title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
fruit
market intervention
marketing standard
producer organisation
vegetable

text: 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 55 31996R2200 21. 11. 1996 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 297/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 42 i 43, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) Obecnie, na skutek różnych zmian, sektor owoców i warzyw stanął wobec nowej sytuacji, do której muszą dostosować się producenci; uzasadniona jest w związku z tym reorientacja podstawowych zasad organizacji rynku w tym sektorze; w następstwie licznych zmian dokonanych w organizacji tego rynku od momentu przyjęcia jej po raz pierwszy dla jasności sytuacji należy przyjąć nowe rozporządzenie. Pożądane jest wprowadzenie do tego nowego rozporzą- dzenia głównych przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 3285/83 z dnia 14 listopada 1983 r. ustanawiającego ogólne zasady w zakresie rozszerzenia niektórych zasad wydanych przez organizacje producentów w sektorze owoców i warzyw (4), rozporządzenia Rady (EWG) nr 1319/85 z dnia 23 maja 1985 r. w sprawie wzmoc- nienia nadzoru nad stosowaniem zasad wspólnotowych dotyczących owoców i warzyw (5), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2240/88 z dnia 19 lipca 1988 r. ustalającego w odniesieniu do brzoskwiń, cytryn i pomarańczy, zasad stosowania art. 16b rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 rynku owoców i w sprawie wspólnej organizacji warzyw (6), rozporządzenia Rady (EWG) nr 1121/89 z dnia 27 kwietnia 1989 r. w sprawie wprowadzenia jabłek i kalafiorów (7) oraz progu interwencji dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1198/90 z dnia 7 maja (1) Dz. U. C 52 z 21. 2. 1996, str. 1. (2) Dz. U. C 96 z 1. 4. 1996, str. 269. (3) Dz. U. C 82 z 19. 3. 1996, str. 21. (4) Dz. U. L 325 z 22. 11. 1983, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (EWG) nr 220/92 (Dz. U. L 24 z 1. 2. 1992, str. 7). (5) Dz. U. L 137 z 27. 5. 1985, str. 39. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (EWG) nr 404/93 (Dz. U. L 47 z 25. 2. 1993, str. 1). (6) Dz. U. L 198 z 26. 7. 1988, str. 9. Rozporządzenie ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 1327/95 (Dz. U. L 128 z nione 13. 6. 1995, str. 8). (7) Dz. U. L 118 z 29. 4. 1989, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 1327/95 (Dz. U. L 128 z nione 13. 6. 1995, str. 8). (3) (4) (5) 1990 r. ustanawiającego wspólnotowy rejestr upraw cytrusów (8); wobec powyższego rozporządzenia te powinny być uchylone. Klasyfikacja dokonywana w oparciu o wspólne obowią- zujące normy dla owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu wewnątrz Wspólnoty i wywożonych do państw trzecich stanowi wzorcowe ramy stanowiące zachętę do uczciwego handlu i przejrzystości rynku, a także elimi- nuje z rynku produkty, których jakość nie jest zadowa- lająca; zachowanie zgodności z tymi normami pomaga w ten sposób także w poprawie rentowności produkcji. Dla uproszczenia pożądane byłoby, w odniesieniu do owoców i warzyw mających stosunkowo duży wpływ na rynek, przyjęcie norm, które uwzględniają normy przyjęte Komisję Gospodarczą Narodów Zjednoczonych (EKGNZ); niezbędne jest usta- lenie warunków, na jakich te międzynarodowe normy mogą być dostosowane do szczególnych wymagań Wspólnoty. Europejską przez Normalizacja nie może być w pełni skuteczna, chyba że jest stosowana, z zastrzeżeniem wyłączeń, na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu i od samego początku już w regionach, z których pochodzi produkcja; niemniej jednak dopuszcza się wyłączenia w przypadku pewnych działań, które mają bardzo marginalny lub szczególny charakter lub należą do działań początko- wych w łańcuchu dystrybucji albo w przypadku produktów przeznaczonych do przetwarzania; należy także wziąć pod uwagę możliwość niedoborów i wyjątkowo dużej podaży na rynku; w celu zagwaranto- wania jakości wymaganej przez te normy właściciel produktu musi być odpowiedzialny zgodność; zgodnie z wymogami konsumentów, w szczególności w odniesieniu do właściwości owoców i warzyw, należy z podawać na uwzględnieniem ostatniego etapu sprzedaży detalicznej. etykietach pochodzenie produktu za (8) Dz. U. L 119 z 11. 5. 1990, str. 59. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 56 (6) (7) (8) (9) Produkcja i wprowadzanie do obrotu owoców i warzyw powinny w pełni uwzględniać zagadnienia ochrony środowiska, w tym metody uprawy, gospodarkę odpa- i niszczenie produktów wycofanych z rynku, w dami szczególności pod kątem ochrony jakości wody, zacho- wania biologicznego zróżnicowania i dbałości o tereny wiejskie. zapewniają na Organizacje producentów stanowią podstawowy element organizacji wspólnego rynku, którego zdecentralizowane swoich szczeblach; funkcjonowanie wobec rosnącej koncentracji popytu grupowanie dostaw poprzez te organizacje stanowi jeszcze większą gospo- darczą konieczność pod kątem wzmocnienia pozycji producentów na rynku; takie grupowanie musi być reali- i musi wykazać się zowane na bazie dobrowolności swoją przydatnością poprzez zakres i efektywność usług oferowanych przez organizacje producentów swoim członkom; nie jest kwestionowana dostawa produktów do branżowych organizacji producentów istniejących przez wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. i Organizacja producentów nie może zostać uznana przez Państwo Członkowskie za zdolną do uczestnictwa w realizacji celów organizacji wspólnego rynku, chyba że jej statut narzuca jej jej członkom pewne wymogi; grupy producentów pragnące uzyskać status organizacji producentów zgodnie z niniejszym rozporządzeniem powinny mieć możliwość skorzystania z przywileju okresu przejściowego, w którym w zamian za pewne zobowiązania mogą uzyskać wsparcie finansowe ze strony swojego państwa i Wspólnoty. Okres przejściowy powinien przysługiwać organizacjom producentów już uznanych w ramach rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 (1), które to organizacje nie mogą spełnić bezzwłocznie wymagań niniejszego rozporzą- dzenia odnośnie do uznania; organizacje takie muszą być w stanie wykazać się umiejętnością dokonania niezbędnych zmian. (10) W celu przyznania organizacjom producentów większej odpowiedzialności za ich decyzje finansowe i w celu nakierowania środków publicznych dla nich przeznaczo- nych na spełnienie przyszłych wymogów należy ustalić warunki wykorzystania tych środków; wspólne finanso- wanie funduszy operacyjnych utworzonych przez orga- nizacje producentów stanowi właściwe rozwiązanie. (11) Utworzenie i właściwe funkcjonowanie funduszy opera- cyjnych wymaga przejęcia przez organizacje produ- centów nadzoru nad całością prowadzonej przez ich członków stosownej produkcji owoców i warzyw. (1) Rozporządzenie (EWG) nr 1035/72 Rady z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (Dz. U. L 118 z 20. 5. 1972, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 1363/95 (Dz. U. L 132 z 16. 6. 1995, str. 1). (12) W celu nadzorowania wydatków wspólnotowych pomoc przyznana organizacjom producentów, które tworzą fundusz operacyjny, powinna być ograniczona. (13) W regionach, w których organizacja produkcji jest słaba, powinna istnieć możliwość zapewnienia dodatkowego wsparcia na szczeblu krajowym; w przypadku Państw Członkowskich, które pod względem struktur znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, wsparcie takie powinno być finansowane przez Wspólnotę za pośred- nictwem Wspólnotowych Ram Wsparcia. (14) W celu dalszego zwiększania wpływu organizacji produ- centów i ich stowarzyszeń oraz zapewnienia rynkowi jaka jest wymagana, Państwa Człon- takiej stabilności, kowskie powinny być upoważnione, pod pewnymi warunkami, do rozszerzania zasad, przyjętych przez organizacje lub ich stowarzyszenia danego regionu dla producentów będących ich członkami, w szczególności w odniesieniu do produkcji, wprowadzania do obrotu i ochrony środowiska, na wszystkich producentów nie będących członkami organizacji i funkcjonujących w ich regionie; w przypadku gdy wskazane zostanie właściwe uzasadnienie, koszty powstające przy rozszerzeniu zasad obciążają danych producentów ponieważ to oni czerpią korzyści z rozszerzenia. (15) Organizacje międzybranżowe utworzone z inicjatywy indywidualnych lub już zrzeszonych podmiotów mogą, jeżeli należy do nich znaczna liczba członków różnych kategorii zawodowych sektora owoców i warzyw, wpływać na ich postawy, uwzględniając realne warunki rynkowe i ułatwiając działania handlowe, które będą miały korzystny wpływ na sprawozdawczość produk- cyjną, to znaczy organizację produkcji, prezentację i wprowadzanie do obrotu produktów; ponieważ praca tych organizacji może przyczynić się ogólnie do reali- zacji celów art. 39 Traktatu, w szczególności założeń niniejszego rozporządzenia, powinna istnieć możliwość, gdy zostaną określone odpowiednie działania, zagwaran- towania szczególnego uznania tym organizacjom, które są w stanie dostatecznie uzasadnić swoją reprezentatyw- ność i prowadzenie praktycznej działalności w zakresie wyżej wymienionych celów; przepisy dotyczące rozsze- rzenia zasad przyjętych przez organizacje producentów i ich stowarzyszenia oraz udziału w kosztach wynikają- cych z takiego rozszerzenia powinny również obej- mować organizacje międzybranżowe, biorąc pod uwagę zbieżność celów. 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 57 (16) W celu stabilizacji cen wskazane jest, aby organizacje producentów były w stanie interweniować na rynku, w szczególności w drodze podejmowania decyzji o niewprowadzaniu do sprzedaży określonych ilości towaru w określonym czasie; zabrania się traktowania działań dotyczących wycofywania towaru z rynku jako alternatywnego sposobu zagospodarowania; dlatego finansowanie przez Wspólnotę wycofywania towaru powinno być ograniczone do pewnego ustalonego procentowego udziału produkcji, a rekompensaty wspól- notowe powinny być przyznawane na zmniejszonym poziomie, jakkolwiek należy umożliwić wykorzystanie funduszy operacyjnych w tym celu; dla uproszczenia rekompensata wspólnotowa powinna mieć charakter jednorazowej stawki ryczałtowej dla każdego produktu; w celu osiągnięcia porównywalnej redukcji dla wszyst- kich produktów wymagane są pewne zróżnicowania. (17) (18) (19) Interwencja może być w pełni skuteczna tylko wówczas, jeśli produkty wycofane z rynku nie są ponownie wpro- wadzane normalnymi do obrotu; alternatywne sposoby wykorzystania tych produktów, aby, o ile to tylko możliwe, uniknąć ich zniszczenia. kanałami wprowadzania różne należy wyszczególnić Ten nowy sposób zagospodarowywania produktów wycofanych z rynku umożliwi natychmiastowe uchy- lenie obowiązujących przepisów w sprawie przekro- jednakże rozsądne jest czenia wartości progowych; zachować na okres przejściowy leżącą u podstawy tych przepisów i upoważnić Komisję do podejmowania w razie potrzeby działań w oparciu o tę zasadę. zasadę Przez rozporządzenie (WE) nr 3290/94 (1) Rada przyjęła dostosowania i regulacje przejściowe wymagane w sektorze rolnym w celu wykonania porozumień zawar- tych w kontekście wielostronnych negocjacji handlo- wych w ramach Rundy Urugwajskiej, w szczególności nowych porozumień handlowych z państwami trzecimi w sektorze owoców i warzyw; do niniejszego rozporzą- dzenia wprowadzone zostały przepisy załącznika XIII do rozporządzenia (WE) nr 3290/94; jednakże w przypad- kach przywozu do Wspólnoty produktów w celu prze- twórstwa przemysłowego nie są one przeznaczone do ceny sprzedaży konsygnacyjnej; dlatego weryfikacja przywozowej może być przeprowadzana w oparciu o inne podstawy niż jednorazowa zryczałtowana stawka; odpowiednie przepisy powinny być w związku z tym stosownie uzupełnione. (20) (21) (22) Zasady organizacji wspólnego rynku powinny być reali- zowane przez wszystkie podmioty, do których mają zastosowanie, w przeciwnym razie ich skutki ulegną zniekształceniu wraz ze wszystkimi konsekwencjami zarówno w odniesieniu do wykorzystania środków publicznych jak i wzajemnego oddziaływania konku- rencji; należy utworzyć specjalną grupę inspektorów wspólnotowych dla tego sektora; zarówno z uwagi na budżet, jak i skuteczność jej działania, grupa ta powinna składać się z urzędników wspólnotowych i ewentualnie innego personelu; konieczne jest również wprowadzenie sankcji wspólnotowych w celu zapewnienia jednako- wego stosowania nowych zasad na terenie całej Wspól- noty. niezbędnych Jednym z elementów właściwego zarządzania wspólną organizacją rynku jest dokładna znajomość rynku; dlatego należy podjąć odpowiednie środki. Przyznanie pewnej pomocy mogłoby mieć niekorzystny wpływ na funkcjonowanie jednolitego rynku; dlatego należy rozszerzyć przepisy Traktatu umożliwiające kontrolę nad przyznawaną pomocą przez Państwa Członkowskie i zakaz stosowania pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem na sektor określony w niniejszym rozporządzeniu. (23) Wspólna organizacja rynku w tym sektorze musi jedno- cześnie w odpowiedni sposób uwzględniać cele wymie- nione w art. 39 i 110 Traktatu. (24) W celu ułatwienia wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia należy ustalić procedurę dotyczącą ścisłej współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją za pośrednictwem komitetu zarządzającego. (25) W celu rozwiązania szczególnie niekorzystnej sytuacji w sektorze orzechów laskowych należy przyznać pomoc ryczałtową w odniesieniu do orzechów laskowych zebra- nych w latach gospodarczych 1997/1998, 1998/1999 i 1999/2000, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną organizację 1. rynku owoców i warzyw. (1) Dz. U. L 349 z 31. 