text: Epifanytsjerke (Solikamsk)
  Epifanytsjerke
  Богоявленская церковь | ||
  lokaasje | ||
  lân | Ruslân | |
  kraj | Perm | |
  plak | Solikamsk | |
  bysûnderheden | ||
  type bouwurk | tsjerke | |
  boujier | 1687-1695 |
  Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  De tsjerke waard yn de jierren 1687-1695 likernôch tagelyk mei de Trije-ienheidskatedraal boud op it plak fan in ôfbaarnde houten tsjerke, dy't oan Klemens I wijd wie. De bou fûn plak yn in tiid dat it de stêd ekonomysk foar de wyn gyng. De parochy fan de Epifanytsjerke wie in rike parochy en troch de rynske bydragen fan de parochianen koe de tsjerke yn in relatyf koarte tiid boud wurde. Fuort nei de foltôging fan de tsjerke yn 1695 ferneatige in brân it dak en de koepels. Yn de 18e iuw waard de tsjerke wol tsien kear troffen troch brân en jimmeroan wer renovearre.
  Oarspronklik hie de tsjerke in lege klokketoer mei in kegelfoarmige ôfsluting. De fjouwerkante klokketoer waard yn de twadde helte fan de 18e iuw ferhege mei in achthoekige boppebou, itjinge fersakking en skuorren yn'e muorren feroarsake om't de fûneminten it gewicht net drage koe. Yn 1938 waard de klokketoer foar it measte ôfbrutsen. Yn 1944 folge de bou fan in tintfoarmige ôfsluting fan de toer neffens in plan fan de arsjitekt F.M. Toltsiner yn de foarm fan de toer fan de Transfiguraasjetsjerke fan Solikamsk.
  De koepels fan de tsjerke wiene oarspronklik mei griene keramyske tegels belein. Yn de 19e iuw waarden de tegels ferfongen troch houten daklaaien. Letter waarden de houten daklaaien ferfongen troch izerplaat en by in restauraasje waarden de âlde krusen ferfongen en de koepels fergulde.
  Nei de revolúsje moast de tsjerke yn 1933 de doarren slute. Ynspannings fan de direkteur fan it museum fan de stêd om it hiele gebou as monumint te behâlden en oer te dragen oan it Solikamsky-museum slaggen. Sa koe de ferneatiging fan it gebou tefoarren kommen wurde en bleau sawol it ynterieur as it eksterieur relatyf goed bewarre. Ek de fresko's en de ikonostase mei ikoanen út de 17e oant 19 iuw binne bewarre bleaun. Yn 1945 waard de tsjerke op 'e nij foar de earetsjinst iepen, oant yn 1962 der wer in sluting en oerdracht oan it museum folge.
  Ek tsjintwurdich wurdt de tsjerke noch troch it Museum fan Solikamsk brûkt foar eksposysjes.
  Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
  Dizze side is foar in part of alhiel in oersetting fan de Russysktalige Wikipedyside ru:Богоявленская церковь (Соликамск). |