کتاب من پیش از تو اثر جوجو مویز ترجمه ملیحه وفایی نشر ملینا در بخشی از متن این رمان می خوانید  رهبر ارکستر در جایش قرار گرفت دو بار بر روى تریبون زد و سکوتى عظیم همه جا را فرا گرفت سکون و انتظار را در سالن حس مى کردم آن گاه رهبر ارکستر چوب دستى اش را پایین آورد و ناگهان صدا در سراسر سالن پخش شد موسیقى را مانند ماده اى فیزیکى حس مى کردم؛ فقط وارد گوش هایم نمى شد بلکه در من جارى مى شد در اطرافم مى گذشت و من را به لرزه در مى آورد باعث مى شد که پوستم مور مور شود و کف دست هایم عرق کند ویل نگفته بود که شنیدن موسیقى در سالن چه حسى دارد فکر مى کردم باید خسته کننده باشد اما آن موسیقى زیباترین چیزى بود که تا آن موقع شنیده بودم  و شنیدن آن موسیقى باعث مى شد چیزهاى غیرمنتظره اى وارد تخیلاتم شوند همان طور که آن جا نشسته بودم متوجه شدم چیزه هایى راهشان را به ذهنم باز مى کنند که براى سال ها به آن ها فکر نکرده بودم احساسات قدیمى از درونم پاک مى شدند افکار و ایده هاى جدید به ذهنم مى آمدند انگار ادراکم داشت گسترش مى یافت  بیش از حد احساساتى شده بودم اما نمى خواستم تمام شود مى خواستم تا ابد همان جا بنشینم نگاهى به ویل انداختم او هم ناخودآگاه در موسیقى و تخیلاتش غرق شده بود رویم را برگرداندم ترسى غیرمنتظره مرا از نگاه کردن به او بر حذر مى داشت؛ از آنچه ممکن بود احساس کند وحشت داشتم؛ از چیزى که از سر گذرانده بود از عمق نقصانش و وسعت ترس هایش زندگى ویل ترینور چیزى فراتر از تجربه و ادراک من از زندگى بود من چطور مى توانستم به او بگویم چطور باید زندگى کند؟