title: Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende uitzonderlijke bijstand aan zwaar verschuldigde ACS- landen

eurovoc_concepts:
ACP countries
Community loan
EU initiative
European Investment Bank
debt reduction

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 25. 03. 1997 COM(97)129dcf. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE STEUN VOOR STRUCTURELE AANPASSING EN SCHULDVERLICHTING IN ZWAAR VERSCHULDIGDE ACS-STATEN BIJDRAGE VAN DE GEMEENSCHAP AAN HET HIPC- SCHULDENINITIATIEF Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende uitzonderlijke bijstand aan zwaar verschuldigde ACS-landen (door de Commissie ingediend) EUROPESE COMMISSIE MEDEDELING VAN DE COMMISSIE STEUN VOOR STRUCTURELE AANPASSING EN SCHULDVERLICHTING IN ZWAAR VERSCHULDIGDE ACS-STATEN BIJDRAGE VAN DE GEMEENSCHAP AAN HET HIPC- SCHULDENINITIATIEF /)éL INHOUD 1. Inleiding 2. Het HIPC-schuldeninitiatief 3. Uitstaande vorderingen van de Gemeenschap bij de HIPC's en de potentiële kosten voor de Gemeenschap 4. De beginselen die als leidraad zullen dienen voor een Gemeenschapsbijdrage aan het HIPC-initiatief 5. Versterkte Gemeenschapssteun voor HIPC's - Voorgestelde actie als donor 5. 1 Extra aanpassingssteun 5. 2 Steun voor het reduceren van schulden aan commerciële banken 5. 3 Technische bijstand voor schuldbeheer 6. Steun voor schuldverlichting - voorgestelde actie als schuldeiser 6. 1 Modaliteiten van schuldverlichting a) Kwijtschelding of herfinanciering van schulden h) De schuldverlichting richten op de speciale leningen c) Beslissingen per land 6. 2 Financieringsbron voor de Gemeenschapsdeelneming a) Toewijzingen uit terugbetaalde gelden b) Praktische regelingen 7. Conclusie 2 3 5 6 7 7 7 8 8 8 (S' 10 11 11 11 12 13 ni 1. Inleiding Een aantal lage inkomenslanden, voor het merendeel in Subsahara Afrika, gaan ondanks hun pogingen om economische hervormingen en degelijke macro-economische beleids maatregelen toe te passen nog steeds gebukt onder een zware schuldenlast. De afgelopen jaren hebben de schuldeisers en donors een reeks maatregelen genomen om de schuldenlast van de armste landen te verlichten, maar voor een groep van arme, zwaar verschuldigde landen (HIPC's) volstonden deze maatregelen niet om hun schuld tot een draaglijk peil terug te brengen. Dientengevolge ging de internationale discussie over de schuldkwestie steeds meer draaien om de noodzaak meer duurzame en omvattende oplossingen te vinden voor de schuldproblemen van de HIPC's. Een belangrijke mijlpaal in dit verband was de beslissing van de Club van Parijs tot reductie van de totale schuld, om de landen een uitweg te gunnen uit het eeuwige proces van herschikking. Meer onlangs kwamen het Internationale Monetaire Fonds en de Wereldbank tijdens hun vergaderingen van het voorjaar 1996 met een omvattend actieprogramma om de schuldproblemen van de HIPC's te verlichten - het HIPC-schuldeninitiatief. Het initiatief werd door het interimcomité en het ontwikkelingscomité bekrachtigd op de jaarlijkse IMF-Wereldbank-bijeenkomsten van het najaar 1996. Het initiatief behelst gecoördineerde actie van alle schuldeisers om de schuldenlast tot een draaglijk peil te reduceren. Als opvallend nieuw element in deze benadering erkent men de noodzaak om ook de multilaterale schuldenlast aan te pakken, als onderdeel van de totale schuldenlast van een land. Dit initiatief gaat de Europese Gemeenschap aan, want zij is zowel een vooraanstaande ontwikkelingspartner als een schuldeiser van de betrokken landen. Als donor verstrekt zij substantiële middelen in het kader van de Lomé-Overeenkomsl - de totale toewijzing van het tweede financiële protocol voor de 70 ACS-Statcn bedraagt 14,6 miljard ecu. In het bijzonder verstrekt de Gemeenschap aanzienlijke financiële en technische bijstand aan ACS-landen die structurele aanpassingsprogramma's uitvoeren. Als schuldeiser heeft de Gemeenschap op de 11 ACS-Staten die hoogstwaarschijnlijk behoefte hebben aan de maatregelen van het initiatief in totaal een risicopositie ter hoogte van nominaal 600 miljoen ecu. Het schuldprobleem was bij de onderhandelingen over de achtereenvolgende Lomé- Overeenkomsten voor de ACS-Staten een brandende kwestie. De Gemeenschap heeft verscheidene maatregelen genomen om te voorkomen dat de schulden van de ACS-Staten aan de Gemeenschap nog meer stijgen. Sinds Lomé IV worden alle EOF-middelen behalve risicodragend kapitaal als gift verstrekt, want speciale leningen bestaan niet meer en landen die Stabextransfers ontvangen hoeven niet meer bij te dragen aan de wederaanvulling van het systeem. Bovendien besloot de Raad in 1991 de verplichting tot terugbetaling van onder vroegere overeenkomsten toegekende Slabexmiddelen te laten vallen en stemde de Gemeenschap in het kader van de tussentijdse herziening van Lomé IV in 1995 erin toe alle nog niet vastgelegde speciale leningen van vroegere overeenkomsten in subsidies om te zetten. Thans stelt de Commissie in het kader van het HIPC-initiatief verdere maatregelen voor om de schuldproblemen van de zwaarst verschuldigde ACS-Staten te verlichten. Het in deze mededeling vervatte voorstel beoogt het aanpassingsproces in deze landen te versterken om duurzame groei en verlichting van de armoede te vergemakkelijken. Om dit te bereiken zullen deze landen nog steeds veel buitenlandse bijstand nodig hebben, ook nadat hun schuld door het HIPC-initiatief is verlicht. In dit verband moet worden opgemerkt dal de Gemeenschap voor deze landen een vooraanstaande rol zal blijven spelen als donor van financiële en technische bijstand ter ondersteuning van hun hervormings- en ontwikkelingspogingen. Deze bijstand is en blijft voor de HIPC's van doorslaggevend belang. Voorgesteld wordt dat de Gemeenschap als donor haar steun voor arme, zwaar verschuldigde ACS-Staten voortzet en versterkt door : i. ii. in bepaalde gevallen extra structurele aanpassingssteun te verstrekken; in bepaalde gevallen steunverlening voor het reduceren van de schuld bij commerciële banken te overwegen; i i i. de bij stand voor schuldbeheer te versterken. Voorgesteld wordt dat de Gemeenschap als schuldeiser : iv. in actie komt om de contante waarde van de schuld aan de Gemeenschap van in aanmerking komende landen te verlagen. 2. Het HIPC-schuldeninitiatief Het hoofddoel van het HIPC-schuldeninitiatief is te verzekeren dat de zwaar verschuldigde arme landen niet in hun pogingen tot aanpassing en hervormingen worden gedwarsboomd door hun nog altijd hoge schulden en de rente die zij daarop moeten betalen. Uit de analyses van het IMF en de Wereldbank blijkt dat een aantal HIPC's, zelfs na de toepassing van alle bestaande schuldverlichtingsregelingen en ondanks hun pogingen om een op groei gericht beleid te voeren nog steeds blijven zitten met een schuldenlast van op middellange termijn ondraaglijke omvang. Het HIPC- schuldeninitiatief berust op een verbintenis van de internationale financiële gemeenschap dat zij maatregelen zal nemen om de schuldenlast van deze landen tot een draaglijk peil te reduceren, mits deze landen qua economisch beleid tijdens een lange periode goed blijven presteren. Een sleutelelement van het HIPC-initiatief is het streven om de schuldproblemen van de HIPC's op omvattende wijze aan te pakken, via gecoördineerde actie van bilaterale, commerciële en multilaterale schuldeisers. Een ander sleutelelement is de nieuwe benadering om te beoordelen of een schuld draaglijk is1. Het interimcomité en het ontwikkelingscomité bekrachtigden het initiatief op de jaarvergaderingen van het IMF en de Wereldbank in najaar 1996, toen de deelneming van de Bretton Woods-instellingen aan het initiatief werd bevestigd. Beide comités legden in Een draaglijke schuld zal voortaan per land als volgt worden gedefinieerd : huidige nettowaarde van de totale schuld ter hoogte van 200 - 250 %, en dienst van de schuld ter hoogte van 20-25% van het bedrag van de export. hun communiqués sterk de nadruk op het omvattende karakter van het initiatief, drongen erop aan dat andere schuldeisers eerlijke bijdrage aan het initiatief leveren en spoorden schuldeisers die hun deelneming nog niet hebben