title: BERETNING FRA KOMMISSIONEN TIL RÅDET Resultaterne af anvendelsen af Rådets forordning (EF) nr. 1093/94 om fastsættelse af betingelserne for, tredjelandes fiskerfartøjer kan lande deres fangster direkte og afsætte dem i Fællesskabets havne

eurovoc_concepts:
application of EU law
fishery product
harbour installation
marketing
third country

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 17. 06. 1996 KOM(96) 272 endelig udg. BERETNING FRA KOMMISSIONEN TIL RÅDET Resultaterne af anvendelsen af Rådets forordning (EF) nr. 1093/94 om fastsættelse af betingelserne for, at tredjelandes fiskerfartøjer kan lande deres fangster direkte og afsætte dem i Fællesskabets havne INDHOLDSFORTEGNELSE Forord I. Den sammenhæng, som forordning (EF) nr. 1093/94 indgår i A : Markedssituationen og forordningens formål B : Situationen i bestemte tredjelande, hvad angår direkte landinger Forordningens overensstemmelse med Fællesskabets internationale forpligtelser C : WTO EØS II. Resultaterne af anvendelsen af forordning (EF) nr. 1093/94 A B C D E Tilrettelæggelse af sundhedskontrol Landingsopgørelser Overholdelse af afsætningsreglerne Berørte mængder Generelle bemærkninger Konklusion Bilag: Statistikker I artikel 8 i Rådets forordning (EF) nr. 1093/94 af 6. maj 1994 om fastsættelse af betingelserne for, at tredjelandes fiskerfartøjer kan lande deres fangster direkte og afsætte dem i Fællesskabets havne1, er fastsat følgende: "Kommissionen forelægger inden den 1. juli 1996 Rådet en rapport om de resultater, som er opnået ved anvendelsen af denne forordning, eventuelt med forslag til fornødne ændringer. " Denne rapport, som er udarbejdet ifølge Rådets anmodning, er baseret på de oplysninger, Kommissionen har modtaget fra medlemsstaterne som svar på et spørgeskema, der gjaldt anvendelsen af forordningens forskellige bestemmelser fra ikrafttrædelsen og frem til 31. december 1995. Otte medlemsstater besvarede spørgeskemaet, og fire af dem oplyste om direkte landinger. I bilaget er anført de statistiske oplysninger, som var indeholdt i de svar, Kommissionen modtog. Kommissionen har fundet det relevant, at der inden redegørelsen for den egentlige undersøgelse af resultaterne af anvendelsen af forordning (EF) nr. 1093/94 gives en kort oversigt over den situation og det sigte, der dannede udgangspunkt for vedtagelsen; ligeledes er der en kort omtale af den internationale retssammenhæng. EFTnr. L 121 af 12. 5. 1994, s. 3. L Den sammenhæng, som forordning fEF) nr. 1093/94 indgår i Forordning (EF) nr. 1093/94 blev vedtaget i en situation, der var præget af en større krise på EF-markedet for fiskerivarer, og sigtet var at hindre visse former for praksis, der kunne forårsage forstyrrelser på et følsomt marked; endvidere skete vedtagelsen i en situation, hvor der ikke på internationalt plan eksisterede forskrifter for direkte landinger. A : Markedssituationen og forordningens formål Den åbenbare krise fra begyndelsen af 1993 på EF-markedet for fiskerivarer, og navnlig på markedet for de vigtigste arter af hvidfisk, er blevet påvist og analyseret i detaljer af såvel Kommissionen2 som medlemsstaterne og erhvervene; krisen førte til et lavt prisleje på et marked, som reagerer meget stærkt på de forskellige konjunkturbegivenheder. I en sådan sammenhæng udgør direkte landinger, som foretages af tredjelandes- fiskerfartøjer, uden at der er fastsat hensigtsmæssige bestemmelser herom, en betydelig fare for nye forstyrrelser, ved at markedet tilføres meget billige partier, som konkurrerer direkte med EF-produktionen, navnlig på friskvaremarkedet, og landingerne risikerer derfor at neutralisere virkningen af de foranstaltninger, som producentorganisationerne har iværksat som led i markedsordningen med støtte fra EF-budgettet eller de nationale budgetter. De direkte landinger indebærer, at der indføres varer med et transportmiddel, som samtidig er varernes produktionsapparat, nemlig fiskerfartøjet. Denne praksis sker, uden at varernes oprindelsesland fører nogen form for kontrol, og set i forhold til andre fremførselsmåder (med fragtskib, fly, motorkøretøj eller tog) betyder den, at der skal afholdes færre udgifter til transport, kontrol og emballering og måske til skatter og afgifter. Den kan derfor medføre illoyal konkurrence for EF- produktionen. Derfor blev forordning (EF) nr. 1093/94 vedtaget af Rådet på forslag af Kommissionen for principielt at tillade direkte landinger, når disse opfylder bestemte krav, dvs, at de ikke - hvilket ville være paradoksalt - kan ske på vilkår, der er mildere end dem, der gælder for EF-produktionen. Betingelserne gælder følgende: udarbejdelse af en liste over de godkendte havne, der råder over midler til at foretage al den kontrol, der er fastsat i veterinærbestemmelserne, medens der tidligere ikke kunne gøres andre end nationale restriktioner gældende over for tredjelandsfiskerfartøjers adgang til havnene (artikel 3) overdragelse af en opgørelse fra fartøjets fører til myndighederne med oplysninger om varernes oprindelse og mængde (artikel 4) pligt ved afsætning på friskvaremarkedet til overholdelse af de regler, der eventuelt er vedtaget og iværksat i en producentorganisations aktivitetsområde (artikel 5). Se meddelelsen "Krisen i EFs fiskerisektor" (KOM(94) 335 endelig udg. af 19. 7. 1994. 4 Det må anses, at disse bestemmelser er ret liberale i sammenligning med de bestemmelser, der gælder i nogle tredjelande. B : Situationen i bestemte tredjelande, hvad angår direkte landings Generelt kan det nævnes, at FN*s havretskonvention udtrykkeligt anerkender kyststaternes ret til ensidigt af fastlægge betingelserne for adgang til deres indre farvande og havneanlæg; fiskerfartøjer, der fungerer som transportmidler for deres fangst, udskilles ikke fra andre fragtfartøjer, som sejler i kommercielt øjemed. Man kan nævne nogle eksempler på lovgivning, der gælder i bestemte tredjelande for direkte landinger: USA: Australien: Canada : Chile: forbud forbud, medmindre der foreligger ministeriel tilladelse tilladelse i hvert enkelt tilfælde for fartøjer under bestemte landes flag, nærmere betegnet de lande, med hvilke Canada har gode fiskeriforbindelser krav om veterinærattest, der er udstedt af oprindelseslandets kompetente myndighed, for at der kan føres varer ind på Chiles område, uanset adgangsvejen, også selv om der er tale om transit. Set i denne sammenhæng synes EF-bestemmelserne ikke at give anledning til indsigelse, og der er i øvrigt heller ikke gjort indsigelse under henvisning til de internationale forpligtelser. C : Forordningens overensstemmelse med Fællesskabets internationale forpligtelse Forordning (EF) nr. 1093/94 strider ikke mod de regler, der er i kraft inden for WTO, og den anvendes ikke på fartøjer, som sejler under de landes eller landegruppers flag, med hvilke Fællesskabet har indgået en aftale, hvor direkte landinger udtrykkeligt er omfattet af bestemmelser, hvilket ikke er tilfældet for EØS-aftalen. WTO (Verdenshandelsorganisationen) Forordning (EF) nr. 1093/94 indebærer ikke, at fiskerfartøjer fra tredjelande, som foretager direkte landinger, diskrimineres i forhold til EF-producenterne; formålet er tværtimod at undergive disse fartøjer betingelser, der svarer til dem, som gælder for EF-producenterne, hvad angår landing og afsætning af fiskerivarer. Der blev i forbindelse med skabelsen af Verdenshandelsorganisationen den 1. januar 1995 ikke sat spørgsmålstegn ved foreneligheden af forordning 1093/94 med GATT af 1994 -reglerne EØS (Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde) Forordning (EF) nr. 1093/94 anvendes ikke på fartøjer, som sejler under de landes flag, der har undertegnet EØS-aftalen, eftersom artikel 5 i protokol nr. 9 til aftalen direkte indeholder bestemmelser om fiskerfartøjernes adgang til havnene. Til gengæld anvendes den på alle andre tredjelande. II. Resultaterne af anvendelsen af forordning (V,F\ nr. 1093/94 Det er vanskeligt at tale om egentlige "resultater" af anvendelsen af forordning (EF) nr. 1093/94, eftersom de pågældende foranstaltninger hovedsagelig er af forebyggende art, og der kan ikke forventes nogen virkning, der præcist kan opgøres i mængde. Derfor må man snarere se på forordningen ud fra dens generelle virkning og de eventuelle vanskeligheder, der har været forbundet med dens anvendelse. Forordningens tre hovedbestemmelser behandles hver for sig, hvorefter der fremsættes nogle generelle bemærkninger. A : Tilrettelæggelse af sundhedskontrol (artikel 3) Den liste over godkendte havne, som de enkelte medlemsstater har sendt, blev offentliggjort i De Europæiske Fællesskabers Tidende, C-udgaven, den 28. maj 1994, og den blev suppleret med en finsk og en svensk liste den 29. december 1994. Ingen medlemsstat har oplyst om vanskeligheder i den forbindelse. Den egentlige sundhedskontrol viser, at normerne overholdes, og undtagelserne herfra er meget få (i den nævnte periode har der kun været et tilfælde i Danmark og et i Frankrig, gældende små mængder, ). B : Landingsopgørelser (artikel 4) Der er ikke oplyst om særlige vanskeligheder i denne forbindelse; nogle medlemsstater understreger betydningen af denne procedure, da dens fravær vil betyde, at det ikke er muligt at føre kontrol og at iværksætte forfølgelse i tilfælde af overtrædelse. En medlemsstat finder, at fristen for forudgående meddelelse (72 timer) undertiden er overdreven, men dette spørgsmål henhører under forordning (EF) nr. 2847/93 om indførelse af en kontrolordning, og der er således ikke tale om et særforhold for direkte , landinger, som foretages af tredjelandes fiskerfartøjer. C : Overholdelse af afsætningsreglerne (artikel S) Det er kun de mængder, der er bestemt til direkte afsætning, som er underkastet eventuelle afsætningsregler. I virkeligheden er disse mængder af marginal størrelse, undtagen i Spanien, idet størstedelen af landingerne er bestemt til industrien og er således ikke underkastet denne bestemmelse. Ingen medlemsstater har oplyst om anvendelsesvanskeligheder på dette punkt. D: Berarte mængder Tabellen i bilaget viser de mængder, som fem medlemsstater har givet oplysning om for 1994 og 1995. Tallene er således ufuldstændige. Hovedparten af disse mængder er koncentreret i to medlemsstater, Danmark og Spanien, og sekundært i Tyskland og Frankrig. iNi^oi. vii aiiv wv wiivis. w wuuujgw i uc iiuiuiigc navne, ncrunuer i r r a m c n g, er bestemt til forarbejdningsindustrien, og de omfatter et begrænset antal arter, for så vidtangår de største mængder. Med hensyn til Spanien foretages størsteparten af de direkte landinger på De Kanariske Øer, og de omfatter en lang række varer, friske eller