eurovoc_concepts:
Community budget
Economic and Monetary Union
coordination of EMU policies
economic convergence
economic policy
multilateral surveillance

formats: html pdf pdfa1b print

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 16. 10. 1996 COM(96) 496 τελικό 96/0247 (SYN) 96/0248 (CNS) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την ενίσχυση της εποπτείας και του συντονισμού των δημοσιονομικών θέσεων Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ŒIO ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την επιτάχυνση και διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (υποβληθείσες από την Επιτροπή) ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΛΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΑΙΟ ΤΗΣ ΟΝΕ Αιτιολογική έκθεση ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΠΊΙίΐΣΕΙΣ ΓΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΙΕΙΘΛΡΧΙΛΣ ΣΤΗΝ ΛΝΑΙΙΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΙΑΣΧΟΑΗΣΗ Η διατήρηση υγιο'ϊν δημόσιων οικονομικών και δημοσιονομικής πειθαρχίας αποτελούν ουσκίχΜ| προϋπόθεση για μια ισχυρή και διαρκή οικονομική ανάπτυξη που θα δημιουργεί περισσότερες θέσεις απασχόλησης. Ο περιορισμός των δημοσιονομικών ελλειμμάτων μειώνει τη συμμετοχή του δημόσιου τομέα στο εθνικό προϊόν και αμβλύνει τις πιέσεις στη νομισματική πολιτική, συμβάλλοντας παράλληλα στη συγκράτηση και τη σταθεροποίηση των πληθωριστικών προσδοκιών. Οι συνθήκες αυτές επιτρέπουν στη νομισματική πολιτική να διατηρεί τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη των ιδιωτικών επενδύσεων και επιτυγχάνονται θετικές επιπτώσεις οιπό πλευράς προσφοράς και, κατά συνέπεια, προωθείται η οικονομική ανάπτυξη και η απασχόληση. Επιπλέον, χάρη στη μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ και στην επακόλουθη μείοχτη του βάρους το>ν πληρο)μών τόκων για την εξυπηρέτηση του, η δημοσιονομική πειθαρχία επιτρέπει την αναδιάρθρωση των δημόσιων δ<χπαν(όν και τη διάθεση περισσότεροι πόροχν για την υλοποίηση πολιτικών προτεραιοτήτων, όπ(υς οι υποδομές και η εκπαίδευση, οι οποίες έχουν καθοριστική σημασία για την ενίσχυση της αναπτυξιακής διαδικασίας και της απασχόλησης σε μακροπρόθεσμη βάση. ΔΙΑΡΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΓΚΑΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΝΕ Για την πλήρη αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων του ενιαίου νομίσματος, η οικονομική και νομισματική σύγκλιση στο εσωτερικό της ΟΝΕ πρέπει να είναι διαρκής. A\rro απαιτεί, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση σε μόνιμη βάση χαμηλών δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Οι αρχές αυτές, οι οποίες είναι ευρέως αποδεκτές και διακηρύσσονται στην ίδια τη συνθήκη, οδήγησαν τη γερμανική κυβέρνηση να υποβάλει πρόταση για ένα "σύμφωνο σταθερότητας για την Ευρώπη", το οποίο αποσκοπεί στην εξασςάλιση δημοσιονομικής πειθαρχίας στο τελικό στάδιο της ΟΝΕ. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης επιβεβαίωσε το Δεκέμβριο του 1995 την καθοριστική σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας και εξέφρασε την ικανοποίηση του για την πρόθεση της Επιτροπής "να παρουσιάσει τα συμπεράσματα της σχετικά με τους τρόπους εξασφάλισης δημοσιονομικής πειθαρχίας και συντονισμού στη νομισματική ένωση. ". Το θέμα αυτό αποτέλεσε στη συνέχεια αντικείμενο εντατικών συζητήσεων στις οποίες συνέβαλε, μεταξύ άλλων, η έκθεση προόδου της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συ(ΐβούλιο της Φλορεντίας του Ιουνίου 1996, σύμφωνα με την οποία οι νέες ρυθμίσεις (α) πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις της συνθήκης, (β) δεν πρέπει να επιφέρουν καμία τροποποίηση των προϋποθέσεων συμμετοχής στην ΟΝΕ (είτε στην αρχική ομάδα χωρών, είτε σε μεταγενέστερο στάδιο) και (γ) πρέπει να συμφωνηθούν στο επίπεδο της ΕΕ, ακόμα και εάν η πλήρης εφαρμογή τους θα αφορά μόνο τα κράτη μέλη στα οποία θα καθιερωθεί το ενιαίο νόμισμα. Κατά την άτυπη σύνοδο του Συμβουλίου Ecofin στο Δουβλίνο το Σεπτέμβριο του 1996, επιτεύχθηκε ευρεία συναίνεση σχετικά με τις βασικές αρχές και τα κυριότερα στοιχεία του μελλοντικού (Wfic/xovon σταθερότητας. Οι αρχές αντές διέπουν επίσης τις προτάσεις της Επιτροπής για ένα σύμ,φιονο σταθερότητας, οι οποίες είναι σύμ(ρωνες με την έκθεση της για την πρόοδο των εργασιοΆ' στον τομέα αυτό. Ίίχουν μορφή πράξεοΓν παράγοιγου δικαίου που ενισχύουν και διασαφηνίζουν τις διατάξεις της συνθήκης για την πολυμερή εποπτεία και τη δημοσιονομική πειθαρχία. Για να είναι αποτελεοματική,η πρωτοβουλία αυτή πρέπει να συμπληρωθεί από ισχυρή πολιτική δέσμευση όλο^ν των ενδιαφερομένων μερο')ν να εφαρμόσουν αυστηρά τις διαδικασίες της συνθήκης, όπως αυτές εξειδικεύονται και διασαφηνίζονται στην παράγωγη νομοθεσία. Η δέσμευση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο επίσημης δήλωσης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να αφήνει περιθώρια για την αντιμετώπιση έκτακτων και κυκλικών διαταραχών και για την αποφυγή υπερβολικών ελλειμμάτων. Επιπλέον, οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να στηρίζουν μια ενιαία νομισματική πολιτική προσανατολισμένη προς τη σταθερότητα. Ο καταλληλότερος τρόπος για την επιτυχία του σημαντικού αυτού ρόλου των εθνικών δημοσιονομικών πολιτικών είναι η επιδίωξη μεσοπρόθεσμοι στόχων για μια δημοσιονομική θέση πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματική. Κατά συνέπεια, η τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΙ Ι για το δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να θεωρείται ανώτατο ότιο υπό κανονικές συνθήκες. Για την αποφυγή των υπερβολικών ελλειμμάτων, η Επιτροπή προτείνει μια διεπίπεδη στρατηγική: ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης προληπτικού χαρακτήρα για τον εντοπισμό και τη διόρθοχτη των δημοσιονομικών αποκλίσεοον προτού οδηγήσουν σε αύξηση του δημοσιονομικού ελλείμματος πέραν του ανώτατου ορίου του 3%, και ένα σύνολο αποτρεπτικών κανόνων που θα ασκούν αποτελεσματικές πιέσεις στα κράτη μέλη για την αποφυγή υπερβολικών ελλείμματος ή την ταχεία λήψη διορθωτικοί™ μέτρων για τη διόρθωση τους. Βελτίωση του προληπτικού πλαισίου: η ενίσχυση της εποπτείας των δημοσιονομικών θέσεων Οι δυνατότητες που παρέχει το άρθρο 103 παράγραφος 5 όσον αφορά τη θέσπιση πράξεων παράγιπγου δικαίου πρέπει να αξιοποιηθούν προκειμένου να ενισχυθεί το δημοσιονομικό σκέλος της πολυμερούς εποπτείας με ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Το ενισχυμένο πλαίσιο εποπτείας θα βασίζεται στην υποχρέωση των κρατών μελών που θα υιοθετήσουν το ενιαίο νόμισμα να υποβάλλουν προγράμματα σταθερότητας τα οποία θα περιέχουν μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους και άλλες κατάλληλες πληροφορίες. Οι μεσοπρόθεσμοι δημοσιονομικοί στόχοι των κραπον μελών μελών θα αποσκοπούν στην επίτευξη θέσης πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματικής, με κάποια περιθώρια διαφοροποίησης σε συνάρτηση με τις ιδιαιτερότητες κάθε κράτους μέλο\>ς. Η επιδίωξη αυτή δεν είναι αντίθετη με την εμπειρία του παρελθόντος, εφόσον τα περισσότερα κράτη μέλη είχαν δημοσιονομικές θέσεις κοντά στην ισορροπία πριν από την πρώτη πετρελαϊκή κρίση. Οι μεσοπρόθεσμοιδημοσιονομικοί στόχοι θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να διατηρούν το έλλειμμα τους κάτω από το ανώτατο όριο του 3% σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει σοβαρή οικονομική ύφεση ή άλλες έκτακτες συνθήκες. Τα προγράμματα σταθερότητας θα πρέπει να ανακοινώνονται δημόσια. Σε περίπτωση απόκλισης από το στόχο για μια δημοσιονομική θέση πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματική, όπως καθορίζεται στο πρόγραμμα σταθερότητας, η Επιτροπή θα απευθύνει αμέσως προειδοποίηση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η οποία θα μπορεί να οδηγήσει στη διατύποχιη σύστασης του Συμβουλίου προς το κράτος αυτό να λάβει τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα για να αποφύγει τον κίνδυνο υπέρβασης του ανώτατου ορίου του 3%. II ενίσχυση των διαδικασιών εποπτείας σε κοινοτικό επίπεδο θα επιτρέψει επίσης να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στο συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών σε επίπεδο ΟΝΕ, ο'χιτε να εξα(^αλιστεί η συνοχή των διάφορατν δημοσιονομικών θέσεων. Αύξηση της αποτελεσματικότητας υπερβολικού ελλείμματος των αποτρεπτικών στοιχείων: η ενίσχυση της διαδικασίας Η εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (περιλαμβανόμενοι; του τελικού σταδίου της επιβολής κυρώσεων) πρέπει να διασαφηνιστεί και να επιταχυνθεί ώστε να αποτελέσει έναν πραγματικά αποτρεπτικό μηχανισμό. Τα κυριότερα στοιχεία της προτεινόμενης νομοθεσίας περιλαμβάνουν: τον καθορισμό προθεσμιών για την εφαρμογή των βασικών σταδίων της διαδικασίας, ο'χϊτε οι α) κυρώσεις να επιβάλλονται, εφόσον είναι αναγκαίο, εντός του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί εκείνο στο οποίο σημειώνεται υπερβολικό έλλειμμα· τον ορισμό, οτο πλαίσιο αυτό, των "έκτακτων και προσωρινών" περιστάσεων στις οποίες β) μπορεί να σημειωθεί υπέρβαση της τιμής αναφοράς· γ) τον προκαθορισμό της κλίμακας των χρηματικών ποινών. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το περιεχόμενο των προτάσεων της για την παράγωγη νομοθεσία απαιτεί τη χρησιμοποίηση του άρθρου 104 Γ παράγραφος 14 δεύτερο εδάφιο ως νομικής βάσης. Η διάταξη αυτή, η οποία αφορά όλες τις πτυχές της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, προβλέπει ότι οι αποφάσεις του Συμβουλίου λαμβάνονται με ομοφωνία μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την ΕΚΤ. Η Επιτροπή εκτιμά ότι μια ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών θα ενισχύσει την αξιοπιστία του συμφώνου σταθερότητας, στο πλαίσιο του οποίου όλες οι χώρες αναλαμβάνουν δέσμευση για διατήρηση δημοσιονομικής σταθερότητας. Κατά συνέπεια, οι προτεινόμενεςκανονιστικές ρυθμίσεις και οι διατάξεις του πρωτοκόλλου αριθ. 5, οι οποίες παραμένουν αμετάβλητες, θα αποτελέσουν νέο ενιαίο σύνολο κανόνων. II διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος μπορεί να επιταχυνθεί σημαντικά με τον καθορισμό προθεσμιών για την ολοκλήρωση των βασικών σταδίων της. Όπως προτείνεται στο βασικό σενάριο (βλέπε παράρτημα 1), η λήψη της απόφασης για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος και η έκδοση των συστάσεων πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως το Μάιο του έτους που ακολουθεί εκείνο στο οποίο σημειώνεται το υπερβολικό έλλειμμα· εάν το Συμβούλιο κρίνει ότι ένα κράτος μέλος δεν ανέλαβε αποτελεσματική δράση για τη διόρθοκτη του υπερβολικού ελλείμματος, τα επόμενα στάδια της διαδικασίας και η επιβολή κυρώσεων πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί το Δεκέμβριο του ιδίου έτους. 