eurovoc_concepts:
EU law
export monitoring
international trade
protection of animal life
protection of plant life

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ' EUROPEE Bruxelles, 30. 10. 1996 COM(96) 517 def. - 370 SYN Proposta riesaminata di REGOLAMENTO (CE) DEL CONSIGLIO relativo alla protezione di specie della flora e della fauna selvatiche mediante il controllo del loro commercio (presentata dalla Commissione in applicazione dell'articolo 189 C, lettera d) del trattato CE) RELAZIONE Il 6 dicembre 1991 la Commissione ha presentato una proposta di regolamento (CE) del Consiglio che fissa le norme relative al possesso ed al commercio di esemplari di specie della flora e della fauna selvatiche (doc. COM (91) 448 def. - SYN 370, GU C 26 del 3. 2. 92, pag. l). Il Comitato economico e sociale ha adottato un parere il 26 maggio 1992 (GU C 233 del 31. 8. 92, pag. 19). Il Parlamento europeo ha formulato il proprio parere in prima lettura il 21 giugno 1993 (GU C 194 del 19. 6. 93, pag. 289). La Commissione ha presentato al Consiglio una proposta emendata il 21 gennaio 1994 (doc. COM (93) 599 def. - COD 370, GU C 131 del 12. 5. 94, pag. l). Il Consiglio, avendo deciso che la base giuridica della proposta è composta non già dagli articoli 100 A e 113, bensì dall'articolo 130 S, paragrafo 1, ha nuovamente consultato al proposito il Parlamento europeo nel settembre 1995. Il 15 dicembre 1995 il Parlamento europeo ha espresso parere positivo circa la diversa base giuridica (GU C 17 del 22. 1. 96, pag. 430). Il 26 febbraio 1996 il Consiglio ha adottato la posizione comune (CE) n. 26/96 in vista dell'adozione del Regolamento (CE) n. /96 del Consiglio, relativo alla protezione di specie della flora e della fauna selvatiche mediante il controllo del loro commercio. (GU C 196 del 6. 7. 96, pag. 58). Il Parlamento europeo ha approvato la posizione comune del Consiglio il 18 settembre 1996, proponendo 19 emendamenti (Minutes of the Session of 18. 9. 96, PE 252. 049, pag. 7-14). La Commissione, dopo aver preso in esame gli emendamenti proposti dal Parlamento europeo in seconda lettura, è giunta alle seguenti conclusioni: Emendamenti accettati dalla Commissione L'emendamento 10 all'articolo 8. 3 specifica che un'esenzione dai divieti di cui al paragrafo 1 può essere decisa tenuto conto delle disposizioni della direttiva 79/409/CEE (conservazione degli uccelli selvatici) nonché della direttiva 92/43/CEE (conservazione degli habitat naturali nonché della flora e della fauna selvatiche). Tuttavia, la Commissione ritiene che ciò sia limititivo, e che le deroghe devono piuttosto essere concesse nel rispetto della legislazione comunitaria sulla protezione della fauna e della flora selvatiche. L'emendamento 13 all'articolo 8. 4 è simile all'emendamento 10, ma si riferisce alle deroghe generali concesse dalla Commissione; anche in questo caso la Commissione ritiene utile far riferimento alla legislazione comunitaria sulla protezione della fauna e della flora selvatiche. L'emendamento 15 all'articolo 11. 3 aggiunge che gli Stati membri informano la Commissione allorché vengono stabiliti condizioni e requisiti concernenti casi che si verificano ripetutamente, onde adattare i moduli alle esigenze della pratica. Questa aggiunta sarà utile in quanto permetterà di utilizzare moduli aggiornati per licenze e certificati. L'emendamento 17, riguardante l'aggiunta di un nuovo paragrafo 3 all'articolo 14, istituisce, quale sottogruppo del Comitato, un gruppo di lavoro "esecuzione", ed elenca gli aspetti da affrontare; effettivamente è opportuno ufficializzare questo gruppo di lavoro, istituito informalmente dal comitato del regolamento 3626/82. Gli emendamenti 20 e 22 riguardano l'obbligo di trasmissione delle informazioni di cui all'articolo 8, paragrafo 7, lettera b) della Convenzione, e relative alle misure legislative, regolamentari e amministrative adottate per l'applicazione della Convenzione; ciò è particolarmente utile, non solo nel contesto dell'evoluzione dei provvedimenti comunitari sull'attuazione della Convenzione, ma anche per l'attuazione del regolamento in sé. L'emendamento 21 fa riferimento all'articolo 15, paragrafo 6 della direttiva 90/313/CEE del Consiglio, concernente la libertà di accesso all'inform azione in materia di ambiente. È vero che il testo della posizione comune può far erroneamente pensare che la direttiva in questione riguardi la riservatezza dell'informazione, però l'emendamento proposto trascura il fatto essenziale che talune informazioni riservate non possono essere trasmesse a terzi; la Commissione propone pertanto di emendare l'articolo 15. 6 sostituendo "conformemente alla direttiva 90/313/CEE" con "senza pregiudicare la direttiva 90/313/CEE". L'emendamento 24 all'articolo 21. 3 stabilisce che due mesi prima dell'applicazione del regolamento la Commissione verifica le importazioni delle specie di cui all'allegato CI del regolamento (CEE) n. 3626/82, ora elencate nell'allegato B o C. Propone inoltre di fissare la stessa scadenza per una proposta della Commissione che trasformi l'allegato D di specie corrispondenti ai criteri di cui all'articolo 3, paragrafo 4, lettera a). Le proposte sono già in preparazione e se ne prevede l'adozione all'inizio del 1997. Emendamenti non accettati dalla Commissione La Commissione respinge le seguenti proposte di emendamento: 1 2 3 La proposta di modifica del considerando 11 era legata ad un emendamento respinto dal Parlamento, per cui viene meno la sua ragion d'essere. Tale proposta di un nuovo considerando non è accettabile, in quanto non è accompagnata da un opportuno emendamento all'articolo 18 che assicurerebbe l'auspicato controllo democratico del Parlamento europeo; comunque tale emendamento non sarebbe stato istituzionalamente fattibile. Verrebbe aggiunto un considerando riferito alla dichiarazione n. 24 sul benessere degli animali, allegata all'atto finale del trattato e riferita al trattato che istituisce 4/5 8 9 11 12 16 23 la Comunità europea. Tale dichiarazione non è però applicabile alle politiche contemplate dal regolamento. Si vorrebbe inserire nell'allegato B specie non europee di uccelli che difficilmente sopravviverebbero al trasporto o alla cattività per un periodo abbastanza lungo rispetto alla loro durata di vita normale. Le proposte condizioni supplementari di stabulazione per le importazioni di animali vivi delle specie elencate all'allegato A sono irrealistiche. Superflua riformulazione dell'articolo IV. 3 della Convenzione. Questo emendamento esclude totalmente l'uso delle specie elencate all'allegato A a fini biomedici essenziali e ne riduce l'impiego per il progresso della scienza, sebbene le condizioni del regolamento riguardanti tali usi siano sufficientemente severe. Questo emendamento renderebbe impossibili molti programmi di allevamento in cattività in uso negli zoo. La frase che si propone di aggiungere all'articolo 12. 2 circa la necessità di promuovere lo scambio di conoscenze tra gli esperti degli Stati membri e dei paesi che aderiscono alla Convenzione non può far parte del Regolamento. La disposizione secondo cui per modificare gli allegati si deve consultare il paese di origine rallenterebbe notevolmente la redazione di questi elenchi di specie; inoltre la proposta fa riferimento ai soli allegati B e C e non all'allegato A. La consultazione dei paesi d'origine è inoltre prevista all'articolo 4. 