frosne, der for en stor dels vedkommende er bestemt til direkte afsætning. Fra 1994 til 1995 kan der konstateres en stærk nedgang i de mængder, der blev landet i Tyskland, Danmark og Frankrig, og omvendt en stigning i de mængder, der blev landet i Spanien. Det kan også noteres, at antallet af landinger i samtlige tilfælde er faldet stærkt, og at den gennemsnitligt landede mængde er steget mærkbart. Men da tallene kun vedrører to år, er de naturligvis af begrænset værdi. £ : Generelle bemærkninger De fleste af de medlemsstater, der har besvaret Kommissionens forespørgsel, udtrykker tilfredshed med eksistensen af forordning (EF) nr. 1093/94. • Kommissionen har ikke modtaget noget forslag om ændring eller forbedring. Der er ikke oplyst om anvendelsesvanskeligheder. KONKLUSION Ud af de otte medlemsstater, der har svaret Kommissionen, opretholder to deres principielle modstand mod forordningen, fire understreger deres tilfredshed og to undlader at fremsætte bemærkninger. Generelt er det vanskeligt for Kommissionen at give en fuldstændig oversigt over resultaterne af anvendelsen af forordning (EF) nr. 1093/94, da medlemsstaterne kun har meddelt få oplysninger. Flere medlemsstater har således ikke reageret på Kommissionens forespørgsel, og i de oplysninger, den har modtaget, angiver man ikke hyppigheden eller arten af de kontroller, som er gennemført for at sikre forordningens gennemførelse. Kommissionen henviser i den forbindelse derfor til de bemærkninger, den fremsætter i rapporten, som den, i overensstemmelse med sit tilsagn på Rådets møde i december 1995, sideløbende fremlægger for Rådet, og som vedrører kontrol med tredjelandes fiskerfartøjer, der opererer i fællesskabsfiskerifarvande. Under alle omstændigheder kan følgende siges: Foranstaltningernes virkninger opfattes oftest positivt. Dçr er ikke oplyst om nogen særlig ulempe, hverken på det administrative plan eller med hensyn til markedets forsyning og virke. Forordningen har ikke givet anledning til skridt eller bemærkninger fra tredjelande siden ikrafttrædelsen. Endvidere understreger Kommissionen, at en væsentlig del af forordningens 1093/94 betydning ligger i, at den har forebyggende virkning, og det er sandsynligt, at det ville få negative følger for markedet, hvis foranstaltningen ikke eksisterede. På et andet plan ønsker Kommissionen at understrege, at den altid har været af den opfattelse, at problemet med direkte landinger skulle løses i en international ramme, og at det derfor var vigtigt at råde over et internt redskab, der kunne danne reference under senere internationale forhandlinger og vise, at det kunne være nyttigt til kontrol af ansvarligt fiskeri, uden at den frie samhandel derfor blev anfægtet. Det er betegnende, at en række stater, særlig kyststater, ønsker, at man i bestemte regionale organisationer for forvaltning af fiskeressourcerne begynder at drøfte muligheden for at forbyde landinger fra fiskerfartøjer fra ikke kontraherende parter, som ikke overholder de forvaltnings- og bevaringsregler, der er fastsat af de pågældende organisationer. En sådan fremgangsmåde, der kan ses i sammenhæng med adfærdskodeksen for ansvarligt fiskeri og FN-aftalen om fælles bestande og stærkt vandrende arter, bør gøres til genstand for en anden debat. Kommissionen vil senere forelægge Rådet retningslinjer herfor. Kommissionen finder således, at der ikke foreligger noget forhold, som begrunder en ændring af forordning (EF) nr. 1093/94 for at begrænse eller øge dens rækkevidde. Den forelægger derfor ikke Rådet noget forslag herom, men anbefaler, at den nuværende situation opretholdes uændret. BUag : Mængde (i tons), der er landet direkte, og antallet af fartøjer (1995-tallene er foreløbige) 1 1 M A 286 M- A M 48157 5889 43449 | 1994 1928 | 1995 536. 56 25642 1818 67854 (î) : for de to år. Tyskland Danmark Spanien Frankrig Grækenland lait | A 623 428 M 9892 4733 A il 8 M A M A 103426 6809 J 30( ,) J 20(,) 98795 2310 ISSN 0254-1459 KOM(96) 272 endelig udg. DOKUMENTER DA 11 03 02 Katalognummer : CB-CO-96-282-DÀ-C ISBN 92-78-05476-3 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg {o


title: Komisjoni direktiiv 96/36/EÜ, 17. juuni 1996, millega kohandatakse tehnika arenguga mootorsõidukite turvavöösid ja turvasüsteeme käsitlevat nõukogu direktiivi 77/541/EMÜEMPs kohaldatav tekst

eurovoc_concepts:
motor vehicle
safety device
transport safety

formats: html pdf print

text: 46 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd 31996L0036 17. 7. 1996 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 178/15 KOMISJONI DIREKTIIV 96/36/EÜ, 17. juuni 1996, millega kohandatakse tehnika arenguga mootorsõidukite turvavöösid ja turvasüsteeme käsitlevat nõukogu direktiivi 77/541/EMÜ (EMPs kohaldatav tekst) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 6. veebruari 1970. aasta direktiivi 70/156/EMÜ mootorsõidukite ja nende haagiste tüübikinnituse kohta, (1) viimati muudetud komisjoni direktiiviga 95/54/EÜ, (2) eriti selle artikli 13 lõiget 2, juuni 1977. arvesse nõukogu 28. võttes aasta direktiivi 77/541/EMÜ mootorsõidukite turvavöösid ja turvasüsteeme käsitlevate liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta, (3) vii- mati muudetud komisjoni direktiiviga 90/628/EMÜ, (4) eriti selle artiklit 10 ning arvestades, et: võimalik on parandada sõitjate kaitset väljapaiskumise vastu õnnetuse puhul, nõudes kõikide M2- ja M3-kategooria sõidukite näoga ja seljaga sõidu suunas olevate istekohtade puhul vähe- malt tõmburitega varustatud vöörihmu ning teatavate M2-sõi- dukite puhul vöörihmu ja diagonaalrihmu, nagu on ette nähtud direktiiviga 90/628/EMÜ (v. a sõidukid, mis on ette nähtud linnas kasutamiseks ja kus on seisukohad); käesoleva direktiivi muudatuse jõustumine, millega nõutakse kõnealuseid turvavöid M2- ja M3-sõidukite puhul, eeldab turva- direktiivi vööde 76/115/EMÜ (5) direktiiviga 90/629/EMÜ) (6) ning istmete tugevust käsitleva nõukogu di- rektiivi 74/408/EMÜ (7) kohandamist tehnika arenguga; käsitleva (viimati muudetud nõukogu komisjoni kinnituspunkte parandada tuleb eelkõige autode keskmisel tagumisel istekohal olevate sõitjate kaitset kohaltpaiskumise ja väljapaiskumise vas- tu õnnetuse puhul ning sel eesmärgil tuleks direktiivi veel muuta; direktiiv 77/541/EMÜ on üks mitmest üksikdirektiivist EMÜ tüübikinnitusmenetluse direktiiviga kohta, mis 70/156/EMÜ; sellest tulenevalt kohaldatakse käesoleva direktiivi suhtes direktiivi 70/156/EMÜ sätteid, mis käsitlevad sõiduki süsteeme, osi ja eraldi seadmestikke; kehtestati bussis sõitjate kaitse tugevdamiseks käesoleva direktiiviga ette- nähtud meetmete tõhusus oleneb ettenähtud turvavööde kinni- tamisest; käesolevat direktiivi tuleks täiendada turvavööde kin- nitamist käsitleva nõukogu direktiivi 91/671/EMÜ (8) muudatu- sega; eelkõige direktiivi 70/156/EMÜ artikli 3 lõike 4 ja artikli 4 lõike 3 kohaselt tuleb igale üksikdirektiivile lisada teatis, mis sisaldab selle direktiivi ja samuti VI lisal põhinev tüübikinnitustunnistus tüübikinnituse elektroo- niliseks salvestamiseks; lisa asjakohaseid punkte, I tehnika arengust tulenevalt on võimalik tõhustada sõitjate kaitset kõigile M1-kategooria mootorsõidukite välimistele taga- istmetele tõmburitega varustatud kolmepunktivöö kohustusliku paigaldamise abil; kõikidele sõitjate istekohtadele, kuhu on paigaldatud turvapadi, tuleks paigutada hoiatus, teavitamaks sõiduki kasutajaid, et on olemas turvapadi ja seetõttu ei tohi kõnealusele istmele paigu- tada seljaga sõidu suunas olevat lapse turvasüsteemi; käesolevat direktiivi tuleks edaspidi muuta, kui on rahvusvaheliselt heaks kiidetud piktogrammi optimaalne kujundus; (1) EÜT L 42, 23. 2. 1970, lk 1. (2) EÜT L 266, 8. 11. 1995, lk 1. (3) EÜT L 220, 29. 8. 1977, lk 95. (4) EÜT L 341, 6. 12. 1990, lk 1. viidatakse mootorsõidukite sisustust käsitlevale nõukogu direk- tiivile direktiiviga viimati 78/632/EMÜ (10); 74/60/EMÜ, (9) muudetud direktiivi direktiiviga käesoleva 70/156/EMÜ asutatud tehnika arengule kohandamise komitee arvamusega, kooskõlas sätted on ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA DIREKTIIVI: Artikkel 1 Direktiivi 77/541/EMÜ muudetakse järgmiselt. (5) EÜT L 24, 30. 1. 1976, lk 6. (6) EÜT L 341, 6. 12. 1990, lk 14. (7) EÜT L 221, 12. 8. 1974, lk 1. (8) EÜT L 373, 31. 12. 1991, lk 26. (9) EÜT L 38, 11. 2. 1974, lk 2. (10) EÜT L 206, 29. 7. 1978, lk 26. 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 47 1. — Artikli 2 esimesest lõigust jäetakse välja sõnad “…või tootja volitatud esindajale…”. — Artikkel 4 asendatakse järgmisega: “Artikkel 4 Liikmesriikide pädevad asutused teatavad üksteisele direk- tiivi 70/156/EMÜ artikli 4 lõikes 6 kindlaksmääratud korras igast turvavöö ja turvasüsteemi tüübile tüübikin- nituse andmisest, andmisest keeldumisest või tühistami- sest” — Artiklis 9 asendatakse sõnad “I lisas”. lisas” sõnadega “IIA 2. Lisatakse lisade loetelu ning direktiivi 77/541/EMÜ lisasid muudetakse vastavalt käesoleva direktiivi lisale. 3. Teistes keeltes asendatakse varem “tüübikinnituse” kohta kasutatud mõiste uue mõistega. Artikkel 2 — loevad uute sõidukitega direktiivi 70/156/EMÜ koha- selt kaasas olevad vastavustunnistused kehtetuks selle direktiivi artikli 7 lõike 1 kohaldamisel, — võivad keelata selliste uute sõidukite registreerimise, müügi või kasutuselevõtmise, millega ei ole kaasas direktiivile 70/156/EMÜ vastavat vastavustunnistust, — võivad keelata uute turvavööde ja turvasüsteemide müügi ja kasutuselevõtmise turvavööde ja turvasüsteemidega seotud põhjustel, kui käesoleva direktiiviga muudetud direktiivi 77/541/EMÜ nõuded on täitmata. 2. Alates 1. direktiivi oktoobrist 1999 rakendatakse 70/156/EMÜ artikli 7 lõike 2 kohaldamisel käesoleva direktiiviga muudetud direktiivi 77/541/EMÜ turvavööde ja turvasüsteemide kui osadega seotud nõudeid. Olenemata lõigetest 2 ja 3. 2 jätkavad liikmesriigid varu- 4. osadega seotud EÜ tüübikinnituse andmist ning lubavad turva- vöösid ja turvasüsteeme müüa ja kasutusele võtta direktiivi 77/541/EMÜ eelmiste versioonide kohaselt, kui kõnealused turvavööd ja turvasüsteemid: Alates 1. jaanuarist 1997 ei tohi ükski liikmesriik turva- 1. vööde ja turvasüsteemidega seotud põhjustel: — on ette nähtud paigaldamiseks juba kasutuses olevatele sõidukitele, — keelduda sõiduki, tüübile EÜ tüübikinnituse või siseriikliku tüübikinnituse andmisest või turvasüsteemi turvavöö või — vastavad sõidukite esmakordse registreerimise ajal kohalda- tud direktiivi nõuetele. — keelata sõidukite registreerimist, müüki, kasutuselevõtmist või turvavööde või turvasüsteemide müüki või kasutusele- võtmist, Olenemata lõigetest 2 ja 3. 