text: Erik Satie
  Erik Alfred Leslie Satie (Honfleur, 17 maaie 1866 – Parys, 1 july 1925) wie in Frânsk komponist en pianist. Hy libbe as in bohemien, hearde ta de Paryske avant-garde. Hy wie maatskiplik in bûtensteander en waard sjoen as in koartswilige aparten-ien en provokateur. Syn oeuvre, dat foaral út piano- en toanielwurk bestiet, rekke nei syn dea fergetten. Dochs hie er by syn libben al ynfloed op oare komponisten, sa as Claude Debussy, Maurice Ravel, Darius Milhaud en Francis Poulenc, en letter ek op John Cage. De Amerikaan Cage wie de man dy't yn de jierren 40 wiisd hat op de moderniteit fan Satie en dêrmei joech er de oanset ta nij omtinken foar Satie en syn wurk, mar yn de jierren 70 fan de 20e iuw waard de muzyk fan earst Satie populêr.
  Satie hat yn Nederlân benammen bekendheid krigen troch de komponist, musikus en dirigint Reinbert de Leeuw. Hy wie de yntepretator fan Saties pianomuzyk (" Ceuvres de jeunesse pour piano").
  Ynhâld
  Wurk (kar-út)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Orkest[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Parade (1917), Ballet.
  - Relâche (1924), Ballet, dêryn: Cinéma (1924), Filmmuzyk.
  Keamermuzyk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Choses vues à Droite et à Gauche - sans lunettes (1912) foar fioele en piano
  Lieten[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Je te veux (1897), Valse chantée.
  - Tendrement (1902), Valse chantée.
  - La diva de l’empire (1904), liet.
  Piano foar 2 hannen[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - 3 Sarabandes (1887).
  - 3 Gymnopédies (1888).
  - 6 Gnossiennes (1890).
  - Sonneries de la rose + crois (1892).
  - Pièces froides pour piano (1893).
  - Descriptions Automatiques (1913).
  - Heures Séculaires et Instantanées (1914).
  - Les Trois Valses distinguées du Précieux dégouté (1914).
  - Avant-dernières pensées (1915).
  - Sonatine Bureaucratique (1917).
  - 5 Nocturnes (1919).