title: Dyrektywa Rady 96/75/WE z dnia 19 listopada 1996 r. w sprawie systemów czarterowania i wyznaczania stawek przewozowych w krajowej i międzynarodowej żegludze śródlądowej we Wspólnocie

text: 508 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 2 31996L0075 L 304/12 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 27. 11. 1996 DYREKTYWA RADY 96/75/WE z dnia 19 listopada 1996 r. w sprawie systemów czarterowania i wyznaczania i międzynarodowej żegludze śródlądowej we Wspólnocie stawek przewozowych w krajowej RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Spolecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trak- tatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: poglębiające się problemy związane z przeciążeniem sieci dro- gowych i kolejowych, bezpieczeństwem transportu, środowis- kiem naturalnym, oszczędnością energii i jakością życia obywa- teli wymagają w interesie publicznym wzmożonej rozbudowy oraz lepszego wykorzystania potencjalu żeglugi śródlądowej, w szczególności poprzez poprawę jej konkurencyjności; różnice w ustawodawstwach krajowych w zakresie systemów gospodarczego wykorzystania żeglugi śródlądowej nie przyczy- niają się do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego w tym sektorze. Dlatego też zgodnie z rezolucją Rady z dnia 24 października 1996 r. w sprawie poprawy struktury żeglugi śródlądowej (4) na poziomie wspólnotowym powinny zostać wprowadzone wspólne przepisy dotyczące calego rynku wod- nych dróg śródlądowych; sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego wymaga dosto- sowania w żegludze śródlądowej do organizacji rotacyjnego systemu czarterowania, w kierunku większej elastyczności z punktu widzenia gospodarczego oraz w pelni swobodnego systemu czarterowania oraz wyznaczania stawek przewozo- wych; w tym celu należy wprowadzić przepisy dotyczące okresu przejściowego, w czasie którego zakres zastosowania rotacyj- nego systemu czarterowania zostanie stopniowo ograniczony, ażeby przewoźnicy mogli dostosować się do warunków wol- nego rynku oraz, gdzie wlaściwe, polączyć się w grupy inte- resów gospodarczych, które lepiej odpowiadać będą logistycz- nym potrzebom zaladowców; (1) Dz. U. C 318 z 29. 11. 1995, str. 8. (2) Dz. U. C 39 z 12. 2. 1996, str. 96. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 13 lutego 1996 r. (Dz. U. C 65 z 4. 3. 1996, str. 32), wspólne stanowisko Rady z dnia 27 czerwca 1996 r. (Dz. U. C 264 z 1. 9. 1996) oraz decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 17 września 1996 r. (Dz. U. C 320 z 28. 6. 1996). (4) Dz. U. C 309 z 5. 11. 1994, str. 5. zgodnie z zasadą pomocniczości jest zarówno konieczne jak i wlaściwe ustalenie na poziomie wspólnotowym jednolitego harmonogramu stopniowej liberalizacji rynku, przy jednoczes- nym przekazaniu Państwom Czlonkowskim odpowiedzialności za wprowadzenie takiej liberalizacji; należy przyjąć przepisy, które umożliwią podejmowanie dziala- nia na przedmiotowym rynku transportowym w przypadku wystąpienia poważnych zaklóceń; w tym celu Komisja powinna uzyskać upoważnienie do podejmowania odpowied- nich środków zgodnie z procedurą przewidzianą dla Komitetu Doradczego, PRZYJMUJE NINIEJSZA DYREKTYWĘ: Artykul 1 Do celów niniejszej dyrektywy: a) b) c) d) system, w „rotacyjny system czarterowania” oznacza którym zlecenia przewozu są uzyskiwane od klientów na gieldzie frachtowej po z góry określonych cenach i na uprzednio ustalonych warunkach w takiej kolejności, w jakiej statki są wolne po rozladunku. Przewoźnicy są w kolejności ich wpisu do rejestru rotacyjnego wzywani do wyboru frachtu spośród wszystkich znajdujących się w ofercie. Przewoźnicy, którzy nie dokonają wyboru zacho- wują jednak swoją pozycję odpowiadającą kolejności wpisu; „przewoźnik” oznacza wlaściciela lub armatora jednego lub kilku statków żeglugi śródlądowej; „wlaściwe wladze” oznaczają wladze wyposażone przez Państwa Czlonkowskie w uprawnienia do zarządzania i organizacji rotacyjnego systemu czarterowania; „poważne zaklócenie na rynku” oznacza wystąpienie na rynku żeglugi śródlądowej problemów, które są specyficzne dla tego rynku oraz które mogą potencjalnie prowadzić do poważnej i możliwie trwalej nadwyżki podaży nad popy- tem, stwarzając przez to poważne zagrożenie dla stabil- ności finansowej i możliwości przetrwania przewoźników żeglugi śródlądowej, chyba że krótkoterminowe i średnio- terminowe prognozy dla przedmiotowego rynku wskazują na istotną i trwalą poprawę. 07/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 509 Artykul 2 Artykul 6 W krajowej i międzynarodowej żegludze śródlądowej na obsza- rze Wspólnoty umowy między określonymi stronami zawie- rane są w sposób swobodny a stawki przewozowe są swobod- nie negocjowane. Artykul 3 W drodze odstępstwa od przepisów art. 2 Państwa Czlonkow- skie mogą utrzymać system obowiązkowych taryf minimalnych oraz rotacyjne systemy czarterowania w okresie przejściowym do dnia 1 stycznia 2000 r. , pod warunkiem, że: — istnieje zgodność z warunkami określonymi w art. 4–6; oraz — wprowadzone systemy rotacyjne oraz systemy wyznaczania stawek są swobodnie dostępne na takich samych warun- kach dla wszystkich przewoźników z Państw Czlonkow- skich. W terminie dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Państwa Czlonkowskie, które stosują rotacyjny system czartero- wania, podejmują niezbędne środki w celu umożliwienia zala- dowcom swobodnego wyboru między trzema różnymi typami umów: — umowami czasowymi, wlącznie z umowami wynajmu, w których przewoźnik oddaje do wylącznego rozporządzenia klienta jeden lub kilka statków obsadzonych zalogą na oznaczony czas w celu przewiezienia na rzecz tego ostat- niego przekazanych mu towarów za wynagrodzeniem usta- lonym w formie stawki dziennej. Umowa jest swobodnie zawierana między stronami, — umowami przewozu ladunku o określonym tonażu, w których przewoźnik zobowiązuje się do przewiezienia w terminie ustalonym w umowie określonego tonażu za zaplatą ustaloną w formie odplatności za tonę. Umowa jest swobodnie zawierana między stronami a przedmiotem umowy muszą być towary o dużej objętości, Artykul 4 — umowami dotyczącymi przewozów jednorazowych lub kil- kukrotnych. W trakcie okresu przejściowego, określonego w art. 3 rotacyj- nemu systemowi czarterowania nie podlegają: Artykul 7 a) ropa i gaz, ladunki plynne i sproszkowane towary masowe, ladunki specjalne takie jak ladunki ciężkie i niepodzielne, transport kontenerowy, transport w obrębie portów, wszel- kiego rodzaju transport na wlasne potrzeby oraz wszelki transport, który odbywa się już poza rotacyjnym systemem czarterowania; b) ladunki, które nie mogą być efektywnie obslugiwane w obrębie takich systemów, w szczególności: 1. W przypadku poważnych zaklóceń na rynku żeglugi śródlądowej Komisja, bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1101/89 z dnia 27 kwietnia 1989 r. w sprawie poprawy struktury żeglugi śródlądowej (1), może na wniosek Państwa Czlonkowskiego podjąć wlaściwe środki, w szczegól- ności środki, za pomocą których ograniczone zostanie każde dalsze podwyższanie zdolności przewozowych w przedmioto- wym sektorze. Decyzja podejmowana jest zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8 ust. 2. — transport, który wymaga zastosowania urządzeń wypo- sażonych we wlasne podzespoly umożliwiające zaladu- nek i rozladunek, Jeżeli zlożony zostal wniosek Państwa Czlonkowskiego o 2. wprowadzenie wlaściwych środków, decyzja podejmowana jest w terminie trzech miesięcy od otrzymania wniosku. — transport kombinowany, mianowicie transport inter- modalny, który odbywa się najczęściej na wodnych drogach śródlądowych poprzedzany lub kończony (możliwie najkrócej) drogą lądową lub kolejową. Do wniosku Państwa Czlonkowskiego o wprowadzenie 3. wlaściwych środków należy dolączyć wszelkie informacje nie- zbędne do oceny sytuacji gospodarczej przedmiotowego sek- tora, w szczególności: Artykul 5 — średnie koszty i stawki przewozowe dla różnych rodzajów transportu, W trakcie okresu przejściowego określonego w art. 3 Państwa Czlonkowskie podejmują niezbędne dzialania zmierzające do możliwie elastycznego uksztaltowania rotacyjnego systemu czarterowania, w szczególności: — stopień wykorzystania ladowni, — prognozy rozwoju popytu. — przez udzielenie zawierania umów na kilkukrotne przewozy, to znaczy kilku następują- cych po sobie przewozów tym samym statkiem, zaladowcom możliwości Informacje te mogą być wykorzystywane jedynie w celach sta- tystycznych. Nie jest dozwolone wykorzystywanie takich infor- macji do celów podatkowych, ani przekazywanie ich stronom trzecim. — przez przyznanie możliwości, by przewozy pojedyncze i kilkukrotne oferowane dwa kolejne razy w rotacyjnym sys- temie czarterowania, które nie znalazly klientów, mogly być wylączone z tego systemu i swobodnie negocjowane. (1) Dz. U. L 116 z 28. 4. 1989, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 2254/96 (Dz. U. L 304 z nione 27. 11. 1996, str. 1). 510 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 2 Decyzje podejmowane na mocy niniejszego artykulu, 4. których czas obowiązywania nie może przekroczyć czasu trwania zaklóceń na rynku, podawane są niezwlocznie do wia- domości Państw Czlonkowskich. Przepisy przyjęte przez Państwa Czlonkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odnie- sienia określane są przez Państwa Czlonkowskie. Artykul 8 Dzialania Komisji są wspierane przez Komitet utworzony 1. na mocy dyrektywy 91/672/EWG (1) Przedstawiciel Komisji przedklada Komitetowi projekt 2. wlaściwych środków, jakie mają zostać podjęte. Komitet wydaje opinię w sprawie tego projektu, gdzie niezbędne po przepro- wadzeniu glosowania, w terminie, który może ustanowić prze- wodniczący w zależności od pilności sprawy. Opinie jest wlączona do Protokolu; ponadto każde Państwo Czlonkowskie ma prawo zażądania odnotowania w Protokole swojego stanowiska. Komisja bierze pod uwagę opinię Komitetu w jak najszerszym zakresie oraz zawiadamia Komitet o tym, w jakim zakresie jego opinia zostala uwzględniona. Państwa Czlonkowskie niezwlocznie przekażą Komisji 2. teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Artykul 10 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykul 11 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Czlonkowskich. Artykul 9 Sporządzono w Brukseli, dnia 19 listopada 1996 r. Państwa Czlonkowskie wprowadzą w życie przepisy usta- 1. wowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 stycznia 1997 r. i niezwlocznie powiadomią o tym Komisję. W imieniu Rady H. COVENEY Przewodniczący (1) Dz. U. L 373 z 31. 12. 1991, str. 29. Dyrektywa zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r


title: RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. 2255/96 af 19. november 1996 om ændring af forordning (EØF) nr. 1107/70 om støtte, som ydes inden for sektoren for transporter med jernbane, ad landeveje og sejlbare vandveje

eurovoc_concepts:
EU aid
combined transport
common transport policy
development plan
inland waterway shipping
transport infrastructure

formats: html pdfa1b print


title: Direttiva 96/75/CE del Consiglio del 19 novembre 1996 relativa alle modalità di noleggio e di formazione dei prezzi nel settore dei trasporti nazionali ed internazionali di merci per via navigabile nella Comunità

eurovoc_concepts:
chartering
inland transport
inland waterway transport
intra-EU transport
price formation


title: REGOLAMENTO (CE) N. 2207/96 DELLA COMMISSIONE del 19 novembre 1996 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price


title: Á nous l'Europe : développement économique avec l'exemple irlandais.

eurovoc_concepts:
audiovisual production
video cassette


title: Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1823/96 για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών αυτόνομων δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας (2η σειρά 1996)

eurovoc_concepts:
customs regulations
fishery product
sea fish
tariff preference
tariff quota