12. 1994, str. 105. Rozporządzenie ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 1193/96 (Dz. U. L 161 z nione 29. 6. 1996, str. 1). 2. Wspólna organizacja obejmuje następujące produkty: 58 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 Kod CN Wyszczególnienie 0702 00 Pomidory, świeże lub schłodzone 0703 0704 0705 0706 Cebula, szalotka, czosnek, pory i inne warzywa cebulowe, świeże lub schłodzone Kapusta, kalafiory, kalarepa, kapusta pastewna i inne podobne kapustne, świeże lub schłodzone Sałata (Lactuca sativa) i cykoria (Cichorium spp. ), świeża lub schłodzona Marchew, rzepa, burak ćwikłowy, salsefia, seler, rzodkiew i inne jadalne korzenie, świeże lub schło- dzone 0707 00 Ogórki i korniszony, świeże lub schłodzone 0708 Warzywa strączkowe, łuskane lub niełuskane, świeże lub schłodzone ex 0709 ex 0802 Inne warzywa, świeże lub schłodzone, z wyjątkiem warzyw ujętych w podpozycjach 0709 60 91, 0709 60 95, 0709 60 99, 0709 90 31, 0709 90 39 i 0709 90 60 Inne orzechy, świeże lub suszone, w skorupach lub ze skórą lub obrane, z wyjątkiem areki (lub betelu) oraz orzechów koli z podpozycji 0802 90 30 0803 00 11 Świeże figi rajskie ex 0803 00 90 Suszone figi rajskie 0804 20 10 Świeże figi 0804 30 00 Ananasy 0804 40 Awokado 0804 50 00 Gujawa, owoce mango i mangostanu 0805 Owoce cytrusowe, świeże lub suszone 0806 10 21 0806 10 29 0806 10 30 0806 10 40 0806 10 50 0806 10 61 0806 10 69 0807 0808 0809 0810 0813 50 31 0813 50 39 Świeże winogrona deserowe Melony (w tym arbuzy) i papaje, świeże Jabłka, gruszki i pigwy, świeże Morele, czereśnie, brzoskwinie (w tym nektarynki), śliwki i tarnina, świeże Inne owoce, świeże Wyłącznie mieszanki lub suszone orzechy wg CN 0801 i 0802 1212 10 10 Chleb świętojański Jeśli zachodzi taka potrzeba, lata gospodarcze w odniesieniu do produktów wymienionych w ust. 2 3. są ustalane według procedury ustanowionej w art. 46. 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 59 TYTUŁ I Klasyfikacja produktów Artykuł 2 1. Produkty, które mają dotrzeć do konsumenta w stanie świeżym, mogą być klasyfikowane w oparciu o ustalone normy. 2. Normy dotyczące świeżych owoców i warzyw zamiesz- czone w załączniku I przyjmuje się w oparciu o procedurę ustanowioną w art. 46, w celu wprowadzenia w życie wspólnej rynków. W tym celu uwzględnione są normy organizacji EKGNZ zalecone przez Grupę Roboczą Europejskiej Komisji Gospodarczej ds. Standaryzacji i Jakości Szybko Psujących się Produktów. b) produktów przetransportowanych z magazynów do punktów wstępnej obróbki i pakowania; Nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości w odnie- 3. sieniu do: a) produktów transportowanych do zakładów przetwórczych, chyba że w odniesieniu do produktów przeznaczonych na potrzeby przetwórstwa przemysłowego są ustalone mini- malne kryteria jakościowe zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46; b) produktów przekazywanych przez producenta w jego gospodarstwie konsumentom do ich własnego użytku; c) na podstawie decyzji Komisji przyjętej na wniosek Państwa Członkowskiego w oparciu o procedurę określoną w art. 46 w odniesieniu do produktów z danego regionu, które są sprzedawane w handlu detalicznym na terenie regionu do celów konsumpcji z utrwaloną lokalnie tradycją. Do chwili przyjęcia nowych norm obowiązują w dalszym ciągu normy sporządzone na podstawie z art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1035/72. 4. Należy przedstawić dowody, że produkty objęte ust. 2 i 3 lit. a), spełniają ustanowione warunki, w szczególności w odniesieniu do ich zamierzonego wykorzystania. 3. Komisja stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 Komisja może dodać inne produkty do wykazu w załączniku I. Artykuł 4 Artykuł 3 Posiadacz produktów objętych przyjętymi normami 1. jakości nie może zaprezentować lub wystawiać tych produktów na sprzedaż albo dostarczać ich lub wprowadzać do obrotu w obrębie Wspólnoty w jakikolwiek inny sposób niż zgodny z tymi normami. Posiadacz ponosi odpowiedzialność za ich prze- strzeganie. Jednakże Państwa Członkowskie mogą zwolnić z wymogu przestrzegania norm jakości lub niektórych ich przepisów: a) produkty zaprezentowane lub wystawione na sprzedaż, sprzedane, dostarczone lub wprowadzone do obrotu w inny sposób przez hodowcę na rynki hurtowe, w szczególności na rynki producenta położone na obszarze produkcji; b) produkty przetransportowane z tych rynków hurtowych do i pakowania oraz magazynów punktów obróbki wstępnej mieszczących się na tym samym obszarze produkcji. W przypadku gdy stosuje się akapit drugi, dane Państwo Człon- kowskie informuje Komisję i powiadamia ją o podjętych działa- niach. Nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości w obrębie 2. danego obszaru produkcji w odniesieniu do: a) produktów sprzedanych lub dostarczonych przez hodowcę do punktów wstępnej obróbki i pakowania lub magazynów albo przetransportowanych z jego gospodarstwa do tego rodzaju punktów; W przypadku gdy w następstwie wyjątkowego niedoboru lub wyjątkowo dużej podaży, podaż produktów odpowiadających normom jakości nie jest w stanie zaspokoić popytu konsu- mentów lub wydatnie go przekracza, wprowadzone zostają środki stanowiące odstępstwa od stosowania tych norm przez ograniczony okres, zgodnie z międzynarodowymi zobowiąza- niami Wspólnoty i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Artykuł 5 1. Szczegółowe informacje wymagane w ramach norm jakości muszą być przedstawione czytelnie w widocznym miejscu na jednej stronie opakowania lub wydrukowane w nieusuwalny sposób bezpośrednio na opakowaniu lub na etykiecie, która stanowi integralną część lub jest trwale przy- mocowana do opakowania. 2. W przypadku towarów transportowanych luzem lub szczegóły ładowanych bezpośrednio na środki określone w ust. 1 są zamieszczane w dokumencie towa- rzyszącym lub wykazane na etykiecie umieszczonej w widocznym miejscu w środkach transportu. transportu, Artykuł 6 Na etapie sprzedaży detalicznej, na którym produkty są pako- wane, wymagane szczegółowe dane są umieszczane w czytelny i dobrze widoczny sposób. 60 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 W przypadku produktów w opakowaniach jednostkowych w rozumieniu dyrektywy 79/112/EWG (1), poza wszystkimi infor- macjami przewidzianymi we wspólnych normach jakościo- Jednakże w przypadku wych, podana produktów sprzedawanych zazwyczaj na sztuki wymóg dotyczący wagi netto nie ma zastosowania, jeżeli liczba sztuk jest widoczna i łatwo może być obliczona lub, jest to niemożliwe, na etykiecie podana jest liczba. jest waga netto. jeżeli Produkty mogą być prezentowane bez opakowania, pod warunkiem że detalista wystawia towar przeznaczony na sprzedaż wraz z metką, która jest umieszczona w widocznym miejscu i zawiera czytelne dane odnośnie do norm jakości odnoszących się do: — odmiany, — pochodzenia produktu, — klasy. Artykuł 7 W celu ustalenia, czy produkty objęte normami jakości spełniają przepisy art. 3–6, zgodnie z przepisami tytułu VI, przeprowadzane są kontrole polegające na pobieraniu próbek przez organy wyznaczone w tym celu przez każde Państwo Członkowskie na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu i podczas transportu. Wskazane jest, aby kontrole te były dokonywane przez wysyłką z obszarów produkcji, w trakcie pakowania lub ładowania produktów. Państwa Członkowskie przekazują innym Państwom Członkow- skim oraz Komisji nazwy organów, które zostały wyznaczone jako odpowiedzialne za kontrole. Artykuł 8 1. Dopuszcza się przywóz produktów objętych normami jakości z państw trzecich wyłącznie wówczas, gdy odpowiadają one normom jakości lub normom im równoważnym. Artykuł 3-7 stosuje się do produktów przywożonych do przywozowych 2. Wspólnoty zgodnie z bieżącymi zasadami wspólnotowymi. po wypełnieniu formalności Artykuł 9 1. Dopuszcza się wywóz produktów objętych normami jakości do państw trzecich wyłącznie wówczas, gdy odpo- wiadają one tym normom. Jednakże w celu spełnienia wymagań rynków docelowych można zezwolić na odstępstwa zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 45. 2. Produkty przeznaczone na wywóz do państw trzecich podlegają kontroli pod względem zgodności z normami jakości zanim opuszczą obszar celny Wspólnoty. Artykuł 10 Środki dla zapewnienia jednakowego stosowania przepisów zawartych w tym tytule rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. W odniesieniu do produktów przeznaczonych na przywóz do Wspólnoty środki takie mogą polegać na zatwierdzaniu urzę- dowych organów kontroli państwa trzeciego wywozu. TYTUŁ II Organizacje producentów Artykuł 11 Do celów niniejszego rozporządzenia przez „organizację 1. producentów” rozumie się każdą osobę prawną: a) ustanowioną z własnej inicjatywy hodowców następujących kategorii produktów wymienionych w art. 1 ust. 2: i) owoce i warzywa ii) owoce iii) warzywa iv) produkty przeznaczone do przetwórstwa v) owoce cytrusowe vi) orzechy vii) grzyby; b) której celem działania jest w szczególności: 1) zapewnienie, że produkcja jest planowana i dostosowana do podaży, w szczególności pod kątem jakości i ilości; 2) wspieranie koncentracji podaży i wprowadzanie do obrotu produktów wytwarzanych przez jej członków; 3) obniżanie kosztów produkcji i stabilizację cen produ- centów; 4) wspieranie stosowania technologii zasad produkcji, w szczególności korzystnych dla środowiska zasad gospodarki ściekami, w celu ochrony jakości zasobów wody, gleby i krajobrazu i zachowania lub stymulacji zróżnicowania życia biologicznego; uprawy, c) której statut wymaga od producentów będących jej człon- kami, w szczególności: (1) Dyrektywa Rady 79/112/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodastw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych (Dz. U. L 33 z 8. 2. 1979, str. 1). Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. 1) stosowania zasad przyjętych przez organizację produ- centów odnoszących się do sprawozdawczości produk- cyjnej, samej produkcji, wprowadzania do obrotu i ochrony środowiska; 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 61 2) przynależności do jednej tylko organizacji określonej w lit. a) w odniesieniu do danej produkcji gospodarstwa rolnego w zakresie jednej z kategorii produktów wymie- nionych w lit. a); 3) wprowadzenia do obrotu całej wspomnianej produkcji za pośrednictwem organizacji producentów. 4) kary za naruszenie zobowiązań określonych statutem, w szczególności za zaleganie ze składkami lub zasad ustalo- nych przez organizację producentów; 5) zasady przyjmowania nowych członków, w szczegól- ności minimalny okres członkostwa; oraz 6) zasady prowadzenia rachunkowości i opracowywania budżetu niezbędne dla funkcjonowania organizacji; Jednakże w przypadku gdy organizacja producentów wyda taką zgodę oraz zgodnie z ustalonymi przez nią warunkami, producenci będący jej członkami mogą: e) która została uznana przez dane Państwo Członkowskie, zgodnie z ust. 2. jeżeli — sprzedawać w gospodarstwie nie więcej niż 25 % są członkami organizacji swojej produkcji, producentów owoców i warzyw, jak określono w lit. a) ppkt i) oraz nie więcej niż 20 % ich produkcji, jeżeli są członkami innego rodzaju organizacji produ- centów, bezpośrednio konsumentom na ich własne potrzeby, a ponadto; — wprowadzać do obrotu we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej producentów wyznaczonej przez ich własną organizację produ- centów, produkty w ilościach, które mają charakter marginalny w stosunku do wielkości wprowadzanych do obrotu przez ich organizację; organizacji — wprowadzać do obrotu za pośrednictwem innej orga- nizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację produkty, które ze względu na ich charakter działalnością zwykle nie handlową danej organizacji; objęte są — mieć upoważnienie, zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 46, do zawierania dla niektórych produktów, w drodze odstępstwa, bezpośrednich umów na malejące dostawy do przedsiębiorstw prze- twórczych na okres przejściowy do dnia 31 grudnia 1999 r. ; 4) dostarczać informacji wymaganych przez organizację producentów do celów statystycznych, w szczególności w odniesieniu do obszarów uprawnych, wysokości zbiorów, rentowności i bezpośredniej sprzedaży; 5) dokonywać wpłat ustalonych w statucie, przeznaczonych na tworzenie i uzupełnianie funduszu operacyjnego przewidzianego w art. 15; 2. Do celów niniejszego rozporządzenia Państwa Członkow- skie uznają za organizacje producentów wszystkie grupy producentów ubiegające się o takie uznanie, pod warunkiem że: a) spełniają wymagania ustanowione w ust. 1 i mogą przed- stawić odpowiednie dowody, w tym na zgrupowanie mini- liczby członków i dysponowanie minimalną wiel- malnej kością produkcji, która może być wprowadzona do obrotu, określonej zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 45; b) istnieją dostateczne dowody na to, że mogą one prowadzić swoją działalność w prawidłowy sposób, zarówno w czasie, jak i pod względem skuteczności; c) efektywnie umożliwiają ich członkom uzyskanie pomocy technicznej w zakresie stosowania przyjaznych dla środo- wiska metod uprawy; d) faktycznie dostarczają swoim członkom środki techniczne umożliwiające magazynowanie, pakowanie i sprzedaż ich produktów i zapewniają właściwe zarządzanie ich działal- nością pod względem handlu i budżetu. 