مرغ آمین کد 1217 مرغ آمین چوبیمناسب برای آویز ماشین رنگ ودکوپاژ  مرغ آمین درد آلودی است کاواره  بمانده رفته تا آنسوی این بیداد خانه باز گشته رغبتش دیگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه نوبت روز گشایش را در پی چاره بمانده  می شناسد آن نهان بین نهانان  گوش پنهان جهان دردمند ما جور دیده مردمان را با صدای هر دم آمین گفتنش آن آشنا پرورد می دهد پیوندشان در هم می کند از یاس خسران بار آنان کم می نهد نزدیک با هم آرزوهای نهان را  بسته در راه گلویش او داستان مردمش را  رشته در رشته کشیده  فارغ از عیب کاو را بر زبان گیرند بر سر منقار دارد رشته ی سردرگمش را  او نشان از روز بیدار ظفرمندی است با نهان تنگنای زندگانی دست دارد از عروق زخمدار این غبارآلوده ره تصویر بگرفته از درون استغاثه های رنجوران در شبانگاهی چنین دلتنگ می آید نمایان وندر آشوب نگاهش خیره بر این زندگانی که ندارد لحظه ای از آن رهایی می دهد پوشیده خود را بر فراز بام مردم آشنایی  چون نشان از آتشی در دود خاکستر می دهد از روی فهم رمز درد خلق با زبان رمز درد خود تکان در سر وز پی آنکه بگیرد ناله های ناله پردازان ره در گوش از کسان احوال می جوید چه گذشته ست و چه نگذشته است  سرگذشته های خود را هر که با آن محرم هشیار می گوید  داستان از درد می رانند مردم در خیال استجابتهای روزانی  مرغ آمین را بدان نامی که او را هست می خوانند مردم                                      DeccoGallery