title: Регламент (ЕО) № 17/97 на Комисията от 8 януари 1997 година за изменение на приложения I, II, III и IV към Регламент (ЕИО) № 2377/90 на Съвета относно установяване на процедура на Общността за определяне на максимално допустимите граници на остатъчни вещества от ветеринарномедицински продукти в храните от животински произход

eurovoc_concepts:
animal product
food inspection
health control
veterinary drug
waste

formats: html pdf print xhtml

text: 03/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 155 31997R0017 L 5/12 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 9. 1. 1997 РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 17/97 НА КОМИСИЯТА от 8 януари 1997 година за изменение на приложения I, II, III и IV към Регламент (ЕИО) № 2377/90 на Съвета относно установяване на процедура на Общността за определяне на максимално допустимите граници на остатъчни вещества от ветеринарномедицински продукти в храните от животински произход КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, като взе предвид Регламент (ЕИО) № 2377/90 на Съвета от 26 юни 1990 г. относно установяване на процедура на Общността за опре- деляне на максимално допустимите граници на остатъчни веще- ства от ветеринарномедицински продукти в храните от животин- ски произход (1), последно изменен с Регламент (ЕО) № 2034/96 на Комисията (2), и по-специално членове 6, 7 и 8 от него, като има предвид, че съгласно Регламент (ЕИО) № 2377/90, е необходимо постепенно определяне на максимално допустимите граници за остатъчно съдържание на всички фармакологично активни субстанции, които се използват, в рамките на Общността, във ветеринарномедицинските продукти, прилагани при животни, отглеждани за производство на храни; като има предвид, че максимално допустимите граници за оста- тъчно съдържание следва да бъдат определени само след проуч- ване, в рамките на Комитета за ветеринарномедицинските про- дукти, на цялата информация, отнасяща се до безопасността на остатъчните количества на съответното вещество за потребителите на храни от животински произход и до въздействието на остатъч- ните количества върху промишлената преработка на храните; като има предвид, че при определянето на максималните оста- тъчни количества ветеринарномедицински продукти, съдържащи се в храните от животински произход, е необходимо да се посочат животинските видове, у които остатъчните количества могат да бъдат налице във всяка от съответните месни тъкани, получавани от третираното животно (таргетни тъкани), както и естеството на остатъчното количество, имащо отношение към мониторинга на остатъчните количества (остатъчен маркер); като има предвид, че за контрола на остатъчните количества, както е предвидено в съответното законодателство на Общността, мак- сималните граници на остатъчните количества обикновено следва да бъдат определяни за черния дроб или бъбреците като таргетни тъкани; като има предвид, че при международната търговия черният дроб и бъбреците често се отстраняват от трупа на живот- ното, максимални граници за остатъчните количества следва да бъдат определени също така за мускулната и мастната тъкан; като има предвид, че в случаите, когато лекарствените средства за ветеринарна употреба са предназначени за птици носачки, млекодайни животни или медоносни пчели, максимални граници за остатъчните количества следва също така да бъдат определени за яйцата, млякото или меда; като има предвид, че еприномектин следва да се включи в прило- жение I към Регламент (ЕИО) № 2377/90; като има предвид, че цинков ацетат, цинков хлорид, цинков глюконат, цинков олеат, цинков стеарат, хлорхексидин, формален глицерин, хесперидин, хесперидин метил халкон, менбутон и кватрезин следва да се включат в приложение II към Регламент (ЕИО) № 2377/90; като има предвид, че за да може да бъдат завършени научните изследвания албендазол сулфоксид следва да се включат в приложение III към Регламент (ЕИО) № 2377/90; доксициклин флумквин, и като има предвид, че не могат да се определят максимални гра- ници на остатък за хлорпромазин, защото остатъци от него в как- вито и да са граници в хранителни продукти от животински про- изход представляват опасност за здравето на потребителя; като има предвид, че вследствие на това хлорпромазин следва да се включи в приложение IV към Регламент (ЕИО) № 2377/90; като има предвид, че е необходимо да се даде срок от 60 дни преди влизане в сила на настоящия регламент, за да могат държавите-членки да направят необходимото адаптиране в разре- шителните за търговия на съответните ветеринарномедицински продукти, които разрешителни са били издадени в съответствие с Директива 81/851/ЕИО на Съвета (3), последно изменена с Дирек- тива 93/40/ЕИО (4), с цел да се вземат предвид разпоредбите на настоящия регламент; като има предвид, че мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет за ветеринарномедицинските продукти, ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: Член 1 Приложения I, II, III и IV към Регламент (ЕИО) № 2377/90 се изменят, както е посочено в приложението към настоящия регламент. Член 2 сила на 60-ия ден след Настоящият регламент публикуването му в Официален вестник на Европейските общности. влиза в (1) ОВ L 224, 18. 8. 1990 г. , стр. 1. (2) ОВ L 272, 25. 10. 1996 г. , стр. 9. (3) ОВ L 317, 6. 11. 1981 г. , стр. 1. (4) ОВ L 214, 24. 8. 1993 г. , стр. 31. 156 BG Официален вестник на Европейския съюз 03/т. 20 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Брюксел на 8 януари 1997 година. За Комисията Martin BANGEMANN Член на Комисията 03/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 157 и н а к ъ т и н т с а М g k / g μ 0 3 б о р д н е р е Ч g k / g μ 0 0 6 и ц е р б ъ Б g k / g μ 0 0 1 “ о к я л М g k / g μ 0 3 я и в о л с у и г у р Д и н а к ъ т и н т е г р а Т В О Г Д М и н т о в и ж а д о р о П р е к р а м н е ч ъ т а т с О о в т с е щ е в о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф и л у к с у М g k / g μ 0 3 а д е в о Г ) a 1 B m u n i t c e m o n i r p E ( a 1 B н и т к е м о н и р п Е ) m u n i t c e m o n i r p E ( н и т к м о н и р п Е. 4 1 3 2 „. : а в д е л с о т к а к , я н е м з и е с I I е и н е ж о л и р П. Б и л а к и м и х и н ч и н а г р о е Н. 1 Е И Н Е Ж О Л И Р П и т и з а р а п о т к е и - о д н е у щ е р с и щ а в т с й е д , а в т с д е р С. 3 2. : а в д е л с о т к а к , я н е м з и е с 0 9 / 7 7 3 2 № ) О И Е ( т н е м а л г е Р : а в д е л с о т к а к , я н е м з и е с I е и н е ж о л и р П. А а в т с д е р с и н т и з а р а п о в и т о р П. 2 и н и т к е м р е в А. 1 3 2. я и в о л с у и г у р Д и н т о в и ж а д о р о П а / о в т с е щ е в и / о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) s e t a t e c a i c n Z i ( т а т е ц а в о к н и Ц. 4 2 1 „. и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) m u d i r o h c l i c n Z i ( д и р о л х в о к н и Ц. 5 2 1. и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) s i t a n o c u l g i c n Z i ( т а н о к ю л г в о к н и Ц. 6 2 1. и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) s a e l o i c n Z i ( т а е л о в о к н и Ц. 7 2 1. “ и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) s r a e t s i c n Z i ( т а р а е т с в о к н и Ц. 8 2 1. 158 BG Официален вестник на Европейския съюз 03/т. 20 б о р д н е р е Ч g k / g μ 0 0 1 и ц е р б ъ Б g k / g μ 0 0 3 а ж о к / и л у к с у М g k / g μ 0 5 1 а г м о ь С “. г 0 0 0 2 1 1. “ % 5 0 , о д и и ц а р т н е ц н о к в о м а с т н а в р е с н о к о т а к а б е р т о п у а З и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) m u n i s e r t a u Q ( н и з е р т а в К. 4 7 2. и н т и п о к о н д е , е н и в с , и з о к , е ц в о , а д е в о Г ) m u n o t u b n e M ( н о т у б н е М. 3 7 2. : а в д е л с о т к а к , я н е м з и е с I I I е и н е ж о л и р П. В а в т с д е р с и н з о и ц к е ф н и и т н А. 1 и ц и т о и б и т н А. 2 1 я и в о л с у и г у р Д и н а к ъ т и н т е г р а Т а н а ч и т з и е т и н н е м е р в а н т ъ к о р С В О Д Г М и н а к ъ т и н т с а м , и л у к с у М а ж о к / и н а к ъ т и н т с а м и л и g k / g μ 0 5 В О Д Г М и н т о в и ж а д о р о П р е к р а м н е ч ъ т а т с О о в т с е щ е в о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф и н о л о н и Х. и к ш о к о к , е н и в с , е ц в о , а д е в о Г н и к м у л Ф ) i m u n u q e m u l F ( н и в к м у л Ф. 4 6 2 1 „. 6 2 1. я и в о л с у и к с е ч и п о р т в о м а с а б е р т о п у а З и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) i m u n d i x e h r o h C l ( н и д и с к е х р о л Х. 9 6 2 „. я и в о л с у и г у р Д и н т о в и ж а д о р о П а / о в т с е щ е в и / о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф я и н е н и д е ъ с и н ч и н а г р О. 2 и н а р х а з и н а д ж е л г т о , и д о р о п и к ч и с В ) m u l a m r o f l o r e c y l G ( н и р е ц и л г н е л а м р о Ф. 0 7 2. и н т и п о к о н д Е ) i m u n d i r e p s e H ( н и д и р е п с е Х. 1 7 2. и н т и п о к о н д Е ) m u n o c l a h c l y h t e m i i n d i r e p s e H ( н о к л а х л и т е м н и д и р е п с е Х. 2 7 2. 03/т. 20 BG Официален вестник на Европейския съюз 159 О Г М е т и н н е м е р в а н т ъ к о р С и ц е р б ъ Б g k / g μ 0 0 6 “. г 8 9 9 1 1 1. а н а ч и т з и и н т с а м / а ж о к , б о р д н е р е Ч g k / g μ 0 0 3 и н а к ъ т и л у к с у М g k / g μ 0 0 1 и ц и т п , е н и в С о в т с р а к е л о т о н в о н с о т о а т а м у С р е м и п е - 4 я и в о г е н и ) m u n i l c y c y x o D ( н и л к и ц и с к о Д. 1 8 2 1 „. я и в о л с у и г у р Д и н а к ъ т и н т е г р а Т О Г М и н т о в и ж а д о р о П р е к р а м н е ч ъ т а т с О о в т с е щ е в о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф и н и л к и ц а р т е Т. 8 2 1. я и в о л с у и г у р Д и н а к ъ т и н т е г р а Т В О Д Г М и н т о в и ж а д о р о П р е к р а м н е ч ъ т а т с О о в т с е щ е в о н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а Ф и л о з а д и м и з н е б - о р п и и л о з а д и м и з н е Б. 1 1 2. б о р д н е р е Ч g k / g μ 0 0 3 и л у к с у М g k / g μ 0 0 1 и ц е р б ъ Б g k / g μ 0 0 6 а д е в о Г и т и з а р а п о д н е в и т о р п и щ а в т с й е д , а в т с д е р С. 1 2 а в т с д е р с и н т и з а р а п о в и т о р П. 2 а н а ч и т з и е т и н н е м е р в а н т ъ к о р С В О Д Г М “. г 8 9 9 1 1 1. и н а к ъ т и н т с а м , и л у к с у М g k / g μ 0 0 1 и ц е р б ъ Б g k / g μ 0 0 5 о к я л М g k / g μ 0 0 1 е ц в о , а д е в о Г н о ф л у с л о з а д н е б л а , д и с к о ф л у с , н о ф л у с о н и м а - 2 л о з а д н е б л а и л о з а д н е б л а о т а к а н е з а р з и б о р д н е р е Ч g k / g μ 0 0 0 1 и н а з а ф , е ц в о , а д е в о Г л о з а д н е б л а т о а т а м у С - l u s i l o z a d n e b l a ( ) m u d i x o f л о з а д н е б л А д и с к о ф л у с. 0 1 1 1 2 „. : и ц и н а р г и н л а м и с к а м т я л е д е р п о е с а д т а г о м е н о т и о к а з , а в т с е щ е в и н в и т к а о н ч и г о л о к а м р а ф а н к ъ с и п С “ ) m u n i z a a m o r p r o h C l ( н и з а м о р п о р о л Х. 8 „ : а в д е л с о т к а к , я н е м з и е с V I е и н е ж о л и р П. Г


