text: Wilhelmine Siefkes
  Ynhâld
  Libben en wurk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Siefkes gie yn Leer nei it gymnasium en wist doe al dat se it ûnderwiis yn woe. Har earste skoalle wie dy fan Jemgum yn 1910. As jong ûnderwizeresse rekke hja bekend mei it Nedersaksysk en begûn hja mei de skriuwerij. Sûnt 1917 wie Siefkes ferbûn oan in skoalle yn Leer en waard sy sosjaaldemokraat, mei om't de earmoed fan guon skoalbern har in ôfgriis wie.
  Yn 1933 krige sy dien fan de Nasjonaalsosjalisten en krige boppedat in skriuwferbod dat oant 1945 duorre hat. Dochs gie hja troch mei it skriuwen fan mearkes, mar no ûnder de skûlnamme Wilmke Anners. Under oaren út protest tsjin evangelyske dûmny's dy't it Nazirezjym stipen gie hja yn 1933 út de Evangelysk Lutherske Tsjerke en waard Mennist (oant har dea). Yn 1940 krige hja de Fehrs-Preis foar har ûnder skûlnamme ynstjoerde Keerlke-manuskript.
  Nei de oarloch nimt sy har wurk as ûnderwizer net wer op, mar de skriuwerij komt ta bloei nei 1949. Yn 1952 ferskynt in roman yn it Heechdútsk Kasjen und Amke, dêr'hja it libben fan in feanboerinne yn tekenet. Fan 1949 oant 1970 skriuwt hja romans, gedichten, ferhalen en harkspullen. Siefkes hie fral belangstelling foar it yndividu. In hieltyd weromkommend tema yn har wurk binne de eksistinsjele swierrichheden dy't bern en jongerein ûnderfine kinne.
  Wurk (kar út)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Romans[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Uda von der Mölen (1920)
  - Keerlke (1941)
  - Kasjen und Amke (1952)
  - Van de Padd of (1961)
  - Uwe aus Leer (1959)
  Ferhalen[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Hör eenzig eegen (1922)
  - Rena im Königsmoor (1955)
  - Uke setzt sich durch (1957)
  Mearkes[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Dor was ins mol (1923; 1965)
  Lyryk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Tüschen Saat un Seise (1961)
  Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
  
  