3. Do celów niniejszego rozporządzenia Państwa Członkow- skie mogą również uznać za organizacje producentów inne organizacje producentów niż określone w ust. 1 lit. a), które istniały przez wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i zostały uznane w oparciu o rozporządzenie nr 1035/72 przed datą stosowania niniejszego rozporządzenia. W przypadku gdy na podstawie poprzedniego akapitu Państwa Członkowskie uznają te organizacje producentów, stosuje się wymagania ustanowione w ust. 1, z wyjątkiem ust. 1 lit. a), i – gdy jest to właściwe – w ust. 1 lit. c) pkt 2 oraz w ust. 2. d) której statut przewiduje: 1) procedury związane z określaniem, przyjmowaniem i zmienianiem zasad określonych w lit. c) pkt 1; Artykuł 12 2) zobowiązanie członków do wpłat składek członkowskich potrzebnych do finansowania organizacji producentów; 1. Państwa Członkowskie: 3) zasady umożliwiające członkom będącym producentami dokonywania demokratycznie dokładnego zbadania ich organizacji i jej decyzji; a) podejmują decyzję o uznaniu organizacji producentów w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku wraz ze wszystkimi dokumentami towarzyszącymi; 62 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 b) dokonują kontroli w regularnych odstępach czasu w celu upewnienia czy organizacja producentów spełnia warunki uznania, nakładają stosowne kary w razie niewy- pełnienia tych warunków i decydują, gdy jest to niezbędne, o cofnięciu uznania; się, c) powiadamiają w ciągu dwóch miesięcy Komisję o każdej decyzji dotyczącej uznania, odmowy lub cofnięcia uznania. 2. Warunki dotyczące przekazywanych sprawozdań Komisji przez Państwa Członkowskie o działalności organizacji produ- centów oraz częstotliwości ich przekazywania są opracowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Komisja sprawdza, czy wypełniane są przepisy art. 11 i ust. 1 lit. b) tego artykułu na drodze kontroli dokonywanych zgodnie z przepisami tytułu VI i w oparciu o wyniki takich kontroli występuje w stosownych przypadkach do Państw Członkow- skich o cofnięcie uznania. Artykuł 13 1. Organizacje producentów uznane na podstawie rozporzą- dzenia (EWG) nr 1035/72 przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, które nie kwalifikują się do uznania na podstawie art. 11 niniejszego rozporządzenia z pominięciem okresu przejściowego, mogą w dalszym ciągu funkcjonować w ramach przepisów tytułu IV przez okres dwóch lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że pozostają zgodne z wymaganiami wspomnianego artykułu rozporządzenia (EWG) nr 1035/52. 2. Okres dwóch lat określony w ust. 1 może być przedłużony do pięciu lat, pod warunkiem że dana organizacja producentów: a) w celu uzyskania uznania zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 przedstawia plan działania właściwemu Państwu Członkowskiemu w ustalonym terminie przed upływem dwuletniego okresu określonego w ust. 1, które go zaakcep- tuje lub odrzuci; Artykuł 14 Dla nowych organizacji producentów lub organizacji, 1. które nie zostały uznane na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 przed wejściem w życie niniejszego rozporzą- dzenia, dopuszcza się okres przejściowy nieprzekraczający pięciu lat dla spełnienia warunków uznania ustanowionych w art. 11. W celu zakwalifikowania przedstawiają one właściwemu Państwu Członkowskiemu podzielony na etapy plan uzna- wania, którego zatwierdzenie sygnalizuje początek pięcio- letniego okresu określonego w pierwszym akapicie i stanowi wstępne uznanie. 2. W okresie czterech lat po wstępnym uznaniu, Państwa Członkowskie mogą udzielić organizacjom producentów okreś- lonym w ust. 1: a) pomocy mającej na celu wsparcie formowania się tych orga- nizacji i ułatwienia ich działalności administracyjnej; b) pomocy w sposób bezpośredni lub za pośrednictwem insty- tucji kredytujących, w formie specjalnych pożyczek na pokrycie części inwestycji wymaganych dla uznania i umieszczonych w planie uznawania określonego w ust. 1 akapit drugi. Zgodnie z art. 51 ust. 2 i 3 pomoc określona w ust. 2 3. jest pokrywana przez Wspólnotę. 4. Przed wstępnym uznaniem Państwa Członkowskie powia- damiają Komisję o swoich zamiarach i ich następstwach finan- sowych. 5. Przedstawienie planu uznawania Państwu Członkow- skiemu przez organizację producentów pociąga za sobą zobo- wiązanie tej organizacji do poddania się kontrolom krajowym jak również wspólnotowym zgodnie z przepisami tytułu VI, w szczególności w odniesieniu do właściwego zarządzania fundu- szami publicznymi. b) może wykazać, przedstawiając swój plan działania, że utwo- rzyła fundusz operacyjny określony w art. 15; 6. Państwa Członkowskie nakładają mające zastosowanie sankcje na organizacje producentów, które nie wypełniają swoich zobowiązań. c) podejmuje się, pod groźbą kar określonych przez Państwo Członkowskie, zakończyć realizację swojego planu działania przed upływem okresu pięciu lat. Organizacja producentów, spełniać 3. warunki ustanowione w ust. 2, niezależnie od przyczyny i czasu, traci swój status jako taka na warunkach określonych w art. 12 ust. 1 lit. b). przestała która Jednakże akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku dla indywi- dualnych praw, jakie organizacja producentów może uzyskać zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1035/72. 7. Szczegółowe zasady stosowania przyjęte na podstawie art. 48 dla wykonania tego artykułu zawierają przepisy zapew- niające, że pomoc przyznana portugalskim organizacjom producentów nie jest mniejsza, wyrażona jako udział procen- towy wartości wprowadzonej do obrotu produkcji organizacji producentów, niż ta wynikająca z rozporządzenia (EWG) nr 746/93 (1). (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 746/93 z dnia 17 marca 1993 r. w sprawie przyznawania pomocy w celu wsparcia tworzenia oraz ułatwienia działalności organizacji producentów w Portugalii prze- widzianych w rozporządzeniach (EWG) nr 1035/72 i (EWG) nr 1360/78. 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 63 Artykuł 15 1. Pomoc finansowa Wspólnoty jest przyznawana organiza- cjom producentów tworzącym fundusz operacyjny na warun- kach określonych w niniejszym artykule. Fundusz ten jest utrzymywany dzięki wkładom finansowym pobieranym od na producentów będących podstawie ilości lub wartości faktycznie wprowadzonych do obrotu owoców i warzyw oraz dzięki pomocy finansowej określonej w akapicie pierwszym. członkami Fundusze operacyjne wskazane w ust. 1 są wykorzysty- 2. wane dla: Limity ustanowione w art. 22 ust. 3, 4 i 5 stosuje się w odnie- sieniu do wycofywania określonego w niniejszym ustępie lit. a) akapit pierwszy. 4. jak wskazano w ust. 2 lit. b): Programy operacyjne, a) mają kilka celów określonych w art. 11 ust. 1 lit. b) oraz innych, do których w szczególności należy: poprawa jakości produktów, podwyższanie handlowej wartości produktów, wspieranie produktów ukierunkowanych na konsumentów, tworzenie linii produktów organicznych, wspieranie zinte- growanej produkcji lub inne metody produkcji bezpieczne dla środowiska oraz zmniejszanie wycofywania; b) uwzględniają działanie dla rozwoju wykorzystania technik nieszkodliwych dla środowiska naturalnego przez produ- centów będących członkami w odniesieniu zarówno do praktyk uprawy jak i gospodarki odpadami. a) finansowania wycofywania z rynku na warunkach określo- nych w ust. 3; Określenie „Techniki nieszkodliwe dla środowiska” ozna- czają w szczególności te, które pomagają osiągnąć cele art. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (EWG) nr 2078/92 (1); b) finansowania programu operacyjnego przedstawionego właściwym władzom krajowym i zatwierdzonego przez nie na podstawie art. 16 ust. 1. Fundusze takie mogą być również wykorzystane w całości lub częściowo dla finansowania planu działania przedłożonego przez organizację producentów, jak określono w art. 13. 3. Wykorzystanie funduszu operacyjnego na finansowanie wycofywania z rynku jest dopuszczalne wyłącznie, jeżeli właściwe władze krajowe zatwierdziły program operacyjny. Finansowanie przyjmuje jedną lub więcej z następujących form: a) rekompensata z tytułu wycofania z rynku dla produktów nie wymienionych w załączniku II, które są zgodne z obowiązującymi normami, jeżeli normy takie zostały usta- nowione na podstawie art. 2; b) przyznanie uzupełnienia do wspólnotowej rekompensaty z tytułu wycofania. Państwa Członkowskie mogą ustalić maksymalny poziom rekompensaty lub uzupełnienia, ale kwota ustalonego w ten sposób uzupełnienia dodana do kwoty rekompensaty wspólno- towej z tytułu wycofania nie może przekroczyć maksymalnego poziomu cen towarów wycofywanych stosowanych w roku gospodarczym 1995/1996 zgodnie z przepisami art. 16 ust. 3 lit. a), art. 16 lit. a), art. 16 lit. b) i art. 18 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 1035/72. Część funduszu operacyjnego, która może być wykorzystana na finansowanie wycofywania nie może przekraczać 60 % w pierwszym roku, 55 % w drugim roku, 50 % w trzecim roku, 45 % w czwartym roku, 40 % w piątym roku i 30 % od szós- tego roku, począwszy od dnia zatwierdzenia przez właściwe organy krajowe pierwszego programu operacyjnego przedłożo- nego przez organizację producentów i zatwierdzonego przez nie. c) zapewniają finansowanie zasobów technicznych i ludzkich wymaganych dla zapewnienia zgodności z normami i zasa- dami fitosanitarnymi oraz maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami pozostałości. Pomoc finansowa określona w ust. 1 jest równa kwocie 5. faktycznie płaconych wkładów finansowych wskazanych w tym ustępie, ale ograniczona do 50 % faktycznych wydatków ponoszonych na podstawie ust. 2. Ten udział procentowy wynosi 60 %, w przypadku gdy program operacyjny lub jego część jest przedkładany przez: a) kilka organizacji producentów wspólnotowych działających w różnych Państwach Członkowskich w ramach działań transnarodowych, z wyjątkiem działań określonych w ust. 2 lit. a); b) lub jedną albo kilka organizacji producentów zaangażowa- nych w programy działające na podstawie między- branżowej. Jednakże pomoc finansowa jest ograniczona do 4 % wartości wprowadzonej do obrotu produkcji każdej organizacji produ- centów, pod warunkiem że całkowita kwota pomocy finan- sowej stanowi mniej niż 2 % łącznego obrotu wszystkich orga- nizacji producentów. W celu zapewnienia, aby limit ten był przestrzegany, wypłacana jest zaliczka w wysokości 2 %, a pozostała część pomocy finansowej zostaje przyznana z chwilą, gdy znana jest łączna kwota wniosków o pomoc. Począwszy od 1999 r. wartość 4 % jest podwyższona do 4,5 %, a udział procentowy łącznego obrotu jest zwiększony z 2 % do2,5 %. (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod produkcji rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony środowiska i utrzymania obszarów wiejskich (Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 85). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem Komisji (WE) nr 2722/95 (Dz. U. L 288 z 1. 12. 1995, str. 35). 64 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 6. W regionach Wspólnoty, w których stopień organizacji producentów jest szczególnie niski, Państwa Członkowskie mogą być upoważnione, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku, do przyznania organizacjom producentów krajowej pomocy finansowej równej nie więcej niż połowie wkładów finansowych producentów. Pomoc ta ma dla funduszu opera- cyjnego charakter uzupełniający. 3. Stowarzyszenie organizacji producentów uznane przez Państwo Członkowskie może zastąpić swoich członków w celach związanych z zarządzaniem ich funduszem operacyjnym w rozumieniu art. 15 ust. 1 i w celu ustanowienia, wykonania i przedłożenia programów operacyjnych określonych w art. 15 ust. 2 lit. b). W takich przypadkach stowarzyszenie otrzymuje pomoc finansową i dokonuje powiadomienia określonego w ust. 2 niniejszego artykułu. W przypadku Państw Członkowskich, w których poniżej 15 % produkcji owoców i warzyw jest wprowadzane do obrotu przez organizacje producentów i których produkcja owoców i warzyw stanowi co najmniej 15 % ich ogólnej produkcji rolnej, pomoc określona w pierwszym akapicie może być zwrócona przez Wspólnotę na wniosek danego Państwa Człon- kowskiego przez Wspólnotowe Ramy Wsparcia. Artykuł 16 1. Programy operacyjne określone w art. 15 ust. 2 lit. b) są przedkładane właściwym organom krajowym, które je zatwier- dzają lub odrzucają lub żądają ich zmiany stosownie do prze- pisów niniejszego rozporządzenia. Państwa Członkowskie ustanawiają ramy krajowe w celu sporządzenia ogólnych warunków w odniesieniu do środków określonych w art. 15 ust. 4 lit. b). Przedstawiają one swoją propozycję ram Komisji, która w ciągu trzech miesięcy może żądać wprowadzenia zmian, jeżeli uznaje, że ta propozycja nie umożliwia realizacji celów określonych w art. 130r Traktatu oraz w programie polityki i działania Wspólnoty w odniesieniu do środowiska naturalnego i stałego rozwoju. 