کتاب رمان روزی که عمه خورشید مرد خالو به من گفت خورشید بنویس چون آدم ها می آیند و می روند و قصه ها می مانند داستان پسری از نسل ارباب ها اشرف السلطنه من و ثریا را بغل گرفته بود و می بوسید بوی عطر او همه جا را پر کرده بود بوی عطر او به اندازه ی بوی تنباکوی عمه خانم دلم را به هم می زد وقتی دیدم چشم ها به روی او ثابت مانده آرزو کردم که مادرم زشت ترین آدم روی زمین بود و این همه زیبا نبود