text: Jacobus Canter Visscher
  Biografy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Jacobus studearre oan de Universiteit fan Frjentsjer en Leien. Yn 1715 die er predikantseksamen yn Schiedam om útstjoerd te wurden nei de East. Hy sette ôf út Westvoorn wei, reizge oer Kaap de Goeie Hope nei Batavia en besocht Padang, op de westkust fan Sumatra, dêr't er ferskate ierdskoddings meimakke.
  Canter Visscher arrivearre yn 1717 yn Cochin, op de Malabarkust, no Kerala. De Nederlanners fierden dêr oarloch tsjin de samoryn fan Kalikut. Yn de Fransiskustsjerke fan de VOC-festing dêre soe er seis jier as predikant stean. De gemeente hie 46 lidmaten. Canter Visscher learde himsels Portugeesk.
  Yndertiid wennen dêr sa'n 2.000 minsken; de helte wie slaaf. De huzen wien boud fan lateryt. Canter Visscher beskreau brahmanen en de neifolgers fan Sint Tomas. In hiele protte minsken hiene te lijen fan elefantiasis.
  Jan Huygen fan Linschoten wie de earste Nederlanner dy't Cochin besocht. Syn opfolgers wiene Rijklof fan Goens en Hindrik Adriaan fan Rheede oant Drakenstein, in bekend botanikus en skriuwer fan de Malabaarsche Cruythof.
  Canter Visscher hie in soad niget oan de Malabaarske kultuer, waarover hij 37 brieven schreef aan zijn ouders in Harns, mar ek keaplju, bankiers, militêren en wittenskippers hiene syn omtinken. It libben yn Cochin wie los, frij en fier fan it tafersjoch fan de tsjerkeried fan Batavia. Yn 1724 ferfear er nei Batavia en krige in oanstelling by de Portugeeske gemeente om de Mardikers te betsjinjen.
  Nei syn ferstjerren waarden de ôfskriften fan syn brieven troch syn twa soannen nei Nederlân oerbrocht, dêr't se 1743 útjûn waarden troch harren omke Cornelis, predikant yn Penjum. 2008 binne de brieven yn hjoeddeisk Nederlânsk publisearre. Yn 1862 ferskynde in Ingelske oersetting en 2005 is der ek in fertaling yn it Malayalam útjûn.
  Sjoch ek[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Adrianus Canter Visscher, Jacobus syn jongere broer.
  Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
  
  