title: Ehdotus neuvoston päätökseksi luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltamista

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO Bryssel, 27. 02. 1997 KOM(97) 74 lopull. KOMISSION KERTOMUS NEUVOSTOLLE esitetty 15 päivänä helmikuuta 1993 tehdyn neuvoston päätöksen 93/109/ETY 2 artiklan mukaisesti (jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltaminen) Ehdotus NEUVOSTON PAATOKSEKSI luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltamista (komission esittämät) KOMISSION KERTOMUS NEUVOSTOLLE esitetty 15 päivänä helmikuuta 1993 tehdyn neuvoston päätöksen 93/109/ETY 2 artiklan mukaisesti (jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltaminen) Z 1. JOHDANTO Neuvosto antoi 28 päivänä heinäkuuta 1989 tehdyllä päätöksellä 89/488/ETY1 Ranskan tasavallalle kuudennen direktiivin 27 artiklan nojalla luvan toteuttaa kyseisen direktiivin 17 artiklan 2 kohdan säännöksistä poikkeavia toimenpiteitä. Tämä lupa oli voimassa 31 päivään joulukuuta 1992. Tämä poikkeus merkitsee, että evätään oikeus vähentää sellaisiin tavaroihin ja palveluihin liittyvien menojen arvonlisävero, joiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin. Komission kyseisen poikkeuksen soveltamista koskevan kertomuksen perusteella 15 päivänä helmikuuta 1993 tehdyllä neuvoston päätöksellä 93/109/ETY2 tätä lupaa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 1996. Tämä lupa edellyttää, että mahdollisen luvan luvan jatkamista koskevan ehdotuksen yhteydessä on toimitettava kertomus soveltamisesta. Tämän kertomuksen tarkoituksena on antaa selvitys tästä poikkeusta koskevasta luvasta sen jatkamisajankohdasta tähän hetkeen asti sekä esittää Ranskan tasavallan 19 päivänä marraskuuta 1996 pääsihteeristössä saapuneeksi kirjatussa kirjeessä esittämä pyyntö tämän luvan jatkamiseksi. 2. POIKKEUKSEN SOVELTAMINEN Kuten edellä esitettiin poikkeavan toimenpiteen soveltamisesta on jo esitetty komission kertomus vuoden 1992 lopussa3, jossa kuvailtiin yksityiskohtaisesti poikkeavan toimenpiteen taustaa, tavoitteita ja toimintaa. Koska nämä seikat eivät ole sittemmin muuttuneet, tässä kertomuksessa keskitytään selvittämään niitä tekijöitä, jotka ovat ilmenneet edellisen kertomuksen laatimisen jälkeen. Ensiksi on huomattava, että komission edellisessä kertomuksessa esittämien huomioiden perusteella Ranskan tasavalta muutti poikkeuksellista toimenpidettä koskevia kansallisia säännöksiä, säädetty siitä, että erityistoimenpide koskee kaikkea sellaista tavaroiden ja palvelujen käyttöä, joiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin (alkuperäisessä poikkeusta koskeva säännös koski ainoastaan yksityistä käyttöä). , jotta olisi selkeästi 1 EYVL N:o L 239, 16. 8. 1989, s. 22 2 EYVL N:oL 43, 20. 2. 1993, s. 42 3 KOM(92) 591, 22. 12. 1992 3> Ranskan tasavalta ilmoitti pyynnössään luvan jatkamiseksi, että vuosina 1993-96 Ranskan veroviranomaisten tietoon ei ole tullut yhtään soveltamista koskevaa erityistä ongelmaa. Sen sijaan käytäntö on varmistanut sen, että annettu säännös yksinkertaisti verohallintoa näkökulmasta tarkasteltuna. veroviranomaisten verovelvollisten sekä että Näin ollen Ranskan tasavalta pyytää luvan jatkamista, kunnes uusi yhteinen arvonlisäverojärjestelmä otetaan käyttöön. 3. KOMISSION LAUSUNTO On huomattava, että yhteisöjen tuomioistuin on määrännyt, että verovelvollisella, joka käyttää tavaroita taloudellisen toiminnan harjoittamiseen, on oikeus näitä tavaroita hankittaessa vähentää niistä maksettu vero 17 artiklan säännösten mukaisesti riippumatta siitä, mikä osuus käytöstä suuntautuu ammatillisiin tai käytäntö, joka edellyttää tarkoituksiin. Sellainen hallinnollinen määräys vähennysoikeuden yleistä rajoittamista, jos ammatillisiin tarkoituksiin käyttö on rajallista, muodostaa poikkeuksen kuudennen direktiivin 17 artiklan säännöksistä ja on pätevä ainoastaan täyttäessään kuudennen direktiivin 27 artiklan vaatimukset (katso asia C-97/90, tuomio 11. 7. 1991). Kuudennen direktiivin 27 artiklassa säädetään mahdollisuudesta ottaa käyttöön tästä direktiivistä poikkeavia erityistoimenpiteitä verokannon yksinkertaistamiseksi tai tietyntyyppisten veropetosten ja veron kiertämisen estämiseksi. Kuten edellisessä kertomuksessakin esitettiin komissio katsoo, että kyseisen 'Verovapaa erityistoimenpiteen käyttöönotto, kuluttaminen", on oikeutettua kuudennen direktiivin 27 artiklan nojalla, koska toimenpide yksinkertaistaa verohallintoa vapauttamalla hallinto tarpeesta valvoa oikeutta vähentää tavaroihin ja palveluihin liittyvien menojen arvonlisävero, jos näiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin. tarkoituksena on estää jonka Luvan voimassaolon osalta komissio huomauttaa, että se vahvisti 10 päivänä heinäkuuta 19964 työohjelman asteittaiseksi etenemiseksi kohti uutta yhteistä arvonlisäverojärjestelmää. Koska viimeinen ehdotuskokonaisuus on tarkoitus esittää vuoden 1999 puolivälissä, komissio arvioi, että poikkeuksellisen toimenpiteen jatkaminen on mahdollista ainoastaan 31 päivään joulukuuta 1999. asiassa olisi hyödyllistä toimenpiteen arvioida Itse yhdenmukaisuutta uuden arvonlisäverojärjestelmän osana kehitetyn lähestymistavan kanssa. tällöin poikkeavan KOM(96) 328, 22. 7. 1996 (komission esittämä) Ehdotus: NEUVOSTON PÄÄTÖS luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltamista 5" PERUSTELUT Ranskan tasavalta esitti 19 päivänä marraskuuta 1996 komission pääsihteeristössä saapuneeksi kirjatussa kirjeessä pyynnön saada jatkaa poikkeusta, joka myönnettiin sille alunperin 28 päivänä heinäkuuta 1989 tehdyllä neuvoston päätöksellä 89/488/ETY1 31 päivään joulukuuta 1992, ja jota jatkettiin 15 päivänä helmikuuta 1993 tehdyllä neuvoston päätöksellä 93/109/ETY2 31 päivään joulukuuta 1996. Tämä poikkeus kuudennen direktiivin 17 artiklan 2 kohdasta merkitsee sitä, että evätään oikeus vähentää sellpiiin tavaroihin ja palveluihin liittyvien menojen arvonlisävero, joiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu verovelvollisen yksityiseen tai verovelvollisen henkilökunnan käyttöön taikka yleisemmin muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin. Edellä mainitun päätöksen 93/109/ETY 2 artiklassa täsmennetään, että neuvosto voi kyseisen päätöksen soveltamisesta Ranskassa laaditun komission kertomuksen perusteella ja komission ehdotuksesta, myöntää luvan jatkaa kyseisen päätöksen soveltamista. Komission kyseisen päätöksen laatiman kertomuksen päätelmänä on, että on sopivaa jatkaa edellä mainitun päätöksen säännösten soveltamista 31 päivään joulukuuta 1999. soveltamisesta 1993-96 vuosina Komissio on vahvistanut 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman asteittaiseksi etenemiseksi kohti uutta yhteistä arvonlisäverojärjestelmää3. Koska viimeinen luvan ehdotuskokonaisuus on voimassaolo on sopivaa rajoittaa 31 päivään joulukuuta 1999, sillä näin on mahdollista uuden arvonlisäverojärjestelmän osana kehitetyn yleisen lähestymistavan kanssa. tarkoitus esittää vuoden 1999 puolivälissä, yhdenmukaisuutta toimenpiteen poikkeavan arvioida Kuudennen direktiivin 27 artiklan 3 kohdan mukaisesti Ranskan pyynnöstä on ilmoitettu muille jäsenvaltioille 18 päivänä joulukuuta 1996 päivätyssä kirjeessä. 1 EYVL N:o L 239, 16. 8. 1989, s. 22 2 EYVL N:o L 43, 20. 2. 1993, s. 42 3 KOM(96) 328, 22. 7. 1996 (komission esittämä) Ehdotus: NEUVOSTON PÄÄTÖS luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta poikkeavan toimenpiteen soveltamista EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen, ottaa huomioon jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta - yhteinen arvonlisäverojärjestelmä: yhdenmukainen määräytymisperuste 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen direktiivin1, ja erityisesti sen 27 artiklan, ottaa huomioon aikaisemman 28 päivänä heinäkuuta 1989 tehdyn neuvoston päätöksen N:o 89/488/ETY2 ja 15 päivänä helmikuuta 1993 tehdyn neuvoston päätöksen N:o 93/109/ETY3, ottaa huomioon edellä mainitun päätöksen soveltamista vuosina 1993-96 koskevan komission kertomuksen, ottaa huomioon sen perusteella laaditun komission ehdotuksen, sekä katsoo, että kuudennen direktiivin 27 artiklan 1 kohdan mukaan neuvosto voi komission ehdotuksesta yksimielisesti päättää antaa jäsenvaltiolle luvan ottaa käyttöön tästä direktiivistä poikkeavia erityistoimenpiteitä soveltamista veronkannon yksinkertaistamiseksi taikka tietyntyyppisten veropetosten tai veron kiertämisen estämiseksi, jatkaa niiden tai Ranskan tasavalta on komission pääsihteeristössä 19 päivänä marraskuuta 1996 saapuneeksi kirjatulta kirjeellä pyytänyt lupaa jatkaa sille aiemmin rajatuksi ajaksi neuvoston päätöksillä 89/488/ETY ja 93/109/ETY myönnetyn poikkeuksen soveltamista, 1 EYVL N:o L 145, 13. 6. 1977, s. l sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna direktiivillä 96/95/EY (EYVL N:o L 338, 28. 12. 1996, s. 89) 2 EYVL N:o L 239, 16. 8. 1989, s. 22 3 EYVL N:oL 43, 20. 2. 1993, s. 42 toisille jäsenvaltioille on ilmoitettu 18 päivänä joulukuuta 1996 Ranskan hallituksen esittämästä luvan jatkamista koskevasta pyynnöstä, kyseinen toimenpide merkitsee sitä, että evätään oikeus vähentää sellaisiin tavaroihin ja palveluihin liittyvien menojen arvonlisävero, joiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu verovelvollisen yksityiseen käyttöön tai verovelvollisen henkilökunnan käyttöön taikka yleisemmin muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin, erityistoimenpiteellä yksinkertaistetaan samanaikaisesti tiettyihin käsittelyä, ehkäistään tiettyjä verovapaan kulutuksen muotoja ja liittyvän arvonlisäveron liiketoimiin kyseinen toimenpide muodostaa poikkeuksen kuudennen direktiivin 17 artiklan 2 kohdasta, jonka nojalla verovelvollisella on oikeus vähentää arvonlisävero, joka on maksettava tavaroista ja palveluista, joita käytetään verovelvollisen verollisen liiketoiminnan tarpeisiin, komissio on vahvistanut 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman sekä aikataulun ehdotuksille, joissa säädetään asteittaisesta etenemisestä kohti yhtenäismarkkinoiden uutta yhteistä arvonlisäverojärjestelmää, koska viimeinen ehdotuskokonaisuus on tarkoitus esittää vuoden 1999 puolivälissä, lupa myönnetään 31 päivään joulukuuta 1999, sillä näin on mahdollista arvioida tämän poikkeuksen soveltuvuutta uuden arvonlisäverojärjestelmän osana kehitettyyn yleiseen lähestymistapaan, ja tämä poikkeus ei vaikuta kielteisesti arvonlisäverosta kertyviin Euroopan yhteisöjen omiin varoihin, ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN: g 1 artikla Poiketen siitä, mitä direktiivin 77/388/ETY 17 artiklan 2 kohdassa säädetään, Ranskan tasavallalle annetaan lupa evätä oikeus vähentää sellaisiin tavaroihin ja palveluihin liittyvien menojen arvonlisävero, joiden kaikesta käytöstä enemmän kuin 90 prosenttia suuntautuu verovelvollisen yksityiseen tai verovelvollisen henkilökunnan käyttöön taikka yleisemmin muihin kuin liiketoiminnan tarkoituksiin. Tämä lupa myönnetään 31 päivään joulukuuta 1999. 2 artikla Tämä päätös on osoitettu Ranskan tasavallalle. 3 artikla Tehty Brysselissä Neuvoston puolesta Puheenjohtaja <\ ISSN 1024-4492 KOM(97) 74 lopullinen ASIAKIRJAT FI 09 06 08 10 Luettelonumero : CB-CO-97-066-FI-C ISBN 92-78-16235-3 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg KO


