اروند و خاطرۀ اولین قایق شهید حسین دهستانی انتشارات مُلک اعظم  معجزه و توسل جز جدانشدنی مردان شهید واقعی است در این کتاب هم مثل خاکهای نرم کوشک و بزم باران اعجاز را می بینیم به شرط تغییر و تلاش و توکل و توسل شهید دهستانی حال معنوی خاصی در دعای امین اللـه دارد که دیگران ندارند این عرفان او را کم کم از عالم ماده جدا کرده یک شب طوری از قیامت سخن می گوید انگار دارد به عینه عالم ملکوت را می بیند و همین طور تیرهایی که به بدنش اصابت نکرد و عملیاتش در اروند اینها امثال حاج قاسم های ناشناس هستند که کم نیستند اما گرفتاری ها روزمرّه نباید ما را از آنها غافل کند اللهم مرزقنا حق معرفتک به حق شهدا و الصدیقین این شما و بخشی از کتاب  یکهو دیدم یکی از نیروهای دشمن از آن طرف تپّه پیدایش شد او هم درست مثل من داشت چهار دست و پامی آمد همین که به هم برخورد کردیم او خندیدو من هم خندیدم چشمم که به اسلحه اش افتاد یادم افتادکه خودم اسلحه ندارم یک آن نامردی طرف گل کردو سریع اسلحه را گرفت رو به من تا بلند شدم دستش رفت رو ماشه حتّی فرصتی برای گفتنِ شهادتین نماند تو آنِ واحد چندین گلوله از اسلحه اش خارج شد اوّلش فکر کردم که تیر خورده ام ام دقّت که کردم دیدم گلوله ها هیچ کدامشان به من نخورده اند در واقع همه از کنارم رد شده بودند حتّی به سرو صورتم هم که دست کشیدم دیدم سالم است فهمیدم لطف الهی حائلی بین من و تیر های او کشیده است؛ به گمانم آن عراقی شاید در حین تیراندازی به من دو سه تا خشاب را خالی کرد