title: Dyrektywa Rady 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko

eurovoc_concepts:
environmental protection
industrial project
private sector
project evaluation
public sector

formats: html pdf print

text: 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 151 31997L0011 L 73/5 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 14. 3. 1997 DYREKTYWA RADY 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. zmieniająca dyrektywę 85/337/EWG w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre publiczne i prywatne przedsięwzięcia na środowisko RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomicznego-Społecznego (2), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trakta- tu (4), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Celem dyrektywy Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez nie- które przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowi- sko (5) jest zapewnienie właściwym władzom odpowied- nich informacji umożliwiających im podjęcie decyzji dotyczącej szczególnego przedsięwzięcia z pełną wiedzą o jego prawdopodobnie znaczącym wpływie na środowisko naturalne; procedura oceny jest podstawowym instrumen- tem polityki ochrony środowiska naturalnego, jak to okreś- lono w art. 130r Traktatu oraz Piątego Wspólnotowego Programu polityki i działań w odniesieniu do środowiska naturalnego i trwałego rozwoju. Zgodnie z art. 130r ust. 2 Traktatu, polityka Wspólnoty w dziedzinie środowiska naturalnego oparta jest na zasa- dzie ostrożności oraz podejmowania działań zapobiegaw- czych tak, aby szkody wyrządzone w środowisku natural- nym były priorytetowo usuwane u źródła oraz zgodnie z regułą „zanieczyszczający płaci”. Podstawowe zasady oceny skutków środowiskowych powinny zostać zharmonizowane, jednakże Państwa Członkowskie mogą ustanowić bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony środowiska naturalnego. (5) (6) (7) (8) (9) (4) Doświadczenie nabyte w zakresie oceny wpływu na śro- dowisko naturalne, opisane w sprawozdaniu w sprawie (10) (1) Dz. U. C 130 z 12. 5. 1994, str. 8 oraz Dz. U. C 81 z 19. 3. 1996, str. 14. (2) Dz. U. C 393 z 31. 12. 1994, str. 1. (3) Dz. U. C 210 z 14. 8. 1995, str. 78. (4) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 11 października 1995 r. (Dz. U. C 287 z 30. 10. 1995, str. 101), wspólne stanowisko Rady z dnia 25 czerwca 1996 r. (Dz. U. C 248 z 26. 8. 1996, str. 75) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 1996 r. (Dz. U. C 362 z 2. 12. 1996, str. 103). (5) Dz. U. L 175 z 5. 7. 1985, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. wykonania dyrektywy 85/337/EWG przyjętym przez Komisję dnia 2 kwietnia 1993 r. wskazuje, że niezbędne jest wprowadzenie przepisów, które wyjaśnią, uzupełnią i poprawią zasady dotyczące procedur oceny w celu zapewnienia bardziej zharmonizowanego i efektywnego stosowania dyrektywy. Przedsięwzięcia, których ocena jest wymagana, powinny uzyskać zezwolenie na ich realizację; ocena powinna być dokonana przed przyznaniem zezwolenia. Stosowne jest uzupełnianie wykazu przedsięwzięć mają- cych znaczący wpływ na środowisko naturalne, i które z tego powodu muszą z reguły podlegać systematycznej oce- nie. Przedsięwzięcia innego rodzaju mogą nie wywierać w każ- dym przypadku znaczących skutków na środowisko natu- ralne; przedsięwzięcia te powinny podlegać ocenie wtedy, gdy Państwa Członkowskie uznają, że mogą znacząco oddziaływać na środowisko. Państwa Członkowskie mogą ustalać progi lub kryteria określające, jakie przedsięwzięcia powinny podlegać oce- nie ze względu na znaczenie ich skutków środowisko- wych; Państwa Członkowskie nie powinny być zobowią- zane do badania przedsięwzięć, które nie osiągają wyznaczonych progów lub nie spełniają ustalonych kryte- riów. Ustalając takie progi lub kryteria albo przeprowadzając indywidualne badania przedsięwzięć w celu określenia, które z przedsięwzięć powinno podlegać ocenie z punktu widzenia ich znaczących skutków środowiskowych, Pań- stwa Członkowskie powinny brać pod uwagę odpowied- nie kryteria selekcji określone w niniejszej dyrektywie; zgodnie z zasadą subsydiarności Państwa Członkowskie mają najlepsze możliwości do zastosowania tych kryte- riów w szczególnych przypadkach. Istnienie kryterium lokalizacji w odniesieniu do obszarów specjalnie chronionych wyznaczonych przez Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptac- twa (6) i 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flo- ry (7), nie oznacza koniecznie, że przedsięwzięcia na tych obszarach podlegają automatycznie ocenie zgodnie z niniejszą dyrektywą. (6) Dz. U. L 103 z 25. 4. 1979, str. 1. Dyrektywa zmieniona ostatnio Aktem Przystąpienia z 1994 r. (7) Dz. U. L 206 z 22. 7. 1992, str. 7. 152 (11) PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 3 Stosowne jest wprowadzenie procedury, która umożliwi wykonawcy uzyskanie opinii od właściwych władz, doty- czącej treści i zakresu informacji, która ma być opraco- wana i dostarczona w celu przeprowadzenia oceny; w ramach tej procedury Państwa Członkowskie mogą żądać, aby wykonawca dostarczył, między innymi, alter- natywne rozwiązania dla przedsięwzięć, w sprawie których zamierza złożyć wniosek. — istot ludzkich, fauny i flory; — gleby, wód, powietrza, klimatu i krajobrazu; — dóbr materialnych i dziedzictwa kultury; — oddziaływania między elementami wymienionymi w tiret pierwszym, drugim i trzecim. ” (12) Pożądane jest wzmocnienie przepisów dotyczących oceny wpływu na środowisko naturalne w kontekście transgra- nicznym, w celu uwzględnienia inwestycji na poziomie międzynarodowym. (13) Wspólnota podpisała Konwencję o ocenach oddziaływa- nia na środowisko w kontekście transgranicznym z dnia 25 lutego 1991 r. , PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 85/337/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1) W art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie przyjmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko naturalne, między innymi z powodu ich charakteru, rozmiarów lub lokalizacji podlegają wymaganiom w celu uzyskania zezwolenia na inwestycję i ocenie w odniesieniu do ich skutków, przed udzieleniem zezwolenia. Przedsięwzięcia te określa art. 4. ” 6) Artykuł 4 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 4 1. Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3 przedsięwzięcia wymienione w załączniku I podlegają ocenie zgodnie z art. 5—10. 2. Z zastrzeżeniem art. 2 ust. 3, przedsięwzięcia wymienione w załączniku II, Państwa Członkowskie określają za pomo- cą: a) badania indywidualnego, lub b) progów lub kryteriów ustalonych przez Państwo Człon- kowskie, czy przedsięwzięcie podlega ocenie zgodnie z art. 5—10. Państwa Członkowskie mogą postanowić o stosowaniu oby- dwu procedur, określonych w lit. a) i b). 3. Podczas przeprowadzania badania indywidualnego lub ustalania progów bądź kryteriów do celów ust. 2 należy uwzględnić odpowiednie kryteria selekcji wymienione w załączniku III. 4. Państwa Członkowskie zapewniają, że ustalenie dokonane przez właściwe władze zgodnie z ust. 2 udostępniane jest opinii publicznej. ” 2) W art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu: 7) Artykuł 5 otrzymuje brzmienie: „2a. Państwa Członkowskie mogą przewidzieć stosowanie jednolitej procedury w celu spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy i wymogów dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiega- nia zanieczyszczeniom i ich kontroli (1). (1) Dz. U. L 257 z 10. 