نان محلی حلوایی زرین 1 عددی  نان محلی حلوایی بسیار خوش طعم و عطر تهیه شده از مواد عالی و تازه پخت شده در تنور به روش سنتی نان محلی عالی  حلوایی    نان زرین  سوقات شمال متاسفانه با ورود فرهنگ شهرنشینی  در روستا خیلی از مراسم و آداب از یاد و خاطره ها فراموش شده اند از آن جمله می توان به مراسم پخت نان اشاره نمود   دیگر در روستا خبری از تنورهایی که با ملاتی از گل و موی بز ساخته می شد نیست   دیگر از بوی  دود تنور که هنگام صبح قبل از طلوع آفتاب به مشام می خورد و انسان  را از خواب بیدار می کرد  خبری نیست   دیگر از بوی نان تازه که صبح گاهان مشام  را  نوازش می کرد و بوی نان سوخته که انسان را از خواب ناز صبح گاهی بیدار می کرد خبری نیست   دیگر از نان اول تنوری  گرده  فتیر  تنکه و  خبری نیست   همکنون در روستا نیز تهیه نان  ماشینی شده  و دیگر نمی توانیم  به سراغ نون دانهای گلی برویم  و یک نون خشک برداریم  آب بزنیم  و بخوریم   دیگر خبری از خاله آرا ها نیست تا  تنوری  از گل بسازد   باید حسرت آن روزها را خورد        مقدمات پخت نان      برای پخت نان در ابتدا  یک روز قبل خمیر را تهیه می کردند و به مدت  ده تا دوازده ساعت می گذشت تا خمیر عمل بیاید لذا جهت تهیه خمیر سفره  آردی  بود با لانجین و مایه خمیر   مایه خمیر معمولا مقداری از خمیری بود که سری قبل با آن نان پخته بودند و آن را لای سفره آرد نگهداری میکردند تا ترشیده  شود و به عنوان مخمر  در خمیر بعدی استفاده شود  کاری که آلان جوش شیرین می کند اما آن کجا و   لانجین ظرفی سفالین و بزرگ  بود که داخل آن خمیر می کردند   سفره آرد هم  سفره ایی بود که داخل آن  مقداری آرد وجود داشت و در زمان تهیه خمیر و پخت نان پهن می شد تا برکات خدا بر زمین نریزد       تهیه خمیر    مقداری  آب داخل لانجین ریخته می شد و مایع خمیر داخل آن حل می شد و بعد از آن آرد را داخل آن می ریختند و یک نفر آنرا ورز می داد تا ورز بیاید  بعد از عمل آمدن آنرا به مدت حد اکثر دوازده ساعت به حال خود رها می کردند تا خمیر عمل بیاید      پخت نان           جهت پخت نان باید تنور گرم می شد لذا در سحرگاه  در داخل تنور  آتش روشن می کردند و هیزم ها معمولا چوب و بته بود یا تاپاله وهیمه بته خار و خاشاکی بود که از کوه می آوردند وتاپاله و هیمه از فضولات گاو و گوسفند تهیه می شد   بعد از گرم شدن تنور و عمل آمدن خمیر وسایل پخت نان  دور تنور چیده می شد که عبارت بودند از   1 سفره آرد  2 تخته خانه  وسیله ایی که روی آن  خمیر را پهن می کردند  3 تیر خمیر پهن کنی  وردنه   4 ناون کوچک و بزرگ  جهت زدن نان به تنور  5 سیخ  آتش کش  انبر  6 در بازنه  بازنه سوراخی است جهت  ورود هوا به تنور که موقع پخت نان وسیله ایی به نام  در بازنه  بسته می شد تا زغالهای  تنور دیرتر به خاکستر تبدیل شوند   بعد تهیه لوازم تعدادی از خانم های محل جمع می شدند و با کمک همدیگر شروع به پخت نان می کردند و معمولا نان مصرفی یک ماه پخته می شد   از باشکوه ترین این مراسم  پخت نان شب عید بود که که معمولا انواع نان ها از قبیل گرده  فتیر  نون شیرین و  پخته می شد مال آوا