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 19. 11. 1996 COM(96) 587 τελικό Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ŒIO ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για των τροποποικων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1823/96 για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών αυτόνομων δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας (2η σειρά 1996) (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξέτασαν κατά πόσον είναι σκόπιμο να τροποποιηθη ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1823/96 για το άνοιγμα και τρόπο διαχείρισης, αυτόνομης κοινοτικής δασμολογικής ποσόστωσης για τις ρέγγες. Προκειμένου να προσταταιθεί η υπάρουσα κοινοτική βιομυχανία και να προωθηθεί η μεταποίηση ρεγγών στην Κοινότητα, η δασμολογική ποσύσποση 09. 2788, που ανοίχτηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1823/96, επαιρεί τελείως τις μεταποιημένες ρέγγες, συμπεριλαμβαμένων και των πλαιρών ρέγγας. Είναι, επαμάνως, σκόπιμο να συμπεριλυφθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1823/96 η διαδικασία παραγωγής πλαίρών ρέγγας προκειμένου να τους επιτραπεί να επωφεληθούν από την δασμολογική ποσόσποση για τις ρέγγες. Αυτό είναι το αντικείμενο της συνημμένης πρότασης κανονισμού. s Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) αοιθ. /96 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1823/96 για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας (2η σειρά 1996) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη : τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 28, την πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας : ότι με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 182. 3/961 το Συμβούλιο άνοιξε αυτόνομη δασμολογικά ποσόστωση σε ότι αφορά τις ρέγγες (09. 2788) ότι πρέπει να συμπεριληφθούν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1823/96 η διαδικασία παραγωγής πλουρών ρέγγας, επειδή πρόκειται για μία από τις διαδικασίες μεταποίησης η οποία τους επιτρέπει να επωφεληθούν από τη δασμολογική ποσόστωση για τις ρέγγες. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : Στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1823/96 γράμμα β) δεύτερη παύλα, αντί : "τεμαχισμός, εκτός από τον τεμαχισμό σε φιλέτα ή τον τεμαχισμό κατεψυγμένων όγκων," Άρθρο Ι διαβάστε : "τεμαχισμός, εκτός από τον τεμαχισμό σε φιλέτα, για την παραγιυγή πλευρών ρέγγας ή τον τεμαχισμό κατεψυγμένων όγκων," Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΕΕ αριθ. L 241 της 21. 9. 1996, 6. 13 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. 2. 3. Σγετικό κονδύλι του ποούπολονισμού : Κεφάλαιο 12. άρθρο 120 Νοιιική βάση: άρθρο 28 της Συνθήκης Περιγραφή του δασιιολογικού μέτρου : Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1823/96 για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών αυτόνομων δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας Στόνος : Να συμπεριλημθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1823/96 η διαδικασία παραγωγής πλουρών ρέγγας, επαιδή είναι μια από τις διαδικασίες μεταποίησης που καλύπτικαι από τον ιδιαίτερο προορισμό, ο οποίος της επιτρέπει να επωμεληθεί από τη δασμολογική ποσόστωση για τις ρέγγες. Τρόπος υπολογισμού: Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν συνεπάγεται καμία συμπληρωματική. Καταπολέιιηση της απάτης: Οι διατάξεις σχετικά με τη διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων προβλέπουν τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης και προστασίας από την απάτη και τις παρατυπίες. W ISSN 0254-1483 COM(96) 587 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 02 03 01 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-585-GR-C ISBN 92-78-11582-7 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο 5"


title: Proposta de REGULAMENTO (CE) DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) nº 1823/96 relativo à abertura e modo de gestão de contingentes pautaiscomunitários autónomos para determinados produtos da pesca (1996)

text: COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS Bruxelas, 19 11. 1996 COM(96)587 final Proposta de REGULAMENTO (CE) DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) n° 1823/96 relativo à abertura e modo de gestão de contingentes pautaiscomunitários autónomos para determinados produtos da pesca (1996) (apresentada pela Comissão) EXPOSIÇÃO DOS MOTIVOS No seguimento do pedido formulado por um Estado membro, os Serviços da Comissão examinaram a oportunidade de alterar o Regulamento (CE) n° 1823/96 relativo à abertura e modo de gestão de um contingente pautal comunitário autónomo para o arenque. Afim de proteger a indústria comunitária existente e de promover a transformação de arenque na Comunidade, o contingente pautal 09. 2788, aberto através do Regulamento (CE) n° 1823/96, exclui totalmente o arenque transformado, designadamente os lombos de arenque. Torna-se portanto conveniente incluir no Regulamento (CE) n° 1823/96, a operação de produção de lombos de arenque de modo que lhe permita beneficiar do contingente pautal para o arenque. A abertura destas medidas constitui o objecto da proposta de regulamento em anexo Proposta de REGULAMENTO (CE) N° c'- /96 DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) n° 1823/96 relativo à abertura e modo de gestão de contingentes pautais comunitários autónomos para determinados produtos da pesca (2o série 1996) O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 28°, Tendo em conta a proposta da Comissão, Considerando que, pelo seu Regulamento (CE) n° 1823/961, o Conselho abriu, um contingente pautal autónomo para o arenque (09. 2788), Considerando que se torna necessário incluir no Regulamento (CE) n° 1823/96 a operação de produção de lombos de arenque como uma das operações de transformação que permite beneficiar do contingente pautal para o arenque; ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: No Regulamento (CE) n° 1823/96, no segundo travessão da letra (b) do anexo, em vez de: "corte, excepto preparação de filetes ou corte de blocos congelados," Artigo Io 1er: "corte, excepto preparação de filetes, produção de lombos ou corte de blocos congelados," Artigo 2o O presente regulamento entra em vigor no sétimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em Pelo Conselho O Presidente 1 JOn° L 241 de 21. 9. 1996, p. 13. FICHA FINANCEIRA 1. Rubrica orçamental implicada : Cap. 12 art. 120° 2. 3. 4. Base jurídica : art. 28° do Tratado Designação da medida pautal : Proposta de regulamento (CE) do Conselho que altera o Regulamento (CE) n° 1823/96 relativo à abertura e modo de gestão de contingentes pautais comunitários autónomos para determinados produtos da pesca. Objectivo: incluir no Regulamento (CE) n° 1823/96 a operação de produção de lombos de arenque nas operações cobertas pelo destino especial, permitindo-lhe beneficiar do contingente pautal para o arenque. 5. Modo de cálculo: A alteração proposta não implica nenhuma perda de receita suplementar Luta contra a fraude: Nas disposições relativas à gestão dos contingentes pautais, estão previstas as medidas necessárias de prevenção e de protecção contra as fraudes e irregularidades. ISSN 0257-9553 COM(96) 587 final DOCUMENTOS PT 02 03 01 N. ° de catálogo ; CB-CO-96-585-PT-C ISBN 92-78-11587-8 Serviço das Publicações Oficiais das Comunidades Europeias L-2985 Luxemburgo í"


title: Rettifica al regolamento (CE) n. 3060/95 del Consiglio, del 22 dicembre 1995, relativo al regime di importazione per taluni prodotti tessili originari di Taiwan (Gazzetta ufficiale delle Comunità europee n. L 326 del 30 dicembre 1995)

eurovoc_concepts:
Taiwan
craft production
export licence
import policy
quantitative restriction
textile product


title: Regulamentul (CE) nr. 2255/96 al Consiliului din 19 noiembrie 1996 de modificare a Regulamentului (CEE) nr. 1107/70 privind acordarea de ajutoare pentru transportul feroviar, rutier și pe căi navigabile interioare

formats: pdf print

text: 108 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 07/vol. 4 31996R2255 27. 11. 1996 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 304/3 REGULAMENTUL (CE) NR. 2255/96 AL CONSILIULUI din 19 noiembrie 1996 de modificare a Regulamentului (CEE) nr. 1107/70 privind acordarea de ajutoare pentru transportul feroviar, rutier ș(cid:13)i pe căi navigabile interioare CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene, în special articolul 75, piață ș(cid:13)i să determine creș(cid:13)terea traficului pe căile navigabile inte- rioare ș(cid:13)i întrucât Consiliul trebuie să decidă asupra dispozițiilor ulterioare, având în vedere propunerea Comisiei (1), ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT: având în vedere avizul Comitetului Economic ș(cid:13)i Social (2), Articol unic hotărând în conformitate cu procedura prevăzută la articolul 189c din tratat (3), La punctul 1 din articolul 3 din Regulamentul (CEE) nr. 1107/70 se adaugă următorul text: (CEE) la articolul 3 punctul 1 din Regulamentul întrucât nr. 1107/70 (4) se prevede că statele membre pot acorda un ajutor pentru a facilita dezvoltarea unor sisteme de transport ș(cid:13)i a unor tehnologii mai rentabile în general, precum ș(cid:13)i dezvoltarea trans- portului combinat; întrucât cheltuielile de încărcare ș(cid:13)i descărcare constituie o parte semnificativă din cheltuielile totale de transport pe căi navigabile interioare; întrucât efectuarea unor investiții majore este esențială pentru dezvoltarea transportului pe căi navigabile în scopul eficientizării ș(cid:13)i pentru o mai bună adaptare la cerințele logistice curente ale instalațiilor de încărcare ș(cid:13)i descărcare ș(cid:13)i ale echipa- mentelor destinate terminalelor pentru căi navigabile interioare; întrucât, în acest scop, este important ca ajutorul acordat de statele membre sau din resursele statului să poată fi pus la dispo- ziția întreprinderilor interesate; întrucât este necesară stabilirea unor condiții armonizate de acor- dare a acestui ajutor pentru dezvoltarea transportului pe căi navi- gabile interioare ș(cid:13)i întrucât impactul ajutorului trebuie să fie eva- luat la intervale regulate; întrucât acest ajutor trebuie acordat pentru o perioadă suficient de lungă pentru ca investiția respectivă să aibă timp să se impună pe JO C 318, 29. 11. 1995, p. 12. JO C 39, 12. 2. 1996, p. 96. (1) (2) (3) Avizul Parlamentului European din 13 februarie 1996 (JO C 65, 4. 3. 1996, p. 33). Poziția comună a Consiliului din 27 iunie 1996 (JO C 264, 11. 9. 1996) ș(cid:13)i Decizia Parlamentului European din 17 sep- tembrie 1996 (JO C 320, 28. 10. 1996). JO L 130, 15. 6. 1970, p. 1, modificat ultima dată de Regulamentul (CE) nr. 3578/92 (JO L 364, 12. 12. 1992, p. 11). (4) „(f) până la 31 decembrie 1999, dacă ajutorul este acordat cu titlu temporar ș(cid:13)i dacă este prevăzut pentru a facilita dezvoltarea transportului pe căi navigabile interioare, acesta poate fi acordat sub una din următoarele forme: — investiții în infrastructura terminalelor căilor navigabile interioare sau — investiții în utilaje fixe ș(cid:13)i mobile de încărcare ș(cid:13)i descărcare. Ajutorul acordat nu poate depăș(cid:13)i 50 % din valoarea totală a investiției. Scopul ajutorului este dezvoltarea unor capacități noi sau suplimentare de transport pe căi navigabile interioare. Bene- ficiarii trebuie să respecte dispozițiile de aplicare stabilite de statul membru respectiv ș(cid:13)i răspund de realizarea efectivă a investițiilor. La fiecare doi ani, Comisia prezintă Parlamentului European ș(cid:13)i Consiliului un raport privind punerea în aplicare a măsurilor, indicând în special scopul ajutorului, cuantumul ș(cid:13)i impactul aces- tuia asupra transportului pe căi navigabile interioare. Statele membre pun la dispoziția Comisiei informațiile necesare în vede- rea elaborării raportului respectiv. Până cel târziu la 31 iulie 1999, Consiliul decide, la propunerea Comisiei ș(cid:13)i în condițiile stabilite în tratat, asupra măsurilor ulte- rioare sau, dacă este necesar, condițiile de încetare a acestora. ” 07/vol. 4 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 109 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale ș(cid:13)i se aplică direct în toate statele membre. Adoptat la Bruxelles, 19 noiembrie 1996. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele H. COVENEY


eurovoc_concepts:
animal product
food inspection
health policy
veterinary drug
veterinary legislation

formats: html pdf pdfa1b print

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER ir * •ûr ir ir ir Bruxelles, den 19. 11. 1996 KOM(96) 584 endelig udg. 96/0279 (CNS) Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om ændring af forordning (EØF) nr. 2377/90 om en fælles fremgangsmåde for fastsættelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer af veterinærlægemidler 1 animalske levnedsmidler (forelagt af Kommissionen) BEGRUNDELSE I- RÅDETS FORORDNING (EØF) NR. 2377/90 Den 26. juni 1990 vedtog Rådet forordning (EØF) nr. 2377/90 om en fælles fremgangsmåde for fastsættelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer af veterinærmedicinske præparater i animalske levnedsmidler (EFT nr. L 224 af 18. 8. 1990, s. 1), f'det følgende benævnt "forordningen". Denne forordning tager sigte på at beskytte folkesundheden og undgå, at en fastsættelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer på nationalt plan hindrer den fri bevægelighed af veterinærmedicinske præparater og levnedsmidler inden for Den Europæiske Union. Af de kombinerede bestemmelser i forordningen og i artikel 4 i direktiv 81/85 l/EØF om indbyrdes tilnærmelse af medlemsstaternes lovgivning om veterinærlægemidler (EFT nr. L 317 af 6. 11. 1981, s. 1), som ændret ved direktiv 90/676/EØF af 13. december 1990 (EFT L 373 af 31. 12. 1990, s. 15) er resultatet blevet, at: siden 1. januar 1992, ikrafttrædelsesdatoen for forordningen, har der ikke kunnet udstedes nogen tilladelse til markedsføring af et veterinærlægemiddel, uden at der på forhånd for fællesskabsplan restkoncentrationer (nye stoffer); en maksimalgrænseværdi fastsat var på der skulle gennemføres en gradvis evaluering af de stoffer, hvis anvendelse var tilladt på denne dato, således at det fra 1. januar 1997 i Fællesskabet ville være forbudt at anvende stoffer, for hvilke der ikke var opstillet maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer (gamle stoffer). Ved at anvende forordningen på grundlag af en videnskabelig udtalelse fra udvalget for efter påhviler veterinærmedicinske komitologifremgangsmåden at træffe en juridisk bindende beslutning om klassificering af det pågældende stof i et af de fire bilag til forordningen: Kommissionen præparater det forbeholdt bilag I er maksimalgrænseværdi toksikologiske risici, som dette stof udgør for folkesundheden restkoncentrationer stoffer, for for hvilke der har kunnet fastsættes en (MRL) efter vurdering af de bilag II indeholder stoffer, for hvilke det ikke er nødvendigt at fastsætte en MRL bilag IH er bestemt til stoffer, for hvilke det som følge af utilstrækkelige videnskabelige data ikke er muligt definitivt at fastsætte en MRL, men som uden at 2 bringe forbrugernes sundhed i fare kan tildeles en midlertidig MRL for et bestemt tidsrum, som afhænger af den tid, der er nødvendig til at fuldføre de videnskabelige undersøgelser bilag IV er forbeholdt de stoffer, for hvilke det ser ud til, at der ikke kan fastsættes en MRL, fordi disse stoffer uanset alle overvejelser af kvantitativ art udgør en risiko for forbrugernes sundhed. Kommissionen har således klassificeret 282 stoffer blandt de mest anvendte inden for veterinærmedicin i et af bilagene til forordningen gennem vedtagelse af følgende forordninger: forordning (EØF) nr. 675/92, EFT nr. L73 af 19. 03. 92 s. 8. forordning (EØF) nr. 3093/92, EFT nr. L 311 af 28. 10. 92 s. 18. forordning (EØF) nr. 895/93, EFT nr. L 93 af 17. 04. 93, s. 10. forordning (EF) nr. 3425/93, EFT nr. L 312 af 15. 12. 93 s. 12. forordning (EF) nr. 3426/93, EFT nr. L 312 af 15. 12. 93 s. 15. forordning (EF) nr. 955/94, EFT nr. L 108 af 29. 04. 94 s. 8. forordning (EF) nr. 1430/94, EFT nr. L 156 af 23. 06. 94 s. 6. forordning (EF) nr. 2703/94, EFT nr. L 287 af 08. 11. 94 s. 19. forordning (EF) nr. 3059/94, EFT nr. L 323 af 16. 12. 94 s. 15. forordning (EF) nr. 1102/95 EFT nr. L 110 af 17. 05. 95 s. 9. forordning (EF) nr. 1441/95, EFT nr. L 143 af 27. 06. 95 s. 22. forordning (EF) nr. 1442/95 EFT nr. L 143 af 27. 06. 95 s. 26. forordning (EF) nr. 1798:95, EFT nr. L 174 af 26. 07. 95 s. 20. forordning (EF) nr. 2796/95, EFT nr. L 290 af 05. 12. 95 s. 1. forordning (EF) nr. 2804/95, EFT nr. L 291 af 06. 12. 95 s. 8. forordning (EF) nr. 281/96 EFT nr. L 37 af 15,05. 96 s. 9. forordning (EF) nr. 282/96, EFT nr. L 37 af 15. 02. 96 s. 12. forordning (EF) nr. 1140/96, EFT nr. L 151 af 26. 06. 96 s. 6. forordning (EF) nr. 1147/96 EFT nr. L 151 af 26. 06. 96 s. 26. Den harmonisering, der således er opnået, har givet Fællesskabet mulighed for mere aktivt og koordineret at deltage i det internationale harmoniseringsarbejde, der er iværksat inden for i Codex Alimentarius levnedsmidler og i JECFA (det blandede FAO/WHO-ekspertudvalg for tilsætningsstoffer til levnedsmidler). for restkoncentrationer af veterinærmedicinske præparater II - TILPASNING AF RÅDETS FORORDNING (EØF) NR. 2377/90 TIL DET NYE FÆLLESSKABSSYSTEM FOR TILLADELSE TIL MARKEDSFØRING Siden vedtagelsen af denne forordning har lovgivningsmiljøet for veterinærlægemidler gennemgået dybtgående ændringer ved ikrafttrædelsen af det fællesskabssystem for tilladelse til markedsføring, som er resultatet af Rådets forordning (EØF) nr. 2309/93 om fastlæggelse af fællesskabsprocedurer for godkendelse og overvågning af human- og veterinærmedicinske lægemidler og om oprettelse af et europæisk agentur for lægemiddelvurdering1 ved Rådets direktiv 93/40/EØF2 og 93/41/EØF3. Udvalget for veterinærlægemidler henhører nu under det europæiske agentur for (i det følgende benævnt agenturet), som efter den såkaldte lægemiddelvurdering centraliserede procedure behandler ansøgninger om tilladelse til markedsføring af human- og veterinærmedicinske lægemidler, og som det ifølge forordning (EØF) nr. 2309/93 tilkommer restkoncentrationer af at afgive en udtalelse om de maksimalgrænseværdier veterinærlægemidler, som kan accepteres i animalske levnedsmidler. Ud fra et ønske om juridisk kohærens bør der derfor ske en tilpasning af forordningen ved at overlade det til agenturet at behandle ansøgninger om fastlæggelse, ændring og udvidelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer (LMR) og basere beslutningsprocessen på den centraliserede procedure (agenturets sekretariat og dettes opgaver, tidsfrister, indsigelser). Det vil ligeledes være^ nødvendigt at tage hensyn til Rådets forordning (EF) nr. 297/95 om fastsættelse af gebyrer til det europæiske agentur for lægemiddelvurdering4, hvori det navnlig fastsættes, at der skal betales gebyrer til agenturet for gennemgang af ansøgninger om fastsættelse, ændring og udvidelse af MRL. for Desuden er det nødvendigt at tilpasse fristen for forelæggelse af udkastet til foranstaltninger for udvalget for at give Fællesskabet mulighed for at opfylde sine forpligtelser i medfør af aftalen om anvendelse af sanitære og fytosanitære foranstaltninger, som resulterer af de multilaterale forhandlinger under Urûguay-runden, godkendt på Fællesskabets vegne ved Rådets afgørelse 94/800/EF af 22. december 19945. Med denne aftale er der indført en forpligtelse til gennemskuelighed af lovgivning på det sanitære område, som kræver indførelse af rimelige tidsfrister til høring af medlemmerne af WTO. 1 2 3 4 5 EFT nr. L 214 af 24. 8. 1993, s. 1. EFT nr. L 214 af 24. 8. 1993, s. 31. EFTnr. L214af24. 8. 1993,s. 40. EFT nr. L 35 af 15. 2. 1995, s. 1. EFT nr. L 336 af 23. 12. 1994, s. 1. m - RAPPORT OM UDLØBET PR. 1. JANUAR 1997 AF FRISTEN FOR REVISION AF GAMLE STOFFER I forordningens artikel 7, stk. 2, fastsættes en gradvis evaluering af gamle stoffer, t)g i artikel 14 præciseres det, at "fra den 1. januar 1997 er behandling af dyr bestemt til levnedsmiddelproduktion med veterinærmedicinske præparater, der indeholder farmakologisk virksomme stoffer, som ikke er opført i bilag I, II eller m, ikke tilladt i Fællesskabet". Til dette formål har Kommissionen i bilaget til bind VI af "Medicinallovgivningen i Det Europæiske Fællesskab" offentliggjort en tidsplan for evaluering af gamle stoffer. Antallet af stoffer, som skulle evalueres mellem 1992 og 1997, blev således anslået til 400. Under hensyntagen til de vanskeligheder, industrien har haft ved at samle de nødvendige data til udarbejdelsen af sagsmapper, og som de nationale myndigheder har haft ved evalueringen, er denne tidsplan blevet ændret og offentliggjort i form af en meddelelse fra Kommissionen i De Europæiske Fællesskabers Tidende den 29. september 19936. De medlemsstater, som det - via udvalget for veterinærlægemidler - påhviler at gennemføre hovedparten af evalueringsarbejdet, har imidlertid ikke kunnet afsætte tilstrækkelige midler hertil, så revisionsarbejdet kunne fuldføres inden for den tidsfrist, der oprindeligt var fastsat af Rådet. Industrien har for sit vedkommende haft et betydeligt arbejde med reevaluering og ajourføring af sagsmapper. Der er ingen tvivl om, at som følge af dette arbejde vil markedet for veterinærlægemidler have vundet i gennemskuelighed, og at beskyttelsen af forbrugerne vil være forbedret. Det fremgår imidlertid klart, at opgavens omfang har oversteget de til rådighed værende midler, og at trods en betydelig indsats fra agenturets side, siden dette begyndte sit arbejde den 1. januar 1995, vil det igangværende evalueringsarbejde ikke være afsluttet pr. 1. januar 1997. For at give denne fællesskabsprocedure mulighed for at fortsætte under gode videnskabelige betingelser og ikke berøve dyrlæger og brugere de stoffer, der er nødvendige for at bevare dyrs sundhed, vil det derfor være nødvendigt at forlænge den oprindeligt fastsatte frist med 2 år. Af hensyn til forbrugerbeskyttelse og gennemskuelighed bør denne forlængelse af fristen imidlertid være forbeholdt alene de stoffer, for hvilke sagsmappen er indleveret til agenturet inden 1. januar 1996. EFT nr. C 263 af 29. 9. 1993, s. 5. Følgende data giver et overblik over situationen pr. 1. marts 1996: Antal stoffer under evaluering i agenturet Antal stoffer under evaluering, for hvilke de pågældende firmaer er blevet anmodet om supplerende data Stoffer, hvor evalueringen endnu ikke er indledt lait Bilag I 32 22 Bilag II 69 10 lait - 101 32 35 89 78 157 113 246 Der regnes med 250 arbejdstimer til evaluering af stofferne i bilag I og 30 arbejdstimer for evaluering af stofferne i bilag II. Der vil derfor være brug for endnu 11 090 arbejdstimer for at kunne afslutte evalueringen af gamle stoffer. Baseret på en arbejdsdag på 8 timer vil det derfor være 1 386 arbejdsdage, som endnu vil skulle afsættes til denne opgave. Medlemsstaterne afsætter imidlertid ikke de samme ressourcer til dette arbejde. Nedenstående tabel viser på grundlag af et år med 240 arbejdsdage den tid, de nationale eksperter afsætter til opgaven: Frankrig (2 eksperter) 100% Nederlandene (2 eksperter) Det Forenede Kongerige Tyskland Italien Sverige Danmark Irland Østrig Finland Portugal Spanien Belgien I ALT 50% 70% 50% 25% 25% 25% 25% 10% 10% 10% 10% 10% 1 480 dage 240 dage 168 dage 120 dage 60 dage 60 dage 60 dage 60 dage 24 dage 24 dage 24 dage 24 dage 24 dage 1368 dage 1 Hertil skal imidlertid lægges den tid, der vil være nødvendig for industrien for at besvare anmodninger om supplerende oplysninger (ca. 6 måneder), samt til mødedage og frister i forbindelse med beslutningsprocessen. Man må derfor regne med, at for at afslutte evalueringen af gamle stoffer under tilfredsstillende betingelser såvel ud fra et videnskabehgt synspunkt som af hensyn til beskyttelsen af folkesundheden bør den frist, der er fastsat i forordningen, forlænges til 1. januar 1999. IV- FASTSÆTTELSE AF MRL FOR STOFFER UNDER KLINISK AFPRØVNING I direktiv 81/85 l/EØF fastsættes det i artikel 4, stk. 2, at "fra 1. januar 1997 tillader medlemsstaterne ikke, at levnedsmidler hidrører fra dyr, der har været anvendt-til kliniske forsøg, medmindre Fællesskabet har fastsat maksimale grænseværdier for restkoncentrationer i henhold til Rådets forordning (EØF) nr. 2377/90, og der er fastsat en passende ventetid for at sikre, at denne maksimumsgrænse ikke overskrides i de pågældende levnedsmidler". Det vil sige, at medmindre der opstilles en MRL inden gennemførelsen af det kliniske forsøg, vil fra 1. januar 1997 levnedsmidler stammende fra dyr, anvendt i forbindelse med dette kliniske forsøg, og eventuelt dyrene selv (uden hensyntagen til den tid, der er gået efter forsøgets gennemførelse) skulle destrueres. På den anden side fastsættes det i forordningens artikel 4 for så vidt angår gamle stoffer, at der kan fastsættes en foreløbig maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer, forudsat at der ikke er grund til at antage, at restkoncentrationer af det pågældende stof inden for den foreslåede grænse frembyder nogen sundhedsfare for forbrugerne, hvorimod denne mulighed for så vidt angår nye stoffer kun kan anvendes i "undtagelsestilfælde". Men de kliniske forsøg gennemføres for at verificere stoffets effektivitet forholdsvis tidligt under dets udviklingsproces og helt bestemt inden alle de oplysninger og data, der skal medtages i en ansøgning om fastsættelse af en maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer for et farmakologisk virksomt stof anvendt i veterinærmedicinske præparater i henhold til bilag V i forordning (EØF) nr. 2377/90, endnu foreligger. Hovedformålet med forordning (EØF) nr. 2377/90 er at beskytte forbrugernes sikkerhed, og det er normalt, at denne beskyttelse også gælder, når dyr har været genstand for kliniske forsøg. Men uden at dette formål berøres heraf må man ligeledes passe på ikke unødigt at lægge hindringer i vejen for medicinalindustriens forskningskapacitet og udvikling i Europa og undgå, at europæiske medicinalvirksomheder bringes til at gennemføre deres forsøg uden for Europa. I lighed med, hvad der gælder for gamle stoffer, synes det muligt at opstille midlertidige maksimalgrænseværdier for de stoffer, som anvendes ved kliniske forsøg. Bilag V bør tilpasses, således at der i første omgang kun skal indsendes visse data, som ikke desto mindre giver et uangribeligt videnskabeligt grundlag for vurderingerne. Med henblik herpå bør forordning 2377/90 suppleres med indførelsen af et bilag specielt beregnet til optagelse af stoffer, som bruges ved kliniske forsøg, og som har fået tildelt en midlertidig MLR og en passende ventetid, som gør det muligt at sikre beskyttelsen af forbrugernes sundhed. For så vidt angår de gebyrer, der skal betales til agenturet, skulle det være muligt at finde en 7 passende løsning inden for rammerne af forordning (EF) nr. 297/957, således at det betalte beløb vil kunne trækkes fra det, som senere skal betales i forbindelse med en ansøgning i medfør af forordningens artikel 6. 7 EFT nr. L 35 af 15. 2. 1995, s. 1. Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om ændring af forordning (EØF) nr. 2377/90 om en fælles fremgangsmåde for fastsættelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer af veterinærlægemidler i animalske levnedsmidler RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 43, under henvisning til forslag fra Kommissionen, under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet, under henvisning til udtalelse fra Det Økonomiske og Sociale Udvalg, og ud fra følgende betragtninger: siden vedtagelsen af forordning (EØF) nr. 2377/90 er der på lovgivningsområdet for veterinærmedicin sket dybtgående ændringer, navnlig med ikrafttrædelsen af Rådets forordning (EØF) nr. 2309/93 om fastlæggelse af fællesskabsprocedurer for godkendelse og overvågning af human- og veterinærmedicinske lægemidler og om oprettelse af et europæisk agentur for lægemiddelvurdering1 og af Rådets direktiv 93/40/EØF om ændring af direktiverne 81/85 l/EØF og 81/852/EØF om indbyrdes tilnærmelse af medlemsstaternes lovgivning om veterinærlægemidler2; udvalget for veterinærlægemidler knyttes fremover til det europæiske agentur for lægemiddelvurdering, og det påhviler dette agentur via dette udvalg at afgive udtalelse om maksimalgrænseværdier i animalske for levnedsmidler i henhold til forordning (EØF) nr. 2377/90; restkoncentrationer af veterinærlægemidler i Rådets forordning (EF) nr. 297/95 af 10. februar 1995 om fastlæggelse af gebyrer til det europæiske agentur for lægemiddelvurdering3 indføres gebyrer, som opkræves af agenturet for at gennemgå ansøgninger om at fastsætte, ændre eller udvide maksimalgrænseværdierne for restkoncentrationer; det er derfor nødvendigt at foretage en tilpasning af forordning (EØF) nr. 2377/90, så det overlades til agenturet at gennemgå ansøgninger om opstilling, ændring og udvidelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer og ved at indføre en beslutningsproces på linje med den, der er indført med forordning (EØF) nr. 2309/93 for tilladelser og overvågning i forbindelse med veterinærlægemidler; med den aftale om anvendelsen af sanitære og fytosanitære foranstaltninger, som resulterede af de multilaterale forhandlinger under Uruguay-runden og som blev godkendt på Det Europæiske Fællesskabs vegne ved Rådets afgørelse 94/800/EF af 22. december 1994 om indgåelse på Det Europæiske Fællesskabs vegne af de aftaler, der er resultatet af de 1 2 3 EFT nr. L 214 af 24. 8. 1993, s. 1. EFTnr. L214af 24. 8. 1993, s. 31. EFT nr. L 336 af 23. 12. 1994, s. 1. multilaterale forhandlinger i Uruguay-rundens regi (1986-1994), for så vidt angår de områder, der hører under Fællesskabets kompetence4, er der skabt en forpligtelse til gennemskuelighed for regler på det sanitære område; forordning (EØF) nr. 2377/90 bør derfor tilpasses, så det bliver muligt at overholde de forpligtelser, der påhviler Fællesskabet i medfør af denne aftale; i henhold til Rådets direktiv 81/85 l/EØF som ændret ved direktiv 93/40/EØF tillader medlemsstaterne fra den 1. januar 1997 ikke, at levnedsmidler til human brug hidrører fra dyr, der har været anvendt til kliniske forsøg, medmindre Fællesskabet har fastsat maksimale grænseværdier for restkoncentrationer; forordning (EØF) nr. 2377/90 skal ændres, så de operatører, der ønsker det, kan anvende denne procedure for stoffer, der indgår i kliniske forsøg; især skal der tages hensyn til det pågældende stofs udviklingsniveau, og der skal bl. a. ske en ændring af de oplysninger, der skal anføres for restkoncentrationer i henhold til bilag V i den pågældende forordning; fastsættelse af maksimale grænseværdier i en ansøgning om det er nødvendigt fortsat at kunne markedsføre stoffer, hvis anvendelse var tilladt på ikrafttrædelsesdatoen for forordning (EØF) nr. 2377/90, og for hvilke der er indleveret dokumentation til Kommissionen eller agenturet inden den 1. januar 1996, for at muliggøre fortsættelsen af den videnskabelige vurdering af disse stoffer under de bedst mulige betingelser under hensyntagen til de ressourcer, der er til rådighed - UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Forordning (EF) 2377/90 ændres således: Artikel 1 1. Der indsættes følgende artikel: "Artikel 4a Der kan fastsættes en midlertidig maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer for et farmakologisk virksomt stof under klinisk afprøvning på betingelse af, at der ikke er grund til at tro, at resterne af det pågældende stof på det foreslåede niveau indebærer nogen risiko for forbrugernes sundhed. Der indføres en passende ventetid for at sikre overholdelsen af denne midlertidige maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer. Denne midlertidige maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer anvendes i et bestemt tidsrum, som ikke overstiger 2 år. ». Listen over farmakologisk virksomme stoffer anvendt i forbindelse med kliniske forsøg, for hvilke der er fastsat midlertidige maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer med tilhørende passende ventetider er emnet for bilag nia, som vil blive tilpasset efter den fremgangsmåde, der er fastsat i artikel 8. Medmindre andet er fastsat i artikel 9, vedtages enhver ændring af bilag Hla efter samme fremgangsmåde. " EFT nr. 336 af 23. 12. 1994, s. 1. 2. Artikel 6 affattes således: "Artikel 6 i brug veterinærlægemidler 1. For i bilag I, II eller HI at få opført et nyt farmakologisk virksomt stof, der erberegnet til til til levnedsmiddelproduktion, skal der indgives en ansøgning om fastsættelse af en til det europæiske agentur for maksimalgrænseværdi lægemiddelvurdering, oprettet ved forordning (EØF) nr. 2309/93, i det følgende benævnt "agenturet". for restkoncentrationer behandling bestemt dyr af Ansøgningen skal indeholde de oplysninger, der er omhandlet i bilag V, og være i overensstemmelse med principperne i direktiv 81/852/EØF. Når der er opstillet en midlertidig maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer som fastsat i artikel 4a i nærværende forordning, indsendes alerte de oplysninger, der supplerer de i bilag V omhandlede oplysninger. 2. For i bilag IQa at få opført et farmakologisk virksomt stof til behandling af dyr bestemt til levnedsmiddelproduktion og anvendt i forbindelse med kliniske forsøg indsendes en ansøgning om fastsættelse af en midlertidig maksimalgrænseværdi for restkoncentrationer til agenturet. Denne ansøgning skal indeholde de oplysninger, der er omhandlet i bilag V, som i denne forbindelse vil blive ændret. 3. Ansøgningen skal ligeledes ledsages af det gebyr, som skal betales til agenturet for behandling af ansøgningen, og som er fastsat ved forordning (EF) nr. 297/95. " 3. Artikel 7 affattes således: 'Artikel 7 1. Udvalget for veterinærlægemidler, omhandlet i artikel 27 i forordning (EØF) nr. 2309/93, i det følgende benævnt "udvalget", har til opgave at formulere agenturets udtalelse om ethvert spørgsmål vedrørende klassificering af stofferne i bilag I, H, DI, Bla eller IV i nærværende forordning. 2. Artiklerne 52 og 53 i forordning (EØF) nr. 2309/93 finder tilsvarende anvendelse i forbindelse med nærværende forordning. 3. Agenturet sørger for, at udvalgets udtalelse afgiives senest 120 dage efter modtagelsen af en gyldig ansøgning. Hvis ansøgerens oplysninger ikke er tilstrækkelige til, at der kan udarbejdes en sådan udtalelse, kan udvalget anmode ansøgeren om at tilvejebringe yderligere oplysninger inden for en bestemt frist. Fristen på de 120 dage forlænges, indtil de supplerende oplysninger er tilvejebragt. 4. Agenturet sender udtalelsen til ansøgeren. Inden 15 dage efter modtagelsen af udkastet til en udtalelse kan ansøgeren skriftligt underrette agenturet om sin hensigt om at gøre indsigelse. I så fald fremsender han de detaljerede begrundelser for sin indsigelse til agenturet inden for en frist på 60 dage regnet fra modtagelsen af udtalelsen. Inden 60 dage efter modtagelsen af begrundelserne for indsigelsen undersøger udvalget, om dets V\ udtalelse bør tages op til revision, og dets konklusioner angående indsigelsen vedlægges som bilag til den i stk. 7 omhandlede rapport. 5. Agenturet sender udvalgets endelige udtalelse til Kommissionen og til ansøgeren inden 30 dage efter dens vedtagelse. Udtalelsen ledsages af en rapport med en beskrivelse af den vurdering af sikkerheden i forbindelse med stoffet, som udvalget har foretaget, og en redegørelse for begrundelserne for dets konklusioner. 6. Kommissionen udarbejder et udkast til bestemmelserne i fællesskabsretten og indleder den procedure, der er fastsat i artikel 8. Det i artikel 8 omhandlede udvalg tilpasser sin forretningsorden for at tage hensyn til de opgaver, det har fået tildelt ved nærværende forordning. " til foranstaltninger under hensyntagen 4. I artikel 8 affattes stk. 1 således: "1. Når den fremgangsmåde, der skal følges, er den, der er defineret i denne artikel, bistås Kommissionen af det stående udvalg for veterinærmedicinske præparater". 5. I artikel 10 affattes stk. 1 således: "1. Når den fremgangsmåde, der skal følges, er den, der er defineret i denne artikel, bistås Kommissionen af det stående udvalg for veterinærmedicinske præparater". 6. Artikel 12 affattes således: "Artikel 12 Agenturet offentliggør så hurtigt som muligt efter en ændring af bilag I, n, IH, nia eller IV et resumé af den vurdering vedrørende sikkerheden af det pågældende stof, som udvalget har afgivet. Det stiller de relevante analysemetoder til påvisning af restkoncentrationer til rådighed for de kompetente myndigheder. Tavshedpligten i forbindelse med oplysninger under den industrielle ejendomsret skal overholdes. " 7. I artikel 13 erstattes udtrykkene "i bilag I eller IH" med "i bilag I, m eller ma". 8. Artikel 14 affattes således: "Artikel 14 Fra den 1. januar 1997 er behandling af dyr bestemt til levnedsmiddelproduktion med veterinærlægemidler, der indeholder farmakologisk virksomme stoffer, som ikke er opført i bilag I, II eller DI, ikke tilladt i Fællesskabet. For så vidt angår stoffer, hvis anvendelse var tilladt i veterinærlægemidler inden ikrafttrædelsesdatoen for denne forordning, og for hvilke der er indgivet ansøgning om fastsættelse af maksimalgrænseværdier for restkoncentrationer hos Kommissionen eller a hos agenturet inden den 1. januar 1996, ændres den i foregående afsnit anførte dato til den 1. januar 1999. Inden 3 måneder efter vedtagelsen af denne forordning offentliggør agenturet listen over disse stoffer. Fra den 1. januar 1997 tillader medlemsstaterne ikke, at levnedsmidler bestemt til konsum stammer fra dyr, som har været underkastet kliniske forsøg, medmindre det pågældende stof er opført i bilag nia. " Denne forordning træder i kraft den 1. januar 1997. Artikel 2 Denné forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. Udfærdiget i , den På Rådets vegne Formand \2> ISSN 0254-1459 KOM(96) 584 endelig udg. DOKUMENTER DA 03 15 05 10 Katalognummer : CB-CO-96-581-DA-C ISBN 92-78-11554-1 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg H


title: Berigtigelse til Rådets forordning (EF) nr. 3060/95 af 22. december 1995 om ordningen for indførsel af visse tekstilvarer med oprindelse i Taiwan (De Europæiske Fællesskabers Tidende nr. L 325 af 30. december 1995)


title: Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 19. 11. 1996 COM(96) 584 def. 96/0279 (CNS) Voorstel voor een VERORDENING fEG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (door de Commissie ingediend) TOELICHTING I - VERORDENING (EEG) NR, 2377/90 VAN DE RAAD Op 26 juni 1990 heeft de Raad Verordening (EEG) nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 224 van 18. 8. 1990, blz. 1. ), hieronder "de verordening" genoemd, vastgesteld. Met deze verordening werd beoogd de volksgezondheid te beschermen en te vermijden dat door de vaststelling van maximumwaarden voor residuen op nationaal niveau, belemmeringen ontstaan voor het vrije verkeer van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik en levensmiddelen op het grondgebied van de Europese Unie. in deze verordening heeft, Het bepaalde in combinatie met artikel 4 van Richtlijn 81/85 l/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB L 317 van 6. 11. 1981, blz. 1. ) als gewijzigd bij Richtlijn 90/676/EEG van 13 december 1990 (PBL 373 van 31. 12. 1990, blz. 15. ), tot gevolg dat: - sedert 1 januari 1992, de dag waarop de verordening in werking is getreden, geen enkele vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik kan worden afgegeven zonder dat vooraf op Gemeenschapsniveau een maximumwaarde voor residuen is vastgesteld ("nieuwe") substanties; - de substanties waarvan het gebruik op die dag was toegestaan, geleidelijk moesten worden geëvalueerd zodat per 1 januari 1997 het gebruik van de substanties waarvoor geen maximumwaarden voor residuen werden vastgesteld, in de Gemeenschap zou zijn verboden ("oude substanties"). Krachtens de verordening rust op de Commissie de taak om, op basis van het wetenschappelijk advies van het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (hieronder CGDG genoemd) via de procedure van het regelgevend comité een juridisch bindend besluit vast te stellen waardoor iedere betrokken substantie in één van de vier bijlagen van de verordening wordt ingedeeld; - bijlage I is uitsluitend bestemd voor substanties waarvoor een maximumwaarde voor residuen kan worden vastgesteld nadat de toxicologische risico's van die substantie voor de volksgezondheid zijn geëvalueerd-, - bijlage II bevat de substanties waarvoor het niet nodig is een maximumwaarde voor residuen vast te stellen; - bijlage UI is bestemd voor de substanties waarvoor, bij gebrek aan voldoende wetenschappelijke gegevens, nog geen definitieve maximumwaarde voor residuen kan worden vastgesteld maar waarvoor, zonder de gezondheid van de verbruiker in gevaar te brengen, een voorlopige maximumwaarde voor residuen kan worden vastgesteld voor een bepaalde periode waarvan de duur afhankelijk is van de tijd die nodig is om het wetenschappelijk onderzoek te voltooien. bijlage IV is uitsluitend bestemd voor de substanties waarvoor geen maximumwaarde voor residuen kan worden vastgesteld omdat zij, afgezien van het kwantitatieve aspect, hoe dan ook een risico vormen voor de gezondheid van de consument. Zodoende heeft de Commissie 282 van de in de diergeneeskunde het frequentst gebruikte substanties in één van de bijlagen van de verordening ingedeeld door het vaststellen van de volgende verordeningen: Verordening (EEG) nr. 675/92, PB L 73 van 19. 3. 1992, blz. 8. Verordening (EEG) nr. 3093/92, PB L 311 van 28. 10. 1992, blz. 18. Verordening (EG) nr. 895/93, PB L 93 van 17. 4. 1993, blz. 10. Veordening (EG) nr. 3425/93, PB L 312 van 15. 12. 1993, blz. 12. Verordening (EG) nr. 3426/93, PB L 312 van 15. 12. 1993, blz. 15. Verordening (EG) nr. 955/94, PB L 108 van 29. 4. 1994, blz. 8. Verordening (EG) nr. 1430/94, PB L 156 van 23. 6. 1994, blz. 6. Verordening (EG) nr. 2703/94, PB L 287 van 8. 11. 1994, blz. 19. Verordening (EG) nr. 3059/94, PB L 323 van 16. 12. 1994, blz. 15. Verordening (EG) nr. 1102/95, PB L 110 van 17. 5. 1995, blz. 9. Verordening (EG) nr. 1441/95, PB L 143 van 27. 6. 1995, blz. 22. Verordening (EG) nr. 1442/95, PB L 143 van 27. 6. 1995, blz. 26. Verordening (EG) nr. 1798/95, PB L 174 van 26. 7. 1995, blz. 20. Verordening (EG) nr. 2796/95, PB L 290 van 5. 12. 1995, blz. 1. Verordening (EG) nr. 2804/95, PB L 291 van 6. 12. 1995, blz. 8. Verordening (EG) nr. 281/96, PB L 37 van 15. 5. 1996, blz. 9. Verordening (EG) nr. 282/96, PB L 37 van 15. 2. 1996, blz. 12. Verordening (EG) nr. 1140/96, PB L 151 van 26. 6. 1996, blz. 6. Verordening (EG) nr. 1147/96, PB L 151 van 26. 6. 1996, blz. 26. , Dankzij de aldus tot stand gebrachte harmonisatie heeft de Gemeenschap actiever en op een beter gecoördineerde manier kunnen deelnemen aan de werkzaamheden met het oog op internationale harmonisatie die zijn aangevat in het kader van het Comité voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik levensmiddelen van de Codex Alimentarius in het kader van de JEFCA (gemengde FAO/WHO deskundigencommissie inzake levensmiddelenadditieven). in H - AANPASSING VAN VERORDENING (EEG) Nr. 2377/90 VAN DE RAAD AAN HET NIEUWE COMMUNAUTAIRE SYSTEEM VAN VERGUNNINGEN VOOR HET IN DE HANDEL BRENGEN VAN GENEESMIDDELEN Sedert de vaststelling van de verordening is het regelgevingskader met betrekking tot de geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik grondig gewijzigd door de inwerkingtreding van het communautaire systeem van vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen dat het resultaat is van Verordening (EEG) nr. 2309/93 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling l en van de Richtlijnen 93/40/EEG2en 93/41/EEG3 van de Raad. voor voortaan ressorteert het Europees Bureau Het CGDG de onder geneesmiddelenbeoordeling (hieronder "het Bureau" genoemd), dat volgens de zogenaamde gecentraliseerde procedure de aanvragen voor vergunningen voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik behandelt en dat als taak heeft om overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2309/93 advies uit te brengen over de toegestane maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong. Met het oog op de coherentie van de wetgeving moet daarom de verordening zo worden aangepast dat het onderzoek van de aanvragen tot vaststelling, wijziging en uitbreiding van de maximumwaarden voor residuen (MWR) aan het Bureau wordt toevertrouwd en het besluitvormingsproces wordt afgestemd op dat van de gecentraliseerde procedure (rol van het secretariaat van het Bureau, termijnen, 1 2 3 PBL 214 van 24. 8. 1993, blz p. l PB L 214 van 24. 8. 1993, blz. 31 PBL 214 van 24. 8. 1993, blz. 40 beroep). Eveneens moet rekening worden gehouden met Verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad inzake de vergoedingen die aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling dienen te worden betaald4, waarin met name is bepaald dat het Bureau een vergoeding int voor het onderzoek van aanvragen tot vaststelling, wijziging en uitbreiding van de MWR. Voorts is het noodzakelijk de termijn voor het indienen van ontwerp-maatregelen bij het regelgevend comité aan te passen ten einde de Gemeenschap in staat te stellen de verplichtingen na te komen die het gevolg zijn van de overeenkomst over de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen die in het kader van de multilaterale besprekingen van de Uruguay Ronde tot stand is gekomen en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 19945. Deze overeenkomst bepaalt dat de doorzichtigheid van de sanitaire regelgeving moet worden gegarandeerd; daartoe moet in redelijke termijnen voor de raadpleging van de leden van de Wereldhandelsorganisatie worden voorzien. m - VERLENGING VAN DE TERMIJN VAN 1 JANUARI 1997 VOOR HET OPNIEUW BEZIEN VAN DE "OUDE" SUBSTANTIES Artikel 7, lid 2, van de verordening voorziet in de geleidelijke evaluatie van de "oude" substanties; artikel 14 bepaalt dat het met ingang van 1 januari 1997 in de Gemeenschap verboden is "geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik met farmacologisch werkzame substanties die niet in bijlage I, n of IQ opgenomen zijn, aan voedselproducerende dieren toe te dienen". Met het oog op één en ander heeft de Commissie in een bijlage van deel VI van de "Voorschriften inzake geneesmiddelen in de Europese Gemeenschap" een tijdschema voor de evaluatie van de "oude" substanties gepubliceerd. Het aantal tussen 1992 en 1997 te evalueren substanties werd toen op 400 geschat. In het licht van de moeilijkheden waarmee de bedrijven zich bij het vergaren van de gegevens voor het opstellen van de dossiers, en de nationale autoriteiten bij het evalueren daarvan, geconfronteerd zagen, heeft de Commissie door middel van een mededeling in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van 29 september 19936 een gewijzigd tijdschema bekendgemaakt 4 5 6 PB L 35 van 15. 2. 1995, blz. 1 PB L 336 van 23. 12. 1994, blz. 1. PB C 263 van 29. 9. 1993, blz. 5. De Lid-Staten, die leeuwedeel van de in het kader van het CGDG het beoordelingswerkzaamheden voor hun rekening dienen te nemen, hebben evenwel niet voldoende middelen ter beschikking kunnen stellen om de herbeoordeling binnen de oorspronkelijk door de Raad vastgestelde termijn te voltooien. De bedrijven van hun kant zagen zich geconfronteerd met de zeer omvangrijke taak van het opnieuw evalueren en actualiseren van de dossiers. Het staat buiten kijf dat na het voltooien van de bedoelde werkzaamheden de markt voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik doorzichtiger zal zijn geworden en dat de bescherming van de consument daardoor zal zijn versterkt. Tegelijk kan niet worden ontkend dat de omvang van de taak die van de beschikbare middelen overtreft en dat, ondanks de aanzienlijke inspanningen die het Bureau zich sedert de start van zijn werkzaamheden op 1 januari 1995 heeft getroost, de lopende beoordelingsactiviteiten niet tegen 1 januari 1997 zullen zijn afgerond. Om ervoor te zórgen dat deze communautaire procedure in wetenschappelijk verantwoorde omstandigheden kan worden voortgezet en om de dierenartsen en gebruikers niet de mogelijkheid te ontzeggen substanties aan te wenden die noodzakelijk zijn om de dieren in goede gezondheid te houden, is het wenselijk de oorspronkelijk vastgestelde termijn met twee jaar te verlengen. Met het oog op de bescherming van de consument en de doorzichtigheid blijft deze verlenging van de termijn vanzelfsprekend beperkt tot stoffen met betrekking waartoe vóór 1 januari 1996 een dossier bij het Bureau is ingediend. De volgende cijfers geven een beeld van de situatie op 1 maart 1996: Bijlage I Bij Totaal lagell Substanties waarvan het dossier door het Bureau wordt onderzocht Te evalueren substanties met betrekking waartoe de betrokken bedrijven om aanvullende gegevens is verzocht Substanties waarvan de beoordeling nog niet is aangevat Totaal 32 22 35 89 69 10 78 157 101 32 113 246 Het aantal werkuren dat nodig is voor de beoordeling van iedere stof kan voor de in bijlage I op te nemen substanties op 250 en voor de in bijlage II op te nemen substanties op 30 worden geschat. Derhalve zullen nog 11. 090 werkuren nodig zijn om de evaluatie van de "oude" substanties tot een goed einde te brengen. Als men uitgaat van een achturige werkdag komt dit neer op 1386 werkdagen. Voor deze werkzaamheden zetten de Lid-Staten evenwel niet alle evenveel middelen in. In de volgende tabel wordt (op basis van een jaar van 240 werkdagen) becijferd hoeveel tijd de deskundigen van de diverse Lid-Staten voor de bedoelde werkzaamheden uittrekken: 100% 480 dagen Frankrijk (twee deskundigen) Nederland (twee deskundigen) Verenigd Koninkrijk 1 Duitsland Italië Zweden Denemarken Ierland Oostenrijk Finland Portugal Spanje België Totaal 50% 70% 50% 25% 25% 25% 25% 10% 10% 10% 10% 10% 240 dagen 168 dagen 120 dagen 60 dagen 60 dagen 60 dagen 60 dagen 24 dagen 24 dagen 24 dagen 24 dagen 24 dagen 1. 368 dagen Hierbij moet evenwel nog de tijd worden gevoegd die de bedrijven nodig hebben om te voldoen aan de verzoeken om aanvullende gegevens (circa 6 maanden), alsmede de tijd die wordt besteed aan vergaderingen en voorts die welke nodig is voor het normale verloop van het besluitvormingsproces. Derhalve kan worden gesteld dat om de beoordeling van de "oude" substanties te voltooien in zowel in wetenschappelijk opzicht als vanuit het oogpunt van de bescherming van de volksgezondheid bevredigende omstandigheden, de in de verordening vastgestelde termijn moet worden verlengd tot 1 janauari 1999. IV - VASTSTELLING VAN MWR VOOR STOFFEN DIE HET VOORWERP UITMAKEN VAN LOPENDE KLINISCHE PROEVEN Artikel 4, lid 2, van Richtlijn 81/85 l/EEG bepaalt: "Met ingang van 1 januari 1997 staan de Lid-Staten niet meer toe dat voor menselijke consumptie bestemde levensmiddelen afkomstig zijn van dieren waarop geneesmiddelen zijn beproefd, tenzij door de Gemeenschap overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2377/90 maximumwaarden aan residuen en een passende wachttijd zijn vastgesteld om te waarborgen dat deze maximumwaarden aan residuen bij levensmiddelen niet worden overschreden. " Dit betekent dat per 1 januari 1997 levensmiddelen afkomstig van dieren die in het kader van een klinische proef zijn gebruikt en, in voorkomend geval, de dieren zelf (ongeacht de tijd die sedert het uitvoeren van de proef is verstreken) moeten worden vernietigd tenzij vóór het uitvoeren van de klinische proef een MWR was vastgesteld. Anderzijds is in artikel 4 van de verordening bepaald dat voor de "oude" substanties voorlopige maximumwaarden voor residuen kunnen worden vastgesteld op voorwaarde dat er geen reden is om aan te nemen dat residuen van de betrokken substantie in de voorgestelde maximumhoeveelheid gevaar opleveren voor de gezondheid van de verbruiker. In dat artikel is evenwel ook bepaald dat voor "nieuwe" substanties van deze mogelijkheid alleen "in uitzonderlijke omstandigheden" gebruik kan worden gemaakt. Nu is het zo dat klinische proeven worden uitgevoerd om de werkzaamheid van de betrokken substantie aan te tonen. Dit geschiedt relatief vroeg in het industriële ontwikkelingsproces en met name lang vóór alle informatie en gegevens beschikbaar zijn die krachtens bijlage V van Verordening (EEG) nr. 2377/90 in een aanvraag tot vaststelling van een maximumwaarde voor residuen van een farmacologisch werkzame stof in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik moeten worden verstrekt. De belangrijkste doelstelling van Verordening (EEG) nr. 2377/90 is de bescherming van de gezondheid van de consument; het spreekt vanzelf dat dit principe ook geldt met betrekking tot voedselproducerende dieren die aan klinische proeven zijn onderworpen. Onverminderd het genoemde doel moet er evenwel voor worden gezorgd dat de mogelijkheden van de Europese farmaceutische industrie inzake OTO niet nodeloos worden ingeperkt; vermeden moet worden dat de Europese farmaceutische bedrijven ertoe worden aangezet hun klinische proeven elders dan in Europa uit te voeren. Naar analogie met de bestaande regeling voor de "oude" substanties lijkt het mogelijk om ook voor stoffen die het voorwerp uitmaken van lopende klinische proeven, voorlopige maximumwaarden voor residuen vast te stellen. Bijlage V moet zó worden gewijzigd dat in een eerste fase slechts bepaalde gegevens, die niettemin een solide wetenschappelijke basis vormen voor de beoordeling, moeten worden verstrekt. Daartoe moet Verordening (EEG) nr. 2377/90 worden aangevuld door de toevoeging van een bijlage die specifiek is bestemd voor stoffen die aan lopende klinische proeven worden onderworpen en waarvoor een voorlopige MWR alsmede een passende wachttijd zijn vastgesteld die de nodige waarborgen bieden inzake de bescherming van de gezondheid van de consument. Wat de aan het Bureau te betalen vergoedingen betreft, moet een passende oplossing worden gezocht in het kader van Verordening (EG) nr. 297/957. Daar zou kunnen worden bepaald dat de bedoelde vergoeding aftrekbaar is van die welke in een latere fase in samenhang met een overeenkomstig artikel 6 van de verordening ingediende aanvraag verschuldigd is. 7 PB L 35 van 15. 2. 1995, blz. 1. Voorstel voor een VERORDENING ŒG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2377/90 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, Overwegende dat sedert de vaststelling van Verordening (EEG) nr. 2377/90 het regelgevingskader inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik grondig is gewijzigd, met name door de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling1 en Richtlijn 93/40/EEG van de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik2 ; Overwegende dat het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voortaan ressorteert onder het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling en dat het de taak van dit Bureau is om, via dit Comité, conform Verordening (EEG) nr. 2377/90 advies uit te brengen over de toegestane maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong; Overwegende dat bij Verordening (EG) nr. 297/95 van de Raad van 10 februari 1995 inzake de vergoedingen die aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling dienen te worden betaald8 de vergoedingen zijn vastgesteld die door het Bureau worden gevorderd voor het onderzoek van de aanvragen tot vaststelling, wijziging of uitbreiding van een maximumwaarde voor residuen; Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is Verordening (EEG) nr. 2377/90 zó aan te passen dat het Bureau met het onderzoek van de aanvragen tot vaststelling, wijziging en uitbreiding van de maximumwaarden voor(i residuen wordt belast en het besluitvormingsproces, wat betreft het verlenen van vergunningen voor en het toezicht op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, op dat van Verordening (EEG) nr. 2309/93 wordt afgestemd; 1 2 3 PB L 214 van 24. 8. 1993, blz. 1. PBL214 van24. 8. 1993,blz. 31. PB L 35 van 15. 2. 1995, blz. 1. \o Overwegende dat krachtens de overeenkomst over de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen die tijdens de multilaterale besprekingen van de Uruguay-Ronde tot stand is gekomen en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-Ronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten4 de doorzichtigheid van de sanitaire regelgeving moet worden gegarandeerd; dat bijgevolg Verordening (EEG) nr. 2377/90 moet worden aangepast met het oog op de naleving van de verplichtingen die krachtens die overeenkomst op de Gemeenschap rusten; Overwegende dat Richtlijn 81/851/EEG van de Raad als gewijzigd bij Richtlijn 93/40/EEG per 1 januari 1997 verbiedt dat voor menselijke consumptie bestemde levensmiddelen afkomstig zijn van dieren die aan klinische proeven werden onderworpen, tenzij op Gemeenschapsniveau maximumwaarden voor de residuen in kwestie zijn vastgesteld; dat Verordening (EEG) nr. 2377/90 moet worden aangevuld zodat desgewenst van deze procedure gebruik kan worden gemaakt voor stoffen die het voorwerp zijn van lopende rekening moet worden gehouden met het klinische proeven; dat met name ontwikkelingsstadium van de substantie in kwestie en dat inzonderheid moet worden voorzien in de aanpassing van de informatie en de gegevens die overeenkomstig bijlage V van genoemde verordening in het kader van een aanvraag tot vaststelling van een maximumwaarde voor residuen moeten worden verstrekt; Overwegende dat dient te worden bepaald dat substanties waarvan het gebruik op de dag van de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 2377/90 was toegestaan en met betrekking waartoe vóór 1 januari 1996 een dossier is ingediend bij de Commissie of bij het Bureau, op de markt mogen blijven, zodat de wetenschappelijke beoordeling daarvan, rekening houdend met de beschikbare middelen, in de beste omstandigheden kan worden voortgezet, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 2377/90 wordt als volgt gewijzigd: 1. Het volgende artikel wordt toegevoegd: "Artikel 4bis Voor farmacologisch werkzame substanties die het voorwerp uitmaken van klinische proeven, kunnen voorlopige maximumwaarden voor residuen worden vastgesteld, op voorwaarde dat er geen reden is om aan te nemen dat residuen van de betrokken substantie in de voorgestelde maximumhoeveelheid gevaar opleveren voor de gezondheid van de verbruiker. Er wordt een passende wachttijd vastgesteld om te PB L 336 van 23. 12. 1994, blz. 1. w waarborgen dat deze voorlopige maximumwaarde voor residuen niet wórdt overschreden. Deze voorlopige maximumwaarde voor residuen blijft van toepassing gedurende een vaste termijn van ten hoogste twee jaar. De lijst van farmacologisch werkzame substanties die in het kader van klinische proeven worden gebruikt en waarvoor voorlopige maximumwaarden voor residuen alsmede passende wachttijden zijn vastgesteld, wordt in bijlage Hl bis bij deze verordening opgenomen; deze bijlage wordt goedgekeurd volgens de procedure van artikel 8. Voor zover in artikel 9 niet anders wordt bepaald, worden eventuele wijzigingen van bijlage Dl bis eveneens volgens die procedure goedgekeurd. " 2. Artikel 6 wordt als volgt gelezen: "Artikel 6 1, Om een farmacologisch werkzame substantie die bestemd is om te worden gebruikt in geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik die voor toediening aan voedselproducerende dieren bedoeld zijn in bijlage I, n of Hl te doen opnemen, moet een aanvraag tot vaststelling van een maximumwaarde voor residuen worden ingediend bij het bij Verordening (EEG) nr. 2309/93 ingestelde Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, hieronder "het Bureau" genoemd. Deze aanvraag bevat de in bijlage V bedoelde informatie en gegevens en is in overeenstemming met de beginselen van Richtlijn 81/852/EEG. Indien reeds een voorlopige maximumwaarde voor residuen als bedoeld in artikel 4bis van deze verordening is vastgesteld, hoeven alleen de gegevens te worden medegedeeld die nodig zijn om de overeenkomstig bijlage V vereiste informatie en gegevens te vervolledigen. 2. Om een farmacologisch werkzame substantie die in het kader van klinische proeven aan voedselproducerende dieren wordt toegediend, in bijlage m bis te doen opnemen, moet een aanvraag tot vaststelling van een voorlopige maximumwaarde voor residuen bij het Bureau worden ingediend. Deze aanvraag bevat de informatie en gegevens die worden genoemd in bijlage V, die met het oog hierop zal worden gewijzigd. 3. De aanvraag dient eveneens vergezeld te gaan van de bij Verordening (EG) nr. 297/95 vastgestelde vergoeding die aan het Bureau is verschuldigd voor het onderzoek van de aanvraag. " 3. Artikel 7 wordt als volgt gelezen: "Artikel 7 1. Het in artikel 27 van Verordening (EEG) nr. 2309/93 bedoelde Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, hieronder "het Comité" genoemd, wordt belast met het opstellen van de adviezen van het Bureau over alle kwesties betreffende de indeling van de substanties in de bijlagen I, II, IE, JR bis of IV van deze verordening. a 2. Met het oog op het bepaalde in deze verordening zijn, mutatis mutandis, de artikelen 52 en 53 van Verordening (EEG) nr. 2309/93 van toepassing. 3. Het Bureau ziet erop toe dat het advies van het Comité wordt uitgebracht binnen een termijn van 120 dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van de geldige aanvraag. Indien de door de aanvrager medegedeelde gegevens ontoereikend zijn voor het opstellen van het bedoelde advies, kan het Comité de aanvrager verzoeken binnen een bepaalde termijn aanvullende gegevens te verstrekken. Eerstgenoemde termijn wordt dan verlengd totdat de aanvullende inlichtingen zijn verstrekt. 4. Het Bureau zendt de aanvrager het advies toe. Binnen 15 dagen na de ontvangst van het ontwerp-advies kan de aanvrager het Bureau schriftelijk in kennis stellen van zijn voornemen beroep in te stellen. In dit geval brengt hij binnen een termijn van 60 dagen, te rekenen vanaf de ontvangst van het advies, een uitvoerige motivering van zijn beroep ter kennis van het Bureau. Binnen 60 dagen na de ontvangst van de motivering van het beroep onderzoekt het Comité of zijn advies moet worden herzien; de conclusies ten aanzien van het beroep worden aan het in lid 7 bedoelde verslag gehecht. 5. Het Bureau doet het definitieve advies van het Comité binnen 30 dagen na de goedkeuring ervan aan de Commissie en aan de aanvrager geworden. Het advies gaat vergezeld van een verslag waarin de beoordeling van de veiligheid van de substantie door het Comité wordt toegelicht en de redenen die aan de conclusies ten grondslag liggen, worden medegedeeld. 6. De Commissie werkt, rekening houdend met de bepalingen van het communautair recht, ontwerp-maatregelen uit en leidt de procedure van artikel 8 in. Het in artikel 8 bedoelde Comité past zijn reglement van orde aan met het oog op de taken die het krachtens deze verordening worden toebedeeld. " 4. Artikel 8, lid 1, wordt als volgt gelezen: "1. Wanneer de procedure van dit artikel moet worden gevolgd, wordt de Commissie bijgestaan door het Permanent comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik. " 5. Artikel 10, lid 1, wordt als volgt gelezen: "1. Wanneer de procedure van dit artikel moet wórden gevolgd, wordt de Commissie bijgestaan door het Permanent comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik. " 13 6. Artikel 12 wordt als volfct gelezen: "Artikel 12 Het Bureau maakt zo spoedig mogelijk na de wijziging van bijlage I, H, Hl, IQ bis of IV een samenvatting van de door het Comité uitgevoerde beoordeling van de veiligheid van de betrokken substanties bekend. Het stelt de bevoegde autoriteiten in kennis van de passende analysemethoden voor het opsporen van de residuen. Hierbij wordt de vertrouwelijke aard van door eigendomsrechten beschermde gegevens geëerbiedigd. " 7. In artikel 13 worden 4e woorden "in bijlage I of Hl" vervangen door "in bijlage I, m of m bis". 8. Artikel 14 wordt als volgt gelezen: "Artikel 14 ingang van 1 januari 1997 is het Met in de Gemeenschap verboden aan voedselproducerende dieren geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik toe te dienen die farmacologisch werkzame substanties bevatten welke niet in bijlage I, II of UI opgenomen zijn. substanties waarvan de aanwending in geneesmiddelen voor Voor de diergeneeskundig gebruik vóór de dag van de inwerkingtreding van deze verordening was toegestaan en met betrekking waartoe vóór 1 januari 1996 bij de Commissie of bij het Bureau een dossier met aanvraag tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen was ingediend, wordt de in de vorige alinea genoemde termijn verlengd tot 1 januari 1999. Binnen een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de vaststelling van deze verordening, maakt het Bureau de lijst van deze substanties bekend. Met ingang van 1 januari 1997 staan de Lid-Staten niet meer toe dat voor menselijke consumptie bestemde levensmiddelen afkomstig zijn van dieren die aan klinische proeven werden onderworpen, tenzij de betrokken substantie is opgenomen in bijlage m bis. " Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1997. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elkeLid-Staat. Gedaante , Voor de Raad De Voorzitter h ISSN 0254-1513 COM(96) 584 def. DOCUMENTEN NL 03 15 05 10 Catalogusnummer : CB-CO-96-581-NL-C ISBN 92-78-11560-6 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


title: Verordnung (EG) Nr. 2254/96 des Rates vom 19. November 1996 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 1101/89 über die Strukturbereinigung in der Binnenschiffahrt

eurovoc_concepts:
development plan
fund (EU)
industrial restructuring
inland waterway fleet
inland waterway shipping
vessel


title: Berichtigung der Verordnung (EG) Nr. 3060/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 über die Einfuhrregelung für bestimmte Textilwaren mit Ursprung in Taiwan (Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften Nr. L 326 vom 30. Dezember 1995)


title: Directiva 96/75/CE del Consejo de 19 de noviembre de 1996 relativa a los sistemas de fletamentos y de fijación de precios en el sector de los transportes nacionales e internacionales de mercancías por vía navegable en la Comunidad


title: Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) modifying Regulation (EC) No 1823/96 opening and providing for the administration of autonomous Community tariff quotas for certain fishery products (second series 1996)

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 19. 11. 1996 COM(96)587 final Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC> modifying Regulation (EC) No 1823/96 opening and providing for the administration of autonomous Community tariff quotas for certain fishery products (second series 1996) (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM Following request made by a Member State, the Commission services conducted a study of the possibilities for modifying Regulation (EC) No 1823/96 opening and providing a community tariff quota for herrings. In order to protect Community industry and to promote herring processing in the Community, tariff quota 09. 2788 opened by Regulation (EC) No 1823/96, totally excluding processed herrings, includes sides of herrings. It is, therefore, necessary to include in Regulation (EC) No 1823/96 the production operation of sides of herrings to allow it to benefit from the herrings tariff quota. This is the purpose of the attached proposal. SL Proposal for COUNCIL REGULATION (EC) modifying Regulation (EC) No 1823/96 opening and providing for the administration of autonomous Community tariff quotas for certain fishery products (second scries 1996) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 28, thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Whereas, by Regulation (EC) N° 1823/961, the Council opened autonomous tariff quotas for herrings (09 2788); Whereas it is necessary, to include in Regulation 1823/96 the processing operation of side of herring as a operation covered by end use allowing it to benefit from the tariff quota for herring; HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article J In Regulation 1823/96, 2nd indent of (b) in place of : " - cutting (excluding filleting or cutting of frozen blocks), replace : - cutting (excluding filleting for the production of sides or the cutting of frozen blocks), Article 2 This Regulation shall enter into force on the 7th day following that of its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels For the Council The President 1 OJNoL241,of21. 9. 1996,p. 13. 3 FINANCIAL RECORD 1. 2. 3. 4. 5. 6. Budget line concerned : Chap. 12 Art. 120 Legal basis : Art. 28 of the Treaty Title of the tariff measure concerned : Proposal for Council Regulation (EC) modifying Regulation (EC) No 1823/96 opening and providing for the administration of autonomous Community tariff quotas for certain fishery products. Objective : to include in Regulation No 1823/96 the production operation for herring sides as a operation covered by end use allowing it to benefit for the tariff quota for herrings. Method of calculation: The proposed modification has no impact on the supplementary calculations. Fight against fraud: Provisions on the management of these tariff quotas include the measures necessary for preventing frauds and irregularities and protecting against them. <y ISSN 0254-1475 COM(96) 587 final DOCUMENTS EN 02 03 01 Catalogue number : CB-CO-96-585-EN-C ISBN 92-78-11583-5 Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg €~


title: Richtlinie 96/75/EG des Rates vom 19. November 1996 über die Einzelheiten der Befrachtung und der Frachtratenbildung im innerstaatlichen und grenzüberschreitenden Binnenschiffsgüterverkehr in der Gemeinschaft


title: 1996 m. lapkričio 19 d. Tarybos direktyva 96/75/EB dėl frachtavimo ir kainodaros nacionaliniame ir tarptautiniame Bendrijos vidaus vandens kelių transporte

formats: html pdf print

text: 508 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/2 t. 31996L0075 L 304/12 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1996 11 27 TARYBOS DIREKTYVA 96/75/EB 1996 m. lapkričio 19 d. dėl frachtavimo ir kainodaros nacionaliniame ir tarptautiniame Bendrijos vidaus vandens kelių transporte EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdama į Europos Bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 75 straipsnį, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą (1), atsižvelgdama į Ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuo- monę (2), laikydamasi Sutarties 189c straipsnyje nustatytos tvarkos (3), kadangi didėjančios kelių ir geležinkelių apkrovimo, eismo sau- gos, aplinkos, energijos taupymo ir piliečių gyvenimo kokybės problemos reikalauja dėl visuomenės interesų labiau plėtoti ir geriau išnaudoti vidaus vandens kelių transporto galimybes, ypač gerinant jo konkurencingumą; kadangi nacionalinių įstatymų dėl vidaus vandens kelių trans- porto komercinio eksploatavimo sistemų skirtumai neleidžia šiame sektoriuje sklandžiai veikti vidaus rinkai; kadangi dėl to pagal 1994 m. spalio 24 d. Tarybos rezoliuciją dėl vidaus van- dens kelių transporto struktūrinio tobulinimo (4) Bendrijos lygiu reikėtų pradėti taikyti bendras nuostatas visai vidaus van- dens kelių rinkai; kadangi tam, kad vidaus rinka veiktų sklandžiai, būtų užtikrin- tas didesnis komercinis lankstumas ir laisva frachtavimo bei kainodaros sistema, vidaus vandens kelių transporte reikia rota- ciniu pagrindu organizuoti frachtavimą; kadangi tuo tikslu būtina numatyti pereinamąjį laikotarpį, per kurį rotacinės sistemos taikymas būtų laipsniškai ribojamas, kad vežėjai galėtų prisitaikyti prie laisvos rinkos sąlygų ir atitin- kamais atvejais sudarytų verslo grupes, geriau pritaikytas krovi- nių siuntėjų logistiniams poreikiams; kadangi pagal subsidiarumo principą yra būtina ir pakankama Bendrijos lygiu nustatyti bendrą rinkos laipsniško liberaliza- vimo tvarkaraštį, valstybėms narėms paliekant atsakomybę šį liberalizavimą įgyvendinti; rimtų sutrikimų atvejais kadangi būtina patvirtinti nuostatas, kurios šioje transporto rinkoje atitinkamų veiksmų; kadangi turėtų būti suteiktos galios imtis atitinkamų veiksmų patariamajam komitetui nusta- tyta tvarka, tuo tikslu Komisijai leistų imtis PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: 1 straipsnis Šioje direktyvoje: a) skirstomi klientų užsakymai „rotacinė frachtavimo sistema“ – sistema, pagal kurią užsa- kymų biržoje transporto paslaugoms iš anksto nustatytomis kainomis ir žinomomis sąlygomis, laikantis sekos, kuria laivai po jų iškrovimo gali tokias paslaugas atlikti. Vežėjams jų užsiregistravimo rotaci- niame sąraše seka siūloma pasirinkti siūlomą krovinį. Tie, kurie nepasirenka jokio krovinio, rotaciniame sąraše vis tiek išlaiko savo vietą; b) „vežėjas“ – vieno ar kelių vidaus vandenų laivų savininkas ar operatorius; c) „kompetentinga institucija“ – valstybės narės paskirta insti- tucija rotacinei frachtavimo sistemai valdyti ir organizuoti; (1) OL C 318, 1995 11 29, p. 8. (2) OL C 39, 1996 2 12, p. 96. (3) 1996 m. vasario 13 d. Europos Parlamento nuomonė (OL C 65, 1996 3 4), 1996 m. birželio 27 d. bendroji Tarybos pozicija (OL C 264, 1996 9 11) ir 1996 m. rugsėjo 17 d. Europos Parlamento sprendimas (OL C 320, 1996 6 28). (4) OL C 309, 1994 11 5, p. 5. d) „didelis rinkos sutrikimas“ – ilgalaikė padėtis, kai atsiranda specifinės vidaus vandens kelių transporto rinkos proble- mos, dėl kurių pasiūla gali smarkiai viršyti paklausą, ir kuri kelia grėsmę daugelio vidaus vandens kelių vežėjų finansi- niam stabilumui bei išlikimui, jei trumpalaikės ir vidutinės trukmės rinkos prognozės nerodo didelio ir pastovaus gerė- jimo. 07/2 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 509 2 straipsnis 6 straipsnis Bendrijos nacionalinio ir tarptautinio vidaus vandens kelių transporto srityje sutartys tarp šalių sudaromos laisvai ir laisvai deramasi dėl kainų. 3 straipsnis Nepaisant 2 straipsnio nuostatų, valstybės narės pereinamuoju laikotarpiu iki 2000 m. sausio 1 d. gali ir toliau taikyti mažiau- sių privalomųjų tarifų sistemą ir rotacines frachtavimo siste- mas, jei: — laikomasi 4, 5 ir 6 straipsniuose nustatytų sąlygų ir — taikomos rotacinė ir kainodaros sistemos yra tomis pačio- laisvai prieinamos visų valstybių narių sąlygomis mis vežėjams. Per dvejus metus nuo šios direktyvos įsigaliojimo valstybės narės, dalyvaujančios rotacinėse frachtavimo sistemose, imasi būtinų priemonių, kad krovinių siuntėjai galėtų laisvai pasi- rinkti iš trijų rūšių sutarčių, t. y. : — sutarčių, sudarytų laiko pagrindu, įskaitant nuomos sutar- tis, kai vežėjas už tam tikrą pinigų sumą per dieną vieną ar kelis laivus bei įgulą tam tikrą konkretų laiką leidžia nau- doti išskirtinai vienam klientui jo kroviniams gabenti. Šalys sutartis sudaro laisvai, — sutarčių, sudarytų tonažo pagrindu, kai vežėjas tam tikrą sutartyje nustatytą laiką už užmokestį pagal vienai krovinių tonai nustatytus įkainius įsipareigoja gabenti tam tikrą tonažą krovinių. Šalys sutartis sudaro laisvai; siuntos, dėl kurių susitariama, turi būti didelės, 4 straipsnis — sutarčių vienkartinėms ar daugkartinėms kelionėms. 3 straipsnyje nurodytu pereinamuoju laikotarpiu tokios rota- cinės frachtavimo sistemos netaikomos šiems kroviniams: 7 straipsnis a) naftai ir dujoms, skystiems ir biriems kroviniams, specia- liems, pavyzdžiui, sunkiems ir nedalomiems kroviniams, konteinerių pervežimui, pervežimams uosto teritorijoje, bet kokiam vežimui savo sąskaita ir bet kokioms pervežimo operacijoms, kurioms netaikoma rotacinė frachtavimo sis- tema; b) kroviniams, kuriems tokia sistema negali būti veiksmingai taikoma, ypač: Jei vidaus vandens kelių transporto rinkoje pastebimas 1. rimtas sutrikimas, Komisija kurios nors valstybės narės prašymu, nepažeisdama 1989 m. balandžio 27 d. Tarybos reglamento (EEB) Nr. 1101/89 dėl vidaus vandens kelių trans- porto struktūrinio tobulinimo (1) nuostatų, gali imtis tinkamų priemonių, ypač priemonių, kad toje rinkoje daugiau nebūtų didinami siūlomo transporto pajėgumai. Sprendimas priimamas 8 straipsnio 2 dalyje nustatyta tvarka. — transportui, kuriam reikia specialios krovinius tvarkan- čios įrangos, 2. Jei kuri nors valstybė narė prašo imtis tinkamų priemo- nių, sprendimas priimamas per tris mėnesius nuo prašymo gavimo dienos. — kombinuotam transportui, būtent intermodaliniam transportui, kai maršrutas eina daugiausia vandens keliais, bet pradinė (arba) galinė atkarpa (kuo trum- pesnė) eina keliais ar geležinkeliu. 3. Kartu su prašymu imtis tinkamų priemonių, valstybė narė pateikia visą informaciją, būtiną ekonominei padėčiai tame sektoriuje įvertinti, ypač: 5 straipsnis — įvairių transporto tipų vidutines sąnaudas ir kainas, 3 straipsnyje nurodytu pereinamuoju laikotarpiu valstybės narės imasi būtinų priemonių kuo būtų kuo labiau padidintas rotacinių frachtavimo sistemų lankstumas, ypač: — suteikdamos laivų operatoriams ir savininkams galimybę t. y. kelioms sudaryti sutartis daugkartinėms kelionėms, kelionėms iš eilės tuo pačiu laivu, — triumų išnaudojimo procentą, — paklausos prognozę. Šią informaciją galima naudoti tik statistiniais tikslais. Jos nega- lima naudoti mokesčių tikslais ir perduoti trečiosioms šalims. — numatydamos, kad tuo atveju, jei vienkartinėms ar daug- kartinėms kelionėms, pasiūlytoms du kartus iš eilės pagal jos rotacinę frachtavimo sistemą, nesurandama vykdytojų, išbraukiamos iš tos sistemos ir dėl jų deramasi laisvai. (1) OL L 116, 1989 4 28, p. 25. Reglamentas su paskutiniais pakeiti- mais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 2254/96 (OL L 304, 1996 11 27, p. 1). 510 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 07/2 t. Apie pagal šį straipsnį priimtus sprendimus, kurie neap- 4. ima visos rinkos sutrikimo trukmės, nedelsiant pranešama vals- tybėms narėms. Valstybės narės, priimdamos šias priemones, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skel- biant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. 8 straipsnis Komisijai padeda Direktyva 91/672/EEB (1) 1. Komitetas. įsteigtas Komisijos atstovas pateikia Komitetui priemonių, kurių 2. turi būti imtasi, projektą. Komitetas savo nuomonę dėl pro- jekto pareiškia, jei būtina, balsuodamas per tokį laiką, kurį nus- tato pirmininkas atsižvelgdamas į klausimo skubumą. Nuomonė užprotokoluojama; be to, kiekviena valstybė narė turi teisę prašyti, kad jos pozicija būtų užprotokoluota atskirai. Komisija kiek įmanoma atidžiau atsižvelgia į Komiteto nuo- monę. Ji praneša Komitetui, kaip yra atsižvelgta į jo nuomonę. 9 straipsnis 1. Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsigalioję iki 1997 m. sausio 1 d. , įgyvendina šią direk- tyvą. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai. 3. Valstybės narės nedelsdamos pateikia Komisijai šios direk- tyvos taikymo srityje priimtų nacionalinės teisės aktų nuostatų tekstus. 10 straipsnis Ši direktyva įsigalioja trečią dieną po jos paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. 11 straipsnis Ši direktyva skirta valstybėms narėms. Priimta Briuselyje, 1996 m. lapkričio 19 d. Tarybos vardu Pirmininkas H. COVENEY (1) OL L 373, 1991 12 31, p. 29. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais 1994 m. Stojimo aktu


eurovoc_concepts:
European Environment Agency
air quality
data collection
environmental monitoring
exchange of information

text: KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN •it a Brüssel, den 19. 11. 1996 KOM(96) 534 endg 94/0194 (SYN) Überprüfter Vorschlag für eine ENTSCHEIDUNG DES RATES zur Schaffung eines Austausches von Informationen und Daten aus den Netzen und Einzelstationen zur Messung der Luftverschmutzung in den Mitgliedstaaten (gemäß Artikel 189 c, Buchstabe d) des EG-Vertrages von der Kommission vorgelegt) BEGRÜNDUNG Die Kommission verabschiedete am 7. September 1994 den Vorschlag für eine Entscheidung des Rates zur Schaffung eines Austausches von Informationen und Daten aus den Netzen und Einzelstationen zur Messung der Luftverschmutzung in den Mit- gliedstaaten1. Der Wirtschafts- und Sozialausschuß gab am 22. Februar 1995 seine Stellungnahme dazu ab2. Das Parlament gab am 16. Juni 1995 in erster Lesung seine Stellungnahme ab3. Am 29. November 1995 verabschiedete die Kommission gemäß Artikel 189 a Absatz 2 EG-Vertrag einen geänderten Vorschlag. In diesem Vorschlag wurden 10 der 11 Änderungsvorschläge des Parlaments vollständig, im Grundsatz übernommen4. teilweise bzw. Am 26. Februar 1996 verabschiedete der Rat einen gemeinsamen Standpunkt zu dem geänderten Vorschlag der Kommission5. Das Parlament hat am 18. September 1996 den gemeinsamen Standpunkt des Rates in zweiter Lesung geprüft und nahm ihn vorbehaltlich von 4 Änderungen an6. Die Kommission hat die vom Parlament in zweiter Lesung vorgeschlagenen Änderungen geprüft und sie im überprüften Vorschlag übernommen. Änderung 1 Diese Änderung betrifft den Titel der Entscheidung, der vereinfacht werden soll: die vorgeschlagene Bezeichnung gibt die Zielsetzung der Entscheidung wieder und ist einfacher. Der Änderungsvorschlag wird daher angenommen. Änderungen 2 und 3 Gemäß diesen Änderungen soll vorgesehen werden, daß die im Rahmen der Entscheidung erfaßten Daten auf Anforderung der Öffentlichkeit zur Verfügung gestellt werden müssen. ABl. Nr. C 281 vom 7. 10. 1994. ABl. Nr. C 110 vom 2. 5. 1995. ABl. Nr. C 166 vom 3. 7. 1995, S. 177. ABl. Nr. C 30 vom 3. 2. 1996, S. 8. ABl. Nr. C 219 vom 27. 7. 1996, S. 1. Protokoll der Sitzung vom 18. 9. 1996, Dokument PE252. 049, Teil 2, S. 3-4. Dies ist im Sinne der von der Kommission verfolgten Grundsätze in bezug auf die Transparenz und den Zugang der Öffentlichkeit zu Informationen. Um jedoch kein komplexes und teures System aufbauen zu müssen, möchte die Kommission dazu bereits vorhandene Instrumente nutzen. Aus diesem Grund ist sie der Meinung, daß das von der Europäischen Umweltagentur zur Verbreitung von Informationen entwickelte Netz sowie die in und von den Mitgliedstaaten selbst entwickelten Informationssysteme eingesetzt werden sollten. Änderung 4 Diese Änderung sieht vor, daß die Kommission einen Bericht mit einer Zusammenfassung der erfaßten Daten und den Grundtendenzen der Luftqualität in Europa verfassen soll. Die Notwendigkeit und Zweckdienlichkeit einer solchen Veröffentlichung ist im Hinblick auf die Information der Öffentlichkeit und auf ein besseres Verständnis der Probleme auf diesem Gebiet gerechtfertigt. Aus diesem Grund wird die Änderung angenommen. Überprüfter Vorschlag für eine ENTSCHEIDUNG PES RATES zur Schaffung eines Austausches von Informationen und Daten aus den Netzen und Einzelstationen zur Messung der Luftverschmutzung in den Mitgliedstaaten Ursprüngliche Fassung Geänderte Fassung Änderung 1 IM Vorschlag für eine Entscheidung des Rates Vorschlag für eine Entscheidung des Ra tes zur Schaffung eines Austausches von Informationen und Daten aus den Netzen und Einzelgtationen zur Messung der den Mit Luftverschmutzung gliedstaaten in zu Messungen und zum Informa tionsaustausch auf dem Gebiet der Luft verschmutzung Änderung 2 Artikel 4 Absatz 3 (3) Spätestens sechs Monate nach Inkrafttreten dieser Entscheidung stellt die Kommission den Mitgliedstaaten die vorhandene Datenbank mit den von ihren Dienststellen zu dem betreffenden Thema bereits erfaßten Informationen sowie die zu ihrer Nutzung und Aktualisierung notwendigen Programme zur Verfugung. Die Mitgliedstaaten korrigieren, ändern und/oder ergänzen diese Informationen. Die aktualisierten Dateien sind der Kommission im zweiten Jahr nach dem dieser Entscheidung, Inkrafttreten spätestens zum 1. Oktober, zuzusenden. (3) Spätestens sechs Monate nach Inkrafttreten dieser Entscheidung stellt die Kommission den Mitgliedstaaten die vorhandene Datenbank mit den von ihren Dienststellen zu dem betreffenden Thema bereits erfaßten Informationen sowie die zu ihrer Nutzung und Aktualisierung notwendigen Programme zur Verfügung. Die Mitgliedstaaten korrigieren, ändern und/oder ergänzen diese Informationen. Die aktualisierten Dateien sind der Kommission im zweiten Jahr nach dem dieser Entscheidung, Inkrafttreten spätestens zum 1. Oktober, zuzusenden. Diese Daten stehen der Öffentlichkeit über der Europäische Umweltagentur auf Internet zur Verfugung. Sie können ferner bei der Agentur oder bei den Mitgliedstaaten angefordert werden, Informationssystem das Änderung 3 Artikel 5 Absatz 6 (6) Die Kommission nimmt die über mittelten Daten in ihre Datenbank auf und arbeitet jedes Jahr einen technischen (6) Die Kommission nimmt die über mittelten Daten in ihre Datenbank auf und arbeitet jedes Jahr einen technischen Bericht über die erfaßten Informationen aus; die aktualisierte Fassung der Datenbank "Ergebnisse" verteilt sie an die Mitgliedstaaten. Nur validierte Daten werden dem Bericht zugrunde gelegt. Bericht über die erfaßten Informationen aus; die aktualisierte Fassung der Datenbank "Ergebnisse" verteilt sie an die Mitgliedstaaten. Diese Daten stehen der Öffentlichkeit Über das der Europäische Umweltagentur auf Infrynet zur Verfügung, Sie kftnnea fieroer bei der Agentur angefordert werden. Nur validierte Daten dürfen ZUgËflgliçh gemacht oder mitgeteilt bzw. im Bericht aufgeführt werden. Informationssystem Änderung 4 Artikel 5 Absatz 6a (neu) Die Kommission arbeitet ferner einen allgemeinen Bericht für die breite Öffentlichkeit aus, in dem die erfaßten Daten die Grundtendenzen der Luftqualität in der Europäischen Union aufgezeigt werden. zusammengefaßt und ISSN 0254-1467 KOM(96) 534 endg. DOKUMENTE DE 14 15 Katalognummer : CB-CO-96-539-DE-C ISBN 92-78-10629-1 Amt für amtliche Veröffentlichungen der Europäischen Gemeinschaften L-2985 Luxemburg >