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 361/97 DER KOMMISSION vom 27. Februar 1997 zur Änderung der geltenden Erstattungssätze bei der Ausfuhr bestimmter Getreide- und Reiserzeugnisse in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren

eurovoc_concepts:
cereal product
cereals
export refund
rice


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a European Parliament and Council Directive on the application of open network provision (ONP) to voice telephony and on universal service for telecommunications in a competitive environment'

eurovoc_concepts:
competition
liberalisation of the market
telecommunications
telephone
transmission network

formats: html pdfa1b print


title: REGOLAMENTO (CE) N. 358/97 DELLA COMMISSIONE del 27 febbraio 1997 che fissa le restituzioni applicabili all'esportazione degli alimenti composti a base di cereali per gli animali

eurovoc_concepts:
animal nutrition
cereal product
export refund


eurovoc_concepts:
France
VAT
goods and services
tax harmonisation
tax relief

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 27. 02. 1997 COM(97) 74 τελικό ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ που υποβάλεται σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 93/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1993 (εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως της νομοθεσίας των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΕΤΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 17 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 17ης ΜΑΪΟΥ 1977 ΠΕΡΙ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ. (υποβληθείσες από την Επιτροπή) ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 93/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1993 (εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών) ι Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την απόφαση αριθ. 89/488/ΕΟΚ της 28ης Ιουλίου 19891, το Συμβούλιο επέτρεψε στη Γαλλική Δημοκρατία, με βάση το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας, να λάβει ορισμένα μέτρα παρέκκλισης από τις διατάξεις του άρθρου 17, παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. Η άδεια αυτή ίσχυε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992. Η εν λόγω παρέκκλιση συνίσταται στον πλήρη αποκλεισμό του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες τα οποία χρησιμοποιούνται για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση, εφόσον η χρησιμοποίηση αυτή υπερβαίνει το 90% της συνολικής τους χρησιμοποίησης. Με βάση μία έκθεση της Επιτροπής για την εφαρμογή της παρέκκλισης αυτής, η ισχύς της παρατάθηκε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1996 με την απόφαση 93/109/ΕΟΚ2 του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 1993. Στην απόφαση αυτή ορίζεται ότι, σε περίπτωση υποβολής πρότασης για παράταση της εν λόγω παρέκκλισης, αυτή πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση για την εφαρμογή της παρέκκλισης. Η παρούσα έκθεση έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση της εφαρμογής της παρέκκλισης αυτής από τον χρόνο παράτασης της μέχρι σήμερα, καθώς και την εξέταση της αίτησης παράτασης της που υποβλήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία με συστημένη επιστολή προς τη Γενική Γραμματεία στις 19 Νοεμβρίου 1996. IL ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η Επιτροπή είχε υποβάλει έκθεση στο τέλος του 19923 σχετικά με την εφαρμογή του μέτρου παρέκκλισης, όπου περιγράφει λεπτομερώς το ιστορικό, τους στόχους και την εφαρμογή του στην πράξη. Δεδομένου ότι τα στοιχεία αυτά δεν έχουν μεταβληθεί στο μεταξύ χρονικό διάστημα, η παρούσα έκθεση περιορίζεται στην επισήμανση ορισμένων στοιχείων εκτίμησης τα οποία μεσολάβησαν από την προηγούμενη αίτηση. Κατ'αρχάς, επισημαίνεται ότι, κατόπιν των παρατηρήσεων που είχε διατυπώσει η Επιτροπή στην προηγούμενη έκθεση, η Γαλλική Δημοκρατία τροποποίησε τις εθνικές της διατάξεις τις σχετικές με το μέτρο παρέκκλισης, ώστε να προκύπτει σαφώς ότι το συγκεκριμένο μέτρο αφορά κάθε χρησιμοποίηση για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση που υπερβαίνει το 90% της συνολικής χρησιμοποίησης των αγαθών και υπηρεσιών (η αρχική νομική διάταξη της παρέκκλισης αφορούσε μόνο την ιδιωτική χρησιμοποίηση). Εξάλλου, η Γαλλική Δημοκρατία αναφέρει στην αίτηση παρέκκλισης που υπέβαλε ότι, κατά το διάστημα 1993-96, δεν περιήλθε στη γνώση των γαλλικών φορολογικών αρχών καμία ιδιαίτερη δυσκολία στην εφαρμογή της. Αντίθετα, επιβεβαιώθηκε στην πράξη ότι, χάρη στο σύστημα που εφαρμόζεται απλουστεύθηκε η διαχείριση των φόρων τόσο για τις φορολογικές υπηρεσίες όσο και για τους υποκείμενους στους φόρους. ΕΕ αριθ. L 239, της 16. 8. 1989, σ. 22. ΕΕ αριθ. L 43, της 20. 2. 93, σ. 42. COM(92) 591 της 22. 12. 92. 3 Ως εκ τούτου, η Γαλλική Δημοκρατία ζητά την παράταση της άδειας μέχρι την έγκριση του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ. III. ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Πρέπει να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι ένας υποκείμενος στον φόρο ο οποίος χρησιμοποιεί αγαθά για τις ανάγκες μιας οικονομικής δραστηριότητας έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου που καταβλήθηκε σε προγενέστερο στάδιο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17, όσο μικρή και αν είναι η αναλογία της χρήσεως για επαγγελματικούς σκοπούς. Μία διάταξη που επιβάλει γενικό περιορισμό XCJ δικαιώματος εκπτώσεως σε περίπτωση περιορισμένης επαγγελματικής χρήσεως συνιστά παρέκκλιση από το άρθρο 17 και είναι ισχυρή μόνον εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας, (βλ. απόφαση της 11ης Ιουλίου 1991, στην υπόθεση C-97/90). Το άρθρο 27 επιτρέπει τη θέσπιση ειδικών μέτρων παρέκκλισης από την έκτη οδηγία, είτε για την απλοποίηση της εισπράξεως του φόρου είτε για την αποτροπή ορισμένων περιπτώσεων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής. Όπως αναφέρθηκε ήδη στην προηγούμενη έκθεση, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θεωρούν ότι η λήψη του συγκεκριμένου μέτρου, το οποίο αποσκοπεί στην αποφυγή της «αφορολόγητης κατανάλωσης», δικαιολογείται με βάση το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, επειδή απλοποιεί τη διαχείριση του φόρου απαλλάσσοντας τις φορολογικές αρχές από την ανάγκη εποπτείας της άσκησης του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες τις σχετικές με αγαθά και υπηρεσίες των οποίων το ποσοστό χρησιμοποίησης για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση υπερβαίνει το 90% της συνολικής τους χρησιμοποίησης. Όσον αφορά τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής παρατηρούν ότι η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 19964 ένα πρόγραμμα εργασίας για την εφαρμογή ενός κοινού συστήματος ΦΠΑ που προβλέπει μία σταδιακή μετάβαση προς το νέο σύστημα. Δεδομένου ότι η υποβολή της τελευταίας δέσμης προτάσεων προβλέπεται για τα μέσα του 1999, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θεωρούν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα παράτασης μέτρου παρέκκλισης πέραν από τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Πράγματι, κρίνεται σκόπιμο να εκτιμηθεί τότε κατά πόσο το μέτρο παρέκκλισης είναι σύμφωνο με τη γενικότερη προσέγγιση του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ. COM(96) 328 της 22. 07. 96. 4- Πρόταση ΑΠΟΦΑ?Η3 TQY ^ΥΜΡΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΕΤΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 17 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 17ης ΜΑΪΟΥ 1977 ΠΕΡΙ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Με συστημένη επιστολή της 19ης Νοεμβρίου 1996 προς τη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής, η κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας υπέβαλε αίτηση για παράτηση της παρέκκλισης που της είχε χορηγηθεί αρχικά μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 με την απόφαση 89/488/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουλίου 19891 και παρατάθηκε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1996 με την απόφαση 93/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Φεβρουαρίου 19932. Η παρέκκλιση αυτή από το άρθρο 17, παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ συνίσταται στον παντελή αποκλεισμό του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ ο οποίος επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες, εφόσον το ποσοστό χρησιμοποίησης τους για τις ατομικές ανάγκες του υποκείμενου στον φόρο ή του προσωπικού του ή, γενικότερα, για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση υπερβαίνει το 90% της συνολικής τους χρησιμοποίησης. Το άρθρο 2 της προαναφερθείσας απόφασης 93/109/ΕΟΚ ορίζει ότι με βάση έκθεση που υποβάλλεται από την Επιτροπή για την εφαρμογή από την Γαλλία της εν λόγω απόφασης, το Συμβούλιο μπορεί, με βάση πρόταση της Επιτροπής, να επιτρέψει την παράταση της εφαρμογής της εν λόγω απόφασης. Η έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης για το διάστημα 1993-1996 καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι σκόπιμο να παραταθεί η εφαρμογή των διατάξεων της προαναφερθείσας απόφασης μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Πράγματι, η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 1996 ένα πρόγραμμα εργασίας για την εφαρμογή ενός κοινού συστήματος ΦΠΑ3 , το οποίο προβλέπει μία σταδιακή μετάβαση προς το νέο σύστημα. Δεδομένου ότι η υποβολή της τελευταίας δέσμης προτάσεων προβλέπεται για τα μέσα του 1999, κρίνεται σκόπιμο να περιοριστεί η διάρκεια ισχύος της απόφασης μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999, ώστε να εκτιμηθεί κατά πόσο το μέτρο παρέκκλισης είναι αναγκαίο και σύμφωνο με τη γενικότερη προσέγγιση του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ. Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν με επιστολή της 18ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αίτηση της Γαλλίας. ΕΕ αριθ. L 239, της 16. 08. 1989, σ. 22. ΕΕ αριθ. L 43, της 20. 02. 93, σ. 42. COM(96) 328 της 22. 07. 96. ς ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΕΤΡΟΥ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 17 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 17ης ΜΑΪΟΥ 1977 ΠΕΡΙ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ. ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την έκτη οδηγία (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τον φόρο κύκλου εργασιών1 - Κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, και ιδίως το άρθρο 27, τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου αριθ. 89/488/ΕΟΚ της 28ης Ιουλίου 19892 και αριθ. 93/109/ΕΟΚ της 15ης Φεβρουαρίου 19933, την έκθεση της Επιτροπής για την εφαρμογή της προαναφερθείσας απόφασης κατά το χρονικό διάστημα 1993-1996, τη σχετική πρόταση της Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέπει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λαμβάνει ειδικά μέτρα κατά παρέκκλιση από την εν λόγω οδηγία ή να παρατείνει την ισχύ τους, προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες περιπτώσεις φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής· ότι, η κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, με συστημένη επιστολή της 19ης Νοεμβρίου 1996 προς τη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής, ζήτησε την άδεια να παρατείνει την εφαρμογή του μέτρου παρέκκλισης που της είχε χορηγηθεί προηγουμένως, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με τις αποφάσεις 89/488/ΕΟΚ και 93/109/ΕΟΚ του Συμβουλίου· ΕΕ αριθ. L 145, της 13. 6. 1977, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 170, της 9. 7. 1996, σ. 34). ΕΕ αριθ. L 239, της 16. 8. 1989, σ. 22. ΕΕ αριθ. L 43, της 20. 2. 93, σ. 42. ότι τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου για την αίτηση παράτασης που υπέβαλε η γαλλική κυβέρνηση· ότι το εν λόγω μέτρο συνίσταται σε παντελή αποκλεισμό του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες, εφόσον το ποσοστό χρησιμοποίησης τους για τις ατομικές ανάγκες του υποκείμενου στον φόρο ή του προσωπικού του ή, γενικότερα, για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση υπερβαίνει το 90% της συνολικής χρησιμοποίησης τους· ότι με το συγκεκριμένο μέτρο αντιμετωπίζονται ορισμένες μορφές αφορολόγητης κατανάλωσης απλουστεύοντας συγχρόνως τη διαχείριση του ΦΠΑ για ορισμένες πράξεις· ότι το εν λόγω μέτρο αποτελεί παρέκκλιση από το άρθρο 17, παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας, βάσει του οποίου ο υποκείμενος στον φόρο δικαιούται να εκπίπτει τον ΦΠΑ που επιβάλλεται σε αγαθά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των φορολογούμενων πράξεων του· ότι η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 1996 ένα πρόγραμμα εργασίας συνοδευόμενο από χρονοδιάγραμμα προτάσεων που προβλέπουν προοδευτική και κατά στάδια μετάβαση σε ένα κοινό σύστημα ΦΠΑ για την ενιαία αγορά· ότι, δεδομένου ότι η τελευταία δέσμη προτάσεων προβλέπεται να υποβληθεί στα μέσα του 1999, η άδεια παρέκκλισης χορηγείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999, ώστε να εκτιμηθεί κατά πόσο η εν λόγω παρέκκλιση είναι σύμφωνη με την γενικότερη προσέγγιση του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ· ότι η παρέκκλιση αυτή δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στους ίδιους πόρους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που προέρχονται από τον ΦΠΑ· ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: g Άρθρο! Κατά παρέκκλιση του άρθρου 17, παράγραφος 2 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, επιτρέπεται στη Γαλλική Δημοκρατία να εξαιρεί από το δικαίωμα έκπτωσης του επιβαλόμενου ΦΠΑ, τις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες, εφόσον το ποσοστό χρησιμοποίησης τους για τις ατομικές ανάγκες του υποκείμενου στον φόρο ή του προσωπικού του ή, γενικότερα, για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση, υπερβαίνει το 90% της συνολικής τους χρησιμοποίησης. Η παρούσα άδεια χορηγείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Γαλλική Δημοκρατία. Άρθρο3 Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ISSN 0254-1483 COM(97) 74 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 09 06 08 10 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-066-GR-C ISBN 92-78-16229-9 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο [Ο


