title: Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat - (ter vervanging van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad)

eurovoc_concepts:
competition
liberalisation of the market
telecommunications
telephone
transmission network

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 04. 11. 1996 COM(96)419 del'. 96/ 0226(COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat (ter vervanging van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad) (door de Commissie ingediend) Inhoud Samenvatting Toelichting 1. Inleiding 2. Achtergrond 3. Universele telecommunicatiedienst in de Europese Unie 4. Doelstellingen van de herziening van Richtlijn 95/62/EG 5. Betrokken entiteiten 6. Samenvatting van de inhoud van de voorgestelde richtlijn 7. Overlegprocedure 8. Conclusie 6 7 7 8 9 12 14 17 19 19 Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en De Raad inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat 20 Hoofdstuk I. - Toepassingsgebied, doelstelling en definities Artikel 1 Toepassingsgebied en doelstelling Artikel 2 Definities 28 28 29 Hoofdstuk II. - Levering van een gedefinieerd pakket van telecommunicatiediensten^ 1 Artikel 3 Omvang van de universele telecommunicatiedienst Artikel 4 Betaalbaarheid 31 31 Artikel 5 Beschikbaarstelling van netwerkaansluitingen en toegang tot telefoondiensten32 Artikel 6 Gidsdiensten Artikel 7 Openbare betaaltelefoons Artikel 8 Specifieke maatregelen ten behoeve van gehandicapte gebruikers en gebruikers met bijzondere behoeften 33 34 3 5 HoofdstukIII. -Algemene voorschriften inzake vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten Artikel 9 Aansluiting van eindapparatuur en netwerkgebruik Artikel 10 Contracten Artikel 11 Bekendmaking van en toegang tot informatie Artikel 12 Kwaliteit van de dienst Artikel 13 Gebruiks- en toegangsvoorwaarden en essentiële eisen Hoofdstuk IV. - Specifieke voorschriften inzake openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten 36 36 37 38 39 41 45 Artikel 14 Gespecificeerde facturen, toonkiezen en selectieve nummerblokkering 45 Artikel 15 Beschikbaarstelling van aanvullende faciliteiten Artikel 16 Bijzondere netwerktoegang Artikel 17 Tariefbeginselen Artikel 18Kostentoerekeningsbeginselen Artikel 19 Kortingen en andere bijzondere tariefregelingen 46 47 49 50 52 Artikel 20 Specificaties voor de netwerktoegang, met inbegrip van de contactdoos 53 Artikel 21 Wanbetaling Artikel 22 Voorwaarden voor het beëindigen van een dienst Artikel 23 Afwijking van de bekendgemaakte voorwaarden 53 54 55 Hoofdstuk V. - Procedurevoorschriften Artikel 24 Overleg Artikel 25 Aanmelding en verslaglegging 55 55 56 Artikel 26 Minnelijke procedure en beslechting van geschillen op nationaal niveau 57 Artikel 27 Opschorting van bepaalde verplichtingen Artikel 28 Technische aanpassingen Artikel 29 Procedure van het raadgevend comité Artikel 3 0 Herziening Artikel 31 Omzetting Artikel 32 Intrekking van Richtlijn 95/62/EG Artikel 33 Inwerkingtreding Artikel 34 Adressaten Bijlagen 59 60 60 61 62 62 63 63 Bijlage I Beschrijving van faciliteiten overeenkomstig de artikelen 14 en 15 64 Bijlage II Lijst van onderwerpen waarover overeenkomstig artikel 11 informatie moet worden gepubliceerd 67 Bijlage Dl Leveringstermijn en indicatoren voor de kwaliteit van de dienst, definities en meetmethoden overeenkomstig de bepalingen van artikel 12 Bijlage IV Tijdschema als bedoeld in artikel 33 Bijlage V Vergelijkingstabel Notitie over de te verwachten effecten 71 73 74 76 4 -5 SAMENVATTING Deze richtlijn dient tot herziening en vervanging van de huidige richtlijn inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) op spraaktelefonie, Richtlijn 95/62/EG, ten einde rekening te houden met de aanstaande liberalisering van de telecommunicatiemarkt op 1 januari 1998 en garanties te bieden ten aanzien van de beschikbaarheid van een gedefinieerde universele telecommunicatiedienst in de Europese Unie. Het Europees Parlement en de Raad hebben zichzelf ertoe verbonden om vóór 1 januari 1998 op basis van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel een besluit te nemen over de herziening van de huidige richtlijn - zie artikel 32, lid 1. Dit voorstel voor een herziene richtlijn geeft een beschrijving van de samenstelling van de universele telecommunicatiedienst waartoe alle gebruikers in de EU toegang moeten hebben en verlangt van de Lid-Staten dat zij ervoor zorgen dat deze dienst betaalbaar is, gelet op de nationale situatie. De richtlijn definieert tevens de geharmoniseerde voorwaarden voor de levering van faciliteiten van het vaste openbare telefoonnetwerk en van openbaar toegankelijke telefoondiensten in de Europese Unie. De herziene richtlijn maakt deel uit van het regelgevingskader voor de telecommunicatiesector dat wordt ingevoerd met het oog op het open en door concurrentie gekenmerkte marktklimaat van na 1998. TOELICHTING 1. Inleiding In de ontluikende informatiemaatschappij zijn steeds meer mensen - zowel thuis als op het werk - afhankelijk van moderne communicatiemiddelen. Communicatie en interactie per telefoon, fax, elektronische post of elektronische media zijn van cruciaal en doorslaggevend belang voor elke burger en onderneming. De telecommunicatiesector is een gebied waarop duizelingwekkende innovaties en razendsnelle technologische ontwikkelingen plaatsvinden. Het is ook een gebied dat bepalend is voor de concurrentiepositie van de Europese economie in het algemeen. Afgezien van het toenemend belang van data- en faxcommunicatie voor het bedrijfsleven, de spectaculaire groei van het Internet en de mogelijkheden van de nieuwe informatiediensten, blijft de telefoondienst het belangrijkste communicatiemiddel, zowel vanuit een economisch als vanuit een maatschappehjk standpunt gezien. Gelet op de liberalisering van de openbare telefoonnetwerken en -diensten met ingang van 1 januari 19981 is het essentieel dat na die datum keuze, kwaliteit en optimale tarieven voor de telefoondiensten gegarandeerd zijn, zowel voor de zakelijke als voor de privé-gebruiker. 1 Zie Richtlijn 96/19/EG van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB nr. L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13. 2. Achtergrond In de telecommunicatiesector volgt de Europese Unie (EU) een uitgebalanceerd beleid van liberalisering en harmonisatie op basis van een richtlijn van de Commissie van 1990 inzake telecommunicatiediensten2 en een richtlijn van de Raad inzake Open Network Provision3, die tegelijkertijd werden vastgesteld. In een resolutie van de Raad van 22 juli 19934, waarin 1 januari 1998 werd aangewezen als datum voor de liberalisering van de telecommunicatiediensten (met een overgangsperiode voor bepaalde Lid-Staten), werden de volgende hoofddoelstellingen van het telecommunicatiebeleid van de Gemeenschap geformuleerd: i) de aanneming van voorstellen voor regelgeving op het gebied van ONP [i. e. het toenmalig ontwerp voor een ONP-richtlijn voor spraaktelefonie]; ii) de aanpassing, in het licht van verdere liberalisering, van de ONP-beginselen met betrekking tot de betrokken entiteiten en aspecten zoals universele dienstverlening, interconnectie en toegangsvergoedingen. Institutionele problemen in verband met de datum van inwerkingtreding van het huidige Verdrag betreffende de Europese Unie in november 1993 hebben tot vertraging geleid bij de goedkeuring van de ONP-spraaktelefonierichtlijn, met als gevolg dat de definitieve goedkeuring door het EP en de Raad pas in december 19955 heeft plaatsgevonden. 2 3 4 5 Richtlijn 90/388/EEG, PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10. Richtlijn 90/387/EEG van de Raad, PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1. PB nr. C 213 van 6. 8. 1993, blz. 1. Richtlijn 95/62/EG inzake de toepassing van "OpenNetwork Provision" (ONP) op spraaktelefonie (de richtlijn "Spraaktelefonie"), PB nr. L 321 van 30. 12. 1995, blz. 6. Overeenkomstig punt ii) wordt de richtlijn nu aangepast met het oog op de volledige liberalisering van de openbare telecommunicatienetwerken en de spraaktelefoondiensten met ingang van 1 januari 1998. Tegelijkertijd is uit de nog lopende discussie over de universele dienst al duidelijk naar voren gekomen dat een aantal bepalingen van de richtlijn moet worden aangescherpt ten einde beter rekening te houden met de belangen van de gebruiker. Het Europees Parlement en de Raad hebben zich ertoe verplicht de huidige richtlijn te herzien, luidens artikel 32, lid 1, van Richtlijn 95/62/EG "op basis van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel". 3. Universele telecommunicatiedienst in de Europese Unie Sinds de Commissie voor het eerst met voorstellen kwam voor een volledige liberalisering van de telecommunicatiesector in oktober 1992, vormt de universele dienst in de telecommunicatiesector het voorwerp van continu overleg en voortdurende besprekingen. In het licht van de politieke akkoorden van 1993 en 1994 naar aanleiding van de "Stand van zaken in de telecommunicatiesector" van 19926, waarmee steun werd gegeven aan de volledige liberalisering van de sector, hebben de Raad7, het Europees Parlement8, het Economisch en Sociaal Comité9 en het Comité van de Regio's10 6 Mededeling van de Commissie betreffende het overleg over het overzicht van de situatie in de sector telecommunicatiediensten, COM (93) 159. 7 8 Resolutie 94/C 48 van de Raad van 8 februari 1995 over beginselen voor de universele dienstverlening in de telecommunicatiesector, PB nr. C 48 van 16. 2. 1994, en Resolutie 95/C258 van de Raad van 18 september 1995 over de ontwikkeling van het toekomstig regelgevingskader voor de telecommunicatie, PB C 258 van 3. 10. 1995. Resolutie van het Europees Parlement van 19 mei 1995 over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel H, A4-0111/95, PBnr. C 151 van 19. 6. 1995. ingezien dat liberalisering hand in hand dient te gaan met de invoering van een geharmoniseerd regelgevingskader dat de levering van de universele dienst moet waarborgen. Het Europees Parlement wees met nadruk op "de centrale rol van de beginselen van de universele dienst ten einde te zorgen voor complementariteit van economische en sociale doelstellingen. en het evenwicht tussen liberalisering en de behoefte aan betaalbare basisdiensten voor alle gebruikers", terwijl de Raad de universele dienst definieerde als "de toegang voor alle gebruikers tot een omschreven minimumdienst van een gespecificeerde kwaliteit tegen een - in het licht van de specifieke nationale omstandigheden - betaalbare prijs". Bij het openbaar overleg in 1995 over het Groenboek van de Commissie over de liberalisering van de telecommunicatie-infrastructuur11 spitste de discussie over de universele dienst zich toe op de omvang, kostenberekening en financiering en op basis van de uitkomst van deze discussie ging de Commissie in haar voorstel voor een richtlijn van het EP en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) betreft12, specifiek op deze kwesties in. 9 Advies van het Economische en Sociaal Comité over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie- infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel H, PB nr. C 301 van 13. 11. 1995. 10 Advies van het Comité van de Regio' s over de mededeling van de Commissie "Europa op weg naar de informatiemaatschappij: een actieplan", CdR 21/95 ESP/ET/AG/ym en CdR 21/95, Aanhangsel, D/BAN/JKB/NF/as. 11 Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel H, COM (94) 682 van 25. 1. 1995. 12 COM (95) 379, PB nr. C 313 van 24. 11. 1995, blz. 7. 10 In de mededeling van de Commissie over de universele dienst in de telecommunicatiesector13 wordt verslag gedaan van een inventarisatie van het niveau en de kwaliteit van de dienstverlening in de Lid-Staten en van een openbare discussie over aspecten van de universele dienstverlening die in het najaar van 1995 heeft plaatsgevonden. In de mededeling wordt erop gewezen dat het huidige concept van de universele dienst, zoals dat in de ONP-spraaktelefonierichtlijn is geformuleerd, neerkomt op de verplichting om toegang te bieden tot het vaste openbare telefoonnet en een betaalbare telefoondienst te leveren aan alle gebruikers die daartoe een redelijk verzoek indienen. Vervolgens worden gebieden genoemd waarop de Spraaktelefonierichtlijn kan worden aangescherpt om beter in te spelen op de behoefte ten aanzien van een universele dienst in een geliberaliseerd klimaat. In de voorgestelde aanpassing van de ONP-spraaktelefonierichtlijn zijn deze wijzigingen verwerkt. De richtlijn geldt niet voor mobiele telefoonnetwerken en. diensten Universele dienst en marktkrachten De telefoondienst wordt dermate belangrijk geacht voor het maatschappelijke en economische leven in de Gemeenschap dat het wenselijk is een "vangnet" in regelgeving in te bouwen, dat moet garanderen dat alle gebruikers kunnen blijven beschikken over een goede basistelefoondienst tegen een betaalbare prijs. Het eventueel falen van het marktmechanisme wordt als een belangrijk probleem beschouwd dat niet mag voorkomen, gezien de ernstige consequenties die dit voor de gebruikers van de basistelefoondienst zou hebben. 