1 kohaldatakse kõnealuste 5. lõigete sätteid I lisa punkti 3. 1. 11 kohase turvapadja hoiatus- märgise paigutamise kohta alates 1. jaanuarist 1997. kui turvavööd ja turvasüsteemid vastavad käesoleva direktiiviga muudetud direktiivi 77/541/EMÜ nõuetele. Artikkel 3 Kui 2. lõike 5 sätetest ei tulene teisiti, siis kuni 3,5tonnise massiga M2-kategooria sõidukite puhul alates 1. oktoobrist 1999 ja teiste sõidukite puhul alates 1. oktoobrist 1997 liikmesriigid: Liikmesriigid jõustavad käesoleva direktiivi 1. järgimiseks vajalikud õigus- ja haldusnormid 31. detsembriks 1996 ning teatavad sellest viivitamata komisjonile. — ei anna EÜ tüübikinnitust, — võivad keelduda siseriikliku tüübikinnituse andmisest sõidukitüübile turvavööde ja turvasüsteemidega seotud põhjus- tel ning turvavöö või tüübile, kui käes oleva turvasüsteemi direktiiviga muudetud direktiivi 77/541/EMÜ nõuded on täit- mata. 3. 1. Kui lõike 5 sätetest ei tulene teisiti, siis M2-kategooria sõidukite puhul täismassiga kuni 3 500 kg alates 1. ok- toobrist 2001 ja kõikide teiste M-kategooria sõidukite puhul alates 1. oktoobrist 1999 liikmesriigid: Kui liikmesriigid kõnealused normid vastu võtavad, lisavad nad nendesse normidesse või nende ametliku avaldamise korral nende juurde viite käesolevale direktiivile. Viitamise viisi näevad ette liikmesriigid. Liikmesriigid edastavad komisjonile käesoleva direktiiviga 2. reguleeritavas valdkonnas nende vastuvõetavate põhiliste sise- riiklike õigusnormide teksti. Artikkel 4 Käesolev direktiiv jõustub kahekümnendal päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. 48 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd Käesolev direktiiv on adresseeritud liikmesriikidele. Artikkel 5 Brüssel, 17. juuni 1996 Komisjoni nimel komisjoni liige Martin BANGEMANN 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 49 Lisatakse järgmine lisade loetelu: LISADE LOETELU LISA I LISA: II LISA: III LISA: IV LISA: V LISA: VI LISA: REGULEERIMISALA, MÕISTED, OSA EMÜ TÜÜBIKINNITUS, PAIGALDUSNÕUDED Tüübikinnitusdokumendid 1. liide. Teatis (sõidukiosa) 2. liide. Teatis (sõiduk) 3. liide. Tüübikinnitustunnistus (sõidukiosa) 4. liide. Tüübikinnitustunnistus (sõiduk) Osa EMÜ tüübikinnitusmärgid Tõmburimehhanismi vastupidavuskatse tegemiseks ettenähtud seadme näidis Hädalukustuvate tõmburite lukustumiskatse tegemiseks ettenähtud seadme näidis Tõmburite tolmukindluse katsetamiseks ettenähtud seadme näidis VII LISA: Katsesõiduki, istme, kinnituspunktide ja seiskamisseadise kirjeldus VIII LISA: Mannekeeni kirjeldus IX LISA: X LISA: XI LISA: Katsesõiduki aeglustuskõver Kasutusjuhend Kaksiklukukatse XII LISA: Kulumiskindlus- ja mikrolibisemiskatse XIII LISA: Korrosioonikatse XIV LISA: Katsete kronoloogia XV LISA: Turvavööde paigaldamine vööde ja tõmburite tüüpide kaupa XVI LISA: Toodangu vastavus 50 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd I lisa muudetakse järgmiselt: — punkti 0 muudetakse järgmiselt: “0. Reguleerimisala Käesolevat direktiivi kohaldatakse turvavööde ja turvasüsteemide suhtes, mis on ette nähtud paigaldamiseks artiklis 9 esitatud määratlusele vastavatele sõidukitele ning ette nähtud eraldi kasutamiseks, st täiskasvanu kasvu isikutele üksikseadisena kasutamiseks näoga või seljaga sõidu suunas asuvatel istmetel. ”, — punkti 1. 22 järele lisatakse viis uut punkti järgmises sõnastuses: “1. 23. 1. 24. 1. 25. 1. 26. Kontrollvöönd – ruum kahe vertikaalse, teineteisest 400 mm kaugusel asuva ning H-punkti suhtes sümmeetrilise pikitasapinna vahel, mis on määratletud direktiivi 74/60/EMÜ II lisas kirjeldatud seadise pööramisel vertikaalasendist horisontaalsesse. Seadis tuleb kõnealuses lisas esitatud kirjelduse kohaselt positsioonida ning reguleerida maksimaalsele pikkusele 840 mm. Turvapadjasüsteem – mootorsõidukitesse turvavööde ja turvasüsteemide täiendamiseks paigaldatud seadis, st süsteemid, mis sõiduki tugeva kokkupõrke korral vabastavad automaatselt elastse padja, mille ülesandeks on selles sisalduva gaasi kokkusurumise teel vähendada sõitja ühe või mitme kehaosa kokkupuute tugevust sõitjateruumi osadega. Sõitja turvapadi – turvapadjasüsteem, mis on ette nähtud sõitja (sõitjate) kaitsmiseks istmetel, v. a juhiiste, laupkokkupõrke korral. Lapse turvasüsteem – mootorsõidukisse kinnitatav osadest koosnev seadis, mis võib olla rihmade või elastsete osade kombinatsioon kinnitusluku, reguleerimisseadise, kinnitusdetailide ning mõnel juhul lisatooli ja/või põrkekilbiga. Seadis on mõeldud ka kasutaja liikumise piiramiseks ning seega tema vigastamisohu vähendamiseks kokkupõrke või sõiduki järsu aeglustuse korral. 1. 27. Seljaga sõidu suunas – sõiduki liikumissuunale vastassuunaline asend. ”, — punkte 1. 8. 4. 1 ja 1. 8. 4. 2 muudetakse järgmiselt: “1. 8. 4. 1. 1. 8. 4. 2. Sõiduki aeglustus (lihtne lukustusviis). Sõiduki aeglustuse, lindi liikumise või muude automaatsete vahendite kombinatsioon (mitmetoime- line lukustusviis). ”, — punkti 2. 1. 1 muudetakse järgmiselt: “2. 1. 1. Direktiivi 70/156/EMÜ artikli 3 lõike 4 kohase turvavöö tüübi osa EMÜ tüübikinnitustaotluse esitab tootja. Direktiivi 70/156/EMÜ artikli 3 lõike 4 kohase turvasüsteemitüübi osa EMÜ tüübikinnitustaotluse esitab tootja või selle sõiduki tootja, kuhu paigaldamiseks turvasüsteem on ette nähtud. ”, — punkti 2. 1. 2 muudetakse järgmiselt: “2. 1. 2. Teatise näidis on esitatud II lisa 1. liites. Tüübikinnituskatseid tegevale tehnilisele teenistusele tuleb esitada järgmised näidised:”, — punkt 2. 1. 2. 1 jäetakse välja, — punktid 2. 1. 2. 2, 2. 1. 2. 3 ja 2. 1. 2. 4 nummerdatakse ümber vastavalt punktideks 2. 1. 2. 1, 2. 1. 2. 2 ja 2. 1. 2. 3, — punkti 2. 1. 3 muudetakse järgmiselt: “2. 1. 3. Turvasüsteemide puhul esitab taotleja turvasüsteemi tüübikinnituskatseid tegevale tehnilisele teenis- tusele kaks näidist. Nendeks võivad olla punktis 2. 1. 2. 1 nimetatud vööde kaks näidist ja tootja valikul kas seda sõidukitüüpi esindav sõiduk, millele tüübikinnitust taotletakse, või sõiduki osa või osad, mida teenistus peab vajalikuks. ”, 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 51 — punkti 2. 4. 1. 4 järele lisatakse järgmine uus punkt: “2. 4. 1. 5. Materjalide kasutamine, millel on polüamiid-6 veeläbilaskvuse omadused, on keelatud mis tahes mehaanilistes osades, kus kõnealune nähtus võib kahjustada nende toimimist. ”, — punkti 2. 4. 5. 2. 1 lõppu lisatakse järgmine lause: “Punktile 1. 8. 4. 1 vastava lihtsa lukustusviisi puhul kehtivad üksnes sõiduki aeglustusega seotud spetsifikatsioonid. ”; — punkti 2. 4. 5. 2. 1. 5 lõppu lisatakse järgmine lause: “Kõnealust nõuet ei ole siiski tarvis täita mitmetoimelise lukustusviisiga tõmburi puhul, kui üksnes üks lukustusviis sõltub välisest signaalist või energiaallikast ning signaali või energiaallika rikkest antakse juhile märku nähtava või kuuldava signaali abil. ”, — punkti 2. 4. 5. 2. 2 muudetakse järgmiselt: “2. 4. 5. 2. 2. punkti 2. 7. 7. 2 kohasel katsetamisel peab mitmetoimelise lukustussüsteemiga, sh rihma liikumisel põhineva lukustussüsteemiga hädalukustuv tõmbur vastama ettenähtud nõuetele ning lukustuma ka juhul, kui rihma kiirendus lahtirullumise suunas mõõdetuna on vähemalt 2,0 G. ”, — punkti 2. 6. 1. 4. 2 järele lisatakse järgmine uus punkt: “2. 6. 1. 5. Erandina võivad turvasüsteemi puhul nihkumised olla suuremad, kui on sätestatud punktis 2. 6. 1. 3. 2, istme külge paigaldatud ülemine kinnitus kuulub direktiivi 76/115/EMÜ I lisa punktis 5. 5. 4 kui liites sätestatud erandi alla. Asjaomase turvasüsteemiga seotud andmed märgitakse II lisa 3. viidatud tüübikinnitustunnistuse addendum’isse. ”, ja 4. — punkt 2. 7. 3: number “2. 1. 2. 4” asendatakse numbriga “2. 1. 2. 2”, — punkt 2. 7. 10 (katseprotokoll), mida ei nummerdatud ümber direktiiviga 90/628/EMÜ, nummerdatakse ümber punktiks “2. 7. 11”, — punkti 2. 7. 11 viimast lauset muudetakse järgmiselt: “Kui mannekeeni ettenihkumine on punktis 2. 6. 1. 3. 2 ettenähtud väärtustest suurem, siis esitatakse protokollis andmed punktis 2. 6. 1. 4. 1 ettenähtud nõuete täitmise või mittetäitmise kohta. ”, — punkti 2. 8. 3 muudetakse järgmiselt: “2. 8. 3. Üldjuhul võetakse toodangu vastavust tagavad meetmed direktiivi 70/156/EMÜ artiklis 10 ettenäh- tud korras. ”, — punkti 2. 8. 3. 1 muudetakse järgmiselt: “2. 8. 3. 1. Tehtavaid katseid ja katsetamissagedust üksikasjalikult käsitlevad erisätted on ette nähtud käesoleva direktiivi XVI lisas. ”, — punktid 2. 8. 3. 2–2. 8. 4. 5 jäetakse välja, — punkti 3. 1. 1 muudetakse järgmiselt: “3. 1. 1. Artikli 9 alla kuuluvate M- ja N-kategooria sõidukite (välja arvatud M2- ja M3-kategooria sõidukid, mis on ette nähtud linnas kasutamiseks ja kus on seisukohad) istmed, välja arvatud (direktiivi 76/115/EMÜ määratluse kohased) klappistmed ja üksnes sõiduki seisu ajal kasutamiseks ettenähtud istmed, peavad olema varustatud käesoleva direktiivi nõuetele vastavate turvavööde või turvasüstee- midega. ”, — punkti 3. 1. 3 muudetakse järgmiselt: “3. 1. 3. … Br4m-tüüpi vöörihma paigaldamine on lubatud…”. (“B, Br3 või” jäetakse välja. ), 52 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd — punkti 3. 1. 9 järele lisatakse neli uut punkti järgmises sõnastuses: “3. 1. 10. Iga XV lisas nimetatud istekoht, mis on märgistatud tähisega, peab olema varustatud XV lisas sätestatud tüüpi kolmepunktivöödega, välja arvatud juhul, kui järgmistest tingimustest: täidetud on mõni — otse ees asub direktiivi 74/408/EMÜ III lisa 1. liite punktile 3. 5 vastav iste või mõni muu sõiduki osa, — ükski sõiduki osa ei ole või ei saa sõiduki liikumise ajal olla võrdlusvööndis, — kõnealuses võrdlusvööndis olevad sõiduki osad vastavad direktiivi 74/408/EMÜ III lisa 6. liites sätestatud energia neelamise nõuetele, millisel juhul võib paigaldada XV lisas sätestatud tüüpi kahepunktivööd. 3. 1. 11. istmel ei kasutataks seljaga sõidu suunas olevat Välja arvatud punktis 3. 1. 12 sätestatud juhul, peab igal turvapadjaga varustatud istekohal olema lapse turvasüsteemi. Hoiatusmärgis hoiatus, et piktogrammi kujul, mis võib sisaldada selgitavat teksti, kinnitatakse püsivalt ning paigutatakse nii, et see on hästi nähtaval kohal isiku ees, kes hakkab kõnealusele istmele paigaldama seljaga sõidu suunas olevat lapse turvasüsteemi. Piktogrammi võimaliku kujunduse näidis on esitatud joonisel 1. Alaline viide peaks olema nähtav kogu aeg, juhul kui hoiatus ei ole suletud ukse korral nähtav. Joonis 1 Piktogramm 3. 1. 12. 3. 1. 13. Punkti 3. 1. 11 nõudeid ei kohaldata, kui sõiduk on varustatud mehhanismiga, mis automaatselt tuvastab seljaga sõidu suunas oleva lapse turvasüsteemi olemasolu ning tagab, et turvapadi ei avane, kui on paigaldatud selline lapse turvasüsteem. Istmete puhul, mida saab sõiduki seisu ajal kasutamiseks pöörata või paigutada teise suunda, kohaldatakse punkti 3. 1. 1 nõudeid üksnes suundade puhul, mis on ette nähtud tavapäraseks kasutamiseks sõiduki teel liikumise ajal vastavalt käesolevale direktiivile. Teatisesse tehakse vastav märkus. ”, — punkti 3. 2. 2. 4 järele lisatakse järgmine uus punkt: “3. 2. 2. 5. Tehniline teenistus kontrollib, et juhul kui lukukeel on lukus ning istmel sõitjat ei ole: — ei takista vöö võimalik lõtvus tootja soovitatud lapse turvasüsteemide nõuetekohast paigaldamist, — kolmepunktivööde puhul on võimalik turvavöö vööosas saavutada vähemalt 50 N pinge, rakendades vöö diagonaalosale pinget väljastpoolt. ”, 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 53 — lisatakse kolm uut punkti järgmises sõnastuses: “4. 4. 1. 4. 2. 4. 3. 5. 5. 1. EMÜ tüübikinnituse kohaldamine sõidukitüübi suhtes lähtuvalt turvavööde ja turvasüsteemi- de paigaldusest Direktiivi 70/156/EMÜ artikli 3 lõike 4 kohase taotluse sõidukitüübi lähtuvalt turvavööde ja turvasüsteemide paigaldusest esitab sõiduki tootja. tüübikinnituse saamiseks Teatise näidis on esitatud II lisa 2. liites. Tüübikinnituskatseid tegevale tehnilisele teenistusele esitatakse kinnitatavat tüüpi esindav sõiduk. EMÜ tüübikinnituse andmine Kui asjakohased nõuded on täidetud, antakse EMÜ tüübikinnitus direktiivi 70/156/EMÜ artikli 4 lõike 3 ja vajaduse korral artikli 4 lõike 4 alusel. 5. 2. EMÜ tüübikinnitustunnistuse näidis on esitatud: 5. 2. 1. punktis 2. 1 nimetatud taotluste puhul II lisa 3. liites; 5. 2. 2. punktis 4 nimetatud taotluste puhul II lisa 4. liites. 5. 3. 6. 6. 1. Igale kinnituse saanud turvavöö või turvasüsteemi tüübile ja sõidukitüübile antakse kinnitusnumber vastavalt direktiivi 70/156/EMÜ VII teisele turvavöö või turvasüsteemi tüübile ega teisele sõidukitüübile. lisale. Sama liikmesriik ei või anda sama numbrit Tüübi ja tüübikinnituste muudatused Käesoleva direktiivi kohaselt kinnitatud sõiduki, turvavöö või turvasüsteemi tüübi muutmise korral kohaldatakse direktiivi 70/156/EMÜ artikli 5 sätteid. ” II lisa asendatakse II lisaga järgmises sõnastuses: “II LISA TÜÜBIKINNITUSDOKUMENDID 1. liide 54 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 55 2. liide 56 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 57 3. liide 58 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 59 4. liide 60 ET Euroopa Liidu Teataja 13/17. kd ” III lisa muudetakse järgmiselt: — punkti 1. 1. 2 muudetakse järgmiselt: “1. 1. 2. direktiivi 70/156/EMÜ VII lisas esitatud tüübikinnitusnumbri punktis 4 asuv baaskinnitusnumber, mis asub ristküliku lähedal ning mille ees on kaks numbrit tähistamaks osa EMÜ tüübikinnituse andmise kuupäeval direktiivis 77/541/EMÜ tehtud viimase olulise tehnilist laadi muudatuse järjekorranumbrit. Käesolevas direktiivis on järjekorranumbriks 04. ”, — punkt 2: neljal joonisel asendatakse number “2439” numbriga “04 2439”, — punktides 2. 1, 2. 2, 2. 3 ja 2. 4 asendatakse fraas “numbri 2439 all” fraasiga “vastavalt käesolevale direktiivile (04) baaskinnitusnumbri 2439 all”, — III lisa lõpus olev märkus asendatakse järgmisega: baaskinnitusnumber ja sümbol(id) paigutatakse ristküliku lähedale. XV lisa (vt direktiivi 90/628/EMÜ) muudetakse järgmiselt: Tabel koos selgitavate märkustega asendatakse järgmisega: 13/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 61 A S I L V X “


title: Dyrektywa Komisji 96/38/WE z dnia 17 czerwca 1996 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 76/115/EWG odnoszącą się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowychTekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
Community certification
motor vehicle
road safety
safety device
technical standard
technological change

text: 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 31996L0038 26. 7. 1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 187/95 DYREKTYWA KOMISJI 96/38/WE z dnia 17 czerwca 1996 r. dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 76/115/EWG odnoszącą się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silniko- wych i ich przyczep (1), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 95/54/WE (2), w szczególności jej art. 13 ust. 2, uwzględniając dyrektywę Rady 76/115/EWG z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpie- czeństwa w pojazdach silnikowych (3), ostatnio zmienioną dy- rektywą Komisji 90/629/EWG (4), w szczególności jej art. 3, wejście w życie zmiany do dyrektywy Rady 77/541/EWG (6), ostatnio zmienionej dyrektywą 90/628/EWG, ustanawiającej wymóg umieszczania takich pasów bezpieczeństwa w pojaz- jest uzależnione od dostosowania dach kategorii M2 dyrektywy Rady 74/408/EWG (7) do postępu technicznego, ostatnio zmienionej dyrektywą 81/577/EWG (8), w sprawie wytrzymałości siedzeń i niniejszej dyrektywy w sprawie punk- tów mocowania pasów bezpieczeństwa; i M3 wprowadza się odniesienie do dyrektywy Rady 74/60/EWG (9), ostatnio zmienionej dyrektywą Komisji 78/632/EWG (10), odno- szącej się do wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych; przepisy niniejszej dyrektywy są zgodne z opinią Komitetu ds. Dostosowania do Postępu Technicznego ustanowionego dyrek- tywą 70/156/EWG, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: dyrektywa 76/115/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących procedury homologacji typu EWG ustanowionej dyrektywą 70/156/EWG; w związku z tym, przepisy ustano- wione dyrektywą 70/156/EWG dotyczące układów, części i oddzielnych zespołów technicznych pojazdu mają zastosowanie do niniejszej dyrektywy; w szczególności art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG wymagają, aby do każdej szczegółowej dyrektywy załączony był dokument informacyjny zawierający wszystkie istotne punkty załącznika I do tej dyrektywy oraz świadectwo homologacji sporządzone na podstawie załącznika VI do tej dyrektywy, w celu umożliwienia włączenia homologacji do systemu komputerowego; możliwe jest podniesienie poziomu zabezpieczenia pasażerów przed wyrzuceniem w przypadkach zaistnienia wypadków, przez ustanowienie dla pojazdów kategorii M2 i M3 (z wyjąt- kiem pojazdów przeznaczonych do ruchu w strefach miejskich i do przewozu osób zajmujących miejsca stojące) wymogu instalowania, zarówno dla miejsc siedzących zwróconych przo- dem jak i miejsc siedzących zwróconych tyłem do kierunku jazdy, co najmniej biodrowych pasów bezpieczeństwa typu 1 wyposażonych w napinacze, jak przewiduje dyrektywa Komisji 90/628/EWG (5); Artykuł 1 W dyrektywie 76/115/EWG wprowadza zmiany: się następujące 1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Niniejsza dyrektywa stosuje się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa w pojazdach silnikowych przezna- czonych dla osób dorosłych zajmujących siedzenia zwróco- ne przodem lub zajmujących siedzenia zwrócone tyłem do kierunku jazdy. ” 2) w art. 2 wyrazy „załącznik I” zastępuje się wyrazami „załącznik II A”; 3) w art. 3 i 4 dyrektywy 76/115/EWG wyrazy „załączniki I, III i IV” zastępuje się wyrazem „załączniki”; 4) w załącznikach wprowadza się zmiany zgodnie z Załączni- kiem do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 Z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r. żadne Państwo 1. Członkowskie nie może, z przyczyn odnoszących się do punk- tów mocowania pasów bezpieczeństwa: (1) Dz. U. L 42 z 23. 2. 1970, str. 1. (2) Dz. U. L 266 z 8. 11. 1995, str. 1. (3) Dz. U. L 24 z 30. 1. 1976, str. 6. (4) Dz. U. L 341 z 6. 12. 1990, str. 14. (5) Dz. U. L 341 z 6. 12. 1990, str. 1. (6) Dz. U. L 220 z 29. 8. 1977, str. 95. (7) Dz. U. L 221 z 12. 8. 1974, str. 1. (8) Dz. U. L 209 z 29. 7. 1981, str. 34. (9) Dz. U. L 38 z 11. 2. 1974, str. 2. (10) Dz. U. L 206 z 29. 7. 1978, str. 26. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 — odmówić, w odniesieniu do typu pojazdu silnikowego, udzielenia homologacji typu EWG, lub krajowej homologa- cji typu, lub z przyczyn odnoszących się do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa, jeżeli nie są spełnione wymogi dyrektywy 76/115/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą. — zakazać rejestrowania, sprzedaży lub dopuszczania do ru- chu pojazdów, jeżeli punkty mocowania w tym typie pojazdu lub w tych pojazdach są zgodne z wymogami dyrektywy 76/115/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą. Z mocą od dnia 1 października 1999 r. w odniesieniu 2. do pojazdów kategorii M2 o masie maksymalnej nieprzekracza- jącej 3 500 kg i z mocą od 1 października 1997 r. w odniesieniu do wszystkich innych pojazdów, Państwa Człon- kowskie: — nie udzielają już homologacji typu WE, oraz — mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu, dla typu pojazdu z przyczyn odnoszących się punktów moco- jeżeli nie są spełnione wymogi wania pasów bezpieczeństwa, dyrektywy 76/115/EWG, zmienionej niniejszą dyrektywą. Z mocą od dnia 1 października 2001 r. w odniesieniu 3. do pojazdów kategorii M2 o masie maksymalnej nieprzekracza- jącej 3 500 kg i począwszy od dnia 1 października 1999 r. w odniesieniu do wszystkich innych pojazdów kategorii M, Pań- stwa Członkowskie: — uznają, że świadectwa zgodności towarzyszące nowym po- jazdom zgodnie z przepisami dyrektywy 70/156/EWG utra- ciły ważność do celów art. 7 ust. 1 tej dyrektywy, oraz — mogą odmówić rejestracji, sprzedaży lub dopuszczanie do ruchu nowych pojazdów, którym nie towarzyszy świadec- two zgodności zgodnie z dyrektywą 70/156/EWG, Artykuł 3 Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy 1. ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko- nania niniejszej dyrektywy przed dniem 31 grudnia 1996 r. i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Kiedy Państwa Członkowskie przyjmą te przepisy, zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub takie odniesienie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podsta- 2. wowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 17 czerwca 1996 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 Dodaje się wykaz załączników w brzmieniu: ZAŁĄCZNIK „WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW ZAŁĄCZNIK I: Definicje, wniosek o udzielenie homologacji typu EWG, udzielenie homologacji typu EWG, specyfikacje, badania, zgodność produkcji, instrukcje: Dodatek 1: Minimalna liczba punktów mocowania, Dodatek 2: Umiejscowienie dolnych punktów mocowania, wymagania dotyczące kątów, Dodatek 3: Dokument informacyjny, Dodatek 4: Świadectwo homologacji typu. ZAŁĄCZNIK II: Umiejscowienie skutecznych punktów mocowania pasów bezpieczeństwa ZAŁĄCZNIK III: Urządzenie trakcyjne. ” W załączniku I wprowadza się następujące zmiany: — po ppkt 1. 14. dodaje się ppkt 1. 15 w brzmieniu: „1. 