uitgewerkt aan dat nu zo snel mogelijk te doen. De bilaterale schuldeisers van de Club van Parijs gaven aan dat zij bereid zijn verder te gaan dan de voorwaarden van Napels : voor landen die in het kader van het HIPC- initiatief voor extra schuldverlichting in aanmerking komen willen zij in bepaalde gevallen de schuld met maximaal 80% van de contante waarde reduceren. Voorts zouden de landen die in het kader van het initiatief bijstand ontvangen volgens het gangbare gebruik moeten trachten ook bij hun andere bilaterale en commerciële schuldeisers een dergelijke verlichting van hun schuld te verkrijgen. Het initiatief zal ten dienste staan van HIPC's die met steun van het IMF en de Wereldbank structurele aanpassingsprogramma's uitvoeren of beginnen en wier schuldenlast ook na de volledige toepassing van de huidige schuldverlichtingsregelingen nog ondraaglijk hoog is. Om voor verdere schuldverlichtingsmaatregelen in aanmerking te komen moeten landen kunnen aantonen dat zij in het verleden een degelijk beleid hebben gevoerd op basis van een programma van hervormingen in hun macro- economische, structurele en sociale beleid. Naast degelijk macro-economisch beheer zal bij het HIPC-initiatief het accent met name liggen op betere toewijzing van de overheidsuitgaven, versterking van de institutionele capaciteit en betere sociale dienstverlening. Een beschrijving van de voornaamste kenmerken en fasen van het HIPC- initiatief is te vinden in bijlage 5. De Wereldbank en het IMF schatten dat voor 13 landen maatregelen nodig zijn die verder gaan dan de huidige schuldverlichtingsregelingen; 11 daarvan zijn ACS-Staten2. Deze lijst is niet definitief, want tegen de tijd dat de besluiten worden genomen zou het kunnen blijken dat andere landen ook in aanmerking komen. Er zijn een paar landen die waarschijnlijk aan de beurt komen voor beslissingen in 1997, en dan zullen de schuldeisers het eens moeten worden over de omvang van hun maatregelen aan de hand van speciaal daarvoor opgestelde schuld-analyses. Telkens wanneer over het lot van een bepaald land wordt beslist zullen de betrokken schuldeisers worden verzocht zich te verbinden tot actie om de contante waarde van hun risicopositie op dat land te reduceren, mits het qua beleid nog steeds goed blijft presteren. Het eerste land dat waarschijnlijk in aanmerking zal komen voor Gemeenschaps-maatregelen is Oeganda, waarvoor een beslissing inzake verkiesbaarheid en de omvang van vereiste schuldverlichting naar verwachting in het voorjaar van 1997 moet vallen. Deze 13 landen zijn Boeroendi, Ethiopië, Guinée-Bissau, Madagascar, Mozambique, Myanmar. Nicaragua, Niger, Rwanda, Santo Tomé en Principe, Oeganda, Zaïre en Zambia, Myanmar en Nicaragua hebben geen schulden bij de Gemeenschap. 3. Uitstaande vorderingen van de Gemeenschap bij de HIPC's en de potentiële kosten voor de Gemeenschap De risicopositie van de Gemeenschap op de HIPC's komt voort uit de Lomé- samenwerking : alle HIPC's die bij de Gemeenschap in het krijt staan zijn ACS-landen en hebben hun schulden opgelopen via de achtereenvolgende Overeenkomsten van Yaoundé en Lomé, en wel drie instrumenten daarvan : speciale leningen, risicodragend kapitaal en EIB-leningen uit eigen middelen. Binnen het HIPC-initiatief is de Europese Gemeenschap een betrekkelijk kleine schuldeiser : de gezamenlijke schuld bij de Gemeenschap van de 11 ACS-landen die naar men thans denkt een ingreep van het initiatief nodig hebben bedraagt nominaal 595 miljoen ecu3. 69% van dit bedrag is voor speciale leningen, 30% voor risicodragend kapitaal en 1% voor EIB-leningen uit eigen middelen. De Commissie schat de huidige netto waarde van deze vorderingen op ongeveer 300 miljoen ecu. De bijlagen 2 en 3 bevatten een beschrijving van de drie instrumenten en de specificatie van de schulden per land en per instrument. Met betrekking tot de kosten van het HIPC-initiatief voor de Gemeenschap verdienen twee aspecten de aandacht. Ten eerste blijven alle algemene kostenramingen hoogst onzeker omdat de kosten inzake elk afzonderlijk land pas zullen worden vastgesteld wanneer de in aanmerking komende landen het stadium in het initiatief bereiken waarop een beslissing wordt genomen. Deze beslissingen aangaande landen zullen over een aantal jaren worden gespreid. Het blijft dus onzeker welke landen inderdaad behoefte zullen hebben aan extra schuldverlichting in het kader van het initiatief, met hoeveel de contante waarde van de schuld voor elk land moet worden gereduceerd om de schuld voor dat land draaglijk te maken en welke landen qua economische beleidsresultaten in aanmerking zullen komen. Het is niet zeker dat alle 11 landen die naar verwachting schuldverlichtingsmaatregelen nodig hebben inderdaad voor het initiatief in aanmerking komen, want het kan zijn dat sommige potentieel in aanmerking komende landen geen aanpassingsprogramma's invoeren of dat hun beleidsprestaties onvoldoende worden geacht. Aan de andere kant kan in dit stadium de mogelijkheid niet worden uitgesloten dat zich andere landen aandienen die ook voor actie in aanmerking komen. Ten tweede zullen, aangezien de beslissingen en de uitvoering van de schuldvcrlichtings- verbintenissen over meerdere jaren worden gespreid, de reële kosten van de maatregelen voor de schuldeisers dezelfde spreiding vertonen (zie bijlage 7 voor de vermoedelijke timing van de beslissingen per afzonderlijke landen). Kortom, het is moeilijk een betrouwbare schatting te maken van de totale kosten van het HIPC-initiatief voor de Gemeenschap en alle ramingen zijn in dit stadium niet meer dan een gissing. Volgens de schattingen van de Wereldbank-IMF zouden de kosten voor de Gemeenschap ongeveer 150 miljoen ecu kunnen bedragen, afgaande op de waarde in 1996 en aangenomen dat alle 11 bovengenoemde ACS-Staten aan het initiatief In overeenstemming met de aard van het initiatief hebben de gegevens in dit stuk alleen betrekking op door de openbare sector verstrekte of gegarandeerde leningen en bedragen die reeds zijn uitbetaald (tenzij anders aangegeven). deelnemen4. Dit zou neerkomen op ongeveer 5% van de totale kosten ten laste van de multilaterale schuldeisers. De jaarlijkse kosten zullen naar verwachting niet uitkomen boven gemiddeld enkele tientallen miljoen ecu. Zoals wij reeds hebben gezegd zijn vele punten nog onzeker. Daarom moet worden benadrukt dat de reële kosten heel anders kunnen uitvallen dan de hier genoemde bedragen. 4. De beginselen die als leidraad zullen dienen voor een Gemeenschapsbijdrage aan het HIPC-initiatief. De volgende beginselen worden voorgesteld als richtsnoer voor het Gemeenschaps optreden in het kader van het HIPC-initiatief : i) ii) het doel van de Gemeenschapsbijdrage aan dit initiatief moet zijn het aanpassingsproces in de betrokken landen te versterken door hun stimulansen te bieden voor duurzame hervormingen, en om het aanpassingsproces voor de lange termijn levensvatbaar te maken door het ondersteunen van breed opgezette programma's van macro-economische, structurele en sociale beleidshervormingen; de Gemeenschap zou een sleutelrol moeten blijven spelen door de HIPC's financiële en technische bijstand te verstrekken als steun voor structurele aanpassing en vermindering van de armoede; iii) de Gemeenschap zou haar verbintenis tot deelneming aan het HIPC- schuldeninitiatief moeten bevestigen door waar nodig maatregelen te nemen voor reductie van de contante waarde van de EG-vorderingen op de betrokken landen, tegelijk met soortgelijke maatregelen van andere schuldeisers; iv) de Gemeenschap zou in overeenstemming met het HIPC-initiatief en per geval moeten handelen binnen een algemeen kader; v) maatregelen voor schuldverlichting inzake EG-vorderingen moeten zo worden de deelnemende schuldeiserstatus preferente van dat de genomen Gemeenschapsinstellingen niet wordt aangetast; vi) het in aanmerking komende land mag geen land zijn waarmee de Gemeenschap haar ontwikkelingssamenwerking heeft opgeschort; vii) de schuldverlichtingsmaatregelen van de Gemeenschap mogen zich niet uitstrekken tot achterstallige betalingen. In principe moeten betalingsachterstanden zijn weggewerkt voordat een land voor schuldverlichting in aanmerking kan komen. Twee opmerkingen zijn hier op hun plaats : ten eerste zijn de kostenramingen gebaseerd op hypothesen betreffende de economische ontwikkelingen in de betrokken landen. De reële kosten voor een groep landen zou van de schattingen gaan afwijken indien er verandering komt in de hypothesen waarop deze berusten, bijvoorbeeld indien de groei van de export of de omvang van de hulp aan de betrokken landen lager of hoger zouden uitvallen dan men had aangenomen. Ten tweede is deze kostenraming gebaseerd op gegevens die aan de Wereldbank zijn gemeld in het kader van het "Debtor Reporting System" en niet op door de Gemeenschap verstrekte gegevens. Rr zouden dus enkele (buien kunnen voorkomen in de gebruikte gegevens. Thans is men bezig de gegevens met elkaar te vergelijken en de eerste resultaten lijken erop te wijzen dat de WB/IMF in haar voorlopige ramingen de potentiële kosten voor de Gemeenschap misschien te hoog heeft geschat. 