کتاب سه بامداد انتشارات نگاه منتشر کرد پدرم به تنهایی پیانو مینواخت این را حتی به خودم هم اعتراف نمی کردم ولی مغرور و مفتخر بودم دلم می خواست به کسی که در کنارم نشسته بود بگویم آن مرد بلندبالا لاغراندام و آراسته که پشت پیانو نشسته پدر من است  وقتی قطعه آخر را با تمام شور و حالش نواخت و دوباره تکرار کرد و به پایان رساند صدای کف زدن ها و تشویق بلند شد من هم کف زدم و تشویق کردم تا جایی که مطمئن بشوم او مرا دیده است چون فهمیده بودم بین ما س وء تفاهمی وجود دارد و می خواستم در آن لحظه پنهان بماند