6. * ** Avendo accettato alcune proposte di emendamento del Parlamento europeo e conformemente all'articolo 189 C, paragrafo d) del trattato CE, la Commissione presenta le proposte di emendamento del testo della posizione comune qui allegate. PROPOSTA RIESAMINATA DI REGOLAMENTO DEL CONSIGLIO RELATIVA ALLA PROTEZIONE DI SPECIE DELLA FLORA E DELLA FAUNA SELVATICHE MEDIANTE IL CONTROLLO DEL LORO COMMEROO (trasmessa dalla Commissione ai sensi dell'articolo 189 C, paragrafo d) del trattato CE) POSIZIONE COMUNE TESTO MODIFICATO Articolo 8, paragrafo 3 Un'esenzione dai divieti di cui al paragrafo 1 può essere decisa con il rilascio di un certificato in tal senso da parte dell'organo di gestione dello Stato membro in cui gli esemplari si trovano, qualora gli esemplari: Articolo 8, paragrafo 4 La Commissione può definire secondo la procedura di cui all'articolo 18 esenzioni generali dai divieti di cui al paragrafo 1, sulla base delle condizioni di cui al paragrafo 3, nonché esenzioni generali relative a specie comprese nell'Allegato A, a norma dell'articolo 3, paragrafo 1, lettera b), punto ii). comunitaria Conformemente alle disposizioni della sulla legislazione conservazione della flora e della fauna selvatiche, l'esenzione dai divieti di cui al paragrafo 1 può essere decisa, in seguito ad esame del caso specifico, con il rilascio di un certificato in tal senso da parte dell'organo di gestione dello Stato membro in cui gli esemplari si trovano, qualora gli esemplari: La Commissione può definire, secondo la procedura di cui all'articolo 18, esenzioni generali dai divieti di cui al paragrafo 1, sulla base delle condizioni di cui al paragrafo 3, nonché esenzioni generali relative alle specie elencate all'allegato A, conformemente all'articolo 3, paragrafo 1, lettera b), punto ii. Dette esenzioni generali devono essere conformi al disposto della legislazione comunitaria sulla protezione della fauna e della flora selvatiche. Articolo 11, paragrafo 3 L'autorità che rilascia una licenza o un in conformità del presente certificato regolamento può ivi prevedere condizioni e requisiti finalizzati all'osservanza del regolamento medesimo. Articolo 14, paragrafo 3 (nuovo) L'autorità che rilascia una licenza o un in conformità del presente certificato regolamento può ivi prevedere condizioni e requisiti finalizzati all'osservanza del regolamento medesimo. Gli Stati membri informano la Commissione allorché tali condizioni e requisiti devono essere incorporati nel formato di licenze e certificati. a) Viene istituito, quale sottogruppo del comitato di cui all'articolo 18, un lavoro "esecuzione1' gruppo di composto di rappresentanti delle autorità competenti dei vari Stati membri che vigilano sull'osservanza delle disposizioni del presente regolamento e presieduto da un rappresentante della Commissione. b) D gruppo di lavoro "esecuzione" gli aspetti studia tecnici dell'attuazione del regolamento che il presidente evidenzia di sua iniziativa o su richiesta dei membri del gruppo di lavoro o del comitato. , e) La Commissione trasmette i pareri del gruppo di lavoro "esecuzione" del comitato. Articolo 15, paragrafo 4, lettera a) gestione Ogni anno, entro il 15 giugno, gli organi di Stati membri degli comunicano alla Commissione tutte le informazioni relative all'armo precedente richieste per la stesura dei rapporti di cui della all'articolo 8, paragrafo 7, tutte nonché Convenzione, le c o m m e r c io sul i n f o r m a z i o ni internazionale dì tutti gli esemplari delle specie elencate agli allegati A, B e C e comunicano alla Commissione tutte le gestione Ogni anno, entro il 15 giugno, gli organi di Stati membri degli comunicano alla Commissione tutte le informazioni relative all'anno precedente richieste per la stesura dei rapporti di cui all'articolo 8, paragrafo 7, lettera a), della tutte nonché Convenzione, le c o m m e r c io sul i n f o r m a z i o ni internazionale di tutti gli esemplari delle specie elencate agli allegati A, B e C e comunicano alla Commissione tutte le informazioni relative all'anno precedente sull'introduzione nella Comuntà di esemplari figuranti all'allegato D. Le informazioni da comunicare e la veste con cui esse sono presentate vengono specificate dalla Commissione secondo la procedura di cui all'articolo 18. nella Comuntà informazioni relative all'armo precedente sull'introduzione di esemplari figuranti all'allegato D. Le informazioni da comunicare e la veste con cui esse sono presentate vengono specificate dalla Commissione secondo la procedura di cui all'articolo 18. Artìcolo 15, paragrafo 4, e) e d) Articolo 15, paragrafo 6 la libertà di In conformità della direttiva 90/313/CEE del Consiglio, del 7 giugno 1990, concernente accesso airinforrnazione in materia di ambiente, le misure la Commissione adeguate per tutelare il carattere riservato delle in applicazione del presente regolamento. informazioni ottenute adotta (e) Senza pregiudizio per la disposizione dell'articolo 20, gli Organi di gestione degli Stati membri communicano alla Commissione, prima del 15 giugno di ogni secondo anno, e per la prima volta nel 1999, tutte le informazioni relative ai due anni precedenti richieste per la stesura dei rapporti di cui all'articolo 8, paragrafo 7, lettera b) della Convenzione, nonché le informazioni equivalenti circa le disposizioni del presente regolamento che non rientrano nello scopo della Convenzione. Le da communicare e la veste con cui esse sono presentate vengono specificate dalla Commissione secondo la procedura di cui all'articolo 18. informazioni (d) Sulla base delle informaziono di cui alla lettera e), (a Commissione, ogni secondo anno entro il 31 ottobre, prepara un e sulla applicazione esecuzione del presente regolamento. rapporto Senza pregiudizio per la direttiva 90/313/CEE del Consiglio, del 7 giugno 1990, concernente la libertà di accesso all'informazione in materia di ambiente, le misure la Commissione adeguate per tutelare la libertà di accesso alle informazioni ottenute in applicazione del presente regolamento. adotta Articolo 19, paragrafo 2 adotta le misure di cui all'articolo 4, paragrafi 6 e 7; articolo 5, paragrafi 5 e 7, lettera b); articolo 7, paragrafi 1, lettera e), 2, lettera e) e 3; articolo 8, adotta le misure di cui all'articolo 4, paragrafi 6 e 7; articolo 5, paragrafi 5 e 7, lettera b); articolo 7, paragrafi 1, lettera e), 2, lettera e) e 3; articolo 8, paragrafo 4; articolo 9, paragrafo 6; articolo 11, paragrafo 5; articolo 15, paragrafo 4, lettera a), e_ paragrafo 5; articolo 21, paragrafo 3; paragrafo 4; articolo 9, paragrafo 6; articolo 11, paragrafo 5; articolo 15, lettera e) e lettera a), paragrafo 4, paragrafo 5; articolo 21, paragrafo 3; Articolo 21, paragrafo 3 secondo 3. La Commissione, la procedura dell'articolo 18 e di concerto con il Gruppo di consulenza scientifica, verifica, prima dell'applicazione del nessun regolamento, presente elemento restrizioni giustifichi all'introduzione nella Comunità delle specie dell'allegato CI del regolamento (CEE) incluse nell'allegato A del presente regolamento^ 3626/82 non che n. Due mesi prima dell'applicazione del presente regolamento la Commissione, secondo la procedura dell'articolo Î 8 e di concerto con il Gruppo di consulenza scientifica, a) verifica nessun elemento giustifichi restrizioni all'introduzione specie nella Comunità' dell'allegato CI del regolamento ( C E) n. inclusenell'al legato A del presente regolamento; 6 2 6 / 82 delle n on che b) adotta un regolamento che trasforma l'allegato D elenco s p e c ie rappresentativo corrispondenti ai criteri di cui all'articolo 3, paragrafo 4, lettera a). un di in ISSN 0254-1505 COM(96) 5 IT def. DOCUMENTI IT 14 N. di catalogo : CB-CO-96-522-IT-C ISBN 92-78-10358-6 Ufficio delle pubblicazioni ufficiali delle Comunità europee L-2985 Lussemburgo *>