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 361/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Φεβρουαρίου 1997 για τροποποίηση των ποσοστών των επιστροφών που εφαρμόζονται σε ορισμένα προϊόντα των τομέων των σιτηρών και της όρυζας που εξάγονται υπό μορφή εμπορευμάτων που δεν υπάγονται στο παράρτημα ΙΙ της συνθήκης


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 603/97 του Alex SMITH προς το Συμβούλ ο. Προγραμματισθείσες συνεδριάσεις του Συμβουλίου

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
access to EU information
agenda
database
dissemination of EU information
exchange of information
press release
public conduct of debates
transmission network

formats: html print


title: European Union direct investment in flows : EU attracts ECU 20 bn of FDI in 1994.

eurovoc_concepts:
EU Member State
direct investment
financial statistics
foreign investment


title: Komission asetus (EY) N:o 356/97, annettu 27 päivänä helmikuuta 1997, neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1601/92 2-4 artiklassa säädetyn järjestelmän mukaista Kanariansaarten maitotuotteiden hankintaa koskevien tukien vahvistamisesta annetun asetuksen (EY) N:o 2993/94 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
Canary Islands
aid system
milk
milk product
supply


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 603/97 dell'on. Alex SMITH al Consiglio. Riunioni del Consiglio in programma


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 355/97 DER KOMMISSION vom 27. Februar 1997 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 2219/92 mit Durchführungsbestimmungen zur Sonderregelung für die Versorgung Madeiras mit Milcherzeugnissen bezüglich der Beihilfen

eurovoc_concepts:
Madeira
aid system
milk
milk product
supply


title: VERORDENING (EG) Nr. 358/97 VAN DE COMMISSIE van 27 februari 1997 tot vaststelling van de restituties bij uitvoer voor mengvoeders op basis van granen


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 349/97 DER KOMMISSION vom 27. Februar 1997 zur Bestimmung des Ausmaßes, in dem den im Februar 1997 gestellten Anträgen auf Erteilung von Einfuhrlizenzen im Rahmen der in den Freihandelsabkommen zwischen der Gemeinschaft einerseits und Litauen, Lettland und Estland andererseits vorgesehenen Zollkontingente für Rindfleisch stattgegeben werden kann

eurovoc_concepts:
Baltic States
beef
import licence
tariff quota


Regiomap.


title: REGULAMENTO (CE) Nº 358/97 DA COMISSÃO de 27 de Fevereiro de 1997 que fixa as restituições aplicáveis à exportação de alimentos para animais compostos à base de cereais


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 606/97 van José SALAFRANCA SÁNCHEZ- NEYRA aan de Commissie. Beroep bij het gerecht van eerste aanleg

eurovoc_concepts:
EU act
General Court (EU)
access to the courts
action for annulment (EU)
human rights
legal action
right to justice


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 362/97 of 27 February 1997 suspending the preferential customs duties and re-establishing the Common Customs Tariff duty on imports of multiflorous (spray) carnations originating in Israel

eurovoc_concepts:
CCT duties
Israel
floriculture
import
restoration of customs duties


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 351/97, annettu 27 päivänä helmikuuta 1997, hedelmä- ja vihannesalan vientitukien vahvistamisesta

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
fruit
fruit vegetable
quantitative restriction


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 360/97 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 27ης Φεβρουαρίου 1997 για καθορισμό των επιστροφών που εφαρμόζονται κατά την εξαγωγή των σιτηρών, των αλεύρων, των πλιγουριών και των σιμιγδαλιών σίτου ή σικάλεως

eurovoc_concepts:
cereal flour
cereals
export refund
groat
meal


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 608/97 του Maria ESTEVAN BOLEA προς την Επ τροπή. Πρόγραμμα Auto Oil

eurovoc_concepts:
EU programme
air quality
motor vehicle pollution
pollution control measures
quality of the environment
rural region
urban area


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 611/97 van María ESTEVAN BOLEA aan de Commissie. Auto/olie-programma

eurovoc_concepts:
EU programme
Japan
North Korea
air quality
import
motor vehicle
motor vehicle industry
motor vehicle pollution
pollution control measures
third country


title: VERORDENING (EG) Nr. 349/97 VAN DE COMMISSIE van 27 februari 1997 tot vaststelling van de mate waarin gevolg kan worden gegeven aan de in februari 1997 ingediende aanvragen om invoercertificaten voor de tariefcontingenten voor rundvlees op grond van de overeenkomsten betreffende vrijhandel tussen de Gemeenschap, enerzijds, en Estland, Letland en Litouwen, anderzijds


title: INFORME DE LA COMISION SOBRE LA EXPERIENCIA ADQUIRIDA EN LA 2a ENCUESTA ESTADÍSTICA DE BASE SOBRE LAS SUPERFICIES VITÍCOLAS REALIZADA POR LOS ESTADOS MIEMBROS de conformidad con el Reglamento (CEE) 357/79 del Consejo de 05.02.1979

eurovoc_concepts:
area of holding
statistics
utilised agricultural area
vineyard
viticulture