15. »Strefa odniesienia« oznacza przestrzeń między dwoma pionowymi płaszczyznami wzdłużnymi, znajdują- cymi się wzajemnie w odległości 400 mm i symetrycznymi w odniesieniu do punktu H, wyznaczonymi obrotem z pozycji pionowej do poziomej urządzenia pomiarowego w kształcie głowy opisanego w załączniku II do dyrektywy 74/60/EWG. Urządzenie umieszczone jest zgodnie z opisem w tym załączniku i ustawione na maksymalną długość 840 mm. ” — podpunkt 2. 1. otrzymuje brzmienie: „2. 1. Wniosek o udzielenie homologacji typu zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG dla danego typu pojazdu w odniesieniu do punktów mocowania pasów bezpieczeństwa wnosi producent pojazdu. ” — Podpunkt 2. 2. otrzymuje brzmienie: „2. 2. Wzór dokumentu informacyjnego znajduje się w dodatku 3. ” — Skreśla się ppkt 2. 2. 1. -2. 2. 5. — Punkt 3 otrzymuje brzmienie: „3. 3. 1. Udzielenie homologacji typu WE Jeśli odpowiednie wymogi są spełnione, udziela się homologacji WE zgodnie z art. 4 ust. 3 oraz, jeśli ma on zastosowanie, art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/156/EWG. 3. 2. Wzór świadectwa homologacji WE znajduje się w dodatku 4. 3. 3. Numer homologacji na podstawie załącznika VII do dyrektywy 70/156/EWG, przyznaje się dla każdego typu pojazdu. To samo Państwo Członkowskie nie przydziela takiego samego numeru dla innego typu pojazdu. ” — W ppkt 4. 1. wyrazy „załączniku I” zastępuje się wyrazami „załączniku II”. — Podpunkt 4. 3. 1 otrzymuje brzmienie: „4. 3. 1. Każdy pojazd kategorii M lub N (z wyjątkiem pojazdów kategorii M2 lub M3 przeznaczonych do ruchu w strefach miejskich i przewozu osób zajmujących miejsca stojące) jest wyposażony w punkty mocowania pasów bezpieczeństwa zgodne z wymogami niniejszej dyrektywy. ” 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 — Podpunkt 4. 3. 2 otrzymuje brzmienie: „4. 3. 2. Minimalna liczba punktów mocowania pasów bezpieczeństwa dla każdego miejsca siedzącego zwróco- nego przodem i tyłem do kierunku jazdy określona jest w dodatku 1. ” — W ppkt 4. 3. 5. symbol „*” zastępuje się symbolem „#” (tylko wersja niemiecka). — Dodaje się ppkt 4. 3. 7. w brzmieniu: „4. 3. 7. Każde miejsce siedzące oznaczone w dodatku 1 symbolem wyposażone jest w trzy punkty mocowa- nia, chyba że spełniony jest jeden z następujących warunków: — bezpośrednio przed znajduje się siedzenie lub inne części pojazdu zgodne z ppkt 3. 5 dodatku 1 do załącznika III do dyrektywy 74/408/EWG, lub — żadna część pojazdu nie znajduje się w, lub kiedy pojazd jest w ruchu, nie ma możliwości znalezienia się w strefie odniesienia, lub — części pojazdu znajdujące się w wymienionej strefie odniesienia są zgodne z wymogami pochłaniania energii uderzenia wymienionymi w dodatku 6 do załącznika III do dyrektywy 74/408/EWG, w których to przypadkach dopuszcza się umieszczenie dwóch punktów mocowania. ” — Podpunkt 4. 3. 7 otrzymuje oznaczenie ppkt 4. 3. 8. — Podpunkt 4. 3. 8 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Siedzenia składane lub miejsca siedzące przeznaczone do użytku jedynie w przypadkach, w których pojazd nie jest w ruchu, jak również wszystkie siedzenia. nie muszą być wyposażone w punkty mocowania pasów bezpieczeństwa. ” — Po ppkt 4. 3. 8 dodaje się dwa nowe punkty: „4. 3. 9. W przypadku piętra górnego pojazdu dwupiętrowego wymogi dotyczące siedzenia środkowego przed- niego odnoszą się również do siedzeń zewnętrznych przednich. 4. 3. 10. W przypadku siedzeń, które w celu zajęcia, kiedy pojazd nie jest w ruchu można zwrócić lub ustawić zwrócone w innych kierunkach, wymogi ppkt 4. 3. 1 odnoszą się jedynie do kierunków przeznaczonych do normalnego zajęcia, kiedy pojazd znajduje się w ruchu, zgodnie z niniejszą dyrektywą. Informacja tej treści powinna być załączona do dokumentu informacyjnego. ” — Na końcu ppkt 4. 4. 3. 4, dodaje się, co następuje: „W przypadku siedzeń innych niż siedzenia przednie pojazdów kategorii M2 i M3, kąty α1 i α2 wynoszą od 45º do 90º, dla wszystkich ustawień normalnego użytku. ” — Dodaje się ppkt 5. 1. 1. 2 w brzmieniu: „5. 1. 1. 2. Badania mogą ograniczać się do punktu mocowania umieszczanego tylko dla jednego siedzenia lub dla jednej grupy siedzeń pod warunkiem że: — właściwości konstrukcyjne badanych punktów mocowania są identyczne z właściwościami kon- strukcyjnymi punktów mocowania pozostałych siedzeń lub grup siedzeń, oraz — w przypadku, w którym badane punkty mocowania umieszczane są w całości lub w części dla siedzenia lub grupy siedzeń, których właściwości konstrukcyjne są identyczne z właściwościami konstrukcyjnymi pozostałych siedzeń czy grup siedzeń. ” — Podpunkty 5. 1. 1. 2 i 5. 1. 1. 3 otrzymują odpowiednio oznaczenia 5. 1. 1. 3 i 5. 1. 1. 4. — Podpunkt 5. 3. 1. otrzymuje brzmienie: „5. 3. 1. Wszystkie punkty mocowania pasów bezpieczeństwa tej samej grupy siedzeń są badane jednocześnie. Jednakże w przypadku wystąpienia ryzyka, że niesymetryczne obciążenie danych siedzeń i/lub danych punktów mocowania może prowadzić do błędów, dopuszcza się przeprowadzenie dodatkowych badań z zastosowaniem obciążeń niesymetrycznych. ” — Podpunkt 5. 3. 2 otrzymuje brzmienie: „5. 3. 2. Siła rozciągająca jest przykładana zgodnie z kierunkiem odpowiadającym pozycji siedzącej pod kątem 10º ± 5º do góry od poziomu w płaszczyźnie równoległej do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu. ” 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 — W ppkt: 5. 3. 4, 5. 4. 1. 2, 5. 4. 1. 3, 5. 4. 2. 1. , 5. 4. 2. 2, 5. 4. 3. „załączniku III”. — Podpunkt 5. 4. 4. 2 otrzymuje brzmienie: i 5. 4. 5. 2 wyrazy „załączniku IV” zastępuje się wyrazami „5. 4. 4. 2. Obciążenia wskazane w ppkt 5. 4. 1, 5. 4. 2 i 5. 4. 3 uzupełnia się o siłę równą 20-krotnej masie siedzenia z pełnym wyposażeniem. W przypadku pojazdów kategorii M2 i N2 siła ta musi być równa 10-krotnej masie siedzenia z pełnym wyposażeniem, w przypadku pojazdów kategorii M3 i N3 musi być równa 6,6-krotnej masie siedzenia z pełnym wyposażeniem. ” — Po ppkt 5. 4. 5. 2 dodaje się nowy punkt w brzmieniu: „5. 4. 6. 5. 4. 6. 1. 5. 4. 6. 2. Badanie siedzeń zwróconych tyłem do kierunku jazdy: Punkty mocowania badane są zgodnie z siłami wyznaczonymi w ppkt 5. 4. 1, 5. 4. 2 lub 5. 4. 3, odpowiednio. W każdym przypadku obciążenie dla badań odpowiada obciążeniu wyznaczonemu dla pojazdów kategorii M3 lub N3. Obciążenie dla badań zwrócone jest do przodu w odniesieniu do danego miejsca siedzącego, odpo- wiednio do procedury określonej w ppkt 5. 3. ” — Po ppkt 5. 5. 3 dodaje się nowy punkt w brzmieniu: „5. 5. 4. W drodze odstępstwa, punkty mocowania górne umieszczane dla jednego lub wielu siedzeń pojazdów kategorii M2 o masie ponad 3,5 tony i kategorii M3, odpowiadające wymogom załącznika III do dyrektywy 74/408/EWG, nie muszą odpowiadać wymogom ppkt 5. 5. 1 dotyczącym zgodności z ppkt 4. 4. 4. 6. Dane szczegółowe dotyczące badanego siedzenia(siedzeń) podaje się w uzupełnieniu do świadec- twa homologacji typu określonego w dodatku 4. ” — Podpunkt 6. 1 otrzymuje brzmienie: „6. 1. Co do zasady, środki mające na celu zapewnienie zgodności produkcji przyjmuje się zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 10 dyrektywy 70/156/EWG. ” — Punkt 7 otrzymuje oznaczenie pkt 8 oraz dodaje się pkt 7 w brzmieniu: Zmiany typu oraz zmiany w homologacjach „7. 7. 1. W przypadku zmiany typu zgodnie z niniejszą dyrektywą, zastosowanie mają przepisy art. 5 dyrektywy 70/156/EWG. ” 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 — W załączniku I dodaje się dodatki 1 i 2 w brzmieniu: „Dodatek 1 Najmniejsza dopuszczalna liczba punktów mocowania Miejsca siedzące zwrócone przodem do kierunku jazdy Kategoria pojazdu Zewnętrzne Środkowe Zwrócone tyłem do kierunku jazdy M1 M2 ≤ 3,5 t. M1 & M2 > 3,5 t. N1, N2 i N3 Przód Inne Przód Inne 3 3 3 3 3 lub 2 Ø 3 lub 2 * 3 3 2 3 3 lub 2 3 lub 2 3 lub 2 2 lub 0 # 3 lub 2 * 2 lub 0 # 2 2 2 — Z n a c z e n i e sy m b o l i : 2: dwa punkty mocowania dolne umożliwiające zainstalowanie pasa bezpieczeństwa typu B lub w przypadku, w którym jest to wymagane przez załącznik XV do dyrektywy 77/541/EWG, typu Br, Br3, Br4m lub Br4Nm. 3: dwa punkty mocowania dolne i jeden punkt mocowania górny, które umożliwiają zainstalowanie trzypunkto- lub w przypadku, w którym jest to wymagane przez załącznik XV do wego pasa bezpieczeństwa typu A, dyrektywy 77/541/EWG, typu Ar, Ar4m lub Ar4Nm. Ø: odnosi się do ppkt 4. 3. 3 (dopuszcza się umieszczenie dwóch punktów mocowania, jeżeli siedzenie znajduje się po stronie wewnętrznej przejścia) *: odnosi się do ppkt 4. 3. 4 (dopuszcza się umieszczenie dwóch punktów mocowania, znajduje się poza strefą odniesienia) jeżeli szyba przednia #: odnosi się do ppkt 4. 3. 5 (dopuszcza się umieszczenie dwóch punktów mocowania, jeżeli miejsce siedzące jest miejscem szczególnego ryzyka) odnosi się do ppkt 4. 3. 7 (dopuszcza się umieszczenie dwóch punktów mocowania, jeżeli żadne części pojazdu nie znajdują się wewnątrz strefy odniesienia) : odnosi się do ppkt 4. 3. 10 (specjalny przepis dotyczący górnego piętra pojazdu) Umiejscowienie dolnych punktów mocowania – jedynie wymogi dotyczące kątów Dodatek 2 Przednie # Po stronie zamka (α2) Siedzenie Po stronie przeciwnej niż zamek (α1) Kąt stały Kanapa – strona zamka (α2) Kanapa – strona przeciwna niż zamek (α1) M1 45º–80º 30º–80º 50º–70º 45º–80º 30º–80º Siedzenie regulowane z kątem oparcia siedzenia < 20º 45º–80º (α2) * 20º–80º (α1) * Inne niż M1 30º–80º 30º–80º 50º–70º 20º–80º 20º–80º 20º–80º Tylne # Składane Punkt mocowania pasa bezpieczeństwa nie jest wymagany. W przypadku, w którym punkt mocowania stanowi przedmiot wyposażenia danego pojazdu patrz wymogi dotyczące kątów określone dla siedzeń przednich i tylnych. 30º–80º 20º–80º Ψ Uwagi: #: zewnętrzne i środkowe. *: Ψ: 45º–90º w przypadkach siedzeń w pojazdach kategorii M2 i M3,” jeżeli kąt jest stały patrz ppkt 4. 4. 3. 1. 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 Dodaje się dwa nowe dodatki w brzmieniu: „Dodatek 3 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 113 114 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 Dodatek 4 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 115 116 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 3. Skreśla się ZAŁĄCZNIK II. 4. ZAŁĄCZNIK III otrzymuje oznaczenie „ZAŁĄCZNIK II” i tytuł w brzmieniu: „Umiejscowienie skutecznych punktów mocowania pasów bezpieczeństwa. ”. 5. ZAŁĄCZNIK IV otrzymuje oznaczenie „ZAŁĄCZNIK III”


title: Smernica Komisie 96/36/ES zo 17. júna 1996, ktorá prispôsobuje technickému pokroku smernicu Rady 77/541/EHS týkajúcu sa bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov motorových vozidielText s významom pre EHP.