5. Versterkte Gemeenschapssteun voor HIPC's - Voorgestelde actie als donor Voorgesteld wordt dat de Gemeenschap, als vooraanstaande donor, drie maatregelen neemt om de zwaar verschuldigde arme ACS-Staten beter te hulp te komen, binnen de grezen van de beschikbare EOF-middelen. 5. 1. Extra aanpassingssteun Ook al blijven de HIPC's voortdurend positieve netto overdrachten ontvangen, met hun afhankelijkheid van buitenlandse hulp op gunstige voorwaarden zijn zij bijzonder kwetsbaar. Als vooraanstaande donor van structurele aanpassingssteun heeft de Commissie er altijd op gehamerd dat de zwaar verschuldigde landen voldoende financiering voor hun aanpassingsproces moeten krijgen. In voor extra schuldverlichting in aanmerking komende landen zal voldoende buitenlandse steun van essentieel belang blijven voor hun ontwikkeling ook nadat zij aan het initiatief hebben deelgenomen. Een aantal andere arme, zwaar verschuldigde landen zullen ook grote behoefte hebben aan financiële steun, in het bijzonder landen met een schuldenlast die net onder de voor het HIPC-initiatief vastgestelde kritieke drempel ligt en die daarom niet voor extra schuldverlichting in aanmerking zullen komen. Het is van belang dat ook deze landen voldoende buitenlandse hulp ontvangen om hun aanpassingspogingen te ondersteunen. Naar de mening van de Commissie is het noodzakelijk te verzekeren dat HIPC's voldoende buitenlandse steun ontvangen. De Commissie stelt dan ook voor dat de aanpassingsfaciliteiten Gemeenschap, binnen de grenzen van de bij de structurele beschikbare middelen, aanvullende steun aan HIPC's verstrekt, per afzonderlijk geval en in het licht van de financieringsbehoeften en de economische prestaties. 5. 2 Steun voor het reduceren van schulden aan commerciële banken De armste landen hebben voor het merendeel betrekkelijk weinig schulden bij commerciële banken. Maar ook al is voor deze groep landen de commerciële schuld in doorsnee vrij laag, toch kan de uitschakeling daarvan tastbare voordelen opleveren. Daarom moet elke omvattende aanpak van het schuldprobleem van de HIPC's maatregelen omvatten om de last van de commerciële schuld te verlichten. Tegenwoordig gaat dit via operaties om deze landen te helpen hun commerciële schuld op de secundaire markt met een hoge korting terug te kopen. Een aantal HIPC's die potentieel voor het HIPC-schuldeninitiatief in aanmerking komen hebben, met financiële steun van de IDA en bilaterale donors, reeds schuldafkoopoperaties uitgevoerd en er zijn nog meer van dat soort transacties gepland. Naar verwachting zal er dus behoefte aan dergelijke steun blijven bestaan, zij het minder naarmate het aantal landen die nog commerciële schulden hebben afneemt. Dit is een gebied waarop de Gemeenschap, samen met andere donors, een bijdrage kan leveren. De Commissie stelt voor dat de Gemeenschap, in afzonderlijke gevallen en op verzoek van het betrokken land, in staat zou moeten zijn bij te dragen aan internationaal gecoördineerde en gesteunde a/kooptransacties van commerciële schulden van zwaar verschuldigde ACS-Staten. Deze bijdragen zouden worden gefinancierd uit het nationale indicatieve programma van het betrokken land5. 5. 3 Technische bijstand voor schuldbeheer Door mankementen in hun capaciteit voor schuldbeheer besteden schuldenlanden vaak meer geld en moeite aan de dienst van hun schuld dan nodig is. Beter beheer van de buitenlandse schuld kan dan ook tastbare baten opleveren, zoals minder administratieve rompslomp voor het schuldenland en soms ook lagere uitgaven voor de dienst van de schuld. In veel HIPC's is de schuldenadministratie geautomatiseerd en zijn met steun van de donors scholingsprogramma's in schuldbeheer opgezet. Overeenkomstig artikel 240 van de Lomé-Overeenkomst kan de Gemeenschap op verzoek van een ACS-Staat bijstand verlenen voor het bestuderen en vinden van oplossingen voor problemen met hoge schulden en hoge rente, voor scholing in het beheren van de buitenlandse schuld en internationale financiële onder-handelingen, en voor het ontwikkelen van flexibele methoden en instrumenten voor schuldbeheer. De Commissie ziet mogelijkheden voor versterking van deze steun en stelt voor dat de Gemeenschap van geval lot geval bekijkt hoe zij haar steun voor schuldbeheer kan versterken, in coördinatie met de steunmaatregelen van andere donors en organisaties. 6. Steun voor schuldverlichting - voorgestelde actie als schuldeiser Het HIPC-initiatief berust op deelneming door alle schuldeisers - bilaterale, multilaterale en commerciële. Deze worden opgewekt uitzonderlijke bijstand en schuldverlichting toe te kennen die verder gaat dan de huidige regelingen, en wel zoveel als vereist is om de schuld van de betrokken landen tot draaglijke proporties terug te brengen. De Commissie stelt voor dat de Gemeenschap als schuldeiser aan dit streven bijdraagt en in actie komt om de contante waarde van haar vorderingen op de betrokken landen te reduceren. 6. 1 Modaliteiten van de schuldverlichting a) Kwijtschelding of herfinanciering van schulden Het HIPC-initiatief laat elke schuldeiser bijna onbeperkte vrijheid om zijn eigen regelingen voor deelneming aan het initiatief uit te werken. Men verwacht dat de verschillende internationale financiële instellingen aan dit initiatief zullen deelnemen op allerlei manieren, die zijn afgestemd op hun statuten en financieel beleid. Bij het Gemeenschapsoptreden zouden de EG-vorderingen overeenkomstig de doelstellingen van het HIPC-initiatief en de in deel 4 hierboven voorgestelde beginselen moeten worden behandeld. In dit verband komen belangrijke principekwesties aan de orde met Hierbij moet worden aangetekend dat donorbij dragen voor schuldafkooptransacties de commerciële schuldeisers niet ontslaan van de verplichting om hun eigen bijdrage aan het HIPC-schuldcniniluitief ie leveren. De commerciële schuldeisers worden nog steeds geacht schuldverlichting toe te kennen op minstens even gunstige voorwaarden als die van de Club van Parijs. betrekking tot de status van de deelnemende Gemeenschaps-instellingen als preferente schuldeisers. Ten aanzien van de mogelijke modaliteiten voor de Gemeenschaps-deelneming aan het initiatief zijn er in beginsel twee opties om de schuldverlichting te bevestigen : I) rechtstreekse kwijtschelding (afschrijving) of ii) herfinanciering van de uitstaande vorderingen op schenkings-voorwaarden. In het laatstgenoemde geval zouden subsidies kunnen worden verstrekt om het betrokken land te helpen zijn schuld, of een deel van zijn schuld, aan de Gemeenschap af te betalen, ofwel de termijnen op tijd te betalen. Men zou het afschrijven van vorderingen kunnen zien als de meest rechtstreekse manier om aan de eisen van het initiatief te voldoen. Deze optie moet echter beslist worden afgewezen voor EIB-leningen uit eigen middelen en risicodragend kapitaal, indien men de EIB op dezelfde manier wil behandelen als de andere multilaterale financiële instellingen, die het idee van rechtstreekse kwijtschelding van hun vorderingen hebben afgewezen met het argument dat dat hun status van preferente schuldeiser zou kunnen schaden6. Voor speciale leningen