کتاب خودم با دیگران اثر کارلوس فوئنتس نشر ماهی خواندن و مداقه ی آثار هنرمندان و نویسندگان بزرگ از چشم همکاران شان همواره تفکربرانگیز جذاب و عجیب بوده است سنتی دیرینه که از عهد باستان رواج داشته و تا همین امروز هم ادامه دارد اینکه خبرنگاران مدام از نویسندگان یا فیلمسازان درباره ی بهترین کتاب هایی که خوانده اند یا بهترین فیلم هایی که دیده اند می پرسند و یا پرسش های دیگری درباره ی شخصیت و آثار همکاران شان همه و همه نشانه ی اشتیاقی دو طرفه از سوی مخاطبان و خود هنرمندان و ادیبان است در بیان نظر پیرامون همکاران شان این فرم از اظهار نظر در بسیاری مواقع از پرسش و پاسخ بیرون رفته و به نوشتن نقد و جستار رسیده که بخش بزرگی از نوشته های بزرگ تاریخ ادبیات را تشکیل می دهند مقاله ی لویی آراگون در ستایش فیلم پیرو خله ی ژان لوک گدار کتاب عیش مدام ماریو بارگاس یوسا درباره ی رمان مادام بوواری گوستاو فلوبر کتاب انسان در شعر معاصر محمد مختاری در نقد و تحلیل نیما اخوان فروغ و شاملو و بسیاری متن های دیگر که شاعران نویسندگان و فیلم سازان مختلف درباره ی آثار دیگر شاعران نویسندگان و فیلم سازان نوشته اند همگی بخش بزرگی از دانش ما درباره ی هنر و ادبیات را تشکیل داده اند کتاب خودم با دیگران کتابی ست که به ما این امکان را می دهد تا نویسندگان بزرگی که می شناسیم را از چشم نویسنده ی بزرگ دیگری بخوانیم و ببینیم؛ از چشم فوئنتس کارلوس فوئنتس که نه فقط یک رمان نویس بزرگ بلکه منتقد مقاله نویس و جستارنویس سترگی هم بود در این کتاب از دیدرو تا مارکز و بونوئل و  را زیر نظر می گیرد و متن هایی منتقدانه و تحلیلی می نویسد که درعین حال به شدت از تجربه ی زیسته ی خودش در نوشتن آن ها مدد گرفته است خودم با دیگران دریچه ای نو به روی ادبیات است هم در معنایی که می شناسیم و هم در معنایی که تاکنون برای مان ناشناخته بوده آن هم از چشم جناب فوئنتس