eurovoc_concepts:
communications policy
new technology
research and development
telecommunications
telephone

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 21. 05. 1997 COM(97) 203 def. Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de raadpleging over het Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten in Europa Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de raadpleging over het Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten in Europa Inhoud SAMENVATTING I. INLEIDING II. RAADPLEGINGSPROCEDURE III. REACTIES OP DE HOOFDPUNTEN VAN HET GROENBOEK III. 1 Algemene opmerkingen 111. 2 Carrierkeuze/carriervoorkeuze 111. 3 Nummerportabiliteit 111. 4 Herstructurering van de nationale nummerplannen III. 5 De Europese telefoonnummerruimte 111. 6 Beheer van de Europese nummerruimte 111. 7 Europees nummerplan voor de lange termijn 111. 8 Alfanumeriek kiezen 111. 9 Naamgeving en adrestoewijzing voor het Internet IV. EVALUATIE IV. 1 Kwesties waarover volledige of bijna volledige overeenstemming bestaat IV. 2 Kwesties die nader moeten worden besproken of bestudeerd V. ACTIEPRIORITEITEN V. l Nummering en effectieve concurrentie V. 2 Nummering en de interne markt VI. TÜDSSCHEMA VIL CONCLUSIES WOORDENLIJST LIJST VAN SCHRIFTELIJKE REACTIES 2 5 6 7 7 7 11 14 15 16 16 17 17 19 19 21 22 22 25 28 30 31 33 SAMENVATTING Inleiding in Europa In november 1996 heeft de Commissie haar Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten gepresenteerd. Daarin werden verschillende keuzemogelijkheden voor een gemeenschappelijke aanpak van bepaalde nummeringskwesties gepresenteerd met behulp waarvan de overeengekomen doelstellingen van de competitieve en geliberaliseerde interne telecommunicatiemarkt kunnen worden gerealiseerd. Een brede, openbare raadpleging over deze kwesties moest de input leveren voor een concreter actieplan dat goed op de behoeften en noden van de particuliere en zakelijke gebruikers moest worden afgestemd, doch tegelijkertijd rekening diende te houden met de beperkingen van de bestaande telecommunicatiestructuren. Meer dan 100 deelnemers hebben een openbare hoorzitting bijgewoond en er zijn ongeveer 80 schriftelijke reacties ontvangen van verenigingen van particuliere en zakelijke gebruikers, aanbieders van telecommunicatienetwerken en -diensten, fabrikanten van apparatuur en programmatuur en nationale regelgevingsinstanties en hun verenigingen. Het Groenboek werd ook op de agenda's gezet van de commissie Economische en monetaire zaken van het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Binnen deze fora zijn voorlopige standpunten uitgewisseld, maar tot formele adviezen is het nog niet gekomen. Het Paritair Comité voor Telecommunicatie, waarin het management en de vakbonden van de telecommunicatienetwerkexploitanten en -dienstverleners uit de Unie vertegenwoordigd zijn, heeft op 28 februari advies uitgebracht. Resultaat van de raadpleging Uit de reacties is gebleken dat er een brede consensus bestaat over de voorstellen uit het Groenboek voor de invoering van carrierkeuze op individuele gespreksbasis, carriervoorkeuze en nummerportabiliteit zodat de klant van de nieuwe concurrentieverhoudingen op de markt kan profiteren. De reacties hebben ook een nuttige basis gelegd voor een beslissing over de diensten en dienstverleners waarvoor deze kenmerken verplicht moeten worden gesteld. Voorts hebben zij duidelijke aanwijzingen opgeleverd ten aanzien van het tijdsschema voor de invoering ervan. exploitanten tussen Uit de reacties is ook gebleken dat er veel belang aan wordt gehecht dat de nationale nummerplannen alle marktdeelnemers in kwalitatief en kwantitatief opzicht gelijkwaardige toegang tot de nummervoorraad bieden. Dit wordt algemeen gezien als een essentiële factor voor een niet-discriminerende toegang tot de geliberaliseerde telecornmunicatiemarkten. Er bestaat in brede kring overeenstemming over de invoering van een Europese telefoonnummerruimte op basis van het "388"-landnummer, zo spoedig mogelijk na de COM(96) 590 def. van 20. 11. 1996. formele aanwijzing van dit nummer voor pan-Europese diensten door de Internationale Telecommunicatie-unie (ITU). Dit landnummer moet voor een groot aantal uiteenlopende diensten gelden, waarbij de tariefstructuur voor de gebruiker transparant moet blijven. De suggesties voor het beheer van de Europese telefoonnummerruimte (ETNS) wijzen in de richting van een structuur in het kader van de CEPT (Europese Conferentie van PTT- administraties) en het ECTRA (Europees comité voor telecommunicatieregelgeving). Er is een draagvlak voor een convergentie van de nationale nummerplannen op middellange termijn voor zover deze hiervoor niet al te ingrijpend moeten worden gewijzigd. Een gemeenschappelijke aanpak van het alfanumeriek kiezen op basis van de desbetreffende ITU- Aanbeveling E. 161, optie A, wordt sterk toegejuicht. De heersende opvatting is dat het plan voor één enkele Europese nummerruimte voor de lange termijn nadere studie behoeft, in het bijzonder een kosten/baten-analyse. Gedacht moet worden aan een invoeringstermijn van tien tot twintig jaar. De reacties op de analyse van de problematiek van de naamgeving en adrestoewijzing voor het Internet zijn positief, zij het dat de meeste vinden dat eventuele problemen door zelfregulering en niet door maatregelen van bovenaf kunnen worden opgelost. Wel vindt men dat de Europese belangen beter moeten worden behartigd. Voorgestelde doelstellingen Naar aanleiding van de raadpleging is de Commissie van mening dat de volgende doelstellingen voor de invoering van carrierkeuze, carriervoorkeuze en nummerportabiliteit en voor de invoering van de Europese telefoonnummerruimte op hun plaats zijn: uiterlijk 1 januari 1998: • invoering van carrierkeuze op individuele gespreksbasis door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie in alle lidstaten waar de markt vóór die datum volledig moet zijn geliberaliseerd, en in lidstaten waarin een aanvullende overgangstermijn geldt, vóór het verstrijken van die termijn uiterlijk 1 januari 1999: • invoering van een Europese telefoonnummerruimte op basis van het "388"-landnummer uiterlijk 1 januari 2000: • invoering van carriervoorkeuze voor de gebruiker door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie in alle lidstaten • • invoering van nummerportabiliteit bij verandering van exploitant door alle exploitanten van vaste abonneelijnen invoering van nummerportabiliteit door alle exploitanten voor de nummers van bijzondere niet-geografische diensten (gratis nummers, diensten met kostendeling, diensten met toeslag) Actieplan Naar aanleiding van de raadpleging doet de Commissie het volgende voorstel voor het tijdsschema voor de realisatie van bovengenoemde doelstellingen: Uiterlijk medio 1997 Goedkeuring van resoluties van de Raad en het Europees Parlement ter bekrachtiging van de prioriteiten en het tijdsschema voor de werkzaamheden zoals dat uit het overleg naar voren is gekomen Toetsing van de nationale nummerplannen door de Commissie aan de eisen van de liberaliseringsrichtlijn Uiterlijk einde 1997 Voorstel voor geschikte wettelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de voor carriervoorkeuze en nummerportabiliteit benodigde faciliteiten uiterlijk op 1 januari 2000 in de gehele interne markt beschikbaar zijn ETO-verslag met een uitvoerige beschrijving van de nationale nummerplannen Goedkeuring van de ETSI-norm voor alfanumerieke toetsenborden Start van studies over 1 ) eventuele minimumeisen en normalisatievoorwaarden ten behoeve van een langetermijnoplossing voor nummerportabiliteit en 2) een alternatief on-screen/on-line-hulpmiddel voor tariefinformatie ten behoeve van de gebruiker Uiterlijk einde 1998 Onderzoek naar een eventuele uitbreiding van de eisen ten aanzien van carrierkeuze en nummerportabiliteit tot de exploitanten van mobiele netwerken Uiterlijk begin 1999 Vaststelling van geschikte wettelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de voor carriervoorkeuze en nummerportabiliteit benodigde faciliteiten uiterlijk op 1 januari 2000 in de gehele interne markt beschikbaar zijn Invoering telefoonnummerruimte door de lidstaten van het "388"-landnummer voor de Europese Publicatie van gemeenschappelijke richtsnoeren van de Commissie voor eerlijke en concurrentiebevorderende regelingen voor het delen van de kosten van nummerportabiliteit Aanbevelingen van de Commissie voor een verdere herstructurering van de nationale nummerplannen met het oog op de concurrentiebepalingen en een geleidelijke convergentie van de nationale nummerplannen Uiterlijk einde 1999 Onderzoek naar de wenselijkheid van een eventuele uitbreiding van de eisen ten aanzien van carrierkeuze tot de exploitanten van vaste abonneelijnen zonder sterke marktpositie Uiterlijk begin 2000 Nader onderzoek op basis van de ervaringen met de geliberaliseerde interne telecommunicatiemarkt en de Europese telefoonnummerruimte naar de behoefte aan en de kosten/batenverhouding van een uniforme Europese nummeringsruimte I. INLEIDING liberalisering van de telecommunicatiemarkt Met de is de beschikbaarheid van voldoende nummers en geschikte nummeringsmechanismen die worden toegewezen c. q. ontworpen op basis van eerlijkheid, doorzichtigheid en non-discriminatie, een onmisbare voorwaarde geworden voor doeltreffende concurrentie, innovatie en keuzevrijheid voor de consument. in de Europese Unie Bovendien heeft het vooruitzicht van de Europese nummerruimte, die zich momenteel beperkt tot nationale nummerplannen aangevuld met een wereldwijde nummervoorraad, vermoedelijk een opmerkelijk effect op de ontwikkelingsmogelijkheden van pan-Europese diensten binnen de interne markt. Op nationaal, communautair, breder Europees en wereldwijd niveau en in het kader van diverse organisaties wordt momenteel een nummeringsbeleid uitgestippeld dat consequenties voor de Europese nummerruimte heeft. Dit in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, dat bepaalt dat maatregelen op het meest geschikte niveau moeten worden genomen. is Op het niveau van de Europese Unie moeten de bestaande en toekomstige nummerplannen worden getoetst aan de doelstellingen van de voltooiing van een geliberaliseerde en competitieve markt voor telecommunicatiediensten in de gehele Unie en de realisatie van een werkelijk eengemaakte markt. Tegen deze achtergrond heeft de Commissie haar Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten in Europa gepubliceerd, waarin verschillende opties werden gepresenteerd voor een gemeenschappelijke aanpak van bepaalde nummeringskwesties met behulp waarvan de overeengekomen doelstellingen van een geliberaliseerde interne telecommunicatiemarkt kunnen worden gerealiseerd. Een brede openbare raadpleging over deze opties moest de input leveren voor een concreter actieplan dat goed zou worden afgestemd op de behoeften en noden van de particuliere en zakelijke gebruikers en de nieuwe spelers op de telecommunicatiemarkt, zonder evenwel de eventuele beperkingen van de huidige telecommunicatiestructuren uit het oog te verliezen. COM(96) 590 def. van 20. 11. 