10. 1996, str. 26. ” 3) W art. 2 ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „3. Bez uszczerbku dla art. 7, Państwa Członkowskie mogą w wyjątkowych przypadkach wyłączyć określone przedsię- wzięcie w całości lub w części spod przepisów ustanowio- nych w niniejszej dyrektywie. ” 4) W art. 2 ust. 3 lit. c) wyrazy „w odpowiednim przypadku” zastępuje się wyrazami: „tam gdzie ma to zastosowanie”. 5) Artykuł 3 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 3 Ocena wpływu na środowisko określa, opisuje i ocenia we właściwy sposób dla każdego indywidualnego przypadku i zgodnie z art. 4—11, bezpośrednie i pośrednie skutki przedsięwzięcia dla następujących elementów: „Artykuł 5 1. W przypadku przedsięwzięć, które stosownie do art. 4 muszą podlegać ocenie wpływu na środowisko zgodnie z art. 5-10, Państwa Członkowskie przyjmują środki niezbędne do zapewnienia, że wykonawca dostarczy we właściwej for- mie informacje wyszczególnione w załączniku IV w zakre- sie, w jakim: a) Państwa Członkowskie uznają, że te informacje są odpo- wiednie dla danego etapu procedury zezwolenia i dla szczególnych cech określonego przedsięwzięcia lub typu przedsięwzięcia oraz dla cech środowiskowych, które mogą być naruszone; b) Państwa Członkowskie uznają, że można w sposób uza- sadniony żądać od wykonawcy zebrania takich informa- cji, uwzględniając między innymi obecny stan wiedzy i metody oceny. 2. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że na życzenie wykonawcy przed zło- żeniem wniosku o zezwolenie na inwestycję, właściwe wła- dze wydadzą opinię na temat informacji, jakie mają być dostarczone przez wykonawcę zgodnie z ust. 1. Przed wyda- niem opinii właściwa władza konsultuje się z wykonawcą i władzami określonymi w art. 6 ust. 1. Fakt, że władza 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 153 wydała opinię zgodnie z niniejszym ustępem, nie wyklucza możliwości późniejszego domagania się od wykonawcy przedłożenia dalszych informacji. 9) Artykuł 7 otrzymuje brzmienie: Państwa Członkowskie mogą żądać od właściwych władz wydania takiej opinii, niezależnie od tego czy wystąpił o nią wykonawca. 3. Informacje, które mają być dostarczone przez wykonaw- cę, zgodnie z ust. 1, zawierają co najmniej: — opis przedsięwzięcia zawierający informacje o miejscu, projekcie i wielkości przedsięwzięcia, — opis środków przewidzianych w celu uniknięcia, zmniej- szenia i jeżeli to możliwe, naprawienie poważnych nie- korzystnych skutków, — dane wymagane do rozpoznania i oszacowania głów- nych skutków, które mogą być spowodowane w środo- wisku przez to przedsięwzięcie, — zarys zasadniczych alternatywnych rozwiązań rozważa- nych przez wykonawcę, łącznie ze wskazaniem głów- nych powodów dokonanego przez niego wyboru, uwzględniającego skutki środowiskowe, — podsumowanie w języku nietechnicznym informacji wymienionych w poprzednich tiret. 4. Państwa Członkowskie zapewniają w razie konieczności, że władze posiadające stosowne informacje, w szczególności w odniesieniu do art. 3, udostępniają te informacje wyko- nawcy. ” 8) W art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić władzom, których może dotyczyć to przedsięwzię- cie z powodu ich szczególnej odpowiedzialności w odniesie- niu do środowiska, możliwość wyrażenia swojej opinii na temat informacji dostarczonych przez wykonawcę i wniosku o zezwolenie na inwestycję. W tym celu Państwa Członkow- skie wyznaczają władze, które są konsultowane albo w spo- sób ogólny, albo do poszczególnych przypadków. Informa- cje zebrane zgodnie z art. 5 są przekazywane tym władzom. Państwa Członkowskie ustanawiają szczegółowe regulacje dotyczące tych konsultacji. ” W art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Państwa Członkowskie zapewniają, że każdy wniosek o zezwolenie na inwestycję i wszystkie informacje zebrane zgodnie z art. 5 udostępniane są opinii publicznej we właści- wym czasie, aby umożliwić zainteresowanej społeczności wyrażenie opinii przed przyznaniem zezwolenia na inwesty- cję. ” „Artykuł 7 1. Jeżeli Państwo Członkowskie ma świadomość, że przed- sięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko w innym Państwie Członkowskim lub gdy na wniosek Pań- stwa Członkowskiego, które może być znacząco tym dotknięte, Państwo Członkowskie, na którego terytorium zamierza się przeprowadzić to przedsięwzięcie, przesyła dotkniętemu Państwu Członkowskiemu, tak szybko jak to możliwe, lecz nie później niż gdy poinformuje własną opi- nię publiczną, między innymi: a) opis przedsięwzięcia wraz z wszelkimi dostępnymi infor- macjami o jego możliwym oddziaływaniu transgranicz- nym; b) informację o charakterze decyzji, która może być pod- jęta, i podaje temu drugiemu Państwu Członkowskiemu odpo- wiedni termin, w którym ma wskazać, czy chce wziąć udział w procedurze oceny wpływu na środowisko, i może też załą- czyć informacje określone w ust. 2. 2. Jeżeli Państwo Członkowskie, które otrzymuje informa- cje zgodnie z ust. 1, wskaże, że zamierza wziąć udział w pro- cedurze oceny wpływu na środowisko, Państwo Członkow- skie, na terytorium którego przedsięwzięcie ma być przeprowadzone, jeżeli nie uczyniło tego do tej pory, prze- syła dotkniętemu Państwu Członkowskiemu informacje zebrane zgodnie z art. 5 i odpowiednie informacje dotyczące wspomnianej procedury, łącznie z wnioskiem o zezwolenie na inwestycję. 3. Państwa Członkowskie, których to dotyczy, każde w zakresie, w jakim go to dotyczy, zapewniają również, że: a) b) informacje określone w ust. 1 i 2 zostaną udostępnione w odpowiednim czasie władzom określonym w art. 6 ust. 1, oraz zainteresowanej opinii publicznej Państwa Członkowskiego, którego terytorium może być znacząco dotknięte; i tamte władze, jak i zainteresowana społeczność mają możliwość, przed przyznaniem zezwolenia na inwesty- cję, przekazania w odpowiednim czasie swojej opinii w sprawie informacji dostarczonych właściwym wła- dzom Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zamierza się przeprowadzić to przedsięwzięcie. 4. Zainteresowane Państwa Członkowskie rozpoczynają konsultacje dotyczące między innymi potencjalnych trans- granicznych skutków przedsięwzięcia oraz środków przewi- dzianych do zmniejszenia lub wyeliminowania takich skut- ków, a także ustalają odpowiednie ramy czasowe dla trwania konsultacji. 5. Szczegółowe regulacje dotyczące wprowadzania w życie przepisów niniejszego artykułu mogą być określone przez zainteresowane Państwa Członkowskie. ” 154 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 3 10) Artykuł 8 otrzymuje brzmienie: 14) Skreśla się art. 13. „Artykuł 8 Rezultaty konsultacji oraz informacje zebrane zgodnie z art. 5—7 muszą być uwzględnione w procedurze zezwolenia na inwestycję. ” 11) Artykuł 9 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 9 1. Kiedy decyzja o przyznaniu lub odmowie zezwolenia na inwestycję została podjęta, właściwa władza lub władze informują o tym opinię publiczną, zgodnie z odpowiednimi procedurami, i udostępniają opinii publicznej następujące informacje: — treść decyzji i związane z nią warunki, — podstawowe przyczyny i uwarunkowania, na podstawie których decyzja jest oparta, — gdzie to konieczne, opis podstawowych środków w celu uniknięcia, zmniejszenia i jeżeli to możliwe, wyrównania poważnych niekorzystnych skutków. 