2. Najpóźniej do końca każdego roku organizacje produ- centów przekazują Państwu Członkowskiemu informację o przewidywanej kwocie funduszu operacyjnego na następny rok oraz przedstawiają właściwe uzasadnienia oparte na przewidy- waniach programu operacyjnego; przekazują informacje o wydatkach w roku bieżącym i ewentualnie w roku poprzednim oraz, gdy jest to niezbędne, przewidywane ilości produkcji na rok następny. Państwo Członkowskie powiadamia przed dniem 1 stycznia następnego roku organizację producentów o przewi- dywanej kwocie pomocy finansowej stosownie do limitów określonych w art. 15 ust. 5. Wypłaty pomocy finansowej są dokonywane na podstawie wydatków poniesionych programów objętych programem operacyjnym. Zaliczki mogą być wypłacane w odniesieniu do tych samych programów z zastrzeżeniem prze- pisu o gwarancji lub zabezpieczeniu. tytułu z Na początku każdego roku i najpóźniej do dnia 31 stycznia, organizacja producentów powiadamia Państwo Członkowskie o ostatecznej kwocie wydatków za rok poprzedni załączając niezbędne dokumenty towarzyszące, tak aby mogła otrzymać pozostałą część pomocy finansowej Wspólnoty. 4. Czas trwania programów operacyjnych i finansowania ich z jednej strony przez producentów i organizacje producentów, a z drugiej przez Wspólnotę, wynosi minimalnie trzy lata, a maksymalnie pięć lat. Przedłożenie programu operacyjnego Państwu Członkow- 5. skiemu przez organizację producentów lub, jeżeli wybrana została opcja wskazana w ust. 3, przez stowarzyszenie organi- zacji producentów, powoduje zobowiązanie się organizacji lub stowarzyszenia do poddania się kontroli krajowej lub wspólno- towej zgodnie z tytułem VI, w szczególności w odniesieniu do właściwego zarządzania środkami publicznymi. Artykuł 17 Jeżeli ogólne instrumenty wspólnej organizacji rynku okazują się nieodpowiednie lub niewłaściwe w odniesieniu do produktów wymienionych w art. 1 ust. 2, które mają duże lokalne lub regionalne znaczenie gospodarcze lub ekologiczne i które stają wobec ciągłych trudności na rynku Wspólnoty, w szczególności w wyniku silnej konkurencji międzynarodowej, mogą być podjęte szczególne środki mające na celu poprawę konkurencyjności tych produktów i ich wspieranie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Artykuł 18 1. W przypadkach, w których organizacja producentów lub stowarzyszenie organizacji producentów, które przyjęło te same zasady, działające w określonym obszarze gospodarczym, jest uznawane w odniesieniu do określonego produktu za będące reprezentatywną dla produkcji i producentów w tym obszarze, zainteresowane Państwo Członkowskie może na lub stowarzyszenia zobowiązać produ- żądanie organizacji centów prowadzących gospodarczą w tym działalność obszarze, którzy nie należą do jednej z organizacji określonych powyżej, do przestrzegania następujących zasad: a) zasad określonych w art. 11 ust. 1 lit. c) pkt 1, b) zasad przyjętych przez organizację lub stowarzyszenie w odniesieniu do wycofywania produktów z rynku, 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 65 pod warunkiem że zasady te: — obwiązywały przez okres co najmniej jednego roku gospodarczego, — są ujęte w wyczerpującym wykazie w załączniku III, — obowiązują przez nie więcej niż trzy lata gospodarcze. 6. W przypadku gdy stosuje się ust. 1, zainteresowane Państwo Członkowskie może zdecydować w oparciu o przed- stawiony dowód, że producenci niebędący członkami są zobo- lub, gdy jest to właściwe, wobec wiązani wobec organizacji stowarzyszenia do wkładów finansowych płaconych przez producentów będących członkami, w takim stopniu, w jakim są one wykorzystane na pokrycie: 2. Do celów niniejszego artykułu „obszar gospodarczy” oznacza strefę geograficzną utworzoną z przylegających lub sąsiadujących ze sobą regionów produkcyjnych, w których warunki produkcji i wprowadzania do obrotu są jednorodne. 3. Organizacja producentów lub stowarzyszenie organizacji jest uważane za reprezentatywną w rozumieniu ust. 1, w przy- padku gdy jej członkowie stanowią co najmniej dwie trzecie producentów w obszarze gospodarczym, w którym ona działa i obejmuje co najmniej dwie trzecie produkcji tego obszaru. Zasady, które obowiązują wszystkich producentów na 4. określonym obszarze gospodarczym: a) nie mogą być krzywdzące dla innych producentów w Państwie Członkowskim lub Wspólnocie; b) nie mają zastosowania w odniesieniu do produktów dostar- czanych dla przetwórstwa na podstawie umowy zawartej przez rozpoczęciem roku gospodarczego, chyba że są one wyraźnie nimi objęte, z wyłączeniem zasad dotyczących sprawozdań o produkcji określonych w ust. 1 lit. a); c) nie mogą być sprzeczne z obowiązującymi zasadami wspól- notowymi i krajowymi. Państwa Członkowskie powiadamiają 5. Komisję o zasadach, do których przestrzegania zobowiązały wszystkich producentów na określonym obszarze gospodar- czym. Zasady te są publikowane w Dzienniku Urzędowym seria „C”. niezwłocznie a) kosztów administracyjnych wynikających ze stosowania zasad określonych w ust. 1; b) kosztów prac badawczych, badań rynku i wspierania sprzedaży podejmowanych przez organizację lub stowarzy- szenie i przysparzających korzyści wszystkim producentom na tym obszarze. Państwa notyfikują Członkowskie 7. Komisji wykaz obszarów gospodarczych określonych w ust. 2. W ciągu miesiąca od notyfikacji Komisja zatwierdza wykaz lub po konsultacji z danym Państwem Członkowskim, decyduje o wprowadzeniu zmian, które muszą być przez to państwo wprowadzone. Zatwierdzony wykaz jest publikowany w Dzien- niku Urzędowym Wspólnot Europejskich seria „C”. TYTUŁ III Organizacje i porozumienia międzybranżowe Artykuł 19 Do celów niniejszego rozporządzenia określenie „uznane „organizacjami 1. organizacje międzybranżowe” międzybranżowymi” oznaczają osoby prawne, które: zwane dalej Komisja decyduje, że Państwo Członkowskie musi uchylić rozszerzenie zasad, o którym zdecydowało to Państwo Człon- kowskie: a) jeżeli uznaje, że przedmiotowe rozszerzenie na innych producentów eliminuje konkurencję na znacznej części rynku wewnętrznego lub zagraża wolnemu handlowi lub że cele art. 39 Traktatu są zagrożone; b) jeżeli uznaje, że art. 85 ust. 1 Traktatu stosuje się do poro- zumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki, co do których podjęto decyzję o rozszerzeniu na innych producentów. Decyzja Komisji w odniesieniu do tego porozumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki stosuje się dopiero od dnia takiego ustalenia; c) w przypadku gdy w następstwie kontroli ex post na podstawie tytułu VI ustali, że niniejszy artykuł nie były prze- strzegany. a) są utworzone z przedstawicieli reprezentujących działalność gospodarczą powiązaną z produkcją, handlem lub przetwór- stwem produktów określonych w art. 1 ust. 2; b) są ustanowione z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub stowarzyszeń, które je tworzą; c) realizują szereg następujących działań w jednym lub więcej regionach Wspólnoty, uwzględniając interesy konsumentów: — poprawa znajomości oraz przejrzystości produkcji i rynku, — pomoc dla lepszej koordynacji sposobu wprowadzania do obrotu owoców i warzyw, w szczególności poprzez prace badawcze i badania rynku, — sporządzanie znormalizowanych formularzy umów zgodnych z zasadami wspólnotowymi, — pełniejsze wykorzystanie potencjału wyprodukowanych owoców i warzyw, 66 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 — dostarczanie informacji i prowadzenie badań niezbęd- nych dla dostosowania produkcji pod kątem produktów lepiej odpowiadającym wymaganiom rynku oraz gustom i oczekiwaniom konsumentów, w szczególności w odniesieniu do jakości produktu i ochrony środowiska, — poszukiwanie sposobów ograniczenia stosowania produktów fitosanitarnych i innych środków produkcji oraz zapewnienia jakości produktu oraz ochrony gleby i wody, — opracowywanie metod i instrumentów mających na celu poprawę jakości produktu, — wykorzystywanie potencjału i ochrona rolnictwa ekolo- jak również nazw pochodzenia, znaków gicznego, jakości i oznaczeń geograficznych, Komisja może sprzeciwić się uznaniu w terminie dwóch miesięcy po powiadomieniu. 4. Państwa Członkowskie: a) decydują o tym, czy przyznać uznanie w ciągu trzech miesięcy od złożenia wniosku i wraz z wszystkimi odpo- wiednimi dokumentami towarzyszącymi; b) przeprowadzają kontrole w regularnych odstępach czasu dla upewnienia się, czy organizacje międzybranżowe spełniają warunki uznania, a w przeciwnym razie nakładają na takie organizacje sankcje i, gdy jest to niezbędne, decydują o cofnięciu uznania; c) cofają uznanie jeżeli: — wspieranie produkcji zintegrowanej lub innych metod produkcji przyjaznych dla środowiska naturalnego, i) warunki uznania ustanowione w niniejszym rozporzą- dzeniu nie są już spełniane; — ustanawianie reguł w odniesieniu do zasad produkcji i wprowadzania do obrotu określonych w załączniku III, które są surowsze niż reguły wspólnotowe lub krajowe. d) zostały uznane przez zainteresowane Państwa Członkowskie na warunkach określonych w ust. 2. 2. Jeżeli struktury Państwa Członkowskiego to uzasadniają, Państwa Członkowskie mogą uznać za organizacje między- branżowe w rozumieniu niniejszego rozporządzenia wszystkie organizacje utworzone na ich terytorium, które złożyły odpo- wiedni wniosek, pod warunkiem że: a) prowadzą swoją działalność w jednym lub większej liczbie regionów na tym terytorium; b) reprezentują znaczną część produkcji lub handlu, lub prze- twórstwa owoców i warzyw oraz produktów uzyskiwanych w drodze przetwórstwa owoców i warzyw we wspom- nianym regionie lub regionach i w przypadku więcej niż jednego regionu mogą one wykazać się minimalnym poziomem reprezentacyjności w każdym regionie dla każdej z branż, które skupiają; c) prowadzą szereg działań określonych w ust. 1 lit. c); d) same nie zajmują się produkcją lub przetwórstwem, lub wprowadzaniem do obrotu owoców i warzyw lub produktów uzyskanych w drodze przetwórstwa z owoców i warzyw; e) nie prowadzą żadnego rodzaju działalności spośród określo- nych w art. 20 ust. 3. Przed przyznaniem uznania 3. Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o organizacjach międzybranżowych, które złożyły wniosek o uznanie, dostarczając wszelkich odpowied- nich informacji o ich przedstawicielach i ich prowadzonej działalności wraz z innymi informacjami potrzebnymi do oceny. ii) organizacja międzybranżowa narusza jeden z zakazów nałożonych w art. 20 ust. 3 bez uszczerbku dla innych sankcji wynikających z prawa krajowego; iii) organizacje międzybranżowe nie spełniają obowiązku powiadomienia określonego w art. 20 ust. 2; d) w przeciągu dwóch miesięcy powiadamiają Komisję o ich decyzjach w sprawie przyznania, odmowy lub cofnięcia uznania. 5. Warunki, na jakich Państwa Członkowskie mają przeka- zywać sprawozdania o działalności organizacji międzybranżo- wych do Komisji oraz ich częstotliwość są sporządzane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Komisja sprawdza, czy przestrzegane są przepisy ust. 2 i 4 lit. b) poprzez kontrole dokonywane zgodnie z tytułem VI i może w wyniku tych kontroli żądać od Państwa Członkowskiego cofnięcia uznania. 6. Uznanie stanowi upoważnienie do prowadzenia działań wymienionych w ust. 1 lit. c), które są spójne z warunkami niniejszego rozporządzenia. 7. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Euro- pejskich seria „C” wykaz uznanych organizacji międzybranżo- wych, wskazując gospodarczy zakres lub obszar działalności oraz działalności prowadzonej w rozumieniu w art. 21. Infor- macje o cofnięciu uznania są również publikowane. Artykuł 20 Nie naruszając przepisów art. 1 rozporządzenia nr 26 (1), 1. art. 85 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do umów, decyzji i uzgodnionych praktyk uznanych organizacji międzybranżo- wych, mających na celu wykonanie środków określonych w art. 19 ust. 1 lit. c). (1) Rozporządzenie nr 26 w sprawie zastosowania pewnych zasad konkurencji w produkcji artykułów rolnych i obrocie handlowym tymi artykułami (Dz. U. 30 z 20. 4. 1962, str. 993/62). Rozporzą- dzenie zmienione rozporządzeniem nr 49 (Dz. U. 53 z 1. 7. 1962, str. 1571/62). 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 67 2. Ustęp 1 stosuje się tylko pod warunkiem, że: Artykuł 21 — Komisja została powiadomiona o porozumieniach, decyz- jach i uzgodnionych praktykach, oraz — w ciągu dwóch miesięcy od uzyskania wszystkich żądanych szczegółowych danych Komisja nie uznała umów, decyzji i uzgodnionych praktyk za niezgodne z zasadami wspólnoto- wymi. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki nie mogą być wykonywane dopóki nie upłynie okres wskazany w akapicie pierwszym tiret drugie. 3. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki, które: — mogą prowadzić do podziału rynków w jakiejkolwiek formie wewnątrz Wspólnoty, — mogą wpływać na prawidłowe funkcjonowanie organizacji rynku, — mogą tworzyć zakłócenia konkurencji, które nie są niezbędne do osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej środka organizacji między- prowadzonej branżowej, za pomocą — wymagają ustalania cen, bez uszczerbku dla działań podję- tych przez organizacje międzybranżowe w zakresie stoso- wania szczególnych przepisów reguł wspólnotowych, — mogą prowadzić do dyskryminacji lub eliminacji konku- rencji w odniesieniu do znacznej części przedmiotowych produktów, za niezgodne z regułami wspólnotowymi. są w każdym przypadku uznawane 4. Jeżeli po upływie dwumiesięcznego okresu określonego w ust. 2 akapit pierwszy tiret drugie Komisja uznaje, że nie zostały spełnione warunki stosowania niniejszego rozporzą- dzenia, podejmuje decyzję stwierdzającą, że art. 85 ust. 1 Traktatu stosuje się do porozumienia, decyzji lub uzgodnionej praktyki. Decyzja Komisji nie wchodzi w życie przed datą powiado- mienia zainteresowanej organizacji międzybranżowej, chyba że organizacja ta podała niewłaściwe informacje lub nadużyła zwolnienia przewidzianego w ust. 1. 1. W przypadkach, w których organizacja międzybranżowa działająca w określonym regionie lub regionach Państwa Człon- kowskiego jest uważana za reprezentatywną dla produkcji lub lub przetwórstwa danego produktu, zainteresowane handlu, Państwo Członkowskie może na żądanie organizacji spowo- dować, aby niektóre z porozumień, decyzji lub uzgodnionych praktyk wewnątrz tej organizacji obowiązywały przez ograni- czony okres podmioty indywidualne lub grupowe, działające w przedmiotowym regionie lub regionach, które nie należą do tej organizacji. Organizacja międzybranżowa jest uważana za reprezenta- 2. tywną w rozumieniu ust. 1, w przypadku gdy stanowi co najmniej dwie trzecie produkcji lub handlu, lub przetwórstwa danego produktu lub produktów w danym regionie lub regio- nach Państwa Członkowskiego. W przypadku gdy wniosek o rozszerzenie jej zasad na inne podmioty obejmuje więcej regionów niż jeden, organizacja międzybranżowa musi wykazać minimalny poziom reprezentatywności w odniesieniu do każdej z branż, które skupia w każdym z danych regionów. Zasady, w odniesieniu do których można żądać ich 3. rozszerzenia na inne podmioty: a) muszą dotyczyć jednego z następujących celów: — sprawozdawczości produkcyjnej lub rynkowej, — surowszych zasad produkcji niż ustanowione reguły wspólnotowe lub przepisy krajowe, — sporządzenia znormalizowanych umów zgodnych z regułami wspólnotowymi, — zasad dotyczących wprowadzania do obrotu, — zasad dotyczących ochrony środowiska, — środków dla wspierania i wykorzystania potencjału produktów, — środków ochrony rolnictwa ekologicznego, jak również nazw pochodzenia, znaków jakości i oznaczeń geogra- ficznych. Zasady określone w tiret drugim, czwartym i piątym nie mogą być inne niż te, które znajdują się w załączniku III; b) muszą obowiązywać przez co najmniej jeden rok gospo- darczy; 5. W przypadku umów wieloletnich wcześniejsze powiado- mienie dotyczące pierwszego roku obowiązuje w odniesieniu jednakże w takim przypadku do następnych lat umowy; Komisja może w dowolnym momencie przyjąć z własnej inicja- tywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego ustalenie o braku zgodności. c) mogą obowiązywać nie dłużej niż trzy lata gospodarcze; d) nie mogą szkodzić innym podmiotom w Państwie Człon- kowskim lub we Wspólnocie. 68 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 Artykuł 22 Państwa Członkowskie 1. niezwłocznie Komisję o zasadach, do których przestrzegania zobowiązały wszystkie podmioty w jednym regionie lub więcej określonych regionach. Zasady te są publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich seria „C”. powiadamiają Przed opublikowaniem Komisja powiadamia Komitet przewi- dziany w art. 45 o wszelkich powiadomieniach dotyczących rozszerzenia porozumień międzybranżowych. Komisja decyduje, że Państwo Członkowskie musi uchylić rozszerzenie reguł, co do którego podjęło decyzję Państwo Członkowskie, w przypadkach określonych w art. 18 ust. 5 akapit drugi. 2. W przypadkach, gdy zasady dotyczące jednego lub kilku produktów zostają rozszerzone i gdy uznana organizacja jednego lub kilku międzybranżowa prowadzi działalność rodzajów wymienionych w art. 21 ust. 3 lit. a), leżącą w ogólnym interesie gospodarczym osób, których działalność jest związana z jednym lub kilkoma danymi produktami, Państwo Członkowskie, które przyznało uznanie tej organizacji, może zdecydować, że jednostki lub grupy, które nie są członkami tej organizacji, ale które uzyskują korzyści z takich działalności, płacą organizacji całość lub część wkładu finansowego płaco- nego przez jej członków, w zakresie w jakim wkłady takie są przeznaczone na pokrycie kosztów bezpośrednio ponoszonych jako wynik prowadzonej przedmiotowej działalności. TYTUŁ IV Uzgodnienia interwencyjne Artykuł 23 Organizacje producentów i ich stowarzyszenia mogą nie 1. decydować o wystawieniu na sprzedaż wytwarzanych przez ich członków produktów wymienionych w art. 1 ust. 2, zarówno w ilościach, jak i w okresach uznawanych przez nie za właściwe. Przeznaczenie wycofanych z 2. rynku produktów na podstawie ust. 1, musi być ustalone przez organizację produ- centów lub stowarzyszenie w taki sposób, aby nie powodowało zakłócenia normalnego zagospodarowywania przedmiotowych produktów i musi uwzględniać środowisko naturalne, w szcze- gólności w odniesieniu do wody i krajobrazu. 3. W przypadku gdy ust. 1 stosuje się do któregokolwiek z wyszczególnionych w załączniku II produktów spełniających odpowiednie normy, organizacje producentów i stowarzyszenia wypłacają swoim producentom będącym członkami rekompen- satę wspólnotową z tytułu wycofania produktu z rynku ustaloną na podstawie art. 26 do wysokości pułapu 10 % wprowadzonej do obrotu ilości. Limit 10 % ustalony w pierwszym akapicie stosuje się do wprowadzonej do obrotu ilości każdego produktu pochodzą- cego wyłącznie od członków zainteresowanej organizacji producentów, lub innej organizacji w przypadkach zastoso- wania art. 11 ust. 1 lit. c), z wyłączeniem operacji wycofy- wania z rynku na podstawie art. 24. 4. Pułap 10 % określony w ust. 3 stosuje się od szóstego roku gospodarczego począwszy od daty wejścia w życie niniej- szego rozporządzenia. Wycofywania produktów z rynku prowadzone w okresie przejściowym obejmującym pięć wcześ- niejszych lat gospodarczych nie mogą przekraczać następują- cych udziałów procentowych wprowadzonej do obrotu produkcji, jak określono zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46: 50 % w pierwszym roku gospodarczym, 45 % w drugim, 40 % w trzecim, 30 % w czwartym i 20 % w piątym. Jednakże w przypadku każdego rodzaju owoców cytrusowych te udziały procentowe wynoszą: 35 % w pierwszym roku gospodarczym, 30 % w drugim, 25 % w trzecim, 20 % w czwartym i 15 % w piątym. Ustęp 3 akapit drugi stosuje się do niniejszego ustępu. 5. Liczba 10 % określona w ust. 3 i 4 stanowi roczną średnią z okresu trzech lat z rocznym marginesem przekro- czenia wynoszącym 3 %. Dla jabłek i gruszek pułap 10 % określony w niniejszym 6. artykule ust. 3, 4 i 5 oraz w art. 24 zastępuje się 8,5 %. Dla melonów i arbuzów pułap 10 % stosuje się od roku gospo- darczego 1997/1998. Artykuł 24 W odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku II organizacje producentów udostępnią korzyści wynikające z art. 23 plantatorom, którzy nie są członkami żadnej kolek- tywnej struktury przewidzianej niniejszym rozporządzeniem, jeżeli wystąpią oni z takim wnioskiem. Jednakże przysługująca rekompensata wspólnotowa z tytułu wycofania produktu z rynku jest zmniejszona o 10 %. Ponadto kwota wypłacana uwzględnia, po szczegółowej kontroli dokumentów potwier- dzających, przez koszty wycofania członków. Rekompensata nie może być przyznana od wielkości większej niż 10 % produkcji plantatora wprowadzonej do obrotu. poniesione ogólne Artykuł 25 Organizacje producentów i ich stowarzyszenia powiadamiają o wszelkich szczegółowych danych dotyczących wykonywania art. 23 i 24, w szczególności środkach podjętych dla zapew- nienia przyjaznych dla środowiska praktyk związanych z wyco- fywaniem, właściwe władze krajowe, które przekazują te infor- macje Komisji. Informacje, które mają być przekazane, są ustalane, gdy jest to niezbędne, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Państwa Członkowskie ustanawiają ramy krajowe dla sporzą- dzenia ogólnych warunków dotyczących metod wycofywania produktów z rynku, z poszanowaniem środowiska naturalnego. Przedstawiają one proponowane przez siebie ramy Komisji, która w ciągu trzech miesięcy może zażądać wprowadzenia jeżeli uzna, że propozycja nie umożliwia realizacji zmian, celów określonych w art. 130r Traktatu oraz we wspólno- towym programie polityki i działań w odniesieniu do środo- wiska naturalnego i stałego rozwoju. 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 69 Artykuł 26 Rekompensata wspólnotowa z tytułu wycofania dla 1. poszczególnych produktów jest określona w załączniku V. Rekompensata wspólnotowa z tytułu wycofania stanowi 2. jednorazową kwotę obowiązującą na terenie całej Wspólnoty. Artykuł 27 1. Jeżeli rynek produktu wymieniony w załączniku II jest nieustabilizowany lub istnieje zagrożenie jego destabilizacji na skutek ogólnego braku równowagi strukturalnej prowadzącej lub mogącej doprowadzić do zbyt dużych pod względem wiel- kości operacji wycofywania produktów określonych w art. 23, przed rozpoczęciem roku gospodarczego, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46, wyznaczany jest próg interwencyjny dla danego produktu, którego przekroczenie wywołuje finan- sowe konsekwencje ponoszone przez producentów, przy czym to przekroczenie ustalane jest dla każdego pojedynczego produktu w oparciu o operacje wycofywania dokonywane w ciągu roku gospodarczego lub równoważnego mu okresu, lub w oparciu o średnią wielkość interwencji na przestrzeni kilku lat gospodarczych. Przekroczenie progu interwencyjnego powoduje obniżenie rekompensaty wypłacanej we Wspólnocie z tytułu wycofania produktu z rynku w następnym roku gospodarczym. Obniżka ta nie jest przenoszona na kolejne lata gospodarcze. 2. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 ustalane są: a) implikacje przekroczenia progu dla każdego produktu; b) gdy jest to niezbędne, zredukowana rekompensata wypła- cana we Wspólnocie z tytułu wycofania produktu z rynku i środki dla stosowania niniejszego artykułu. Rynki Państw Członkowskich, na które wprowadzana jest zasadnicza część krajowej produkcji danego produktu w ciągu roku gospodarczego lub jednego z okresów, na jakie rok jest podzielony, są uważane za reprezentatywne w rozumieniu ust. 1. Artykuł 29 1. Państwa Członkowskie wypłacają rekompensatę wspól- notową z tytułu wycofania produktu z rynku ustaloną w art. 26, organizacjom producentów lub ich stowarzyszeniom, które dokonywały operacji wycofywania, na warunkach art. 23 i 24 oraz są zobowiązane do wypłacenia rekompensaty ich członkom lub plantatorom niebędącym ich członkami. Wypłaty są dokonywane w sposób, który ma być ustalony zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. 2. Rekompensata wspólnotowa z tytułu wycofania produktu z rynku jest wypłacana bez uszczerbku na jakiekolwiek impli- kacje finansowe wynikające z przekroczenia progu interwencyj- nego. Ponadto rekompensata jest obniżana o wysokość wpływów netto uzyskiwanych przez organizacje producentów i ich stowarzyszenia z tytułu produktów wycofanych z rynku. 3. W przypadku gdy organizacje producentów i ich stowa- rzyszenia nie są w stanie skierować produktów do jednego z miejsc przeznaczenia określonych w art. 30 ust. 1, rekompen- sata wspólnotowa z tytułu wycofania produktu z rynku zostaje przyznana tylko, jeżeli produkty mają miejsce przeznaczenia zgodne z wytycznymi wydanymi przez Państwo Członkowskie na podstawie przepisów art. 30. Artykuł 30 3. Niniejszy artykuł stosuje się wyłącznie przez okres pierw- szych pięciu lat gospodarczych od dnia wejścia w życie niniej- szego rozporządzenia. 1. Produkty wycofywane z rynku na podstawie art. 23 ust. 1, które pozostały niesprzedane, są zagospodarowywane następująco: Artykuł 28 Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, 1. dla każdego dnia wprowadzenia do obrotu podczas każdego z odpowiednich lat gospodarczych, o odnotowanych cenach na reprezentatywnych rynkach producentów dla niektórych produktów, o określonych właściwościach handlowych, takie jak odmiana lub rodzaj, klasa, rozmiar i opakowanie. 