ligt de zaak wellicht anders, want men zou kunnen betogen dat vanwege de speciale kenmerken van deze schulden rechtstreekse kwijtschelding gepast zou kunnen zijn. In dit verband is het het opmerken waard dat het instrument speciale leningen in Lomé IV niet is vernieuwd omdat men het beter achtte dit soort steun als gift te verstrekken. Afschrijving van deze schuld zou neerkomen op een aanpassing achteraf van de voorwaarden van deze steun, schuld- verlichtingsinitiatieven van de Lid-Staten voor hun bilaterale hulpkredieten. Men zou kunnen aanvoeren dat afschrijving de voordelen heeft van administratieve eenvoud en kans op betere zichtbaarheid van de Gemeenschapsactie. Voorts zou afschrijving van de speciale leningen geen ongunstig effect hebben op de Gemeenschapsstatus als preferente schuldeiser in het algemeen, aangezien deze maatregel zou worden genomen in het kader van een uitzonderlijk initiatief van de internationale gemeenschap om een beperkte groep landen te hulp te komen. in navolging van soortgelijke Desalniettemin moeten deze argumenten worden afgewogen tegen een eventueel risico dat dergelijke maatregelen, zelfs voor speciale leningen, de status van de Gemeenschap als de facto preferente schuldeiser zouden kunnen aantasten. De Commissie ziet in dat de rechtstreekse kwijtschelding van Gemeenschapsvorderingen problemen zou kunnen opleveren en, gezien het feit dat andere preferente schuldeisers deze optie hebben afgewezen, stelt zij voor dat de Gemeenschap overgaat tot herfinanciering van de schuld op schenkingsvoorwaarden. Deze aanpak zou overeenkomen met die van andere preferente schuldeisers. Zoals reeds gezegd zou herfinanciering via de verstrekking van subsidies hel ontvangende land in staat kunnen stellen zijn schuld eerder af te betalen of de termijnen op tijd te betalen (geheel of gedeeltelijk). Het lijkt beter deze herfinanciering in één tranche toe te kennen voor vroegtijdige afbetaling van de schuld en niet voor de dienst Aangezien de EIB zijn leningen uit eigen middelen en zijn participaties in risicodragend kapitaal beide zelf ondertekent zou de afschrijving daarvan een ongunstig effect kunnen hebben op zijn status als preferente schuldeiser. van de schuld. Het voordeel van de eerstgenoemde optie zou zijn dat spreiding van de schuldverlichtings-maatregelen voor elk land over vele jaren wordt vermeden en dat de administratie zowel voor de Gemeenschap als voor de schuldenlanden eenvoudiger wordt. Bovendien is voortijdige afbetaling geheel in overeen-stemming met de opties die de Wereldbank voorstelt in het kader van het door de IDA-beheerde multilaterale Trust Fonds. b) De schuldverlichting richten op de speciale leningen Zoals reeds gezegd komt de risicopositie van de Gemeenschap voort uit drie instrumenten : speciale leningen, risicodragend kapitaal en, zij het in zeer geringe mate, EIB-leningen uit eigen middelen. Alle drie soort leningen vallen onder het initiatief. Van de Gemeenschap wordt verwacht dat zij maatregelen neemt om de contante waarde van haar hele risicopositie op elk voor het initiatief in aanmerking komend land te reduceren. De Gemeenschap hoeft echter niet voor elk instrument afzonderlijk in actie te komen, maar kan er de voorkeur aan geven de Gemeenschapsvorderingen in hun geheel te bezien en maatregelen te nemen om haar totale risicopositie op elk land te reduceren. Anders gezegd betekent dit dat de schuldverlichtingsmaatregelen kunnen worden geconcentreerd op één van de drie Gemeenschaps-instrumenten, zolang de Gemeenschap door middel van deze maatregelen voor elk land het overeengekomen peil van schuldverlichting in huidige waarde bereikt. het van instrument De Commissie stelt voor de schuldverlichtingsmaatregelen te concentreren op de speciale leningen. Ten eerste zou het administratief gezien hel eenvoudigst zijn indien de Gemeenschap haar actie op één instrument richt. Ten tweede lijkt het, gezien de speciale de kenmerken schuldverlichtingsmaatregelen daarop te richten, zoals wij reeds in het vorige hoofdstuk hebben betoogd. Dit zou aansluiten op de maatregelen die reeds met betrekking tot het instrument zijn genomen (d. w. z. de afschaffing van het instrument speciale leningen in de 4de Overeenkomst van Lomé en de omzetting van nog niet vastgelegde speciale leningen in subsidies). De Commissie is van mening dat de Gemeenschapsactie zou moeten beogen uitstaande speciale leningen aan de in aanmerking komende landen te elimineren. leningen, speciale gepast in hun leningen Bij de landen die waarschijnlijk voor het initiatief in aanmerking zullen komen is het aandeel van speciale totale schuld aan de Gemeenschap van uiteenlopende omvang. De potentieel in aanmerking komende landen hebben voor het merendeel een betrekkelijk hoge proportie van speciale leningen in hun schuld aan de Gemeenschap. Men verwacht dan ook dat voor de Gemeenschap actie met betrekking tot speciale leningen in de meeste gevallen kan volstaan om het vereiste bedrag aan schuldverlaging in huidige waarde te halen. Het kan echter zijn dat de Gemeenschap in sommige gevallen het overeengekomen peil van schuldverlichting niet kan bereiken met alleen actie op het gebied van speciale leningen. Dit zou het geval kunnen zijn voor landen waar speciale leningen slechts een klein deel vormen van hun schuld aan de Gemeenschap en natuurlijk ook voor landen die geen speciale leningen hebben uitstaan. In dat geval wordt voorgesteld de betrokken landen subsidies te verstrekken voor het dekken van hun verplichtingen in verband met risicodragend kapitaal, in de mate die vereist is om de schuld tot draaglijke proporties terug te brengen. Zoals reeds gezegd in hoofdstuk 3 in het voorgaande heeft de EIB bij landen waarvoor het initiatief naar verwachting in actie zal moeten komen zo goed als geen leningen uit eigen middelen uitstaan. Het is echter mogelijk dat later blijkt dat andere landen voor het initiatief in aanmerking komen die wel schulden bij de EIB hebben. Mocht dat het geval zijn, dan zou men kunnen betogen dat deze schulden moeten worden aangepakt via een EIB-bijdrage aan hel initiatief binnen de totale Gemeenschapsdeelneming aan dal initiatief (zie verder in het volgende). c) Beslissingen per land Wanneer een HIPC een goede staat van dienst heeft opgebouwd inzake economisch beleid en daarmee in het initiatief de beslissingsfase heeft bereikt, dan zal worden beslist of het land voor extra steun in het kader van het initiatiefin aanmerking komt en hoeveel schuldverlichting nodig is om tot een draaglijke schuldenlast te komen. Wanneer een land volgens de beoordeling in aanmerking komt zal de Commissie bepalen hoever de Gemeenschap zou kunnen gaan om de schulden van dat land te verlichten en in samenwerking met de EIB een specifiek voorstel uitwerken over de zal zij modaliteiten van de Gemeenschapssteun voor dat land. De voorstellen zullen voor elk land afzonderlijk worden uitgewerkt, uitgaande van vier factoren : de samenstelling en omvang van de schuld van dat land aan de Gemeenschap; het streven naar administratieve eenvoud; het oogmerk om een eind te maken aan uitstaande speciale leningen en de noodzaak ervoor te zorgen dat de landen een onderling rechtvaardige en eerlijke behandeling krijgen. Nadat de Commissie overeenkomstig deze oogmerken een specifiek op een land toegesneden voorstel heeft uitgewerkt zou zij dit aan het EOF-Comité voorleggen, teneinde de lidstaten conform aan de bestaande overlegregelingen voor EOF-maatregelen om hun mening te vragen. 6. 2. Financieringsbron voor de Gemeenschapsdeelneming a) Toewijzingen uit terugbetaalde gelden De Commissie stelt voor de kosten van maatregelen inzake Gemeenschapsvorderingen te dekken door de toewijzing van terugbetaalde bedragen op door het EOF gefinancierde leningen (speciale leningen en risicodragend kapitaal). Een besluit van de Raad om de terugbetaalde bedragen voor dit doel te gebruiken zou conform zijn aan artikel 9 van het intern akkoord betreffende de financiering en het beheer van de Gemeenschapshulp in het kader van de 4de ACS-EG-Overeenkomst, dat bepaalt dat de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen kan besluiten deze bedragen voor andere maatregelen toe te wijzen in plaats van ze aan de lidstaten terug te storten. Zoals vermeld in deel 3 hebben het IMF en de Wereldbank de totale kosten voor de Gemeenschap voorlopig geschat op ongeveer 150 miljoen ecu in contante waarde van 1996, welk bedrag over minstens zes jaar zal worden gespreid. De Commissie stelt voor elk jaar een beperkt bedrag van de terugbetaalde sommen opzij te zetten voor het financieren van de in hoofdstuk 6. 