13 COM (96) 73 van 13 maart 1996. 11 Het vangnet dat met deze richtlijn wordt gerealiseerd, verplicht de Lid-Staten ertoe ervoor te zorgen dat alle redelijke verzoeken om toegang tot het vaste openbare telecommunicatienet en de levering van een telefoondienst op een vaste locatie worden gehonoreerd. Overeenkomstig het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP)14, kunnen de kosten op nationaal niveau gezamenlijk met andere organisaties die openbare telecommunicatienetwerken en/of openbare spraaktelefoondiensten exploiteren, worden gedragen, als de universele dienst een aantoonbaar nettoverlies oplevert voor de exploitant. De universele dienst omvat geen verplichting om mobiele telefoondiensten aan te bieden. 4. Doelstellingen van de herziening van Richtlijn 95/62/EG Het doel van de herziene richtlijn is de bestaande spraaktelefonierichtlijn aan te passen aan een door concurrentie gekenmerkte markt waarop verschillende marktdeelnemers actief zijn en ervoor te zorgen dat de levering van een gedefinieerde universele telefoondienst in de EU gegarandeerd is. In de herziene richtlijn worden de telefoondiensten en geassocieerde faciliteiten genoemd die voor alle gebruikers openbaar toegankelijk moeten zijn; voorts garandeert zij dat alle gebruikers op verzoek op een vaste locatie toegang krijgen tot het vaste openbare telefoonnet15 ten behoeve van spraak-, data- of faxcommunicatie en over een 14 Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 34/96, door de Raad vastgesteld op 18 juni 1996, PB nr. C 220 van 29. 7. 1996, blz. 13. 15 In een geliberaliseerde omgeving bestaat "het openbare telefoonnet" in een Lid-Staat uit diverse met elkaar gekoppelde telecommunicatienetwerken die eigendom zijn van en beheerd worden door verschillende exploitanten. 12 basispakket van faciliteiten kunnen beschikken waaronder gespecificeerde nota's en toonkiezen. Bovendien wordt een mechanisme gedefinieerd waarmee de kwaliteit van de dienst kan worden bewaakt met behulp van een gemeenschappelijk reeks van parameters en meetmethoden. Waar nodig kunnen de nationale regelgevingsinstanties op nationaal niveau kwaliteitsdoelstellingen definiëren, waarvoor de resultaten moeten worden gepubliceerd. Bij een geliberaliseerde markt is kwaliteit een van de aspecten waarin concurrerende marktdeelnemers zich van elkaar kunnen onderscheiden en daarom wordt het niet wenselijk geacht alle deelnemers gestandaardiseerde kwaliteitsniveaus op te leggen. Niettemin wordt gedacht aan een procedure waarmee op EU-niveau minimumkwaliteitsdoelstellingen worden vastgelegd. De herziene richtlijn introduceert een nieuwe eis: de Lid-Staten moeten ervoor zorgen dat de telefoondienst, gelet op de nationale omstandigheden, betaalbaar blijft. Dit principe geldt als uitgangspunt naast dat van kostenoriëntering, dat tot het huidige proces van tariefherstructurering leidt. Het betaalbaarheidsprincipe moet ervoor zorgen dat de herstructurering van de tarieven in een tempo verloopt dat beter past bij de introductie van concurrentie, maar dat tegelijkertijd onaanvaardbaar scherpe prijsstijgingen voor de gebruikers voorkomt. In de richtlijn wordt voorts ook de nadruk gelegd op de rol van gerichte tariefregelingen als een beter middel om een betaalbare dienst voor iedereen te garanderen dan uniform lage tarieven. De herziene richtlijn verlangt van de Lid-Staten dat zij procedures invoeren voor overleg op nationaal niveau met de gebruikers, consumenten, leveranciers en fabrikanten over kwesties in verband met het niveau, de kwaliteit en de betaalbaarheid 13 van de universele dienst. De Commissie kan ook op Europees niveau dergelijke overlegprocedures in het leven roepen. In die Lid-Staten waarin overgangsperioden voor de liberalisering van de openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten gelden, worden de relevante bepalingen van Richtlijn 95/62/EG overeenkomstig het Gemeenschapsrecht gehandhaafd. 5. Betrokken entiteiten In haar herziene vorm kent de richtlijn drie soorten voorschriften: Hoofdstuk II bevat de voorschriften die gelden voor organisaties waaraan de Lid- Staten specifieke verplichtingen ten aanzien van de universele dienstverlening hebben opgelegd. Hoofdstuk III bevat de voorschriften die gelden voor alle organisaties die faciliteiten van het vaste openbare telefoonnet en/of openbare telefoondiensten aanbieden. Hoofdstuk IV bevat de voorschriften die gelden voor speciale categorieën van organisaties, waaronder: - organisaties die via het vaste openbare telefoonnet openbare telefoondiensten aanbieden; - organisaties die via het vaste openbare telefoonnet telefoondiensten leveren en die volgens de Lid-Staten een sterke marktpositie bekleden; - organisaties die gedurende een overgangsperiode overeenkomstig het Gemeenschapsrecht over bijzondere of uitsluitende rechten beschikken voor de 14 levering van faciliteiten van het vaste openbare telecommunicatienet of openbare spraaktelefoondiensten. Voorschriften inzake universele dienstverplichtingen Deze voorschriften hebben betrekking op drie gebieden: - beschikbaarstelling van een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet zoals in het voorgaande beschreven; - beschikbaarstelling van gidsen en gidsinformatiediensten; - beschikbaarstelling van openbare betaaltelefoons. De Lid-Staten moeten ervoor zorgen dat deze diensten voor een ieder beschikbaar zijn en mogen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel bepalen hoe deze doelstelling op nationaal niveau wordt bereikt. Als dergelijke verplichtingen voor een organisatie aantoonbare nettokosten met zich meebrengen, mogen de Lid-Staten toestaan dat de nettokosten met andere organisaties die openbare telecommunicatienetwerken en/of openbare spraaktelefoondiensten exploiteren worden gedeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst. De universele dienst moet evenwel niet zo worden opgezet dat de kosten van de universele dienst dubbel zo hoog uitvallen, d w z. voor de levering van een bepaald element van de universele dienst in een bepaald gebied mag slechts één organisatie steun ontvangen op basis van de financieringsregeling voor de universele dienst. Volgens het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie moet de kostprijsberekening door een onafhankelijke organisatie worden gecontroleerd en dienen de bijdragen van de overige marktdeelnemers te 15 worden bepaald overeenkomstig de principes van non-discriminatie, proportionaliteit en transparantie. Voorschriften voor alle leveranciers van netwerkfaciliteiten van het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten Voorschriften voor alle leveranciers van netwerkfaciliteiten van het vaste openbare telefoonnet en van openbare telefoondiensten betreffen de toegang tot de nummers van de nooddiensten, abonneecontracten, de publikatie van informatie over de aangeboden diensten, inclusief de tarieven en technische interfaces, en de beschikbaarstelling van statistische gegevens met betrekking tot de kwaliteit van de dienstverlening. Voorschriften voor specifieke categorieën van organisaties De voorschriften die in de huidige richtlijn zijn opgenomen ten aanzien van kostenoriëntering van de tarieven, en de invoering van specifieke kostentoerekeningssystemen zijn overgenomen in de herziene richtlijn, zij het dat de nationale regelgevingsinstantie deze voorschriften nu kunnen versoepelen zodra het concurrentiemechanisme zich zo heeft kunnen ontwikkelen dat het marktgebaseerde prijsstellingsmechanisme de beste garantie biedt voor lage eindgebruikerstarieven. De levering van bijzondere netwerktoegang is in overeenstemming met de verplichting van artikel 4, lid 2, van het voorstel voor de richtlijn inzake interconnectie en is in deze richtlijn gehandhaafd omdat het de gebruiker extra garanties biedt die niet in de interconnectierichtlijn zijn opgenomen. Voorschriften betreffende bepaalde faciliteiten (gespecificeerde facturen, selectieve nummerblokkering en toonkiezen), kortingsregelingen en wanbetaling gelden voor alle 16 organisaties die spraaktelefoondiensten via vaste openbare telefoonnetwerken aanbieden. Mobiele telefoondiensten De huidige richtlijn geldt niet voor mobiele telefoondiensten en de voorgestelde wijziging zal hier geen verandering in brengen. Op dit moment kan de markt voor mobiele diensten worden beschouwd als een markt die losstaat van de markt voor diensten via het vaste net, maar gezien de verwachte convergentie van vaste en mobiele telefoondiensten zullen de voorschriften voor mobiele diensten bij de herziening van de richtlijn vóór 31 december 1999 opnieuw worden bekeken. De afzonderlijke Lid-Staten kunnen intussen maatregelen treffen om de bescherming van de consument op nationaal niveau te verbeteren, bij voorbeeld door ervoor te zorgen dat de abonnees van mobiele telefonie toegang krijgen tot goedkope en laagdrempelige geschillenprocedures die vergelijkbaar zijn met die van deze richtlijn. 6. Samenvatting van de inhoud van de voorgestelde richtlijn De artikelen van Richtlijn 95/62/EG zijn in de volgende hoofdstukken verdeeld: Hoofdstuk I - Toepassingsgebied, doelstellingen en definities Hoofdstuk II - Levering van een gedefinieerd pakket van telecommunicatiediensten Hoofdstuk UI - Algemene voorschriften inzake openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten 17 Hoofdstuk IV - Specifieke voorschriften inzake vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten Hoofdstuk V - Procedurevoorschriften Een aantal bepalingen van Richtlijn 95/62/EG is versoepeld of geschrapt: - de bepalingen inzake interconnectie (voormalig artikel 11) en nummering (voormalig artikel 21), die worden vervangen door de voorgestelde richtlijn inzake interconnectie; - de bepalingen inzake technische normen (voormalig artikel 24) die onder Richtlijn 90/387/EG van de Raad zullen vallen, zodra deze is gewijzigd zoals is voorgesteld in Richtlijn 96/. /EG van het EP en de Raad [noggoed te keuren]; - de bepalingen inzake telefoonkaarten met vooruitbetaalde gesprekstijd (voormalig artikel 18]. Een aantal specifieke bepalingen in verband met de universele dienst is juist aangescherpt op verzoek van de gebruikers: - Er worden precieze data gegeven voor de beschikbaarheid van de faciliteiten van toonkiezen, gespecificeerde facturen en selectieve nummerblokkering. - De procedures met betrekking tot wanbetaling zijn verder ingevuld. - Een voorschrift wordt toegevoegd waarin staat dat gidsinformatiediensten beschikbaar moeten zijn. 18 7. Overlegprocedure Zoals al werd aangegeven in punt 3, heeft er uitvoerig overleg plaatsgevonden over de kwestie universele dienstverlening. De uitkomsten hiervan zijn samengevat in de mededeling van de Commissie over de universele dienst in de telecommunicatiesector van maart 1996. Bij de voorgestelde wijzigingen van de richtlijn is rekening gehouden met de standpunten die in die mededeling naar voren zijn gebracht. De vraag voor wie de ONP-verplichtingen in een door concurrentie gekenmerkte omgeving moeten gelden, is in het in januari 1995 gepubliceerde Groenboek over de infrastructuur en op de openbare hoorzittingen daarover aan de orde gekomen. Door specifieke verplichtingen op te leggen aan organisaties met een sterke marktpositie kan het regelgevingskader op dusdanige wijze worden toegepast dat rekening wordt gehouden met de mate van concurrentie op een bepaalde markt. Het EP en de Raad hebben hier bij overige ONP-richtlijnen al mee ingestemd. De herziening van de spraaktelefonierichtlijn is op 15 mei en 4 juni 1996 ter sprake gebracht op twee vergaderingen van het ONP-comité met de Commissie, de Lid- Staten en andere representatieve organisaties. 8. Conclusie De herziening van de ONP-spraaktelefonierichtlijn, Richtlijn 95/62/EG, gebeurt op verzoek van het EP en de Raad. Bij het voorstel is rekening gehouden met de liberalisering van de spraaktelefoondiensten in 1988. Het garandeert de beschikbaarheid van een universele telefoondienst voor alle burgers van de EU. Het voorstel maakt deel uit van een pakket van wettelijke maatregelen dat wordt ingevoerd met het oog op de geliberaliseerde telecommunicatiemarkt van na 1998. 19 Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat (ter vervanging van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie1, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité2, Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag3, 1. Overwegende dat de markt voor telecommunicatiediensten en -infrastructuur, afgezien van een overgangsperiode voor bepaalde Lid-Staten, met ingang van 1 januari 1998 zal worden geliberaliseerd; dat de Raad4, het Europees Parlement5, Resolutie 94/C 48 van de Raad van 7 februari 1995 over beginselen voor de universele dienstverlening in de telecommunicatiesector, PB nr. C 48 van 16. 2. 1994, blz. 1, en Resolutie 95/C 258 van de Raad van 18 september 1995 over de ontwikkeling van het toekomstig regelgevingskader voor de telecommunicatie, PB nr. C 258 van 3. 10. 1995, blz. 1. 5 Resolutie van het Europees Parlement van 19 mei 1995 over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel n, A4-0111/95, PB nr. C 151 van 19. 6. 1995. 20 het Economisch en Sociaal Comité6 en het Comité van de Regio's7 alle beseffen dat deze liberalisering hand in hand moet gaan met een parallelle actie gericht op de invoering van een geharmoniseerd regelgevingskader dat de levering van de universele dienst moet garanderen; dat het concept van de universele dienst moet evolueren ten einde gelijke tred te houden met de technologische vooruitgang, de marktontwikkelingen en de veranderingen in de behoeften van de gebruikers; dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt bij het definiëren van de omvang van de universele dienst en bij het vastleggen van de voorschriften voor de kostenberekening en financiering8; dat de Commissie zich ertoe heeft verbonden vóór 1 januari 1998 en daarna op regelmatige basis een verslag te publiceren over de omvang, het niveau, de kwaliteit en de betaalbaarheid van de universele telefoondienst in de Gemeenschap9; 2. Overwegende dat Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP)10, een algemeen raamwerk biedt voor de toepassing van de ONP-beginselen op specifieke gebieden; 6 7 8 9 10 Advies van het Economische en Sociaal Comité over het Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie- infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - Deel H, PB nr. C 301 van 13. 11. 1995. Advies van het Comité van de Regio' s over de mededeling van de Commissie "Europa op weg naar de informatiemaatschappij: een actieplan" (COM (94) 347 def), CdR 21/95 ESP/ET/AG/ym en CdR 21/95 Aanhangsel D/BAN/JKB/NF/as. Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 34/96, door de Raad vastgesteld op 18 juni 1996, met het oog op de aanneming van Richtlijn 96/. /EG van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP), PBnr. C 220 van 29. 7. 1996, blz. 13. Zie de mededeling van de Commissie over de universele dienst in de telecommunicatiesector in het perspectief van een volledig geliberaliseerde omgeving, COM (96) 73 van 13 maart 1996. PB nr. L 192 van 28. 6. 1990, blz. 1. 21 3. Overwegende dat in artikel 32, lid 1, van Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) op spraaktelefonie11 het Europees Parlement en de Raad worden verzocht vóór 1 januari 1998 op basis van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel een besluit te nemen over de herziening van die richtlijn ten einde haar aan de door de liberalisering van de markt gestelde eisen aan te passen; dat Richtlijn 95/62/EG niet van toepassing is op mobiele telefoondiensten; dat op een markt die zich ontwikkelt in de richting van vrije concurrentie, bepaalde verplichtingen voor alle organisaties die via vaste netwerken telefoondiensten aanbieden, moeten gelden en andere alleen moeten worden gehandhaafd zolang bepaalde organisaties een sterke marktpositie blijven bekleden die hen in staat stelt de marktcondities zonder medewerking van hun concurrenten te beïnvloeden; dat ten volle rekening is gehouden met de eisen die de gebruiker en de consument stellen aan betaalbaarheid, kostenbeheersing en gebruikersfaciliteiten zoals die uit het openbare overleg over de universele dienst in de telecommunicatiesector12 naar voren zijn gekomen; dat het, aangezien de vereiste aanpassingen van Richtlijn 95/62/EG ingrijpend zijn, wenselijk is omwille van de helderheid genoemde richtlijn te herformuleren; dat de onderhavige richtlijn geen gevolgen heeft voor het tijdschema voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 95/62/EG door de Lid-Staten, als aangegeven in bijlage IV; 4. Overwegende dat een basiseis die aan de universele dienst moet worden gesteld is dat de gebruikers op verzoek op een vaste locatie tegen een betaalbare prijs op het 11 12 PBnr. L 321 van 30. 12. 1995, blz. 6. Zie COM (96) 73 van 13 maart 1996. 22 vaste openbare telefoonnet worden aangesloten; dat er geen beperkingen mogen worden gesteld aan de technische middelen waarmee deze aansluiting wordt gerealiseerd, zodat zowel draadverbindingen als draadloze verbindingen mogelijk zijn; dat betaalbaarheid een kwestie is die op nationaal niveau kan worden beoordeeld in het licht van de specifieke nationale omstandigheden, waaronder planologische aspecten; dat de betaalbaarheid van de telefoondienst verband houdt met de informatie die de gebruikers ontvangen over de kosten van het het telefoongebruik, alsmede met die kosten in verhouding tot die van andere diensten; Overwegende dat tariefherstructurering niet tot uniform lage en niet kostengeoriënteerde tarieven leidt; dat waarborgen nodig zijn om ervoor te zorgen dat prijsverhogingen in afgelegen of plattelandsgebieden niet worden gebruikt om verliezen aan inkomsten in andere gebieden te compenseren; dat maximumprijzen en soortgelijke regelingen mogen worden toegepast om ervoor te zorgen dat de noodzakelijke herstructurering geen negatieve gevolgen heeft voor de gebruikers en dat de verschillen in prijzen tussen gebieden waar de kosten hoog zijn en gebieden waar de kosten laag zijn de betaalbaarheid van de telefoondiensten niet in gevaar brengen; 5. Overwegende dat het belang van het telefoonnet en de telefoondienst zo groot is dat deze aan een ieder die daartoe een redelijk verzoek indient, beschikbaar dienen te worden gesteld; dat het overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel aan de Lid- Staten is te beslissen welke organisaties verantwoordelijk zijn voor de levering van de diverse elementen van de universele telecommunicatiedienst als gedefinieerd in deze richtlijn; dat overeenkomstige voorschriften als voorwaarden kunnen worden opgenomen in vergunningen voor de levering van spraaktelefoniediensten; dat 23 alleen de nettokosten van de onder deze richtlijn vallende verplichtingen op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst gezamenlijk kunnen worden gedragen; 6. Overwegende dat de levering van gidsdiensten een aan concurrentie onderworpen activiteit is; dat de verwerking van persoonsgegevens geregeld is bij Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens13; dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, die abonnees het recht zal geven op verzoek niet te worden opgenomen of bepaalde gegevens niet te laten opnemen in gedrukte of elektronische telefoongidsen14; dat gebruikers en consumenten behoefte hebben aan gidsen en gidsinformatiediensten die alle geregistreerde telefoonabonnees en hun nummers (inclusief het nummer van de vaste, mobiele en persoonlijke aansluiting) bestrijken; dat deze richtlijn geen verandering brengt in de situatie waarin bepaalde telefoongidsen en gidsdiensten gratis aan de gebruiker worden verstrekt; 7. Overwegende dat in de Beschikking van de Raad van 29 juli 1991 inzake invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten15 de Lid- PB nr. L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr /96, door de Raad vastgesteld op. , met het oog op de aanneming van Richtlijn 96/. /EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke in het kader van digitale telecommunicatienetwerken, met name in het kader van het Digitale Netwerk voor Geïntegreerde Diensten (ISDN) en van digitale mobiele netwerken. levenssfeer PB nr. L 217 van 6. 8. 1991 , blz. 31. 24 Staten worden geïnstrueerd om uiterlijk op 31 december 1996 het nummer "112" in openbare telefoonnetwerken in te voeren als het uniforme Europese alarmnummer; dat het van belang is dat de gebruikers in staat zijn de telefonische alarmnummers, in het bijzonder het uniforme Europese alarmnummer "112", kosteloos vanaf ieder toestel, met inbegrip van openbare betaaltelefoons, te bereiken zonder het gebruik van munten of kaarten; 8. Overwegende dat kwaliteit en prijs op een door concurrentie gekenmerkte markt sleutelfactoren zijn en dat de nationale regelgevingsinstanties toezicht moeten kunnen houden op de bereikte kwaliteit van de dienst en zo nodig passende corrigerende maatregelen moeten kunnen treffen; dat deze bevoegdheden de toepassing van het mededingingsrecht door de nationale en communautaire autoriteiten onverlet laten; 9. Overwegende dat voorwaarden voor de toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken of openbare telefoondiensten door de Lid-Staten bij uitzondering mogen worden opgelegd op grond van de essentiële eisen; dat de nationale regelgevingsinstanties toestemming kunnen verlenen voor procedures waarbij een organisatie onmiddellijk de toegang kan te beperken, met name in geval van fraude; dat behalve in geval van consequent te laat of niet betaalde rekeningen consumenten dienen te worden beschermd tegen onmiddellijke afsluiting van het net op grond van een onbetaalde rekening, en, in het bijzonder bij een geschil over hoge rekeningen voor tariefhummers, toegang dienen te blijven hebben tot de essentiële telefoondiensten, hangende de oplossing van het geschil; 10. Overwegende dat de faciliteiten toonkiezen en gespecificeerde facturen bij moderne telefooncentrales in de regel beschikbaar zijn en daarom eenvoudig 25 kunnen worden aangeboden zodra oude centrales gemoderniseerd worden of nieuwe centrales worden gebouwd; dat toonkiezen in toenemende mate wordt gebruikt voor de interactie met speciale diensten en faciliteiten, waaronder diensten met toegevoegde waarde, en dat bij ontbreken van deze faciliteit de gebruikers wellicht geen toegang krijgen tot bepaalde diensten; dat gespecificeerde facturen en selectieve nummerblokkering voor de gebruikers waardevolle hulpmiddelen vormen om meer grip te krijgen op en toezicht te houden op het gebruik van hun telefoonaansluiting; dat in de Gemeenschap vooruitgang is geboekt ten aanzien van het voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van persoonsgebonden gegevens en van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, die de privacy van de gebruikers bij het opstellen van gespecificeerde facturen zal garanderen; dat de Europese normalisatie-instellingen geharmoniseerde technische interfaces hebben opgesteld voor de toegang tot het Digitale Netwerk voor Geïntegreerde Diensten (ISDN) op het zogenaamde S/T- referentiepunt; 11. Overwegende dat bepaalde vroegere verplichtingen betreffende de tarieven en de kostentoerekeningssystemen niet langer zinvol zijn zodra concurrentie wordt ingevoerd en dat andere door de nationale regelgevingsinstanties kunnen worden versoepeld zodra de gewenste doelstellingen door de invoering van concurrentie zijn bereikt; dat in alle gevallen de voorschriften inzake non-discriminatie van het Verdrag van toepassing zijn; 12. Overwegende dat kwesties in verband met de betaalbaarheid, de kwaliteit van de dienst en de toekomstige omvang van de universele dienst in nationaal en Europees verband met alle betrokken partijen dienen te worden besproken; dat 26 voor zulk overleg adequate informatie over het niveau, de kwaliteit en de betaalbaarheid van de universele dienst nodig is; dat gehandicapte gebruikers waar mogelijk over ongeveer een zelfde niveau van dienstverlening dienen te beschikken als andere gebruikers in termen van toegang tot of gebruik van de telefoondiensten; 13. Overwegende dat de Commissie in staat dient te zijn op doeltreffende wijze toezicht te houden op de toepassing van deze richtlijn en de Europese gebruikers dienen te weten waar zij gepubliceerde informatie over de telefoondiensten in andere Lid-Staten kunnen vinden; 14. Overwegende dat de toepasbaarheid van deze richtlijn op mobiele diensten in verband met de verwachte convergentie van vaste en mobiele telefoondiensten opnieuw in overweging moet worden genomen bij de herziening van deze richtlijn; dat de herzieningsdatum van 31 december 1999 een gecoördineerde aanpassing van alle ONP-richtlijnen op basis van de ervaring met de liberalisering van de openbare telecommunicatienetwerken en spraaktelefoondiensten mogelijk maakt; 15. Overwegende dat de toepasbaarheid van deze richtijn op mobiele diensten in verband met de verwachte convergentie van vaste en mobiele telefoondiensten bij de herziening van deze richtlijn opnieuw moet worden beoordeeld; overwegende dat de essentiële doelstellingen, te weten het garanderen van de universele telecommunicatiedienst voor alle Europese gebruikers en de harmonisatie van de voorwaarden voor de toegang en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten, niet op bevredigende wijze op het niveau van de Lid-Staten kunnen worden gerealiseerd, 27 HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Hoofdstuk I. Toepassingsgebied, doelstelling en definities Artikel 1 Toepassingsgebied en doelstelling 1. Deze richtlijn betreft de harmonisatie van de voorwaarden voor een open en efficiënte toegang tot en gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten in een door open en concurrerende markten gekenmerkte omgeving overeenkomstig de beginselen van Open Network Provision (ONP). Het doel is ervoor te zorgen dat in de gehele Gemeenschap telefoondiensten van hoge kwaliteit beschikbaar zijn en dat alle gebruikers, consumenten inbegrepen, tegen een betaalbare prijs toegang hebben tot een gedefinieerd pakket van telefoondiensten. 