مردم در سیاست ایران پنج پژوهش موردی  این کتاب پنج پژوهش موردی با عنوان های نقش جمعیت های مردمی در انقلاب مشروطه ی ایران نقش جمعیت های مردمی در سیاست ایران؛ ۱۳۳۲ـ۱۲۸۵ نقش جمعیت های مردمی در انقلاب ایران کمونیسم و مسئله ی اشتراک در ایران حزب توده و فرقه ی دموکرات و شکل گیری پرولتاریا در ایران مدرن ۱۳۳۲ـ۱۳۲۰ است   بهرنگ رجبی مترجم اثر درباره ی این کتاب می گوید نقش و جایگاهِ مردم در سیاست از همان آغاز بخشی مهم از فعالیت های پژوهشی یرواند آبراهامیان بوده در تاریخ نگاری هایش بیشتر تمرکز داشته روی تحولاتی که آدم ها به واسطه ی خیابان باعث شده اند تا تغییراتی که سیاستمداران سرِ میز مذاکره حاصل داده اند او راویِ فشارهای از پایین است تا چانه زنی های در بالا ــ و در این مقاله هایش بیشتر از همه ی جاهای دیگر هم   دو مقاله ی نخست کتاب اواخرِ دهه ی شصتِ میلادی نوشته شده اند اولی به نقشِ جمعیت های مردمی در تحولاتی می پردازد که نهایتاً به انقلابِ مشروطه انجامید و دومی رد این اثرگذاری های مردمی را تا مقطعِ کودتای 1332 پی می گیرد مقاله ی سوم که چهل سالی بعدتر از آن دو مقاله نوشته شده سهمِ جمعیت های مردمی را در پیشبرد و پیروزیِ انقلابِ 1357 می سنجد و ضمناً نشان می دهد دلبستگی به بررسیِ جایگاهِ مردم در سیاست همه ی عمرِ پژوهشیِ آبراهامیان ادامه و دوام داشته چهارمی مقاله ای است درباره ی سرخوردگیِ جمعی مردمی و بنیان گذارانِ فرقه ی دموکراتِ آذربایجان از سازمانی سیاسی حزبِ توده و رو آوردن شان به مبارزه ی خودبنیاد و پنجمی که متن ویراسته ی یک سخنرانی دانشگاهی است گزارشی از فراز و فرودهای جنبش کارگری ایران می دهد در مقطعی کوتاه از تاریخِ ایران مدرن که آدم های خیابان توانستند بسیاری از خواسته های شان را به حاکمان تحمیل کنند