title: Dyrektywa 96/74/WE Parlamentu Europejskiego I Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. w sprawie nazewnictwa produktów włókienniczych

eurovoc_concepts:
consumer information
labelling
product designation
product quality
textile fibre
textile product

formats: html pdf print

text: 226 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31996L0074 L 32/38 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH DYREKTYWA 96/74/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 1996 r. w sprawie nazewnictwa produktów włókienniczych 13/t. 18 3. 2. 1997 PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2); stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (3), a także mają na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) Dyrektywa Rady nr 71/307/EWG, z dnia 26 lipca 1971 r. , w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich dotyczących nazewnictwa wyrobów włókienni- czych (4) była kilkakrotnie merytorycznie zmieniana; dla jasności i ze względów praktycznych, należy wymienio- ną dyrektywę ujednolicić. Gdyby przepisy Państw Członkowskich dotyczące na- zewnictwa, składu i etykietowania wyrobów włókienni- czych miały różnić się między sobą w poszczególnych Państwach Członkowskich, stwarzałoby to przeszkodę dla funkcjonowania rynku wewnętrznego. Przeszkody te można usunąć, o ile wprowadzenie na rynek Wspólnoty wyrobów włókienniczych uzależnione będzie od jednolitych zasad; konieczne jest zatem zhar- monizowanie nazewnictwa włókien przędnych oraz da- nych szczegółowych umieszczanych na etykietach, ozna- kowaniach lub dokumentach towarzyszących wyrobom włókienniczym w różnych stadiach ich produkcji, prze- twarzania i dystrybucji; pojęcie włókna przędnego po- winno objąć również taśmy, lub rurki o widocznej szerokości nie przekraczającej 5 milimetrów, które wy- cina się z arkuszy wytwarzanych poprzez wytłaczanie polimerów wymienionych w załączniku I pozycja 19–38 oraz pozycja 41 i które są następnie podłużnie ciągnio- ne. Należy również ustanowić przepisy w odniesieniu do niektórych produktów, które nie są zrobione wyłącznie z wyrobów włókienniczych, ale których zawartość włó- kiennicza stanowi istotną część produktu lub do której specjalną uwagę przykładają producent, przetwórca lub handlowiec; w załączniku II pozycja 30 nie trzeba (1) Dz. U. C 96 z 6. 4. 1996, str. 1. (2) Dz. U. C 195 z 18. 7. 1994, str. 9. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 1995 r. (Dz. U. C 56 z 6. 3. 1995, str. 53), Wspólne stanowisko Rady z dnia 26 lutego 1996 r. i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 czerwca 1996 r. (Dz. U. C 198 z 8. 7. 1996, str. 25). Decyzja Rady z dnia 7 października 1996 r. (Dz. U. C 196 z 6. 7. 1996, str. 1) (4) Dz. U. L 185 z 16. 8. 1971, str. 16. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą nr 87/140/EWG (Dz. U. L 56 z 26. 2. 1987, str. 24). wyróżniać, różnych typów włókna poliamidowego lub nylonu, których liczby umowne, muszą zostać w związ- ku z tym ujednolicone. Dopuszczalne odchylenie w stosunku do „pozostałych włókien”, już ustanowione dla samych wyrobów, powin- no również być stosowane do wyrobów składających się z mieszanek. O realizacji celów, źródłem, których są podstawowe w tej dziedzinie przepisy krajowe, oznakowywanie powin- no być obowiązkowe. Dla produktów, których skład w momencie produkcji trudny, z powodów technicznych, do określenia, jest wszelkie włókna znane w tym momencie, można wy- mienić na etykiecie, pod warunkiem że wchodzą w skład produktu gotowego. (5) (6) (7) (8) W celu uniknięcia rozbieżności przy stosowaniu przepi- sów, jakie miały miejsce w związku z tym we Wspólno- cie, stosowne wydaje się dokładne określenie metod etykietowania niektórych wyrobów włókienniczych skła- dających się z dwóch lub więcej części składowych, jak również części składowych wyrobów włókienniczych, których nie ma potrzeby brać pod uwagę w celach etykietowania i przeprowadzania analizy. (9) Wystawienie do sprzedaży wyrobów włókienniczych uzależnione jest wyłącznie od spełnienia obowiązku zbiorczego etykietowania, i produktów sprzedawanych na metry lub w kuponach, należy dokonywać w taki sposób, aby konsument mógł w pełni zaznajomić się z informacjami umieszczonymi na ogólnym całym opako- waniu lub na zwoju; do Państw Członkowskich należy określenie środków, które należy w tym celu przyjąć. (10) (11) Użycie pewnych określeń lub nazw cieszących się szcze- gólnym prestiżem wśród użytkowników i konsumentów powinno być poddane pewnym warunkom. Konieczne było ustanowienie metod pobierania próbek i analiz materiałów włókienniczych; przeprowadzania jednakże tymczasowe utrzymywanie w mocy metod krajowych nie stanowi przeszkody dla stosowania jedno- litych reguł. 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 227 (12) Załącznik II do niniejszej dyrektywy, wymieniający do- puszczalne udziały, które mają być stosowane w odnie- sieniu do bezwodnej masy każdego włókna przy okreś- laniu w drodze analizy składu włókien w wyrobach włókienniczych, przewiduje pod pozycjami 1, 2 i 3 dwie różne liczby umowne służące do obliczania składu włókien zgrzebionych lub czesanych zawierających weł- nę i/lub sierść zwierzęcą; laboratoria nie zawsze mogą odróżnić czy produkt jest zgrzebiony czy czesany wo- bec czego wyniki kontroli zgodności produktów włó- kienniczych przeprowadzanych we Wspólnocie mogą być ze sobą sprzeczne; w przypadku zaistnienia wątpli- wości, zezwala się laboratoriom na stosowanie jednolitej liczby umownej. (13) Nie jest pożądane ujednolicenie w odrębnej dyrektywie w sprawie wyrobów włókienniczych, wszystkich przepi- sów, które się do nich stosuje. (14) W załącznikach III i IV, ze względu na wyjątkowy charakter pozycji w nich określonych, należy objąć również inne produkty wolne od obowiązku etykietowa- nia; w szczególności produktów jednorazowego użytku lub produktów, dla których wymaga się jedynie etykie- towania zbiorczego. Artykuł 2 Do celów niniejszej dyrektywy za wyroby włókiennicze 1. uważa się, wszystkie produkty w stanie surowym, półobrobio- nym, półwytworzonym, wytworzonym, półwykończonym lub wykończonym, które składają się wyłącznie z włókien przęd- nych, niezależnie od zastosowanego procesu ich mieszania lub łączenia. Do celów niniejszej dyrektywy „włókno przędne” ozna- 2. cza: — element charakteryzujący się elastycznością, delikatnością i dużą długością w stosunku do maksymalnych wymiarów poziomych, które umożliwiają jego zastosowanie w wyro- bach włókienniczych, — elastyczne taśmy lub rurki o widocznej szerokości nieprze- kraczającej 5 mm, włączając taśmy wycięte z szerszych taśm lub błon wytworzonych z substancji służących do produkcji włókien wymienionych w załączniku I pod po- zycjami 19–41 i które można zastosować we włókiennic- twie; widoczna szerokość jest szerokością zwiniętej, spła- lub skręconej taśmy lub rurki bądź w szczonej, ściśniętej przypadku gdy szerokość nie jest to jej średnia szerokość. jednolita, jest (15) Przepisy niezbędne do określenia i przystosowania w związku z postępem technicznym metod przeprowadza- nia analiz stanowią środki wykonawcze o ściśle tech- nicznym charakterze; w związku z tym konieczne jest stosowanie się do tych środków oraz do środków w celu przyjęcia, w związku z postępem technicznym, załączni- ków I i II do niniejszej dyrektywy, procedurą komitetu, już ustawionej w art. 6 dyrektywy 96/73/WE Parlamen- tu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. , w sprawie niektórych metod analizy ilościowej dwuskładni- kowych mieszanek włókien przędnych (1). (16) Przepisy ustanowione w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. dyrektyw odnoszących się do nazewnictwa i etykietowania wyrobów włókienniczych. (17) Niniejsza dyrektywa nie może zmieniać zobowiązań Państw Członkowskich dotyczących terminów transpo- zycji dyrektyw określonych w części B załącznika V, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Wyroby włókiennicze mogą zostać wprowadzone na rynek wewnętrzny Wspólnoty przed przetworzeniem lub podczas przemysłowego przetworzenia lub w trakcie wszelkich stadiów dystrybucji, jedynie w przypadku gdy takie produkty są zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy. (1) Dz. U. L 32 z 3. 2. 