11 διαδικασία θα μπορεί να ενεργοποιείται νωρίτερα σε περιπτώσεις στις οποίες το προγραμματισμένο έλλειμμα υπερβαίνει ήδη το όριο του 3% και/ή εφόσον το Συμβούλιο έχει ήδη απευθύνει συστάσεις για τη λήψη διορθωτικών μέτρων στο πλαίσιο του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης των διαδικασιών του άρθρου 103· ωστόσο, η απόφαση για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει κανονικά να λαμβάνεται με βάση τα στοιχεία που κοινοποιούνται το Μάρτιο. Όσον αφορά τη διαπίστωση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος, ορισμένοι από τους ορισμούς του άρθρου 104 Γ μπορούν να διευκρινιστούν κατά τρόπο που να αίρει τις αβεβαιότητες, παρόλο που το Συμβούλιο θα πρέπει σε όλες τις περιπτώσεις να έχει ορισμένα περιθώρια διακριτικής ευχέρειας. Ειδικότερα, η ερμηνεία του όρου "έκτακτη και προσωρινή" υπέρβαση μπορεί να διευκρινιστεί περαιτέρω. Παρόλο που μια ερμηνεία που θα καλύπτει ρητά όλες τις σχετικές περιστάσεις είναι μάλλον αδύνατη, γίνεται μία απόπειρα ποσοτικής απεικόνισης του τί μπορεί να σημαίνει σοβαρή οικονομική ύφεση. Η επιτάχυνση των τελευταίων σταδίων της διαδικασίας θα εξαρτάται με καθοριστικό τρόπο από την αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο το ενδιαφερόμενοκράτος μέλος ανέλαβε "αποτελεσματική δράση" II Επιτροπή προτείνει να λαμβάνονται ως βάση για την αξιολόγηση της καταλληλότητας το>ν διορθωτικών μέτρων οι κυβερνητικές αποφάσεις που ανακοινώνονται επίσημα. Η συμμετοχή, εφόσον απαιτείται από το εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών, των εθνικών κοινοβουλίων στην έκδοση νομοθετικών πράξεων για τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να εμποδίζει την ταχεία εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος και να θέτει im;o αμφισβήτηση τον επείγοντα χαρακτήρα της. Προτείνεται κατά συνέπεια να προβλεφθεί μια σχετικά σύντομη χρονική περίοδος εντός της οποίας η κυβέρνηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους πρέπει να θεσπίσει μέτρα (π. χ. το αργότερο τέσσερει ς μήνες από την έκδοση από το Συμβούλιο των συστάσεων του άρθρου 104 Γ παράγρα((>ος 7). Γάν η κυβέρνηση δεν προτείνει μέτρα εντός της προθεσμίας αυτής ή εάν το Συμβούλιο κρίνει ότι τα προτεινόμενα μέτρο είναι ανεπαρκή, θα τίθεται σε ε({>αρμογή το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας. Ιίάν, μετά την ευνοϊκή αξιολόγηση δέσμης μέτρων από το Συμβούλιο, η κυβέρνηση του ενδιαφερόμενοι» κράτους μέλους αποσύρει τα μέτρα ή εάν αυτά καταψηφίζονται από το κοινοβούλιο χωρίς θέσπιση εναλλακτικοί μέτρων, το Συμβούλιο θα αποφασίζει αμέσως την εφαρμογή του επόμενου σταδίου της διαδικασίας. Σε όλες τις περιπτώσεις, η ανώτατη προθεσμιαγια την ολοκλήρωση της διαδικασίας, περιλαμβανομένης της ενδεχόμενης απόφασης για την επιβολή κυρώσεων, δεν πρέπει να υπερβαίνει τους δέκα μήνες. Παρόλο που οι προθεσμίες του ανωτέρω χρονοδιαγράμματος μπορούν εκ πρώτης όψεως να θεωρηθούν σύντομες, είναι σαφ>ές ότι η έκδοση σύστασης του Συμβουλίου ή η εφαρμογή των τελευταίο. ™ σταδίο>ν της διαδικασίας δεν θα θέτουν προ απρόοπτου την κυβέρνηση του κράτους μέλους, η οποίοι στην πραγματικότητα θα έχει στη διάθεση της πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να προετοιμάσει τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα. Επιπλέον, η εμφάνιση υπερβολικού ελλείμματος κατά το τρίτο στάδιο ιδιαίτερα σοβαρό γεγονός που απαιτεί την άμεση λήψη μέτρατν από όλους τους αποτελεί ενδιαφερόμενους. Απαιτείται επίσης η διευκρίνιση του τρόπου με τον οποίο θα εφαρμόζονται οι κυρώσεις. Για το σκοπό αυτό, προτείνεται να προβλεφθεί ότι σε όλες τις περιπτώσεις η επιβολή κυρώσεουν συνεπάγεται, κατά κανόνα, υποχρέαχιη άτοκης κατάθεσης κατάλληλου χρηματικού ποσού, η οποία μπορεί ενδεχόμενο>ς να συνδυάζεται με τις άλλες μη χρηματικές ποινές που προβλέπονται στη συνθήκη, εq>όoov το κρίνει (τκόπιμο το Συμβούλιο. Το ποσό της κατάθεσης, το οποίο θα υπολογίζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα πρέπει να είναι επαρκούς υψηλό ώστε να έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα, χωρίς ωστόσο να είναι δυσβάστακτο σε βαθμό που να μειώνει την αξιοπιστία της κύρ(οσης ή να την καθιστά αντιπαραγωγική. Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, η Επιτροπή προτείνει δύο συνιστώσες για την κατάθεση αυτή, μια σταθερή συνιστώσα ίση προς το 0,2% του ΑΕΠ και μια μεταβλητή ίση με το ένα δέκατο τον ποσοστού κατά το οποίο το έλλειμμα υπερβαίνει την τιμή αναφοράς του 3%, καθώς και ένα ανώτατο όριο για το ποσό της κατάθεσης ίσο με το 0,5% του ΑΕΠ. Οι τιμές αυτές σ\>νεπάγονται ότι η αύξηση του ελλείμματος σε περισσότερο από το 6% του ΑΕΠ δεν θα επιφέρει πλέον αναλογική αύξηση της χρηματικής ποινής. Το διάγραμμα στο παράρτημα εμφανίζει τις ποσοτικές επιπτώσεις του προτεινόμενου κανόνα. Η αρχική κατάθεση θα μετατρέπεται σε χρηματική ποινή εάν εντός δύο ετών δεν έχουν ληφθεί επαρκή μέτρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος. Οι καταθέσεις θα γίνονται στην Κοινότητα και οι τόκοι από τις καταθέσεις αυτές καθώς και τα ποσά των χρηματικών ποινών θα συνιστούν πόρους του γενικού προϋπολογισμούτα)ν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμογή διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος που αρχίζει το Μάρτιο Παράρτημα I Έτος Ν Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάιος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Δεκέμβριος Κοινοποίηση στοιχείων από τα κράτη μέλη (1) Γνωμοδότηση Νομισματικής Επιτροπής Το Συμβούλιο EcoFin αποφασίζει εάν υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα και εκδίδει σύσταση Η Επιτροπή συντάσσει έκθεση Η Επιτροπή καταρτίζει τη γνωμοδότηση της Το Συμβούλιο EcoFin γνωστοποιεί τα ειδικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν Το Συμβούλιο EcoFin αποφασίζει την επιβολή κυοώσεων Το Συμβούλιο EcoFin αξιολογεί την "αποτελεσμα τική δράση" και ενδεχομέ νως αποφασί ζει να ανακοι νώσει δημόσια τη σύσταση του Κοινοποίηση στοιχείων από τα κράτη μέλη (1) Έτος Ν+1 και επόμενα Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Απρίλιος Μάιος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος Αεκέμβριος Κοινοποίηση στοιχείων από τα κράτη μέλη (1) Το Συμβούλιο EcoFin αποφασίζει να καταργήσει ή να εντείνει τις κυρώσεις Κοινοποίηση στοιχείων από τα κράτη μέλη (1) (1) Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 3605/93. τα κράτη μέλη υποχρεούνται να γνωστοποιούν τα στοιχεία σ/ετικά με τη δημοσιονομική τους θέση δύο φορές το χρόνο, την πρώτη φορά πριν από την 1η Μαρτίου και τη δεύτερη πριν από την 1η Σεπτεμβρίου. Υπολογισμός χρηματικό')ν ποινών με βάση τον προτεινόμενο κανόνα α 0. 1 1 2 6 Δημοσιονομικό έλειμμα (%του ΑΕΠ) 4 5 3 Πρόταση της Επιτροπής για ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΕΚ) για την ενίσχυση της εποπτείας και τον συντονισμού των δημοσιονομικών θέσεων 96/0247 (SYN) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΙΓΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 1Θ3 παράγραφος 5. την πρόταση της Επιτροπής, Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Εκτιμώντας: (1) ότι η διατήρηση υγιούς δημοσιονομικής κατάστασης στα κράτη μέλη δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για διαρκή αύξηση της παραγωγής και της απασχόλησης· ότι η δημοσιονομική πειθαρχία θα είναι αναγκαία στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Έναχτης για την εξασφάλιση νομισματικής σταθερότητας· (2) ότι οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να αφήνει περιθώρια για την αντιμετάιπιση έκτακτων και κυκλικών διαταραχών και για την αποφυγή υπερβολικών ελλειμμάτων· (3) ότι ο ρόλος ενός στενότερου συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών είναι πολύ πιο σημαντικός στο πλαίσιο του ενιαίου νομίσματος· (4) ότι η τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ για το δημοσιονομικό έλλειμμα, η οποία καθορίζεται στο άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 5 για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, πρέπει να θεαιρείται ανώτατο όριο υπό κανονικές συνθήκες· ότι οι προϋπολογισμοί του δημόσιου τομέα θα πρέπει κατά συνέπεια να τείνουν μεσοπρόθεσμα προς θέσεις πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματικές, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων εθνικών χαρακτηριστικών· (5) ότι πρέπει να διευρυνθεί η διαδικασία πολυμερούς εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 103 παράγραφοι 3 και 4 με τη δημιουργία συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, μέσω του οποίου το Συμβούλιο θα εφιστά την προσοχή ενός κράτους μέλους στην ανάγκη να λάβει διορθωτικά μέτρα για την αποφυγή υπερβολικού ελλείμματος· ότι η διαδικασία πολυμερούς εποπτείας θα πρέπει να συνεχίσει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση του συνόλου των οικονομικών εξελίξεατν σε κάθε κράτος μέλος και στην Κοινότητα, καθώς και της συνέπειας των οικονομικών πολιτικών με τους γενικούς προσανατολισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 2· (6) ότι ο παρών κανονισμός αποτελεί μέρος του σνμ(μανου σταθερότητας για την εξασφάλιση δημοσιονομικής πειθαρχίας στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ· ότι το σύμφωνο αυτό περιλαμβάνει δύο βασικά στοιχεία, δηλαδή την ενίσχυση της εποπτείας και του συντονισμού τ(αν δημοσιονομικοί θέσεων, αφενός και, αφετέρου, την επιτάχυνση και διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος· ότι το δεύτερο από τα στοιχεία αυτά συνεπάγεται τον καθορισμό προθεσμιών για την εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος και τη διευκρίνιση των προϋποθέσεων για την επιβολή κυρώσεων· (7) ότι οι κανόνες για την επιτάχυνση και τη διασαφήνιση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείματος ορίζονται στον κανονισμό του Συμβουλίου [. ]· (8) ότι τα κράτη μέλη που θα υιοθετήσουν το ενιαίο νόμισμα είναι εκείνα για τα οποία θα έχει διαπιστωθεί, σύμφωνα με το άρθρο 109 Ι, ότι έχουν επιτύχει υψηλό βαθμό σταθερής σύγκλισης, και ιδίοις σταθερή δημοσιονομική θέση· ότι η διατήρηση υγιοτν δημοσιονομικοί θέσεων σε αυτά τα κράτη μέλη θα είναι αναγκαία για την εξασφάλιση νομισματικής σταθερότητας και τη δημιουργία κατάλληλοι συνθηκοτν για διαρκή αύξηση της παραγοτγής και της απασχόλησης· ότι αυτά τα κράτη μέλη πρέπει εφεξής να εννοούνται οτς "κράτη μέλη χοτρίς παρέκκλιση" κατά την έννοια του άρθρου 109 Κ. (9) ότι πρέπει να αξιοποιηθεί η χρήσιμη εμπειρία ποι> αποκομίστηκε στα δύο προ'πα στάδια της οικονομικής και νομισματικής ένοκτης από τη χρησιμοποίηση τοτν προγραμμάτοτν σύγκλισης ως μέσοτν για τον καθορισμό στόχοτν και ως βάσης για την παρακολούθηση της κατάστασης· ότι πρέπει να απαιτηθεί από τα κράτη μέλη χωρίς παρέκκλιση να υποβάλλουν μεσοπρόθεσμα δημοσιονομικά προγράμματα (εφεξής καλούμενα προγράμματα σταθερότητας) και να οριστεί το περιεχόμενο αυτοχν τοτν προγραμμάτων· ότι πρέπει να καθοριστούν προθεσμίες για την υποβολή τοτν προγραμμάτοτν σταθερότητας και για την περιοδική ενημέροχτή τους· (10) ότι για την εξασφάλιση διαφάνειας και προϋποθέσεων για τεκμηριωμένη δημόσια συζήτηση, τα κράτη μέλη χωρίς παρέκκλιση πρέπει να ανακοινώνουν δημόσια τα προγράμματα σταθερότητας τους· (11) ότι πρέπει να οριστούν κανόνες για την εξέταση των προγραμμάτοτν σταθερότητας από το Συμβούλιο· (12) ότι η παρακολούθηση τοτν προγραμμάτοτν σταθερότητας πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο της πολυμερούς εποπτείας· ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις αποκλίσεις από τους στόχους που καθορίζονται στα προγράμματα αυτά για το δημοσιονομικό πλεόνασμα/έλλειμμα· ότι για να αποφευχθεί κάθε σοβαρή επιδείνατση του ελλείμματος ενός κράτους μέλους χοτρίς παρέκκλιση, το Συμβούλιο θα πρέπει να απευθύνει συστάσεις στο κράτος μέλος για τη λήψη διορθωτικοτν μέτροτν· ότι σε περίπτοχτη συνεχιζόμενοτν αποκλίσεοτν από τους δημοσιονομικούς στόχους, το Συμβούλιο θα πρέπει να κρίνει εάν είναι σκόπιμο να ενισχύσει και να ανακοινοόσει δημόσια τις συστάσεις του· (13) ότι θα είναι επίσης αναγκαίο να οριστοχιν παρόμοιοι κανόνες για τα προγράμματα και την εποπτεία τοτν άλλοτν κρατοίτν μελοτν· ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΜΗΜΑ Ι Προγράμματα σταθερότητας Άρθρο 1 1. Κάθε κράτος μέλος χοτρίς παρέκκλιση υποβάλλει στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή "πρόγραμμα σταθερότητας". 2. Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει: α) β) γ) δ) το μεσοπρόθεσμο στόχο και την πορεία προσαρμογής για το δημοσιονομικό πλεόνασμα/έλλειμμα οτς ποσοστό του ΑΕΠ· την αναμενόμενη εξέλιξη του δημόσιοι' χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ· τις κυριότερες υποθέσεις για τις αναμενόμενες οικονομικές εξελίξεις, όπως αύξηση του ΑΕΠ σε πραγματικούς όρους, απασχόληση/ανεργία, πληθωρισμός και άλλες σημαντικές οικονομικές μεταβλητές· περιγραφή των δημοσιονομικών μέτροτν που λαμβάνονται για την επίτευξη τοτν στόχοτν του προγράμματος· δέσμευση για τη λήψη, εφόσον είναι αναγκαίο, συμπληρωματικών μέτροτν για την αποφυγή αποκλίσεοτν από τους στόχους. 3, 1. Τα στοιχεία για την εξέλιξη του δημόσιου πλεονάσματος/ελλείμματος και του δημόσιου χρέους οτς ποσοστοτν του ΑΕΠ και οι κυριότερες οικονομικές υποθέσεις που ανα<(>έρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α) και β), καταρτίζονται σε ετήσια βάση και καλύπτουν, εκτός από το τρέχον και το προηγούμενο έτος, τουλάχιστον τα τρία επόμενα έτη. Αρθρο 2 Τα προγράμματα σταθερότητας υποβάλλονται πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999. Μετά την ημερομηνία αυτή υποβάλλονται κάθε χρόνο ενημεροτμένα προγράμματα, το αργότερο δύο μήνες μετά την παρουσίαση στο εθνικό κοινοβούλιο του ετήσιου προϋπολογισμού από την κυβέρνηση κράτους μέλους. Ένα κράτος μέλος που τυγχάνει αρχικά παρέκκλισης που καταργείται στη συνέχεια σύμφοτνα με το άρθρο 109 Κ παράγραφος 2, υποβάλλει πρόγραμμα σταθερότητας εντός έξι μηνο'τν από την απόφαση κατάργησης της παρέκκλισης. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινοτνουν δημόσια τα προγράμματα σταθερότητας και τα ενημεροτμένα προγράμματα τους. Εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων και σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης ΤΜΗΜΑ 2 Αρθρο Ι Με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 109 Γ, το Συμβούλιο εξακριβοτνει, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα εθνικά χαρακτηριστικά, εάν ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος του προγράμματος σταθερότητας αντιστοιχεί σε θέση πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματική, εάν το πρόγραμμα βασίζεται σε εύλογες οικονομικές υποθέσεις και εάν τα μέτρα που λαμβάνονται ή προτείνονται επαρκούν για να θέσουν τη δημοσιονομική κατάσταση στην προβλεπόμενη πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου. Το Συμβούλιο εξετάζει το πρόγραμμα σταθερότητας που ανα<|)έρεται στην παράγραφο Ι εντός δύο μηνότν το αργότερο από την υποβολή του. Το Συμβούλιο, μετά <£πό σύσταση της Επιτροπής και διαβούλευση με την επιτροπή του άρθρου 109 Γ, μπορεί να εγκρίνει το πρόγραμμα σταθερότητας. Εάν κρίνει ότι οι στόχοι και το περιεχόμενο του προγράμματος πρέπει να ενισχυθούν, το Συμβούλιο απευθύνει κατά γενικό κανόνα, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4, σύσταση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να προσαρμόσει το πρόγραμμα του. Τα ενημερωμένα προγράμματα σταθερότητας εξετάζονται από την επιτροπή του άρθρου 109 Γ με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής· εάν είναι αναγκαίο, τα ενημερωμένα προγράμματα μπορούν επίσης να εξετάζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τη διαδικασία των παραγράφων 1 και 2. Άρθρο 4 Στο πλαίσιο της πολυμερούς εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 103 παράγραφος 3, το Συμβούλιο παρακολουθεί την εφαρμογή των προγραμμάτοτν σταθερότητας, με βάση τα στοιχεία που γνωστοποιούν τα κράτη μέλη και τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της ιδίως να εντοπίσει τις πραγματικές ή επιτροπής του άρθρου 109 Γ, προκειμένου αναμενόμενες αποκλίσεις από το μεσοπρόθεσμο στόχο για το δημοσιονομικό πλεόνασμα/έλλειμμα (ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του), όπιος ορίζεται στο πρόγραμμα σταθερότητας. Εάν διαπιστωθεί απόκλιση από το μεσοπρόθεσμο στόχο (ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του), το Συμβούλιο απευθύνει κατά γενικό κανόνα, σύμφοτνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4, σύσταση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να λάβει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Εάν κατά την παρακολούθηση της κατάστασης διαπιστοτθεί ότι η απόκλιση από το μεσοπρόθεσμο στόχο (ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του) συνεχίζεται ή 1. 2. 3. 1. 2. 3. επιδεινώνεται, το Συμβούλιο απευθύνει κατά γενικό κανόνα σύσταση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να λάβει ειδικά διορθοπικά μέτρα και μπορεί, σύμφοτνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4, να ανακοινώσει δημόσια τη σύσταση του. 4. Στο πλαίσιο της πολυμερούς εποπτείας που προβλέπεται στο άρθρο 103 παράγραφος 3, το Συμβούλιο αξιολογεί τις πραγματικές και τις προβλεπόμενες δημοσιονομικές θέσεις για τη ζο'τνη της ΟΝΕ στο σύνολο της, όποτς αυτές διαμορφοινονται, με βάση τα προγράμματα σταθερότητας και τα ενημεροτμένα προγράμματα τοτν κρατιίιν μελυτν. επίσης συνολικά Άρθρο 5 Στις εκθέσεις τους προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφοτνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου και η Επιτροπή παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της εποπτείας που ασκείται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουλίου 1998. Άρθρο 6 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός οτς προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη. Πρόταση της Επιτροπής για ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΕΚ) για την επιτάχυνση και διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος 96/0248 (CNS) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΙΤΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 104 Γ παράγραφος 14 δεύτερο εδάφιο, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνο>μη του Ευροχπαίκού Κοινοβουλίου, τη γνώμη του Ευροτπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος, Έκτιμοτντας: (1) ότι η διατήρηση υγιούς δημοσιονομικής κατάστασης στα κράτη μέλη δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για διαρκή αύξηση της παραγοτγής και της απασχόλησης· ότι η δημοσιονομική πειθαρχία θα είναι αναγκαία στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης για την εξασφάλιση νομισματικής σταθερότητας· (2) ότι οι εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να αφήνει περιθοχτια για την αντιμετοτπιση έκτακτοτν και κυκλικατν διαταραχότν και για την αποφυγή υπερβολικών ελλειμμάτων· ότι η έννοια των έκτακτοτν και προσωρινών περιστάσεοτν πρέπει να ερμηνεύεται στενά, ενδεχομένοτς βάσει μιας ποσοτικής έκφρασης της έννοιας του σαφοκ; αρνητικοί), σε πραγματικούς όρους, ποσοστού οικονομικής ανάπτυξης· (3) ότι το πρωτόκολλο αριθ. 5 για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος περιέχει διατάξεις για την εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 104 Γ· ότι είναι αναγκαία η θέσπιση συμπληρωματικών διατάξεοτν εφ>αρμογής· ότι σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 14 δεύτερο εδάφιο, το Συμβούλιο θεσπίζει κατάλληλες διατάξεις για το σκοπό αυτό· ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού και εκείνες του προττοκολλου αποτελοϊιν νέο ενιαίο σύνολο κανόνοτν· (4) ότι σύμφοτνα με το άρθρο 109 Κ παράγραφος 3, το άρθρο 104 Γ παράγραφοι 9 και 11 εφαρμόζεται μόνον στα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, (5) ότι πρέπει να καθοριστούν προθεσμίες για την εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος προκειμένου να εξασφαλιστεί η ταχεία και αποτελεσματική εφαρμογή της· ότι για την αποτελεσματική εφαρμογή της διαδικασίας αυτής πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ο τρόπος επιβολής τοτν προβλεπόμενοτν στο άρθρο 104 Γ κυροτσεοτν στα κράτη μέλη που δεν λαμβάνουν μέτρα για τη διόρθοτση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος· (6) ότι ο παρών κανονισμός αποτελεί μέρος του συμφώνου σταθερότητας για την εξασφάλιση δημοσιονομικής πειθαρχίας στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ· ότι το σύμφωνο αυτό περιλαμβάνει δύο βασικά στοιχεία, δηλαδή την ενίσχυση της εποπτείας και του συντονισμού τοτν δημοσιονομικοτν θέσεοτν, αφενός και, αφετέρου, την επιτάχυνση και διασαφήνιση της εφαρμογής της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος· ότι το προ'ττο από τα στοιχεία αυτά αφορά ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης που επιτρέπει τον εντοπισμό τοτν αποκλίσεοτν από την προβλεπόμενη μεσοπρόθεσμη πορεία τοτν δημοσιονομικών θέσεοτν τοτν κρατατν μελότν και τη διατύπωση συστάσεων του Συμβουλίου για τη λήψη διορθωτικών μέτροτν πολύ πριν τη διαμόρφοτση κατάστασης υπερβολικοί' ελλείμματος· (7) ότι οι κανόνες για την ενίσχυση της εποπτείας και του συντονισμού τοτν δημοσιονομικοί θέσεοτν ορίζονται. στον κανονισμό [. ] του Συμβουλίου· (8) ότι η ενισχυμένη εποπτεία, κατά την έννοια του κανονισμού |. |, και η παρακολούθηση από την Επιτροπή των δημοσιονομικοίτν θέσεοτν σύμq)Oτvu μι: το άρθρο 104 Γ παράγραqx. τς 2 παρέχουν μια βάση για την ταχεία εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος· (9) ότι με βάση τα ανοπέρω, μια περίοδος δέκα μηνοτν κατ'ανοττατο όριο από την ημερομηνία γνοτστοποίησης ή από την με άλλο τρόπο ενεργοποίηση της διαδικασίας έοτς την επιβολή, εφόσον είναι αναγκαίο, κυρο'χτεοτν φαίνεται εφικτή και κατάλληλη για την άσκηση πιέσεοτν στα κράτη μέλη για τη λήψη διορθοττικο'χν μέτροτν· ότι στην περίπτοτση μιας διαδικασίας που αρχίζει το Μάρτιο, η διάταξη αυτή θα επέτρεπε την επιβολή κυρο'χιεοτν εντός του ημερολογιακού έτους στο οποίο αρχίζει η διαδικασία· (10) ότι η έκδοση σύστασης του Συμβουλίου ή η εφαρμογή τοτν επόμενοτν σταδίοτν της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος δεν θα θέτει προ απρόοπτου μια κυβέρνηση κράτους μέλους, η οποία στην πραγματικότητα είχε στη διάθεση της πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να λάβει διορθοττικά μέτρα· ότι μια κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος κατά το τρίτο στάδιο αποτελεί σοβαρό γεγονός που απαιτεί την άμεση λήψη μέτροτν από όλους τους ενδ^>ερόμενους· (11) ότι στο πλαίσιο της δράσης που αναλαμβάνει για τη διόρθοτση του υπερβολικού ελλείμματος, η κυβέρνηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους θα λάβει, εφόσον αυτό απαιτείται από τη νομοθεσία του, τα αναγκαία μέτρα από κοινού με το εθνικό κουνοβούλιο- ότι οι εθνικές διαδικασίες λήψης τοτν αποφάσεοτν που αναφέρονται στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 5 δεν πρέπει να εμποδίζουν την ταχεία εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος· (12) ότι για να εξασφαλιστεί ότι η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος έχει επαρκοτς αποτρεπτικό χαρακτήρα πρέπει να απαιτείται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να προβαίνει σε άτοκη κατάθεση κατάλληλου ποσού όταν το Συμβούλιο αποφασίζει την επιβολή κύροτσης· (13) ότι ο ορισμός κυροτσεοτν με καθορισμένη διαβάθμιση αίρει τις αβεβαιότητες και επιτρέπει στους συμμετέχοντες στη διαδικασία να είναι πλήροτς ενημεροτμένοι σχετικά με αυτήν ότι το ποσό της κατάθεσης πρέπει να συσχετίζεται με το ΑΕΠ του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους· ότι η κατάθεση πρέπει να περιέχει μια σταθερή συνιστότσα, υποχρεοττική σε όλες τις περιπτότσεις στις οποίες επιβάλλονται χρηματικές ποινές, και μια μεταβλητή συνιστότσα υπολογιζόμενη κατ αναλογία προς το ποσοστό κατά το οποίο το έλλειμμα υπερβαίνει την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ· ότι πρέπει επίσης να καθοριστεί ανόττατο ποσό, ως ποσοστό του ΑΕΠ, για τις ποινές αι>τές προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν αντιπαραγοτγικές επιπτότσεις από την επιβολή τους· (14) ότι οι κυρώσεις αυτές πρέπει να εντείνονται εάν η σύσταση άτοκης κατάθεσης δεν οδηγεί το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να διορθώσει το υπερβολικό έλλειμμα· ότι στην περίπτοτση αυτή η κατάθεση πρέπει να μετατρέπεται σε χρηματική ποινή και το κράτος μέλος να υποχρεούται σε νέα άτοκη κατάθεση· (15) ότι οι ενέργειες που αναλαμβάνει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος για τη διόρθοτση του υπερβολικού ελλείμματος αποτελούν το προπό βήμα προς την άρση τοτν κυροτσεοτν· ότι η επίτευξη ουσιαστικής προόδου στη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος πρέπει να επιτρέπει την ελάφρυνση των κυρώσεων σύμφωνα με την παράγραφο 12 του άρθρου 104 Γ· ότι οι απομένουσες κυρότσεις αίρονται στο σύνολο τους μόνο εφόσον έχει διορθοτθεί η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος· (16) ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συμβουλίου για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας1, ορίζει λεπτομερείς κανόνες για την γνωστοποίηση από τα κράτη μέλη στοιχείοτν για τη δημοσιονομική τους θέση· ΕΕ αριθ. L 332 της 31 Δεκεμβρίου 1993, σ. 7. 12 (17) ότι στις περιπτότσεις στις οποίες η συνθήκη αναγνωρίζει, σύμψχιτνα με το άρθρο 109 ΣΤ παράγραιρος 8. συμβουλευτικό ρόλο στην Ευροτπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), οι ανί^ορές στην ΕΚΤ πριν από την ίδρυση της εννοείται ότι aqx\)ovv το Ευροτπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα. ΕΞΕΛΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΜΗΜΑ 1 Επιτάχυνση της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος Άρθρο Ι 1. Το Συμβούλιο αποφασίζει εάν υφίσταται ή όχι υπερβολικό έλλειμμα, σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 6, εντός τριότν μηνότν από τις ημερομηνίες γνοτστοποίησης που ορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συμβουλίου. Εάν αποφασίσει, κατ εφαρμογή του άρθρου 104 Γ παράγραφος 6, ότι υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα, απευθύνει ταυτόχρονα σύσταση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 7. 2. Η υπέρβαση της τιμής αναφοράς για το δημοσιονομικό έλλειμμα θεοτρείται έκτακτη και προσοτρινή, σύμχροτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 2 στοιχείο α) δεύτερη περίπτοτση, εάν ος>είλεται σε ασίΓνήθεις περιστάσεις που εκφεύγουν του ελέγχου του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους και έχουν σημαντική επίπτοχτη στη δημοσιονομική θέση του δημόσιου τομέα του, ή εάν οφείλεται σε σοβαρή οικονομική ύφκοη, ιδίως σι περίπτοτση aaqxiTÇ αρνητικού, σε πραγματικούς όρους, ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης. Επιπλέον, εάν οι ασυνήθεις περιστάσεις ή η σοβαρή οικονομική ύφεση παύουν να υφίστανται ή εάν προβλέπεται ότι θα παύσουν να υφίστανται εντός του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί εκείνο στο οποίο το έλλειμμα υπερβαίνει την τιμή αναφοράς, οι δημοσιονομικές προβλέψεις της Επιτροπής πρέπει να αναφέρουν ότι το έλλειμμα θα μειοτθεί κάτω από την τιμή αναφοράς στη διάρκεια του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί εκείνο της υπέρβασης. Άρθρο 2 1. Η απόφαση του Συμβουλίου να ανακοινώσει δημόσια τις συστάσεις του αφού διαπιστώσει ότι δεν ανελήφθη αποτελεσματική δράση σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 8, λαμβάνεται εντός τεσσάροτν μηνότν από την απόφαση για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 6 και από την έκδοση συστάσεοτν σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 7. 2. Για να κρίνει εάν ανελήφθη αποτελεσματική δράση μετά την έκδοση τοτν συστάσεοτν του σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 7, το Συμβούλιο μπορεί να βασίζει την απόφαση του στις επίσημες αποφάσεις της κυβέρνησης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Εάν αυτές οι επίσημες αποφάσεις δεν εγκριθοι>ν, εφόσον είναι αναγκαίο, από την εθνική νομοθετική αρχή εντός της προθεσμίας που (τρίζει το Συμβούλιο στις συστάσεις που απευθύνει σύμςχυνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 7, ή εάν τροποποιηθ(τύν ουσκοδο'τς στη διάρκεια της διαδικασίας έκδοσης της νομοθετικής πράξης, το Συμβούλιο επανεξετάζει εάν ανελήφθη πράγματι αποτελεσματική δράση. Άρθρο 3 Κάθε απόφαση με την οποία το Συμβούλιο ειδοποιεί το κράτος μέλος να λάβει μέτρα για τη μείοτση του ελλείμματος σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 9, λαμβάνεται εντός μηνός από τη λήψη της οκπ^χχσης με την οποία το Συμβούλιο διαπιστότνει ότι δεν ανελήφθη αποτελεσματική δράση σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 8. 13 Άρθρο 4 Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 104 Γ παράγραφος 11, το Συμβούλιο απoqxtσίζει κατά κανόνα την επιβολή κυροτσεοτν σύμφοτνα με τις διατάξεις του άρθρου 104 Γ π(tράγρaqxτς 11. Η aπύq>aση αυτή λαμβάνεται εντός δύο μηνότν το αργότερο από τη λήψη της απόφασης με την οποία το Συμβούλιο ειδοποιεί το κράτος μέλος να λάβει μέτρα σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 9. Άρθρο 5 Το χρονικό διάστημα μεταξύ τοτν ημερομηνιότν γνοχποποίησης που αναψ>έρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού και της απόφασης του Συμβουλίου για επιβολή κυροτσεοτν που αναφέρεται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμοί) δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δέκα μήνες. Άρθρο 6 Κάθε απόφαση με την οποία το Συμβούλιο εντείνει τις κυρότσεις (εκτός τοτν χρηματικάτν ποινών που αναφέρονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού) σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 11 ή καταργεί ορισμένες ή όλες τις αποφάσεις του σύμφοτνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 12 λαμβάνεται εντός δύο μ. ηνότν το αργότερο από τις ημερομηνίες γνοτστοποίησης που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3605/93 του Συμβουλίου. ΤΜΗΜΑ 2 Κυρώσεις Άρθρο 7 Εάν το Συμβούλιο αποφασίσει να επιβάλει κυρόχτεις σε ένα κράτος μέλος αύμφατνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 11, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οφείλει κατά κανόνα να προβεί σε άτοκη κατάθεση. Το Συμβούλιο μπορεί να απίτφασίσει να συμπληρόχιει την κατάθεση αυτή με τα μέτρα που προβλέπονται <ΓΤΟ άρθρο 104 Γ παράγραφος 11 προ'ττη και δεύτερη περίπτοχτη. Αρθρο Η Εάν το υπερβολικό έλλειμμα οφείλεται σε μη συμμόρφοτση με το κριτήριο του άρθρου 104 Γ πaράγρaq>oς 2 στοιχείο α) για το δημοσιονομικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ, το ποσό της κατάθεσης περιλαμβάνει μια σταθερή συνιστώσα ίση με το 0,2% του ΑΕΠ και μια μεταβλητή συνιστότσα ίση με το ένα δέκατο της δκηροράς μεταξύ του ελλείμματος, εκφρασμένου οτς ποσοστό του ΛΕΙ1 του έτους στο οποίο το έλλειμμα θεωρήθηκε υπερβολικό, και της τιμής αναφοράς. Καθορίζεται ανόττατο όριο ίσο με το 0,5% του ΑΕΠ για το ετήσιο ποσό τοτν καταθέσεοτν. Εάν το υπερβολικό έλλειμμα οφείλεται μόνον σε μη συμμόρφοτση με το κριτήριο του άρθρου 104 Γ πaράγρaqxτς 2 στοιχείο β) για το δημόσιο χρέος οτς ποσοστό του ΑΕΠ, το ποσό της κατάθεσης περιλαμβάνει μόνο μια σταθερή συνιστώσα ίση με το 0,2% του ΑΕΠ. Αρθρο 9 Η αρχική κατάθεση μετατρέπεται κατά κανόνα σε χρηματική ποινή εάν το υπερβολικό έλλειμμα δεν έχει διορθοτθεί. κατά την κρίση του Συμβουλίου, εντός τοτν δύο επόμενοτν ετότν. Ίο Συμβούλιο μπορεί να απ<Μμασίσει να επιβάλει, επιπλέον της χρηματικής ποινής, τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 104 Γ π(*ράγρα(|>ος 11 εφόσον δεν εφαρμόστηκαν κατά το χρόνο επιβολής τοτν κυροτσεοτν. Ταυτόχρονα, το κράτος μέλος υποχρι ούται σε νέα άτοκη κατάθεση, υπολογιζόμενη σύμφοτνα με τον κανόνα που ορίζεται στο άρθρο 8 του παρί'τντος κανονισμού. 14 Άρθρο 10 Σύμφχσνα με το άρθρο 104 Γ παράγραςχκ; 12, το Συμβούλιο μπορεί να (uroqxtouu ι την άρση ορισμένων ή άλοιν τοτν κυρόχιεοτν που προβλέπονται στο άρθρο 104 Γ παράγραηχτς 11 προ'ττη και δεύτερη περίπτοκιη, εάν το κράτος μέλος επιτυγχάνει ουσιαστική, έστω και ανεπαρκή, πρόοδο στη διόρθωση του υπερβολικοί» ελλείμματος. Άρθρο 11 Σύμφωνα με το άρθρο 104 Γ παράγραφος 12, το Συμβούλιο αίρει όλες τις απομένουσες κυρώσεις εφόσον καταργηθεί η απόφαση για την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος. Τα ποσά των χρηματικοτν ποινότν που επιβάλλονται σύμφοτνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού δεν αποδίδονται στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Οι καταθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 του παρόντος κανονισμοί) γίνονται στην Επιτροπή. Οι τόκοι από τις καταθέσεις αυτές καθότς και τα ποσά τοτν χρηματικοτν ποινότν που προβλέπονται στο άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού συνιστούν πόρους του γενικοί) προϋπολογισμού τοτν Ευροτπαϊκών Κοινοτήτοτν. Άρθρο 12 Ο παρότν κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1999. Αρθρο 13 Ο παρότν κανονισμός είναι δεσμευτικός οτς προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 15 ISSN 0254-1483 COM(96) 496 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 09 01 10 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-523-GR-C ISBN 92-78-10366-7 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο IL


title: Σχέδιο απόφασης των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, που συνέρχονται στο πλαίσιο του Συμβουλίου σχετικά με την κατάργηση της απόφασης 93/235/ΕΚΑΧ για τις συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο)

eurovoc_concepts:
EU law
EU relations
Montenegro
Serbia
UN resolution
economic sanctions

