وحی نبوی بررسی نقش پیامبر در پدیده وحی ربانی گلپایگانی مسئله وحی در اندیشه و باور دینی از جایگاه مهمی برخوردار است اهمیت این مسئله در نگاه ادیان وحیانی به ویژه اسلام مضاعف است وحی پدیده غیبی و خارق العاده است که پیامبران الهی از آن بهره مند گردیده و از این طریق به معارف و حقایقی دست یافته و بر اساس ماموریت الهی خویش آنها را به بشر ابلاغ کرده اند  کتاب حاضر بر آن است که از قدسی و ماوراءالطبیعی بودن وحی و آورده های وحیانی دفاع کند؛ دیدگاهی که همواره مورد قبول بیشتر مسلمانان و بلکه مورد اجماع آنان بوده و نظریه های مخالف آن به عنوان نظریه هایی شاذ و بدعت آمیز به شمار آمده است و در آن به پرسش های بسیاری درباره وحی و قرآن کریم پاسخ داده شده است از جمله  1 آیا پیامبرص در معنا و محتوای وحی نقش فاعلی داشته است؟  2 آیا معارف و احکام دینی تحت تاثیر عقاید و معرفت های عصر پیامبرص و جزیرتالعرب پدید آمده است؟  3 آیا دانش پیامبرص در زمینه طبیعت شناسی تاریخ و انسان شناسی در حد دانش و آگاهی مردم عصر او به خصوص جزیرتالعرب بوده است؟  4 آیا وحی از مقوله احساس و الهام شاعرانه است؟  5 آیا وحی از سنخ تجربه های دینی مومنانه و عارفانه است؟  6 آیا در پیروی از پیامبرص نسبت به احکام عبادی و غیر عبادی تفاوتی وجود دارد؟  پیامبران الهی در وحی نقش قابلی داشته اند نه نقش فاعلی آنان وحی را در عالی ترین مرتبه و متناسب با ظرفیت وجود خود فهم کرده و برخورداری از ویژگی عصمت بدون کم و کاست آن را دریافت نموده و به بشریت ابلاغ کرده اند  تحقیق حاضر از سه بخش تشکیل شده است   بخش اول دیدگاه دکتر سروش درباره وحی تبیین و دلایل وی نقل و بررسی گردیده است   بخش دوم وحی و تجربه های بشری است   بخش سوم تحقیق نتایج و پیامدهای نظریه دکتر سروش در باب وحی را تبیین و تحلیل کرده است