title: Dyrektywa Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków

eurovoc_concepts:
International Maritime Organisation
carriage of passengers
maritime safety
maritime transport
prevention of pollution
safety standard

text: 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 3 31996L0098 17. 2. 1997 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 46/25 DYREKTYWA RADY 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 84 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno – Spolecznego (2), dzialając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189c Trak- tatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W ramach wspólnej polityki transportowej muszą być podjęte dalsze środki dla zapewnienia bezpieczeństwa transportu morskiego. (2) Wypadki statków, w szczególności takie, które prowadzą do śmierci ludzi oraz zanieczyszczenia mórz i wybrzeży Państw Czlonkowskich, napelniają Wspólnotę poważną troską. (3) (4) Niebezpieczeństwo wypadków statków może być znacz- nie zmniejszone poprzez wprowadzenie wspólnych norm zapewniających wyższy poziom bezpieczeństwa dzialania wyposażenia znajdującego się na statkach. Normy badań i metody badań mogą mieć znaczący wplyw na przyszle dzialanie wyposażenia. Zgodnie z konwencjami międzynarodowymi państwa bandery zobowiązane są do zapewnienia, aby wyposaże- nie statku odpowiadalo określonym wymogom bezpie- czeństwa oraz wydawaly odpowiednie świadectwa. W tym celu międzynarodowe organizacje standaryzacyjne oraz Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) opra- (1) Dz. U. C 218 z 23. 8. 1995, str. 9. (2) Dz. U. C 101 z 3. 4. 1996, str. 3. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 listopada 1995 r. (Dz. U. C 339 z 18. 12. 1995, str. 21), wspólne stanowisko Rady z dnia 18 czerwca 1996 r. (Dz. U. C 248 z 26. 8. 1996, str. 10) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 października 1996 r. (Dz. U. C 347 z 18. 11. 1996). cowują normy badań niektórych rodzajów wyposażenia morskiego. W normach krajowych, wykonujących normy międzynarodowe, wladzom wlaściwym dla certy- fikacji, pomiędzy którymi istnieją różnice w zakresie ich kwalifikacji i doświadczenia, przyznany jest pewien mar- gines swobody. Prowadzi to do zróżnicowania poziomu bezpieczeństwa produktów, których zgodność z odpo- wiednimi międzynarodowymi normami bezpieczeństwa zostala potwierdzona przez wlaściwe wladze krajowe oraz do poważnych zastrzeżeń po stronie Państw Czlon- kowskich w zakresie akceptacji wyposażenia statków Państwa Czlonkowskie dopuszczonych przez inne statków plywających pod ich banderą bez dalszych weryfikacji. Muszą zostać ustanowione wspólne zasady mające na celu zniwelowanie różnic powstających w procesie wykonywania norm międzynarodowych. Takie wspólne zasady spowodują uniknięcie zbędnych kosztów i postę- zatwierdzania powań administracyjnych w zakresie wyposażenia, polepszenie warunków eksploatacji oraz konkurencyjności żeglugi morskiej Wspólnoty, a nadto zniesienie technicznych barier utrudniających handel poprzez umieszczanie na wyposażeniu znaków zgod- ności. Rada, w swojej uchwale z dnia 8 czerwca 1993 r. w sprawie wspólnej polityki w zakresie bezpieczeństwa na morzu (4) wyraźnie wezwala Komisję do przedlożenia propozycji ujednolicenia wykonania norm Międzynaro- dowej Organizacji Morskiej (IMO) oraz przepisów postę- powania w zakresie zatwierdzania wyposażenia statków. Takie ujednolicenie jest możliwe jedynie poprzez podej- mowanie dzialań na plaszczyźnie Wspólnoty, jako że Państwa Czlonkowskie nie mogą zapewnić odpowied- niego poziomu bezpieczeństwa wyposażenia poprzez odosobnione dzialania ani dzialania w ramach organiza- cji międzynarodowych. Odpowiednim w tym celu instrumentem prawnym jest dyrektywa Rady, ponieważ tworzy ona jednolite i wiążące ramy stosowania przez Państwa Czlonkowskie międzynarodowych norm badania wyposażenia. (5) (6) (7) (8) (4) Dz. U. C 271 z 7. 10. 1993, str. 1. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 4 (9) Należy w pierwszym rzędzie badać wyposażenie, którego obowiązek posiadania na statku i zatwierdzenia przez administratora krajowego w zgodności z normami bezpieczeństwa ustanowionymi w międzynarodowych konwencjach lub rezolucjach nakladają najważniejsze konwencje międzynarodowe. innymi wykorzystywane (10) W poszczególnych dyrektywach zapewniany jest swo- bodny przeplyw pewnych produktów, które mogą być między jako wyposażenie statków bez konieczności wydawania przez Państwa Czlonkowskie zgodnych z świadectw wyposażenia, odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi. Stąd też należy wydać przepisy dotyczące wyposażenia, które musi posiadać statek, wylącznie w formie nowych wspólnych zasad. (11) W przypadku wyposażenia, dla którego nie zostaly jeszcze wydane takie normy albo jeśli istniejące normy nie są wystarczająco szczególowe, muszą zostać wydane nowe normy w zakresie badania, najlepiej na poziomie międzynarodowym. (12) (13) Państwa Czlonkowskie powinny zapewnić, aby jednostki notyfikowane, które oceniają zgodność wyposażenia z normami dotyczącymi badań, byly niezależne, efek- tywne oraz profesjonalnie wlaściwe dla wypelniania swoich obowiązków. Zgodność z międzynarodowymi normami badań może być najlepiej wykazana poprzez przeprowadzenie postę- powania w przedmiocie oceny zgodności ustanowio- nego w decyzji Rady 93/465/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. dotyczącej modulów stosowanych w różnych fazach procedur oceny zgodności oraz zasad umieszczania i używania oznakowania zgodności WE, które mają być stosowane w dyrektywach dotyczących harmonizacji technicznej (1); (14) Dyrektywy te w żadnej mierze nie ograniczają prawa przyznanego przez konwencje międzynarodowe admini- stracji państwa bandery do przeprowadzania badań technicznych na pokladzie statków, dla których wysta- wily świadectwo bezpieczeństwa, o ile badania te nie powielają postępowania w przedmiocie oceny zgod- ności. (16) W niektórych przypadkach Państwa Czlonkowskie mogą wprowadzać środki przejściowe zmierzające do ograni- czenia lub zakazu stosowania wyposażenia noszącego znak zgodności. (17) Stosowanie wyposażenia nienoszącego znaku zgodności może być dopuszczone w nadzwyczajnych okolicznoś- ciach. (18) W celu zmiany niniejszej dyrektywy konieczne jest uproszczone postępowanie przy udziale komitetu regu- lacyjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykul 1 Celem niniejszej dyrektywy jest poprawa bezpieczeństwa na morzu oraz zapobieganie zanieczyszczeniom mórz poprzez jednolite stosowanie odpowiednich dokumentów międzynaro- dowych w sprawie wyposażenia wymienionego w zalączniku A, w które powinny być zaopatrzone statki, dla których wysta- wiane są świadectwa bezpieczeństwa przez Państwa Czlonkow- skie albo w ich imieniu, a nadto zapewnienie swobodnego przeplywu tego wyposażenia na obszarze Wspólnoty. Artykul 2 Do celów niniejszej dyrektywy poniższe wyrażenia maja nastę- pujące znaczenie: a) „procedury w przedmiocie oceny zgodności” oznacza tryby postępowania przewidziane w art. 10 i w zalączniku B; b) c) „wyposażenie” oznacza elementy wyposażenia wymienione w zalącznikach A. 1 i A. 2, w które statek ma być wypo- sażony zgodnie z dokumentami międzynarodowymi albo w które statek może być wyposażony na zasadzie dobro- wolności i dla których, zgodnie z dokumentami międzyna- rodowymi, konieczne jest zatwierdzenie wydawane przez administrację państwa bandery; „sprzęt lączności radiowej” oznacza wyposażenie wyma- gane w rozdziale IV Konwencji Solas z 1984 r. w brzmie- niu z 1988 r. , w odniesieniu do globalnego systemu ratow- nictwa i bezpieczeństwa na morzu (GMDSS) oraz sprzęt slużący do lączności, oparty o emisje fal ultrakrótkich (radiotelefony nadawczo-odbiorcze) zgodnie z wymaga- niami reguly III/6. 2. 1 powolywanej konwencji; (15) Wyposażenie objęte zakresem niniejszej dyrektywy musi zasadniczo mieć znak zgodności z wymogami niniejszej dyrektywy. d) „konwencje międzynarodowe” oznacza: (1) Dz. U. C 220 z 30. 8. 1993, str. 23. — Międzynarodowa Konwencja z 1996 r. o linach lańcu- chowych (LL66), 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 5 — Konwencja z 1972 r. w sprawie Międzynarodowych — Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), Zasad Unikania Zderzeń Statków (Colreg), — Międzynarodowa Konwencja z 1973 r. w sprawie zapo- biegania zanieczyszczeniom mórz przez statki, oraz — Międzynarodowa Konwencja z 1974 r. w sprawie bez- pieczeństwa życia na morzu (Solas), wlącznie z protokolami i zmianami, które w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy mialy moc obowiązującą; e) f) g) „dokumenty międzynarodowe” oznacza odpowiednie kon- wencje międzynarodowe oraz odpowiednie rezolucje i okólniki Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), a także odpowiednie międzynarodowe normy badań; „oznaczenie” oznacza symbol, określony w zalączniku D, odpowiadający wymogom art. 11; „jednostka notyfikowana” oznacza organ powolany w try- bie art. 9 przez wlaściwą administrację krajową Państwa Czlonkowskiego; h) „umieszczony na statku” oznacza znajdujący się lub zain- stalowany na statku; i) j) k) l) „świadectwa bezpieczeństwa” oznacza świadectwa, które zgodnie z konwencjami międzynarodowymi są wydawane przez Państwa Czlonkowskie lub w ich imieniu; „statek” oznacza statek objęty zakresem konwencji między- narodowych, za wyjątkiem okrętów wojennych; „statek wspólnotowy” oznacza statek, dla którego zgodnie z konwencjami międzynarodowymi wydawane jest świa- dectwo bezpieczeństwa przez Państwo Czlonkowskie lub w jego imieniu, za wyjątkiem przypadków, kiedy świadectwo wydaje administracja Państwa Czlonkowskiego dla statku na wniosek państwa trzeciego; „nowy statek” oznacza statek, którego stępka zostala polożona albo znajdowal się on na podobnym etapie budowy w dniu albo po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy. W rozumieniu tej definicji jako „podobnie zaawansowany etap budowy” uznawany jest stan, kiedy i) prace związane z budową określonego statku zostaly w widoczny sposób rozpoczęte i — Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), — Europejski Komitet Normalizacji (CEN), — Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (Cenelec), oraz — Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) w mocy w dniu przyjęcia niniejszej dyrektywy i ustano- wione zgodnie z odpowiednimi konwencjami międzynaro- dowymi oraz z odpowiednimi uchwalami i okólnikami IMO w celu określenia sposobów badania i wyników badań, jednakże jedynie w formie określonej w zalączniku A; o) „homologacja typu” oznacza postępowania w przedmiocie oceny wyposażenia wyprodukowanego zgodnie z odpo- wiednimi normami badań i wystawienie odpowiedniego świadectwa. Artykul 3 Niniejsza dyrektywa stosuje się do wyposażenia do 1. użytku na statku: a) nowego statku wspólnotowego, niezależnie do tego, czy statek znajduje się w tym czasie w budowie na obszarze Wspólnoty; b) istniejącego statku wspólnotowego — który uprzednio nie mial takiego wyposażenia, lub — jeżeli znajdujące się dotychczas na nim wyposażenie jest wymieniane, chyba że konwencje międzynarodowe dopuszczają co innego, niezależnie od tego, czy statek znajduje się na obszarze Wspólnoty w czasie, kiedy jest zaopatrywany w to wypo- sażenie. ii) rozpocząl się montaż przynajmniej 50 ton albo 1 % szacunkowej masy statku, w zależności do tego, która z tych wielkości jest mniejsza; 2. Niniejsza dyrektywa nie obowiązuje w odniesieniu do wyposażenia, w które statek jest już zaopatrzony w dniu jej wejścia w życie. m) „istniejący statek” oznacza statek, który nie jest statkiem nowym; n) „normy badań” oznacza normy, obowiązujące w dniu przy- jęcia niniejszej dyrektywy i ustanowione zgodnie z kon- wencjami międzynarodowymi oraz odpowiednimi rezolu- cjami IMO w sprawie określania metod i wyników badań przez: i okólnikami — Międzynarodową Organizację Morską (IMO), 3. Niezależnie od faktu, że wyposażenie, o którym mowa w ust. 1 wchodzi także do zakresu regulacji innych dyrektyw w sprawie zapewnienia swobodnego przeplywu, w szczególności dyrektywy Rady 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Czlonkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej (1) oraz dyrektywy (1) Dz. U. L 139 z 23. 