text: 46 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 31996L0036 17. 7. 1996 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 178/15 SMERNICA KOMISIE 96/36/ES zo 17. júna 1996, ktorá prispôsobuje technickému pokroku smernicu Rady 77/541/EHS týkajúcu sa bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov motorových vozidiel (Text s významom pre EHP) KOMISIA EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV, so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, so zreteľom na smernicu Rady 70/156/EHS zo 6. februára 1970 o aproximácii právnych predpisov členských štátov o typovom schválení motorových vozidiel a ich prípojných vozidiel (1), naposledy zmenenú a doplnenú smernicou Komisie 95/54/ES (2), a najmä na jej článok 13 ods. 2, aproximácii so zreteľom na smernicu Rady 77/541/EHS z 28. júna 1977 štátov o o bezpečnostných pásoch a zadržiavacích systémoch motoro- vých vozidiel (3), naposledy zmenenú a doplnenú smernicou Komisie 90/628/EHS (4), a najmä na jej článok 10, členských predpisov právnych keďže je možné zvýšiť ochranu pred vyhodením cestujúceho zo sedadla v prípade nehody tým, že sa vyžadujú minimálne brušné pásy s navíjačmi pre všetky predné a dozadu obrátené polohy sedenia v motorových vozidlách kategórie M2 a M3, a v prípade niektorých vozidiel kategórie M2 brušné a ramenné pásy, ako predpokladá smernica 90/628/EHS (okrem tých vozidiel, ktoré sú určené na použitie v mestách, ako aj pre stojacich cestujúcich);keďže nadobudnutie účinnosti úprav tejto smernice, ktoré požadujú také pásy vo vozidlách M2 a M3 je podmienený tým, že sa smernica Rady 76/115/EHS (5), napo- sledy zmenená a doplnená smernicou Komisie 90/629/EHS (6) o kotvových úchytkách bezpečnostných pásov, a smernica Rady 74/408/EHS (7) o pevnosti sedadiel, prispôsobia technic- kému pokroku; keďže ochrana cestujúcich, hlavne v strednej zadnej polohe sedenia v automobiloch, pred výčnelkami, ako aj pred vyhode- ním v prípade nehody, sa musí zvýšiť a na tento účel sa musia zaviesť ďalšie zmeny tejto smernice; postupu keďže smernica 77/541/EHS je jednou zo samostatných smer- níc stanoveného v smernici 70/156/EHS; keďže z toho dôvodu ustanovenia smernice 70/156/EHS týkajúce sa systémov vozidla, súčastí a samostatných technických jednotiek platia pre túto smernicu; schvaľovania typového EHS na zvýšenie keďže účinnosť opatrení uvedených v tejto smernici, zamera- ných autokaroch a autobusoch závisí na používaní predpísaných bezpečnostných táto smernica v záujme úplnosti vyžaduje pásov; keďže si úpravu smernice Rady 91/671/EHS (8) o používaní bezpečnost- ných pásov; cestujúcich ochrany v keďže najmä články 3 ods. 4 a 4 ods. 3 smernice 70/156/EHS si vyžadujú, aby bol ku každej samostatnej smernici priložený informačný dokument obsahujúci príslušné body prílohy I k uvedenej smernici a tiež osvedčenie o typovom schválení podľa prílohy VI k nej, aby mohlo byť typové schvaľovanie spracovávané na počítači; keďže na základe technického pokroku je teraz možné zvýšiť ochranu cestujúcich tým, že sa bude vyžadovať inštalovanie trojbodových pásov s navíjačmi pre zadné bočné sedadlá motorových vozidiel kategórie M1; keďže by malo byť na každom mieste na sedenie upozornenie tam, kde je inštalovaný nafukovací vankúš, aby boli užívatelia informovaní o jeho prítomnosti a následne o tom, že sa nemá inštalovať na tomto sedadle žiadne detské zadržiavacie zariade- nie obrátené proti smeru jazdy; keďže táto smernica by sa mala zmeniť na základe medzinárodného prijatia optimálneho tvaru piktogramu; (1) Ú. v. ES L 42, 23. 2. 1970, s. 1. (2) Ú. v. ES L 266, 8. 11. 1995, s. 1. (3) Ú. v. ES L 220, 29. 8. 1977, s. 95. (4) Ú. v. ES L 341, 6. 12. 1990, s. 1. keďže sa uvádza odkaz na smernicu Rady 74/60/EHS (9), naposledy zmenenú a doplnenú smernicou 78/632/EHS (10), týkajúcu sa vnútorného vybavenia motorových vozidiel; keďže ustanovenia tejto smernice sú v súlade so stanoviskom Výboru pre prispôsobenie sa technickému pokroku, ktorý bol vytvorený smernicou 70/156/EHS, PRIJALA TÚTO SMERNICU: Článok 1 Smernica 77/541/EHS sa zmení a doplní takto: (5) Ú. v. ES L 24, 30. 1. 1976, s. 6. (6) Ú. v. ES L 341, 6. 12. 1990, s. 14. (7) Ú. v. ES L 221, 12. 8. 1974, s. 1. (8) Ú. v. ES L 373, 31. 12. 1991, s. 26. (9) Ú. v. ES L 38, 11. 2. 1974, s. 2. (10) Ú. v. ES L 206, 29. 7. 1978, s. 26. 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 47 1. — V článku 2, v prvom odseku sa vypúšťajú slová „. alebo jeho oprávnenému zástupcovi. “, ktoré majú nové vozidlá v súlade s ustanoveniami uvedenej smernice, a — Článok 4 sa nahradí takto: „Článok 4 Príslušné orgány členských štátov sa postupom uvede- ným v článku 4 ods. 6 smernice 70/156/EHS navzájom pásu informujú a zadržiavacieho systému, ktorému udelili, odmietli ude- liť alebo odobrali schválenie. “ bezpečnostného každom type o — V článku 9 sa výraz „Príloha I“ nahradí výrazom „Príloha II A“. 2. V súlade s prílohou k tejto smernici sa zaraďuje Zoznam príloh a prílohy k smernici 77/541/EHS sa príslušne menia a dopĺňajú podľa prílohy k tejto smernici. 3. V ostatných jazykoch sa predchádzajúci názov používaný pre „typové schválenie“ nahrádza novým názvom. Článok 2 S účinnosťou od 1. januára 1997 nesmie členský štát 1. z dôvodov týkajúcich sa bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov: — odmietnuť, vzhľadom na typ vozidla, bezpečnostného pásu alebo zadržiavacieho systému, udeliť typové schválenie ES alebo národné typové schválenie, alebo — zakázať registráciu, predaj alebo uvedenie do prevádzky vozidiel, alebo predaj alebo uvedenie do prevádzky bez- pečnostných pásov alebo zadržiavacích systémov, ak bezpečnostné pásy alebo zadržiavacie systémy spĺňajú po- žiadavky smernice 77/541/EHS, zmenené a doplnené touto smernicou. S výhradou ustanovení odseku 5, s účinnosťou od 1. 2. októbra 1999 pre vozidlá kategórie M2 o hmotnosti rovnej alebo menšej než 3,5 tony, a pre všetky ostatné vozidlá od 1. októbra 1997, členské štáty: — nesmú naďalej udeliť typové schválenie ES, a — môžu odmietnuť udeliť národné typové schválenie, pre typ vozidla z dôvodov týkajúcich sa bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov, a pre typ bezpečnostného pásu alebo zadržiavacieho systému, ak nie sú splnené požiadavky smernice 77/541/EHS, zmenené a doplnené touto smernicou. 3. 1. S výhradou ustanovení odseku 5, v prípade vozidiel kategórie M2 s maximálnou hmotnosťou nepresahujúcou 3,5 tony, s účinnosťou od 1. októbra 2001 a pre všetky ostatné vozidlá kategórie M od 1. októbra 1999, členské štáty: — môžu odmietnuť registráciu, predaj alebo uvedenie do prevádzky nových vozidiel, ktoré nemajú osvedčenie o zhode v súlade so smernicou 70/156/EHS, a — môžu odmietnuť registráciu, predaj alebo uvedenie do prevádzky bezpečnostných pásov alebo zadržiavacích systémov, dôvodov týkajúcich z pásov sa a zadržiavacích systémov, ak nie sú splnené požiadavky smernice 77/541/EHS, zmenené a doplnené touto smer- nicou. bezpečnostných 2. S účinnosťou od 1. októbra 1999 sú požiadavky smer- nice 77/541/EHS, zmenené a doplnené touto smernicou, týkajúce sa bezpečnostných pásov alebo zadržiavacích systémov ako súčastí, aplikovateľné na účely článku 7 ods. 2 smernice 70/156/EHS. Napriek odsekom 2 a 3. 2 vyššie, majú členské štáty pre 4. náhradné diely pokračovať v udeľovaní typového schválenia ES a povoľovať predaj alebo uvedenie do prevádzky bezpečnost- zadržiavacích ných súlade s predchádzajúcimi vyhotoveniami smernice 77/541/EHS za predpokladu, že také bezpečnostné pásy alebo zadržiavacie systémy: systémov pásov alebo v — sú určené na montáž v už používaných vozidlách, a — spĺňajú požiadavky uvedenej smernice, ktoré boli platné v dobe kedy boli vozidlá prvý krát registrované. Napriek odsekom 2 vzťahu 5. a k ustanoveniu o výstražnom štítku nafukovacieho vankúša v súlade s bodom 3. 1. 11 prílohy I, ustanovenia týchto odsekov platia od 1. januára 1997. vyššie, 3. 1 vo Článok 3 Členské štáty najneskôr do 31. decembra 1996 prijmú 1. zákony, iné predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiah- nutie súladu s touto smernicou. Bezodkladne o tom informujú Komisiu. Členské štáty uvedú priamo v prijatých ustanoveniach alebo pri ich úradnom uverejnení odkaz na túto smernicu. Podrobnosti o odkaze upravia členské štáty. Členské štáty oznámia Komisii znenie hlavných ustano- 2. vení vnútroštátnych právnych predpisov, ktoré prijmú v oblasti pôsobnosti tejto smernice. Článok 4 — nemajú na účely článku 7 ods. 1 smernice 70/156 naďalej považovať za platné osvedčenie o zhode, Táto smernica nadobudne účinnosť dvadsiaty deň po jej uve- rejnení v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. 48 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 Táto smernica je adresovaná členským štátom. Článok 5 V Bruseli 17. júna 1996 Za Komisiu Martin BANGEMANN člen Komisie 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 49 Doplní sa nasledujúci zoznam príloh: PRÍLOHA ZOZNAM PRÍLOH PRÍLOHA I: PRÍLOHA II: PRÍLOHA III: PRÍLOHA IV: PRÍLOHA V: PRÍLOHA VI: Rozsah platnosti, definície, typové schválenie EHS, požiadavky na montáž Informačný dokument (súčasť) Informačný dokument (vozidlo) Dokumentácia typového schválenia Doplnok 1. Doplnok 2. Doplnok 3. Osvedčenie o typovom schválení (súčasť) Doplnok 4. Osvedčenie o typovom schválení (vozidlo) Značky typového schválenia EHS pre súčasť Príklad prístroja na test životnosti navíjacieho mechanizmu Príklad prístroja na test blokovania navíjačov s núdzovým blokovaním Príklad prístroja na testy odolnosti navíjačov proti prachu PRÍLOHA VII: Popis vozíka, sedadla, kotvových úchytiek a brzdného zariadenia PRÍLOHA VIII: Popis figuríny PRÍLOHA IX: PRÍLOHA X: Krivka spomalenia vozíka Pokyny na používanie PRÍLOHA XI: Test pracky pre dva pásy PRÍLOHA XII: Test odierania a mikropreklzu PRÍLOHA XIII: PRÍLOHA XIV: PRÍLOHA XV: Korózny test Časové poradie testov Montáž bezpečnostných pásov s uvedením typov pásov a typov navíjačov PRÍLOHA XVI: Zhoda výroby 50 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 Príloha 1 sa zmení a doplní takto: — bod 0 sa zmení a doplní takto: „0. Rozsah platnosti Táto smernica sa vzťahuje na bezpečnostné pásy a zadržiavacie systémy, ktoré sú určené na montáž do vozidiel zodpovedajúcich definícii uvedenej v článku 9 a ktoré sú určené na jednotlivé používanie, t. j. ako samostatné zariadenia pre dospelých, ktorí sedia na sedadlách orientovaných dopredu alebo dozadu. ,“ — za bod 1. 22 sa doplní nasledujúcich päť nových bodov: „1. 23 1. 24 1. 25 1. 26 ‚Referenčná zóna‘ znamená priestor medzi dvoma vertikálnymi pozdĺžnymi rovinami, vzdialenými od seba 400 mm, ktoré sú symetrické vzhľadom k bodu H a ktoré sú definované rotáciou prístroja popísaného v prílohe II smernice 74/60/EHS od vertikály k horizontále. Prístroj sa umiestni podľa popisu uvedeného v prílohe a nastaví sa na maximálnu dĺžku 840 mm. ‚Nafukovací vankúš‘ znamená zariadenie montované na doplnenie systémov bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov v motorových vozidlách t. j. systémov, ktoré v prípade prudkého nárazu na vozidlo, pomocou kompresie plynu obsiahnutého v ňom, automaticky rozmiestnia flexibilnú konštrukciu určenú na obmedzenie intenzity kontaktu jednej alebo viacerých častí tela cestujúceho vo vozidle s interiérom priestoru pre cestujúcich. ‚Nafukovací vankúš pre cestujúceho‘ znamená nafukovací vankúš určený na ochranu cestujúce- ho(-ich) v prípade čelného nárazu, na sedadlách iných než je sedadlo vodiča. ‚Detské zadržiavacie zariadenie‘ znamená sústavu súčastí, ktorá môže zahŕňať kombináciu popruhov alebo pohyblivých súčastí so zabezpečovacou prackou, nastavovacím zariadením, prípojkami a v niektorých prípadoch doplnkovou stoličkou a/alebo ochranným štítom proti nárazu, ktorá môže byť ukotvená v motorovom vozidle. Je tiež určená na zmenšenie rizika poranenia užívateľa v prípade zrážky alebo prudkého spomalenia vozidla tým, že obmedzí pohyblivosť tela užívateľa. 1. 27 ‚Obrátené dozadu‘ znamená obrátené v smere opačnom, než je normálny smer jazdy vozidla. “ — body 1. 8. 4. 1 a 1. 8. 4. 2 sa zmenia a doplnia takto: „1. 8. 4. 1 Spomalením vozidla (jediná citlivosť). 1. 8. 4. 2 Kombináciou spomalenia vozidla, pohybu popruhov alebo akýchkoľvek iných automatických pro- striedkov (viacnásobná citlivosť). “ — bod 2. 1. 1 sa zmení a doplní takto: „2. 1. 1 Žiadosť o typové schválenie EHS pre súčasť podľa článku 3 ods. 4 smernice 70/156/EHS pre typ bezpečnostného pásu predkladá výrobca. Žiadosť o typové schválenie EHS pre súčasť podľa článku 3 ods. 4 smernice 70/156/EHS pre typ zadržiavacieho systému predkladá jeho výrobca alebo výrobca vozidla, v ktorom má byť namonto- vaný. “ — bod 2. 