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3867/96 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ στη Λατινική Αμερική: το ύψος της βοήθειας της Δανίας προς την Κεντρική Αμερική

eurovoc_concepts:
Central America
Denmark
European Union
Latin America
development aid
international cooperation


title: BERETNING FRA KOMMISSIONEN TIL RÅDET OG EUROPA- PARLAMENTET - Anden rapport i henhold til artikel 14 - GENNEMFØRELSE AF RÅDETS FORORDNING (EØF) NR. 218/92 AF 27. JANUAR 1992 OM ADMINISTRATIVT SAMARBEJDE INDEN FOR OMRÅDET INDIREKTE SKATTER (MOMS)

eurovoc_concepts:
VAT
administrative cooperation
exchange of information
fraud
indirect tax

text: i'4 - KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 08. 01. 1997 KOM(96) 681 endelig udg. BERETNING FRA KOMMISSIONEN TIL RÅDET OG EUROPA-PARLAMENTET Anden rapport i henhold til artikel 14 GENNEMFØRELSE AF RÅDETS FORORDNING (EØF) NR. 218/92 AF 27. JANUAR 1992 OM ADMINISTRATIVT SAMARBEJDE INDEN FOR OMRÅDET INDIREKTE SKATTER (MOMS) INDHOLDSFORTEGNELSE 1. BAGGRUND. , 1. 1. Overgangsordningen for moms 1. 2. De kontrolmæssige følger af overgangsordningen for moms 1. 3. Fællesskabets retlige rammer for administrativt samarbejde 2. EN EVALUERING AF DET ADMINISTRATIVE SAMARBEJDES UDVIKLING I 1994 OG 1995 2. 1. Udviklingen i Fællesskabet 2. 1. 1. Udvidelsen af Fællesskabet i 1995 2. 1. 2. Bekæmpelse af svig 2. 1. 3. Forsøg med multilateral momskontrol 2. 1. 4. Gensidig bistand ved inddrivelse af fordringer 2. 2. Det administrative samarbejde mellem medlemsstaterne 2. 2. 1. Anvendelse af samarbejdsinstrumenterne 2. 2. 2. Medlemsstaternes rolle ved indsamling af oplysninger 2. 2. 3. De centrale forbindelseskontorer og deres rolle ved overholdelse af frister 3. KONKLUSIONER OG ANBEFALINGER 3. 1. Konklusioner 3. 2. Anbefalinger 3 3 3 4 5 5 5 5 6 7 8 8 13 13 15 15 16 1. BAGGRUND 1. 1. Overgangsordningen for moms I 1991 besluttede Rådet, at indføre overgangsordningen for moms1, med henblik på at afskaffe den fiskale kontrol ved Fællesskabets indre grænser fra den 1. 1. 1993. Denne ordning betyder, at transaktioner mellem skattepligtige personer inden for Fællesskabet vedbliver med at blive beskattet i henhold til de satser og regler, der gælder i bestemmelsesmedlemsstaten. Der blev indført en fritagelse i forbindelse med levering af goder i en anden medlemsstat, som erstattede fritagelsen ved udførsel, og den skattepligtige i indførselsmedlemsstaten. "erhvervelse" "indførsel" handling erstattet blev af Nærmere oplysninger om, hvordan overgangsordningen for moms fungerer, findes i Kommissionens beretning til Rådet og Europa-Parlamentet om virkningen af momsovergangsordningen for samhandelen mellem medlemsstaterne2. 1. 2. De kontrolmæssige følger af overgangsordningen for moms Før 1. januar 1993 bestod kontrol af handel på tværs af grænserne mellem personer, som var skattepligtige i Fællesskabet, i at kontrollere de dokumenter, der ledsagede goderne, når disse fysisk blev transporteret, ved de nationale grænser. Med afskaffelsen af grænsekontrollen blev den fiskale kontrol af samhandel mellem medlemsstater integreret i de enkelte landes momskontrol. De krav, som momskontrol stiller, og den udfordring, der ligger i ophævelsen af grænsekontroller, forudsatte en hidtil uset grad af samarbejde mellem medlemsstaterne. Der var især behov for at få oplysninger fra andre medlemsstater for at kunne gennemføre momskontrollen. Der var brug for: • at kunne få oplysninger om alle transaktioner i Fællesskabet, der gennemføres mellem virksomheder, som er momsregistreret i én medlemsstat, og virksomheder, som er registreret i en anden medlemsstat • at kunne kontrollere køberens momsregistreringsnummer. Disse oplysninger, som indgår i medlemsstaternes metodologi for momskontrol af transaktioner inden for Fællesskabet, leveres af VAT Information Exchange System (VIES), som er et fælles computernet til udveksling af oplysninger. i Rådets direktiv 91/6807EØF om tilfojclse til det fælles merværdiafgiftssystem og om ændring, med henblik på afskaffelse af de fiskale grænser, af direktiv 77/388/EØF. EFT nr. L 376 af 31. 12. 1991. s. 1. 2 KOM(94) 515 endelig udg. , 23. 11. 1994. 1. 3. Fællesskabets retlige rammer for administrativt samarbejde Rådets forordning (EØF) nr. 218/923 vedrører administrativt samarbejde inden for området indirekte skatter (moms). Den fastlægger de retlige rammer, som pålægger medlemsstater at udveksle oplysninger, som er nødvendige for at gennemføre kontrol med moms på transaktioner inden for Fællesskabet; forordningen er udformet med henblik på at supplere bestemmelserne i direktiv 77/799/EØF4 (om gensidig bistand mellem medlemsstaterne inden for området direkte og indirekte skatter). Forordningen giver også medlemsstaterne ret til at modtage oplysningerne samlet med jævne mellemrum eller til at fa supplerende detaljerede oplysninger efter anmodning. Direktiv 76/308/EØF5 omhandler gensidig bistand ved inddrivelse af bl. a. momsgæld til nationale myndigheder. Det Stående Udvalg vedrørende Administrativt Samarbejde, SCAC, blev nedsat i henhold til forordningens artikel 10. SCAC, der forestås af Kommissionen, er ansvarlig for den løbende kontrol med udviklingen inden for administrativt samarbejde og gensidig bistand. Udvalget overvåger også medlemsstaternes resultater med hensyn til indsamling, udveksling og udnyttelse af oplysninger. 1 medlemsstaterne varetages den daglige administration af ordningerne af et net af centrale forbindelseskontorer. Artikel 11 i forordning (EØF) nr. 218/92 bestemmer, at "Medlemsstaterne og Kommissionen gennemgår og evaluerer anvendelsen af de bestemmelser vedrørende det administrative samarbejde, der er fastlagt i denne forordning. ". 1 henhold til artikel 11 er Kommissionen også ansvarlig for at samle medlemsstaternes erfaringer angående nye former for skatteunddragelse eller skattesvig. Artikel 14 bestemmer, at "Hvert andet år efter datoen for dette direktivs ikrafttræden forelægger Kommissionen Europa-Parlamentet og Rådet en rapport om betingelserne for gennemførelsen af denne forordning, navnlig på grundlag af den permanente kontrolprocedure, der er omhandlet i artikel 11. " Den første rapport i henhold til artikel 14 i forordning (EØF) nr. 218/92, som blev offentliggjort den 23. juni 19946, beskrev de nye administrative rammer, som blev fastlagt efter ophævelsen af momskontrollen ved grænserne, og berettede om den nye strukturs vellykkede gennemførelse. Denne anden rapport beskriver ordningens udvikling siden 1993, evaluerer dens effektivitet og kommer med forslag til forbedringer. 3 EFTnr. L 24 af 1. 2. 1992. s. 1. 4 EFT nr. L 366 af 27. 12. 1977. s. 15. Direktivet er senest ændret ved direktiv 92/12/EØF (EFT nr. L 76 af 23. 3. 1992. s. 1). 5 EFT nr. L 73 af 19. 3. 1976, s. 18. Direktivet er senest ændret ved direktiv 92/108/EØF (EFT nr. L 390 af 31. 12. 1992. s. 124). 6 KOM(94) 262 endelig ndg. 2. EN EVALUERING AF DET ADMINISTRATIVE SAMARBEJDES UDVIKLING I 1994 OG 1995 2. 1. Udviklingen i Fællesskabet 2. 1. 1. Udvidelsen af Fællesskabet i 1995 En af de vigtigste opgaver for SCAC og dets tekniske underudvalg i 1994 var at træffe til udvidelsen af Fællesskabet den 1. januar 1995. De tiltrædende forberedelser sikre, at medlemsstater og Fællesskabet momsovergangsordningen for transaktioner inden for Fællesskabet kunne anvendes på den rigtige måde fra tiltrædelsesdatoen. Denne opgave skulle først og fremmest løses af de nye medlemsstater selv, dog skulle SCAC sørge for, at Østrig, Finland og Sverige blev forbundet til VIES-nettet, og at systemet blev tilpasset det udvidede Fællesskab. forberedelser for at skulle træffe De tolv "gamle" medlemsstater og de tre nye medlemsstater påbegyndte en vellykket afprøvning af VIES-nettet fra den første uge i december 1994, og systemet fungerede for alle 15 medlemsstater fra 1. januar 1995. 2. 1. 2. Bekæmpelse af svig I 1992 havde SCAC nedsat et underudvalg for bekæmpelse af svig, som havde til opgave at undersøge retlige, administrative og tekniske ordninger - som allerede eksisterer og/eller er under udvikling i Fællesskabet - med henblik på bekæmpelse af svig inden for området indirekte skatter. Samtidig havde Kommissionen anbefalet medlemsstaterne at vedtage et mere strategisk og operationelt program for kampen mod svig, men det blev afvist af nogle medlemsstater. I 1994 mødtes underudvalget kun to gange og slet ikke i 1995. Aktiviteterne ved mødet i december 1994 var begrænset til sager om momssvig, som var indbragt af nogle fa medlemsstater. I praksis var underudvalgets arbejde i de første år koncentreret omkring indførelsen af et computernet (Skatte-SCENT) i medlemsstaterne og uddannelse af nationale embedsmænd i systemets brug. Selv om alle medlemsstater nu er forbundet til nettet og til trods for uddannelsen af embedsmændene, står det klart, at nettet med fa undtagelser kun i meget ringe udstrækning anvendes til at sende meddelelser mellem medlemsstaterne. Det tyder på, at systemets potentiale ikke udnyttes fuldt ud. Det giver især anledning til bekymring, da formålet med Skatte-SCENT var at fremme hurtig og sikker kontakt mellem de nationale forvaltninger, som beskæftiger sig med momssvig. Kommissionen gjorde i 1996 igen en indsats for at demonstrere systemets fordele. Denne mangel på fælles aktiviteter ved bekæmpelse af svig på fællesskabsniveau er beklagelig. Den skyldes dels det begrænsede kompetenceområde, som underudvalget oprindelig fik tildelt af medlemsstaterne, hvor det slet ikke lykkedes at formulere en fællesskabsstrategi for bekæmpelsen af svig. Desuden blev Kommissionens forsøg på at udvikle en sammenhængende strategi også bremset af nogle medlemsstaters modvilje mod multilateralt samarbejde ved undersøgelser af formodet svig. Kommissionen havde derfor problemer med at opfylde sin forpligtelse i henhold til artikel 10 i forordning (EØF) nr. 218/92 om at for skatteunddragelse eller skattesvig. samle medlemsstaternes erfaringer angående nye former SCAC har dog i 1996 vedtaget Kommissionens forslag om nye kompetenceområder for underudvalget, som skal opmuntre til og lette en bedre koordinering af medlemsstaternes indsats og ressourcer ved bekæmpelsen af svig. Det reaktiverede underudvalg har vedtaget et ambitiøst arbejdsprogram: at kortlægge de områder i systemet for indirekte skatter, der er mest følsomme over for svig; at evaluere den nuværende ordnings virkemåde og tilstrækkelighed med hensyn til bekæmpelse af svig; og at gøre den så effektiv som muligt. Hvis dette arbejdsprogram skal kunne gennemføres, er alle medlemsstater nødt til at garantere deres deltagelse i udveksling af oplysninger om konkrete sager, der undersøges. Kun hvis der virkelig er en vilje til at dele oplysninger, kan der udvikles en strategi til bekæmpelse af momssvig på fællesskabsniveau, hvilket er en forudsætning for, at det indre marked kan fungere tilfredsstillende. Kommissionen er på ad hoc-basis blevet informeret om sager, som vedrører indtægtstab på mellem 2 og 60 mio. ECU. Sådanne sager viser, at der er et behov for tæt koordinering af nationale myndigheders indsats i komplekse, grænseoverskridende sager. Den bistand, som Kommissionen kan yde ved at koordinere fællesskabsaktioner på dette område, hindres af manglen på et tilstrækkeligt bredt lovgivningsmæssigt grundlag, som det f. eks. allerede findes på told- og landbrugsområdet. 2. 1. 