title: Dyrektywa Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
high-speed transport
rail transport
technical regulations
trans-European network
transport safety

text: 152 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 31996L0048 L 235/6 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 17. 9. 1996 DYREKTYWA RADY 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości RADA UNII EUROPEJSKIEJ, systemu, w szczególności na polu normalizacji technicznej; uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 129d akapit trzeci, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c (4), a także mając na uwadze, co następuje: w celu umożliwienia obywatelom Unii, podmiotom gospodar- czym oraz władzom regionalnym i lokalnym korzystania w pełni z pozytywnych efektów ustanowienia pewnego obszaru bez granic wewnętrznych zaleca się w szczególności poprawie- nie powiązań między połączeniami i uzyskanie interoperacyj- ności krajowych systemów kolei dużych prędkości, jak również dostępu do nich; grupa robocza wysokiego szczebla, składająca się z przedstawi- cieli rządów Państw Członkowskich oraz przedstawicieli kolei europejskich i europejskiego przemysłu kolejowego, została zwołana przez Komisję, aby zrealizować wniosek o opracowa- nie generalnego planu transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, który został wyrażony w rezolucji Rady z dnia 4 i 5 grudnia 1989 r. ; w grudniu 1990 r. Komisja przesłała do Rady komunikat na systemu kolei dużych prędkości, Rada odniosła się temat pozytywnie do komunikatu w swej uchwale z dnia 17 grudnia 1990 r. (5); zgodnie z art. 129c Traktatu Wspólnota Europejska przyjmie wszystkie środki konieczne do zapewnienia interoperacyjności (1) Dz. U. C 134 z 17. 5. 1994, str. 6. (2) Dz. U. C 397 z 31. 12. 1994, str. 8. (3) Dz. U. C 210 z 14. 8. 1995, str. 38. (4) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 19 stycznia 1995 r. (Dz. U. C 43 z 20. 2. 1995, str. 60), wspólne stanowisko Rady z dnia 8 grudnia 1995 r. i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 kwietnia 1996 r. (Dz. U. C 141 z 13. 5. 1996, str. 48). (Dz. U. 356 z 30. 12. 1995, str. 43) (5) Dz. U. C 33 z 8. 2. 1991, str. 1. komercyjne wykorzystanie systemu kolei dużych prędkości wymaga doskonałej zgodności charakterystyk infrastruktury i taboru kolejowego; wyniki działalności, bezpieczeństwo, jakość usług i koszty zależą od tej zgodności, co zapewnia w szcze- gólności interoperacyjność europejskiego systemu kolei dużych prędkości; stosownie do dyrektywy Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych (6) przedsię- biorstwa kolejowe muszą mieć zwiększony dostęp do syste- mów kolejowych Państw Członkowskich, a to z kolei wymaga interoperacyjności infrastruktury, wyposażenia i taboru kolejo- wego; Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie zgodności z zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz z prawami konsumenta, ogólnie stosowanymi do systemów kolejowych podczas projektowania, budowy, uruchamiania i eksploatacji tych kolei; wraz z władzami lokalnymi odpowia- dają także za przestrzeganie prawa własności gruntów, plano- wania regionalnego i ochrony środowiska naturalnego; jest to bardzo istotne w przypadku systemów kolei dużych prędkości; dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków pewnych projektów państwowych i prywatnych dla ochrony środowiska naturalnego (7) wymaga oceny oddziaływania na środowisko naturalne budowy linii obsługujących dalekobieżny ruch kolejowy; krajowe przepisy prawne i wewnętrzne przepisy kolejowe oraz specyfikacje techniczne stosowane przez linie kolejowe znacz- nie różnią się między sobą; krajowe przepisy prawne i przepisy wewnętrzne włączają procedury właściwe dla krajowych gałęzi przemysłu; zalecają one określone wymiary zewnętrzne, urzą- sytuacja ta uniemożliwia kolejom dzenia i charakterystyki; dużych prędkości swobodne kursowanie na całym terytorium Wspólnoty; przez lata sytuacja ta stworzyła ścisłe powiązania między krajowymi gałęziami przemysłu kolejowego a krajowymi kole- co stanowi przeszkodę w zawieraniu prawdziwych jami, umów; dla podniesienia konkurencyjności w skali światowej te gałęzie przemysłu wymagają otwartego, konkurencyjnego ryn- ku europejskiego; (6) Dz. U. L 237 z 24. 8. 1991, str. 25. (7) Dz. U. L 175 z 5. 7. 1985, str. 40. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 153 z tego powodu właściwe jest określenie zasadniczych wymagań dla całej Wspólnoty, które będą stosowane do transeuropej- skiego systemu kolei dużych prędkości; odniesienia do nich opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich; w obliczu zasięgu i złożoności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości wykazano, że z przyczyn praktycznych konieczne jest rozbicie go na podsystemy; dla każdego z tych podsystemów muszą być wyszczególnione zasadnicze wymaga- nia, ustalone podstawowe parametry i wyznaczone warunki techniczne dla całej Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do części składowych i interfejsów, tak aby spełnić te zasadni- cze wymagania; pewne podsystemy (środowisko naturalne, użytkownicy i eksploatacja) będą podlegać warunkom technicz- nym interoperacyjności (TSI) tylko w takim stopniu, w jakim jest konieczne zapewnienie interoperacyjności w sferze infras- truktury, energii, wydawania dyspozycji i kontroli oraz stero- wania ruchem i taborem kolejowym; wprowadzenie przepisów dotyczących interoperacyjności trans- europejskiego systemu kolei dużych prędkości nie może stwa- rzać nieuzasadnionych barier w wielkości kosztów i korzyści dla zachowania istniejącej sieci kolejowej w każdym Państwie Członkowskim, ale musi dążyć do utrzymania celu kursowania kolei dużych prędkości na obszarze Wspólnoty; poszczególnym Państwom Członkowskim powinno się zezwo- lić w szczególnych przypadkach na niestosowanie pewnych warunków technicznych interoperacyjności, pod warunkiem że istnienie procedur zapewniających możliwość takich uchyleń jest uzasadniona; art. 129c Traktatu wymaga, aby działalność Wspólnoty na rzecz interoperacyjności uwzględniała ekono- miczną efektywność projektów; aby zapewnić przestrzeganie odpowiednich przepisów dotyczą- cych państwowych procedur przetargowych w sektorze kolejo- wym, w szczególności dyrektywy 93/38/EWG (1), strony zawie- rające umowę muszą włączyć warunki techniczne do doku- mentów ogólnych lub dokumentów umowy dla każdej umowy; konieczne jest powołanie organu ds. specyfikacji europejskich, który służyłby jako instancja odwoławcza w sprawach dotyczą- cych warunków technicznych; w rozumieniu dyrektywy 93/38/EWG specyfikacja europejska jest to powszechnie uznawana specyfikacja techniczna, euro- pejskie zatwierdzenie techniczne lub krajowa norma wdrażająca normę europejską; zharmonizowane normy europejskie mają być określone przez organ normalizacji europejskiej, taki jak Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), Europejski Komitet Normalizacji Elektrotechniki (CENELEC) lub Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) na polecenie Komisji, a byłoby w interesie Wspólnoty, aby istniał międzynarodowy system normalizacji zdolny do tworzenia norm, które są faktycznie używane przez podmioty związane z handlem mię- dzynarodowym i które spełniają wymagania polityki Wspólno- ty; z tego powodu europejskie organy normalizacyjne muszą kontynuować swoją współpracę z międzynarodowymi organa- mi normalizacyjnymi; strony zawierające umowę określają dalsze wymagania, które są konieczne do uzupełnienia specyfikacji europejskich lub innych norm; warunki te nie mogą kolidować z zasadniczymi wyma- ganiami, które zostały zharmonizowane na poziomie Wspól- noty i które musi spełniać transeuropejski system kolei dużych prędkości; procedury określające ocenę zgodności lub dostosowania wy- korzystywanych części składowych muszą opierać się na za- stosowaniu modułów objętych decyzją 93/465/EWG (2); na ile to możliwe i w celu promowania rozwoju zainteresowanych gałęzi przemysłu właściwe jest rozwinięcie procedur zawierają- składowej cych system zapewnienia jakości; pojęcie części obejmuje przedmioty materialne i niematerialne, takie jak oprogramowanie; powinien zostać oceniony stopień przydatności do użytku najważniejszych części składowych w zakresie bezpieczeństwa, dostępności lub oszczędności systemu; podmioty zawierające umowę ustalają w swoich dokumentach umowy, odnosząc się do specyfikacji europejskich, w szczegól- ności w odniesieniu do części składowych, charakterystyki, które muszą być spełnione przez producentów w ramach jest to przypadek, kiedy zgodność części warunków umowy; składowych jest głównie związana z obszarem ich wykorzys- tywania, aby zapewnić i zagwarantować interoperacyjność sys- temu, a nie tylko ich swobodne przemieszczanie na rynku Wspólnoty; z tego powodu nie jest konieczne umieszczanie przez produ- centa znaku WE na częściach składowych, które podlegają przepisom niniejszej dyrektywy, ponieważ na podstawie oceny zgodności i/lub przydatności do użytku przeprowadzonych zgodnie z procedurami zamieszczonymi w tym celu w tej dyrektywie wystarczająca jest deklaracja interoperacyjności skła- dana przez producenta; nie wpływa to na zobowiązanie pro- ducentów do umieszczania znaku WE na pewnych częściach składowych, aby potwierdzić ich zgodność z innymi przepisa- mi Wspólnoty, które się do nich odnoszą; (1) Dyrektywa Rady 93/38/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. koordynu- jąca procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz. U. L 199 z 9. 8. 1993, str. 84), zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. (2) Decyzja Rady 93/465/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. dotycząca modułów różnych faz procedur oceny zgodności i zasad umiesz- czania i stosowania znaku zgodności WE przeznaczonych do wy- korzystania w dyrektywach harmonizacji technicznej (Dz. U. L 220 z 30. 8. 1993, str. 23). 