1. 2 sa zmení a doplní takto: „2. 1. 2 Vzor informačného dokumentu je uvedený v doplnku 1 prílohy II. Technickej službe vykonávajúcej typové schvaľovacie testy sa musia predložiť nasledujúce vzorky:“ — bod 2. 1. 2. 1 sa zrušuje. — body „2. 1. 2. 2, 2. 1. 2. 3 a bod 2. 1. 2. 4“ sa prečíslujú na „2. 1. 2. 1, 2. 1. 2. 2 a 2. 1. 2. 3“ — bod 2. 1. 3 sa zmení a doplní takto: „2. 1. 3 V prípade zadržiavacích systémov predloží žiadateľ technickej službe vykonávajúcej schvaľovacie testy zadržiavacích systémov dve vzorky. Tieto môžu obsahovať dve vzorky pásov uvedených v bode 2. 1. 2. 1 a podľa voľby výrobcu buď vozidlo reprezentujúce typ vozidla, ktorý má byť schválený alebo časť alebo časti vozidla, ktoré považuje technická služba za dôležité. “ 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 51 — za bod 2. 4. 1. 4 sa doplní nasledujúci nový bod: „2. 4. 1. 5 Použitie materiálov s vlastnosťami polyamidu 6 je vzhľadom na zadržiavanie vody zakázané vo všetkých mechanických častiach, u ktorých má takýto jav nepriaznivý vplyv na ich činnosť. “ — bod 2. 4. 5. 2. 1 sa na konci doplní: „V prípade jedinej citlivosti, podľa bodu 1. 8. 4. 1, sú platné len špecifikácie týkajúce sa spomalenia vozidla. “ — bod 2. 4. 5. 2. 1. 5 sa na konci doplní: „Táto požiadavka však nemusí byť splnená v prípade navíjačov s viacnásobnou citlivosťou za predpokladu, že len jedna citlivosť je závislá na vonkajšom signále alebo energetickom zdroji, a porucha signálu alebo energetického zdroja je vodičovi oznámená optickými a/alebo akustickými prostriedkami. “ — bod 2. 4. 5. 2. 2 sa mení a dopĺňa takto: „2. 4. 5. 2. 2 pri testovaní v súlade s bodom 2. 7. 7. 2, navíjač s núdzovým blokovaním s viacnásobnou citlivosťou vrátane citlivosti pri navíjaní popruhu, má spĺňať špecifické požiadavky a tiež blokovať, ak je zrýchlenie popruhu minimálne 2,0 G merané v smere odvíjania. “ — za bod 2. 6. 1. 4. 2 sa doplní nasledujúci nový bod: „2. 6. 1. 5 Odchylne môže byť u zadržiavacích systémov posuv väčší než sú hodnoty stanovené v bode 2. 6. 1. 3. 2 v prípadoch, keď horná kotvová úchytka pripevnená k sedadlu je upravená v súlade s výnimkou uvedenou v bode 5. 5. 4 prílohy I k smernici 76/115/EHS. Podrobnosti o príslušnom zadržiavacom systéme majú byť uvedené v dodatku k osvedčeniu o typovom schválení, uvedenom v doplnkoch 3 a 4 prílohy II. ,“ — bod 2. 7. 3: údaj „2. 1. 2. 4“ sa nahradí údajom „2. 1. 2. 2“ — bod „2. 7. 10“ (protokol o teste), ktorý nebol prečíslovaný smernicou 90/628/EHS, sa prečísluje na „2. 7. 11“ — posledná veta bodu 2. 7. 11 sa zmení a doplní takto: „Ak posun figuríny smerom dopredu presiahol hodnoty predpísané v bode 2. 6. 1. 3. 2, v protokole sa uvedie, či boli splnené požiadavky bodu 2. 6. 1. 4. 1“ — bod 2. 8. 3 sa zmení a doplní takto: „2. 8. 3 Ako všeobecné pravidlo sa opatrenia na s ustanoveniami uvedenými v článku 10 smernice 70/156/EHS. “ zabezpečenie zhody výroby prijmú v súlade — bod 2. 8. 3. 1 sa zmení a doplní takto: „2. 8. 3. 1 Zvláštne ustanovenia uvádzajúce podrobnosti o testoch, ktoré sa majú vykonať a o frekvencii testov, sú stanovené v prílohe XVI k tejto smernici. “ — body 2. 8. 3. 2 až 2. 8. 4. 5 sa zrušujú, — bod 3. 1. 1 sa zmení a doplní takto: „3. 1. 1 S výnimkou sklápacích sedadiel (ako sú definované v smernici 76/115/EHS) a sedadiel, ktoré sa používajú len vtedy, keď vozidlo stojí, sedadlá vozidiel kategórií M a N spadajúce pod článok 9 (s výnimkou tých vozidiel kategórií M2 a M3, ktoré sú určené na použitie v mestách a pre stojacich cestujúcich), musia byť vybavené bezpečnostnými pásmi alebo zadržiavacími systémami spĺňajúcimi požiadavky tejto smernice. “ — bod 3. 1. 3 sa zmení a doplní takto: „3. 1. 3. je povolené namontovanie brušných pásov typu Br4m („B, Br3 alebo“ sa vypúšťa. )“, 52 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 — za bod 3. 1. 9 sa doplnia nasledujúce štyri nové body: „3. 1. 10 Každé miesto na sedenie označené v prílohe XV symbolom typu špecifikovaného v prílohe XV, pokiaľ nie je splnená jedna z nasledujúcich podmienok: je vybavené trojbodovými pásmi — ide o sedadlo alebo iné časti vozidla priamo vpredu, ktoré spĺňajú požiadavky bodu 3. 5 doplnku 1 prílohy III smernice 74/408/EHS, alebo — žiadna časť vozidla nie je v referenčnej zóne alebo pri pohybe vozidla nie je schopná dostať sa do referenčnej zóny, alebo — časti vozidla vo vnútri uvedenej referenčnej zóny spĺňajú požiadavky na absorpciu energie stanovené v doplnku 6 prílohy III smernice 74/408/EHS v týchto prípadoch môže byť vybavené dvojbodovými pásmi typu, ktorý je špecifikovaný v prílohe XV. 3. 1. 11 Okrem ustanovenia bodu 3. 1. 12, na každom miesto na sedenie, ktoré je vybavené nafukovacím vankúšom, má byť upozornenie varujúce pred použitím detského zadržiavacieho zariadenia obráte- ného proti smeru jazdy, na sedadle. Výstražný štítok vo forme piktogramu, ktorý môže obsahovať vysvetľujúci text, má byť pripevnený natrvalo a umiestnený tak, aby ho mohla osoba spredu ľahko vidieť pri montáži detského zadržiavacieho zariadenia, obráteného proti smeru jazdy, na príslušnom sedadle. Vzor možného tvaru piktogramu je znázornený na obrázku 1. Stály odkaz by mal byť viditeľný vždy i v prípade, že upozornenie nie je viditeľné, keď sú dvere zatvorené. Obrázok 1 Piktogram 3. 1. 12 3. 1. 13 Požiadavka bodu 3. 1. 11 neplatí, ak je vozidlo vybavené mechanizmom, ktorý automaticky vníma prítomnosť detského zadržiavacieho zariadenia, obráteného proti smeru jazdy a zabezpečí, že nafukovací vankúš sa neuvedie do činnosti tam, kde je takýto detský zadržiavací systém namonto- vaný. V prípade sedadiel schopných otáčania alebo rôzne orientovaných pri používaní v dobe, keď vozidlo stojí, požiadavky bodu 3. 1. 1 platia len pre tie orientácie sedadla, ktoré sú určené na normálne používanie pri pohybe vozidla po ceste, v súlade s touto smernicou. V informačnom dokumente sa má v tomto zmysle uviesť príslušná poznámka. “ — za bod 3. 2. 2. 4 sa doplní nasledujúci nový bod: „3. 2. 2. 5 Technická služba overí, že s jazykom pracky pripojeným k pracke a bez cestujúceho na sedadle — možné uvoľnenie pásu nebráni správnej montáži detského zadržiavacieho systému odporučené- ho výrobcom, a — v prípade trojbodových pásov sa môže v brušnej časti pásu vonkajším napätím v ramennej časti pásu vyvinúť napätie minimálne 50 N. “ 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 53 — doplnia sa nasledujúce tri nové body: „4. 4. 1 4. 2 4. 3 5. 5. 1 5. 2 5. 2. 1 5. 2. 2 5. 3 6. 6. 1 Žiadosť o typové schválenie EHS pre typ vozidla vzhľadom na montáž jeho bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov Žiadosť o schválenie podľa článku 3 ods. 4 smernice 70/156/EHS typu vozidla vzhľadom na montáž jeho bezpečnostných pásov a zadržiavacích systémov predloží výrobca vozidla. Vzor informačného dokumentu je uvedený v prílohe II, doplnku 2. Technickej službe vykonávajúcej typové schvaľovacie testy sa dodá vozidlo zastupujúce schvaľovaný typ. Udelenie typového schválenia EHS Ak sú splnené príslušné požiadavky, udelí sa typové schválenie EHS podľa článku 4 ods. 3 a prípadne článku 4 ods. 4 smernice 70/156/EHS. Vzor osvedčenia o typovom schválení EHS je uvedený v: prílohe II, doplnku 3 pre žiadosti uvedené v bode 2. 1; prílohe II, doplnku 4 pre žiadosti uvedené v bode 4. Každému schválenému typu bezpečnostného pásu alebo zadržiavacieho systému a každému schvá- typové schvaľovacie číslo, v súlade s prílohou VII k smernici lenému typu vozidla sa pridelí 70/156/EHS. Ten istý členský štát nesmie prideliť rovnaké číslo inému typu bezpečnostného pásu alebo zadržiavacieho systému alebo inému typu vozidla. Zmena typu a dodatky k schváleniam V prípade zmeny buď typu vozidla, alebo bezpečnostného pásu, alebo zadržiavacieho systému schváleného podľa tejto smernice platia ustanovenia článku 5 smernice 70/156/EHS. “ Príloha II sa nahradí nasledujúcou prílohou II. „PRÍLOHA II DOKUMENTÁCIA TYPOVÉHO SCHVÁLENIA Doplnok 1 54 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 55 Doplnok 2 56 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 57 Doplnok 3 58 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 59 Doplnok 4 60 SK Úradný vestník Európskej únie 13/zv. 17 “ Príloha III sa zmení a doplní takto: — bod 1. 1. 2 sa zmení a doplní takto: „1. 1. 2 v blízkosti obdĺžnika ‚základné schvaľovacie číslo‘ obsiahnutého v časti 4 typového schvaľovacieho čísla uvedeného v prílohe VII smernice 70/156/EHS, za ktorým nasledujú dve číslice označujúce poradové číslo pridelené poslednej väčšej úprave smernice 77/541/EHS k dátumu, kedy bolo typové schválenie EHS pre súčasť udelené. V tejto smernici je poradové číslo 04. ,“ — bod 2. v štvrtom náčrte sa číslo „2439“ nahradí číslom „04 2439“, — v bodoch 2. 1, 2. 2, 2. 3 a 2. 4 sa výraz „pod číslom 2439“ nahradí „podľa tejto smernice (04) pod základným schvaľovacím číslom 2439“, — poznámka na konci prílohy III znie takto: základné schvaľovacie číslo a symbol(-y) sa umiestnia tesne pri obdĺžniku. Príloha XV (pozri smernicu 90/628/EHS) sa zmení a doplní takto: Tabuľka spolu s vysvetľujúcimi poznámkami sa zmení a doplní takto: 13/zv. 17 SK Úradný vestník Európskej únie 61 V X A H O L Í R P „


title: RELATÓRIO DA COMISSÃO AO CONSELHO Resultados da aplicação do Regulamento (CE) n 1093/94 do Conselho, que estabelece as condições em que os navios de pesca de países terceiros podem desembarcar directamente e comercializar as suas capturas nos portos da Comunidade

text: CUM1SSÀ0 DAS COMUNIDADES EUROPEIAS Bruxelas, 17. 06. 1996 COM(96) 272 final RELATÓRIO DA COMISSÃO AO CONSELHO Resultados da aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94 do Conselho, que estabelece as condições em que os navios de pesca de países terceiros podem desembarcar directamente e comercializar as suas capturas nos portos da Comunidade INDICE - Preâmbulo I. O contexto em que se inscreve o Regulamento (CE) n° 1093/94 - A : Situação do mercado e objectivos do regulamento - B : Situação dos desembarques directos em determinados países terceiros - Ç : Conformidade do Regulamento (CE) n° 1093/94 com os compromissos internacionais da Comunidade - a organização comum de mercado (OCM) - p Espaço Económico Europeu - II. Resultados da aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94 - A : Organização dos controlos sanitários - B : Declaração de desembarque - C : Respeito das regras de comercialização - D : Quantidades em causa - E : Comentários gerais Conclusão - Anexo: dados estatísticos Preâmbulo O Regulamento (CE) n° 1093/94 do Conselho, de 6 de Maio de 1994, que estabelece as condições em que os navios de pesca de países terceiros podem desembarcar directamente e comercializar as suas capturas nos portos da Comunidade1, prevê, no seu artigo 8o, que: "A Comissão submeterá ao Conselho, antes de 1 de Julho de 1996, um relatório sobre os resultados da aplicação do presente regulamento, eventualmente acompanhado das propostas adequadas. " Em consequência, o presente relatório é elaborado, em conformidade com o pedido do Conselho, com base nas respostas que os Estados-membros forneceram à Comissão no âmbito de um questionário sobre a aplicação das diferentes disposições do regulamento, desde a sua entrada em vigor até 31 de Dezembro de 1995. Dos oito Estados-membros que responderam ao questionário, quatro davam conta da ocorrência de desembarques directos. Em anexo constam os dados estatísticos transmitidos à Comissão juntamente com as respostas. Antes da análise propriamente dita dos resultados da aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94, a Comissão considera útil lembrar ò contexto e os objectivos que conduziram à sua adopção, bem como resposicionar o regulamento em causa no contexto jurídico internacional. 1 JOn°L121de 12. 5. 