1997, str. 1. Traktuje się jako wyroby włókiennicze i podlegają prze- 3. pisom niniejszej dyrektywy: — wyroby składające się, w co najmniej 80 % masy z włókien przędnych, — nakrycia, meble, parasole, których tekstylne części składowe stanowią, co najmniej 80 % ich masy; podobnie, tekstylne części składowe wykładzin podłogowych składających się z kilku warstw, materace i artykuły kempingowe jak również ocieplające podszewki obuwia, rękawiczek, pod warunkiem że takie części lub podszewki zawierają w masie, co naj- mniej 80 % kompletnego artykułu, — materiały włókiennicze wchodzące w skład innych produk- tów, których stanowią integralną część w przypadku gdy określony jest ich skład. Artykuł 3 Nazwy i opisy włókien określonych w art. 2 wymienione 1. są w załączniku I. Użycie nazw wymienionych w tabeli w załączniku I jest 2. zastrzeżone dla włókien, których charakter jest określony w tej samej pozycji tabeli. Żadnej z tych nazw nie można używać do wszelkich 3. pozostałych włókien. Dotyczy to użycia ich w formie samej nazwy lub jej rdzenia bądź też użycia w formie przymiotniko- wej, niezależnie od używanego języka. 4. Wyrazu „jedwab” nie można używać do określenia formy lub szczególnego wyglądu ciągłej przędzy we włóknach przęd- nych. 228 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 Artykuł 4 Artykuł 6 Żaden wyrób włókienniczy nie może być określony jako 1. „100 %”, „czysty” lub „całkowity”, chyba że składa się on w całości z takiego samego włókna; żadne podobne wyrażenie nie może być użyte. Dopuszcza się zawartość innych włókien do wielkości 2. 2 % masy wyrobu włókienniczego, jeżeli uzasadnione jest to względami natury technicznej i nie następuje to regularnie. Dla wyrobów włókienniczych poddanych procesowi zgrzeblania odchylenie to może wynosić 5 %. Artykuł 5 1. Wyrób wełniany może być określony jako: — „lana virgen” lub „lana de esquilado”, — „ren, ny uld”, — „Schurwolle”, — „παρθενο μαλλι”, — „fleece wool” lub „virgin wool”, — „laine vierge” lub „laine de tonte”, — „lana vergine” lub „lana di tosa”, — „scheerwol”, — „lã virgem” — „uusi villa” — „ren ull”, tylko jeżeli składa się wyłącznie z włókna, które wcześniej nie wchodziło w skład produktu gotowego i nie zostało poddane zabiegom przędzenia i/lub filcowania, innym niż zabiegi nie- zbędne do wytworzenia produktu, ani nie zostały uszkodzone w wyniku obróbki lub używania. 2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, wymienione tam nazwy mogą zostać użyte w celu opisania wełny zawartej w mieszance włókien, jeżeli: a) cała wełna zawarta w mieszance spełnia wymogi określone w ust. 1; b) ilość tej wełny w całkowitej masie mieszanki wynosi nie mniej niż 25 %; c) w przypadku mieszanki gręplowanej, wełna wymieszana jest tylko z jednym innego rodzaju włóknem. W przypadku określonym w niniejszym akapicie, musi być podany pełny skład procentowy mieszanki. Z powodów natury technicznej nierozłącznie związanych 3. w procesem produkcyjnym, dopuszcza się 0,3 % zawartość włóknistych zanieczyszczeń w produktach, określonych w ust. 1 i 2, włączając wyroby wełniane poddane procesowi zgrzeblania. 1. Wyrób włókienniczy składający się dwóch lub większej liczby włókien, z których jedno stanowi co najmniej 85 % całkowitej masy tego produktu, określany jest: — nazwą tego włókna i jego procentową zawartością w całko- witej masie, lub — nazwą tego włókna ze wskazaniem „co najmniej 85 %”, lub — poprzez podanie pełnego składu procentowego wyrobu. 2. Wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub większej liczby włókien, z których żadne nie stanowi 85 % całkowitej masy tego produktu, określany jest nazwą i zawartością pro- centową, co najmniej dwóch włókien, których zawartość pro- centowa jest największa, po której wymienia się nazwy pozos- tałych włókien, które wchodzą w skład wyrobu, w porządku malejącym według masy, podając lub też nie ich zawartość procentową. Jednakże: a) włókna, z których każde stanowi mniej niż 10 % składu wyrobu mogą zostać określone wyrażeniem „inne włókna” oraz ich całkowitą zawartością procentową; b) w przypadku gdy wymieniona zostałaby nazwa włókna, którego zawartość w wyrobie jest mniejsza od 10 %, podać należy pełny skład procentowy produktu. 3. Wyroby zawierające osnowę z czystej bawełny i wątek z czystego lnu, w których zawartość procentowa lnu nie prze- kracza 40 % całkowitej masy odklejonej tkaniny, mogą zostać nazwane „mieszanka bawełna len”, po którym należy obowiąz- kowo umieścić określenie składu „osnowa z czystej bawełny – wątek z czystego lnu”. 4. W przypadku wyrobów włókienniczych przeznaczonych dla ostatecznego konsumenta, w składzie procentowym, okreś- lonym w ust. 1, 2, 3 i 5: a) dopuszcza się ilość obcych włókien do 2 % całkowitej masy wyrobu włókienniczego, jeżeli uzasadnione jest to względa- i nie następuje to regularnie. Dla mi natury technicznej wyrobów włókienniczych uzyskanych metodą zgrzeblania odchylenie to może wynosić 5 % i nie ma wpływu na odchylenie, określone w art. 5 ust. 3; b) między zawartością procentową wymienionych na etykiecie włókien i zawartością procentową określoną w wyniku przeprowadzonej analizy dopuszcza się 3 % procentową tolerancję produkcyjną w stosunku do całkowitej masy włókien wymienionych na etykiecie; tolerancję taką stosuje się również do włókien, które, zgodnie z ust. 2, wymienio- ne zostały w porządku malejącym według masy, bez pod- ania zawartości procentowej. Tolerancję taką stosuje się również do art. 5 ust. 2 lit. b). 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 229 W trakcie przeprowadzania analizy tolerancję tę oblicza się jaka powinna być wzięta pod oddzielnie; całkowita masa, uwagę przy obliczaniu odchylenia, określonego w lit. b) jest masą włókien w produkcie gotowym, z wyjątkiem obcych włókien, których obecność została stwierdzona z zastosowa- niem tolerancji, określonej w lit. a). Dodawanie tolerancji, określonych w lit. a) i b) dopuszcza się jedynie w przypadku gdy obce włókna, których obecność mogła zostać stwierdzona w wyniku przeprowadzonej analizy, stosując tolerancję, określoną w lit. a), okażą się włóknami o jak jedno lub większa takiej samej charakterystyce chemicznej liczba włókien wymienionych na etykiecie. W przypadku szczególnych produktów, których technologia produkcji wymaga większej tolerancji od wartości podanych i b), przy kontroli zgodności wyrobów na podstawie lit. a) art. 13 ust. 1, większa tolerancja może zostać dopuszczona jedynie w drodze wyjątku i po dostarczeniu przez producenta Państwa Członkowskie nie- odpowiedniego zwłocznie powiadamiają o tym Komisję. uzasadnienia. 5. W przypadku wszystkich produktów, których skład w momencie produkcji jest trudny do określenia można używać określeń „włókna mieszane” lub „nieokreślony skład włókien”. Artykuł 7 Bez uszczerbku dla tolerancji ustanowionych w art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 3 i art. 6 ust. 4, widoczne i dające się oddzielić włókna, przeznaczone wyłącznie do celów dekoracyjnych i których zawartość nie przekracza 7 % masy produktu gotowe- jak również włókna (np. metalowe) włączone w celu go, uzyskania efektu antystatycznego i których zawartość nie prze- kracza 2 % masy produktu gotowego, nie potrzebują być wymieniane w składzie procentowym produktu, jak przewi- dziano w art. 4 i 6. W przypadku produktów określonych w art. 6 ust. 3, takie zawartości procentowe należy obliczać nie w stosunku do ciężaru materiału, ale oddzielnie w stosunku do ciężaru wątka i ciężaru osnowy. Artykuł 8 1. Wyroby włókiennicze, w rozumieniu niniejszej dyrekty- wy, są etykietowane lub oznakowane w każdym przypadku, gdy wprowadzane są na rynek w celach produkcyjnych lub handlowych; etykietowanie lub oznakowanie może zostać za- stąpione lub uzupełnione towarzyszącymi produktom doku- jeżeli produkty te nie są oferowane do mentami handlowymi, sprzedaży bezpośrednio ostatecznemu konsumentowi lub, gdy dostarcza się je realizując zamówienie Państwa bądź innej osoby prawnej prawa publicznego lub, w Państwach Człon- kowskich, które nie znają tego pojęcia, jednostkom równorzęd- nym. 2. a) Nazwy, opisy i dane szczegółowe w odniesieniu do zawartości włókien przędnych określone w art. 3–6 oraz w załączniku I, muszą być wyraźnie określone w dokumentach handlowych. Obowiązek ten wyklucza w szczególności możliwość umieszczania skrótów w umo- wach, na fakturach lub rachunkach sprzedaży; jednakże dopuszcza się możliwość zastosowania kodu do automa- tycznego przetworzenia, pod warunkiem że znaczenie kodu jest wyjaśnione na tym samym dokumencie. b) Przy oferowaniu do sprzedaży lub samej sprzedaży kon- sumentom, w szczególności w katalogach, prospektach, na opakowaniach, etykiety i znaki, nazwy, opisy i dane szczegółowe w odniesieniu do zawartości włókien przęd- nych określone w art. 3–6 powinny być opisane z zastosowaniem takich samych łatwo czytelnych i wyraź- nych czcionek drukarskich. Dane szczegółowe i informacje inne niż te, które prze- widuje niniejsza dyrektywa są wyraźnie oddzielone. Prze- pis ten nie ma zastosowania do znaków towarowych lub fabrycznych przedsiębiorstw, które mogą być podane bezpośrednio przy objaśnieniach przewidzianych niniej- szą dyrektywą. Jednakże jeżeli przy oferowaniu do sprzedaży lub przy samej sprzedaży konsumentom określonym w pierw- szym akapicie, podano znak towarowy lub fabryczny przedsiębiorstwa zawierający, w formie samej nazwy lub w formie przymiotnikowej bądź też jej rdzenia, jedną z lub mogącą się z nazw wymienionych w załączniku I taką mylić, obok tego znaku towarowego lub fabryczne- go przedsiębiorstwa muszą być niezwłocznie umiesz- czone, napisane łatwo czytelną i wyraźną czcionką, na- zwy, opisy i dane szczegółowe w odniesieniu do zawar- tości włókien przędnych przewidziane w art. 3–6 i załączniku I. c) Państwa Członkowskie mogą żądać, aby na ich obszarze, przy oferowaniu do sprzedaży i samej sprzedaży osta- tecznemu konsumentowi, etykiety lub oznakowanie, wy- magane przez niniejszy artykuł sporządzone było w ich językach narodowych. tutek, pasemek, motków i W przypadku nawojów, wszystkich innych jednostek nici do szycia, cerowania lub haftowania, Państwa Członkowskie mogą korzystać z możliwości przewidzianej w pierwszym akapicie tylko w zbiorczego opakowań. Bez przypadku etykietowania uszczerbku dla przypadków określonych w pozycji 18 załącznika IV, pojedyncze jednostki mogą być etykieto- wane w jakimkolwiek z języków Wspólnoty. d) Państwa Członkowskie nie mogą zakazać używania opi- sów lub danych szczegółowych opisujących cechy cha- innych niż te, określone w rakterystyczne wyrobów, art. 3, 4 i 5, które są zgodne z ich uczciwymi praktyka- mi handlowymi. 230 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 Artykuł 9 wierzchni wyrobu, wystarczy podać skład materiału podsta- wowego; Każdy wyrób włókienniczy składający się z dwóch lub 1. większej liczby części składowych o niejednakowej zawartości włókien posiada etykietę, na której podana jest zawartość włókien w każdej z części. Takie etykietowanie, z wyjątkiem podstawowych podszewek, nie jest obowiązkowe w przypadku części, które stanowią mniej niż 30 % całkowitej masy pro- duktu. d) skład nici składających się z rdzenia i obciągu zbudowanych z różnych włókien, które jako takie przedstawia się konsu- mentom, określany jest dla całego wyrobu i może zostać określony poprzez podanie oddzielnie składu rdzenia i składu obciągu. Elementy te muszą być wymienione z nazwy; Dwa lub większa liczba wyrobów włókienniczych o takiej 2. samej zawartości włókien, które tworzą zwykle jedną całość, mogą być oznakowane jedną etykietą. 3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 12: a) skład włókien w wymienionych poniżej artykułach gorse- ciarskich określany jest poprzez podanie składu całego produktu lub, łącznie bądź oddzielnie, składu wymienionych poniżej części: — dla biustonoszy: materiału zewnętrznego i wewnętrzne- go miseczek i tylnej części, — dla gorsetów: przednich, usztywniających, tylnych i bocznych wkładek — dla półgorsetów: materiału zewnętrznego i wewnętrzne- i tylnej wkładki usztywniającej go miseczek, przedniej oraz wkładek bocznych. Skład włókien w artykułach gorseciarskich innych niż te określone w pierwszym akapicie, określany jest poprzez podanie składu całego produktu lub, łącznie bądź oddziel- nie, takie etykietowanie nie jest obowiązkowe dla części, które stano- wią mniej niż 10 % całkowitej masy wyrobu. składu poszczególnych części tych artykułów, e) skład włókien w welurowych i pluszowych wyrobach włó- kienniczych, lub wyrobach przypominających welur i plusz, określany jest dla całego wyrobu i może zostać określony, o ile produkty te składają się z oddzielnego pokrycia i war- stwy użytkowej oraz mieszanki różnych włókien, oddzielnie dla tych dwóch elementów, których nazwa musi być wy- mieniona; f) skład wykładzin podłogowych i dywanów, których podłoże i warstwa użytkowa składają się z różnych włókien może zostać określony jedynie dla warstwy użytkowej, której nazwa musi być wymieniona. Artykuł 10 1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 8 i 9: a) Państwa Członkowskie nie mogą wymagać, w stosunku do wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku III, i które występują w jednym ze stanów określonych w art. 2 ust. 1, żadnego etykietowania lub oznakowania z nazwą i objaśnieniem składu. Jednakże jeżeli wyroby te mają etykietę lub znak określający nazwę, skład lub znak towarowy bądź fabryczny przedsiębiorstwa zawierający, w formie samej nazwy lub w formie przymiotnikowej bądź też jej rdzenia, jedną z nazw wymienionych w załączniku I lub mogącą się z taką mylić, stosuje się przepisy art. 8 i 9; Poszczególne części wymienionych artykułów gorseciarskich należy oddzielnie etykietować w taki sposób, aby ostateczny konsument mógł bez trudności zrozumieć, do której części wyrobu odnoszą się objaśnienia umieszczone na etykiecie; b) skład włókien w drukowanych wyrobach włókienniczych podawany jest dla całego produktu i może zostać określony poprzez podanie oddzielnie składu materiału podstawowego i składu drukowanego materiału. Elementy te muszą być wymienione z nazwy; b) wyroby włókiennicze wymienione w załączniku IV, jeżeli są to produkty tego samego typu i o takim samym składzie, mogą zostać wystawione na sprzedaż, pod etykietą zbiorczą zawierającą dane szczegółowe dotyczące składu i przewi- dziane niniejszą dyrektywą; c) etykiety określające skład wyrobów włókienniczych, które sprzedaje się na metry, mogą zostać umieszczone wyłącznie na egzemplarzach lub zwojach wystawionych do sprzedaży. c) skład włókien w haftowanych wyrobach włókienniczych podawany jest dla całego produktu i może zostać określony poprzez podanie oddzielnie składu materiału podstawowego i składu nici haftu. Elementy te muszą być wymienione z jeżeli części haftowane zajmują poniżej 10 % po- nazwy; Państwa Członkowskie podejmują wszelkie potrzebne 2. środki, aby wyroby określone w ust. 1 lit. b) i c), zostały wystawione na sprzedaż w taki sposób, aby ostateczny konsu- ment mógł w pełni poznać skład tych produktów. 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 231 Artykuł 11 Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że wszelkie informacje dostarczone w związ- ku z wprowadzeniem na rynek wyrobów włókienniczych, nie mogą być pomylone z nazwami i danymi szczegółowymi przewidzianymi niniejszą dyrektywą. Artykuł 12 Do celów stosowania art. 8 ust. 1 i innych przepisów niniejszej dyrektywy odnoszących się do etykietowania wyrobów włó- kienniczych, zawartość procentową włókien określona w art. 4, 5 i 6, określa się nie uwzględniając następujących elementów: 1. dla wszystkich wyrobów włókienniczych: części niebędących częściami tekstylnymi, etykiet i emble- matów, lamówek i ozdób nie stanowiących integralnej części wyrobu, guzików i klamerek pokrytych materiałem włókien- niczym, dodatków, dekoracji, nieelastycznych wstążek, elas- tycznych nici i taśm dołączonych w szczególnych i ograni- czonych miejscach wyrobu oraz, pod pewnymi warunkami określonymi w art. 7, widocznych i usuwalnych włókien ozdobnych oraz włókien antystatycznych; kowania oraz innych produktów służących do przetwarzania materiałów włókienniczych. W przypadku braku przepisów wspólnotowych, Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że elementy te nie występują w ilości, która może wprowadzić konsumenta w błąd. Artykuł 13 Kontrole zgodności wyrobów włókienniczych z objaśnie- 1. niami składu przewidzianymi w niniejszej dyrektywie przepro- wadza się z zastosowaniem metod analizy określonych w dyrektywach określonych w ust. 2. W tym celu, zawartość procentowa włókien przewidziana w art. 4, 5 i 6 określana jest po wyeliminowaniu elementów określonych w art. 12 ust. 1, 2 i 3, poprzez zastosowanie w stosunku do bezwodnej masy każdego włókna, właściwego dopuszczalnego udziału, który jest ustanowiony w załączniku II. Szczególne dyrektywy określą metody pobierania próbek 2. i analiz, które mają być stosowane w Państwach Członkow- skich w celu określenia składu włókien wyrobów określonych w niniejszej dyrektywie. 2. a) dla wykładzin podłogowych i dywanów: wszystkich ele- mentów innych niż powierzchnia użytkowa; Artykuł 14 b) dla tkanin tapicerskich; osnów i wątków łączących i wypełniających niebędących częścią powierzchni użytko- wej; dla zasłon i firan; osnów i wątków łączących i wypełnia- jących nie będących częścią prawej strony materiału; c) dla innych wyrobów włókienniczych: podłoża, usztyw- nień i wzmocnień, międzypodszewek i tkanin usztywnia- jących, nici do szycia i łączenia, o ile nie zastępują wątka i/lub osnowy materiału, wypełnień niespełniających funk- cji izolującej i, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, podszewek. Do celów niniejszego przepisu: — nie są uważane za podłoża do usunięcia materiały wewnętrzne wyrobów włókienniczych, takie, które stanowią podłoże powierzchni użytkowej, w szczegól- ności koców i tkanin dwuwarstwowych oraz wyro- bów welurowych lub pluszowych i podobne materia- ły, — za usztywnienia i wzmocnienia uważa się nici lub materiały dołączone w szczególnych i ograniczonych miejscach wyrobów włókienniczych w celu ich wzmocnienia lub nadania im sztywności lub ich pogrubienia; Państwa Członkowskie nie mogą, ze względów związa- 1. nych z nazewnictwem i objaśnieniami składu, zakazać ani stwarzać przeszkód we wprowadzaniu do obrotu materiałów włókienniczych, jeżeli są one zgodne z przepisami niniejszej dyrektywy. Przepisy niniejszej dyrektywy nie stanowią przeszkody dla 2. stosowania przepisów obowiązujących w każdym Państwie Członkowskim, dotyczących ochrony własności przemysłowej informacji na temat pochodzenia, właściwych i handlowej, oznaczeń pochodzenia i zapobiegania nieuczciwej konkurencji. Artykuł 15 Przepisy niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do wyro- bów włókienniczych, które: 1. są przeznaczone na wywóz do państw trzecich; 2. są wprowadzane do celów tranzytowych, pod kontrolą celną, do Państw Członkowskich; 3. są przywożone z państw trzecich w celu uszlachetnienia czynnego; 3. substancji tłuszczowych, spoin, wypełnień, klejów, środków impregnujących, produktów służących do barwienia i dru- 4. bez odpłatnego odstępowania, powierzane są do obróbki pracownikom nakładczym lub niezależnym przedsiębior- stwom wykonującym pracę na zlecenie. 232 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 Artykuł 16 Artykuł 18 Dodatki do załącznika I jak również dodatki i zmiany do 1. załącznika II do niniejszej dyrektywy, które są niezbędne w celu przystosowania tych załączników do postępu technicznego przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 6 dyrektywy nr 96/73/WE. Zgodnie z wymienioną procedurą określane są również 2. nowe metody przeprowadzania analizy ilościowej mieszanek inne niż te określone dwuskładnikowych i trójskładnikowych, w dyrektywie nr 96/73/WE i dyrektywie Rady nr 93/44/EWG z dnia 26 lutego 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do analizy ilościowej mieszanek trójskładnikowych włókien przędnych (1). Komitet określony w art. 5 dyrektywy nr 96/73/WE, „Komitetem ds. Dyrektyw Odnoszących się do 3. zwany jest Nazewnictwa i Etykietowania Wyrobów Włókienniczych”. Artykuł 17 Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Dyrektywa wymieniona w części A załącznika V traci moc, bez uszczerbku dla zobowiązań Państw Członkowskich dotyczą- cych terminów transpozycji wymienionych w części B załącz- nika V. Odniesienia do dyrektywy, która utraciła moc uważa się za odniesienia do niniejszej dyrektywy i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku VI. Artykuł 19 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 16 grudnia 1996 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego K. HÄNSCH Przewodniczący W imieniu Rady I. YATES Przewodniczący (1) Dz. U. L 83 z 30. 3. 1973, str. 1. 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 233 ZAŁĄCZNIK I TABELA WŁÓKIEN PRZĘDNYCH Pozy- cje Nazwa Opis włókien 1 2 3 4 5 6 7 8 9 wełna (1) włókno z runa owczego (Ovis aries) lama, wielbłąd, kaszmir, alpaga, moher, angora, wigonia, jak, gua- nako, bóbr, wydra, po których następuje lub „sierść” (1) „wełna” nazwa gatunku sierść lub włosie z podaniem lub bez (np. sierść bydlęca, sierść kozia, koń- skie włosie) zwierzęcia jedwab bawełna kapok len konopie juta sierść następujących zwierząt: alpaki, lamy, wielbłąda, kozy kaszmirowej, kozy angorskiej, królika angorskiego, wigonii, jaka, guanako, bobra, wydry sierść różnych gatunków zwierząt, innych niż wymienione pod pozycja- mi 1 i 2 włókno pochodzące wyłącznie od owadów posiadających gruczoły przędne włókno pochodzące z nasion bawełny (Gossypium) włókno pochodzące z wnętrza owocu kapoka (Ceiba pentandra) włókno pochodzące z łyka lnu (Linum usitatissimum) włókno pochodzące z łyka konopii (Cannabis sativa) włókna pochodzące z łyka Corchorus olitorius i Corchorus capsularis. Do celów niniejszej dyrektywy włókna łykowe pochodzące z następujących gatunków traktuje się jak jutę: Hibiscus cannabinus, Hibiscus sabdariffa, Abutilon avicennae, Urena lobata, Urena sinuata 10 manila (konopie manilskie) włókna pochodzące z pochwy liściowej Musa textilis 11 alfa włókno pochodzące z liścia Stipa tenacissima 12 włókno kokosowe (orzech koko- sowy) włókno pochodzące z owocu Cocos nucifera 13 żarnowiec miotlasty włókno pochodzące z łyka Cytisus scoparius i/lub Spartium junceum 14 ramia 15 sizal 16 sunn 17 heneken 18 maguey włókno pochodzące z łyka Boehmeria nivea i Boehmeria tenacissima włókno pochodzące z liści Agave sisalana włókno pochodzące z łyka Crotalaria juncea włókno pochodzące z łyka agawy Fourcroydes włókno pochodzące z łyka agawy Cantala 19 włókno octanowe włókno octanu celulozy, w którym jest 74–92 % acetylowanych grup hydroksylowych 20 włókno alginowe włókno uzyskane z soli metalicznych kwasu alginowego 234 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 Pozy- cje 21 Nazwa włókno miedziowe (jedwab miedziowy) 22 włókno modalne Opis włókien regenerowane włókno celulozowe uzyskiwane z zastosowaniem roztwo- ru amonakalno-miedziowego regenerowane włókno celulozowe o dużej sile zerwania i wysokim współczynniku zwilżania. Wytrzymałość na rozciąganie (BC) w stanie, w jakim podlegają dystrybucji i wytrzymałość na rozciąganie (BM) niezbęd- ne, aby mokre włókna zwiększyły swoją długość o 5 % wynoszą: BC (CN) ≥ 1,3 BM (CN) ≥ 0,5 gdzie T jest średnią właściwą masą liniową wyrażoną w decitexach ﬃﬃﬃ T + 2 T p ﬃﬃﬃ T p 23 włókno proteinowe (1) włókna uzyskane z naturalnych substancji proteinowych zregenerowa- nych i utrwalonych działaniem czynników chemicznych 24 włókno trójoctanowe włókno octanu celulozy, w którym co najmniej 92 % grup hydroksylo- wych jest zacetylowanych 25 wiskoza zregenerowane włókna celulozowe uzyskane poprzez działanie wiskozy na włókno elementarne i włókno odcinkowe 26 włókno akrylowe (1) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie, co najmniej 85 % masy deseniu akrylonitrylowego 27 włókno polichlorowinylowe włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie ponad 50 % masy deseniu chlorowanego monomeru winylu lub chlorowanego winylidenu 28 włókno syntetyczne na związków fluorowych bazie włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych uzyskanych z fluoro- węglowych monomerów alifatycznych 29 włókno modakrylowe (2) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie ponad 50–85 % masy deseniu akrylonitrylowego 30 włókno poliamidowe lub nylon włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie repetycję funkcjonalnej grupy amidowej 31 włókno poliestrowe włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie, co najmniej 85 % masy estru glikolu i kwasu tereftalowego 32 włókno polietylenowe (2) włókno zbudowane z nasyconych makrocząsteczek liniowych niezastą- pionych węglowodorów alifatycznych 33 włókno polipropylenowe (2) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych nasyconych węglowo- dorami alifatycznymi, w których jeden węgiel na dwa posiada łańcuch i bez późniejszych zastą- boczny z metylu, z dyspozycji pień izotaktycznej, 34 włókno polikarbamidowe (2) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie repetycję funkcjonalnej grupy mocznikowej (NH-CO-NH) 35 włókno poliuretanowe (2) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych zawierających w osno- wie repetycję funkcjonalnej grupy uretanowej 36 winylal 37 trójwinyl (2) włókno zbudowane z makrocząsteczek liniowych, w których osnowa składa się z alkoholu poliwinylowego o różnym stopniu octanizacji włókno zbudowane z terpolimeru akrylonitrylowego, chlorowanego mo- nomeru winylowego i trzeciego monomeru winylowego, z których zawartość każdego nie przekracza 50 % całkowitej masy 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 235 Pozy- cje 38 39 40 41 Nazwa Opis włókien włókno elastomerowe poliizopre- nowe (2) włókno elastomerowe składające się z poliizopropenu naturalnego lub syntetycznego bądź z jednego lub większej ilości polimeryzowanych dienów z większą liczbą monomerów winylowych lub też bez nich, które, rozciągnięte siłą ciągnienia, aż do osiągnięcia trzykrotnej długości jego długości początkowej, szybko w istocie swojej powraca do tej długości, gdy przestaje być rozciągane włókno elastomerowe poliureta- nowe włókno elastomerowe składające się, w co najmniej 85 % masy z poliuretanu metamerycznego, które, rozciągnięte siłą ciągnienia, aż do osiągnięcia trzykrotnej długości jego długości początkowej, szybko w istocie swojej powraca do tej długości, gdy przestaje być rozciągane włókno szklane włókno zrobione ze szkła nazwa zgodna z materiałem, z którego składają się włókna, np. metal (metaliczny, metalizowany), azbest, papier, po którym nastę- puje lub nie wyraz „nić” lub „włókno” włókna uzyskane z różnorodnych lub nowych materiałów niewymienio- nych wyżej (1) Nazwa „wełna” zamieszczona pod pozycją 1 może być również stosowana w celu nazwania mieszanki włókien pochodzących z runa owczego i sierści zwierzęcej wymienionych pod pozycją 2 w trzeciej kolumnie. Przepis ten ma zastosowanie do wyrobów włókienniczych, określonych w art. 4 i 5, jak również wyrobów określonych w art. 6, o ile te ostatnie składają się częściowo z włókien wymienionych pod pozycjami 1 i 2. (2) Wyraz „włókno” jest zrozumiały. 236 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 DOPUSZCZALNE UDZIAŁY SŁUŻĄCE DO OBLICZANIA MASY WŁÓKIEN W WYROBACH WŁÓKIENNI- CZYCH ZAŁĄCZNIK II Włókna Zawartość procentowa Pozycje włó- kien 1–2 Wełna i sierść zwierzęca: włókna czesane włókna zgrzeblone 3 Sierść: włókna czesane włókna zgrzeblone Włosie: włókna czesane włókna zgrzeblone Jedwab Bawełna: włókna zwykłe włókna merceryzowane Kapok Len Konopie Juta Abaka Alfa Włókno kokosowe Żarnowiec miotlasty Ramia (włókno bielone) Sizal Sunn Heneken Maguey Włókno octanowe Włókno alginowe Włókno miedziowe Włókno modalne Włókno proteinowe Włókno trójoctanowe Wiskoza Włókno akrylowe Włókno polichlorowinylowe Włókno syntetyczne na bazie związków fluorowych Włókno modakrylowe Włókno poliamidowe lub nylon włókno odcinkowe włókno ciągłe 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 18,25 17,00 (1) 18,25 17,00 (1) 16,00 15,00 11,00 8,50 10,50 10,90 12,00 12,00 17,00 14,00 14,00 13,00 14,00 8,50 14,00 12,00 14,00 14,00 19,00 20,00 13,00 13,00 17,00 7,00 13,00 2,00 2,00 0,00 2,00 6,25 5,75 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 237 Pozycje włó- kien Włókna Zawartość procentowa 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 Włókno poliestrowe włókno odcinkowe włókno ciągłe Włókno polietylenowe Włókno polipropylenowe Włókno polikarbamidowe Włókno poliuretanowe włókno odcinkowe włókno ciągłe Winylal Włókno trójwinylowe Włókno elastomerowe poliizoprenowe Włókno elastomerowe poliuretanowe Włókno szklane o średnim przekroju ponad 5μm o średnim przekroju równym lub mniejszym od 5 μm Włókno metaliczne Włókno metalizowane Azbest Nitka papierowa 1,50 1,50 1,50 2,00 2,00 3,50 3,00 5,00 3,00 1,00 1,50 2,00 3,00 2,00 2,00 2,00 13,75 (1) Liczba umowna 17 % ma zastosowanie w przypadku gdy nie można upewnić się czy wyrób włókienniczy zawierający wełnę i/lub włosie jest wyrobem czesanym czy zgrzeblonym. 238 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 ZAŁĄCZNIK III WYROBY, KTÓRE NIE PODLEGAJĄ OBOWIĄZKOWEMU ETYKIETOWANIU LUB ZNAKOWANIU [artykuł 10 ust. 1 lit. a)] 1. Opaski wzmacniające rękawy 2. Paski do zegarków z materiałów tekstylnych 3. Etykiety i emblematy 4. Uchwyty wyściełane materiałem włókienniczym i uchwyty z materiałów włókienniczych 5. Watowane pokrowce na dzbanki do kawy 6 Watowane pokrowce na dzbanki do herbaty 7. Rękawy ochronne 8. Mufki inne niż pluszowe 9. Sztuczne kwiaty 10. Poduszeczki na szpilki 11. Płótna malarskie 12. Wyroby włókiennicze służące jako wzmocnienia i usztywniacze 13. Filc 14. Zużyte konfekcjonowane wyroby włókiennicze, w przypadku gdy zostały one wyraźnie zgłoszone jako takie 15. Getry 16. Opakowania inne niż nowe i jako takie sprzedawane 17. Kapelusze z filcu 18. Miękkie pojemniki bez podłoża, wyroby siodlarskie, z materiałów tekstylnych 19. Teksylne artykuły podróżne 20. Haftowane ręcznie gobeliny, wykończone lub do wykończenia oraz materiały służące do ich wyrobu, włącznie z nicią do haftowania, sprzedawane oddzielnie z osnową i specjalnie przygotowane do wykorzystania w gobelinach 21. Zamki błyskawiczne 22. Guziki i sprzączki pokryte materiałem włókienniczym 23. Oprawy książkowe z materiałów tekstylnych 24. Zabawki 25. Tekstylne części butów, z wyjątkiem wkładek ocieplających 26. Serwetki składające się z większej liczby części składowych i których powierzchnia jest mniejsza lub równa 500 cm2 27. Rękawice kuchenne i ściereczki 28. Nakrycia na jajko 29. Kosmetyczki 30. Woreczki na tytoń z materiałów włókienniczych 31. Etui na okulary, papierosy i cygara, zapalniczki i grzebienie z materiałów włókienniczych 32. Sportowe artykuły ochronne, z wyjątkiem rękawic 33. Saszetki na przybory toaletowe 34. Saszetki na przybory do czyszczenia butów 35. Artykuły pogrzebowe 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 239 36. Wyroby jednorazowego użytku z wyjątkiem waty Do celów niniejszej dyrektywy, za artykuły jednorazowego użytku uważa się artykuły tekstylne przeznaczone do użycia jednorazowego lub w ograniczonym terminie i których normalne używanie wyklucza późniejsze ich użycie do tych samych lub podobnych celów 37. Artykuły tekstylne podlegające przepisom Farmakopei Europejskiej i z adnotacją związaną z tymi przepisami, bandaże do wielokrotnego użytku medycznego i ortopedycznego oraz ogólnie tekstylne artykuły ortopedyczne 38. Artykuły tekstylne, włączając w to sznury, liny i sznurki (z zastrzeżeniem załącznika IV pozycja 12), normalnie przeznaczone: a) do instrumentalnego użytku w produkcji i przetwarzaniu towarów; b) do zainstalowania w maszynach, instalacjach (grzewczych, klimatyzacyjnych, oświetleniowych itp. ), sprzęcie gospodarstwa domowego i lub do ich funkcjonowania, utrzymywania lub wyposażenia, z wyjątkiem plandek i akcesoriów z materiałów włókienniczych przeznaczo- nych dla pojazdów silnikowych, sprzedawanych oddzielnie innych środkach transportu, innym, pojazdach i 39. Artykuły tekstylne do ochrony i bezpieczeństwa, takie jak pasy bezpieczeństwa, spadochrony, kamizelki ratunkowe, specjalne ubrania ochronne (np. rękawy ewakuacyjne, urządzenia przeciwpożarowe, kamizelki kuloodporne, chroniące przed ogniem, czynnikami chemicznymi lub innego rodzaju zagrożeniem bezpieczeństwa) 40. Konstrukcje nośne pneumatyczne (np. hale sportowe, stoiska wystawowe, obiekty magazynowe), pod warunkiem dostarczenia danych szczegółowych dotyczących parametrów i specyfikacje techniczne tych artykułów 41. Żagle 42. Ubiory dla zwierząt 43. Flagi i transparenty 240 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 ZAŁĄCZNIK IV WYROBY, DLA KTÓRYCH WYMAGANE JEST JEDYNIE ETYKIETOWANIE ZBIORCZE LUB ZNAKOWANIE [artykuł 10 ust. 1 lit. b)] 1. Ścierki do podłogi 2. Ścierki do czyszczenia 3. Lamówki i ozdoby 4. Wyroby pasmanteryjne 5. Pasy 6. Szelki 7. Podwiązki i opaski elastyczne 8. Sznurowadła 9. Wstążki 10. Taśmy elastyczne 11. Nowe opakowania sprzedawane jako takie 12. Sznurek pakowy i szpagat rolniczy; liny, sznury i sznurki inne niż te objęte pod pozycją 38 w załączniku III (1) 13. Obrusy 14. Chustki do nosa 15. Siatki na włosy 16. Krawaty i muchy dla dzieci 17. Śliniaczki; rękawice do mycia i flanelki do twarzy 18. Nici do szycia, cerowania i haftowania, oferowane do sprzedaży detalicznej w niewielkich ilościach jednostkowych i których masa netto nie przekracza 1 g 19. Taśmy do ściągania zasłon i żaluzji (1) Dla wyrobów objętych tą pozycją oraz sprzedawanych jako pocięte na długość, etykieta zbiorcza jest tą, która jest umieszczona na zwoju. Liny i sznury objęte tą pozycją, obejmują te używane w alpinizmie i sportach wodnych. 