کتاب دوران کوران دوران کوران نوشته سیدحسام االدین رایگانی یک داستان عاشقانه و اجتماعی در روزهای کرونایی است  درباره کتاب دوران کوران   داستان درباره پزشکی به اسم نرگس است که با شیوع بیماری کرونا درگیر چالش های کار و زندگی و رویارویی با این بیماری کشنده و همه گیر می شود  رایگانی داستان این کتاب را با تلفیقی از حقیقت و تخیل نوشته است او برای نوشتن این رمان از همان روزهای شروع بیماری با کمک خواهرش که پزشک است به مشاهده و تحقیق حال و روزبیماران و کادر درمان در بیمارستان مسیح دانشوری پرداخته تا بتواند ایده نوشتن رمان را در ذهن خود پرورش دهد به گفته رایگانی 80 درصد این اثر برگرفته از واقعیت است   هدف اصلی نویسنده از نوشتن این رمان بازتاب تلاش ها و سختی های کادر درمان و حال و روز بیماران در بیمارستان ها مراکز درمانی بوده است   خواندن کتاب دوران کوران را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم   همه علاقه مندان به داستان های اجتماعی و عاشقانه را به خواندن دوران کوران دعوت می کنیم   بخشی از کتاب دوران کو ران  در مسیر بازگشت به بیمارستان خیلی کوتاه به مامان و بابا هم سر زدم و از موضوع باخبرشان کردم خیلی نگرانت شدند خدا را شکر نوید هم بود و شاهدی بود برای خوب بودنِ حالت توانِ بیشتر ماندن نداشتم با حجم کثیری از نگرانی تنهایشان گذاشتم و زحمتِ آرام کردنشان را سپردم به نوید و ریحانه  ساعت از ده شب گذشته است اورژانس شلوغ تر از روزهایی شده است که می گفتند خیلی شلوغ است پرستاران و پرسنل پذیرش بیمارستان سریع تر از حالت عادی کارشان را انجام می دهند که همین باعث شده آستانهٔ صبر و تحملشان پایین تر بیاید فتحی و یزدی در حال معاینهٔ خانم جوانی هستند که رنگ صورتش پریده و لبش کبود شده است یزدی سلام می کند و می گوید  سر زدم به آقای دکتر بهتره حالش نگران نباش  دست تکان می دهم و تشکر می کنم فتحی گوشی اش زنگ می خورد و از محیط اورژانس دور می شود می خواهم قبل از هرکاری به تو سر بزنم چون احتمالاً الان بیدار شده ای اما صدای فریاد یک نفر مانع از آمدنم به سمت بخش می شود حالا سالن ساکت شده است و همه به سمت صدا برگشته اند  در میان جمعیت مرد میان سالی را می بینم که دست همراهش را گرفته و سر پرسنلِ پذیرش فریاد می زند روی چهره اش دقیق می شوم آشناست اما نمی دانم قبلاً او را کجا دیده ام همهٔ اجزای صورتش زیادی بزرگند دماغ چشم ها لب ها کله تمرکز می کنم تا او را به خاطر بیاورم که یکی از پرستاران با صدای بلندی می گوید  حالا که اینجوری برخورد می کنی می گم حراست بیاد اورژانس  گوشی را برمی دارد و شمارهٔ نگهبانی را می گیرد یک نفرِ دیگر می گوید