3. Forsag med multilateral momskontrol Virksomheder, der handler i flere medlemsstater, behandles normalt som særskilte nationale enheder, hvad momskontrol angår. Kommissionen og medlemsstaterne blev i 1994 opmærksomme på, at multinationale selskaber kunne udnytte eventuelle forskelle i medlemsstaternes skattebehandling til skade for den fri konkurrence og den overordnede kontrol. Da multinationale selskaber er ansvarlige for meget store afgiftssummer, må medlemsstaterne prioritere en kontrol af disse selskaber højt. I 1994 og 1995 påbegyndte SCAC forsøg med fælles kontrol af de multinationale selskaber under anvendelse af direktiv 77/799/EØF som det vigtigste juridiske instrument og med finansiel støtte fra Fællesskabet. Formålet med forsøgene var at afprøve effektiviteten af de instrumenter, som er til rådighed i henhold til Fællesskabets bestemmelser for administrativt samarbejde ved kontrol af multinationale selskaber. Forsøgene gjorde det også muligt at gennemføre en sammenligning af de forskellige kontrolmetoder i medlemsstaterne. Nogle medlemsstater deltog af forskellige årsager ikke i forsøgene. Nogle medlemsstater foretrak bilateral frem for multilateral momskontrol; andre følte, at de ikke kunne være med på grund af Kommissionens medvirken. Nogle medlemsstaters lovgivning forhindrede deres deltagelse, til trods for at Fællesskabets regler tillader sådanne aktiviteter. De medlemsstater, som deltog i forsøgene, meddelte, at de som følge af de fælles kontrolforanstaltninger havde faet et bedre kendskab til og en bedre forståelse af de kontrollerede virksomheders aktiviteter. Der blev opdaget fremgangsmåder, som udelukkende var beregnet på at opnå den størst mulige skattefordel. Nogle forvaltninger opdagede faktisk selskabsaktiviteter, som de hidtil ikke havde vidst noget om. Kontrollen bekræftede også, at virksomhederne udnyttede momsovergangsordningens kompleksitet og manglende klarhed samt de forskellige udlægninger, som medlemsstaterne har ret til. Resultaterne af forsøgene viste, at de instrumenter, der er til rådighed i henhold til Fællesskabets bestemmelser, kan anvendes til at forbedre kontrollen med multinationale selskaber. De viste dog også, at der er en række juridiske og praktiske hindringer for et effektivt samarbejde i forbindelse med kontrollen af disse komplekse, men ikke usædvanlige transaktioner. SCAC vedtog det første sæt generelle retningslinjer, der skal følges ved fremtidig multilateral momskontrol. Kommissionen vil på kort sigt fortsætte med at finansiere nogle forsøg med henblik på yderligere demonstration af behovet for multilateral frem for national eller bilateral momskontrol samt for at finjustere de retningslinjer, som allerede er udsendt. Til trods for de to vellykkede forsøg forsømmer medlemsstaterne dog fortsat at foretage en sådan multilateral kontrol på eget initiativ som en del af deres daglige kontrolaktiviteter. Kommissionen er af den opfattelse, at disse kontrolforanstaltninger bør være en del af nationale kontrolstrategier for at imødegå den udfordring, sådanne virksomheder udgør. Kommissionen mener, at de medlemsstater, som endnu ikke har deltaget i forsøgene, bør gøre det så hurtigt som muligt. 2. 1. 4. Gensidig hisland ved inddrivelse af fordringer Det har i nogen tid stået klart, at der var problemer i samarbejdet i henhold til direktiv 76/308/EØF om gensidig bistand ved inddrivelse af fordringer i forbindelse med moms. Der bedes kun om bistand i et meget lille antal sager, og medlemsstaterne erkender, at resultaterne vedrørende inddrivelse af de ofte store skyldige momsbeløb er meget dårligere, end man burde kunne forvente. Kommissionen har med bistand fra medlemsstaterne gennemført en grundig analyse af årsagerne til disse problemer. Resultatet af Kommissionens analyse, som fandt bred tilslutning hos SCAC, var, at der er fem hovedårsager til problemerne: • store forskelle i medlemsstaternes beføjelser til at inddrive fordringer nationalt • retlig forskelsbehandling af nationale fordringer og andre medlemsstaters fordringer • inddrivelse af fordringer for andre medlemsstater prioriteres lavt • langsomme, komplicerede og vanskeligt forståelige ordninger vedrørende gensidig bistand • vanskeligheder med at finde frem til nogle skyldnere. Kommissionen vil i begyndelsen af 1997 fremsætte forslag, som skal forbedre direktivets anvendelse. Dette vil også skulle støttes af en varig indsats fra medlemsstaterne både med hensyn til at gøre mere udbredt bmg af direktivet og i form af en højere prioritering af de henvendelser, som sker i henhold til direktivet. 2. 2. Det administrative samarbejde mellem medlemsstaterne 2. 2. 1. A nvendelse afsamarbejdsinstrumenterne Hensigten med fællesskabsordningerne vedrørende administrativt samarbejde, som er fastlagt i forordning (EØF) nr. 218/92, er at undgå tab af skatteindtægter for medlemsstaterne. Forordningens artikel 4, stk. 2, giver en medlemsstat mulighed for efter anmodning at fa oplysninger om, hvorvidt en af medlemsstatens virksomheder har foretaget indkøb i Fællesskabet inden for et bestemt kvartal. 1 henhold ti! forordningens artikel 4, stk. 3, oplyses, hvem goderne er købt hos. Den samlede værdi af de transaktioner, som registreres i henhold til artikel 4, stk. 2, udveksles også automatisk mellem medlemsstaterne i slutningen af hvert kvartal via VIES. I henhold til forordningens artikel 5 og artikel 2 i direktiv 77/799/EØF kan medlemsstater også anmode om supplerende oplysninger, f. eks. om fakturanumre, samt dato for og værdi af enkelttransaktioner, med henblik på at kontrollere bestemte virksomheder Medlemsstaternes anvendelse af forordningens artikel 4, stk. 2 og 3, samt artikel 5 er nøgleelementerne i kontrollen af virksomheder, som handler inden for Fællesskabet. Da momsovergangsordningen blev indført, fastlagde Fællesskabet ikke nogen bestemt kontrolmetodologi eller metode til at udnytte oplysningerne fra VIES eller andre muligheder for at indsamle oplysninger. Hver medlemsstat beholdt retten til at kontrollere sine virksomheder på den rnåde, som den fandt hensigtsmæssig. Fællesskabet har ikke desto mindre i forbindelse med Matthaeus-programmet7 påbegyndt en debat om metodologien for kontrol af transaktioner i Fællesskabet. Programmet har givet medlemsstaterne mulighed for at sammenligne fremgangsmåder ved momskontrol i al almindelighed og ved transaktioner i Fællesskabet og anvendelse af VIES i særdeleshed, samt for at finde frem til den bedste fremgangsmåde. EFT nr. L 280 af 13. 11. 1993. s. 27. Yderligere oplysninger om programmet findes i Kommissionens rapporter til Rådet og Europa-Parlamentet (KOM(95) 663 endelig udg. og KOM(96) 543 endelig udg. ). Kommissionen bad i begyndelsen af 1993 medlemsstaterne om at meddele detajler om ekstra afgifter, som var blevet fundet via de oplysninger, der udveksles over VIES, med henblik på at evaluere, hvor effektivt oplysningerne fra VIES anvendes. På daværende tidspunkt var de fleste medlemsstater uvillige (eller ikke i stand) til at meddele disse oplysninger, selv om de gik med til at meddele Kommissionen antallet af sager, hvor yderligere kontrol var blevet gennemført på baggrund af VIES-oplysninger; der er dog på nuværende tidspunkt stadig kun to eller tre medlemsstater, som regelmæssigt meddeler disse oplysninger. Kommissionen kan derfor kun evaluere medlemsstaternes anvendelse af de administrative samarbejdsordninger ved at undersøge deres anvendelse af nøgleelementerne, som er anmodninger i henhold til forordningens artikel 5 og direktivets artikel 2 samt anmodninger i henhold til forordningens artikel 4, stk. 2 og 3. Figur 1: Antal anmodninger pr. kvartal i 1994 og 1995 i henhold til artikel 5 i forordning (EØF) nr. 218/92 og artikel 2 i direktiv 77/799/EØF 1200 3Q94 4Q94 1Q95 4Q95 Figur 1 viser en gradvis vækst i medlemsstaternes anmodninger om oplysninger. Antallet af anmodninger er dog kun en brøkdel af de titusinder af anmodninger pr. år, som medlemsstaterne i juni 1993 selv skønnede fandt sted. Figur 2 viser fordelingen af anmodningerne på medlemsstater. Figur 2: Antal anmodninger pr. medlemssstat i 1994 og 1995 i henhold til forordningens artikel 5 og direktivets artikel 2 Den samlede stigning i antallet af anmodninger i henhold tii artikel 5, med tydelige forskelle mellem de enkelte medlemsstater, afspejles også i stigningen af anmodninger i henhold til artikel 4, som fremgår af figur 3. Det er en forudsætning for en anmodning i henhold til forordningens artikel 5, at medlemsstaterne først benytter sig af de muligheder, der er fastlagt i artikel 4. Figur 3: Samlet stigning i 1994 og 1995 i antallet af anmodninger i henhold til forordningens artikel 4, stk. 2 og 3. 1Q94 2Q94 3Q94 4Q94 1Q95 2Q95 3Q95 4Q95 Det samlede billede af udviklingen af det administrative samarbejde, som er vist i figur 1 til 3, er positivt. Den vedholdende stigning i anvendelsen af VlES-faciliteterne og den gradvise stigning i antallet af anmodninger i henhold til artikel 5 og artikel 2 afspejler den stigende vægt, der lægges på administrativt samarbejde i forbindelse med kontrol af transaktioner i Fællesskabet. Som det ses af figur 4 og 5, skjuler den samlede stigning dog store forskelle mellem de enkelte medlemsstaters anvendelse af instrumenterne i artikel 4, stk. 2 og 3. 10 Figur 4: Antal anmodninger i 1994 og 1995 i henhold til forordningens artikel 4, stk. 2 og 3, pr. virksomhed i medlemsstaten, som foretager leveringer inden for Fællesskabet l ; 1111. ) 111 m i ni 111 70 60 50 40 30 20 10 0 o Mange af anmodningerne i henhold til forordningens artikel 4 fremsættes for at tå bekræftet, at den pågældende virksomhed i den bistandssøgende medlemsstat ikke har foretaget nogen indkøb inden for Fællesskabet. Det er også en god måde at udnytte VIES- oplysningerne på. Figur 5 viser medlemsstaternes anvendelse af forordningens artikel 4, stk. 3, for at kontrollere virksomheder, som foretager indkøb i andre medlemsstater. Figur 5: Antal anmodninger i 1994 og 1995 i henhold til artikel 4, stk. 3, i forordning (EØF) nr. 218/92 pr. virksomhed i medlemsstaten, som foretager indkøb inden for Fællesskabet Konklusionen, som kan drages på baggrund af figur 1 til 5, er, at selv om anvendelsen af de administrative samarbejdsordninger helt sikkert er tiltagende, anvendes de ikke i tilstrækkeligt omfang til at kunne kontrollere transaktioner inden for Fællesskabet godt nok i nogle medlemsstater kan skyldes en række årsager. Det er selvfølgelig vigtigt, i hvilket omfang kontrolmedarbejdere har adgang til systemet. Der er adgang til VIES-oplysningerne via mere end 55 000 terminaler i Fællesskabet, men i nogle medlemsstater har medarbejderne i alle medlemsstater. Den ringe anvendelse af VIES-faciliteterne H kun begrænset adgang til systemet. Det er formodentlig også forklaringen på den ringe anvendelse af de instrumenter, der er fastlagt i forordningens artikel. 5 og direktivets artikel 2. På baggrund af tallene for anvendelsen af VIES-systemet og den fremgangsmåde, der er resultatet af Matthaeus-programmet, mener Kommissionen, at en integreret momskontrol, hvor oplysninger fra VIES indgår som et af elementerne, er den mest effektive fremgangsmåde. Først anvendes de oplysninger, som udveksles automatisk, som input til risikoanalyser, der er udformet med henblik på at finde frem til virksomheder eller virksomhedskategorier, som skal kontrolleres. Derefter anmodes om supplerende oplysninger i henhold til forordningens artikel 4 som led i en indsamling af oplysninger før eller efter kontrol af en bestemt virksomhed. Til sidst anvendes bestemmelserne i artikel 5 til at fa oplysninger om bestemte transaktioner. Det er en forudsætning for en høj standard inden for momskontrol, at anvendelsen af administrativt samarbejde bliver mere udbredt i medlemsstaterne og integreres helt i nationale kontrolstrategier. Administrativt samarbejde bør ikke være en opgave for specialister. De medlemsstater, som ikke giver deres kontrolmedarbejdere adgang til VIES-faciliteterne, bør gøre dette. Oplysninger om en virksomheds indkøb inden for Fællesskabet bør betragtes som en del af det nationale kontrolbillede, der er ufuldstændig! uden disse oplysninger. Denne fremgangsmåde forudsætter, at moinskontrolmedarbejdere i udstrakt omfang anvender de særlige informationssøgningsmuligheder, som Fællesskabet har skabt. Figur 3 til 5 viser klart, at nogie medlemsstater har gjort meget mere brug af denne fremgangsmåde end andre. De medlemsstater, som ikke benytter de muligheder, som det administrative samarbejde giver, særlig meget, kan ikke have et fuldstændigt billede af deres virksomheder. Medlemsstaterne har stadig meget at gøre, når det drejer sig om at gøre administrativt samarbejde mere kendt inden for deres egne forvaltninger. Selv i de medlemsstaterne, hvor systemet anvendes i udstrakt grad, støder man stadig ofte på nationale embedsmænd, der ikke kender til mulighederne for at anmode en anden medlemsstat om oplysninger, som kan hjælpe dem med et særligt problem ved en rutinekontrol af moms eller ved foranstaltninger til bekæmpelse af svig. Der er helt klart brug for omfattende uddannelse i anvendelsen og udnyttelsen af VIES-oplysningerne samt andre samarbejdsmuligheder Fællesskabet har også en opgave, som går ud på at gøre nationale embedsmænd bevidste om fællesskabsdimensionen i deres arbejde; at skabe gensidig tillid mellem embedsmænd i forskellige nationale forvaltninger; og at gøre samarbejdet så brugervenligt og billigt som muligt. Det forudsætter, at de udstyres med kundskaberne og infrastrukturen til at kunne samarbejde, og at de opmuntres til at gøre det. 12 Ringe anvendelse af samarbejdsinstrumenterne giver anledning til alvorlig bekymring over den generelle troværdighed og effektivitet af nogle medlemsstaters momskontrol af transaktioner inden for Fællesskabet. Oprindelig betragtede alle medlemsstater oprettelsen af VIES og forordning (EØF) 218/92 (enstemmigt vedtaget) som en forudsætning for en effektiv kontrol i overgangsperioden. Etableringen og driften af infrastrukturen har krævet betydelige investeringer både fra Fællesskabets og medlemsstaternes side i form af menneskelige og økonomiske ressourcer, og virksomhedernes pligt til at indsende kvartalsvise momsangivelser pålægger dem en betydelig byrde. 2. 2. 