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 16. 10. 1996 COM(96) 508 τελικό Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 990/93 και (ΕΚ) αριθ. 2471/94 σχετικά με τη διακοπή των οικονομικών και χρηματοοικονομικών σχέσεων με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο), τις Προστατευόμενες Ζώνες των Ηνωμένων Εθνών στη Δημοκρατία της Κροατίας και με τις περιοχές της Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης υπό τον έλεγχο των σερβοβοσνιακών δυνάμεων Σχέδιο ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΝ ΕΚΠΡΟΣΟΠΟΝ TQN ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ TON KPATQN ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΟΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την κατάργηση της απόφασης 93/235/ΕΚΑΧ για τις συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο) Σχέδιο ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ που καθορίστηκε από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 1. 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον τερματισμό του οικονομικού και χρηματοοικονομικού αποκλεισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας (υποβληθέντα από την Επιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε, με το ψήφισμα 1022 (1995), παράγραφος 4, ότι θα άρει τον εμπορικό αποκλεισμό (εμπάργκο) της πρώην Γιουγκοσλαβίας "την δέκατη ημέρα μετά από τις πρώτες, ελεύθερες και γνήσιες εκλογές που προβλέπει η συμφωνία ειρήνευσης, υπό τον όρο ότι οι σερβοβοσνιακές δυνάμεις θα έχουν αποσυρθεί από, και θα εξακολουθούν να σέβονται τις διαχωριστικές ζώνες που προβλέπει η συμφωνία ειρήνευσης. " Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Σεπτεμβρίου 1996, και μπορεί να αναμένεται, ως συνέπεια, ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας θα λάβει την προαναφερθείσα απόφαση. Κατά συνέπεια, πρέπει να καταργηθεί η υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τον εμπορικό αποκλεισμό της πρώην Γιουγλοσλαβίας. Αυτός είναι ο στόχος των συνημμένων προτάσεων για κανονισμό ΕΚ του Συμβουλίου, για απόφαση ΕΚΑΧ και για διατύπωση κοινής θέσης. Οι παρούσες προτάσεις δεν θίγουν, σύμφωνα με την παράγραφο 7 του ψηφίσματος 1022 (1995), τον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 1733/94 σχετικά με την απαγόρευση της ικανοποίησης ορισμένων απαιτήσεων όσον αφορά τις συμβάσεις και τις συναλλαγές, που απορρέει από τον αποκλεισμό. Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (Effi ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 990/93 και (ΕΚ) αριθ. 2471/94 σχετικά με τη διακοπή των οικονομικών και χρηματοοικονομικών σχέσεων με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο), τις Προστατευόμενες Ζώνες των Ηνωμένων Εθνών στη Δημοκρατία της Κροατίας και με τις περιοχές της Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης υπό τον έλεγχο των σερβοβοσνιακών δυνάμεων ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 73Ζ και 228Α, την κοινή θέση της. 1996 που καθορίστηκε από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 1. 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τον τερματισμό του αποκλεισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας1, την πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας : ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του ψηφίσματος του 1022 (1995), να άρει τα μέτρα που επιβλήθηκαν με τα ψηφίσματα του 757 (1992), 787 (1992), 820 (1993), 942 (1994), 943 (1994), 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) και 1015 (1995), ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να καταργηθούν οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 990/932 και (ΕΚ) αριθ. 2471/943 του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L. , της. , σ. ΕΕ αριθ. L 102,28. 4. 1993, ανασταλείς με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 462/96 (ΕΕ L 65, 15 3 96 σ. 1) ΕΕ αριθ. L 266, 15. 10. 1994, ανασταλείς με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 462/96 (ΕΕ L 65, 15. 3. 96, σ. 1) ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : Άρθρο 1 Καταργούνται οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 990/93 και (ΕΚ) αριθ. 2471/94. Άρθρο 2 Όλα τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είχαν προηγουμένως κρατηθεί ή παγώσει σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 990/93 και (ΕΚ) αριθ. 2471/94 μπορούν να αποδεσμευθούν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το νόμο, υπό τον όρο ότι καθένα από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία που αποτελεί αντικείμενο απαίτησης, δικαιώματος κράτησης, κατάσχεσης ή δουλείας, ή που αποτελεί περιουσιακό στοιχείο προσώπου, ενώσεως, νομικού προσώπου ή φορέως που έχει κηρυχθεί ή εικάζεται ότι είναι αφερέγγυος σύμφωνα με το νόμο ή τις λογιστικές αρχές που εφαρμόζονται στο οικείο κράτος μέλος, παραμένει κρατημένο ή παγωμένο μέχρις ότου αποδεσμευθεί σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο. Άρθρο 3 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμόζεται από 4ης Οκτωβρίου 1996. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες,. 1996 Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Σχέδιο ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΏΝ TQN ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΟΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ, ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΡΟΥ/ΜΟΥ σχετικά με την κατάργηση της απόφασης 93/235/ΕΚΑΧ για τις συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία και Μαυροβούνιο) (96/. /ΕΚΑΧ) ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ, Σ ΥΝΕΛΘΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Έχοντας υπόψη : την κοινή θέση της. 1996 που καθορίστηκε από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 1. 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσον αφορά τον τερματισμό του αποκλεισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας4, Εκτιμώντας : ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του ψηφίσματος του 1022 (1995), να άρει τα μέτρα που επιβλήθηκαν με τα ψηφίσματα του 757 (1992), 787 (1992), 820 (1993), 942 (1994) 943 (1994) 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) και 1015 (1995), ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η απόφαση 93/235/ΕΚΑΧ πρέπει να καταργηθεί, σε συμφωνία με την Επιτροπή, ΕΕ αριθ. L. , της. , σ. ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ : Καταργείται η απόφαση 93/235/ΕΚΑΧ. Άρθρο 1 Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζεινα ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμόζεται από 4ης Οκτωβρίου 1996. Βρυξέλλες, 1996 Ο Πρόεδρος Σχέδιο ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ που καθορίστηκε από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 1. 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τον τερματισμό του οικονομικού και χρηματοοικονομικού αποκλεισμού της πρώην Γιουγκοσλαβίας (96/. /ΚΕΠΠΑ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 1. 2, την παράγραφο 4 του ψηφίσματος 1022 (1995) και την παράγραφο 2 του ψηφίσματος 1074 (1996) που εξέδωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ΚΑΘΟΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ: Άρθρο 1 Αίρονται τα σχετικά περιοριστικά μέτρα για την πρώην Γιουγκοσλαβία, τα οποία λήφθηκαν βάσει των ψηφισμάτων 757 (1992), 787 (1992), 820 (1993), 942 (1994), 943 (1994), 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) και 1015 (1995) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η παρούσα κοινή θέση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα. Άρθρο 2 Βρυξέλλες, 1996 Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ISSN 0254-1483 COM(96) 508 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 02 11 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-512-GR-C ISBN 92-78-10146-Χ Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων ίων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο λ


title: Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om styrkelse of overvågningen og samordningen af budgetstillinger

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 16. 10. 1996 KOM(96) 496 endelig udg. 96/0247 (SYN) 96/0248 (CNS) Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om styrkelse af overvågningen og samordningen af budgetstillinger Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om fremskyndelse og afklaring af gennemførelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud (forelagt af Kommissionen) ' S-i, » fa : » < ï f '<. -> f j *i •; '; t( '. IS* i" tF* ? rip» <** - *f ^ ilt" *Sft; I?« • ! ii'i t - -l 3- |Jg * I* >-• <** > '* i. *. STABILITETSPAGT TIL SIKRING AF BUDGETDISCIPLIN I TREDJE FASE AF ØMU Begrundelse Fordelene ved budgetdisciplin med hensyn til vækst og beskæftigelse Sunde og disciplinerede offentlige finanser er en væsentlig betingelse for at skabe en stærk og holdbar vækst med en forbedret jobskabelse. Lave budgetunderskud reducerer de offentlige krav på nationalproduktet og reducerer belastningen af pengepolitikken; herudover bidrager de til lave og stabile inflations- forventninger. I en sådan sammenhæng kan pengepolitikken generere lave rentesatser. Dette skaber vækst og beskæftigelse via de private investeringers crowding-in med heraf positive udbudssidevirkninger. Finanspolitisk disciplin, som bremser de offentlige gældskvoter og dermed reducerer rentebyrden på den offentlige gæld, vil herudover give mulighed for en omstrukturering af de offentlige udgifter ved at anvende en større andel af de offentlige midler til politisk højtprioriterede områder såsom infrastrukturer og uddannelse, der er afgørende for at skabe vækst og beskæftigelse på lang sigt. Varig budgetkonvergens i ØMU For at høste fordelene ved den fælles valuta skal den økonomiske og monetære konvergens i ØMU være varig. Dette indebærer bl. a. lave budgetunderskud på et holdbart grundlag. Disse synspunkter, som der er bred tilslutning til og følger af traktaten, fik den tyske regering til at fremsætte et forslag om en "stabilitetspagt for Europa" med henblik på at sikre budgetdisciplin i sidste fase af ØMU. Det Europæiske Råd i Madrid i december 1995 bekræftede den afgørende betydning af budgetdisciplin og noterede, at Kommissionen ville fremlægge konklusioner om måderne til at sikre budgetdisciplin og samordning i Den Monetære Union. Spørgsmålet har siden været drøftet livligt, og diskussionen har bl. a. været stimuleret af den statusrapport, som Kommissionen forelagde for Det Europæiske Råd i Firenze i juni 1996. Ifølge denne rapport skulle alle nye arrangementer i) gennemføres inden for rammerne af traktaten, ii) kravene for deltagelse i ØMU (enten i den første gruppe eller på et senere tidspunkt) bør på ingen måde ændres, og iii) de bør aftales på EU-niveau, også selv om den fulde anvendelse kun vedrører de medlemsstater, der deltager i den fælles valuta. På det uformelle møde i Ecofin-Rådet i Dublin i september 1996 vandt disse grundlæggende principper og hovedtrækkene i en fremtidig stabilitetspagt bred tilslutning. tager form af sekundær Kommissionens forslag om en stabilitetspagt, på linje med dens statusrapport, respekterer disse principper. Forslagene lovgivning, der styrker og afklarer traktatbestemmelserne vedrørende overvågning og budgetdisciplin. Hvis foranstaltningerne skal få den ønskede effekt, skal de understøttes af et stærkt politisk tilsagn fra de implicerede om strengt at anvende procedurerne i traktaten, således som de nærmere specificeres og afklares i sekundærlovgivningen. Dette tilsagn