کتاب در آغوش هورسردار شهید غلامرضا پروانه به روایت خانواده و همرزمان پروانه شدن کار هرکسی نیست تنها کسانی به پروانگی می رسند که از پیلۀ تن یعنی غرایز لذایذ رذایل و روزمرگی های زندگی حقیر حیوانی رها شوند البته آن ها هم زندگی می کنند و از مواهب خدادادی بهره می برند؛ اما این ها که برای آحاد بشر همۀ هدف زندگی است برای آن ها فقط جزئی از زندگی و وسیله ای برای رسیدن به هدف زندگی است   در این کتاب بخشی از پروانگی های شهید مظلوم غلام رضا پروانه مهمان نگاه شماست از پیله تا پرواز شهیدی که مثل بیشتر شهدای جنگ تحمیلی از طبقۀ مستضعفین بود همان طبقه ای که بار اصلی پیروزی انقلاب و سپس دفاع از آن در هشت سال دفاع مقدس را بر دوش کشید همان طبقه ای که پیر جماران صاحبان انقلاب و ولی نعمتانِ خود و دیگران خطابشان می کرد؛ اما امروز دیگر نامشان کمتربرخوردار قشر آسیب پذیر یا طبقۀ فرودست است   عشایرزاده بود در روستا متولد شد و در جنوب شهر بالید یتیم که شد سختی های زندگی اش دوچندان شد اما چه چیز بهتر از سختی برای رهیدن از پیلۀ راحت طلبی یتیمی کار سختی کمی درس مدرسه و بیشتر مطالعه یک به یک اسباب دریدن پیله های خودخواهی و ناآگاهی و بی توجهی به رشد معنوی در دنیا را فراهم کرد و غلام رضا پروانه را گام به گام به پروانه شدن نزدیک اولین بار برای رسیدن به نور با فرار از گارد شاهنشاهی پرواز کرد و با شروع جنگ به نور رسید  خبری از غلام رضا پروانه بعد از شهادت باز نیامد پیکرش 36سال در هور مفقود ماند؛ هرچند در این مدت دو بار تشییع شد یک بار روحش و بار دیگر به جای پیکر شهیدی که هم نامش بود اما تیر1398 آزمایش دی اِن اِی ثابت کرد پاره استخوان های تازه تفحص شده در منطقۀ عملیاتی خیبر به غلام رضا پروانه تعلق دارد و این گونه بعد از 36 سال به آغوش شهرش برگشت  تحقیق زهره فرهادی صدر  تدوین هادی برادران فیروزآبادی