2. Wykaz tych rynków i produktów oraz częstotliwość, z jaką dane mają być przekazywane, są sporządzane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. a) wszystkie produkty: — swobodna dystrybucja do organizacji i fundacji charyta- tywnych, zatwierdzonych w tym celu przez Państwa Członkowskie, do wykorzystania w ich działalności, aby pomoc osobom, których prawo do otrzymywania pomocy publicznej jest uznane przez prawo krajowe, w szczególności w związku z tym, że osoby te nie posiadają środków utrzymania, — swobodna dystrybucja do zakładów karnych i obozów wypoczynkowych dla dzieci oraz szpitali i domów starców wyznaczonych przez Państwa Członkowskie, które podejmują wszelkie niezbędne kroki dla zapew- nienia, że dystrybuowane w ten sposób ilości produktów stanowią uzupełnienie ilości normalnie kupowanych przez jednostki tego typu, 70 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 — swobodna dystrybucja poza obręb Wspólnoty za pośred- nictwem organizacji charytatywnych zatwierdzonych w tym celu przez Państwa Członkowskie, znajdującej się w potrzebie ludności państw trzecich, Destylacja określona w ust. 1 lit. c) jest prowadzona w gorzel- niach na ich własny rachunek lub w imieniu instytucji wyzna- czonej przez zainteresowane Państwo Członkowskie. W obu tych przypadkach instytucja taka przeprowadza przedmiotowe operacje wykorzystując najwłaściwsze procedury. a w drugiej kolejności, — wykorzystanie na cele niespożywcze, — wykorzystanie w paszach dla zwierząt jako produkty świeże lub przetworzone przez przemysł paszowy; b) owoce: swobodna dystrybucja do uczniów szkół, poza posił- kami wydawanymi w stołówce, oraz do uczniów szkół nieposiadających stołówek, zapewniających posiłki, c) jabłka, gruszki, brzoskwinie i nektarynki: przetwarzanie na alkohol o zawartości spirytusu ponad 80 % objętości w drodze bezpośredniej destylacji produktów, d) wszystkie produkty: zagospodarowanie produktów pewnych kategorii do przemysłu przetwórczego, pod warunkiem że nie prowadzi do zakłóceń konkurencji w odniesieniu do danego przemysłu we Wspólnocie lub w odniesieniu do produktów przywożonych. Decyzja o wykonaniu niniej- szego przepisu jest podejmowana zgodnie z procedurą usta- nowioną w art. 46. 2. W przypadkach, w których żaden ze sposobów zagospo- darowania produktów określony w ust. 1 jest możliwy do zrealizowania, produkty wycofane z rynku mogą być przezna- czone na kompostowanie lub poddane procesowi biodegra- dacji, dopuszczonym przez zainteresowane Państwo Członkow- skie. 3. Swobodna dystrybucja przewidziana w ust. 1 lit. a) tiret pierwsze, drugie i trzecie oraz ust. 1 lit. b) jest organizowana przez dane organizacje producentów pod nadzorem Państw Członkowskich. Jednakże w odniesieniu do swobodnej dystrybucji owoców wśród uczniów szkół Komisja może przejąć inicjatywę i odpo- wiedzialność za wykonanie lokalnych programów pilotażo- wych w ramach środków badawczych i wsparcia. Państwa Członkowskie 4. pomagają w nawiązywaniu kontaktów między organizacjami producentów i innymi orga- nami, które mogą być zainteresowane w wykorzystaniu produktów wycofanych z rynku na swoim terytorium do celów związanych z jednym z rodzajów swobodnej dystrybucji okreś- lonych w ust. 1 lit. a) i b). 6. Na warunkach, które mają być ustalone zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 729/70 (1), Wspólnota pokrywa koszty transportu związane ze swobodną dystrybucją przewidzianą w ust. 1 lit. a) oraz koszty sortowania i pakowania związane ze swobodną dystry- bucją jabłek i owoców cytrusowych, w przypadku gdy ta ostatnia jest zachwiana na podstawie porozumień umownych zawartych między organizacjami producentów i organizacjami lub instytucjami charytatywnymi określonymi w ust. 3. 7. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności zasady dotyczące swobodnej dystrybucji i zagos- podarowania wycofanych z rynku produktów, jak też zasady mające na celu zapobieganie dezorganizacji rynku alkoholi w wyniku destylacji produktów wycofanych z rynku, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. TYTUŁ V Handel z państwami trzecimi Artykuł 31 1. Przywóz do Wspólnoty lub wywóz ze Wspólnoty które- gokolwiek z produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 może podlegać wymogowi okazania pozwolenia na przywóz lub na wywóz. są wydawane przez Pozwolenia Państwa Członkowskie każdemu wnioskodawcy niezależnie od miejsca prowadzenia działalności gospodarczej we Wspólnocie i bez uszczerbku dla środków podjętych dla stosowania art. 36 i 37. Pozwolenia na przywóz i na wywóz są ważne we Wspólnocie. Wydawanie takich pozwoleń może podlegać wymogowi złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że produkty są przy- wożone lub wywożone w okresie ważności pozwolenia; poza przypadkami siły wyższej zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli przywóz lub wywóz nie jest prowa- dzony lub jest prowadzony tylko częściowo, w tym okresie. Termin ważności pozwoleń na przywóz lub na wywóz 2. oraz inne szczegółowe zasady stosowania przepisów niniej- szego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Zagospodarowywanie produktów dla przemysłu paszo- 5. wego jest przeprowadzane zgodnie z najwłaściwszą procedurą za pośrednictwem agencji wyznaczonej przez zainteresowane Państwo Członkowskie. (1) Rozporządzenie (EWG) nr 729/70 Rady z dnia 21 kwietnia 1970 w sprawie finansowania wspólnej polityki (Dz. U. L 94 z 28. 4. 1970, str. 13). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 1287/95 (Dz. U. L 125 z 8. 6. 1995, str. 1). rolnej 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 71 Artykuł 32 O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stawki 1. opłat celnych we Wspólnej Taryfie Celnej stosuje się do produktów wymienionych w art. 1 ust. 2. których graniczne, Wielkości przekroczenie wywołuje nałożenie dodatkowej należności przywozowej, są ustalane w szczególności na podstawie wielkości przywozu do Wspólnoty trzech lat poprzedzających rok, w którym na przestrzeni występują lub mogą wystąpić szkodliwe zjawiska określone w ust. 1. 2. Jeżeli stosowanie stawki opłat celnych Wspólnej Taryfy Celnej zależy od ceny wejścia partii przywożonego towaru, cena ta jest kontrolowana pod kątem jej wiarygodności poprzez zastosowanie zryczałtowanej wartości celnej w przy- wozie obliczonej przez Komisję w odniesieniu do produktu i jego pochodzenia na podstawie ważonej średniej cen produktu na reprezentatywnych rynkach przywozu Państw Członkow- skich lub, gdy jest to właściwe, na innych rynkach. Ceny importowe, jakie mają być wzięte pod uwagę przy 3. nakładaniu dodatkowej należności przywozowej, są określane na podstawie cen importowych cif danej partii produktu. Ceny importowe cif są weryfikowane w tym celu w oparciu o reprezentatywne ceny danego produktu na rynku światowym lub na rynku przywozu dla tego produktu we Wspólnocie. Jednakże dla weryfikacji ceny wejścia produktów przywożo- nych pierwotnie do celów przetwórstwa przyjęte mogą być szczególne przepisy zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. 3. W przypadku gdy zadeklarowana cena wejścia przedmio- towej partii towaru jest wyższa niż zryczałtowana wartość celna w przywozie zwiększona o marżę ustanowioną zgodnie z ust. 5, która nie może przekroczyć wartości zryczałtowanej o więcej niż 10 %, wymagane jest złożenie zabezpieczenia równoważne należności przywozowej ustalonej na podstawie wartości zryczałtowanej wartości celnej w przywozie. 4. Jeżeli cena przywozowa danej partii towaru nie została zadeklarowana w chwili odprawy celnej, zastosowana stawka celna Wspólnej Taryfy Celnej zależy od zryczałtowanej wartości celnej w przywozie lub jest obliczana poprzez zasto- sowanie odpowiedniego ustawodawstwa celnego pod warun- kiem dokonania ustaleń zgodne z przepisami ust. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 5. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Artykuł 33 1. W celu niedopuszczenia lub przeciwdziałania szkodli- wemu oddziaływaniu na rynek we Wspólnocie, które może wyniknąć z przywozu niektórych produktów wymienionych w art. 1 ust. 2, przywóz jednego lub więcej takich produktów po stawce celnej ustanowionej we Wspólnej Taryfie Celnej podlega obowiązkowi opłaty dodatkowej należności przywozowej, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 5 Porozumienia w sprawie Rolnictwa (1) zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, chyba że jest mało prawdopodobne, aby przywóz zakłócił rynek Wspólnoty lub że skutki byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu. 2. Ceny spustowe, poniżej których może być nałożona dodatkowa opłata celna, są cenami przekazanymi przez Wspól- notę Światowej Organizacji Handlu. (1) Dz. U. L 336 z 23. 12. 1994, str. 22. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 4. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Te szczegółowe zasady określają w szczególności: a) produkty, do których mogą być stosowane dodatkowe należności przywozowe na podstawie art. 5 Porozumienia w sprawie Rolnictwa określonego w ust. 1 niniejszego artykułu; b) inne kryteria niezbędne dla stosowania ust. 1 zgodnie z art. 5 wspomnianego Porozumienia w sprawie Rolnictwa. Artykuł 34 1. Kontyngenty taryfowe na produkty wymienione w art. 1 ust. 2 wynikające z porozumień zawartych w ramach wielo- stronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej są uruchamiane i zarządzane zgodnie ze szczegółowymi zasadami przyjętymi zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Kontyngenty mogą być zarządzane poprzez stosowanie 2. jednej spośród następujących metod lub ich kombinacje: a) metoda oparta na chronologicznej kolejności wniosków (zasada „kto pierwszy, ten lepszy”); składania b) metoda podziału kontyngentów proporcjonalnie do ilości żądanych przy składaniu wniosków (zastosowanie metody „jednoczesnego rozpatrywania”); c) metoda opierająca się na uwzględnianiu tradycyjnych prze- pływów handlowych (zastosowanie metody „tradycyjni/nowi importerzy”). Przyjęte mogą być inne odpowiednie metody. Muszą one unikać dyskryminacji między zainteresowanymi podmiotami. 3. Przyjęta metoda zarządzania kontyngentami uwzględnia, gdy jest to właściwe, potrzeby podaży na rynku Wspólnoty oraz potrzeby ochrony równowagi na tym rynku, jednocześnie korzystając z metod stosowanych w przeszłości do kontyn- gentów odpowiadających tym określonym w ust. 1, bez uszczerbku dla praw wynikających z porozumień zawartych w ramach negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej. 72 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 4. Szczegółowe zasady określone w ust. 1 przewidują kontyngenty roczne, rozłożone odpowiednio na przestrzeni całego roku, ustalają wykorzystywaną metodę zarządzania nimi i, gdy jest to właściwe, uwzględniają: 4. Przy ustalaniu refundacji uwzględniane są: a) istniejąca sytuacja i ewentualne tendencje w odniesieniu do: — cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspól- a) gwarancje obejmujące charakter, źródło i pochodzenie noty, produktu; b) uznanie dokumentu wykorzystywanego dla weryfikacji gwarancji wspomnianych w lit. a), oraz c) warunki, na jakich wydawane są pozwolenia na przywóz oraz termin ich ważności. Artykuł 35 1. W zakresie niezbędnym dla umożliwienia wywozu znaczących gospodarczo ilości produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 na podstawie cen tych produktów obowiązują- cych w międzynarodowym handlu, ale w granicach wynikają- cych z porozumień zawartych zgodnie z art. 228 Traktatu, i cenami we Wspólnocie może różnica miedzy tymi cenami być pokryta refundacjami wywozowymi. 2. Metodą przyjmowaną dla dokonania podziału ilości, które mogą być wywożone z refundacją jest metoda, która: a) najlepiej odpowiada charakterowi produktu i sytuacji na przedmiotowym rynku, pozwala na możliwie najefektyw- niejsze wykorzystanie dostępnych zasobów i należycie uwzględnia efektywność i strukturę wywozu Wspólnoty, nie tworząc jednakże dyskryminacji między dużymi i małymi podmiotami; b) jest najmniej uciążliwa dla podmiotów z administracyjnego jednoczesnym uwzględnieniu punktu widzenia, wymogów administracyjnych; przy c) unika wszelkiej dyskryminacji między zainteresowanymi podmiotami. 3. Refundacje są jednakowe w całej Wspólnocie. — cen owoców i warzyw w handlu międzynarodowym; b) koszty wprowadzania do obrotu i minimalne opłaty trans- portowe z rynków Wspólnoty do portów i innych punktów wywozu Wspólnoty oraz koszty transportu do kraju prze- znaczenia; c) gospodarcze aspekty proponowanego wywozu; d) limity wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 228 Traktatu. 5. Ceny rynkowe Wspólnoty określone w ust. 1 są ustalane przy wykorzystaniu cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu. Światowe ceny rynkowe określone w ust. 1 są ustalane przy wykorzystaniu: a) cen odnotowanych na rynkach państw trzecich; b) cen w państwach trzecich najkorzystniejszych dla przywozu z innych państw trzecich; c) cen producentów odnotowanych w państwach trzecich wywozu; d) cen ofertowych franco granica Wspólnoty. Refundacje są przyznawane tylko po złożeniu wniosku i 6. po przedstawieniu właściwego pozwolenia na wywóz. 