1996. II. RAADPLEGINGSPROCEDURE In het Groenboek over de nummering werden alle betrokken partijen verzocht hun opmerkingen en opvattingen over het systeem en de kenmerken van de nummerruimte kenbaar te maken. Deze nummerruimte zou moeten bijdragen tot werkelijke concurrentie op een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt en tot de ontwikkeling van een interne markt met voordelen voor de gebruikers. Het Groenboek is in november 1996 verschenen. Op 5 februari 1997 is een openbare hoorzitting gehouden met meer dan 100 deelnemers. Voorts zijn er circa 80 schriftelijke reacties ontvangen van verenigingen van particuliere en zakelijke gebruikers, aanbieders van telecommunicatiediensten en -netwerken, fabrikanten van apparatuur en programmatuur en nationale regelgevingsinstanties en hun verenigingen. Het Groenboek werd ook op de agenda's gezet van de commissie Economische en monetaire zaken van het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. Binnen deze fora zijn voorlopige standpunten uitgewisseld, maar tot formele adviezen is het nog niet gekomen. Het Paritair Comité voor Telecommunicatie, waarin het management en de vakbonden van de telecommunicatienetwerkexploitanten en -dienstverleners uit de Unie vertegenwoordigd zijn, heeft op 28 februari advies uitgebracht. Een lijst van schriftelijke reacties is opgenomen in de bijlage. III. REACTIES OP DE HOOFDPUNTEN VAN HET GROENBOEK IH. l Algemene opmerkingen Het Groenboek over nummering is in brede kring gunstig ontvangen en de kwesties die erin aan de orde zijn gesteld, worden cruciaal geacht voor de ontwikkeling van werkelijke in een interne Europese telecommunicatiemarkt. Het Groenboek wordt concurrentie gewaardeerd als een poging om de discussie over de nummering op Europees niveau nieuw leven in te blazen en om een samenhangend beeld te schetsen van nummeringskwesties vergezeld met concrete voorstellen voor acties. Tegelijkertijd wordt erop gewezen dat bij alle wijzigingen van nummers en nummeringsmechanismen de behoeften van de gebruiker centraal moeten staan. Veranderingen in de nummerplannen leggen altijd een zware druk op zowel de zakelijke als de particuliere gebruikers en mogen daarom alleen plaatsvinden als de voordelen duidelijk tegen de kosten opwegen. Een consumentenorganisatie en diverse dienstverleners benadrukken het belang van een objectieve voorlichtingscampagne om de gebruiker tijdig te informeren over de nieuwe mogelijkheden die beschikbaar zullen komen, in het bijzonder nummerportabiliteit, carrierkeuze en pan-Europese nummers voor bijzondere diensten. De gebruiker moet goed worden ingelicht over hoe hij van deze nieuwe mogelijkheden kan profiteren. De gevestigde exploitanten dringen erop aan dat de invoering van de belangrijkste nummeringsmechanismen voor de gehele Europese Unie wordt geharmoniseerd en gesynchroniseerd om concurrentieververvalsing te voorkomen. Andere exploitanten vrezen dat een dergelijke aanpak tot ongewenste vertraging leidt in landen die eerder kunnen omschakelen. De nationale regelgevingsinstanties zijn van mening dat de invoeringsdata voor de verschillende lidstaten moeten worden afgestemd op de ontwikkelingstoestand van hun netwerk en op de overgangsperiode die voor de liberalisering van de markt voor telecommunicatiediensten werd toegestaan. In diverse reacties wordt de vraag gesteld of het Groenboek niet een te optimistisch beeld van de voordelen van de wijzigingen en de nieuwe nummeringsmechanismen schildert en of de ermee gemoeide kosten niet worden onderschat. van de nummerplannen III. 2 Carrierkeuze/carriervoorkeuze Voorstel Groenboek - Invoering van carrierkeuze in twee stappen, namelijk invoering van carrierkeuze op individuele gespreksbasis vóór I januari 1998 en van carriervoorkeuze vóór 1 januari 2000 -Reacties - Hoofdpunten • Moet de verplichting alleen gelden voor exploitanten van het vaste net of ook voor die van het mobiele net? • Moet de verplichting alleen voor exploitanten met een sterke marktpositie of ook voor nieuwe marktdeelnemers gelden? • Vereenvoudigde toegang of gelijkwaardige toegang? Overige punten • Tariefmechanismen • Facturering • Technische uitvoerbaarheid • Toewijzing van prefixcodes • Methode voor de toewijzing van de default carrier • Tijdsschema In het algemeen wordt bevestigd dat carrierkeuze tot meer concurrentie kan leiden. Dit vinden zowel degenen die pleiten voor een snelle en algemene invoering van carrierkeuze, als zij die om dezelfde redenen aandringen op een voorzichtigere en beperktere aanpak. De reacties hebben betrekking op de aard van de diensten (vast, mobiel) waarvoor carrierkeuze mogelijk moet worden, de categorie exploitanten (exploitanten met sterke marktpositie of alle exploitanten)' die carrierkeuze moeten aanbieden en op de voordelen van de verschillende mechanismen voor carrierkeuze. Mobiel versus vast De exploitanten van mobiele diensten pleiten er doorgaans voor dat carrierkeuze voor de mobiele sector niet verplicht moet worden gesteld aangezien hier al voldoende concurrentie bestaat. Sommigen wijzen op de technische complicaties van de invoering van carrierkeuze bij mobiele netwerken, waarvoor eerst gestandaardiseerde oplossingen zouden moeten worden ontwikkeld. De aanbieders van interlokale en internationale diensten stellen evenwel dat alle aanbieders van zowel vaste als mobiele abonneelijnen moeten worden verplicht carrierkeuze in te voeren. Gevestigde versus nieuwe exploitanten De alternatieve aanbieders van vaste abonneelijnen zijn van mening dat de discussie over carrierkeuze gebaseerd is op de (onjuiste) veronderstelling dat de abonneelijn een hulpmiddel is in plaats van een aan concurrentie onderworpen product. Zij vinden carrierkeuze een nuttig, doch tijdelijk instrument om druk uit te oefenen op de tarieven voor het internationale en interlokale verkeer die door de exploitanten met significante marktpositie worden gehanteerd. Een algemene verplichting voor de aanbieders van abonneelijnen om carrierkeuze in te voeren, zou evenwel investeringen in de lokale infrastructuur ontmoedigen. Deze argumenten worden tegengesproken door anderen, met name de aanbieders van interlokale en internationale diensten, die van mening zijn dat het regelgevingskader niet een bepaalde structurele eindsituatie van het concurrentieproces (concurrentie op basis van infrastructuur of op basis van diensten) mag bevoordelen. Zij voegen hier nog aan toe dat carrierkeuze juist een stimulans vormt voor investeringen in de lokale infrastructuur, gezien het belang van klantenbinding. "Vereenvoudigde toegang"3 versus "gelijkwaardige toegang"4 Wat het mechanisme van carrierkeuze betreft, is een kleine minderheid van mening dat vereenvoudigde toegang de concurrentie afdoende bevordert om de tarieven voor het lokale en internationale verkeer omlaag te brengen. Bovendien stellen zij dat waar vereenvoudigde toegang al bestaat, de kosten van een verplichte migratie naar gelijkwaardige toegang niet opwegen tegen de voordelen ervan. en en van de internationale diensten In de meerderheid van de reacties, niet alleen die van de nieuwkomers op de markt voor interlokale en particuliere gebruikersorganisaties, maar ook die van de meeste gevestigde exploitanten en nationale regelgevingsinstanties, wordt ervan uitgegaan dat uiteindelijk volledig gelijkwaardige toegang wenselijk is. Diverse aanbieders van internationale diensten betwijfelen sterk of vereenvoudigde toegang wel tot werkelijke concurrentie zal leiden, gezien de sterke bevoordeling van de gevestigde exploitant. Zij wijzen erop dat de ervaring heeft uitgewezen dat de klanten moeite hebben met de aanvullende code voor de selectie van een andere carrier dan de door de abonneelijnexploitant toegewezen default carrier. Zelfs in een geliberaliseerde markt zal de default carrier meestal de gevestigde exploitant zijn. zakelijke In hetzelfde verband benadrukken de gevestigde exploitanten de noodzaak van een concurrentiebevorderende geharmoniseerde nummeringsmechanismen in de gehele EU om concurrentievervalsing te voorkomen (zie hiervoor onder "tijdsschema"). gesynchroniseerde invoering van en Kostenberekening In een groot aantal reacties wordt aangedrongen op een eerlijke en doorzichtige berekeningswijze voor de interconnectiekosten die de aanbieders van de abonneelijn de gekozen carrier in rekening mogen brengen, aangezien deze kosten een aanmerkelijke invloed hebben op de winstmarge van de gekozen carrier. Een voldoende uitsplitsing van de kosten van abonneelijn is cruciaal om ervoor te zorgen dat de gekozen carrier en zijn klant alleen voor dat deel van het netwerk van de abonneelijnexploitant betalen dat nodig is voor de opbouw van de verbinding. Een belangrijk detail is of de abonneelijnexploitant ook kosten in rekening mag brengen voor een niet-beantwoorde oproep (in bezet, geen gehoor). Facturering Gerelateerd aan de kostenberekening is de kwestie van de facturering. Ofschoon de reacties niet duidelijk in een bepaalde richting wijzen, wordt deze kwestie wel belangrijk geacht. Met "vereenvoudigde toegang" wordt in verband met carrierkeuze gedoeld op de situatie waarin de default carrier voor het interlokale verkeer door de abonneelijnexploitant wordt aangewezen, doch waarbij de gebruiker de mogelijkheid heeft om voor individuele gesprekken een andere keuze te maken door een kort nummer te draaien. Met "gelijkwaardige toegang" wordt in verband met carrierkeuze gedoeld op de situatie waarin de carrier voor het interlokale verkeer vooraf wordt gekozen door de klant waarbij hij de mogelijkheid houdt om voor individuele gesprekken een andere keuze te maken door eerst een kort nummer te draaien. Diverse respondenten vinden het belangrijk dat nota's rechtstreeks aan de klant kunnen worden gezonden zodat een naamsbekendheid en een relatie met de klant kunnen worden opgebouwd. Daarvoor is het echter nodig dat het lokale toegangsnetwerk in staat is de identificatie van de oproepende lijn (CLI) aan de interlokale carrier door te geven. Anderen stellen dat de gekozen carrier de keuze moet worden gelaten tussen rechtstreekse facturering of uitbesteding ervan aan de aanbieder van de abonneelijn op basis van commerciële onderhandelingen. Een consumentenorganisatie wijst erop dat het in het belang van de gebruikers is dat de facturering aan een derde partij wordt uitbesteed zodat het frequent omschakelen tussen carriers niet tot een even groot aantal nota's als gekozen carriers leidt. Technische uitvoerbaarheid Aan de technische uitvoerbaarheid van de invoering van carrierkeuze en carriervoorkeuze binnen een bepaalde termijn wordt eigenlijk nauwelijks getwijfeld, behalve voor abonneelijnen die nog op analoge centrales zijn aangesloten. Vooral het ontbreken van identificatie van de oproepende lijn (CLI) wordt bij dergelijke lijnen als een probleem ervaren, aangezien de gekozen carrier CLI nodig heeft om zijn klant te identificeren. De algemene opvatting is dat het niet zinvol is om uitsluitend met het oog op de invoering van carriervoorkeuze aan te dringen op een kostbare opwaardering van dergelijke analoge centrales als zij toch al in het kader van bestaande investeringsprogramma's door digitale