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 241 ZAŁĄCZNIK V CZĘŚĆ A WYKAZ DYREKTYW, KTÓRE STRACIŁY MOC (określone w art. 18) — dyrektywa Rady 71/307/EWG (Dz. U. L 185 z 16. 8. 1971, str. 16) i jej kolejne zmiany: — dyrektywa Rady 75/36/EWG (Dz. U. L 14 z 20. 1. 1975, str. 15). — dyrektywa Rady 83/623/EWG (Dz. U. L 353 z 15. 12. 1983, str. 8). — dyrektywa Komisji 87/140/EWG (Dz. U. L 56 z 26. 2. 1987, str. 24). CZĘŚĆ B TERMINY TRANSPOZYCJI Terminy Dyrektywa Dopuszczenia do handlu wyrobów zgodnych z niniejszą dyrektywą Zakazania handlu wyrobami niezgodnymi z niniejszą dyrektywą 71/307/EWG 75/36/EWG 83/623/EWG 87/140/EWG 29 stycznia 1973 r. 29 stycznia 1975 r. 29 listopada 1985 r. 1 września 1988 r. 29 maja 1987 r. 242 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 18 ZAŁĄCZNIK VI TABELA KORELACJI Niniejsza dyrektywa Dyrektywa nr 71/307/EWG Niniejsza dyrektywa Dyrektywa nr 71/307/EWG artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 artykuł 7 artykuł 8 artykuł 9 artykuł 10 artykuł 11 artykuł 12 artykuł 13 artykuł 14 artykuł 15 artykuł 16 artykuł 17 artykuł 18 artykuł 19 załącznik I, pozycja 1 załącznik I, pozycja 2 załącznik I, pozycja 3 załącznik I, pozycja 4 załącznik I, pozycja 5 załącznik I, pozycja 6 załącznik I, pozycja 7 załącznik I, pozycja 8 załącznik I, pozycja 9 załącznik I, pozycja 10 załącznik I, pozycja 11 załącznik I, pozycja 12 załącznik I, pozycja 13 załącznik I, pozycja 14 załącznik I, pozycja 15 załącznik I, pozycja 16 załącznik I, pozycja 17 załącznik I, pozycja 18 załącznik I, pozycja 19 załącznik I, pozycja 20 załącznik I, pozycja 21 załącznik I, pozycja 22 załącznik I, pozycja 23 załącznik I, pozycja 24 załącznik I, pozycja 25 załącznik I, pozycja 26 załącznik I, pozycja 27 załącznik I, pozycja 28 załącznik I, pozycja 29 załącznik I, pozycja 30 załącznik I, pozycja 31 załącznik I, pozycja 32 załącznik I, pozycja 33 załącznik I, pozycja 34 załącznik I, pozycja 35 załącznik I, pozycja 36 załącznik I, pozycja 37 załącznik I, pozycja 38 załącznik I, pozycja 39 załącznik I, pozycja 40 załącznik I, pozycja 41 załącznik II, pozycje 1 i 2 załącznik II, pozycja 3 artykuł 1 artykuł 2 artykuł 3 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 6 artykuł 7 artykuł 8 artykuł 9 artykuł 10 artykuł 11 artykuł 12 artykuł 13 artykuł 14 artykuł 15 artykuł 15 lit. a) artykuł 16 ust. 3 — artykuł 17 załącznik I, pozycja 1 załącznik I, pozycja 2 załącznik I, pozycja 3 załącznik I, pozycja 4 załącznik I, pozycja 5 załącznik I, pozycja 6 załącznik I, pozycja 7 załącznik I, pozycja 8 załącznik I, pozycja 9 załącznik I, pozycja 10 załącznik I, pozycja 11 załącznik I, pozycja 12 załącznik I, pozycja 13 załącznik I, pozycja 15 załącznik I, pozycja 16 załącznik I, pozycja 16 lit. a) załącznik I, pozycja 16 lit. b) załącznik I, pozycja 16 lit. c) załącznik I, pozycja 17 załącznik I, pozycja 18 załącznik I, pozycja 19 załącznik I, pozycja 20 załącznik I, pozycja 21 załącznik I, pozycja 22 załącznik I, pozycja 23 załącznik I, pozycja 24 załącznik I, pozycja 25 załącznik I, pozycja 26 załącznik I, pozycja 27 załącznik I, pozycja 28 załącznik I, pozycja 29 załącznik I, pozycja 30 załącznik I, pozycja 31 załącznik I, pozycja 32 załącznik I, pozycja 33 załącznik I, pozycja 34 załącznik I, pozycja 35 załącznik I, pozycja 36 załącznik I, pozycja 37 załącznik I, pozycja 38 załącznik I, pozycja 39 załącznik II, pozycje 1 i 2 załącznik II, pozycja 3 załącznik II, pozycja 4 załącznik II, pozycja 5 załącznik II, pozycja 6 załącznik II, pozycja 7 załącznik II, pozycja 8 załącznik II, pozycja 9 załącznik II, pozycja 10 załącznik II, pozycja 11 załącznik II, pozycja 12 załącznik II, pozycja 13 załącznik II, pozycja 14 załącznik II, pozycja 15 załącznik II, pozycja 16 załącznik II, pozycja 17 załącznik II, pozycja 18 załącznik II, pozycja 19 załącznik II, pozycja 20 załącznik II, pozycja 21 załącznik II, pozycja 22 załącznik II, pozycja 23 załącznik II, pozycja 24 załącznik II, pozycja 25 załącznik II, pozycja 26 załącznik II, pozycja 27 załącznik II, pozycja 28 załącznik II, pozycja 29 załącznik II, pozycja 30 załącznik II, pozycja 31 załącznik II, pozycja 32 załącznik II, pozycja 33 załącznik II, pozycja 34 załącznik II, pozycja 35 załącznik II, pozycja 36 załącznik II, pozycja 37 załącznik II, pozycja 38 załącznik II, pozycja 39 załącznik II, pozycja 40 załącznik II, pozycja 41 załącznik III, pozycja 1 załącznik III, pozycja 2 załącznik III, pozycja 3 załącznik III, pozycja 4 załącznik III, pozycja 5 załącznik III, pozycja 6 załącznik III, pozycja 7 załącznik III, pozycja 8 załącznik III, pozycja 9 załącznik III, pozycja 10 załącznik III, pozycja 11 załącznik III, pozycja 12 załącznik III, pozycja 13 załącznik III, pozycja 14 załącznik III, pozycja 15 załącznik III, pozycja 16 załącznik III, pozycja 17 załącznik III, pozycja 18 załącznik III, pozycja 19 załącznik III, pozycja 20 załącznik III, pozycja 21 załącznik III, pozycja 22 załącznik III, pozycja 23 załącznik III, pozycja 24 załącznik II, pozycja 4 załącznik II, pozycja 5 załącznik II, pozycja 6 załącznik II, pozycja 7 załącznik II, pozycja 8 załącznik II, pozycja 9 załącznik II, pozycja 10 załącznik II, pozycja 11 załącznik II, pozycja 12 załącznik II, pozycja 13 załącznik II, pozycja 15 załącznik II, pozycja 16 załącznik II, pozycja 16 lit. a) załącznik II, pozycja 16 lit. b) załącznik II, pozycja 16 lit. c) załącznik II, pozycja 17 załącznik II, pozycja 18 załącznik II, pozycja 19 załącznik II, pozycja 20 załącznik II, pozycja 21 załącznik II, pozycja 22 załącznik II, pozycja 23 załącznik II, pozycja 24 załącznik II, pozycja 25 załącznik II, pozycja 26 załącznik II, pozycja 27 załącznik II, pozycja 28 załącznik II, pozycja 29 załącznik II, pozycja 30 załącznik II, pozycja 31 załącznik II, pozycja 32 załącznik II, pozycja 33 załącznik II, pozycja 34 załącznik II, pozycja 35 załącznik II, pozycja 36 załącznik II, pozycja 37 załącznik II, pozycja 38 załącznik II, pozycja 39 załącznik III, pozycja 1 załącznik III, pozycja 2 załącznik III, pozycja 3 załącznik III, pozycja 4 załącznik III, pozycja 5 załącznik III, pozycja 6 załącznik III, pozycja 7 załącznik III, pozycja 8 załącznik III, pozycja 9 załącznik III, pozycja 10 załącznik III, pozycja 11 załącznik III, pozycja 12 załącznik III, pozycja 13 załącznik III, pozycja 14 załącznik III, pozycja 15 załącznik III, pozycja 17 załącznik III, pozycja 18 załącznik III, pozycja 19 załącznik III, pozycja 20 załącznik III, pozycja 21 załącznik III, pozycja 22 załącznik III, pozycja 23 załącznik III, pozycja 24 załącznik III, pozycja 25 13/t. 18 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 243 Niniejsza dyrektywa Dyrektywa nr 71/307/EWG Niniejsza dyrektywa Dyrektywa nr 71/307/EWG załącznik III, pozycja 25 załącznik III, pozycja 26 załącznik III, pozycja 27 załącznik III, pozycja 28 załącznik III, pozycja 29 załącznik III, pozycja 30 załącznik III, pozycja 31 załącznik III, pozycja 32 załącznik III, pozycja 33 załącznik III, pozycja 34 załącznik III, pozycja 35 załącznik III, pozycja 26 załącznik III, pozycja 27 załącznik III, pozycja 28 załącznik III, pozycja 29 załącznik III, pozycja 30 załącznik III, pozycja 31 załącznik III, pozycja 32 załącznik III, pozycja 33 załącznik III, pozycja 34 załącznik III, pozycja 35 załącznik III, pozycja 36 załącznik III, pozycja 36 załącznik III, pozycja 37 załącznik III, pozycja 38 załącznik III, pozycja 39 załącznik III, pozycja 40 załącznik III, pozycja 41 załącznik III, pozycja 42 załącznik III, pozycja 43 załącznik IV załącznik V załącznik VI załącznik III, pozycja 37 załącznik III, pozycja 38 załącznik III, pozycja 39 załącznik III, pozycja 40 załącznik III, pozycja 41 załącznik III, pozycja 42 załącznik III, pozycja 43 załącznik III, pozycja 44 załącznik IV — —


title: Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) om fordeling for 1997 mellem medlemsstaterne af fangstkvoter for fartøjer, der udøver fiskeri i Norges eksklusive økonomiske zone og fiskerizonen omkring Jan Mayen

eurovoc_concepts:
EU Member State
Norway
catch quota
fishing area
fishing vessel

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 16. 12. 1996 KOM(96)693 endelig udg. Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF^ om fordeling for 1997 mellem medlemsstaterne af fangstkvoter for fartøjer, der udøver fiskeri i Norges eksklusive økonomiske zone og fiskerizonen omkring Jan Mayen (forelagt af Kommissionen) n fit BEGRUNDELSE Der blev ført konsultationer mellem Fællesskabet og Norge i Bergen fra den 13. til den 15. november 1996 og i Bruxelles fra den 27. til den 29. november 1996 og fra den 9. til den 11 december 1996, som førte til en aftale om gensidige fiskeriarrangementer for 1997. Fællesskabet på Sveriges vegne har også ført konsultationer med Norge, som førte til en aftale, hvori der fastlægges et fiskeriarrangement for 1997. 1 overensstemmelse med akten vedrørende Østrigs, Finlands og Sveriges tiltrædelse forvaltes de fiskeriaftaler, som disse lande har indgået med tredjelande, af Fællesskabet. Formålet med dette forslag til rådsforordning er at fordele de kvoter, der er til rådighed for EF i 1997 i den norske zone i henhold til nævnte arrangementer, mellem medlemsstaterne. Z Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. /96 af december 1996 om fordeling for 1997 mellem medlemsstaterne af fangstkvoter for fartøjer, der udøver fiskeri i Norges eksklusive økonomiske zone og fiskerizonen omkring Jan Mayen RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 3760/92 af 20. december 1992 om en fællesskabsordning for fiskeri og akvakultur0}, ændret ved akten vedrørende Østrigs, Finlands og Sveriges tiltrædelse, særlig artikel 8, stk. 4, under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: Fællesskabet og Norge har ført konsultationer om deres gensidige fiskerirettigheder for 1997 og især tildelingen af visse fangstkvoter til EF-fartøjer i den norske fiskerizone; i henhold til artikel 96 og 124 i akten vedrørende Østrigs, Finlands og Sveriges tiltrædelse forvaltes fiskeriaftaler, der er indgået af Republikken Finland og Kongeriget Sverige med tredjelande, af Fællesskabet; efter proceduren i fiskeriaftalen af 9. december 1976 mellem Kongeriget Sverige og Kongeriget Norge har Fællesskabet på Sveriges vegne ført konsultationer med Norge om fiskerirettighederne for 1997; for at sikre en effektiv forvaltning af fangstmulighederne bør de fordeles mellem medlemsstaterne ved hjælp af kvoter i henhold til artikel 8 i forordning (EØF) nr. 3760/92; det fiskeri, der er omhandlet i denne forordning, skal undergives kontrolforanstaltningerne i Rådets forordning (EØF) nr. 2847/93 af 12. oktober 1993 om indførelse af en kontrolordning under den fælles fiskeripolitik(2); (1) EFT nr. L 389 af 31. 12. 1992, s. 1. (2) EFT nr. L 261 af 20. 10. 1993, s. 1. I der har ikke kunnet opnås enighed med Norge om, hvorvidt de disponible fangstmuligheder skal omfattes af bestemmelserne i Rådets forordning (EF) nr. 847/96 af 6. maj 1996 om supplerende betingelser for forvaltningen af TAC og kvoter fra år til år(3)- UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. Fra den 1. januar til den 31. december 1997 tillades det herved fartøjer, der fører en medlemsstats flag, at tage fangster; i farvande henhørende under Norges eksklusive økonomiske zone nord for 62°00'N eller i fiskerizonen omkring Jan Mayen og inden for de kvotebegrænsninger, der er fastsat i bilag I i farvande henhørende under Norges eksklusive økonomiske zone syd for 62°00'N og inden for de kvotebegrænsninger, der er fastsat i bilag II. Artikel 2 De i bilag I og II omhandlede fangstkvoter er ikke omfattet af betingelserne i artikel 2, 3 og 5, stk. 2, i Rådets forordning (EF) nr. 847/96. Denne forordning træder i kraft den 1. januar 1997. Artikel 3 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. Udfærdiget i Bruxelles, den. december 1996. På Rådets vegne Formand (3) EFTnr. L 115 af 9. 5. 1996, s. 3. V BÏLAG I Fordelingen af Fællesskabets fangstkvoter i norske farvande i 1997 som omhandlet i artikel 1 (Norske farvande nord for 62° 00' N) Art Torsk ICES- afsnit I, II Fællesskabets fangstkvoter 35 650 Kuller I, II 4 000 Sej I, II 4 000 Rødfisk I, II 3 500 (i) Hellefisk I, II 100 Blåhvilling II 1 000 Andre arter (som bifangster) I, II 450 (tons, levende vægt) Medlemsstaternes kvoter Frankrig Tyskland Det For. Kongerige Spanien Portugal Irland Grækenland Frankrig Tyskland Det For. Kongerige Frankrig Tyskland Det For. Kongerige Frankrig Tyskland Det For. Kongerige Spanien Portugal Tyskland Det For. Kongerige Frankrig Tyskland Frankrig Tyskland Det For. Kongerige 3 815 4 150 16 115 5 210 5 210 575 575 515 855 2 630 515 3 200 285 220 1 880 400 190 810 50 50 500 500(3) 60 150 240 Makrel Ha 10 100 (2) Danmark 10 100 «o (2) (3) Skulle Norge indføre et forbud mod direkte fiskeri for rødfisk i områderne nord for 70°N, så er Fællesskabets fartøjer, der fisker denne kvota, også begrenset af de samme restriktioner Heraf kan 10 100 tons fiskes i ICES IVa, og Norge kan fiske indtil 60 000 tons i samme område af den TAC, der er fastsat for området nord for 62°00'N. Ad hoc løsning for 1997 vT BILAG II Fordelingen af Fællesskabets fangstkvoter i norske farvande i 1997 som omhandlet i artikel 1 Norske farvande syd for 62°00'N (tons, levende vægt) Art ICES- afsnit Fællesskabets fangstkvoter Medlemsstaternes kvoter Sperling (1) Tobis Rejer Andre arter Torsk Kuller Sej Lubbe, hvilling Sild Makrel Industriarter IV IV IV IV IV IV IV IV IV IV IV 50 000 150 000 1 230 11 000 Danmark Det For. Kongerige Danmark Det For. Kongerige 47 500(2) 2 500(3) 142 500(2) 7 500(3) Danmark Sverige Danmark Det For. Kongerige Tyskland Belgien Frankrig Nederlandene Sverige 500 930 Sverige Sverige 1 150 Sverige 190 850 240 800 Sverige Sverige Sverige Sverige 1 080 150(4) 5 500 4 125 620 60 255 440 p. m. (5) 500 930 1 150 190 850(4) 240(4) 800(4)(6) (1) (2) (3) (4) (5) (6) Herunder blåhvilling og hestemakrel, som ikke kan udskilles fra den øvrige fangst. Inden for grænserne af en samlet kvote for sperling og tobis kan op til 38 000 tons overføres fra den ene art til den anden efter anmodning herom. Inden for grænserne af en samlet kvote for sperling og tobis kan op til 2 000 tons overføres fra den ene art til den anden efter anmodning herom. Bifangster af torsk, kuller, sej, lubbe og hvilling skal modregnes i kvoterne for disse arter. Kvote, som Norge har tildelt Sverige af "andre arter" i traditionelt omfang. Heraf højst 400 tons hestemakrel. C ISSN 0254-1459 KOM(96) 693 endelig udg. DOKUMENTER DA 03 11 Katalognummer : CB-CO-96-702-DA-C ISBN 92-78-13724-3 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg ^


title: Regulamento (CE) nº 2385/96 da Comissão de 16 de Dezembro de 1996 que altera o Regulamento (CEE) nº 3046/92 da Comissão que fixa certas disposições de aplicação do Regulamento (CEE) nº 3330/91 do Conselho, relativo às estatísticas das trocas de bens entre Estados-membros, e que altera este último no que se refere à simplificação da menção da massa líquida

eurovoc_concepts:
EU statistics
consumer goods
intra-EU trade
trading operation
weights and measures

formats: html pdfa1b print


title: Regulamento (CE) nº 2386/96 da Comissão de 16 de Dezembro de 1996 que aplica o Regulamento (CE) nº 736/96 do Conselho, relativo à comunicação à Comissão dos projectos de investimento de interesse comunitário nos sectores do petróleo, do gás natural e da electricidade (Texto relevante para efeitos do EEE)

eurovoc_concepts:
electrical energy
exchange of information
form
investment project
natural gas
petroleum


title: Directiva 96/73/CE del Parlamento Europeo y del Consejo de 16 de diciembre de 1996 sobre determinados métodos de análisis cuantitativos de mezclas binarias de fibras textiles

eurovoc_concepts:
analytical chemistry
man-made fibre
natural fibre
plastics
textile fibre


title: Komission suositus N:o 2393/96/EHTY, annettu 16 päivänä joulukuuta 1996, suosituksen N:o 91/141/EHTY muuttamisesta liitteessä olevien kyselylomakkeiden osalta

eurovoc_concepts:
ECSC
Eurostat
coal
energy market
energy supply
production statistics


eurovoc_concepts:
Greenland
catch by species
catch quota
fishing agreement
fishing regulations

text: COMMISSION DES COMMUNAUTES EUROPEENNES <* -Ci Bruxelles, le 16. 12. 1996 COM(96) 692 final Proposition de REGLEMENT (CE) DU CONSEIL répartissant, pour 1997, les quotas de captures de la Communauté dans les eaux du Groenland (présentée par la Commission) EXPOSE DES MOTIFS La Communauté européenne, d'une part, et le gouvernement du Danemark et le gouvernement local du Groenland, d'autre part, se sont accordés pour proroger leur accord de pêche de 1994 pour une période de six ans, jusqu'au 31 décembre 2000. Les parties à l'accord ont ensuite adopté de concert un troisième protocole fixant, pour ces six mêmes années, les périodes et conditions de pêche des bateaux communautaires dans les eaux du Groenland, et notamment des quotas annuels pour la Communauté. Elles ont également décidé de permettre la constitution d'entreprises mixtes et d'associations temporaires d'entreprises. L'accord autorise l'utilisation de ces quantités par des bateaux ne battant pas pavillon d'un État membre de la Communauté, dans la mesure nécessaire au bon fonctionnement des accords de pêche conclus par la Communauté avec d'autres parties. Conformément aux dispositions du troisième protocole concernant la pêche, les autorités responsables du Groenland s'engagent à offrir à la Communauté, chaque année au plus tard le 15 novembre de chaque année, les possibilités supplémentaires de captures visées à l'article 8 de l'accord, supposées, à cette date, disponibles pour l'année suivante. Le 14 novembre 1996, local du Groenland a offert des quantités supplémentaires pour 1997 : le gouvernement Cabillaud Sébaste (demersal) Sébaste (pélagique) Flétan noir Flétan noir Flétan Flétan Loup Poutassou Grenadier de roche Grenadier de roche NAFO 0,1; CIEM V. XIV CIEM V, XIV CIEM V, XIV NAFO 0,1 CIEM V, XIV NAFO 0,1 CIEM V, XIV NAFO 0,1 CIEM V, XIV NAFO 0,1 CIEM V, XIV 2 000 t 15 000 t 12 000 t 1 750 t 1 800 t 400 t 400 t 5 000t 10 000 t 1 750 t 1 800 t En fonction des résultats des négociations entre la Communauté et la Norvège et compte tenu des quantités des espèces visées déjà disponibles pour la Communauté en 1997 au titre du troisième protocole en matière de pêche, on peut estimer que la Communauté a intérêt à accepter une ou plusieurs des quantités supplémentaires offertes par le gouvernement local du Groenland. A cette fin, la Commission complétera sa proposition dès que possible. La Commission propose par conséquent que le Conseil accepte de répondre de manière appropriée face aux possibilités de captures supplémentaires visées ci-dessus et de répartir les quotas de captures annuels dans les eaux du Groenland en adoptant le règlement du Conseil ci-joint. Z Proposition de REGLEMENT (CE) DU CONSEIL du. décembre 1996 répartissant, pour 1997, les quotas de captures de la Communauté dans les eaux du Groenland LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CEE) no 3760/92 du Conseil, du 20 décembre 1992, instituant un régime communautaire de la pêche et de l'aquaculture (,), modifié par l'acte d'adhésion de l'Autriche, de la Finlande et de la Suède, et notamment son article 8 paragraphe 4, vu la proposition de la Commission, considérant que l'accord en matière de pêche entre la Communauté européenne, d'une part, et le gouvernement du Danemark et le gouvernement local du Groenland, d'autre part(2), a été prorogé pour une période supplémentaire de six ans, jusqu'au 31 décembre 2000; considérant que la Communauté européenne, d'une part, et le gouvernement du Danemark et le gouvernement local du Groenland, d'autre part, ont par la suite adopté le troisième protocole en matière de pêche fixant les conditions de pêche, et notamment les quotas de captures attribués aux bateaux communautaires dans les eaux du Groenland pour la période du 1er janvier 1995 au 31 décembre 2000; considérant que ces quotas de captures pourront être utilisés par des bateaux ne battant pas pavillon d'un État membre de la Communauté dans la mesure nécessaire au bon fonctionnement des accords en matière de pêche conclus par la Communauté avec des pays tiers; considérant que la Communauté informe les autorités responsables du Groenland de sa réaction aux offres concernant les possibilités de capture supplémentaires, visées à l'article 8 de l'accord en matière de pêche, au plus tard six semaines après leur réception; considérant que, pour assurer une gestion efficace de ces possibilités de captures disponibles, il convient de les répartir entre les États membres au moyen de quotas, conformément à l'article 8 du règlement (CEE) no 3760/92; ( ,) (2) JOno L 389 du 31. 12. 1992, p. 1. JOno L29 du 1. 2. 1985, p. 9. 5 considérant que les activités de pêche visées par le présent règlement sont soumises aux mesures de contrôle pertinentes prévues par le règlement (CEE) no 2847/93 du Conseil, du 12 octobre 1993, instituant un régime de contrôle applicable à la politique commune de la pêche (3), considérant qu'aucun accord n'a été atteint avec les autorités responsables du Groenland à propos de l'assujettissement ou non des stocks de poisson visés aux dispositions du règlement (CE) n° 847/96 du Conseil, du 6 mai 1996, établissant des conditions additionnelles pour la gestion interannuelle des totaux admissibles des captures et quotas(4), A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Pour l'année 1997, les quotas de captures de la Communauté dans les eaux du Groenland sont répartis comme indiqué à l'annexe. Article 2 Les quotas de pêche indiqués à l'annexe ne sont pas soumis aux conditions énoncées aux articles 2, 3 et 5 paragraphe 2 du règlement (CE) n° 847/96 du Conseil. Article 3 Au cas où les autorités responsables du Groenland font une offre portant sur la possibilité de captures supplémentaires visées à l'article 8 de l'accord en matière de pêche, le Conseil, statuant à la majorité qualifiée sur proposition de la Commission, prend une décision sur cette offre dans les six semaines suivant sa réception. Le présent règlement entre en vigueur le 1er janvier 1997. Article 4 Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout État membre. Fait à Bruxelles, le. décembre 1996. Par le Conseil Le Président (3) (4) JO no L261 du 20. 10. 1993, p. 1. JO n° L 115 du 9. 5. 1996, p. 3. H- Répartition des quotas de captures de la Communauté dans les eaux du Groenland pour l'année 1997 Espèces Zone géographique Quotas de captures de la Communauté (tonnes) Quotas attribués aux États membres (tonnes) Quantités allouées à la Norvège (9) Quantités allouées à l'Islande (9) Cabillaud Toutes zones Sébaste (1) NAFO 0/1 CIEM XIV/V Flétan noir NAFO 0/1 CIEM XIV/V Crevette CIEM XIV/V (5) Flétan de l'Atlantique (2) NAFO 0/1 CIEM XIV/V Loup atlantique NAFO 0/1 CIEM XIV/V 31. 000 Allemagne Royaume-Uni 5. 500 48. 820 1. 750 5. 700 Allemagne Royaume-Uni Allemagne France Royaume-Uni Allemagne Allemagne Royaume-Uni 4. 525 France Danemark 200 200 1. 000 1. 000 Allemagne Allemagne Poutassou CIEM XIV/V 30. 000 Danemark France Allemagne 2. 000(8) 1. 200 1. 450 2. 500 200(7) 200(7) 25. 360 5. 640 5. 395 105 46. 270 330 220 550 4. 040 210 1. 012 1. 012 1. 000 1. 000 3. 000 3. 000 24. 000 Quotas féringiens sur base du protocole de pêche CE/ Groenland <9) 500 150 150 1. 150 Capelan CIEM XIV/V 127. 050 (6) Communauté 62. 050 25. 000 30. 000 10. 000 Grenadier de roche NAFO 0/1 CIEM XIV/V 1. 750 5. 150 Allemagne Allemagne Royaume-Uni Toutes zones 2. 000 Communauté 1. 200 750 550 4. 400 250 2. 000 Grenadier de roche 0) Saïda (4) Toutes zones 2. 000 Communauté 2. 000 '" 20. 000 tonnes au maximum peuvent être pêchées au chalut pélagique. Les captures de la pêche au chalut de fond et celles de la pêche au chalut pélagique doivent être enregistrées séparément. (3) <2) Si les captures accessoires de flétan de l'Atlantique effectuées lors de la pêche au chalut de cabillaud et de sébaste entraînent des dépassements de ce quota, les autorités du Groenland proposeront des solutions visant à permettre à la pêche communautaire de cabillaud et de sébaste de se poursuivre jusqu'à l'épuisement des quotas respectifs. Pêche expérimentale, qui doit être effectuée dans des profondeurs supérieures à 1. 500 mètres. Les prises accessoires de flétan noir seront de 40% au maximum et seront imputées sur le quota en question. Doivent être péchés uniquement au chalut pélagique ou à la palangre. Des captures accessoires de 10% au maximum, à l'exception des crevettes et des flétans noirs, seront autorisées. Ces captures accessoires seront imputées sur le quota en question. 10. 000 tonnes au maximum peuvent être pêchées dans les zones NAFO 0/1 en vertu de l'accord conclu avec les détenteurs de licences du Groenland. 70% de la part groenlandaise du TAC pour le capelan moins 10. 000 tonnes pour les îles Féroé. Calculé sur la base d'un TAC prévisionnel de 1. 100. 000 tonnes. Lors de la révision de ce TAC au cours de l'année 1997, le quota communautaire devra être révisé en conséquence. Doivent être péchés uniquement à la palangre. Peuvent être pêchées au chalut pélagique. Uniquement pour information. D FICHE FINANCIÈRE 1. TITRE: Proposition de règlement du Conseil répartissant, pour l'année 1997, les quotas dé captures de la Communauté dans les eaux du Groenland. 2. 3. LIGNE BUDGÉTAIRE: B7-800 BASE JURIDIQUE: Article 8 paragraphe 4 du Règlement (CEE) n° 3760/92 du Conseil 4. OBJECTIF GÉNÉRAL: 4. 1. Objectif général: Fixer les quotas de pêche définitifs pour la Norvège dans les eaux du Groenland, afin d'équilibrer les arrangements en matière d'accès réciproque aux droits de pêches, convenus entre la Communauté et la Norvège pour 1997. 4. 2. Période couverte: Du 1er janvier au 31 décembre 1997. 5. 6. CLASSIFICATION DE LA DÉPENSE: CD. Dépense obligatoire. TYPE DE DÉPENSE: Compensation financière au titre de l'article 9 paragraphe 2 du troisième protocole (Cf. règlement (CE) n° 3354/94 du Conseil), pour les possibilités de capture supplémentaires offertes par le Groenland en vertu de l'article 8 de l'accord en matière de pêche (Cf. règlement (CE) n° 223/85 du Conseil). 7. MONTANT DE LA DÉPENSE: Montant minimum: 1. 438. 110 écus Montant maximum: 2. 077. 270 écus Le montant à engager en 1997 est déterminé sur la base d'une contribution de 319,58 écus par tonne d'équivalent cabillaud, le calcul est le suivant: Montant minimum: 4. 500 tonnes d'équivalent cabillaud Montant maximum: 6. 500 tonnes d'équivalent cabillaud x 319,58 = 1. 438. 110 écus x 319,58 = 2. 077. 270 écus G 8. DISPOSITIONS ANTIFRAUDE: L'accord sur la pêche conclu entre la Communauté et le Groenland ne prévoit pour la contribution financière de la Commission, aucune disposition particulière relative à l'utilisation finale des fonds. 9. ANALYSE DES ÉLÉMENTS DE COÛTS/AVANTAGES: L'accord bilatéral d'accès mutuel entre la Communauté et la Norvège est conçu sur une base annuelle, l'équilibre entre les possibilités de capture communautaires dans les eaux norvégiennes et les possibilités de capture norvégiennes dans les eaux communautaires étant calculé pour diverses espèces. Ces accords peuvent varier d'année en année en fonction de l'état des divers stocks de poisson en cause. Pour 1997, les arrangements avec la Norvège sont particulièrement difficiles à établir en raison de la précarité des stocks de poisson les plus importants dans les eaux communautaires. Ce problème est aggravé par la situation du stock de hareng en mer du Nord, qui demeure critique, et par l'état alarmant des stocks de cabillaud, d'églefin et de maquereau en mer du Nord et dans les zones de pêche occidentales de la Communauté. Il est par conséquent très difficile de compenser l'accès des navires de la Communauté aux ressources norvégiennes en permettant aux Norvégiens d'accéder aux faibles ressources communautaires. Cela dit, le TAC pour le cabillaud de l'Arctique a été relevé. De même, la Communauté disposera d'une part plus importante du "cabillaud de cohésion" en 1997. Les navires de la Communauté sont tributaires du maintien de l'accès aux espèces de valeur dans les eaux norvégiennes, comme, par exemple, le cabillaud, l'églefin et la plie dans la mer de Barents Pour cette raison, il convient d'attribuer une compensation à la Norvège en lui offrant certaines possibilités de captures dont la Communauté dispose en vertu de l'accord en matière de pêche conclu avec le Groenland. La seule manière d'arriver à un arrangement équilibré en matière d'accès mutuel avec la Norvège en 1997, sans compromettre la conservation des stocks de poisson dans les eaux communautaires et en préservant dans la mesure du possible les activités de pêche des Etats membres, consiste à acheter des possibilités de pêche supplémentaires au Groenland. 10. DÉPENSES ADMINISTRATIVES: Néant. 9~ ISSN 0254-1491 COM(96) 692 final DOCUMENTS FR 03 ll 01 N° de catalogue : CB-CO-96-714-FR-C ISBN 92-78-13860-6 Office des publications officielles des Communautés européennes L-2985 Luxembourg


title: Richtlinie 96/79/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 16. Dezember 1996 über den Schutz der Kraftfahrzeuginsassen beim Frontalaufprall und zur Änderung der Richtlinie 70/156/EWG

eurovoc_concepts:
approximation of laws
motor vehicle
road safety
safety standard
transport accident


title: Resolución del Consejo de 16 de diciembre de 1996 sobre medidas tendentes a combatir y eliminar el cultivo y producción ilícitos de droga en la Unión Europea

eurovoc_concepts:
Europol
crop production
drug traffic
exchange of information
illicit trade


title: Richtlinie 96/71/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 16. Dezember 1996 über die Entsendung von Arbeitnehmern im Rahmen der Erbringung von Dienstleistungen

eurovoc_concepts:
labour mobility
services company
transnational corporation
worker information
working conditions