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 27. 02. 1997 COM(97) 75 final INFORME DE LA COMISIÓN SOBRE LA EXPERIENCIA ADQUIRIDA EN LA 2a ENCUESTA ESTADÍSTICA DE BASE SOBRE LAS SUPERFICIES VITÍCOLAS REALIZADA POR LOS ESTADOS MIEMBROS de conformidad con el Reglamento (CEE)357/79 del Consejo de 05. 02. 1979 I. INTRODUCCIÓN El sistema de encuestas vitícolas vigente, creado por el Reglamento de base n* 357/79 del Consejo y sus modificaciones posteriores (véase el Anexo 1), tiene como objetivo permitir la evaluación de la situación y el desarrollo del mercado vitivinícola de la Comunidad, sobre la base de dos tipos de encuestas: Las encuestas de base, que se realizan cada diez aflos, sobre la estructura de las explotaciones vitícolas y de su viñedo, proporcionan información pormenorizada sobre todas las superficies vitícolas (uva de vinificación, uva de mesa, uva de pasificación, material de multiplicación vegetativa de la vid) para la observación del potencial de producción vitícola. - Las encuestas intermedias anuales, menos detalladas, cuya finalidad es actualizar la información sobre la vid de uva de vinificación, ponen de manifiesto los cambios experimentados por este tipo de superficies (arranques, plantaciones o replantaciones) y la producción respectiva, para posibilitar el seguimiento de la evolución del potencial de producción de vino y de la oferta en el mercado correspondiente. El presente informe se refiere a los resultados de la segunda encuesta vitícola de base (la primera se realizó en 1979) en los siete Estados miembros afectados, es decir, aquellos en los que la superficie de vides cultivadas al aire libre alcanza o supera las 500 hectáreas1: Alemania, España, Francia, Grecia, Italia, Luxcmburgo y Portugal. II. METODOLOGÍA A fin de garantizar la fiabilidad estadística y la comparabilidad de las informaciones resultantes de las encuestas comunitarias, es preciso armonizar las normas metodológicas en el conjunto de los Estados miembros afectados. La situación que se describe en el cuadro resumido sobre los métodos de encuesta (Anexo II) puede considerarse satisfactoria de manera general en cuanto a la aplicación armonizada de la definición de las característica sometidas a estudio (pese a la existencia de algunas divergencias), pero pone de manifiesto la falta de armonización en cuanto a la fecha de realización de la encuesta. Pese a que era necesario, no se ha podido sincronizar la fecha de las encuestas de base, tal como se había previsto. Así, mientras que la primera encuesta abarcaba dos periodos diferentes, en lo que toca a la segunda, la situación se ha hecho más compleja, pues se han comprobado tres periodos de realización. El periodo para la realización de la encuesta previsto en el Reglamento n*357/79, es decir, el año 1989, y el periodo de referencia (situación a 1 de septiembre de 1989) fueron cumplidos por Alemania, España, Grecia, Portugal y Luxemburgo. Sin embargo, en Francia la encuesta se realizó en 1988 (situación a 1 de septiembre de 1988) y en Italia, en 1990/91 (situación a 1 de septiembre de 1990). De conformidad con el artículo 1 del Reglamento n"357/79. 2 III. ESTRUCTURA DE LA ENCUESTA La estructura de las encuestas no ha sufrido modificaciones desde su creación. Las informaciones que proporcionan ofrecen una panorámica de la viticultura en la Comunidad y una idea del sector en cada una de las 191 unidades geográficas establecidas en el Reglamento de base. Las informaciones se refieren al número de explotaciones y su especialización: en un primer nivel, contienen datos sobre el porcentaje de la superficie vitícola y la superficie agrícola utilizada; en un segundo nivel, datos sobre las superficies vitícolas según el destino de la uva (vinificación, desglosada en VCPRD y los demás vinos, mesa, pasificación, material de multiplicación vegetativa). Todos estos datos se desglosan conforme a una docena de clases vitícolas. Además los datos sobre las superficies vitícolas de uva de vinificación se recogen por variedades1, según las categorías de edad. IV. RESULTADOS 1. Comunicación de los resultados La mayor parte de los países ha cumplido los plazos con excepción de Francia, Italia y Luxcmburgo, que han comunicado los dalos con mucho retraso. Que todos los Estados miembros cumplan el plazo para comunicar los datos (quince meses después de la realización de las encuestas como máximo) es, pues, uno de los puntos sobre los que deberá centrarse el esfuerzo de armonización, ya que los retrasos de unos pocos podrían poner en peligro el interés mismo de las encuestas, a saber, que los usuarios puedan disponer cuanto antes de la información sobre el sector. 2. Tratamiento de los resultados Una vez recibidos los datos tabulares de los Estados miembros, Eurostat los valida. Este procedimiento entraña una serie de controles intra e intertabulares. Al concluir la validación, se introduce una serie de correcciones a los datos originales para que no presenten anomalías y puedan ser aceptados. 3. Breve presentación de los resultados Cuando se dispone de un conjunto de información resultante de dos encuestas de base, parece más interesante analizar los datos de la segunda encuesta según su "peso" relativo, comparándolos con los datos de la primera, que limitarse a considerar su peso absoluto. Se ha emprendido un estudio cuyo objeto es el examen comparativo pormenorizado de este material estadístico. El presente informe se limitará a esbozar los rasgos generales de las modificaciones estructurales experimentadas por el viñedo comunitario durante el periodo comprendido entre las encuestas de base. Partiendo de los resultados que se presentan en los cuadros del Anexo III, este breve análisis se estructurará de la manera siguiente: Los nombres de las variedades de vides no están armonizados a nivel comunitario. 3 - En el ámbito comunitario (EUR 10 y EUR 12) se medirán las modificaciones con arreglo a tres características físicas: número de explotaciones vitícolas, superficie agrícola utilizada (SAU) de estas mismas explotaciones y superficie vitícola total. - En el ámbito nacional se analizará la evolución que han experimentado las principales superficies vitícolas, es decir, las superficies de uva de vinificación (desglosadas en VCPRD y los demás vinos) y de uva de mesa. 3. 1 Ámbito comunitario 3. 1. 1 Comparación de los datos EUR 1Q (1979)1 y EUR 10 (W9)1 (cuadro 1,1- Anexo Iffi En el ámbito de la EUR 10, es decir, el conjunto de los cinco países (Alemania, Francia, Grecia, Italia y Luxcmburgo) que realizaron las dos encuestas de base, tuvo lugar un fenómeno de reducción estructural del sector vitivinícola, sobre todo en lo referido al número de explotaciones (-30%) y de las SAU (-27,3%). La tasa de decrecimiento de la superficie vitícola total fue del 14,5%. Esta evolución es idéntica (las tasas de decrecimiento son idénticas) a la observada en el caso del viñedo de uva de vinificación, dado que este subsector representa casi la totalidad del sector (su "peso" en términos de superficie correspondía al 92,5% de la superficie vitícola total en 1989). Los VCPRD avanzaron (del 33% de la superficie vitícola total en 1979 al 39,5% en 1989), mientras que los "demás vinos" mantienen todavía una posición predominante en la ocupación del suelo, pese a la clara regresión constatada (del 58,6% de la superficie vitícola total en 1979 al 52,9% en 1989). Evolución de las principales superficies vitícolas cultivadas 2500000 T 2000000 + 1500000 + (0 X 500000 + (1979) EUR 10 B(1989)EUR10 Total I «Milium i | Uva de vinificación, total | •Minnrmnnnn. T | VCPRD Demás vinos Uva de mesa Habida cuenta de las fechas de realización de las encuestas, la referencia al periodo 79-89 no se puede aplicar en rigor al conjunto de los cinco países. Aunque es aplicable a los casos de Alemania y Luxemburgo, el periodo de observación en el de Francia es 79-88, en el de Italia, 82-90 y en el de Grecia, 83-89. 4 3. 1. 2 Comparación de los datos de la EUR 10 (1979) v la EUR 12 (1989) (cuadro 1. 2 - Anexo III) Si se comparan los datos de la primera encuesta con los de la segunda, realizada en el ámbito de la EUR 12 (los cinco países mencionados en el apartado 3. 