centrales zullen worden vervangen. Carrierprefixcodes Wat de prefixcodes betreft, wijzen de meeste respondenten erop dat het te laat is om de codes op Europees niveau5 te harmoniseren aangezien verscheidene lidstaten al verschillende reeksen van prefixcodes voor de carrierkeuze hebben vastgesteld. Een harmonisatie hiervan, zo kort na de invoering ervan, zou kostbaar, storend en verwarrend blijken. In andere reacties op de prefixkwestie wordt de nadruk gelegd op het belang van een even grote kiesinspanning als voor de gevestigde exploitant. Ook moeten de prefixcodes kort worden gehouden zodat zij gemakkelijk te onthouden zijn en de gebruiker niet ervan wordt weerhouden de prefixcode te gebruiken, mocht deze niet in de eindapparatuur kunnen worden voorgeprogrammeerd. Anderzijds worden prefixcodes van één cijfer ongeschikt geacht, omdat er dan slechts ruimte voor zes of zeven alternatieve carriers zou zijn. Sommige regelgevingsinstanties wijzen erop dat de toekenning van een carrierprefixcode afhankelijk zou worden gesteld van het vermogen van de carrier om (het grootste deel van) het nationale grondgebied te bestrijken. Andere merken op dat bij invoering van carrierprefixcodes van uiteenlopende lengte het mogelijk zou zijn investeringen in de infrastructuur te stimuleren door de kortere prefixcodes toe te wijzen aan carriers met infrastructuur en de langere aan carriers die alleen diensten aanbieden. Naar gelijkwaardige toegang Een groot deel van de voorstanders van carriervoorkeuze wil de gebruiker het initiatief laten om de default carrier voor het interlokaal verkeer te veranderen, waarbij zijn keuze met Een eerste stap in de harmonisatie zou zijn de invoering van één stelsel van prefixcodes voor geheel Europa (b. v. lOxy), waarbij evenwel de toewijzing van het xy-deel op nationaal niveau zou gebeuren; een tweede stap zou zijn de toewijzing van het xy-deel op Europees niveau zodat een exploitant in geheel Europa via dezelfde code bereikbaar is. 10 behulp van reclamecampagnes kan worden beïnvloed. De methode waarbij alle abonnees in door de regelgevingsinstantie georganiseerde stemrondes wordt gevraagd hun voorkeur voor de interlokale carrier aan te geven, wordt door de meeste marktdeelnemers verworpen. Wel vind een van de consumentenorganisaties dat voor de regelgevingsinstanties een belangrijke taak is weggelegd bij de bewustmaking van de consument en bij het verschaffen van volledige en objectieve informatie over de verschillende mogelijkheden. Tijdsschema De nationale regelgevingsinstanties en de gevestigde exploitanten zijn duidelijk overtuigd van de noodzaak van harmonisatie en synchronisatie van de invoering van onder meer carrierkeuze en -voorkeuze in de gehele EU. Gezien de belangrijke consequenties van met name carrierkeuze en -voorkeuze voor de concurrentie, vindt een meerderheid dat de invoering van verschillende mechanismen op verschillende momenten in verschillende lidstaten tot een onaanvaardbare scheeftrekking van de concurrentieverhoudingen leidt. Een kleine minderheid is juist een andere mening toegedaan: zij vinden dat het keuzemechanisme moet afhangen van de ontwikkeling van de concurrentie op de markt van elke lidstaat en van de technische ontwikkeling van het netwerk. Toch lijkt algemeen te worden aanvaard dat de invoering van carrierkeuze en -voorkeuze gelijke tred moet houden met de liberalisering van de markt voor spraaktelefonie, hetgeen inhoudt dat dit moment in lidstaten waarvoor een overgangstermijn geldt, samenvalt met het verstrijken van deze termijn. Sommige exploitanten wijzen erop dat in dergelijke gevallen de tussenstap van vereenvoudigde toegang moet worden overgeslagen zodat gelijkwaardige toegang overal in de Europese Unie op hetzelfde moment wordt ingevoerd. Diverse alternatieve dienstverleners achten een gefaseerde invoering overbodig en onwenselijk. Zij vinden dat er geen geldige redenen zijn om carriervoorkeuze uit te stellen, tenzij om huidige marktposities te beschermen. Maar een meerderheid gaat akkoord met de verplichte invoering van een of andere vorm van carrierkeuze uiterlijk op 1 januari 1998, gevolgd door carriervoorkeuze per 1 januari 2000. Zelfs voor die exploitanten en gebruikersverenigingen die het tijdsschema niet ambitieus genoeg vinden, blijkt dit een aanvaardbaar voorstel. III. 3 Nummerportabiliteit - Voorstel Groenboek - Invoering van nummerportabiliteit voor de (vaste) abonneelijn vanaf 1 januari 1998 en uiterlijk op 1 januari 2000 in de grote bevolkingscentra en vanaf 1 januari 2000 voor mobiele netwerken en speciale diensten - Reacties - Hoofdpunten • dekking (soort diensten) 11 • kostendaling • • technische oplossingen tijdsschema Het belang van nummerportabiliteit als een voorwaarde voor werkelijke concurrentie tussen de abonneelij nexploitanten wordt algemeen ingezien. De discussie gaat vooral over de technische uitvoerbaarheid, de introductiekosten en de regeling voor de kostendeling tussen de betrokken exploitanten. Dekking Net als bij carrierkeuze verzetten de exploitanten van mobiele diensten zich hiertegen. Zij vinden dat nummerportabiliteit gezien de concurrentie op de markt voor mobiele diensten niet nodig is en dat de introductiekosten niet opwegen tegen de voordelen. Diverse exploitanten van mobiele diensten beweren dat de mobiele consument zich nauwelijks laat afschrikken door een nummerwijziging. Eén exploitant van mobiele diensten is evenwel vóór nummerportabiliteit, waarbij hij een marktonderzoek aanhaalt waaruit zou zijn gebleken dat 40% van de mobiele gebruikers, met name die in de zakelijke sfeer, nummerwijziging als een grote belemmering voor overschakeling op een andere aanbieder ziet. Een grote consumentenorganisatie pleit eveneens voor uitbreiding van de nummerportabiliteit naar de mobiele sector. Er bestaat algemene overeenstemming over de noodzaak van nummerportabiliteit op wederzijdse basis, waarmee wordt bedoeld dat zowel de gevestigde als de nieuwe exploitanten deze aan hun klanten moeten aanbieden. Anders dan het Groenboek voorstelt (en de interconnectierichtlijn bepaalt), bepleit een groot deel van de respondenten algemene invoering op het gehele grondgebied in plaats van een geleidelijke invoering waarbij men zich aanvankelijk beperkt tot de grote bevolkingscentra, aangezien deze laatste mogelijkheid investeringen in de infrastructuur van dunbevolkte gebieden ontmoedigt. Diverse internationale exploitanten en enkele regelgevingsinstanties benadrukken dat nummerportabiliteit voor speciale diensten (gratis nummers, diensten met kostendeling en diensten met toeslag) een dringende noodzaak is, aangezien de houders van dergelijke nummers nog veel minder geneigd zullen zijn van exploitant te veranderen, als dit betekent dat ook hun nummer moet worden gewijzigd. Geografische portabiliteit (hetzelfde nummer houden bij verhuizing) wordt niet gezien als een belangrijke mogelijkheid voor het brede publiek, maar het wordt als wenselijk ervaren voor het bedrijfsleven en andere zakelijke gebruikers. Aan hun behoeften kan evenwel worden tegemoetgekomen met behulp van niet geografisch gebonden nummers. Niet geografisch gebonden nummers zijn (nationale) nummerreeksen die niet met een specifieke geografische regio, agglomeratie of lokale gemeenschap zijn gekoppeld. Zij worden bij voorbeeld gebruikt voor gratis nummers en diensten met kostendeling of toeslag. 12 Consumentenorganisaties en exploitanten wijzen erop dat het huidige nummerstelsel belangrijke tariefinformatie levert (namelijk of het om een interlokaal nummer of om een nummer met toeslag gaat) die moet worden behouden. Nummerportabiliteit mag niet leiden tot minder inzicht in de verwachte gesprekskosten. Technische oplossingen Men is het erover eens dat centrale-gebonden nummerportabiliteit7, zoals remote call forwarding of drop-back, op lange termijn onbevredigend is, aangezien deze inefficiënt is en de kwaliteit van de netwerkdiensten hieronder kan lijden. Bovendien blijft de exploitant die het nummer overneemt voor de terminering van de verbinding afhankelijk van de exploitant die het nummer afstaat, en de herrouteringskosten voor dit soort gesprekken zullen hoog zijn zonder dat er een drijfveer is om ze te verlagen. Een parallelle database met gelijkwaardige toegang voor alle exploitanten zonder onderlinge afhankelijkheid wordt als een technisch en economisch superieure oplossing beschouwd. Diverse respondenten houden evenwel staande dat de kosten van een dergelijke database oplossing worden onderschat. Een internationale exploitant vindt daarentegen dat de implementatie van een intelligente netwerkoplossing als een formele voorwaarde moet worden beschouwd waarvoor een tijdsschema dient te worden opgelegd. Een andere respondent suggereert dat naar het voorbeeld van de FCC minimumcriteria moeten worden vastgesteld voor een langetermijnoplossing voor nummerportabiliteit waarbij rekening wordt gehouden met de kenmerken en verschillen tussen de huidige nationale nummerplannen, zodat de fabrikanten van telefooncentrales naar een uniforme standaard kunnen toewerken. regelgevingsinstanties pleiten ervoor dat de Enkele implementatiemethode voor nummerportabiliteit aan hen moet worden overgelaten en ook enkele gevestigde exploitanten vinden dat de technische oplossing aan hen moet worden overgelaten, mits de interoperabiliteit met behulp van ETSI-normen wordt gegarandeerd. Kosten en kostendeling Over de verwachte kosten is er maar weinig informatie verschaft. De reacties met betrekking tot de totale kosten van de diverse oplossingen en de wijze waarop deze over de exploitanten zouden moeten worden omgeslagen, zijn weliswaar talrijk maar lopen ook sterk uiteen en zijn niet altijd even goed uitgewerkt. Iedereen is het evenwel eens over hoe belangrijk een eerlijke kostendelingsregeling voor een succesvolle implementatie van nummerportabiliteit is. Op basis van specifieke ervaring op dit gebied stelt een van de regelgevingsinstanties een kostendelingsregeling voor waarbij de administratieve en aansluitingskosten per abonneelijn door de "acceptor"-exploitant worden gedragen, beide exploitanten verantwoordelijk zijn voor hun eigen syteeminstallatiekosten en eventuele extra routeringskosten in principe door de "donor"-exploitant moeten worden gedragen, die deze via de algemene netwerktarieven kan terugverdienen. Dit werkt stimulerend op de efficiency van de routeringsmethoden. De Nummerportabiliteit waarbij de herkenning van een overgedragen nummer alleen bij de oorspronkelijke lokale centrale mogelijk is. 13 mogelijkheid van extra routeringskosten voor de "acceptor" moet evenwel openblijven om efficiënte routering mogelijk te maken. Een internationale exploitant stelt voor om bij een intelligente netwerkoplossing alle dienstverleners een heffing op te leggen naar rato van de opbrengst van hun diensten ten einde de gemeenschappelijke kosten van de ontwikkeling en het beheer van de vereiste database te dragen. Voorts wordt voorgesteld dat de Commissie gedetailleerde richtsnoeren voor kwesties in verband met de kosten geeft. Tijdsschema Diverse gevestigde exploitanten wijzen op het belang van een gesynchroniseerde