text: Josse de Haan
  De Haan wie fan 1962 oan 1971 haad fan de skoalle yn Hjerbeam. Yn 1971 waard er beneamd as learaar Nederlânsk oan de Ryksskoallemienskip yn Schagen (N.H.). Njonken syn wurk studearre er MO-Nederlânsk yn Amsterdam. Yn 1988 joech er it ûnderwiis oer en wijde er him alhiel oan de skriuwerij.
  De Haan wie yn de jierren 60 pleiter foar fernijing yn de Fryske literatuer. Literatuer moat fan him fernijend wêze, minsken prikkelje en útdaagje. daïstyske en surrealistyske ynfloeden binne yn syn wurk werom te finen; teffens eksperimintearre er mei foarm yn syn proaza.
  It bedriuwen fan Fryske literatuer op ôfstân fan it heitelân fynt De Haan gjin probleem. Krekt oarsom; it ynspirearret him.
  Yn 2007 waard him de Gysbert Japicxpriis takend foar 'Piksjitten op snyp'. De sjury wie fan betinken dat De Haan in wichtige bydrage levere hat ta de fernijing fan de Fryske literatuer. De Haan hie al twaris earder nominearre west.
  Wurk (karút)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  - Geeffike pears gers (1987)
  - Rapsody yn stien foar Jerusalem fersen (1989)
  - Katastrofe novelle(1992)
  - De lytse dea soms fersen (1996)
  - Piksjitten op Snyp (1999)
  - Nanette (2003)
  - Feuilles mortes - De Anna's (2004)
  - Kastanjes poffe Opstellen/essays oer ('oare') literatuer, analyses fan proazawurken en poëzy (2005)
  - Elja. De skepping van Gummykut - in film roman (2006)
  - Kidelstiennen heine en slaan (2007)
  - Frozen moonlight yn myn hannen (2013)
  - Frou mei mandoline op sofa roman (2014)
  Keppelings om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
  Boarnen, noaten en/as referinsjes: |