7. Stosowana jest refundacja obowiązująca w dniu złożenia wniosku o pozwolenie, a w przypadku zróżnicowanej refun- dacji – refundacja stosowana w tym samym dniu dla: a) miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu; lub W przypadku gdy w wyniku sytuacji w międzynarodowym handlu lub na skutek szczególnych wymagań niektórych to niezbędne, refundacja do danego produktu rynków jest może ulegać zmianie w zależności od jego miejsca przezna- czenia. b) dla rzeczywistego miejsca przeznaczenia, jeżeli różni się ono od miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu. W takim przypadku stosowana kwota nie może przekroczyć kwoty stosowanej w odniesieniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu. Refundacje są ustalane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Refundacje są ustalane okresowo. Mogą zostać podjęte właściwe środki w celu przeciwdziałania nadużyciu elastyczności przewidzianej w niniejszym ustępie. Refundacje ustalane okresowo mogą być dostosowywane, gdy jest to niezbędne, przez Komisję w odpowiednich odstępach czasu na żądanie Państw Członkowskich lub z jej własnej inicjatywy. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46 możliwe jest 8. odstąpienie od ust. 6 i 7 w przypadku produktów wymienio- nych w art. 1 ust. 2, do których refundacje są dokonywane w ramach działań pomocy żywnościowej. 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 73 Refundacja jest dokonywana po udokumentowaniu, że 9. produkty: — zostały wywiezione ze Wspólnoty, — są pochodzenia wspólnotowego, oraz — w przypadku zróżnicowanej refundacji, dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego refundacja została usta- lona, bez uszczerbku dla ust. 7 lit. b). Od zasady tej można czynić wyjątki zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46, pod warunkiem że zostaną ustanowione warunki, które oferują równoważne gwarancje. 10. Zgodność z limitami ilościowymi wynikającymi z umów zawartych zgodnie z art. 228 Traktatu zostaje zapewniona w oparciu o pozwolenia na wywóz wydawane na przewidziane w nich okresy referencyjne i mające zastosowanie do danych produktów. W odniesieniu do zgodności ze zobowiązaniami powstałymi na podstawie umów zawartych w ramach negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, koniec okresu referencyjnego nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz. 11. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, włączając przepisy dotyczące redystrybucji niepodzielonych lub niewykorzystanych ilości produktów przeznaczonych na wywóz, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Artykuł 36 1. O ile w niniejszym rozporządzeniu lub w przepisach przyjętych na jego podstawie nie przewidziano inaczej, przy przywozie produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 z państw trzecich zabronione jest: — pobieranie jakichkolwiek opłat mających skutek równo- ważny z należnościami celnymi — stosowanie jakiegokolwiek ograniczenia ilościowego lub środka mającego skutek równoważny. 2. Ogólne zasady wykładni Nomenklatury Scalonej oraz specjalne zasady jego stosowania stosuje się do klasyfikacji produktów objętych niniejszym rozporządzeniem; nomenkla- tura taryfy wynikająca z zastosowania niniejszego rozporzą- dzenia jest włączona do Wspólnej Taryfy Celnej. Artykuł 37 1. W odniesieniu do handlu z państwami trzecimi mogą być podejmowane właściwe środki, jeżeli z powodu przywozu lub wywozu rynek wspólnotowy jednego lub kilku produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 ulega poważnej destabilizacji lub jest nią zagrożony, co może narazić na niepowodzenie realizację celów określonych w art. 39 Traktatu. W zależności od przypadku środki takie mogą być stosowane jedynie do chwili ustabilizowania się rynku lub ustąpienia groźby destabilizacji lub znacznego zmniejszenia się ilości produktów wycofywanych z rynku lub skupowanych. Działając na wniosek Komisji zgodnie z zasadami głosowania ustanowionymi w art. 43 ust. 2 Traktatu, Rada przyjmuje ogólne zasady stosowania niniejszego ustępu i określa przy- padki i granice, w jakich Państwa Członkowskie mogą wprowa- dzać środki ochronne. 2. Jeżeli wystąpi sytuacja określona w ust. 1, Komisja decy- duje o niezbędnych środkach na wniosek Państwa Członkow- skiego lub z jej własnej inicjatywy; o środkach tych powiada- miane są Państwa Członkowskie i są one niezwłocznie stoso- wane. Jeżeli Komisja otrzymuje wniosek od Państwa Członkow- skiego, podejmuje decyzję dotyczącą tego wniosku w ciągu trzech dni roboczych po jego otrzymaniu. 3. Od środków, o których zadecydowała Komisja, może odwołać się każde Państwo Członkowskie do Rady w ciągu trzech dni roboczych od dnia powiadomienia o decyzji. Rada zbiera się niezwłocznie. Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną, potwierdzić, zmienić lub odwołać przedmio- towe środki. 4. Niniejszy artykuł stosuje się z uwzględnieniem zobo- wiązań wynikających z międzynarodowych porozumień zawar- tych zgodnie z art. 228 ust. 2 Traktatu. TYTUŁ VI Kontrole krajowe i wspólnotowe Artykuł 38 1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki dla zapewnienia zgodności z regułami wspólnotowymi w sektorze owoców i warzyw, w szczególności w dziedzinach określonych w załączniku IV. 2. W przypadku gdy właściwe jest przeprowadzenie kontroli przez pobranie próbek, Państwa Członkowskie zapewniają poprzez charakter kontroli ich częstotliwość oraz na i podstawie analizy ryzyka, że kontrole są właściwe dla danego środka zarówno pod względem terytorium kraju jako całości, jak i wielkości wprowadzonej do obrotu lub posiadanej, z prze- znaczeniem do obrotu handlowego, produktów sektora owoców i warzyw. Beneficjenci funduszy publicznych muszą być systematycznie kontrolowani, bez uszczerbku dla wykonywania systematycz- nych kontroli w innych dziedzinach. 74 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 3. Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają, że właściwe władze mają dostateczną liczbę odpowiednio wykwalifikowa- nych i doświadczonych pracowników dla skutecznego przepro- wadzania kontroli, w szczególności w dziedzinach określonych w załączniku IV. 3. W odniesieniu do kontroli, które mają być dokonywane na podstawie ust. 2 lit. b) Komisja w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem działań powiadamia właściwe władze Państwa Członkowskiego, na którego terytorium takie działania mają się odbyć. Artykuł 39 Bez uszczerbku dla kontroli przeprowadzonych przez 1. organy krajowe na podstawie art. 38 Komisja, we współpracy z władzami danego Państwa Członkowskiego, może przepro- wadzać kontrole na miejscu lub zażądać przeprowadzenia takich kontroli od Państwa Członkowskiego w celu zapew- nienia jednolitego stosowania reguł wspólnotowych w sektorze owoców i warzyw, w szczególności w dziedzinach wymienio- nych w załączniku IV. 2. Komisja powiadamia właściwe Państwo Członkowskie z wyprzedzeniem i na piśmie o przedmiocie, celu i miejscu prze- widywanych przez nią kontroli, dniu ich rozpoczęcia i tożsa- mości oraz statusie swoich inspektorów. Artykuł 40 zadań przeprowadzenia 1. W celu wykonania przepisów art. 39 Komisja ustanawia do inspekcyjnych określonych specjalny zespół inspektorów w sektorze owoców i warzyw, składający się z urzędników Komisji, posiadających odpo- wiednie kwalifikacje, wiedzę techniczną i doświadczenie oraz ewentualnie pracowników wyznaczonych na wniosek Komisji i w porozumieniu z danym Państwem Członkowskim, spośród pracowników określonych w art. 38 ust. 3. 4. Komisja ustala we własnym zakresie najwłaściwsze miejsca dla przeprowadzenia przez nią kontroli i we współ- pracy Członkowskimi zainteresowanymi przyjmuje praktyczne ustalenia. Państwami z Artykuł 41 1. Kontrole na podstawie z art. 40 ust. 2 lit. b) są przepro- wadzane zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 729/70. Inspektorzy Komisji przyjmują w trakcie kontroli podejście i profesjonalnymi praktykami, których zgodne z zasadami urzędnicy przestrzegać. Państwa Członkowskiego muszą Inspektorzy przestrzegają tajemnicy zawodowej. 2. Komisja nawiązuje odpowiednie kontakty z właściwymi władzami Państw Członkowskich w celu wspólnego sporzą- dzenia programów kontroli. Państwa Członkowskie współ- pracują z Komisją w celu ułatwienia jej realizacji zadania. Komisja powiadamia o wynikach inspekcji przeprowa- 3. dzonych przez jej inspektorów właściwe władze zainteresowa- nego Państwa Członkowskiego w możliwie najkrótszym terminie. Powiadomienie to odnosi się do wszelkich napotka- nych trudności i przypadków naruszenia zasad regulujących rynek owoców i warzyw. Zainteresowane Państwo Członkowskie 4. powiadamia Komisję w możliwie najkrótszym terminie o środkach, które podjęło w celu wyeliminowania przedmiotowych trudności lub naruszeń. 2. Specjalny zespół Komisji następujące zadania: inspektorów realizuje pod kierunkiem a) udział w kontrolach planowanych i przeprowadzanych przez właściwe władze Państw Członkowskich; b) przeprowadzanie kontroli określonych w art. 39 z inicja- tywy Komisji, do udziału w których zapraszani są urzędnicy Państw Członkowskich; c) ocena organizacji krajowych rozwiązań weryfikacyjnych, stosowanych procedur i uzyskanych wyników; d) ustalanie środków legislacyjnych i innych, podejmowanych przez właściwe władze dla poprawy zgodności z regułami wspólnotowymi w sektorze owoców i warzyw; e) rozwój współpracy i wymiana informacji między kompe- tentnymi organami Państw Członkowskich w celu przyczy- nienia się do ujednoliconego stosowania tych reguł w sektorze owoców i warzyw i ułatwienia swobodnego prze- pływu produktów tego sektora. Artykuł 42 Wszelkie nieprawidłowości, które zostały zauważone podczas kontroli i które mogą wywrzeć skutek finansowy na funkcjono- wanie Sekcji Gwarancji EFOGR, są rozpatrywane zgodnie z rozporządzenia (EWG) nr 595/91 (1). Państwo przepisami Członkowskie, na którego terytorium nieprawidłowość taka została zauważona, musi złożyć oświadczenie określone w art. 3 niniejszego rozporządzenia. Wszelkie zaniedbania Państwa Członkowskiego pod względem zastosowania się do reguł wspólnotowych stwierdzone podczas kontroli przeprowadzonych przez Komisję, mogące wywrzeć skutek finansowy na Sekcję Gwarancji EFOGR, są rozpatrywane zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 729/70. (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 595/91 z dnia 4 marca 1991 r. dotyczące nieprawidłowości i odzyskiwania kwot niesłusznie wypła- conych w związku z finansowaniem wspólnej polityki rolnej oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie. (Dz. U. L 67 z 14. 3. 1991, str. 11). 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 75 TYTUŁ VII Przepisy ogólne Artykuł 43 Artykuł 45 Niniejszym ustanawia się Komitet Zarządzający ds. Świeżych Owoców i Warzyw, zwany dalej „Komitetem”, w skład którego wchodzą przedstawiciele Państw Członkowskich i któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji. Artykuł 46 O ile w niniejszym rozporządzeniu nie przewidziano inaczej, art. 92, 93 i 94 Traktatu stosuje się do produkcji i handlu produktami określonymi w art. 1 ust. 2. 1. W przypadku gdy czyni się odniesienie do procedury ustanowionej w niniejszym artykule, przewodniczący przed- kłada sprawę Komitetowi, z własnej inicjatywy bądź na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego. Artykuł 44 i Komisja przekazują Państwa Członkowskie 1. sobie wzajemnie informacje niezbędne dla stosowania niniejszego rozporządzenia. Dane, które mają być przekazywane, ustala się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 45. Zasady przekazy- wania i rozpowszechniania tych informacji przyjmuje się zgodnie z tą samą procedurą. 2. Dane określone w ust. 1 uwzględniają co najmniej infor- macje na temat obszarów uprawnych i wielkości zbiorów wprowadzonej do obrotu lub na podstawie art. 23 niewysta- wionej na sprzedaż. Informacje te będą gromadzone przez: 2. Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię o tym projekcie w terminie, który może zostać wyznaczony przez sprawy. Opinię przewodniczącego stosownie do pilności wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Trak- tatu, w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkow- skich w Komitecie są ważone w sposób określony w tym arty- kule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. 3. a) Komisja przyjmuje środki, które stosuje się niezwłocznie. b) Jednakże jeżeli te środki nie są zgodne z opinią Komi- tetu, Komisja powiadamia o nich niezwłocznie Radę. W takim wypadku Komisja może odroczyć stosowanie wyznaczonych przez nią środków na okres nie więcej niż jednego miesiąca od dnia takiego powiadomienia. Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością, może podjąć inną decyzję w ciągu jednego miesiąca. — organizacje producentów w odniesieniu do ich członków, bez uszczerbku dla przepisów art. 11 i 19, Artykuł 47 — odpowiednie służby Państw Członkowskich w odniesieniu do producentów, którzy nie są członkami żadnej z kolek- tywnych struktur przewidzianych w niniejszym rozporzą- dzeniu. Zainteresowane Państwo Członkowskie może powierzyć to zadanie w całości lub jego część jednej lub kilku organizacjom producentów. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne 3. środki dla zapewnienia zebrania danych określonych w ust. 2, ich dokładności, statystycznej obróbki i regularnego przekazy- wania Komisji. Państwa Członkowskie nakładają sankcje w przypadkach nieuzasadnionych opóźnień lub systematycznych zaniedbań w zakresie prawidłowej realizacji przedmiotowych zadań. Informują one Komisję o tych środkach. Komisja regularnie przekazuje Państwom Członkowskim, 4. najbardziej właściwymi środkami, dane określone w ust. 1 i wnioski sformułowane w oparciu o te dane. Zasady stosowania przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Komitet może rozpatrywać każdą inną sprawę określoną przez przewodniczącego z jego własnej inicjatywy lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego. Artykuł 48 Szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozporządzenia, włączając finansowe lub niefinansowe sankcje administracyjne, przyjmuje się w świetle szczególnych wymagań sektora zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46. Artykuł 49 Niniejsze jednoczesnym stosuje uwzględnieniu celów wymienionych w art. 39 i 110 Traktatu. rozporządzenie się przy 76 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 Artykuł 50 Państwa Członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki, w celu wymierzenia sankcji za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia oraz niedopuszczenia do oszustw i ich wyeli- minowania. Artykuł 51 Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne przyjęte przez Państwa Członkowskie w celu stosowania lub w zastoso- waniu niniejszego rozporządzenia są przekazywane Komisji najpóźniej w ciągu miesiąca od ich przyjęcia. To samo stosuje się do wszelkich zmian wspomnianych przepisów. b) sprawozdaniu o stosowaniu środków w ciągu danego roku kalendarzowego sporządzonym zgodnie z art. 25 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, które mają być przedstawione Komisji do dnia 1 lipca następ- nego roku. 3. Komisja przyjmuje zasady stosowania ust. 2 niniejszego artykułu po konsultacji z komitetem określonym w art. 29 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88 (3). Przepisy tytułu VI stosuje się bez uszczerbku dla stoso- 4. wania rozporządzenia (EWG) nr 4045/89 (4). Artykuł 53 Artykuł 52 Wszelkie uprawnienia nabyte przez organizacje producentów przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 14 oraz tytułu IIa rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 są utrzymane do czasu ich wygaśnięcia. 1. Wydatki odnoszące się do wypłat rekompensat wspólno- towych z tytułu wycofywania produktów z rynku i do wspól- notowego finansowania funduszu operacyjnego, szczególne środki określone w art. 17 i art. 53, 54 i 55 oraz kontrole ekspertów Państw Członkowskich przeprowadzane przez udostępnianych Komisji na podstawie art. 40 ust. 1, są uważane za interwencję mającą na celu stabilizację rynków rolnych w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 729/70. przez Pomoc przyznawana 2. Państwa Członkowskie zgodnie z art. 14 i art. 15 ust. 6 akapit drugi traktowana jest jako wspólne działanie w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporzą- dzenia (EWG) nr 4256/88 (1). Jest ona ujęta w rocznych prog- nozach wydatków określonych w art. 31 ust. 1 rozporzą- dzenia (EWG) nr 2328/91 (2). Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2328/91 stosuje się do pomocy przewidzianej w niniejszym ustępie. Pomoc jest przyznawana zgodnie z art. 21 rozporządzenia (EWG) nr 4253/88. Jednakże wypłaty salda lub zwrot, poza wymaganiami określonymi w ust. 4 wymienionego artykułu, są oparte na: a) oświadczeniu o wydatkach poniesionych przez Państwo Członkowskie w ciągu roku kalendarzowego; oraz (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4256/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze dla rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. L 374 z (EFOGR), Sekcja Orientacji 31. 12. 1988, str. 25). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem (EWG) nr 2085/93 (Dz. U. L 193 z 31. 7. 1993, str. 44). (2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2328/91 z dnia 15 lipca 1991 r. w sprawie poprawy efektywności struktur rolnych (Dz. U. L 218 z 6. 8. 1991, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządze- niem Komisji nr 2387/95 (Dz. U. L 244 z 12. 10. 1995, str. 50). Artykuł 54 1. Wspólnota dokonuje wkładu 50 % w odniesieniu do finansowania środków mających na celu rozwój i poprawę konsumpcji i wykorzystanie orzechów we Wspólnocie. 2. Celem środków określonych w ust. 1 jest: — wspieranie jakości produktów, w szczególności poprzez przeprowadzanie badań rynkowych i poszukiwanie nowych zastosowań, w tym sposobów odpowiedniego dostosowania produkcji, — opracowanie nowych metod pakowania, — rozpowszechnianie porad dotyczących wprowadzania do obrotu wśród różnych podmiotów w tym sektorze, — organizowanie i udział w targach i innych imprezach hand- lowych. Komisja, zgodnie z procedurą zawartą w art. 46, wska- 3. zuje środki określone w ust. 2 lub określa nowe środki. (3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku instrumentami finansowymi Inwestycyjnego i (Dz. U. L 374 z 31. 12. 1988, str. 1). Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 3193/94 (Dz. U. L 337 z 24. 12. 1994, str. 11). istniejącymi innymi (4) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stano- wiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Euro- pejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. L 388 z 30. 12. 1989, str. 18). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 3235/94 (Dz. U. L 338 z 28. 12. 1994, str. 16). 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 77 Artykuł 55 Artykuł 58 W przypadku orzechów laskowych zebranych w latach gospo- darczych 1997/1998, 1998/1999 i 1999/2000 przyznaje się organizacjom producentów uznanym na podstawie rozporzą- dzenia (EWG) nr 1035/72 lub niniejszego rozporządzenia, które wprowadzają w życie plan poprawy jakości w rozu- mieniu art. 14d rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 lub program operacyjny w jego rozumieniu w 1997 r. , pomoc w wysokości 15 ECU/100 kg. Artykuł 56 Do dnia 31 grudnia 2000 r. Komisja przesyła Radzie sprawo- zdanie o funkcjonowaniu niniejszego rozporządzenia, któremu towarzyszą stosowne wnioski. Artykuł 57 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego 1. opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1997 r. Jednakże w odniesieniu do każdego z produktów określonych w załączniku II tytuł IV stosuje się jedynie od początku roku gospodarczego 1997/1998. 2. Rozporządzenia (EWG) nr 1035/72, (EWG) nr 3285/83, (EWG) nr 1319/85, (EWG) nr 2240/88, (EWG) nr 1121/89 i (EWG) nr 1198/90 zostają uchylone z dniem wejścia w życie odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia. Jeżeli wymagane są środki dla ułatwienia przejścia od poprzed- nich uzgodnień do tych wprowadzonych niniejszym rozporzą- dzeniem, środki takie przyjmuje się zgodnie z procedurą usta- nowioną w art. 46. Odniesienia do uchylonych rozporządzeń są rozumiane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są odczytywane łącznie z tabelami korelacji podanymi w załączniku VI. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 października 1996 r. W imieniu Rady I. YATES Przewodniczący 78 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 Produkty, które mają być dostarczane konsumentom w stanie świeżym i które podlegają normom jakości ZAŁĄCZNIK I Arbuzy Awokado Bakłażany Brukselka Brzoskwinie i nektarynki Cebule Cukinie Cykoria liściowa Czereśnie i wiśnie Czosnek Fasola Groch niełuskany Jabłka i gruszki Kalafiory Kapusta Karczochy Kiwi Marchew Melony Migdały Morele Ogórki Śliwki Orzechy laskowe Orzechy włoskie Owoce cytrusowe Papryka słodka Pomidory Pory Sałata, kędzierzawa i skarola Seler Szparagi Szpinak Truskawki Winogrona deserowe Wykaz produktów kwalifikujących się do rekompensaty wspólnotowej z tytułu wycofania produktu z rynku na podstawie art. 23 ust. 3 ZAŁĄCZNIK II Kalafiory Pomidory Bakłażany Morele Brzoskwinie Nektarynki Cytryny Gruszki nika) (poza gruszką przeznaczoną do produkcji gruszecz- Winogrona deserowe Jabłka (poza jabłkami przeznaczonymi do produkcji nika) jabłecz- Satsuma Mandarynki Klementynki Pomarańcze Melony Arbuzy 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 79 ZAŁĄCZNIK III Pełny wykaz zasad stosowanych przez organizacje producentów, które mogą być rozszerzone na produ- centów niebędących ich członkami na podstawie art. 18 ust. 1 1. Zasady informacji w odniesieniu do produkcji a) powiadamianie o zamierzonych uprawach według produktów i, gdy jest to właściwe, odmian; b) powiadamianie o siewie i sadzeniu; c) powiadamianie o łącznej powierzchni uprawnej według produktów i ewentualnie odmian; d) powiadamianie o przewidzianych zbiorach w tonach i ewentualne terminach zbioru według produktów i ewen- tualnie odmian; e) okresowe powiadamianie o wielkości plonów i posiadanych zapasach według odmian; f) informacja o możliwościach przechowywania. 2. Zasady produkcji a) dobór nasion pod kątem zamierzonego wykorzystania (rynek produktów świeżych/przetwórstwo przemysłowe); b) przecinanie sadów. 3. Zasady wprowadzania do obrotu a) określone terminy rozpoczęcia zbiorów, przemienność wprowadzania do obrotu; b) minimalne wymagania jakości i rozmiaru; c) przygotowanie, prezentacja, pakowanie i oznaczanie na pierwszym etapie wprowadzania do obrotu; d) podanie pochodzenia produktu. 4. Zasady dotyczące ochrony środowiska naturalnego a) stosowanie nawozów sztucznych i obornika; b) stosowanie produktów fitosanitarnych i innych metod ochrony plonów; c) maksymalna zawartość pozostałości środków ochrony roślin i nawozów w owocach i warzywach; d) zasady zagospodarowania produktów ubocznych i zużytych materiałów; e) zasady niszczenia produktów wycofanych z rynku. 5. Wycofywanie z rynku — zasady przyjęte na podstawie art. 23 zgodnie z warunkami art. 25. 80 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 ZAŁĄCZNIK IV Niepełny wykaz spraw, które mogą zostać objęte krajową lub wspólnotową kontrolą Zgodność z normami dla danego produktu (art. 7 i 8) Zgodność z warunkami uznawania organizacji producentów (art. 12) Wykonywanie planu działania (art. 13) Wykonywanie planu uznawania i wykorzystania pomocy (art. 14) Zarządzanie funduszem operacyjnym i wykonywanie programu operacyjnego (w szczególności wykorzystania funduszy publicznych) (art. 15) ścisła kontrola Zgodność z warunkami regulującymi rozszerzanie zasad na producentów niebędących członkami (art. 18) Zgodność z warunkami regulującymi funkcjonowanie organizacji międzybranżowych i porozumieniami oraz rozsze- rzanie zasad (art. 19, 20 i 21) Operacje wycofywania z rynku (art. 23 i następne) Prawidłowe wypłaty rekompensaty wspólnotowej z tytułu wycofywania produktów z rynku (art. 29) Zagospodarowanie produktów wycofanych z rynku (art. 30) Stosowanie zasad w sprawie handlu z państwami trzecimi (art. 31 i następne). 03/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 81 ZAŁĄCZNIK V Rekompensaty wspólnotowe z tytułu wycofania produktu z rynku Lata gospodarcze 1997/1998 1998/1999 1999/2000 2000/2001 2001/2002 Od 2002 (ECU/100 kg) Kalafiory Pomidory Jabłka Winogrona Morele Nektarynki Brzoskwinie Gruszki Bakłażany Melony Arbuzy Pomarańcze Mandarynki Klementynki Satsuma Cytryny 9,34 6,44 10,69 10,69 18,90 17,39 14,65 10,18 5,29 4,00 4,00 14,33 16,15 12,74 10,49 13,37 8,88 6,12 10,32 10,15 17,95 16,52 13,92 9,82 5,02 4,00 4,00 14,26 15,52 12,79 10,99 13,30 8,41 5,80 9,94 9,62 17,01 15,65 13,18 9,46 4,76 4,00 4,00 14,20 14,89 12,84 11,49 13,22 7,94 5,47 9,56 9,08 16,06 14,78 12,45 9,10 4,49 4,00 4,00 14,13 14,26 12,90 12,00 13,15 7,48 5,15 9,18 8,55 15,12 13,91 11,72 8,75 4,23 4,00 4,00 14,07 13,63 12,95 12,50 13,07 7,01 4,83 8,81 8,55 15,15 13,04 10,99 8,39 3,97 4,00 4,00 14,00 13,00 13,00 13,00 13,00 82 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 20 ZAŁĄCZNIK VI Tabela korelacji Rozporządzenie (EWG) nr 1035/75 Niniejsze rozporządzenie Rozporządzenie (EWG) nr 1035/75 Niniejsze rozporządzenie artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 artykuł 7 artykuł 8 artykuł 9 i 11 artykuł 10 artykuł 12 artykuł 13 artykuł 13a artykuł 13b artykuł 14 artykuł 14a artykuł 14b artykuł 14c artykuł 14d artykuł 14e artykuł 14f artykuł 14g artykuł 15 artykuł 15a artykuł 15b artykuł 16 artykuł 16a artykuł 16b artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 — artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 artykuł 7 artykuł 8 artykuł 10 artykuł 9 artykuł 11 — — artykuł 14 — — — — artykuł 54 — — artykuł 23 — artykuł 18 — — artykuł 27 artykuł 17 artykuł 18 artykuł 18a artykuł 19 artykuł 19a artykuł 19b artykuł 19c artykuł 20 artykuł 21 artykuł 22 artykuł 23 artykuł 24 artykuł 25 artykuł 26 artykuł 27 artykuł 31 artykuł 32 artykuł 33 artykuł 34 artykuł 35 artykuł 36 artykuł 36a artykuł 37 artykuł 38 artykuł 40 artykuł 41 artykuł 42 artykuł 28 artykuł 29 artykuł 24 — — — — — artykuł 30 artykuł 31 artykuł 32 artykuł 33 artykuł 34 artykuł 35 artykuł 36 artykuł 43 artykuł 45 artykuł 46 artykuł 47 — artykuł 52 artykuł 52 artykuł 49 artykuł 44 — artykuł 58 artykuł 58