2. Medlemsstaternes rolle ved indsamling af oplysninger I henhold til artikel 4 i forordning (EØF) 218/92 skal medlemsstaterne sørge for "at databasen ajourføres, er komplet og præcis". Kommissionen presser hele tiden medlemsstaterne, via SCAC og de periodiske møder mellem de nationale forbindelseskontorers ledere, til at forbedre fuldstændigheden og nøjagtigheden af de oplysninger, som de indsamler og udveksler. I 1994 og 1995 nåede afleveringsprocenten for momsangivelser op på 95% (antallet af modtagne angivelser set i forhold til det antal angivelser, som forvaltningerne skønnede var udestående). I denne periode kunne 1,5% af de afgivne oplysninger8 ikke udveksles, fordi de blev anset for ukorrekte, da det nummer, som leverandøren opgav som køberens momsregistreringsnummer, ikke svarede til de regler, som gælder for konstaiktion af sådanne numre i den medlemsstat, hvor køberen var registreret. Tallene for aflevering og nøjagtighed er en betydelig og velkommen forbedring af indsatsen i forhold til systemets første måneder og afspejler den store indsats, der gøres af de nationale forvaltninger og de virksomheder, der handler inden for Fællesskabet. Ikke ikke er desto mindre må medlemsstaterne, så længe de indsamlede oplysninger fuldstændige og korrekte, gøre alt, hvad de kan, for at forbedre kvaliteten via effektivisering af styringen af deres egne databaser, vedvarende uddannelse af virksomhederne og, om nødvendigt, anvendelse afbøder. 2. 2. 3. De centrale forbindelseskontorer og deres rolle ved overholdelse af frister Ifølge forordning (EØF) nr. 218/92 skal der i hver medlemsstat udpeges et centralt forbindelseskontor. Der er ikke fastsat nogen detaljerede krav for oprettelse af forbindelseskontorerne, men Kommisisonen og medlemssstaterne blev på et meget tidligt tidspunkt enige om et sæt retningslinjer, som fastlægger deres vigtigste funktioner og mål. Det var først og fremmest at være den normale kommunikationskanal mellem kompetente myndigheder; at styre informationsstrømmene mellem medlemsstaterne; at overvåge bistandsanmodningernes kvalitet og relevans samt svarene på disse; og at kontrollere overholdelsen af svartider. Forbindelseskontoret skal kort sagt fungere som det eneste kontaktpunkt, hvor medlemsstaterne kan være sikre på at fa effektiv og hurtig bistand med alt, som har med momskontrol og samarbejde at gøre. Det er vigtigt, at forbindelseskontorerne har ressourcerne, beføjelserne og ekspertisen til at udføre denne opgave. 8 Fællesskabsleverandorerne afgav 35 000 000 linjer oplysninger. 13 Artikel 5 i forordning (EØF) nr. 218/92 bestemmer, at "Den bistandssøgte myndighed skal give oplysningerne [som en anden medlemsstat har anmodet om] hurtigst muligt og senest tre måneder efter modtagelsen af anmodningen. " Der er ikke fastlagt nogen svarfrist for anmodninger i henhold til direktiv 77/799/EØF, men SCAC besluttede i 1994, at anmodninger i henhold til direktivets artikel 2 skulle have samme svarfrist, som gælder for anmodninger i henhold til forordningens artikel 5, nemlig tre måneder. Denne beslutning førte til en forenkling af de procedurer, der følges i medlemsstaterne med hensyn til behandling af anmodninger og svar i henhold til de to juridiske instrumenter. Der har været en vedvarende stigning i antallet af anmodninger i henhold til disse to instrumenter, hvilket fremgår af figur 1. Denne stigning i antallet af anmodninger modsvares desværres af en lignende stigning i antallet af anmodninger, for hvilken svarfristen på maksimum tre måneder er overskredet. Kommissionen og medlemsstaterne har fulgt denne udvikling nøje, både lederne af forbindelseskontorerne; der er helt klart risiko for en ukontrollerbar ophobning af anmodninger, hvilket vil have en negativ virkning på momskontrollen, hvis situationen ikke korrigeres i tide. i SCAC og ved møderne for Figur 6: Andel af udestående svar på anmodninger i henhold til forordningens artikel 5 og direktivets artikel 2 pr. 31. december 1995 pr. bistandssøgt medlemsstat De mange udestående svar skyldes dels, at anmodningerne bliver stadig mere komplekse, og derfor tager længere tid at besvare. Det er dog usandsynligt, at denne udvikling ændrer sig, og medlemsstaterne bliver nødt til at tilpasse deres planlægning hertil. I praksis har medlemsstaternes forskelligartede organisation og bemanding af forbindelseskontorerne ført til, at de har forskellige serviceniveauer, hvilket kan hindre en gnidningsløs afvikling af det administrative samarbejde. Som det fremgår af figur 6, er der tydelige tegn på, at nogle forbindelseskontorer til kommunikationen. 1 nogle medlemsstater opstår der desuden problème;\ fordi forskellige dele af forvaltningen er ansvarlige for moms, og derfor er forbindelseskontoret måske kompetent til at behandle anmodninger i henhold til forordningen, men ikke kompetent til at behandle lignende anmodninger i henhold til direktiv 77/799/EØF. Kommissionen mener, at denne opdeling af opgaver underminerer den komplementaritet, der udtrykkeligt snarere er flaskehalse end motorveje med hensyn 14 er lagt op til i Fællesskabets regler. Den underminerer også de fordele, der er ved kun at have et enkelt kontaktpunkt. Forbindelseskontorerne vil kun være i stand til at give deres kolleger i andre medlemsstater den service, de forventer og har ret til, hvis de kan opnå et positivt svar i form af tildeling af ressourcer og prioriteter fra deres egen kontrolforvaltning. Medlemsstater, som ikke besvarer anmodninger i tide, må have forståelse for den embedsmand i den bistandssøgende medlemsstat, som måske er afhængig af dette svar til løsning af et problem. Overskredne svarfrister kan føre til mangel på effektiv kontrol og tab af momsindtægter. Til trods for de potentielle forbedringer, som er blevet påvist ved møderne mellem forbindelseskontorernes ledere, som afholdes som led i Matthaeus-programmet, vedbliver disse forskelle med hensyn til organisation og bemanding med at vanskeliggøre udviklingen af det administrative samarbejde og må tages op til behandling af medlemsstaterne. Forvaltningerne bør derfor især overveje, om der er tilstrækkelige ressourcer til forbindelseskontorerne; den prioritering, som anmodninger om oplysninger fra andre medlemsstater far lokalt, hvor store menneskelige ressourcer der afsættes til dette arbejde på lokalkontorniveau; behovene for uddannelse i brug af systemet og for en forståelse for andre medlemsstaters eliminere kommunikationsproblemer. uddannelse sproglig behov; samt for at 3. KONKLUSIONER OG ANBEFALINGER 3. 1. Konklusioner i SCAC og ved periodiske møder mellem de nationale På fællesskabsniveau, forbindelseskontorers ledere er der blevet gjort en stor indsats for at følge nøje med i og stimulere udviklingen af administrativt samarbejde. Denne indsats har haft gavnlige resultater. Forvaltningsmyndighederne samarbejder i stadig større grad; en række medlemsstater er begyndt at integrere det i deres nationale kontrolstrategi. I nogle tilfælde har medlemsstater også forstærket deres forvaltningsstrukturer for at imødegå den stigning i efterspørgslen, som har fundet sted. 15 VIES-oplysninger er helt klart blevet mere fuldstændige og nøjagtigere siden 1993 Teknisk set fortsætter VIES med at have en meget høj funktionsstandard. Systemet giver hurtigt og sikkert adgang til store mængder oplysninger, som jævnligt indsamles hos virksomheder, der handler inden for Fællesskabet. De oplysninger, der stilles til rådighed, opfylder et reelt kontrolbehov. Udvidelsen af ordningerne ved udvideisen af Fællesskabet i 1995 var både fra et teknisk og et organisatorisk synspunkt vellykket. Den multilaterale momskontrol er også begyndt at blive bedre. Til trods for disse forbedringer er situationen dog bestemt ikke tilfredsstillende, selv om dette for en stor dels vedkommende skyldes momssystemet selv og sjette momsdirektivs utilstrækkeligheder. Forskelle i medlemsstaternes gennemførelse og anvendelse af indviklede regler skaber problemer både for forvaltninger og direktivet og dets virksomheder, og erfaringerne fra forsøgene med multilateral momskontrol viser, at virksomhederne udnytter disse forskelle. Med henblik på at løse så fundamentale problemer har Kommissionen fremlagt forslag om en fuldstændig revision af Fællesskabets momsregler9. Det kan dog ikke finde sted fra den ene dag til den anden. På en række vigtige områder kunne og burde medlemsstaterne også gøre en hel del mere for at udnytte de eksisterende fællesskabsregler bedst muligt. Efterhånden som, administrativt samarbejde bliver et stadig vigtigere led i momskontrolkæden, vil det være en uacceptabel trussel mod selve momssystemets integritet, hvis mulighederne ikke udnyttes bedst muligt. Der er behov for ikke blot at udnytte mulighederne inden for de eksisterende rammer bedre, men også for at opbygge en ny infrastruktur til den videre udvikling af de instrumenter og aktiviteter, der er nødvendige for at gøre administrativt samarbejde til en daglig begivenhed i de nationale forvaltninger. Som et første skridt vil Kommissionen snart komme med et forslag til et aktionsprogram, som fa de indirekte beskatningssystemer til at fungere bedre i det indre marked. Dette program vil også danne det nye lovgivnings- og budgetmæssige grundlag for tildeling af fællesskabsmidler fra 1998 til VIES og andre dataudvekslings- og kommunikationssystemer, der er nødvendige for det administrative samarbejde 3. 2. Anbefalinger Medlemsstaterne må gøre mere for at sikre, at momskontrollen for transaktioner inden for Fællesskabet integreres bedst muligt i deres nationale momskontrolstrategier og alle som ekspertarbejde. medarbejderes arbejdsmetoder højere. Detforudsætter, for at betragte den samarbejde frem administrativt prioriteres at 9 El fælles momssystem - Et program for det indre marked (KOM(96) 32K endelig, udg. ) 16 Med dette mål for øje bør mulighederne for at komme med en anmodning (som koster virksomhederne og de nationale forvaltninger betydelige beløb) benyttes i langt højere grad. På samme måde bør multilaterale momskontrolaktiviteter - ikke kun forsøg, som allerede har bekræftet deres værdi, men ægte operationel kontrol, indlemmes i de nationale kontrolstrategier. "CV Fællesskabet har sammen med medlemsstaterne også en forpligtelse til at fremme udviklingen af administrativt samarbejde. Der skal gøres mere på fællesskabsniveau og i om medlemsstaterne for fællesskabsdimensionen tillid mellem embedsmænd i forskellige nationale forvaltninger; og for at gøre samarbejde så brugervenligt og så billigt som muligt. i deres arbejde; for at skabe gensidig embedsmænd nationale bevidste gøre at • Medlemsstaterne skal gøre en større indsats for at sikre, at alle deres virksomheder, som handler inden for Fællesskabet, indleverer rettidige og korrekte angivelser, og skal overveje, om deres politik vedrørende håndhævelse af reglerne og bøder til virksomheder, som ikke overholder reglerne, er god nok. • Medlemsstaterne skal bruge flere ressourcer på at blive i stand til at besvare anmodninger om bistand så hurtigt som muligt, efter at de er modtaget fra en anden medlemsstat. Problemer med hensyn til organisation og bemanding af nogle forbindelseskontorer skal hurtigst muligt løses. • Medlemsstaterne skal forpligte sig til at stille oplysninger til rådighed om konkrete undersøgelser af svig, så de kan samles på fællesskabsniveau. Uden dette vil det ikke være muligt at udvikle en bæredygtig fællesskabsstrategi mod svig. Kommissionen og medlemsstaterne må gøre en større indsats for øge samarbejdet vedrørende opdagelse og forebyggelse af svig. Manglen på nøjagtige oplysninger på fællesskabsniveau kombineret med begrænsningerne i de eksisterende rammer for behandling af komplekse, grænseoverskridende sager om svig, udgør et risikoområde, som der må gøres noget ved. Fællesskabet vil skulle gennemføre de lovgivningsmæssige og administrative foranstaltninger, der er nødvendige for at forbedre ordningerne for administrativt samarbejde og inddrivelse af fordringer. Disse ordninger skal støttes, og medlemsstaterne skal gøre en større indsats for at anvende ordningerne og for at opfylde deres forpligtelser i henhold til ordningerne. 17 Samarbejde er noget, som alle skal have gavn af. Effektiv handling fra medlemsstaternes side på hvert af disse punkter ville give Fællesskabet som helhed meget bedre muligheder for at tage de udfordringer op, der venter administrativt samarbejde, både nu og i de kommende år. Når der indføres et nyt fælles momssystem for det indre marked, bliver administrativt samarbejde en endnu vigtigere del af momskontrollen. Der kræves et samarbejde medlemsstaterne imellem, som mindst er på højde med det samarbejde, der i dag finder sted i hver enkelt medlemsstat. Det er meget vigtigt, at medlemsstaterne er villige til sammen at anvende de nye værktøjer og metoder, der kræves, og til at integrere fællesskabsdimensionen i deres nationale strategier. De erfaringer og resultater, der er opnået til dato, giver et solidt grundlag at bygge på. 18 ISSN 0254-1459 KOM(96) 681 endelig udg. DOKUMENTER DA 09 06 Katalognummer : CB-CO-96-692-DA-C ISBN 92-78-13614-X Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg / fi