154 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 system kolei dużych podsystemy tworzące transeuropejski prędkości muszą podlegać procedurze weryfikacji; taka weryfi- kacja musi umożliwiać władzom odpowiedzialnym za ich uruchomienie uzyskanie pewności, że na etapach projektowa- nia, budowy i uruchomienia wyniki odpowiadają obowiązują- cym przepisom ogólnym i przepisom techniczno-eksploatacyj- nym; podsystemy te muszą stwarzać producentom możliwość liczenia na równorzędne traktowanie w każdym państwie; konieczne jest ustalenie pewnego modułu określającego zasady i warunki stosowane do weryfikacji podsystemów WE; procedura weryfikacji WE opiera się na TSI; TSI są opracowane na polecenie Komisji przez wspólny organ reprezentujący zarządzających infrastrukturą, przedsiębiorstwa kolejowe i prze- mysł; odniesienie do TSI jest wymagane, aby zapewnić intero- peracyjność transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości; TSI podlegają przepisom art. 18 dyrektywy 93/38/EWG; jednostki notyfikowane odpowiadające za sprawdzanie proce- dur oceny zgodności lub tych odnoszących się do stosowania części składowych oraz procedury oceny podsystemów muszą, w szczególności przy braku jakichkolwiek specyfikacji euro- pejskich koordynować swoje decyzje na tyle ściśle, na ile to jest możliwe; dyrektywa Rady 91/440/EWG wymaga rozdzielenia działalnoś- ci księgowej między usługi transportowe i te dotyczące zarzą- dzania infrastrukturą kolejową; jest to przypadek, kiedy wyspe- cjalizowane usługi świadczone przez zarządzających infrastruk- turą kolejową, wyznaczonych jako jednostki notyfikowane powinny uzyskać strukturę zgodną z kryteriami, które muszą być stosowane do tego rodzaju organu; inne wyspecjalizowane organy mogą być powiadamiane, jeśli spełniają takie same kryteria; interoperacyjność transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości występuje w skali Wspólnoty; Państwa Członkowskie nie są w stanie, każde z osobna, podjąć działania potrzebnego dla osiągnięcia interoperacyjności; konieczne jest więc podjęcie takich działań, zgodnie z zasadą subsydiarności, na poziomie Wspólnoty, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: ROZDZIAŁ I Przepisy ogólne Artykuł 1 1. Zgodnie z art. 129b i 129c Traktatu celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie warunków, które mają być speł- nione, aby osiągnąć interoperacyjność transeuropejskiego syste- mu kolei dużych prędkości na terytorium Wspólnoty, opisanej w załączniku I. te dotyczą projektów budowy, podnoszenia 2. Warunki standardu i eksploatacji infrastruktury i taboru kolejowego, co przyczynia się do funkcjonowania systemu, którego urucho- mienie ma nastąpić po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy: a) „transeuropejski system kolei dużych prędkości” oznacza strukturę opisaną w załączniku I, składającą się z infrastruk- linie i urządzenia stałe trans- tury kolejowej obejmującej europejskiego systemu transportowego, zbudowane lub o zwiększonym standardzie do jazdy z dużymi prędkościami oraz tabor kolejowy zaprojektowany do korzystania z tej infrastruktury; zdolność b) „interoperacyjność” oznacza transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości do bezpiecznego i nieza- kłóconego przemieszczania pociągów szybkobieżnych, które uzyskują określone osiągi. Zdolność ta opiera się na wszyst- kich warunkach sprawowania nadzoru i warunkach tech- niczno-eksploatacyjnych, które muszą zostać spełnione, aby uzyskać zgodność z zasadniczymi wymaganiami; c) „podsystemy” oznaczają, że transeuropejski system kolei dużych prędkości jest wewnętrznie podzielony, tak jak opi- sano w załączniku II, na podsystemy strukturalne i funk- cjonalne, dla których muszą być ustalone zasadnicze wy- magania; d) „części składowe interoperacyjności” oznaczają wszelkie podstawowe składniki, grupy składników, podzespoły lub zespoły, które są włączone lub które mają być włączone do podsystemu, od którego zależy bezpośrednio lub po- średnio interoperacyjność transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości; e) „zasadnicze wymagania” oznaczają wszystkie warunki pod- ane w załączniku III, które muszą być spełnione przez transeuropejski system kolei dużych prędkości, podsystemy i ich interoperacyjne części składowe; f) „specyfikacje europejskie” oznaczają powszechnie uznawane specyfikacje techniczne, europejskie zatwierdzenia technicz- ne lub normy krajowe wdrażające normę europejską, jak określono w art. 1 pkt 8–12 dyrektywy 93/38/EWG; g) „wymagania interoperacyjności” techniczne (dalej zwane „TSI”) oznaczają warunki, którymi objęty jest każdy podsys- tem, tak aby spełniał zasadnicze wymagania, przez ustano- wienie niezbędnych wzajemnych powiązań funkcjonalnych z transeuropejskiego systemu kolei dużych podsystemami prędkości dla zapewnienia jego kompatybilności; 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 155 h) „wspólny organ przedstawicielski” oznacza organ skupiający przedstawicieli zarządzających infrastrukturą, przedsiębior- stw kolejowych i przemysłu, który odpowiada za opracowa- „Zarządzający infrastrukturą” oznaczają tych, o nie TSI. których mowa w art. 3 i 7 dyrektywy 91/440/EWG; i) „jednostki notyfikowane” oznaczają organy, które są odpo- wiedzialne za ocenę zgodności lub przydatności do użytku części składowych interoperacyjności lub za ocenę procedur WE dotyczących weryfikacji podsystemów. Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa stosuje się do przepisów dotyczą- 1. cych, dla każdego podsystemu, parametrów, interoperacyjnych części składowych, interfejsów i procedur, jak również warun- ków ogólnej kompatybilności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, który ma osiągnąć interoperacyjność. Przepisy niniejszej dyrektywy stosuje się z zastrzeżeniem 2. innych przepisów Wspólnoty. Jednakże w przypadku interope- racyjnych części składowych zgodność z zasadniczymi wyma- ganiami tej dyrektywy może wymagać wykorzystania odręb- nych specyfikacji europejskich opracowanych do tego celu. Artykuł 4 Transeuropejski system kolei dużych prędkości, podsyste- jego interoperacyjne części składowe muszą spełniać 1. my i odpowiednie zasadnicze wymagania. Dalsze specyfikacje 2. techniczne, o których mowa w art. 18 ust. 4 dyrektywy 93/38/EWG, które są konieczne do uzupełnienia specyfikacji europejskich lub innych norm używa- nych w ramach Wspólnoty, nie mogą kolidować z zasadniczy- mi wymaganiami. Aby osiągnąć interoperacyjność transeuropejskiego syste- 3. mu kolei dużych prędkości, TSI: a) podają zasadnicze wymagania dla podsystemów i ich inter- fejsów; b) ustalają podstawowe parametry opisane w załączniku II pkt 3, konieczne do spełnienia zasadniczych wymagań; c) wyznaczają warunki do spełnienia dla uzyskiwania określo- nych osiągów dla każdej z następujących kategorii linii: — linie specjalnie zbudowane do dużych prędkości, — linie o specjalnie podwyższonym standardzie do dużych prędkości, — linie o specjalnie podwyższonym standardzie do dużych prędkości, które mają szczególne cechy wynikające z rzeźby terenu lub ograniczeń w planowaniu miast; d) ustanawiają możliwe przepisy wykonawcze w pewnych szczególnych przypadkach; e) wyznaczają interoperacyjne części składowe, które muszą być objęte specyfikacjami europejskimi, włączając normy europejskie, które są potrzebne, aby osiągnąć interoperacyj- ność w ramach transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, spełniając zasadnicze wymagania; f) stwierdzają w każdym rozpatrywanym przypadku, które z modułów określonych w decyzji 93/465/EWG lub, tam gdzie wskazane, które szczególne procedury mają zostać wykorzystane do oceny zarówno zgodności, jak i przydat- ności do użytku interoperacyjnych części składowych, a także procedur WE dotyczących weryfikacji podsystemów. ROZDZIAŁ II Specyfikacje techniczne interoperacyjności TSI nie kolidują z decyzjami Państw Członkowskich do- 4. lub o podwyż- tyczącymi wykorzystania infrastruktury nowej szonym standardzie przeznaczonej do prowadzenia przewozów innymi pociągami. Artykuł 5 Każdy z podsystemów jest objęty TSI. W przypadku 1. podsystemów dotyczących środowiska, eksploatacji lub użyt- kowników TSI będą opracowane tylko w stopniu koniecznym do zapewnienia interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości w zakresie infrastruktury, energii, nad- zoru i kontroli, sterowania ruchem i taboru kolejowego. Podsystemy muszą być zgodne z TSI; zgodność ta musi 2. być stale utrzymywana podczas wykorzystywania każdego podsystemu. Zgodność ze wszystkimi TSI umożliwia zorganizowanie 5. kompatybilnego transeuropejskiego systemu kolei dużych pręd- kości, który zachowa, odpowiednio, kompatybilność z istnieją- cym systemem kolejowym każdego Państwa Członkowskiego. Artykuł 6 Projekty TSI są opracowywane na polecenie Komisji, do 1. ustanowienia zgodnie z procedurą ustaloną w art. 21 ust. 2 przez wspólny organ przedstawicielski. TSI są przyjmowane i poprawiane według tej samej procedury. Są publikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 156 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 jest odpowiedzialny za 2. Wspólny organ przedstawicielski przygotowywanie przeglądów i uaktualnianie TSI oraz opraco- wywanie zaleceń dla Komitetu, o którym mowa w art. 21, tak aby uwzględnić postęp techniczny i potrzeby społeczne. Przygotowanie, przyjęcie i przegląd TSI uwzględnia sza- 3. cowane koszty rozwiązań technicznych, za pomocą których mogą być one spełnione, biorąc pod uwagę określenie i wykonanie większości efektywnych rozwiązań. W tym celu wspólny organ przedstawicielski dołącza do każdego projektu TSI ocenę szacowanych kosztów i korzyści z tych rozwiązań technicznych dla wszystkich podmiotów gospodarczych i za- interesowanych przedsiębiorstw. 4. Komitet jest regularnie informowany przez wspólny or- gan przedstawicielski o pracach przygotowawczych nad TSI. Komitet może przekazać wspólnemu organowi wszelkie przy- datne zalecenia lub zbiory dokumentów dotyczących przygoto- wywania TSI na podstawie zasadniczych wymagań lub w zakresie oceny kosztów. Kiedy każde TSI zostanie przyjęte, data jego wejścia w 5. życie jest ustalana zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 21 ust. 2. 