title: Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των κυριότερων διατάξεων που διέπουν την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων για πράξεις μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης

eurovoc_concepts:
approximation of laws
competition
credit insurance
export credit
export credit insurance

formats: html pdf pdfa1b print

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 18. 06. 1997 COM(97) 264 τελικό 97/0166(ACC) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εναρμόνιση των κυριότερων διατάξεων που διέπουν την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων για πράξεις μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης (υποβληθείσα από την Επιτροπή) Αιτιολογική έκθεση Η ασφάλιση πιστώσεων αποτελεί μέσο ευρέως χρησιμοποιούμενο από τα κράτη για την προώθηση των εξαγωγών. Πράγματι, οι κυβερνήσεις παρέχοντας στις επιχειρήσεις της χώρας τους διασφαλίσεις έναντι του κινδύνου να μην εξοφληθούν από τους οφειλέτες τους, είτε για πολιτικούς είτε για εμπορικούς λόγους, ενθαρρύνουν τους εξαγωγείς να συνάψουν συμβάσεις σε αγορές που παρουσιάζουν απρόοπτες εξελίξεις, στις οποίες οι ίδιοι δεν επιθυμούν ή δύνανται να αντεπεξέλθουν. Τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται σε αυτόν τον τομέα είναι σημαντικά· οι φορείς ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων των κρατών μελών εγγυώνται κάθε χρόνο νέες συμβάσεις πιστωτικής διάρκειας άνω του έτους συνολικής αξίας περίπου 25-30 δισ. ECU. Μεταξά των ετών 1980 και 1995 αυτά τα συστήματα επιβάρυναν ιδιαίτερα (ενδεικτικά, κατά σχεδόν 5 δισ. ECU ετησίως μεταξύ του 1988 και του 1994 για το σύνολο της Κοινότητας) τους εθνικούς προϋπολογισμούς, κυρίως για πολιτικούς λόγους (κρίση του χρέους, πόλεμος του Κόλπου, κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ). Κάθε κράτος μέλος διαθέτει το δικό του σύστημα ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, το οποίο διαφέρει αισθητά από τα άλλα ως προς τον τρόπο σύστασης των εγγυήσεων, τα ασφάλιστρα που χρεώνονται και την πολιτική κάλυψης. Αυτές οι διαφορές αποτελούν και τον λόγο, για τον οποίο οι κοινοτικοί εξαγωγείς ανταγωνίζονται υπό άνισους όρους για την πρόσβαση στις αγορές. Έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι η παρέμβαση των κυβερνήσεων στον τομέα των εξαγωγών θα ήταν δυνατόν να διαβρώσει τις αγορές και να επιβαρύνει υπέρμετρα τους εθνικούς προϋπολογισμούς, τα κράτη συναίνεσαν στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ σε κάποια πειθαρχία, ώστε να περιοριστεί η παρεχόμενη στήριξη όσον αφορά τις μεθόδους χορήγησης των πιστώσεων. Στο πλαίσιο του ανωτέρω οργανισμού διενεργούνται διαπραγματεύσεις για τη θέσπιση γενικών κατευθύνσεων, οι οποίες θα αποσκοπούν στη σύγκλιση των συντελεστών των ασφαλίστρων που επιβάλλουν τα διάφορα συστήματα ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων. Σε κοινοτική κλίμακα, η αναγκαιότητα εναρμόνισης των καθεστώτων ενισχύσεων που παρέχουν τα κράτη μέλη στις εξαγωγές προς τρίτες χώρες διεφάνη πολύ νωρίς· αποτελεί ήδη έναν από τους στόχους των άρθρων 112 και 113 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Από το 1960, το Συμβούλιο συνέστησε Ομάδα Συντονισμού των πολιτικών στους τομείς της ασφάλισης πιστώσεων, των εγγυήσεων και των χρηματοδοτικών πιστώσεων, με εντολή να διατυπώσει προτάσεις με στόχο την εναρμόνιση των όρων που διέπουν την ασφάλιση των εξαγωγικών πιστώσεων. Η ως άνω ομάδα συντονισμού ενεργεί συνήθως σε τομείς που άπτονται των διαβουλεύσεων και της συνεργασίας μεταξύ ασφαλιστών πιστώσεων. Επίσης η ομάδα είναι ιδιαίτερα ενεργή κατά τις διαπραγματεύσεις που διενεργούνται στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ. Όσον αφορά την εναρμόνιση, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ανατέθηκε σε τεχνική επιτροπή να συντάξει τους γενικούς όρους των ασφαλιστηρίων, που είναι κοινοί για όλους τους ασφαλιστές πιστώσεων στην Κοινότητα· αυτό το κείμενο αποτέλεσε το αντικείμενο οδηγίας του Συμβουλίου στις 29 Οκτωβρίου 1970, η οποία όμως ουδέποτε εφαρμόστηκε. Έκτοτε, τα διάφορα σχέδια που εξετάστηκαν, όπως η δημιουργία ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλισης πιστώσεων, η σύσταση ευρωπαϊκής κοινοπραξίας ασφάλισης πιστώσεων για την Ανατολική Ευρώπη κ. άλ. , δεν καρποφόρησαν. Ακόμη, στις 13 Ιουλίου 1994, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση οδηγίας, η οποία εμπνέεται σε μεγάλο βαθμό από δύο εκθέσεις που υπέβαλε στο Συμβούλιο ομάδα εμπειρογνωμόνων επιφορτισμένη με τη μελέτη των λεπτομερειών εφαρμογής της εναρμόνισης στον τομέα της ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Η ως άνω πρόταση οδηγίας δεν έτυχε της έγκρισης του Συμβουλίου, καθώς επικρίθηκε λόγω των διαδικασιών από τις οποίες συνοδευόταν και λόγω της ακαμψίας της κατά τη συνεκτίμηση του εξωκοινοτικού ανταγωνισμού. Από την εμπειρία που αποκτήθηκε μετά 37 έτη προκύπτει ότι τα κράτη μέλη ήσαν επιφυλακτικά έναντι της ιδέας ότι θα απολέσουν έστω και την παραμικρή αυτονομία δράσης όσον αφορά την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων από τον δημόσιο τομέα. Αυτή η επιφυλακτικότητα είναι, κατ'αρχήν, πολιτικού χαρακτήρα: οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι η εξαγωγική πολιτική τους κατευθύνεται εν μέρει από τις επιταγές της εξωτερικής πολιτικής τους· είναι όμως και οικονομικού χαρακτήρα: οι προϋπολογισμοί των κρατών μελών χρειάστηκε να καλύψουν αποζημιώσεις ιδιαίτερα μεγάλου ΐίψους. Η πρόταση που υποβάλλει σήμερα η Επιτροπή αποτελεί ένα πρώτο στάδιο για την εναρμόνιση των συστημάτων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων και φιλοδοξεί να καθιερώσει κάποια διαφάνεια στον εν λόγω τομέα. Το προτεινόμενο σύνολο περιέχει ορισμένες κοινές αρχές όσον αφορά τα στοιχεία που αποτελούν τις εγγυήσεις, αυτές οι αρχές όμως είναι δυνατόν να εφαρμόζονται με μεγάλη ελαστικότητα. Πράγματι, επιτρέπονται παρεκκλίσεις από τις εν λόγω αρχές, υπό τον όρο ότι οι τροποποιήσεις που θα επέρχονται στην ποιότητα της χορηγούμενης εγγύησης θα αντικατοπτρίζονται στα ασφάλιστρα που χρεώνονται και θα γνωστοποιούνται στην Επιτροπή και στους άλλους ασφαλιστές πιστώσεων. Οι κοινές αρχές σχετικά με τα ασφάλιστρα αποτελούν ένα πλαίσιο, το οποίο αποσκοπεί στην καθιέρωση κάποιας διαφάνειας στις ισχύουσες πρακτικές και στην υιοθέτηση ορισμένων γενικών κατευθύνσεων, οι οποίες ενδεχομένως θα θεσπιστούν μετά το πέρας των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων στον ΟΟΣΑ. Η πρόταση δεν προδικάζει το αποτέλεσμα των εν λόγω διαπραγματεύσεων, που καλύπτουν τους ακόλουθους τομείς: Μοντέλο κινδύνων χώρας και διαδικασία κατάταξης χώρας· ασφάλιστρα αναφοράς και μέσα γνωστοποίησης των ασφαλίστρων· σχετικοί όροι ασφάλισης· επιτρεπόμενες εξαιρέσεις- και ειδική προσοχή για τη συγκεκριμένη θέση των μικρών υπηρεσιών εξαγωγικών πιστώσεων. Η Οδηγία μπορεί να είναι αυτοτελής, αλλά έχει σχεδιασθεί για να συμπληρωθεί από μελλοντικούς κανόνες του ΟΟΣΑ. Εντούτοις, δεν θα πρέπει να χρειασθούν τροποποιήσεις του κειμένου ενόψει προβλεπόμενων συμφωνιών του ΟΟΣΑ. Οι γενικές αρχές που αφορούν την πολιτική κάλυψης αποτελούν το απαραίτητο πλαίσιο για την αντίστοιχη αμοιβαία ενημέρωση των ασφαλιστών πιστώσεων. Αυτή η ενημέρωση συμπληρώνεται από στοιχεία σχετικά με τα τεχνικά αποτελέσματα, που εκδίδονται σε ετήσια βάση. Οι πληροφορίες αυτές παρέχονται σε μεγάλο βαθμό ήδη, από τις εθνικές αρχές και τους διεθνείς οργανισμούς· επιπλέον, η χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου θα εξασφαλίσει ότι η πρόσθετη διοικητική επιβάρυνση είναι μικρή. Οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων ακολουθούν τους κανόνες της επιτροπολογίας, ενώ το πεδίο εφαρμογής τους περιορίζεται αυστηρά σε περιπτώσεις που θεωρείται ότι εμφανίζονται εξαιρετικά σπάνια, και κυρίως σε περίπτωση διαφορών για την κατάσταση του χρεώστη, και στην πράξη θα πρέπει να είναι σπάνιες. Η προσφυγή σε ήδη υπάρχουσα επιτροπή δεν θεωρείται κατάλληλη, αφού δεν υπάρχουν επιτροπές που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων. Κατά συνέπεια, οι διαδικασίες της επιτροπής δεν θα πρέπει να έχουν επιπτώσεις στην τρέχουσα δραστηριότητα των ασφαλιστών πιστώσεων. Εν κατακλείδι, το παρόν σχέδιο οδηγίας αποτελεί ένα πρώτο βήμα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που μας επιβάλλει η Συνθήκη. Στο σχέδιο λαμβάνονται υπόψη, χάρη στην ελαστικότητα του, οι επιθυμίες που έχουν διατυπώσει τόσο οι ασφαλιστές πιστώσεων όσο και οι οικονομικοί φορείς. Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εναρμόνιση των κυριότερων διατάξεων που διέπουν την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων για πράξεις μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και, ιδίως, το άρθρο 113, την πρόταση της Επιτροπής1, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου2, Εκτιμώντας: 1. 2. 3. 4. 5. 6. ότι η ασφάλιση των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων εξαγωγικών πιστώσεων διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο στις διεθνείς συναλλαγές και αποτελεί σημαντικό μέσο άσκησης εμπορικής πολιτικής· ότι η ασφάλιση των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων εξαγωγικών πιστώσεων κατέχει σημαντική θέση στις συναλλαγές με τις αναπτυσσόμενες χώρες και, επομένως, ενθαρρύνει την ενσωμάτωση τους στην παγκόσμια οικονομία, όπως είναι και ο στόχος της κοινοτικής αναπτυξιακής πολιτικής· ότι οι διαφορές μεταξύ των επίσημων συστημάτων ασφάλισης των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων εξαγωγικών πιστώσεων, τα οποία ισχύουν επί του παρόντος στα κράτη μέλη, όσον αφορά τα βασικά στοιχεία της κάλυψης, των ασφαλίστρων και της πολιτική^ κάλυψης, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων στην Κοινότητα· ότι, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 3Β της Συνθήκης, τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου τους, είναι η εναρμόνιση που είναι αναγκαία, ώστε να διασφαλίζεται ότι η εξαγωγική πολιτική βασίζεται σε ομοιόμορφες αρχές και ότι δεν υφίσταται στρεβλώσεις ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων στην Κοινότητα· ότι προκειμένου να περιοριστούν οι υφιστάμενες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού είναι σκόπιμο να εναρμονιστούν τα διάφορα επίσημα συστήματα ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 112 της Συνθήκης, με βάση ομοιόμορφες αρχές και με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποτελέσουν αναπόσπαστο τμήμα της κοινής εμπορικής πολιτικής· ότι η παροχή εκ μέρους των κυβερνήσεων (ή ειδικευμένων ιδρυμάτων που ελέγχονται από τις κυβερνήσεις) εγγύησης των εξαγωγικών πιστώσεων ή ασφαλιστικών προγραμμάτων με συντελεστές ασφαλίστρων που είναι ακατάλληλοι για την κάλυψη του μακροπρόθεσμου λειτουργικού κόστους και της ζημίας των προγραμμάτων κατατάσσονται στις απαγορευμένες επιδοτήσεις 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. κατά την εξαγωγή στη συμφωνία για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα, η οποία συνήφθη στα πλαίσια των πολυμερών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994)3. (Βλ. Άρθρο 3. 1. α και στοιχείο ι) του Παραρτήματος Ι). ότι τα ασφάλιστρα που χρε(άνουν οι ασφαλιστές πιστώσεων πρέπει να αντιστοιχούν στον ασφαλιζόμενο κίνδυνο· ότι η εναρμόνιση θα ενεθάρρυνε τη συνεργασία μεταξύ των ασφαλιστών πιστώσεων που ενεργούν για λογαριασμό του κράτους ή με κρατική στήριξη, και θα ενίσχυε τη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων στην Κοινότητα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 130 της Συνθήκης· ότι τόσο η εναρμόνιση όσο και η συνεργασία αποτελούν σημαντικούς και κρίσιμους παράγοντες για την ανταγωνιστικότητα των κοινοτικών εξαγωγών σε μη κοινοτικές αγορές· ότι το Λευκό Βιβλίο της Επιτροπής για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο 1985, τονίζει τη σημασία που ενέχει η δημιουργία ενός περιβάλλοντος, το οποίο θα συμβάλλει στη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων στην Κοινότητα· ότι, με απόφαση4 της 27ης Σεπτεμβρίου 1960, το Συμβούλιο προέβη στη σύσταση ομάδας συντονισμού της πολιτικής στους τομείς της ασφάλισης πιστώσεων, των εγγυήσεων πιστώσεων και των χρηματοδοτικών πιστώσεων· ότι στις 15 Μαΐου 1991 η εν λόγω ομάδα συντονισμού της πολιτικής εξουσιοδότησε εμπειρογνώμονες από όλα τα τότε κράτη μέλη, οι οποίοι, ως ομάδα εμπειρογνωμόνων της ενιαίας αγοράς 1992, υπέβαλαν, στις 27 Μαρτίου 1992, στις 11 Ιουνίου 1993 και στις 9 Φεβρουαρίου 1994, εκθέσεις που περιείχαν σύνολο προτάσεων· ότι η οδηγία 