کتاب مصابا و رویای گاجرات نادر ابراهیمی و غزلداستانهای سال بد نادر ابراهیمی سلام نادر ابراهیمی رو همه کتابخونها میشناسن حتا اونهایی که خیلی هم اهل مطالعه نیستن اسم این نویسنده مشهور ایرانی رو شنیدن ابراهیمی آثار ادبی بسیاری خلق کرده و مصابا و رویای گاجرات و غزلداستانهای سال بد جزو کتابهای او در سالهای جوانی است اولی 14 داستان کوتاه دارد که با قلم نادر نگاشته شده اند و او با مقدمه ای سوزناک کتابش را به دو تن ار رفقای خود تقدیم و آنان را برادر خطاب کرده است  یا حق خواهرم در میان گریه می گفت چه خاصیت که پس از مرگشان حتی تمام کتابهایت را به آنها تقدیم کنی؟ چرا تا زمانی که زنده بودند و نزدیک ترین کسان ما بودند کتابی به آنها هدیه نکردی؟ تنها در آن صورت بود که می توانستی به پاس یک هدیه ی کوچک شادی را در عمق چهره هایشان ببینی و احساس کنی که خوبی های سرشارشان را به گونه یی جواب داده یی حال که نیستند نمی شنوند و نمی بینند چه خاصیت از این هدیه؟ و من جواب دادم خواهر چطور می توانستم حتی به مرگ آنها فکر کنم؟ این توانایی در من نیست که به مرگ دوستان همیشگی خویش بیندیشم من که روابطم را با آنها بر اساس مرگ نگذاشته ام و حال دست کم فرصتی تا نام های ما در کنار هم قرار بگیرند و اگر دوامی هست این دوام در نام های ما باشد و بدینگونه است که این کتاب را به برادرانم فریدون نجاح و احمد فرزین نیا که به پاکی برف بر فراز کوه های برف اندود کشته شدند تقدیم می کنم  در بخشی از این کتاب آمده است هیچ خبری نیست  هفته ی پیش اینجا چه خبر بود  چرا آنها که بیشتر می ترسند زودتر کشته می شوند؟ راستی پیش از دیگران پرواز کردن افتخاری است که من حس نمی کنم ؟ راستی هیچکدام آنها نمی خواهند این افتخار نصیبشان بشود ؟ نه  من مثل همه ی سارها هستم  شجاع ترم ؟ آخ شجاعت مسخره است  به نظرم این یک جور محکومیت است ؛ پیشقراول بودن تنها پرواز کردن  در پاکی ِ هر سایه شک کردن  تکان بته های خار را جنبش بی رحمانه ی یک شکارچی پنداشتن و تازه  من برای آنها چه کرده ام؟    این توضیح رو هم بدم که نادر ابراهیمی علاقه بسیاری به ورزش کوهنوری داشت و برای رونق این ورزش خیلی تلاش کرد   و کتاب دومی هم داستانهای کوتاهیه که به علت سبک خاصش خواننده رو بیشتر با ذائقه نادر آشنا میکنه محور همه داستان های آدمهاییه که برای هدفی مشترک زندگی می کنند و اون نابود کردن ظلم و بیداده آقا نادر این کتاب رو هم به دو کوهنورد مشهور تقدیم کرده است در سال بد برادرهای خوبِ من فریدون و احمد در نیمه راه خفتند و بر فراز قله های سپید جان باختند جوان و سرشار از ایمان به زندگی و مهر به میهن دریغا بر ایشان و بَدا بر من اگر چنین دردی را از تن خویش جُدا کنم و از قلبِ خویش    در بخشی از این کتاب آمده است در نهایت یک روز همه خودکشی خواهند کرد همهبدون استثنا دزدزده ها و دزدها دزدزده ها به دلیل آن که دزدها همه چیز آن ها را زده اند و برده اند؛ و دزدها به دلیل آن که دیگر هیچ کس باقی نمانده که در موضع دزدزده ها قرار بگیرد بدیهی است که گروه اول اگر با تریاک خودکشی کنند گروه دوم آن قدر تریاک می کشند تا خود کشته شود   در داستان دیگر این کتاب آمده است خاله جان اگر بود خمیده می آمد چشمان کم سویش را تنگ می کرد و به کاغذها و کتاب ها خیره می شد و اگر نمی توانست زبانش را نگه دارد که معمولا نمی توانست غرغرکنان می گفت این ها چیست؟ دنبال کارهای بد نباشی هاخدا می داند که ذلیل می شویو قناری باز نرم می زد پشت خاله می خندید و می گفت خاطرت جمع باشد خاله جان دنبال کارهای خیلی خوب هستم  اسم این کتاب برگرفته از بخش دهم آن با عنوان   غزلداستان چهارم سالِ بد    می باشد   علت این که این دو کتاب رو با هم برای فروش گذاشتم تقدیم هر دو این کتاب ها به برادرهای آقای ابراهیمی است از هر کدام سه جلد دارم یعنی مجموعا شش جفت