kunne nedfældes i en erklæring fra Det Europæiske Råd. En forebyggende tilgang med sanktioner De nationale budgetpolitikker i tredje fase af ØMU skal formuleres på en sådan måde, at der skabes råderum for tilpasning til exceptionelle og cykliske forstyrrelser, og således at der undgås uforholdsmæssigt store underskud. De nationale budgetpolitikker skal herudover understøtte den stabilitetsorienterede europengepolitik. Medlemsstaternes budgetpolitikker kan på en passende måde opfylde denne rolle ved at forfølge mellemfristede budgetmål, der går ud på at komme tæt på balance eller udvise overskud. Referenceværdien for underskuddet på 3% af BNP skal derfor ses som en øvre grænse under normale omstændigheder. For at sikre at uforholdsmæssigt store underskud undgås, foreslår Kommissionen en tosporet strategi: et forebyggende varslingssystem til at identificere og korrigere budgetafvigelser før de bringer underskuddet op over loftet på 3%, og et strengt sæt af regler med en tilstrækkelig forebyggende virkning til at lægge pres på medlemsstaterne for at undgå uforholdsmæssigt store underskud eller med henblik på at tage foranstaltninger for at korrigere dem hurtigt, hvis sådanne underskud skulle opstå. Forbedret forebyggelse: styrkelse af budgetovervågning Der er behov for at styrke de budgetmæssige aspekter af den multilaterale overvågning, således at der kan etableres et varslingssystem, og dette kan gøres ved at anvende mulighederne i artikel 103, stk. 5. Denne udvidede overvågning kunne bygge på, at de medlemsstater, der deltager i den fælles valuta, forpligtes til at fremlægge stabilitetsprogrammer, der indeholder relevante oplysninger. De nationale nationale mellemfristede budgetmål og andre mellemfristede budgetmål bør satse på balance eller overskud, men en vis differentiering mellem landene kan dog være hensigtsmæssigt. Dette ville være i overensstemmelse med den historiske erfaring, da flertallet af medlemsstater havde en budgetstilling, der lå tæt på balance inden den første oliekrise. Disse mellemfristede mål ville sætte medlemsstaterne i stand til at overholde loftet på 3% under alle omstændigheder bortset fra usædvanligt alvorlige økonomiske tilbageslag eller andre exceptionelle betingelser. Stabilitetsprogrammerne bør offentliggøres. Afvigelser fra de budgetmålsætninger om balance eller overskud, der er fastsat i stabilitetsprogrammerne, vil udløse et varsel fra Kommissionen. Dette kunne føre til henstillinger fra Rådet til den pågældende medlemsstat med henblik på at udvirke, at der træffes de nødvendige foranstaltninger, således at man undgår risikoen for at bryde loftet på 3%. Styrkelsen af overvågningsprocedurerne på EU-plan vil også give mulighed for, at man er mere opmærksom på samordning af budgetpolitikkerne på ØMU-plan for at sikre, at de forskellige budgetstillinger udgør et sammenhængende billede. Øgede sanktionsmidler: styrkelse af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud Anvendelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud (herunder det endelige trin med sanktioner) skal afklares og fremskyndes, sådan at den virker virkeligt forebyggende. Hovedelementerne i den foreslåede lovgivning er følgende: fastsættelse af tidsgrænser for de vigtigste trin i proceduren, sådan at sanktionerne pålægges inden for det kalenderår, der følger efter det år, hvor det uforholdsmæssigt store underskud optræder i denne sammenhæng foretages en afgrænsning af "exceptionelle og midlertidige" omstændigheder, hvor referenceværdien kan brydes forudfastsættelse af niveauet for de pekuniære sanktioner. Kommissionen finder, at omfanget af dens forslag til sekundær lovgivning kræver anvendelse af artikel 104C, stk. 14, andet afsnit, som retsgrundlag. I henhold til dette afsnit, der dækker alle aspekter af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud, skal Rådet træffe afgørelse med enstemmighed efter høring af såvel Europa-Parlamentet som ECB. Kommissionen mener, at troværdigheden af stabilitetspagten, hvorefter alle lande forpligter sig til budgetmæssig stabilitet, styrkes af, at medlemsstaterne skal træffe afgørelse med enstemmighed. Den foreslåede forordning og bestemmelserne i protokol nr. 5, hvis nuværende indhold forbliver uændret, vil følgelig udgøre et nyt integreret sæt af regler. Proceduren for uforholdsmæssigt store underskud kan accelereres betydeligt ved at fastsætte tidsfrister for de vigtigste trin. I standardscenariet (jf. bilag 1) foreslås det, at beslutningen om eksistensen af et uforholdsmæssigt stort underskud og udstedelsen af henstillinger bør finde sted i maj i det år, der følger efter det år, i hvilket det uforholdsmæssigt store underskud opstår; hvis Rådet vurderer, at en medlemsstat træffer utilstrækkeligt virkningsfulde foranstaltninger for at korrigere det uforholdsmæssigt store underskud, skal de efterfølgende trin i proceduren og pålæggelsen af sanktioner finde sted i december i det samme år. Det vil være muligt at aktivere proceduren tidligere i situationer, hvor de planlagte underskud allerede overstiger grænsen på 3% og/eller hvor Rådet allerede har rettet henstillinger om at træffe korrigerende foranstaltninger under anvendelse af varslingssystemet i procedurerne i artikel 103; beslutningen om eksistensen af et uforholdsmæssigt stort underskud bør normalt være truffet på grundlag af dataindberetningen i marts. Inden for rammerne af påvisningen af et uforholdsmæssigt stort underskud kan nogle af definitionerne i artikel 104C afklares for at fjerne usikkerhed, selv om det altid vil være nødvendigt, at Rådet råder over visse skønsbeføjelser. Navnlig kan fortolkningen af udtrykket "exceptionel og midlertidig" afklares til en vis grad. Selv om det er usandsynligt, at alle mulige relevante situationer eksplicit kan dækkes, er der gjort et forsøg på at illustrere kvantitativt, hvad et alvorligt økonomisk tilbageslag vil kunne betyde. En fremskyndelse af de senere trin i proceduren vil i afgørende grad afhænge af vurderingen af "virkningsfulde foranstaltninger". Kommissionen forslår at bruge offentligt annoncerede regeringsbeslutninger som grundlag for at vurdere hensigtsmæssigheden af de korrigerende foranstaltninger. De nationale parlamenters deltagelse i vedtagelsen af sådanne foranstaltninger, når det kræves ifølge de nationale regler, bør ikke hindre en hurtig anvendelse af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud og forsinke proceduren. Det foreslås derfor, at der skal være en relativ kort frist, inden for hvilken en regering bør have vedtaget foranstaltninger (f. eks. højst fire måneder efter, at Rådet har rettet henstillinger i henhold til artikel 104C, stk. 7). Hvis regeringen ikke fremlægger foranstaltninger inden tidsfristen, eller hvis Rådet vurderer, at de foreslåede foranstaltninger er utilstrækkelige, skal næste trin i proceduren iværksættes. Hvis en regering trækker sine foranstaltninger tilbage, efter at Rådet har givet en positiv vurdering af dem, eller hvis de bliver nedstemt af parlamentet, uden at der bliver indført andre tilstrækkelige foranstaltninger, kan Rådet straks beslutte at gå videre til næste skridt i proceduren. Den samlede procedure, der omfatter beslutningen om sanktioner, bør under alle ikke overstige ti måneder. Tidsfristerne efter ovennævnte plan kan omstændigheder umiddelbart forekomme korte, men det er klart, at Rådets henstilling eller de senere trin i proceduren ikke vil komme som nogen overraskelse for en regering, da den faktisk vil have haft en langt længere periode, hvor den kunne forberede de korrigerende foranstaltninger. Det forhold, at det er en alvorlig ting at bevæge sig over i en situation med et uforholdsmæssigt stort underskud i tredje fase, kræver endvidere en hurtig indsats fra de involverede. Det er også nødvendigt at foretage en yderligere specificering af, hvordan sanktionerne anvendes. I denne forbindelse foreslås det, at der som regel kræves et ikke-rentebærende indskud, hver gang der udløses sanktioner, muligvis suppleret med ikke-pekuniære sanktioner, der er forudset i traktaten, og som Rådet træffer beslutning om. Indskuddene, som beregnes som en procentdel af BNP, bør være tilstrækkeligt høje til at have en forebyggende virkning, uden at de dog virker for byrdefulde og dermed mister troværdighed eller virker mod hensigten. I overensstemmelse med disse principper foreslår Kommissionen, at de årlige indskud omfatter en fast komponent svarende til 0,2% af BNP og en variabel komponent svarende til en tiendedel af den del af underskuddet, der ligger ud over referenceværdien på 3%, og ikke overstiger et loft på 0,5% af BNP. Disse værdier implicerer, at et underskud på over 6% af BNP ikke vil medføre en proportionalt højere sanktion. Diagrammet i bilaget viser de kvantitative implikationer af den foreslåede regel. Det initiale indskud vil blive omdannet til en bod, hvis der ikke efter to år er blevet truffet tilstrækkelige foranstaltninger til at korrigere det uforholdsmæssigt store underskud. Indskuddene deponeres hos Fællesskabet, og renteafkastet af indskuddene og boden, bliver indtægter på ELPs almindelige budget. Hvordan proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud vil virke fra marts ÅrN Medlems staterne fremsender data (1) Det Mone tære Udvalg fremsætter udtalelse Ecofin træffer afgørelse om et ufor holdsmæs sigt stort underskud og retter henstilling Kommis sionen forbereder rapport Kommis sionen forbereder udtalelse Medlems staterne fremsender data (1) Ecofin beslutter at ophæve eller intensivere sanktioner År N+l og derefter Bilag 1 Ecofin beslutter at iværk sætte sanktioner Ecofin giver med delelse om specifikke foranstalt ninger Ecofin vurderer "virknings fulde foran staltninger" og kan be slutte at offentligøre henstil lingen Medlems staterne fremsender data(l) Medlems staterne fremsender data (1) (1) I henhold til Rådets forordning EF/3605/93 skal medlemsstaterne fremsende budgetdata to gange om året: første gang inden marts, anden gang inden september. < *\ Beregning af de pekuniære sanktioner ifølge den foreslåede regel 3 2 Budgetunderskud (% af BNP) 4 5 Kommissionens forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om styrkelse af overvågningen og samordningen af budgetstillinger 96/0247 (SYN) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 103, stk. 5, under henvisning til forslag fra Kommissionen, i samarbejde med Europa-Parlamentet, og ud fra følgende betragtninger: 1) Opretholdelse af sunde budgetstillinger i medlemsstaterne skaber de rette betingelser for en varig vækst i produktion og beskæftigelse; budgetdisciplin vil være nødvendig i tredje fase af Den Økonomiske og Monetære Union for at sikre monetær stabilitet; 2) der er behov for at udforme de nationale budgetpolitikker på en sådan måde, at der skabes råderum for tilpasning til exceptionelle og cykliske forstyrrelser, og således at uforholdsmæssigt store underskud undgås; i forbindelse med den 3) budgetpolitikkerne og andre økonomiske politikker større betydning; fælles valuta får en