5. 1989, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 93/68/EWG (Dz. U. L 220 z 31. 8. 1993, str. 1). 6 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 Rady 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Czlonkowskich odnoszących się do środków ochrony osobistej (1), obowiązuje w odniesie- niu do niego wylącznie niniejsza dyrektywa. oznaczenie albo z innych powodów może być uznane za zgodne z niniejsza dyrektywą, ani też odmówić wydania lub przedlużenia terminu ważności świadectwa bezpieczeństwa na nie. Artykul 4 2. Przed wystawieniem odpowiedniego świadectwa bezpie- czeństwa wlaściwa wladza wydaje, zgodnie z odpowiednimi przepisami w sprawie komunikacji radiowej, zezwolenie na prowadzenie lączności radiowej. Każde Państwo Czlonkowskie lub organy, które dzialają w imieniu Państwa Czlonkowskiego, przy wydawaniu lub przed- lużaniu terminu ważności świadectw bezpieczeństwa zapewnia względnie zapewniają, aby wyposażenie znajdujące się na pokladzie statku wspólnotowego, dla którego określone Pań- stwo Czlonkowskie wydalo świadectwo bezpieczeństwa, odpo- wiadalo wymogom niniejszej dyrektywy. Artykul 5 Artykul 7 1. Po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Wspólnota występuje z wnioskiem do IMO albo odpowiednio do europej- skich organizacji normalizacyjnych o ustanowienie norm, wlącznie ze szczególowymi normami badań wyposażenia, wymienionego w zalączniku A. 2. 1. Wyposażenie, wyszczególnione w zalączniku A. 1, umie- szczone na statku wspólnotowym w dniu lub po dniu, określo- nym w art. 20 ust. 1 akapit drugi, odpowiada stosownym wymaganiom wymienionych w tym zalączniku dokumentów międzynarodowych. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 jest sporządzany przez: — przez prezydencję Rady i przez Komisję, jeżeli skladane są do IMO, Zgodność wyposażenia z odpowiednimi wymogami kon- 2. wencji międzynarodowych oraz z rezolucjami i okólnikami Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) jest wykazywana jedynie przy zastosowaniu odpowiednich norm badań i trybów postępowania w przedmiocie oceny zgodności z tymi wymo- gami. W odniesieniu do wszystkich pozycji wyposażenia wyszczególnionych w zalączniku A. 1 mają alternatywne zasto- sowanie normy badań IEC albo ETSI, zaś producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty może określić, jakie normy badań mają zastosowa- nie. 3. Wyposażenie, wyszczególnione w zalączniku A. 1, które zostalo wyprodukowane przed terminem określonym w ust. 1, może być dalej przez dwa lata od tego terminu wprowadzane na rynek albo używane jako wyposażenie statku wspólnoto- wego, dla którego zaświadczenia zostaly wydane przez Pań- stwo Czlonkowskie albo w jego imieniu, tak jak to przewidują zostalo konwencje międzynarodowe, wyprodukowane zgodnie z procedurami przewidzianymi dla homologacji typu, które obowiązywaly na terytorium tego Pań- stwa Czlonkowskiego przed przyjęciem niniejszej dyrektywy. jeżeli wyposażenie Artykul 6 Żadne Państwo Czlonkowskie nie może zabronić wpro- 1. wadzania na rynek lub umieszczenia na statku wspólnotowym wyposażenia, o którym mowa w zalączniku A. 1, które ma — przez Komisję zgodnie z dyrektywą Rady 83/189/EWG z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych (2), do europejskich organizacji normalizacyjnych. Celem man- datu udzielanego przez Komisję jest wypracowanie norm międzynarodowych w drodze wspólpracy pomiędzy orga- nami europejskimi i odpowiednimi organami na plaszczyź- nie międzynarodowej. Państwa Czlonkowskie dokladają wszelkich starań, aby 3. organizacje międzynarodowe, wlącznie z IMO szybko rozpo- częly prace zmierzające do wypracowania tych norm. Komisja 4. dotyczącymi badań. regularnie nadzoruje prace nad normami Jeżeli organizacje międzynarodowe, wlącznie z IMO, po 5. uplywie rozsądnego czasu nie przyjmą odpowiednich norm badań dla określonej pozycji wyposażenia albo odmówią ich przyjęcia, wówczas w trybie postępowania przewidzianego w art. 18 przyjmowane są normy, które oparte są na pracach europejskich organizacji normalizacyjnych. 6. Jeżeli normy badań dla określonej pozycji wyposażenia, określonej w ust. 1 lub 5, zostaly przyjęte lub weszly w życie, wówczas pozycja ta może zostać przesunięta z zalącznika A. 2 do zalącznika A. 1; zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18 od dnia tego przesunięcia stosowany jest art. 5. (1) Dz. U. L 399 z 30. 12. 1989, str. 18. Dyrektywa ostatnio zmieniona (2) Dz. U. L 109 z 26. 4. 1983, str. 8. Dyrektywa ostatnio zmieniona 93/95/EWG (Dz. U. L 276 z 9. 11. 1993, str. 11). Aktem Przystąpienia z 1994 r. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 7 Artykul 8 Artykul 10 1. W przypadku nowego statku, który niezależnie od swojej bandery nie jest zarejestrowany w żadnym z Państw Czlonkow- skich, a powinien zostać przeniesiony do rejestru statków jed- nego z Państw Czlonkowskich, wówczas po przeniesieniu przyjmujące Państwo Czlonkowskie pod warunkiem dokonania inspekcji weryfikuje bieżący stan jego wyposażenia, aby odpo- wiadal świadectwom bezpieczeństwa oraz spelnial wymogi niniejszej dyrektywy i posiadal oznaczenia, albo aby bylo ono w rozumieniu wladzy tego Państwa Czlonkowskiego równo- ważne z homologacją typu, zgodną z niniejszą dyrektywą. 2. Jeżeli wyposażenie nie nosi oznaczenia albo nie jest uznawane przez tę administrację za równoważne, wówczas jest wymieniane. 3. W przypadku wyposażenia, które jest zgodnie z niniej- szym artykulem uznawane za równoważne, Państwo Czlon- kowskie wydaje świadectwo, które stale znajduje się razem z wyposażeniem, i które umożliwia państwu bandery umieszcze- nie na statku wyposażenia oraz wprowadza ewentualne ograni- czenia albo ustanawia przepisy jego użytkowania. 4. W przypadku sprzętu lączności radiowej, administracja państwa bandery wymaga, aby wyposażenie to nie mialo nega- tywnego oddzialywania w zakresie wymogów dotyczących pasma częstotliwości radiowych. Artykul 9 Państwa Czlonkowskie informują Komisję oraz pozostale 1. Państwa Czlonkowskie jakie organy wyznaczyly do przeprowa- dzania postępowania określonego w art. 10, wraz ze szczegól- nymi zadaniami, które powierzyly tym organom oraz jaki numer im nadany uprzednio przez Komisję. Każda organizacja przedklada Państwu Czlonkow- skiemu, które zamierza ją desygnować, pelne informacje oraz dowód spelnienia kryteriów ustanowionych w zalączniku C. identyfikacyjny zostal Każde Państwo Czlonkowskie co najmniej co dwa lata 2. poddaje kontroli, dokonywanej przez swoje wladze albo nieza- leżne zewnętrzne podmioty wyznaczone przez te wladze, zadania, które jednostki notyfikowane podejmują w imieniu tego państwa. Poprzez tę kontrolę zapewnione jest dalsze wypel- nianie przez jednostkę notyfikowaną kryteriów ustanowionych w zalączniku C. Państwo Czlonkowskie, które wyznaczylo odpowiednią 3. jednostkę, wycofuje desygnację, jeżeli zostanie stwierdzone, że jednostka notyfikowana nie spelnia już kryteriów ustanowio- nych w zalączniku C. Informuje o tym niezwlocznie Komisję i pozostale Państwa Czlonkowskie. 1. Stosuje się następujące postępowanie w przedmiocie oceny zgodności, którego szczególy podane są w zalączniku B: i) badanie typu WE (modul B) oraz, przed wprowadzeniem na rynek wyposażenia oraz zgodnie z wyborem dokona- nym przez producenta albo jego upoważnionego przedsta- wiciela mającego siedzibę na obszarze Wspólnoty, spośród kontroli wymienionych w zalączniku A. 1, wszelkie wypo- sażenie podlega: a) deklaracji zgodności z typem WE (modul C); b) deklaracji zgodności z typem WE (zapewnienie jakości produkcji) (modul D); c) deklaracji zgodności z typem WE (zapewnienie jakości produktu) (modul E); d) deklaracji zgodności z typem WE (kontrola produktów) (modul F); ii) kompleksowe zapewnienie jakości (modul H). Deklaracja zgodności z typem jest skladana na piśmie i 2. zawiera dane wymienione w zalączniku B. Jeżeli wyposażenie jest produkowane w pojedynczych 3. egzemplarzach albo w malych ilościach a nie seryjnie lub masowo, wówczas postępowanie w przedmiocie oceny zgod- ności może polegać na indywidualnej kontroli WE. 4. Komisja prowadzi aktualny wykaz zatwierdzonego wypo- sażenia oraz wniosków wycofanych i odrzuconych i udostępnia ten wykaz wszystkim zainteresowanym stronom. Artykul 11 1. Wyposażenie, o którym mowa w zalączniku A. 1, które odpowiada wlaściwym dokumentom międzynarodowym i zos- talo wyprodukowane zgodnie z postępowaniem w przedmiocie oceny zgodności, jest opatrzone oznaczeniem, które umieszcza na nim producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty. 2. Po oznaczeniu umieszczony jest numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która przeprowadzila postępowanie w przedmiocie oceny zgodności, jeżeli bierze ona udzial w proce- sie kontroli produkcji, oraz ostatnie dwie cyfry roku, w którym oznaczenie zostalo umieszczone. Numer identyfikacyjny jed- nostki notyfikowanej jest umieszczany pod rygorem odpowie- dzialności albo przez tę jednostkę albo przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela mającego siedzibę na obszarze Wspólnoty. 3. Mające zalączniku D. zastosowanie oznaczenie jest określone w 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 Oznaczenie umieszcza się na wyposażeniu albo na tab- 4. liczce z danymi w taki sposób, aby przez caly okres amortyza- cji tego wyposażenia pozostawalo dobrze widoczne, czytelne i trwale. Jeżeli nie jest to jednak możliwe albo uzasadnione ze względu na rodzaj danego wyposażenia, wówczas oznaczenie jest umieszczane na opakowaniu produktu, oznakowaniu albo na zalączonej ulotce. ciu tych dzialań, uzasadnia swoją decyzję podając w szczegól- ności, czy niespelnienie wymogów należy przypisać: a) nieprzestrzeganiu art. 5 ust. 1 i 2; b) nieprawidlowemu zastosowaniu norm dotyczących badań określonych w art. 5 ust. 1 i 2; lub Nie są umieszczane oznaczenia lub rysunki, które ze 5. względu na znaczenie lub wygląd oznaczenia zgodnego z niniejszą dyrektywą moglyby wprowadzić w bląd osoby trzecie. c) wadom samych norm dotyczących badań. 