title: NAAR EEN EUROPESE NUMMERRUIMTE - GROENBOEK OVER EEN NUMMERINGSBELEID VOOR TELECOMMUNICATIEDIENSTEN IN EUROPA

eurovoc_concepts:
communications policy
new technology
research and development
technological change
telecommunications

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 20. 11. 1996 COM(96) 590 def. NAAR EEN EUROPESE NUMMERRUIMTE GROENBOEK OVER EEN NUMMERINGSBELEID VOOR TELECOMMUNICATIEDIENSTEN IN EUROPA (door de Commissie ingediend) 1 SAMENVATTING WAAROM IS NUMMERING ZO BELANGRIJK? telecommunicatiediensten zijn de sleutel voor de Efficiënte totstandkoming van de informatiemaatschappij. Een doeltreffend nummeringsbeleid is van essentieel belang om de toegang tot die telecommunicatiediensten door de burgers en bedrijven van Europa mogelijk te maken. Telecommunicatie-exploitanten en dienstenleveranciers, maar ook zakelijke gebruikers, zien Europa steeds meer als hun toekomstige markt. Dit is een ontwikkeling die meer en meer ook alle burgers zal betreffen. Vaak worden call-centres en klantendienst-helpdesks op regionale of Europese basis ingericht. Nieuwe diensten zoals teleshopping komen in hoog tempo op de Europese markt, met grote verwachtingen voor de toekomst. Personal Communications staat op het punt te worden ingevoerd, naar verwachting vóór het eind van deze eeuw. Daarnaast is ook de regelgeving aan verandering onderhevig, en zullen diensten en infrastructuren in heel de Europese Unie tegen 1 januari 1998 zijn geliberaliseerd. te worden. Het Deze ontwikkelingen worden voor een belangrijk deel pas mogelijk gemaakt door nummering, en nummering is dan ook bezig in hoog tempo een commercieel én concurrerend sleutelelement voor de telecommunicatie-industrie is derhalve van belang een Europees nummeringsbeleid te ontwikkelen. Een dergelijk beleid moet worden gebaseerd op vastgelegde politieke prioriteiten. Daaronder vallen doelstellingen die het gevolg zijn van het liberaliseringproces en van de snel veranderende economische en technologische omgeving. Nu concurrentie wijd verbreid is in de Unie moet voorts bijzondere aandacht worden gegeven aan de goede start voor paneuropese netwerken en diensten, ten einde de gevolgen tegen te gaan van marktkrachten die, bij gebrek aan een duidelijk Europees beleid, zouden leiden tot een versnippering van de Europese markt. WAT ZIJN DE VOORDELEN VOOR DE KLANT? In het debat over de nummering moet rekening worden gehouden met de standpunten van de gebruikers. Zij zullen namelijk de voordelen van de hervormingen op nummeringsgebied en van de invoering van nieuwe mechanismen om de keuzemogelijkheden van de klant te vergroten uit eerste hand ervaren. Het invoeren van carrier selection bij voorbeeld, zal waarschijnlijk grote rechtstreekse en onrechtstreekse voordelen voor de Europese samenleving en economie met zich meebrengen. Dit is een sleutelelement voor grotere concurrentie op het gebied van het lange afstands- en internationaal verkeer, hetgeen op zijn beurt kan leiden tot besparingen van 20 tot 25 miljard ecu per jaar voor de Europese gebruikers. Overdraagbaarheid van nummers (waarbij gebruikers hun nummer kunnen behouden wanneer zij van exploitant veranderen) is een ander voorbeeld van de mogelijkheid voor de gebruiker de beste keuze te maken ten aanzien van kwaliteit, dienstverlening en kosten. De inrichting van dienstenplatforms voor bijzondere paneuropese diensten zoals groene nummers, kan niet alleen leiden tot aanzienlijke extra inkomsten voor de exploitanten, maar kan ook zorgen voor gemakkelijke en gebruiksvriendelijke toegang tot productmarketing- en -verkooporganisaties, met de daarmee samenhangende voordelen voor Europa's economie. In de VS, bij voorbeeld, AA werden in 1993 435 miljard USD aan goederen verkocht op basis van oproepen van groene nummers. De nationale nummerplannen moeten worden hervormd vanwege de groei van en de veranderingen op de markt. Hierdoor wordt een unieke kans geboden om een convergentiedoelstelling mee te nemen, namelijk het zodanig harmoniseren van de nationale nummerplannen dat Europese gebruikers in de toekomst te maken hebben met een gelijkvormigere structuur in heel Europa, die eenvoudig te begrijpen is, waardoor het gebruik van de telefoon wordt bevorderd. Daarnaast zouden daarmee de grote psychologische belemmeringen voor het maken van de internationale oproepen binnen de Europese Unie worden weggenomen. SLEUTELELEMENTEN VOOR EEN NUMMERINGSBELEID IN DE EUROPESE UNIE In dit Groenboek wordt benadrukt dat de discussie betreffende nummering deel moet uitmaken van het algemene debat over regelgeving. Daarom worden alle betrokken partijen opgeroepen zowel algemene als specifieke bijdragen in te dienen over een hele reeks onderwerpen, zoals de aan te houden agenda en mechanismen voor de tenuitvoerlegging van het beleid, en de aanpak die nodig is om rekening te houden met de belangen van de consument en van alle gebruikers. SLEUTELELEMENTEN VOOR HET NUMMERINGSBELEID IN DE EUROPESE UNIE I. De rol van nummering om te zorgen voor doeltreffende concurrentie, met name: Carrier selection. Overdraagbaarheid van nummers. Herstructurering van nationale nummerplannen om de concurrentie te bevorderen, en de rol van de nationale regelgevingsinstanties bij het ter beschikking stellen van de benodigde nummers. II. Bevorderen van de interne markt, met name: De totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte (ETNS), en daarbinnen de noodzaak voor gemeenschappelijke toegangscodes voor paneuropese diensten (zoals groene nummers, diensten met gedeelde kosten, met verhoogd tarief of mobiele netwerkdiensten). De noodzaak om de Europese nummering te laten beheren door een daartoe op Europees niveau ingerichte administratieve structuur. III. Aanpassen van de Europese nummerruimte aan de behoefte van de informatiemaatschappij, met name: De totstandbrenging van een Europees nummerplan voor de lange termijn. Naamgeving en adressering op het Internet en andere nieuwe multimedia- en online-diensten. Ib EUROPA'S AGENDA Ill SAMENVATTING VAN DE VOORSTELLEN VOOR ACTIE Om deze doelstellingen te kunnen bereiken, stelt de Commissie de volgende stappen voor: Vanaf 1 januari 1998 1. De invoering van carrier preselection (d. w. z. dat gebruikers beschikken over een eenvoudig, niet- discriminerend mechanisme, waarmee zij de carrier van hun keuze per oproep kunnen kiezen). 2. De invoering, zo spoedig mogelijk en uiterlijk tegen het jaar 2000, van overdraagbaarheid van nummers in de local loop (d. w. z. dat gebruikers in alle grote bevolkingscentra hun telefoonnummer op een bepaalde locatie moeten kunnen behouden wanneer zij op een andere exploitant of dienstverlener overschakelen). 3. De bevordering van maatregelen op nationaal niveau voor het openstellen van nationale nummerplannen en om te zorgen voor de convergentie daarvan, met inbegrip van de harmonisatie van specifieke toegangscodes en de goedkeuring van een gemeenschappelijke norm voor toetsenborden waarmee alfanumeriek kan worden gekozen (d. w. z. dat gebruikers namen i. p. v. nummers moeten kunnen kiezen; b. v. "BLOEMEN" voor een bloemenzaak). 4. De invoering van een Europese telefoonnummerruimte (ETNS) (dwz. de invoering van een gemeenschappelijk nummerplan en gemeenschappelijke toegangscodes voor bijzondere paneuropese diensten: groene nummers, oproepen met verhoogd tarief of met gedeelde kosten, en zo nodig voor Personal Communications-diensten). 5. De totstandbrenging van een gemeenschappelijk kader voor de regelgeving en het beheer van een gemeenschappelijk Europees nummerplan (m. i. v. de toewijzing van Europese dienstentoegangscodes en carrier selection-codes, alsmede de bevordering van de belangen van de Gemeenschap in internationale nummeringsfora). 6. Bestuderen van de kwesties die verband houden met naamgeving en adressering in het kader van het Internet, waarbij moet worden nagegaan of er behoefte bestaat aan regelgevende maatregelen. Vanaf 1 januari 2000 7. De invoering van carrier preselection (d. w. z. dat gebruikers beschikken over een eenvoudig, niet- discriminerend mechanisme waarmee zij een carrier naar keuze op permanente of default-basis vooraf kunnen bepalen). 8. De uitbreiding van overdraagbaarheid van nummers voor gebruikers van mobiele netwerken en netwerken voor Personal Communications, alsmede voor gebruikers van bijzondere diensten (b. v. om het gebruikers mogelijk te maken waardevolle nummers of Personal Communications-diensten te behouden), rekening houdend met de ontwikkeling van het netwerk en de marktvraag. Na het jaar 2000 9. De invoering van een nummerplan voor de lange termijn, waarbij een Europese landcode ("3"-XX) wordt ingevoerd en het beheer en de administratie daarvan op Europees niveau geschiedt. De Commissie vraagt om commentaar over elk van deze voorgestelde maatregelen, alsmede over de voorgestelde agenda. De Commissie is zich ervan bewust dat de invoering van nieuwe mechanismen, bij voorbeeld voor carrier selection, en van maatregelen voor de harmonisatie van nummerplannen aanzienlijke kosten voor de industrie en, belangrijker nog, voor de gebruiker, met zich mee kunnen brengen. Door de sterk toenemende vraag naar telecommunicatiediensten en de ^7C IV invoering van concurrentie is een aanpassing van de nummerplannen van de meeste landen noodzakelijk geworden. Doel van dit Groenboek is ervoor te zorgen dat bij deze veranderingen rekening wordt gehouden met de doelstellingen op de lange termijn en met de Europese integratie. Een sleutelfactor bij het vaststellen van de Europese agenda terzake wordt gevormd door de kosten en de baten die met deze maatregelen samenhangen. De Commissie gelooft echter dat de kosten ruimschoots worden goedgemaakt door de grotere keuzemogelijkheden, de betere kwaliteit van de dienstverlening en ook de lagere tarieven waarvoor de veranderingen in nummering kunnen zorgen. Het is duidelijk dat de in dit Groenboek gedane voorstellen het kader van de Europese Unie overstijgen. Het uiteindelijke doel, bij voorbeeld, om een unieke Europese identiteit te bewerkstelligen (namelijk door in Europa driecijferige landencodes met hetzelfde begincijfer "3" in te stellen), zorgt ervoor dat ook de landen in Midden- en Oost-Europa erbij betrokken moeten worden. Daarom kan de discussie niet worden beperkt tot de Europese Unie, maar moet zodanig worden verbreed dat ook CEPT-ECTRA deelneemt, en antwoorden kunnen worden gevonden op belangrijke vragen, bij voorbeeld hoe naar een uniforme nummering in Europa kan worden gewerkt, terwijl terzelfder tijd voldoende ruimte wordt gelaten voor een gefaseerde invoering van in overeenstemming met de verschillende concurrentie op verschillende markten, liberaliseringagenda's van de betrokken landen. Er moeten ook andere mechanismen worden gevonden om te zorgen voor de voortdurende betrokkenheid van alle belangengroepen op nationaal en Europees niveau bij de ontwikkeling van Europa's nummerplannen. OPROEP TOT HET INDIENEN VAN COMMENTAAR Dit Groenboek beoogt een actieve discussie op gang te brengen tussen de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement; het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's; het Hoog Comité van Nationale Regelgevende Instanties ad hoc, consumenten en zakelijke gebruikers; vaste en mobiele-netwerkexploitanten, alsmede dienstverleners; fabrikanten van apparatuur; en vakverenigingen en overige organisaties die de maatschappelijke belangen in de sector vertegenwoordigen. Zij allen worden verzocht commentaar in te dienen en standpunten naar voren te brengen naar aanleiding van de in dit Groenboek uiteengezette punten, en in het bijzonder over de voorgestelde agendapunten uit de tabel hierboven. Op basis van dit overleg zullen politieke standpunten worden ontwikkeld. De Commissie zal deze doorgeven aan de Raad en het Europees Parlement. De commentaren dienen voor vrijdag 21 februari 1997 naar het volgende adres te worden gestuurd: EUROPESE COMMISSIE, DG XIII A/l T. a. v. de heer de Cockborne Wetstraat 200 B-1049 Brussel Fax+32-2-296. 83. 91 Inzending per email is ook mogelijk, onder vermelding van de referentie "Groenboek nummering" (in WordPerfect- of Word-for-Windows-formaat) : Email-adres: numbering@bxl. dgl3. cec. be INHOUDSOPGAVE I. n. INLEIDING - WAAROM EEN HERVORMING OP HET GEBIED VAN DE NUMMERING? HUIDIGE SITUATIE II. 1. De organisatie van het nummeringsbeleid op wereld-, Europees en nationaal niveau 11. 2. Op het gebied van nummering is reeds veel werk verzet 11. 3. Er moeten echter met spoed belangrijke beslissingen worden genomen met betrekking tot de regelgeving III. HOOFDTAKEN VOOR EEN EUROPEES NUMMERINGSBELEID III. 1. Ontwikkeling van de regelgeving: "zorgen voor daadwerkelijke concurrentie" 111. 2. Economische ontwikkeling: het tot stand brengen van een interne markt voor bijzondere diensten 111. 3. Technologische ontwikkeling: het bevorderen van innovatie 111. 4. Ontwikkeling van de nummering vanuit het standpunt van de klant: de noodzaak tot harmonisatie 111. 5. Europese nummering: een continuüm tussen nationale en wereldwijde nummering IV. VOORSTELLEN VOOR ACTIE IV. 1. Zorgen voor daadwerkelijke concurrentie IV. 2. Bevorderen van een interne markt IV. 3. Aanpassing aan de informatiemaatschappij V. CONCLUSIES 1 2 3 3 6 9 10 10 11 12 13 14 15 18 22 26 BIJLAGE I: OPMERKINGEN OVER DE STRATEGISCHE OPTIES VAN HET ECTRA INZAKE NUMMERING, ALSMEDE EEN KOSTEN/BATEN ANALYSE 27 BIJLAGE II: CARRIER SELECTION BIJLAGE III. OVERDRAAGBAARHEID VAN NUMMERS BIJLAGE IV:PERSONAL COMMUNICATIONS BIJLAGE V: £EN REFERENTIESCENARIO OP WEG NAAR EEN OPEN EN UNIFORME EUROPESE NUMMERRUIMTE BIJLAGE VI:ETO/ECTRA-STUDIES INZAKE NUMMERING LIJST VAN AFKORTINGEN WOORDENLIJST 30 34 38 39 42 44 46 4^ I. INLEIDING - WAAROM EEN HERVORMING OP HET GEBIED VAN DE NUMMERING? Nu er in de Europese Unie een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt tot stand komt, wordt de beschikbaarheid van een voldoende aantal nummers, die op eerlijke, transparante en niet- discriminerende basis worden toegewezen, een essentiële voorwaarde voor daadwerkelijke concurrentie, echte innovatie en keuzemogelijkheden voor de consument. In het Groenboek van 1995 over de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur1 wordt nummering "van cruciaal belang voor de liberalisering van de markt en de invoering van concurrentie" geacht. Dit wordt gezien als noodzakelijk om ervoor te zorgen dat "de ontwikkeling van telecommunicatienetwerken en -diensten niet wordt gehinderd door nummeringskwesties", en er wordt gesteld dat deze taak moet worden uitgevoerd door "een zorg\nddig beheer van de totale nummerplannen op mondiaal, Europees en nationaal niveau". Voor de voltooiing van de interne markt heeft Europa verdere behoefte aan een Europees nummerplan om de totstandkoming van paneuropese diensten te bevorderen. Een gemakkelijke toegang tot deze diensten door middel van geharmoniseerde toegangscodes op Europees niveau zijn van essentieel belang voor de klant en voor de industrie2. In de overgangsperiode tot volledige concurrentie in Europa, worden nummers een even belangrijke hulpbron als frequenties of doorgangsrechten3. In de afgelopen jaren is het aantal gebruikte telefoonnummers in de Europese Unie sterk toegenomen - sterker nog dan het aantal abonnees. Deze verhoging weerspiegelt de groei van zowel zakelijke communicatie als computergebruik. Maar zelfs voor thuisgebruik groeit de vraag naar nummers nu gebruikers beginnen tweede of derde vaste telefoonlijnen te nemen voor fax of modem4, en een steeds groter percentage van de bevolking is in het bezit van een mobiele telefoon of semafoon. Daarnaast zijn er de nieuwkomers op de markt zoals de kabeltelevisie-exploitanten en de exploitanten van mobiele netwerken. Voor deze exploitanten zijn ook gelijke toegangsvoorwaarden nodig, hetgeen op het gebied van de nummering inhoudt dat zij moeten kunnen beschikken over nummers met dezelfde mogelijkheden of van gelijke kwaliteit. Deze sterke stijging van de vraag oefent druk uit op de bestaande nationale nummerplannen en leidt tot grote hervormingen op nationaal niveau, die erop zijn gericht extra capaciteit vrij te maken voor exploitanten en daarmee uiteindelijk ook voor gebruikers. Groenboek over de liberalisering van de telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken - deel II: een gemeenschappelijke aanpak van de levering van telecommunicatie-infrastructuur in de Europese Unie (COM(94)682 def. van 25. 1. 1995). Overeenkomstig artikel 12913 van het Verdrag "is het optreden van de Gemeenschap gericht op de bevordering van de onderlinge koppeling (interconnectie) en interoperabiliteit van de nationale netwerken, alsmede van de toegang tot deze netwerken". In tegenstelling tot frequenties en doorgangsrechten, waarvoor fysieke beperkingen gelden, vloeit de beperking op het gebied van nummering voort uit het feit dat veranderingen kostbaar zijn en zeer ongeliefd bij het publiek. In meer dan 6 van de 15 Lid-Staten bedraagt de penetratiegraad van telefoonlijnen in huishoudens meer dan 100%, bij voorbeeld 121% in Zweden. Zie de mededeling van 13 maart 1996 over de universele dienst in de telecommunicatiesector in het perspectief van een volledig geliberaliseerde omgeving, COM(96)73. ( De bij deze hervormingen gevolgde aanpak is van land tot land sterk verschillend. Dit biedt geen oplossing voor fundamentele kwesties met betrekking tot concurrentie en consumentenvraag, in het leven geroepen door een omgeving met meerdere exploitanten, noch levert dit een onmiddellijk antwoord op de vraag voor unieke, in geheel Europa geldende nummers voor bepaalde exploitanten of bepaalde diensten - nummers die slechts kunnen worden geleverd wanneer dit op goede wijze op Europees of op wereldniveau wordt gecoördineerd. Er zijn dringend oplossingen nodig om: de klanten keuzemogelijkheden te bieden, er kan geen concurrentie tot stand komen zolang de gebruikers niet gemakkelijk (al dan niet via preselectie) kunnen kiezen voor concurrerende carriers en hun vast of mobiel telefoonnummer kunnen behouden wanneer zij veranderen van telefoonbedrijf of dienstverlener; de totale kosten in verband met deze veranderingen tot een minimum te beperken: wanneer men nationale nummerplannen frequent verandert, leidt dit tot hoge kosten voor het herprogrammeren van apparatuur en het updaten van software. Voor bedrijven die paneuropese diensten aan hun klanten leveren, leidt deze gewoonte van voortdurende en ongecoördineerde veranderingen tot grote kosten voor de exploitanten en dienstverleners, net als het bestaan van verschillende nummers en dienstentoegangscodes in verschillende landen. Een stabiel nummerplan voor de lange termijn, waarvan de markt ruim van tevoren in kennis wordt gesteld, kan leiden tot grote kostenbesparingen, omdat het het bedrijfsleven mogelijk maakt in het kader van een normale procedure over te gaan tot het herdrukken van briefpapier, overschilderen van voertuigen en inlichting van klanten; vereenvoudigde toegang, waarbij de gebruiker ook over alle gewenste informatie beschikt, mogelijk te maken: in een steeds complexere omgeving helpen eenvoudige en gemakkelijk te begrijpen nummerplannen de gebruikers om oproepen te maken en te ontvangen, en om verschillende exploitanten te kiezen voor verschillende nationale en paneuropese diensten, zowel in hun eigen land als daarbuiten. Er zouden ook belangrijke tariefaanwijzingen aan de klant kenbaar gemaakt kunnen worden, zodat deze kan weten wat een oproep zal kosten; een verdergaande harmonisatie in heel Europa tot stand te brengen: de mogelijkheid van innovatieve aanpak voor nummering, door bij voorbeeld nummers door woorden te vervangen, zal het gebruik van de telefoon nog gemakkelijker maken, maar daartoe moet Europa beschikken over een standaard-telefoontoetsenbord. Voorts kan de Europese telefoonnummerruimte (European Telephony Numbering Space, ETNS) voorzien in gemeenschappelijke dienstentoegangscodes in heel Europa (b. v. voor groene nummers voor heel Europa, of voor diensten met toegevoegde waarden, mobiele diensten of diensten met gedeelde kosten5). De in dit Groenboek uiteengezette standpunten en voorstellen met betrekking tot deze kwesties zijn consistent met de door de Gemeenschap op het gebied van telecommunicatie gevolgde algemene Aangezien de relevante toegangscodes voor mobiele diensten met toegevoegde waarde verschillend zijn tussen de Lid-Staten, is een gebruiker die een dergelijk nummer kiest vanuit een andere Lid-Staat er vaak niet van op de hoogte dal een nummer is gekozen waarvoor een hoger tarief van toepassing is. aanpak sedert 1987. Deze aanpak, die zich beperkt tot de gebieden waarop actie nodig is en op Europees niveau dient te worden ondernomen, zorgt voor een goed evenwicht tussen de geleidelijke openstelling van de markten met een begeleidend regelgevend kader dat toeziet op eerlijke concurrentie en bescherming van het openbaar belang, en een toepassing van geval tot geval van de mededingingsvoorschriften. n. HUIDIGE SITUATIE II. 1. De organisatie van het nummeringsbeleid op wereld-, Europees en nationaal niveau Er is