invoering van nummerportabiliteit terwijl andere van mening zijn dat een geleidelijke invoering meer op zijn plaats is zodat de exploitanten de gelegenheid krijgen om de invoering van de mogelijkheid eigen netwerkmoderniseringsplannen. nummerportabiliteit passen hun van in in te In sommige lidstaten is nummerportabiliteit al ingevoerd en in andere zal dit nog vóór eind volgend jaar gebeuren. Deze lidstaten en de daar gevestigde exploitanten vinden het voorgestelde tijdsschema niet ambitieus genoeg. Ook verenigingen van gebruikers, fabrikanten en alternatieve aanbieders zijn voorstander van vroegere invoeringsdata. Een minderheid van regelgevingsinstanties en gevestigde exploitanten vindt de voorgestelde datum van 1 januari 2000 te vroeg en blijft vasthouden aan de bestaande deadline van het jaar 2003 van de interconnectierichtlijn. III. 4 Herstructurering van de nationale nummerplannen - Voorstel Groenboek - van Herziening van de nationale nummerplannen met het oog op een verdere integratie ervan - Aanpassing gemeenschappelijke richtsnoeren nog vóór het jaar 2000 - Geen toewijzing van nummers langer dan 13 cijfers (afgezien van de carrierprefixcode en het internationale toegangsnummer) volgens overeengekomen nummerplannen nationale de - Reacties - In brede kring bestaat er ongerustheid over de kosten en gevolgen voor de gebruikers, van nieuwe wijzigingen van de nationale nummerplannen op korte tot middellange termijn. Recentelijk zijn diverse nationale nummerplannen ingrijpend geherstructureerd en een periode van stabiliteit zou door iedereen worden toegejuicht. Tegelijkertijd wordt er positief gedacht over een geleidelijke convergentie op langere termijn op basis van gemeenschappelijke richtsnoeren, zij het dat de tijdsschaal de in het Groenboek voorgestelde termijn van het jaar 2000 ruimschoots zou moeten overschrijden. 14 Voorts achten de meeste respondenten open, niet discriminerende en transparante nationale nummerplannen, beheerd door onafhankelijke autoriteiten, doorslaggevend voor het succes van de liberalisering van de markt. Een regelgevingsinstantie stelt voor de nationale nummerplannen systematisch door te lichten met technische hulp van CEPT/ECTRA ten einde na te gaan of aan de concurrentievoorschriften is voldaan. Voor alle in de toekomst noodzakelijke wijzigingen zou een redelijke implementatietermijn moeten worden geboden. III. 5 De Europese telefoonnummerruimte - Voorstel Groenboek - Invoering van de Europese telefoonnummerruimte uiterlijk op 1 januari 1998 - Reacties - Pan-Europese carriers en andere exploitanten met een pan-Europese strategievisie toonden zich felle voorstanders van de realisatie van een Europese telefoonnummerruimte. Zij zijn van mening dat deze mogelijkheden zou scheppen voor de ontwikkeling van pan-Europese diensten. Anderen zijn hier weliswaar niet tegen, maar hebben toch hun twijfels over de huidige vraag naar Europese nummers voor speciale diensten. Sommigen erkennen wel dat in dit geval het aanbod misschien wel vooruit moet lopen op de vraag. Er bleek in brede kring steun te bestaan voor de realisatie van een Europese telefoonnummerruimte op basis van het "388"-landnummer. Gezien het feit dat de toestemming van de Internationale Telecommunicatie-unie voor het gebruik van dit nummer rond mei 1997 wordt verwacht, wordt de voorgestelde invoeringsdatum van 1 januari 1998 onrealistisch geacht. In plaats daarvan moet worden gedacht aan eind 1998/begin 1999. In een groot aantal commentaren wordt erop aangedrongen dat de ontwikkeling van geheel Europa bestrijkende diensten de ontwikkeling van wereldwijde diensten niet mag doorkruisen en dat dubbel werk moet worden voorkomen. Sommigen vinden dat "388" daarom niet zou mogen worden gebruikt voor gratis diensten aangezien daarvoor al het universele internationale nummer voor gratis diensten "800" bestaat. Zij stellen dat de toegang tot deze wereldwijde nummers op verzoek van de dienstverlener tot de Europese landen kan worden beperkt. Anderen daarentegen pleiten ervoor een breed spectrum van speciale Europese diensten te behouden die in de Europese telefoonnummerruimte een plaats kunnen vinden. Verscheidene respondenten achtten het van belang om met de Europese telefoonnummerruimte te voorzien in de nummerbehoeften van multinationale bedrijven. Consumentenorganisaties vinden dat er een duidelijk onderscheid moet kunnen worden gemaakt tussen gratis nummers en diensten met toeslag zodat er onder de gebruikers geen verwarring kan ontstaan over de gesprekskosten. Bovendien zou parallel aan de invoering van pan-Europese diensten met toeslag, selectieve nummerblokkering mogelijk moeten worden gemaakt. 15 In diverse reacties wordt gesuggereerd dat "388" een nuttige testcase zou zijn voor de vraag naar pan-Europese diensten en naar de toegevoegde waarde van nummerbeheer op Europees niveau. Verdere ontwikkelingen zouden kunnen afhangen van het succes van de invoering van dit nummer. III. 6 Beheer van de Europese nummerruimte - Voorstel Groenboek - De EU moet samen met ECTRA uiterlijk op 1 januari 1998 met een voorstel komen voor een nieuwe structuur voor de regeling en het beheer van de nummerruimte in Europa - Reacties - De meeste reacties hierop zijn afkomstig van de regelgevingsinstanties en de gevestigde exploitanten. Slechts een gering aantal opmerkingen komt van andere aanbieders van netwerken en diensten. In het algemeen is men het ermee eens dat voor de totstandbrenging van een Europese telefoonnummerruimte, zelfs op beperkte schaal, de toewijzing van nummers op Europees niveau zou moeten worden geregeld. Gezien de bescheiden ambities die ten aanzien van de beginfase van de Europese telefoonnummerruimte zijn geformuleerd, is hiervoor volgens de meeste respondenten voorlopig nog geen nieuwe structuur nodig zijn. Volgens diverse reacties zou de Europese telefoonnummerruimte door ETO moeten worden beheerd. Een consumentenorganisatie wijst erop dat in een eventueel nieuw op te zetten beheersstructuur ook consumentenorganisaties moeten zijn vertegenwoordigd. III. 7 Europees nummerplan voor de lange termijn - Voorstel Groenboek - Ontwikkeling vóór 1 januari 1998 van een strategisch plan voor de lange termijn inzake een Europees nummerplan dat onder meer inhoudt de vaststelling van een Europese landnummer ("3xy"), waarvan de laatste twee cijfers op Europees niveau worden toegekend en een uniforme nummerruimte vóór het jaar 2000 - Reacties - In een meerderheid van de reacties wordt gesteld dat de voordelen van en de behoefte aan een uniforme Europese nummerruimte onvoldoende zijn aangetoond. De heersende mening is dat de kosten niet tegen de voordelen opwegen en dat de voorgestelde datum van 1 januari 2000 hoe dan ook niet realistisch is. Men is het er algemeen over eens dat de kosten en de voordelen, alsmede de technische details van een dergelijke ontwikkeling grondig moeten worden bestudeerd alvorens een beslissing te nemen. De ervaringen met de invoering van het "388"-landnummer en de Europese telefoonnummerruimte zouden een doorslaggevende rol moeten spelen. Mocht het resultaat van verdere studies positief zijn, dan moet de invoering 16 van een geharmoniseerd Europees nummerplan niettemin geleidelijk over een periode van 10 tot 20 jaar plaatsvinden. III. 8 Alfanumeriek kiezen - Voorstel Groenboek - Vaststelling van een gemeenschappelijke norm voor toetsenborden voor alfanumeriek kiezen - Reacties - Er blijkt veel steun te zijn voor een gemeenschappelijke benadering voor het alfanumeriek kiezen op basis van Aanbeveling E. 161, optie A, van de Internationale Telecommunicatie- unie, waarin een formaat voor de relatie tussen alfabetische tekens en nummers is vastgelegd. Een consumentenorganisatie acht het uiterst nuttig als eveneens de functiecodes "*" en "#" zouden worden gestandaardiseerd. In een reactie wordt ervoor gewaarschuwd niet de indruk te wekken dat de gebruikers ook werkelijke eigenaar van bepaalde nummers kunnen worden. Zelfs als nummers op grote schaal met letters worden geassocieerd, mag dit niet ertoe leiden dat zakelijke gebruikers bepaalde nummers gaan claimen die met een handelsmerk worden geassocieerd. III. 9 Naamgeving en adrestoewijzing voor het Internet - Voorstel Groenboek - De toewijzing van namen en adressen voor het Internet moet eerlijk en niet-discrimerend verlopen, Aan de hand van een onderzoek naar de situatie in de lidstaten moet worden bekeken of concrete maatregelen nodig zijn. - Reacties - De kwestie van de naamgeving en adrestoewijzing op het Internet ontlokt minder reacties dan andere in het Groenboek aan de orde gestelde kwesties. Toch bestaat er overeenstemming over de analyse met betrekking tot de naamgeving en adrestoewijzing en vindt men dat deze problematiek aandacht verdient. Sommigen vinden dat een wereldwijde harmonisatie en herstructurering van het gebruik en de toewijzing van Internetnamen en -adressen nodig is. In een andere reactie wordt erop aangedrongen dat het gebruik van nationale primaire domeinnamen moet worden gestimuleerd om ervoor te zorgen dat de toewijzingspraktijk aansluit bij het nationale merkenrecht. Met wereldwijde primaire domeinnamen is de bescherming van handelsmerken veel moeilijker. 17 In het algemeen blijkt uit de reacties dat handhaving van de zelfregulering in plaats van wettelijk ingrijpen de beste manier is om problemen op te lossen. Wel is verschillende malen aangedrongen op Europese initiatieven buiten de regelgevingssfeer om de Europese belangen bij de wereldwijde besprekingen beter te behartigen. 18 IV. EVALUATIE IV. l Kwesties waarover volledige of bijna volledige overeenstemming bestaat Op basis van de hoorzitting en de schriftelijke reacties concludeert de Commissie dat uit de raadpleging het volgende is gebleken: • Er bestaat algemene overeenstemming over de cruciale rol van de nummering bij het garanderen van werkelijke concurrentie. • Er is brede steun voor de invoering van carrierkeuze in vaste netwerken voor exploitanten met een sterke marktpositie parallel aan de openstelling van de markt voor volledige concurrentie • Alleen carriervoorkeuze kan ervoor zorgen dat de gebruikers bij het interlokale en internationale verkeer ten volle kunnen profiteren van de voordelen van concurrentie en dat deze uiterlijk op 1 januari 2000 door de aanbieders van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie kan en moet worden ingevoerd. • De invoering van nummerportabiliteit b\\ verandering van exploitant op wederzijdse basis (zowel voor de huidige als voor de nieuwe marktdeelnemers) voor vaste netwerken wordt als een belangrijke eis gezien. • Gefaseerde geografische in de grote bevolkingscentra, wordt niet noodzakelijk of wenselijk geacht. Algemene invoering op het gehele grondgebied geniet in plaats daarvan de voorkeur. invoering van nummerportabiliteit, eerst • De invoering van portabiliteit van niet-geografische nummers (gratis nummers, diensten met toeslag, nummers met kostendeling) wordt in het algemeen dringend noodzakelijk geacht. • De realisatie van een Europese telefoonnummerruimte, in eerste instantie op basis van het testcase voor eventuele verdere "388"-landnummer, dat moet dienen als een ontwikkelingen, wordt in brede kring als de beste aanpak gezien. • Een gemeenschappelijke benadering voor alfanumeriek kiezen op basis van Aanbeveling E. 164 van de Internationale Telecommunicatie-unie zou worden toegejuicht. • Handhaving van de zelfregulering wordt gezien als de beste aanpak van de problematiek van de naamgeving en adrestoewijzing voor het Internet. Bepaalde kwesties behoeven evenwel nadere studie met het oog op Europese initiatieven die gericht zijn op een betere behartiging van de Europese belangen op wereldwijd niveau. Wat betreft carrierkeuze op individuele gespreksbasis waarbij de default carrier door de toegang") en aanbieder van de carriervoorkeuze door de klant ("gelijkwaardige toegang"), blijken uit de raadpleging uitvoerig de argumenten van de tegenstanders van gelijkwaardige toegang en die van de rest, toegang wordt bepaald ("vereenvoudigde lokale 19 een grote meerderheid, die juist voorstander hiervan is. Het is, zonder in te gaan op andere argumenten uit deze discussie, zinvol een toelichting te geven op een van de belangrijkste aspecten van deze discussie, namelijk het effect van "gelijkwaardige toegang" op de concurrentie bij het aanbieden van de lokale infrastructuur en de opvattingen van de Commissie hierover. Een minderheid voert aan, op basis van een in het verleden gemaakte keuze in de regelgeving, dat carriervoorkeuze de winstmarges van de aanbieders van de lokale toegang verlaagt omdat er hierdoor zware concurrentie op de markt voor interlokale en internationale gesprekken ontstaat. Als gevolg hiervan valt de drijfveer om te investeren in een alternatieve lokale infrastructuur weg, waardoor de lokale toegang in de meeste gevallen in handen valt van één enkele ûfe^âcto-monopolist. In de meeste reacties wordt daarentegen gesteld dat het voortbestaan van belemmeringen voor de concurrentie bij de dienstverlening om de concurrentie bij het aanbieden van de infrastructuur te stimuleren, niet tot economische efficiency leidt en evenmin het voordeligst voor de klant is. Enerzijds vormt een door twee exploitanten gedomineerde markt voor de locale infrastructuur geen garantie voor werkelijke concurrentie bij het aanbieden van lokale toegang en anderzijds betekent de afwezigheid van gebruiksvriendelijke instrumenten om via de abonneelijn een default dienstverlener te kiezen onvermijdelijk de instandhouding van hoge tarieven. Bovendien vormen de resterende belemmeringen voor concurrentie bij de dienstverlening een kunstmatige stimulans voor investeringen in de infrastructuur die op lange termijn wellicht niet is te handhaven. Op basis van de bij de raadpleging naar voren gebrachte argumenten, is de Commissie van mening dat "gelijkwaardige toegang" het beste instrument vormt voor het scheppen van eerlijke concurrentieverhoudingen tussen de gevestigde exploitanten en de nieuwe spelers. De gebruikersorganisaties hebben bovendien erop gewezen dat de consument het meest gediend is met gebruiksvriendelijke mechanismen die toegang bieden tot alle beschikbare diensten en zij beschouwen carrierkeuze op individuele gespreksbasis zonder de mogelijkheid voor de klant om zijn eigen default carrier te kiezen niet als een gebruiksvriendelijke methode. Daarom stelt de Commissie voor om vóór een bepaalde datum overal in de interne markt carriervoorkeuze in te voeren. De vrees voor een te laag niveau van de investeringen in de lokale infrastructuur wordt door de Commissie gedeeld. De stimulans voor investeringen in de lokale infrastructuur zal echter in toenemende mate van de levering van nieuwe traditionele multimediadiensten komen en steeds minder van de concurrentie bij spraaktelefonie. Maar nog belangrijker is dat de kwaliteit en beschikbaarheid van de abonneelijn zullen worden gegarandeerd door de universele dienstverplichting, die nu stevig in de communautaire wetgeving verankerd is. Deze verplichting houdt in dat elke burger toegang krijgt tot een betaalbare dienst van een gedefinieerde kwaliteit, ongeacht zijn woonplaats in de Gemeenschap. 20 IV. 2 Kwesties die nader moeten worden besproken of bestudeerd Op basis van de reacties concludeert de Commissie dat het in dit stadium niet gerechtvaardigd zou zijn de aanbieders van lokale toegang zonder sterke marktpositie te verplichten om carrierkeuze of carriervoorkeuze te bieden. Als een dergelijke verplichting alleen aan de aanbieders van lokale toegang met een sterke marktpositie wordt opgelegd, zullen de marktkrachten waarschijnlijk een stimulans vormen voor de aanbieders van lokale toegang zonder sterke marktpositie om soortgelijke faciliteiten aan te bieden zonder dat daartoe een wettelijke verplichting bestaat of om hun tarieven te verlagen tot op het niveau waarop deze concurrerend blijken. Zouden zij dit niet doen, dan zouden zij geen aantrekkelijk alternatief vormen voor de klanten, die daarom (opnieuw) de voorkeur zouden geven aan hun oude exploitant die dergelijke mogelijkheden wel biedt. De vraag of een bredere verplichting al dan niet noodzakelijk is, zal aan de orde worden gesteld in het kader van de algemene bezinning op het functioneren van de diverse liberaliserings- en harmonisatiemaatregelen voor de telecommunicatie (zoals vastgelegd in de desbetreffende richtlijnen), die voor 1999 op het programma staan. In de tweede plaats is de Commissie van mening dat nader moet worden onderzocht of het noodzakelijk is de mobiele exploitanten te verplichten carrierkeuze, carriervoorkeuze en nummerportabiliteit aan te bieden. Het huidige niveau van concurrentie op de markten voor mobiele diensten, het relatieve gemak waarmee consumenten nu al kunnen overstappen op een andere aanbieder van mobiele diensten, al dan niet met verandering van hun abonnement (b. v. door gebruik te maken van vooruitbetaalde SIM-kaarten van een andere exploitant zonder van toestel te veranderen), en de huidige druk op de tarieven in deze sector doen vermoeden dat de extra voordelen van dergelijke nummeringsmechanismen voor de klant niet opwegen invoering van carrierkeuze, introductiekosten. Voor de carriervoorkeuze en nummerportabiliteit zouden technische veranderingen in de GSM-norm nodig zijn die momenteel door het ETSI worden bestudeerd. Daarom is de Commissie van mening dat 1998 opnieuw moet worden bekeken of nieuwe nummeringsmechanismen ter bevordering van de keuzevrijheid van de consument in de mobiele sector noodzakelijk zijn. tegen de hoge tegen eind Voorts concludeert de Commissie dat de volgende punten nadere studie behoeven: • een geschikt kostendelingsmechanisme voor nummerportabiliteit: • de wijze waarop de uiteindelijke invoering van een intelligente netwerkoplossing voor nummerportabiliteit kan worden bevorderd en aan de interoperabiliteitseisen kan worden voldaan; • de technische aspecten en introductiekosten van carrierkeuze en nummerportabiliteit voor mobiele netwerken; • de kosten en baten en technische aspecten van een harmonisatie van nationale nummerplannen met het oog op de invoering van een Europees nummerplan voor de lange temuin- 21 V. ACTIEPRIORITEITEN V. l Nummering en effectieve concurrentie Uit de raadplegingsronde is gebleken dat er grote overeenstemming bestaat over de betekenis van geschikte nummerplannen en nummeringsmechanismen die de gebruikers in staat stellen te profiteren van de concurrentie op de geliberaliseerde markt. In aanvulling op de algemene toepassing van de mededingingsregels van het Verdrag, voorziet het regelgevingskader voor de telecommunicatie in verplichtingen voor de lidstaten ten aanzien van de nummering. De richtlijn van de Commissie met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie bepaalt dat vóór 1 juli 1997 voldoende nummers voor alle telecommunicatiediensten beschikbaar moeten worden gesteld. In de "Interconnectierichtlijn" wordt deze eis herhaald en wordt voorts bepaald dat "de nationale regelgevende instanties ervoor zorg dragen dat nummerplannen en -procedures telecommunicatiediensten een billijke en gelijke behandeling genieten " en dat "discriminatie moet worden vermeden bij de toewijzing van nummersequenties die worden gebruikt om toegang te geven tot de diensten van andere telecommunicatie-exploitanten". In de "Interconnectierichtlijn" is al bepaald dat de nummerportabiliteit ten aanzien van de exploitant uiterlijk op 1 januari 2003 tenminste in alle grote bevolkingscentra beschikbaar moet zijn, maar de raadpleging heeft uitgewezen dat deze datum moet worden vervroegd. zodanig worden van openbare toegepast dat verleners alle 1. Carrierkeuze/carriervoorkeuze In een omgeving met meerdere exploitanten moeten de gebruikers de exploitant van hun keuze gemakkelijk en zonder veel kosten te maken kunnen bereiken, ook al heeft deze exploitant geen directe lijn naar het kantoor of de woning van de klant. In dit verband vormen carrierkeuze en interconnectie twee zijden van dezelfde munt. Vinden we het belangrijk dat de gevestigde exploitanten verplicht worden nieuwe marktdeelnemers de mogelijkheid van interconnectie te bieden, dan moeten we er ook voor zorgen dat de gebruikers over adequate faciliteiten beschikken om de nieuwe "geïnterconnecteerde" marktdeelnemers te bereiken. Uit de reacties is gebleken dat er brede steun is voor invoering van carrierkeuze op korte termijn als een opstapje naar de invoering van carriervoorkeuze, waarmee op langere termijn voor gelijkwaardige toegang kan worden gezorgd. Ofschoon de "Interconnectierichtlijn" niet bepaalt of de keuze van de default carrier door de klant of door de aanbieder van de abonneelijn moet worden gemaakt, schrijft deze wel voor dat alle aanbieders van diensten een billijke en gelijke behandeling moeten krijgen wat betreft de nummering. In de praktijk betekent dit dat een lidstaat tenminste een systeem van Richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB nr. L 74 van 22. 3. 1996, blz. 13. interconnectie op Richtlijn 97/. /EG van het Europees Parlement en de Raad telecommunicatiegebied, wat de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) betreft (nog niet formeel goedgekeurd). inzake 22 prefixcodes moet invoeren dat de klant de mogelijkheid biedt om andere dienstverleners dan de abonneelijnexploitant te kiezen. Om een effectieve concurrentie te garanderen, meent de Commissie dat er op basis van het huidige regelgevingskader nationale implementatiemaatregelen moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat: • alle aanbieders van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie uiterlijk op 1 januari 1998 een niet-discriminerend en gebruiksvriendelijk mechanisme voor directe keuze van de interlokale en internationale carrier door de klant aanbieden in alle lidstaten waar de liberalisering van spraaktelefonie vóór die datum gerealiseerd moet zijn; • aanbieders van interlokale en internationale diensten met de gevestigde exploitanten kunnen onderhandelen over concurrentiebevorderende kostenberekenings- en factureringsregelingen. Verdere maatregelen van de Gemeenschap zullen nodig zijn om te bereiken dat: • uiterlijk op 1 januari 2000 carriervoorkeuze voor alle klanten van alle aanbieders van vaste abonneelijnen in alle lidstaten beschikbaar is. De noodzaak van uitbreiding van de verplichting tot het aanbieden van carrierkeuze c. q, -voorkeuze naar de mobiele exploitanten moeten vóór eind 1998 opnieuw worden bestudeerd» terwijl een uitbreiding van deze verplichting tot de aanbieders van vaste abonneelijnen zonder sterke marktpositie in het kader van de in 1999 uit te voeren evaluatie moet worden onderzocht. 2. Nummerportabiliteit De noodzaak om van telefoonnummer te veranderen wanneer een andere exploitant wordt gekozen, wordt gezien als een belangrijke afschrikking, zowel voor de zakelijke als de particuliere gebruikers. De beschikbaarheid van nummerportabiliteit bij verandering van exploitant zal van cruciaal belang zijn voor het stimuleren van concurrentie bij het aanbieden van de abonneelijn. Op grond van de "Interconnectierichtlijn" moet nummerportabiliteit vóór 1 januari 2003 in de grote bevolkingscentra worden ingevoerd. Ofschoon er een brede consensus bestaat over de noodzaak van nummerportabiliteit, blijken de meningen over de dekking en het tijdsschema voor de invoering uiteen te lopen. Op basis van de "Interconnectierichtlijn" moeten worden gewijzigd om: raadpleging is de Commissie van mening dat de • alle exploitanten die nummers toewijzen voor niet-geografische speciale diensten (gratis nummers, diensten met kostendeling en diensten met toeslag) te verplichten uiterlijk op 1 januari 2000 voor dergelijke nummers portabiliteit ten aanzien van de exploitant te bieden; 23 • alle aanbieders van toegang tot de lokale infrastructuur te verplichten uiterlijk 1 januari 2000 nummerportabiliteit ten aanzien van de exploitant te bieden. In verband met deze eisen begeleidingsmaatregelen nodig zijn. In het bijzonder moeten: is uit de raadpleging gebleken dat er bepaalde • uiterlijk in en concurrentiebevorderende regelingen voor de berekening en verdeling van de kosten van nummerportabiliteit tussen de betrokken exploitanten; richtsnoeren worden opgesteld eerlijke 1998 voor • mogelijke mittimumcriteria en normalisatie-eisen worden bestudeerd met het oog op de garantie van de interoperabiliteit ten behoeve van een langetermjjnpplossing voor nummerportabiliteit (intelligente netwerkoplossing). Wat de eventuele uitbreiding van nummerportabiliteit betreft trekt de Commissie uit de reacties de volgende conclusies: • Rekening houdend met de door het ETSI gemaakte studies moeten de wenselijkheid en een eventuele datum voor de invoering van nummerportabiliteit door de exploitanten van mobiele diensten vóór eind 1998 opnieuw worden bestudeerd. • Nummerportabiliteit ten aanzien van de locatie of de aard van de dienst (vast en mobiel) is niet wenselijk waar dit tot een verlies van tariefinformatie voor de gebruiker leidt. In dit verband moet worden bestudeerd hoe in een omgeving met langer betrouwbare verscheidene exploitanten waar het nummer zelf niet tariefinformatie verschaft, een systeem van on-line tariefinformatie voor de gebruiker kan worden geïmplementeerd op individuele gespreksbasis. 3. Aanpassing van nationale nummerplannen aan de concurrentie Uit de reacties op het Groenboek is opnieuw gebleken hoeveel belang de exploitanten en dienstverleners, in het bijzonder de nieuwe marktspelers en de gevestigde aanbieders met een pan-Europese strategie, hechten aan open, niet-discriminerende transparante nationale nummerplannen die door onafhankelijke autoriteiten worden beheerd. Deze eis komt in de EG-telecommunicatiewetgeving volledig tot uitdrukking en de lidstaten zijn daartoe strekkende verplichtingen opgelegd. Krachtens de liberaliseringsrichtlijn10 zal de Commissie de nationale nummerplannen zorgvuldig onder de loep nemen om na te gaan of zij voldoende aan het nieuwe concurrentieklimaat zijn aangepast De gegevens die voor deze beoordeling nodig zijn, zullen gedeeltelijk worden geleverd door een studie die momenteel door ETO wordt verricht Richtlijn 96/19/EG van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie, PB nr. L 74 van 22. 03. 1996, blz. 13. 24 Op basis van de ETO-studie en na overleg met alle betrokken partijen zal de Commissie met een voorstel komen voor aanbevelingen voor een eventuele verdere herstructurering van de nationale nummerplannen waarmee op eerlijke en niet- discriminerende kan worden voorzien in de nummerbehoeften van een omgeving waarin meerdere carriers actief zijn. V. 2 Nummering en de interne markt Het zal duidelijk zijn dat het in de huidige situatie, waarin de organisatie en de werking van telecommunicatiediensten en -netwerken nog sterk op nationale leest zijn geschoeid, moeilijk is vooruit te denken en de behoeften van een uniforme Europese markt voor telecommunicatiediensten te voorspellen. Slechts een handvol respondenten is erin geslaagd deze sprong in de tijd te maken en de behoeften en mogelijkheden van een markt voor telecommunicatiediensten te onderkennen. Bijna alle respondenten hebben de noodzaak beklemtoond van lange tot zeer lange termijnen voor significante wijzigingen in de nummerplannen. Nummerplannen kunnen nu eenmaal niet gemakkelijk en snel aan de gewijzigde behoeften worden aangepast, vooral wanneer deze wijzigingen in tenminste 15 nummerplannen moeten worden doorgevoerd. 1. Invoering van de Europese telefoonnummerruimte De markt zelf vormt het beste mechanisme om te bepalen welke van de uiteenlopende analyses van de toekomstige vraag naar pan-Europese diensten juist is. Om de markt hiertoe de gelegenheid te bieden moeten pan-Europese nummers echter beschikbaar worden gesteld nog voordat hiernaar vraag is. De Commissie is van mening dat: • gemikt moet worden op invoering van de Europese telefoonnummerruimte uiterlijk op 1 januari 1999 op basis van het "388"-landnummer; • een breed spectrum van diensten moet worden gedefinieerd dat onder het "388"- landnummer moet functioneren, terwijl tegelijkertijd ervoor wordt gezorgd dat de gebruikers gemakkelijk onderscheid kunnen maken tussen de verschillende soorten diensten en de daarvoor geldende tarieven; dat een onder CEPT/ECTRA ressorterende structuur moet worden belast met de behandeling van de aanvragen voor pan-Europese nummers en de regeling van geschillen. 25 2. Convergentie van nationale nummerplannen Naar aanleiding van de reacties is gebleken dat harmonisatie op zich onvoldoende reden is voor de verandering van nationale nummerplannen. Het nut van een bepaalde mate van harmonisatie wordt weliswaar ingezien, maar gepleit wordt voor een meer geleidelijke, natuurlijke convergentie op basis van consensus. Daarom vindt de Commissie dat in de nummerplannen moeten worden gebaseerd op toekomstige veranderingen gemeenschappelijke richtsnoeren met concurrentie en convergentie als tweeledig doel. Aldus kan voor groei en expansie van de pan-Europese dimensie worden gezorgd zonder dat ingrijpende extra wijzigingen van nationale nummerplannen nodig zijn. In de aanbevelingen die de Commissie van plan is te geven voor een verdere herstructurering van de nationale nummerplannen met het oog op een kwalitatief en kwantitatief gelijkwaardige toegang tot nummerreeksen voor alle marktdeelnemers (zie boven), moeten criteria worden opgenomen aan de hand waarvan voor de gewenste mate van convergentie tussen nationale nummerplannen kan worden gezorgd. 3. Europese nummerplannen voor de lange termijn De raadpleging over het Groenboek heeft uitgewezen dat er een behoorlijke mate van onzekerheid bestaat over de kosten en baten van een uniforme Europese nummeromgeving en dat daarom verdere studie nodig is. In het licht van de ervaring die met de geliberaliseerde interne markt en met de Europese telefoonnummerruimte zal worden opgedaan, zal de Commissie vóór eind 1999 opdracht geven tot een uitvoerige studie van de verwachte kosten en baten van een uniforme Europese nummerruimte 4. Alfanumeriek kiezen De algemene steun voor een gemeenschappelijke benadering voor het alfanumeriek kiezen op basis van Aanbeveling E. 161, optie A, van de Internationale Telecommunicatie-unie moet worden vertaald in een gemeenschappelijke norm. De gebruikers hebben voorts laten weten geïnteresseerd te zijn in een harmonisatie van de functiecodes "*" en "#". Dit behelst een harmonisatie met een enigszins ander en gecompliceerder karakter, aangezien dit impliceert dat voor de netwerkfuncties van deze codes een gemeenschappelijke norm nodig is. Daarvoor is de samenwerking en instemming van alle netwerkexploitanten vereist. Het ETSI ijvert momenteel voor een dergelijke norm. De Commissie is van mening dat het ETSI moet streven naar de vaststelling van gemeenschappelijke normen, zowel voor alfanumeriek kiezen als voor de codes "*" en *#", uiterlijk einde 1997. 26 5. Naamgeving en adrestoewijzing voor het Internet Ofschoon er in brede kring overeenstemming bestaan over de betekenis van de naamgeving en adrestoewijzing op het Internet en de problemen die zich daarbij hebben voorgedaan, bestaat er geen consensus over de aard en de reikwijdte van de te nemen initiatieven of maatregelen. De Commissie beschouwt dit resultaat als een pleidooi voor een informele doch actieve door de Commissie te leveren bijdrage met het oog op de behartiging van de Europese belangen in het kader van de wereldwijde besprekingen. De Commissie zal de situatie in het oog behouden en voorstellen doen voorstellen doen voor initiatieven buiten de regelgevingssfeer, voor zover deze een toegevoegde waarde voor de behartiging van de Europese belangen op wereldwijd niveau vertegenwoordigen. 