دیدم که جانم میرود زندگینامه شهید مصطفی کاظم زاده دوران دفاع مقدس گنجینه  تمامی ناپذیری است که هرچه بیشتر به اعماق آن می رویم با ابعاد تازه تر و جذاب تری از آن روبرو می شویم یکی از این ابعاد جذاب و کمتر دیده شده رفاقت بین رزمندگان بوده است رفاقتی که گاه آدم ها را از برادر خونی بهم نزدیک تر می کرده است و آن قدر ریشه دار و عمیق می شده که تبدیل به اخوت و برادری واقعی می شده است    ماجرای بین حمید داوود آبادی و شهید مصطفی کاظم زاده نیز از همین برادری هاست دو نوجوان کم سن و سال که در روزهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی با هم آشنا می شوند و بعد از آن هم با هم راهی جبهه شده اند و در نهایت نیز شهادت مصطفی او را از حمید که برادر واقعی اش شده بود جدا می کند    شرح رفاقت حمید و مصطفی آن قدر شیرین است که وقتی به لحظه ی جدایی آن دو می رسد حمید می گوید دیدم که جانم می رود