کتاب مدافعان حرم  زندگینامه و خاطرات چهل شهید مدافع حرم حضرت زینب سلام ا علیها به همراه زندگینامه کرامات و عنایات حضرت زینب سلام ا علیها اولین کتاب مدافعان حرم برگرفته از زندگینامه و خاطرات چهل شهید مدافع حرم حضرت زینبس به همراه زندگینامه است خداوند درباره ی اهمیت خوش اخلاقی و برخورد خوب با مردم به رسول خود در قرآن می فرماید اگر اخلاق تو تند بود مردم از اطراف تو می رفتند  یکی از کسانی که به این آیه به خوبی عمل کرد زنده یاد حجت الاسلام ابوترابی مسئول امور آزادگان بود در این رابطه ذکر چند حکایت خالی از لطف نیست  آقای ابوترابی زمانی که در اردوگاه اسرا در عراق بود زیر شدیدترین شکنجه ها قرار داشت اما هیچ گاه آه و ناله نکرد  افسر ارشد اردوگاه که بسیار ایشان را شکنجه می کرد ترفیع درجه گرفت و سرهنگ شد مراسم جشن برای او در اردوگاه برگزار شد همه افسران عراقی به او تبریک می گفتند  آقای ابوترابی از دوستانش خواست تا با کمی آرد و شکر یک کیک کوچک درست کنند بعد کیک را در لای یک پارچه پیچید و به دفتر سرهنگ رفت  ایشان ارشد اردوگاه بود و به نمایندگی از دیگر اسرای ایرانی وارد اتاق سرهنگ شد سرهنگ مثل همیشه با حالتی غرور آمیز گفت چی شده؟ امروز توی جشن ما چی می خوای؟  آقای ابوترابی پارچه را از روی کیک برداشت و گفت ما و اسرا شنیده ایم که ترفیع درجه گرفته اید برای عرض تبریک این کیک را از سهمیه آرد و شکر خودمان برای شما درست کردیم  نمی دانید این برخورد آقای ابوترابی چه تاثیری داشت از آن روز برخورد این سرهنگ با همه اسرا تغییر کرد  اما حکایت عجیبی که می خواهم نقل کنم مربوط به اردوگاه تکریت 5 است در آنجا مسئول شکنجه اسرای ایرانی جوانی بود به نام کاظم عبدالامیر مزهر النجار معروف به کاظم عبدالامیر  آقای اوحدی رئیس سازمان حج و زیارت که خود از آزادگان دفاع مقدس است می گوید یکی از برادران کاظم اسیر رزمندگان ایرانی بود برادر دیگرش در جنگ کشته شده بود و خودش نیز بچه دار نمی شد با این اوصاف کینه خاصی نسبت به اسرای ایرانی داشت انگار مقصر همه مشکلات خود را اسرای ایرانی می دانست  در این میان آقای ابوترابی را بیشتر اذیت می کرد او می دانست آقای ابوترابی فرمانده و روحانی انقلابی است از این رو ضربات کابلی که نثار آن مجاهد می کرد شدت بیشتری نسبت به دیگر اسرا داشت اما هیچ گاه مرحوم ابوترابی شکایت نکرد و همواره به او احترام می گذاشت  کاظم از هر فرصتی برای شکنجه روحی روانی و جسمی اسرا به ویژه آقای ابوترابی استفاده می کرد ما هم به جسارت های او عادت داشتیم  تنها حسن کاظم عبدالامیر شیعه بودنش بود از خانواده خوبی بهره برده بود خانواده او به روحانیون و سادات احترام می گذاشتند اما آقای ابوترابی آنجا حکم یک اسیر را داشت نه یک روحانی سید تا اینکه یک روز کاظم با حالت دیگری وارد اردوگاه شد  یک راست به سمت سید آزادگان آقای ابوترابی رفت و گفت بیا اینجا کارت دارم ما تعجب کردیم گفتیم لابد شکنجه جدید و   اما از آن روز رفتار کاظم با ما و خصوصاً آقای ابوترابی تغییر کرد دیگر ما را کتک نمی زد حتی به آقای ابوترابی احترام می گذاشت برای همه ما این ماجرا عجیب بود تا اینکه از خود آقای ابوترابی سوال کردیم چرا از آن روز که کاظم با شما صحبت کرد رفتارش تغییر کرده؟  ایشان هم ماجرای آن روز را نقل کرد و گفت کاظم عبدالامیر در آن روز به من گفت خانواده ما شیعه هستند و مادرم بارها سفارش سادات را به من کرده بود بارها به من گفته بود مبادا ایرانی ها را اذیت کنی  اما مادرم دیشب خواب حضرت زینبع را دیده و حضرت زینبع نسبت به کارهای بنده در اردوگاه به مادرم شکایت کرده  صبح مادرم بسیار از دستم ناراحت بود و از من پرسید آیا در اردوگاه ایرانی ها را اذیت می کنی؟ حلالت نمی کنم حالا من آمده ام که حلالیت بطلبم  کم کم به مرور زمان محب حاج آقا بوترابی در دل او جا باز کرد او فهمیده بود آقای ابوترابی روحانی و از سادات است برای همین حتی مسائل شرعی خود و خانواده اش را از حاج آقا می پرسید  آقای اوحدی ادامه دادند بعد از آن روز رفتار کاظم با اسرای ایرانی به ویژه شهید ابوترابی بسیار خوب بود تا اینکه روزی قرار شد آقای ابوترابی را به اردوگاه دیگری منتقل کنند کاظم بسیار دلگیر و گریان بود به هر نحوی بود سوار ماشینی شد که آقای ابوترابی را به اردوگاه دیگری منتقل می کرد  بعدها جویای احوال کاظم از آقای ابوترابی شدیم که ایشان گفت آقا جان کاظم فرد بسیار مومن و محترمی است در طول مسیر راجع به اهل بیت ع قرآن و احکام سوالات متعددی کرد بنده هم پاسخ هایش را دادم در واقع کاظم می خواست در طول مسیر تا اردوگاه بعدی نیز از حضور مرحوم ابوترابی بهره مند شود او شدیداً علاقه مند به این سید بزرگوار شده بود  کاظم عبدالامیر یک شیعه عراقی بود که گذر زمان از او یک شیفته حقیقی ساخت مرید حاج آقا ابوترابی شد تحولات عجیبی در او به وجود آمد و گرایشش به سید آزادگان از او شخصیت دیگری خلق کرد او یکی از تاثیرات شگرفت اخلاقی سید آزادگان بود که افراد را جذب خود می کرد و افراد بی آنکه خود متوجه وضعیت باشند شیفته او می شدند  روزها گذشت تا اینکه اسرای ایرانی آزاد شدند کاظم برای خداحافظی با آنان به خصوص سید آزادگان تا مرز ایران آمد  او پس از مدتی نتوانست دوری حاج آقا ابوترابی را تحمل کند و به هر سختی بود راهی ایران شد او برای دیدن حاج آقا به تهران آمد وقتی فهمید حاج آقا ابوترابی در مسیر مشهد و در یک سانحه رانندگی مرحوم شده اند به شدت متاثر شد برای همین به مشهد و سرمزار آقای ابوترابی رفت و مدت ها آنجا بود