6. Wspólny organ przedstawicielski musi pracować w spo- sób otwarty i przejrzysty, zgodnie z ogólnymi procedurami normalizacyjnymi Wspólnoty. różnią się od toru, czy odstęp między torami na linii większości przypadków spotykanych w europejskim syste- mie kolejowym i gdzie ta linia nie tworzy bezpośredniego połączenia z systemem dużych prędkości innego Państwa Członkowskiego, należącym do systemu kolei dużych pręd- kości. Zainteresowane Państwo Członkowskie z wyprzedzeniem powiadamia Komisję o swoim zamiarze uchylenia TSI lub ich części dotyczących parametru(-ów) fizycznego(-ych) od- noszącego(-ych) się do pierwszego punktu, którego(-ych) nie zamierza stosować, przepisów, które zamierza stosować w czasie realizacji projektu, tak aby promować jego ostateczną interoperacyjność, środków przejściowych, jakie zamierza zastosować, aby zagwarantować kompatybilność funkcjono- wania, oraz wskazuje przyczyny techniczne, administracyjne czy gospodarcze, które uzasadniają takie uchylenie; c) w przypadku projektów nowych linii lub przystosowywania istniejących linii do standardu dużych prędkości projekty Państwa prowadzone Członkowskiego, gdy jego system kolejowy nie jest połączo- ny lub jest oddzielony morzem od systemu kolejowego dużych prędkości od pozostałej części Wspólnoty. terytorium zainteresowanego na Zainteresowane Państwo Członkowskie z wyprzedzeniem powiadamia Komisję o zamierzonym przez siebie uchyleniu przepisów TSI i przesyła jej zestaw dokumentów, o którym mowa w lit. b) akapit drugi; Artykuł 7 d) w przypadku projektu przystosowywania istniejących linii do standardu dużych prędkości, gdy zastosowanie takich TSI jest zgodne z ekonomiczną efektywnością projektu. Państwo Członkowskie nie musi stosować pewnych TSI, włą- czając te z nich, które odnoszą się do taboru kolejowego, w następujących przypadkach i okolicznościach: a) w przypadku projektu nowej linii lub podnoszenia standar- du do dużych prędkości istniejących linii, które są na zaawansowanym etapie realizacji, kiedy TSI, o których mowa, zostaną opublikowane. Zainteresowane Państwo Członkowskie z wyprzedzeniem powiadamia Komisję o zamierzonym przez siebie uchyleniu informuje Komisję o osiągniętym etapie przepisów TSI, projektu i przesyła jej zestaw dokumentów dotyczących TSI lub ich części, których nie zamierza stosować, przepisy, które ma zamiar stosować w realizacji projektu, tak aby promować jego ostateczną interoperacyjność oraz technicz- ne, administracyjne lub gospodarcze przyczyny, które uza- sadniają takie uchylenie; Zainteresowane Państwo Członkowskie z wyprzedzeniem powiadamia Komisję o swoim zamiarze i przesyła jej zestaw dokumentów wskazujący specyfikacje techniczne lub ich części dotyczące interoperacyjności, których nie zamierza stosować. Komisja sprawdza, czy środki planowane przez Państwa Członkowskie są uzasadnione, i podejmuje decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 21 ust. 2. ROZDZIAŁ III Interoperacyjność części składowych Artykuł 8 b) w przypadku projektu podwyższenia standardu istniejącej linii dużych prędkości, gdzie skrajnia ładunku, prześwit Państwa Członkowskie podejmują konieczne kroki, aby zapew- nić, że interoperacyjne części składowe: 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 157 — znajdowały się na rynku tylko wtedy, gdy umożliwiają osiągnięcie interoperacyjności w ramach transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, a jednocześnie spełniały zasadnicze wymagania; — były wykorzystywane w zakresie zgodnym z założonym przeznaczeniem oraz były odpowiednio wprowadzane i utrzymywane. Takie założenia nie wykluczają występowania na rynku takich części składowych do innych celów ani ich wykorzystywania w konwencjonalnych liniach kolejowych. Artykuł 9 Państwa Członkowskie nie mogą na swoim terytorium i na podstawie niniejszej dyrektywy zakazywać, ograniczać lub przeszkadzać we wprowadzaniu na rynek tych interoperacyj- nych części składowych transeuropejskiego systemu kolei du- żych prędkości, które spełniają wymagania niniejszej dyrektywy. wycofaniu danych specyfikacji z publikacji je zawierających lub o poprawkach do nich, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21 ust. 2, po konsultacji z Komitetem powołanym dyrek- tywą Rady nr 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. ustana- wiającą procedurę udostępniania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (1) w zakresie, w jakim dotyczy to norm europejskich. Artykuł 12 Jeżeli Państwo Członkowskie potwierdza, że prawdopo- 1. dobne jest, iż interoperacyjna część składowa, objęta deklaracją WE zgodności lub przydatności do użytku i wprowadzona na rynek, jeśli jest wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem, nie spełni zasadniczych wymagań, podejmuje wszelkie konieczne kroki, aby ograniczyć pole jej zastosowania, zakazać jej stoso- wania lub wycofać ją z rynku. Takie Państwo Członkowskie bezzwłocznie informuje Komisję o przyjętych środkach i po- daje przyczyny swojej decyzji, w szczególności stwierdzając, czy niespełnianie wymagań nastąpiło z powodu: Artykuł 10 — niespełnienia zasadniczych wymagań, Państwa Członkowskie uważają za zgodne z zasadniczy- 1. mi wymaganiami niniejszej dyrektywy stosujące się do nich te interoperacyjne części składowe, które mają deklarację WE zgodności lub przydatności do użytku, których elementy są zamieszczone w załączniku IV. — nieprawidłowego stosowania specyfikacji europejskich tam, gdzie stosowanie takich specyfikacji jest zalecane, — niedoskonałości specyfikacji europejskich. Zgodność interoperacyjnej części składowej z zasadniczy- 2. mi wymaganiami jest ustalana w odniesieniu do wszelkich stosownych wymagań europejskich, które mogą istnieć. się do niej stosującymi Odniesienia do specyfikacji europejskich są publikowane 3. w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Państwa Członkowskie publikują odniesienia do norm 4. krajowych przenoszących normy europejskie. Komisja jak najszybciej konsultuje się z zainteresowanymi 2. Jeżeli w następstwie konsultacji Komisja ustali, że stronami. środki te są uzasadnione, bezzwłocznie informuje o tym Państwo Członkowskie, które podjęło taką inicjatywę, oraz pozostałe Państwa Członkowskie. Jeżeli w następstwie konsul- tacji Komisja ustali, że te kroki są nieuzasadnione, bezzwłocz- nie informuje o tym Państwo Członkowskie, które podjęło taką i producenta lub jego upoważnionego przedstawi- inicjatywę, Jeżeli decyzja, o której ciela ustanowionego we Wspólnocie. jest uzasadniona przez istnienie luki w mowa w ust. 1, specyfikacjach europejskich, stosuje się procedurę określoną w art. 11. 5. Przy braku jakichkolwiek specyfikacji europejskich i nie naruszając art. 20 ust. 5, Państwa Członkowskie informują pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję o normach i spe- cyfikacjach technicznych stosowanych w celu spełnienia zasad- niczych wymagań. Jeżeli interoperacyjna część składowa mająca deklarację 3. zgodności WE nie spełnia stosownych przepisów, właściwe Państwo Członkowskie przyjmuje odpowiednie środki przeciw- ko temu, kto sporządził taką deklarację, oraz informuje o tym Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie. Artykuł 11 W przypadku gdy Państwo Członkowskie lub Komisja uzna, że specyfikacje europejskie nie spełniają zasadniczych wymagań, całkowitym można częściowym lub decyzję podjąć o Komisja zapewnia, że Państwa Członkowskie są stale 4. informowane na temat postępów i wyników stosowania tej procedury. (1) Dz. U. L 109 z 26. 4. 1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. 158 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 Artykuł 13 kolei dużych prędkości, które znajdują się na jego terytorium lub są eksploatowane przez przedsiębiorstwa kolejowe założo- ne na tym obszarze. Aby sporządzić deklarację WE zgodności lub przydatnoś- 1. ci do użytku interoperacyjnej części składowej, jej producent lub jego upoważniony przedstawiciel ustanowiony we Wspól- nocie musi zastosować przepisy ustanowione w TSI. Jeżeli tak wymagają TSI, ocena zgodności lub przydat- 2. ności do użytku interoperacyjnej części składowej jest dokony- wana przez jednostkę notyfikowaną, do której producent lub jego upoważniony przedstawiciel ustanowiony we Wspólnocie złożył wniosek. Jeśli interoperacyjne części składowe podlegają innym 3. dyrektywom Wspólnoty, obejmującym inne aspekty, deklaracja lub przydatności do użytku stwierdza w tym WE zgodności przypadku, że interoperacyjne części składowe także spełniają wymagania tych dyrektyw. Jeżeli ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel 4. ustanowiony we Wspólnocie nie wywiążą się z zobowiązań, jakie nakładają ust. 1,2 i 3, zobowiązania te ciążą na każdej osobie, która wprowadza interoperacyjną część składową na rynek. Takie same zobowiązania są nakładane na każdą osobę, która dokonuje montażu interoperacyjnych części składowych lub elementów części składowych mających różne pochodzenie lub która wytwarza interoperacyjne części składowe na własny użytek, do celów zgodnych z niniejszą dyrektywą. 5. Z zastrzeżeniem przepisów art. 12: a) w każdym przypadku gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że deklaracja zgodności WE została sporządzona niewłaści- wie, producent lub jego upoważniony przedstawiciel usta- nowiony we Wspólnocie są zobowiązani do zapewnienia przywrócenia zgodności i do prze- rwania naruszenia na warunkach ustalonych przez to Pań- stwo Członkowskie; interoperacyjnej części b) jeżeli niezgodność utrzymuje się, Państwo Członkowskie podejmuje wszystkie odpowiednie działania, aby ograniczyć lub zakazać wprowadzania na rynek danej części składowej lub spowodować jej wycofanie z rynku zgodnie z procedu- rami przewidzianymi w art. 12. ROZDZIAŁ IV Podsystemy Artykuł 14 W tym celu Państwa Członkowskie podejmują wszystkie ko- nieczne działania, aby zapewnić, że te podsystemy mogą być jeśli zostały zaprojektowane, skon- uruchomione tylko wtedy, struowane i zainstalowane i/lub eksploatowane w taki sposób, który nie przeszkadza spełnieniu dotyczących ich zasadniczych wymagań po zintegrowaniu ich w ramach transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości. Artykuł 15 Z zastrzeżeniem art. 19 Państwa Członkowskie nie mogą na swoim terytorium na podstawie niniejszej dyrektywy zakazać, ograniczać lub przeszkadzać w budowie, uruchomieniu i eks- ploatacji podsystemów strukturalnych tworzących transeuropej- ski system kolei dużych prędkości, jeżeli spełniają one zasadni- cze wymagania. Artykuł 16 Państwa Członkowskie uważają podsystemy strukturalne, 1. tworzące transeuropejski system kolei dużych prędkości za spełniają zasadnicze wymagania, które jeśli interoperacyjne, obejmuje deklaracja weryfikacji WE. 2. Weryfikacja interoperacyjności, zgodnie z zasadniczymi wymaganiami, podsystemu strukturalnego tworzącego transeu- ropejski system kolei dużych prędkości jest przeprowadzana w odniesieniu do TSI, jeśli takie istnieją. Przy braku TSI Państwa Członkowskie przekazują pozos- 3. tałym Państwom Członkowskim i Komisji wykaz technicznych zasad stosowanych do spełnienia zasadniczych wymagań. Artykuł 17 W sytuacji gdy TSI nie w pełni spełniają zasadnicze wymaga- nia, Komitet, o którym mowa w art. 21, może być poproszony o konsultację na wniosek Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji. Artykuł 18 Każde Państwo Członkowskie zezwala na uruchomienie pod- systemów strukturalnych tworzących transeuropejski system Aby sporządzić deklarację weryfikacji WE, organ orzeka- 1. jący lub jego oficjalny przedstawiciel powoduje zastosowanie procedury sprawdzającej WE, która ma zostać oceniona przez jednostkę notyfikowaną wybraną w tym celu przez ten organ. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 159 Działalność jednostki notyfikowanej, odpowiedzialnej za 2. weryfikację WE podsystemu rozpoczyna się na etapie projekto- wania i obejmuje wszystkie fazy produkcyjne, aż do etapu zatwierdzenia typu, zanim nastąpi uruchomienie podsystemu. 