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2082/96, annettu 30 päivänä lokakuuta 1996, tiettyjen säilykkeiden valmistukseen käytettävien oliiviöljyjen tuotantotuen vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
olive oil
preserved product
production refund


eurovoc_concepts:
EU relations
Türkiye
customs union
financial cooperation
free-trade agreement

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 30. 10. 1996 COM(96)491 def. Rapport over de ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije sinds de inwerkingtreding van de Douane-unie (door de Commissie ingediend) Rapport over de ontwikkeling van de betrekkingen met Turkije sinds de inwerkingtreding van de Douane-unie AANLEIDING VAN DIT RAPPORT Dit rapport is opgesteld naar aanleiding van de toezegging van de Commissie die zij in het najaar van 1995 deed tijdens het debat in het Europees Parlement over de douane unie EG-Turkije. Zij zegde toen toe jaarlijks verslag uit te brengen over de tenuitvoer legging van de Douane-unie en over de economische en politieke aspecten, waaronder ook het democratisch proces en de mensenrechtensituatie in Turkije. I. HET FlINC'SÏONEREN VAN DE DOUANE-UNIE Dankzij de instemming van het Europees Parlement kon de douane-unie op 31 de cember 1995 in werking treden, zodat de termijn die in het Aanvullend Protocol bij de Associatieovereenkomst EG-Turkije van 1964 is bepaald, kon worden aangehou den. De douane-unie functioneert thans over het algemeen bevredigend en in over eenstemming met de Besluiten 1/95 en 2/95 van de Associatieraad. De douanerech ten en heffingen van gelijke werking zijn afgeschaft, evenals de kwantitatieve be perkingen (met uitzondering van een beperking van Turkse zijde op de uitvoer van ruwe katoen naar de Gemeenschap). In de textielsector zijn de vrijwillige exportbe perkingen die door de Turkse exporteurs voor de uitvoer naar de Gemeenschap wer den toegepast afgeschaft. Als gevolg van een en ander bestaan er ten aanzien van het handelsverkeer met Turkije in de industriesector thans geen kwantitatieve beperkin gen of in- of uitvoerrechten meer. Ter aanvulling op de Overeenkomst inzake de douane-unie is in juli 1996 een vrijhandelsovereenkomst ondertekend voor produk- ten die onder het EGKS-Verdrag vallen. Deze twee teksten (douane-unie en EGKS) zijn door de Gemeenschap en Turkije gezamenlijk aangemeld bij de WTO. Overeen komstig de verbintenis van de partijen wordt nog verder onderhandeld over weder zijdse toekenning van concessies voor landbouwprodukten. De twee partijen hebben zich ertoe verbonden ervoor te zorgen dat de douane-unie zo goed mogelijk functioneert. De institutionele voorschriften (instelling var een Gemengd Comité van de douane-unie en de deelname van Turkse deskundige!, aan bepaalde technische comités) worden nageleefd. Het Comité van de douane-un^; is reeds een aantal malen bijeengekomen, en heeft over het algemeen oplossingen kun nen vinden voor de problemen die zich hebben voorgedaan. Deze problème!) \ JU voornamelijk het gevolg van de situatie dat Turkije weliswaar het gemeenschap; osik / douanetarief heeft overgenomen, maar nog geen met die van de EU vergelijkbare handelsakkoorden heeft gesloten met de Oosteuropese landen en de mediterrane lan den, en ook het stelsel van algemene preferenties van de Gemeenschap nog niet heeft overgenomen. Als gevolg daarvan kunnen de EU-importeurs voor bepaalde produk- ten hun grondstoffen betrekken tegen nulrecht, terwijl hun Turkse tegenhangers de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief moeten betalen. Naarmate Turkije geleidelijk aan het gehele preferentiebeleid van de Gemeenschap overneemt zouden deze problemen moeten verdwijnen. Turkije heeft daarvoor vijfjaar de tijd. Een vrij handelsovereenkomst is ondertekend met Israël en geparafeerd met Hongarije, en Roemenië zal spoedig volgen. Er lopen onderhandelingen met diverse andere landen in Midden-Europa (Tsjechië, Slowakije, Polen, Bulgarije). Met Litouwen hebben de eerste contacten plaatsgevonden. Ook moet erop worden gewezen dat Turkije zich heeft gehouden aan de toezegging om voor de textielsector een beleid voor de buitenlandse handel uit te voeren dat qua inhoud overeenstemt met dat van de EU. De Commissie nam er tijdens de Associatieraad van 30 oktober 1995 nota van dat Turkije het grootste deel van de wetgeving die voor een correct functioneren van de wetgeving noodzakelijk is al had ingevoerd, maar zij wees bij die gelegenheid ook op een aantal maatregelen die door de Turkse regering of het parlement nog moesten worden vastgesteld. Dit betrof onder meer de instelling van een instantie die moet toezien op de naleving van de concurrentiewetgeving, alsmede de goedkeuring door het Turkse parlement van het nieuwe, aan dat van de EU aangepaste douanewetboek. Deze maatregelen hadden vóór de inwerkingtreding van de douane-unie moeten zijn ingevoerd. De politieke situatie in Turkije heeft dat tot dusver verhinderd. Hoewel deze lacunes geen belemmering vormen voor de goede werking van de douane-unie, en overigens eerder nadelig zijn voor de Turkse ondernemingen dan voor die uit de Gemeenschap, betreurt de Commissie deze situatie. Ten aanzien van het economische effect van de douane-unie beschikken noch de Commissie, noch de Turkse autoriteiten vooralsnog over voldoende statistische ge gevens over het onderlinge handelsverkeer om een gefundeerd oordeel te vellen. De eerste, nog zeer onvolledige gegevens (enkele maanden en slechts enkele Europe se landen) wijzen in het algemeen op een sterke toename van de Europese uitvoer naar Turkije begin 1996, en een minder sterke groei van de Turkse uitvoer naar de EU-landen. Bepaalde Europese landen (Italië, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, De nemarken) hebben hun uitvoer zien groeien met meer dan 50% ten opzichte van de zelfde periode in 1995. Volgens schattingen van de Turkse autoriteiten zou het Turk se handelstekort voor de eerste zes maanden van 1996 10 miljard USD bedragen, ten opzichte van 13,2 miljard in heel 1995. Het is echter voorbarig om deze ontwikke lingen uitsluitend aan de douane-unie toe te schrijven. De groei van de Turkse invoer kan ook heel goed worden verklaard door de oververhitting van de Turkse economie begin 1996, zoals ook in 1993 bij een vergelijkbare cyclus is geconstateerd. Ook de geconstateerde groei van de Turkse uitvoer kan voor het ogenblik moeilijk worden