کتاب شفاعت ؛ ضابطه حرکت بر صراط مستقیم  سخنرانی شهید دیالمه   کتاب شفاعت؛ ضابطه حرکت بر صراط مستقیم نوشته عبدالحمید دیالمه است شهید دیالمه در این مباحث بر آن است تا به صراط مستقیم از زاویه ای نو بنگرد و ضرورت ضابطه مند بودن این مسیر را در نگاه یک مسلمان که در نماز اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیم را بارها تکرار می کند روشن سازد  درباره کتاب شفاعت؛ ضابطه حرکت بر صراط مستقیم  جاده احیای اندیشه دینی بیش از آن که نیازمند سن و عمر طولانی باشد نیازمند درکی عمیق از رفتارهای پیامبر رحمت امامان شیعه دست پرورده های آنان و علمای این مکتب است خواننده می تواند در این جاده جای پای جوانی مخلص چون شهید دکتر دیالمه را نیز مشاهده کند و طنین صدای دردمندش را در این راه بشنود آن گاه که حرکت خود را احیاء تفکرات شیعی نامید  شهید دیالمه همه کس بود و هیچ نبود؛ زیرا ادعایی نداشت جز این که میان بُری را که خودش در جوانی برای فهم دقیق دین پیموده بود سخاوتمندانه با دیگران تقسیم کرد  عارف پیشه نبود ولی از معرفت کم نداشت فیلسوف مَسلک نبود ولی در خردورزی کم نظیر بود دنیا گریز نبود اما دنیایش با دنیای جوانان هم سن و سالش متفاوت بود مرزبندی اش با گروه ها و تشکل هایی که با اسلام زاویه داشتند روشن بود در عین حال بیش از خود آنان بر افکار انحرافی و اندیشه های باطلشان تسلّط داشت پشتوانه صلابتش در روز اشک های عاجزانهٔ شب هایش بود   او رسول اندیشه ای بود که آن را با همه وجود باور داشت مُروج مکتبی بود که خود تربیت یافته آن بود و راهبر راهی که پیش از دیگران رهرو آن بود  بصیرت دینی بی اعتنایی به دنیا حرص بر هدایت تواضع و مهربانی دانش وافر سعه صدر شجاعت و منشی توأم با وقار تنها بخشی از کاریزمای شخصیت پُر نفوذ او بود آن چنان که حتی آنان که راهش را نمی خواستند خودش را می خواستند این کتاب مجموعه ای از صحبت ها و تفکرات این شهید بلندپایه است که به مخاطبان کمک می کند زندگی شیعی پیش بگیرند  خواندن کتاب شفاعت؛ ضابطه حرکت بر صراط مستقیم را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام مسلمانان که به دنبال رستگاری هستند پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب شفاعت؛ ضابطه حرکت بر صراط مستقیم  مفهوم شفاعت که تعابیر غیرمنطقی و غیرعقلایی وگاهی بافته شده با خرافات هاله ای در اطراف این واژه و مفهوم آن ایجاد کرده که معمولاً آن چه که با لغت شفاعت در ذهن ما متبادر می شود چیزی غیر از مفهوم اصلی این واژه است و در کتب مختلف شبهات فراوانی بر این اصل اسلامی  شیعی وارد شده که چند نمونه ای را ذکر می کنم و بقیه اش را که مفصل تر است وامی گذارم تا زمانی که فرصت بیشتری برای طرح آن باشد برخی از این شبهات را دانشمندان ایرانی و غیرشیعی در زمان های مختلف مطرح کرده اند و برخی را در کشورهای دیگر اسلامی در کتاب هایشان ذکر کرده اند  شبهه اول؛ این که چیزی را که قبول مسئلهٔ شفاعت در ذهن انسان تداعی می کند شرک است؛ یعنی ما فردی را در تصمیم گیری ها هم پای خداوند قرار بدهیم  شبهه دوم؛ اینست که اگر هم پای خداوند هم قرار نمی دهیم پذیرفتن شفاعت یعنی فردی روی خداوند اثر می گذارد و او را تحت تأثیر قرار می دهد اما همان طور که همهٔ ما قبول داریم خصوصیات و اعمال ما هیچ تغییری در خداوند ایجاد نمی کند پس یا باید شفاعت را بپذیریم که این یعنی رد نظریه تأثیرناپذیری خداوند و یا اگر بپذیریم که تحت تأثیر قرار دادن خداوند امکان پذیر نیست پذیرش شفاعت درست نخواهد بود  شبهه سوم؛ این که برخی عنوان می کنند جامعه ای که این اصل یعنی شفاعت را می پذیرد تَجَرّی۵ در گناه پیدا می کند به دیگرسخن هنگامی که آحاد جامعه ای مطمئن شدند افرادی هستند  به تعبیر امروزی  پارتی بازی کنند و آن ها را از صراطی که می باید بگذرند می گذرانند بی مهابا هرکاری انجام می دهند و به هر راهی می روند به این امید که بعداً زمینه و برنامه ای فراهم می شود و آن ها می توانند از این صراط خیلی زود و راحت عبور کنند پس اگر ما این اصل را بپذیریم جامعه ای خواهیم داشت که پی در پی خطاها و اشتباهات فراوان انجام می دهد و این یعنی تجرّی در گناه  شبهه بعدی؛ اینست که پذیرش اصل شفاعت یعنی در قانون الهی استثنا قائل شدن و این به معنی بی عدالتی است؛ زیرا برای افرادی نسبت به اجرای قانون امتیاز خاصی قایل شده ایم و به آن ها کمک کرده ایم که از صراط بگذرند بدون این که ضوابطی را که باید داشته باشند دارا باشند درحالی که بقیهٔ افراد از این امتیازات برخوردار نیستند