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 3814/96 dell'on. José GARCÍA- MARGALLO Y MARFIL alla Commissione. Investimenti UE in America latina: investimenti dell'Irlanda nei paesi del Mercosur

eurovoc_concepts:
EU investment
European Union
Ireland
Latin America
Mercosur countries
direct investment


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3799/96 af José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL til Kommissionen. EU-investeringer i Latinamerika - Finlands investeringer i MERCOSUR

eurovoc_concepts:
EU investment
European Union
Finland
Latin America
Mercosur countries
direct investment


title: VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT - TWEEDE VERSLAG INGEVOLGE ARTIKEL 14 - TOEPASSING VAN VERORDENING (EEG) nr. 218/92 VAN DE RAAD VAN 27 JANUARI 1992 BETREFFENDE DE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN DE INDIRECTE BELASTINGEN (BTW)

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 08. 01. 1997 COM(96) 681 def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT TWEEDE VERSLAG INGEVOLGE ARTIKEL 14 TOEPASSING VAN VERORDENING (EEG) nr. 218/92 VAN DE RAAD VAN 27 JANUARI 1992 BETREFFENDE DE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN DE INDIRECTE BELASTINGEN (BTW) INHOUD 1 ACHTERGROND 1. 1. De BTW-overgangsregeling 1. 2. De implicaties van de BTW-overgangsregeling voor de controle 1. 3. Het communautaire rechtskader voor administratieve samenwerking 2. ONTWIKKELINGEN IN DE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING IN 1994 EN 1995: EEN EVALUATIE 2. 1. Communautaire ontwikkelingen 2. 1. 1. De uitbreiding van 1995 2. 1. 2. Fraudebestrijding. 2. 1. 3 Multilaterale BTW-controle-experimenten 2. 1. 4 Wederzijdse bijstand bij de invordering 2. 2. Administratieve samenwerking op nationaal niveau 2. 2. 1. Gebruik van de samenwerkingsinstrumenten 3 3 3 4 5 5 5 5 6 7 8 8 2. 2. 2 De rol van de Lid-Staten bij de verzameling van gegevens 13 2. 2. 3 De centrale verbindingseenheden en hun rol bij het halen van de termijnen. 3. CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN 3. 1. Conclusies 3. 2. Aanbevelingen 13 15 15 16 1. ACHTERGROND 1. 1. De BTW-overgangsregeling Om de grenscontroles voor fiscale doeleinden in de Gemeenschap met ingang van 1. 1. 1993 te kunnen afschaffen, besloot de Raad in 1991 de BTW-overgangsregeling in te stellen1. Volgens deze regeling blijven intracommunautaire transacties tussen belastingplichtigen belast worden tegen het tarief en de voorwaarden van de Lid-Staat van bestemming. Er werd een vrijstelling ingevoerd voor leveringen van goederen die voor een andere Lid-Staat bestemd zijn, ter vervanging van de vrijstelling bij uitvoer, en het belastbare feit van "invoer" werd vervangen door "verwerving" in de Lid-Staat van aankomst van de goederen. Gedetailleerde informatie over de werking van de BTW-overgangsregeling kan men vinden in het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europese Parlement over de werking van de BTW-overgangsregeling voor intracommunautaire transacties2. 1. 2. De implicaties van de BTW-overgangsregeling voor de controle Vóór 1 januari 1993 werd het toezicht op grensoverschrijdende goederentransacties tussen belastingplichtigen in de Gemeenschap uitgeoefend door aan de nationale grenzen de te controleren. Toen de documenten die het fysieke goederenverkeer begeleidden, grenscontroles werden afgeschaft, werd de controle van de belastingheffing op intracommunautaire transacties geïntegreerd in de binnenlandse BTW-controle. De vereisten van de BTW-controle en de uitdaging die de afschaffing van de grenscontroles vertegenwoordigde, maakten samenwerking tussen de Lid-Staten op een nieuwe schaal nodig. Met name hadden de Lid-Staten informatie van andere Lid-Staten nodig om de belasting te kunnen controleren. Zo moesten zij: in staat zijn informatie te verkrijgen over alle intracommunautaire transacties tussen bedrijven in hun eigen BTW-identificatieregister en in andere Lid-Staten geïdentificeerde bedrijven, in staat zijn de geldigheid van het BTW-identificatienummer van een koper te bevestigen Deze gegevens, die een inbreng vormen in de methodologie van de Lid-Staten voor het controleren van de BTW op intracommunautaire transacties, worden verstrekt door het VAT Information Exchange System (VIES), dat een gemeenschappelijk computernetwerk is. Richtlijn 91/6K0/EE(i van de Raad tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tol wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van Richtlijn 77/3X8/EEG. PB nr. L 376 vnn 31. 12. 1W 1. blz. I. COM(94)515dcf. 23. 1I. 1W4. 1. 3. Het communautaire rechtskader voor administratieve samenwerking Verordening (EEG) nr. 218/923 van de Raad heeft betrekking op de administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (BTW). Zij vormt het rechtskader dat de Lid-Staten verplicht elkander de informatie te verstrekken die nodig is om de BTW op intracommunautaire transacties te controleren; zij dient ter aanvulling van de bepalingen van Richtlijn 77/799/EEG4 (betreffende wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen). De verordening geeft de Lid-Staten ook het recht de informatie geregeld in haar totaliteit te verkrijgen, en tevens om op verzoek aanvullende gedetailleerde informatie te verkrijgen. Richtlijn 76/308/EEG voorziet in wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten inzake de invordering van o. a. BTW-vorderingen van nationale overheden5. Het Permanent Comité inzake administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen (SCAC) werd opgericht bij artikel 10 van de verordening. Het SC AC, dat wordt beheerd en voorgezeten door de Commissie, is verantwoordelijk voor de uitoefening van een voortdurend toezicht op de ontwikkeling van de administratieve samenwerking en de wederzijdse bijstand. Het volgt ook het doen en laten van de Lid-Staten bij de verzameling, de uitwisseling en de verwerking van de gegevens. Op nationaal niveau wordt op de dagelijkse werking van de regelingen toegezien door een netwerk van centrale verbindingseenheden (CLO's). In artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 218/92 wordt bepaald dat "de Lid-Staten en de Commissie gezamenlijk de werking van de op grond van deze verordening ingestelde regelingen voor administratieve samenwerking bespreken en evalueren. ". Op grond van artikel 11 is de Commissie ook verantwoordelijk voor het verzamelen van de ervaringen van de Lid-Staten ter zake van nieuwe praktijken op het gebied van belastingontwijking en belastingfraude. In artikel 14 wordt bepaald dat "twee jaar na de datum van inwerkingtreding van deze verordening en vervolgens om de twee jaar de Commissie aan het Europese Parlement en de Raad verslag uitbrengt over de uitvoering van deze verordening, in het bijzonder op basis van de in artikel 11 neergelegde procedure van voortdurend toezicht". In het eerste verslag op grond van artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 218/92, dat op 23 juni 1994 werd bekendgemaakt6, werd het nieuwe administratieve kader dat werd ingevoerd na de afschaffing van de grenscontroles voor BTW-doeleinden, uiteengezet en werd het geslaagde functioneren daarvan besproken. In dit tweede verslag wordt de ontwikkeling van de regeling sinds 1993 beschreven, wordt haar doeltreftendheid geëvalueerd en worden aanbevelingen voor verbeteringen gedaan. PB L 24 van 1. 2. 1992. bl/. 1. PB L 366 van 27. 12. 1977. blz. 15. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/12/EEG (PB L 76 van 23. 3. 1992. blz. 1). PB L 73 van 19. 3. 1976. blz. 18. Deze richtlijn werd laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/108/EEG (PB L 390 van 3 1. 12. 1992. blz. 124). COM(94) 262 def. 4 2. ONTWIKKELINGEN IN DE ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING IN 1994 EN 1995: EEN EVALUATIE 2. 1. Communautaire ontwikkelingen 2. 1. 1. De uitbreiding van 1995 Een van de hoofdtaken voor het SCAC en zijn technisch sub-comité in 1994 was de voorbereiding van de uitbreiding van de Gemeenschap op 1 januari 1995. De toetredende Lid- Staten en de Gemeenschap moesten voorbereidingen treften om ervoor te zorgen dat de BTW-overgangsregeling voor intracommunautaire transacties goed zou kunnen worden toegepast vanaf de datum van toetreding. Dit was voornamelijk een taak voor de nieuwe Lid- Staten zelf, maar het SCAC moest er nog voor zorgen dat Oostenrijk, Finland en Zweden met het VIES-netwerk werden verbonden en dat het systeem werd aangepast voor de uitgebreide Gemeenschap. Het VIES kon met succes door de drie nieuwe Lid-Staten en de Gemeenschap van 12 worden getest vanaf de eerste week van december 1994 en was volledig operationeel voor de Gemeenschap van 15 vanaf 1 januari 1995. 2. 1. 2. Vrcmdebestvijdii tg In 1992 had het SCAC een sub-comité fraudebestrijding opgericht dat de taak had de wettelijke, bestuursrechtelijke en technische regelingen - die reeds bestaan en/of worden ontwikkeld in de Gemeenschap - voor fraudebestrijding op het gebied van de indirecte belastingen te onderzoeken. Destijds had de Commissie de Lid-Staten aanbevolen een meer strategisch en operationeel programma voor fraudebestrijding vast te stellen, maar dit werd door een aantal Lid-Staten verworpen. In 1994 kwam het sub-comité slechts twee maal bijeen en in 1995 in het geheel niet. De vergadering van december 1994 was uitsluitend gewijd aan door enkele Lid-Staten aangedragen "evallen van BTW-fiaude. 'ov In de praktijk hield het sub-comité zich de eerste jaren vooral bezig met de installatie van een gecomputeriseerd netwerk (Fiscal SCENT) in de Lid-Staten en met de opleiding van nationale ambtenaren voor het gebruik ervan. Hoewel alle Lid-Staten thans op het netwerk zijn aangesloten en ambtenaren werden opgeleid, is het duidelijk dat op enkele uitzonderingen na zeer weinig gebruik van het netwerk wordt gemaakt voor de uitwisseling van berichten tussen Lid-Staten. Dit wijst erop dat het systeem niet volledig wordt benut. Dit is vooral zorgwekkend omdat Fiscal SCENT ten doel had snelle en zekere contacten tussen de nationale diensten voor BTW-fraudebestrijding te vergemakkelijken. In 1996 heeft de Commissie haar pogingen om de voordelen van het systeem aan te tonen, hervat. Dit gebrek aan gemeenschappelijke activiteit bij de bestrijding van fraude op communautair niveau is betreurenswaardig. Dit komt deels door het beperkte mandaat dat het sub-comité aanvankelijk had gekregen van de Lid-Staten, dat er absoluut niet op neerkwam te trachten een communautaire strategie voor de fraudebestrijding te formuleren. Bovendien werd de Gemeenschap ook belemmerd in haar mogelijkheden een samenhangende strategie te ontwikkelen, door de onwil van sommige Lid-Staten om op multilaterale basis met elkaar samen te werken bij het onderzoeken van mogelijke fraude. De Commissie stuitte dan ook op problemen bij de vervulling van haar taak volgens artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 218/92, namelijk het verzamelen van de ervaringen van de Lid-Staten ter zake van nieuwe praktijken op het gebied van belastingontwijking en belastingfraude. Het SCAC heeft echter in 1996 het door de Commissie voorgestelde nieuwe mandaat voor het sub-comité goedgekeurd om een grotere coördinatie van de inspanningen en middelen van de Lid-Staten voor fraudebestrijding te bevorderen en te vergemakkelijken. Het hernieuwde sub comité heeft een ambitieus werkprogramma vastgesteld: identificatie van de meest fraudegevoelige aspecten van het stelsel van indirecte belastingen, evaluatie van de werking en geschiktheid van de bestaande regelingen voor fraudebestrijding en maximalisering van het effectieve gebruik ervan. Voor het welslagen van dit werkprogramma zullen alle Lid-Staten moeten meewerken aan de uitwisseling van informatie op basis van concrete case studies. Alleen wanneer er een echte bereidheid bestaat om informatie te verzamelen, zal er een communautaire strategie voor de bestrijding van BTW-fraude kunnen worden ontwikkeld, hetgeen essentieel is voor de goede werking van de interne markt. De Commissie werd op een ad hoc basis op de hoogte gesteld van gevallen waarbij opbrengsten tussen 2 en 60 miljoen ecu verloren gingen. Uit dergelijke gevallen blijkt duidelijk dat er behoefte is aan nauwe coördinatie van de inspanningen van de nationale autoriteiten in transnationale gevallen. De Commissie kan bijstand verlenen door het ingewikkelde Gemeenschapsoptreden op dit gebied te coördineren, maar zij wordt hierbij gehinderd door liet ontbreken van een voldoende brede rechtsgrondslag die wel reeds bestaat op het gebied van douane en landbouw. 2. 1. 3. Multilaterale BTW-controle-experimenten Ondernemingen die in verscheidene Lid-Staten werkzaam zijn, worden gewoonlijk als afzonderlijke nationale eenheden behandeld voor doeleinden van BTW-controle. In 1994 begonnen de Commissie en de Lid-Staten te vrezen dat multinationale ondernemingen in staat zouden zijn kennelijke verschillen in behandeling door de belastingdiensten van de Lid-Staten uit te buiten ten koste van de eerlijke mededinging en de controle als geheel. Aangezien multinationale bedrijven verantwoordelijk zijn voor grote BTW-bedragen, moeten de Lid- Staten een hoge prioriteit toekennen aan de controle van deze bedrijven. In 1994 en 1995 nam het SCAC het initiatief tot experimenten, met Richtlijn 77/799/EEG als voornaamste rechtsgrondslag en met financiële steun van de Gemeenschap, inzake de gezamenlijke controle van multinationals. De experimenten hadden ten doel de doeltrelfendheid van de instrumenten die door het communautaire rechtskader voor administratieve samenwerking worden verschaft, te testen bij de controle van multinationale ondernemingen. De experimenten boden ook de gelegenheid de verschillende controlemethodes in de Lid-Staten te vergelijken. Sommige Lid-Staten namen om een aantal redenen niet aan de experimenten deel. Sommige gaven de voorkeur aan bilaterale in plaats van multilaterale BTW-controle en andere meenden niet te kunnen deelnemen wegens de betrokkenheid van de Commissie. De nationale wetgeving van enkele Lid-Staten verhinderde hun deelneming, ondanks het feit dat de communautaire wetgeving dergelijke activiteiten toestaat. De Lid-Staten die aan de gecoördineerde controles deelnamen, meldden dat zij een grotere kennis en een beter begrip van de werkzaamheden van de gecontroleerde bedrijven hadden verkregen. Handelspraktijken die uitsluitend bestemd waren om de belastingvoordelen te maximaliseren, werden ontdekt. Enkele belastingdiensten ontdekten zelfs werkzaamheden van bedrijven waarvan zij tevoren niets afwisten. De controles bevestigden ook dat de bedrijven de complexiteit en de dubbelzinnigheid van de BTW-overgangsregeling en de verschillende interpretaties die de Lid-Staten daaraan mogen geven, uitbuitten. De experimenten toonden aan dat de door het communautaire rechtskader verschafte instrumenten kunnen worden gebruikt om de controle van multinationale ondernemingen te verbeteren. Zij brachten echter ook een aantal wettelijke en praktische belemmeringen voor een ingewikkelde, maar niet absoluut effectieve samenwerking bij de controle van deze ongebruikelijke handelsactiviteiten aan het licht. Het SCAC keurde een eerste reeks algemene richtsnoeren voor de toekomstige multilaterale BTW-controles goed. De Commissie zal op korte termijn enkele experimenten blijven financieren om de noodzaak van multilaterale in plaats van nationale of bilaterale BTW-controles verder aan te tonen en de reeds vastgestelde richtsnoeren nader uit te werken. Ondanks het duidelijke succes van de twee experimenten moeten de Lid-Staten echter nog op eigen initiatief als onderdeel van hun dagelijkse controle dergelijke multilaterale controles ondernemen. De Commissie is van mening dat deze controles een gebruikelijk onderdeel van de nationale controlestrategieën moeten worden om de door dergelijke bedrijven gestelde problemen aan te kunnen. Tevens vindt de Commissie dat Lid-Staten die tot nog toe niet hebben deelgenomen aan de experimenten, dat zo spoedig mogelijk moeten doen. 2. 1. 4. Wederzijdse bijstand bij de invordering Het was al geruime tijd duidelijk dat er tekortkomingen waren in het functioneren van de samenwerking op grond van Richtlijn 76/308/EEG, die voorziet in wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten bij de invordering van BTW-vorderingen. Het aantal vorderingen waarvoor om bijstand wordt verzocht, is zeer gering en de Lid-Staten erkennen dat de score bij de invordering van de dikwijls grote uitstaande belastingbedragen veel lager is dan verwacht zou kunnen worden. Met de hulp van de Lid-Staten ondernam de Commissie een uitvoerige analyse van de oorzaken van deze problemen. De resultaten van de analyse van de Commissie, die in grote lijnen worden bevestigd door het SCAC, wijzen erop dat er vijf hoofdfactoren schuld zijn aan de tekortkomingen: grote verschillen tussen de nationale invorderingsbevoegdheden van de Lid-Staten; geen gelijke behandeling van enerzijds vorderingen tussen Lid-Staten en anderzijds binnenlandse vorderingen; lage prioriteit voor de invordering van vorderingen voor andere Lid-Staten; trage, ingewikkelde en slecht begrepen regelingen voor wederzijdse bijstand; alleen al de moeilijkheid om sommige debiteuren op te sporen. • De Commissie zal begin 1997 voorstellen doen om de werking van de richtlijn te verbeteren. Tevens moeten de Lid-Staten ernaar blijven streven meer gebruik van de richtlijn te maken en een hogere prioriteit te verlenen aan de beantwoording van verzoeken ingevolge de richtlijn. 2. 2. Administratieve samenwerking op nationaal niveau 2. 2. J Gebruik van de samenwerkingsinstrumenten De bij Verordening (EEG) nr. 218/92 ingestelde communautaire regeling voor administratieve samenwerking heeft ten doel te voorkomen dat belastingopbrengsten voor de Lid-Staten verloren gaan. Op grond van artikel 4, lid 2, van de Verordening verkrijgt een Lid-Staat op verzoek informatie om te weten te komen of één van zijn bedrijven gedurende een bepaald kwartaal intracommunautaire aankopen heeft verricht. Dank zij artikel 4, lid 3, van tic verordening kan worden vastgesteld bij welke leveranciers de aankopen zijn verricht De totalen van de in artikel 4, lid 2, bedoelde gegevens worden ook automatisch aan het einde van elk kwartaal tussen de Lid-Staten uitgewisseld via het VIES. De Lid-Staten kunnen ook op grond van artikel 5 van de verordening en artikel 2 van Richtlijn 77/799/EEG om nadere inlichtingen verzoeken voor de controle van welbepaalde bedrijven, bij voorbeeld de factuurnummers, -data en -bedragen met betrekking tot specifieke transacties. Het gebruik van artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 5 van de Verordening door de Lid-Staten vormt het centrale element in de controle van de bedrijven die intracommunautaire transacties verrichten. Ten tijde van de vaststelling van de BTW-overgangsregeling heeft de Gemeenschap niet één bepaalde controlemethodologie of -methode vastgelegd om gebruik te maken van de VIES-gegevens en andere mogelijkheden om informatie te verzamelen. Elke Lid-Staat behield het recht zijn eigen bedrijven te controleren zoals hij dat wilde. Niettemin heeft de Commissie in het kader van het Matthaeus-Tax-programma een discussie op gang gebracht over de methodologie voor de controle van de intracommunautaire handel. Het programma biedt de Lid-Staten de gelegenheid de aanpak van de BTW-controle in het algemeen en van de controle van het intracommunautaire handelsverkeer en het gebruik van het VIES in het bijzonder te vergelijken en na te gaan wat de beste aanpak is. PB L 280 van 13. 11. 1993. blz. 27. Nadere bijzonderheden over het programma vindt men in de verslagen van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement (COM(95) 663 dcf. en COM(96)543dcf). 8 Om te trachten de doelmatigheid van het gebmik van de VIES-gegevens te evalueren, verzocht de Commissie de Lid-Staten begin 1993 gegevens te verstrekken over extra belasting waarvan het bestaan werd ontdekt dank zij de via het VIES uitgewisselde informatie. Destijds waren de meeste Lid-Staten niet bereid (of niet in staat) deze informatie te verstrekken, maar zij stemden er wel in toe de Commissie te melden in hoeveel gevallen verdere controles werden uitgevoerd naar aanleiding van via het VIES uitgewisselde informatie; niettemin wordt deze informatie zelfs nu slechts door twee of drie Lid-Staten geregeld verstrekt. Om het gebruik van het kader voor administratieve samenwerking door de Lid-Staten te evalueren, kan de Commissie derhalve slechts nagaan welk gebmik zij maken van de centrale elementen ervan, namelijk verzoeken op grond van artikel 5 van de verordening en artikel 2 van de richtlijn, en verificaties op grond van artikel 4, leden 2 en 3, van de verordening. Grafiek 1: Aantal verzoeken per kwartaal in 1994 en 1995 op grond van artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 218/92 en artikel 2 van Richtlijn 77/799/EEG 1200 2Q94 Q = K 4Q95 Grafiek 1 wijst op een geleidelijke toename in het gebruik van verzoeken om informatie dooi de Lid-Staten. Het aantal verzoeken is echter slechts een fractie van de tienduizenden verzoeken per jaar die de Lid-Staten zelf in juni 1993 hadden geraamd. In grafiek 2 wordt het aantal verzoeken per Lid-Staat in beeld gebracht. Grafiek 2: Aantal verzoeken per Lid-Staat in 1994 en 1995 op grond van artikel 5 van de verordening en artikel 2 van de richtlijn 1200 De toename van het aantal verzoeken op grond van artikel 5 met duidelijke verschillen tussen de Lid-Staten wordt weerspiegeld in de toename van het aantal verificaties op grond van artikel 4, zoals men kan zien in grafiek 3. Alvorens een verzoek op grond van artikel 5 van de verordening te doen, moeten de Lid-Staten eerst gebmik maken van de door artikel 4 geboden mogelijkheden. Grafiek 3: Totale toename in 1994 en 1995 van het aantal verificaties op grond van artikel 4, leden 2 en 3, van de verordening 1800000 1600000 1400000 1200000 1000000 800000 600000 400000 200000 0 ESSSigi 1Q94 Q = K :cjTOjC[Ij<V<W mm 2Q94 WÙ ?"• \ "" if : 3Q94 4Q94 1Q95 2Q95 PPl 3Q95 4Q95 De gestadige ontwikkeling van de administratieve samenwerking die uit de grafieken I en 3 kan worden afgelezen, is verheugend. De gestadige toename van het gebruik van het VIES en van het aantal verzoeken op grond van artikel 5 en artikel 2 weerspiegelt het groeiende belang van de administratieve samenwerking bij de controle van het intracommunautaire handelsverkeer. Zoals uit de onderstaande grafieken 4 en 5 blijkt, maskeert deze totale toename echter sterke verschillen tussen de Lid-Staten waar het gaat om het gebmik van de instaimenten van artikel 4, leden 2 en 3. 10 Grafiek 4: Aantal verificaties per Lid-Staat in 1994 en 1995 op grond van artikel 4, leden 2 en 3, van de verordening, per bedrijf in die Lid-Staat dat intracommunautaire leveringen verricht Een groot aantal van de verzoeken op grond van artikel 4 van de verordening dient om te bevestigen dat het bedrijfin de verzoekende Lid-Staat geen intracommunautaire verwervingen heeft verricht. Dit is ook een geschikte methode om de VIES-gegevens te gebruiken. Grafiek 5 geeft een beeld van het gebmik dat door de Lid-Staten wordt gemaakt van artikel 4, lid 3, van de verordening om de bedrijven te controleren die aankopen doen in andere Lid-Staten. Grafiek 5: Aantal verificaties per Lid-Staat in 1994 en 1995 op grond van artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 218/92, per bedrijf dat intracommunautaire aankopen verricht in die Lid-Staat Uit de grafieken 1 tot en met 5 kan de conclusie worden getrokken dat het gebmik van de regeling voor administratieve samenwerking weliswaar toeneemt, maar niet voldoende is om het intracommunautaire handelsverkeer goed te controleren in alle Lid-Staten. Het geringe gebruik van de VIES-faciliteiten in sommige Lid-Staten kan worden toegeschreven aan een aantal factoren. Uiteraard is de mate waarin controleambtenaren toegang tot het systeem hebben, belangrijk. Hoewel de VIES-gegevens potentieel toegankelijk zijn via meer dan 55. 000 terminals in de gehele Gemeenschap, verlenen sommige Lid-Staten hun ambtenaren slechts beperkte toegang. Dit verklaart ook min of meer het overeenkomstige geringe gebmik van de mogelijkheden die worden geboden door artikel 5 van de verordening en artikel 2 van de richtlijn. Op basis van de ervaring met het gebmik van het VIES-systeem en van wat uit het Matthaeus-Tax-programma naar voren is gekomen als de beste aanpak, is de Commissie van mening dat een geïntegreerde benadering van de BTW-controle het effectiefst is, waarbij de VIES-gegevens worden gebmikt als één van de elementen: ten eerste door de automatisch uitgewisselde gegevens te gebmiken voor risicoanalyse om na te gaan welke bedrijven of categorieën bedrijven moeten worden gecontroleerd; ten tweede door verificaties op grond van artikel 4 van de verordening te verrichten, als onderdeel van de verzameling van informatie die voorafgaat aan of volgt op een controle van een specifiek bedrijf; tenslotte door gebruik te maken van artikel 5 om informatie over specifieke transacties te verkrijgen. van het VIES, moeten dat wel doen. Een BTW-controle van hoge kwaliteit vereist een wijdverbreid gebruik van de administratieve samenwerking in de Lid-Staten en een volledige integratie daaivan in hun nationale controlestrategie. Administratieve samenwerking mag geen specialistische functie zijn. Lid-Staten die hun gewone controleambtenaren geen tot de Informatie over de verificatiefaciliteiten intracommunautaire aankopen van een bedrijf moet worden gezien als een stuk van de nationale controlepuzzel, zonder hetwelk de controle onvolledig is. Deze aanpak houdt in dat gewone BTW-controleambtenaren uitvoerig gebruik maken van de door de Gemeenschap geboden specifieke mogelijkheden voor verificaties en verzoeken. Uit de grafieken 3 tot en met 5 blijkt duidelijk dat sommige Lid-Staten deze aanpak veel meer hebben gevolgd dan andere De Lid-Staten die weinig gebmik maken van de mogelijkheden die door de instrumenten voor administratieve samenwerking worden geboden, kunnen niet zo'n volledig beeld van hun bedrijven hebben. toegang verlenen De Lid-Staten moeten nog veel doen om de administratieve samenwerking een grotere bekendheid te geven in hun administraties. Zelfs in Lid-Staten waar het gebmik van het systeem goed is ingeburgerd, komt men nog steeds nationale ambtenaren tegen die niet op de hoogte zijn van de mogelijkheden om informatie van andere Lid-Staten op te vragen om aldus gemakkelijker een oplossing te vinden voor specifieke problemen waarmee zij worden geconfronteerd tijdens routine-BTW-controles of in het kader van fraudebestrijding. Een grondige opleiding voor het gebmik en de verwerking van de VIES-gegevens en voor de benutting van andere samenwerkingsmogelijkheden is duidelijk nodig. De Gemeenschap moet er ook toe bijdragen de nationale ambtenaren te doen beseften dat hun werk een communautaire dimensie heeft, het onderlinge vertrouwen tussen ambtenaren van zo verschillende te bevorderen samenwerking administraties nationale en de 12 gebruikersvriendelijk mogelijk en de alternatieve kosten ervan zo laag mogelijk te maken. Dit betekent dat die ambtenaren moeten worden voorzien van de kennis en vaardigheid en de infrastructuur die nodig zijn om samen te werken en dat zij eraan gewend moeten worden dit te doen. Het geringe gebmik van de samenwerkingsinstrumenten doet derhalve ernstige vragen rijzen over de geloofwaardigheid en doelmatigheid van de controle van de BTW op de in sommige Lid-Staten. De invoering van het VIES en intracommunautaire handel Verordening (EEG) nr. 218/92 stemmen goedgekeurd) werd (met eenparigheid van oorspronkelijk door alle Lid-Staten beschouwd als essentieel voor de eftectieve controle onder de BTW-overgangsregeling. De Gemeenschap en de Lid-Staten hebben belangrijke menselijke en financiële hulpbronnen moeten investeren in de installatie en het in bedrijf houden van de infrastructuur, en de verplichting kwartaallijsten in te dienen dmkt zwaar op de bedrijven. 2. 2. 