1. 1 más España y Portugal), se llega a la conclusión de que la adhesión de los dos países mediterráneos tuvo como efecto el crecimiento estructural del sector vitivinícola. De este modo, se verifica una evolución positiva de las características físicas consideradas (+9% de explotaciones vitícolas; +21% de SAU y +41,6% de la superficie vitícola total, que ascendía en 1989 a 3 425 127 hectáreas). Esta expansión se debe sobre todo a la evolución de la superficie de uva de vinificación (tasa de variación de +44,9% que, como en el caso de la EUR 10, representa casi la totalidad del sector (93,7% de la superficie vitícola total). Es significativa la importancia que han adquirido los VCPRD en la Comunidad de los doce, especialmente en lo que se refiere a la superficie vitícola cultivada (+78,4% en relación con 1979). Los "demás vinos" ostentan, no obstante, el primer lugar en ocupación del suelo de la explotación vitícola. Evolución de las principales superficies vitícolas cultivadas (1979) EUR 10 DU (1989) EUR 12 Total Uva de vinificación, total VCPRD Demás Uva de mesa 3. 2 Ámbito nacional - (cuadros II. 1. 11. 2 y 11. 3 - Anexo 3) Las modificaciones más significativas que se han producido durante el periodo 1979-1989 en las principales superficies vitícolas afectan a: La regresión de estas superficies (uva de vinificación, uva de mesa) en Italia, Francia y Grecia, con excepción de los VCPRD en Francia. Los dos primeros países son responsables de la disminución de la superficie vitícola total en el ámbito de la EUR 10, mencionada en el apartado 3. 1. 1, a causa de la importancia de su peso (88% de la superficie vitícola en 1979). Un ligero aumento de la superficie vitícola en Alemania y Luxemburgo, cuyo peso en la superficie vitícola de la EUR 10 apenas tiene relevancia. La adhesión de España y Portugal ha sido la causa del notable crecimiento de todas las superficies vitícolas comunitarias. Al mismo tiempo, ha introducido modificaciones en el orden de importancia relativa de los países vitícolas según la superficie vitícola cultivada. En la Comunidad ampliada, España ocupa el primer lugar (1 091 316 ha. , que representan el 31,9% de la superficie vitícola comunitaria), que pertenecía a Italia en 1979. Francia sigue ocupando la segunda plaza (26,9%), seguida de cerca por Italia (26,4%). Los tres países representaban en 1989 el 85% de la superficie vitícola comunitaria. Desglose por países de la superficie vitícola cultivada 500000 1000000 1500000 2000000 2500000 SO000O 1000000 1900000 2000000 2900000 3000000 3800000 4. Coherencia del sistema de encuestas Dado que en los cinco Estados miembros afectados se ha culminado un ciclo completo de encuestas vitícolas, delimitado por dos encuestas de base, es posible juzgar ahora la validez del sistema. El interés estriba en comprobar si el sistema permite realizar el seguimiento de la evolución de la superficie vitícola de uva de vinificación entre dos encuestas de base, comparando la superficie de uva de vinificación de la segunda encuesta con la resultante del cálculo algebraico de la primera encuesta y de los cambios (plantación y arranque) producidos entre las dos encuestas de base. Si el sistema es coherente, la diferencia entre las dos superficies debe ser cero. Según las series históricas de datos sobre superficie de uva de vinificación de que se dispone para los cinco países en cuestión (cuadros III. 1 a III. 5, Anexo III), y a pesar de las diferentes metodologías utilizadas en la recogida de los dalos de base y tic los datos anuales (la primera mediante encuesta y la segunda principalmente sobre una base administrativa, es decir, de declaración), se comprueba la coherencia los datos referidos a Alemania, Francia y Luxcmburgo. En cambio, en los casos de Italia y Grecia parece necesario introducir mejoras metodológicas para garantizar la coherencia del sistema. V. CONCLUSIONES Tras la realización de la segunda encuesta de base sobre las superficies vitícolas, y antes de que la reforma del sector vitivinícola en preparación tenga consecuencias en la rama estadística respectiva y, por consiguiente, en la estructura estadística creada, los comentarios acerca de las encuestas de base y el sistema estadístico en el que se integran son los siguientes: 1. Encuestas de base El contenido de estas encuestas, es decir, la cantidad de información que se proporciona sobre la estructura vitícola comunitaria, parece, por el momento, adaptarse a las necesidades de los usuarios y permite la apreciación del potencial vitivinícola. No obstante, es preciso subrayar que, para que las informaciones sobre las variedades de viñedo tengan más eficacia, deberían basarse en una lista armonizada de dichas variedades. Evidentemente, sería necesario realizar un estudio previo a la annonización de los nombres de variedades. En cuanto a la calidad de la información facilitada por las encuestas de base, será necesario realizar un esfuerzo para mejorar su nivel de "armonización" y su "frescura". El objetivo de este esfuerzo consistirá en armonizar la fecha de realización de las encuestas para que los datos sean verdaderamente comparables, así como el cumplimiento de los plazos de comunicación de los datos por todos los Estados miembros para garantizar su frescura. 2. El sistema estadístico En el estadio actual, independientemente de las mejoras metodológicas, además de las relacionadas con la coherencia de los datos (véase el punto IV. 4) que se habrán de que introducir cuando se realicen las encuestas, el sistema de encuestas vitícolas puede considerarse como una herramienta estadística válida, que cumple sus propios objetivos, es decir, que hace posible el seguimiento del mercado vitivinícola. Es preciso señalar que el sistema dispone de un marco normativo adecuado y actualizado tras la modificación del Reglamento 357/79, realizada el año pasado para permitir la utilización de la fuente administrativa que constituye el catastro vitícola en las encuestas intermedias. La finalidad de dicha modificación era reducir la carga de trabajo de los Estados miembros que dispusiesen de catastro vitícola actualizado, de ámbito nacional o regional, manteniendo por el momento el papel de las encuestas vitícolas de base como fuente estadística única para los datos de base. A N E XO I ¿< Actos legislativos comunitarios sobre las encuestas vitícolas 1. Reglamento (CEE) 357/79 del Consejo de 5 de febrero de 1979 (DO n" L54 del 5. 3. 1979, pág. 124) modificado por: - Actas de adhesión de 1979 (Grecia) (DO n° L291 de 19. 11. 1979, pág. 89 punto H. 7 y pág. 127 punto E. l) - Reglamento (CEE) 1992/80 del Consejo de 22 de julio de 1980 (DO n° L195 de 29. 7. 1980, pág. 10) - Reglamento (CEE) 3719/81 del Consejo de 21 de diciembre de 1981 (DO n° L373 de 29. 12. 1981) - Reglamento (CEE) 490/86 del Consejo de 23 de febrero de 1986 (DO n' L54 de 19. 3. 1986, pág. 21) - Reglamento (CEE) 3205/93 del Consejo de 16 de noviembre de 1993 (DO n* L289 de 24. 11. 1993, pág. 4) 2. 3. Decisión 89/287/CEE del Consejo de 17 de abril de 1989 (DO n° Ll 12 de 25. 4. 1989,pág. 18) Reglamento (CEE) 991/79 de la Comisión de 17 de mayo de 1979 (DO n° L129 de 28. 5. 1979, pág. 1) modificado por: - Reglamento (CEE) 2802/85 de la Comisión de 7 de octubre de 1985 (DO n° L265 de 8. 10. 1985, pág. 15) 4. Decisión 79/491/CEE de la Comisión de 17 de mayo de 1979 (DO n° L129 de 28. 5. 1979) modificada por: - Decisión 85/620/CEE de la Comisión de 13 de diciembre de 1985 (DO n° L379 de 31. 12. 1985, pág. 1) 5. 6. 7. Decisión 80/763/CEE de la Comisión de 8 de julio de 1980 (DO n° L213 de 16. 8. 1980, pág. 26) Decisión 80/764/CEE de la Comisión de 8 de julio de 1980 (DO n° L213 de 16. 8. 1980) Decisión 80/765/CEE de la Comisión de 8 de julio de 1980 (DO n* L213 de 16. 8. 190, pág. 34) modificada por: - Decisión 85/621/CEE de la Comisión de 13 de diciembre de 1985 (DO n° L379 de 31. 12. 1985, pág. 12) 3 A N E XO II ^o 1. 1 Período de encuesta 1. 2 Campaña vitícola de referencia 1. } Encuestas piloto 1. 4 Tipo de encuesta 2. Coliertura de la encuesta 1 explotaciones vitícolas encucsladas - umbral de la encuesta 3. Características de la encuesta Criterios seguidos para: 3. 