کتاب روح گریان من اثر  کیم هیو هی  نقد و بررسی کتاب روح گریان من   مدار 38 درجه ی شمالی سرنوشت های زیادی را تغییر داده است شاید عجیب به نظر برسد اما عبور از این خط جغرافیایی آرزوهای آدم های زیادی بوده است آدم هایی که می خواستند کنار خانه و خانواده شان باشند آدم هایی که روزی با امید به زندگی بهتر به کره شمالی پا گذاشتند و آدم هایی که خواسته اند از کره شمالی فرار کنند مدار 38 درجه جایی است که پس از جنگ جهانی دوم به عنوان مرز دو کره تعیین شد و حکومتی کمونیستی در شمال و حکومتی امپریالیستی در جنوب تشکیل شد از آن روز تا به امروز دو کره مناقشات زیادی را پشت سر گذاشته اند حکومت کره شمالی آرمانی به نام اتحاد مجدد دو کره تحت حکومت کمونیستی را از آغاز در دستور کار قرار داد برای تحقق این هدف جنایت های زیادی اتفاق افتاده و زندگی های بسیاری نابود شده است کتاب پیش رویتان رمان نیست روایت واقعی زندگی زنی است که تحت آموزه های حکومت کیم سونگ ایل به جاسوسی خطرناک تبدیل شد و یکی از تراژدی های قرن بیستم را رقم زد  حادثه انفجار هواپیمای کره جنوبی 1987  کمی کمتر از یک سال پیش از برگزاری المپیک تابستانی 1988 سئول در حالی که کره جنوبی در تب وتاب برگزاری این رویداد به سر می برد یک پدر و دختر ژاپنی سوار هواپیمای 858 کره جنوبی شدند که از بغداد به سئول می رفت  در مسیر بازرسی پیش از سوارشدن به هواپیما مامور زن فرودگاه بغداد باتری های رادیویی را که همراه دختر بود ضبط کرد و به او گفت اجا زه ی همراه داشتن آن ها را ندارد پدر دختر وارد ماجرا شد و با تهدید مامور به شکایت به سفارت بغداد در توکیو باتری ها را پس گرفت شاید اگر این مامور مقاومت بیشتری می کرد اتفاق دیگری رقم می خورد و سرنوشت 115 سرنشین هواپیمای 858 عوض می شد  به هرحال این پدر و دختر داخل هواپیما شدند و زمان توقف کوتاه هواپیما در ابوظبی آن را ترک کردند 29 نوامبر 1987 بود هواپیما به مقصد بانکوک و سئول از جا برخاست اما هرگز به مقصد نرسید و در هوا منفجر شد  پدر و دختر ژاپنی در واقع کیم هیون هی  وکیم سونگ ایل جاسوسان کارکشته ی کره شمالی بودند که به دستور رهبر عزیز کیم جونگ ایل وظیفه ی بمب گذاری در این هواپیما را بر عهده داشتند کره شمالی تصور می کرد برگزاری المپیک وجهه خوبی به کره جنوبی در جهان می دهد و در نتیجه در تلاش بود مانع برگزاری این رویداد شود انفجار این هواپیما یکی از برنامه هایی بود که کره شمالی برای رسیدن به هدفش به اجرا در آورد آن ها می خواستند رعب و وحشت ایجاد کنند تا شاید مقامات مسئول از برگزاری این بازی ها پشیمان شوند یا کشورهای دیگر حاضر به سفر به کره جنوبی نشوند  کیم هیون هی؛ جاسوسی از کره شمالی   کيم هيون هی سال 1962 در گاسونگ کره شمالی به دنیا آمد پدرش عضو حزب بود و در وزارت امورخارجه کره شمالی منصب مهمی داشت کیم هیون هی سال های ابتدایی کودکیش را در کوبا گذراند او سپس به کره شمالی برگشت و در پیونگ یانگ تحصیلاتش را ادامه داد  کیم هیون هی پس از پایان دبیرستان موفق شد به دانشگاه کیم ایل سونگ برود و در دانشکده زیست شناسی تحصیل کند اما مدتی بعد با پیشنهاد پدرش به کالج زبان های خارجی پیونگ یانگ رفت و به تحصیل در رشته ی زبان ژاپنی مشغول شد همین اتفاق زندگی او را تغییر داد او به عضویت حزب در آمد و به عنوان جاسوس کره شمالی آموزش های سخت نظامی را گذراند پس از آن هیون هی با نام مستعار اوک هوا زندگی کرد  ماموریت بزرگ او برای دولت کره شمالی بمب گذاری هواپیمای 858 بود که با موفقیت انجام شد هر چند او و هم دستش پس از پایان ماموریتشان درحالی که قصد فرار به رم از طریق بحرین را داشتند در فرودگاه بحرین دستگیر شدند هر دوی آن ها سیانور به همراه داشتند و موظف بودند خودکشی کنند مامور کیم سونگ ایل خود کشی کرد اما هیون هی با وجود جویدن سیانور زنده ماند و به مقامات کره جنوبی تحویل شد او در دادگاهی در کره به مرگ محکوم شد اما رئیس جمهور وقت کره جنوبی رو تائه وو علی رغم فشارها و مخالفت ها  او را عفو کرد تائه وو معتقد بود هیون هی به دلیل شست وشوی مغزی در کره شمالی دست به چنین کاری زده است و باید فرصتی برای زندگی دوباره به او داد   کیم هیون هی اکنون مادر دو فرزند است و به زندگی مخفیانه اش در کره جنوبی ادامه می دهد درباره کتاب روح گریان من   كيم هيون هی از فرصت زندگی دوباره اش برای نوشتن کتاب روح گریان من استفاده کرده است این کتاب خودزندگینامه ایست که سال 1993 در کره جنوبی منتشر شد روح گریان من حقایق دردناکی را درباره ی رژیم کمونیستی کره شمالی آشکار می کند  هیون هی مقدمه ی کتابش را با ترسیم دادگاهش آغاز می کند و از احساسش می نویسد من مسئول مرگ 115 انسان بودم ولی عجیب آن که تا قبل از قدم گذاشتن به آن دادگاه متشنج تا این حد با تاثر و ترسم از کاری که انجام داده بودم مواجه نشده بودم گرچه در یک هواپیما بمب گذاری کرده بودم نه انفجار را دیده بودم و نه محل سقوط هواپیما را و تا آن لحظه این حس عجیب را داشتم که از هرگونه جرمی مبرایم؛ انگار اصلا جرمی اتفاق نیفتاده یا تقصیر من نبوده است او ادامه می دهدبزرگ ترین عذاب برای من دیدن چند پیرزنی بود که هنوز کورسوی امیدی داشتند که شاید همه این ها یک شوخی بود و دولت کره جنوبی اعضای خانواده شان را در جایی مخفی کرده و آن ها هنوز زنده اند  او در ادامه با جزئیات زندگیش از روزگار کودکیش در کوبا و سپس پیونگ یانگ می گوید هیون هی در کتاب روح گریان من درباره ی دوران تحصیلش در پیونگ یانگ موضوعات جالبی را مطرح می کند آنچه بیش از همه از صحبت های او می توان فهمید اینست که تنها مسئله ی پراهمیت در مدارس کره شمالی آموزه های مربوط به رهبر کبیر و ایده ها و دستورات او بود آثار شست وشوی مغزی در همه جای کتاب  هيون هي به چشم می خورد  موخره ی کتاب نامه ای است که هیون هی سال 1991 از سئول برای پدر و مادرش نوشت نامه ای دو صفحه ای و ساده که معلوم نیست