70/509/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 1970, περί υιοθετήσεως ενός κοινού ασφαλιστηρίου συμβολαίου ασφαλίσεως πιστώσεων για τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες πράξεις στις οποίες μετέχουν ως αγοραστές δημόσιοι φορείς5, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την πράξη προσχωρήσεως της Αυστρίας, Φινλανδίας και Σουηδίας, και η οδηγία 70/510/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 1970 περί υιοθετήσεως ενός κοινού ασφαλιστηρίου συμβολαίου ασφαλίσεως πιστώσεων τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες πράξεις στις οποίες μετέχουν ως αγοραστές ιδιωτικοί φορείς6, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχωρήσεως της Αυστρίας, Φινλανδίας και Σουηδίας θα πρέπει να αντικατασταθούν από την παρούσα οδηγία. για 14. ότι η εναρμόνιση αυτή της ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων πρέπει να θεωρηθεί ως ένα πρώτο βήμα προς τη σύγκλιση των διαφόρων συστημάτων των κρατών μελών, το οποίο θα ακολουθήσουν στη συνέχεια και άλλα βήματα, με στόχο να εκλείψουν όλες οι εναπομένουσες μορφές στρέβλωσης του ανταγωνισμού· EEL 366 23. 12. 1994, α 156 ΕΕ 66 ,27. 10. 1960, σ. 1339 / 60 EEL 254, 23. 11. 1970,0. 1 EEL254, 23. 11. 1970, α 26 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται για την κάλυψη πράξεων εξαγωγής για εμπορεύματα ή/και υπηρεσίες καταγωγής κράτους μέλους, εφόσον αυτές παρέχονται άμεσα ή έμμεσα για λογαριασμό ή με την ενίσχυση ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, και προβλέπουν περίοδο αποπληρωμής τουλάχιστον δύο ετών ή συνολική περίοδο κατασκευής και αποπληρωμής τουλάχιστον δύο ετών. Η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει προκαταβολές, εγγυητικές επιστολές και εγγυήσεις παρακράτησης. Επίσης δεν καλύπτει κινδύνους που αφορούν εξοπλισμό και υλικά κατασκευής, όταν αυτά χρησιμοποιούνται επιτόπου για την εκτέλεση της εμπορικής σύμβασης. Άρθρο 2 Υποχρεώσεις των κρατών μελών Τα κράτη μέλη εξασφαλίσουν ότι τα ιδρύματα που παρέχουν κάλυψη υπό μορφή ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων ή εγγυήσεων για λογαριασμό ή με την ενίσχυση του κράτους, καλούμενα εφεξής "ασφαλιστές", ασφαλίζουν πράξεις εξαγωγής που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται στο παράρτημα, όταν αυτές οι εξαγωγές προορίζονται για χώρες εκτός της Κοινότητας και χρηματοδοτούνται με πίστωση αγοραστή ή με πίστωση προμηθευτή των πιστώσεων ή εξοφλούνται τοις μετρητοίς. Άρθρο 3 Διαδικασία επιτροπής Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή, την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οιψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στη ψηφοφορία. Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα τα οποία μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως. Εάν όμως τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή, ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή: Η Επιτροπή μπορεί να αναβάλει επί ένα μήνα το πολύ, από την ημερομηνία της ανακοίνωης αυτής, την εφαρμογή των μέτρων που αποφασίστηκαν από αυτή. Το Συμβούλιο, μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο. Άρθρο 4 Εφαρμογή της διαδικασίας επιτροπής Οι αποφάσεις που αναφέρονται στα σημεία 47> 50 και 51 του Παραρτήματος λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 3. Άρθρο 5 Έκθεση και αναθεώρηση Η Επιτροπή θα υποβάλει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2000, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για την εμπειρία που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή, αποβλέποντας στην περαιτέρω σύγκλιση των εθνικών συστημάτων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων και στην εξάλειψη των υπόλοιπων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ των ασφαλισμένων, προτείνει τροποποιήσεις της παρούσας οδηγίας όπου κρίνει απαραίτητο. Άρθρο 6 Σχέση με άλλες διαδικασίες Οι διαδικασίες που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία συμπληρώνουν εκείνες που θεσπίστηκαν με την απόφαση 73/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου7. Άρθρο 7 Κατάργηση Η οδηγία 70/509/ΕΟΚ και η οδηγία 7075107ΕΟΚ καταργούνται. Άρθρο 8 Ενσωμάτωση Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1998. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. Άρθρο 9 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από την δημοσίευση της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Άρθρο 10 Αποδέκτες Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος EEL 346,17. 12. 1973,0. 1 Παράρτημα: Κοινές αρχές ασφάλισης των εξαγωγικών πιστώσεων Κεφάλαιο Ι: Συστατικά της κάλυψης Τμήμα 1 : Γενικές αρχές και ορισμοί 1. Πεδίο εφαρμογής των κοινών αρχών α. Οι κοινές αρχές που θεσπίζονται στο παρόν παράρτημα εφαρμόζονται για την κάλυψη πράξεων πίστωσης προμηθευτή με αγοραστές του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα και για την κάλυψη συναλλαγών πίστωσης αγοραστή με δανειζόμενους του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα. β. Οι κοινές αρχές εφαρμόζονται για την κάλυψη όλων των κινδύνων, όπως ορίζεται στο σημείο 4. Εντούτοις, ο ασφαλιστής δύναται να αποφασίσει σε κάθε επιμέρους περίπτωση να περιορίσει την κάλυψη που παρέχει μόνο σε ορισμένους κινδύνους. γ. 'Οταν φορέας του δημοσίου εγγυάται πλήρως και ανεπιφυλάκτως όλες οι υποχρεώσεις χρεώστη του ιδιοπικού τομέα, εφαρμόζονται οι κοινές αρχές που ισχύουν για τους χρεώστες του δημόσιου τομέα. Ο όρος "χρεώστης" χρησιμοποιείται στο παρόν παράρτημα, με την έννοια είτε του αγοραστή είτε τον δανειζόμενο, όπως αναφέρεται στην παράγραφο Ι. α. του παρόντος παραρτήματος, είτε τον εγγυητή τους όσον αφορά την ασφαλισμένη συναλλαγή. 2. Χαρακτηριστικά της πίστωσης προμηθευτή α. Ο όρος "πίστωση προμηθευτή" εφαρμόζεται σε εμπορική σύμβαση, που προβλέπει την εξαγωγή εμπορευμάτων ή/και υπηρεσιών καταγωγής ενός κράτους μέλους, μεταξύ ενός ή περισσοτέρων προμηθευτών και ενός ή περισσότερων αγοραστών, με την οποία ο αγοραστής (ή οι αγοραστές) αναλαμβάνει να πληρώσει τον προμηθευτή με μετρητά ή με πίστωση. β. Οι διατάξεις για την κάλυψη της πίστωσης προμηθευτή εφαρμόζεται, όταν η κάλυψη παρέχεται σε επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 58 της Συνθήκης ΕΚ. γ. Αν μια εμπορική σύμβαση χρηματοδοτείται με τη βοήθεια πίστωσης αγοραστή ή οποιασδήποτε άλλης χρηματοδοτικής ρύθμισης, η κάλυψη που παρέχεται στον εξαγωγέα για την εμπορική σύμβαση καθ1 αυτή ακολουθεί τις διατάξεις για την κάλυψη των πιστώσεων προμηθευτών. 3. Χαρακτηριστικά της πίστωσης αγοραστή α. Ο όρος "πίστωση αγοραστή" εφαρμόζεται σε δανειακές συμβάσεις μεταξύ ενός ή περισσοτέρων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και ενός ή περισσότερων δανειζομένων για τη χρηματοδότηση εμπορικής σύμβασης που προβλέπει την εξαγωγή εμπορευμάτων ή/και υπηρεσιών καταγωγής κράτους μέλους· με τη δανειακή σύμβαση ο δανειοδοτικός οργανισμός (ή οργανισμοί) αναλαμβάνει να εξοφλήσει τον προμηθευτή (ή τους προμηθευτές), σύμφωνα με τη βασική συναλλαγή, σε μετρητά για λογαριασμό του αγοραστή/δανειζόμενου (ή των αγοραστών/δανειζομένων), ενώ ο τελευταίος θα εξοφλήσει τον δανειοδοτικό οργανισμό με πίστωση. β. Οι διατάξεις για την κάλυψη πίστωσης αγοραστή εφαρμόζονται, όταν παρέχεται κάλυψη σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο τόπος 9 εγκατάστασης ή καταχώρισης τους, υπό τον όρο ότι η πίστωση αγοραστή αποτελεί άνευ όρων υποχρέωση του δανειζόμενου να επιστρέψει την οφειλή του, ανεξάρτητα από εμπορικής σύμβασης που χρηματοδοτείται. την αποδοτικότητα της γ. Οι διατάξεις για την κάλυψη πίστωσης αγοραστή εφαρμόζονται σε όλες τις χρηματοπιστωτικές ρυθμίσεις για τη χρηματοδότηση εμπορικής σύμβασης, οι οποίες περιλαμβάνουν διαπραγματεύσιμους τίτλους πληρωτέους από αγοραστή, τους οποίους κατέχει νομίμως χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. 