op dit ogenblik sprake van een complexe verzameling van regels met betrekking tot het nummeringsbeleid, dat is vastgesteld op nationaal niveau, door middel van actie van de Gemeenschap op bepaalde gebieden of door ECTRA/ETO op andere gebieden, en een algemeen kader dat tot stand is gebracht door de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU) met betrekking tot een reeks kwesties die een wereldwijde impact hebben, gaande van de toewijzing van landencodes tot de maximale lengte van telefoonnummers en de invoering van wereldwijde nummers voor diensten zoals wereldwijde groene nummers (op basis van het 800-nummer). De reglementering betreffende landencodes is een van de belangrijkste functies van de ITU met betrekking tot nummering. Er is thans een evaluatie aan de gang over hoe het wereldnummerplan zich dient te ontwikkelen om aan de vraag te voldoen. Daarbij dringen met name zowel regeringen als exploitanten erop aan dat landencodes niet alleen aan nieuwe staten worden toegewezen, maar ook aan specifieke soorten diensten (b. v. op satellieten gebaseerde Personal Communications- diensten, waarvoor geldt dat alle systeemexploitanten hebben gevraagd om de toewijzing van een landencode voor wereldwijde toegang), en zelfs aan specifieke netwerken of netwerkexploitanten. Aangezien er nog maar 85 landencodes over zijn^ beginnen de grenzen van het huidige wereldnummerplan zich af te tekenen6. Op nationaal niveau werden nummers van oudsher gezien als het eigendom van de verantwoordelijke telecommunicatie-organisatie, die deze ook beheerden. Deze bedrijven wezen de nodige codes toe aan bepaalde steden of bepaalde diensten (b. v. mobiele systemen of semafoondiensten), alsmede individuele nummers aan hun klanten en, voor zover deze er waren, aan hun concurrenten. Deze nationale nummerplannen variëren van Lid-Staat tot Lid-Staat, maar voldoen aan de algemene regels die op wereldniveau zijn vastgesteld onder het toezicht van de ITU. Terwijl het dagelijkse beheer van de nationale nummers, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, een nationale functie zal blijven, die moet worden uitgevoerd door een instantie die onafhankelijk is van de exploitanten, is toch nog actie op Europees niveau vereist, namelijk voor het ontwikkelen van een strategie en een structuur op de lange termijn voor nummering in Europa, en voor het coördineren en vertegenwoordigen van gemeenschappelijke Europese standpunten met betrekking tot externe ontwikkelingen, zoals binnen de ITU. Gezien de omvang van de middelen die vereist is om deel te nemen aan de werkzaamheden binnen de ITU-werkgroepen, is een gecoördineerd De capaciteit van het wereldnummerplan kan niet eenvoudig worden vergroot omdat de maximale nummerlengte vastgelegd is op 15 cijfers. Verder is het steeds moeilijker en tijdrovender om de consensus die nodig is om over te gaan tot veranderingen aan het huidige wereldnummerplan binnen een werkbare termijn in de ITU tot stand te brengen, gezien de commerciële en politieke belangen die erniee gemoeid zijn. Europees standpunt de enige in de praktijk haalbare manier voor een aantal Europese landen om ervoor te zorgen dat op adequate wijze met hun stem rekening wordt gehouden. Door deze tweeledige aanpak zal het proces van coördinatie tussen nationale, regionale en wereldwijde actie kunnen worden voortgezet en zal de ontwikkeling van de interne markt voor telecommunicatie worden voltooid terwijl de basisbehoeften van de gebruikers worden beschermd. II. 2. Op het gebied van nummering is reeds veel werk verzet Sedert het begin van de jaren negentig zijn de Europese Commissie, de Raad en het Europees Parlement actief geweest l?ij het ontwikkelen van een open en uniform nummerplan in Europa. Met deze initiatieven wordt reeds tegemoet gekomen aan de belangrijkste regelgevingsdoelstellingen: Gemeenschappelijke, voor heel Europa geldende nummers voor hulpdiensten of internationale oproepen naar de Lid-Staten. Een in heel Europa geldende code voor hulpdiensten (112), die vanaf eind 1992 (en slechts in gerechtvaardigde gevallen vanaf 1996) naast de bestaande nationale noodoproepnummers moeten bestaan7. Een in heel Europa geldend toegangsnummer voor internationale oproepen (00), dat tussen 1992 en 1998 moet worden ingevoerd8. Een duidelijke rol voor de nationale regelgevende instanties. De basisbeginselen met betrekking tot nummering en nummertoewijzing werden reeds bestudeerd in het Groenboek Mobiele Telecommunicatie van 19949 en het Groenboek Infrastructuur van 199510, waarop op brede schaal werd gereageerd en waarvoor brede steun bes¥ond. Deze standpunten zijn nu opgenomen in het tot stand komende regelgevende kader voor een geliberaliseerde telecommunicatie-omgeving. De Lid-Staten moeten overgaan tot een scheiding van de exploitatie- en regelgevende activiteiten op het gebied van nummering. Nationale nummerplannen moeten worden 10 Beschikking 91/396/EEG van de Raad van 29 juli 1991 inzake invoering van een gemeenschappelijk Europees oprocpnummer voor hulpdiensten, PB L 217 van 6. 8. 1991, blz. 31. Beschikking 92/264/EEG van de Raad van 11 mei 1992 inzake de invoering van een gemeenschappelijk internationaal toegangsnummer voor het telefoonverkeer in de Gemeenschap, PB L 137 van 20. 5. 1992, blz. 21. Naar de Personal Communications-omgeving: Groenboek inzake een gemeenschappelijke benadering op het gebied van mobiele communicatie en Personal Communications in de Europese Unie, COM(94)145 def. van 27 april 1994. Groenboek inzake de liberalisering van telecommunicatie-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken, deel II, een gemeenschappelijke aanpak van de levering van teleawmumicatie-infrastructuur in de Europese Unie, COM(94)682 dei', van 25. 1. 1995. Zie: Mededeling aan het Europees Parlement en de Raad betreffende het overleg over het Groenboek inzake mobiele communicatie en Personal Communications, COM(94)492 van 23. 11. 1994, en de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement", overleg over het Groenboek inzake de en kabeltelevisienetwerken, COM(95)158van3. 5. 1995. telecommunicatie-infrastructuur liberalisering van geplaatst onder het toezicht van de nationale regelgevende instantie en er moeten voldoende details over worden gepubliceerd op nationaal niveau. Daarnaast zijn de Lid-Staten verplicht ervoor te zorgen dat: voldoende nummers beschikbaar zijn voor alle telecommunicatiediensten (vóór 1 juli 1997)12; nummers worderi toegewezen op een objectieve, niet-discriminerende, evenredige en transparante wijze en op basis van individuele toepassingen door exploitanten of dienstverleners13; er voldoende nummerreeksen beschikbaar zijn voor alle openbare beschikbare telecommunicatiediensten; en dat "overdraagbaarheid van nummers" (d. w. z. de mogelijkheid voor een gebruiker om zijn telefoonnummer te behouden wanneer hij verandert van telefoonbedrijf of van locatie) in het vaste netwerk zo spoedig mogelijk wordt ingevoerd, tenminste in alle belangrijkste bevolkingscentra, ten laatste op 1 januari 200314. Tot stand brengen van een de Europese Gemeenschap overstijgend kader voor samenwerking inzake nummering In 1992 bepaalde de Raad dat de totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte een hoofddoelstelling is, en riep de Lid-Staten op tot samenwerking binnen de CEPT om een kader te ontwikkelen voor nummeringscoördinatie, waarbij de Europese Commissie dient te worden betrokken15. In 1994 tekende de Commissie een overeenkomst (Memorandum of Understanding) met het ECTRA (Europees Comité voor telecommunicatieregelgeving), en een kadercontract voor het Europees Telecommunicatiebureau (ETO) voor de gedeeltelijke financiering van studies en werkgroepen, waarbij vertegenwoordigers van 43 Europese landen zijn betrokken, over een brede reeks van met nummering verband houdende onderwerpen. Voor de Commissie uitgevoerde studies met betrekking tot nummering worden in bijlage VI vermeld. In 1994 werd het Europees nummeringsforum (ENF) ingesteld, om alle betrokken partijen bijeen te brengen voor de ontwikkeling van een nummeringsbeleid binnen Europa. Het ENF, dat openstaat voor alle Europese organisaties die belangen hebben bij nummerings- of 12 13 14 15 Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13. Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie, PB L 321 van 31. 12. 1995, blz. 6. Gemeenschappelijk standpunt (EG) nr. 34/96 van de Raad van 18 juni 1996 met het oog op de goedkeuring van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONI3) betreft, met name de artikelen 6, 9 en 12 daarvan. PB C 220 van 29. 7. 1996, blz. 3. Resolutie 92/C318/02 van de Raad van 19 november 1992 betreflende de bevordering van samenwerking op Europese schaal op het gebied van de nummering voor telecommunicatiediensten, PB C 318 van 4. 12. 1992, blz. 2. adresseringskwesties16, bereidt standpunten, aanbevelingen en verslagen voor, zowel voor de Commissie als voor het ECTRA. Ten aanzien van nummeringsactiviteiten op regionaal en wereldniveau, doet de Commissie er veel aan om gemeenschappelijke Europese standpunten (binnen het ECTRA) te bevorderen, die vervolgens de basis kunnen vormen voor onderhandelingen binnen de ITU en andere fora. Naar een Europese telefoonnummerruimte De resolutie van 1992 riep de Lid-Staten op te beginnen met werkzaamheden in de context van het ECTRA ten behoeve van de totstandbrenging van Europese telefoonnummerruimte (European Telephony Numbering Space, ETNS), d. w. z. een nummerruimte voor parallelle invoering naast de bestaande nationale nummerplannen. In een marktgeoriënteerde studie werd gewezen op de vraag voor paneuropese genummerde diensten17. In een latere studie van het ETO werd geconcludeerd dat een ETNS Europa zou voorzien van de benodigde essentiële flexibiliteit voor het invoeren van paneuropese diensten en voor de toekomstige concurrentiepositie van Europa op wereldniveau18. legde een gefaseerde strategie vast om over te gaan van de huidige Het ECTRA nummeringsomgeving naar een open en uniforme nummerruimte, met een duidelijke Europese identiteit19 en begon een breed overleg van de deelnemende nummeringsinstanties en het ENF (zie bijlage I). Daarbij werden vier mogelijkheden voorgesteld: Optie 1 : behoud van de huidige situatie. Optie 2: invoering van een ETNS voor bijzondere diensten (b. v. gratis telefoonnummers, diensten met verhoogd tarief en/of met gedeelde kosten). Optie 3: inrichting, naast het leveren van nummers voor bijzondere diensten, van een duidelijke Europese nummeringsidentiteit (3-cijferige nummercodes) door gebruik te maken van het cijfer "3" vóór de huidige nationale landcodes (zoals "333" voor Frankrijk of "344" voor het VK). Hiermee zouden zo'n 50 nieuwe landencodes binnen Europa beschikbaar komen en zouden de huidige codes die met "4" beginnen opnieuw kunnen worden gebruikt binnen het wereldnummerplan. Optie 4: inrichting van een ééncijferige landcode voor Europa (vergelijkbaar met het gebruik van de " 1 " voor Noord-Amerika vanuit andere delen van de wereld of van 16 17 18 19 De volgend organisaties zijn lid van het ENF: de ETNO (European Public Telecommunications Network Operators' Association, Vereniging van Europese Telecommunicatienetwerkexploitanten), het ETSI (European Telecommunications Standards Institute, Europees Instituut voor Telecommunicatie normen), de Kil A (European Information Industry Association, Europese Vereniging van de Informatie- industrie), de ECTEL (European Telecommunications Manufacturers Association. Europese Vereniging voor Telecommunicatie en professionele elektronica), de ECMA (European Computer Manufacturers Association, Europese Vereniging van Computerfabrikanten), het Europees Economisch Samenwerkingsverband GSM-MoU, het ECTRA en de Europese Commissie. Naar verwachting zullen meer organisaties zich hierbij aansluiten. Potential Opportunities Afforded by a New European Telephony Numbering Space, Eindverslag, Marv Ann O'Loughlin en Stuart Sharrock marketing consultants, 20 april 1994. Preparation of submission to ITU requesting a virtual country code for the implementation of a numbering space for special services of pan-European nature, ETO, 31 maart 1995. Strategic options for numbering of telecommunications services in Europe, ECTRA PT N, 27 juli 1994. " 1 " plus de locale code voor lange-afstandsgesprekken binnen Noord-Amerika) binnen een uniform Europese nummerruimte, die op de lange termijn zou versmelten met de nationale nummerplannen. Uit het overleg20 bleek dat optie 1 op brede schaal werd verworpen en er duidelijke steun bestaat voor snelle vooruitgang inzake optie 2, terwijl de meningen duidelijk verdeeld zijn tussen de bestaande exploitanten en de nieuwkomers op de markt ten aanzien van de noodzaak voor een snelle vooruitgang inzake de opties 3 en 421. II. 3. Er moeten echter met spoed belangrijke beslissingen worden genomen met betrekking tot de regelgeving Ook al is er vooruitgang geboekt, toch is verdere actie op Europees niveau nodig om rekening te houden met nieuwe marktontwikkelingen die het gevolg zijn van het lopende liberaliseringsproces en tevens te zorgen voor een goede bescherming van de belangen van de gebruikers. Beantwoorden aan de behoeften van de gebruikers en van de markt Nummerplannen moeten voor concurrentie worden opengesteld, willen gebruikers daadwerkelijk kunnen kiezen voor een bepaalde dienstverlener. Zelfs de inspanningen die moeten zorgen voor onafhankelijke toewijzing en beheer van nummers zullen slechts van beperkt nut zijn wanneer de regelgever werkt met een nummerplan dat is ontworpen voor een aan monopolie onderworpen omgeving. Nieuwkomers moeten nummers van gelijke kwaliteit kunnen krijgen, bij voorbeeld door middel van de dialling parity12. Carrier selection en overdraagbaarheid van nummers worden van wezenlijk belang beschouwd om het klanten mogelijk te maken een keuze te maken voor hun lange- afstandscarrier of om een nummer te behouden wanneer zij van exploitant willen veranderen om de best mogelijke keuze te maken ten aanzien van de dienstverlening, kwaliteit en prijs. Naast directe voordelen op het gebied van de kosten, zal dit naar verwachting grote indirecte voordelen opleveren voor de maatschappij en de economie. is een sleutelfactor voor de voltooiing van de Nummering interne markt van telecommunicatienetwerken en -diensten, met name voor de invoering van nieuwe paneuropese diensten23 (zoals in heel Europa geldende gratis diensten, teleshopping, vereenvoudigde toegang tot hulpdiensten onderweg, of tot informatie op het gebied van vervoer of toerisme), op basis van unieke, voor heel Europa geldende nummers. Dit zal het de Europese bedrijven mogelijk maken beter voordeel te halen uit de informatiemaatschappij en zal Europa's telecommunicatie-industrie versterken, doordat zij op een opener wereldmarkt kan concurreren. 20 22 23 Report on the consultation on strategie options for numbering of telecommunications services in Europe, ECTRA PT N, 10 juli 1995. Deze tweedeling in de standpunten was ook duidelijk terug te vinden in de bijdragen die werden ingediend naar aanleiding van het overleg over het Groenboek over de liberalisering van de telea>mmunicatic-infrastructuur en kabeltelevisienetwerken. Dialling parity houdt in dat hetzelfde aantal cijfers moet worden gekozen voor toegang tot diensten van met elkaar concurrerende exploitanten. Met de invoering in de Unie van carrier selection voor internationaal en lange-afstandsverkeer is zo'n 40 tot 50 miljard ecu aan telecommunicatie-inkomstcn per jaar gemoeid; de openstelling van een markt voor groene nummers zou leiden tot extra inkomsten van 4 lot 5 miljard ecu per jaar; zie The harmonised European telephone services market: the economic stakes and the need for numbering solutions, Sagatel, Parijs, maart 1996. In een omgeving met meerdere exploitanten en in een Europa waar steeds meer mensen reizen, werken en leven in verschillende delen van de Unie, mag worden verwacht dat het gebruik van de telefoon steeds eenvoudiger en gebruiksvriendelijker wordt. Verder verwachten de gebruikers dat de nummers die zij kiezen een indicatie geven ten aanzien van de prijs (zo zijn b. v. de mobiele, internationale en lange-afstandsgesprekken of de gesprekken met verhoogd tarief vandaag al makkelijk te onderscheiden door middel van de nummers, ook al is er sprake van een verwarrende verscheidenheid van land tot land). Een nieuwe nummeringsaanpak op Europees niveau biedt kansen om deze kwesties aan te pakken door middel van de harmonisatie van kiesafspraken in heel Europa, op voorwaarde dat dit kan worden gerechtvaardigd op basis van de vraag, de mate van ontwikkeling van de netwerken en de ermee verband houdende kosten. Wanneer Europa de volledige voordelen wil kunnen plukken van de geliberaliseerde interne markt heeft zij behoefte aan een nummerruimte waarmee volledig kan worden voldaan aan de bestaande en toekomstige behoefte. Hiervoor is wellicht een ingrijpende herstructurering van nationale nummerplannen vereist, maar dergelijke veranderingen vinden vandaag hoe dan ook reeds op nationaal niveau plaats en daarbij wordt thans nog niet voldoende gekeken of zij wel deel uitmaken van een lange-termijnstrategie waarin de werkelijkheid van een geheel Europa omspannende markt tot uiting komt. Gebruikers en de telecommunicatie-industrie vragen om een duidelijk beeld van het toekomstige nummeringslandschap. Dit betreft niet alleen de nummers en technische faciliteiten in verband met die nummers, maar ook wie de beslissingen ter zake zal nemen en, in de context van het bevorderen van paneuropese diensten op basis van in geheel Europa geldende nummers, hoe de taken van het beheer van de Europese telefoonnummerruimte (ETNS) kan worden verdeeld. Tot slot: wanneer de veranderingen die in dit Groenboek aan de orde komen, onvoldoende worden beheerd, kunnen deze veranderingen kostbaar, verstorend en impopulair zijn24. Dit houdt in dat het Groenboek niet alleen moet ingaan op de beslissingen die moeten worden genomen, maar ook op de wijze waarop de tenuitvoerlegging van nummeringsbesluiten zal worden beheerd en het tijdschema dat kan worden gehanteerd voor het bereiken van de in dit Groenboek uiteengezette doelen. In verband met de grote voorbereidingstijd die is gemoeid met herstructureringen van het nummerformaat (b. v. voor carrier selection) houdt in dat zowel exploitanten als dienstverleners en fabrikanten van apparatuur van mening zijn dat nu besluiten moeten worden genomen. Terzelfder tijd zijn er op nationaal niveau reeds nummeringsveranderingen uitgevoerd, en die veranderingen zullen op hun beurt misschien moeten worden aangepast aan op Europees of wereldniveau genomen beslissingen. Dergelijke verstoringen kunnen alleen worden beperkt door middel van een gecoördineerde aanpak van de nummeringshervorming. Dit houdt in dat de Lid-Staten zich dienen te onthouden van onnodige veranderingen in afwachting van de totstandkoming van een Europese strategie op de lange termijn ten aanzien van nummering. Voorts dienen de gebruikers nauw te worden betrokken bij het opstellen van een nummeringsstrategie op de lange termijn voor Europa en, wanneer veranderingen nodig zijn, moet een goede beoordeling worden gemaakt van de daarmee verband houdende kosten enerzijds en de voordelen die daaruit zullen voortvloeien voor bedrijfsleven en consumenten anderzijds. 24 Als voorbeeld kan worden vermeld dat de kosten in verband met het uitwisselen van centrales en andere bij de klanten geïnstalleerde apparatuur in verband met een ingrijpende nummeiplanverandering in Duitsland naar schatting ongeveer 3. 000 man/jaar heeft gekost. Zie Private Network Perspective on the Cost of Number Changes, FCMA, 4 maart 1996. Een antwoord op het politiek mandaat voor verandering De hierboven genoemde kwesties van markt- en gebruikersbehoefte, zijn ook terug te vinden in het politieke kader voor de veranderingen die in dit Groenboek worden voorgesteld. Op drie specifieke gebieden moet werk worden verricht om te voldoen aan de door de Raad en het Europees Parlement in de afgelopen driejaar vastgestelde politieke doelstellingen ten aanzien van nummering. Zij kunnen als volgt worden samengevat: Voltooiing van het regelgevend kader inzake telecommunicatie voor de volledige liberalisering in J9982$ en overleg over het toekomstige regelgevend kader dat vereist is om te zorgen voor een efficiënt beheer van nummers (dw. z. om te zorgen voor eerlijke concurrentie en een gelijke behandeling van de verschillende marktdeelnemers26). Dit gaat verder dan het kader dat werd geïntroduceerd door de ONP-richtlijn spraaktelefonie27, de voorgestelde interconnectierichtlijn28, de voorgestelde vergunningen richtlijn29 en de richtlijn volledige concurrente , waarvan de bepalingen betreffende nummering hierboven werden geschetst, en kijken verder dan 1998 naar de met nummering verband houdende uitdagingen in een omgeving waarin meerdere exploitanten actief zijn. Bevorderen van de snelle invoering van paneuropese diensten op basis van de Europese telefoonnummerruimte (ETNS)31. 