2. De rol van de Lid-Staten bij de verzameling van gegevens Volgens artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 218/92 "dragen de Lid-Staten zorg voor het actueel, volledig en nauwkeurig houden van de gegevensbasis". In het SCAC en in de periodieke bijeenkomsten van de hoofden van de nationale centrale verbindingseenheden (Central Liaison Offices, CLO's) heeft de Commissie er voortdurend bij de Lid-Staten op aangedrongen de volledigheid en de nauwkeurigheid van de informatie die zij verzamelen en uitwisselen, te verhogen. Van het aantal lijsten dat naar schatting van de belastingdiensten had moeten binnenkomen, werden er in 1994 en 1995 95% ontvangen van de bedrijven. In deze zelfde periode kon 1,5% van de meegedeelde informatie niet worden uitgewisseld omdat deze onjuist werd geacht, want het door de leverancier opgegeven BTW-identificatienummer van de koper voldeed niet aan de voorschriften voor de samenstelling van dergelijke nummers in de Lid-Staat van de koper. Dergelijke percentages vormen een belangrijke en welkome verbetering ten opzichte van de resultaten in de eerste maanden van het systeem en wijzen op een reële inspanning van de nationale administraties en de intracommunautair actieve bedrijven. Zolang de verzamelde gegevens niet volledig en nauwkeurig zijn, moeten de Lid-Staten niettemin alles doen wat in hun vermogen ligt om de kwaliteit te verbeteren door hun eigen beheer van hun gegevensbasis te stroomlijnen, de bedrijven grondig voor te lichten en waar nodig sancties op te leggen. 2. 2. 3. De centra/e verbindingseenheden en hun rol bij het halen van de termijnen Verordening nr. 218/92 EEG voorziet in de oprichting van een centrale verbindingseenheid (CLO) in elke Lid-Staat. De wetgeving bevat geen gedetailleerde voorschriften voor de oprichting van de CLO's, maar in een zeer vroeg stadium bereikten de Commissie en de 35. 000. 000 gegevenslijnen werden door intracommunautaire leveranciers meegedeeld. 13 Lid-Staten overeenstemming over een reeks richtsnoeren waarin hun voornaamste functies en doelstellingen uiteengezet werden. Zo moesten zij in hoofdzaak functioneren als het normale communicatiekanaal tussen bevoegde autoriteiten, de samenwerking en bijstand tussen de Lid-Staten beheren, de kwaliteit en pertinence van de verzoeken om bijstand en van de respons daarop bewaken en toezicht houden op de naleving van de termijnen. Kortom, het CLO moet optreden als het enige contactpunt en andere Lid-Staten moeten erop kunnen rekenen dat zij via dat contactpunt doeltreffende en tijdige bijstand kunnen verkrijgen in alle aangelegenheden in verband met BTW-controle en samenwerking. Het is van belang dat de CLO's beschikken over de middelen, bevoegdheden en deskundigheid voor die dienstverlening. In artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 218/92 wordt bepaald dat "de aangezochte autoriteit de (door een andere Lid-Staat gevraagde) inlichtingen zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maanden na ontvangst van het verzoek verstrekt. " Een dergelijke termijn bestaat niet voor verzoeken ingevolge Richtlijn 77/799/EEG, maar in 1994 besloot het SCAC dat voor verzoeken op grond van artikel 2 van de richtlijn dezelfde termijn van drie maanden zou gelden als voor verzoeken op grond van artikel 5 van de verordening. Dit besluit voorzag in een stroomlijning van de procedures die in de Lid-Staten van toepassing zijn op het beheer van verzoeken en antwoorden op basis van deze beide rechtsgrondslagen. Het aantal verzoeken op basis van deze beide rechtsgrondslagen is gestadig toegenomen, zoals men kan zien in grafiek 1. Deze stijging van het aantal verzoeken ging helaas gepaard met een even grote stijging van het aantal nog niet afgehandelde verzoeken waarvoor de maximumtermijn van drie maanden is verstreken. De Commissie en de Lid-Staten hebben deze ontwikkelingen op de voet gevolgd in het SCAC en in de bijeenkomsten van de hoofden van de CLO's; er bestaat duidelijk een gevaar dat er een onbeheersbare achterstand zal ontstaan ten koste van een doelmatige BTW-controle, indien niet tijdig corrigerende maatregelen worden getroffen. Grafiek 6: Percentage antwoorden op verzoeken op grond van artikel 5 van de verordening en artikel 2 van de richtlijn waarvoor op 31 december 1995 de termijn was verstreken, per aangezochte Lid-Staat Het probleem van de antwoorden waarvoor de termijn niet wordt gehaald, is deels toe te schrijven aan het feit dat de verzoeken steeds ingewikkelder worden en dat de beantwoording ervan derhalve steeds meer tijd vergt. In die tendens zal echter waarschijnlijk geen verandering komen en de Lid-Staten moeten er rekening mee houden in hun planning In de praktijk hebben verschillen in de organisatie en de personeelsniveaus van de ClO's in de verschillende Lid-Staten geleid tot een variatie in het dienstverleningsniveau dat zij kunnen bieden, hetgeen een soepel functioneren van de administratieve samenwerking kan bemoeilijken. Er zijn sterke aanwijzingen dat sommige CLO's niet als communicatiekanaal fungeren, maar juist knelpunten in de communicatie schijnen te veroorzaken, zoals blijkt uit grafiek 6. Een ander probleem ontstaat in sommige Lid-Staten doordat verschillende onderdelen van de administratie bevoegd zijn voor BTW, en de CLO kan dan wel bevoegd zijn voor de behandeling van verzoeken op grond van de verordening, maar is wellicht niet bevoegd voor de behandeling van soortgelijke verzoeken op grond van Richtlijn 77/799/EEG. Naar de mening van de Commissie ondermijnt deze in de taakverdeling de complementariteit waarop expliciet wordt gedoeld Gemeenschapswetgeving. Voorts worden aldus de voordelen ondermijnd die voortvloeien uit het hebben van één enkel contactpunt. CLO's zullen hun collega's in andere Lid-Staten slechts de dienstverlening kunnen bieden die zij vei'wachten en waarop zij recht hebben, indien zij zeker kunnen zijn van een adequate respons van hun eigen controlediensten op het vereiste niveau, d. w. z. dat deze diensten voldoende middelen inzetten en een voldoende hoge prioriteit aan de beantwoording van de verzoeken toekennen. Lid-Staten die niet op tijd verzoeken beantwoorden, moeten meevoelen met de controleambtenaar in de verzoekende Lid-Staat die mogelijk afhankelijk is van het antwoord om een probleem op te lossen. Niet gehaalde termijnen kunnen leiden tot gemiste kansen voor een doelmatige controle en invordering van de belasting. Op hun bijeenkomsten in het kader van het Matthaeus-Tax-programma hebben de hoofden van de CLO's weliswaar potentiële verbeteringen besproken, maar deze verschillen in organisatie en personeelsbezetting blijven de ontwikkeling van de administratieve samenwerking belemmeren en daar moeten de Lid-Staten wat aan doen. De administraties moeten derhalve met name nagaan of de CLO's wel over voldoende middelen beschikken, of er op lokaal niveau wel voldoende prioriteit wordt toegekend aan verzoeken om informatie van andere Lid-Staten, of er op het niveau van de plaatselijke kantoren wel voldoende menselijke hulpbronnen zijn ingezet voor dergelijke werkzaamheden, welke de opleidingsbehoeften zijn om met het systeem te Ieren omgaan en om begrip aan te kweken voor de behoeften van andere Lid-Staten, en in hoeverre taalonderricht nodig is om communicatiemoeilijkheden te overwinnen. 3. CONCLUSIES EN AANBEVELINGEN 3. 1. Conclusies Op communautair niveau heeft men zich in het SCAC en in periodieke bijeenkomsten van de hoofden van de nationale CLO's een belangrijke inspanning getroost om de ontwikkeling van de administratieve samenwerking op de voet te volgen en te stimuleren. Deze inspanning heeft waardevolle resultaten opgeleverd. Van de administratieve samenwerking wordt geleidelijk meer gebmik gemaakt; een aantal Lid-Staten zijn begonnen deze samenwerking in hun nationale controlestrategie te integreren. In sommige gevallen hebben de Lid-Staten ook hun administratieve structuur versterkt om te voldoen aan de toegenomen vraag. 15 De volledigheid en de nauwkeurigheid van de VIES-gegevens zijn sinds 1993 sterk verbeterd. Technisch bleef de werking van het VIES aan zeer hoge normen voldoen. Het systeem biedt snel en zeker toegang tot grote hoeveelheden gegevens die geregeld worden verkregen van intracommunautair werkzame bedrijven. De beschikbaar gestelde informatie voorziet in een reële controlebehoefte. De aanpassing van de regeling aan de uitbreiding van de Gemeenschap in 1995 was in technisch en organisatorisch opzicht een succes. Er werd ook een begin gemaakt met de bevordering van multilaterale BTW-controle. Ondanks deze verbeteringen is de situatie echter duidelijk niet bevredigend, ook al is dit grotendeels te wijten aan het belastingstelsel zelf en aan de tekortkomingen van de Zesde BTW-Richtlijn. De verschillen in de omzetting en toepassing door de Lid-Staten en de ingewikkelde regels ervan veroorzaken problemen voor zowel de administraties als de bedrijven en de ervaring die bij de multilaterale BTW-controle-experimenten werd opgedaan, wijst erop dat de bedrijven deze verschillen uitbuiten. Om een oplossing voor deze fundamentele problemen te vinden, heeft de Commissie een volledige herziening van de communautaire BTW-wetgeving voorgesteld9. Een dergelijke herziening zal echter niet van de ene dag op de andere plaatsvinden. In een aantal belangrijke opzichten zouden de Lid-Staten nog veel meer kunnen en moeten doen om zoveel mogelijk profijt van het bestaande communautaire kader te kunnen trekken. Aangezien de administratieve samenwerking een steeds belangrijkere schakel in het geheel van de BTW- controle wordt, dient er zoveel mogelijk gebruik van te worden gemaakt, want anders zou de integriteit van het BTW-stelse! zelf op onaanvaardbare wijze worden bedreigd. Niet alleen moeten de door het bestaande kader geboden mogelijkheden beter worden gebruikt, maar ook moet een nieuwe infrastructuur worden opgebouwd voor de verdere ontwikkeling van de instrumenten en werkzaamheden die nodig zijn om van de administratieve samenwerking een dagelijkse realiteit voor alle nationale administraties te maken. Als eerste stap zal de Commissie binnenkort een voorstel indienen voor een actieprogramma om de werking van de stelsels van indirecte belastingen in de interne markt te verbeteren. Dit programma zal ook een nieuwe juridische en budgettaire grondslag verschaften voor de communautaire financiering vanaf 1998 van het VIES en van andere voor de administratieve samenwerking benodigde informatie-uitwisselings- en communicatiesystemen. 3. 2. Aanbevelingen • De Lid-Staten moeten meer doen om te zorgen voor een zo volledig mogelijke integratie van de controle van de belastingheffing op liet intracommunautaire handelsverkeer in hun nationale BTW-controlestrategieën hun controleambtenaren, in plaats van deze controle te behandelen als een specialisme Dit houdt in dat een hogere prioriteit dient te worden toegekend aan het gebruik van de administratieve samenwerking. de werkmethoden van en in al Een gemeenschappelijk BTW-stelsel - Een programma voor de interne markt (COM(%) 32K def. ) 16 Hiertoe dient op grotere schaal gebruik te worden gemaakt van de specifieke mogelijkheden voor verificaties en verzoeken die worden geboden (tegen hoge kosten voor de bedrijven en de nationale administraties). Evenzo dienen multilaterale BTW- controles - niet alleen experimenten, die hun waarde reeds hebben bewezen, maar echte operationele controles - een gebruikelijk onderdeel van de nationale controlestrategieën te worden. De Gemeenschap heeft ook de plicht om in samenwerking met de Lid-Staten de ontwikkeling van de administratieve samenwerking te bevorderen. Op communautair niveau en in de Lid-Staten moet meer worden gedaan om de nationale ambtenaren oog te geven voor de communautaire dimensie van hun werk, het onderlinge vertrouwen tussen ambtenaren van verschillende nationale administraties te bevorderen en de samenwerking zo gebruikersvriendelijk en de alternatieve kosten ervan zo laag mogelijk te maken. De Lid-Staten moeten zich een grotere inspanning getroosten om ervoor te zorgen dat al hun bedrijven die intracommunautaire tijdig juiste aangiften indienen, en zij moeten nagaan of zij wel de juiste aanpak volgen om onwillige bedrijven te dwingen zich aan de regels te houden en of hun sancties wel doeltreffend zijn. leveringen verrichten, De Lid-Staten moeten meer middelen inzetten om in staat te zijn van andere Lid-Staten ontvangen verzoeken om bijstand zo spoedig mogelijk te beantwoorden. Organisatorische en personeelsproblemen in sommige CLO's moeten dringend en krachtig worden aangepakt. De Lid-Staten moeten zich ertoe verbinden informatie over concrete onderzoeken naar fraude op communautair niveau te bundelen. Alleen zo zal een communautaire fraudebestrijdingsstrategie van enige reële betekenis kunnen worden ontwikkeld. De Commissie en de Lid-Staten moeten zich meer inspannen om te komen tot grotere samenwerking bij de ontdekking en voorkoming van fraude. Het gebrek aan volledige informatie op communautair niveau, in combinatie met de beperkingen van het bestaande kader voor de behandeling van ingewikkelde transnationale fraude, vormt een risico dat moet worden aangepakt. De Gemeenschap zal de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen moeten nemen om de regelingen voor administratieve samenwerking bij de invordering te verbeteren. Deze maatregelen zullen moeten worden ondersteund door een grotere inspanning van de Lid-Staten om de regelingen te gebruiken en de verantwoordelijkheid te dragen die voor hen uit deze regelingen voortvloeit. 17 Samenwerking is een opwaartse spiraal. Eftectieve actie door alle Lid-Staten op elk van deze gebieden zou de Gemeenschap als geheel veel beter in staat stellen nu en in de komende jaren het hoofd te bieden aan de uitdagingen die de administratieve samenwerking te wachten staan. Met de invoering van het nieuwe gemeenschappelijke BTW-stelsel voor de interne markt zal de administratieve samenwerking een nog centralere betekenis voor de BTW-controle krijgen. Het niveau van de samenwerking tussen alle Lid-Staten zal tenminste gelijkwaardig moeten zijn aan het niveau dat momenteel binnen elke Lid-Staat wordt bereikt. Het is van vitaal belang dat alle Lid-Staten bereid zijn de benodigde nieuwe instmmenten en methodologieën te samen te gebmiken en de communautaire dimensie in hun nationale strategieën te integreren. De ervaring en de resultaten tot dusverre verschaffen een solide basis om op voort te bouwen. ISSN 0254-1513 COM(96)681def. DOCUMENTEN NL 09 06 Catalogusnummer : CB-C0-96-692-NL-C ISBN 92-78-13620-4 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg /f?