2. Deze richtlijn treedt in de plaats van Richtlijn 95/62/EG. 28 Artikel 2 Definities 1. De in Richtlijn 90/387/EEG gegeven definities gelden, voor zover relevant, ook voor deze richtlijn. 2. In deze richtlijn wordt verstaan onder: - "gebruikers", individuele personen, met inbegrip van consumenten, of organisaties die openbare telecommunicatiediensten gebruiken of aanvragen; - "consument", een natuurlijk persoon die van een vast openbaar telefoonnet of openbare telefoondienst gebruik maakt ten behoeve van andere doeleinden dan handel, bedrijf of beroep; - "vast openbaar telefoonnet", die elementen van het openbare geschakelde telecommunicatienet die geheel of gedeeltelijk worden gebruikt voor de levering van spraaktelefoondiensten tussen netwerkeindpunten op vaste locaties; - "openbare betaaltelefoon", een voor het publiek toegankelijk telefoontoestel, voor het gebruik waarvan met munten, kredieWdebetkaarten en/of vooruitbetaalde telefoonkaarten wordt betaald; - "openbare telefoondienst", een dienst waarover telefoongebruikers via een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet kunnen beschikken en die de in deze richtlijn gespecificeerde faciliteiten omvat; 29 "universele dienst", een gedefinieerd minimumpakket van diensten van een gegeven kwaliteit dat beschikbaar is voor alle gebruikers onafhankehjk van hun geografische locatie en, in het licht van de specifieke nationale omstandigheden, tegen een betaalbare prijs; "nationale regelgevende instantie", de instantie(s) in elke Lid-Staat die door de betrokken Lid-Staat onder meer met de in deze richtlijn bedoelde regelgevingstaken (is) zijn belast; "ONP-comité", het bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG ingestelde comité; "organisatie met een sterke marktpositie", een organisatie die in een Lid-Staat vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbiedt en die door de nationale regelgevende instantie in die Lid-Staat is aangemerkt als beschikkende over een sterke marktpositie en bij de Commissie als zodanig is aangemeld. Een organisatie wordt geacht over een sterke marktpositie te beschikken indien zij een aandeel van 25% of meer op de relevante spraaktelefoniemarkt van een Lid-Staat heeft. De nationale regelgevende instanties kunnen bepalen dat een organisatie met een marktaandeel van minder dan 25% een sterke marktpositie inneemt op de relevante spraaktelefoniemarkt. Zij kunnen tevens bepalen dat een organisatie met een marktaandeel van meer dan 25% op de relevante spraaktelefoniemarkt geen sterke marktpositie inneemt. In beide gevallen moet rekening worden gehouden met het vermogen van de organisatie om de 30 marktvoorwaarden naar haar hand te zetten, haar omzet vergeleken met de omvang van de markt, de controle die zij heeft op de aansluitmogelijkheden van de eindgebruikers, haar toegang tot financiële middelen, alsmede met haar ervaring met het leveren van produkten en diensten op de markt. Hoofdstuk DL Levering van een gedefinieerd pakket van telecommunicatiediensten Artikel 3 Omvang van de universele telecommunicatiedienst 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle gebruikers op hun grondgebied op verzoek over de in dit hoofdstuk beschreven diensten kunnen beschikken. Waar deze diensten niet op commerciële grondslag op basis van de door de Lid- Staten gestelde voorwaarden kunnen worden aangeboden, mogen de Lid-Staten regelingen inzake de universele dienst treffen ten behoeve van de gezamenlijke financiering van deze diensten in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht. Artikel 4 Betaalbaarheid 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in dit hoofdstuk omschreven diensten gezien de nationale omstandigheden betaalbaar zijn. 31 Gelet op de geleidelijke aanpassing van de tarieven aan de kosten zorgen de Lid- Staten in het bijzonder ervoor dat de gespecificeerde diensten betaalbaar blijven voor de gebruikers in gebieden met een landelijk karakter of waar de kosten hoog zijn, zo nodig door maatregelen te treffen ten einde te voorkomen dat prijsverhogingen in plattelandsgebieden worden gebruikt om verliezen aan inkomsten ten gevolge van prijsverlagingen elders te voorkomen, alsmede voor kwetsbare categorieën gebruikers, zoals ouderen, gehandicapten en personen die slechts sporadisch van de telefoon gebruik maken. De Lid-Staten maken daartoe een einde aan verplichtingen die de toepassing van bijzondere of gerichte tariefregelingen voor de levering van de in deze richtlijn gespecificeerde diensten in de weg staan en mogen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht voor een passende tijdsduur tariefplafonds of andere soortgelijke regelingen voor enkele of alle gespecificeerde diensten invoeren. De Lid-Staten publiceren de voorschriften en criteria ten aanzien van de garantie van de betaalbaarheid op nationaal niveau, rekening houdend met het op grond van artikel 24 vereiste overleg. 2. De Lid-Staten publiceren regelmatig verslagen over de tariefontwikkelingen. Artikel 5 Beschikbaarstelling van netwerkaansluitingen en toegang tot telefoondiensten 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle redelijke verzoeken om aansluiting op het vaste telefoonnet en toegang tot openbare telefoondiensten op een vaste locatie worden gehonoreerd. 32 De geleverde aansluiting biedt de gebruikers de mogelijkheid nationale en internationale oproepen tot stand te brengen en te ontvangen die de mogelijkheid van spraak-, facsimile- en/of datacommunicatie bieden. 2. Wanneer de dienstverlening aan een gebruiker gezien de inkomsten die de betrokken aansluiting oplevert, volgens de netwerkaanbieders alleen mogelijk is met verlies of tegen kosten die buiten de normale commerciële normen vallen, mogen de nettokosten van de dienstverlening aan die gebruiker met andere organisaties worden gedeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst. t Artikel 6 Gidsdiensten 1. Met inachtneming van de voorschriften van de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, zorgen de Lid-Staten ervoor dat: a) de abonnees het recht hebben te worden vermeld in openbare telefoongidsen en de vermelde gegevens te controleren en zo nodig corrigeren, of deze vermelding te laten schrappen; b) telefoongidsen waarin alle gebruikers worden vermeld die hiermee akkoord gaan, samen met de nummers van hun vaste en persoonlijke toestellen, in gedrukte en, waar zinvol, 'm elektronische vorm voor alle gebruikers beschikbaar zijn, en regelmatig worden bijgewerkt; 33 c) gidsinformatiediensten voor alle gebruikers, inclusief de gebruikers van openbare betaaltelefoons, beschikbaar zijn waarmee alle in de telefoongidsen opgenomen abonneenummers worden bestreken. 2. Om ervoor te zorgen dat de in lid 2 bedoelde diensten beschikbaar zijn, zorgen de Lid-Staten ervoor dat alle organisaties die telefoonnummers toewijzen aan abonnees op verzoek de relevante informatie in een overeengekomen formaat beschikbaar stellen tegen billijke, redelijke en niet-discriminerende voorwaarden. 3. De Lid-Staten zorgen ervoor dat organisaties die de in lid 2 bedoelde dienst leveren, bij de behandeling en presentatie van de aan hen verstrekte informatie het principe van non-discriminatie volgen. 4. Wanneer een Lid-Staat constateert dat geen enkele organisatie bereid is telefoongidsen uit te geven of gidsinformatiediensten aan alle telefoongebruikers, met inbegrip van de gebruikers van openbare betaaltelefoons, aan te bieden, mogen de nettokosten van deze diensten over alle organisaties die openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden verdeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht. Artikel 7 Openbare betaaltelefoons 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat openbare betaaltelefoons worden geïnstalleerd om aan de redelijke behoeften van de gebruikers te voldoen, zowel qua aantal als qua geografische spreiding 34 2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat het mogelijk is om vanaf deze openbare betaaltelefoons kosteloos te hulpdiensten op te roepen via het in Beschikking 91/396/EEG bedoelde uniforme Europese alarmnummer "112" en andere, nationale alarmnummers. 3. Wanneer een Lid-Staat constateert dat bepaalde openbare betaaltelefoons alleen met verlies of tegen kosten die buiten de normale commerciële normen vallen, kunnen worden geëxploiteerd, mogen de nettokosten van de exploitatie van deze openbare betaaltelefoons over alle organisaties die openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden verdeeld op basis van een financieringsregeling voor de universele dienst in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht. Artikel 8 Specifieke maatregelen ten behoeve van gehandicapte gebruikers en gebruikers met bijzondere behoeften De Lid-Staten treffen waar nodig specifieke maatregelen ten einde ervoor te zorgen dat de telefoondiensten voor gehandicapte gebruikers en gebruikers met bijzondere behoeften toegankelijk en betaalbaar zijn. 35 Hoofdstuk III. Algemene voorschriften inzake vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten Artikel 9 Aansluiting van eindapparatuur en netwerkgebruik De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle gebruikers die over een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet beschikken. a) in overeenstemming met het nationale en het Gemeenschapsrecht voor de geleverde aansluiting geschikte eindapparatuur kunnen aansluiten en gebruiken; b) toegang hebben tot de diensten van een telefonist en tot gidsinformatiediensten in overeenstemming met artikel 6; c) kosteloos toegang hebben tot de hulpdiensten via het alarmnummer "112" en andere nummers die door de nationale regelgevende instanties voor nationaal gebruik zijn bestemd. Alle aansluitingen op het vaste openbare telefoonnet die na 1 januari 1998 worden gerealiseerd, moeten van dusdanige kwaliteit zijn dat behalve spraak, tevens datacommunicatie mogelijk is bij bitsnelheden die geschikt zijn voor de toegang tot on-line informatiediensten, d w z. ten minste 14 400 bit/s. 36 Artikel 10 Contracten 1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die toegang tot vaste openbare telefoonnetwerken leveren, een contract aanbieden waarin de te leveren dienst wordt gespecificeerd, alsmede de schadevergoedings- en/of terugbetalingsregeling voor de gebruikers die wordt getroffen indien de overeengekomen kwaliteitsniveaus niet worden bereikt. De contracten bevatten een overzicht van de wijze waarop de procedure voor de regeling van geschillen wordt ingeleid in overeenstemming met artikel 26. 2. Onverminderd andere rechtsmiddelen waarin het nationale recht voorziet, zorgen de Lid-Staten ervoor dat de gebruikers en, waar dit uit hoofde van het nationale recht mogelijk is, organisaties die de belangen van de gebruikers en/of consumenten behartigen, gevallen waarin de schadevergoedings- en/of terugbetalingsregeling onbevredigend wordt geacht, bij de nationale regelgevende instanties aanhangig kunnen maken. De nationale regelgevende instanties kunnen verlangen dat de voorwaarden van de in lid 1 bedoelde contracten en van de eventueel toepasselijke schadevergoedings- en/of terugbetalingsregelingen worden aangepast. 37 Artikel 11 Bekendmaking van en toegang tot informatie 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken of openbare telefoondiensten aanbieden toereikende en actuele informatie over de toegang tot en het gebruik van de vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten publiceren. Met name zien de nationale regelgevende instanties erop toe dat de tarieven op heldere en nauwkeurige wijze worden gepresenteerd. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken aanbieden, hen op de hoogte stellen van de technische specificaties van de interface voor de netwerktoegang, als bedoeld in bijlage II, deel 1, en dat deze op de in lid 4 bepaalde wijze worden gepubliceerd. Veranderingen in de specificaties van de bestaande netwerkinterface en specificaties van nieuwe netwerkinterfaces worden vóór de implementatie aan de nationale regelgevende instantie meegedeeld. De nationale regelgevende instantie kan een passende termijn voor voorafgaande kennisgeving opleggen. 3. Voor zover en zolang in een Lid-Staat voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare telefoondiensten bijzondere of uitsluitende rechten gelden, garanderen de nationale regelgevende instanties dat toereikende en actuele informatie over de toegang tot en het gebruik van de vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten op de in lid 4 bepaalde wijze wordt gepubliceerd overeenkomstig de lijst van onderwerpen van bijlage II, deel 2. 38 4. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de informatie op passende wijze beschikbaar wordt gesteld zodat deze voor de belanghebbende partijen gemakkelijk toegankelijk is. In de nationale staatscourant van de betrokken Lid- Staat wordt aangegeven hoe deze informatie wordt bekendgemaakt. 5. De nationale regelgevende instanties stellen de Commissie uiterlijk 1 juli 1997 in kennis van de wijze waarop de in de leden 2 en 3 bedoelde informatie beschikbaar wordt gesteld. De Commissie maakt op geregelde tijdstippen een verwijzing naar deze kennisgevingen bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Van wijzigingen wordt onverwijld kennisgeving gedaan. Artikel 12 Kwaliteit van de dienst 1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om de kwaliteit van de in deze richtlijn bedoelde diensten te waarborgen. In het bijzonder kunnen zij prestatiedoelstellingen vaststellen die in de vergunning voor organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare spraaktelefoondiensten aanbieden, worden opgenomen. In het geval van organisaties die over bijzondere of uitsluitende rechten voor de levering van vaste openbare telecommunicatienetwerken en/of spraaktelefoondiensten beschikken, zorgen de Lid-Staten ervoor dat overeenkomstig artikel 11, lid 4, doelstellingen voor de in bijlage III opgenomen relevante parameters worden vastgesteld en gepubliceerd. 39 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties die al gedurende meer dan 18 maanden vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, actuele informatie over hun prestaties gaan bijhouden op basis van de in bijlage III gespecificeerde parameters, definities en meetmethoden. Deze informatie wordt op verzoek ter beschikking van de nationale regelgevende instantie gesteld. 3. Waar nodig, en in het bijzonder naar aanleiding van het overleg met de belanghebbende partijen als bedoeld in artikel 24, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat de in lid 1 bedoelde prestatiegegevens overeenkomstig artikel 11, lid 4, worden gepubliceerd en mogen zij, voor zover deze nog niet bestaan, prestatiedoelstellingen vaststellen voor organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden. Indien een organisatie op systematische wijze niet aan deze prestatiedoelstellingen voldoet, kunnen specifieke maatregelen worden getroffen overeenkomstig de voorwaarden die aan de betrokken vergunning van die organisatie zijn verbonden. 4. De nationale regelgevende instanties hebben het recht om onafhankelijke controles van de prestatiegegevens te laten uitvoeren ten einde te garanderen dat de gegevens die door de in lid 1 bedoelde organisaties worden gepubliceerd, correct en vergelijkbaar zijn. 40 Artikel 13 Gebruiks- en toegangsvoorwaarden en essentiële eisen De nationale regelgevende instanties beschikken over procedures waarmee van geval tot geval en op zo kort mogelijke termijn kan worden beoordeeld of het een organisatie die vaste openbare telefoonnetwerkdiensten en/of openbare telefoondiensten aanbiedt, al dan niet dient te worden toegestaan maatregelen te nemen zoals ontzegging van de toegang tot het vaste openbare telefoonnet dan wel onderbreking of beperking van de dienst wanneer wordt vermoed dat de gebruiker zich niet aan de gebruiksvoorwaarden houdt. Deze procedures mogen ook voorzien in de mogelijkheid dat de nationale regelgevende instantie a priori haar goedkeuring hecht aan gespecificeerde maatregelen die bij gedefinieerde inbreuken op de gebruiksvoorwaarden mogen worden genomen, in het bijzonder in het geval van frauduleus gebruik. De nationale regelgevende instantie zorgt ervoor dat deze procedures een transparant besluitvormingsmechanisme garanderen waarbij voldoende rekening wordt gehouden met de rechten van de betrokken partijen. Een besluit wordt pas genomen nadat beide partijen de gelegenheid hebben gehad hun standpunt uiteen te zetten. Het besluit wordt naar behoren onderbouwd en binnen een week aan de partijen meegedeeld. Een overzicht van deze procedures wordt op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze gepubliceerd. 41 Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de betrokken partijen zich tot de rechter te wenden. 2. De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer de toegang tot of het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten op grond van essentiële eisen wordt beperkt, in de relevante nationale bepalingen wordt aangegeven welke van de onder a) tot en met e) vermelde essentiële eisen daaraan ten grondslag liggen. Deze beperkingen worden opgelegd bij bestuursrechtelijke maatregel die langs gerechtelijke weg kan worden betwist, en worden op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze bekendgemaakt. Onverminderd de maatregelen die uit hoofde van artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 3, van Richtlijn 90/387/EEG kunnen worden getroffen, zijn onderstaande essentiële eisen als volgt van toepassing op het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten: a) Veiligheid van de netwerkexploitatie De Lid-Staten treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten beschikbaar blijven in het geval van een catastrofale netwerkstoring of in geval van overmacht, zoals extreme weersomstandigheden, aardbevingen, overstromingen, blikseminslag of brand. Ingeval zich de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden voordoen, stellen de betrokken organisaties alles in het werk om het hoogste niveau van 42 dienstverlening te handhaven met inachtneming van de door de bevoegde instanties vastgestelde prioriteiten. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat eventuele beperkingen ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnet op grond van de netwerkveiligheid aangepast zijn aan de omstandigheden, niet-discriminerend van aard zijn en op objectieve vooraf vastgestelde criteria zijn gebaseerd. b) Handhaving van de netwerkintegriteit De Lid-Staten treffen alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de integriteit van vaste openbare telefoonnetwerken gehandhaafd blijft. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat beperkingen ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnetwerk met het oog op de handhaving van de netwerkintegriteit ten einde onder meer netwerkapparatuur, programmatuur en opgeslagen gegevens te beschermen, beperkt blijven tot het strikte minimum dat voor de normale exploitatie van het netwerk vereist is. Dergelijke beperkingen zijn niet-discriminerend van aard en gebaseerd op objectieve vooraf vastgestelde criteria. c) Interoperabiliteit van diensten Wanneer eindapparatuur wordt gebruikt overeenkomstig Richtlijn 91/263/EEG, mogen geen verdere gebruiksbeperkingen ten behoeve van de interoperabiliteit van diensten worden opgelegd. 43 d) Gegevensbescherming Voorwaarden ten aanzien van de toegang tot en het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten op grond van de gegevensbescherming mogen uitsluitend overeenkomstig de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, worden opgelegd. e) Efficiënt gebruik van het frequentiespectrum De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen om te zorgen voor een efficiënt gebruik van het frequentiespectrum en om schadelijke interferentie tussen systemen die van radiogolven gebruik maken te voorkomen, waardoor de toegang tot of het gebruik van vaste openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten zou kunnen worden beperkt of begrensd. 3. Voor zover en zolang er in een Lid-Staat voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten bijzondere of uitsluitende rechten gelden, worden op bijzondere of uitsluitende rechten gebaseerde voorwaarden de gebruikers bij bestuursrechtelijke maatregel en met instemming van de nationale regelgevende instantie opgelegd. 44 Hoofdstuk IV. - Specifieke voorschriften inzake openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten Artikel 14 Gespecificeerde facturen, toonkiezen en selectieve nummerblokkering 1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat alle organisaties die via vaste openbare telefoonnetwerken openbare telefoondiensten aanbieden, zo spoedig mogelijk de volgende faciliteiten aanbieden: - - toonkiezen, gespecificeerde facturen en selectieve nummerblokkering als op verzoek beschikbare faciliteiten. Toonkiezen en selectieve nummerblokkering zijn gespecificeerd in bijlage I, deel 1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat deze faciliteiten vóór 31 december 1998 voor de meeste telefoongebruikers en vóór 31 december 2001 algemeen beschikbaar zijn. 2. Onverminderd de voorschriften van de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgebonden gegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG, worden de gespecificeerde facturen in voldoende mate gedetailleerd, zodat verificatie en controle van de kosten van het gebruik van het vaste openbare telefoonnet en/of de openbare telefoondiensten mogelijk is. 45 Een basisniveau voor de mate van detaillering van de gespecificeerde factuur is zonder extra kosten beschikbaar voor de gebruiker. Waar zinvol kan de gebruiker tegen een redelijke vergoeding een hogere mate van detaillering worden aangeboden. De nationale regelgevende instantie kan het basisniveau voor de mate van detaillering van de gespecificeerde factuur vaststellen. Gesprekken met hulplijnen die voor de gebruiker kosteloos zijn, worden niet op de gespecificeerde factuur van de opbeller vermeld. Artikel 15 Beschikbaarstelling van aanvullende faciliteiten 1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van telefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken de in bijlage I, deel 2, genoemde faciliteiten, voor zover technisch uitvoerbaar en economisch haalbaar, beschikbaar stellen. 2. De nationale regelgevende instanties vergemakkelijken en bevorderen de beschikbaarstelling van de in bijlage I, deel 3, genoemde diensten en faciliteiten, in overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag. 3. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat er, rekening houdend met de stand van de netwerkontwikkeling, de marktvraag en de vooruitgang van de normalisatie, data voor de invoering van de in bijlage I, deel 2, genoemde faciliteiten worden vastgesteld, die op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze worden gepubliceerd. 46 Artikel 16 Bijzondere netwerktoegang 1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van telefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken redelijke verzoeken van organisaties die telecommunicatiediensten aanbieden, om toegang tot het vaste openbare telefoonnet op andere netwerkaansluitpunten dan de in bijlage II, deel 1, genoemde aansluitpunten, in behandeling nemen. 2. Organisaties die een dergelijk verzoek indienen, worden in de gelegenheid gesteld de kwestie aan de nationale regelgevende instantie voor te leggen, alvorens naar aanleiding van het verzoek wordt besloten de toegang te beperken ofte weigeren. Wanneer een verzoek om bijzondere netwerktoegang wordt afgewezen, dient de organisatie die het verzoek heeft ingediend, op korte termijn over de redenen van de afwijzing te worden ingelicht. 3. Technische en commerciële regelingen betreffende bijzondere netwerktoegang worden, afgezien van de in de leden 2, 4 en 5 bedoelde tussenkomst van de nationale regelgevende instantie, in overleg tussen de betrokken partijen overeengekomen. De overeenkomst mag voorzien in een aan de organisatie te betalen vergoeding voor de kosten die onder meer met het leveren van de verlangde netwerktoegang verband houden; deze vergoeding dient volledig in overeenstemming te zijn met de in bijlage II bij Richtlijn 90/378/EEG opgenomen beginselen van kostenoriëntering. 47 4. De nationale regelgevende instanties mogen te allen tijde op eigen initiatief maatregelen treffen en doen zulks indien een van beide partijen daarom verzoekt, ten einde niet-discriminerende voorwaarden vast te stellen die voor beide partijen billijk en redelijk, en voor de gebruikers het meest voordelig zijn. 5. De nationale regelgevende instanties hebben tevens het recht om, in het belang van de gebruikers, ervoor te zorgen dat de bedoelde overeenkomsten voorwaarden bevatten die beantwoorden aan de in lid 4 genoemde criteria, efficiënt en tijdig worden gesloten en uitgevoerd, en voorwaarden bevatten inzake de overeenstemming met de relevante normen en met de essentiële eisen, en/of de instandhouding van het kwaliteitsniveau van eindpunt tot eindpunt. 6. De door de nationale regelgevende instantie overeenkomstig lid 5 bepaalde voorwaarden worden op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze gepubliceerd. 7. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde orgamsaties met een sterke marktpositie het non-discriminatiebeginsel in acht nemen bij het gebruik van het vaste openbare telefoonnet, en in het bijzonder het gebruik van enige vorm van bijzondere netwerktoegang, voor het aanbieden van openbare telecommunicatiediensten. 8. Waar nodig verzoekt de Commissie in overleg met het ONP-comité overeenkomstig de procedure van artikel 29 het ETSI normen op te stellen voor nieuwe vormen van netwerktoegang. In het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 90/387/EEG verwijzingen naar dergelijke normen opgenomen. 