25 26 27 28 29 30 31 Resolutie 93/C213/01 van de Raad van 22 juli 1993 inzake het overzicht van de situatie in de telecommunicatiesector en de noodzaak voor verdere ontwikkeling op die markt, PB C 213 van 6. 8. 1993, blz. 1. Resolutie van de Raad over de tenuitvoerlegging van het toekomstige regelgevende kader op telecommunicatiegebied, PB C 258 van 18. 9. 1995, blz. 1. Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake de toepassing van Open Network Provision (ONP) op spraaktelefonie, PB L 321 van 31. 12. 1995, blz. 6, en: voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van Open Network Provision op spraaktelefonie en betreffende de universele dienstverlening in een aan concurrentie onderworpen omgeving (vervang Richtlijn 95/62/EG), COM(96)419 van 11 september 1996. PB. (wordt nog gepubliceerd). Gemeenschappelijk Standpunt (EG) Nr. 34/96, op 18 juni 1996 door de Raad vastgesteld met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) betreft met name de artikelen 6, 9 en 12 daarvan, COM(95)379 def. van 19 juli 1995 - COD/0207. Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 september 1996 met het oog op de goedkeuring van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten, COM(95)545 def. van 14. 11. 1995. In dat kader geldt dat het toewijzen van nummers ten uitvoer kan worden gelegd door middel van algemene machtigingen en individuele vergunningen, dat de voorwaarden en procedures transparant en nict-discriminerend moeten zijn, dat aan de Lid-Staten uiterste termijnen worden gesteld, en dat er vergoedingen voor mogen worden gevraagd. De redenen om het aantal individuele vergunningen te beperken (in het oorspronkelijke voorstel van de Commissie was alleen het gebruik van radiofrequenties een mogelijke reden) zijn uitgebreid met nummering, maar slechts op tijdelijke basis en voor zover in overeenstemming met het van toepassing zijnde Gemeenschapsrecht, onder andere Richtlijn 96/19/EG van de Commissie (PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13). Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13. Resolutie van de Raad van 19 november 1992 betreffende de bevordering van samenwerking op Europese schaal op het gebied van de nummering voor telecommunicatiediensten, PB C 318 van 4. 12. 1992, blz. 2. 10 Dit voorstel was gekoppeld aan de voltooiing van aanvullende studies. Uit deze studies is gebleken dat er een specifieke vraag naar paneuropese diensten bestaat. Technische studies over de invoering daarvan worden thans uitgevoerd en zullen tegen medio 1997 worden voltooid. In het licht van deze werkzaamheden doet dit Groenboek voorstellen met betrekking tot zowel de nummers zelf als het kader voor het toekomstige beheer daarvan. Vaststellen van een duidelijk tijdschema voor de nummering voor mobiele communicatie en Personal Communications. Na het overleg over het Groenboek Mobiele Telecommunicatie32, de politieke discussie in de Raad33 en het Europees Parlement34 is een oproep gedaan voor actie op dit gebied. i n. HOOFDTAKEN VOOR EEN EUROPEES NUMMERINGSBELEID Om te voldoen aan de toekomstige behoeften van de markt en van de gebruikers in Europa kunnen de volgende hoofdtaken worden aangewezen voor het Europees nummeringsbeleid: SLEUTELELEMENTEN VOOR HET NUMMERINGSBELEID IN DE EUROPESE UNIE I. De rol van nummering om te zorgen voor doeltreffende concurrentie, met name: Carrier selection. Overdraagbaarheid van nummers. Herstructurering van nationale nummerplannen om de concurrentie te bevorderen, en de rol van de nationale regelgevingsinstanties bij het ter beschikking stellen van de benodigde nummers. II. Bevorderen van de interne markt, met name: De totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte (ETNS), en daarbinnen de noodzaak voor gemeenschappelijke toegangscodes voor paneuropese diensten (zoals groene nummers, diensten met gedeelde kosten, met verhoogd tarief of mobiele netwerkdiensten). De noodzaak om de Europese nummering te laten beheren door een daartoe op Europees niveau ingerichte administratieve structuur. III. Aanpassen van de Europese nummerruimte aan de behoefte van de informatiemaatschappij, met name: De totstandbrenging van een Europees nummcrplan voor de lange tennijn. - Naamgeving en adressering op het Internet en andere nieuwe multimedia- en onlinc-dicnstcn. 32 33 34 Naar de Personal Communications-omgeving: Groenboek inzake een gemeenschappelijke benadering op het gebied van mobiele en Personal Communications in de Europese Unie, COM(94)145 def. van 27. 4. 1994. Resolutie van de Raad van 29 juni 1995 over de verdere ontwikkeling van mobiele communicatie en Personal Communications in de Europese Unie (PB C 188 van 29. 6. 1995, blz. 2). Resolutie van het Europees Parlement over de verdere ontwikkeling van mobiele communicatie en Personal Communications in de Europese Unie, A4-0097/95, PB C 151 van 19. 6. 1995, blz. 473. 11 III. 1. Ontwikkeling van de regelgeving: "zorgen voor daadwerkelijke concurrentie" Wil er sprake zijn van echte concurrentie, dan moeten de gebruikers op gemakkelijke wijze kunnen kiezen tussen de diensten van met elkaar in concurrentie tredende carriers. Dit beginsel van open toegang zal waarschijnlijk gevolgen hebben voor alle bestaande nummeringsregelingen. In de praktijk zal dit waarschijnlijk inhouden dat bij voorbeeld: specifieke korte codes zullen worden gebruikt voor de toegang tot de dienst inlichtingen of voor verschillende lange-afstandscarriers; dat de exploitanten en dienstverleners "volledig vrije" toegang hebben tot nummerreeksen voor diensten zoals groene nummers; of dat abonnees in staat zijn hun bestaande nummers mee te nemen wanneer zij van exploitant of dienstverlener veranderen (overdraagbaarheid van nummers tussen exploitanten). Met elkaar concurrerende dienstverleners, zowel zij die voorzien in telecommunicatiediensten als zij die diensten leveren waartoe men via telecommunicatie toegang krijgt, zijn niet alleen geïnteresseerd in de hoeveelheid nummers die hen worden toegewezen, maar ook met de "kwaliteit" ervan. Dit kan bij voorbeeld nummers inhouden die gemakkelijk te leren ofte onthouden zijn of die subjectief aantrekkelijk zijn of gemakkelijk door de gebruiker kunnen worden herkend vanwege de betekenis van bepaalde codes, bij voorbeeld voor het verzorgen van een sterk merkenbeeld (identificatie). Deze dienstverleners moeten daarom gelijke toegang krijgen tot de nummers. Dit concept moet bij de ontwikkeling van nummerplannen en de toewijzing van nummers steeds een rol spelen. Het ETO heeft, binnen het kadercontract met de Commissie, twee nummeringsstudies op dit gebied uitgevoerd35. In het kader van een nieuwe opdracht van de Commissie zal het ETO de resultaten van deze studies omvormen tot nummeringsovereenkomsten (Numbering Conventions) waarmee een belangrijke beleidsgrondslag wordt gelegd voor nummeringsinstanties (Numbering Administrations) en zal worden gezorgd voor gemeenschappelijke regels, bij voorbeeld over de rechten die zijn verbonden aan nummers en de procedures voor de toewijzing ervan. 35 In een studie betreffende niet-discriminerende toegang tot nummeringsbronnen, ging het ETO in op onderwerpen zoals de toewijzing van en het recht op gebruik van nummers, eigendom van nummers, verhandelbaarheid van nummers, niet-discriminerende toegang tot abonneel ij stendiensten en de toewijzing van Data Network Identification Codes (DNIC/PNIC). Een andere studie over nummering had betrekking op het ondeiAverp gebruikersvriendelijkheid, gericht op het definiëren van gestnictureerde en logische nummeringsregclingcn voor toekomstige toegangscodes voor diensten in heel Europa. Er werd ook ingegaan op een geharmoniseerd alfanumeriek toetsenbord in Europa, om de herinvoering van alfanumeriek kiezen in de toekomst mogelijk te maken. De eindverslagen zullen in de loop van 1996 aan de Commissie worden overhandigd en zullen de door het ECTRA goedgekeurde conclusies en voorstellen bevatten, alsmede alle commentaren van individuele ECTRA-leden. 12 III. 2. Economische ontwikkeling: het tot stand brengen van een interne markt voor bijzondere diensten Uit een recente studie voor de Commissie36 en de hierboven geschetste werkzaamheden van het ECTRA blijkt dat er een sterke vraag bestaat naar de ontwikkeling van een reeks van bijzondere, in heel Europa beschikbare diensten, zoals groene nummers, diensten met gedeelde inkomsten of verhoogd tarief, calling card/country direct-diensten en nieuw opkomende diensten zoals diensten met gedeelde kosten. Dit zou het mogelijk maken goederen en diensten in heel Europa aan te bieden op basis van één enkel nummer, zodat de bedrijven die van dergelijke nummers gebruik maken aanzienlijk kunnen besparen op de kosten van hun marketing en reclame, terwijl daarnaast de groei van de grensoverschrijdende levering van goederen en diensten wordt bevorderd, evenals de werkgelegenheid in deze sectoren, waarbij het vaak gaat om de minder begunstigde regio's van de Unie37. Dit zou leiden tot een significante verhoging van het Europees telefoonverkeer, met potentieel grote kostenbesparingen voor de telecommunicatie-industrie. In de studie voor de Commissie werd ook geconcludeerd dat gemeenschappelijke, voor heel Europa geldende toegangscodes in de Europese nummerruimte Europa zouden voorzien van de vitale flexibiliteit die nodig is om tegemoet te komen aan de toekomstige eisen aan de dienstverlening, waarbij duidelijk wordt ingegaan op een thans bestaande vraag op de markt. Voorts zou dit nieuwe marktsectoren de mogelijkheid bieden regionale diensten te ontwikkelen met een werkelijk Europese identiteit. De totstandbrenging van een Europese nummerruimte zou dus zorgen voor de nodige flexibiliteit om tegemoet te komen aan de toekomstige vraag van de interne markt voor bijzondere telecommunicatiediensten, waarbij zowel het bedrijfsleven als de consumenten beschikken over meer keuzemogelijkheden en profiteren van lagere kosten38. Dit zou Europese dienstverleners schaalvoordelen opleveren die op hun beurt in de vorm van lagere prijzen en meer innovatie aan de klanten zouden worden doorgegeven. Voorts zou dit Europese dienstverleners in een betere positie plaatsen om zich voor te bereiden op de wereldwijde concurrentie op het gebied van diensten en zou dit leiden tot een meer naar buiten gerichte visie op nieuwe markten. 36 37 38 Potential Opportunities Afforded by a New European Telephony Numbering Space, eindverslag, Mary Ann OLoughlin en Stuart Sharrock marketing consultants, 20 april 1994. Er werd commentaar gevraagd van netwerkexploitanten, dienstverlenende bedrijven en inlbimatiedicnstverleners in heel Europa. Voorbeeld is dat van de call-centres die in één Lid-Staat zijn gevestigd maar televerkoop behandelen voor heel Europa of die helpdesk-diensten aanbieden in de computer- en software-industrie. Meer dan 6. 000 bedrijven uit een hele reeks van bedrijfstakken hebben nu call centres voor het verstrekken van informatie aan klanten (veel daarvan op paneuropese basis). Hierbij zijn ongeveer 130. 000 Europeanen werkzaam en naar verwachting zullen er tegen het jaar 2000 nog eens 100. 000 banen bijkomen. De ontwikkeling van dergelijke faciliteiten is het voorspoedigst verlopen in Ierland. Bron: KPMG, 1996. In beginsel zouden paneuropese diensten ook kunnen worden genummerd binnen het kader van wereldwijde nummerdeelruimten, voor zover beschikbaar (b. v. wereldwijde groene nummers, of 800-nummers). Daarbij komen kwesties naar voren als de eventuele bedreiging van een overheersing door de VS in het geval van een wereldwijde aanpak, de snelheid van invoering van verschillende oplossingen, de flexibiliteit om te kunnen reageren op nog niet bekende toekomstige vereisten én de mogelijkheid om bijzondere nummers die uniek zijn voor Europa in het schema te kunnen opnemen. Verder geldt dat regionale en wereldwijde nummeroplossingen naast elkaar kunnen bestaan met de mogelijkheid van een soepele migratie van het ene stelsel naar het andere. III. 3. Technologische ontwikkeling: het bevorderen van innovatie 13 De nummering moet het mogelijk maken de combinatie van verschillende soorten telecommunicatiediensten te bevorderen, op basis van een mix van technologieën en normen (zoals één enkel abonnement, waarmee de gebruiker over vaste en mobiele netwerkdiensten kan beschikken, zodat er geen verschillend telefoonnummer is voor elk van deze systemen). De gebruikers hebben thans nummers toegewezen gekregen die specifiek zijn voor het land, het netwerk en de exploitant. In de toekomst kunnen gebruikers echter wensen over nummers te beschikken die onafhankelijk zijn van een netwerk of de dienstverlener, de soort dienst, de locatie en de eindapparatuur. De gebruikers dienen met andere woorden persoonlijke nummers te hebben, die aan de gebruiker en niet aan het netwerk worden toegewezen. Dergelijke nummers maken het mogelijk de gebruiker te bereiken op het werk, thuis, in de auto of anderszins onderweg ("roaming"), waar dan ook in Europa, of zelfs daarbuiten. De klant weet daarbij niet of de communicatie wordt doorgegeven via een mobiel, satelliet- of vast netwerk (d. w. z. PSTN/ISDN) en zou daar ook niet om geven, maar kan steeds worden bereikt, waarbij de dienstverlening en de facturen van één enkel contactpunt komen. Er zijn reeds nieuwe gecombineerde technologische concepten geïntroduceerd, zoals de follow me- functie, of staan op het punt te worden geïntroduceerd, zoals het concept van Personal Communications, dat wordt opgebouwd op de basis van de enorme groei van mobiele en persoonlijke communicatie. Gezien de mogelijkheid van dergelijke nieuwe concepten om nummeringsgrenzen te overstijgen, zowel wat betreft de verschillende nummers die verband houden met verschillende technologieën, als ten aanzien van de geografische grenzen die door de nationale nummerplannen worden ingevoerd, tot geharmoniseerde oplossingen, is het duidelijk dat een unieke nummeringsoplossing op regionaal en wereldniveau nodig is. 14 III. 4. Ontwikkeling van de nummering vanuit het standpunt van de klant: de noodzaak tot harmonisatie In een tot stand komende geliberaliseerde omgeving hebben de gebruikers het recht te verwachten dat meer keuze niet alleen inhoudt langere en complexere nummers. Zo kan het gerechtvaardigd zijn met regelgeving in te grijpen, ten einde het risico te vermijden dat commerciële druk leidt tot een uiteenlopende verzameling nieuwe toegangscodes en verschillende nummeringsstructuren voor verdere identieke diensten, die versnipperd zijn, afhankelijk van nationale grenzen of groepen van landen of zelfs individuele exploitanten39. Afgezien van actie tot harmonisatie van bepaalde toegangscodes voor specifieke diensten en van nummeringsstructuren, zouden zowel consumenten als het bedrijfsleven voordeel kunnen halen uit het zogeheten alfanumeriek kiezen. Deze faciliteit, die eens gebruikelijk was in Europa, en die een significante rol heeft gekregen op de markt voor groene nummers in de VS, maakt het gebruikers mogelijk oproepen te maken op basis van gemakkelijk te onthouden namen of woorden in plaats van nummers. Wil alfanumeriek kiezen weer tot ontwikkeling komen in Europa, dan moeten de toetsenborden op telefoons worden geharmoniseerd, zodat op elke telefoon dezelfde letters worden toegewezen aan dezelfde cijfers. Er zijn in Europa thans verschillende uitvoeringen yan het toetsenbord in gebruik, en daarom is het overeenkomen van één enkel formaat voor het alfanumeriek toetsenbord een eerste belangrijke stap40. III. 5. Europese nummering: een continuüm tussen nationale en wereldwijde nummering Wereldwijde versus Europese nummeringsoplossingen Er zijn thans in ITU-T voorbereidende werkzaamheden aan de gang om wereldwijde dienstencodes open te stellen voor de UIFS (Universal International Freephone Services, wereldwijde groene nummers) en voor UPT (Universal Personal Telecommunications). De tendens bestaat aan te nemen dat het zakenleven en de gebruikers deze wereldwijde oplossingen zullen verkiezen, en dat derhalve de vraag voor nummers op Europese schaal veel kleiner zal zijn. De Commissie is van mening dat dit standpunt niet juist is. 39 40 In dit verband moet erop worden gewezen de commerciële exploitanten onlangs in de werkgroep nr. 2 van de ITU-T (Study Group-2) hebben gevraagd om de toewijzing van bijzondere landencodes aan netwerken of netwerkexploitanten om toegangsmogelijkheden te creëren en om "Telco branding" (uitstel voor Telecom-exploitanten) van hun diensten op wereldniveau mogelijk te maken. Afgezien van het feit dat dit in zou druisen tegen het doel van de overdraagbaarheid van nummers, en zou kunnen leiden tot een inefficiënt gebruik van de nummerruimte omdat netwerk-Vnetwerkcxploitantencodes in concurrentie zouden komen met algemene dienstencodes, lijkt Telco branding in te gaan tegen de basisbehoeften van de klanten, zoals een begrijpelijk nummcrplan dat het mogelijk maakt een algemene indicatie te krijgen van de dienst en de ermee verbonden kosten voordat een oproep wordt gemaakt. De toenemende invloed van commerciële krachten in ITU-T leidt ook tot fundamentele vragen met betrekking tot objectiviteit, transparantie en een mogelijke omzeiling van nationale regelgeving. De harmonisatie van toetsenborden wordt thans besproken in het ECTRA. Het onderwerp wordt ook in het ACTE bestudeerd. De indruk bestaat dat men er niet van mag uitgaan dat geharmoniseerde toetsenborden onder de eindapparatuurrichtlijn 91/263 (PB L 128 van 23. 5. 1991, blz. 1) vallen. Het ACTE is echter van mening dat harmonisatie wenselijk is en dat de zaak verder moet worden besproken. 15 Ten eerste bieden de ITU-T-aanbevelingen een relatief zwak mechanisme voor het opleggen van oplossingen, zodat wanneer de concurrentie-effecten van UIFS volledig duidelijk worden, deze misschien onvoldoende zijn om ervoor te zorgen dat er een werkelijke paneuropese markt voor groene nummers tot stand komt. UIFS als zodanig zal slechts voorzien in een kader voor commerciële overeenkomsten waarbinnen men ten hoogste kan hopen op een versnipperd dienstenaanbod waarover wordt onderhandeld tussen individuele exploitanten op bilaterale basis. Ten tweede mag de mate waarin behoefte kan bestaan aan specifieke, voor heel Europa geldende nummers, niet worden onderschat. De interne markt biedt kansen voor dienstverleners die op nationaal niveau niet bestaan. Europese dienstverleners neigen ernaar specifiek Europese, in plaats van wereldwijde, marktkansen te zoeken41 op het gebied van informatie- en entertainmentdiensten en van productmarketing en -promotie tot direct response- en teleshopping42-diensten. Ook al worden veel producten over heel de wereld gekocht, de verkoop, marketing en klantendienst zijn meestal op regionale basis georganiseerd, en wel om culturele, taalkundige en logistieke redenen, zodat er niet noodzakelijkerwijze grote kostenvoordelen zijn verbonden met een wereldwijd in plaats van een regionaal groen nummer. Uiteindelijk zullen de multinationals hun beslissingen waarschijnlijk wel maken op basis van een beoordeling van de nummers die spoedig en op consistente wijze beschikbaar kunnen worden gemaakt in de regio waar zij opereren. Ten derde gaan wereldwijde ontwikkelingen niet in op de latente vraag naar geheel Europa omspannende diensten, zoals diensten met verhoogd tarief en met gedeelde kosten. Ten vierde, en dit is misschien het belangrijkste punt, schrijdt de liberalisering in de Europese Unie veel sneller voort dan in een groot aantal andere delen van de wereld. De lopende werkzaamheden in de ITU moeten onvermijdelijk rekening houden met zowel de snelle vooruitgang na liberalisering in bepaalde landen als met de tragere vooruitgang in andere. Er mag worden betwijfeld of de ITU in staat zal zijn te zorgen voor het soort open nummerruimte waaraan Europa behoefte heeft om volledig tegemoet te komen aan de behoeften van de geliberaliseerde sector43. Een dergelijke omgeving zou immers een grote concurrentiebedreiging inhouden voor nationale exploitanten in de landen waar de liberalisering nog niet zo ver is gevorderd. De Europese Unie kan niet wachten op de ITU-ontwikkelingen, maar moet op dit gebied eigen initiatieven ontplooien. Een Europese dimensie voor nationale nummering Terwijl de Lid-Staten zich voorbereiden op de aan concurrentie onderworpen omgeving en ook reageren op de enorme groei in telecommunicatielijnen en -verkeer, zijn zij bezig met een voorbereiding (of zelfs de uitvoering) van grote veranderingen van hun nationale nummerplannen, om te kunnen beantwoorden aan toekomstige vraag. Het is essentieel dat spoedig overeenkomst wordt bereikt over de beleidsdoelstellingen en algemene richting van het beleid inzake de Europese nummering, wil men bij deze nationale beslissingen rekening kunnen houden met de behoeften van de interne markt en het door het communautair regelgevingsbeleid gegeven kader. Het gevaar bestaat voor bedrijfsleven en gebruikers dat de nationale nummerplannen later nog eens moeten 41 42 43 Potential Opportunities Afforded by a New European Telephony Numbering Space. Final Report, Man Ann O'Loughlin and Stuart Sharrock marketing consultants, 20 april 1994. In deze context omvat teleshopping alle nieuwe vormen van teleshopping in brede zin, onder andere zoals gedefinieerd in het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 juli 1996 met het oog op de goedkeuring van een richtlijn tot wijziging van Richtlijn 89/552/EHG van 3 oktober 1989 ("Televisie zonder grenzen"), maar ook andere, nieuwe vormen van teleshopping via interactieve telediensten. Er zij bij voorbeeld op gewezen dat in de ITU-T nog lang geen overeenstemming bestaat over de invoering van carrier sclection-meehanismen. 