2. Właściwa władza lub władze informują każde Państwo Członkowskie, które było konsultowane zgodnie z art. 7, przekazując informacje określone w ust. 1. ” 12) Artykuł 10 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 10 Przepisy niniejszej dyrektywy nie mają wpływu na przestrzegania zobowiązanie właściwych władz ograniczeń nałożonych przez krajowe przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne oraz przez obowiązujące praktyki prawne w odniesieniu do tajemnicy handlowej i przemysłowej, włączając własność intelektualną oraz ochronę interesu publicznego. do Jeżeli stosuje się art. 7, przekazywanie informacji innemu Państwu Członkowskiemu oraz odbiór informacji przez inne Państwo ograniczeniom obowiązującym w Państwie Członkowskim, w którym jest wnioskowane przedsięwzięcie. ” Członkowskie podlega 15) Załączniki I, II i III zastępuje się tekstem załączników I, II, III i IV występującym w Załączniku. Artykuł 2 Pięć lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy Komisja przesyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania i skuteczności dyrektywy 85/337/EWG zmienionej niniejszą sporządzone Sprawozdanie w oparciu o wymianę informacji przewidzianą w art. 11 ust. 1 i 2. dyrektywą. zostaje Na podstawie tego sprawozdania Komisja, w odpowiednim przypadku, przedłoży Radzie dodatkowe wnioski w celu zapewnienie dalszej koordynacji w stosowaniu niniejszej dyrektywy. Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do realizacji niniej- szej dyrektywy najpóźniej do dnia 14 marca 1999 r. i niezwłocz- nie informują o tym Komisję. W przypadku przyjęcia przez Państwa Członkowskie tych prze- pisów zawierają one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to będzie towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Pro- cedury dokonywania takiego odniesienia określane są przez Pań- stwa Członkowskie. 2. Jeżeli wniosek o zezwolenie na inwestycję zostaje przedłożony właściwym władzom przed upływem terminu ustanowionego w ust. 1, stosuje się przepisy dyrektywy 85/337/EWG w brzmie- niu obowiązującym przed tymi zmianami. Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. 13) Artykuł 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie: Sporządzono w Brukseli, dnia 3 marca 1997 r. „2. W szczególności, Państwa Członkowskie informują Komisję o wszelkich kryteriach i/lub progach przyjętych do selekcji przedsięwzięć, o których mowa zgodnie z art. 4 ust. 2. ” W imieniu Rady M. DE BOER Przewodniczący 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 155 ZAŁĄCZNIK „ZAŁĄCZNIK I PRZEDSIĘWZIĘCIA PODLEGAJĄCE PRZEPISOM ART. 4 UST. 1 1. Rafinerie ropy naftowej (wyłączając przedsiębiorstwa wytwarzające jedynie smary z ropy naftowej) i instalacje do gazyfikacji i upłynniania węgla lub łupków bitumicznych o wydajności co najmniej 500 ton dziennie. 2. — Elektrociepłownie i inne instalacje do spalania o mocy cieplnej co najmniej 300 MW, i — elektrownie jądrowe i inne reaktory jądrowe oraz demontaż lub wycofanie z eksploatacji takiej elektrowni jądrowej bądź reaktorów (*) (z wyjątkiem instalacji badawczych do produkcji i przekształcania materiałów rozszczepialnych i paliworodnych, o mocy nieprzekraczającej 1 kilowata przy ciągłym obciążeniu termicznym). 3. a) Instalacje do przetwarzania napromieniowanych paliw jądrowych. b) Urządzenia przeznaczone do: — produkcji i wzbogacania paliw jądrowych, — przetwarzania napromieniowanych paliw jądrowych lub wysokoaktywnych odpadów radioaktywnych, — ostatecznego unieszkodliwiania napromieniowanych paliw jądrowych, — wyłącznie do ostatecznego unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych, — wyłącznie do składowania (planowanego na dłużej niż 10 lat) napromieniowanych paliw jądrowych lub odpadów radioaktywnych w innym miejscu niż miejsce produkcji. 4. — Kombinaty do wstępnego wytopu żelaza i stali, — Urządzenia do produkcji nieżelaznych surówek metali z rud, koncentratów lub surowców wtórnych przy zastosowaniu procesów metalurgicznych, chemicznych lub elektrolitycznych. 5. 6. Urządzenia do wydobywania azbestu oraz przetwarzania i transformacji azbestu i produktów zawierających azbest: dla produktów azbestowo-cementowych o rocznej produkcji większej niż 20 000 ton produktu końcowego, dla materiałów ciernych o rocznej produkcji większej niż 50 ton produktu końcowego i dla innych zastosowań azbestu, zużywających go w ilości większej niż 200 ton na rok. Zintegrowane urządzenia chemiczne, tj. takie urządzenia, które służą do wytwarzania na skalę przemysłową substancji z wykorzystywaniem chemicznych reakcji przemiany, w których jest szereg zespołów zestawionych i powiązanych funkcjonalnie ze sobą, służących do: i) produkcji podstawowych organicznych substancji chemicznych; ii) produkcji podstawowych chemikaliów nieorganicznych; iii) produkcji fosforowych, azotowych lub potasowych nawozów sztucznych (prostych i złożonych); iv) produkcji substancji bazowych preparatów ochrony roślin i biocydów; vi) produkcji podstawowych produktów farmaceutycznych z wykorzystaniem procesów chemicznych bądź biologicznych; vi) produkcji materiałów wybuchowych. 7. a) Budowa dalekobieżnych linii ruchu kolejowego i portów lotniczych (1) z głównym pasem startowym o długości 2 100 m lub więcej; b) Budowa autostrad i dróg szybkiego ruchu (2); c) Budowa nowej drogi o czterech lub większej liczbie pasów bądź ich wyrównanie lub poszerzenie istniejącej drogi złożonej z najwyżej dwóch pasów do co najmniej czterech pasów, w przypadku gdy taka nowa droga lub wyrównywana lub poszerzana część drogi miałaby co najmniej 10 kilometrów długości w jednym odcinku. 8. a) Śródlądowe drogi wodne i porty śródlądowe pozwalające na przepływanie statków o wyporności powyżej 1 350 ton; b) Porty handlowe, nabrzeża dla załadunku i rozładunku połączone z lądem oraz przedporcia (z wyłączeniem nabrzeży dla promów), które mogą przyjąć statki o wyporności powyżej 1 350 ton. 156 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 3 9. Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów za pomocą spalania lub obróbki chemicznej, jak określono w załączniku II A do dyrektywy 75/442/EWG (3) w pozycji D9, bądź składowisko odpadów niebezpiecznych (tj. odpadów, do których stosuje się dyrektywę 91/689/EWG (4). 10. Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów za pomocą spalania lub obróbki chemicznej, jak określono w załączniku II A do dyrektywy 75/442/EWG w pozycji D9 o nie-niebezpiecznych odpadach, o wydajności przekraczającej 100 ton dziennie. 11. Ujęcia wód gruntowych lub systemy sztucznego nawadniania, gdzie pobór lub zużycie wody wynosi co najmniej 10 mln m3. 