6. Oznaczenie jest umieszczane w końcowej fazie produkcji. Artykul 12 Nie naruszając przepisów art. 6, każde Państwo Czlonkow- 1. skie może podejmować odpowiednie dzialania zmierzające do zapewnienia, że są przeprowadzane kontrole próbek wyposaże- nia opatrzonego oznaczeniami, które znajduje się na jego rynku, ale jeszcze nie zostalo umieszczone na statku w celu zapewnie- nia zgodności z niniejszą dyrektywą. Kontrole próbek, które nie są przewidziane w modulach oceny zgodności w zalączniku B, przeprowadzane są na koszt Państw Czlonkowskich. Nie naruszając przepisów art. 6, po zainstalowaniu 2. wyposażenia na pokladzie statku wspólnotowego, dozwolona jest kontrola tego wyposażenia pod względem zgodności z wymogami niniejszej dyrektywy, przeprowadzana przez admi- nistrację państwa bandery, jeżeli kontrole eksploatacyjne na statku przewidziane są przez konwencje międzynarodowe ze względów na bezpieczeństwo i/lub w celu zapobiegania zanie- czyszczeniu mórz, pod warunkiem, że nie powielają już uprzednio przeprowadzanych postępowań w przedmiocie oceny zgodności. Administracja państwa bandery może wpro- jego upoważ- wadzić wymóg, aby producent wyposażenia, niony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty albo osoba, która na obszarze Wspólnoty jest odpowiedzialna za wprowadzanie do obrotu wyposażenia, przedlożyla proto- koly inspekcji/badań. Artykul 13 Jeżeli Państwo Czlonkowskie w wyniku kontroli 1. lub w inny sposób stwierdza, że element wyposażenia, o którym mowa w zalączniku A. 1, który zostal w prawidlowy sposób zamontowany, konserwowany i używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, pomimo posiadania oznaczenia stanowić może zagrożenie dla zdrowia i/lub bezpieczeństwa zalogi, pasażerów albo innych osób bądź zagrażać środowisku natu- ralnemu mórz, wówczas podejmuje wszelkie niezbędne dziala- nia zapobiegawcze zmierzające do wycofania tego przedmiotu z rynku albo zabronienia lub ograniczenia jego wprowadzania na rynek albo stosowania na statku, dla którego wydaje świa- dectwa bezpieczeństwa. Państwo Czlonkowskie niezwlocznie informuje pozostale Państwa Czlonkowskie i Komisję o podję- 2. Komisja przeprowadza jak najszybciej konsultacje z zain- teresowanymi stronami. Jeżeli po tych konsultacjach Komisja stwierdzi, iż: — podejmowane środki są uzasadnione, wówczas niezwlocz- nie informuje o tym to Państwo Czlonkowskie, które pod- jęlo inicjatywę, oraz inne Państwa Czlonkowskie; jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1 przypisywana jest brakom w samych normach dotyczących badań, wówczas Komisja po skonsultowaniu z zainteresowanymi stronami w termi- nie dwóch miesięcy przekazuje sprawę komitetowi, o jeżeli Państwo Czlonkowskie, którym mowa w art. 18, które podjęlo decyzję, zamierza ją utrzymać i wszczyna postępowanie, o którym mowa w art. 18, — środki są nieuzasadnione, wówczas informuje o tym nie- zwlocznie to Państwo Czlonkowskie, które podjęlo dziala- nia oraz producenta albo jego upoważnionego przedstawi- ciela mającego siedzibę na obszarze Wspólnoty. 3. Jeżeli pozycja wyposażenia posiada oznaczenie, odpo- wiednie środki przyjmowane są przez Państwo Czlonkowskie upoważnione do umieszczenia oznaczenia, to Państwo Czlon- inne Państwa Czlonkowskie o kowskie informuje Komisję i przyjętych przez siebie środkach. Komisja zapewnia, aby Państwa Czlonkowskie byly infor- 4. mowane o przebiegu i wynikach tego postępowania. Artykul 14 1. Nie naruszając przepisów art. 5, w wyjątkowym przy- padku innowacji technicznych administracja państwa bandery może dopuścić umieszczenie na statku wspólnotowym wypo- sażenia, które nie odpowiada zasadom postępowania w przed- miocie oceny zgodności, jeżeli administracja państwa bandery w drodze prób albo w inny wystarczający sposób przekonala się o tym, że wyposażenie to jest przynajmniej tak samo sku- teczne jak wyposażenie, które odpowiada przepisom postępo- wania w przedmiocie oceny zgodności. W przypadku sprzętu lączności radiowej administracja państwa bandery wymaga, aby wyposażenie to nie mialo negatywnego oddzialywania na pasma częstotliwości radiowych. 2. Takie postępowania próbne nie różnicują wyposażenia wyprodukowanego w państwie bandery a wyprodukowanego w innym Państwie Czlonkowskim. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 9 Państwo bandery wystawia świadectwo dla pozycji wypo- 3. sażenia, objętego niniejszym artykulem, które stale zalączone do wyposażenia i zawiera zezwolenie państwa ban- dery na umieszczenie na statku oraz wszelkie ograniczenia albo przepisy dotyczące jego użytkowania. jest Jeżeli Państwo Czlonkowskie dopuści wyposażenie objęte 4. niniejszym artykulem do umieszczenia na wspólnotowym statku, wówczas to Państwo Czlonkowskie niezwlocznie infor- muje o tym Komisję i pozostale Państwa Czlonkowskie oraz sklada sprawozdania ze wszelkich odpowiednich prób, ocen i postępowań w przedmiocie oceny zgodności. 5. Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, w trybie postę- powania przewidzianego w art. 18, dodaje się do zalącznika A. 2 niniejszej dyrektywy. 6. Jeżeli statek z wyposażeniem objętym ust. 1 jest przeno- szony do innego Państwa Czlonkowskiego, wówczas przy- jmujące Państwo Czlonkowskie bandery może przyjąć nie- zbędne środki, wlączając próby i pokazy praktyczne, aby prze- konać się, iż wyposażenie to jest przynajmniej tak samo sku- teczne jak wyposażenie, które spelnia warunki oceny zgod- ności. Artykul 15 1. Nie naruszając art. 5, administracja państwa bandery może dopuścić wyposażenie, które nie spelnia postępowania w lub nie jest objęte art. 14, do przedmiocie oceny zgodności umieszczenia na wspólnotowym statku, ze względów próbnych lub oceny, ale jedynie gdy są spelnione następujące warunki: a) wyposażenie musi otrzymać świadectwo Państwa Czlon- kowskiego bandery, które to świadectwo musi przez caly czas znajdować się na statku wraz z wyposażeniem, i które zezwala Państwu Czlonkowskiemu bandery umieścić to wyposażenie na wspólnotowym statku oraz wprowadza określenie ograniczenia lub ustanawia określone przepisy dotyczące stosowania tego wyposażenia; Artykul 16 1. Jeżeli wyposażenie musi być wymienione w porcie poza obszarem Wspólnoty i w wyjątkowych okolicznościach, które są w należyty sposób uzasadnione wobec administracji pań- stwa bandery, i jeżeli z uwagi na brak czasu, opóźnienie oraz nadmierne koszty nie jest praktycznie możliwe zaopatrzenie statku w wyposażenie posiadające homologacje typu WE, może on być zaopatrzony w inne wyposażenie, w trybie nastę- pującego postępowania: a) do wyposażenia jest dolączony dokument, który zostal wydany przez uznaną organizacje równoważną do jed- nostki notyfikowanej, jeżeli między Wspólnotą a zaintere- sowanym państwem trzecim zostala zawarta umowa mię- dzynarodowa w sprawie wzajemnego uznawania takich organizacji; b) jeżeli wymogi zawarte pod lit. a) nie mogą być spelnione, wówczas statek może, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, być zaopatrzony w wyposażenie, do którego dolączony jest dokument wydany przez Państwo Czlonkowskie IMO, będące stroną odpowiednich konwencji i który to doku- ment zaświadcza o zgodności z odpowiednimi wymogami stawianymi przez IMO. Administracja państwa bandery jest niezwlocznie infor- 2. mowana o charakterze i cechach takiego wyposażenia. 3. Administracja państwa bandery jak najszybciej zapewnia, że wyposażenie, o którym mowa w ust. 1 wraz z dokumen- tacją z badań, jest zgodne z odpowiednimi wymogami doku- mentów międzynarodowych oraz z niniejszą dyrektywą. 4. W przypadku wyposażenia radiowego administracja pań- stwa bandery wymaga, aby wyposażenie to nie mialo negatyw- nego oddzialywania na pasmo częstotliwości radiowych. Artykul 17 Niniejsza dyrektywa może być zmieniona w trybie postępowa- nia ustanowionego w art. 18, w celu: b) zezwolenie musi być ograniczone do krótkiego okresu; — zastosowania późniejszych zmian dokumentów międzyna- rodowych do celów niniejszej dyrektywy, c) wyposażenie to nie może być umieszczane w miejscu wyposażenia, które spelnia wymagania niniejszej dyrek- tywy i nie może zastępować tego wyposażenia, które musi pozostawać na wspólnotowym statku, sprawne i gotowe do użycia. — zaktualizowania zalącznika A poprzez wlączenie nowego wyposażenia oraz poprzez przeniesienie wyposażenia z zalącznika A. 2 do A. 1 i odwrotnie, — dodania możliwości stosowania modulów B + C i modulu H do wyposażenia wymienionego w zalączniku A. 1, 2. W przypadku sprzętu lączności radiowej, administracja państwa bandery wymaga, aby to wyposażenie nie mialo nega- tywnego oddzialywania na pasma częstotliwości radiowych. — wlączenia innych organizacji normalizacyjnych do definicji „normy dotyczącej badań”, zawartej w art. 2. 10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 Artykul 18 Artykul 20 Komisja jest wspierana przez komitet, powolany na pod- 1. stawie art. 12 dyrektywy Rady 93/75/EWG z dnia 13 września 1993 r. dotyczącej minimalnych wymagań w odniesieniu do statków zdążających do portów Wspólnoty lub je opuszczają- cych i przewożących towary niebezpieczne lub zanieczy- szczające, zgodnie z procedurą ustanowioną w tym arty- kule (1). Przedstawiciel Komisji przedstawia komitetowi projekt 2. przyjęcia odpowiednich środków. Komitet przedstawia swoje stanowisko w sprawie projektu w terminie, który może określić przewodniczący, uwzględniając pilność zagadnienia. jest większością glosów, którą Stanowisko przyjmowane określa art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku podejmowania decyzji przez Radę na wniosek Komisji. W glosowaniu Komi- tetu glosy przedstawicieli Państw Czlonkowskich ważone są w sposób określony w wyżej wymienionym artykule. Przewod- niczący nie bierze udzialu w glosowaniu. 3. a) Komisja przyjmuje odpowiednie środki, zgodne ze stanowiskiem komitetu. jeżeli są one b) Jeżeli zamierzone środki nie są zgodne ze stanowis- kiem komitetu albo nie zostalo przedstawione stanowi- sko, Komisja niezwlocznie przedstawia Radzie propo- zycje przyjęcia środków. Rada podejmuje decyzje więk- szością kwalifikowaną. Jeżeli Rada, po uplywie dwóch miesięcy od daty wystąpienia do niej, nie podejmie żadnej decyzji, wówczas przyjmowane są środki proponowane przez Komisję. Artykul 19 Państwa Czlonkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy mającej na celu skuteczne wdrożenie i egzekwowanie niniejszej dyrektywy. Do 30 czerwca 1998 r. Państwa Czlonkowskie przyjmują 1. i opublikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne mające na celu wykonanie niniejszej dyrektywy. Stosują one te przepisy od 1 stycznia 1999 r. Przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, przyjmowane przez Państwa Czlonkowskie, zawierają odniesienie do niniej- szej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia są okreś- lane przez Państwa Czlonkowskie. Państwa Czlonkowskie niezwlocznie przekazują Komisji 2. teksty przepisów krajowych, które przyjmują w zakresie obję- tym niniejszą dyrektywą. Komisja powiadamia o tym pozostale Państwa Czlonkowskie. Artykul 21 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowa- nia w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykul 22 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Czlonkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 20 grudnia 1996 r. W imieniu Rady S. BARRETT Przewodniczący (1) Dz. U. L 247 z 5. 