1 Subdividir las variedades en "VCPRD" o "demás vinos" 3. 2 Determinar las variedades de doble utilización' 3. 3 Medición de la superficie vitícola en lo que toca a: - producción especializada-' -i producción mixta- - cultivos asociados en hilera - pies dispersos 3. 4 Determinación de la edad de las vides 3. 5 Determinación de las clases de rendimiento K K r ; L A M K N T0 357/79 DEL C O N S E JO lin 1989, o antes del 1 de abril de 1990 como máximo 1988/1989 Excepciones previstas por la Decisión 89/287 del Consejo: 1987/88 - Francia 1989/90- Italia Sin objeto Exhaustiva o por sondeo con muestreo aleatorio. En este último caso, el error de muestreo debe ser "como máximo, del orden del 1 % en el nivel de confianza del 68%" para el conjunto de la superficie vitícola cultivada, desglosada según la utilización normal de la producción (VCl'KD, demás vinos, uva de mesa, pasificación. etc. ) Todas las explotaciones con una superficie vitícola cultivada y destinada normalmente a la producción de uvas, mostos de uva, vino o materiales de multiplicación vegetativa de la vid para venta ALKMANIA CRECÍA ESPAÑA Diciembre de 1989 Abril de 1989 Otoño de 1989 Otoño de 1989 1988/1989 1988/1989 1988/1989 Sin objeto Sin objeto Sin objeto Exhaustiva - por encuestador Por sondeo, estratificación en dos fases, por encuestador Exhaustiva - |x>r encuestador 10 áreas tie vid como mínimo 10 áreas mínimo - 5 áreas para viveros Toilas las explotaciones con una superficie total > a 0,1 lia. Sin objeto Sin objeto, dado que no hay variedades de "VCPRD" Las variedades para los "VCPRD" y las regiones donde se cultivan las establece la legislación. Las variedades de "demás vinos" son las demás variedades de uva destinadas a la vinificación Según el criterio del explotador Las viñas se clasifican con arreglo a su finalidad, que viene determinada por el suelo Según el criterio del explotador Sin objeto Las variedades clasificadas al mismo tiempo como variedades de uva de vinificación y variedades de uva de mesa se delenninan con arreglo a la utilización predominante en las unidades geográficas correspondientes Sin objeto La edad debe determinarse a partir de la campaña vitícola durante la que se efectuó la plantación o el injerto Los Estados miembros afectados subdividen la superficie vitícola cultivada con vanedades tic uva de vinificación en clases de icndimicnlo basadas en los rendimientos medios |xu hectárea Según las declaraciones del explotador Según las declaraciones del explotador Según las declaraciones del explotador Todas las superficies se destinan a la producción de los VCPRD" Superficie total de la parcela si la vid es un cultivo principal No se registran Según la declaración del explotador El año de plantación I. as clases de rendimiento se establecen sobre la base de la inedia de 10 años I>as clases de rendimiento se delenninan sobre la base de las declaraciones del explotador Con arreglo a la utilización de las superficies Distribución a prorrateo de para los cultivos asociados Se tiene en cuenta proporcionalmente en la superficie vitícola total (no son significativos) Según la declaración del explotador I. as clases de rendimiento se delenninan según la cosecha de 1989 declarada por el explotador 1 Es el caso de las variedades que aparecen clasificadas al mismo tiempo como variedades de uva de vinificación y variedades de uva de mesa explotación con un tipo exclusivo de producción vitícola (por ejemplo, VCPRD o uva de mesa, etc. ) Explotación con diversos tipos de producción vitícola, l. os tipos de producción vitícola son los siguientes: uvas de vinificación (VCPRD, demás vinos), uva de mesa, uva de pasificación y material de multiplicación vegetativa de la vid A 1 FRANCIA ITALIA M J X K M B U K CO r o R U J C A í, Invierno 1988- 1989 1987/1988 Ocluhrc 1990- Abril 1991 1989/1990 Seplicmbn- I9KU 19K8/I989 Dicii-nilMc l'W> Julio f'X) l<)K8/l«)K'> Sin objeto Noviembre de 1989 Sin objeto Mayo de 1989 Exhaustiva - Por encuestador Exhaustiva - Por encuestador Exhaustiva - Por encuestador Exhaustiva Por encuestador Todas las explotaciones a los efectos del Reglamento. Debe señalarse que las explotaciones se censan desde el momento en que su SAU alcanza 1 ha. o 20 áreas de vid ordinaria, 10 áreas de VCPRD o 5 áreas de champaña I. a s vides se clasifican con arreglo a la utilización que se les da, que viene determinada por el suelo (zona de producción de denominación de origen o no) y de su cnccpamicnto (cepas que figuren en el decreto de la denominación de origen o que no figuren) Todas las explotaciones a los efectos del Reglamento Todas las explotaciones a los efectos del Reglamento Todas las explotaciones a los efectos del Reglamento La legislación establece las variedades de "VCPRD" y las regiones donde se cultivait. I^as variedades de "los demás vinos" son las demás variedades de uva destinadas a la vinificación Sin objeto, dado que sólo existen variedades "VCPRD" Todas las variedades curo|icas de las regiones determinadas se consideran variedades "VCPRD" Según la utilización declarada l*>r el explotador Según los criterios establecidos en la legislación Sin objeto Tollas las variedades si- determinan como variedades de uva de vinificación Según las declaraciones de los explotadores Según las declaraciones de los explotadores Con arreglo a la utilización de las superficies Superficie total de la parcela si la vid es un cultivo principal Los cultivos se delenninan por parcelas de carácter homogéneo (variedad, naturaleza de la producción, densidad de plantación) Todas las superficies se destinan a la producción de "VCPRD" Los cultivos asociados se añaden a los cultivos cs|>ccializados, atribuyéndose a cada uno la superficie electivamente ocupada, a prorrateo No registrado No registrado No registrado Año de plantación o de injerto Año de plantación o de injerto Año de plantación Distribución a pronaleo, en el caso de que la densidad tic la plantación no sea normal. En caso contrario, toda la sii|x-rf¡cie se considera de vid. Ix>s pies dis|H'isos si- lian tenido en cuenta en las principales legiones determinadas: lm"/pie Según la declaración del explotador I^os rendimientos no se determinan en la encuesta de base, sino en las declaraciones anuales de cosecha Los rendimientos no se delenninan en la encuesta de base, sino con posterioridad por medio de declaraciones sobre la producción de uva I. as clases de rendimiento se establecen sobre la base de la media de 10 años Las clases de rendimiento se establecen a partir del rendimiento medio por "Concciho " í¿ A N E XO III is Cuadro 1. 1 Evolución del número de explotaciones, de la superficie vitícola cultivada y de la superficie agrícola utilizada (SAU) según la naturaleza de la producción. Naturaleza de la prducción Unidad TOTAL Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE VINIFICACION. TOTAL Explotaciones SAU Superficie vitícola VCPRD Explotaciones SAU Superficie vitícola DEMÁS VINOS Explotaciones SAU Superficie vitícola PARA AGUARDIENTE Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE MESA Explotaciones SAU Superficie vitícola VIDES TODAVÍA SIN INJERTAR Explotaciones SAU Superficie vitícola VIDES PARA MATERIAL DE MULTIPLICACIÓN VIVEROS Explotaciones SAU Superficie vitícola VINAS MADRES DE PORTA-INJERTO Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE PASIFICACIÓN Explotaciones SAU Superficie vitícola N" ha ha N° ha ha N" ha ha N° ha ha N' Ira ha Nü ha ha N" ha ha N° ha ha N° ha ha N" ha ha Total 1979 1956602 11906950 2418072 1862081 11607264 2215215 363403 2880508 797087 1590057 9912664 1418129 17167 395623 96375 168544 953566 127848 8134 78538 4354 10518 73148 3881 8352 68693 6530 68879 270136 60245 •»w EUR 10 Total 1989 1368234 8657279 2067113 1301466 8406770 1911178 290636 2555736 816801 1078378 6796797 1094377 10355 298104 80391 100988 607395 103142 3146 19459 1944 3926 44000 2730 1540 28225 3254 53138 225083 44866 Evolución % 1979-1989 -30. 1 2 73 145 -30. 1 -27. 6 -13. 7 -20. 0 -11. 3 2. 5 -32. 2 -31. 4 -22. 8 -39. 7 -24. 6 -16. 6 -40. 1 -36. 3 -19. 3 -61. 3 -75. 2 -55. 4 -62. 7 -39. 8 -29. 7 -81. 6 -58. 9 -50. 2 -22. 9 -16. 