4. Καθορισμός των σχετικών κινδύνων α. Ο εμπορικός κίνδυνος για τους χρεώστες του ιδιωτικού τομέα καθορίζεται από τα σημεία 14 έως 16. β. Ο πολιτικός κίνδυνος για τους χρεώστες του ιδιωτικού τομέα καθορίζεται από τα σημεία 17 έως 22 και για τους χρεώστες του δημόσιου τομέα από τα σημεία 15 έως 22. γ. Ο κατασκευαστικός κίνδυνος καθορίζεται από το σημείο 6β. δ. Ο πιστωτικός κίνδυνος καθορίζεται από το σημείο 6γ. 5. Καθορισμός του δημόσιου και του ιδιωτικού καθεστώτος τον χρεώστη α. Ως χρεώστης του δημόσιου τομέα ορίζεται οντότητα, η οποία αντιπροσωπεύει, υπό οιαδήποτε μορφή, την ίδια τη δημόσια αρχή και δεν μπορεί, είτε δικαστικά είτε διοικητικά, να κηρυχθίεί αφερέγγυα. Κάθε χρεώστης που δεν ανήκει στον δημόσιο τομέα, σύμφωνα με τον ανωτέρω ορισμό, θεωρείται ότι ανήκει στον ιδιωτικό τομέα. β. Κατά την αξιολόγηση του καθεστώτος ενός χρεώστη, ο ασφαλιστής προσδιορίζει: - το νομικό καθεστώς του χρεώστη· - τη πραγματική αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε νομικής ενέργειας εναντίον του χρεώστη· - τις πηγές χρηματοδότησης και εισοδήματος του χρεώστη· - τον βαθμό επιρροής ή ελέγχου, που μπορεί να ασκήσει στον χρεώστη η κυβέρνηση της χώρας υποδοχής. γ. Σε περίπτωση αμφιβολιών ως προς το καθεστώς του χρεώστη, ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη ότι: - ένας χρεώστης του δημόσιου τομέα μπ;ορεί να είναι κυρίαρχο κράτος ή οντότητα κεντρικής κυβέρνησης ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας του δημοσίου υπαγόμενος στην κεντρική κυβέρνηση, όπως είναι περιφερειακές, δημοτικές ή οιονεί κρατικές αρχές ή άλλοι οργανισμοί του δημοσίου· - οι πράξεις ενός χρεώστη του δημόσιου τομέα ενδέχεται να δεσμεύουν την κεντρική κυβέρνηση ή το κράτος· σε αυτήν την περίπτωση, οι υποχρεώσεις πληρωμής που απορρέουν από εμπορική σύμβαση ή από συμφωνία πίστωσης αγοραστή είτε θα εξοφληθούν από τα κονδύλια του εθνικού προϋπολογισμού είτε θα λάβουν την εγγύηση του κράτους, π. χ. μέσω του υπουργείου Οικονομικών ή της Κεντρικής Τράπεζας· - ένας χρεώστης του δημόσιου τομέα μπορεί επίσης να απαλλαγεί από τις οφειλές του χρησιμοποιώντας πηγές που δεν συσχετίζονται με τα κεφάλαια της κεντρικής κυβέρνησης, π. χ. μέσω εισοδημάτων που συγκεντρώνονται από την τοπική φορολογία ή από την παροχή δημόσιων υπηρεσιών. 10 Τμήμα 2: Πεδίο εφαρμογής της κάλυψης 6. Καλυπτόμενοι κίνδυνοι α. Οι καλυπτόμενοι κίνδυνοι είναι ο κατασκευαστικός και ο πιστωτικός κίνδυνος. β. Ο κατασκευαστικός κίνδυνος συγκεκριμενοποιείται όταν η εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων του ασφαλισμένου ή η κατασκευή των παραγγελθέντων εμπορευμάτων αναστέλλονται για περίοδο έξι συνεχών μηνών, υπό τον όρο ότι η ως άνω αναστολή προκαλείται άμεσα και αποκλειστικά από μια ή περισσότερες από τις καλυπτόμενες αιτίες ζημίας που απαριθμούνται στα σημεία 14 έως 22. γ. Ο πιστωτικός κίνδυνος συγκεκριμενοποιείται όταν ο ασφαλισμένος δεν κατόρθωσε να επιτύχει την εξόφληση του συνόλου ή μέρους των απαιτήσεων του κατά τη διάρκεια περιόδου τριών μηνών μετά την οφειλόμενη ημερομηνία, υπό τον όρο ότι η μη εξόφληση προκαλείται άμεσα και αποκλειστικά από μια ή περισσότερες από τις καλυπτόμενες αιτίες ζημίας που απαριθμούνται στα σημεία 14 έως 22. δ. Ο κίνδυνος για πίστωση αγοραστή μπορεί να καλύπτεται υπό όρους ή άνευ όρων. Ο ασφαλιστής ακολουθεί τις αρχές και τις διαδικασίες που θεσπίζονται στα σημεία 32, 33 και 48α. 7. Έκταση της κάλυψης α. Η κάλυψη του κατασκευαστικού κινδύνου περιλαμβάνει, εντός του ορίου του ποσού της σύμβασης, τις δαπάνες στις οποίες υπο]βλήθηκε ο ασφαλισμένος είτε κατά την εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων του είτε κατά την κατασκευή των εμπορευμάτων που αφορά η σύμβαση, υπό τον όρο ότι οι ως άνω δαπάνες όντως καταλογίζονται στην εκτέλεση της σύμβασης. Στην κάλυψη του κατασκευαστικού κινδύνου δεν περιλαμβάνονται: - δαπάνες που προέκυψαν για εμπορεύματα, για τα οποία έχει ήδη καλυφθεί ο πιστωτικός κίνδυνος· - τα ασφάλιστρα για την ασφάλιση πιστώσεων που έχει ήδη καταβάλει ο ασφαλισμένος στον ασφαλιστή· - ποσά που καταβάλλονται από τον ασφαλισμένο κατόπιν κλήσεως εγγυητικής επιστολής, που εκδόθηκε για την καλυπτόμενη σύμβαση· εντούτοις, αυτό δεν αποκλείει την κάλυψη τέτοιων κινδύνων από τον ασφαλιστή εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας· και - ποσά που αντιστοιχούν σε πρόστιμα και αποζημιώσεις που κατέβαλε ο ασφαλισμένος. β. Η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου περιλαμβάνει το ποσό (κύριο κεφάλαιο και τόκους) που οφείλει ο αγοραστής στο πλαίσιο της εμπορικής σύμβασης ή ο δανειζόμενος στο πλαίσιο της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή, περιλαμβανομένου και του τόκου, όπως προσαυξάνεται μεταξύ της ημερομηνίας λήξης και του τέλους της περιόδου κατά την οποία πρέπει να απαιτηθεί (τόκος υπερημερίας). Σε περίπτωση πίστωσης αγοραστή, η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου περιλαμβάνει τις συνήθεις τραπεζικές προμήθειες, που οφείλονται μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή. Σε περίπτωση πίστωσης προμηθευτή, η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου δεν περιλαμβάνει ποσά που αντιστοιχούν σε πρόστιμα και αποζημιώσεις που κατέβαλε ο ασφαλισμένος. 11 8. ΙΙοσοστό κάλυψης α. Το ποσοστό κάλυψης είναι 95%. β. Αν ένας ασφαλιστής προσφέρει υψηλότερο ποσοστό κάλυψης από το οριζόμενο στο ανωτέρω στοιχείο α, τηρεί τις αρχές και τις διαδικασίες που θεσπίζονται στα σημεία 32, 33, και 48α. γ. Το ποσοστό κάλυψης και το μέγιστο ποσό αποζημίωσης, για το οποίο μπορεί να είναι υπόχρεος ο ασφαλιστής καθορίζονται ρητώς στο ασφαλιστήριο πιστώσεων που εκδίδει ο ασφαλιστής. 9. Μη ασφαλιζόμενο ποσοστό Ο ασφαλισμένος διατηρεί για λογαριασμό του ένα μέρος του μή ασφαλιζόμενου ποσοστού, ίσο προς το 2% του ασφαλιζόμενου ποσού. Ο ασφαλιστής δύναται να αποφασίσει να επιτρέψει στον ασφαλισμένο να επιμερίσει αυτό το εναπομένον μη ασφαλιζόμενο ποσοστό. 10. Κάλυψη για συναλλαγές σε συνάλλαγμα Σε περίπτωση που οι συναλλαγές προβλέπουν εξόφληση η χρηματοδότηση σε ένα ή περισσότερα ξένα νομίσματα, κάλυψη μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε νόμισμα. 11. Ξένες προμήθειες Οι υπεργολαβίες με ενδιαφερόμενα μέρη σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνονται αυτομάτως στην κάλυψη, σύμφωνα με την απόφαση 82/854/ΕΟΚ του Συμβουλίου για το εφαρμοζόμενο καθεστώς στους τομείς των εξαγωγικών εγγυήσεων και χρηματοδοτήσεων ορισμένων υπεργολαβιών προερχομένων από άλλα κράτη μέλη ή κράτη μη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων8. 12. Ημερομηνία έναρξης ισχύος της κάλυψης α. Σε περίπτωση πίστωσης αγοραστή, η κάλυψη αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της δανειακής σύμβασης, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι όροι που προέβλεπαν το συμβόλαιο ασφάλισης πιστώσεων και η συμφωνία πίστωσης αγοραστή. β. Σε περίπτωση πίστακιης προμηθευτή, η κάλυψη του κατασκευαστικού κινδύνου αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της εμπορικής σύμβασης, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι όροι που προέβλεπαν το συμβόλαιο ασφάλισης πιστώσεων και η εμπορική σύμβαση. Η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία, κατά την οποία ο ασφαλισμένος έχει εκπληρώσει εντελώς τις συμβατικές υποχρεώσεις του, ώστε να επιτρέπεται η εξόφληση του, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προηγούμενοι όροι που προέβλεπαν το συμβόλαιο ασφάλισης πιστώσεων και η εμπορική σύμβαση. Εντούτοις, η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου μπορεί να αρχίσει να ισχύει κατά την ημερομηνία κάθε μερικής παράδοσης ή μερικής αποστολής, υπό τον όρο ότι ο ασφαλισμένος δικαιούται, σύμφωνα με τη σύμβαση, την καταβολή ενός καθορισμένου και οριστικού ποσού, το οποίο αντιστοιχεί στην αξία των αγαθών που παραδόθηκαν ή απεστάλησαν. EEL357,18. 12. 1982,0. 20 12 Τμήμα 3: AITίες ζημίας και περιορισμοί της ευθύνης 13. Ευθύνη του ασφαλιστή Ο ασφαλιστής έχει ευθύνη μόνον αν η ζημία αποδίδεται άμεσα και αποκλειστικά σε μιαν ή περισσότερες από τις καλυπτόμενες αιτίες ζημίας, που ορίζονται στα σημεία 14 έως 22. 14. Αφερεγγυότητα Αφερεγγυότητα του χρεώστη του ιδιωτικού τομέα και, εφόσον υπάρχει, του εγγυητή του είτε de jure είτε de facto. 15. Αθέτηση Αθέτηση εκ μέρους του χρεώστη και, εφόσον υπάρχει, του εγγυητή του. 16. Αυθαίρετη απόρριψη ή άρνηση Απόφαση του αγοραστή, στο πλαίσιο πίστωση προμηθευτή, να διακόψει ή να ακυρώσει την εμπορική σύμβαση ή να αρνηθεί να αποδεχθεί τα εμπορεύματα ή/και τις υπηρεσίες, χωρίς να έχει το νόμιμο δικαίωμα να το πράξει. 17. Απόφαση τρίτης χώρας Κάθε μέτρο ή απόφαση της κυβέρνησης μιας χώρας εκτός από την χώρα του ασφαλιστή, στα οποία περιλαμβάνονται μέτρα και αποφάσεις των δημόσιων αρχών που θεωρείται ότι αποτελούν κυβερνητική παρέμβαση, το οποίο εμποδίζει την εκτέλεση της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή ή της εμπορικής σύμβασης, αντίστοιχα. 