10. 1993, str. 19. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11 ZALĄCZNIK A Zalącznik A. 1: Wyposażenie, dla którego istnieją już dokladne normy badań w dokumentach międzynarodowych Dyrektywa Komisji 2002/75/ES, Dz. U. L 254 z 23. 9. 2002, str. 3. 12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 Zalącznik A. 2: Wyposażenie, dla którego nie istnieją jeszcze dokladne normy badań w dokumentach międzynarodowych Dyrektywa Komisji 2002/75/ES, Dz. U. L 254 z 23. 9. 2002, str. 35. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13 ZALĄCZNIK B I. Moduly oceny zgodności BADANIE TYPU WE (MODUL B) 1. 2. Jednostka notyfikowana musi ustalić i zaświadczyć, że próbka reprezentatywna dla określonej produkcji spelnia przepisy dokumentów międzynarodowych, stosujących się do tej produkcji. Wniosek o przeprowadzenie badania typu WE musi być zlożony przez producenta albo jego przedstawiciela mającego siedzibę na obszarze Wspólnoty w jednej z jednostek notyfikowanych, wybranej przez niego. Wniosek musi zawierać: — nazwę i adres producenta, zaś jeżeli wniosek skladany jest przez przedstawiciela, także jego nazwę i adres, — pisemne oświadczenie, iż taki sam wniosek nie zostal zlożony równocześnie w innej jednostce notyfikowanej, — dokumentację techniczną zgodnie z pkt 3. Wnioskodawca musi przedstawić do dyspozycji jednostki notyfikowanej próbę reprezentatywną dla określonej produkcji dalej zwaną „typem” (1). jeżeli są one konieczne do przeprowadzenia programu badań. Jednostka notyfikowana może zażądać dalszych próbek, 3. Dokumentacja techniczna musi umożliwiać ocenę zgodności produktu z wymogami odpowiednich dokumentów międzynarodowych. Musi ona w odpowiednim stopniu do tej oceny obejmować projekt, określać normę budowy, produkcję, instalację i sposób funkcjonowania produktu w zgodności z opisem zawartym w dokumen- tacji technicznej ustalonej w dodatku do niniejszego zalącznika. 4. Jednostka notyfikowana musi: 4. 1. zbadać dokumentację techniczną i upewnić się, że typ zostal wyprodukowany w zgodności z tą dokumentacją; 4. 2. przeprowadzić wlaściwe czynności sprawdzające i niezbędne badania albo zlecić ich przeprowadzenie w celu stwierdzenia, czy rzeczywiście spelnione są wymogi odpowiednich dokumentów międzynarodowych; 4. 3. ustalić z wnioskodawcą miejsce, gdzie czynności sprawdzające i niezbędne badania mają być przeprowadzone. 5. Jeżeli typ spelnia przepisy odpowiednich dokumentów międzynarodowych, wówczas jednostka notyfikowana wydaje wnioskodawcy świadectwo badania typu WE. Świadectwo zawiera nazwę i adres producenta, szczególy dotyczące wyposażenia, wyniki czynności sprawdzających, warunki ważności świadectwa oraz dane niezbędne w celu identyfikacji homologowanego typu. Wykaz odpowiednich części dokumentacji technicznej jest zalączany do świadectwa, a ich kopie są przechowy- wane przez tę jednostkę notyfikowaną. Jeżeli jednostka notyfikowana odmawia wydania producentowi świadectwa homologacji typu WE, musi odmowę wyczerpująco uzasadnić. Jeżeli producent występuje ponownie o homologację typu dla wyposażenia, któremu odmówiono wydania świa- dectwa homologacji typu, przedstawia jednostce notyfikowanej wszelką odpowiednią dokumentację, wlącznie z oryginalami sprawozdań z badań, wyczerpującym uzasadnieniem odmowy i szczególowymi danymi odnośnie do wszelkich zmian wprowadzonych w wyposażeniu. (1) Typ może obejmować kilka wersji produktu, pod warunkiem że różnica między wersjami nie wplywa negatywnie na poziom bezpie- czeństwa lub inne wymagania dotyczące dzialania produktu. 14 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 6. 7. 8. 9. 1. 2. 3. 1. 2. 3. Wnioskodawca musi powiadomić jednostkę notyfikowaną, która dysponuje dokumentacją techniczną, związaną ze świadectwem badania typu WE, o wszelkich zmianach zatwierdzonego produktu, które wymagają dodatko- wego zatwierdzenia, o ile zmiany te moglyby wplynąć na zgodność z wymogami albo warunkami używania produktu. Takie nowe zatwierdzenie jest wydawane w formie dodatku do pierwotnego świadectwa badania typu WE. Każda jednostka notyfikowana, na życzenie, podaje administracji Państw Czlonkowskich bandery i innych jedno- stek notyfikowanych odpowiednie dane dotyczące świadectw badania typu WE i dodatków wydanych względnie cofniętych. Pozostale jednostki notyfikowane mogą otrzymać kopie świadectw badania typu WE i/lub dodatków do nich. Zalączniki do świadectw muszą być przechowywane do dyspozycji pozostalych jednostek notyfikowanych. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, przechowuje wraz z dokumentacją techniczną kopie świadectwa badania typu WE oraz jego dodatki przez okres co najmniej dziesię- ciu lat od daty wytworzenia ostatniego produktu. ZGODNOŚĆ Z TYPEM (MODUL C) Producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty sklada zapewnienie albo oświadczenie, że określone produkty odpowiadają typowi określonemu w świadectwie badania typu WE i spelniają stosujące się do nich wymogi zawarte w dokumentach międzynarodowych. Producent albo jego upo- ważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty umieszcza na każdym produkcie oznaczenie i wystawia pisemne oświadczenie zgodności. Producent podejmuje wszelkie niezbędne środki zmierzające do tego, aby proces wytwarzania zapewnial zgodność wytwarzanych produktów z typem określonym w świadectwie badania typu WE i spelnial stosujące się do nich wymogi zawarte w dokumentach międzynarodowych. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, przechowuje kopię oświadczenia zgodności przez okres co najmniej dziesięciu lat od daty wytworzenia ostatniego produktu. ZAPEWNIENIE JAKOŚCI PRODUKCJI (MODUL D) Producent, który spelnia obowiązki określone w pkt 2, sklada zapewnienie i oświadczenie, że określone pro- dukty odpowiadają typowi określonemu w świadectwie badania typu WE. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, umieszcza na każdym produkcie oznaczenie i sklada pisemne oświadczenie zgodności. Oznaczenie jest zaopatrzone w numer identyfikacyjny jednostki notyfikowa- nej, która w imieniu WE jest wlaściwa do nadzoru zgodnie z pkt 4. Producent utrzymuje zatwierdzony system kontroli jakości w zakresie produkcji, odbioru produktu finalnego i badania zgodnie z pkt 3 i podlega nadzorowi zgodnie z pkt 4. System kontroli jakości 3. 1. Producent występuje z wnioskiem do jednostki notyfikowanej, wedlug swojego wyboru, o dokonanie oceny jego systemu kontroli jakości określonych produktów. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15 Wniosek musi zawierać: — wszelkie potrzebne dane odnośnie do przewidywanej kategorii produktów, — dokumentację dotyczącą systemu kontroli jakości, — dokumentacje techniczną odnoszącą się do dopuszczonego typu oraz kopię świadectwa badania typu WE. 3. 2. System kontroli jakości musi zapewniać zgodność produktów z typem określonym w świadectwie badania typu WE. Wszystkie uwzględnione przez producenta przeslanki, wymogi i przepisy muszą być zebrane w sposób systema- tyczny i uporządkowany w formie pisemnej polityki dzialania, procedur i instrukcji. Dokumentacja dotycząca systemu kontroli jakości musi zapewniać, aby programy, plany, podręczniki i zapisy w sprawie z zakresu kon- troli jakości byly w jednolity sposób interpretowane. Muszą one zawierać w szczególności odpowiedni opis następujących zagadnień: — cele jakościowe oraz strukturę organizacyjną, zakresy odpowiedzialności i uprawnień kierownictwa w zakre- sie jakości produktu, — proces produkcji, kontroli jakości i techniki zapewniania jakości oraz procesy i systematyczne dzialania, które będą stosowane, — czynności sprawdzające i badania, które są przeprowadzane przed, podczas i po zakończeniu produkcji oraz częstotliwość, z jaką będą one dokonywane, — dokumentacja dotycząca zapewniania jakości, taka jak sprawozdania z kontroli, dane z badań i dane kalibra- cji oraz sprawozdania dotyczące kwalifikacji pracowników zatrudnionych przy produkcji itd. , — środki monitorowania procesu osiągania żądanej jakości produktu oraz skuteczny sposób funkcjonowania systemu kontroli jakości. 3. 3. Jednostka notyfikowana ocenia system kontroli jakości w celu stwierdzenia, czy spelniane są wymogi określone w pkt 3. 2. W przypadku systemu zapewniania jakości, w którym stosuje się odpowiednie zharmonizowane normy, zaklada się, iż wymogi te są spelniane. Przynajmniej jeden czlonek zespolu kontrolnego musi mieć doświadczenie w zakresie oceny danej technologii produkcji. Postępowanie w przedmiocie oceny obejmuje także wizytę u producenta. Decyzja jest podawana do wiadomości producenta. Zawiadomienie zawiera wyniki kontroli oraz uzasadnienie decyzji oceny. 3. 4. Producent zobowiązuje się do wypelniania zobowiązań związanych z systemem zapewniania jakości oraz do dokladania starań, aby zawsze funkcjonowal on w odpowiedni i efektywny sposób. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty zawiadamia jednostkę notyfikowaną, która zatwierdzila określony system zapewniania jakości o wszelkich planowanych aktualizacjach systemu zapewniania jakości. Jednostka notyfikowana musi ocenić wszelkie planowane zmiany i podjąć decyzję, czy zmieniony system zapew- niania jakości odpowiada jeszcze wymogom określonym w pkt 3. 2, czy też konieczna jest ponowna ocena. Decyzję podaje do wiadomości producenta. Zawiadomienie zawiera wyniki czynności sprawdzających oraz uza- sadnienie decyzji. 4. 4. 1. 4. 2. Nadzór, za który odpowiedzialna jest jednostka notyfikowana Nadzór zapewnia, aby producent należycie spelnial obowiązki związane z zatwierdzonym systemem zapewnia- nia jakości. Producent zapewnia jednostce notyfikowanej, w celach przeprowadzenia inspekcji, dostęp do urządzeń produk- cyjnych, kontrolnych i magazynów oraz przekazuje do dyspozycji wszelkie niezbędne dokumenty, w szczegól- ności: — dokumentację dotyczącą systemu zapewniania jakości, — sprawozdania dotyczące jakości, takie jak sprawozdania z kontroli, dane dotyczące badań, kalibracji, kwalifi- kacji zatrudnionych pracowników itd. 4. 3. Jednostka notyfikowana przeprowadza okresowe kontrole w celu zapewnienia, aby producent utrzymywal i sto- sowal system zapewniania jakości i dostarcza mu sprawozdanie z kontroli. 16 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 4. 4. Ponadto jednostka notyfikowana może skladać producentowi niezapowiedziane wizyty. Podczas tych wizyt jed- nostka notyfikowana może, o ile to konieczne, przeprowadzać lub zlecić przeprowadzenie badania prawidlo- wego funkcjonowania systemu zapewniania jakości. Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi sprawoz- danie z wizyty, a w przypadku przeprowadzenia badania sprawozdanie z badania. 5. Producent przez co najmniej dziesięć lat od daty produkcji ostatniego produktu musi przechowywać do dyspo- zycji wladz krajowych następujące dokumenty: — dokumentację, o której mowa w pkt 3. 1 akapit drugi tiret drugie, — aktualizacje, o których mowa w pkt 3. 4 akapit drugi, — decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, o których mowa w pkt 3. 