text: Apostrof (lêsteken)
  ’ |
  
  
  De apostrof, it weilittingsteken of it ôfkapteken is in lêsteken yn de foarm fan in skrapke boppe oan de rigel (’).
  De apostrof is net itselde as it klammerke.
  Frysk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - oan it begjin fan in wurd: ’t (it)
  - yn in gearfoeging fan twa wurden: sa’n (sa ien)
  Yn in meartal of of de genityf fan in wurd dat op in lûd einiget, om in ferkearde útspraak foar te kommen: Anne har foto’s. It brûken fan de apostrof is hjir ferplichte: Anne har fotoos is ferkeard. By it ferlytsingswurd wurdt de letter lykwols wól ferdûbele: fotootsje (ek: fotoke).
  Yn sinnen dy’t mei in apostrof begjinne, krijt net it earste mar it twadde wurd in haadletter:
  - ’t Is dochs wat!
  In oare tapassing fan de apostrof:
  - by it ôflieden fan letterwurden: sms’e
  Oare tapassings[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  De apostrof wurdt ek oars as in lêsteken brûkt en dan gauris op deselde wize as it aksint. Foarbylden fan dat gebrûk binne it brûken as symboal foar de bôgeminút, 1/60 diel fan de bôgegraad, of foar de minút), 1/60 part fan de oere. Sa stiet 2’ foar twa minuten. Yn de wiskunde tsjut in apostrof op de ôflate: jo skriuwe dan (út te sprekken as "f aksint") as koarte notaasje foar .