7 -255 Cuadro 1. 2 Evolución del número de explotaciones, de la superficie vitícola cultivada y de la superficie agrícola utilizada (SAU) según la naturaleza de la producción. Naturaleza de la producción Unidad TOTAL Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE VINIFICACIÓN/TOTAL Explotaciones SAU Superficie vitícola VCPRD Explotaciones SAU Superficie vitícola DEMÁS VINOS Explotaciones SAU Superficie vitícola PARA AGUARDIENTE Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE MESA Explotaciones SAU Superficie vitícola VIDES TODAVÍA SIN INJERTAR Explotaciones SAU Superficie vitícola VIDES PARA MATERIAL DE MULTIPLICACIÓN VIVEROS Explotaciones SAU Superficie vitícola VINAS MADRES DE PORTA-INJERTO Explotaciones SAU Superficie vitícola UVA DE PASIFICACIÓN Explotaciones SAU Superficie vitícola N" ha ha N° ha ha N" ha ha N" ha ha N" ha ha N" ha ha Nü ha ha N" ha ha N" ha ha N" ha ha EUR 12 Total 1989 2132400 14406099 3425127 2036832 14015573 3209978 552086 4455703 1422277 1585508 10628963 1787701 10355 298104 80391 133311 846021 145704 11532 129669 11716 4636 52976 3373 2168 36610 4765 57105 239225 49592 Evolución % 1979-1989 9. 0 21. 0 41. 6 9. 4 20. 7 44. 9 51. 9 54. 7 78. 4 -0. 3 7. 2 26 1 39. 7 24. 6 16. 6 20. 9 -11. 3 14. 0 41. 8 65. 1 169. 1 -55. 9 -27. 6 -13. 1 -74. 0 -46. 7 27. 0 -17. 1 •11. 4 -17. 7 EUR 10 Total 1979 1956602 11906950 2418072 1862081 11607264 2215215 363403 2880508 797087 1590057 9912664 1418129 17167 395623 96375 168544 953566 127848 8134 78538 4354 10518 73148 3881 8352 68693 6530 68879 270136 60245 I £' Cuadro 11. 1 PRINCIPALES SUPERFICIES VITÍCOLAS EN 1979 Y 1989 (HA) SUPERFICIE VITÍCOLA TOTAL SUPEn=:C!EV:TiCOLA UVAD5V:Vr¡CAC'ÓN rC'AJ SUPERFICIE VITÍCOLA SU?ER=:CE VjTlCOLA SUPERFICIE VITÍCOLA VCPRD DSVÁS V:\OS UVA DE MESA 1979 1989 1979 1989 1979 1989 1979 1989 1979 1989 D EL E F 94202 173657 1033332 I 1115608 1273 L P 102357 137669 1091316 920311 905425 1351 266699 93858 90140 998715 1031229 1273 102028 74147 1043567 899499 834153 1351 255233 93858 31028 464931 205997 1273 102028 13300 506437 509513 190609 1351 99040 59112 533785 825232 60848 537130 389986 643544 156194 22948 29562 75338 18276 33940 18160 66706 8621 D EL E F I L P EUR 10 EUR 12 2418072 2067113 3425128 2215215 1911178 3209978 797087 816801 1422277 1418129 1094377 1787701 127848 103142 EUR 10 145703 EUR 12 Cuadro 11. 2 PRINCIPALES SUPERFICIES VITÍCOLAS EN 1979 Y 1989 (%) SUPERFICIE VITÍCOLA SUPERFICIE VITÍCOLA SUPERFICIE VITÍCOLA SUPERFICIE VITÍCOLA SUPERFICIE VITÍCOLA TOTAL UVA DE VINIFICACIÓN VCPRD DEMÁS VINOS UVA DE MESA 1979 1989 1979 1989 (TOTAL) 3. 90 7. 18 42. 73 46. 14 0. 05 D EL E F I L P EUR 10 EUR 12 100. 0 2. 99 4. 02 31. 86 26. 87 26. 43 0. 04 7. 79 60. 4 100. 0 4. 24 4. 07 45. 08 46. 55 0. 06 100. 0 3. 18 2. 31 32. 51 28. 02 25. 99 0. 04 7. 95 59. 5 100. 0 1979 11. 78 3. 89 58. 33 25. 84 0. 16 100. 0 1989 1979 1989 1979 1989 7. 17 0. 94 35. 61 35. 82 13. 40 0. 09 6. 96 57. 4 100. 0 4. 17 37. 64 58. 19 100. 0 3. 40 30. 05 21. 81 36. 00 8. 74 61. 2 100. 0 17. 95 23. 12 58. 93 12. 54 23. 29 12. 46 45. 78 5. 92 D EL E F I L P 100. 0 70. 8 EUR 10 100. 0 EUR 12 oc Cuadro 11. 3 PRINCIPALES SUPERFICIES VITÍCOLAS. TASA DE VARIACIÓN 1979/1989 (%] SUPERFICIE SUPERFICIE SUPERFICIE SUPERFICIE SUPERFICIE VITÍCOLA TOTAL VITÍCOLA VITÍCOLA VITÍCOLA VITÍCOLA UVA DE VINIFICACIÓN VCPRD DEMÁS VINOS UVA DE MESA D EL E F I L P EUR 10 EUR 12 8. 7 -20. 7 - -10. 9 -18. 8 6. 1 - -14. 5 (TOTAL) 8. 7 -17. 7 - -9. 9 -19. 1 6. 1 - -13. 7 - 8. 7 -57. 1 - 9. 6 -7. 5 6. 1 - 2. 5. - 2. 9 - -26. 9 -22 - - - -20. 4 - -38. 6 -11. 5 D EL E F I L P -22. 8 -19. 3 EUR 10. EUR 12 Cuadro III. 1 SEGUIMIENTO DE LA SUPERFICIE VITÍCOLA DE UVAS DE VINIRCACION ALEMANIA Datos anuales Sup. vit. Plant. Sup vit. uva de vinifie, uva de l a e n c. de base vinif. Replant. Arranque Sup. vit. uva de vinif. 2 a e n c. de base Sup. vit. uva de vinifie cálculo" Unidad: Ha Diferencia de superficie & (!) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (2)-(7) (6)-(7) 93858 94669 774 3869 3833 95612 1020 4313 4391 96878 980 3659 3373 98386 1068 4024 3588 99608 885 3780 3442 99806 301 4172 4278 99303 99335 99720 91 75 71 3737 4330 4057 4100 3725 3411 94668 95611 96878 98382 99609 99803 99304 99335 99720 99713 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 102023 2310 2. 26 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 Sup. vit. de uva de vinif. calculada (año n): sup. vit. de uva de vinif. (año n-1) + (plant. + replant - arranque) (año n). Cuadro III. 2 SEGUIMIENTO DE LA SUPERFICIE VITÍCOLA DE UVAS DE VINIFICACIÓN FRANCIA Datos anuales Plant. Replant. Arranque Sup. vit. Sup. vit. Sup. vit. uva de vinifie, uva de 1 a ene. de base vinif. (1) (2) (3) (4) (5) 1979 [ 998719 Urttad:Ha Diferencia de superficie Sup. vit. uva de vinifie. cálculo* (7) (2M7) % (6H7) uva de vinif. 2a ene. de base (6) r\i 6 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 978003 5382 32548 58795 977854 149 0. 02 960636 3060 17228 37655 954397 3427 17540 27206 960636 954397 0 0 0. 00 0. 00 947630 4004 19983 30684 947700 -70 -0. 01 940029 3048 15386 26108 939956 73 0. 01 927718 2382 13685 28378 923637 3439 17535 25055 927718 923637 911755 1442 18257 31581 899499 911755 0 0 0 0. 00 0. 00 0. 00 -12256 -1. 36 Sup vit de uva de vinif. calculada (año n): sup. vit. de uva de vinif (año n-1) + (plant. + replant. - arranque) (año n). Cuadro III. 3 SEGUIMIENTO DE LA SUPERFICIE VITÍCOLA DE UVAS DE VINIFICACIÓN GRECIA Datos anuales Sup. vit. Plant, Sup. vit. uva de vinifie, uva de la e ne de base vinif. Replant. Arranque Sup. vit. uva de vinif. 2a ene. de base Sup. vit. uva de vinifie. cálculo" Unidad: Ha Diferencia de superficie N (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (2)-(7) (6)-(7) 90144 89319 1134 (a) 89764 1126 (a) 85428 1008 (a) 1647 1239 1616 89631 -312 -0. 35 89206 558 0. 62 89156 -3728 ^. 36 87146 1025 (a) 2057 84396 2750 3. 16 82147 752 (a) 81721 798 (a) 1560 1511 86338 -4191 -5. 10 74147 81434 86357 287 0. 35 -12210 -16. 47 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 " Sup. vit. de uva de vinif. calculada (año n): sup. vit. de uva de vinif. (año n-1) + (plant. + replant. - arranque) (año n). (a) Estos datos se incluyen en la coiumna (3) Cuadro III. 4 SEGUIMIENTO DE LA SUPERFICIE VITÍCOLA DE UVAS DE VINIRCACION ITALIA Datos anuales Sup. vit. Plant Sup. vit. uva de vinifie, uva de l a e n c. de base vinif. Replant Arranque Sup. vit. uva de vinif. 2a enc. de base Sup. vit. uva de vinifie. cálculo" Unidad: Ha Diferencia de superficie 1 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (2)-(7) % (6M7) % 1982 1031229 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 962801(a) 7516 13094 37046 1014793 -51992 -540 942689(a) 3594 6337 30043 942689 0 O. OC 929648(a) 2188 8865 24094 918530(a) 2606 5953 19677 909574(a) 2860 6975 18791 898080(a) 780 8057 20331 929648 918530 909574 898080 884607(a) 1098 7951 22522 F 834153 884607 0. 00 0. 00 0. 00 000 000 -50454 -6. 05 (b) " Sup. vit. de uva de vinif. calculada (año n): sup vit de uva de vinif. (año n-1) + (plant. + replant. - arranque) (año n) (a) Superficie calculada en Eurostat (b) Diferencia acumulada entre las encuestas de base -12,3% N P Cuadro III. 5 SEGUIMIENTO DE LA SUPERFICIE VITÍCOLA DE UVAS DE VINIFICACIÓN LUXEMBURGO Datos anuales Sup. vit. Plant Sup. vit. uva de vinifie, uva de l a e n c. de base vinif. Replant. Arranque Sup. vit. uva de vinif 2a ene. de base Sup vit. uva de vinifie. cálculo" Unidad: Ha Diferencia de superficie r\¡ U (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (2)-(7) % (6)-(7) % 1273 1283 1313 1309 1306 7 5 4 8 76 72 39 35 1334 20 45 1322 1318 1326 1346 1351 0 1 0 2 0 28 58 40 39 25 73 47 47 46 37 40 63 32 21 20 1283 1313 1309 1306 1334 1322 1318 1326 1346 1351 0. 00 0. 00 0. 00 000 0. 00 000 0. 00 0. 00 0. 00 000 1351 0. 00 1979 1980 1981 1982 7983 !984 1985 "986 1987 1988 1989 S^c vif de uva de vinif, calculada (año n): sup. vit. de uva de vinif, (año n-1) + (plant. + replant. - arranque) (año n). ISSN 0257-9545 COM(97) 75 final DOCUMENTOS ES 17 03 N° de catálogo : CB-CO-97-067-ES-C ISBN 92-78-16237-X Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo z V