3. Jednostka notyfikowana jest odpowiedzialna za zebranie dokumentacji technicznej, która ma być dołączona do deklara- cji weryfikacji WE. Dokumentacja techniczna musi zawierać wszystkie niezbędne dokumenty związane z charakterystykami podsystemu oraz, odpowiednio, wszystkie dokumenty potwier- dzające zgodność interoperacyjnych części składowych. Musi zawierać także wszystkie elementy odnoszące się do warunków i wykorzystywania oraz do instrukcji obsługi, stałego lub okresowego monitorowania, wzajemnego dopasowania i utrzy- mania. Artykuł 19 1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że podsystem strukturalny, objęty deklaracją weryfikacji WE wraz z dołączoną dokumentacją techniczną, nie jest w pełni zgodny z niniejszą dyrektywą, w szczególności nie spełnia zasadni- czych wymagań, może wystąpić o przeprowadzenie dodatko- wej kontroli. Państwo Członkowskie, dokonując takiego wystąpienia, 2. niezwłocznie informuje Komisję o wnioskach dotyczących wszelkich dodatkowych kontroli oraz podaje przyczyny, które je uzasadniają. Komisja natychmiast rozpoczyna procedurę przewidzianą w art. 21 ust. 2. ROZDZIAŁ V Jednostki notyfikowane Artykuł 20 Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję i pozostałe 1. Państwa Członkowskie o organach odpowiedzialnych za prze- prowadzenie procedury oceny zgodności lub przydatności do użytku, o której mowa w art. 13, i procedury kontrolnej, o której mowa w art. 18, wskazując zakres odpowiedzialności każdego organu. Komisja przydziela im numery identyfikacyjne. Publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich wykaz organów, ich numery identyfikacyjne i powierzone im zadania oraz zapew- nia stałe uaktualnianie tego wykazu. Państwa Członkowskie stosują kryteria przewidziane w 2. załączniku VII do oceny organów, które mają być powiadamia- ne. Organy spełniające kryteria oceny przewidziane odpowied- nimi normami europejskimi są uważane za spełniające je. Państwo Członkowskie wycofuje zatwierdzenie organu, 3. który już nie spełnia kryteriów wymienionych w załączniku VII. Informuje o tym niezwłocznie Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie. 4. W przypadku gdy Państwo Członkowskie lub Komisja uznają, że jednostka notyfikowana innego Państwa Członkow- skiego nie spełnia już odpowiednich kryteriów, sprawa ta jest przedstawiana Komitetowi, o którym mowa w art. 21, który przedstawia swoją opinię w ciągu 3 miesięcy; w świetle opinii Komitetu Komisja informuje zainteresowane Państwo Człon- kowskie o wszystkich niezbędnych zmianach, jednostka notyfikowana ma utrzymać nadany jej status. jeśli 5. W uzasadnionych przypadkach koordynacja jednostek notyfikowanych jest wprowadzana zgodnie z art. 21 ust. 4. ROZDZIAŁ VI Komitet Artykuł 21 Komisja jest wspomagana przez Komitet składający się z 1. przedstawicieli Państw Członkowskich, któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt 2. środków, jakie należy przedsięwziąć. Komitet przedstawia swoją opinię na temat projektu w terminie, który przewodniczący ustala zależnie od stopnia pilności sprawy. Opinia jest podej- mowana większością ustanowioną w artykule 148 ustęp 2 Traktatu dla decyzji, które Rada przyjmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. Komisja przyjmuje do realizacji planowane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu. Jeżeli planowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeżeli nie zostanie przedstawiona żadna opinia, Komisja bez opóźnień przedkłada Radzie wniosek w sprawie planowanych środków. Rada stanowi większością kwalifikowaną. Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty przedstawienia Radzie nie podejmuje ona działań, proponowane środki są przyjmowane przez Komisję, wyjąwszy przypadki, gdy Rada opowiedziała się przeciwko tym środkom zwykłą większością głosów. 160 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 Komitet może omówić każdą sprawę dotyczącą interope- 3. racyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości. Jeśli okaże się to potrzebne, Komitet może powoływać 4. grupy robocze do pomocy w wykonywaniu swoich zadań, w szczególności w celu koordynowania jednostek notyfikowa- nych. Komitet jest ustanawiany natychmiast po wejściu w życie 5. niniejszej dyrektywy. wych oraz uruchomić i eksploatować podsystemy, które są zgodne z niniejszą dyrektywą, nie później niż 30 miesięcy po jej wejściu w życie. Niezwłocznie informują o tym Komisję. Państwa Członkowskie, przyjmując przepisy, o których 2. mowa w ust. 1, zamieszczają odniesienie do niniejszej dyrekty- wy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia są określane przez Państwa Członkowskie. ROZDZIAŁ VII Przepisy końcowe Artykuł 22 Wszelkie decyzje podejmowane zgodnie z niniejszą dyrektywą, dotyczące oceny zgodności lub przydatności do użytku intero- peracyjnych części składowych, sprawdzania podsystemów two- rzących transeuropejski system kolei dużych prędkości oraz wszelkie decyzje podejmowane stosownie do art. 11, 12, 17 i 19 podają szczegółowe przyczyny ich podjęcia. Zainteresowana strona jest o tym jak najszybciej informowana, wraz ze wska- zaniem dostępnych środków zaradczych w ramach prawa obowiązującego w zainteresowanych Państwach Członkow- skich, oraz o terminach, w jakich mają być zastosowane takie środki. Artykuł 23 Państwa Członkowskie dokonują nowelizacji i przyjmują 1. nowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, tak aby zatwierdzić wykorzystanie interoperacyjnych części składo- Artykuł 24 Co dwa lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o postępie w osiąganiu interoperacyj- ności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości. Artykuł 25 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie 21. dnia po jej opubli- kowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 26 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 23 lipca 1996 r. W imieniu Rady I. YATES Przewodniczący 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 ZAŁĄCZNIK I TRANSEUROPEJSKI SYSTEM KOLEI DUŻYCH PRĘDKOŚCI 1. Infrastruktura a) Infrastruktura transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości to infrastruktura linii transeuropejskiej sieci transportowej, którą określają ramowe wytyczne, o których mowa w art. 129c Traktatu: — taka, która została zbudowana specjalnie dla dużych prędkości, — taka, której standard został specjalnie dostosowany do dużych prędkości. Może ona zawierać linie połączeniowe, szczególnie węzły nowych linii lub linii o standardzie dostosowanym do dużych prędkości, ze stacjami zlokalizowanymi w centrach miast, a prędkość na niej musi uwzględniać lokalne warunki. b) Linie dużych prędkości obejmują: — linie zbudowane specjalnie dla dużych prędkości, pozwalające na osiąganie prędkości równej lub większej niż 250 km/h, — linie o standardzie dostosowanym do dużych prędkości, pozwalające na osiąganie prędkości rzędu 200 km/h, — linie o standardzie dostosowanym do dużych prędkości, które mają szczególne cechy będące rezultatem ograniczeń topograficznych lub planowania przestrzennego miast, na których prędkość musi być dostosowana do warunków. 2. Tabor kolejowy Nowoczesne pociągi dużych prędkości są projektowane w taki sposób, aby zagwarantować bezpieczny i niczym niezakłócony przewóz: — przy prędkości co najmniej 250 km/h na liniach specjalnie zbudowanych do dużych prędkości i umożliwiających osiąganie prędkości ponad 300 km/h w odpowiednich okolicznościach; — przy prędkości rzędu 200 km/h na istniejących liniach, których standard został specjalnie dostosowany; — przy największej możliwej prędkości na pozostałych liniach. 3. Kompatybilność infrastruktury i taboru kolejowego Przewozy pociągami dużych prędkości zakładają doskonałą kompatybilność cech infrastruktury i taboru kolejowego. Osiągi, poziom bezpieczeństwa, jakość usług i koszty zależą od tej kompatybilności. 162 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 ZAŁĄCZNIK II PODSYSTEMY 1. Do celów niniejszej dyrektywy system stanowiący transeuropejską sieć kolei dużych prędkości może być podzielony na podsystemy, jak następuje: 1. 1. podstawowe obszary strukturalne: — infrastruktura — energia — wydawanie dyspozycji i kontrola — tabor; 1. 2. podstawowe sfery eksploatacyjne: — utrzymanie — otoczenie — eksploatacja — użytkownicy. 2. Dla każdego podsystemu wskazany jest wykaz aspektów odnoszących się do interoperacyjności, który przekazy- wany jest wspólnemu organowi reprezentacyjnemu w celu sporządzenia projektów TSI. Według przepisów art. 6 ust. 1 zamówienie to jest składane zgodnie z procedurą ustaloną w art. 21 ust. 2. Jeśli reprezentacyjny, zgodnie z przepisami art. 5 ust. 3 lit. e). to konieczne, wykaz aspektów dotyczących interoperacyjności podawany jest przez wspólny organ jest 3. W rozumieniu art. 5 ust. 3 lit. e) za podstawowe parametry uzyskania interoperacyjności uważa się: PODSTAWOWE PARAMETRY — Minimalna wielkość skrajni — Minimalny promień łuków — Szerokość toru — Maksymalny nacisk na tor — Minimalna długość peronu — Wysokość peronu — Napięcie zasilania elektrycznej energii trakcyjnej — Geometria sieci trakcyjnej — Charakterystyki ERTMS (*) — Obciążenie na jedną oś — Maksymalna długość pociągu — Skrajnia taboru — Minimalne charakterystyki hamowania — Graniczne charakterystyki elektryczne taboru — Graniczne charakterystyki mechaniczne taboru — Charakterystyki eksploatacyjne związane z bezpieczeństwem pociągów — Graniczne charakterystyki związane z hałasem zewnętrznym — Graniczne charakterystyki związane z zewnętrznymi drganiami — Graniczne charakterystyki związane z zewnętrznymi zakłóceniami elektromagnetycznymi — Graniczne charakterystyki związane z hałasem wewnętrznym — Graniczne charakterystyki związane z klimatyzacją — Charakterystyki związane z przewozem osób niepełnosprawnych. (*) Europejski System Zarządzania Ruchem Kolejowym – ERTMS. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 163 ZAŁĄCZNIK III ZASADNICZE WYMAGANIA 1. Wymagania ogólne 1. 1. Bezpieczeństwo 1. 1. 1. Projektowanie, konstruowanie lub montaż, utrzymanie i kontrolowanie składników mających podstawowe znaczenie dla bezpieczeństwa, w szczególności składników wiążących się z ruchem pociągów, musi gwarantować bezpieczeństwo na poziomie odpowiadającym celom ustalonym dla sieci, w tym obejmującym szczególne sytuacje awaryjne. 1. 1. 2. Parametry wiążące się ze stykiem koło/szyna muszą spełniać wymagania stabilności niezbędne do zapewnienia bezpiecznego przemieszczania przy maksymalnej dopuszczalnej prędkości. 1. 1. 3. Wykorzystywane składniki muszą wytrzymywać wszelkie naciski występujące normalnie i wyjątkowo, które zostały określone w czasie eksploatacji. Następstwa wszelkich przypadkowych awarii, odbijające się na poziomie bezpieczeństwa, muszą być ograniczone przez zastosowanie odpowiednich środków zapobiegawczych. 1. 1. 4. Projektowanie instalacji stałych i taboru oraz wybór wykorzystywanych materiałów musi mieć na celu ograni- czanie powstawania, rozszerzania się i skutków ognia oraz dymu w przypadku pożaru. 1. 1. 5. Wszelkie urządzenia przeznaczone do obsługi przez użytkowników muszą być zaprojektowane w sposób nienarażający ich na niebezpieczeństwo, jeśli są wykorzystywane niezgodnie z zaleconą instrukcją, lecz w sposób możliwy do przewidzenia. 1. 2. Niezawodność i gotowość techniczna Kontrolowanie i utrzymanie elementów trwałych i ruchomych, które wiążą się z ruchem pociągów, musi być zorganizowane, wykonywane i oceniane w taki sposób, aby utrzymać je w gotowości technicznej do eksploatacji w określonych warunkach. 1. 3. Zdrowie 1. 3. 1. Materiały, które prawdopodobnie ze względu na sposób ich wykorzystywania, stwarzają zagrożenie dla zdrowia osób mających do nich dostęp, nie mogą być stosowane w pociągach i infrastrukturze kolejowej. 1. 3. 2. Materiały takie muszą być dobrane, wprowadzane do użytku i wykorzystywane w taki sposób, aby ograniczyć emisję szkodliwych i niebezpiecznych dymów lub gazów, szczególnie w przypadku pożaru. 1. 4. Ochrona środowiska naturalnego 1. 4. 1. Następstwa uruchomienia i eksploatacji transeuropejskiej sieci kolei szybkobieżnej dla środowiska naturalnego muszą zostać ocenione i wzięte pod uwagę na etapie projektowania systemu, zgodnie z obowiązującymi przepisami Wspólnoty. 1. 4. 2. Materiały wykorzystywane w pociągach i infrastrukturze muszą zapobiegać emisji dymów i gazów, które są szkodliwe i niebezpieczne dla środowiska naturalnego, w szczególności w przypadku pożaru. 1. 4. 3. Systemy taborowe i zasilania energetycznego muszą być projektowane i produkowane w taki sposób, żeby były kompatybilne pod względem elektromagnetycznym z instalacjami, sprzętem oraz państwowymi lub prywatnymi sieciami, których funkcjonowanie mogłyby zakłócać. 1. 5. Kompatybilność techniczna Cechy techniczne infrastruktury i instalacji stałych muszą być kompatybilne wzajemnie oraz z pociągami, które mają być wykorzystywane w transeuropejskim systemie kolei dużych prędkości. Jeżeli dostosowanie do tych cech okaże się trudne na pewnych odcinkach sieci, można stosować rozwiązania tymczasowe, które zapewnią kompatybilność w przyszłości. 164 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 2. Wymagania właściwe dla poszczególnych podsystemów 2. 1. Infrastruktura 2. 1. 1. B ezp iecz eńs t wo Muszą zostać podjęte odpowiednie działania, aby uniemożliwić dostęp i niepożądane wtargnięcie do urządzeń na liniach poruszających się z dużymi prędkościami. Muszą zostać podjęte działania, aby ograniczyć niebezpieczeństwo, na które narażeni są ludzie, szczególnie na stacjach, przez które pociągi przejeżdżają z dużą prędkością. Infrastruktura, do której mają dostęp ludzie, musi być zaprojektowana i wykonana w taki sposób, żeby ograniczyć wszelkie zagrożenia zdrowia ludzkiego (stabilność, pożar, dostęp, ewakuacja, perony itd. ). Muszą zostać ustanowione właściwe przepisy uwzględniające szczególne warunki bezpieczeństwa w bardzo długich tunelach. 2. 2. Energia 2. 2. 1. B ezp iecz eńs t wo Funkcjonowanie systemów zasilania energetycznego nie może stwarzać zagrożenia bezpieczeństwa ani dla pociągów dużych prędkości, ani dla ludzi (użytkownicy, personel obsługujący, mieszkańcy domów położonych w pobliżu torów i osoby postronne). 2. 2. 2. Ochr on a śr o dow i s k a na t u r a l n e g o Funkcjonowanie systemów zasilania energetycznego nie może powodować zakłóceń w środowisku naturalnym przekraczających określone limity. 2. 2. 3. Komp at y bilno ść tech nicz na Systemy zasilania energetycznego użytkowane w całym transeuropejskim systemie kolei dużych prędkości muszą: — pozwalać na uzyskiwanie przez pociągi określonych osiągów; — być kompatybilne z urządzeniami pobierającymi energię, w które są wyposażone pociągi. 2. 3. Wydawanie poleceń i kontrola oraz sygnalizacja 2. 3. 1. B ezp iecz eńs t wo Kontrola i wydawanie poleceń oraz urządzenia sygnalizacyjne stosowane w transeuropejskim systemie kolei dużych prędkości muszą umożliwiać pociągom poruszanie się przy poziomie bezpieczeństwa, który odpowiada celom wyznaczonym dla tej sieci. 2. 3. 2. Komp at y bilno ść tech nicz na Wszystkie nowo budowane obiekty infrastrukturalne dużych prędkości prędkości sygnalizacji muszą charakteryzować się właściwościami pozwalającymi na użytkowanie tych systemów. lub, które opracowano po przyjęciu kompatybilnego systemu kontroli i nowo produkowany tabor dużych i wydawania poleceń oraz Sprzęt do wydawania poleceń i kontroli oraz urządzenia sygnalizacyjne zainstalowane w kabinie maszynisty muszą pozwalać na normalną eksploatację, w określonych warunkach, w całym transeuropejskim systemie kolei dużych prędkości. 2. 4. Tabor 2. 4. 1. B ezp iecz eńs t wo i urządzenia łączące muszą być zaprojektowane w taki Tabor pasażerskie i sterowania w przypadku zderzenia lub wykolejenia. sposób, aby zabezpieczyć pomieszczenia Sprzęt elektryczny nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa i kontrolnych i sygnalizacyjnych. funkcjonowania urządzeń sterujących, Technika hamowania i stosowane siły docisku muszą być kompatybilne z typami urządzeniami sygnalizacyjnymi. toru, konstrukcją oraz Należy podjąć odpowiednie działania, aby uniemożliwić dostęp do części składowych urządzeń pod napięciem elektrycznym oraz aby nie wystawiać ludzi na niebezpieczeństwo. W przypadku powstania zagrożenia określone urządzenia powinny umożliwić skontaktowanie się pasażerów z maszynistą i towarzyszącym im personelem. Drzwi kontrolne muszą być wyposażone w system otwierania i zamykania, który zapewnia bezpieczeństwo pasażerów. Wyjścia awaryjne muszą być dostępne i oznakowane. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 165 Należy ustanowić właściwe przepisy, aby uwzględnić szczególne warunki bezpieczeństwa w bardzo długich tunelach. Awaryjny system oświetlenia w pociągach o wystarczającej bezwzględny wymóg. Pociągi muszą być wyposażone w system urządzeń przekaźnikowych, który zapewnia personelowi obsługujące- mu i kontroli naziemnej środki łączności z otoczeniem pozakolejowym. intensywności światła i czasie działania stanowi 2. 4. 2. Niez awo dn oś ć i g o towo ść tech nic zna Projektowanie podstawowego sprzętu oraz urządzeń jezdnych, trakcyjnych i hamujących, jak również systemów kontroli i wydawania poleceń musi w określonych sytuacjach awaryjnych umożliwiać ciągłą eksploatację pociągu bez negatywnych skutków dla pozostałego eksploatowanego sprzętu. 2. 4. 3. Komp at y bilno ść tech nicz na Sprzęt elektryczny musi być kompatybilny z urządzeniami sterującymi, kontrolnymi i sygnalizacyjnymi. Cechy urządzeń pobierających energię elektryczną muszą umożliwiać ruch pociągów w ramach systemów zasilania energetycznego transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości. Cechy taboru muszą pozwalać na prowadzenie przewozów na każdej eksploatować. linii, na której zamierza się go 2. 5. Utrzymanie 2. 5. 1. Zd rowie Urządzenia techniczne i procedury wykorzystywane w ośrodkach utrzymania nie mogą stanowić zagrożenia dla zdrowia ludzkiego. 2. 5. 2. Ochr on a śr o dow i s k a na t u r a l n e g o Urządzenia techniczne i procedury wykorzystywane w ośrodkach utrzymania nie mogą przekraczać dopuszczal- nych poziomów uciążliwości dla otaczającego środowiska. 2. 5. 3. Komp at y bilno ść tech nicz na Urządzenia techniczne w pociągach dużych prędkości muszą umożliwiać eksploatację bezpieczną, niezagrażającą zdrowiu i zapewniającą odpowiedni komfort we wszystkich pociągach, do których zostały zaprojektowane. 2. 6. Otoczenie 2. 6. 1. Zd rowie Eksploatacja transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości nie może przekraczać przyjętych przepisami prawa limitów uciążliwości hałasu. 2. 6. 2. Ochr on a śr o dow i s k a na t u r a l n e g o Funkcjonowanie transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości nie może powodować takiego poziomu drgań gruntu, który jest niedopuszczalny dla bezpośredniego otoczenia położonego w sąsiedztwie infrastruktury i przy normalnym stanie utrzymania. 2. 7. Eksploatacja 2. 7. 1. B ezp iecz eńs t wo Ujednolicenie przepisów eksploatacji zapewniać bezpieczną eksploatację w skali międzynarodowej. Eksploatacja i okresowe konserwacje, szkolenia i kwalifikacje personelu dokonującego prac konserwacyjnych, system zapewnienia jakości utworzony w ośrodkach konserwacji zainteresowanych operatorów muszą zapewniać wysoki poziom bezpieczeństwa. i kwalifikacji maszynistów oraz personelu obsługującego musi sieci 2. 7. 2. Niez awo dn oś ć i g o towo ść tech nic zna Operatorzy i cykle konserwacji, szkolenia i kwalifikacje personelu dokonującego prac konserwacyjnych oraz stworzenie systemu zapewnienia jakości w ośrodkach konserwacji zainteresowanych operatorów muszą zapew- niać wysoki poziom niezawodności i gotowości technicznej. 2. 7. 3. Komp at y bilno ść tech nicz na i kwalifikacji maszynistów, personelu obsługującego oraz kadry Ujednolicenie przepisów eksploatacji sieci kierowniczej odpowiedzialnej za prowadzenie ruchu musi zapewniać efektywność eksploatacji transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości. 166 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 ZAŁĄCZNIK IV INTEROPERACYJNOŚĆ CZĘŚCI SKŁADOWYCH Deklaracja WE — zgodności — przydatności do użytku 1. Interoperacyjność części składowych Deklaracja WE stosuje się do interoperacyjnych części składowych mających wpływ na interoperacyjność trans- europejskiego systemu kolei dużych prędkości, jak podano w art. 3. Częściami tymi mogą być: 1. 1. części składowe wielokrotnego użytku Są to części składowe, które nie są specyficzne dla sieci kolejowej, ale które mogą być wykorzystywane w innych dziedzinach; 1. 2. części składowe wielokrotnego użytku mające szczególne cechy Są to części składowe wielokrotnego użytku, które nie są specyficzne dla sieci kolejowej, ale które muszą wykazywać określone osiągi, jeśli wykorzystuje się je do celów kolejowych; 1. 3. szczególne części składowe Są to części składowe, które są właściwe dla zastosowań kolejowych. 2. Zakres Deklaracja WE obejmuje: — albo ocenę dokonaną przez jednostkę notyfikowaną (jednostki notyfikowane) dotyczącą zgodności interopera- cyjnej części składowej, rozpatrywanej w sposób wyodrębniony, ze specyfikacjami technicznymi, które mają być spełnione; — albo ocenę/orzeczenie jednostki notyfikowanej (jednostek notyfikowanych) dotyczącą(-e) przydatności do użytku interoperacyjnej części składowej, rozpatrywanej w swoim otoczeniu kolejowym, w szczególności w przypadkach gdy w grę wchodzą interfejsy, w odniesieniu do specyfikacji technicznych, w szczególności tych o charakterze funkcjonalnym, które mają być poddane procedurze kontrolnej. Procedury oceny wdrożone przez jednostki notyfikowane na etapach projektowania i produkcji zostaną opraco- wane według modułów zdefiniowanych w decyzji 93/465/EWG, zgodnie z warunkami, o których mowa w TSI. 3. lub przydatności do użytku oraz towarzyszące jej dokumenty muszą być datowane i Treść deklaracji WE Deklaracja WE zgodności podpisane. Deklaracja ta musi być napisana w tym samym języku co instrukcje i musi zawierać następujące elementy: — odniesienia do dyrektywy, — nazwę i adres producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie (podać nazwę handlową i pełny adres, a w przypadku upoważnionego przedstawiciela – także nazwę handlową producenta lub konstruktora), — opis interoperacyjnej części składowej (marka, typ itp. ), — opis procedury zastosowanej w celu zadeklarowania zgodności lub przydatności do użytku (art. 13), — wszystkie odpowiednie opisy wykonane dla interoperacyjnej części składowej, w szczególności warunki użytkowania, jej — nazwa i adres jednostki notyfikowanej (jednostek notyfikowanych) włączonej w procedurę oceny zgodności lub przydatności do użytku oraz data uzyskania certyfikatu o przeprowadzeniu badania kontrolnego wraz z czasem trwania i warunkami ważności tego certyfikatu, jeśli jest to wskazane, — odniesienie do specyfikacji europejskich, jeśli jest to wskazane, — określenie sygnatariusza mającego przyznane pełnomocnictwa do zaangażowania producenta lub jego upoważ- nionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 167 ZAŁĄCZNIK V PODSYSTEMY DEKLARACJA WERYFIKACJI WE Deklaracja weryfikacji WE i towarzyszące jej dokumenty muszą być datowane i podpisane. Deklaracja musi być napisana w tym samym języku, co zestaw dokumentów technicznych i musi zawierać następujące elementy: — odniesienia do dyrektywy, — nazwę i pełny adres strony zawierającej umowę lub jej upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie. (Podać nazwę handlową i pełny adres, a w przypadku upoważnionego przedstawiciela – także nazwę handlową strony zawierającej umowę. ), — krótki opis podsystemu, — nazwę i adres jednostki notyfikowanej, która prowadziła kontrolę według procedury WE, o której mowa w art. 18, — odniesienia do dokumentów zawartych w tece dokumentów technicznych, — wszystkie odpowiednie przepisy, obowiązujące czasowo i ostateczne, które stosują się do podsystemów, w szczególności wszelkie ograniczenia lub warunki eksploatacyjne, jeśli jest to wskazane, — jeśli jest ona czasowa: czas obowiązywania deklaracji WE, — potwierdzenie tożsamości sygnatariusza. 168 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 ZAŁĄCZNIK VI PODSYSTEMY WERYFIKACJA WE 1. Weryfikacja WE jest procedurą, za pomocą której jednostka notyfikowana dokonuje sprawdzenia i zaświadcza, na prośbę strony zawierającej umowę lub jej upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie, że podsystem: — jest zgodny z dyrektywą, — jest zgodny z innymi przepisami wynikającymi z Traktatu i może być wprowadzony do eksploatacji. 2. Podsystem jest sprawdzany na każdym z następujących etapów: — ogólne projektowanie, — budowa podsystemu, w tym w szczególności prace inżynierii wodno-lądowej, montaż części, ogólna regulacja, — końcowe próby podsystemu. 3. 4. Jednostka notyfikowana odpowiedzialna za weryfikację WE sporządza certyfikat zgodności przeznaczony dla strony zawierającej umowę lub jej upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie, który z kolei przygotowuje deklarację weryfikacji WE przeznaczoną dla władz nadzorczych w Państwie Członkowskim, w którym podsystem jest zlokalizowany i/lub eksploatowany. Zestaw dokumentów technicznych załączanych do deklaracji weryfikacji musi być opracowany w następujący sposób: — dla infrastruktury: plany inżyniersko-konstrukcyjne, akta zatwierdzeń na wykonanie prac ziemnych (wykopów) i wzmocnień konstrukcji, sprawozdania z przeprowadzenia prób i kontroli betonu, — dla pozostałych podsystemów: ogólne i szczegółowe rysunki wraz ze schematami elektrycznymi i hydraulicz- nymi, schematami obwodu sterowniczego, opisami systemów automatycznego przetwarzania danych, instruk- cjami eksploatacyjnymi i konserwatorskimi itp. , — wykaz interoperacyjnych części składowych, o których mowa w art. 3, włączonych do podsystemu, — egzemplarze deklaracji WE zgodności lub przydatności do użytku, z którymi części składowe muszą być jest to wskazane, oraz dostarczane, zgodnie z art. 13 dyrektywy, wraz z odpowiednimi obliczeniami, egzemplarzem akt dotyczących prób i badań przeprowadzonych przez jednostki notyfikowane na podstawie ogólnych specyfikacji technicznych, jeśli — certyfikat jednostki notyfikowanej odpowiedzialnej za weryfikację WE wraz z odpowiednimi obliczeniami i kontrasygnowane przez tę jednostkę, stwierdzający, że projekt odpowiada przepisom niniejszej dyrektywy i wymieniający, jeśli jest to wskazane, zastrzeżenia zapisane podczas wykonywania tych czynności i ostatecznie niewycofane; do zaświadczenia powinny być także dołączone sprawozdanie z kontroli finansowej i badań, sporządzone w związku z weryfikacją, jak podano w ppkt 5. 3 i 5. 4. 5. Monitorowanie 5. 1. Celem monitorowania WE jest zapewnienie wypełniania obowiązków, wynikających z dokumentów technicznych w toku procesu produkcji podsystemu. 5. 2. Jednostka notyfikowana odpowiedzialna za sprawowanie kontroli nad procesem produkcyjnym musi mieć zapewniony stały dostęp do miejsc budowy, zakładów produkcyjnych, to wskazane, urządzeń do prefabrykacji i przeprowadzania prób oraz ogólnie do wszystkich miejsc, które ten organ uważa za niezbędne do swojego zadania. Strona zawierająca umowę lub jej upoważniony przedstawiciel we Wspólnocie musi wysłać do niej wszystkie dokumenty potrzebne do tego celu, w szczególności plany wykonania i dokumenty techniczne dotyczące podsystemu. terenów składowania i, jeśli jest 5. 3. Jednostka notyfikowana odpowiedzialna za sprawdzanie stanu wykonania musi dokonywać okresowych kontroli, aby potwierdzić zgodność z dyrektywą. Musi ona dostarczyć sprawozdanie z kontroli jednostkom odpowiedzial- nym za wdrożenie. Może ona wymagać, aby pewne etapy budowy odbywały się w jej obecności. 13/t. 17 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 169 6. 5. 4. Ponadto jednostka notyfikowana może składać niespodziewane wizyty na miejscu prac lub w zakładach produk- cyjnych. W czasie takich wizyt jednostka notyfikowana może przeprowadzać pełne lub częściowe kontrole. Musi ona dostarczyć jednostkom odpowiedzialnym za wykonanie sprawozdanie pokontrolne lub odpowiednio – raport z audytu. Zestaw dokumentów technicznych, o których mowa w ust. 4, musi być zdeponowany u strony zawierającej umowę lub jej upoważnionego przedstawiciela ustanowionego we Wspólnocie, jako potwierdzenie certyfikatu zgodności wydanego przez jednostkę notyfikowaną, która jest odpowiedzialna za sprawdzenie podsystemu w warunkach roboczych. Zestaw ten musi być dołączony do deklaracji weryfikacji WE, którą strona zawierająca umowę przesyła do władz nadzorczych w zainteresowanym Państwie Członkowskim. Egzemplarz tego zapisu musi pozostać w posiadaniu strony zawierającej umowę w ciągu całego okresu użytkowania podsystemu. Musi on być przesyłany do wszystkich pozostałych Państw Członkowskich, które o to poproszą. Każda jednostka musi okresowo przekazywać odpowiednie informacje dotyczące: — otrzymanych wniosków o dokonanie weryfikacji WE, — wydanych deklaracji zgodności, — odmów wydania deklaracji zgodności. 7. 8. Akta i korespondencja związana z procedurami weryfikacyjnymi WE muszą być sporządzone w jednym z oficjalnych języków Państwa Członkowskiego, w którym jest ustanowiona strona zawierająca umowę lub jej upoważniony przedstawiciel we Wspólnocie, albo w języku zaakceptowanym przez Wspólnotę. 170 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 17 ZAŁĄCZNIK VII MINIMALNE KRYTERIA, KTÓRE MUSZĄ BYĆ WZIĘTE POD UWAGĘ PRZEZ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE PRZY POWIADAMIANIU JEDNOSTEK NOTYFIKOWANYCH 1. Jednostka, jej dyrektor i personel odpowiedzialny za dokonywanie operacji sprawdzających nie mogą zostać włączeni ani bezpośrednio, ani jako upoważnieni przedstawiciele w projektowanie, produkcję, konstruowanie, marketing lub utrzymanie interoperacyjnych części składowych, podsystemów, ani w ich użytkowanie. Nie wyklucza to możliwości wymiany informacji technicznej między producentem lub konstruktorem a tym organem. 2. Jednostka i personel odpowiedzialny za kontrolę musi wykonać operacje sprawdzające z zachowaniem uczciwości i możliwie najwyższą fachowością techniczną; nie mogą oni podlegać jakimkolwiek naciskom ani zawodowej bodźcom, w szczególności natury finansowej, które mogą wpływać na ich osąd lub wyniki przeprowadzanej przez nich kontroli, w szczególności stwarzane przez osoby lub grupy osób, które odczują skutki tej kontroli. 3. Jednostka ta musi zatrudnić personel i posiadać środki niezbędne do właściwego wykonania zadań technicznych i administracyjnych związanych z przeprowadzaniem kontroli. Powinna mieć także zapewniony dostęp do sprzętu potrzebnego do dokonywania kontroli nadzwyczajnych. 4. Personel odpowiedzialny za dokonywanie kontroli musi mieć: — właściwe przeszkolenie techniczne i zawodowe, — zadowalającą wiedzę na temat wymagań odnoszących się do dokonywania kontroli, które wykonują, oraz odpowiednią praktykę w wykonywaniu takich kontroli, — zdolność do sporządzania certyfikatów, protokołów i sprawozdań, które stanowią oficjalny zapis przeprowadzo- nych kontroli. 5. Musi być zagwarantowana niezależność personelu odpowiedzialnego za kontrole. Żaden urzędnik nie może być wynagradzany na podstawie liczby wykonanych kontroli ani ich wyników. 6. Jeśli zgodnie z prawem krajowym danego Państwa Członkowskiego odpowiedzialność cywilna nie spoczywa na tym jednostka musi mieć polisę państwie lub gdy kontrole nie są przeprowadzane bezpośrednio przez to państwo, ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. 7. Personel tej jednostki jest związany tajemnicą zawodową w odniesieniu do wszystkiego, o czym dowiaduje się podczas pełnienia swoich obowiązków służbowych (nie dotyczy to właściwych władz administracyjnych państwa, w którym wykonuje swoją działalność) stosownie do niniejszej dyrektywy lub wszelkich przepisów prawa krajowego wprowadzających ją w życie


title: Resolution vedtaget af Rådet og repræsentanterne for medlemsstaternes regeringer, forsamlet i Rådet, af 23. juli 1996 om Det Europæiske År mod Racisme (1997)

eurovoc_concepts:
European symbol
anti-discriminatory measure
dissemination of information
public awareness campaign
racism
xenophobia

formats: html pdfa1b print


title: Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Algeriasta, Kyproksesta, Egyptistä, Israelista, Jordaniasta, Maltasta, Marokosta, Länsirannalta ja Gazan alueelta, Tunisiasta ja Turkista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä mainittujen kiintiöiden pidentämistä tai mukauttamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
Mediterranean third countries
Morocco
customs duties
fruit vegetable
tariff quota

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel, 23. 07. 1996 KÖM(96) 380 lopull. 96/0191 (ACC) Ehdotus NEUVOSTON ASETUKSEKSI ŒY) Algeriasta, Kyproksesta, Egyptistä, Israelista, Jordaniasta, Maltasta, Marokosta, Länsirannalta ja Gazan alueelta, Tunisiasta ja Turkista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä mainittujen kiintiöiden pidentämistä tai mukauttamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta (komission esittämä) PERUSTELUT Välimeren alueen maista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista 25 päivänä heinäkuuta 1994 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/94, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 1099/96, liitteessä IV avattiin yhteisön tariffikiintiöt tietyille Marokosta peräisin oleville tuotteille yhteisön ja Marokon yhteistyösopimuksen mukaisesti. Uruguayn kierroksen monenvälisten kauppaneuvottelujen perusteella viitehintamenettely, tuonnin osalta maksetaan tiettyjen hedelmien jonka mukaisesti perustuvalla korvattu on tasoitusmaksua, paljoustullijärjestelmällä. erityisellä maahantulohintoihin ja kasvisten Marokon kanssa käytyjen neuvottelujen seurauksena on allekirjoitettu assosiointisopimus, johon sisältyy erityisesti määräyksiä voimassa olevien tullietuuksien mukauttamisesta. Kyseiseen sopimukseen sisältyy muun muassa määräyksiä tomaattien, kesäkurpitsojen, artisokkien, kurkkujen, klementiinien ja appelsiinien määristä, joihin voidaan soveltaa maahantuontihintojen alentamista, samoin kuin määräyksiä leikkokukkien tariffikiintiöiden mukauttamisesta. Neuvostossa sovittiin, että kyseiset myönnytykset pannaan täytäntöön mahdollisimman pian odottamatta ja sopimuksen jäsenvaltioiden ratifiointia. tekemistä yhteisön puolesta Asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta 22 päivänä joulukuuta 1995 annetulla neuvoston asetuksella (EY) N:o 3057/95 on otettu käyttöön kyseiset myönnytykset 1 päivästä marraskuuta 1995. Lokakuun kiintiöön kuulunutta 5 000 tonnin tomaattimäärää ei voitu ottaa huomioon kyseisen asetuksen antamisen yhteydessä toimenpiteen hyväksymispäivämäärän ja tuonnin päivämäärän välisen eron johdosta. Tämän vuoksi on tarpeen muuttaa asetus (EY) N:o 1981/94 neuvoston poliittisen sitoumuksen täyttämiseksi. Tehokkuussyistä olevissa uusissa euro-Välimeri-sopimuksissa määrättyjen yhteisön tariffikiintiöiden soveltamisesta annettavat asetukset voidaan julkaista ajoissa ehdotetaan, että komissiolle annetaan valtuudet tehdä tullikoodeksikomitean lausunnon saatuaan tarvittavat muutokset asetukseen (EY) N:o 1981/94 kyseisten sopimusten voimaantulon johdosta. Edellä mainitut seikat ovat tämän asetusehdotuksen tavoitteena. 2. Ehdotus: NEUVOSTON ASETUS (EY) annettu Algeriasta, Kyproksesta, Egyptistä, Israelista, Jordaniasta, Maltasta, Marokosta, Länsirannalta ja Gazan alueelta, Tunisiasta ja Turkista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä mainittujen kiintiöiden pidentämistä tai mukauttamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisesti sen 113 artiklan, ottaa huomioon komission ehdotuksen, sekä katsoo, että Algeriasta, Kyproksesta, Egyptistä, Israelista, Jordaniasta, Maltasta, Marokosta, Länsirannalta ja Gazan alueelta, Tunisiasta ja Turkista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä mainittujen kiintiöiden pidentämistä tai mukauttamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä 25 päivänä heinäkuuta 1994 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/942, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 1099/963, liitteessä IV avattiin yhteisön tariffikiintiöt tietyille Marokosta peräisin oleville tuotteille yhteisön ja Marokon yhteistyösopimuksen mukaisesti, Uruguayn kierroksen monenvälisten kauppaneuvottelujen perusteella viitehintamenettely, tuonnin osalta maksetaan tiettyjen hedelmien jonka mukaisesti tasoitusmaksua, perustuvalla korvattu on paljoustullijärjestelmällä, erityisellä maahantulohintoihin ja kasvisten Marokon kanssa käytyjen neuvottelujen seurauksena on tehty assosiointisopimus, johon sisältyy erityisesti määräyksiä voimassa olevien tullietuuksien mukauttamisesta; kyseiseen sopimukseen sisältyy muun muassa määräyksiä tomaattien, kesäkurpitsojen, artisokkien, kurkkujen, soveltaa maahantuontihintojen alentamista, samoin kuin määräyksiä leikkokukkien tariffikiintiöiden mukauttamisesta; neuvostossa sovittiin, että kyseiset myönnytykset pannaan täytäntöön ja sopimuksen mahdollisimman pian odottamatta jäsenvaltioiden ratifiointia, tekemistä yhteisön puolesta appelsiinien määristä, klementiinien voidaan joihin ja asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta 22 päivänä joulukuuta 1995 annetulla neuvoston asetuksella (EY) N:o 3057/954 on otettu käyttöön kyseiset myönnytykset 1 päivästä marraskuuta 1995, lokakuun kiintiöön kuulunutta 5 000 tonnin tomaatin määrää ei voitu ottaa huomioon kyseisen asetuksen antamisen yhteydessä toimenpiteen hyväksymispäivämäärän ja tuonnin päivämäärän välisen eron johdosta; tämän vuoksi on tarpeen muuttaa asetus sitoumusten täyttämiseksi, ja (EY) N:o 1981/94 neuvoston poliittisen EYVL N:o L 199, 2. 8. 1994, s. 1 EYVL N:o L 146, 20. 6. 1996, s. 8 EYVL N : oL 326, 30. 12. 1995, s. 3 3 tehokkuussyistä olevissa uusissa euro-Välimeri-sopimuksissa määrättyjen yhteisön tariffikiintiöiden soveltamisesta annettavat asetukset voidaan julkaista ajoissa olisi säädettävä, että komissio voi tehdä tullikoodeksikomitean lausunnon saatuaan tarvittavat muutokset asetukseen (EY) N:o 1981/94 yhteisön ja kyseisten maiden välillä tehtyjen sopimusten voimaantulon johdosta, ON ANTANUT SEURAAVAN ASETUKSEN: 1 artikla Muutetaan asetus (EY) N:o 1981/94 seuraavasti: 1. Korvataan 6 artiklan 1 kohdan c alakohta seuraavasti: "mukautukset, jotka ovat tarpeen yhteisön ja toimivien maiden välillä tehtyjen sopimusten, pöytäkirjojen tai kirjeenvaihtojen johdosta;". 2. 3. Poistetaan 6 artiklan 2 kohdan neljäs luetelmakohta. Lisätään Marokosta peräisin oleviin tiettyihin tuotteisiin sovellettavia yhteisön tariffikiintiöitä koskevaan liitteeseen IV järjestysnumero 09. 1189 seuraavasti: Järjestys numero CN-koodi Tark- alajako Tavaran kuvaus 09. 1189 0702 00 40 Tuoreet tai jäähdytetyt tomaatit: - rullattaessa 1. 10. -31. 10 Kiintiötulli Kiintiön määrä vuoden tai mainitun ajanjakson osalta (tonnia) 5 000 (5) (6) t Korvataan Marokkoa koskevan taulukon 5 alaviitteen ensimmäinen alakohta seuraavasti: "— 492 ecua tonnilta tomaattien osalta tullattaessa 1. 10. -31. 12. 1996 ja 484 ecua tonnilta vuonna 1997," 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan seuraavana päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä. Sitä sovelletaan 1 päivästä lokakuuta 1996. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa. Tehty Neuvoston puolesta Puheenjohtaja b RAHOITUSSELVITYS 1. Asianomainen budjettikohta: 12 luvun 120 momentti. 2. 3. 4. Oikeusperusta: Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 113 artikla. Tariffitoimenpiteen otsikko: Algeriasta, Kyproksesta, Egyptistä, Israelista, Jordaniasta, Maltasta, Marokosta, Länsirannalta ja Gazan alueelta, Tunisiasta ja Turkista peräisin olevien tiettyjen tuotteiden yhteisön tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista sekä mainittujen kiintiöiden pidentämistä tai mukauttamista koskevista yksityiskohtaisista säännöistä annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1981/94 muuttamisesta. tiettyjen yhteisön Tavoite: tulevan euro-Välimeri-sopimuksen maataloutta koskevan osan määräysten aikaistettu soveltaminen yleisten asioiden neuvoston annettua siihen luvan 10 päivänä marraskuuta 1995, jotta Marokko voi jatkaa perinteistä tomaattien vientiään lokakuun aikana. ja Marokon 5 TALOUDELLISET VAIKUTUKSET Toimenpiteen tarkoituksena on pitää aikana Marokosta peräisin olevien Euroopan unioniin lokakuun aikana tuotavien tomaattien osalta järjestelmä, jota sovellettiin kierroksen monenvälisten ennen Uruguayn kyseisen kauppaneuvottelujen lopputulosten voimaantuloa. tuotteen tuontiin CN-koodi: 0702 00 40 Kiintiötulli: sama kuin CN:ssä olevat huomioon sopimustulohinta, josta lähtien lasketaan nollaan asti tullit, mutta siinä otetaan lisäpaljoustulli CN-tulli 16,8 + lisäpaljoustulli tulohinnan perusteella Tämän asetuksen säännösten soveltaminen ei johda ylimääräisiin tulojen menetyksiin, jotka ylittäisivät tällä hetkellä voimassa olevan Marokon kanssa tehdyn sopimuksen soveltamisesta johtuvat menetykset. 6. Petosten säädetään suojautumiseksi tarvittavista toimenpiteistä. torjunta: Tariffikiintiöiden hallinnoimisesta annetuissa säännöksissä niiltä sääntöjenvastaisuuksien estämiseksi petosten sekä ja G ISSN 1024-4492 KOM(96) 380 lopullinen ASIAKIRJAT H 02 11 03 Luettelonumero : CB-CO-96-380-FI-C ISBN 92-78-07352-0 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg


title: Règlement (CE) n 1432/96 de la Commission du 23 juillet 1996 modifiant le règlement (CE) nº 3223/93, concernant certaines données statistiques relatives aux restitutions payées pour l'exportation de certains produits agricoles sous forme de marchandises relevant du règlement (CEE) nº 3035/80 du Conseil

eurovoc_concepts:
agricultural product
export refund
primary product
processed foodstuff
statistics


title: 96/480/EC: Council Decision of 23 July 1996 authorizing the Kingdom of Spain to extend until 7 March 1997 the Agreement on mutual fishery relations with the Republic of South Africa

eurovoc_concepts:
South Africa
Spain
fishing agreement
renewal of an agreement


title: COMMON POSITION (EC) No 59/96 adopted by the Council on 23 July 96 with a view to adopting Council Regulation (EC) No .../96 continuing a special system of assistance to traditional ACP suppliers of bananas established by Regulation (EC) No 2686/94

eurovoc_concepts:
ACP countries
financial aid
production aid
supplier
technical cooperation
tropical fruit


title: Rådets direktiv 96/51/EF af 23. juli 1996 om ændring af direktiv 70/524/EØF om tilsætningsstoffer til foderstoffer

eurovoc_concepts:
adjuvant
animal health
animal nutrition
foodstuffs legislation
public health
veterinary drug


title: 377 D 0271 : Beschluß des Rates vom 29. März 1977 zur Durchführung des Beschlusses 77/270/Euratom zur Ermächtigung der Kommission, im Hinblick auf einen Beitrag für die Finanzierung von Kernkraftanlagen Euratom-Anleihen aufzunehmen (77/271/Euratom)(ABl. Nr. L 88 vom 6.4.1977, S. 11).,377 D 0271 : Besluit van de Raad van 29 maart 1977 houdende toepassing van Besluit 77/270/Euratom waarbij de Commissie wordt gemachtigd tot het aangaan van Euratom-leningen ten einde een bijdrage te leveren tot de financiering van kerncentrales (77/271/Euratom)(PB nr. L 88 van 6.4.1977, blz. 11).,377 D 0271 : Council Decision of 29 March 1977 on the implementation of Decision 77/270/Euratom empowering the Commission to issue Euratom loans for the purpose of contributing to the financing of nuclear power stations (77/271/Euratom)(OJ No L 88, 6.4.1977, p. 11).,377 D 0271 : Decisione del Consiglio del 29 marzo 1977 per l'applicazione della decisione 77/270/Euratom che abilita la Commissione a contrarre prestiti Euratom per contribuire al finanziamento delle centrali elettronucleari (77/271/Euratom)(GU n. L 88 del 6.4.1977, pag. 11).,377 D 0271 : Decisión del Consejo de 29 de marzo de 1977 relativa a la aplicación de la Decisión 77/270/Euratom por la que se faculta a la Comisión para contratar empréstitos Euratom con vistas a contribuir a la financiación de las centrales nucleoeléctricas (77/271/Euratom)(DO n̊ L 88 de 6.4.1977, p. 11)(EE 12 Vol. 03, p. 26).,377 D 0271 : Decisão do Conselho de 29 de Março de 1977 relativa à aplicação da Decisão 77/270/Euratom que habilita a Comissão a contrair empréstimos Euratom tendo em vista uma contribuição para o financiamento das centrais nucleares de potência (77/271/Euratom)(JO n̊ L 88 de 6.4.1977, p. 11)(EE 12/Fasc. 03 p. 26).,377 D 0271 : Décision du Conseil du 29 mars 1977 portant application de la décision 77/270/Euratom habilitant la Commission à contracter des emprunts Euratom en vue d'une contribution au financement des centrales nucléaires de puissance (77/271/Euratom)(JO n̊ L 88 du 6.4.1977, p. 11).,377 D 0271 : Rådets afgørelse af 29. marts 1977 om gennemførelse af afgørelse 77/270/Euratom om bemyndigelse for Kommissionen til at optage Euratom-lån med henblik på et bidrag til finansieringen af atomkraftværker (77/271/Euratom)(EFT nr. L 88 af 6.4.1977, s. 11).,377 D 0271 : Απόφαση του Συμβουλίου της 29ης Μαρτίου 1977 περί εφαρμογής της αποφάσεως 77/270/Ευρατόμ περί εξουσιοδοτήσεως της Επιτροπής να ουνάπτει δάνεια Ευρατόμ με σκοπό τη συμμετοχή στη χρηματοδότηση των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενεργείας (77/271/Εθρατόμ)(ΕΕ αριθ. L 88 της 6.4.1977, σ. 11).

eurovoc_concepts:
Euratom loan
consolidation of EU law
nuclear power station


text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES •fr •tr it *• Brussels, 23. 07. 1996 COM(96) 380 final 96/0191 (ACC) Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) amending Council Regulation (EC) No 1981/94 opening and providing for the administration of Community tariff quotas for certain products originating in Algeria, Cyprus, Egypt, Israel, Jordan, Malta, Morocco, the West Bank and the Gaza Strip, Tunisia and Turkey, and providing detailed rules for extending and adapting these tariff quotas (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM Council Regulation (EC) No 1981/94 of 25 July 1994, opening and providing for the administration of Community tariff quotas for certain products originating in the Mediterranean countries, as last amended by Commission Regulation (EC) No 1099/96 of 19 June 1996, established in its Annex IV the tariff quotas granted to certain products originating in Morocco under the cooperation agreement between that country and the Community. As a result of the Uruguay Round of multilateral trade negotiations, the reference price arrangements stipulating payment of a countervailing charge on the import of certain fruit and vegetables has been replaced by a system of specific customs duties linked to the entry price. Negotiations have been held with Morocco with a view to sign an association agreement containing, inter alia, provisions relating to the adjustment of the existing concessions. This agreement includes arrangements on the quantities of tomatoes, courgettes, artichokes, cucumbers, clémentines and oranges eligible for a reduction in the entry price and on an adjustment to the tariff quotas for flowers. It was agreed in the Council to implement these concessions at the earliest possible opportunity without waiting for the conclusion of the agreement by the Community and its ratification by the Member States. Council Regulation (EC) No 3057/95 of 22 December 1995 amending Regulation (EC) N° 1981/94 brought these concessions into application from 1 November 1995. A quantity of 5 000 tonnes of tomatoes, equivalent to the quota for October, could not be taken into account when this regulation was adopted because the date of approval of the measure was out of step with the period during which these imports are made. It is therefore necessary to complete the Council's political undertaking, by amending Regulation (EC) N° 1981/94. For the sake of efficiency and the timely publication of regulations implementing the tariff quotas provided in the new Euro-Mediterranean Agreements, it is proposed to authorize the Commission to make, on the advice of the Customs Code Committee, any adaptation of Regulation (EC) N° 1981/94 made necessary by the entry into force of the new agreements. This is the purpose of the present proposal for a regulation. 1 Proposal for a COUNCIL REGULATION (ECi amending Council Regulation (EC) No 1981/94 opening and providing for the administration of Community tariff quotas for certain products originating in Algeria, Cyprus, Egypt, Israel, Jordan, Malta, Morocco, the West Bank and the Gaza Strip, Tunisia and Turkey, and providing detailed rules for extending and adapting these tariff quotas THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 113 thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Whereas Council Regulation (EC) No 1981/94 of 25 July 94 opening and providing for the administration of Community tariff quotas for certain products originating in Algeria, Cyprus, Egypt, Israel, Jordan, Malta, Morocco, the West Bank and the Gaza Strip, Tunisia and Turkey, and providing detailed rules for extending and adapting these tariff quotas, ' as last amended by Commission Regulation (EC) No 1099/96,2 opens in its Annex IV Community tariff quotas for certain products originating in Morocco as provided for under the cooperation agreements between the Community and that country; Whereas, as a result of the Uruguay Round of multilateral trade negotiations, the reference price arrangements stipulating payment of a countervailing charge on the import of certain fruit and vegetables have been replaced by a system of specific customs duties linked to the entry price; Whereas, the negotiations held with Morocco resulted in the conclusion of an association agreement containing, inter alia, provisions relating to the adjustment of the existing concessions; whereas this agreement contains specific provisions relating to the quantities of tomatoes, courgettes, artichokes, cucumbers, clémentines and oranges eligible for a reduction in the entry price and relating to an adjustment to the tariff quotas for flowers; whereas it has been decided in the Council to implement these concessions as early as possible, without waiting for the conclusion of the agreement by the Community and its ratification by the Member States; Whereas Council Regulation (EC) N° 3057/95 of 22 December 19953 amending Regulation (EC) N° 1981/94, brought these concession into application; whereas when that regulation was being adopted it was impossible to take account of a quantity of 5 000 tonnes of tomatoes, which is equivalent to the quota for October, because the date of approval of the measure was out of step with the period when these imports are made; whereas Regulation (EC) N° 1981/94 should therefore be amended so as to abide by Council's political undertaking; 1 OJ No L 199, 02. 08. 1994, p. 1. 2 OJ No L 146, 20. 06. 1996, p. 8. 3 OJ No L 326, 30. 12. 1995, p. 3. 3 Whereas for the sake of efficiency and the timely publication of regulations implementing the tariff quotas provided in the new Euro-Mediterranean agreements, it should be provided that the Commission can make, on the advice of the Customs Code Committee, any adaptation of regulation (EC) N° 1981/94 made necessary by the entry into force of these new agreements between the Community and the countries in question, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 Regulation (EC) N° 1981/94 shall be amended as follows: 1. The text of Article 6 (1) (c) is replaced by the following text: "the necessary adaptations arising from the conclusion of agreements, protocols or exchanges of letters between the Community and the countries referred to in this regulation; and 2. The fourth indent of Article 6 (2) is deleted. 3. In Annexe IV on the Community tariff quotas for certain products originating in Morocco, order N° 09. 1189 is inserted as follows: CN code Order No Taric sub division Description 09. 1189 0702 00 40 Tomatoes, fresh or chilled: - From 1 to 31 October Rate of duty (%) Quota volume per year or indicated period (in tonnes) 5 000 (5X6) a At the end of the table relating to Morocco, the first indent of footnote (5) shall be replaced by the following: "— ECU 492/tonne for tomatoes, from 1 October to 31 December 1996 and ECU484/tonneinl997". Article 2 This Regulation shall enter into force on the day following its publication in the Official Journal of the European Communities. It shall apply from 1 October 1996. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at For the Council The President FINANCIAL STATEMENT 1. Budget headine involved Chapter 12, Article 120 2. 3. Legal basis Article 113 of the Treaty Title of operation Proposal for a Council Regulation amending Regulation (EC) No 1981/94 opening and providing for the administration of Community tariff quotas for certain products originating in Algeria, Cyprus, Egypt, Israel, Jordan, Malta, Morocco, West Bank and the Gaza Strip, Tunisia and Turkey, and providing detailed rules for extending and adapting these tariff quotas 4 Objective Advanced implementation as authorized by the General Affairs Council of 10 November 1995, of certain provisions of the agricultural part of the future Euro- Mediterranean between the Community and Morocco, with a view to allowing Morocco to maintain its traditional exports of tomatoes during October. 5. Financial details The purpose of this measure is to maintain, for tomatoes imported from Morocco to the European Union in October, the arrangements applicable to imports of this product before the results of the Uruguay Round of multilateral made negotiations entrained into fore. CN code : 0702 00 40 Quota duty rate : CN duty : to CN duty, but identical taking a account conventional entry price above which the additional specific duty is reduced to zero of 16,8% plus additional specific duty linked to the entry price The application of this regulation entails no additional loss of revenue in comparison with the agreement with Morocco. 6. Anti-fraud measures Provisions on the management of tariff quotas provide the necessary measures to prevent and protect against frauds and irregularities. & ISSN 0254-1475 COM(96) 380 final DOCUMENTS EN 02 11 03 Catalogue number : CB-CO-96-380-EN-C ISBN 92-78-07347-4 Office for Official Publications of the European Communities L-2915 Luxembourg i-


title: Directive 96/50/CE du Conseil du 23 juillet 1996 concernant l'harmonisation des conditions d'obtention des certificats nationaux de conduite de bateaux de navigation intérieure pour le transport de marchandises et de personnes dans la Communauté

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carriage of goods
carriage of passengers
inland waterway transport
intra-EU transport
ship's passport


title: Regolamento (CE) n. 1434/96 della Commissione del 23 luglio 1996 che stabilisce l'importo dell'acconto sul costo dello smercio di taluni prodotti della distillazione per 1997

eurovoc_concepts:
advance payment
alcohol
distillation
distribution cost
intervention agency
wine