snævrere samordning af 4) referenceværdien for det offentlige underskud på 3% af BNP, der er nævnt i artikel 1 i protokol nr. 5 om proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud, skal forstås som et loft under normale omstændigheder; der bør derfor for de offentlige budgetter på mellemlang sigt sigtes på budgetstillinger, der ligger tæt på balance eller udviser overskud, idet der tages passende hensyn til forskellene i de nationale karakteristika; 5) proceduren for den multilaterale overvågning i artikel 103, stk. 3 og 4, bør udvikles til et varslingssystem, i hvilket Rådet kan gøre en medlemsstat opmærksom på behovet for at træffe korrigerende foranstaltninger for at undgå, at et offentligt underskud bliver uforholdsmæssigt stort; denne procedure bør fortsat tjene til at overvåge alle aspekter af den økonomiske udvikling i hver medlemsstat og i Fællesskabet samt de økonomiske politikkers overensstemmelse med de overordnede retningslinjer, der er omhandlet i artikel 103, stk. 2; derme forordning udgør en del af stabilitetspagten til sikring af budgetdisciplin i 6) tredje fase af ØMU; pagten indeholder to hovedelementer i) styrkelse af overvågningen og samordningen af budgetstillinger og ii) fremskyndelse og afklaring af gennemførelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud; sidstnævnte element fastsætter tidsfrister for gennemførelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud og specificerer anvendelsen af sanktioner; reglerne for en sådan fremskyndelse og afklaring af proceduren i forbindelse med 7) uforholdsmæssigt store underskud blev fastsat i Rådets forordning |. |; 8) de medlemsstater, der indfører den fælles valuta, skal opfylde bestemmelserne i artikel 109 J om at have opnået en høj grad af vedvarende konvergens og I særdeleshed holdbare offentlige finanser; det vil være nødvendigt at opretholde sunde budgetstillinger i disse medlemsstater for at sikre monetær stabilitet og skabe de rette betingelser for en varig vækst i produktion og beskæftigelse; disse medlemsstater benævnes medlemsstater uden dispensation i overensstemmelse med artikel 109 K; 9) der er behov for at bygge på de nyttige erfaringer, der er indhøstet i de to første faser af Den Økonomiske og Monetære Union med konvergensprogrammer som instru menter, der benyttes ved opstilling af målsætninger og tjener som grundlag for over vågning; det er vigtigt at kræve af medlemsstater uden dispensation, at de fremlægger mellemfristede budgetprogrammer (benævnt stabilitetsprogrammer), og det er nødvendigt at definere hovedindholdet i disse programmer; det er nødvendigt at fastsætte tidsfrister for fremlæggelse af stabilitetsprogrammer og for ajourføring af disse programmer; af hensyn til gennemsigtigheden og den offentlige debat bør det kræves, at 10) medlemsstater uden dispensation offentliggør deres stabilitetsprogrammer; der er behov for at fastlægge reglerne for Rådets gennemgang af stabilitets 11) programmerne; afvigelser overvågningen af stabilitetsprogrammerne bør finde sted inden for rammerne af den 12) offentlige multilaterale overvågning; overskud/underskud bør følges med særlig opmærksomhed; for at hindre en alvorlig forringelse af underskudsstillingen for en medlemsstat uden dispensation vil det være hensigtsmæssigt, hvis Rådet henstiller, at medlemsstaten bør træffe korrigerende tilfælde af vedvarende budgetafvigelser bør Rådet finde det foranstaltninger; hensigtsmæssigt at accentuere og offentliggøre sin henstilling; fra programmålene det for i det vil også være nødvendigt at lave tilsvarende regler for de andre medlemsstaters 13) programmer og overvågningen af de andre medlemsstater - UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: AFSNIT 1 Stabilitetsprogrammer Artikel 1 1. Hver medlemsstat uden dispensation forelægger et "stabilitetsprogram" for Rådet og Kommissionen. 2. Et stabilitetsprogram indeholder: a) b) c) d) et mellemfristet mål og en mellemfristet tilpasningslinje for det offentlige overskud/underskud som en procentdel af BNP; en forventet udvikling for den offentlige gældskvote hovedantagelser vedrørende den forventede økonomiske udvikling, såsom den reale BNP-vækst, beskæftigelse/arbejdsløshed, inflation og andre vigtige økonomiske variabler en beskrivelse af budgetforanstaltninger, der træffes for at nå målene i programmet tilsagn om at træffe supplerende foranstaltninger, hvis det er nødvendigt for at forhindre afvigelser fra målene. Oplysningerne om udviklingen i det offentlige overskud/underskud og i gælds- kvoten samt om de vigtigste økonomiske antagelser, der er nævnt i stk. 2, litra a) og litra b), fremlægges på et årligt grundlag og skal udover det indeværende år og det foregående år mindst dække de efterfølgende tre år. Artikel 2 Stabilitetsprogrammerne fremlægges inden 1. januar 1999. Derefter fremlægges der ajourførte programmer hvert år senest to måneder efter, at medlemsstatens regering har fremsat forslag til det årlige budget for sit nationale parlament. En medlemsstat, for hvilken en dispensation ophæves efter artikel 109 K, stk. 2, fremlægger et stabilitetsprogram inden for seks måneder efter afgørelsen om ophævelse. 3. 1. 2. Medlemsstaterne offentliggør deres stabilitetsprogrammer og ajourfører program merne. AFSNIT 2 Overvågning af budgetstillinger og varslingssystem Artikel 3 1. 2. 3. 1. 2. 3. På grundlag af Kommissionens og det i artikel 109 C omhandlede udvalgs vurderinger undersøger Rådet, om det mellemfristede budgetmål i stabilitets programmet er tæt på balance eller udviser overskud under hensyntagen til de specifikke nationale karakteristika, om de økonomiske antagelser, på hvilke programmet er baseret, er realistiske, og om de foranstaltninger, der tages og/eller foreslås, er tilstrækkelige til at nå den tilsigtede tilpasningslinje hen imod det mellemfristede mål. Rådet foretager en gennemgang af det stabilitetsprogram, der er nævnt i stk. I, inden for en frist af to måneder fra programmets fremlæggelse. På grundlag af en henstilling fra Kommissionen og efter høring af det i artikel 109 C omhandlede udvalg kan Rådet godkende stabilitetsprogrammet. Når Rådet mener, at målene og indholdet i et program bør strammes op, retter Rådet generelt, som fastsat i artikel 103, stk. 4, en henstilling til den pågældende medlemsstat om at tilpasse sit program. Ajourførte stabilitetsprogrammer gennemgås af det i artikel 109 C omhandlede udvalg på grundlag af Kommissionens vurderinger; hvis det er nødvendigt, kan ajourførte programmer også gennemgås af Rådet i overensstemmelse med proceduren i stk. 1 og 2. Artikel 4 Som en del af den multilaterale overvågning efter artikel 103, stk. 3, overvåger Rådet implementeringen af stabilitetsprogrammerne på grundlag af oplysninger fra medlemsstaterne og på grundlag af Kommissionens og det i artikel 109 C omhandlede udvalgs vurderinger, særlig med sigte på at identificere faktiske eller forventede afvigelser fra det mellemfristede mål (eller den tilpasningslinje hen imod det), der er opstillet i stabilitetsprogrammet for det offentlige overskud/underskud. I tilfælde af en påvist afvigelse fra det mellemfristede mål (eller tilpasningslinjen hen imod det) retter Rådet generelt, som fastsat i artikel 103, stk. 4, en henstilling til den pågældende medlemsstat om at træffe budgettilpasningsforanstaltninger. I tilfælde af at afvigelsen fra det mellemfristede mål (eller tilpasningslinjen hen imod det) i en efterfølgende overvågning konstateres at vedvare eller forværres, retter Rådet generelt en henstilling til den pågældende medlemsstat om at træffe specifikke korrigerende foranstaltninger og kan, som fastsat i artikel 103, stk. 4, offentliggøre sin henstilling. 10 4. Som en del af den multilaterale overvågning efter artikel 103, stk. 3, vurderer RådiM også de samlede faktiske og prognosticerede budgetstillinger for ØMU-området som helhed, der følger af de nationale stabilitetsprogrammer og ajourførte programmer. Artikel 5 Formanden for Rådet og Kommissionen medtager resultaterne af den overvågning, der gennemføres inden for rammerne af denne forordning, i deres rapporter til Europa- Parlamentet, der omhandles i artikel 103, stk. 4, andet afsnit. Denne forordning træder i kraft den 1. juli 1998. Artikel 6 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. 11 Kommissionens forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om fremskyndelse og afklaring af gennemførelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud 96/0248 (CNS) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 104 C, stk. , 14, andet afsnit, under henvisning til Kommissionens forslag, under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet, under henvisning til udtalelse fra Det Europæiske Monetære Institut, og ud fra følgende betragtninger: 1) 2) 3) 4) 5) Opretholdelse af sunde budgetstillinger i medlemsstaterne skaber de rette betingelser for en varig vækst i produktion og beskæftigelse; budgetdisciplin vil være nødvendig i tredje fase af Den Økonomiske og Monetære Union for at sikre monetær stabilitet; der er behov for at udforme de nationale budgetpolitikker på en sådan måde, at der skabes råderum for tilpasning til exceptionelle og cykliske forstyrrelser, og således at uforholdsmæssigt store underskud undgås; der er meget, der taler for at give en streng fortolkning af begrebet exceptionelle og midlertidige omstændigheder, hvilket kunne indebære en kvantificering af begrebet betydeligt negativ realvækst; protokol nr. 5 om proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud indeholder bestemmelser om gennemførelsen af den procedure, der er forudset i artikel 104 C; yderligere gennemførelsesbestemmelser er nødvendige; i henhold til artikel 104 C, stk. 14, andet afsnit, vedtager Rådet passende bestemmelser herom; bestemmelserne i denne forordning udgør sammen med bestemmelserne i protokollen et nyt integreret sæt af regler; i henhold til artikel 109 K, stk. 3, gælder artikel 104 C, stk. 9 og 11, kun for de medlemsstater, der har indført en fælles valuta; der er behov for at fastsætte frister for anvendelsen af proceduren i1 forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud for at sikre, at den anvendes hurtigt og effektivt; der er behov for at specificere, hvordan de i traktatens artikel 104 C omhandlede sanktioner kan pålægges medlemsstater, der vedvarende er ude af stand til at 12 11/548/%-DA, rev. 6) 7) 8) 9) 10) 11) korrigere en situation med et uforholdsmæssigt stort underskud, med henblik på at sikre en effektiv anvendelse af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud; indeholder to hovedelementer denne forordning udgør en del af stabilitetspagten til sikring af budgetdisciplin i tredje fase af ØMU; pagten i) styrkelse af overvågningen og samordningen af budgetstillinger, og ii) fremskyndelse og afklaring af gennemførelsen af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud; det første af disse elementer udgør et varslingssystem, hvor afvigelser fra medlemsstaternes mellemfristede budgetmålsætninger