16 worden veranderd, wanneer de veranderingen geïsoleerd worden gepland, hetgeen zou leiden tot extra kosten en ontevredenheid. Enige controle op het gebied van nummering op Europees niveau is noodzakelijk Hoewel de Commissie nummeringsinspanningen op wereldniveau ondersteunt en erkent dat deze voor kwesties op wereldniveau tot oplossingen ter zake kunnen leiden, is zij van mening dat om tegemoet te komen aan de eisen van zowel een geliberaliseerde markt als de ontwikkeling van paneuropese diensten, niet alleen een gemeenschappelijke strategie voor nummering in Europa moet worden ontwikkeld, maar ook het beheer van bepaalde aspecten van die strategie op Europees niveau dient te worden gecoördineerd. Op dit gebied zijn de lopende besprekingen in ITU-T verre van bemoedigend. De besprekingen over Aanbeveling E. 190 (betreffende de criteria voor de toewijzing van landencodes) en Aanbeveling E. 164 (procedures en criteria voor toewijzing van landencodes) hebben tot nu toe niet geleid tot een "open" mechanisme dat het mogelijk maakt regionale (lees: Europese) nummeringsentiteiten in te voeren. De Commissie is van mening dat de Europese overheden en de marktdeelnemers de waarde moeten inzien van een regionaal nummerplan en ervoor moeten zorgen dat in nieuwe ITU-T-voorstellen de mogelijkheid van een dergelijke ontwikkeling niet wordt uitgesloten. Voorts, gezien het snel groeiende belang van computemetwerkdiensten zoals het Internet en andere innovatieve multimedia- en online-diensten, dient elke lange-termijnaanpak van Europa op het gebied van nummeringsadressering zich ook tot dat gebied uit te strekken. IV. VOORSTELLEN VOOR ACTIE Een duidelijk beleid inzake nummering op het niveau van de Europese Unie dient rekening te houden met de behoeften van de burgers en bedrijven in de Unie. Verder moet het de noodzakelijke juridische zekerheid tot stand brengen die nodig is voor investeringen en innovatie, waarbij wordt voorzien in garanties voor een eerlijke en open aan concurrentie onderworpen omgeving en zal het ervoor moeten zorgen dat de interne markt voor bijzondere communicatiediensten, zoals in heel Europa geldende groene nummers, tot stand kan komen, en bovendien tot stand komt op basis van eenvoudige, gebruiksvriendelijke toegang in heel Europa. De Commissie is van mening dat wanneer er geen duidelijk en voorspelbaar regelgevend kader bestaat, de marktkrachten op zich niet voldoende zijn omdat totstandkoming van een open nummerruimte te garanderen. Daarnaast bestaat twijfel aan de capaciteit van de bestaande mechanismen van het ECTRA44 en ITU-T om een open nummerruimte tot stand te brengen 44 Het ECTRA en het ETO hebben gezorgd voor een zeer belangrijk forum voor paneuropese bespreking van nummeringskwesties, en hebben ook steeds meer gediend als een centrum van expertise op dit gebied, maar het ECTRA beschikt niet over mechanismen waarmee de tenuitvoerlegging van de door de leden genomen besluiten kunnen worden opgelegd, noch een juridisch apparaat waarin in geval van betwisting uitspraken kunnen worden gedaan over de interpretatie van het toepassingsgebied van de uit de besluiten voortvloeiende verplichtingen. Voorts is de meerderheid van de ECTRA-leden in een zeer vroeg stadium van de liberaliscringprogramma's, en zij hebben aangegeven dat zij er nog niet klaar voor zijn hun markten open te stellen en derhalve waarschijnlijk geen behoefte zullen hebben aan de s<x>rt hervorming die nu nodig is voor de interne markt c\\ de doelstelling van de volledige liberalisering. 17 waarmee - binnen de gewenste termijn - tegemoet kan worden gekomen aan de behoeften van de geliberaliseerde markt na 1998. De Commissie verneemt graag van de sector hoe over deze kwestie wordt gedacht. Commentaar is welkom, zowel over de algemene aanpak als over de specifieke elementen die hieronder nader worden beschreven. IV. 1. Zorgen voor daadwerkelijke concurrentie Carrier selection De invoering van volledige concurrentie zal leiden tot een vervanging van de huidige verkeersbehandelingsregelingen op basis van multilaterale betrekkingen tussen nationale netwerkexploitanten door nieuwe betrekkingen tussen gespecialiseerde regionale en wereldwijde lange-afstandsexploitanten, met lagere kosten vanwege de hogere verkeersvolumes en strategische samenwerkingsverbanden. Dergelijke exploitanten zullen vanaf 1 januari 1998 recht hebben op voldoende toegangsnummers in elk van de Lid-Staten. Dit moet leiden tot kostenbesparingen die aan de klanten kunnen worden doorberekend in de vorm van lagere tarieven. Eenvoudige toegangscodes voor deze lange-afstandscarriers zijn van wezenlijk belang wanneer de gebruikers van deze lagere prijzen gebruik moeten kunnen maken. Verder zal, wanneer de gebruikers worden aangemoedigd een keuze te maken tussen lange- afstandscarriers, de ontwikkeling van regionale exploitanten in Europa worden bevorderd, hetgeen de mogelijkheid biedt tot verdere verbeteringen op het gebied van prijs en kwaliteit van de dienstverlening, en tegelijkertijd het bevorderen van de diensten op wereldwijde schaal. De invoering van de selectie van de lange-afstandscarrier kan grote directe en indirecte voordelen opleveren voor de consumenten, het bedrijfsleven en de telecommunicatie-industrie. De met de invoering hiervan verbonden kosten zijn vrij gering vergeleken met de voordelen die ermee kunnen worden behaald. Carrier selection kan worden ingevoerd door middel van een stapsgewijze aanpak. In bijlage II worden de drie hoofdopties uiteengezet: de default lange-afstandscarrier wordt vastgesteld door de locale toegangsprovider (vaak hetzelfde bedrijf), met de mogelijkheid dat de gebruiker deze keuze van gesprek tot gesprek anders vaststelt (over-riding); carrier preselectie door de gebruiker, met de mogelijkheid dit van gesprek tot gesprek anders in te stellen; toewijzing van carrier selection codes voor alle oproepen (met inbegrip van de toegang tot het lange-afstandsnetwerk van de locale carrier). Mei deze laatste optie zou het kiezen van nummers in feite complexer worden voor de gebruikers, zodat deze oplossing niet wenselijk is. Schattingen wijzen erop dat met de invoering van carrier selection ervoor kan worden gezorgd dat de gebruikers jaarlijks tussen 20 en 25 miljard ecu kunnen besparen op lange-afstandsgesprekken 18 in de Gemeenschap, omdat de concurrentie voor lagere tarieven zal zorgen45. De schattingen betreffende de met deze veranderingen verbonden kosten voor de telecommunicatie-industrie lopen uiteen, maar de Commissie is van mening dat een bedrag van ongeveer 2 miljard ecu, over een periode van tien jaar, een redelijk uitgangspunt is. Carrier selection is van wezenlijk belang, wanneer men wil zorgen voor eerlijke en niet- discriminerende concurrentievoorwaarden, overeenkomstig het regelgevend kader van de Gemeenschap. Er zullen maatregelen op technisch en op organisatorisch gebied noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de centrales gelijke toegang (equal access) mogelijk maken, terwijl daarnaast de toewijzing en het beheer van carrier-identificatiecodes op Europees niveau moeten worden uitgevoerd, waarvoor inter alia een Europese beheerinstantie nodig zal zijn. De Lid-Staten dienen met ingang van 1998 carrier selection in te voeren, met een oplossing waarbij de locale exploitant bij default de lange-afstandscarrier instelt, maar voorziet in een overriding-mogelijkheid voor de klant, en waarbij wordt toegewerkt naar een preselectie door de gebruiker met overriding-mogelijkheid tegen het jaar 2000. Er blijft een reeks kwesties met betrekking tot de regelgeving openstaan, bij voorbeeld hoe de preselectie moet worden ingevoerd en wie het recht heeft op preselectie, gezien het feit dat korte codes een schaarse hulpbron zijn. Een andere vraag is of de verplichting te voorzien in preselectie van toepassing dient te zijn op alle exploitanten, of alleen op de exploitanten die beschikken over "macht op de markt"; en of dit moet gelden voor alleen internationaal verkeer of voor alle lange- afstandsverkeer. Facturering is eveneens zo'n belangrijke kwestie met significante gevolgen voor de klanten. De Commissie wil gaarne standpunten en meningen horen over deze en andere kwesties die verband houden met de invoering van carrier selectie in de Unie. Overdraagbaarheid van nummers Abonnees hechten veel waarde aan hun telefoonnummer. Uit enquêtes blijkt dat 80 tot 90% van de zakelijke klanten niet zouden overstappen op een andere exploitant, wanneer zij hun nummer niet kunnen meenemen. De overdraagbaarheid van nummers maakt het de abonnees mogelijk hun nummer te behouden wanneer zij besluiten van exploitant te veranderen. De overdraagbaarheid van nummers is dus een belangrijke voorwaarde wanneer gebruikers moeten kunnen kiezen van wie zij telecommunicatiediensten afnemen, en dus ook om ervoor te zorgen dat er sprake is van echte concurrentie. Zoals in bijlage III is aangegeven, kan men drie soorten overdraagbaarheid van nummers onderscheiden: overdraagbaarheid van locatie, de gebruiker kan zijn nummer behouden wanneer hij van locatie verandert, niet alleen in dezelfde zone, maar in de hele Lid-Staat; 45 Deze schattingen zijn gebaseerd op een verlaging van 40 tot 50% ten opzichte van de huidige tarieven, met een daarmee samenhangende groei van het verkeer, die - afgaand op de op de markten als de VS of Finland opgedane ervaringen - dit eventuele inkomensverlies van de exploitanten ruimschoots goed kunnen maken. 19 overdraagbaarheid van de dienstverlening: de gebruiker kan zijn nummer behouden wanneer hij verandert van dienst in hetzelfde dienstengebied (b. v. de gebruiker houdt zijn PSTN-nummer wanneer hij een abonnement neemt op de ISDN-dienst, ook al wordt deze dienst in feite geleverd via een andere centrale in dezelfde zone), en overdraagbaarheid van de dienstverlener: de gebruiker kan zijn nummer behouden wanneer hij van exploitant verwisselt op dezelfde locatie of binnen dezelfde zone. Binnen de Europese Unie moet een eerste prioriteit worden gegeven aan het bevorderen van de overdraagbaarheid van dienstverleners binnen de locale zone. Zoals aangegeven in bijlage III zijn de met de invoering van de overdraagbaarheid van nummers in de local loop (de abonnee aansluiting) verbonden voordelen veel groter dan de ermee verbonden kosten. De Lid-Staten dienen erop toe te zien dat wanneer er nog technische belemmeringen zouden bestaan voor de overdraagbaarheid van exploitanten in de local loop, alle nodige maatregelen worden getroffen om deze zo spoedig mogelijk weg te nemen, en er voor te zorgen dat de overdraagbaarheid Van nummers in de belangrijkste bevolkingscentra voor 1 januari 2000 beschikbaar is46. Uit studies blijkt ook dat de overdraagbaarheid van nummers voor mobiele diensten en voor niet- geografische diensten zoals groene nummers (zodat de gebruikers bij voorbeeld hun oude nummers kunnen behouden) als dringend moet worden beschouwd en essentieel is voor het tot stand brengen van gelijke toegangsvoorwaarden en kansen voor nieuwkomers. De Lid-Staten dienen erop toe te zien dat eventueel bestaande technische belemmeringen die de overdraagbaarheid van nummers voor mobiele en Personal Communications-diensten, evenals voor niet-geografische diensten zo spoedig mogelijk worden weggenomen, en dat de overdraagbaarheid van nummers ten laatste op 1 januari 2000 mogelijk is. De Commissie nodigt uit tot het indienen van opmerkingen over het belang van de overdraagbaarheid van nummers voor de verschillende categorieën van diensten en over de gewenste agenda voor de invoering daarvan, alsmede over de gevolgen die een dergelijke verplichting kan hebben voor de toegang tot een markt die open is voor concurrentie. De Commissie wil ook graag commentaar horen over de toewijzing van de daarmee betrokken kosten (administratie, setup en extra kosten in verband met het "doorsturen"). Voorts wordt gevraagd om commentaar over de lange-termijnoplossing en eventuele te volgen migratiestrategieën. 46 De voorgestelde interconnectierichtlijn (Gemeenschappelijk standpunt nr. 34/96 (EG), PB C 220 van 29. 7. 19%, blz. 3) bepaalt dat deze maatregel voor l januari 2003 moet worden ingevoerd. Met het oog op een versnelling van het liberaliseringproces en met het erkennen van de overdraagbaarheid van nummers als sleutelfactor voor het openstellen van de locale markten voor concurrentie, moet ernstig worden overwogen of deze datum niet kan worden vervroegd. Commentaar van de betrokkenen uit de sector op dit punt is welkom. 20 Herstructurering van de nationale nummerplannen De nationale nummerplannen die worden ontworpen in een aan monopolie onderworpen omgeving beperken thans vaak de mogelijkheden voor nieuwkomers op de markt, zowel op locaal of doorverkoopniveau als op het niveau van de carrier of dienstenleverancier. Voor concurrentie bij locale exploitatie of bij de doorverkoop van diensten is een eerlijke en gelijke toegang tot de nummers van eindgebruikers nodig, die misschien al in zeer vergaande mate bij de klanten bekend zijn. Diensten met een zeer bekend merkenbeeld (branding), met name nationale groene nummers, of diensten met verhoogd tarief of met gedeelde kosten, maar ook mobiele diensten, moeten beschikbaar worden gemaakt voor alle met elkaar concurrerende exploitanten en dienstverleners. Dit beginsel van open toegang staat los van de hierboven uiteengezette kwestie van gelijke toegang. Gezien de termijn van 1998 voor de volledige liberalisering van telecommunicatiediensten en de centrale rol die de nationale nummerplannen spelen in het bevorderen van de concurrentie, bestaat er dringend behoefte aan het openstellen van de nationale nummerplannen voor concurrentie. Naar verwachting zal hiervoor een aanpassing vereist zijn van de meeste of zelfs van alle nationale nummerplannen. De Commissie volgt een gefaseerde aanpak inzake nummering. In een eerste stadium, en met uitzondering van de Lid-Staten waaraan een verlenging van de tenuitvoerleggingstermijn van Richtlijn 96/19/EG werd toegestaan, moet voor 1 juli 1997 worden gezorgd voor een voldoende aantal nummers zodat met name nieuwkomers spraaktelefonie aan het publiek kunnen leveren47. In een tweede fase dienen de nationale nummerplannen te worden herzien ten behoeve van een verdergaande integratie. Onafhankelijk van de invoering van de nationale nummerplannen die moeten zorgen voor de beschikbaarheid van voldoende nummers voor 1 juli 1997 zal de Commissie, op basis van door het ETO verrichte werkzaamheden, gemeenschappelijke richtsnoeren opstellen voor de nationale regelgevende instanties, ten behoeve van een evenwichtige verdere ontwikkeling in de gehele EU van de nationale nummerplannen en om het doel van geleidelijke convergentie naar een meer uniforme nummeringsomgeving als het ware in te bouwen48. 47 48 Richtlijn 96/19/EG van de Commissie (PB L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13) bepaalt dat de Lid-Staten voor 1 juli 1997 moeten zorgen voor de beschikbaarheid van voldoende nummers voor allé telecommunicatiediensten. Er is bij voorbeeld convergentie vereist voor korte codes, zoals carrier selection-codes op Europees niveau. Voorts dient te worden overwogen de toegangscodes voor bijzondere diensten te harmoniseren, bij voorbeeld voor groene nummers (800), diensten met verhoogd tarief (900) en Personal Commuhications-diensten en UPT (500 of 700). 21 Na voltooiing van de technische werkzaamheden door het ETO dienen de Lid-Staten te beginnen met de aanpassing van hun nationale nummerplannen in overeenstemming met de afgesproken gemeenschappelijke richtsnoeren en dienen dit proces voor het jaar 2000 te voltooien. Terzelfder tijd en om een toekomstige Europese aanpak niet in gevaar te brengen dienen de Lid-Staten zich te onthouden van het toewijzen van nummers met een lengte van meer dan 13 cijfers49. De Commissie wil graag meningen horen over de karakteristieken die wenselijk zijn voor de nationale nummerplannen (b. v. dialling parity, flexibiliteit om aan het toekomstige vraag te kunnen voldoen, bevordering van marktontwikkeling en -innovatie,, gebruikersvriendelijkheid, opties voor het verzorgen van een merkenbeeld (branding) en het leveren van "gouden nummers", verband tussen nummer en geografische locatie, de structuur van de nummers en de noodzaak van consistentie van de lengte van de nummers, locaal kiezen en tariefinformatie) en met betrekking tot het relatieve belang van deze verschillende eigenschappen. IV. 2. Bevorderen van een interne markt Totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte (ETNS, European Telephony Numbering Space) In het kader van de ITU-T is men een Universal International Freephone Service (UIFS)50 overeengekomen, en deze zal worden ingevoerd in 199751. De Commissie is echter van mening dat de UIFS niet kan worden beschouwd als het platform dat zal zorgen voor een naadloos geheel Europa bestrijkend kader voor bijzondere diensten. Om te beginnen zullen aangeboden diensten in het kader van UIFS, in overeenstemming met de regels van de ITU, onderworpen zijn aan handelsbesprekingen tussen individuele exploitanten, hetgeen waarschijnlijk zal leiden tot een versnippering van het dienstenaanbod. Ten tweede gaat IUFS niet in op andere behoeften van de interne markt dan groene nummers. Met de instelling van een ETNS, zoals onlangs in het ECTRA besloten, zouden bijzondere paneuropese diensten zoals groene nummers, diensten met gedeelde kosten of gedeelde inkomsten kunnen worden ingevoerd, met nummers in een geheel Europa bestrijkende nummerruimte. Voorts 49 50 De lengte van het nummer bevat de landenaxlc maar niet de internationale toegangscode of de carrier selection-prefix. Freephone (groene nummers of gratis nummers) maken het de freephone-exploitanten mogelijk een directe band tot stand te brengen tussen hemzelf en de klant. In het kader van een wereldwijd plan zoals IUFS kan de klant zich gelijk waar op de wereld bevinden. De freephone-exploitant ontvangt de gesprekskosten van de organisatie die gebruik maakt van het groene nummer. Deze controle over de inkomstenstroom geeft de freephone-exploitanten een sterke onderhandelingspositie met betrekking tot locale netwerkexploitanten in de landen waar de oproepen vanuit gaan. De markt voor groene nummers is in Noord-Amerika veel verder ontwikkeld dan in Europa. In de VS vertegenwoordigen de groene nummers een markt van 10 miljard USD, terwijl de Europese markt slechts een paar procent daarvan bedraagt. Naai- schatting is circa 40% van het lange-afstandsverkeer tijdens piektarieflijden in de Verenigde Staten eigenlijk een "gratis" oproep, in vergelijking met 20% in Canada en minder dan 1% in Europa. Een reden voor het succes van groene nummers in de Verenigde Staten is gelegen in de eis dat sedert 1993 groene nummers volledig overdraagbaar moeten zijn. Men gaal er algemeen vanuit dat dit wereldwijde platform voor groene nummers grote commerciële mogelijkheden biedt voor exploitanten op markten waar de concurrentie goed ontwikkeld is en waar er sprake is van schaalvoordelen, zoals in de VS. 22 zou de totstandkoming van Personal Communications-diensten (PCS) worden bevorderd door de beschikbaarheid van een Europese oplossing op nummeringsgebied52 ter ondersteuning van de combinatie van verschillende diensten en technologieën via een enkel dienstenplatform (zie bijlage IV). Een goed ontwikkelde interne markt voor bijzondere diensten zou nieuwe zakelijke kansen bieden op telecommunicatiegebied, leiden tot de ontwikkeling van een interne markt voor goederen en diensten en de werkgelegenheid bevorderen. Zoals aangegeven in bijlage I kunnen grote nettobesparingen worden verwacht van de invoering van een paneuropese nummerruimte. Uit voor de Europese Commissie uitgevoerde schattingen53 komt op basis van in de VS opgedane ervaringen naar voren dat de markt voor groene nummers en diensten met gedeelde inkomsten ten minste 4,6 miljard Ecu zouden kunnen bedragen in het jaar 2003 (in vergelijking met een markt voor groene nummers van ongeveer een half miljard ecu vandaag), waarbij men mag verwachten dat de invoeringskosten laag zullen zijn54. De Commissie is ook van mening dat een bloeiende thuismarkt de Europese bedrijven in staat zal stellen een groter aandeel te krijgen van de tot stand komende wereldmarkt voor telecommunicatiediensten. De Lid-Staten dienen de nodige stappen te nemen om ervoor te zorgen dat een Europese telefoonnummerruimte (ETNS) tot stand wordt gebracht na de voltooiing van de lopende werkzaamheden van het ECTRA en het ETSI, uiterlijk op 1 januari 1998. Voor de snelle invoering van een ETNS zou het nodig zijn dat de Raad en het Europees Parlement een Resolutie goedkeuren waarin de Lid-Staten onder andere worden opgeroepen hun steun te verlenen aan een aanvraag bij de ITU voor de toewijzing van een regionaal codenummer. De Commissie nodigt uit tot het indienen van opmerkingen over de noodzaak en gewenste karakteristieken van de Europese telefoonnummerruimte (ETNS) en over de agenda voor de invoering ervan. 52 53 54 In het recent opgelichte UMTS-forum zal worden ingegaan op de nummeringsaspecten van PCS. Deze kwestie wordt verder ondersteund door een ETO-studie die is uitgevoerd krachtens een kadercontract met de Commissie. Er wordt voorgesteld, overeenkomstig de huidige agenda van het UMTS-forum en na voltooiing van de ETO-studie over de nummering van PCS, dat de Commissie tegen eind 1997 met voorstellen komt voor een regelgevend kader voor UMTS, waarin naar belangrijke vergunnings- en frequentiekwesties voorstellen worden gedaan voor de nummering van PCS in Europa. The hannonised European telephone services market: the economie stakes and the need for numbering solutions, Sagatel, Parijs, maart 1996; en Potential Opportunities Afforded by a New European Telephony Numbering Space, Mary Ann O'lxiughlin and Stuart Sharrock marketing consultants, 20 april 1994. Zie bij voorbeeld het gemeenschappelijk standpunt van de ETNO over het ECTRA-overleg met betrekking tot Europese nummering, ETNO, 18 maart 1995. 23 Particuliere en bedrijfsnetwerken De ontwikkeling van de markt zal steeds meer leiden tot scenario's van netwerk-koppeling, waarbij particuliere netwerken (b. v. bedrijfsnetwerken, VPN's, LAN's, campusnetwerken, stads informatiesnelweg) worden verbonden met het openbare basisnetwerk, waarbij nieuwe dienstenelementen zoals direct-dialling-in (DDI) worden ingevoerd. Deze netwerken hebben ook een belangrijke economische functie. In een recente studie voor de Commissie55 wordt gesteld dat het essentieel is bedrijfsnetwerken te ontwikkelen als efficiente communicatieoplossingen voor het midden- en kleinbedrijf aangezien zij het vitale onderdeel vormen van de Europese economie, met een totaal van 12,9 miljoen bedrijven die aan ongeveer 60 miljoen personen werkgelegenheid bieden56. Het MKB moet in staat worden gesteld op eenvoudige wijze bedrijfsnetwerken en besloten gebruikersgroepen tot stand te brengen met een paneuropees of zelfs wereldwijd bereik, om tegemoet te komen aan de zich ontwikkelende zakelijke behoeften. Het behandelen van oproepen naar en van particuliere of bedrijfsnetwerken kan worden bevorderd door middel van bijzondere dienstencodes om het openbare netwerk te laten weten dat voor deze oproep een bijzondere behandeling en routering nodig is. In het kader van het met de Commissie aangegane kadercontract zal het ETO, met technische ondersteuning van het ETSI en rekening houdende met de eisen van wereldwijde bedrijfsnetwerken, een studie uitvoeren over de eisen ten aanzien van een nummering voor particuliere en bedrijfsnetwerken en - voor zover daaraan een behoefte blijkt te bestaan - geharmoniseerde procedures voorstellen voor de toegang in heel Europa tot particuliere netwerken. De Commissie wil graag standpunten vernemen over het belang van particuliere en bedrijfsnetwerken en de noodzaak Europese oplossingen te ontwikkelen. De behoefte aan een nieuwe structuur voor de regelgeving op het gebied van nummers en het beheer van nummers De controle van de nummeringsomgeving op Europees niveau houdt in dat er een geëigende administratieve structuur moet worden ontwikkeld57, waarbij tenminste de volgende functies op Europees niveaus moeten worden uitgevoerd: opstellen van het beleid, 55 56 57 The hannonised European telephone seivices market: the economie stakes and the need for numbering solutions, Sagatel, Parijs, maart 1996. Vergelijk dit met de 13. 000 grote Europese bedrijven (meer dan 500 werknemers), waar in totaal 125 miljoen personen werkzaam zijn. Deze grote bedrijven beschikken vaak reeds over efficiente bedrijfsnetwerken, die worden geleverd door de dominerende en wereldwijd opererende telccommunicatie-exploitanten. Uit een voor de Commissie uitgevoerde studie blijkt een algemene consensus tussen dienstverleners en netwerkexploitanten te bestaan over het feit dat voor het beheer van nummers in een Europese nummeringsomgeving de verantwoordelijkheid dient te liggen bij een onafhankelijke structuur die in Europa moet zijn gevestigd. Een groot aantal geraadpleegde betrokkenen stelden met nadruk dat de Europese behoeften en commerciële eisen verschillend zijn van die in de VS en sommigen gaven openlijk uiting aan hun vrees dat een ongceigende en van onvoldoende middelen vcx>rziene administratieve stinctuur voor een oneerlijk concurrentievoordeel van hun eoncunenten uit de VS zouden zorgen. 24 geschillenbeslechting, bijhouden van nummerdatabases, en verwerken van de aanvragen voor paneuropese nummers. Gezien de aard van nummers, een schaarse nationale of regionale hulpbron, dient in elke aanpak de mogelijkheid te worden overwogen een commerciële waarde toe te kennen aan bepaalde nummeringshulpbronnen, als een manier om het efficiënte gebruik ervan aan te moedigen. Er kunnen verschillende administratieve modellen worden overwogen, zoals één enkele regelgevende instantie die alle functies uitoefent, of een model dat uitgaat van een coördinerende rol die wordt toegewezen aan een nummeringscomité, bestaande uit de nationale regelgevende instanties of vertegenwoordigers van de industrie (voor het vaststellen van het beleid en het beslechten van geschillen van een paneuropese aard), waarbij een apart beherend orgaan zou zorgen voor het bijhouden van de administratieve nummerdatabases en het verwerken van de aanvragen voor de nummers. Gezien het groeiende belang van Europese oplossingen op nummeringsgebied, moet Europa met spoed ingaan op deze kwestie van het administratieve model dat het wil instellen om richting te geven aan het beleid en in te gaan op deze basiskwesties met betrekking tot de regelgeving. Gezien de belangrijke rol van nummering moet Europa er ook voor zorgen dat haar belangen op goede wijze worden vertegenwoordigd in ITU-T. De Europese Unie dient, in samenwerking met het ECTRA, met spoed een nieuwe structuur te ontwikkelen en voor te stellen voor regelgeving en beheer van nummers in Europa, ten laatste op 1 januari 1998. De Commissie nodigt uit tot het indienen van opmerkingen over het voorstel voor een dergelijke nieuwe structuur voor regelgeving en beheer van nummers, alsmede over de voorgestelde agenda. 25 IV. 3. Aanpassing aan de informatiemaatschappij Lange-termijnnummeringsplan voor Europa De lange-termijnontwikkeling voor nummering in Europa was het onderwerp van een studie voor de Commissie58. In deze studie werd onderzocht hoe voortgang kon worden geboekt op weg naar een meer uniforme nummeringsomgeving in Europa. Op basis van deze studie en lopende werkzaamheden in ECTRA/ETO59, heeft de Commissie een referentiescenario voorbereid voor deze vooruitgang naar een open en uniforme nummeringsomgeving (zie bijlage V). Bij invoering zou deze nieuwe nummeringsomgeving zorgen voor de nodige nummeringscapaciteit voor nieuwe diensten en te verwachten toekomstige vraag. Er zou worden gezorgd voor geharmoniseerde toegang tot paneuropese diensten zoals groene nummers, diensten met verhoogd tarief of met gedeelde kosten en Personal Communications-diensten. De omgeving zou voorzien in geharmoniseerde codes en verkorte codes voor diensten zoals carrier selection, VPN-diensten en abonneelijstendiensten. En er zou ook gezorgd worden voor een duidelijke Europese identiteit wanneer van buiten Europa wordt gebeld, bij voorbeeld: Europese code landen- code nationale bestemming of dienstencode en abonneenummer (maximum 3 49 XXX XXX XXX XXX De betrokkenen in Europa dienen, door middel van coördinatie in hei ENF, hun bijdragen aan ITU- T op een lijn te brengen met het Europees strategisch plan en moeten zorgen voor de noodzakelijke mate van controle van de nummeringsomgeving op Europees niveau. Een strategisch plan voor de lange termijn inzake een nummering in Europa dient voor 1 januari 1998 te worden ontwikkeld; dit dient onder andere de vaststelling van een Europese landencode ("3-XXX) in te houden, met de overdracht van de verantwoordelijkheid voor het beheer van de laatste twee cijfers hiervan aan Europa, alsmede een uniforme nummerruimte voor het jaar 2000. De Commissie nodigt uit tot het indienen van opmerkingen over de noodzaak en gewenste karakteristieken van een dergelijk strategisch plan, alsmede over de agenda voor de ontwikkeling ervan. 58 59 Securing a stable and long term approach to European numbering, Coopers & Lybrand, april 1995. Het ETO heeft onlangs overeenkomstig het kadercontract met de Commissie opdrachten gekregen voor studies die van dienst moeten zijn bij de definitie en de uitwerking van een lange-tcrmijnplan voor nummering in Kuropa (Huropese nummeringsstrategie en -overgangsplan, potentieel voor harmonisatie van korte axles en voor welke diensten deze moeten dienen). 26 Naamgeving op het Internet De snelle groei van het Internet heeft geleid tot een zware belasting op het systeem voor de toewijzing van Internetnamen en -adressen. Het Internet IP-adres (meestal in de vorm van een cijfer zoals 158. 169. 50. 11) komt overeen met een ernaar verwijzende domeinnaam, die zinvoller is voor de gebruikers (zoals europe. eu. int)60. Deze namen en adressen werden oorspronkelijk toegewezen door een universiteit of academische instelling, meestal een per land. In sommige landen zijn deze activiteiten nu overgedragen aan particuliere bedrijven, die daarvoor geld in rekening brengen. Hoewel veel "topniveau"- domeinnamen nationaal zijn, zoals. fr voor Frankrijk,. de voor Duitsland en. uk voor het VK, zijn sommige domeinnamen, waarvan de belangrijkste het. com-domein is, in de praktijk wereldwijd in gebruik61, en worden door het systeem in de VS beheerd. Met de groei van het commercieel gebruik van het Internet, heeft de domeinnaam een waarde gekregen, vanwege het feit dat het makkelijk te onthouden is, en zijn er verschillen ontstaan tussen bedrijven die een claim leggen op dezelfde naam. Daarmee is een aantal kwesties naar voren gekomen: beheerkwesties, waarbij er enig ongenoegen is gebleken over het feit dat een aantal van de belangrijkste wereldwijde domeinen worden beheerd door een particulier bedrijfin de VS; de beginselen van toewijzing worden beschouwd als onvoldoende transparant en het mechanisme voor de beslechting van geschillen is onvoldoende62; kwesties betreffende de noodzaak om verdere geografische of territoriale componenten in te voeren in de domeinnaamruimte, zoals. eu. Het gebruik van handelsnamen, die geografisch zijn en beperkt tot een bepaalde handelssector, in het naamgevingssysteem, en het feit dat domeinnamen wereldwijd kunnen zijn en niet inherent aan een bepaalde commerciële activiteit, houdt in dat een eenvoudige toepassing van de beginselen van het handelsmerkenrecht misschien geen oplossing biedt voor al deze kwesties63. De Commissie wil graag meningen horen over de omvang van de inmenging door regelgeving in kwesties met betrekking tot Internet-naamgeving en -adressering, en over wat op het niveau van de Europese Unie eventueel dient te worden gedaan. 61 62 63 Zie bij voorbeeld Implications of the foreseen changes in Internet administration - Working Paper, DG XIII, oktober 1996. oom is een niet geografisch internationaal topniveau-domein dat door iedereen, waar ook ter wereld, kan worden gebruikt. In juni 1996 waren er 75. 000 entiteiten van buiten de VS van de 250. 000 entiteiten die in het internationale topniveau-domein waren geregistreerd, en het relatieve percentage neemt toe. Wat gaat er gebeuren wanneer meer bedrijven van buiten de VS een naam in dit domein willen en met hun nationale merken aankomen? Internet domain names: Whose domain is this? Robert Shaw, ITU, Genève, Zwitserland, zie ook http://www. intu. ch/intreg/dns. html. DG XV heeft onlangs een vragenlijst rondgestuurd (Industrial Property in the Information Society), waarvan de resultaten voor eind november 1996 worden verwacht. Afhankelijk van die resultaten zal besloten worden op welke wijze hieraan een follow-up wordt gegeven. 27 Er moet worden nagedacht over de situatie met betrekking tot Internet-naamgeving en -adressering in de Lid-Staten en, zo nodig, maatregelen worden voorgesteld om te zorgen voor de eerlijke en niet-discriminerende toewijzing ervan. De Europese nummeringsomgeving moet ook ruimte bieden voor de groei van nieuwe en innovatieve multimedia- en online-diensten die thans tot stand komen als een cruciaal element in de informatiemaatschappij. Het hierboven uiteengezette kader is in het algemeen waarschijnlijk adequaat wat betreft de beschikbaarheid van nummers, maar er wordt in sommige Lid-Staten overwogen specifieke toegangscodes toe te wijzen om bepaalde groepen diensten te identificeren. Dit kan een belangrijk middel zijn om te voorzien in de consumenten- en prijsinformatie. Ook om met de ontwikkelingen op nationaal niveau en de standpunten van betrokken partijen zal rekening worden gehouden bij het beschouwen van de noodzaak voor verdere maatregelen. Voor de ontwikkeling op lange termijn van nummering en adressering, dient de onderlinge afhankelijkheid met op E. 164 gebaseerde telefoonnummers en de naamgevings- en adresseringsplannen op basis van X. 400 of van het Internet rekening te worden gehouden en dienen overgangsmechanismen naar een beter geïntegreerde geavanceerd telefoon-netwerk- adresseringsscenario te worden bestudeerd. De Commissie verneemt graag standpunten hoe het nummerings- en adresseringsbeleid zich dient te ontwikkelen als voorbereiding op de informatiemaatschappij. 28 SAMENVATTING VAN DE VOORSTELLEN VOOR ACTIE Om deze doelstellingen te kunnen bereiken, stelt de Commissie de volgende stappen voor: Vanaf 1 januari 1998 1. De invoering van carrier preselection (d. w. z. dat gebruikers beschikken over een eenvoudig, niet-discriminerend mechanisme, waarmee zij de carrier van hun keuze per oproep kunnen kiezen). 2. De invoering, zo spoedig mogelijk en uiterlijk tegen het jaar 2000, van overdraagbaarheid van nummers in de local loop (d. w. z. dat gebruikers in alle grote bevolkingscentra hun telefoonnummer op een bepaalde locatie moeten kunnen behouden wanneer zij op een andere exploitant of dienstverlener overschakelen). 3. De bevordering van maatregelen op nationaal niveau voor het openstellen van nationale nummerplannen en om te zorgen voor de convergentie daarvan, met inbegrip van de harmonisatie van specifieke toegangscodes en de goedkeuring van een gemeenschappelijke norm voor toetsenborden waarmee alfanumeriek kan worden gekozen (d. w. z. dat gebruikers namen i. p. v. nummers moeten kunnen kiezen; b. v. "BLOEMEN" voor een bloemenzaak). 4. De invoering van een Europese telefoonnummerruimte (ETNS) (d. w. z. de invoering van een gemeenschappelijk nummerplan en gemeenschappelijke toegangscodes voor bijzondere paneuropese diensten: groene nummers, oproepen met verhoogd tarief of met gedeelde kosten, en zo nodig voor Personal Communications-diensten). 5. De totstandbrenging van een gemeenschappelijk kader voor de regelgeving en het beheer van een gemeenschappelijk Europees nummerplan (m. i. v. de toewijzing van Europese dienstentoegangscodes en carrier selection-codes, alsmede de bevordering van de belangen van de Gemeenschap in internationale nummeringsfora). 6. Bestuderen van de kwesties die verband houden met naamgeving en adressering in het kader van het Internet, waarbij moet worden nagegaan of er behoefte bestaat aan regelgevende maatregelen. Vanaf 1 januari 2000 7. De invoering van carrier preselection (d. w. z. dat gebruikers beschikken over een eenvoudig, niet-discriminerend mechanisme waarmee zij een carrier naar keuze op permanente of default-basis vooraf kunnen bepalen). 8. De uitbreiding van overdraagbaarheid van nummers voor gebruikers van mobiele netwerken en netwerken voor Personal Communications, alsmede voor gebruikers van bijzondere diensten (b. v. om het gebruikers mogelijk te maken waardevolle nummers of Personal Ce nmunications-diensten te behouden), rekening houdend met de ontwikkeling van het netwerk en de marktvraag. Na het jaar 2000 9. De invoering van een nummerplan voor de lange termijn, waarbij een Europese landcode ("3"-XX) wordt ingevoerd en het beheer en de administratie daarvan op Europees niveau geschiedt. De Commissie vraagt om commentaar over elk van deze voorgestelde maatregelen, alsmede over de voorgestelde agenda. 29 V. CONCLUSIES De doelstellingen van concurrentie en van de ontwikkeling van paneuropese diensten en transeuropese het telecommunicatienummeringsbeleid. rechtstreeks netwerken gevolgen hebben voor De bestaande nummerplannen zijn voornamelijk autonoom tot stand gekomen en vertonen een inherent gebrek aan flexibiliteit om te kunnen beantwoorden aan de liberalisering van de markt voor 1998. De versnippering van de nationale nummerplannen zorgt ook voor grote belemmeringen voor de verdere ontwikkeling van Personal Communications en blijft een psychologische belemmering voor de totstandkoming van een interne markt voor telecommunicatiediensten. Een convergente Europese aanpak die is gericht op een uniform nummerplan zal de gebruikers ten goede komen, omdat zij dan ten volle de vruchten kunnen plukken van het liberaliseringsprogramma van de Gemeenschap en omdat dit een belangrijk symbool van onze gemeenschappelijke Europese identiteit kan worden. Voorts zullen in heel Europa geldende (identieke) nummers het Europese bedrijfsleven ten goede komen door nieuwe paneuropese telecommunicatiediensten te creëren, de groei van de grensoverschrijdende levering van goederen en diensten, alsmede van de werkgelegenheid in deze sector, te bevorderen, en hen betere kansen te bieden om voordeel te halen uit de informatiemaatschappij. hebben om de Europese thans de buitengewone De beleidsmakers nummeringsomgeving voor de toekomst te kunnen voorbereiden, maar zij kunnen daarbij slechts succesvol zijn wanneer zij een lange-termijnstandpunt in een brede politieke context innemen: daarvoor moeten zij het proces in gang zetten dat leidt naar een open en uniforme nummeringsomgeving die concurrentie mogelijk nmakt, de totstandkoming van een interne dynamische en innovatieve telecommunicatiemarkt bevordert en tegemoetkomt aan de noodzaak voor harmonisatie van toekomstige nummerkiesregelingen in een steeds complexere telecommunicatieomgeving. kans Dit Groenboek beoogt een actieve discussie op gang te brengen tussen de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement; het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's; het Hoog Comité van Nationale Regelgevende Instanties ad hoc; consumenten en zakelijke gebruikers; vaste en mobiele-netwerkexploitanten, alsmede dienstverleners; fabrikanten van apparatuur; en vakverenigingen en overige organisaties die de maatschappelijke belangen in de sector vertegenwoordigen. Zij allen worden verzocht commentaar in te dienen en standpunten naar voren te brengen naar aanleiding van de in dit Groenboek uiteengezette punten, en in het bijzonder over de voorgestelde agendapunten uit de tabel hierboven. Op basis van dit overleg zullen politieke standpunten worden ontwikkeld. De Commissie zal deze doorgeven aan de Raad en het Europees Parlement. De commentaren dienen voor vrijdag 21 februari 1997 naar het volgende adres te worden gestuurd: 30 EUROPESE COMMISSIE, DG XIII A/l T. a. v. de heer de Cockborne Wetstraat 200 B-1049 Brussel Fax+32-2-296. 83. 91 Inzending per email is ook mogelijk, onder vermelding van de referentie "Groenboek nummering" (in WordPerfect- of Word-for-Windows-formaat). Email-adres: numbering@bxl. dgl3. cec. be 31 BIJLAGE I: OPMERKINGEN OVER DE STRATEGISCHE OPTIES VAN HET ECTRA INZAKE NUMMERING, ALSMEDE EEN KOSTEN/BATEN-ANALYSE Door het ECTRA vastgestelde strategische opties Zoals hierboven vermeld heeft het ECTRA vier opties vastgesteld voor een Europese nummeringsstrategie64, die als opeenvolgende stappen kunnen dienen voor een gefaseerde aanpak naar een nummeringsstrategie op lange termijn in Europa. Optie 1 behelst een voortzetting van de huidige situatie, waarbij slechts wordt gereageerd op de marktkrachten of de ontwikkelingen in de ITU. Optie 2 brengt een Europese telefoonnummerruimte (ETNS) tot stand voor bijzondere paneuropese diensten zoals groene nummers, diensten met verhoogd tarief of met gedeelde kosten, zonder veranderingen aan te brengen aan de landencodes (de uitvoering hiervan was oorspronkelijk gepland door middel van de toewijzing van een virtuele landencode door de ITU65. Optie 3 voert een consistente verzameling van drie cijferige landencodes in voor Europese landen (b. v. 332 voor België) en kan in 1997 worden uitgevoerd wanneer de nieuwe internationale norm, waarmee de maximumlengte van telefoonnummers wordt vastgelegd, in werking treedt. Optie 3 zou: zorgen voor de mogelijkheid om op de middellange termijn de landencodes te beheren op Europees niveau (onafhankelijk van de ITU); Europa een duidelijke nummeringsidentiteit geven ("3"), vergelijkbaar met de "1" van het Noordamerikaanse nummerplan, en een significante lege ruimte voor Europa tot stand brengen, waarbij 50 landencodes vrijkomen die kunnen worden gebruikt als extra geografische codes voor bepaalde landen met een grote vraag, alsmede voor bijkomende niet-geografische dienstencodes. In het kader van optie 3 zouden de landencodes die met een 4 beginnen vervallen. Daarmee zou "4XX" vrijkomen om te voldoen aan vraag elders in de wereld. Optie 4 zou één enkele eencijferige landencode voor Europa invoeren, verbonden met een open en uniform Europees nummerplan, waarin de nationale nummerplannen geleidelijk aan volledig zouden worden geïntegreerd. Ook optie 4 zou een symbool zijn van Europa's identiteit, en zou ook de concurrentie bevorderen door middel van verkort kiezen (short dialling) voor carrierdiensten, evenals het van start gaan van Personal Communications-diensten. 64 65 Strategic options for numbering of telecommunications seivices in Europe, ECTRA PT N, 27 juli 1994. De landencode 388 is voorlopig gereserveerd en kan tot midden 1997 beschikbaar worden gehouden totdat verdere studies in Europa zijn verricht over het opzetten van een ETNS. Analyse van de strategische opties 32 onderzoeken Zoals hierboven aangegeven, bleek uit het overleg over deze vier opties66 dat optie 1 door praktisch alle partijen werd verworpen en men voorstander was van snelle voortgang met optie 2 door middel van een aantal parallelle acties (d. w. z. door de ITU te vragen om een virtuele landencode en het verder en/of nummeringshulpbronnen die beschikbaar zijn gemaakt voor wereldwijde dienstentoepassingen, zoals wereldwijde 800-nummers, te gebruiken). Dit standpunt werd met name verdedigd door de ETNO, daarbij gesteund door het ETSI. De verantwoordelijke exploitanten waren verder van mening dat het verder openstellen van paneuropese diensten dient te geschieden op basis van de commerciële overeenkomsten tussen de betrokken exploitanten. om nationale nummerreeksen van de mogelijkheden Terzelfder tijd was er duidelijk sprake van verschil van mening tussen de verantwoordelijke exploitanten en de nieuwkomers op de markt ten aanzien van de noodzaak snel vooruitgang te boeken met opties 3 en 4. De verantwoordelijke exploitanten neigen er in het algemeen toe een conservatievere houding in te nemen, en zijn alleen voor optie 2, terwijl de nieuwkomers, dienstverleners, gebruikers en fabrikanten in het algemeen sterk de nadruk leggen op de wenselijkheid de nummeringsomgeving in Europa open te stellen op korte termijn, waarbij zij ook wijzen op de dringende behoefte voor duidelijke politieke beslissingen op dit gebied. Deze verschillende meningen werden ook duidelijk bevestigd door de bijdragen die werden ontvangen in het kader van het overleg over het Groenboek Infrastructuur, waar ook nadruk werd gelegd op de gevolgen voor concurrentie en voor de consument van het nummeringsbeleid. Op deze basis heeft het ECTRA tijdens zijn vergadering van oktober 1995 een besluit goedgekeurd waarin wordt opgeroepen tot ondersteuning door de lidstaten van het indienen bij de ITU van een aanvraag voor landencode 388; verdere studies over het gebruik van nationale hulpbronnen voor paneuropese behoeften; en het behoud van de CEPT-belangen in de ITU. Er werd voorts besloten dit besluit voor juni 1996 te herzien, al is deze datum intussen verzet. Kosten/baten-analyse van bijzondere paneuropese diensten in het kader van optie 2 Bij het maken van beleidskeuzen moet uiteraard een beoordeling worden uitgevoerd van de daarmee verbonden kosten en financiële baten die met deze verandering samengaan. Zowel het ECTRA als de Commissie hebben dergelijke studies uitgevoerd. De potentiële kosten die daarbij zijn vastgesteld zijn echter slechts de kosten die voor rekening komen van de telecommunicatie- industrie en niet de vaak hoge kosten die moeten worden opgebracht door het bedrijfsleven en de gebruikers in het algemeen. Er zijn thans geen gegevens beschikbaar over deze kosten, maar er wordt specifiek gevraagd over dit onderwerp kanttekeningen in te dienen. Uit studies komt naar voren dat er grote latente vraag bestaat naar bijzondere diensten op Europese schaal, zoals groenen nummers, diensten met verhoogd tarief of met gedeelde kosten, ook al hun tot nu toe geremd door de afwezigheid van een gemeenschappelijke ontwikkeling nummeringsaanpak, of ook door culturele en taalkundige factoren. Dit staat in tegenstelling tot het in de VS67, waar de fenomenale succes van groene nummers (freephone services) 66 67 Report on the consultation on strategie options for numbering of telecommunications services in Europe, 1 iCTRA PTN, ontwerp, 1 0 juîi 1995. The hannonised European telephone sewices market: the economic slakes and the need for numbering solutions, Sagatel, Parijs, maart 1996. 33 overdraagbaarheid van groene nummers, zowel tussen verscheidene locaties als tussen verscheidene exploitanten, een eis is geworden. 40% van het lange-afstandsverkeer in de VS is naar groene nummers, tegen 20% in Canada en slechts 1% in Europa. De inkomsten in de VS uit groene nummers bedragen 10 miljard USD per jaar tegen 500 miljoen USD in Europa. In 1993 werden 435 miljard USD aan goederen verkocht via oproepen naar groene nummers. De gemiddelde telecommunicatiekosten voor de verkoper bedroegen 2 tot 9% van de omzet. Daarnaast blijkt uit een studie68 dat er in Europa een potentieel bestaat voor extra inkomsten namelijk 4,6 miljard ecu in het jaar 2003 voor paneuropese groene-nummerdiensten (met inbegrip van calling card-diensten) en diensten met gedeelde inkomsten. De kosten die zijn verbonden met de invoering van geavanceerde dienstenplatforms voor groene nummers en voor diensten met gedeelde kosten en met gedeelde inkomsten, en waarvoor interconnectie en interoperabiliteit van de nationale intelligente netwerken vereist zijn (d. w. z. interconnectie van Signalling System 7-netwerken in heel Europa, alsmede de totstandbrenging van een paneuropese nummerdatabase en dienstenbeheersysteem ter ondersteuning van de overdraagbaarheid van nummers), zijn naar schatting bijzonder laag69. Algemene kosten-Zbatenbeoordeling van de geboekte vooruitgang op weg naar een open en uniform nummerplan in het kader van de opties 3 en 4 Naast de extra inkomsten die voortkomen uit bijzondere paneuropese diensten, zou een open en uniform Europees nummerplan de efficiency van de Europese exploitanten en dienstverleners moeten verbeteren en in zekere mate voor schaalvoordelen zorgen. Daarnaast zijn de kosten die zijn verbonden met het aanpassen van de nationale nummerplannen voor de telecommunicatie-industrie niet te verwaarlozen, maar wel relatief gering in vergelijking met de potentiële voordelen voor de klant. Het ECTRA70 schat de directe kosten per abonnee voor nummerveranderingen als volgt: de kosten die zijn verbonden met abonneenummerverandering bedragen naar schatting 10-50 ecu; de kosten die zijn verbonden met een verandering van een nationale bestemmingscode ongeveer 1-10 ecu; en de kosten die zijn verbonden met een landnummerverandering (optie 3) minder dan 0,5 ecu. Op basis hiervan kunnen de totale kosten voor optie 3 worden geschat op minder dan 1 miljard ecu. De totale kosten voor optie 4, waarvoor een herstructurering van de nationale nummerplannen nodig is, zijn moeilijk te schatten omdat het hier middellange- en lange- termijnplanning betreft met zeer uiteenlopende uitgangsvoorwaarden in de verschillende Lid-Staten. Een redelijke schatting van de directe kosten is ongeveer 2 miljard ecu71. Er kunnen nog andere, indirecte kosten mee gemoeid zijn, maar er zijn nauwelijks gegevens beschikbaar om een betrouwbare schatting daarvan te kunnen geven. Het is misschien nodig over te gaan tot een gedetailleerdere studie om een algemene kosten/baten-verhouding te kunnen vaststellen. 68 69 70 71 Potential Opportunities Afforded by a New European Telephony Numbering Space, Final Report, Man Ann O'Loughlin and Stuart Sharrock marketing consultants, 20 april 1994. Report on costs of number changes, ECTRA Project Team on Numbering, 10 juli 1995. Report on costs of number changes, ECTRA Project Team on Numbering, 10 juli 1995. Wanneer wordt uitgegaan van 200 miljoen abonneelijnen en gemiddeld 10 ecu per lijn, bedragen de directe kosten slechts 2 miljard ecu. De beschikking van de Raad inzake de invoering van een gemeenschappelijk Europees oproepnummer voor hulpdiensten ( 112) en de daaropvolgende aanpassing van een aantal nationale nummerplannen maakt het aanzienlijk gemakkelijker andere korte codes in te voeren die met " 1 " beginnen. 34 BIJLAGE II: CARRIER SELECTION Opties voor carrier selection Een mogelijkheid voor carrier selection is het gebruik maken van prefixen (korte codes) die moeten worden gekozen voor het abonneenummer in een doorlopende kiesprocedure. De identificatie van de oproepende partij vindt plaats door middel van Calling Line Identification (CLI). Een andere mogelijkheid is het oproepen van een bijzondere dienstentoegangscode naar carrier diensten, waarna het gekozen nummer wordt ingegeven samen met een speciale code voor de authentificatie van de abonnee. Deze tweede mogelijkheid is een kiesprocedure in twee stappen, die fraudegevoeliger is en lijkt op de calling card-diensten die we al kennen. Hieronder concentreren wij ons op de eerste mogelijkheid. De hoofdopties voor carrier selection in een doorlopende kiesprocedure zijn: A: default-carrier vastgesteld door de toegangsnetwerkexploitant (locale exploitant) met de mogelijkheid voor de gebruiker om dit van oproep tot oproep te veranderen (overriding). Deze optie wordt soms easy access (vereenvoudigde toegang) genoemd; B: preselectie van de carrier door de klant, met de mogelijkheid tot overriding van oproep tot oproep. Er bestaat een aantal varianten op deze methode, bij voorbeeld het veranderen van de (on-line-verandering van de default-carrier door middel van gepreselecteerde carrier), of een gepreselecteerde carrier die door de regelgever wordt vastgesteld op basis van het marktaandeel. Deze optie wordt equal access (gelijkwaardige toegang) genoemd; instant-DTMF-kiezen C: het gebruik van carrier-selectiecodes voor alle oproepen. Deze optie is. duidelijk in strijd met de beschikking van de Raad inzake de invoering van een gemeenschappelijk internationaal toegangsnummer72. De Commissie is van mening dat de eis voor een geharmoniseerde toegangscode dient te overwegen, aangezien dit bij de invoering van optie B geen belemmering vormt voor de totstandkoming van daadwerkelijke concurrentie. Derhalve wordt hieronder niet meer op optie C ingegaan. Met de invoering van vereenvoudigde toegang (optie A) zullen de exploitanten niet zo snel en een niet zo groot marktaandeel verliezen op het gebied van het lange-afstands- en het internationale verkeer als met de invoering van gelijkwaardige toegang (optie B), omdat zij er gewoonlijk voor zullen kiezen hun lange-afstands- en internationaal verkeer via hun eigen kanalen te routeren. Optie A zou derhalve een tussenstap kunnen zijn in een gefaseerde aanpak, met optie B als de doelstelling op de middellange of lange termijn, en zorgen voor een geleidelijkere overgang naar een open en aan concurrentie onderworpen markt, dan wanneer meteen vanaf het begin optie B ten uitvoer zou worden gelegd. 72 Beschikking 92/264/EEG van de Raad van 11 mei 1992 inzake de invoering van een gemeenschappelijk internationaal toegangsnummer voor het telefoonverkeer in de Gemeenschap, PB L 137 van 20. 5. 1992, blz. 21. 35 Kosten-/batenanalyse van carrier selection In voor de Commissie73 en het ETO74 uitgevoerde studies is men tot de conclusie gekomen dat carrier selection-mechanismen noodzakelijk zijn om de concurrentie te stimuleren op de belangrijkste telecommunicatiemarkten. De gebruikers moeten gemakkelijk een carrier kunnen kiezen, waar ze zich ook in Europa bevinden, voor hun nationale en internationale lange- afstandstelefoondiensten. Men heeft de meeste ervaringen met carrier selection opgedaan in de VS waar, na de AT&T divestiture agreement en de invoering van concurrentie voor lange-afstandsverkeer tussen centrales, de prijzen voor het lange-afstandsverkeer ongeveer 40% zijn gedaald. Een ander voorbeeld is Finland. Sedert de invoering van concurrentie voor het lange-afstandsverkeer tussen Telecom Finland en de lange-afstandscarriers van de onafhankelijke locale exploitanten in 1993, zijn de lange-afstandstarieven meer dan 50% gedaald. Opmerkelijk daarbij is dat de totale inkomsten wel zijn gedaald, maar niet in dezelfde mate, vanwege het toegenomen telefoongebruik. De totale inkomsten op de telecommunicatiemarkt in de Europese Unie in het jaar 2000, worden geschat op 110 tot 120 miljard ecu. Zo'n 50% van dit verkeer is zakelijk verkeer, waarvan ongeveer 20% internationaal. Met het invoeren van carrier selection in heel de EU is 40 tot 50 miljoen ecu aan inkomsten gemoeid. Wanneer men de gevolgen voor de lange-afstandstarieven zoals die zich hebben voorgedaan in de VS en in Finland extrapoleert voor de Europese Unie, zou de invoering van carrier selection de Europese klanten 20 tot 25 miljard ecu per jaar kunnen besparen. Daarnaast is het duidelijk dat de lagere tarieven zouden leiden tot andere gebruikspatronen voor de telefoon, hetgeen het verlies aan inkomsten van de exploitanten enigszins zou compenseren. De lagere prijzen voor het telefoonverkeer zouden de verspreiding van informatie goedkoper maken en daarmee een directe stimulans betekenen voor de Europese economie. Het is moeilijk deze directe effecten de kwantificeren in financiële termen, maar zij zullen naar verwachting enorm zijn75. Daarnaast zou de invoering van carrier selection de migratie van gebruikers van een exploitant naar een andere bevorderen. Daardoor zouden de klanten beter bekend raken met concurrerende alternatieven, en zouden niet zoveel tijd en geld hoeven te investeren (met inbegrip van eventuele CPE-veranderingen) om over te gaan op een nieuwe exploitant, en de klanten zouden nieuwe exploitanten kunnen uitproberen van oproep tot oproep, zonder een verplichting op lange termijn aan te gaan. Zij zouden ook geen extra cijfers hoeven te kiezen om toegang te krijgen tot het netwerk van een andere exploitant. De kosten voor de invoering van carrier selection omvatten de locale kosten voor het netwerk van de verantwoordelijke exploitant en van alle andere locale exploitanten die nodig zijn om voor gelijke toegang te zorgen; de kosten voor de lange-afstandsexploitanten; eventuele extra kosten in verband met netwerkcapaciteit of-handelingen die het gevolg zijn van het minder voorspelbare gedrag van de klanten; en kosten die verband houden met de eindgebruikersapparatuur. 73 74 75 The hannonised European telephone services market: the economie stakes and the need for numbering solutions, Sagatel, Parijs, maart 1996. Carrier selection study for ETO, OVUM, juni 1996. Zie bij voorbeeld het verslag Bangemann over Europa en de wereldwijde informatiemaatschappij, aanbevelingen aan de Europese Raad, 26. 5. 1994. 36 In het VK werd een analyse uitgevoerd naar de kosten voor de invoering van gelijke toegang tot lange-afstandscarriers76. De totale rechtstreekse kosten voor BT over de periode 1995-2004 werden tussen 136,6 en 261,2 miljoen LBP geschat77. Dit omvat kosten voor veranderingen aan het netwerk, wijzigingen van de informatiesystemen, en voor het beheer van databases, personeel, opleiding en organisatie. De kosten voor de andere exploitanten voor dezelfde periode werden geschat op 68,6 miljoen LBP. Wanneer men dit extrapoleert naar de EU-markt en uitgaat van een vergelijkbare mate van netwerkdigitalisering en -efficiency, zou de invoering van carrier selection op Europees niveau over de beschouwde periode van tien jaar ongeveer 2 miljard ecu kosten. Uit deze zeer rudimentaire analyse komt duidelijk naar voren dat de voordelen van de invoering van carrier selection veel zwaarder wegen dan de kosten. Zelfs wanneer de lange-afstandstarieven veel minder dalen dan verwacht, zullen de voordelen van gelijke toegang tot de carriers de kosten overstijgen. Gelijke toegang door middel van preselectie werd reeds in de VS en in Australië, met behulp van enigszins verschillende methodes, geïntroduceerd. Overgang naar gelijke toegang in de VS In de VS werd preselectie vanaf september 1984 ingevoerd, toen de locale centrales gelijke toegangsmogelijkheden kregen in het kader van de programma's voor voortdurende vernieuwing. In het begin werd er, nadat een centrale voor gelijke toegang was omgebouwd, niet onmiddellijk vereist dat alle klanten meteen werd gevraagd de lange-afstandscarrier van hun voorkeur te kiezen. Begin 1985 werd het duidelijk dat slechts ongeveer 30% van de klanten die waren verbonden met centrales met gelijke toegang, een preselectie uitvoerden voor een lange-afstandscarrier (hetzij AT&T, hetzij een van de andere lange-afstandscarriers, terwijl de overige 70% bij AT&T (de default-carrier) bleven. In mei 1985 vaardigde de FCC een beschikking uit waarin werd vastgelegd dat de carriers van de locale centrales (local exchange carriers, LEC's) een keuze- en toewijzingsplan moesten toepassen bij de invoering van gelijke toegang in hun centrales, en moesten overgaan tot een retroactief kiesproces in gevallen waarin de gelijke toegang reeds was ingevoerd. Bij dit proces werd ook een nieuwe kiesprocedure voorgeschreven voor de klanten die op de eerste oproep tot kiezen niet hadden gereageerd, waarna aan klanten die geen antwoord hadden gegeven op geen van beide kiesprocedures, een lange-afstandscarrier moest worden toegewezen in dezelfde verhouding als bij de eerste keer dat werd gekozen. In het kader van dit systeem ontdekten de LEC's dat 60 tot 75% van hun klanten nu overgingen tot preselectie van een lange-afstandscarrier, terwijl er voor 24 tot 40% een carrier moest worden toegewezen. Er is wel gesteld dat deze toename van de preselectie de belangrijkste factor is voor het verlies van marktaandeel van AT&T aan het eind van de jaren tachtig. Zo viel met name het aandeel van AT&T in het verkeer tussen centrales van 82% in 1985 76 77 Cost Benefit Analysis of Equal Access, OFTEL, juli 1995. In sterk contrast hiermee staan de met carrier selection verbonden kosten in Zweden. De kosten verbonden met het invoeren van een nieuwe carrier-code in het netwerk van Telia (de verantwoordelijke exploitant in Zweden) bedroegen slechts 60. 0(H) ecu. De door het OFTEL-vcrslag gegeven cijfers worden betwist en worden buitensporig hoog genoemd. 37 (toen er reeds sprake was van acht jaar concurrentie met MCI zonder gelijke toegang) naar 63% in 1991, toen gelijke toegang was ingevoerd voor meer dan 90% van de toegangslijnen in de VS78. Overgang naar gelijke toegang in Australië In december 1991 werd in Australië voor een tweede carrier een vergunning afgegeven. Het netwerk van de nieuwe carrier was in november 1992 operationeel in de grote steden en eind 1993 beschikbaar voor 65%» van de bevolking. Binnen 18 maanden na de lancering had het netwerk een aandeel van ongeveer 15% van het nationale en internationale verkeer weten te veroveren. Oorspronkelijk kreeg men toegang tot het Optus-netwerk met de eenvoudige prefix "1". Wanneer deze prefix niet werd toegepast, werd het verkeer via het netwerk van Telstra (de verantwoordelijke exploitant) gerouteerd. Men was echter vanaf het begin van plan over te gaan tot een systeem met gelijke toegang door middel van preselectie met de mogelijkheid van oproep tot oproep een andere keuze te maken (call-by-call override). De kiesprocedures voor preselectie begonnen in Australië in 1993 en worden nu in verschillende steden per toerbeurt tot 1997 verder afgewerkt. In het proces is er sprake van een eerste keuze, waarbij Optus om een tweede kiesronde kan vragen in steden waar de respons minder bedraagt dan 60%. Wie niet reageert blijft bij de bestaande carrier (in contract met het VS-systeem, waar zij werden toegewezen). Waarschijnlijk is het aandeel van het verkeer dat is overgegaan naar Optus groter dan het aandeel lijnen, aangezien klanten naar Optus zijn overgegaan die vaker lijnen gebruiken dan gemiddeld. Op basis van in de VS en Australië opgedane ervaringen kwam naar voren dat voor een goed werkende preselectie waarschijnlijk alle klanten aan een kiesronde moeten deelnemen; waarbij de mogelijkheid moet bestaan voor een tweede kiesronde wanneer er weinig respons komt. Er bestaan echter andere mogelijkheden dan kiesrondes om de gebruikers tot een preselectie te bewegen, bij voorbeeld door middel van marketing-campagnes. In tegenstelling tot kiesrondes kan de nieuwkomer met deze methode de kwaliteit en kwantiteit van de klanten makkelijker controleren en kunnen nieuwkomers met minder marketingmiddelen eerlijker concurreren. 78 Cost Benefit Analysis of Equal Access, OFTEL, juli 1995. BIJLAGE III: OVERDRAAGBAARHEID VAN NUMMERS 38 Overdraagbaarheid van nummers is een algemene term die betrekking kan hebben op drie overdraagbare aspecten: overdraagbaarheid van dienstverlener, overdraagbaarheid van dienstverlening en overdraagbaarheid van locatie (geografisch). 1) Overdraagbaarheid van locatie Overdraagbaarheid van locatie betreft de mogelijkheid voor eindgebruikers om dezelfde telefoonnummers te behouden bij het verhuizen van een locatie naar een andere, hetzij binnen een gebied dat door dezelfde telefooncentrale wordt bediend, hetzij tussen gebieden met verschillende telefooncentrales. Deze overdraagbaarheid van locatie is thans meestal wel mogelijk wanneer een bedrijf of een persoon binnen een locale zone of district verhuist, maar de klanten moeten wel hun telefoonnummers veranderen wanneer zij buiten die zone of buiten het door hun telefooncentrale bediende gebied verhuizen. Wanneer er echter volledige overdraagbaarheid van locatie zou bestaan, zou wel de informatie die in het nummer is vervat, zoals tariefinformatie, verloren gaan. Zakelijke en ook steeds meer privé-gebruikers zullen misschien over volledige overdraagbaarheid van locatie kunnen beschikken door gebruik te maken van niet-geografische dienstentoegangscodes met nationale en - in de toekomst - Europese of wereldwijde dekking. Persoonlijk genummerde diensten, zelfs die op het vaste netwerk, kunnen op dezelfde manier ook volledige overdraagbaarheid bieden. Er moet echter op worden gewezen dat de belangrijkste drijfveer voor deze ontwikkelingen thans niet is gelegen in de vraag om vrij met nummer te kunnen rondzwerven, maar verband houdt met de vraag naar eenvoudige toegang tot de diensten voor de klant, ook grensoverschrijdende. De Commissie is geïnteresseerd in de meningen die er bestaan ten aanzien van het relatieve belang van de overdraagbaarheid van locatie. 2) Overdraagbaarheid van dienstverlening De noodzaak voor overdraagbaarheid van dienstverlening ontstaat wanneer een bepaalde dienst slechts beschikbaar is via een bepaalde centrale. Wanneer exploitanten bij voorbeeld ISDN invoeren door het installeren van nieuwe ISDN-centrales binnen bestaande gebieden van centrales die alleen het bekende oude telefoonsysteem (POTS, Plain Old Telephone System) bieden, moeten de klanten die ISDN-diensten wensen van telefoonnummer veranderen. Het is duidelijk dat de overdraagbaarheid van dienstverlening alleen van toepassing kan zijn op een bepaalde verzameling van diensten, terwijl voor sommige diensten geldt dat het overdragen van nummers zou inhouden dat de unieke betekenis van bepaalde toegangscodes zoals 800 (voor groene diensten) en 900 (voor diensten met verhoogd tarief) volledig verloren zou gaan. De Commissie is geïnteresseerd in standpunten betreffende het relatieve belang van de overdraagbaarheid van dienstverlening. 39 3) Overdraagbaarheid van dienstverlener (overdraagbaarheid tussen exploitanten) De kwestie van overdraagbaarheid van dienstverlener omvat een breed spectrum, gaande van de overdraagbaarheid op nationaal niveau tussen locale exploitanten, tot het andere uiterste, namelijk de overdraagbaarheid op wereldniveau voor wereldwijde diensten. Tevens wordt het mogelijk elke nieuwe aanvraag voor dienstverlening bij elk gewenst bedrijf, op locaal, nationaal, Europees of zelfs wereldniveau te laten plaatsvinden. De klanten kunnen dan profiteren van de beste prijs- /kwaliteitsverhouding wat betreft dienstenelementen, betrouwbaarheid, kwaliteit en kosten. De overdraagbaarheid van dienstverlener wordt dus beschouwd als een belangrijk instrument om de concurrentie op deze markt te vergroten. Het belang van de overdraagbaarheid van dienstverlener voor de concurrentie hangt in de eerste plaats af van de waarde die klanten toekennen aan hun huidige telefoonnummers. Wanneer gebruikers grote waarde hechten aan het behouden van hun telefoonnummers bij het veranderen van dienstverlener, zal een gebrek aan overdraagbaarheid van nummers er leveranciers van locale diensten waarschijnlijk van weerhouden de concurrentie aan te gaan. Uit een in de VS gehouden onderzoek is naar voren gekomen dat 40 tot 50% van de privé-gebruikers en 70 tot 80% van de zakelijke gebruikers, die anders wel zouden overwegen van locale telefoonexploitant te veranderen, dit waarschijnlijk niet zouden doen wanneer zij ook van telefoonnummer moesten veranderen79. Met name zakelijke klanten deinzen wellicht terug voor de administratieve, marketing- en goodwill- kosten die verband houden met het veranderen van telefoonnummers. Voor Europa worden vier gebieden van belang geacht voor de korte tot middellange termijn, overdraagbaarheid van nummers in de local loop, overdraagbaarheid van nummers voor niet- geografische diensten zoals 800-diensten, overdraagbaarheid van nummers voor mobiele diensten en overdraagbaarheid van nummers voor paneuropese diensten. Overdraagbaarheid van nummers in de local loop (de abonneeaansluiting) Met de volledige liberalisering van de telecommunicatiesector komen alternatieve methoden voor locale toegang op de markt (b. v. via kabeltelevisienetten en via nieuwe radio-infrastructuren zoals die welke zijn gebaseerd op DECT en de GSM/DCS-1800-normen) vaak afkomstig van nieuwkomers op de markt. Overdraagbaarheid van nummers in de local loop wordt van cruciaal belang geacht door deze nieuwkomers om hen een eerlijke kans te geven om te concurreren met de gevestigde exploitanten en om een positie op de markt op te bouwen. Zonder overdraagbaarheid van nummers tussen locale exploitanten, ondervinden nieuwkomers op de markt een significante belemmering voor het betreden van de markt. Het gebrek aan overdraagbaarheid kan zelfs een reden zijn om af te zien van investeringen in alternatieve local loop netwerken, hetgeen nefaste gevolgen zou hebben voor de ontwikkeling van een daadwerkelijke concurrentie in Europa. 79 Notice of proposed rulemaking in the matter of telephone number portability, FCC, 13 juli 1995. 40 Overdraagbaarheid van nummers voor niet-geografische diensten De overdraagbaarheid van nummers voor niet-geografische diensten zoals nationale groene nummers en diensten met verhoogd tarief wordt thans in een aantal Lid-Staten bestudeerd. De bij overdraagbaarheid van nummers in de local loop genoemde argumenten zijn hier eveneens van toepassing. Bij een recente brainstorming binnen het ENF werd geconcludeerd dat de overdraagbaarheid van nummer voor gratis diensten (groene nummers) van wezenlijk belang is om het klanten mogelijk te maken hun waardevolle groene nummers te behouden wanneer zij van dienstverlener willen veranderen, en dat dit eigenlijk verplicht zou moeten zijn wanneer men het beginsel van gelijke toegang tot de groene-nummerruimte toepast. Overdraagbaarheid van nummers voor mobiele diensten De markt voor mobiele communicatie en Personal Communications is momenteel de snelst groeiende markt in de telecommunicatiesector. Europa heeft nu meer dan 20 miljoen mobiele abonnees met een gemiddelde marktpenetratie van ongeveer 5%. De verwachtingen voor de toekomst zijn enorm, wanneer Personal Communications zijn intrede doet op de massa consumentenmarkt met zeer innovatieve produkten en diensten en er een penetratiegraad van meer dan 50% van de bevolking wordt bereikt. Maar in de meeste landen is de concurrentie op deze markt nog niet volledig ontwikkeld, terwijl in sommige landen de tweede mobiele exploitant nog steeds bezig is met de installatie van zijn netwerk en er zelfs nog geen derde exploitant is aangesteld. Ten einde de concurrentie op deze zeer beweeglijke en innoverende markt te bevorderen, dient te worden overwogen overdraagbaarheid van nummers tussen mobiele-dienstenexploitanten mogelijk te maken, om groei en innovatie te stimuleren. Uit een voor de Nederlandse overheid uitgevoerde recente studie blijkt dat de netto-voordelen die kunnen worden bereikt met de invoering van de overdraagbaarheid van nummers voor mobiele diensten wel 500 miljoen ecu per jaar kunnen bedragen voor de Nederlandse markt alleen80. Er is dan ook beslist veel te zeggen voor de overdraagbaarheid van nummers tussen leveranciers en exploitanten van mobiele diensten. Overdraagbaarheid van nummers voor paneuropese diensten De markt voor paneuropese diensten ontwikkelt zich snel en toegangscodes voor paneuropese diensten zullen in de nabije toekomst waarschijnlijk beschikbaar komen. Voor de ongehinderde ontwikkeling van een aan concurrentie onderworpen markt is het van belang dat de klanten niet worden gebonden aan een eerste dienstverlener, maar een nummer vrij mee kunnen nemen wanneer zij van paneuropese dienstverlener willen veranderen. Hiervoor is overdraagbaarheid van nummers in de Europese nummerruimte vereist81. 80 81 Number portability in the Netherlands, Eindverslag voor HDTP, OVUM, 14 maart 1996 De invoering van de overdraagbaarheid van nummers binnen een Europees nummerruimte is een kwestie die niet alleen staat. In een verder ontwikkeld stadium is eigenlijk een intelligent systeem vereist voor hel routeren van oproepen binnen de Europese nummerruimte. Een dergelijk intelligent systeem zou sterk 41 Behalve de vrijheid voor de klant zou de invoering van de overdraagbaarheid van nummers in een Europese nummerruimte ook leiden tot evenwichtiger marktvoorwaarden ten opzichte van de VS waar de overdraagbaarheid van nummers voor gratis diensten op nationale schaal al in het begin van de jaren negentig werd geïntroduceerd, hetgeen tot een levendige concurrentie op de markt voor gratis telefoondiensten heeft geleid. Kosten-fbatenanalyse van de overdraagbaarheid van nummers Uit een onlangs door OFTEL (UK Office of Telecommunications) uitgevoerde studie komt naar voren dat de overdraagbaarheid in de local loop tot aanzienlijke voordelen leidt, die worden geschat op ongeveer 1,8 miljard LBP over een periode van tien jaar82. Deze voordelen zijn veel groter dan de ermee verbonden kosten. BT, die voor het grootste deel van de kosten zal moeten instaan, schat ze op 220 miljoen LBP voor de komende vijfjaar, met een scherpe daling daarna. De kosten voor de andere exploitanten worden geschat op minder dan 3 miljoen LBP per exploitant83. Dit staat in scherp contrast met de conclusies van een in Nederland uitgevoerde studie waarin de oorspronkelijke setup-kosten werden geschat op 12 miljoen LBP, met bijkomende kosten ten belope van 7 LBP per extra lijn84. Door de Commissie Monopolies and Mergers van het VK is een in overleg tot stand gekomen toewijzing van de kosten van de overdraagbaarheid van nummers opgesteld, waarin BT en de andere exploitanten 70% van de eigen administratieve kosten dragen en het restant doorberekenen aan de exploitanten aan wie de overdraagbaarheid wordt geleverd De kosten voor de technische veranderingen aan het eigen netwerk worden door de exploitanten zelf gedragen. Naast de overdraagbaarheid van nummers in de local loop dienen andere vormen van overdraagbaarheid zoals die voor mobiele en groene nummers te worden overwogen. Uit een recente studie die voor het Ministerie verantwoordelijk voor Post en Telecommunicatie in Nederland is uitgevoerd85 komt naar voren dat de economische baten voor deze laatste diensten veel zwaarder wegen dan de kosten. Er zal nog verder op de details moeten worden ingegaan en dat kan het best gebeuren op Europees niveau. Overdraagbaarheid in de VS Om te zorgen voor een verdere stimulans voor de concurrentie op het gebied van gratis diensten, heeft de FCC in de VS in 1991 per beschikking opgelegd dat vanaf 1993 de overdraagbaarheid van nummers voor gratis diensten beschikbaar dient te zijn. Locale en lange-afstandstelefoonbedrijven hebben honderden miljoenen dollars uitgegeven voor de noodzakelijke veranderingen en toevoegingen aan hun netwerken. De nieuwe omgeving die daarbij tot stand is gekomen in de VS vraagt om een gecentraliseerde database en exploitatiebeheerssysteem. Daardoor kunnen alle lange- afstandsbedrijven groene nummers reserveren, activeren en de-activeren. Wanneer men bedenkt dat 40% van alle lange-afstandsoproepen in de VS (vergelijkbaar met intra-Europese oproepen) gratis oproepen zijn, wordt duidelijk wat de gevolgen van deze maatregel zijn op concurrentie op de VS- 82 83 84 85 bijdragen aan de overdraagbaarheid van bepaalde paneuropese nummers. Dit bedrag omvat 550 miljoen LBP aan directe besparingen op teleeommunicatiekoslen en 1,2 miljard LBP aan indirecte besparingen voor alle klanten tengevolge van de toenemende daadwerkelijke concurrentie voor alle categorieën klanten. Number portability, Office of telecommunications of the United Kingdom, maart 1996. Number portability in the Netherlands, Eindverslag voor HDTP, OVUM, 14 maart 1996. Number portability in the Netherlands, Eindverslag voor HDTP, OVUM, 14 maart 1996 42 markt. Verder heeft dit de marktdeelnemers in de VS beter voorbereid op concurrentie inzake wereldwijde diensten dan hun Europese concurrenten. Voorts schrijft de recente Telecommunications Act*6 voor dat de Regional Bell Operating Companies vrij kunnen concurreren op de lange-afstandsmarkt, maar alleen wanneer zij hun eigen netwerken hebben opengesteld en voldoen aan een checklist met 14 punten, waaronder de verplichting valt om te voorzien in volledige overdraagbaarheid van nummers. Men is nu in de VS overal begonnen met locale proefprojecten voor de overdraagbaarheid van nummers. De Telecommunications Act geeft duidelijk een extra stimulans om snel door te gaan met de invoering van de overdraagbaarheid van nummers. 86 Telecommunications Act 1996 fl'S), goedgekeurd op 8 februari 1996. BIJLAGE IV: PERSONAL COMMUNICATIONS 43 De meningen ten aanzien van Personal Communications-diensten (PCS) en de daarmee verband houdende kwestie van Universal Personal Telecommunications (UPT) lopen sterk uiteen87. Conceptueel gezien omvat UPT echter veel van de ideeën die ook ten grondslag liggen aan PCS, maar werd echter in tegenstelling tot PCS (gestuurd door de aan concurrentie onderworpen mobiele sector) gedefinieerd in het kader van de ITU en het initiatief ervan ging uit van de sector lijnverbindingen. IN-faciliteiten gegevens van abonnees opslaan Voor UPT is een intelligente logische laag boven de bestaande netwerken vereist. De invoering van UPT is een commercieel gevoelige kwestie, vooral op Europees of wereldniveau, met name wat betreft de noodzaak dat (zoals abonneedienstenprofielen en gegevens die verband leggen tussen persoonlijke nummers en netwerkaansluitpunten of fysieke netwerknummers). De mobiele en kabelexploitanten die deze IN- faciliteit niet hebben zouden in het nadeel komen te verkeren ten opzichte van andere (verantwoordelijke) exploitanten, aangezien deze laatste de UPT-oproepen zouden moeten verwerken, met inbegrip van de oproepen die uitgaan van of bestemd zijn voor mobiele en kabelnetten. Met de snelle ontwikkeling van mobiele communicatienetwerken komt het PCS-concept nu ook tot ontwikkeling, in Europa op basis van de GSM/DC S-omgeving. Op locaal niveau is het waarschijnlijk dat dit PCS-concept verder wordt versterkt met microcellullaire netwerken en individuele microcellen die interworken met de GSM/DCS-omgeving. Door middel van 'dienstenroaming' zou dit PCS-concept gemakkelijk tot een wereldwijd concept kunnen worden gemaakt, met inbegrip van GSM/DCS-omgeving en andere omgevingen zoals D-AMPS, PCD en satelliet-PCS88. Het PCS-concept heeft inherente voordelen t. o. v. het UPT-concept. Echte mobiliteit maakt er namelijk inherent deel van uit. Het heeft een grote en snel groeiende gebruikersbasis. Aangezien de abonneeprofielen bij de individuele exploitanten liggen, lijken er niet dezelfde commerciële belemmeringen te bestaan voor invoering als bij UPT. Voorts wordt het PCS-concept gedreven van uit de zeer concurrentiële sector mobiele communicatie en lijkt derhalve betere garanties de bieden voor een vlak speelveld voor alle deelnemers. Wanneer we daaraan de mogelijkheid toevoegen nummers over te dragen tussen mobiele exploitanten, en misschien zelfs tussen exploitanten van mobiele en vaste netwerken, komt een omgeving tot stand waarin de huidige telefoonnummers (de netwerkaansluitpunten) de de facto persoonlijke nummers van de toekomst worden. De Commissie wil graag standpunten vernemen over de verdere ontwikkeling van Personal Communications en persoonlijke nummers, alsmede over mechanismen ter bevordering van een daadwerkelijke concurrentie op convergerende markten. 87 88 Een algemeen aanvaarde definitie van PCS is. "PCS wordt gebruikt als algemene term voor diensten die voorzien in oproepen van persoon tot persoon, onafhankelijk van de locatie, de gebruikte eindapparatuur, de transmissiemethode (via draad of draadloos) en/of de keuze van de technologie"; zie bij voorbeeld w ETO discussion paper for a workshop on numbering of Personal Communications Seivices (PCS) in Europe", 19 april 1996. 'Roaming' tussen systemen van verschillende mobiele netwerken, met inbegrip van de mogelijkheid van SIM-card-roaming wordt momenteel besproken. 44 Paneuropese 'roamers' vertegenwoordigen een significante markt met een zeer groot groeipotentieel, die naast de overdraagbaarheid van exploitant tot exploitant ook om geografische overdraagbaarheid vragen. Nieuwkomers op de markt brengen naar voren dat zij Europese nummerreeksen nodig hebben, met name doorverkopers van diensten. De Commissie wenst commentaren te ontvangen betreffende de noodzaak voor een Europese nummeringsoplossing op het gebied van PCS89. 89 Met onlangs ingestelde UMTS-forum heeft als een van zijn hoofdtaken het opstellen van een beleid inzake mobiele communicatie voor Europa. Dit houdt in dat onder andere op nummering moet worden ingegaan. 45 BIJLAGE V: EEN REFERENTIESCENARIO OP WEG NAAR EEN OPEN EN UNIFORME EUROPESE Nummerruimte Op Europees niveau Op nationaal niveau STAP1 (voert ETNS volgens optie 2 in) Voor 1998 invoeren van paneuropese diensten onder een virtuele landencode 388 (b. v. 3-888-) en in de lege nummerruimte achter de nationale codes (b. v. 3-900-, 3-500- ) 1 STAP 2 (voert optie 3 in) Voor eind 1998 overgang naar een drie-cijferige landencode voor Europese landen I STAP 3 (voert optie 3+ uit) Voor 1999 de mogelijkheid overdragen om het beheer van de laatste twee cijfers van de drie- cijferige landencodes aan een Europese instantie over te dragen. Europa wordt geïdentificeerd door het cijfer "3", leidt tot een enorme ruimte voor concurrentie, nieuwe diensten en nieuwkomers op de markt STAPI Begin 1997 opstellen van definities en bereiken van overeenkomst over gemeenschappelijke richtsnoeren die verplicht moeten worden gebruikt door de overheden bij het reorganiseren van hun nationale nummerplannen, om ervoor te zorgen dat deze (voor concurrentie) worden opengesteld op een evenwichtige wijze en gaan convergeren (harmonisatie) 1 STAP 2 In 1997 beginnen met de reorganisatie van de nationale nummerplannen om ervoor te zorgen dat zij volledig aangepast zijn aan de behoeften van de geliberaliseerde markt na 1998 I STAP 3 In 1998-1999 beginnen met het openstellen van de nationale nummerplannen op een harmonieuze en evenwichtige wijze, b. v. voor carrier selection STAP 4 (voert optie 4 uit) Tegen het jaar 2000 de nationale nummerplannen en het ETNS in elkaar laten overvloeien. Vervangt internationaal kiezen voor intra-Europese oproepen door regionaal kiezen, b. v. vervangt "003XX" (toegangscode) door "1XX" (prefix), het eerste cijfer "1+" vertegenwoordigt de hoofdlijn van Europa. Vergemakkelijkt het kiezen en neemt psychologische belemmeringen weg, opent een reeks van gemeenschappelijke korte codes voor verschillende toepassingen, b. v. carrier selection, enz. geografische nummers locaal kiezen: 2345678 nationaal kiezen: 02-2345678 intra-Europecs kiezen: 132-2-2345678 internationaal kiezen: +3-32-2-2345678 niet-geografische nummers (paneuropese dienstennummers) carrier selection: 10XYZ of 10ABCDEF noodoproepen, wegenhulp, abonneelijstendiensten: 1IX persoonlijke nummers: 1-500- grocne nummers: 1-888- diensten mcl verhoogd tarief en met gedeelde kosten: 1-900- EEN REFERENTIESCENARIO OP WEG NAAR EEN OPEN EN UNIFORME EUROPESE Nummerruimte 46 Huidige landencode STAP 1 1998 Optie 2 STAP 2 1998 Optie 3 STAP 3 1999 Optie 3+ STAP 4 2000 Optie 4 "003"- "1" " 1v is Europese prefix 10XYZ prefix, b. v. carrier selection 3 00 3 09 3 20 3 29 3 31 3 32 3 39 3 49 3 50 3 52 3XX 3YY 3 500 3888 3 900 31 32 39 49 350 352 3900 3500 388 331 332 339 349 350 352 3500 388 3900 112 1IX 118 12X 131 132 139 149 150 152 1XX 1YY 1500 1888 1900 Rest van de wereld na Europa gemeenschappelijk noodoproepnummer Europese korte dienstencodes abonneelijstendiensten lege ruimte (nationale korte codes) zone Nederland zone België zone Italië zone Duitsland zone Gibraltar zone Luxemburg andere geografische zonecodes andere Europese dienstencodes Personal Communications-diensten Europese groene nummers Europese diensten met verhoogd tarief +3 49 228 123456 +3 500 <persoonlijk nummer> BIJLAGE VI: ETO/ECTRA-STUDIES INZAKE NUMMERING Titel Werkopdracht 47 Niet-discriminerende toegang tot nummeringshulpbronnen Bestuderen van de kwesties eigendom van nummers, verhandelbaarheid van nummers, gelijke toegang tot concurrerende diensten zoals abonneelijstendiensten en DNIC/DCC-toewijzingsprocedures Streef-/einddatum mei 1996 Nummering i. v. m. gebruiksvriendelijkheid Voorbereiding van de aanvraag voor virtuele landencode bij de ITU Nummering i. v. m. PCS in Europa Carrier selection* Beheer van een Europese telefoon nummerruimte (ETNS)* Bestuderen van de gebruiksvriendelijkheid, m. i. v. de kwestie van alfanumeriek kiezen en het doen van voorstellen hoe gebruiks vriendelijk kiezen kan worden bevorderd september 1996 Het voorbereiden van een aanvraag bij de ITU waarmee een virtuele landencode wordt aangevraagd voor de totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte voor bijzondere diensten van paneuropese aard september 1996 Het analyseren van de ontwikkelingen van telecommunicatie diensten en -netwerken i. v. m. UPT/PCS-nummeringskwesties en de gevolgen voor en eisen aan persoonlijke nummering december 1996 Bestuderen van beschikbare of op nationaal niveau geplande carrier selection-mechanismen en alternatieven voor het invoeren van carrier selection op Europees niveau augustus 1996 Opstellen van een beheerplan voor een Europese telefoonnummerruimte, m. i. v. voorstellen voor nummeringsstructuur, toewijzingsbeginselen, rechten/verplichtingen en beheer juni 1997 Overdraagbaarheid van nummers voor paneuropese diensten* Bestuderen van technische alternatieven voor de invoering van de overdraagbaarheid van nummers in een ETNS tussen Europese dienstverleners m. i. v. IN-netwerkimplementaties juni 1997 Routeringsaspecten van paneuropese dienstenoproepen* Nummeringseisen van bedrijfstelecommunicatienetwerken* 10 Bestudering van nationale nummerplannen wat betreft hun openheid voor concurrentie 11 Europese nummeringsovereenkomsten 12 Harmonisatie van korte codes 13 Strategisch plan op de lange termijn voor nummering en adressering van telecommunicatiediensten * In samenwerking met het ETSI. 48 Vaststellen van alternatieve strategieën voor het behandelen en routeren van paneuropese dienstenoproepen met nummers in een Europese telefoonnummerruimte juni 1997 Bestuderen van de huidige toegangsmechanismen voor VPN's, vaststellen van de eisen van bedrijfsnetwerken inzake de nummering van openbare netwerken en het voorstellen van harmonisatiemaatregelen juni 1997 Onderzoeken welke criteria van belang zijn voor het opstellen van nationale nummerplannen, bestuderen van huidige nationale nummerplannen en ontwikkelen van gemeenschappelijke richtsnoeren voor de herstructurering daarvan Bestuderen van de bestaande regels en beginselen van telefoonnummertoewijzing en het gebruik daarvan in Europese landen en het voorbereiden van voorstellen voor gedetailleerde Europese nummeringsovereenkomsten Bestudering van de bestaande en geplande korte codes/nummers in Europa, onderzoeken van de te verwachten vraag voor paneuropese korte codes en voorstellen van een geharmoniseerd plan voor Europa Vaststellen van de eventuele toekomstige eisen ten aanzien van nummering en adressering en ontwikkeling van een lange termijnovergangstrategie naar een geïntegreerd nummerplan voor Europa februari 1997 februari 1997 december 1997 december 1997 ETO-studies leiden tot aanbevelingen voor door het ECTRA goedgekeurde beleidsstandpunten. Het ETSI zal technische verslagen indienen als input voor de ETO-werkzaamheden. De verslagen van het ETSI kunnen ook de basis vormen voor Europese telecommunicatienormen (ETN) waarna kan worden verwezen in toekomstige wetgeving van de Europese Unie. maar men is hel thans nog niet eens over de noodzaak voor ETN's. LIJST VAN AFKORTINGEN 49 ACTE Approvals Committee Terminal Equipment (Comité voor de goedkeuring van eindapparatuur) AMT Asian Mobile Telecommunication AT&T American Telephone & Telegraph BT CEPT Conference Européenne des Postes et Télécommunications (Europese British Telecom conferentie van PTT-administraties) Calling Line Identification (Nummeridentificatie) Direct Dial-In (Direct inkiezen) Internet Domain Name System CLI DDI DNS DECT Digital European Cordless Telecommunications (Digitale Europese draadloze telecommunicatie) DNIC Data Network Identification Code DTMF Dual Tone Multiple Frequency (toonkiezen) ECMA European Computer Manufacturers Association (Europese vereniging van computerfabrikanten) ECTEL European Telecommunications Manufacturers Association (Europese vereniging voor telecommunicatie en professionele elektronica) ECTRA European Committee of Telecommunications Regulatory Affairs (Europees EIIA comité voor telecommunicatieregelgeving) European Information Industry Association (Europese vereniging van de informatie-industrie) ENF European Numbering Forum (Europees nummeringsforum) ETNO European Public Telecommunications Network Operators' Association ETNS ETO ETSI (Vereniging van Europese telecommunicatienetwerkexploitanten) European Telephony Numbering Space (Europese telefoonnummerruimte) European Telecommunications Office (Europees telecommunicatiebureau) European Telecommunications Standards Institute (Europees Instituut voor telecommunicatienormen) Federal Communications Commission (USA) Global System for Mobile Communications FCC GSM GSM- Vereniging van GSM-expIoitanten MoU IN ISDN Intelligent Network Integrated Services Digital Network (Digitaal netwerk voor geïntegreerde diensten) ITU-T Afdeling Telecommunicatie van de Internationale telecommunicatie-unie LAN LECs MKB NAFTA North American Free Trade Association (Noord-Amerikaanse Vrijhandels Local Area Network (Locaal netwerk) local exchange carriers Midden- en kleinbedrijf associatie) NANC North American Numbering Council NANP North American Numbering Plan NRI Nationale regelgevende instantie OESO Organisatie voor economische samenwerking en ontwikkeling 50 OFTEL UK Office of Telecommunications Open Network Provision ONP Personal Communications Services PCS Plain Old Telephone System (Het gewone oude telefoonsysteem) POTS Public Switched Telephony Network (Openbaar geschakeld PSTN telefoonnetwerk) Private Telecommmunications Network (Particulier telecommunicatienetwerk) Universal International Freephone Service PTN UIFS UMTS Universal Mobile Telecommunications System UPT VPN Universal Personal Telecommunications Virtual Private Network WOORDENLIJST 51 ACTE - Comité voor de goedkeuring van eindapparatuur Alfanumeriek kiezen/toetsenbord Bijzondere paneuropese diensten Call centres Calling card-dienst Carrier selection gemeenschappelijke Ingesteld bij Richtlijn 91/263/EEG en onder andere verantwoordelijk voor de goedkeuring technische van voorschriften de g e h a r m o n i s e e r de typegoedkeuringsprocedures van de EU zijn gebaseerd. (CTR's), waarop Het kiezen van een telefoonnummer door gebruik te maken van de alfanumerieke tekens op het telefoontoetsenbord die overeenkomen met de naam van de gekozen dienst of opgeroepen partij, b. v. 0-800-"BLOEMEN". Algemene term voor dienstenplatforms voor b. v. groene nummers, diensten met gedeelde kosten of met gedeelde inkomsten (verhoogd tarief) die in heel Europa beschikbaar zijn. Een plaats waar het inkomend en uitgaand telefoonverkeer op gestructureerde wijze wordt behandeld. Call centres worden gebruikt voor activiteiten zoals telemarketing en en -verkoop, klachtenafhandeling. teledienstverlening identificeert met Een telefoondienst waarbij de klant een nummer van de exploitant kiest (vaak gratis), zichzelf een uniek kaartnummer en een identificatiecode, en vervolgens na elke gewenste bestemming wordt doorverbonden. De klant krijgt de facturen vaak later rechtstreeks van de kaart- dienstverlener. De mogelijkheid voor klanten om de lange- afstands- of internationale exploitant van hun het kiezen voorkeur telefoontoetsenbord of via andere middelen zoals preselectie. d. m. v. te Carrier selection override 52 Dialling parity Dienstentoegangscode Dienstverleners Diensten met gedeelde kosten Diensten met gedeelde inkomsten of met verhoogd tarief De mogelijkheid om de preselectie van een lange-afstands- of internationale carrier te veranderen (override) door een bijzondere carrier-prefix toe te voegen aan het nummer. Er is sprake van dialling parity wanneer hetzelfde aantal cijfers moet worden gekozen om een dienst te bellen die door verschillende met elkaar staan de in concurrentie dienstverleners wordt geleverd. Het eerste deel van een dienstennummer waarmee de dienst wordt opgeroepen. Vaak zijn uniek dienstentoegangscodes identificeerbare codes, b. v. "800" voor groene nummers of "900" nummers voor diensten met verhoogd tarief. diensten aan bieden Dienstverleners eindgebruikers aan met gebruikmaking van mobiele en vaste netwerken en diensten. De rol van de dienstverleners kan variëren tussen die van eenvoudige doorverkoop van transmissietijd van geavanceerde diensten met toegevoegde waarde. Dienstverleners kunnen onafhankelijk zijn een of netwerkexploitant. uitmaken levering deel van tot de Deze diensten voorzien in toegang tot het netwerk met bijzondere tarieven, waarbij de kosten worden gedeeld tussen de oproeper en de dienstverlener. De oproeper betaalt meestal voor een tarief dat overeenkomst met een locaal gesprek. De netwerkleverancier rekent de dienstenleverancier voor de extra transmissiekosten het netwerkaansluitpunt van de dienstverlener. naar Diensten die worden verleend op een infrastructuur met gedeelde kosten, waarbij de oproepen naar bepaalde prefixen tegen verhoogd tarief kunnen worden aangerekend. De exploitant brengt de oproepen bij de abonnee in rekening en een deel van deze E. 164/E. 190 ECTRA 53 inkomsten wordt aan de dienstverlener, in het algemeen een onafhankelijk bedrijf, betaald. Aanbevelingen van ITU-T betreffende de procedures en criteria voor de toewijzing van landencodes. november Het Europees comité voor telecommunicatie- regelgeving (ECTRA), is een van de drie subcomités van CEPT-Telecom. Het omvat een aantal projectteams die zich onder andere bezighouden met vergunningen, nummering, interconnectie, mobiele communicatie, keuring en typegoedkeuring. In Resolutie 92/318/EEG van de Raad van de 19 bevordering van samenwerking op Europese schaal op het gebied van de nummering voor het telecommunicatiediensten werden ECTRA verscheidene taken toegewezen op het gebied van nummeringscoördinatie, met inbegrip van de totstandbrenging van een Europese nummerruimte en het vaststellen van Europese standpunten voor besprekingen in de ITU. Het ECTRA heeft het Europees telecommunicatiebureau (ETO) opgezet. 1992 betreffende ENF - Europees nummeringsforum ETNO Een forum van de industrie voor de bespreking van nummering en verwante aangelegenheden. Het ENF staat open voor alle organisaties die belang hebben bij nummerings- of adresseringskwesties en die op Europees niveau is vertegenwoordigd. Het ene werd in 1994 ingesteld n. a. v. de Resolutie 92/C 318/EEG van de Raad van 19 november 1992, waarin werd opgeroepen tot samenwerking met de industrie op het gebied van de nummering. E u r o p e se van V e r e n i g i ng telecommunicatienetwerkexploitanten, waarin thans de verantwoordelijke exploitanten van Europa zijn verenigd, maar er lopen momenteel besprekingen om de organisatie open te stellen voor onafhankelijke mobiele exploitanten. ETNS - Europese telefoonnummerruimte 54 Een nummerruimte die zich parallel aan de nationale nummerruimten bevindt. De nummers in de ETNS zullen overal in de in Europa) Europese Unie beschikbaar zijn. Wanneer de ETNS zal zijn ingevoerd, zullen de diensten daarin kunnen worden gekozen via één enkel paneuropees nummer vanuit elke locatie in de Unie (en later in Europa). later (en ETO - Europees telecommunicatiebureau ETS Het Europees telecommunicatiebureau (ETO) is een bureau dat in het kader van het ECTRA is opgericht. Met betrekking tot nummering zijn de functies van het ETO het uitvoeren van studies, ook voor de Commissie, en uitbrengen van advies aan het ECTRA inzake Europese nummeringskwesties. Europese telecommunicatienormen. Deze normen worden opgesteld volgens de procedures van het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI). ETSI telecommunicatienormen Europees - Instituut voor produceren De Europese normalisatie-instelling op het gebied van de telecommunicatie, met als taak Europese het telecommunicatienormen (ETS), die in heel Europa worden aanvaard en toegepast, voor het gebied van de telecommunicatie. van Europese gebieds-/landencode Gelijkwaardige toegang (equal access) Een specifieke ééncijferige code die aan Europa wordt toegewezen in het kader van het wereldwijde landencodeplan van de ITU; vergelijkbaar met "1" voor Noord-Amerika. Algemene term voor gelijkwaardige (niet- discriminerende) toegang tot nummerings- hulpbronnen door elkaar beconcurrerende exploitanten en dienstverleners, d. w. z. gelijke kwaliteit, gelijke kansen, gelijke lengte. Met betrekking tot carrier selection betreft gelijkwaardige toegang de implementatie, waarbij de lange-afstandscarrier door de klant kan worden gepreselecteerd, met de mogelijkheid tot overriding door middel van Gouden nummers Gratis diensten (groene nummers) Groenboek(en) 55 het kiezen van een code, voor elke oproep afzonderlijk. Deze optie is in het algemeen een tweede stap na de invoering van vereenvoudigde toegang. te Gouden nummers zijn telefoonnummers die zich van alle andere onderscheiden in een bepaalde nummerreeks omdat zij subjectief aantrekkelijk, gemakkelijk leren of makkelijk te onthouden zijn, of al reeds in gebruik en bekend zijn bij het grote publiek of het klantenbestand. Gouden nummers kunnen een grote commerciële waarde hebben. Zo kan bij voorbeeld het nummer "BLOEMEN" op alfanumeriek toetsenbord van bijzondere waarde zijn voor een bloemenzaak. genormaliseerd een Een dienst die gratis door een klant kan worden gekozen. In het algemeen wordt toegangscode "800" met gratis diensten verbonden. Er is thans een discussie in de Lid-Staten gaande of de klanten die een gratis nummer kiezen een volledig kosteloze dienst dienen te krijgen of slechts de oproep naar het dienstencentrum gratis moet zijn. wordt gebracht Groenboeken zijn in de context van de Europese Unie en documenten van de Europese Commissie waarmee een overleg op gang en basisbeleidsdoelstellingen ten behoeve van een openbaar debat worden voorgelegd. De belangrijkste Groenboeken op de telecommunicatiesector zijn het Groenboek over de ontwikkeling de voor gemeenschappelijke telecommunicatiediensten en -apparatuur van 1987 (COM(87)290) en het Groenboek inzake een gemeenschappelijke benadering op het gebied van mobiele communicatie en Personal Communications in de Europese Unie van 1994 (COM(94)145). markt van Informatiemaatschappij Een maatschappij die steeds afhankelijker wordt van informatie en communicatie. In het verslag over Europa en de wereldwijde Internet ISDN ITU - Internationale telecommunicatie-unie MoU - Memorandum of understanding Niet-geografische diensten 56 informatiemaatschappij (het verslag van de Groep Bangemann, uitgebracht onder de titel "Europa en de wereldwijde industriële revolutie") wordt dit concept gepresenteerd als een revolutionaire uitdaging die de wijze zal veranderen waarop wij met elkaar samenleven en -werken. een Datacommunicatienetwerk op basis van het is Internet-protocol TCP/IP. TCP/IP ontwikkeld militaire als computercommunicatienorm in de VS en heeft in de laatste jaren veel succes gehad in in de academische wereld, en daarna commerciële toepassingen - met name ten behoeve tussen verschillende LAN-omgevingen en servers. internetworking van Digitaal netwerk voor geïntegreerde diensten. Een door de ITU opgestelde norm voor de moderne telecommunicatie-dragernetwerken. Dit is digitaal van eind-tot-eind en integreert soorten van diensten, bij verscheidene voorbeeld circuit- en pakketgeschakelde diensten. De internationale telecommunicatie-unie is het voor telecommunicatie van de Verenigde Naties. gespecialiseerde agentschap In Europa zijn er MoU's (overeenkomsten) op telecommunicatiegebied gesloten tussen exploitanten en/of apparatuurfabrikanten of andere marktdeelnemers t. b. v. de invoering van nieuwe produkten en diensten. Er zijn o. a. MoU's gesloten voor GSM, ERMES en TETRA Telecommunicatiediensten die worden genummerd in een (nationale) nummerreeks en niet samenvallen met een bepaalde geografische regio, stadsgebied of locale gemeenschap. Een nationaal groen nummer of een dienst die een nummer heeft in de ÈTNS zijn voorbeelden van niet-geografische diensten. 57 NRI - Nationale regelgevende instantie Nummeringsovereenkomsten Nummerplan Nummerruimte/omgeving ONP Open nummeringsomgeving Overdraagbaarheid van nummers Richtlijn 88/301 en 90/388 schrijven beide voor dat de Lid-Staten toezien op de scheiding van regelgevende activiteiten en de exploitatie en levering van diensten door telecommunicatie-organisaties. Dit zijn overeenkomsten waarin de regels worden vastgelegd betreffende de rechten en verplichtingen die verband houden met nummers, de wijziging van nummerplannen, de prijs en de verhandelbaarheid van nummers. In het kader van het kadercontract met de Commissie is het ETO gevraagd Europese nummeringsovereenkomsten op te stellen die zouden zorgen voor gemeenschappelijk kader voor de Europese overheden. Een plan of regeling die de voor een land, exploitant of andere organisatie beschikbare nummerruimte structureert. Algemene term voor de totale verzameling beschikbare nummers na een landencode of dienstentoegangscode, of de combinatie daarvan. Het open network provision-concept, zoals gedefinieerd in Richtlijn 90/387/EEG van de Raad. Een nummeringsomgeving die openstaat voor concurrentie, d. w. z. voorziet in gelijke kwaliteit en gelijke kansen op het gebied van nummers voor met elkaar concurrerende exploitanten en dienstverleners. Dit kan verschillende betekenissen hebben (zie bijlage III). Hiernaar wordt vaak verwezen als de mogelijkheid om een telefoonnummer van de ene exploitant naar de andere over te dragen. De overdraagbaarheid van nummers maakt het klanten mogelijk een Paneuropese dienst/nummer PCS - Personal Communications-diensten Persoonlijke en overdraagbare nummers Preselectie van carriers 58 telefoonnummer te behouden wanneer zij besluiten van exploitant te veranderen, en dit neemt derhalve een belangrijke belemmering voor de concurrentie weg. Een dienst die kan worden gekozen door middel van één enkel nummer waar ook in Europa, en die kan worden geleverd door een dienstverlener die overal in Europa gevestigd kan zijn. PC S-diensten is een algemene term voor in oproepen van diensten die voorzien persoon tot persoon, onafhankelijk van de locatie, de gebruikte eindapparatuur, de methode van de transmissie (via draad of draadloos) en/of de keuze van de technologie. een Uniek nummer individueel persoon, onafhankelijk van netwerk of locatie. toegewezen aan de Mechanisme locale om exploitant/dienstverlener automatisch de lange-afstands- en internationale oproepen van een klant te routeren naar de lange- afstandscarrier keuze van (gepreselecteerd door de klant). De klant hoeft geen bijzondere carrier-selectiecode in te toetsen voor elke oproep. zijn PSTN Openbaar geschakeld telefoonnetwerk. Het basis telefoonnetwerk zoals dat thans bestaat. TEN - Transeuropese netwerken Algemene term voor geïnterconnecteerde netwerken en diensten die op paneuropese basis beschikbaar zijn. Transeuropese carriers Lange-afstands- en internationale carriers die zorgen van het hoofdaderverbindingen tussen verschillende Europese locaties (ofwel points of presence). transport voor UIFS - Universal International Freephone Service 59 Een aanbeveling van ITU-T waarbij een wereldwijde, gratis dienst wordt ingericht met de landencode 800. Over de invoering ervan worden zakelijke afspraken gemaakt tussen individuele exploitanten. Uniforme nummeringsomgeving UPT - Telecommunications Universal Personal Vereenvoudigde toegang (easy access) Een nummeringsomgeving die tot stand komt door het versmelten van een verzameling nationale nummerplannen tot één enkele unieke structuur dienstentoegangscodes algemene diensten voor het publiek. b. v. voor en Aanbeveling van ITU-T voor het tot stand brengen van een omgeving voor Personal Communications waarin een persoon kan worden bereikt via één enkel (persoonlijk) nummer, onafhankelijk van netwerk of locatie. Vereenvoudigde toegang (easy access) Een van de mogelijkheden voor de invoering van carrier selection, waarbij de default carrier wordt de vastgesteld door terwijl de verantwoordelijke exploitant, gebruiker de mogelijkheid heeft deze keuze te veranderen door middel van het kiezen van een code van oproep tot oproep. Een van de mogelijkheden voor de invoering van carrier selection, waarbij de default door carrier wordt de vastgesteld verantwoordelijke exploitant, terwijl de gebruiker de mogelijkheid heeft deze keuze te veranderen door middel van het kiezen van een code van oproep tot oproep. ISSN 0254-1513 COM(96) 590 def. DOCUMENTEN NL 15 Catalogusnummer : CB-CO-96-607-NL-C ISBN 92-78-11829-X Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg