جوراب روفرشی زنانه پاپوش و جوراب روفرشی بانوان جوراب پوشاکی بافته شده از نخ نایلون یا کاموا است که برای پوشاندن پا از آن استفاده می شود پیدایش نخستین جوراب ها برمی گردد به یونان باستان مردان کارگر و برده ها در دوران یونان و مصر باستان جوراب های بلند می پوشیدند و زنان رومی در خانه های خود نوعی جوراب ساق کوتاه به پا می کردند  جوراب های کوتاه نخی یا ابریشمی هم چندین قرن در چین و ژاپن استفاده می شد این جوراب های ساق کوتاه در قرن دوازدهم در اروپا به جوراب های ساق بلند تبدیل شد شلوارهایی که مردان می پوشیدند بسیار چسبنده و تنگ شد که از کمر تا پایین پا را می پوشاند مانند ساق های امروزی زنان هم جوراب های بلندی می پوشیدند که در زانو با کش جوراب نگاه داشته می شد اولین ماشین کشبافی را در سال 1589 در انگلستان ساخته شد و نکتهٔ جالب توجه این است که سازندهٔ آن یک کشیش انگلیسی به نام ویلیام لی بود در آن دوره جوراب های نخی و ابریشمی الیاف موردپسند و رایج میان مردم بود در آن زمان راه های بسیار متفاوتی برای پوشیدن جورابی های ساق بلند وجود داشت گاهی اوقات در فصل های سرد چندین جفت جوراب ابریشمی را باهم می پوشیدند در قرن هفدهم زمانی که چکمه های بزرگ به دنیای مد وارد شد نوعی پاپوش کتانی زیر چکمه پوشیده می شد تا از جوراب ابریشمی محافظت کند مردان تا اواخر قرن هجدهم جوراب های بلند ابریشمی به همراه کش و بند جوراب می پوشیدند اما از آن زمان به بعد شلوارهای بلند و جوراب های کوتاه پدیدار شد که تا حالا همچنان مد باقی مانده است