نیم بند خودمانی است این را هم بگویم که صفت لیبرال را بر خلافِ نگاه و رویکرد مرسوم در جامعه ی ایرانی اصلا به معنای منفی یا سیاسیِ رایج اش به کار نبسته ام بلکه منظورم چنان که در ادامه خواهد آمد اشاره به روزگاری است که در آن دوره ی مجنون بازی و لیلی سازی به سر آمده و بلانسبتِ چند استثنایِ رو به انقراض هم مجنون ها از شش جهت سر و گوششان می جُنبد و هم لیلی ها دلبرانِ یک سر و هزار سودا شده اند و هر دو بر قبله های متعدد نماز می گزارند و هر روز به عشقی نو خرقه می دوزند و فردا همان خرقه به اندامشان زار می زند در واقع عاشق شدن و فارغ شدن از عشق هنوز از مهم ترین مسائلی ست که مردمانِ روزگار ما با آن پنجه در پنجه می افکنند