تندیس مولانا 6 ربیع الاول 604 بلخ یا وخش   5 جمادی الثانی 672 هجری قمری قونیه  15 مهر 586  4 دی 652 هجری شمسی  از مشهورترین شاعران ایرانی پارسی گوی است نام کامل وی محمد ابن محمد ابن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی بوده و در دوران حیات به القاب جلال الدین خداوندگار و مولانا خداوندگار نامیده می شده است در قرن های بعد ظاهراً از قرن 9 القاب مولوی مولانا مولوی رومی و ملای رومی برای وی به کار رفته است و از برخی از اشعارش تخلص او را خاموش و خَموش و خامُش دانسته اند زبان مادری وی پارسی بوده است در دوران حیات به القاب جلال الدین خداوندگار و مولانا خداوندگار نامیده می شده است  در قرن های بعد ظاهراً از قرن 9 القاب مولوی مولانا مولوی رومی و ملای رومی برای وی به کار رفته است  و از برخی از اشعارش تخلص او را خاموش و خَموش و خامُش دانسته اند زبان مادری وی پارسی بوده است   با آنکه آثار مولوی برای عموم جهانیان است ولی پارسی  زبانان  بهرهٔ خود را از او بیشتر می دانند چرا که حدود شصت تا هفتاد هزار بیت او فارسی است  و خطبه ها و نامه ها و تقریرات تعالیم او به شاگردانش که آن را ثبت کردند و به فارسی غیرادبی و روزانه است  او نیز به فارسی می باشد؛ و تنها حدود هزار بیت عربی و کمتر از پنجاه بیت به زبانهای یونانیترکی اغلب به طور ملمع در شعر فارسیشعر دارد