1994, p. 3. L O mwte*to em que se inscreve o Regulamento fCEi n° 1QQ3/Q4 O Regulamento (CE) n° 1093/94 foi adoptado no âmbito de uma situação de grave crise do mercado comunitário dos produtos da pesca, a fim de prevenir determinadas práticas susceptíveis de originar perturbações num mercado fragilizado, e na ausência de regulamentação, a nível internacional, dos desembarques directos. A. Situação do mercado e objectivos do regulamento A situação de crise observada, a partir do início de 1993, no mercado comunitário dos produtos da pesca, designadamente no mercado dos principais peixes brancos, foi diagnosticada e analisada pormenorizadamente tanto pela Comissão2 como pelos Estados- membros e os meios profissionais, e teve como consequência a estabilização dos preços. a níveis baixos, num mercado muito sensível às diversas contingências conjunturais. Neste contexto, os desembarques directos por navios de pesca de países terceiros representam, na ausência de regulamentação pertinente, um sério risco de agravamento das perturbações, com a possível introdução no mercado de lotes a preços muito baixos, em concorrência directa com a produção comunitária, designadamente no mercado dos produtos frescos, e, sobretudo, podem anular o efeito das medidas adoptadas pelas organizações de produtores no âmbito da organização de mercado, com o apoio de orçamentos comunitários ou nacionais. De facto, os desembarques directos criam uma situação em que os produtos são importados através de um meio de transporte que é, simultaneamente, o seu meio de produção, a saber, o navio de pesca. Esta prática, para além de escapar a todo e qualquer controlo das autoridades do país de origem dos produtos, permite, comparativamente com os demais modo de encaminhamento (cargueiro, avião, transporte terrestre), economizar os custos de transporte, controlo e acondicionamento, e até mesmo realizar economias em matéria de encargos fiscais e parafiscais. Por conseguinte, esta prática é susceptível de induzir situações de concorrência desleal em relação à produção comunitária. Desta forma, o Regulamento (CE) n° 1093/94 foi adoptado pelo Conselho, sob proposta da Comissão, para autorizar o principio dos desembarques directos, desde que estes satisfaçam determinadas exigências, e impedir que os mesmos pudessem continuar a realizar-se, com tudo o que nessa situação havia de paradoxal, em condições menos restritivas do que as reservadas à produção comunitária. As condições impostas incluem, nomeadamente: - o estabelecimento de uma lista de portos autorizados, com meios para efectuar os controlos previstos na regulamentação sanitária, enquanto, anteriormente, apenas restrições nacionais podiam ser impostas aos navios de pesca de países terceiros em matéria de acesso aos portos (artigo 3 o), - a entrega às autoridades competentes, pelos capitães dos navios, de uma declaração relativa à origem e às quantidades de produtos desembarcados (artigo 4), 2 Ver Comunicação "A crise do sector da pesca na Comunidade", (COM(94)) 335 final, de 19. 07. 1994. - a obrigação, em caso de escoamento no mercado do fresco, de respeitar as regras eventualmente adoptadas e aplicadas na zona de actividade de uma organização de produtores (artigo 5 o). Comparativamente com as regras em vigor em determinados países, esta regulamentação pode ser considerada bastante liberal. B. Situação dos desembarques directos em determinados países terceiros De um modo geral, importa referir que a Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar reconhece expressamente o direito de os Estados costeiros regulamentarem unilateralmente as condições de acesso às suas águas interiores e às suas instalações portuárias; ora, não se estabelece qualquer distinção entre os navios de pesca, enquanto meio de transporte das suas capturas, e os demais navios de carga utilizados para fins comerciais. Podemos citar exemplos da legislação em vigor em alguns países terceiros, em matéria de desembarques directos: - EUA: - Austrália: - Canadá: - Chile: proibição proibição, salvo em caso de autorização ministerial autorização caso a caso, para os navios que arvoram pavilhão de países com os quais o Canadá mantém boas relações em matéria de pesca exigência de um certificado zoo-sanitário emitido pela autoridade competente do país de origem para a introdução no território do Chile, independentemente da via de acesso e inclusive para as mercadorias em trânsito. Neste contexto, a legislação de que a Comunidade se dotou não parece contestável - aliás, não foi contestada -, designadamente tendo em conta os seus compromissos internacionais. C. Conformidade do Regulamento (CE) n/ 1093/94 com os compromissos internacionais da Comunidade Para além de não fazer tábua rasa das regras em vigor no quadro da organização comum de mercado, o Regulamento (CE) n° 1093/94 não é aplicável aos navios qué arvoram pavilhão de países com os quais a Comunidade concluiu acordos que regulam expressamente a situação dos desembarques directos, o que não é o caso do acordo sobre o Espaço Económico Europeu. - A orgaslzaçfio comum de mercado (OCM) O Regulamento (CE) n° 1093/94 não impõe aos navios de pesca de países terceiros que efectuam desembarques directos condições discriminatórias em relação à produção comunitária, tendo como objectivo, pelo contrário, sujeitar estes navios de pesca a condições equivalentes às aplicáveis à produção comunitária em matéria de desembarque e comercialização de produtos da pesca. A compatibilidade do Regulamento (CE) n° 1093/94 com as regras do GATT de 1994 não foi posta em causa aquando do estabelecimento da OCM, em 1 de Janeiro de 1995. -. O Espaço Económico Europeu (EEE) O Regulamento (CE) n° 1093/94 não é aplicável aos navios que arvoram pavilhão de um país terceiro signatário da EEE, visto que o Protocolo n° 9 desse acordo regula expressamente, no seu artigo 5o, a questão do acesso dos navios de pesca aos portos. Em contrapartida, é aplicável a todos os outros países terceiros. IL Resultados da aplicação do Regulamento <CE\ n« 1093/94 É difícil falar de "resultados", stricto sensu, da aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94, uma vez que as medidas em causa são, essencialmente, de carácter preventivo, não sendo de esperar quaisquer resultados susceptíveis de ser quantificados com precisão. Em consequência, o que importa analisar é, sobretudo, o seu impacto geral e as eventuais dificuldades surgidas com a sua aplicação. Antes de tecermos quaisquer comentários gerais, abordaremos separadamente as três principais disposições do regulamento. A. Orgflnfaayfin dos controlos sanitários (artigo 3°i A lista dos portos autorizados, tal como comunicada por cada um dos Estados-membros, foi publicada no Jornal Oficial, série C, em 28 de Maio de 1994, e completada pelas listas finlandesa e sueca em 29 de Dezembro de 1994. Sobre este aspecto, nenhum Estado-membro assinalou qualquer dificuldade. Dos controlos sanitários propriamente ditos ressalta a observância das normas em vigor, sendo excepcionais as recusas com base na não conformidade (um caso na Dinamarca e um caso em França, em relação a pequenas quantidades, no período em causa). B. Declaração de desembarque (artigo 4°ï Sobre este aspecto não foi comunicada qualquer dificuldade especial, tendo alguns Estados-membros sublinhado o interesse deste procedimento, sem o qual, em caso de infracção, não seria possível qualquer controlo nem qualquer procedimento judicial. Um Estado-membro considera que o prazo de notificação prévia (72 horas) parece por vezes excessivo; contudo, este ponto consta igualmente do Regulamento (CEE) n° 2847/93, que institui um regime de controlo, não sendo, portanto, específico aos desembarques directos efectuados por navios de pesca de países terceiros. C. Respeito das regras de comercialização (artigo 5°) Apenas as quantidades destinadas a comercialização directa estão sujeitas ao respeito eventual de determinadas regras de comercialização. Na realidade, estas quantidades são pouco significativas, excepto em Espanha, destinando-se o essencial dos desembarques directos à indústria, pelo que não está sujeito a esta disposição. Nenhum Estado-membro comunicou quaisquer dificuldades de aplicação neste domínio. D. Quantidades em causa O quadro em anexo apresenta as quantidades comunicadas por cinco Estados-membros em relação a 1994 e 1995. Estes dados são, portanto, incompletos. O essencial destas quantidades é desembarcado em dois Estados-membros, Dinamarca e Espanha, registando-se igualmente desembarques na Alemanha e em França. A quase totalidade das quantidades objecto de desembarques directos realizados nos portos do Norte, incluindo em França, destina-se à indústria de transformação e, na sua maior parte, incide num número limitado de espécies. No caso de Espanha, a maior parte dos desembarques directos é efectuada nas Ilhas Canárias e incide numa grande variedade de produtos, frescos ou congelados, destinados, em larga medida, a comercialização directa. Entre 1994 e 1995, registou-se um importante decréscimo da tonelagem desembarcada na Alemanha, na Dinamarca e em França, enquanto no mesmo período se verificou um aumento das quantidades desembarcadas em Espanha. É de notar que, em todos os casos, o número de desembarques diminuiu bastante, ao mesmo tempo que a quantidade média por desembarque aumentou sensivelmente. Na medida em que dizem respeito apenas a dois anos, estes dados são pouco significativos. E. Comentários gerais A maior parte dos Estados-membros que responderam ao questionário da Comissão manifestou satisfação em relação à existência e à aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94. Não foi apresentada à Comissão qualquer sugestão de alteração ou de melhoramento, nem foi referida qualquer dificuldade de aplicação. * CONCLUSÃO Dos oito Estados-membros que responderam à Comissão, dois reafirmam a sua oposição de princípio a este regulamento, quatro sublinham a sua satisfação e dois não tecem qualquer comentário. De modo geral, e atendendo à escassez de elementos comunicados pelos Estados-membros, a Comissão tem dificuldade em estabelecer um balanço completo dos resultados da aplicação do Regulamento (CE) n° 1093/94. Para além de vários Estados-membros não terem transmitido qualquer resposta à Comissão, as respostas obtidas não referem nem a frequência nem a natureza dos controlos realizados para garantir a aplicação do regulamento. Em consequência, quanto a este ponto, a Comissão remete para os comentários que tece no âmbito do relatório que transmite simultaneamente ao Conselho sobre o controlo dos navios de pesca de países terceiros que operam na zona de pesca comunitária, em conformidade com os compromissos assumidos na reunião do Conselho de Dezembro de 1995. De qualquer modo: - o impacto destas medidas é, na maior parte dos casos, considerado positivo, - não foi assinalado qualquer inconveniente especial, quer do ponto de vista administrativo, quer do do abastecimento e do funcionamento do mercado, - desde a sua entrada em vigor, esta medida não foi objecto de qualquer acção nem de qualquer comentário por parte de um país terceiro. Por outro lado, a Comissão salienta que um dos principais aspectos positivos do Regulamento (CE) n° 1093/94 consiste no seu carácter de medida preventiva, sendo provável que a ausência de uma medida deste tipo tivesse tido reflexos negativos no mercado. Por último, a Comissão lembra igualmente, noutro plano, que sempre considerou que a questão dos desembarques directos deveria ser regulada num contexto internacional multilateral e que, a este título, é necessário dispor de um instrumento legislativo interno susceptível de constituir uma referência para negociações ulteriores a nível internacional e que permita demonstrar o seu papel de instrumento de controlo de uma pesca responsável, sem pôr em causa o princípio da liberdade de comércio. É sintomático verificar que determinados Estados-membros, em especial costeiros, pretendem, no âmbito de algumas organizações regionais de gestão dos recursos haliêuticos, lançar o debate sobre a possibilidade de proibir os desembarques por navios de pesca de partes não contratantes que não respeitem as regras de gestão e de conservação adoptadas pelas referidas organizações. Esta perspectiva, que se inscreve no contexto do Código de Conduta para uma Pesca Responsável e do Acordo das Nações Unidas sobre as Populações Transzonais e as Espécies Altamente Migratórias, deve ser objecto de um outro debate. A Comissão apresentará ulteriormente ao Conselho orientações sobre este tema. Nestas condições, a Comissão considera que nenhum elemento justifica a alteração do Regulamento (CE) n° 1093/94, quer para íimitar, quer para dilatar o seu âmbito de aplicação. A Comissão não apresentará ao Conselho qualquer proposta neste sentido, pelo que sugere a manutenção do statu quo. Anexo: Quantidade (em toneladas) objecto de desembarques directos ? número de navios (os dados relativos a 1995 são provisórios) Alemanha Dinamarca Espanha França Grécia Total Q N Q N Q 1994 1928 286 48157 5889 43449 1995 = =J TTT! 536 56 25642 1818 67854 N 623 428 Q 9892 4733 N 11 8 Q N Q N 103426 6809 I 30(S) i 200) 98795 2310 (1) : nos dois anos. 10 ISSN 0257-9553 COM(96) 272 final DOCUMENTOS PT U 03 02 N. ° de catálogo ; CB-CO-96-282-PT-C ISBN 92-78-05483-6 Serviço das Publicações Oficiais das Comunidades Europeias L-2985 Luxemburgo M