کتاب پوتین قرمزها  خاطرات مرتضی بشیری بازجو و مدیر مسئول جنگ روانی قرارگاه خاتم الانبیا خاطرات مرتضی بشیری بازجو و مدیر جنگ روانی ایران و عراق در سال های 1365 تا پایان جنگ با عنوان پوتین قرمزها با نگارش فاطمه بهبودی است جنگ و درگیری به مرحله ای رسیده بود که ارتش عراق بدون تفکر و برنامه ریزی تیپ و گردان سازماندهی می کرد و به جلو می فرستاد آن ها می خواستند با بالا بردن حجم نیرو و آتش بچه های ما را بترسانند و پس بزنند نکتت جالبی که از بازجویی رابح دریافتم این بود که نیروهای ما توانسته بودند سه تیپ عراق را منهدم کنند و از مجموع واخورده های انهدامی تیپ جدیدی ترتیب بدهند در حالی که ما در اولین روزهای عملیات کربلای 5 به سر می بردیم چنین اطلاعاتی از وضعیت روحی ارتش عراق برای ما مغتنم بود  فرماندهی تیپ 94 رابح محمد یاسین الصوفی سرهنگ پیادت ضعیف و بی فایده ای بود که به دلیل بی کفایتی زودتر از موعد بازنشسته شده بود چون کار رزمی نکرده بود و بیشتر تئوری و نظامی می دانست به ناچار در سمت فرمانده تیپ واخورده ها فرستاده شده بود و به نظر می آمد به کار او امیدی هم نداشتند  صدای اذان از بلندگوی سولت نماز جماعت قرارگاه امام علیع بلند شد به خود آمدم و دیدم غروب شده کار را تعطیل کردم و وضو گرفتم تا خودم را به صف نمازگزاران رساندم رکعت اول تمام شده بود و مکبر بِِحَولِ الله وَ قُوَّته اَقومُ وَ اًقعُد را می گفت در صف آخر ایستادم که رکعت دوم را قامت ببندم که صدایی به زبان عربی نظرم را جلب کرد هَذه صَلوتِکُم غَلبتُ عَلینا الله یَنصُرکم لِانّکُم مُصَلین  برگشتم و به پشت سر نگاه کردم چهار افسر ارشد عراقی با چشم های بسته از مقابل سوله رد می شدند یک عقاب و یک ستاره در طرفین شانه های افسری که حرف می زد حکایت از سرهنگ دوم بودنش داشت او اندامی ورزیده پوستی روشن پیشانی برجسته سری طاس و سبیلی پرپشت و سیاه داشت که بالای لب منظم قیچی شده بود  قامت بستم صدای سرهنگ دور شد نماز خواندم و به اتاق اطلاعات رفتم سرهنگ دوم روی نزدیک ترین صندلی به بازجویِ دومین اتاقِ بازجویی لمیده بود چشم بند سیاه را برداشته بود و می شد چشم های درشتی را دید که در عمق آن قساوت یک فرمانده بعثی خوابیده برخلاف دیگر افسرانی که با او اسیر شده بودند مضطرب نبود یک بند حرف می زد و بیش از حد از زبان بدن کمک می گرفت