سردیس شمس تبریزی محمد بن علی بن ملک داد تبریزی ملقب به شمس الدین یا شمس تبریزی متولد582 هجری قمری  درگذشت 645 هجری قمری از صوفیانِ ایرانی مسلمان مشهور سده هفتم هجری استاز زندگی شمس تبریزی و احوال شخصی او تا آنگاه که مقالات شمس کشف شد خبر مهمی در دست نبود قدیمی ترین مدارک درباره شمس تبریزی ابتدانامه سلطان ولد و رساله سپهسالار است  در کتاب مقالات اگر چه شمس تبریزی به شرح احوال و معرفی پیشینه خود نپرداخته است اما می توان او را از میان توصیفات و خاطرات بازشناخت توصیفاتی که او به مناسبت های گوناگون درباره افراد و اقوال مطرح می کند  شمس تبریزی در محضر استادانی چون شمس خونجی تحصیل می کرده است او سپس به سیر و سلوک پرداخت و در نزد پیران طریقت بزرگانی چون پیر سله باف و پیر سجاسی به کسب معرفت پرداخت  شمس تبریزی چنان که از مقالات او بر می آید از برخی از بزرگان زمان خود نیز تاثیر پذیرفته بود و از آن میان نام های شهاب هریوه اندیشمند خردگرا فخر رازی اوحدالدین کرمانی و محی الدین ابن عربی در مقالات شمس آمده است  شمس تبریزی عاشق سفر بود و عمر را به سیر و سیاحت می گذرانید و در یک جا قرار نمی گرفت  شمس تبریزی در 26 جمادی الثانی 642 به قونیه رسید با مولوی ملاقات کرد و با شخصیت نیرومند و نفس گرمی که داشت مولانا را دگرگون کرد تا پیش از دیدار شمس تبریزی مولوی از عالمان و فقیهان و اهل مدرسه بود  در آن زمان به تدریس علوم دینی مشغول بود و در چهار مدرسه معتبر تدریس می کرد و اکابر علما در رکابش پیاده می رفتندبا دیدار شمس تبریزی مولوی لباس عوض کرد درس و وعظ را یکسو نهاد و اهل وجد و سماع و شاعری شد  برای مردم قونیه مخصوصاً پیروان مولانا تغییر احوال او و رابطه میان او و شمس تبریزی تحمل ناکردنی بودو همگان کمر به کین او بستند شمس تبریزی بعد از شانزده ماه در 21 شوال 643 بی خبر قونیه را ترک کرد اندوه و ملال مولوی در آن ایام بی کرانه بودسرانجام نامه ای از شمس تبریزی رسید و معلوم گشت که او در شام است  مولوی فرزند خود سلطان ولد را با بیست تن از یاران برای بازآوردن او فرستاد شمس تبریزی در 644 با استقبال باشکوه به قونیه بازگشت در سال 645 شمس تبریزی بی آنکه کسی آگاه شود قونیه را رها کرد و راه سفر در پیش گرفت مولوی بی تاب مدام در جستجوی خبری از شمس تبریزی بود  درباره مقصد واپسین سفر شمس تبریزی از قونیه در منابع چیزی نیامده است اما از اینکه در منابع قدیمی مزار او را در شهر خوی نشان داده اند معلوم می شود که مستقیماً یا به طور غیر مستقیم به خوی رفته است  قدیم ترین جایی که از وجود مدفن شمس تبریزی در خوی ذکری رفته در مجمل فصیحی تالیف شده در 845 است که در حوادث سال 672 می نویسد وفات مولانا شمس الدین تبریزی مدفوناً به خوی اما گزارش معتبر دیگر در اینباره در منشآت السلاطین فریدون بیک است  با گذشت قرن ها آرامگاه شمس تبریزی ویران گردید و از آن منار آجری به نام شمس تبریز بر جای مانده بود