کتاب شیار 143 درآن سال ها جوانان و نوجوانان بسیاری نیمکت های چوبی را رها کردند و رفتند تا زندگی را جای دیگری بیاموزند شیار143 راوی همان آدم هاست دست برد و جمجمه را برداشت  این از آنِ جعفر بوده یعنی؟ این استخوان یعنی روزی میان سر جعفر بوده؟یعنی از آن دو سوراخ به من نگاه می کرد و می خندید؟ ابروهای پیوندی اش پس کجا بود؟ گونه های سرخ و همیشه شرم‍  زده اش؟ دست های اختر لرزید و سست شد با دست های لرزان دستمال سبزی از زیر جلیقه اش درآورد جمجمه را مثل شیئی مقدس و با عظمت روی دستمال گذاشت دست هایش هنوزمی لرزید جمجمه را نگاه کرد و لب هایش را جلو آورد