title: WRITTEN QUESTION No. 609/97 by María ESTEVAN BOLEA to the Commission. Auto/Oil Programme

eurovoc_concepts:
EU programme
air quality
clean technology
motor vehicle pollution
pollution control measures
road traffic
speed control
transport policy


title: PERGUNTA ESCRITA n. 604/97 do Deputado Alex SMITH ao Conselho. Tráfico de materiais nucleares

eurovoc_concepts:
EAEC
European cooperation
Europol
Germany
airport
fight against crime
illicit trade
nuclear safety
plutonium
seizure of goods

formats: html pdf print

text: 11. 3. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 76/3 Resposta comum a‘s perguntas escritas E-0505/97 e E-0585/97 (25 de Setembro de 1997) A sessa(cid:152)o do Conselho na sua forma(cid:231)a(cid:152)o «Turismo» prevista para a Preside(cid:136)ncia Irlandesa foi adiada por na(cid:152)o estarem reunidas, nessa altura, as condi(cid:231)o(cid:152)es para a necessa·ria aprova(cid:231)a(cid:152)o por unanimidade, por parte do Conselho, do programa «Philoxenia». Na(cid:152)o se realizou qualquer sessa(cid:152)o do Conselho nessa forma(cid:231)a(cid:152)o sob a Preside(cid:136)ncia Neerlandesa. Por conseguinte o Conselho na(cid:152)o estudou ainda formalmente o programa «Philoxenia». O Projecto do Tratado de Amesterda(cid:152)o na(cid:152)o conte·m nenhum cap(cid:14)·tulo espec(cid:14)·fico sobre o turismo. Finalmente, compete a‘ Comissa(cid:152)o tomar as medidas adequadas em conformidade com as regras e disposi(cid:231)o(cid:152)es or(cid:231)amentais existentes. (98/C 76/05) PERGUNTA ESCRITA E-0604/97 apresentada por Alex Smith (PSE) ao Conselho (27 de Fevereiro de 1997) Objecto: Tra·fico de materiais nucleares O Conselho tem alguma coisa de concreto a acrescentar a‘ resposta a‘ pergunta escrita E-1957/96, da Deputada Breyer (1), de 7 de Novembro de 1996, sobre a questa(cid:152)o do tra·fico de materiais nucleares atrave·s da Alemanha? (1) JO C 385 de 19. 12. 1996, p. 67. Resposta (25 de Setembro de 1997) Nesta fase, o Conselho na(cid:152)o tem nada de substancial a acrescentar a‘s suas respostas ja· publicadas nos Jornais Oficiais C 112 de 17. 4. 1996, e C 385 de 19. 12. 1996. No entanto, o problema esta· a ser acompanhado de perto pelas autoridades e organismos competentes a n(cid:14)·vel da Unia(cid:152)o Europeia, nomeadamente pela Unidade «Droga» da Europol (UDE). (98/C 76/06) PERGUNTA ESCRITA E-0640/97 apresentada por Roberta Angelilli (NI) a‘ Comissa(cid:152)o (6 de Mar(cid:231)o de 1997) Objecto: Cursos de forma(cid:231)a(cid:152)o financiados pelo Fundo Social Europeu na regia(cid:152)o do La·cio Na segunda metade do me(cid:136)s de Janeiro de 1997, a regia(cid:152)o do La·cio divulgou resultados das selec(cid:231)o(cid:152)es efectuadas na seque(cid:136)ncia dos concursos publicados em 1996 sobre a forma(cid:231)a(cid:152)o profissional, nomeadamente os relativos aos Programas Operacionais Regionais dos objectivos 3 e 4. Os resultados divulgados sa(cid:152)o os seguintes: › 52 projectos num valor de mais de 5 mil milho(cid:152)es de liras foram concedidos a‘ empresa ENAIP-ACLI, empresa que atravessa graves problemas financeiros e que dificilmente podera· garantir a realiza(cid:231)a(cid:152)o dos cursos; › 700 milho(cid:152)es de liras concedidos a‘ empresa ENFAP UIL e mais de mil milho(cid:152)es ao conso·rcio Alto Lazio, ambos objecto de uma investiga(cid:231)a(cid:152)o judicial por parte da magistratura de Civitavecchia, que interpo(cid:136)s ac(cid:231)o(cid:152)es contra alguns dirigentes dessas empresas acusando-os, precisamente, de fraude em detrimento da regia(cid:152)o do La·cio devido a irregularidades cometidas em concursos anteriores


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 352/97 DER KOMMISSION vom 27. Februar 1997 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable