کتاب قصه ای که انتخاب می کنیم  یک حقیقت متعالی درباره ی کتاب خواندن وجود دارد؛ تنها کسانی را می توان کتابخوان دانست که ادبیات می خوانند کمی که دقیق تر و رادیکال تر نگاه کنیم باید بگوییم آن هایی که قصه و داستان می خوانند را باید کتابخوان نامید شاید این برای عده ای از متخصصان حوزه های مختلف برخورنده باشد که البته همین که به ایشان برمی خورد هم نشانه ای از حقانیت این استدلال است حال باید پرسید چرا این گونه است و چرا خواندن و همراهی با هر قصه داستان و روایت مهم است و خواننده اش را در وضعیتی ورای دیگران قرار می دهد؟ قصه ها این توانایی را دارند که به شرح و توصیف مجموعه ای عظیم از کنش ها کردارها و انتخاب های انسانی در وضعیت های مخلف فردی و اجتماعی بپردازند بدون اینکه در مقام قاضی نشسته و درباره ی حق و باطل بودن رأی صادر کنند به واقع قصه ها به خاصه خوب هایشان با هنرمندی تمام به خوانندگانشان این امکان را می دهند که دست به تحلیل تفسیر و فهم بهتر خودشان و جهان بزنند آن هم در آینه ی زندگی های جاری در قصه ها