فراتر از امر بشری نقدی بر دیدگاه سروش و شبستری پیرامون وحی اثر عبدالحسین خسروپناه نشر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی عبدالکریم سروش و محمد مجتهدشبستری دو تن از روشنفکران دینی معاصر ایران هستند که وحی را در نظریات خود به ترتیب روایت پیامبر از رویای رسولانه و کلام محمد به شمار آورده اند آنها در واقع با انکار ماهیت زبانی وحی و نفی نقش منبع الهی آن در محتوای زبانی ــ که با تاثر گسترده از نظریات هرمنوتیکی و زبان شناختی برخی اندیشمندان غربی به محافل علمی و دینی ایران راه یافته است ــ رویای برهم زدن نهادها و بنیادهای مستحکم دینی همچون فقه و کلام ــ به عنوان دو مکانیزم استنباط از متن وحیانی ــ را دیده اند تا در سدهای محکمی که تفقه و اجتهاد در اسلام در برابر جریان های فکری فرهنگی اجتماعی و اقتصادی مطرح در دنیای امروز برپا کرده است رخنه ایجاد کنند ما در این اثر به دنبال آن هستیم که رویکردهای مبناشناختی پدیدارشناختی و کارکردشناختی سروش و مجتهدشبستری درباره وحی را به چالش بکشیم