identificeres, og hvor Rådet retter henstillinger om at træffe korrigerende foranstaltninger i god tid, inden et underskud synes at blive uforholdsmæssigt stort; reglerne for en sådan styrkelse af overvågningen og samordningen af budget stillingerne er fastsat i Rådets forordning [. ]; den forstærkede overvågning efter forordning [. ] og Kommissionens overvågning af budgetsituationen i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 2, danner grundlag for en hurtig gennemførelse af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud; på baggrund af ovenstående synes en samlet periode på højst ti måneder fra indberetningstidspunktet eller enhver anden aktivering af proceduren til en eventuel pålæggelse af sanktioner både at være mulig og hensigtsmæssig for at udøve pres på medlemsstaten for at indledes en procedure i marts, kan det føre til sanktioner i det kalenderår, i hvilket proceduren indledes; iværksætte korrigerende foranstaltninger; en henstilling fra Rådet eller de senere trin i proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud vil ikke komme som nogen overraskelse for en regering, da den faktisk vil have haft en meget længere periode til at forberede korrigerende foranstaltninger; oparbejdelse af et uforholdsmæssigt stort underskud er en så alvorlig situation i tredje fase, at det kræver en hurtig indsats fra alle involverede; i forbindelse med at korrigere et uforholdsmæssigt stort underskud vil den pågældende medlemsstats regering, hvis de nationale regler kræver det, træffe foranstaltninger med det nationale parlaments medvirken; den nationale beslutningsproces i overensstemmelse med artikel 3 i protokol nr. 5 bør ikke som sådan hindre en hurtig gennemførelse af proceduren i forbindelse med uforholds mæssigt store underskud; 12) for at sikre at proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud har en tilstrækkelig forebyggende virkning, bør der kræves et ikke-rentebærende indskud af en passende størrelse fra den pågældende medlemsstat, når Rådet beslutter at pålægge en sanktion; 13 13) 14) 15) 16) 17) fastlæggelsen af sanktioner efter en fastsat skala fjerner usikkerheder og giver således parterne i proceduren mulighed for at have fuld viden om spørgsmålet; det er hensigtsmæssigt at sætte indskuddets størrelse i forhold til den pågældende medlemsstats BNP; det er passende, at indskuddet består af en fast komponent, forfalder i alle de tilfælde, hvor der pålægges pekuniære sanktioner, og en variabel komponent, der er proportional med den del af overskuddet, der ligger over referenceværdien på 3% af BNP; det er også passende at fastsætte et maksimumsbeløb - som en procentdel af BNP - for sanktionerne, således at de ikke virker mod hensigten; i det tilfælde, at deponeringen af et ikke-rentebærende indskud ikke får den pågældende medlemsstat til at korrigere sit uforholdsmæssigt store underskud, bør sanktionerne intensiveres; det er derfor passende at omdanne indskuddet til en bod i dette tilfælde og kræve, at den pågældende medlemsstat deponerer et nyt ikke- rentebærende indskud; det første skridt hen imod at ophæve sanktionerne er, at den pågældende medlemsstat træffer foranstaltninger til at korrigere det uforholdsmæssigt store underskud; væsentlige fremskridt med at korrigere det uforholdsmæssigt store underskud bør give mulighed for i et vist omfang at ophæve sanktioner i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 12; ophævelse af alle sanktioner bør kun finde sted, når det uforholdsmæssigt store underskud er blevet korrigeret; Rådets forordning (EF) nr. 3605/93 om gennemførelse af den protokol om proceduren i forbindelse med de uforholdsmæssigt store underskud, der er knyttet som bilag til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab1, fastsætter detaljerede regler for medlemsstaternes indberetning af budgetdata; i overensstemmelse med artikel 109 F, stk. 8, hvor traktaten giver Den Europæiske Centralbank (ECB) en rådgivende funktion, skal henvisninger til ECB i tiden indtil oprettelsen af ECB forstås som henvisninger til Det Europæiske Monetære Institut - UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: EFT nr. L 332 af 31. 12. 1993, s. 7. 14 1. 2. 1. 2. AFSNIT 1 Fremskyndelse af proceduren i forbindelse med uforholdsmæssigt store underskud Artikel 1 Rådet fastslår i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 6, inden for tre måneder efter indberetningsdatoerne i artikel 4, stk. 2 og 3, i Rådets forordning (EF) nr. 3605/93, om der foreligger et uforholdsmæssigt stort underskud. Når Rådet i henhold til artikel 104 C, stk. 6, fastslår, at der foreligger et uforholdsmæssigt stort underskud, retter den samtidig henstillinger til den pågældende medlemsstat i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 7. Den del af et offentligt underskud, der overstiger referenceværdien, anses for at være exceptionel og midlertidig i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 2, litra a), andet led, når den skyldes en usædvanlig begivenhed, der ligger uden for den pågældende medlemsstats kontrol, og som har en afgørende virkning på den offentlige finansielle stilling, eller når den skyldes et alvorligt økonomisk tilbageslag, særlig i tilfælde af en betydelig negativ årlig realvækst. Hvis den usædvanlige begivenhed eller det alvorlige økonomiske tilbageslag er ophørt, eller hvis prognoserne viser, at det vil ophøre i det kalenderår, der følger efter det år, i hvilket skal Kommissionens budgetprognoser herudover vise, at underskuddet vil falde under referenceværdien i dette samme efterfølgende år. referenceværdien, underskuddet overstiger Artikel 2 i Hvis Rådet beslutter at offentliggøre sine henstillinger, efter at det overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 8, har konstateret, at der ikke er truffet virkningsfulde foranstaltninger, træffes denne beslutning inden for fire måneder, efter at det i henhold til artikel 104 C, stk. 6, er fastslået, at der foreligger et uforholdsmæssigt stort underskud, og efter at der i henhold til artikel 104 C, stk. 7, er rettet henstillinger. Når Rådet vurderer, om dets henstillinger efter artikel 104 C, stk. 7, er fulgt op af virkningsfulde foranstaltninger, kan det basere sin afgørelse på officielle offentlige beslutninger truffet af den pågældende medlemsstats regering. Hvis disse officielle offentlige beslutninger ikke vedtages af den nationale lovgivningsmagt - hvis dette kræves - inden for den frist, der fastsættes i Rådets henstillinger efter artikel 104 C, stk. 7, eller hvis beslutningerne ændres væsentligt under vedtagelsesprocessen, vurderer Rådet på ny, om der er truffet virkningsfulde foranstaltninger. 15 Artikel 3 En rådsbeslutning om at pålægge medlemsstaten at træffe foranstaltninger til nedbringelse af underskuddet i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 9, træffes inden for en måned, efter at Rådet i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 8, har konstateret, at der ikke er truffet virkningsfulde foranstaltninger. Artikel 4 Når betingelserne for at anvende artikel 104 C, stk. 11, er opfyldt, vil Rådet som regel beslutte at pålægge sanktioner i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 11. Enhver sådan beslutning træffes senest to måneder efter Rådets beslutning om at pålægge medlemsstaten at træffe foranstaltninger i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 9. Artikel 5 Tiden mellem indberetningsdatoerne i artikel 1 og Rådets beslutning om at pålægge sanktioner, der er nævnt i artikel 4, overstiger ikke ti måneder. Artikel 6 Enhver rådsbeslutning om at forstærke sanktionerne (bortset fra pålæggelsen af bod i artikel 9) i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 11, eller om at ophæve nogle af eller alle rådsafgørelserne i overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 12, træffes senest to måneder efter indberetningsdatoerne i Rådets forordning (EF) nr. 3605/93. AFSNIT 2 Sanktioner Artikel 7 i Hver gang Rådet beslutter at anvende sanktioner over for en medlemsstat overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 11, kræves som regel et ikke-rentebærende indskud. Rådet kan beslutte at supplere dette indskud med foranstaltningerne i artikel 104 C, stk. 11, første og andet led. Artikel 8 Når det uforholdsmæssigt store underskud skyldes manglende overholdelse af kriteriet vedrørende underskudsandelen i artikel 104 C, stk. 2, litra a), består indskuddet af en fast komponent svarende til 0,2 % af BNP og en variabel komponent svarende til en tiendedel af forskellen mellem underskuddet som en procentdel af BNP i det år, i hvilket underskuddet blev anset for at være uforholdsmæssigt stort, og referenceværdien. Der fastsættes en øvre grænse på 0,5 % af BNP for det årlige indskudsbeløb. 16 Når det uforholdsmæssigt store underskud udelukkende skyldes manglende overholdelse al kriteriet vedrørende den offentlige gældsandel i artikel 104 C, stk. 2, litra b), består indskuddet af en fast komponent svarende til 0,2% af BNP. Artikel 9 Det oprindelige indskud vil som regel blive omdannet til en bod, hvis det uforholdsmæssigt store underskud inden for de to efterfølgende år efter Rådets opfattelse ikke er blevet korrigeret. Rådet kan beslutte at supplere denne bod med foranstaltningerne i artikel 104 C, stk. 11, første og andet led, hvis sidstnævnte ikke blev anvendt ved pålæggelsen af sanktionerne. Samtidig kræves det af medlemsstaten at deponere et nyt ikke-rentebærende indskud beregnet efter reglen i artikel 8. Artikel 10 I overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 12, kan Rådet beslutte at ophæve nogle af eller alle sanktionerne i artikel 104 C, stk. 11, første og andet led, i det omfang medlemsstaten gør betydelige, om end endnu ikke tilstrækkelige fremskridt med at korrigere det uforholdsmæssigt store underskud. Artikel 11 I overensstemmelse med artikel 104 C, stk. 12, ophæver Rådet alle udestående sanktioner, hvis afgørelsen om, at der foreligger et uforholdsmæssigt stort underskud, ophæves. Bod, der er pålagt efter artikel 9, tilbagebetales ikke til den pågældende medlemsstat. Artikel 12 De indskud, der er nævnt i artikel 8, deponeres hos Kommissionen. Renterne af indskuddene og den bod, der er nævnt i artikel 9, udgør indtægter for De Europæiske Fællesskabers almindelige budget. Denne forordning træder i kraft den 1. januar 1999. Artikel 13 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. 17 ISSN 0254-1459 KOM(96) 496 endelig udg. DOKUMENTER DA 09 oi lo Katalognummer : CB-CO-96-523-DA-C ISBN 92-78-10364-0 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg fi?


title: REGLAMENTO (CE) N° 1986/96 DE LA COMISIÓN de 16 de octubre de 1996 por el que se determina la proporción en que se satisfarán las solicitudes de certificados de importación presentadas en octubre de 1996 de algunos quesos al amparo del régimen previsto en los Acuerdos europeos celebrados entre la Comunidad y Bulgaria y Rumanía

eurovoc_concepts:
Bulgaria
Romania
cheese
import licence
tariff quota
tariff reduction