text: Philipps Universiteit Marburg
  Philipps Universiteit Marburg | ||
  'Philipps-Universität Marburg' | ||
  Latynske namme | SCHOLA MARPVRGENSIS | |
  Motto | ||
  Plak | Marburg | |
  Lân | Dútslân | |
  Oprjochte | 1 july 1527 | |
  Type | Ipenbiere universiteit | |
  Presidint | Katharina Krause | |
  Tal studinten | 25.700 (2013) | |
  Tal meiwurkers | 4.530 (358 binne perfesters, 2012) | |
  Webside | webside |
  De Philipps-Universiteit Marburg (Dútsk: Philipps-Universität Marburg) is in universiteit yn de Dútske stêd Marburg (72.000 ynwenners, Hessen). Mei goed 25.000 studinten en sa'n 4.500 meiwurkers is it in middelgrutte universiteit yn Dútslân. Sa'n 12% fan de studinten komt út it bûtelân.
  Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - 1609: Johannes Hartmann wurdt professor foar Gymiatry (ek wol iatrogemy), de earste farmakologysk-medisinaal oriëntearre learstoel yn de gemy yn de wrâld.
  - 1650: it lân Hessen-Kassel jout Marburg as festiging fan heger ûnderwiis op.
  - 1653: op 24 juny wurdt de universiteit fannijs iepene.
  - 1866: de Philipps-Universiteit wurdt mei de ynliving fan Hessen in keninklike Prusyske universiteit.
  - 1887: de mylpeal fan 1000 studinten wurdt berikt.
  - 1908: de earste froulju wure talitten.
  - 1909: de mylpeal fan 2000 studinten wurdt berikt.
  - 1920: Marburger studinten dogge mei oan it delslaan fan de revolúsjonêre beweging in Türingen, dy't op de Kapp-putsch fan maart 1920 folge.
  - 1929: de ekonoom Wilhelm Röpke wurdt professor foar politike ekonomy.
  - 1933: beropsferbod foar Röpke dy't dêrnei nei Turkije emigrearret; Hermann Jacobsohn (professor Yndo-Germaanske talen) makket der in ein oan.
  - oant 1936: opheffing fan studinteferienigs; Gleichschaltung.
  - sûnt 1960: útwreiding fan de universiteit.
  - 2012: iepening fan it earste Dútske partisipaasje-skiekundemuseum, it "Chemicum", dat jonge minsken oantrune wol om een karriêre yn de wittenskip te begjinnen.
  Alumny[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Boris Pasternak
  - Bruorren Grimm
  - Gottfried Benn
  - Otto Hahn
  - Wilhelm Liebknecht
  - Rudolf Breitscheid
  - Hans-Jochen Vogel
  - Heinrich Schütz
  - Hans Eichel
  - Hannah Arendt
  - Juris Hartmanis
  - Karl Barth
  - Michail Lomonosov
  - Ferdinand Sauerbruch
  - Friedrich Bohl
  - Ortega y Gasset
  - Konrad Duden
  - Manfred Kanther
  - Hans-Georg Gadamer
  - Gustav Heinemann
  - Alfred Dregger
  - Hans Friderichs
  - Burkhard Hirsch
  - Robert Lehr
  - Walter Wallmann
  - Ibrahim Rajab
  Dosinten[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Friedrich Carl von Savigny
  - Christian Wolff
  - Max Kommerell
  - Heinrich von Sybel
  - Rudolf Otto
  - Rudolf Bultmann
  - Ferdinand Braun
  - Alfred Wegener
  - Hermann Cohen
  - Martin Heidegger
  - Denis Papin
  - Robert Bunsen
  - Wilhelm Röpke
  - Wolfgang Abendroth
  - Emil Adolf von Behring
  - Holger Seim
  - Eduard Study