toegeschreven aan het intrekken van het communautaire textielbeleid ten aanzien van Turkije. II. OVERIGE ASPECTEN VAN DE TENUITVOERLEGGING VAN DE OVEREENKOMST VAN 6 MAART 1995 De overeenkomst met 'Turkije van 6 maart 1995 had niet alleen betrekking op de commerciële aspecten (douane-unie, EGKS, landbouw), maar bevatte ook bepalin gen inzake financiële samenwerking, intensivering van de politieke dialoog en, in het algemeen, ontwikkeling van de samenwerking op een groot aantal terreinen. Op deze gebieden is de situatie als volgt: - Financiële samenwerking De verbintenissen van de Unie jegens Turkije betroffen: 375 miljoen ecu begro- tingssteun in het kader van de douane-unie, en EIB-leningen ten bedrage van 750 miljoen ecu uit de eigen middelen van de Bank. Bovendien heeft de Gemeenschap toegezegd dat Turkije in aanmerking komt voor het samenwerkingsbeleid met de mediterrane landen (waarvan de omvang en de grote lijnen later door de Europese Raad van Cannes werden vastgesteld), zowel voor het gedeelte dat ten laste van de begroting komt (Meda) als voor de EIB-leningen. Het ontwerp voor de financiële verordening voor de speciale begrotingssteun voor de douane-unie ten belope van 375 miljoen ecu is nog niet door de Raad goedge keurd. Eind 1995 had de Raad een politiek akkoord bereikt over de tekst van een verordening die met enkele amendementen door het Parlement was goedgekeurd, tegelijk met de douane-unie. Als gevolg echter van de gebeurtenissen bij Imia in januari 1996 kon de noodzakelijke unanimiteit voor de formele goedkeuring van die tekst door de Raad niet worden bereikt. Om dezelfde reden kon de EIB geen uitvoering geven aan het verzoek dat de Raad eind 1995 aan de Bank had gericht om Turkije voor 750 miljoen ecu leningen te verstrekken. In de financiële verordening voor Meda die de Raad in juli heeft goedgekeurd wordt Turkije vermeld als begunstigd land voor dit samenwerkingsprogramma met de mediterrane landen. Over de financiële steun waarop Turkije in het kader van dit programma recht heeft is tussen de Commissie en Turkije een Indicatief Programma overeengekomen, dat overeenkomstig de verordening aan de Lid staten is voorgelegd. In het kader van deze verordening heeft de Commissie een aantal samenwerkingsprojecten geïnitieerd, over enkele waarvan voor eind 1996 een besluit kan worden genomen, overeenkomstig de procedures van de Meda- verordening. Over het algemeen zijn deze projecten bedoeld om de tenuitvoer legging van de douane-unie te vereenvoudigen en het Turkse midden- en kleinbe drijf te helpen de concurrentie van het Europese bedrijfsleven het hoofd te bieden. Ook wordt in dit verband het 'Jean-Monnet-programma' opgezet voor het ver strekken van beurzen aan Turkse studenten die hun studie willen voortzetten aan Europese universiteiten. Voorts zijn diverse projecten in studie over sociale sa menwerking, onder meer met Turkse NGO's. De Commissie heeft overigens ook toegezegd dat Turkije onder bepaalc voor waarden in aanmerking komt voor macro-economische bijstand. Aan deze voor waarden (onder andere openheid over betalingsbelansproblemen en een* overeen komst met het Monetair Fonds) is tot dusver niet voldaan. - Politieke dialoog Sinds de inwerkingtreding van de douane-unie zijn op diverse niveaus contacten tussen de EU en Turkije tot stand gekomen. Ex-premier Yilmaz werd uitgenodigd voor de Europese Raad van Florence, en zijn voorgangster Ciller voor die van Madrid. De heer Yilmaz bracht in juni 1996 een bezoek aan de Voorzitter van de Europese Commissie. De Gemengde Parlementaire Commissie kwam in juni 1996 bijeen in Ankara. Ook op het niveau van de trojka van politieke directeuren zijn er twee bijeenkomsten geweest. Voorts kan worden gewezen op de belangrij ke rol die Turkije heeft gespeeld in het Europees-mediterrane proces van Barcelo na, in het kader waarvan tal van bijeenkomsten hebben plaatsgevonden, zowel op ministersniveau als op het niveau van de administratie. Als gevolg van de gebeurtenissen in de Egeïsche Zee kon de Associatieraad EG- Turkije sindsdien niet bijeenkomen, en konden evenmin, zoals op grond van de resoluties van de Associatieraad van 1995 had moeten gebeuren, bijeenkomsten plaatsvinden op ministersniveau tussen de Europese en Turkse functionarissen die verantwoordelijk zijn voor bij het functioneren van de douane-unie betrokken sectoren als handel, interne markt, vervoer en dergelijke. - Ontwikkeling van de samenwerking Door gebrek aan financiële middelen (aangezien de Meda-verordening pas in juli werd goedgekeurd) is Resolutie 1/95 over de ontwikkeling van de samenwerking grotendeels dode letter gebleven. De Commissie heeft echter bij de Raad en het Parlement een voorstel ingediend om Turkije in aanmerking te laten komen voor de programma's voor jongerenuitwisseling en culturele ontwikkeling (Leonardo, Socrates en Jeugd voor Europa). Deze voorstellen zijn momenteel bij het EP in behandeling. III. DE ECONOMISCHE SITUATIE IN TURKIJE Positieve elementen van de economische situatie zijn de groei, die na de recessie van 1994 op jaarbasis in 1995 meer dan 7% bedroeg, en in het eerste kwartaal van 1996 meer dan 8%. De binnenlandse vraag en de uitvoer, met name naar Midden- en Oost- Europa en de voormalige Sovjet-Unie, vertoonden een uitgesproken dynamiek, waardoor het BBP in deze periode aantrok. Een andere positieve factor was de sta biliteit van de overschrijvingen door Turkse werknemers in het buitenland (3 miljard dollar) en de groei van de inkomsten uit toerisme. De deviezenreserves namen weer toe tot het hoge niveau van meer dan 15 miljard dollar. Het belangrijkste punt van zorg op dit terrein was de macro-economische stabiliteit, en met name het toenemende begrotingstekort en de stijging van de reële rente. De vooruitzichten voor het tekort op de betalingsbalans zijn evenmin erg positief, gezien de toename van het handelstekort in de eerste helft van 1996 tot 10 miljard dollar. Het meest zorgwekkende is het begrotingstekort, dat onder controle kon worden ge houden dankzij de stand-by-overeenkomst met het IMF (6,6% in 1995), maar bij het naderen van de verkiezingen van december 1995 weer begon te stijgen. Sinds die verkiezingen is Turkije het spoor kwijt geraakt waar het gaat om het macro- economische beleid. Duidelijk is, dat het doel dat de eerste coalitieregering zich heeft gesteld, 7,7% van het BNP, niet haalbaar is. Daarvoor zouden drastische maat- regelen nodig zijn op fiscaal gebied en op het gebied van sociale zekerheid en priva tisering. Dergelijke maatregelen zijn tot dusver niet genomen. Integendeel, de eerste besluiten van de coalitieregering van Erbakan en Ciller (verhoging van de ambtena rensalarissen en -pensioenen met 50%, verhoging van het minimumloon met 101%, diverse maatregelen ten gunste van de landbouw) zijn wellicht politiek en sociaal opportuun, maar leiden automatisch tot een zeer sterke toename van het overheidste kort, ondanks de maatregelen die de regering in juli en september heeft aangekon digd. Deze maatregelen vormen geen verbetering voor het beheer van de over heidsuitgaven. De rentelast die tegen het einde van 1996 de 10% zou kunnen berei ken, maakt ook het beheer van de binnenlandse schuld niet gemakkelijker. Onlangs heeft een delegatie van het Internationaal Monetair Fonds opnieuw een bezoek aan Turkije gebracht. Als binnenlandse stabiliseringsmaatregelen uitblijven zouden de Turkse autoriteiten ertoe kunnen worden verleid maatregelen te nemen om de invoer af te remmen, om zo de buitenlandse schuld snel terug te dringen. Bovendien, wat van fundamenteel belang is, brengt de macro-economische achteruitgang de voordelen in gevaar die de Turkse economie met recht van de douane-unie kan verwachten. Deze voordelen zijn in wezen dat Turkije dankzij de douane-unie zijn industrie sneller kan moderniseren, en zich in de internationale arbeidsverdeling kan specialiseren in activiteiten met een hogere toegevoegde waarde. Deze ontwikkeling gaat ervan uit dat Turkije naast het mobiliseren van zijn eigen financiële en menselijke hulpbronnen, ook technologie en kennis kan importeren, en wel in de vorm van buitenlandse investeringen. Hoewel de buitenlandse investeringen dankzij het vooruitzicht van de douane-unie gedurende 1995 sterk zijn toegenomen, lijkt deze ontwikkeling sindsdien tot stilstand te zijn ge komen. De Commissie is daarom van oordeel dat versnelling van de macro- economische stabilisering en de structurele aanpassing onontbeerlijk is voor het juiste functioneren van de douane-unie en de fundamentele belangen die Turkije daarbij heeft. IV. DE POLITIEKE SITUATIE 1. Binnenlandse politiek De meest recente verkiezingen, die enkele dagen nadat het Europees Parlement zijn goedkeuring had gehecht aan de douane-unie werden gehouden, verliepen op regel matige wijze, evenals de verkiezingscampagne. De opkomst was massaal: 85%. De fundamentalistische ReTah-partij herhaalde het succes van de gemeenteraadsverkie zingen van 1993, en behaalde nu met drie percentpunten meer een meerderheid van 21,5 van de stemmen. De DYP van Ciller en de ANAP van Yilmaz behaalden ver gelijkbare scores, rond de 20%. De kiezers hebben dus niet een duidelijke keuze ge maakt. De linkse partijen presteerden over het algemeen veel slechter dan verwacht. De pro-Koerdische I ladep-partij haalde met 3% van de stemmen bij lange na niet de kiesdrempel. In maart 1996 vormden de DYP en de ANAP een coalitie, die ook de steun kreeg van de socialistische partij van Ecevit. Hoewel de coalitie dus op vol doende steun in het parlement kon rekenen, heeft zij de rivaliteit tussen de leiders '. wrde van de twee partijen niet overleefd. Na een regeringscrisis die een maand ir; en kwam in juni 1996 een nieuwe coalitie aan de macht tussen de Refah van Eiv. uei; de DYP, met Erbakan als premier en Ciller als vice-premier en minister van grote landse Zaken. De twee partijen verbonden zich ertoe het buitenlandse beleid lijnen voort te zetten (lidmaatschap van de NAVO, banden met de EU, met name de douane-unie). Zij beloofden tevens te streven naar verdieping van de democratie en verbetering van de mensenrechtensituatie. Opheffing van de noodtoestand in het zuidwesten van het land wordt overwogen. Een van de meest zorgwekkende aspecten van de politieke situatie in Turkije, reeds genoemd in verband met de economische situatie, is het uitblijven van wetgevings initiatieven van de regering en de vrijwel volledige stillegging van de wetgevingsac tiviteiten van het parlement. 'Tijdens de periode dat de coalitie van DYP en ANAP aan de macht was zijn zeer weinig wetten aangenomen, en sinds het aantreden van de nieuwe coalitie van Refah en DYP vrijwel geen. Dit heeft met name gevolgen gehad voor de verdieping van het democratiseringsproces dat in 1995 was ingezet. 2. De situatie in de Egeïsche Zee Sinds de gebeurtenissen van begin 1996 rond het eiland Imia in de Egeïsche Zee is de situatie in het gebied gespannen gebleven. Hoewel de regeringen van de twee lan den zich hebben ingespannen om de situatie onder controle te houden en escalatie te voorkomen, blijft het probleem een zware belasting vormen voor de betrekkingen tussen Griekenland en Turkije en tussen Turkije en de EU. Het Italiaanse Voorzitterschap van de EU heeft zich tijdens de eerste helft van 1996 ingespannen om de standpunten nader tot elkaar te brengen, en een voor het houden van een succesvolle Associatieraad EU-Turkije gunstig klimaat te herstellen. Het Ier se Voorzitterschap heeft deze inspanningen voortgezet. De Raad Algemene Zaken heeft op 15 juli 1996 een beginselverklaring aangenomen, waarin nogmaals wordt verklaard dat de betrekkingen tussen de EU en Turkije 'gebaseerd moeten zijn op ondubbelzinnige gehechtheid aan het beginsel van eerbiediging van de internationa le wetten en overeenkomsten, de internationale praktijken terzake, en de soevereini teit en de territoriale onschendbaarheid van de Lid-Staten en Turkije. ' De Raad riep tevens op tot 'terughoudendheid en hel vermijden van acties die de spanningen kun nen doen toenemen, met name de dreiging met of hel gebruik van geweld. ' De Raad benadrukte voorts dat 'geschillen naar aanleiding van territoriale aanspraken, zoals in het geval van het eilandje lmia, aan het Internationaal Gerechtshof moeten wor den voorgelegd. ' Turkije heeft tot dusver zijn standpunt ten aanzien van de in deze verklaring ge noemde beginselen vraagstukken niet kenbaar gemaakt. 3. Cyprus De politieke gebeurtenissen die in Turkije sinds begin 1996 hebben plaatsgevonden en de spanningen in de Egeïsche Zee hebben helaas geen gunstig klimaat geschapen voor een dialoog tussen de EU en 'Turkije die een algemene regeling van de kwestie- Cyprus naderbij kan brengen. Wel moet worden opgemerkt dat Turkije bereid is ge vonden tot samenwerking met de afgezanten van achtereenvolgens het Italiaanse en het Ierse Voorzitterschap (Di Roberto respectievelijk Heaslip). De betreurenswaardige gewelddadigheden die in augustus op Cyprus plaatsvonden hebben de spanning op het eiland ernstig doen toenemen. Duidelijk is dat het doel was de internationale opinie ervan te overtuigen dat vreedzame samenleving van de Grieks-Cyprische en Turks-Cyprische gemeenschappen in één federale staat een ge- vaar zou vormen voor de veiligheid van deze bevolkingsgroepen. Zowel de Com missie als het Voorzitterschap hebben de incidenten scherp veroordeeld. Volgens de Commissie vormen de incidenten geen gevaar voor het streven naar een algemene oplossing volgens de resoluties van de Verenigde Naties, of het politieke besluit van de Unie om zes maanden na de afsluiting van de IGC de toetredingsonderhandelin gen te starten. Zij roept samen met het Voorzitterschap van de Unie beide gemeen schappen ertoe op verdere confrontatie te voorkomen en hun volledige medewerking te verlenen aan de inspanningen van de Unficyp om de spanning te verminderen. V. MENSENRECHTEN. In het rapport dat de Commissie in 1995 aan het Parlement uitbracht wees zij erop dat gezien de over het algemeen zeer zorgwekkende mensenrechtensituatie, de her vormingen die in 1995 werden ondernomen van groot belang waren, aangezien die zouden betekenen dat Turkije een bemoedigende richting inslaat. Er had een grond wetswijziging plaatsgevonden, de eerste sinds lange tijd die door een burgerregering was doorgevoerd. Het doel van de hervorming was het politieke landschap open te breken, en de politiek beter te laten functioneren. Bovendien werd artikel 8 van de anti-terreurwet weliswaar niet ingetrokken, maar wel aangepast in meer liberale zin, waardoor de vrijheid van meningsuiting werd verruimd. In de maand na de wetswij ziging werden 142 gedetineerden die op grond van dit artikel waren veroordeeld, in vrijheid gesteld. Een groot aantal zaken werd heropend, als gevolg waarvan 269 ge detineerden in vrijheid werden gesteld, in 1408 gevallen stafvermindering werd ver leend en vier gevangenisstraffen werden vervangen door een boete. Vervolg op de hervormingen van 1995 Als gevolg van de algemene politieke situatie kwamen de democratische hervormin gen in 1996 stil te liggen. De hervormingen van de grondwet werden niet in de Turk se wetgeving verwerkt. Op grond van artikel 8 werd, ondanks de wijzigingen, nog steeds vervolging ingesteld voor opiniedelicten. Dit is onder meer gebeurd bij de schrijver Yasar Kemal (ook vervolgd op grond van artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht), de uitgever Ozcan Sapan en ex-DEP-parlementslid Sakik. Bovendien kan de herziening van sommige processen op grond van artikel 8, zoals bijvoorbeeld voor Mehdi Zana, ertoe leiden dat personen die in vrijheid waren gesteld weer in hechtenis worden genomen. Er wordt minder vaak dan vroeger vervolging ingesteld op grond van artikel 8 en de opgelegde straffen zijn lichter. Feit blijft echter dat deze gevallen moeilijk anders dan als vervolging voor opniniedelicten kunnen worden aangemerkt. Voorts wordt ook nog steeds op grond van andere artikelen van het Wetboek van Strafrecht (met name 168 en 312) om vergelijkbare redenen vervolging ingesteld, wat de vraag op roept of met de wijziging van artikel 8 werkelijk een nieuwe richting is ingeslagen. Schending van de mensenrechten De politieke situatie in 'Turkije heeft ook verhinderd dat praktijken als marteling, mishandeling, verdwijning en buitengerechtelijke executie voortvarend werden aan gepakt. Tijdens een openbaar debat in het 'Turkse parlement op 28 februari 1996 er kende de toenmalige minister van Justitie Firuz Cilingiroglu dat marteling eer; wijd verspreide praktijk was, met name tijdens het voorarrest, wanneer de verdacht, geen recht had op de nodige rechtsbijstand. Tegen personen die zich daaraan schuldig ma ken zou steeds vaker vervolging worden ingesteld. Volgens de minister betrof dit 252 personen in 1993 en 224 in 1994. De in september 1993 ingestelde Hoge Raad voor de Mensenrechten deed eind 1994 een aantal aanbevelingen om aan deze praktijken een einde te maken. Dit waren on der meer vermindering van de maximale duur van de inbewaringstelling tot vier da gen (momenteel 15 dagen op grond van de anti-terreurwet en 30 dagen in het kader van de noodtoestand) en het recht voor alle verdachten op een advocaat. Deze voor stellen zijn nog steeds niet uitgevoerd, ook al hebben enkele politici dit voorstel in het openbaar genoemd. In de meest zorgwekkende gevallen die de publieke opinie hebben geschokt heeft justitie vervolging ingesteld tegen de daders, ook op hoog niveau. Dit betrof onder meer de moord op de journalist Metin Goktepe tijdens zijn detentie in een politiebu reau in Istanbul (zijn lijk werd op enkele honderden meters van het bureau aangetrof fen), en de aan het licht gekomen gevallen van marteling van jongeren in Manisa, die gearresteerd waren op verdenking van lidmaatschap van de revolutionair-linkse partij DHKP/C en deelname aan de activiteiten daarvan. Na de moord op Goktepe werden 14 politieagenten, het hoofd van de veiligheidsdienst en drie commissarissen ge schorst, en werd tegen 49 politiefunctionarissen vervolging ingesteld. Naar aanlei ding van de zaak-Manisa werd tegen tien politiefunctionarissen vervolging ingesteld. Hun proces moet op 6 november 1996 worden hervat. Naar verwachting zullen naar aanleiding van deze gevallen veroordelingen worden uitgesproken. Over de mensenrechtensituatie in Turkije is gedebatteerd tijdens de 52ste zitting van de VN-Commissie voor de Rechten van de Mens. Marteling is tevens aan de orde geweest in de toespraak van het Voorzitterschap van de EU, evenals de situatie in Zuidoost-Turkije, de buitengerechtelijke executies en de verdwijningen. De situatie in de gevangenissen De hongerstakingen in de gevangenissen van Istanbul hebben opnieuw de aandacht gevestigd op de omstandigheden in de Turkse gevangenissen. De Turkse regering werd niet geconfronteerd met een spontane opstand van gedetineerden, maar met een zorgvuldig geplande actie, die door militante revolutionairen met grote vastberaden heid werd uitgevoerd. Na een hongerstaking die zestig dagen duurde en tot de dood van twaalf gedetineerden leidde werd een oplossing gevonden. Dankzij bemiddeling van onder meer belangrijke vertegenwoordigers van maatschappelijke groeperingen en niet-gouvernementele organisaties kwam een humanitaire oplossing tot stand, helaas pas na het verlies van zoveel mensenlevens. De Commissie had in een brief van Commissielid Van den Broek aan mevrouw Ciller op een humanitaire oplossing aangedrongen. De Commissie wijst erop dat Turkije heeft geaccepteerd dat door het Comité inzake de voorkoming van foltering van de Raad van Europa een onderzoek naar de situatie in de Turkse gevangenissen wordt uitgevoerd. Een missie van het Comité is medio september naar Turkije vertrokken. De Commissie houdt de ont wikkelingen op dit gebied in het oog. I)c noodtoestand in de zuidoostelijke provincies Volgens het regeringsprogramma dat op 3 juli 1996 aan het Turkse parlement werd voorgelegd, zou de noodtoestand worden opgeheven en het stelsel van dorpswachten worden herzien. Dit voornemen is nog niet in concrete maatregelen omgezet. Druk op niet-gouvernementele organisaties Op talrijke Turkse NGO's die ervan worden verdacht voor de Koerdische zaak te ij veren is op diverse manieren druk uitgeoefend. Dit betreft onder meer de Vereniging voor de Rechten van de Mens, de Stichting voor de Rechten van de Mens en de Turkse Vereniging van Artsen. Dit heeft geleid tot de arrestatie van de voorzitter van de Vereniging voor de Rechten van de Mens, Akin Birdal (die onlangs weer werd vrijgelaten), het vervolgen van de leiding van het centrum voor de revalidatie van slachtoffers van foltering in Adana, en de arrestatie en veroordeling van de voorzitter van de afdeling Diyarbakir van de Vereniging van Artsen. Het proces tegen de leden van Hadcp De Commissie volgt met grote aandacht het proces tegen 41 personen, voornamelijk behorende tot de leiding van de pro-Koerdische Hadep-partij, die binnenkort moeten terechtstaan voor het Hof voor Staatsveiligheid. Twee van deze personen riskeren op grond van artikel 128 van het Wetboek van Strafrecht de doodstraf. Het proces is be gonnen op 25 september in aanwezigheid van talloze internationale waarnemers. De zitting is verdaagd tot 23 oktober. Door de Europese Commissie gefinancierde programma's Reeds enkele jaren verleent de Commissie steun aan Turkse niet-gouvernementele organisaties en vakorganisaties die de naleving van de mensenrechten bevorderen. Hiervoor is jaarlijks 500. 000 ecu beschikbaar uit een speciale begrotingslijn voor Turkije. In 1995 ontving de Vereniging voor de Rechten van de Mens subsidie voor een voorlichtingsproject over de mensenrechten voor onderwijsgevenden. De Com missie verleent ook subsidie aan de Stichting voor de Rechten van de Mens, die re gelmatig documentatie produceert en verspreidt over de mensenrechtensituatie in Turkije. Diverse organisaties, waaronder de Juristenvereniging, de Stichting voor Rechtswetenschappen, de Balievereniging van Izmir, de Turkse Artsenvereniging en de Stichting Vrouwensolidariteit hebben subsidie ontvangen voor verscheidene pro jecten ter bevordering van de mensenrechten. Overigens heeft de Turkse regering bij de Commissie stappen ondernomen naar aanleiding van de steun voor de Vereniging voor de Rechten van de Mens. De Commissie heeft de samenwerking met de Vere niging echter voortgezet. De Commissie gaat bij het verlenen van steun aan de be trokken NGO\s in principe uitsluitend uit van het belang van de projecten die haar worden voorgesteld. CONCLUSIES 1. Na de recente verkiezingen in 'Turkije is er weinig vooruitgang geboekt bij het werk aan wetgeving ter versterking van de democratie en de naleving van de mensenrech ten, evenmin als bij wet- en regelgeving op vele andere gebieden. Zoals blijkt uit de batten in de pers en in het Turkse parlement komt er steeds meer kritiek op schen ding van deze rechten door de veiligheidsdiensten. De Commissie is ervan overtuigd dat de Turkse regering en het Turkse parlement snel en beslist actie moeten onder nemen ter versterking van de rechten van het individu en van de eerbiediging van de fundamentele rechten, wil Turkije de bezorgdheid op binnenlands en internationaal vlak wegnemen en aantonen dat het bereid is de banden met de Europese Unie aan te trekken. De Europese Unie zal dergelijke stappen in aanmerking nemen bij haar be trekkingen met Turkije. 2. De 'Turkse autoriteiten wijzen erop dat hel land een moeilijke periode in zijn politie ke geschiedenis doormaakt: een terroristische beweging, de PKK, met criminele connecties (drugshandel, witwassen van geld, afpersing) heeft talloze slachtoffers geëist en vormt een bedreiging voor de territoriale integriteit van het land. In een aantal Lid-Staten van de EU is tegen de PKK actie ondernomen (gezamenlijke poli tieacties in België, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, verbod van de PKK in Duitsland en Frankrijk e. a. ). De Commissie is zich van deze situatie bewust, maar zij is er niettemin van overtuigd dat de strijd tegen het terrorisme niet ten koste mag gaan van de eerbiediging van de fundamentele democratische rechten en de mensenrechten. Acties tegen het terrorisme mogen geen belemmering vormen voor de erkenning van de rechten, met name de culturele rechten, van Turkse staatsbur gers van Koerdische origine, zonder dat daardoor de eenheid en integriteit van Tur kije in gevaar komen. 3. In 1996 is de douane-unie in werking getreden, die nu op bevredigende wijze func tioneert, maar hebben we tevens de gevolgen gezien van de Turkse parlementsver kiezingen van eind 1995 en de spanningen in het Egeïsche gebied en op Cyprus. De Commissie benadrukt dat de lijn die op 6 maart 1995 is ingezet ten aanzien van de betrekkingen met Turkije en de toetreding van Cyprus moet worden voortgezet. Turkije blijft een van de belangrijkste partners van de Unie, waarmee door de doua ne-unie de band van onderlinge afhankelijkheid nog is versterkt. Turkije is ook een belangrijke politieke en strategische samenwerkingspartner in een regio die zeer kwetsbaar is, zoals uit de recente gebeurtenissen nog eens is gebleken. Wil het doel, een blijvende vermindering van de spanning in het Egeïsche gebied overeenkomstig de beginselen van het internationaal recht, en een rechtvaardige en duurzame oplos sing voor de kwestie-Cyprus, bereikt kunnen worden, dan moet de Europese Unie ernaar streven om ondanks de huidige moeilijkheden alle mogelijke kanalen voor dialoog en samenwerking mei 'Turkije open te houden. 10 ISSN 0254-1513 COM(96) 491 def. DOCUMENTEN NL il 02 Catalogusnummer : CB-CO-96-509 NLC ISBN 92-78-10127-3 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg //


title: 96/650/EY: Komission päätös, tehty 30 päivänä lokakuuta 1996, eläinten terveyttä koskevista vaatimuksista ja eläinlääkärintodistuksista siansukuisten kotieläinten tuonnissa Kyproksen tasavallasta (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
Cyprus
health certificate
health control
import
swine

formats: html pdfa1b print


title: REGULAMENTO (CE) Nº 2075/96 DA COMISSÃO de 30 de Outubro de 1996 que altera as restituições à exportação do açúcar branco e do açúcar em bruto tal qual

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2077/96 af 30. oktober 1996 om fastsættelse af de repræsentative priser og størrelsen af tillægsimporttolden for melasse i sektoren for sukker

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2083/96 της Επιτροπής της 30ής Οκτωβρίου 1996 για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2805/95 για τον καθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή στον αμπελοοινικό τομέα

eurovoc_concepts:
export refund
viticulture
wine


title: 97/84/EF: Kommissionens beslutning af 30. oktober 1996 om en procedure i henhold til EF-traktatens artikel 85 (IV/34.503 - Færgeselskaber - Valutatillæg) (Kun de engelske, franske og nederlandske udgaver er autentiske)

eurovoc_concepts:
United Kingdom
freight rate
infringement of EU law
maritime transport
restriction on competition
sanction (EU)


title: 96/650/EF: Kommissionens Beslutning af 30. oktober 1996 om dyresundhedsbetingelser og udstedelse af sundhedscertifikat ved indførsel af svin fra Cypern (EØS- relevant tekst)


title: 97/84/EY: Komission päätös, tehty 30 päivänä lokakuuta 1996, EY-sopimuksen 85 artiklaan perustuvasta menettelystä (IV/34.503 - lauttaliikenteen harjoittajat - valuuttalisämaksut) (Ainoastaan englannin-, ranskan- ja hollanninkielinen teksti on todistusvoimainen)


title: VERORDENING (EG) Nr. 2082/96 VAN DE COMMISSIE van 30 oktober 1996 tot vaststelling van de produktierestitutie voor olijfolie die wordt gebruikt voor de vervaardiging van bepaalde conserven


title: Kommissionens Forordning (EF) nr. 2081/96 af 30. oktober 1996 om åbning af en løbende licitation med henblik på fastsættelsen af eksportrestitutioner for olivenolie for produktionsåret 1996/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export licence
export refund
marketing
marketing year
olive oil


title: Komission asetus (EY) N:o 2081/96, annettu 30 päivänä lokakuuta 1996, pysyvän tarjouskilpailun avaamisesta oliiviöljyn vientitukien määrittämiseksi markkinointivuodeksi 1996/97