text: Reuzen (boek)
  Reuzen | ||
  auteur | anonimus | |
  taal | Arameesk | |
  foarm | non-fiksje | |
  sjenre | religiosa | |
  skreaun | begjin 1e iuw f.Kr. |
  Reuzen, ek wol it Boek fan de Reuzen of Ogias de Reus neamd, is in algemien as apokryf beskôge joadske religieuze tekst, besibbe oan it Alde Testamint fan 'e Bibel. Men is fan tinken dat Reuzen basearre is op it Boek fan de Skôgers, dat ûnderdiel útmakket fan it geskrift Henoch. Dat is in pseudepigrafyske tekst ûnder de namme fan 'e bibelske persoan Henoch, de oerpake fan Noäch. It Boek fan de Skôgers is sels wer basearre op in frij obskuere passaazje yn it bibelboek Genesis (Gen. 6:1-4, om persiis te wêzen), wêryn't ferhelle wurdt fan 'e fal fan guon ingels, dy't fereale rekken op minsklike froulju en by har in ras fan reuzen, de Nefilim, oansetten. De anonime skriuwer fan Reuzen liket mei syn wurk besocht te hawwen om 'e lakunes yn it Boek fan de Skôgers op te foljen mei details oer de reuzen en harren neiteam.
  Oerlevering[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Yn 'e midden fan 'e tweintichste iuw waarden mank de Deade-Seerôlen te Qumran sân Arameesktalige fragminten fan Reuzen weromfûn (1Q23, 2Q26, 4Q203, 4Q530-532 en 6Q8), wat oannimlik makket dat de tekst oarspronklik yn it Arameesk skreaun wie. Syn oanwêzichheid te Qumran betsjut dat it datearre wurde moat foàr de twadde iuw f.Kr. Reuzen waard letter ûnderdiel fan it manigeïstysk leauwe, dat it boek benammen yn Sintraal-Aazje in wide fersprieding besoarge. Der binne oersettings oerlevere yn it Gryksk, it Perzysk, it Syrysk, it Arabysk, it Sogdysk en it Oeigoersk, al is eltse ferzje min ofte mear ferwrongen troch de ynkorporaasje fan pleatslike myten en sêgen.
  Ynhâld[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Reuzen ferhellet hoe't guon reuzen, Ohya, Hahya en Mahway, de soannen fan fallene ingels, dreamen krije wêryn't de bibelske Sûndfloed foarsein wurdt, en wat se dêrop dogge om it ûnheil ôf te warjen. It ferhaal konsintrearret him benammen op Ohya, of Ogias, dy't in draak ferslacht. Dyselde wurdt ek neamd yn 'e joadske Talmoed (Nidah, haadstik 9), dêr't fermeld stiet dat de keningen Sichon fan Chesbon en Og fan Bazan (sjoch: Numeri 21:21-35), dy't de Israeliten ferslaan moasten om yn it Unthjitten Lân te kommen, bruorren faninoar wiene en soannen fan Ohya, de soan fan Sjemhazai (ien fan 'e lieders fan 'e fallene ingels). De ferzje dy't te Qumran fûn is, belûkt fierders ek de Sûmearyske held Gilgamesj en it meunster Humbaba by it ferhaal, as selskipslju fan Ohya.
  Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
  Foar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: References, op dizze side. |