1. voorgestelde schuldverlichtingsmaatregelen. Naar verwachting zal een toewijzing van 25 miljoen ecu per jaar over de vier jaren 1997-2000 (in totaal 100 miljoen ecu) voldoende zijn om de voor hel initiatief benodigde bedragen te dekken. Na ajloop daarvan, of zonodig eerder, zal men nagaan of er behoefte is aan nog meer middelen7. Deze oplossing zou de Gemeenschap aan bijkomende middelen helpen voor haar deelneming aan het HIPC-schuldeninitiatief. Wil het initiatief zijn doel bereiken clan moeten de schuldverlichtingsmaatregelen, zo gelooft de Commissie, additioneel zijn len opzichte van de huidige hulp aan deze landen. Voorts is het wenselijk dat het HIPC- initiatief geen beslag legt op middelen die eigenlijk voor andere ontwikkelingslanden waren bestemd en met name dat het geen middelen onttrekt aan andere HIPC's die zich inspannen om economische hervormingen uit te voeren en hun groeikansen te verbeteren. Er zijn namelijk 41 HIPC's, waarvan het merendeel niet zal voldoen aan de criteria van het initiatief voor extra schuldverlichting, ook al is er niet de minste twijfel dat hun schuldenlast en financieringsbehoeften hoog zullen blijven. In dit verband zij opgemerkt dat de Raad al een keer besloten heeft terugbetaalde bedragen voor een dergelijk doel te gebruiken, namelijk voor het financieren van een deel van de eerste Gemeenschapsbijdrage aan het speciale steunprogramma voor Afrika, SPA. Bij die gelegenheid besloot de Raad om van de terugbetalingen 60 miljoen ecu toe te wijzen voor het financieren van algemene invoerprogramma's voor SP A-landen. Deze bedragen stelden de Gemeenschap in staat een hogere financiële bijdrage aan het SPA te leveren dat zij anders had kunnen doen, en zo vanaf het begin een vooraanstaande plaats in te nemen onder de deelnemers aan dit programma. Naast de voorgestelde financiering uit terugbetalingen komt de vraag op of de EIB om een rechtstreekse bijdrage moet worden gevraagd. Ook al wordt het eigen risico van de EIB gedekt door de garanties van de lidstaten, toch zou het in de lijn van het initiatief als eenmalige inspanning van de internationale gemeenschap liggen, dat de EIB uit zijn eigen middelen een bijdrage levert in gevallen waarbij het om hoge vorderingen gaat. Een eventuele EIB-bijdrage voor de verlichting van schulden aan de Gemeenschap is in dit stadium dan ook niet uitgesloten; dit is een kwestie die door de EI B-aandeelhouders zou moeten worden besproken. b) Praktische regelingen instemt terugbetaalde bedragen te wijzen voor de Indien de Raad ermee Gemeenschapsbijdrage aan dit initiatief, kan men een eenvoudige regeling bedenken voor het beheer van de Gemeenschapssteun voor schuldverlichting. Zo zou men uit de terugbetalingen op speciale leningen/risicodragend kapitaal jaarlijks een bedrag apart kunnen houden op één enkele rekening die door de EIB wordt beheerd. Is het de bedoeling dat het ontvangende land zijn schuld aan de Gemeenschap voortijdig afbetaalt, dan zou dat land uit deze rekening een eenmalige subsidie kunnen krijgen waarmee hel zijn schuld op basis van de huidige waarde zou kunnen afbetalen. toe De terugbetalingen op speciale 100 miljoen ecu per jaar. leningen en risicodragend kapitaal bedragen in totaal circa 12 De Commissie acht het niet nodig gebruik te maken van het door de IDA beheerde multilaterale trustfonds (MTF). De Gemeenschap is in dit verband maar een kleine schuldeiser en zou dus in staat moeten zijn de vereiste reductie van aan de Gemeenschap verschuldigde bedragen zelf op te brengen. Het MTF is vooral nuttig voor schuldeisers wier eigen bijdragen moeten worden aangevuld met bijdragen van bilaterale donors en voor schuldeisers die wensen dat het MTF hun bijdrage beheert. 7. Conclusie Als vooraanstaande donor aan het merendeel van de HIPC's moet de Gemeenschap ervoor zorgen dat die landen niet in hun aanpassings- en ontwikkelingspogingen worden gehinderd door een ondraaglijke schuldenlast. Het HIPC-schuldeninitiatief is een gecoördineerde inspanning van de internationale gemeenschap om de schuldproblemen van de HIPC's aan te pakken en een passend kader waarin de Gemeenschap kan bijdragen tot de verlichting van de schuldenlast van de zwaar verschuldigde arme ACS- Staten. De hier voorgestelde maatregelen moeten alle worden gezien als middel om het aanpassingsproces in de betrokken landen te versterken. Voorgesteld wordt dat de Gemeenschap als donor binnen de grenzen van de beschikbare EOF-middelen maatregelen neemt om haar steun aan de HIPC's te verhogen. De maatregelen zouden bestaan uit extra aanpassingssteun in bepaalde gevallen, mogelijk bijdragen voor het afkopen van commerciële schulden en meer bijstand voor het beheer van de schuld. Als schuldeiser van de landen die in het kader van het HIPC-initiatief voor actie in aanmerking komen wordt voorgesteld dat de Gemeenschap maatregelen neemt met betrekking tot de schulden van die landen aan de Gemeenschap. De Commissie stelt voor dat de Gemeenschap voor zover mogelijk subsidies verstrekt voor de voortijdige allossing van speciale EG-leningen. Dit zou overeenstemmen met de maatregelen die andere preferente schuldeisers van plan zijn te nemen. Het IIIPC-initiatief biedt de Gemeenschap een unieke gelegenheid voor een politieke respons op de schuldenkwestie, een kwestie die de ACS-Staten grote zorgen baart. 1 Iet politieke effect van de voorgestelde Gemeenschapsactie kan zeer groot zijn en zal lage kosten die eraan verbonden zijn meer dan waarschijnlijk de betrekkelijk compenseren. 13 BIJLAGEN Bijlage 1 Beschrijving van de EG-leningsinstrumenten Bijlage 2 Risicopositie van de Gemeenschap op landen die mogelijk behoefte hebben aan actie in het kader van het initiatief Bijlage 3 Betalingsachterstanden op de Gemeenschapsinstrumenten Bijlage 4 Hoofdlijnen van het HIPC-schuldeninitiatief Bijlage 5 Indeling van de schuldenlast van de 41 HIPC's Bijlage 6 Mogelijke timing van beslissingen m. b. t. de potentieel in aanmerking komende landen 14 BIJLAGE 1 Beschrijving van Gemeenschapsinstrumenten Speciale leningen Speciale leningen worden uit het EOF gefinancierd en zijn verstrekt tijdens de twee overeenkomsten van Yaoundé en de eerste drie Lomé-Overeenkomsten. In Lomé IV is dit instrument niet overgenomen omdat men van mening was dat dit soort steun beter als gift kan worden verstrekt. De speciale leningen zijn opgezet volgens het IDA-model, met een rente van 0,5 tot 1%, 40 jaar looptijd, waarvan 10 jaar aflossingsvrij. De Yaoundé- leningen werden zowel door de Commissie als de EIB ondertekend, maar de Lomé- leningen alleen door de Commissie. Deze leningen worden beheerd door de EIB. De betalingen op deze leningen worden via de EIB aan de Lid-Staten terugbetaald in evenredigheid met hun bijdrage aan het EOF dat de lening had gefinancierd. 