4 akapit ostatni, pkt 4. 3 i 4. 4. 6. Każda jednostka notyfikowana podaje do wiadomości administracji Państw Czlonkowskich bandery oraz innych jednostek notyfikowanych, na ich żądanie, odpowiednie dane dotyczące wydanych względnie cofniętych zatwier- dzeń systemów zapewniania jakości. ZAPEWNIANIE JAKOŚCI PRODUKTU (MODUL E) Producent, który spelnia obowiązki określone w pkt 2, sklada zapewnienie i oświadczenie, że określone pro- dukty odpowiadają typowi określonemu w świadectwie badania typu WE. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, umieszcza na każdym produkcie oznaczenie i wystawia pisemne oświadczenie zgodności. Do oznaczenia dodawany jest numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która jest wlaściwa do nadzoru w imieniu WE, tak jak to zostalo określone w pkt 4. Producent musi utrzymywać zatwierdzony system zapewniania jakości produktu do ostatecznej kontroli i bada- nia jak określono w pkt 3 i podlega nadzorowi w trybie określonym w pkt 4. System zapewnienia jakości 1. 2. 3. 3. 1. Producent występuje do jednostki notyfikowanej wedlug swojego wyboru z wnioskiem o dokonanie oceny jego systemu zapewnienia jakości określonych produktów. Wniosek musi zawierać: — wszelkie istotne dane dotyczące przewidywanej kategorii produktów, — dokumentację dotyczącą systemu zapewnienia jakości, — dokumentacje techniczną dotyczącą homologacji typu oraz kopie świadectwa badania typu WE. 3. 2. W ramach systemu zapewnienia jakości kontrolowany jest każdy produkt w celu zapewnienia zgodności z odpowiednimi wymogami dokumentów międzynarodowych. Wszelkie uwzględnione przez producenta ele- menty, wymogi i przepisy muszą zostać zebrane w systematycznej i uporządkowanej w formie dokumentacji polityki dzialania, procedur i instrukcji. Dokumentacja dotycząca systemu zapewniania jakości musi zapewniać aby programy, plany, podręczniki i sprawozdania dotyczące systemów zapewnienia jakości byly ogólnie zrozu- miale. Muszą one zawierać w szczególności odpowiedni opis: — celów jakościowych oraz struktury organizacyjnej, zakresów odpowiedzialności i uprawnień kierownictwa w zakresie jakości produktu, — badań i testów przeprowadzonych po zakończeniu procesu produkcji, — środków, za pomocą których nadzorowane jest efektywne funkcjonowanie systemu zapewnienia jakości, — sprawozdań dotyczących jakości, takich jak sprawozdania z kontroli, dane dotyczące badań, kalibracji, spra- wozdania dotyczące kwalifikacji zatrudnionych pracowników itp. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 17 3. 3. Jednostka notyfikowana ocenia system zapewniania jakości w celu stwierdzenia, czy spelnione zostaly wymogi ustanowione w pkt 3. 2. W przypadku systemów zapewniania jakości, w których stosowana jest odpowiednia zharmonizowana norma, wychodzi się z zalożenia, że wymogi te zostaly spelnione. Przynajmniej jeden czlonek zespolu dokonującego oceny musi mieć doświadczenie w zakresie danej technologii produkcyjnej. Procedura dokonywania oceny obejmuje także wizytę w zakladzie produkcyjnym. Decyzja jest podawana do wiadomości producenta. Zawiadomienie zawiera wyniki czynności sprawdzających oraz uzasadnienie. 3. 4. Producent musi zobowiązać się do spelniania zobowiązań wynikających z zatwierdzonego systemu zapewniania jakości oraz do jego utrzymania, tak aby funkcjonowal we wlaściwy sposób oraz byl skuteczny. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty na bieżąco informuje jednostkę notyfikowaną, która zatwierdzila system zapewniania jakości, o wszelkich planowanych aktualizacjach systemu zapewnienia jakości. Jednostka notyfikowana musi ocenić wszelkie planowane zmiany i podjąć decyzję, czy zmieniony system zapew- niania jakości odpowiada jeszcze wymogom ustanowionym w pkt 3. 2, czy też konieczne jest ponowne przepro- wadzenie postępowania oceniającego. Jednostka ta podaje decyzje do wiadomości producenta. Zawiadomienie zawiera wyniki czynności sprawdzają- cych oraz uzasadnienie decyzji. Nadzór, za który odpowiedzialna jest jednostka notyfikowana Nadzór powinien zapewniać zgodne z przepisami wypelnianie przez producenta obowiązków wynikających z przyjętego systemu zapewniania jakości. Producent zapewnia jednostce notyfikowanej dostęp do urządzeń odbiorczych, kontrolnych i magazynowych oraz przekazuje mu do dyspozycji wszelkie niezbędne dokumenty, w szczególności: — dokumentację dotyczącą systemu zapewniania jakości, — dokumentację techniczną, — sprawozdania dotyczące jakości, takie jak sprawozdania z kontroli, dane z badań, dane z kalibracji, sprawoz- dania dotyczące kwalifikacji pracowników zatrudnionych w tym zakresie itd. Jednostka notyfikowana przeprowadza okresowe kontrole zmierzające do zapewnienia utrzymywania i stosowa- nia przez producenta systemu zapewniania jakości i przekazuje mu sprawozdanie z kontroli. Ponadto jednostka notyfikowana może skladać producentowi niezapowiedziane wizyty. Podczas tych wizyt może, jeżeli okaże się to konieczne, przeprowadzać badanie prawidlowego funkcjonowania systemu zapewnia- nia jakości albo zlecać przeprowadzanie takich badań. Jednostka notyfikowana przekazuje producentowi spra- wozdanie z wizyty oraz, w przypadku przeprowadzenia badania, sprawozdanie z tego badania. 4. 4. 1. 4. 2. 4. 3. 4. 4. 5. Producent musi, przynajmniej przez dziesięć lat od daty wyprodukowania ostatniego produktu, przechowywać do dyspozycji wladz krajowych następujące dokumenty: — dokumentację, o której mowa w pkt 3. 1 akapit drugi tiret trzecie; — aktualizacje, o których mowa w pkt 3. 4 akapit drugi; — decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, o których mowa w pkt 3. 4. akapit ostatni oraz w pkt 4. 3. i 4. 4. 6. Każda jednostka notyfikowana na żądanie podaje do wiadomości administracji Państwa Czlonkowskiego bandery i innych jednostek notyfikowanych wlaściwe dane dotyczące wydanych względnie cofniętych zatwierdzeń sys- temów zapewniania jakości. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 WERYFIKACJA PRODUKTU (MODUL F) 1. 2. 3. 3a. 4. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi sprawdzić i zaświadczyć, iż określone produkty, wobec których stosowane byly przepisy pkt 3, odpowiadają typowi określo- nemu w świadectwie badania WE. Producent musi podjąć wszelkie niezbędne środki zmierzające do tego, aby proces produkcyjny zapewnial zgodność produktów z typem określonym w świadectwie badania typu WE. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi umieścić na każdym produkcie oznaczenie i wystawić oświadczenie zgodności. Jednostka notyfikowana musi podjąć odpowiednie czynności sprawdzające oraz badania wedlug wyboru produ- centa, albo poprzez czynności sprawdzające i badania każdego pojedynczego produktu zgodnie z pkt 4, albo poprzez kontrolę produktów na bazie statystycznej, zgodnie z pkt 5, w celu sprawdzenia produktu pod wzglę- dem zgodności z wymogami dokumentów międzynarodowych. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę na obszarze Wspólnoty musi przez przynajm- niej dziesięć lat od daty produkcji ostatniego produktu przechowywać kopię oświadczenia zgodności. Weryfikacja i sprawdzanie każdego poszczególnego produktu 4. 1. Wszystkie produkty muszą być poddawane indywidualnym czynnościom sprawdzającym i poddawane odpo- wiednim badaniom w celu sprawdzenia ich zgodności z typem określonym w świadectwie badania typu WE. 4. 2. 4. 3. 5. 5. 1. Jednostka notyfikowana musi umieścić na każdym homologowanym produkcie swój numer identyfikacyjny albo zlecić jego umieszczenie oraz wystawić pisemne świadectwo zgodności odnoszące się do przeprowadzonych badań. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi być wladny do przedlożenia na żądanie świadectwa zgodności administracji Państwa Czlonkowskiego bandery. Weryfikacja statystyczna Producent musi przedstawić swoje produkty w formie jednorodnych partii i przyjmować wszelkie niezbędne środki zmierzające do tego, aby proces produkcyjny zapewnial jednorodność wszystkich produkowanych partii. 5. 2. Wszystkie produkty muszą być dostępne do kontroli w jednorodnych partiach. Z każdej partii musi być pobie- rana losowa próbka. Próbki muszą być kontrolowane pojedynczo i poddawane przy tym odpowiednim bada- niom zmierzającym do sprawdzenia ich zgodności z odpowiednimi dokumentami międzynarodowymi i podjęcia decyzji, czy partia może zostać przyjęta, czy też powinna zostać odrzucona. 5. 3. Jeżeli partia zostaje zaakceptowana, wówczas jednostka notyfikowana musi umieścić na każdym produkcie swój numer identyfikacyjny albo zlecić jego umieszczenie i wystawić pisemny certyfikat zgodności odnoszący się do przeprowadzonych kontroli. Wszystkie produkty z określonej partii za wyjątkiem tych, u których nie stwier- dzono zgodności, mogą zostać wprowadzone do obrotu. Jeżeli partia jest odrzucona, wówczas jednostka notyfikowana albo wlaściwa wladza musi przyjąć odpowiednie środki zmierzające do zapobieżenia wprowadzeniu partii do obrotu. W przypadku częstszego odrzucania partii jednostka notyfikowana może zaniechać przeprowadzania weryfikacji na bazie statystycznej. Producent może, na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej, umieszczać numer identyfikacyjny tej jednostki podczas procesu produkcyjnego. 5. 4. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi zapewnić, że na żądanie jest w stanie przedlożyć administracji Państwa Czlonkowskiego bandery świadectwa zgodności wydane przez jednostkę. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19 KONTROLA INDYWIDUALNA (MODUL G) 1. 2. Producent musi zapewnić i oświadczyć, że określony produkt, o którym mowa w pkt 2, dla którego zostalo wystawione świadectwo, spelnia obowiązujące wymogi przewidziane w dokumentach międzynarodowych. Pro- ducent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi umieścić na każdym produkcie oznaczenie i wystawić oświadczenie o zgodności. Jednostka notyfikowana musi dokonać czynności sprawdzających produkt i poddać go odpowiednim badaniom w celu sprawdzenia zgodności z określonymi wymogami przewidzianymi w dokumentach międzynarodowych. Jednostka notyfikowana musi umieścić swój numer identyfikacyjny na zatwierdzonym produkcie albo zlecić jego umieszczenie i wydać świadectwo zgodności dotyczące przeprowadzonych kontroli. 3. Celem dokumentacji technicznej jest umożliwienie oceny zgodności z wymogami dokumentów międzynarodo- wych oraz zrozumienia projektu, produkcji i sposobu dzialania produktu. KOMPLEKSOWE ZAPEWNIENIE JAKOŚCI (MODUL H) Producent, który spelnia wymogi określone w ust. 2, musi zapewnić i zaświadczyć, że określone produkty spel- niają wymogi zawarte w dokumentach międzynarodowych. Producent albo jego upoważniony przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi umieścić na każdym produkcie oznaczenie i wydać pisemne oświadczenie o zgodności. Do oznaczenia dolącza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która zgodnie z pkt 4, jest wlaściwa do nadzoru. Producent musi utrzymywać zatwierdzony system zapewniania jakości w odniesieniu do projektu, produkcji oraz końcowej kontroli i badania w trybie określonym w pkt 3 i musi podlegać nadzorowi w trybie określonym w pkt 4. System zapewnienia jakości 1. 2. 3. 3. 1. Producent musi wystąpić z wnioskiem do jednostki notyfikowanej o dokonanie oceny swojego systemu zapew- nienia jakości. Wniosek musi zawierać: — wszelkie potrzebne dane dotyczące określonej kategorii produktów, oraz — dokumentację dotyczącą systemu zapewnienia jakości. 3. 2. System zapewnienia jakości musi zapewniać zgodność produktu ze stosującymi się do niego wymogami doku- mentów międzynarodowych. Wszystkie te elementy, wymogi i przepisy muszą być zestawione przez producenta w sposób systematyczny i uporządkowane w formie pisemnej w zakresie polityki dzialania, procedur i instrukcji. Dokumentacja dotycząca systemu zapewniania jakości musi zapewniać, aby zasady i procedury zapewniania jakości, takie jak programy, plany, podręczniki i zapisy dotyczące zapewniania jakości podlegaly jednolitej wykladni. W szczególności musi ona zawierać odpowiedni opis następujących elementów: — celów dotyczących jakości oraz struktury organizacyjnej, odpowiedzialności i uprawnień kierownictwa w zakresie jakości produktów, — technicznych specyfikacji konstrukcyjnych, wlącznie z normami, które będą stosowane i zapewnieniem, że podstawowe wymogi przewidziane w stosownych umowach międzynarodowych zostaną spelnione, 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 — technik kontroli oraz weryfikacji wyników projektowania, procesów oraz dzialań systematycznych, które mają zastosowanie do projektowania produktów należących do określonej kategorii, — odpowiednich technik wytwarzania, kontroli i zapewnienia jakości, stosowanych procedur i systematycz- nych dzialań, — sprawdzania i badań przeprowadzanych przed, w trakcie i po zakończeniu procesu produkcyjnego z pod- aniem ich częstotliwości, — dokumentacji dotyczącej zapewnienia jakości, takiej jak sprawozdania z kontroli, dane dotyczące badań, dane dotyczące kalibracji, sprawozdania w sprawie kwalifikacji pracowników zatrudnionych przy wytwarza- niu produktów itd. , — środków, za pomocą których nadzorowane może być osiąganie wymaganej jakości projektowej i produkcyj- nej oraz skuteczny sposób funkcjonowania systemu zapewniania jakości. 3. 3. Jednostka notyfikowana musi ocenić system zapewnienia jakości, w celu określenia czy spelnia on wymagania ustanowione w pkt 3. 2. W przypadku systemów zapewnienia jakości, w których stosowana jest odpowiednio zharmonizowana norma, wychodzi się z zalożenia, że wymogi te zostaly spelnione. W skladzie zespolu dokonującego kontroli musi być przynajmniej jedna osoba posiadająca doświadczenie w ocenianiu technologii wytwarzania danego produktu. Procedura oceny musi obejmować wizytę w zakladzie pro- ducenta. Producent musi zostać poinformowany o decyzji. Powiadomienie musi zawierać wnioski z czynności spraw- dzających i uzasadnienie decyzji. 3. 4. Producent musi zobowiązać się do spelniania zobowiązań związanych z zatwierdzonym systemem zapewniania jakości oraz do dokladania starań, aby zawsze funkcjonowal on w odpowiedni i efektywny sposób. Producent albo jego przedstawiciel, mający siedzibę na obszarze Wspólnoty, musi informować jednostkę notyfi- kowaną, która dopuścila określony system zapewnienia jakości o wszelkich planowanych aktualizacjach sys- temu. Jednostka notyfikowana musi zbadać wszelkie planowane zmiany i podjąć decyzję, czy zmieniony system zapewnienia jakości odpowiada jeszcze wymogom określonym w pkt 3. 2. , czy też konieczna jest ponowna ocena. Decyzję podaje do wiadomości producenta. Zawiadomienie musi zawierać wyniki czynności sprawdzających oraz uzasadnienie decyzji. 4. 4. 1. 4. 2. 4. 3. 4. 4. Nadzór, za który odpowiedzialna jest jednostka notyfikowana Celem nadzoru jest zapewnienie, aby producent należycie spelnial obowiązki związane z systemem zapewnienia jakości. Producent musi zapewnić jednostce notyfikowanej, w celach przeprowadzenia inspekcji, dostęp do miejsc pro- jektowych urządzeń produkcyjnych, kontrolnych i badawczych oraz magazynów i przekazać do jej dyspozycji wszelkie niezbędne dokumenty, w szczególności: — dokumentację dotyczącą systemu zapewnienia jakości, — akta dotyczące jakości, przewidziane dla części projektowej systemu zapewnienia jakości, takie jak wyniki analiz, obliczeń, badań itp. — akta dotyczące jakości, przewidziane dla części produkcyjnej systemu zapewnienia jakości, takie jak spra- wozdania z kontroli, dane dotyczące badań, kalibracji, kwalifikacji zatrudnionych pracowników itd. Jednostka notyfikowana musi przeprowadzać okresowe kontrole w celu zapewnienia, że producent utrzymuje i stosuje system zapewnienia jakości i doręczać mu sprawozdanie z kontroli. Ponadto jednostka notyfikowana może skladać producentowi niezapowiedziane wizyty. Podczas tych wizyt może, o ile to konieczne, przeprowadzać lub zlecać przeprowadzenie badania prawidlowego funkcjonowania systemu zapewnienia jakości. Jednostka notyfikowana musi przekazać producentowi sprawozdanie z wizyty, a w przypadku przeprowadzenia badania — sprawozdanie z badania. 5. Procent musi, przez co najmniej dziesięć lat od daty produkcji ostatniego produktu, przechowywać do dyspozy- cji wladz krajowych: — dokumentację, o której mowa w pkt 3. 1 akapit drugi tiret drugie; 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 21 — aktualizacje, o których mowa w pkt 3. 4 akapit drugi; — decyzje i sprawozdania jednostki notyfikowanej, o których mowa w pkt 3. 4 akapit ostatni, pkt 4. 3 i 4. 4. Każda jednostka notyfikowana musi podać do wiadomości administracji Państwa Czlonkowskiego bandery, na jego żądanie, odpowiednie dane dotyczące wydanych względnie cofniętych zatwierdzeń systemów zapewnienia jakości. Badanie wzoru 6. 7. 7. 1. Producent musi wystąpić do jednej jednostki notyfikowanej z wnioskiem o przeprowadzenie badania wzoru. 7. 2. Wniosek musi umożliwiać poznanie wzoru, procesu produkcyjnego, zasad funkcjonowania produktu oraz ocenę zgodności z wymogami dokumentów międzynarodowych. Wniosek musi zawierać: — specyfikacje techniczne wraz ze stosowanymi normami, i — niezbędny dowód stosowności, w szczególności wówczas gdy normy wskazane w art. 5 nie zostaly zastoso- wane w calej rozciąglości. Dowód taki musi uwzględniać wyniki badań, które zostaly przeprowadzone w odpowiednich laboratoriach producenta albo na zlecenie. 7. 3. Jednostka notyfikowana musi zbadać wniosek i wystawić wnioskodawcy świadectwo badania wzoru WE, jeżeli wzór spelnia odpowiednie przepisy i dokumenty międzynarodowe. Świadectwo musi zawierać wyniki sprawdza- nia, warunki ich ważności, dane niezbędne do identyfikacji dopuszczonego wzoru, a w określonych przypad- kach także opis sposobu dzialania urządzenia. 7. 4. Wnioskodawca musi na bieżąco informować jednostkę notyfikowaną, która wydala świadectwo badania wzoru WE, o zmianach w zatwierdzonym wzorze. Zmiany w zatwierdzonym wzorze wymagają dodatkowego zatwier- dzenia od jednostki notyfikowanej, która wydala świadectwo badania wzoru WE, o ile zmiany te mogą negatyw- nie wplynąć na zgodność z podstawowymi wymogami dokumentów międzynarodowych albo zalecanymi warunkami eksploatacji produktu. Takie dodatkowe zezwolenie musi być wystawione w formie uzupelnienia pierwotnego świadectwa badania wzoru WE. 7. 5. Jednostki notyfikowane muszą przekazywać wladzom administracyjnym Państwa Czlonkowskiego bandery i innym jednostkom notyfikowanym na ich żądanie odpowiednie dane w sprawie: — wydanych świadectw badania wzoru WE i ich uzupelnienia, i — cofniętych zatwierdzeń wzorów i uzupelnień zatwierdzeń. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 Dodatek do zalącznika B Dokumentacja techniczna dostarczana przez producenta jednostce notyfikowanej Przepisy niniejszego dodatku stosują się do wszystkich modulów zawartych w zalączniku B. Dokumentacja techniczna, o której mowa w zalączniku B, musi zawierać wszelkie odpowiednie dane i środki zastoso- wane przez producenta, aby zapewnić, że wyposażenie odpowiada podstawowym dotyczącym go wymogom. Dokumentacja techniczna musi umożliwiać zrozumienie projektu, produkcji i sposobu dzialania produktu jak również ocenę zgodności z wymogami odpowiednich dokumentów międzynarodowych. Jeżeli jest to niezbędne do oceny, dokumentacja zawiera: — projekt koncepcyjny, — ogólny opis typu, normy budowlane, rysunki produkcyjne i szkice elementów, podzespolów, obwodów itd. , — opisy i objaśnienia, które konieczne są do zrozumienia wymienionych rysunków, szkiców oraz sposób dzialania produktu, — wyniki obliczeń konstruktorskich, niezależnie od przeprowadzonych czynności sprawdzających itd. , — bezstronne sprawozdania z badań, — instrukcje dotyczące instalacji, użytkowania i konserwacji. Jeżeli stosowne, dokumentacja musi obejmować również: — atesty dotyczące podzespolów zainstalowanych w urządzeniu, — atesty i świadectwa dotyczące procesu produkcyjnego i/lub inspekcji i/lub kontroli urządzenia, — inne dokumenty, umożliwiające dokonanie oceny przez jednostkę notyfikowaną. 07/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 23 ZALĄCZNIK C Minimalne kryteria stosowane przez Państwa Czlonkowskie przy notyfikowaniu jednostek Jednostki notyfikowane muszą spelniać odpowiednie wymogi norm serii EN 45000. Jednostka notyfikowana musi być niezależna i nie może być kontrolowana ani przez producentów, ani przez dostawców. 1. 2. 3. Jednostka notyfikowana musi mieć siedzibę na obszarze Wspólnoty. 4. Jeżeli jednostka notyfikowana wydaje homologacje typu w imieniu Państwa Czlonkowskiego, wówczas to Państwo Czlonkowskie musi zapewnić, aby jednostka notyfikowana posiadala kwalifikacje, doświadczenie techniczne swoje i swojego personelu takie, aby byla w stanie wydawać homologację typu, które odpowiadają wymogom niniejszej dyrektywy i gwarantują wysoki poziom bezpieczeństwa. 5. Jednostka notyfikowana musi wykazywać się wiedzą fachową w zakresie żeglugi. Jednostka notyfikowana jest uprawniona do przeprowadzania procedur oceny zgodności w podmiotach gospodarczych na i spoza obszarów Wspólnoty. Jednostka notyfikowana jest uprawniona do przeprowadzania postępowań w sprawie oceny zgodności we wszystkich Państwach Czlonkowskich albo w każdym innym państwie spoza Wspólnoty, za pomocą środków będących w dyspozy- cji w siedzibie tej jednostki albo personelu oddzialu za granicą. Jeżeli postępowanie w przedmiocie oceny zgodności przeprowadza filia, wówczas wszelkie dokumenty dotyczące oceny zgodności muszą być wystawione przez filię jednostki notyfikowanej w jej imieniu, nie zaś w imieniu filii. Jednakże filia jednostki notyfikowanej, która ma siedzibę w innym Państwie Czlonkowskim, może wystawiać doku- jeżeli zostala ona wyznaczona przez to Państwo menty dotyczące postępowania w przedmiocie oceny zgodności, Czlonkowskie. 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 07/t. 3 ZALACZNIK D Znak zgodności Znak zgodności musi mieć następującą formę: Jeżeli znak jest pomniejszany lub powiększany muszą być przestrzegane proporcje pokazane na powyższym rysunku z przymiarem kreskowym. Różne skladniki znaku muszą mieć zasadniczo takie same wymiary pionowe, które nie mogą być mniejsze niż 5 mm. Można odstąpić od tego najmniejszego wymiaru w przypadku malych urządzeń