12. a) Przedsięwzięcia związane z przetaczaniem zasobów wodnych między dorzeczami rzek, w przypadkach gdy jest ono związane z zabezpieczeniem przed potencjalnym brakiem wody, a ilość przetoczonej wody przekracza 100 mln m3 rocznie; b) We wszystkich innych przypadkach przedsięwzięcia przetaczania zasobów wodnych między dorzeczami rzeki przy wieloletnim średnim wypływie wody z dorzecza w ujęciu wody przekracza 2 000 mln m3, a ilość przetaczanej wody przekracza 5 % tego wypływu. W obu przypadkach nie uwzględnia się przetaczania wody pitnej rurociągami. 13. Oczyszczalnie ścieków o wydajności przekraczającej równoważnik zaopatrzenia niezbędny dla 150 000 ludzi, jak określono w art. 2 pkt 6 dyrektywy 91/271/EWG (5). 14. Wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego do celów handlowych w przypadku gdy ilości wydobyte przekraczają 500 ton dziennie dla ropy naftowej i 500 000 m3 dziennie w przypadku gazu. 15. Zapory i inne urządzenia przeznaczone do zatrzymywania i stałego gromadzenia wody w przypadku gdy nowe lub dodatkowe masy wód zatrzymanych lub zmagazynowanych przekraczają 10 mln m3. 16. Rurociągi do transportu gazu, ropy i chemikaliów o średnicy powyżej 800 mm i długości powyżej 40 km. 17. Urządzenia do intensywnej hodowli drobiu lub świń o pojemności większej niż: a) 85 000 stanowisk dla brojlerów, 60 000 stanowisk dla kur; b) 3 000 stanowisk dla świń produkcyjnych (ponad 30 kg); lub c) 900 stanowisk dla macior. 18. Zakłady przemysłowe do: a) produkcji pulpy z drewna lub podobnych materiałów włóknistych; b) produkcja papieru i kartonu o wydajności przekraczającej 200 ton dziennie. 19. Kamieniołomy i kopalnie odkrywkowe w przypadku gdy powierzchnia zakładów przekracza 25 ha lub wydobycia torfu w zakładzie o powierzchni przekraczającej 150 ha. 20. Konstrukcje napowietrznych linii elektrycznych o napięciu co najmniej 220 kV i długości powyżej 15 km. 21. Urządzenia do składowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemikaliów, o pojemności co najmniej 200 000 ton. 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 157 ZAŁĄCZNIK II PRZEDSIĘWZIĘCIA PODLEGAJĄCE PRZEPISOM ART. 4 UST. 2 1. Rolnictwo, leśnictwo i akwakultura a) Przedsięwzięcia dotyczące restrukturyzacji obszarów wiejskich; b) Przedsięwzięcia w celu wykorzystania nieużytków i obszarów półnaturalnych do intensywnego użytkowania rolnego; c) Przedsięwzięcia zarządzania wodą w rolnictwie, włączając nawadnianie i meliorację; d) Wstępne zalesianie i wycinanie lasów w celu zamiany przeznaczenia gruntów; e) Urządzenia do intensywnej hodowli żywca (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); f) Intensywna hodowla ryb; g) Rekultywacja terenów z morza. 2. Przemysł wydobywczy a) Kamieniołomy, kopalnie odkrywkowe, wydobycie torfu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); b) Górnictwo podziemne; c) Wydobycie minerałów przy pomocy pogłębiarek morskich lub rzecznych; d) Głębokie wiercenia, w szczególności: — wiercenia geotermiczne, — wiercenia w celu składowania odpadów jądrowych, — wiercenia w celu zaopatrzenia w wodę, z wyjątkiem wierceń w celu zbadania stabilności gruntu; e) Powierzchniowe urządzenia przemysłowe dla wydobywania węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego i rud, a także łupków bitumicznych. 3. Przemysł energetyczny a) Urządzenia przemysłowe do produkcji energii, pary i gorącej wody (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); b) Urządzenia przemysłowe do transportu gazu, pary i gorącej wody, linie napowietrzne do przesyłania energii elektrycznej (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); c) Powierzchniowe składowanie gazu ziemnego; d) Podziemne składowanie gazów palnych; e) Powierzchniowe składowanie paliw kopalnych; f) Przemysłowe brykietowanie węgla kamiennego i brunatnego; g) Urządzenia do obrabiania i składowania odpadów radioaktywnych (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); h) Urządzenia do produkcji wodnej energii elektrycznej; i) Urządzenia wykorzystujące siłę wiatru do produkcji energii elektrycznej (gospodarstwa wiatrowe). 4. Produkcja i przetwarzanie metali a) Urządzenia do produkcji surówki lub stali (pierwotny i wtórny wytop), łącznie z odlewem ciągłym; b) Urządzenia do przetwarzania metali żelaznych: i) walcownie gorące; ii) kuźnie młotkowe; iii) nakładanie ochronnych powłok metalowych; c) Odlewnie metali żelaznych; 158 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 3 d) Urządzenia do wytapiania, wraz z wytwarzaniem stopów metali nieżelaznych, z wyłączeniem metali szlachetnych, a uwzględniając odzyskane produkty (uszlachetnianie, przetapianie i in. ); e) Urządzenia do obróbki powierzchniowej metali i tworzyw sztucznych przy użyciu elektrolizy lub reakcji chemicznych; f) Produkcja i montowanie pojazdów mechanicznych oraz produkcja silników; g) Stocznie; h) Zakłady budowy i naprawy samolotów; i) Produkcja sprzętu kolejowego; j) Wytłaczanie eksplozyjne; k) Urządzenia do prażenia i spiekania rud metali. 5. Przemysł mineralny a) Piece koksowe (sucha destylacja węgla); b) Urządzenia do wytwarzania cementu; c) Urządzenia do produkcji azbestu oraz wyrobów azbestowych (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); d) Urządzenia do produkcji szkła, w tym włókna szklanego; e) Urządzenia do wytapiania substancji mineralnych, wliczając produkcję włókien mineralnych; f) Produkcja wyrobów ceramicznych poprzez wypalanie, w szczególności dachówek, cegieł, cegieł szamotowych, płytek, naczyń kamionkowych lub porcelany. 6. Przemysł chemiczny (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I) a) Obróbka półfabrykatów i produkcja chemikaliów; b) Produkcja pestycydów i produktów farmaceutycznych, farb i lakierów, elastomerów i nadtlenków; c) Pomieszczenia i urządzenia do magazynowania ropy naftowej, produktów petrochemicznych i chemicznych. 7. Przemysł spożywczy a) Wytwarzanie olejów i tłuszczów roślinnych i zwierzęcych; b) Pakowanie i puszkowanie produktów zwierzęcych i roślinnych; c) Produkcja produktów mleczarskich; d) Browary i słodownie; e) Wytwarzanie wyrobów cukierniczych i syropów; f) Urządzenia do uboju zwierząt; g) Urządzenia przemysłowe do wytwarzania skrobi; h) Zakłady przetwórstwa ryb i tranu; i) Cukrownie. 8. Przemysł tekstylny, skórzany, drzewny i papierniczy a) Zakłady przemysłowe do produkcji papieru i kartonu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); b) Zakłady obróbki wstępnej (mycie, bielenie, merceryzacja), farbiarnie włókien lub tekstyliów; c) Garbarnie skór i skórek; d) Urządzenia do produkcji i przetwarzania celulozy. 9. Przemysł gumowy Wytwarzanie i obróbka produktów opartych na elastomerach. 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 159 10. Przedsięwzięcia infrastrukturalne a) Przedsięwzięcia inwestycyjne na obszarach przemysłowych; b) Przedsięwzięcia inwestycyjne na obszarach miejskich, włączając budownictwo centrów handlowych i parkingów; c) Budowa dróg kolejowych i urządzeń do przeładunku w transporcie mieszanym oraz terminali dla transportu mieszanego (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); d) Budowa lotnisk (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); e) Budowa dróg, portów i urządzeń portowych, łącznie z portami rybackimi (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); f) Budowa śródlądowych dróg wodnych niewymienionych w załączniku I, prace kanalizacyjne i przeciwpowodziowe; g) Zapory i inne urządzenia przeznaczone do zatrzymywania lub gromadzenia wody na dłuższe okresy czasu (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); h) Linie tramwajowe, linie kolei nadziemnej lub podziemnej, kolejki wiszące lub podobne szczególnego typu, używane wyłącznie lub głównie do transportu osobowego; i) Rurociągi do przesyłania ropy naftowej i gazu ziemnego (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); j) Budowa akweduktów transportujących wodę na dalekie odległości; k) Prace nabrzeżne w celu zwalczania erozji i prace na morzu prowadzące do zmiany wybrzeża morskiego poprzez budowę, na przykład, grobli, mol, pirsów, oraz pozostałe prace na morzu służące ochronie wybrzeża, z wyłączeniem prac konserwatorskich i rekonstrukcji; l) Ujęcia wód gruntowych i systemy sztucznego nawadniania niewymienione w załączniku I; m) Prace nad przetaczaniem zasobów wodnych między zlewiskami rzek niewymienione w załączniku I. 11. Inne przedsięwzięcia a) Stałe tory wyścigowe i do jazd próbnych dla pojazdów mechanicznych; b) Urządzenia do unieszkodliwiania odpadów (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); c) Oczyszczalnie ścieków (przedsięwzięcia niewymienione w załączniku I); d) Wylewiska osadów; e) Składowisko złomu żelaza, w tym złomu samochodowego; f) Stanowiska testowe dla silników, turbin lub reaktorów; g) Urządzenia do produkcji sztucznych włókien mineralnych; h) Urządzenia do odzysku lub likwidacji substancji wybuchowych; i) Zakłady utylizacyjne. 12. Turystyka i wypoczynek a) Nartostrady, wyciągi narciarskie i kolejki linowe oraz inwestycje towarzyszące; b) Porty jachtowe; c) Ośrodki wypoczynkowe i kompleksy hotelowe poza obszarami miejskimi wraz z inwestycjami towarzyszącymi; d) Stałe obozy kempingowe i karawaningowe; e) Parki rozrywki. 13. — Wszelkie zmiany bądź rozbudowa przedsięwzięć wymienionych w załączniku I lub II, już zatwierdzonych, zrealizowanych lub będących w trakcie realizacji, które mogą znaczące niekorzystne oddziaływanie na środowisko naturalne; — Przedsięwzięcia w załączniku I podjęte wyłącznie lub głównie z powodu opracowania lub testowania nowych metod lub produktów i nieużywane od ponad dwóch lat. 160 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 3 ZAŁĄCZNIK III KRYTERIA SELEKCJI OKREŚLONE W ART. 4 UST. 3 1. Cechy przedsięwzięć Cechy przedsięwzięć muszą być rozpatrzone z uwzględnieniem w szczególności:: — rozmiaru przedsięwzięcia, — kumulacji z innymi przedsięwzięciami, — korzystania z zasobów naturalnych, — produkcji odpadów, — zanieczyszczeń i zagrożeń, — ryzyka wypadku, w szczególności uwzględniając użyte substancje i technologie. 2. Lokalizacja przedsięwzięć Środowiskowa wrażliwość obszarów geograficznych, które mogą być dotknięte skutkami spowodowanymi przez przedsięwzięcia, musi być rozpatrywana z uwzględnieniem w szczególności: — dotychczasowego przeznaczenia gruntów, — względnej obfitości, jakości i zdolności do odtwarzania zasobów naturalnych na danym obszarze, — zdolności absorpcji środowiska naturalnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na: a) tereny podmokłe; b) strefy nabrzeżne; c) góry i obszary leśne; d) rezerwaty naturalne i parki; e) obszary sklasyfikowane lub chronione przez ustawodawstwo Państw Członkowskich; specjalne strefy chronione wyznaczone przez Państwa Członkowskie zgodnie z dyrektywą 79/409/EWG i 92/43/EWG; f) obszary, na których zostały już przekroczone normy jakościowe w odniesieniu do ochrony środowiska określone w ustawodawstwie wspólnotowym; g) obszary gęsto zaludnione; h) krajobrazy o znaczeniu historycznym, kulturalnym lub archeologicznym. 3. Cechy potencjalnego oddziaływania Potencjalne znaczące skutki przedsięwzięć muszą być rozpatrywane w stosunku do kryteriów określonych w pkt 1 i 2 oraz z uwzględnieniem w szczególności: — zakresu oddziaływania (obszar geograficzny i liczba mieszkańców, którzy znajdą się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia), — transgranicznego charakteru oddziaływania, — ciężaru i kompleksowości oddziaływania, — prawdopodobieństwa wystąpienia oddziaływania, — czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. 15/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 ZAŁĄCZNIK IV INFORMACJE OKREŚLONE W ART. 5 UST. 1 1. Opis przedsięwzięcia obejmujący w szczególności: — opis cech fizycznych przedsięwzięcia i wymagań użytkowania terenu w czasie poszczególnych faz budowy i eksploatacji, — opis głównych cech procesów produkcyjnych, na przykład rodzaju i ilości używanych materiałów, — ocena typu i ilości spodziewanych pozostałości i emisji (zanieczyszczeń wody, powietrza i gleby, hałasu, światła, ciepła, promieniowania itp. ) wynikających z funkcjonowania wnioskowanego wibracji, przedsięwzięcia. 2. Zarys głównych alternatywnych rozwiązań rozpatrzonych przez wykonawcę, włącznie ze wskazaniem głównych powodów dokonanego przez niego wyboru, uwzględniającego skutki środowiskowe. 3. Opis aspektów środowiska, na które może w znaczący sposób oddziaływać wnioskowane przedsięwzięcie, obejmujący w szczególności zaludnienie, faunę, florę, glebę, wodę, powietrze, czynniki klimatyczne, dobra materialne, włącznie z dziedzictwem architektonicznym i archeologicznym, krajobraz oraz wzajemne oddziaływanie między tymi czynnikami. 4. Opis (6) możliwych znaczących skutków środowiskowych wnioskowanego przedsięwzięcia wynikających z: — istnienia inwestycji, — korzystania z zasobów naturalnych, — emisji zanieczyszczeń, tworzenia uciążliwości i unieszkodliwiania odpadów, oraz informacja wykonawcy odnośnie do prognozowania metod zastosowanych w celu oceny skutków wywieranych na środowisko. 5. Opis środków przewidzianych w celu zapobiegania, zmniejszenia oraz tam gdzie to możliwe kompensowania znaczących, szkodliwych skutków wywieranych na środowisko. 6. Nietechniczne podsumowanie informacji przekazanych zgodnie z powyższymi pozycjami. 7. Wskazanie trudności (niedostatków technicznych lub braku specjalistycznej wiedzy), które wykonawca napotkał przy zestawieniu wymaganych informacji. (*) Elektrownie jądrowe i reaktory jądrowe uznane są za nieczynne wtedy, gdy całe paliwo jądrowe lub radioaktywnie skażone pozostałości w sposób stały usunięto z całego urządzenia. (1) Do celów niniejszej dyrektywy »port lotniczy« oznacza port lotniczy zgodnie z definicją zawartą w Konwencji z Chicago 1944 ustanawiającej Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (załącznik 14). (2) Do celów niniejszej dyrektywy »droga szybkiego ruchu« oznacza drogę spełniającą wymagania zawarte w Umowie europejskiej o głównych drogach ruchu międzynarodowego z dnia 15 listopada 1975 r (3) Dz. U. L 194 z 25. 7. 1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 94/3/WE (Dz. U. L 5 z 7. 1. 1994, str. 15). (4) Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/31/WE (Dz. U. L 168 z 2. 7. 1994, str. 28). (5) Dz. U. L 135 z 30. 5. 1991, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 r. (6) Opis ten powinien obejmować bezpośrednie i wszelkie pośrednie, wtórne, kumulatywne, krótko-, średnio- i długookresowe, stałe i czasowe, pozytywne i negatywne skutki przedsięwzięcia. ”


title: Nariadenie Rady ES č. 434/97 z 3. marca 1997 o zmene a doplnení nariadenia (EHS) č. 2377/90, ustanovujúce postupy spoločenstva pri stanovovaní maximálnych limitov rezíduí veterinárnych liekov v potravinách živočíšneho pôvodu

eurovoc_concepts:
animal product
food inspection
health control
veterinary drug
veterinary medicinal product
waste

text: 03/zv. 20 SK Úradný vestník Európskej únie 31997R0434 7. 3. 1997 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV NARIADENIE RADY ES č. 434/97 z 3. marca 1997 o zmene a doplnení nariadenia (EHS) č. 2377/90, ustanovujúce postupy spoločenstva pri stanovo- vaní maximálnych limitov rezíduí veterinárnych liekov v potravinách živočíšneho pôvodu RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, PRIJALA TOTO NARIADENIE: 347 L 67/1 so zreteľom na Zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, najmä na jej článok 43, so zreteľom na návrh Komisie (1), so zreteľom na stanovisko Európskeho parlamentu (2), so zreteľom na výboru (3), stanovisko Hospodárskeho a sociálneho (EHS) č. 2377/90 (4) stanovuje postupné keďže nariadenie vyhodnotenie látok, ktorých použitie bolo schválené v deň, a keďže kedy toto nariadenie nadobudlo účinnosť jeho článok 14 ustanovuje, že s účinnosťou od 1. januára 1997 „podávanie veterinárnych liekov obsahujúcich farmakologicky aktívne látky, neuvedené v prílohách I, II alebo III, zvieratám, ktoré sa využívajú pri výrobe potravín, sa na území spoločen- stva nepovoľuje“; keďže na umožnenie tohto postupu spoločenstva pokračovať na skutočnom vedeckom základe a nespôsobiť lekárom a uží- vateľom stratu prípravkov potrebných na ochranu zdravia zvierat, doterajší aj o látky, na ktoré rozšíri do 1. januára 1996 Komisia alebo Európska agentúra pre hodnotenie liekov obdržala zdokumentované žiadosti na stano- venie maximálnych limitov rezíduí alebo u ktorých sa lehota prolongácie líši podľa druhu látky; limit sa Článok 1 K článku 14 nariadenia EHS 2377/90 sa pridajú tieto podod- seky: „Dátum uvedený v predchádzajúcom pododseku sa však pre látky, ktorých použitie bolo schválené v deň, keď toto nariadenie nadobudlo účinnosť a so zreteľom na ich zdokumentované žiadosti s ohľadom na stanovenie maxi- málnych limitov rezíduí, ktoré boli pred 1. januárom 1996 doručené Komisii alebo Európskej agentúre pre hodnotenie liekov, predlžuje: — do 1. januára 1998, ak ide o produkty z pyrasolidónu, nitroimidazolov, kyseliny arzanylovej a fenylbutazónu, a — do 1. januára 2000 pre ostatné látky. Agentúra uverejní zoznam týchto látok do 7. júna 1997. “ Článok 2 Toto nariadenie nadobúda účinnosť v deň jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. Bude sa uplatňovať od 1. januára 1997. Toto nariadenie je záväzné vo svojej celistvosti a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch. V Bruseli 3. marca 1997 Za Radu predseda M. DE BOER (1) Ú. v. ES C 381, 17. 12. 1996, s. 9. (2) Stanovisko z 20. februára 1997 (zatiaľ neuverejnené v úradnom vestníku). (3) Stanovisko z 27. februára 1997 (zatiaľ neuverejnené v úradnom vestníku). (4) Ú. v. ES L 224, 18. 8. 1990, s. 1. Nariadenie naposledy zmenené a doplnené nariadením Komisie (ES) č. 17/97 (Ú. v. ES L 5, 9. 1. 1997, s. 12)


title: 97/560/CE: Décision du Conseil du 3 mars 1997 concernant la conclusion du procès-verbal d'accord entre la République de Malte et la Communauté européenne sur le commerce des produits textiles

eurovoc_concepts:
Malta
agreement (EU)
textile product
trade agreement (EU)

formats: html pdfa1b print


title: DICTAMEN DE LA COMISION con arreglo a la letra d) del apartado 2 del artículo 189 B del Tratado CE, sobre las enmiendas del Parlamento europeo a la posición común del Consejo sobre la propuesta de DIRECTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO relativa a un marco común en materia de autorizaciones generales y licencias individuales en el ámbito de los servicios de telecomunicación

eurovoc_concepts:
approximation of laws
competition law
systems interconnection
telecommunications
trade licence

text: COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS Bruselas, 03. 03. 1997 COM(97) 100 final 95/0282 (COD) DICTAMEN DE LA COMISIÓN con arreglo a la letra d) del apartado 2 del artículo 189 B del Tratado CE, sobre las enmiendas del Parlamento europeo a la posición común del Consejo sobre la propuesta de DIRECTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO relativa a un marco común en materia de autorizaciones generales y licencias individuales en el ámbito de los servicios de telecomunicación POR EL QUE SE MODIFICA LA PROPUESTA DE LA COMISIÓN con arreglo al apartado 2 del artículo 189 A del Tratado CE) 1. ANTECEDENTES El 14 de noviembre de 1995, la Comisión adoptó una propuesta de Directiva del Parlamento Europeo y del Consejo relativa a un marco común en materia de autorizaciones generales y licencias individuales en el ámbito de los servicios de telecomunicación (COM (95) 545). El 24 de abril de 1996, el Comité Económico y Social emitió un dictamen favorable sobre la propuesta de la Comisión. El Parlamento Europeo emitió su dictamen en primera lectura el 22 de mayo de 1996 y propuso 37 enmiendas a esta propuesta. El 31 de julio de 1996, la Comisión adoptó una propuesta modificada con arreglo al apartado 2 del artículo 189A del Tratado, que incorporaba la mayoría de las enmiendas del PE (COM4(96) 342). El 9 de diciembre de 1996, el Consejo, con arreglo al apartado 2 del artículo 189 B 2 del Tratado, adoptó una posición común con respecto a la propuesta de Directiva. El 20 de febrero de 1997, el Parlamento Europeo adoptó en segunda lectura seis enmiendas a la posición común. 2. OBJETO DE LA PROPUESTA DE LA COMISIÓN Antes del 1 enero de 1998 se introducirá en la mayor parte de los Estados miembros la plena competencia en materia de prestación de servicios de telecomunicación e infraestructuras de red. La Directiva propuesta armonizará los requisitos y procedimientos nacionales relativos a las autorizaciones generales y las licencias individuales para los servicios de telecomunicación y constituye un elemento importante del nuevo entorno reglamentario favorable a la liberalización de las telecomunicaciones. Si bien debe aumentarse el grado de competencia en el ámbito de las telecomunicaciones, siguen siendo necesarios regímenes de autorización que garanticen el cumplimiento de determinados objetivos de interés público y, entre ellos, la prestación de un servicio universal. Por otro lado, los marcos reglamentarios nacionales deben ser favorables a la competencia, y debe otorgarse prioridad a los regímenes de autorización sencillos. Con estas premisas, la Directiva propuesta establece un marco común para los regímenes nacionales de autorización y estipula los mecanismos que permitirán facilitar el suministro de redes y servicios transfronterizos. 3. Dictamen de la Comisión sobre las enmiendas del Parlamento Europeo La Comisión puede aceptar sin cambios las seis enmiendas adoptadas por el Parlamento en segunda lectura. • La enmienda 1 contribuye a clarificar el apartado 1 del artículo 10 de la posición común. ® Las enmiendas 2 y 5 se refieren a preocupaciones y principios importantes, que se tendrán en cuenta en las posibles iniciativas comunitarias futuras, cuando la Directiva se revise, a más tardar el 1 de enero de 2000. • La enmienda 3 introduce dos clarificaciones útiles sobre el ámbito de las licencias individuales. • La enmienda 4. sobre el aspecto fundamental de los nuevos servicios, ofrecerá garantías adicionales a las empresas que soliciten una licencia. • La enmienda 6 añade una clarificación útil al Anexo. 4. PROPUESTA MODIFICADA El 9 de diciembre de 1996, la Comisión adoptó su dictamen acerca de la posición común sobre la propuesta de Directiva del Parlamento Europeo y del Consejo relativa a un marco común en materia de autorizaciones generales y licencias individuales en el ámbito de los servicios de telecomunicación, en virtud del cual aceptó el texto revisado de la propuesta de Directiva. Tras la segunda lectura del proyecto de Directiva por parte del Parlamento Europeo, la Comisión modifica por el presente dictamen su propuesta de Directiva e incluye todas las enmiendas adoptadas por el Parlamento Europeo el 20 de febrero de 1997. PROPUESTA MODIFICADA DE DIRECTIVA DEL PARLAMENTO EUROPEO Y DEL CONSEJO RELATIVA A UN MARCO COMÚN EN MATERIA DE AUTORIZACIONES GENERALES Y LICENCIAS INDIVIDUALES EN EL ÁMBITO DE LOS SERVICIOS DE TELECOMUNICACIÓN de en de común servicios 90/388/CEE en materia la competencia Considerando que debe establecerse un marco de autorizaciones generales y licencias individuales concedidas por los Estados miembros en el ámbito de los servicios de telecomunicación; que, con arreglo al Derecho comunitario y, en particular, a la Directiva la Comisión, de 28 de junio de 1990, los relativa a mercados de la entrada en el telecomunicaciones, mercado únicamente puede ser objeto de restricciones basadas en criterios de selección objetivos, no discriminatorios, transparentes, y proporcionados relacionados con la disponibilidad de la recursos escasos, así como en aplicación de concesión objetivos, transparentes y no las discriminatorios por parte de nacionales autoridades de la Directiva que reglamentación; 90/388/CEE establece asimismo una serie de principios, en particular sobre cánones y servidumbres de paso; que dichas normas deben ser completadas y precisadas mediante presente Directiva a fin de definir dicho marco común: procedimientos de la Considerando 3 (enmienda 1) de en de común servicios 90/388/CEE en materia la competencia Considerando que debe establecerse un de marco autorizaciones generales y licencias individuales concedidas por los Estados miembros en el ámbito de los servicios de telecomunicación; que, con arreglo al Derecho comunitario y, en particular, a la Directiva la Comisión, de 28 de junio de 1990, los relativa a mercados de la entrada en el telecomunicaciones, mercado únicamente puede ser objeto de restricciones basadas en criterios de selección objetivos, no discriminatorios, transparentes, y proporcionados relacionados con la disponibilidad de la recursos escasos, así como en aplicación de concesión objetivos, transparentes y no las discriminatorios por parte de nacionales autoridades de la Directiva que reglamentación; 90/388/CEE establece asimismo una serie de principios, en particular sobre cánones, números y servidumbres de paso; que dichas normas deben ser completadas y precisadas mediante la presente Directiva a fin de definir dicho marco común; procedimientos de Considerando 18 bis (nuevo) (enmienda 2) Considerando que la presente directiva ya prevé una cierta armonización de los procedimientos: que puede ser deseable una mayor armonización con objeto de conseguir de telecomunicaciones más integrado: que esta posibilidad debería evaluarse en el informe que debe elaborar la Comisión: mercado un Artículo 7 (enmienda 2) 1. Los Estados miembros únicamente podrán expedir licencias individuales en los siguientes casos: 1. Los Estados miembros únicamente podrán expedir licencias individuales en los siguientes casos: (a) para permitir al titular de la licencia radiofrecuencias o el acceso a números; (a) para permitir al titular de la licencia radiofrecuencias o el acceso a números; (b) para conceder al titular de la licencia derechos particulares con respecto al acceso al dominio público o privado; (b) para conceder al titular de la licencia derechos particulares con respecto al acceso al dominio público o privado; (c) para imponer al titular de la licencia obligaciones y requisitos relativos al suministro obligatorio de servicios o redes públicos de telecomunicación, incluidas las obligaciones derivadas de la normativa referente a la oferta de relativas al suministro del servicio universal; red abierta o (c) para imponer al titular de la licencia obligaciones y requisitos relativos al suministro obligatorio de servicios o redes públicos de telecomunicación, incluidas las obligaciones relativas al suministro del servicio universal y otras obligaciones derivadas de la normativa referente a la oferta de red abierta; en materia (d) para imponer al titular de la licencia, de conformidad con las normas de la de Comunidad competencia, obligaciones específicas cuando posea un peso significativo, con arreglo al apartado 3 del artículo 4 de la Directiva relativa a la interconexión, en el mercado de suministro de redes telecomunicación y públicas de servicios telecomunicación accesibles al público. de en materia (d) para imponer al titular de la licencia, de conformidad con las normas de la de Comunidad competencia, obligaciones específicas cuando posea un peso significativo, con arreglo al apartado 3 del artículo 4 de la Directiva relativa a la interconexión, en el mercado de suministro de redes telecomunicación y públicas de servicios telecomunicación accesibles al público. de 2. 1, el No obstante lo dispuesto en el suministro de apartado servicios de telefonía vocal, el establecimiento y suministro de redes públicas de telecomunicación, redes que así como de otras supongan de radiofrecuencias podrán estar sujetos a licencias individuales. utilización la al público. telefonía 1, el de No obstante lo dispuesto en el suministro de apartado vocal servicios el accesibles establecimiento y suministro de redes públicas de telecomunicación, así como de otras redes que de supongan radiofrecuencias podrán estar sujetos a licencias individuales. utilización la en sin autorización, lo dispuesto No obstante las secciones II y III, cuando el suministro de un servicio de telecomunicación aún no haya sido objeto de una autorización general y dicho servicio o red no pueda suministrarse los Estados adoptarán miembros condiciones provisionales o denegarán la solicitud, a más tardar seis semanas después de recibir una solicitud, e informarán a la empresa interesada de su decisión. los motivos de A continuación, los Estados miembros procederán cuanto antes a adoptar condiciones definitivas o a permitir el suministro sin autorización de dicho servicio, o bien a exponer los motivos de su negativa. Artículo 19 (enmienda 4) en sin autorización, lo dispuesto los motivos de No obstante las secciones II y III, cuando el suministro de un servicio de telecomunicación aún no haya sido objeto de una autorización general y dicho servicio o red no pueda suministrarse los Estados adoptarán miembros condiciones provisionales que permitan a la empresa iniciar el suministro del servicio o denegarán la solicitud, a más tardar seis semanas después de recibir una solicitud, e informarán a la empresa interesada de su decisión. A continuación, los Estados miembros procederán cuanto antes a adoptar condiciones definitivas o a permitir el suministro sin autorización de dicho servicio, o bien a exponer los motivos de su negativa. Los Estados miembros un procedimiento apropiado de recurso ante una institución independiente de las de autoridades en reglamentación las negativas condiciones adoptar a provisionales o definitivas, los rechazos de solicitudes o las negativas a admitir el servicio correspondiente sin autorización. establecerán contra de suministro nacionales del Artículo 23 (enmienda 5) Antes del 1 de enero del año 2000, la Comisión elaborará un informe que será presentado al Parlamento Europeo y al Consejo. Dicho informe incluirá una evaluación, basada en la experiencia adquirida, de la necesidad de un ulterior estructuras de desarrollo de las reglamentación con respecto a las autorizaciones, en particular en relación con el ámbito de aplicación de las licencias individuales, la armonización y los servicios y redes transeuropeos. En dicho también todas las modificaciones necesarias para informe se indicarán Antes del 1 de enero del año 2000, la Comisión elaborará un informe que será presentado al Parlamento Europeo y al Consejo y que deberá ir acompañado, en los casos en que proceda, de nuevas propuestas legislativas. Dicho informe incluirá una evaluación, basada en la experiencia adquirida, de la necesidad las de un ulterior desarrollo de con estructuras de en respecto a particular la armonización de los procedimientos y el ámbito de aplicación de las licencias las autorizaciones, con reglamentación relación en adaptar el contenido del Anexo al progreso técnico, y los procedimientos prácticos adecuados a tal efecto, así como para adaptar el apartado 2 del artículo 7. los informe diversos individuales, otros aspectos de la armonización y los servicios y redes deberá transeuropeos. El asimismo incluir propuestas con vistas a consolidar comités existentes en el ámbito de la legislación de comunitaria telecomunicaciones. En dicho informe se las modificaciones necesarias para adaptar el contenido del Anexo al progreso técnico, y los procedimientos prácticos adecuados a tal efecto, así como para adaptar el apartado 2 del artículo 7. indicarán también materia todas en Anexo (enmienda 6) Esta lista de condiciones se entenderá sin perjuicio de: Esta lista de condiciones se entenderá sin perjuicio de: todas las demás condiciones que no las sector de sean específicas del telecomunicaciones, reconocidas las medidas adoptadas por los Estados miembros por razones de en el interés público Tratado, en particular en sus artículos 36 y 56, específicamente en relación con seguridad la moralidad pública, pública, incluyendo la investigación de actividades delictivas, y el orden público. la todas las demás condiciones jurídicas que no sean específicas del sector de las telecomunicaciones, reconocidas las medidas adoptadas por los Estados miembros por razones de en el interés público Tratado, en particular en sus artículos 36 y 56, específicamente en relación con seguridad la moralidad pública, pública, incluyendo la investigación de actividades delictivas, y el orden público. la I ISSN 0257-9545 COM(97) 100 final DOCUMENTOS ES 15 06 10 N° de catálogo : CB-CO-97-084-ES-C ISBN 92-78-16601-4 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas L-2985 Luxemburgo


title: Verordnung (EG) Nr. 434/97 des Rates vom 3. März 1997 zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 2377/90 zur Schaffung eines Gemeinschaftsverfahrens für die Festsetzung von Höchstmengen für Tierarzneimittelrückstände in Nahrungsmitteln tierischen Ursprungs


title: Rådets förordning (EG) nr 467/97 av den 3 mars 1997 om tullfri behandling för vissa aktiva ingredienser som har fått en internationell generisk beteckning (INN) inom ramen för Världshälsoorganisationen och för vissa produkter som används vid framställningen av färdiga farmaceutiska produkter samt om upphörande med tullfri behandling som farmaceutiska produkter för vissa INN, vilkas huvudsakliga användningsområde inte är farmaceutiskt

eurovoc_concepts:
World Health Organisation
chemical product
pharmaceutical product
product designation
tariff exemption
tariff nomenclature


title: REGOLAMENTO (CE) N. 416/97 DELLA COMMISSIONE del 3 marzo 1997 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di alcuni ortofrutticoli

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable