رمان quotتن  هاquot  bاز متن کتاب bصورت فرهاد را وسط جمعیت می بینم امّا نمی فهمم دارد می خندد یا محو بازی بی کلام من شده جایی که باید می نشینم چشم هام را می بندم تا تحمل نگاه ها راحت تر شود اگر عمو جواد می رفت بازیگر می شد و زیر نگاه آدم ها راه می رفت و حرف می زد و می خندید و اشک می ریخت برای یک عده تماشاچی شاید هیچ وقت احساس تنهایی نمی کرد این تنها فکری است که الان آمده توی سرم عموجواد برای فراز از تنهایی هیچ کس را پیدا نکرد و درد کشید و کشت خودش را توی ذهنم کفنی که پژمان تن من کرده می کنم تن عمو جواد پژمان راست می گفت این جا اصلاً شبیه قبر نیست