زمانی که هم سنگر پیکاسو بودم زمانی که هم سنگر پیکاسو بودم جلد چهارم از مجموعه ی بچه محل نقاش ها است محمدرضا مرزوقی که در دوران کودکی آرزوی نقاش شدن داشته نوشتن این مجموعه را ادای دِینی به دوران کودکی خود می داند     مینا با چهار تا چشم وق زده زُل زد تو صورت دایی بزرگه کِی؟   یه زمانی وقتی که هنوز خیلی جوون بودم   کجا؟   یه جایی تو اسپانیا هنوز حتی جنگ جهانی هم شروع نشده بود  محسن گفت کدوم جنگ جهانی؟  دایی چپ چپ نگاهش کرد دوم دیگه  مینا متعجب نگاهش کرد وای دایی جون یعنی شما درست وسط میدون جنگ بودین؟  دایی خونسرد لبخند زد یه روزایی بودم یه روزایی هم نبودم من مجبور شدم برم وسط میدون جنگ  مانی گفت چرا مجبور شدین؟  دایی به عصایی که دست گرفته بود تکیه زد پیکاسو ازم خواسته بود     آیا اصلاً همچین چیزی امکان دارد؟ اینکه دایی آدم با نقاش معروفی مثل پیکاسو هم سنگر بوده باشد اما دایی سامان در یادداشت هایش نوشته که چطور همراه پیکاسو در جنگ شرکت کرده مانی و باقی بچه های فامیل باز هم رفته اند سراغ روزنامه های قدیمی و یادداشت  های روزانه ی دایی سامان در ادامه ی خاطرات دایی این طور می خوانند دایی سامان همراه پیکاسو و همینگوی و چند نفر دیگر به سفری ماجراجویانه می روند و می زنند به دل حادثه و جنگ تا اینکه یک اتفاق ناگوار حال همه را می گیرد ولی پیکاسو می تواند از دل هر ماجرایی یک شاهکار خلق کند شورای کتاب کودک تالیفی پیکاسو نقاش