رس عسل طبیعی رس بستن عسل و فرق آن با شکرک   شکرک زدن عسل نه تنها دلیل بر بدی وتقلبی بودنش نیست بلکه برعکس معرف آنست که عسل کاملا سالم بوده و به هیچ وجه با شکر مخلوط نشده است و این خلاف تصور غلط و رایج در ایران است که عسل شکرک زده و سفت شده را تقلبی میدانند خاصیت بلوری شدن شکرک زدن عسل به عواملی متعددی بستگی دارد که عبارتنداز  1درجه حرارت محیط برای عسل دمای 14 درجه سانتی گراد مطلوب ترین محیط برای تبلور است به همین دلیل است که در فریزر گذاشتن عسل برای امتحان  شکرک زدن  گویا نیست و همیشه عسل ها از این آزمایش سربلند بیرون می آیند 2 دیاستاز آمیلاز دیاستازها ذرات خیلی ریز عسل را به خود جذب کرده و باعث ته نشینی و کدر شدن آن می گردد این خاصیت فقط درعسل های طبیعی می شود فقط دیاستاز قادرند ذرات عسل را متبلور نموده و باعث شکرک زدن آن گردند و حال آنکه عسل تقلبی به علت نداشتن دیاستاز صاف و روشن باقی می ماند بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که اگر عسل بعد از مدتی شکرک زد حتما طبیعی و سالم است  برخلاف تصور مردم  و هرگاه آن ته نشین نشد می تواند مصنوعی یا تقلبی باشد  عسل در فصل زمستان و در دمای پایین تر از 14 درجه سانتیگراد شروع به شکرک زدن می کند چون در این دما چسبندگی خود را از دست می دهد و مواد خارجی آن شروع به رسوب می کند و هسته های متبلور را به وجود می آورند آنچه در عسل متبلور می شود در واقع گلوکز هیدرات است و میزان آن به مقدار آب عسل بستگی دارد به این ترتیب عسل ها با رطوبت بالا سریعتر از عسل های با رطوبت کم شکرک می زنند هر چه گلوکز عسل بیشتر باشد زودتر شکرک می زند به طوری که گلوکز در غلظت 30 تا 70 درصد و فروکتوز به میزان 78 تا 90 درصد شکرک می زند البته شکرک زدن به میزان دما نیز بستگی دارد