کتاب آنچه در کربلا گذشت اثر حاج شیخ عباس قمی  معرفی کتاب آنچه در کربلا گذشت  کتاب آنچه در کربلا گذشت نوشتهٔ حاج شیخ عباس قمی و ترجمهٔ میرزا ابوالحسن شعرانی است انتشارات پر این کتاب را روانهٔ بازار کرده است این اثر حاوی مطالب کتاب نَفَسُ المَهموم از این نویسنده است که توضیحی درمورد قیام مختار را نیز به آن ضمیمه شده است  درباره کتاب آنچه در کربلا گذشت  کتاب آنچه در کربلا گذشت؛ نفس المهموم مقتل کامل و معتبری است از شیخ عباس قمی نویسندهٔ کتاب مشهور مفاتیح الجنان که در انتهای آن توضیحی دربارهٔ قیام مختار ثقفی نیز آمده است این کتاب در ۵ باب نوشته شده که این بخش ها عبارت اند از  باب اول در مناقب امام حسین ع و ثواب گریستن بر آن حضرت  باب دوم وقایع پس از بیعت مردم با یزید بن معاویه  باب سوم در وقایع پس از شهادت  باب چهارم پس از شهادت حضرت ابی عبدالله الحسین ع  باب پنجم در ذکر فرزندان امام حسین ع و زوجات آن حضرت  خاتمه در شرح حال توّابین و خروج مختار  این کتاب همان کتاب نَفَسُ المَهموم از حاج شیخ عباس قمی است که نام کامل آن نفس المهموم فی مصیبه سیدنا الحسین المظلوم علیه صلوات الله الملک الحی القیوّم و اسئل الله ان یوفّقنی لاتمامه و الفوز بسعاده اختتامه و ماتوفیقی الاّ بالله علیه توکلت و إِلیه اُنیب بوده است  خواندن کتاب آنچه در کربلا گذشت را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  خواندن این کتاب را به دوستداران مطالعه پیرامون تاریخ روز عاشورا در کربلا پیشنهاد می کنیم  درباره شیخ عباس قمی  شیخ عباس قمی معروف به محدث قمی در سال ۱۲۹۴ قمری ۱۲۵۴ خورشیدی در قم به دنیا آمد او از محدثان شیعی پرکار قرن چهاردهم هجری و گردآور کتاب مفاتیح الجنان است معروف ترین کتاب او نیز مفاتیح الجنان است که منتخبی از دعاها و اعمالی است که از کتاب های مختلف حدیث از پیامبر اسلام و امامان شیعه نقل شده و شیخ عباس قمی آن ها را به صورت موضوعی دسته بندی کرده است  شیخ عباس قمی پس از فراگیری بخشی از علوم دینی مقدمات و سطح نزد علمای عصر خویش در حوزهٔ علمیهٔ قم سرانجام در سال ۱۳۱۶ ه‍ق برای تکمیل تحصیلات در سطوح عالی فقه و اصول به حوزهٔ علمیهٔ نجف رفت و چون در علوم نقلی به ویژه حدیث استعداد داشت از فقیه و محدث آن عصر حسین بن محمدتقی طبرسی معروف به محدث نوری درس هایی آموخت  گفته شده است که محدث قمی در زمان مشروطه جانب مشروعه طلبان را گرفت او از مخالفان حکومت مشروطه بود او اعطای حق رأی و آموزش و پرورش برای زنان را متضاد با شرایع مذهب تشیع و موجب ایجاد مفسده در بین زنان می دانست  برخی شاگردان او عبارت اند از سید عبدالاعلی سبزواری آیت الله خمینی سید محمدهادی میلانی و سید شهاب الدین مرعشی نجفی  برخی آثار مکتوب او عبارت اند از مفاتیح الجنان مجموعه ای از ادعیهٔ منتخب ۱۴ معصوم منازل الآخرة دربارهٔ روایات و حکایت های مرگ و جهان پس از مرگ منتهی الآمال دربارهٔ تاریخ ۱۴ معصوم سفینة البحار و مدینة الحکم و الآثار فهرستی ارزشمند و گرانبها از کتاب بحارالانوار و تدوین موضوعی و تلخیص آن و نفس المهموم دربارهٔ وقایع کربلا  شیخ عباس قمی در سال ۱۳۱۹ درگذشت  بخش هایی از کتاب آنچه در کربلا گذشت  ملهوف راوی گفت به ربودن ملبوس آن حضرت پرداختند پیراهن او را اسحق بن حَیوَه به فتح حاء مهمله و سکون یاء دو نقطه و فتح واو بر وزن خیمه حضرمی برگرفت و بپوشید و پیس شد و موی او بریخت  و روایت شده است که در پیراهن او بیش از صد و ده زخم یافتند از اثر تیر و نیزه و شمشیر و امام صادقع فرمود بر پیکر مبارک امامع سی و سه جای نیزه و سی و چهار جای شمشیر یافتند و سراویل او را ابحر در کتبی که به صحّت آنها اعتماد بیشتر است بحر بی همزه آمده است بن  کعب تمیمی برداشت  و روایت است که او زمین گیر شد و پاهای او خشک گردید و از حرکت بماند و عمامِه او را اخنس  بن مرثد بن علقمه حضرمی و بعضی گویند جابر بن یزید اِوَدی لعنه الله  برداشت و بر سر بست و دیوانه شد  مترجم گوید اگر شیعی اندکی از خاک قبر او بردارد شفاست برای او و این دشمنان جامه تن امام را برداشتند و  آنان را موجب مرض شد که مؤثّر در اینجا نیت و اخلاص است و نعلین او را اسود بن خالد گرفت و انگشتری را بَجدَل  بن سلیم کلبی بحدل به حاء مهمله صحیح و به جیم مشهور است و سلیم به صیغه تصغیر بر وزن زبیر و انگشت آن حضرت را با خاتم ببرید و چون مختار او را دستگیر کرد هر دو پا و هر دو دست او را جدا کرد و همچنان گذاشت در خون خود می غلطید تا هلاک شد و قطیفه آن حضرت را که از خز بود قیس  بن اشعب برداشت و زِره او را که موسوم به تَبراء بود عمر سعد برگرفت و چون به امر مختار عمر سعد را بکشتند آن زره را به قاتل وی ابی عمره بخشید و شمشیر آن حضرت را جمیع   بن خَلق اِوَدی برداشت و بعضی گویند اسود بن حنظله تمیمی و به قول بعضی فلان نَهشلی و این شمشیر ذوالفقار نیست چون ذوالفقار نزد اهل خود مصون و محفوظ است با سایر ذخایر نبوّت و امامت و همچنین آن انگشتر که بجدل برداشت نه انگشتر رسول خداص است که از ذخایر نبوّت است  شیخ صدوق از محمد بن مسلم روایت کرده است که حضرت صادقع را پرسیدم از انگشتری حسینع به که رسید و با او گفتم که من شنیدم از انگشت مبارک امامع ربودند؟ فرمود چنان نیست که پنداشتند حسینع علی  بن الحسین را وصی خویش گردانید و انگشتری در انگشت او کرد و امر امامت به او واگذاشت چنانکه رسول خداص این امر را با امیرالمؤمنینع گذاشت و آن حضرت با امام حسنع و امام حسنع با امام حسینع و آن انگشتری به پدر من رسید پس از پدرش و اکنون به من رسیده است و نزد من است هر جمعه در دست می کنم و در آن نماز می گزارم