27 VI. TIJDSSCHEMA Op basis van het voorgaande hoofdstuk over de actieprioriteiten is het volgende tijdsschema voor de invoering van carrierkeuze en -voorkeuze, nummerportabiliteit en pan-Europese nummers opgesteld: Uiterlijk 1 januari 1998 Invoering van carrierkeuze op individuele gespreksbasis door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie in alle lidstaten waar de markt vóór die datum volledig moet zijn geliberaliseerd. In lidstaten waarin een aanvullende overgangstermijn geldt, vóór het verstrijken van die termijn Uiterlijk 1 januari 1999 Invoering van een Europese telefoonnummerruimte op basis van het "388M-landnummer Uiterlijk 1 januari 2000 Invoering van carriervoorkeuze voor de gebruiker door alle exploitanten van vaste abonneelijnen met een sterke marktpositie in alle lidstaten, waarbij de default carrier door de abonnee wordt gekozen en hij van deze keuze op individuele gespreksbasis kan afwijken Invoering van nummerportabiliteit bij verandering van exploitant door alle exploitanten van vaste abonneelijnen Invoering van nummerportabiliteit door alle exploitanten voor de nummers van bijzondere niet-geografische diensten (gratis nummers, diensten met kostendeling, diensten met toeslag) Om deze doelstellingen te bereiken en om een besluit te nemen over een eventuele folluw-up, zijn de volgende activiteiten noodzakelijk: Uiterlijk medio 1997 Goedkeuring van resoluties van de Raad en het Europees Parlement ter bekrachtiging van de prioriteiten en het tijdsschema voor de werkzaamheden zoals dat uit het overleg naar voren is gekomen Toetsing van de nationale nummerplannen door de Commissie aan de eisen van de liberaliseringsrichtlijn Uiterlijk einde 1997 Voorstel voor geschikte wettelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de voor carriervoorkeuze en nummerportabiliteit benodigde faciliteiten uiterlijk op 1 januari 2000 in de gehele interne markt beschikbaar zijn ETO-verslag met een uitvoerige beschrijving van de nationale nummerplannen Goedkeuring van de ETSI-norm voor alfanumerieke toetsenborden Start van studies over 1) eventuele minimumeisen en normalisatievoorwaarden ten behoeve van een langetermijnoplossing voor nummerportabiliteit en 2) een alternatief on-screen/on-line-hulpmiddel voor tariefinformatie ten behoeve van de gebruiker 28 Uiterlijk einde 1998 Onderzoek naar een eventuele uitbreiding van de eisen ten aanzien van carrierkeuze en nummerportabiliteit tot de exploitanten van mobiele netwerken Uiterlijk begin 1999 Vaststelling van geschikte wettelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de voor carriervoorkeuze en nummerportabiliteit benodigde faciliteiten uiterlijk op 1 januari 2000 in de gehele interne markt beschikbaar zijn Invoering telefoonnummerruimte door de lidstaten van het "388"-landnummer voor de Europese Publicatie van gemeenschappelijke richtsnoeren van de Commissie voor eerlijke en concurrentiebevorderende regelingen voor het delen Van de kosten van nummerportabiliteit Aanbevelingen van de Commissie voor een verdere herstructurering van de nationale nummerplannen met het oog op de concurrentiebepalingen en een geleidelijke convergentie van de nationale nummerplannen Uiterlijk einde 1999 Onderzoek naar de wenselijkheid van een eventuele uitbreiding van de eisen ten aanzien van carrierkeuze tot de exploitanten van vaste abonneelijnen zonder sterke marktpositie Uiterlijk begin 2000 Nader onderzoek op basis van de ervaringen met de geliberaliseerde interne telecommunicatiemarkt en de Europese telefoonnummerruimte naar de behoefte aan en de kosten/batenverhouding van een uniforme Europese nummeringsruimte 29 VII. CONCLUSIES De raadpleging heeft uitgewezen dat er brede steun is voor de in het Groenboek geformuleerde voorstellen betreffende carrierkeuze, carriervoorkeuze en nummerportabiliteit tussen exploitanten. Deze moeten de gebruiker de mogelijkheid bieden te profiteren van een nieuwe, door concurrentie gekenmerkte marktsituatie. De reacties hebben ook een nuttige basis gelegd voor de bepaling van het meest geschikte toepassingsgebied in termen van de aard van de diensten en dienstverleners waarvoor deze nummerkenmerken verplicht moeten worden gesteld. Voorts hebben zij duidelijke aanwijzingen opgeleverd ten aanzien van het tijdsschema voor de invoering ervan. De Commissie zal concrete maatregelen voorstellen om ervoor te zorgen dat deze nummeringsmechanismen in de praktijk worden ingevoerd uiterlijk op de data die daarvoor wenselijk en realistisch worden geacht. Uit de reacties is ook gebleken dat er veel belang aan wordt gehecht dat de nationale nummerplannen alle marktdeelnemers in kwalitatief en kwantitatief opzicht gelijkwaardige toegang tot de nummervoorraad bieden. Dit wordt algemeen gezien als een randvoorwaarde voor een niet-discriminerende toegang tot de geliberaliseerde telecommunicatiemarkten. De Commissie zal de situatie ten aanzien van de nummerplannen in de lidstaten aandachtig blijven volgen en waar nodig actie ondernemen. Bovendien zullen aanbevelingen worden gedaan voor een voortgezette herstructurering. Bij deze aanbevelingen zal ook rekening worden gehouden met de eisen ten aanzien van de convergentie. Met het oog op andere, voor de interne markt relevante nummeringskwesties zijn verschillende actiepunten geformuleerd en de Commissie zal de ontwikkelingen binnen CEPT/ECTRA die gericht van de Europese telefoonnummerruimte, actief blijven volgen en stimuleren. Waar nodig zullen in verband met specifieke kwesties mandaten en eisenprogramma's voor ETSI en ETO worden geformuleerd. totstandbrenging zijn op de Een langetermijnvisie op een Europese nummeromgeving moet worden ontwikkeld op basis van de ervaring die met de geliberaliseerde markt en de Europese telefoonnummerruimte wordt opgedaan. De Commissie zal het werk op dit gebied voortzetten met een uitvoerige kosten/batenanalyse. De Commissie dient deze mededeling, die op basis van een publieke raadpleging tot stand is gekomen, in bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's. 30 WOORDENLIJST Alfanumeriek kiezen/toetsenbord Carrierkeuze Carriervoorkeuze Diensten met kostendeling Diensten met toeslag (verhoogd tarief) ECTRA Het kiezen van een telefoonnummer door gebruik te maken van de op het alfanumerieke telefoontoetsenbord die overeenkomen met de naam van de gekozen dienst of opgeroepen partij, b. v. "0-800-BLOEMEN" tekens De mogelijkheid voor klanten om de interlokale of het internationale telefoontoetsenbord of via andere middelen zoals carriervoorkeuze exploitant kiezen d. m. v. te De mogelijkheid voor klanten om hun eigen default carrier op semi-permanente basis te kiezen zodat geen aanvullend nummer hoeft te worden gedraaid Diensten waarbij de gesprekskosten worden gedeeld door de beller en de opgeroepene; meestal betaalt de beller het lokaal tarief en de opgeroepene alle overige kosten. Diensten waarbij de beller een toeslag betaalt die door de telecommunicatie-exploitant wordt gefactureerd. De opbrengst wordt gedeeld tussen de telecommunicatie- exploitant en de dienstverlener. andere Het Europees comité voor telecommunicatieregelgeving (ECTRA) is een van de drie comités die in het kader van de Europese Conferentie van PTT-administraties is opgericht. Het omvat een aantal projectteams die zich vergunningen, bezighouden met onder nummering, interconnectie, mobiele communicatie, keuring en typegoedkeuring. In Resolutie 92/C 318/02 van de Raad van 19 november 1992 betreffende de bevordering van samenwerking op Europese schaal op voor de het gebied telecommunicatiediensten ECTRA werden verscheidene toegewezen, onder meer de totstandbrenging van een Europese nummerruimte en het vaststellen van Europese standpunten voor besprekingen in de ITU. nummering het taken van ETNS Europese telefoonnummerruimte: een (nog te creëren) nummerruimte parallel aan de nationale nummerruimten. De ETNS-nummers zullen overal in de Europese Unie (en in de rest van Europa) beschikbaar zijn. 31 ETO ETSI Gelijkwaardige toegang Europees telecommunicatiebureau: een bureau dat onder de paraplu van het ECTRA is opgericht en met technische voorbereidingsactiviteiten is belast voor Instituut normalisatie-instelling telecommunicatienormen: Europees Europese de belast met ontwikkeling van Europese normen ten behoeve van de telecommunicatiesector Carrierkeuzemethode zonder bevoordeling van een bepaalde interlokale of internationale carrier waarbij hetzij de keuze van de default carrier bepaald wordt door de klant met de mogelijkheid om per gesprek een andere carrier te kiezen, hetzij er geen default carrier wordt bepaald zodat elk interlokaal of internationaal gesprek moet worden voorafgegaan door een carrierprefixcode (de laatste methode wordt niet gebruiksvriendelijk geacht) Gratis diensten (groene nummers) Een dienst waarvan het gebruik / de toegang voor de gebruiker kosteloos is. ITU ITU-T Niet-geografische diensten Nummerportabiliteit Vereenvoudigde toegang Internationale gespecialiseerde Verenigde Naties Telecommunicatie-unie: de telecommunicatie-organisatie van de De sectie telecommunicatie van de ITU Telecommunicatiediensten waarvan de nummers worden gekozen uit (nationale) nummerreeksen die niet zijn toegewezen aan een bepaalde regio, agglomeratie of lokale gemeenschap De mogelijkheid zijn telefoonnummer te behouden bij verandering van a) exploitant, b) soort dienst of c) locatie voor de gebruiker om Carrierkeuzemethode waarbij de default carrier door de aanbieder van de abonneelijn wordt bepaald maar waarbij de gebruiker van gesprek tot gesprek een andere carrier kan kiezen 32 LIJST VAN SCHRIFTELIJKE REACTIES Overheden van de lidstaten en nationale regelgevingsinstanties België Denemarken Duitsland Griekenland Frankrijk Ierland Italië Nederland Oostenrijk Portugal Finland Verenigd Koninkrijk Noorwegen Zwitserland BIPT/IBPT Forskningsministeriet / Telepolitisk Kontor Bundesministerium fur Post und Telekommunikation Ministerie van verkeer en telecommunicatie Permanente Vertegenwoordiging bij de EU Department of Transport, Energy and Communications Ministero delle Poste e delle Telecommunicazioni Ministerie van Verkeer en Waterstaat Bundesministerium fïir Wissenschaft, Verkehr und Kunst Instituto das comunicacöes de Portugal Telehallintokeskus/Teleförvaltningscentralen Permanente Vertegenwoordiging bij de EU Ministerie van verkeer en communicatie BAKOM (Bundesamt für Kommunikation) Verenigingen AFTEL AFUTT (Association Française des utilisateurs du téléphone et des télécommunications) AK Wien (Bundeskammer fur Arbeiter und Angestellte - Wenen) AOST (Association des Opérateurs de Services de Télécommunications) BEUC (Bureau Européen des Unions des Consommateurs) CEEP (Centre Européen des Entreprises à Participation Publique) CIGREF (Club Informatique des grandes entreprises françaises) CNPF (Conseil National du Patronat français) DIH (Deutscher Industrie- und Handelstag) ECCO (European Competitive Carrier's Organization) ECMA ( European Computer Manufacturers Association) ECTEL (European Telecommunications Manufacturers Asociation) ECTRA (European Committee of Telecommunications Regulatory Affairs) ETNO (European Public Telecommunications Network Operators' Association) ETO (European Telecommunications Office) ETSI (European Telecommunications Standards Institute) EU Committee of the American Chamber of Commerce EURIM (European Informatics Market) FEDIM (Fédération Européenne du marketing direct) FEI (Federation of the Electronics Industry) 33 GITEP (Groupement des Industries de Télécommunications et d'Electronique Professionnelle en France) GSM MoU Association HDE (Hauptverband des Deutschen Einzelhandels) INTUG (International Telecommunications Users Group) ONP-CCP / EIF (European Interconnection Forum) RNID (Royal Institute for Deaf People) UNICE (Union des Confédérations de l'Industrie et des Employeurs d'Europe) Union Internationale des Chemins de fer Aanbieders van telecommunicatiediensten en -netwerken ACC Telecom UK Airtouch AT&T Belgacom British Telecom Cegetel Cellnet Companhia Portuguesa Radio Marconi Debitel Kommunikationstechnik DeTeMobil Deutsche Telekom Easynet E-plus Mobilfunk Energis France Telecom Global One Ionica Mannesmann Eurokom Mannesmann Mobilfunk Mercury Communications Orange Portugal Telecom Post & Telekom - Oostenrijk Proximus PTT Telecom - Nederland STET - Italië Telecential communications Telecom Eireann Telecom Italia Telefonica - Spanje Telenet operaties Telenor Unisource 34 Vebacom & RWE VIAG Worldcom - MFS Alcatel/Alsthom Olivetti Fabrikanten Adviesbureaus International Integrated Information Systems Mr. Craig Macbride NCSi Datentechnik Dr. Clive Page 35 ISSN 0254-1513 COM(97) 203 def. DOCUMENTEN NL 15 01 Catalogusnummer : CB-C0-97-234-NL-C ISBN 92-78-19892-7 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg


title: Forslag til Rådets forordning (EF) om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre med oprindelse i Malaysia og om endelig opkrævning af den midlertidige told

eurovoc_concepts:
CCT duties
Malaysia
anti-dumping duty
import
textile fibre

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 21. 05. 1997 KOM(97)231 endelig udg. Forslag til frÅPETS FORORPNINQ (EF) om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre med oprindelse i Malaysia og om endelig opkrævning af den midlertidige told (forelagt af Kommissionen) BEGRUNDELSE 1. I januar 1997 indførte Kommissionen ved forordning (EF) nr. 53/97 en midlertidig antidumpingtold på importen af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre med oprindelse i Malaysia. 2. Efter indførelsen af den midlertidige antidumpingtold fik alle interesserede parter skriftlig meddelelse om de vigtigste kendsgerninger og betragtninger, på grundlag af hvilke der var blevet indført midlertidige foranstaltninger. Samtidig blev alle andre parter, som Kommissionen vidste var berørt af sagen, underrettet om, at der indførtes midlertidige foranstaltninger. 3. Ingen af de berørte parter fremsatte yderligere argumenter til Kommissionens midlertidige afgørelser vedrørende den pågældende vare, samme vare, dumping, erhvervsgrenen i Fællesskabet, skade, årsagssammenhæng vedrørende skade og Fællesskabets interesser. 4. Under disse omstændigheder og da de fastlagte dumpingmargener var lavere end den forhøjelse af eksportpriserne, der var nødvendig for at afhjælpe skaden, er det nødvendigt at indføre endelige foranstaltninger, baseret på de fastlagte dumpingmargener, i samme form og på samme niveau som de midlertidige foranstaltninger. 5. Det foreslås derfor, at Rådet vedtager vedlagte forslag til forordning om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen til Fællesskabet af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre med oprindelse i Malaysia og om endelig opkrævning af de beløb, der er stillet som sikkerhed i form af midlertidig told. Forslag til RÅDETS FORORDNING (EF) NR. 797 OM INDFØRELSE AF EN ENDELIG ANTIDUMPINGTOLD PÅ IMPORTEN AF TEKSTURERET GARN AF ENDELØSE POLYESTERFIBRE MED OPRINDELSE I MALAYSIA OG OM ENDELIG OPKRÆVNING AF DEN MIDLERTIDIGE TOLD RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 384/96 af 22. december 1995 om beskyttelse mod dumpingimport fra lande, der ikke er medlemmer af Det Europæiske Fællesskab1, ændret ved Rådets forordning (EF) nr. 2331/962, særlig artikel 9, under henvisning til forslag forelagt af Kommissionen efter konsultation i Det Rådgivende Udvalg, og ud fra følgende betragtninger: A. MIDLERTIDIGE FORANSTALTNINGER (1) Kommissionen indførte ved forordning (EF) nr. 53/97 af 14. januar 19973 (i det følgende benævnt "forordningen om midlertidig told") en midlertidig antidumpingtold på importen til Fællesskabet af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre (i det følgende benævnt "PTY" eller "den pågældende vare") med oprindelse i Malaysia og henhørende under KN-kode 5402 33 10 og 5402 33 90. 1 EFT nr. L 56 af 6. 3. 1996, s. 1. 2 EFT nr. L 317 af 6. 12. 1996,s. l. 3 EFT nr. L 13 af 16. 1. 1997, s. 6. 1<X B. EFTERFØLGENDE PROCEDURE (2) Efter indførelsen af den midlertidige antidumpingtold blev alle interesserede parter skriftligt underrettet om de vigtigste kendsgerninger og betragtninger, på grundlag af hvilke der var blevet indført midlertidige foranstaltninger. Samtidig blev alle andre parter, som Kommissionen vidste var berørt af sagen, underrettet om, at der indførtes midlertidige foranstaltninger. (3) I forordningen om midlertidig told. astsattes også en tidsfrist, inden for hvilken de berørte parter kunne tilkendegive deres synspunkter skriftligt og anmode om at blive hørt mundtligt af Kommissionen. (4) Ingen fremlagde imidlertid synspunkter eller anmodede om at blive hørt mundtligt af Kommissionen inden for den fastsatte frist, og der blev heller ikke modtaget bemærkninger efter denne frist. C. DEN PÅGÆLDENDE VARE OG SAMME VARE, DUMPING, ERHVERVSGRENEN I FÆLLESSKABET, SKADE, ÅRSAGSSAMMENHÆNGEN VEDRØRENDE SKADE OG FÆLLESSKABETS INTERESSER (5) Da ingen af de berørte parter fremsatte yderligere argumenter til Kommissionens midlertidige afgørelse vedrørende den pågældende vare, samme vare, dumping, erhvervsgrenen i Fællesskabet, skade, årsagssammenhængen vedrørende skade og Fællesskabets interesser, bekræfter Rådet afgørelserne i betragtning 7-72 i forordningen om midlertidig told. D. ENDELIG TOLD (6) For at fastsætte niveauet for den endelige told, der skal indføres, tog Rådet hensyn til de konstaterede dumpingmargener og den told, der er nødvendig for at afhjælpe den skade, der er påført erhvervsgrenen i Fællesskabet, på grundlag af samme metode som i betragtning 73-78 i forordningen om midlertidig told. (7) Da dumpingmargenerne var lavere end de konstaterede skadesmargener, bekræftes det, at antidumpingtolden bør svare til de dumpingmargener, der blev fastsat endeligt i henhold til artikel 9, stk. 4, i grundforordningen, dvs. 16,4 % for det samarbejdende malaysiske eksportselskab Hualon Corporation (M) Sdn. Bhd. og 32,5 % for andre eksportører/producenter i Malaysia, som ikke samarbejdede i forbindelse med undersøgelsen. Rådet bekræfter disse satser og den form for endelige foranstaltninger, der skal indføres. E. OPKRÆVNING AF ENDELIG TOLD (8) I betragtning af de endeligt fastlagte dumpingmargener og den væsentlige skade, der er påført erhvervsgrenen i Fællesskabet, finder Rådet, at alle beløb, der er stillet som sikkerhed i form af midlertidig antidumpingtold, bør opkræves endeligt med et beløb svarende til den endelige told - UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. Der indføres en endelig antidumpingtold på importen af tekstureret garn af endeløse polyesterfibre, henhørende under KN-kode 5402 33 10 og 5402 33 90 og med oprindelse i Malaysia. 2. Den endelige antidumpingtold på prisen, netto, frit Fællesskabets grænse, ufortoldet, fastsættes til følgende: Malaysia Told Taric-tillægskode Hualon Corporation (M) Sdn. Bhd. 16,4% 8933 Andre 32,5 % 8900 3. Gældende bestemmelser vedrørende told finder anvendelse, medmindre andet er fastsat. i Artikel 2 De beløb, der er stillet som sikkerhed i form af midlertidig antidumpingtold i henhold til forordning (EF) nr. 53/97, opkræves midlertidigt med et beløb svarende til den endelige told. Artikel 3 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. Udfærdiget i Bruxelles, den På Rådets vegne Formand ISSN 0254-1459 KOM(97) 231 endelig udg. DOKUMENTER DA 02 il Katalognummer : CB-CO-97-222-DA-C ISBN 92-78-19764-5 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 901/97 av den 21 maj 1997 om ändring av exportbidragen för vitsocker och råsocker som exporteras i obearbetat skick

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar


title: Nederland.

eurovoc_concepts:
Netherlands
democracy
fundamental rights
human rights


title: Rozhodnutie Rady z 21. mája 1997 o uzatvorení Dohody medzi Európskym spoločenstvom a Spojenými štátmi americkými o colnej spolupráci a vzájomnej pomoci v colných otázkach

eurovoc_concepts:
United States
administrative cooperation
cooperation agreement (EU)
customs cooperation
exchange of information

formats: html pdf print

text: 344 SK Úradný vestník Európskej únie 02/zv. 8 31997D0541 12. 8. 1997 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV L 222/16 ROZHODNUTIE RADY z 21. mája 1997 o uzatvorení Dohody medzi Európskym spoločenstvom a Spojenými štátmi americkými o colnej spolupráci a vzájomnej pomoci v colných otázkach (97/541/ES) RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, Článok 2 so zreteľom na zmluvu o založení Európskeho spoločenstva, najmä na jej článok 113 v súvislosti s prvou vetou jej článku 228 ods. 2, Komisia za pomoci predstaviteľov členských štátov zastupuje spoločenstvo v Spoločnom výbore pre colnú spoluprácu zriadenom podľa článku 22 dohody. so zreteľom na návrh Komisie, Článok 3 keďže 5. apríla 1993 Rada poverila Komisiu, aby v mene spolo- čenstva dojednala dohody o colnej spolupráci s niektorými obchodnými partermi spoločenstva; keďže by sa mala schváliť dohoda medzi Európskym spoločen- stvom a Spojenými štátmi americkými o colnej spolupráci a vzá- jomnej pomoci v colných otázkach, ROZHODLA TAKTO: Predseda Rady sa týmto oprávňuje určiť osoby splnomocnené na podpísanie dohody tak, aby zaväzovala spoločenstvo. Článok 4 Predseda Rady vykoná v mene ustanovené v článku 23 dohody. spoločenstva oznámenie Článok 5 Toto rozhodnutie sa uverejní v Úradnom vestníku Európskych spoločenstiev. Článok 1 V Bruseli 21. mája 1997 Dohoda medzi Európskym spoločenstvom a Spojenými štátmi americkými o colnej spolupráci a vzájomnej pomoci v colných otázkach sa týmto schvaľuje v mene Európskeho spoločenstva. Text dohody je pripojený k tomuto rozhodnutiu. Za Radu predseda M. PATIJN


title: COMMISSION REGULATION (EC) No 902/97 of 21 May 1997 fixing the maximum export refund for white sugar for the 39th partial invitation to tender issued within the framework of the standing invitation to tender provided for in Regulation (EC) No 1464/96

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: 97/362/EY: Komission päätös, tehty 21 päivänä toukokuuta 1997, yksityiskohtaista tutkimusta varten annettujen asiakirjojen täydellisyyden periaatteellisesta hyväksymisestä karfentrasoni-etyylin, fostiasaatin ja flutiamidin mahdolliseksi sisällyttämiseksi kasvinsuojelualueiden markkinoille saattamisesta annetun neuvoston direktiivin 91/414/ETY liitteeseen I (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
agro-industry
marketing standard
pharmaceutical product
plant health legislation
plant health product
toxic substance

formats: html pdfa1b print


title: 97/541/EC: Council Decision of 21 May 1997 concerning the conclusion of the Agreement between the European Community and the United States of America on customs cooperation and mutual assistance in customs matters

text: L_1997222EN. 01001601. xml 12. 8. 1997    EN Official Journal of the European Communities L 222/16 COUNCIL DECISION of 21 May 1997 concerning the conclusion of the Agreement between the European Community and the United States of America on customs cooperation and mutual assistance in customs matters (97/541/EC) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 113 thereof, in conjunction with the first sentence of Article 228 (2) thereof, Having regard to the proposal from the Commission, Whereas on 5 April 1993 the Council authorized the Commission to negotiate, on behalf of the Community, customs cooperation agreements with some of the Community's main trading partners; Whereas the Agreement between the European Community and the United States of America on customs cooperation and mutual assistance in customs matters should be approved, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The Agreement between the European Community and the United States of America on customs cooperation and mutual assistance in customs matters is hereby approved on behalf of the European Community. The text of the Agreement is attached to this Decision. Article 2 The Commission, assisted by representatives of the Member States, shall represent the Community on the Joint Customs Cooperation Committee set up under Article 22 of the Agreement. Article 3 The President of the Council is hereby authorized to designate the persons empowered to sign the Agreement on behalf of the Community. Article 4 The President of the Council shall effect the notification provided for in Article 23 of the Agreement on behalf of the Community. Article 5 This Decision shall be published in the Official Journal of the European Communities. Done at Brussels, 21 May 1997. For the Council The President M. PATIJN