کتاب سالار تکریت  خاطرات آزاده جانباز سید حسین سالاری سالار تکریت نوشته مصطفی زمانی فر مجموعه ای از خاطرات اسارت جوان 18 ساله یزدی به نام سیدحسین سالاری در اردوگاه 11 تکریت رژیم بعث عراق است چشم که باز کردم آن اسیر مجروح دیگر کنارم نبود دیدم یک کیسه خون به من وصل کرده و روی آن نوشته اند اسیر ایرانی سیّدحسین سالاری به نگهبان عراقی نگاه کردم حدوداً هجده نوزده ساله و همسنّ خودم بود با حالت ترّحم به من نگاه میکرد در این لحظات تشنگی فشار زیادی میآورد با توجّه به نوع نگاه سرباز و حالتش به خود جرات دادم و خطاب به او با زبان عربی دست و پا شکسته گفتم مای بارِد بلند شد و رفت وقتی آمد یک پارچ آب آورد خیلی گرم بود یک جرعه خوردم و دوباره گفتم مای بارِد چیزی نگفت و دوباره رفت اینبار مقداری آبِ سرد آورد از ذهنم گذشت که ای کاش می شد اسلحه اش را بگیرم و از اینجا فرار کنم ولی وقتی به پایم نگاه کردم دیدم فعلاً بهترین جا برای من روی همین تخت است  چند ساعتی به همین منوال و بدون هیچ اتّفاقی گذشت فرصتی شد تا بعد از چند روز چشم برهم بگذارم و بخوابم با صدای سربازِ نگهبان بیدار شدم یک نفر با لباس پرستاری آمد و تخت مرا داخل یک اتاق برد دو سه نفر با لباس پرستاری و چندنفر با لباس نظامی ایستاده بودند  دو سه روز در همین وضعیّت به سر بردم نه سِرُم وصل کرده بودند نه به من غذا میدادند و نه رسیدگی می شد تنها مقداری آب داده بودند و یک کیسه ی خون که غذای بدنم را تامین می کرد شاید زنده ماندنم به یک معجزه شبیه بود از آن سرباز مجروحِ اهل مشهد دیگر خبری نداشتم چون او را برده بودند