title: QUESTION ECRITE no 3876/96 de José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL à la Commission. Coopération UE/Amérique latine: aide de la Finlande en faveur de la Communauté andine

eurovoc_concepts:
Andean Community countries
European Union
Finland
Latin America
development aid
international cooperation


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3804/96 van José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL aan de Commissie. Investeringen van de EU in Latijns- Amerika: investeringscijfers van Frankrijk in de afzonderlijke lid- staten van Mercosur

eurovoc_concepts:
EU investment
European Union
France
Latin America
Mercosur countries
direct investment


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3855/96 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ στη Λατινική Αμερική: το ύψος της βοήθειας της Αυστρίας προς τη Mercosur

eurovoc_concepts:
Austria
European Union
Latin America
Mercosur countries
development aid
international cooperation


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3808/96 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Επενδύσεις της ΕΕ στη Λατινική Αμερική: ο όγκος των επενδύσεων της Ελλάδας στην Κοινότητα των Άνδεων

eurovoc_concepts:
Andean Community countries
EU investment
European Union
Greece
Latin America
direct investment


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 3867/96 von José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL an die Kommission. Zusammenarbeit der EU mit Lateinamerika: Angaben zur dänischen Hilfe für Mittelamerika


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3842/96 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Επενδύσεις της ΕΕ στη Λατινική Αμερική: ο όγκος των επενδύσεων της Σουηδίας στη Βραζιλία

eurovoc_concepts:
Brazil
EU investment
European Union
Latin America
Sweden
direct investment


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 20/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Ιανουαρίου 1997 για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον καθορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 3872/96 van José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL aan de Commissie. Ontwikkelingssamenwerking EU/ Latijns-Amerika: cijfers voor Spanje en Midden-Amerika

eurovoc_concepts:
Central America
European Union
Latin America
Spain
development aid
international cooperation


title: WRITTEN QUESTION No. 3829/96 by José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL to the Commission. EU investments in Latin America: figures for the Netherlands' investments in Mercosur

eurovoc_concepts:
EU investment
European Union
Latin America
Mercosur countries
Netherlands
direct investment


title: PREGUNTA ESCRITA n. 3854/96 del José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL a la Comisión. Cooperación de la UE en América Latina: cifras de Austria en Brasil

eurovoc_concepts:
Austria
Brazil
European Union
Latin America
development aid
international cooperation


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 3802/96 του Jose GARCIA-MARGALLO Y MARFIL προς την Επ τροπή. Επενδύσεις της ΕΕ στη Λατινική Αμερική: ο όγκος των επενδύσεων της Γαλλίας στη Βραζιλία

eurovoc_concepts:
Brazil
EU investment
European Union
France
Latin America
direct investment


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 15/97 DER KOMMISSION vom 8. Januar 1997 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Weißzucker und Rohzucker in unverändertem Zustand

eurovoc_concepts:
beet sugar
cane sugar
export refund
raw sugar
white sugar