title: COMMON POSITION (EC) No 12/97 adopted by the Council on 20 December 1996 with a view to adopting European Parliament and Council Directive 97/.../EC of ..., amending Directive 93/38/EEC coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors

eurovoc_concepts:
energy distribution
energy production
energy transport
means of public conveyance
public contract
telecommunications

formats: html pdfa1b print


title: Rådets Forordning (EF) nr. 398/97 af 20. december 1996 om fordeling for 1997 af fangstkvoter mellem medlemsstaterne for fartøjer, der udøver fiskeri i estiske farvande

eurovoc_concepts:
EU Member State
Estonia
catch quota
fishery management
fishing area
fishing rights


title: VERORDENING (EG) Nr. 2464/96 VAN DE COMMISSIE van 20 december 1996 tot vaststelling van de landbouwomrekeningskoersen

eurovoc_concepts:
primary sector
representative rate


title: Dohoda vo forme výmeny listov medzi Európskym spoločenstvom na jednej strane a Nórskym kráĽovstvom na druhej strane o Protokole č. 2 k Dohode medzi Európskym hospodárskym spoločenstvom a Nórskym kráĽovstvom

eurovoc_concepts:
Norway
agricultural product
agro-industry
free-trade agreement
import policy
trade agreement (EU)

formats: html pdf print

text: 02/zv. 7 SK Úradný vestník Európskej únie 331 21996A1231(02) L 345/79 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 31. 12. 1996 vo forme výmeny listov medzi Európskym spoločenstvom na jednej strane a Nórskym kráľovstvom na druhej strane o Protokole č. 2 k Dohode medzi Európskym hospodárskym spoločenstvom a Nórskym kráľovstvom DOHODA A. List od spoločenstva Brusel 20. decembra 1996 Vážený pane, mám tú česť potvrdiť súhlas Európskeho spoločenstva so „schválenou zápisnicou“ pripojenou k tomuto listu, týkajúcou sa Protokolu č. 2 k dohode medzi Európskym hospodárskym spoločenstvom a Nórskym kráľovstvom. Bol by som Vám vďačný, keby ste mohli potvrdiť súhlas vlády Nórskeho kráľovstva s obsahom tohto listu. Prijmite, prosím, výraz mojej najhlbšej úcty. Za Európske spoločenstvo 332 SK Úradný vestník Európskej únie 02/zv. 7 B. List z Nórska Brusel 20. decembra 1996 Vážený pane, mám tú česť potvrdiť dnešným dátumom prijatie Vášho listu tohto znenia: „Mám tú česť potvrdiť súhlas Európskeho spoločenstva so ‚schválenou zápisnicou‘ pripojenou k tomuto listu, týkajúcou sa Protokolu č. 2 k dohode medzi Európskym hospodárskym spoločenstvom a Nórskym kráľovstvom. “ Mám tú česť potvrdiť súhlas mojej vlády s obsahom Vášho listu a s navrhovaným dátumom nadobudnutia účinnosti zmien a doplnení. Prijmite, prosím, výraz mojej najhlbšej úcty. Za vládu Nórskeho kráľovstva 02/zv. 7 SK Úradný vestník Európskej únie 333 SCHVÁLENÁ ZÁPISNICA I. Úvod 1. Po niekoľkých rokovaniach, na ktorých sa zúčastnili predstavitelia Komisie a Nórska, bolo dohodnuté, že predstavitelia predložia svojim príslušným orgánom na schválenie rad zmien príslušných dovozných režimov, ktoré uplatňujú spoločenstvo a Nórsko na spracované poľnohospodárske výrobky patriace do pôsobnosti Protokolu č. 2 k Dohode o voľnom obchode z roku 1973. Tieto zmeny sa budú uplatňovať od 1. septembra 1996. 2. Zmeny uvedené v odseku 1 sa pridržiavajú dohody obidvoch strán o tom, že po uplatnení GATT obidvomi stranami je potrebné dospieť k prispôsobeniu ciel vo vzájomnom obchode medzi spoločenstvom a Nórskom. Na tento účel a na základe dodatkových opatrení ustanovených v časti V obidve strany súhlasili s tým, že sa budú uplatňovať referenčné sadzby za poľnohospodárske suroviny ustanovené v častiach II (1) a III. II. Nórsky dovozný režim 1. Na výpočet ciel na spracované poľnohospodárske výrobky sa budú používať tieto referenčné sadzby (Nkr/kg) za poľnohospodárske suroviny: Tabuľka a) Štandardné recep- túry Skutočný obsah Plnotučné mlieko v prášku (*) Odtučnené mlieko v prášku (*) Maslo (*) Mlieko na jogurt Mlieko na nápoje Tekuté plnotučné mlieko Tekuté odtučnené mlieko Kondenzovaný mliečny tuk Kondenzované odtučnené mlieko Mlieko v prášku s obsahom 20 % tuku Cmar v prášku Smotana Smotanová zmes Hustá kyslá smotana Smotana v prášku Srvátka v prášku Kazeináty Mliečny albumín Múka z pšenice (*) Múka z raže Múka z tvrdej pšenice Múka z jačmeňa Múka zo súraže Múka z kukurice Múka z ryže Múka z ostatných obilnín Obyčajná pšenica Tvrdá pšenica 11,78 12,54 13,13 b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) b) 2,02 2,02 2,02 2,02 2,02 0 0 0 1,57 1,01 11,78 12,54 13,13 3,10 2,30 — — — — — — — — — — — — — 2,02 2,23 1,36 — — — — — — — 11,78 12,54 13,13 3,10 2,30 1,47 1,10 5,13 4,87 11,76 12,30 4,62 5,49 6,90 11,10 3,09 34,50 34,50 2,02 2,02 2,02 2,02 2,02 0 0 0 1,57 1,01 334 SK Úradný vestník Európskej únie 02/zv. 7 Tabuľka a) Štandardné recep- túry Skutočný obsah Jačmeň Ovos Raž Súraž kukurica Ostatné obilniny Otruby z pšenice Otruby z ovsa Ovos drvený na valcoch Slad z pšenice Slad z jačmeňa Pšeničný lepok Ryža Zemiakový škrob (*) Ostatné škroby (*) Upravený škrob Glukóza a glukózový sirup Cukor Maltodextrín Zemiaky Múka a vločky zo zemiakov Mäso z hovädzích zvierat, vykostené (14 % tuku) (*) Mäso zo svíň (23 % tuku) Mäso z oviec Mäso z hydiny Tuky iné než maslo Mrazené maliny (*) Koncentrát z malín Mrazené čierne ríbezle Koncentrát z čiernych ríbezlí Mrazené jahody Koncentrát z jahôd Dužina z jabĺk Koncentrát z jabĺk Syr (*) Syr v prášku Celé vajcia v prášku (*) Vajcia v škrupinách Konzervované vaječné žĺtky) vaječné žĺtky (tekuté Vaječné žĺtky v prášku Pasta z celých vajec (celé vajcia bez škru- pín) Tekutý albumín Albumín v prášku 1,41 1,21 1,51 1,51 0 0 2,02 2,02 2,02 0 0 0 0 4,55 4,55 4,55 4,55 0 0 0,83 3,87 26,69 19,82 8,90 3,11 0 1,78 9,22 1,78 4,81 1,78 9,22 0 0 20,70 12,83 46,77 9,77 27,73 58,57 9,61 0 0 — — — — — — — — — — — — — 4,55 — — 4,55 — — — 12,38 26,69 19,82 — — — — — — — 1,89 — — — 20,70 — 46,77 — 27,73 — 9,61 — — 1,41 1,21 1,51 1,51 0 0 2,02 2,02 2,02 0 0 0 0 4,55 4,55 4,55 4,55 0 0 0,83 12,38 26,69 19,82 8,90 3,11 0 1,78 9,22 1,78 4,81 1,78 9,22 0 0 20,70 12,83 46,77 9,77 27,73 58,57 9,61 0 0 Poznámky: a) Referenčné sadzby na poľnohospodárske suroviny označené hviezdičkou (*) sú tie sadzby, z ktorých sa počítajú clá na spracované poľnohospodárske výrobky podľa tabuľkového systému, — ostatné refe- renčné sadzby na suroviny, ktoré sa musia deklarovať v tejto položke sú tie sadzby, ktoré vyplývajú z uplatnenia prepočtových koeficientov. b) Tabuľkové referenčné sadzby na tieto poľnohospodárske suroviny budú závisieť od skutočného obsahu mliečneho tuku a mliečnych bielkovín v súlade s prepočtovými koeficientmi. 02/zv. 7 SK Úradný vestník Európskej únie 335 2. Nórske tarifné kódy uvedené v tejto zápisnici sa odvolávajú na kódy, ktoré Nórsko oznámilo Komisii vo svojom Pravidelnom oznámení z 15. februára 1996 vzťahujúcom sa na Protokol č. 2 k Dohode o voľnom obchode. Podmienky uvedené v tejto zápisnici nebudú dotknuté žiadnymi budúcimi zmenami, ktoré môžu byť vykonané v nórskej tarifnej nomenklatúre. 3. Množstvo de minimis, pod úrovňou ktorého sa nebude uplatňovať clo na múku, škrob a/alebo glukózu, sa bude rovnať 5 %. 4. Zavedie sa dodatočné rozpätie najmenej 5 kg, ale menej než 15 kg škrobu a/alebo glukózy, o ktorom sa bude predpokladať, že bolo použité na 100 kg spracovaného poľnohospodárskeho výrobku a v rámci tohto rozsahu sa bude brať množstvo 12,5 kg škrobu/cukru na výpočet cla. Pre rozpätie najmenej 15 kg, ale menej než 25 kg škrobu a/alebo cukru sa bude clo počítať na základe hodnoty 22,5 kg. 5. Množstvo de minimis, pod úrovňou ktorého sa nebude uplatňovať clo na ďalšie suroviny (mäso, syry, vajcia a mäkké ovocie (mrazené maliny, mrazené čierne ríbezle a mrazené jahody)), sa bude rovnať 3 %. Pri výpočte cla sa čerstvé mäkké ovocie prispôsobí mrazenému na základe prevodu v pomere jedna k jednej. 6. Revidované rozpätia teoretických množstiev a dohodnutých množstiev poľnohospodárskych surovín, ktoré sa majú zohľadňovať, najmä v dôsledku vyššie uvedených bodov 3 až 5, sú uvedené v prílohe A (časti 1 a 2). 7. Clo na kakaový prášok obsahujúci cukor alebo ostatné sladidlá, nórsky kód 1806. 1000, sa bude rovnať nule. 8. Poľnohospodárska zložka cla na lahôdkovú smotanu v prášku v nádobách alebo v bezprostrednom obale s hmotnosťou obsahu presahujúcou 2 kg, nórsky kód 1806. 2012, ostatné (iné než zmrzlina v prášku alebo lahôdková smotana v prášku) v blokoch, tabuľkách alebo tyčinkách s hmotnosťou viac než 2 kg alebo v roztoku, v paste, v prášku, granulované alebo v ostatných tvaroch v nádobách alebo v bezprostrednom obale s hmotnosťou obsahu presahujúcou 2 kg, nórsky kód 1806. 2090, ostatné, v blokoch, tabuľkách alebo tyčinkách — plnené, nórsky kód 1806. 3100, ostatné, v blokoch, tabuľkách alebo tyčinkách — neplnené, nórsky kód 1806. 3200, ostatnú čokoládu vrátane cukroviniek obsahujúcich kakao (iné než v blokoch, tabuľkách alebo tyčinkách s hmotnosťou viac než 2 kg alebo v roztoku, v paste, v prášku, granulované alebo v ostatných tvaroch v nádobách alebo v bezprostrednom obale, s hmotnosťou obsahu presahujúcou 2 kg), nórsky kód 1806. 9010, lahôdkovú smotanu v prášku, nórsky kód 1806. 9022, ostatné jedlé prípravky, nórsky kód 1806. 9090, bude stanovená na základe skutočného obsahu deklarovaného pre tie suroviny, na ktoré sa uplatňuje poľnohospodárske clo. 9. Priemyselná zložka cla na prípravky pre deti ponúkané na maloobchodný predaj: z tovaru položiek č. 04. 01 až 04. 04, nórsky kód 1901. 1010, sa bude rovnať nule. 10. Poľnohospodárska zložka cla na zmesi na prípravu pekárskeho tovaru s hmotnosťou obsahu najmenej 2 kg, nórsky kód 1901. 2010, sa opraví na hodnotu 2,34 Nkr/kg vypočítanú na základe štandardnej receptúry (35 kg múky z pšenice, 5 kg zemiakového škrobu a 3 kg celých vajec v prášku na 100 kg tovaru). 11. Poľnohospodárska zložka cla na zmesi na prípravu pekárskeho tovaru v nádobách s netto hmotnosťou najmenej 2 kg (iné než cestá), nórsky kód 1901. 2099, sa bude rovnať nule pre výrobky deklarované ako bezlepkové pre ľudí, ktorí trpia celiakiou. 12. Poľnohospodárska zložka cla na pripravené potraviny získané napučaním alebo pražením obilnín alebo obilných produktov (iné než „kukuričné vločky“), nórsky kód 1904. 1090, sa bude rovnať 0,40 Nkr/kg a priemyselná zložka sa bude rovnať nule. 13. Poľnohospodárska zložka cla na medovník a podobné, nórsky kód 1905. 2000, sa bude pri pevnej sadzbe rovnať 2,09 Nkr/kg a priemyselná zložka sa bude rovnať nule. 336 SK Úradný vestník Európskej únie 02/zv. 7 14. Priemyselná zložka cla na jedlé prípravky zložené z múky, krupice alebo vločiek na báze zemiakov obsahujúce najmenej 75 % hmotnosti zemiakov, mrazené, nórsky kód 2004. 1010, jedlé prípravky zložené z múky, krupice alebo vločiek na báze zemiakov (iné než obsahujúce najmenej 75 % hmotnosti zemiakov), mrazené, nórsky kód 2004. 1020, jedlé prípravky zložené z múky, krupice alebo vločiek na báze zemiakov obsahujúce najmenej 75 % hmotnosti zemiakov, nemrazené, nórsky kód 2005. 2010, jedlé prípravky zložené z múky, krupice alebo vločiek na báze zemiakov (iné než obsahujúce najmenej 75 % hmotnosti zemiakov), nemrazené, nórsky kód 2005. 2020, sa bude rovnať nule. 15. Clo na paradajkový kečup, nórsky kód 2103. 2010, sa bude rovnať nule. 16. Poľnohospodárska zložka cla na ostatné omáčky a prípravky na omáčky, zmesi korenín a zmesi prísad na ochutenie, (iné než paradajkový kečup a ostatné paradajkové omáčky, horčičná múka a krupica a pripravená horčica, majonéza a remulády a chutney mangové), nórsky kód 2103. 9090, bude stanovená na základe skutočného deklarovaného obsahu surovín, na ktoré sa uplatňuje poľnohospodárske clo. 17. Poľnohospodárska zložka cla na mäsový bujón vo vzduchotesných nádobách, nórsky kód 2104. 1010, bude zachovaná na hodnote 3,14 Nkr/kg vypočítanej na základe štandardnej receptúry (15 kg mäsa z hovädzích zvierat na 100 kg tovaru). 18. Poľnohospodárska zložka cla uplatňovaného na zmrzlinu a podobné výrobky obsahujúce kakao, nórsky kód 2105. 0010, sa bude rovnať hodnote 4,12 Nkr/kg vypočítanej na základe štandardnej receptúry (35 kg plnotučného mlieka na 100 kg tovaru). Priemyselná zložka sa bude rovnať 0,38 Nkr/kg. 19. Poľnohospodárska zložka cla uplatňovaného na zmrzlinu obsahujúcu jedlé tuky, nórsky kód 2105. 0020, sa vypočíta na základe štandardnej receptúry (35 kg plnotučného mlieka a 6 kg mrazených jahôd na 100 kg tovaru). Priemyselná zložka sa bude rovnať 0,97 Nkr/kg. 20. Poľnohospodárska zložka cla na prípravky zo šťavy z jabĺk alebo čiernych ríbezlí na výrobu nápojov, nórsky kód 2106. 9020, bude rovná 9 % ad valorem a priemyselná zložka cla sa bude rovnať 5 % ad valorem. 21. Clo na ostatné prípravky na výrobu nápojov, inter alia koncentrované extrakty z ostatných štiav, nórsky kód ex 2106. 9030, sa bude rovnať nule. 22. Poľnohospodárska zložka cla na náhrady smotany (vo forme sušiny), nórsky kód 2106. 9051, sa bude pri pevnej sadzbe rovnať 6,01 Nkr/kg. 23. Poľnohospodárska zložka cla na náhrady smotany (v tekutej forme), nórsky kód 2106. 9052, sa bude pri pevnej sadzbe rovnať 3,01 Nkr/kg. 24. Poľnohospodárska zložka cla na emulgované tuky a podobné výrobky obsahujúce viac než 15 % hmotnosti mliečnych tukov, nórsky kód 2106. 9060, sa bude rovnať hodnote 2,63 Nkr/kg vypočítanej na základe štandardnej receptúry (20 kg masla na 100 kg tovaru). 25. Poľnohospodárska zložka cla uplatňovaného podľa štandardnej receptúry (300 kg odtučneného mlieka v prášku) na kazeín, nórsky kód 3501. 1000 a kazeináty a iné deriváty, nórsky kód 3501. 9010, bude zachovaná na priemernej hodnote z hodnôt vyrúbených v období od februára 1994 do januára 1995 vrátane 33,75 Nkr/kg. 26. Poľnohospodárska zložka cla na esterifikované alebo éterizované dextríny a ostatné modifikované škroby, nórsky kód 3505. 1001, dextríny a ostatné modifikované škroby (iné než esterifikované alebo éterizované), nórsky kód 3505. 1009, sa bude rovnať 8,0 Nkr/kg na žiadosť, ktorú operátor predloží zodpovednému nórskemu orgánu. 02/zv. 7 SK Úradný vestník Európskej únie 337 III. Dovozný režim spoločenstva Na výpočet poľnohospodárskych zložiek a dodatkových ciel sa použijú tieto základné sadzby: — obilniny (obyčajná pšenica, tvrdá pšenica, raž, jačmeň a kukurica) 7,817 ECU/100 kg — dlhozrnná lúpaná ryža 36,33 ECU/100 kg — plnotučné mlieko v prášku 162,837 ECU/100 kg — odtučnené mlieko v prášku 118,800 ECU/100 kg — maslo 235,632 ECU/100 kg — cukor 46,522 ECU/100 kg. IV. Obnovenie kvót 2. Tarifné kvóty uplatňované autonómne v roku 1995 sa budú retroaktívne uplatňovať od 1. januára 1996. 3. S účinnosťou od 1. septembra 1996 spoločenstvo otvorí ročnú kvótu 5500 ton na dovoz čokolády a ostatných potravinových prípravkov obsahujúcich kakao patriacich do kódu 1806, okrem podpoložky 1806 10 (kakaový prášok obsahujúci pridaný cukor alebo ostatné sladidlá), na ktoré sa bude uplatňovať pevná sadzba cla 35,15 ECU/100 kg. Toto opatrenie sa nedotkne vývozu z Nórska do spoločenstva pri sadzbe cla vyplývajúcej z uplatnenia sadzieb uvedených v časti III. V. Ďalšie opatrenia Obidve strany súhlasili s prenesením týchto záležitostí na ich príslušné orgány: a) Referenčné sadzby na mrazené mäkké ovocie špecifikované v časti II (1), ktoré sa budú uplatňovať na základe tabuľky, skutočného obsahu a štandardných receptúr, budú podliehať ročnému spoločnému posúdeniu, ktoré sa vykoná pred 15. júnom. Pri tomto spoločnom posudzovaní sa bude prihliadať na trhové ceny, situáciu na trhu, nórsku produkciu a dovoz do Nórska. Potom sa upravia referenčné ceny a v dôsledku toho aj clá. b) Referenčné sadzby na obilniny uvedené v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“, „Skutočný obsah“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať Nórsko a v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať spoločenstvo, sa upravia, ak by takú potrebu naznačili trhové ceny, situácia na trhu a/alebo významné zmeny v obchode. V dôsledku toho sa upravia aj clá. Pred uplatnením týchto úprav sa budú konať konzultácie medzi stranami. c) Referenčné sadzby na mliečne suroviny uvedené v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“, „Skutočný obsah“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať Nórsko a v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať spoločenstvo, sa upravia, ak by takú potrebu naznačili trhové ceny, situácia na trhu a/alebo významné zmeny v obchode. V dôsledku toho sa upravia aj clá. Pred uplatnením týchto úprav sa budú konať konzultácie medzi stranami. d) Referenčné sadzby na škrob a glukózu uvedené v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“, „Skutočný obsah“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať Nórsko a v stĺpcoch so záhlavím „Tabuľka“ a „Štandardné receptúry“, ktoré bude uplatňovať spoločenstvo, sa upravia, ak by takú potrebu naznačili trhové ceny, situácia na trhu a/alebo významné zmeny v obchode. V dôsledku toho sa upravia aj clá. Pred uplatnením týchto úprav sa budú konať konzultácie medzi stranami. e) Ak by vznikli ťažkosti pri uplatňovaní kvóty týkajúcej sa čokolády a ostatných potravinových prípravkov obsahujúcich kakao uvedenej v časti IV, prijmú sa podľa potreby vhodné opatrenia s plným prihliadnutím na záujmy Nórska. Pred zavedením týchto opatrení sa budú konať konzultácie medzi stranami. 338 SK Úradný vestník Európskej únie 02/zv. 7 VI. Budúce obchodné podmienky Obidve strany súhlasili s tým, že v budúcnosti vyvinú všetku snahu o zlepšovanie obchodných podmienok s prihliadnutím na príslušné kritériá, ako je rozvoj obchodných tokov, obojstranná výhodnosť uplatňovaná v obchode so spracovanými poľnohospodárskymi výrobkami a rozvoj trhov so surovinami a ich cien. Z tohto hľadiska obidve strany súhlasili s tým, že sa budú snažiť o dosiahnutie zlepšených preferenčných vzťahov v kontexte Protokolu č. 3 k Dohode o Európskom hospodárskom priestore. Množstvá, ktoré sa majú zohľadniť v rámci rozsahov — mlieko a mliečne výrobky Mliečny tuk % hmot- nosti Mliečne bielkoviny % hmotnosti Odtučnené mlieko v prášku Plnotučné mlieko v prášku Maslo 0 — 1,5 1,5 — 3 3 — 6 6 — 9 9 — 12 12 — 18 18 — 26 26 — 40 40 — 55 55 — 70 70 — 85 85 — > 0 — 2,5 2,5 — 6 6 — 18 18 — 30 30 — 60 60 — > 0 — 2,5 2,5 — 6 6 — 18 18 — 30 30 — 60 60 — > 0 — 2,5 2,5 — 12 12 — > 0 — 4 4 — 15 15 — > 0 — 6 6 — 18 18 — > 0 — 6 6 — 18 18 — > 0 — 6 6 — > 0 — 6 6 — > 40 55 70 85 0 14 42 75 146 208 0 14 42 75 146 208 0 12 71 0 10 71 0 9 70 0 0 65 0 50 0 38 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 20 0 0 32 0 0 43 0 0 56 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 3 3 3 3 3 3 6 0 6 10 0 10 14 0 14 20 2 20 29 29 45 45 63 81 99 117 02/zv. 7 SK Úradný vestník Európskej únie 339 Množstvá, ktoré sa majú zohľadniť v rámci rozsahov — iné než mlieko a mliečne výrobky Rozsahy Uplatnenie Škrob/Glukóza 0 — 5 5 — 15 15 — 25 25 — 50 50 — 75 75 — > Múka 0 — 5 5 — 15 15 — 25 25 — 35 35 — 45 45 — 55 55 — 65 65 — 75 75 — > Vajcia 0 — 3 3 — 5 5 — 10 10 — 15 15 — 20 20 — 30 30 — 50 50 — > Bobule 0 — 3 3 — 5 5 — 10 10 — 15 15 — 20 20 — 30 30 — 50 50 — > Syr 0 — 3 3 — 5 5 — 10 10 — 15 15 — 20 20 — 30 30 — 50 50 — > Mäso 0 — 3 3 — 6 6 — 10 10 — 15 15 — 20 20 — > 12,5 (3,13 NOS + 9,38 PS) 22,5 (5,63 NOS + 16,88 PS) 43,75 (10,94 NOS + 32,81 PS) 68,75 (17,19 NOS + 51,56 PS) 100 (25 NOS + 75 PS) 0 12,5 22,5 32,5 42,5 52,5 62,5 72,5 115 0 4,5 8,75 13,75 18,75 27,5 45 60 0 4,5 8,75 13,75 18,75 27,5 45 60 0 4,5 8,75 13,75 18,75 27,5 45 60 0 5,25 7,5 12,5 17,5 50


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2463/96 af 20. december 1996 om udstedelse af eksportlicenser af type B for frugt og grøntsager

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
food aid
fruit vegetable
third country


title: VERORDENING (EG) Nr. 2451/96 VAN DE COMMISSIE van 20 december 1996 inzake de levering van zuivelprodukten als voedselhulp

eurovoc_concepts:
Middle East
award of contract
food aid
powdered milk