رمان خواب باران تا حالا شده که از دنیا و اتفاقاتش خسته بشی؟ به عدالت و حکمت خدا شک کنی و بهش اعتراض داشته باشی؟ بخوای قصه ی زندگی ات اصلا یه جور دیگه باشه؟؟ یا اگر همینه حداقل درد ورنجش کمتر باشه؟؟ پیشنهاد می کنم یکبار خودت رو تو فضای داستان خواب باران رها کن بی فایده بود فرار از خاطرات گذشته بی فایده بود خاطراتی که دیگر جزئی از وجودش شده بود خاطراتی که هرچه تلاش می کرد از آن ها دورتر شود با کوچکترین نشانه وپتلنگری از زیر خاکستر فراموشی سر در می آورد و وجودش را به آتش می کشاند فکر کرد آدم تا قبل از مرگش چند بار باید جان بکند؟ چند بار باید تکه های روح و روانش را بدهد تا به مرگ برسد؟ برای یک بار مردن این همه جان کندن عادلانه نبود