9 van de 11 ACS-landen waarvoor het initiatief naar men thans denkt in actie zal moeten komen hebben speciale leningen uitstaan8 voor in totaal 410 miljoen ecu9. Risicodragend kapitaal De eveneens uit het EOF gefinancierde operaties met risicodragend kapitaal worden namens de Europese Unie door de EIB ondertekend en beheerd. Zij kunnen de vorm aannemen van rechtstreekse inschrijvingen op aandelen of (vaker) van voorwaardelijke is en achtergestelde leningen waarvan de terugbetaling aan de projectresultaten gekoppeld. De leningsvoorwaarden hangen af van de aard van elk project : de rente bedraagt maximaal 3% en de looptijd maximaal 25 jaar. Evenals voor de speciale leningen gaan de terubetalingen weer naar de lidstaten terug. Aangezien de terugbetaalde bedragen afhangen van het succes van het project is de exacte hoogte ervan minder voorspelbaar dan bij speciale leningen. De Gemeenschap heeft krachtens dit instrument vorderingen bij alle 11 ACS-landen die waarschijnlijk onder het initiatief zullen vallen, en wel ter hoogte van 179 miljoen ecu. EIB-leningen uit eigen middelen Op verzoek van de lidstaten leent de EIB ook aan de ACS-Statcn uit zijn eigen middelen. De EIB-leningen uit eigen middelen worden verstrekt tegen marktvoorwaarden, maar met een rentesubsidie van tot 4% uit het EOF. De aflossingsvrije periode en de looptijd worden vastgesteld op basis van de kenmerken van het project. De EIB-leningen uit eigen middelen worden gegarandeerd door de Europese Unie, in evenredigheid met de aandelen van de lidstaten in het kapitaal van de EIB. De bedragen zijn die van de uitbetaalde leningen. Leningen aan de pariculiere sector zijn niet meegerekend. Met mogelijke betalingsachterstanden is geen rekening gehouden. <•) De uitstaande speciale leningen aan de 41 HIPC's bedragen in totaal 1,2 miljard ecu en die aan alle ACS-Staten bij elkaar 1,5 miljard ecu. 15 Slechts één van de 11 ACS-Staten die waarschijnlijk voor het initiatief in aanmerking komen heeft een dergelijke lening ontvangen, en wel voor 6 miljoen ecu10. Het is echter mogelijk dat andere landen die wel veel bij de EIB hebben geleend voor het initiatief in aanmerking blijken te komen. 16 BIJLAGE 2 Risicopositie van de Gemeenschap op landen waarvoor actie in het kader van het HIPC-initiatief nodig zou kunnen zijn (per 15. 12. % uitbetaalde bedragen in miljoen ecu) Land Speciale leningen Ricico- dragend kapitaal EIB- leningen uit eigen middelen Totaal (a) Landen die waarschijnlijk actie in het kader van het initiatief nodig zullen hebben : Boeroendi Ethiopië Guinee Bissau Madagascar Mozambique Niger Rwanda Sao Tomé en Principe Oeganda Zaïre Zambia 40. 72 30. 05 0. 00 27. 34 0. 73 22. 84 19. 29 0. 00 8. 57 132. 93 127. 53 12. 38 31. 49 3. 36 20. 73 23. 53 12. 89 9. 70 1. 33 29. 54 17. 90 15. 77 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 6. 25 0. 00 53. 10 61. 54 3. 36 48. 07 24. 26 35. 73 28. 99 1. 33 38. 11 157. 08 143. 30 Totaal 410. 00 178. 62 6\25 594. 87 (b) Andere landen in een wellichte benarde positie : Kameroun Ivoorkust Kongo Guyana Tanzania 79. 83 69. 06 40. 02 37. 65 35. 27 0. 85 0. 09 13. 09 9. 83 16. 45 36. 07 92. 72 3. 10 0. 00 0. 00 116. 75 161. 87 56. 21 47. 48 51. 72 Totaal 261. 83 40. 31 131. 89 434. 03* e) Andere landen waar de toestand onhoudbaar is : Soedan 15. 00 26. 87 ÖM 41. 87 Leningen zonder overheidsgarantie aan de particuliere sector zijn niet meegerekend, want deze vallen niet onder het initiatief. Volgens de huidige inzichten van het IMF en de Wereldbank zouden de landen onder punt b) van deze tabel geen behoefte hebben aan actie in het kader van het initiatief. 17 BIJLAGE 3 Betalingsachterstanden van de landen waarvoor het HIPC-initiatief waarschijnlijk in actie zal moeten komen (in miljoen ecu per 17/01/97) Land Betalings- achterstand op EIB- leningen uit eigen middelen Betalings- achterstand op risicodragend kapitaal Betalings- achterstand op speciale leningen Totaal a) Landen waarvoor maatregelen in het kader van het initiatief waarschijnlijk nodig zijn : Boeroendi Guinée-Bissau Madagascar Niger Rwanda Zaïre Zambia Subtotaal 0. 43 1. 30 2. 52 2. 57 1. 55 10. 41 1. 12 19. 90 0. 91 - 0. 75 0. 76 2. 48 20. 46 - 25. 36 1. 34 1. 30 3. 27 3. 33 4. 03 38. 18 1. 12 52. 57 7. 31 7. 31 b) Andere landen met een ondraaglijk hoge schuldenlast : Soedan 11. 56 3. 95 15. 51 e) Andere landen waar de toestand mogelijk kritiek is : Kameroun Kongo Subtotaal Totaal generaal 5. 27 6. 44 11. 71 19. 02 0. 35 5. 28 5. 63 4. 32 5. 42 9. 74 37. 09 39. 05 9. 94 17. 14 TTM 95. 16 BIJLAGE 4 Hoofdkenmerken van het HIPC-schuldeninitiatief Verkiesbaarheid Het initiatief zal gelden voor HIPC's die binnen twee jaar na de bevestiging van het initiatief in september 1996 met steun van het IMF en de Wereldbank structurele aanpassingsprogramma's toepassen of invoeren. Na deze periode zal hel initiatief opnieuw worden bezien en zal worden besloten of het moet worden voortgezet. Om voor uitzonderlijke bijstand in het kader van het initiatief in aanmerking te komen moeten landen die uitsluitend van de IDA geld ontvangen, na de volledige toepassing van de huidige schuldverlichtingsregelingen nog een ondraaglijk hoge schuld overhouden en kunnen bogen op een degelijk economisch beleid en economische hervormingen over een lange periode. Bij een voorafgaande inschatting van de schuldenlast is een indeling gemaakt van landen met een draaglijke, misschien te zware of ondraaglijke schuldenlast (zie bijlage 6) Hoofdfasen Het initiatief zal voor elk land in twee stadia worden uitgevoerd. Eerste stadium Het eerste stadium zou de driejarige staat van dienst zijn die voor een land vereist is om bij de Club van Parijs in aanmerking te komen voor een reductie van de totale schuld op de voorwaarden van Napels. Tijdens deze periode : - herziet de Club van Parijs de terugbetalingstermijnen volgens de voorwaarden van Napels (tot 67% schuldreductie) - geniet het land van zijn andere bilaterale en commerciële schuldeisers op zijn minst een soortgelijke behandeling - zetten de multilaterale instellingen en donors hun aanpassingssteun voort in het kader van een door de Wereldbank en het IMF gesteund aanpassingsprogramma - bouwt het land zijn eerste "bewijs van goed gedrag" over drie jaren op. Het punt van beslissing Het eerste stadium leidt naar het punt waarop een beslissing wordt genomen. Dat is het ogenblik waarop aan de hand van een analyse van de schuldenlast wordt uitgemaakt of een reductie van de totale schuld door de Club van Parijs, gecombineerd met op zijn minst vergelijkbare maatregelen van andere niet- multilaterale schuldeisers voldoende zou zijn om de schuld voor het land draaglijk te maken nadat het nog eens drie jaren van goede economische prestaties achter de rug heeft. 19 Hierbij kunnen drie verschillende situaties worden onderscheiden : - Landen die aan de bestaande regelingen (schuldreductie door de Club van Parijs en vergelijkbare behandeling door andere bilaterale en commerciële schuldeisers) genoeg zouden hebben om tot een draaglijke schuldenlast te komen, zouden niet in aanmerking komen. voor extra steun in het kader van het initiatief - Voor landen die via de bestaande regelingen niet binnen drie jaren een draaglijke schuld kunnen bereiken zouden de schuldeisers beslissen hoeveel extra schuldverlichting zij nodig hebben en een vaste verbintenis aangaan, dat zij na een tweede periode van goede beleidsprestaties tot de benodigde reductie zullen overgaan. schuldverlichting - Voor grensgevallen, namelijk landen waarvoor het twijfelachtig is of de huidige regelingen voor schuldsituatie kunnen bewerkstelligen, zou de mogelijkheid om in het kader van het initiatief verhoogde bijstand te ontvangen worden opengelaten. Deze landen zouden aan het eindpunt voor extra schuldverlichting in aanmerking komen indien dat nodig is om hun schuld draaglijk te maken. een houdbare Hel tweede stadium De in aanmerking komende landen gaan een tweede proeffase van drie jaren in. Daarna krijgen zij extra schuldverlichting indien hun beleidsprestaties nog steeds goed zijn. Tijdens het tweede stadium : - gaat de Club van Parijs verder dan de voorwaarden van Napels door de terug te betalen bedragen in contante waarde met maximaal 80% te verlagen; - zorgen de bilaterale en commerciële schuldeisers voor een op zijn minst vergelijkbare behandeling; - verhogen de donors en multilaterale instellingen hun steun door middel van interim-maatregelen en - haalt het land opnieuw goede cijfers voor zijn beleidsprestaties in het kader van een door de Wereldbank en het IMF ondersteund aanpassingsprogramma. Het eindpunt Aan het eindpunt, dus aan het eind van de tweede fase, gaan de schuldeisers over tot de schuldverlichting die op het beslissingspunt was beloofd. Voor de grensgevallen wordt beslist of deze landen nog verdere maatregelen nodig hebben. Aan het eindpunt : - verlaagt de Club van Parijs met maximaal 80% de daarvoor in aanmerking komende schulden in contante waarde; - doen de bilaterale en commerciële schuldeisers op zijn minst hetzelfde voor de totale schuld; 20 - nemen de multilaterale schuldeisers maatregelen om hun risicopositie in contante waarde te reduceren. Mocht het benodigde bedrag aan schuldverlichting anders uitvallen dan ten tijde van de beslissing was voorspeld dan zullen de schuldeisers moeten uitmaken of zij meer of minder schuldverlichting verlenen teneinde het voor het bewuste land bepaalde streefcijfer qua schuldenlast te halen. Beleidsprestaties De vereiste perioden van verstandig beleid zullen soepel en per geval worden toegepast en men zal rekening houden met de beleidsprestaties die landen in het kader van aanpaasingsprogramma's tot aan het beslissingspunt hebben geleverd. Dit betekent dat de vereiste testperiode aanzienlijk korter kan zijn voor landen die al geruime tijd een degelijk economisch beleid hebben gevoerd. Draaglijke schuld Aan het eindpunt zou een draaglijke schuld per land worden vastgesteld op het peil van 200 - 250% (schuld in verhouding tot de export) en 20-25% (dienst van de schuld in verhouding tot de export), rekening houdende met de kwetsbaarheid van bepaalde landen door factoren zoals concentratie en fluctuaties van de export, en ook met de druk van de dienst van de schuld op de begroting. Het Trustfonds van het HIPC-initiatief Voor het kanaliseren van zijn eigen deelneming aan het HIPC-initiatief heeft de Wereldbank het Trustfonds opgezet, waarvan de WB zich zal bedienen om de contante waarde van zijn eigen vorderingen tot het vereiste peil te reduceren. Ook andere multilaterale ontwikkelingsbanken (MOB) worden opgewekt via dit Trustfonds te werken. Het is de bedoeling dat zowel de MOB die van het Trustfonds gebruik maken als de bilaterale donors financieel aan het Fonds bijdragen om te garanderen dat er voldoende middelen zijn voor de uitvoering van de maatregelen die van de betreffende MOB worden geëist. Het ziet er naar uit dat een aantal MOB met dit Trustfonds in zee zullen gaan, maar andere belangrijke multilaterale schuldeisers zoals het IMF zijn van plan de vereiste maatregelen zelfstandig te nemen. 21 Totale kosten van het HIPC-initiatief De potentiële kosten van het HIPC-initiatief zijn geschat op in totaal 5,6 miljard USD tegen de waarde van 1996 en zijn tussen de schuldeisers verdeeld als volgt 11 : Bilaterale en commerciële schuldeisers Schuldeisers van de Club van Parijs Andere openbare schuldeisers Commerciële schuldeisers Multilaterale schuldeisers Wereldbank IMF Andere multilaterale schuldeisers Totaal 1,9 0,4 0,1 J, J 0,8 1,3 2,4 3,2 5,6 Bron : schattingen van het IMF en de Wereldbank 22 BIJLAGE 5 DE LANDEN IN HET SCHULDENINITIATIEF 41 landen zijn geclassificeerd als zwaar verschuldigde, arme landen. Hun schuldenlast is in het kader van het initiatief geanalyseerd^ Angola, Benin, Bolivia, Burkina Faso, Boeroendi, Centraal Afrikaanse Republiek, Kameroen, Tsjaad, Kongo, Ivoorkust, Equatoriaal Guinea, Ethiopië, Ghana, Guinée- Bissau, Guyana, Honduras, Kenya, Laos, Liberia, Madagascar, Mali, Mauritanië, Mozambique, Myanmar, Nicaragua, Niger, Nigeria, Rwanda, San Tomé-Principe, Senegal, Sierra Leone, Somalië, Soedan, Tanzania, Togo, Oeganda, Vietnam, Jemen, Zaïre, Zambia $ hiervan zijn 20 geclassificeerd als in een onhoudbare of misschien benarde situatie : Wellicht hachelijk : Bolivia, Kameroen, Kongo, Ivoorkust, Ethiopië, Guyana, Madagascar, Myanmar, Niger, Rwanda, Tanzania, Oeganda (12 landen) of Onhoudbaar : Boeroendi, Guinée-Bissau, Mozambique, Nicaragua, Sao Tomé- Principe, Soedan, Zaïre, Zambia (8 landen) $ e hiervan hebben 13 volgens de huidige inschatting van IMF/Wereldbank maatregelen nodig in het kader van het HIPC-schuldeninitiatief^ Boeroendi, Ethiopië, Guinée-Bissau, Madagascar, Mozambique, Myanmar, Nicaragua, Niger, Rwanda, Sao Tomé-Principe, Oeganda, Zaïre, Zambia ^ 11 van deze landen hebben schulden bij de Gemeenschap : Boeroendi, Ethiopië, Guinée-Bissau, Madagascar, Mozambique, Niger, Rwanda, Sao Tomé-Principe, Zaïre, Zambia, Oeganda De gegevens waren echter onvoldoende om een behoorlijke analyse te maken van de schulden van Liberia, Nigeria en Somalië 13 Volgens de inschatting heeft ook Soedan waarschijnlijk behoefte aan maatregelen in het kader van het initiatief, maar tot dusverre is het land in de werkzaamheden van het IMF en de Wereldbank verder niet in aanmerking genomen. In dit stuk hebben wij dezelfde houding aangenomen. 23 BIJLAGE 6 Het HIPC-schuldeninitiatief: mogelijke timing van beslissingen voor landen in onhoudbare en benarde posities14 15 1997 Bolivia Guyana Oeganda Ivoorkust Mozambique Burkina Faso 1998 Ethiopië Kameroen Guinée-Bissau Nicaragua 1999 Kongo Madagascar Niger Tanzania Zambia Na 1999 Boeroendi Myanmar Rwanda Sao Tomé en Principe Zaïre De in deze bijlage vermelde gegevens zijn voorlopig en dienen alleen maar ter illustratie. Er zullen ook beslissingen worden genomen ten aanzien van thans als houdbaar geclassificeerde landen die niet op deze lijst voorkomen, afgezien van Burkina Faso. Het zou kunnen dat sommige van de landen met een eerst draaglijk geachte schuldenlast later toch voor het initiatiefin aanmerking blijken te komen. Soedan staat niet op bovenstaande lijst, maar zal waarschijnlijk onder de groep van "later dan l()W" vallen, gesteld dat het zou beginnen met een aanpassingsprogramma, gekoppeld aan een ESAI\ 24 VOORSTEL VOOR EEN BESLUIT VAN DE RAAD van EG nr 1997 betreffende uitzonderlijke bijstand aan zwaar verschuldigde ACS-landen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Cielet op het intern akkoord over de financiering en het beheer van de Gemeenschapssteun in het kader van de Vierde ACS-EEG-Overeenkomst dat op 16 juli 1990 is ondertekend, hierna "het Intern Akkoord" genoemd, inzonderheid op artikel 9, lid I, Gelet op het voorstel van de Commissie, Overwegende dat het Intern Akkoord in artikel 9, lid 1, bepaalt dat aan de Bank betaalde bedragen voor speciale leningen samen met de opbrengsten en inkomsten uit operaties met risicodragend kapitaal evenredig met de bijdragen van de lidstaten aan deze moeten worden gecrediteerd, tenzij de Raad, naar aanleiding van een voorstel van de Commissie, met eenparigheid van stemmen besluit deze bedragen in reserve te houden of voor andere verrichtingen toe te wijzen, en overwegende dat het past van deze mogelijkheid gebruik te maken om deze bedragen toe te wijzen als steun voor structurele aanpassing en schuldverlichting in ACS-staten met hoge schulden, Overwegende dat het Internationale Monetaire Fonds en de Wereldbank op hun vergaderingen van april 1996 een schuldeninitiatief voor zwaar verschuldigde arme landen, hierna het HIPC-initiatief genoemd, hebben voorgesteld dat vervolgens op de jaarlijkse vergaderingen van het Internationale Monetair Fonds en de Wereldbank van najaar 1996 door het Interimcomité en het Ontwikkelingscomité is bevestigd, Overwegende dat de Raad het belang van het HIPC-initiatief erkent als middel om te verzekeren dat de schuldenlast van de HIPC's die economische hervormings programma's uitvoeren, door middel van gecoördineerde en omvattende maatregelen van alle schuldeisers, tot een draaglijk peil wordt gereduceerd Overwegende dat de Raad de noodzaak erkent om de buitenlandse steun aan de HIPC's op een behoorlijk peil voort te zetten, en de rol van de Europese Gemeenschap als vooraanstaande ontwikkelingspartner van de betrokken landen erkent, HEEFT BESLOTEN ALS VOLGT : 1~> Artikel 1 De Europese Gemeenschap zal aan het HIPC-initiatief deelnemen door uitzonderlijke steun te verstrekken met het oog op het reduceren van de contante waarde van de Gemeenschapsvorderingen op de ACS-landen waarvan is vastgesteld dat zij voor dit inititatief in aanmerking komen. Te dien einde zal de Gemeenschap subsidies ter beschikking stellen die moeten worden gebruikt om te voldoen aan de verplichtingen in verband met de schuldendienst voor uitstaande Gemeenschapsvorderingen. Deze subsidies moeten door de ontvangende landen in de eerste plaats worden gebruikt voor de schuldendienst voor de speciale leningen en mogelijk ook voor de voortijdige aflossing daarvan op basis van de contante waarde. Mochten deze maatregelen niet voldoende zijn om het overeengekomen peil van schuldverlichting te bereiken dan moet het begunstigde land de verstrekte subsidies gebruiken om te voldoen aan zijn verplichtingen jegens de Gemeenschap in verband met risicodragend kapitaal. Artikel 2 De Commissie zal per geval voor elk in aanmerking komend ACS-land specifieke beslissingen nemen inzake het steunbedrag, overeenkomstig de in hoofdstuk 4 van het Intern Akkoord vermelde regels en procedures. Zij zal haar beslissingen over het bedrag van de steun die in elk afzonderlijk geval zal worden verstrekt afstemmen op de hoeveelheid middelen die vereist zijn om de contante waarde van de schuld van dat land aan de Gemeenschap te kunnen reduceren. Deze steun zal, samen met de door alle multilaterale schuldeisers verstrekte middelen, het in aanmerking komende land in staat stellen de streefcijfers voor een draaglijke schuldenlast te halen, rekening houdende met de schuldverlichting die de schuldeisers van de Club van Parijs zullen toekennen en met de op zijn minst vergelijkbare maatregelen die andere openbare, bilaterale en commerciële schuldeisers in het kader van het initiatief zullen nemen. De beslissingen per land moeten tevens rekening houden met de structuur van de schuld van dat land aan de Gemeenschap, het streven naar administratieve eenvoud in de voorstellen voor elk afzonderlijk land, het doel om volledige terugbetaling van de uitstaande speciale leningen te verzekeren en de noodzaak te zorgen voor een rechtvaardige en eerlijke behandeling van alle landen. Het Monetair Comité zal geregeld op de hoogte worden gehouden van de tenuitvoerlegging van deze steun. Artikel 3 De ACS-landen die voor deze uitzonderlijke steun in aanmerking komen zullen de landen zijn die overeenkomstig de in hoofdstuk 4 van het Intern Akkoord vermelde procedures zijn aangewezen. De in artikel 1 genoemde subsidies zullen worden verstrekt uit een rentedragende rekening, hierna de "schuldverlichtingsrekening" genoemd, die voor dit doel bij de Europese Investeringsbank zal worden geopend. Artikel 4 Uit de in artikel 9, lid 1, van het Intern Akkoord bedoelde betalingen, opbrengsten en inkomsten zal in elk van de jaren 1997, 1998, 1999 en 2000 25 miljoen ecu worden toegewezen voor het financieren van de in artikel 1 genoemde subsidies. Deze bedragen zullen worden overgemaakt naar de in artikel 3 genoemde "schuldverlichtingsrekening". 2^> Artikel 5 1. De Commissie brengt de Raad geregeld verslag uit over de uitvoering van dit besluit in het kader van het HIPC-initiatief, en stelt het Parlement daarvan in kennis. 2. Aan het eind van de in artikel 4 genoemde periode van vier jaren, of eerder indien de Commissie dat wenselijk acht, legt de Commissie de Raad een verslag voor met een overzicht van de mogelijke behoeften aan bijkomende financiering. 3. Indien aan het eind van de in artikel 4 genoemde periode van vier jaren geen beslissing is genomen om de in dit besluit bedoelde financiering voor een verdere periode voort te zetten kan de Commissie besluiten de in artikel 4 genoemde rekening op te heffen. Op de rekening resterende gelden moeten aan de lidstaten worden terugbetaald. Gedaan te Brussel, Voor de Raad, De Voorzitter ii ISSN 0254-1513 COM(97)129det: DOCUMENTEN NL il 01 Catalogusnummer : CB-CO-97-129-NL-C ISBN 92-78-17805-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen 1,-2985 Luxemburg


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 547/97 af 25. marts 1997 om ændring af fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for oksekødssektoren

eurovoc_concepts:
beef
export refund
third country


title: 394 R 3286 : Council Regulation (EC) No 3286/94 of 22 December 1994 laying down Community procedures in the field of the common commercial policy in order to ensure the exercise of the Community's rights under international trade rules, in particular those established under the auspices of the World Trade Organization(OJ No L 349, 31.12.1994, p. 71).,394 R 3286 : Neuvoston asetus (EY) N:o 3286/94, annettu 22 päivänä joulukuuta 1994, yhteisön menettelyistä yhteisessä kauppapolitiikassa kansainvälisen kaupan säännöissä yhteisölle annettujen, erityisesti Maailman kauppajärjestössä (WTO) käyttöön otettujen oikeuksien käyttämisen varmistamiseksi(EYVL N:o L 349, 31.12.1994, s. 71)(EP. 11/NIDE 34, s. 66).,394 R 3286 : Reglamento (CE) n̊ 3286/94 del Consejo de 22 de diciembre de 1994 por el que se establecen procedimientos comunitarios en el ámbito de la política comercial común con objeto de asegurar el ejercicio de los derechos de la Comunidad en virtud de las normas comerciales internacionales, particularmente las establecidas bajo los auspicios de la Organización Mundial del Comercio(DO n̊ L 349 de 31.12.1994, p. 71).,394 R 3286 : Regolamento (CE) n. 3286/94 del Consiglio del 22 dicembre 1994 che stabilisce le procedure comunitarie nel settore della politica commerciale comune al fine di garantire l'esercizio dei diritti della Comunità nell'ambito delle norme commerciali internazionali, in particolare di quelle istituite sotto gli auspici dell'Organizzazione mondiale del commercio(GU n. L 349 del 31.12.1994, pag. 71).,394 R 3286 : Regulamento (CE) N̊ 3286/94 do Conselho de 22 de Dezembro de 1994 que estabelece procedimentos comunitários no domínio da política comercial comum para assegurar o exercício pela Comunidade dos seus direitos ao abrigo das regras do comércio internacional, nomeadamente as estabelecidas sob os auspícios da Organização Mundial do Comércio(JO n̊ L 349 de 31.12.1994, p. 71).,394 R 3286 : Rådets Förordning (EG) nr 3286/94 av den 22 december 1994 om fastställande av gemenskapsförfaranden på den gemensamma handelspolitikens område i syfte att säkerställa gemenskapens rättigheter enligt internationella handelsregler, särskilt regler som fastställts av Världshandelsorganisationen (WTO)(EGT nr L 349, 31.12.1994, s. 71)(SU 11/Vol. 34, s. 66).,394 R 3286 : Rådets forordning (EF) nr. 3286/94 af 22. december 1994 om fastsættelse af fællesskabsprocedurer på området for den fælles handelspolitik med henblik på at sikre udøvelsen af Fællesskabets rettigheder i henhold til internationale handelsregler, navnlig regler fastlagt i Verdenshandelsorganisationens regie(EFT nr. L 349 af 31.12.1994, s. 71).,394 R 3286 : Règlement (CE) n̊ 3286/94 du Conseil du 22 décembre 1994 arrêtant des procédures communautaires en matière de politique commerciale commune en vue d'assurer l'exercice par la Communauté des droits qui lui sont conférés par les règles du commerce international, en particulier celles instituées sous l'égide de l'Organisation mondiale du commerce (OMC)(JO n̊ L 349 du 31.12.1994, p. 71).,394 R 3286 : Verordening (EG) Nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld(PB nr. L 349 van 31.12.1994, blz. 71).,394 R 3286 : Verordnung (EG) Nr. 3286/94 des Rates vom 22. Dezember 1994 zur Festlegung der Verfahren der Gemeinschaft im Bereich der gemeinsamen Handelspolitik zur Ausübung der Rechte der Gemeinschaft nach internationalen Handelsregeln, insbesondere den im Rahmen der Welthandelsorganisation vereinbarten Regeln(ABl. Nr. L 349 vom 31.12.1994, S. 71).,394 R 3286 : Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3286/94 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1994 που καθορίζει κοινοτικές διαδικασίες στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής για να διασφαλιστεί η άσκηση των δικαιωμάτων της Κοινότητας στο πλαίσιο των κανόνων του διεθνούς εμπορίου, ιδίως αυτών που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου(ΕΕ αριθ. L 349 της 31.12.1994 σ. 71).

eurovoc_concepts:
commercial law
common commercial policy
consolidation of EU law
international trade


title: 97/215/EC: Commission Decision of 25 March 1997 on marking and use of pigmeat in application of Article 9 of Council Directive 80/217/EEC concerning Italy (Text with EEA relevance)

eurovoc_concepts:
Italy
animal plague
health certificate
health control
pigmeat
slaughter of animals

formats: html pdfa1b print


title: The Structural Funds in 1995 : Seventh annual report.

eurovoc_concepts:
Structural Funds
report