48 9. Bijzonderheden omtrent de overeenkomsten betreffende bijzondere netwerktoegang worden op verzoek aan de nationale regelgevende instantie medegedeeld. Artikel 17 Tariefbeginselen 1. Onverminderd de specifieke bepalingen van artikel 4 met betrekking tot de betaalbaarheid zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat organisaties met een sterke marktpositie voor de levering van spraaktelefoondiensten over vaste openbare telefoonnetwerken aan de bepalingen van dit artikel voldoen. 2. De tarieven voor het gebruik van het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten zijn in overeenstemming met de in bijlagen bij Richtlijn 90/387/EEG genoemde grondbeginselen van kostenoriëntering. In het bijzonder worden de in artikel 14 van deze richtlijn bedoelde faciliteiten tegen betaalbare prijzen aangeboden. 3. De tarieven voor de toegang tot en het gebruik van het vaste openbare telefoonnet zijn onafhankelijk van de aard van de door de gebruiker gerealiseerde toepassing, behalve wanneer en voor zover hij hiervoor verschillende diensten of faciliteiten benodigt. 4. De tarieven voor faciliteiten die verder gaan dan het beschikbaar stellen van een aansluiting op het vaste openbare telefoonnet en openbare telefoondiensten, worden overeenkomstig het Gemeenschapsrecht voldoende gesplitst, zodat van de 49 gebruiker geen betaling wordt verlangd voor faciliteiten die voor de gevraagde dienst niet nodig zijn. 5. Tariefaanpassingen worden pas doorgevoerd wanneer een voldoende lange aankondigingsperiode, vastgesteld door de nationale regelgevende instanties, in acht is genomen. 6. Een Lid-Staat mag zijn nationale regelgevende instantie toestemming geven om de bepalingen van de leden 2, 3 4 en 5 in een specifiek geografisch gebied niet toe te passen als zij ervan overtuigd is dat er op de markt voor de betrokken telefoondiensten sprake is van effectieve concurrentie. Artikel 18 Kostentoerekeningsbeginselen 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer een organisatie overeenkomstig artikel 17 de plicht heeft haar tarieven te baseren op het beginsel van kostenoriëntering, de kostentoerekeningssystemen van een dergelijke organisatie de toepassing van artikel 17 mogelijk maken en dat de conformiteit met deze systemen door een van deze organisatie onafhankelijke bevoegde instantie wordt gecontroleerd. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat elk jaar een verklaring omtrent de inachtneming van deze bepalingen wordt gepubliceerd. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat op verzoek een beschrijving beschikbaar wordt gesteld van het in lid 1 bedoelde kostentoerekeningssysteem, waaruit blijkt in welke hoofdcategorieën de kosten worden ingedeeld en welke regels voor de berekening van de kosten van de 50 spraaktelefoondienst gelden. De nationale regelgevende instanties verstrekken de Commissie op haar verzoek informatie over de door de betrokken organisaties toegepaste kostentoerekeningssystemen. 3. Waar en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraak- telefoniediensten bestaan en onverminderd de laatste alinea van dit lid, omvat het in lid 1 bedoelde systeem de volgende elementen. a) de kosten van de spraaktelefoondienst behelzen in het bijzonder de directe kosten die de telecommunicatieorganisaties maken voor het installeren, exploiteren en onderhouden van de spraaktelefoondienst en voor het commercialiseren en factureren van de dienst; b) de algemene kosten, dat wil zeggen kosten die niet rechtstreeks kunnen worden gerelateerd aan de spraaktelefoondienst noch aan andere activiteiten, worden als volgt toegerekend: i) waar mogelijk worden de gemeenschappelijke kosten toegerekend op basis van een rechtstreekse analyse van de oorsprong van de kosten zelf; ii) indien rechtstreekse analyse niet mogelijk is, worden de gemeenschappelijke kosten toegerekend op basis van een indirecte koppeling met een andere kostencategorie of groep van kostencategorieën die rechtstreeks kan worden gerelateerd of toegerekend; de indirecte koppeling is gebaseerd op vergelijkbare kostenstructuren; 51 iii) wanneer er geen directe of indirecte maatstaven voor kostentoerekening kunnen worden gevonden, vindt toerekening plaats op basis van een algemene verdeelsleutel die wordt berekend aan de hand van de verhouding tussen alle uitgaven die rechtstreeks of zijdelings worden gerelateerd aan de spraaktelefoondiensten enerzijds en de overige diensten anderzijds. Andere kostentoerekeningssystemen mogen worden toegepast indien zij geschikt zijn voor de toepassing van artikel 17 en als zodanig door de nationale regelgevende instantie zijn goedgekeurd voor toepassing door de telecommunicatieorganisaties, mits de Commissie vóór de invoering ervan op de hoogte wordt gebracht. 4. De Lid-Staten zien erop toe dat de financiële rekeningen van alle organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, in overeenstemming met de voorschriften van de nationale wetgeving opgesteld, aan een accountantsonderzoek onderworpen en gepubliceerd worden. Gedetailleerde informatie over de berekening wordt op verzoek en op basis van vertrouwelijkheid ter beschikking van de nationale regelgevende instantie gesteld. Artikel 19 Kortingen en andere bijzondere tariefregelingen De Lid-Staten zorgen ervoor dat wanneer een organisatie overeenkomstig artikel 17 de plicht heeft haar tarieven te baseren op het beginsel van kostenoriëntering, kortingsregelingen voor eindgebruikers (met inbegrip van consumenten) volledig 52 transparant zijn, gepubliceerd worden en overeenkomstig het beginsel van non- discriminatie toegepast worden. De nationale regelgevende instanties kunnen in gerechtvaardigde gevallen eisen dat dergelijke kortingsregelingen worden gewijzigd of ingetrokken. Artikel 20 Specificaties voor de netwerktoegang, met inbegrip van de contactdoos 1. Geschikte normen voor de toegang tot vaste openbare telefoonnetwerken worden opgenomen in de ONP-lijst van normen, als bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 90/387/EEG. 2. Wanneer telefoondiensten via het ISDN-net op het S/T-referentiepunt aan de gebruikers worden geleverd, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat de ISDN-netwerkaansluitpunten voldoen aan de relevante specificaties voor de fysieke interface, met name die voor de contactdoos, waarnaar wordt verwezen in de ONP-lijst van normen. Artikel 21 Wanbetaling De Lid-Staten staan toe dat wanneer rekeningen betreffende het gebruik van het vaste telefoonnet niet worden betaald, specifieke maatregelen worden getroffen die in verhouding staan tot de ernst, niet-discriminerend zijn en op de in artikel 11, lid 4, bepaalde wijze worden bekendgemaakt. Bij deze maatregelen wordt de abonnee vooraf 53 afdoende gewaarschuwd voor een eventuele onderbreking of afsluiting van de dienstverlening. Behalve in geval van consequent te laat of niet betaalde rekeningen blijft bij deze maatregelen een eventuele onderbreking van de dienstverlening, voor zover dit technisch mogelijk is, beperkt tot de betrokken dienst, en wordt volledige afsluiting voorafgegaan door een periode van bepaalde duur waarin alleen gesprekken mogelijk zijn die geen kosten voor de abonnee met zich meebrengen. Artikel 22 Voorwaarden voor het beëindigen van een dienst 1. De bepalingen van dit artikel gelden voor zover en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten gelden voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de door organisaties met dergelijke bijzondere of uitsluitende rechten aangeboden diensten gedurende een redelijke tijd in stand worden gehouden en dat zij slechts mogen worden gestaakt, dan wel gewijzigd op een manier die de gebruiksmogelijkheden ervan wezenlijk verandert, na overleg met de betrokken gebruikers en na een passende, door de nationale regelgevende instantie vast te stellen kennisgevingstermijn. 3. Onverminderd andere rechtsmiddelen waarin het nationale recht voorziet, zorgen de Lid-Staten ervoor dat de gebruikers en, waar dit uit hoofde van het nationale recht mogelijk is, organisaties die de belangen van de gebruikers en/of consumenten behartigen, gevallen waarin de betrokken gebruikers het niet eens 54 zijn met de door de betrokken organisatie beoogde termijn voor de beëindiging van een dienst, bij de nationale regelgevende instantie aanhangig kunnen maken. Artikel 23 Afwijking van de bekendgemaakte voorwaarden 1. De bepalingen van dit artikel gelden voor zover en zolang er in een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten gelden voor de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare spraaktelefoondiensten. 2. Wanneer een organisatie met dergelijke bijzondere of uitsluitende rechten een bepaald verzoek tot aansluiting op het openbare vaste telefoonnet tegen de door haar bekendgemaakte tarieven en leveringsvoorwaarden onredelijk acht, vraagt zij de nationale regelgevende instantie om toestemming om de voorwaarden in dat geval te wijzigen. Hoofdstuk V. Procedurevoorschriften Artikel 24 Overleg De Lid-Staten zorgen ervoor dat er overeenkomstig de nationale procedures met de vertegenwoordigers van organisaties die openbare telecommunicatienetwerken aanbieden, gebruikers, consumenten, fabrikanten en aanbieders van diensten overleg wordt gevoerd over kwesties die verband houden met de omvang, de betaalbaarheid en 55 de kwaliteit van telefoondiensten. Waar nuttig zorgt de Commissie voor aanvullend overleg over deze kwesties op Europees niveau. Artikel 25 Aanmelding en verslaglegging 1. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van eventuele wijzigingen in de informatie die krachtens Richtlijn 95/62/EG is bekendgemaakt. De Commissie publiceert deze informatie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 2. De Lid-Staten stellen de Commissie tevens in kennis van: - - de organisaties met een sterke marktpositie in de zin van deze richtlijn; bijzonderheden van situaties waarin organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, in overeenstemming met artikel 17, lid 6, niet langer het beginsel van kostenoriëntering van de tarieven hoeven te volgen. De Commissie kan de nationale regelgevende instanties verzoeken haar een uiteenzetting te geven van de redenen waarom organisaties al dan niet in deze twee categorieën zijn ingedeeld. 3. Ingeval een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten ten aanzien van de levering van openbare telecommunicatienetwerken en openbare telefoondiensten handhaaft, houden de nationale regelgevende instanties de gegevens, met inbegrip van de genomen maatregelen en de motivering daarvan, betreffende de hun 56 voorgelegde doch niet in artikel 21 bedoelde individuele gevallen waarin de toegang tot of gebruik van het vaste openbare telefoonnet of de spraaktelefoondienst werd beperkt of geweigerd, ter beschikking van de Commissie en verstrekken deze op haar verzoek. > Artikel 26 Minnelijke procedure en beslechting van geschillen op nationaal niveau Onverminderd: a) de maatregelen die de Commissie of een Lid-Staat uit hoofde van het Verdrag kan treffen; b) de op de geldende nationale wetgeving gebaseerde rechten van de persoon die een beroep doet op de in de leden 3 en 4 bedoelde procedure, van de betrokken organisaties of van een andere persoon, voor zover zij geen regeling treffen voor het beslechten van hun geschillen; c) de bepalingen van artikel 10, lid 2, uit hoofde waarvan de nationale regelgevende instanties de in de contracten tussen telecommunicatieorganisaties en gebruikers opgenomen voorwaarden mogen wijzigen, kan de gebruiker een beroep doen op de volgende procedures: 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle partijen, waaronder bij voorbeeld de gebruikers, aanbieders van diensten, consumenten en andere organisaties, in geval van een onopgelost geschil over een vermeende inbreuk op de bepalingen van deze richtlijn met een organisatie die vaste openbare telefoonnetwerken en/of 57 openbare telecommunicatiediensten aanbiedt, het recht hebben om zich tot de nationale regelgevende instantie of een andere onafhankelijke instantie te wenden. Op nationaal niveau worden laagdrempelige en in beginsel goedkope procedures ingesteld voor de beslechting van geschillen op billijke, transparante en vlotte wijze. Deze procedures zijn in het bijzonder van toepassing bij geschillen tussen gebruikers en een organisatie over hun telefoonrekening of de voorwaarden waaronder de telefoondienst wordt geleverd. 2. Een gebruiker of een organisatie kan, wanneer bij het geschil organisaties in meer dan één Lid-Staat zijn betrokken, met schriftelijke kennisgeving aan de nationale regelgevende instantie en aan de Commissie een beroep doen op de in de punten 3 en 4 vastgelegde minnelijke procedure. De Lid-Staten kunnen ook hun nationale regelgevende instantie toestaan een beroep op deze procedure te doen. 3. Indien de nationale regelgevende instantie of de Commissie naar aanleiding van een op grond van punt 2 gedane kennisgeving tot de bevinding komt dat er aanleiding is voor een nader onderzoek, kan zij de zaak voorleggen aan de voorzitter van het ONP-comité. 4. In de onder punt 3 bedoelde gevallen leidt de voorzitter van het ONP-comité, als hij ervan overtuigd is dat op nationaal niveau alle redelijke stappen zijn ondernomen, de hierna beschreven procedure in: a) De voorzitter van het ONP-comité roept zo spoedig mogelijk een werkgroep bijeen waarin het minste twee leden van het ONP-comité en één vertegenwoordiger van de betrokken nationale regelgevende instanties, en de voorzitter van het ONP-comité of een andere, door hem aangewezen 58 ambtenaar van de Commissie zitting hebben. De werkgroep wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie en komt normaliter binnen tien dagen na de convocatie bijeen. De voorzitter van de werkgroep kan op voorstel van een willekeurig lid van de werkgroep beslissen ten hoogste twee andere personen als adviserende deskundigen uit te nodigen. b) De werkgroep stelt de partij die een beroep op deze procedure heeft gedaan, alsmede de regelgevende instanties van de betrokken Lid-Staten en de betrokken orgamsaties in de gelegenheid hun standpunt mondeling dan wel schriftelijk uiteen te zetten. c) De werkgroep tracht te bewerkstelligen dat de betrokken partijen binnen drie maanden na ontvangst van de in punt 2 bedoelde kennisgeving tot een vergelijk komen. De voorzitter van het ONP-comité stelt dat comité op de hoogte van de uitslag van de procedure zodat het comité zijn mening kan geven. 5. De partij die een beroep doet op deze procedure bekostigt zelf haar deelname hieraan. Artikel 27 Opschorting van bepaalde verplichtingen 1. De data die in opschortingen uit hoofde van de artikelen 12 en 13 van Richtlijn 95/62/EG zijn vastgelegd, blijven ongewijzigd. 59 Artikel 28 Technische aanpassingen Wijzigingen die noodzakelijk zijn om de bijlagen I, II en III bij deze richtlijn aan te passen aan nieuwe technische ontwikkelingen of aan veranderingen in de marktvraag, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 29. Artikel 29 Procedure van het raadgevend comité 1. De Commissie wordt bijgestaan door het ONP-comité. Het comité raadpleegt met name de vertegenwoordigers van organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, gebruikers, consumenten en fabrikanten. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zo veel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. 60 Artikel 30 Herziening De Commissie onderzoekt het functioneren van deze richtlijn en brengt daarover voor het eerst uiterlijk op 31 december 1999 verslag uit aan het Europees Parlement en aan de Raad, rekening houdende met het verslag over de universele dienst dat vóór 1 januari 1998 door de Commissie moet worden gepubliceerd. Bij de herziening wordt onder meer gelet op de informatie die de Lid-Staten aan de Commissie hebben verstrekt en wordt in het bijzonder een beoordeling gemaakt van: - het toepassingsgebied van de richtlijn, in het bijzonder of een deel van de bepalingen ervan al dan niet op mobiele telefonie moet worden toegepast; - de bepalingen van hoofdstuk II in het licht van de veranderingen van de marktcondities, de behoeften van de gebruikers en de technologische vooruitgang; - de handhaving van de bij de artikelen 17, 18 en 19 opgelegde verplichtingen in het licht van de toenemende concurrentie. Zo nodig kunnen in het verslag verdere maatregelen voor de volledige uitvoering van de doelstellingen van de richtlijn worden voorgesteld. 61 Artikel 31 Omzetting 1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om vóór 31 december 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 32 Intrekking van Richtlijn 95/62/EG Richtlijn 95/62/EG wordt hierbij met ingang van 31 december 1997 ingetrokken, onverminderd de verplichting van de Lid-Staten om deze richtlijn volgens het in bijlage IV opgegeven tijdschema ten uitvoer te leggen. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden aangemerkt als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. Bijlage V bevat een tabel waarin de samenhang tussen de artikelen van Richtlijn 95/62/EG en de artikelen van de onderhavige richtlijn wordt getoond. 62 Artikel 33 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 34 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, [datum] Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter 63 BIJLAGE I BESCHRIJVING VAN FACILITEITEN OVEREENKOMSTIG DE ARTIKELEN 14 EN 15 Deel 1 - Faciliteiten als bedoeld in artikel 14. lid 1 a) Toonkiezen (DTMF/Dual Tone Multi Frequency) In het openbare telefoonnet kunnen DTMF-telefoontoestellen die gebruik maken van de in ITU-T aanbeveling Q. 23 vastgelegde tonen, worden gebruikt voor signaleringsfuncties naar de centrale toe, en deze zelfde tonen kunnen worden gebruikt voor signaleringsfuncties van eindpunt tot eindpunt door het netwerk heen, zowel binnen een Lid-Staat als tussen Lid-Staten onderling. b) Selectieve nummerblokkering bij uitgaand telefoonverkeer Een faciliteit waarbij de abonnee de leverancier van de telefoondienst opdracht kan geven bepaalde categorieën uitgaande gesprekken of nummers ontoegankelijk te maken. Deel 2 - Lijst van faciliteiten als bedoeld in artikel 15. lid 1 a) Identificatie van de oproepende lijn Aan de opgeroepene wordt het abonneenummer van de oproeper meegedeeld voordat de verbinding tot stand wordt gebracht. 64 Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG. b) Direct inkiezen (doorkiesnummers) (of gelijkwaardige faciliteiten) Gebruikers die op een particuliere centrale (PBX) of een vergelijkbaar particuUer systeem zijn aangesloten, kunnen rechtstreeks vanuit het openbare vaste telefoonnet worden opgesteld, zonder tussenkomst van de PBX-telefonist. c) Doorschakeling van oproepen Doorschakeling van een oproep naar een andere bestemming, in dezelfde of een andere Lid-Staat (bij voorbeeld bij geen gehoor, wanneer het opgeroepen toestel in gesprek is of zonder meer). Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekemng te worden gehouden met de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG. Deel 3 - Lijst van diensten en faciliteiten, bedoeld in artikel 15. lid 2 a) Toegang tot groene/gratis nummers op communautaire schaal Deze diensten, die bekend staan als antwoordnummers, groene nummers, gratis nummers, 0800-nummers enz. , omvatten inkiesdiensten waarvoor de oproeper geen gesprekkosten verschuldigd is. 65 b) Diensten met kostendeling Dit zijn diensten waarbij de oproeper slechts een deel van de gesprekkosten draagt. c) Toegang tot tariefnummers op communautaire schaal Tarieftiummers zijn nummers waarbij de kosten van het gebruik van een dienst die via het netwerk van een telecommunicatie-organisaties wordt bereikt, worden gecombineerd met de kosten van het gebruik van het netwerk. d) Identificatie van de oproepende lijn op communautaire schaal Aan de opgeroepene wordt het abonneenummer van de oproeper meegedeeld voordat de verbinding tot stand wordt gebracht. Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG. e) Toegang tot diensten via een telefonist in andere Lid-Staten Gebruikers in een Lid-Staat hebben toegang tot de telefonist of een vergelijkbare hulpdienst in een andere Lid-Staat. f) Toegang tot de gidsinformatiediensten in andere Lid-Staten Gebruikers in een Lid-Staat hebben toegang tot de gidsinformatiediensten in een andere Lid-Staat. Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de relevante wetgeving inzake de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer, zoals Richtlijn 95/46/EG. 66 BIJLAGE H LIJST VAN ONDERWERPEN WAAROVER OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11 INFORMATIE MOET WORDEN GEPUBLICEERD D E E L 1- INFORMATIE DIE AAN DE NATIONALE REGELGEVENDE INSTANTIE MOET WORDEN VERSTREKT OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11, LID 2 TECHNISCHE EIGENSCHAPPEN VAN NETWERKINTERFACES De technische eigenschappen van de interfaces voor de gangbare netwerkaansluitpunten, indien van toepassing met inbegrip van verwijzingen naar relevante nationale en/of internationale normen of aanbevelingen: voor analoge en/of digitale netwerken: a) interface voor enkelvoudige aansluiting; b) interface voor meervoudige aansluiting; c) interface voor direct inkiezen (DDI); d) overige gangbare interfaces; voor ISDN (waar beschikbaar): 67 a) specificaties van interfaces voor enkelvoudige en meervoudige toegang op het S/T-referentiepunt, inclusief het signaleringsprotocol; b) bijzonderheden over de dragerdiensten waarmee spraaktelefoondiensten kunnen worden aangeboden; c) overige gangbare interfaces; alle overige gangbare interfaces. Behalve de hierboven bedoelde informatie die op de in artikel 11, lid 2, beschreven wijze regelmatig bij de nationale regelgevende instantie moet worden ingediend, dienen alle organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken aanbieden tevens zonder onnodige vertraging hun nationale regelgevende instantie in kennis stellen van de bijzondere netwerkkarakteristieken die van invloed zijn op de goede werking van eindapparatuur. De nationale regelgevende instantie dient deze informatie op verzoek beschikbaar te stellen aan de leveranciers van eindapparatuur. DEEL 2- INFORMATIE DIE OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 11, LID 3, MOET WORDEN GEPUBLICEERD Opmerking: De nationale regelgevende instantie heeft de taak ervoor te zorgen dat de informatie in deze bijlage overeenkomstig artikel 11, lid 3, wordt bekendgemaakt. Het is aan de nationale regelgevende instantie om te bepalen welke informatie door de 68 orgamsaties die telecommumcatienetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden, en welke door de nationale regelgevende instantie zelf wordt gepubliceerd. i. Namen en adressen van organisaties De namen en de adressen van de hoofdkantoren van de organisaties die vaste openbare telefoonnetwerken en/of openbare telefoondiensten aanbieden. 2. Aanbod van telefoondiensten 2. 1 Omvang van de basisdienst Beschrijving van de aangeboden basisspraaktelefoondiensten, waarbij wordt aangegeven welke diensten onder de aansluitvergoeding en het periodieke abonnementsgeld vallen (bijvoorbeeld diensten via de telefonist, telefoongidsen, gidsdiensten, selectieve nummerblokkering, gespecificeerde facturen, onderhoud, enz. ). Beschrijving van facultatieve voorzieningen en kenmerken van de telefoondienst die los van het basispakket in rekening worden gebracht, indien van toepassing inclusief een verwijzing naar de relevante techmsche normen of specificaties waaraan zij voldoen. 2. 2 Tarieven Voor de toegang, alle soorten gesprekken en het onderhoud, inclusief de bijzonderheden over alle toegepaste kortingen en bijzondere en gerichte tariefregelingen. 69 2. 3 Schadevergoedings-Zterugbetalingsbeleid Bijzonderheden omtrent de toegepaste schadevergoedings- en terugbetalingsregelingen. 2. 4 Soorten onderhoudsservice 2. 5 Standaard contractvoorwaarden Voor zover van toepassing ook de minimumcontractduur. 3. Voorwaarden voor aansluiting van eindapparatuur Een volledig overzicht van de aan de eindapparatuur gestelde eisen, zoals door de nationale regelgevende instantie voorgeschreven, overeenkomstig de bepalingen van de Richtlijnen 91/263/EEG en 93/97/EEG, en met inbegrip - voor zover van toepassing - van voorwaarden betreffende de bedrading bij de gebruiker en de locatie van het netwerkaansluitpunt. 4. Toegangs- en gebruiksbeperkingen De eventuele overeenkomstig de bepalingen van artikel 13 voorgeschreven toegangs- en gebruiksbeperkingen. 70 BIJLAGE m LEVERINGSTERMIJN EN INDICATOREN VOOR DE KWALITEIT VAN DE DIENST, DEFINITIES EN MEETMETHODEN OVEREENKOMSTIG DE BEPALINGEN VAN ARTIKEL 12 INDICATOR (ZIE OPMERKING 1) DEFINITIE MEETMETHODE wachttijd bij eerste aansluiting op het ETSIETR 138 ETSIETR 138 net storingspercentage per toegangslijn ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 storingshersteltijd ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 percentage mislukte oproepen ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 benodigde tijd voor het ontvangen van ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 de kiestoon wachttijden bij diensten via de ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 telefonist wachttijden bij de als bij diensten via de als bij diensten via de gidsinformatiediensten telefonist telefonist percentage functionerende openbare ETSI ETR 138 ETSI ETR 138 betaaltelefoons die met munten of met telefoonkaarten werken 71 juistheid van de facturen zie opmerking 2 zie opmerking 2 Opmerking 1 De indicatoren moeten een analyse van de kwaliteit op regionaal niveau (d. w. z. ten minste op niveau 2 van de door Eurostat vastgestelde nomenclatuur van territoriale eenheden voor de statistiek (NUTS)) mogelijk maken. Opmerking 2 Juistheid van de facturen: Nationale definities en meetmethoden dienen te worden gebruikt totdat een gemeenschappelijke definitie en meetmethode op Europees niveau zijn overeengekomen. 72 BIJLAGE IV TIJDSCHEMA ALS BEDOELD IN ARTIKEL 33 Datum waarop de Lid-Staten de nodige maatregelen moeten hebben getroffen om te voldoen aan Richtlijn 95/62/EG 13 december 1996 73 BIJLAGE V VERGELIJKINGSTABEL Nr. artikel in Titel artikel Nr. artikel in de Richtlijn 95/62/EG onderhavige richtlijn • • • I M n M l M Ü H M M H M H M i a H B W H MM 1 1 — 1 1 I I WI WWmm W» II IfWlillllll»! Wl—IIIIIIMWIimillH I— •• —• •!• Willi I I Wil • •!! •!••! II II Wil ••«•• lllllllfll • I I — I — W i l — IW KMMHHBHaMHaBVBIMaKHpaHnaMHaMOTMMNMMBB 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Toepassingsgebied en doelstelling Definities Omvang van de universele telecommunicatiedienst j Betaalbaarheid I 1 2 3 4 Beschikbaarstelling van netwerkaansluitingen en \ 5,9 toegang tot telefoondiensten 1 Bekendmaking m toegang tot informatie Kyvaliteii van de dienst Voorwaarden voor het beëindigen van de dienst. Coniracten Afwijking van bekendgemaakte voorwaarden Beschikbaarstellingvan aanvullende faciliteiten Bijzondere netwerktoegang Interconnectie J. __ Tariejbeginselen Kostentoerekeningsbeginselen Kortingen en andere tariefregelingen Gespecificeerde facturen en aanvullende faciliteiten Gidsdiensten Openbare betaaltelefoons Telefoonkaarten met vooruitbetaalde gesprekstijd 74 11 12 22 10 23 15 16 17 18 19 14 6 7 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 3 | ™ Specifieke maatregelen ten behoeve van gehandicapten Specificaties voor de netwerktoegang, met inbegrip van de contactdoos Nummering Gebruiks- en toegangsvoorwaarden en essentiële eisen Wanbetaling Technische normen Voorschrijlen met het oog op convergentie in de gehele Gemeenschap Overleg Aanmelding en verslaglegging Minnelijk procedure en beslechting van geschillen op nationaal niveau Opschorting van bepaalde verplichtingen Technische aanpassingen Procedure van het raadgevend comité Procedure van het regelgevend comité Herziening Omzetting Intrekking van Richtlijn 95/62/EG Inwerkingtreding Adressaten 8 20 13 21 24 25 26 27 28 29 30 31 J] 33 34 Annex 1 Lijst van te publiceren informatie Annex II Annex II Leveringstermijn en indicatoren voor de kwaliteit van Annex III de dienst Annex III Beschrijving van faciliteiten Annex I IS NOTITIE OVER DE TE VERWACHTEN EFFECTEN Effecten van het voorstel op het bedrijfsleven en in het bijzonder het midden- en kleinbedrijf (MKB) Titel van het voorstel: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie en inzake de universele telecommunicatiedienst in een door concurrentie gekenmerkt klimaat Referentienummer van het document: Het voorstel 1. Noodzaak van de wettelijke maatregel Met de volledige liberalisering van de telecommunicatiediensten en -infrastructuur in 1998 zal een einde komen aan de nog overgebleven beperkingen voor organisaties die de telecommunicatiemarkt willen betreden, waardoor er in deze sector meer concurrentie zal komen met alle voordelen van dien voor de telecommunicatiebedrijven, de gebruikers en de totale economie van Europa. De huidige ONP-spraaktelefonierichtlijn, Richtlijn 95/62/EG, werd vastgesteld in 1995, in een tijd waarin de meeste Lid-Staten nog bijzondere en uitsluitende rechten op het 76 aanbieden van openbare telecommunicatienetwerken en spraaktelefoondiensten kenden. In artikel 32, lid 1, van die richtlijn staat dat het Europees Parlement en de Raad de genoemde richtlijn vóór 1 januari 1998 dienen te herzien "op grond van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel". Het doel van de herziening is Richtlijn 95/62/EG aan te passen aan de geliberaliseerde markt. Tegelijkertijd heeft de Commissie in haar mededeling over de universele dienst in de telecommunicatiesector1 aangegeven dat zij van plan is een aantal bepalingen van de richtlijn op verzoek van de gebruikers aan te scherpen. De herziene richtlijn maakt deel uit van het wetgevingskader voor de periode na 1998, dat erop gericht is dat alle organisaties die op de Europese telecommunicatiemarkt de concurrentie aangaan, kunnen rekenen op een stabiel en voorspelbaar regelgevingsklimaat dat als aanvulling op de mededingingsregels van het Verdrag fungeert. De open en door concurrentie gekenmerkte telecommunicatiemarkten zullen bijdragen tot de sociaal-economische levensomstandigheden van de Europese gebruikers en het concurrentievermogen van het Europese bedrijfsleven. Effecten op het bedrijfsleven 2. Bedrijven waarvoor het voorstel gevolgen heeft COM (96) 73 van 13 maart 1996. 77 De huidige richtlijn geldt voor telecommunicatie-organisaties en de herziene versie heeft gevolgen voor dezelfde categorieën organisaties, ni. de aanbieders van vaste openbare telefoonnetwerkfaciliteiten en openbare telefoondiensten. Een deel van de bepalingen die onder de huidige richtlijn voor telecommunicatie organisaties gelden, is niet langer zinvol in een door concurrentie gekenmerkt klimaat. Deze bepalingen zijn geschiapt. Andere worden geleidelijk afgeschaft, naarmate de concurrentie tot ontwikkeling komt. Aspirant-marktdeelnemers die openbare telefoonnetwerken en openbare telefoondiensten willen aanbieden, zullen in alle Lid-Staten een vergunning, in welke vorm dan ook, moeten aanvragen. De Commissie heeft een voorstel gedaan voor een aparte richtlijn betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten2, waarmee eenvoudige, geharmoniseerde procedures voor de afgifte van machtigingen en vergunningen worden ingevoerd. De herziene ONP-spraaktelefonierichtlijn zal leiden tot een reeks van gemeenschappelijke voorwaarden die in nationale machtigingen voor de levering van telefoondiensten worden opgenomen, zodat de nadelen van uiteenlopende vergunningsvoorwaarden in de diverse Lid-Staten worden weggenomen. De voorschriften die voor aspirant-marktdeelnemers gelden (waarvan sommige beginnen als kleine of middelgrote onderneming), hebben betrekking op het aanbod van bepaalde faciliteiten aan de gebruikers, gebruikscontracten, de bekendmaking van informatie over de technische interfaces en het bijhouden van statistieken over de kwaliteit van de dienst. Deze voorschriften zijn ingegeven door de noodzaak de COM(95) 545 van 14 november 1995. 78 consumenten te beschermen en een door concurrentie gekenmerkte markt voor telecommunicatie-eindapparatuur te garanderen. Het is niet de bedoeling nieuwe barrières voor aspirant-marktdeelnemers op te werpen. De gebruikers zullen profiteren van ruimere keuzemogelijkheden, betere diensten en voorzieningen, en lagere prijzen, De lagere kosten van communicatie hebben voor alle commerciële ondernemingen van alle soorten en maten een positief effect tot aan de top van de meerwaardeketen toe. De ervaring met geliberaliseerde markten toont hoe nieuwe en goedkopere telecommunicatiediensten het bedrijfsleven stimuleren om in diverse andere sectoren nieuwe produkten en diensten te ontwikkelen. Tegelijkertijd worden met de ontsluiting van de telecommunicatiesector zelf nog andere markten ontsloten. De liberalisering zal in de komende jaren tot nieuwe investeringen in de telecommunicatiesector leiden. Nieuwe netwerkexploitanten zullen de hand proberen te leggen op technologisch geavanceerde produkten, niet alleen specifieke telecommunicatieprodukten maar ook meer algemene administratieve en produktiviteitshulpmiddelen, waarmee de kosten kunnen worden teruggebracht en waarmee een voorsprong op de concurrentie kan worden bereikt. Hier liggen verkoopmogelijkheden voor innovatieve kleine en middelgrote ondernemingen in de telecommunicatiesector. Uiteenlopende voorschriften voor het betreden van de markt in de verschillende Lid- Staten zouden deze investeringen afremmen. Deze richtlijn zal een positief effect hebben op de verwezenlijking van een geharmoniseerd regelgevingskader voor telefoonnetwerken en -diensten in de gehele Europese Unie. 3. Handhaving 79 De nationale regelgevende instanties in de Lid-Staten zullen ervoor moeten zorgen dat de betrokken organisaties aan de bepalingen van de richtlijn voldoen. Bovendien moeten de nationale regelgevende instanties de Commissie in kennis stellen van de namen van bepaalde organisaties op hun grondgebied waarop de richtlijn van toepassing is. 4. Economische effecten Van een stabiel en voorspelbaar regelgevingsklimaat gaat een stimulerend effect uit op nieuwe investeringen in de telecommunicatiesector. Het geharmoniseerde kader dat door de richtlijn in de gehele Unie tot stand moet worden gebracht, is bevorderlijk voor de investeringen, schept werkgelegenheid in nieuwe bedrijven in de sector - met name in het MKB - en stimuleert de groei Het voorgestelde raamwerk moet een impuls geven aan de produktiviteit en aan een efficiënte en duurzame toegang tot de markt. Tegelijkertijd moet de levering van de universele telecommunicatiedienst in de gehele Europese Unie worden gegarandeerd. Zonder de richtlijn zouden de versnipperde nationale markten minder aantrekkingskracht uitoefenen op nieuwe marktdeelnemers dan een eengemaakte Europese markt en de in het Verdrag opgenomen doelstelling van de versterking van de economische en sociale samenhang zou worden ondermijnd. 5. Specifieke bepalingen voor het MKB Het voorstel bevat geen specifieke bepalingen voor het MKB. Het MKB worden evenwel nieuwe mogelijkheden geboden op het gebied van de diensten en faciliteiten die door deze herziene richtlijn worden voorgeschreven. 6. Overleg 80 In het Groenboek van de Commissie over de liberalisering van de telecommunicatie- infrastructuur (deel II)3 werd de algemene richting aangegeven die zou worden gevolgd bij de aanpassing van de bestaande ONP-richtlijnen ten einde rekening te houden met de volledige liberalisering in 1998. Meer specifieke voorstellen voor de aanpassing van de ONP-spraaktelefonierichtlijn (Richtlijn 95/62/EG) werden opgenomen in de Mededeling van de Commissie over de universele dienst in de telecommumcatiesector. Zij waren gebaseerd op een door de Lid-Staten gemaakte inventarisatie en op een uitgebreide openbare raadpleging, inclusief een openbare hoorzitting over de universele dienst, die in oktober 1995 in Brussel werd gehouden en die door een aantal Europese parlementariërs werd bijgewoond. Naar aanleiding van deze openbare hoorzitting dienden circa 60 bedrijven een schriftelijke reactie bij de Commissie in - zie aanhangsel 1. Een van de grootste zorgen van de aspirant-marktdeelnemers (zoals Bell South, Compagnie Générale des Eaux en MFS Communications) is dat de universele dienstverplichtingen te zwaar kunnen gaan wegen waardoor zij een belangrijke hindernis voor het betreden van de markt gaan vormen. Deze bedrijven hebben nadrukkelijk gewezen op de noodzaak van EU-wetgeving die precies aangeeft wat in de kosten van de universele dienst mag worden begrepen. Bestaande netwerkexploitanten (b. v. BT, Deutsche Telecom en PTT Telecom) beklemtonen dat zij ten opzichte van nieuwe marktdeelnemers geen onbillijke verplichtingen dienen te dragen. Zij wensen voorts een EU-wetgeving waarmee de COM (94) 682 van 25. 1. 1995. 81 verschillen in regels en voorschriften tussen de verschillende landen zo klein mogelijk worden gemaakt. De voorgestelde aanpassing van Richtlijn 95/62/EG komt aan deze verlangens tegemoet, terwijl tegelijkertijd ervoor wordt gezorgd dat alle gebruikers toegang hebben tot een betaalbare basistelefoondienst. De uitgangspunten van de richtlijn zijn uitvoerig besproken binnen het ONP-comité, waarin vertegenwoordigers van de nationale, voor telecommunicatie verantwoordelijke regelgevende instanties in de Unie en de EER onder voorzitterschap van de Commissie zijn vertegenwoordigd, en waarvan de vergaderingen tevens worden bijgewoond door leden van gebruikersgroepen, fabrikanten, aanbieders van diensten en exploitanten. 82 AANHANGSEL 1 LIJST VAN ORGANISATIES DIE EEN SCHRIFTELIJKE REACTIE OP DE NOTA OVER DE UNIVERSELE DIENST HEBBEN INGEDIEND ANGA COST 219 - National Research & Antelope Consulting Development Centre for Welfare & APEC - Association of Private Health European Cable Operators COST 219 The Mike Martin ARD - Radio + TV Consultancy ASIMBLEC A T &T ATC Finland CRID CURDS - University of Newcastle Dansk Industri (DI) Austrian Ministry of economy and Department of Trade and Industry transport Belgacom Bell South (UK) Deutsche Postgewerkschaft Deutsche Telekom British Telecom Direction Générale des Postes et Bureau Européen des Unions des Télécommunications (FR) Consommateurs ETNO Conseil National du Patronat Francais EU Committee of the American Compagnie General des Eaux chamber of Commerce in Belgium 83 European Conference of Data Ministry of Transport & Protection Commissioners Communications (SWED) Forschungsinstitut fur OFTEL anwendungsorientierte Omnitel Pronto Italia Wissensverarbeitung Portugal Telecom France Telecom PTT Force Ouvrière Fundesco PTT Telecom GEF - Global Electronic Finance STET Management TAG - Telecommunications Action INESC Group Ingeneria y Gestion de Redes TELECEL S. A. INTEL Telecom Eireann International Council of Aircraft Owner Telefonica de Espana and Pilot Associations jpTT Telenor TELIA AB Kooperativa Institutet The Finnish Consumers Association Erika Mann M. E. P. ThyssenTelecom AG. Mercury Communications Ltd The Telecommunications Managers MFS Communications Association Ministerie Van Verkeer en Waterstaat United States Council for International (NL) Business Ministry of Transport & Universidad de Valencia Communications (FIN) Universitàt Potsdam VEBACOM 84 ISSN 0254-1513 COM(96) 419 def. DOCUMENTEN NL 15 08 Catalogusnummer : CB-CO-96-458-NL-C ISBN 92-78-08840-4 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg