کتاب سلام بر ابراهیم 2 ادامه زندگی نامه و خاطرات پهلوان بی مرز شهید ابراهیم هادی  به مردم و جوان هایی که این کتاب را نخوانده اند توصیه می کنم که حتماً به مطالعه این کتاب بپردازند و مطمئن باشند که نگاه و رفتارشان قبل از خواندن این کتاب با بعد از مطالعه آن متفاوت خواهد شد و حتی می توانند تاریخ زندگی خود را دو قسمت کنند یکی قبل از خواندن این کتاب و یکی بعد از خواندن این کتاب بنده مبالغه نمی کنم و مطمئن هستم هر کسی این کتاب را بخواند و با این شخصیت آشنا شود عرض بنده را تایید خواهد کرد حضرت آیت الله العظمی بهجتره می فرمود مطالعه زندگی خوبان به منزله کلاس اخلاق است و شما با مطالعه این کتاب اثر معنوی آن را در وجود خودتان لمس خواهید کردحجت الاسلام پناهیان  آنچنان راویان داستان ها از ابراهیم هادی می گویند که گویی یک فرشته زمینی بوده  است پهلوانی که کسی در کشتی والیبال فوتبال و حتی پینگ پنگ به پایش نمی رسیده اما هیچ وقت اهل خودنمایی نبوده و همیشه ساده و یاری رسان دیگران بوده بهترین و مهمترین خصوصیت شهید ابراهیم در جذب افراد بوده است همیشه در تلاش بوده تا جوانان را از فساد و فحشا دور کند و به آن ها مسیر درست را نشان دهد که خیلی هم در این زمینه موفق بوده بخشی از کتاب منزل ما پشت کلوپ صدری بود من با عباس هادی همکلاس بودم در همسایگی ما منزل یک خانواده مهربان و محترم بود که با آن ها رفت و آمد داشتیم بعد فهمیدم که مادر این خانواده خاله ی عباس هادی است من و برادرم دو قلو بودیم و به خاطر عباس با ابراهیم رفیق شدیم هر بار که او را می دیدیم با یک مشت پسته و بادام به سراغ ما می آمد خیلی ما را تحویل می گرفت بعد متوجه شدم که با همه اینگونه است هر کس یکبار با او برخورد داشت شیفته اش می شد الان نزدیک به شصت سال از خدا عمر گرفته ام از خدا تشکر می کنم که در طول زندگی بخصوص در چند سال اول جوانی ما یکی از بندگان خوب خودش را در مسیر زندگی ما قرار داد باور کنید ما با ابراهیم معنی خوب بودن را فهمیدیم ما با ابراهیم معنای انسانیت را فهمیدیم تمام زندگی من تحت الشعاع آن چند سال است فرزندان من بارها خاطرات ابراهیم را از من شنیده اند من با بسیاری از شهدای محل زندگی کردم یادم هست با ابراهیم رفتیم کوه پای من همان اوایل کار پیچ خورد ابراهیم من را روی کول خودش کشید و حرکت کرد نمی دانید چقدر این مسیر طولانی و سخت بود اگر هر کسی جای او بود می گفت تو بمان تا من برگردم اما او هم می خواست پاهایش قوی شود و هم نمی تواست رفیق نیمه راه گردد یک دماغه ای هست به سمت کولکچال که شیب خیلی تندی دارد انسان بدون بار هم خسته می شود ابراهیم در آن مسیر من را روی دوش خود گرفت و بالا برد واقعا خجالت کشیدم از طرفی به قدرت بدنی او آفرین گفتم