18. Χρεοστάσιο Γενικό χρεοστάσιο, που θεσπίζεται από την κυβέρνηση είτε της χώρας του χρεώστη είτε τρίτης χώρας μέσω της οποίας πρέπει να πραγματοποιηθεί πληρωμή στο πλαίσιο της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή ή της εμπορικής σύμβασης. 19. Παρεμπόδιση ή καθυστέρηση μεταφοράς κεφαλαίων Πολιτικά γεγονότα και οικονομικές δυσκολίες που παρουσιάζονται, και νομοθετικά ή διοικητικά μέτρα που λαμβάνονται εκτός της χώρας του ασφαλιστή, και τα οποία παρεμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά κεφαλαίων, που καταβάλλονται στο πλαίσιο της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή ή της εμπορικής σύμβασης, αντίστοιχα. 20. Νομικές διατάξεις στη χώρα του χρεώστη Νομικές διατάξεις που εγκρίνονται στη χώρα του χρεώστη, με τις οποίες οι πληρωμές στις οποίες προβαίνει ο χρεώστης κηρύσσονται έγκυρη απαλλαγή από την οφειλή, μολονότι αυτές οι πληρωμές, όταν μετατρέπονται στο νόμισμα της εμπορικής σύμβασης ή της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή, αντίστοιχα, δεν καλύπτουν πλέον το ποσό της οφειλής κατά την ημερομηνία της μεταφοράς, ως συνέπεια των διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. 21. Απόφαση της χώρας του ασφαλιστή Σε περίπτωση συμφωνίας πίστωσης προμηθευτή, κάθε μέτρο ή απόφαση που λαμβάνει η κυβέρνηση της χώρας του ασφαλιστή, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων και αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και αφορά το εμπόριο 13 μεταξύ ενός κράτους μέλους και τρίτων χωρών, όπως είναι η απαγόρευση των εξαγωγών, εφόσον οι συνέπειες του δεν καλύπτονται κατ'άλλον τρόπο από την ενδιαφερόμενη κυβέρνηση. 22. Ανωτέρα βία Περιπτώσεις ανωτέρας βίας που ανακύπτουν εκτός της χώρας του ασφαλιστή, όπως για παράδειγμα πόλεμος, συμπεριλαμβανομένου και του εμφυλίου, επανάσταση, ταραχές, πολιτική αναταραχή, κυκλώνας, πλημμύρα, σεισμός, έκρηξη ηφαιστείου, παλιρροϊκό κύμα, πυρηνικό ατύχημα κ. λπ. , εφόσον οι συνέπειες τους δεν καλύπτονται ασφαλιστικά κατ' άλλον τρόπο. 23. Γενική εξαίρεση από την ευθύνη Ο ασφαλιστής δεν ευθύνεται, αν η ζημία αποδίδεται άμεσα ή έμμεσα: α. σε οποιαδήποτε ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου ή οποιουδήποτε προσώπου ενεργεί για λογαριασμό του, η οποία καθιστά τη συμφωνία πίστωσης αγοραστή ή την εμπορική σύμβαση πλήρως ή μερικώς ανίσχυρη· β. σε οποιαδήποτε διάταξη περιορισμού των δικαιωμάτων του ασφαλισμένου, η οποία περιλαμβάνεται στη συμφωνία πίστωσης αγοραστή, στην εμπορική σύμβαση ή σε οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο, συμπεριλαμβανομένου και κάθε εγγράφου που αφορά τις αντίστοιχες ρυθμίσεις εγγύησης ή ασφάλειας· γ. σε οποιαδήποτε περαιτέρω συμφωνία μεταξύ του ασφαλισμένου και του δανειζόμενου ή εγγυητή, αντίστοιχα, μετά τη σύναψη της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή ή της εμπορικής σύμβασης, η οποία εμποδίζει ή καθυστερεί την εξόφληση της οφειλής· Ô. προκειμένου για πίστωση προμηθευτή, σε ενδεχόμενη αδυναμία των υπεργολάβων, των συναναδόχων ή άλλων προμηθευτών να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, υπό τον όρο ότι αυτή η αδυναμία δεν αποτελεί συνέπεια πολιτικών γεγονότων, όπως αναφέρεται στις αιτίες ζημίας που παρατίθενται στα σημεία 17 έως 22. Τμήμα 4: Διατάξεις για την αποζημίωση των αξιώσεων 24. Περίοδος αναμονής αξιώσεων α. Η περίοδος αναμονής αξιώσεων αντιστοιχεί στη χρονική περίοδο που έχει οριστεί για την εμφάνιση του καλυπτόμενου κινδύνου, όπως προβλέπεται στα σημεία 6β και 6γ του παρόντος παραρτήματος. β. Δεν απαιτείται η εφαρμογή περιόδου αναμονής αξιώσεων: όταν, προκειμένου για χρεώστη του ιδιωτικού τομέα, η μη εξόφληση οφείλεται σε αφερεγγυότητα του χρεώστη, είτε de jure είτε de facto· σε περίπτωση διμερούς διακυβερνητικής συμφωνίας αναδιάταξης του χρέους· και σε περίπτωση που ο ασφαλιστής παρέχει κάλυψη υπό μορφή άνευ όρων εγγύησης. 25. Αποζημίωση * Ο ασφαλισμένος δικαιούται αποζημίωση στο τέλος της περιόδου αναμονής αξιώσεων, όπως ορίζεται στην παράγραφο 24, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προηγούμενοι όροι της ασφάλισης, η αξίωση είναι νομικά ισχυρή και ο ασφαλισμένος έχει διαχειριστεί τον κίνδυνο με τη δέουσα επιμέλεια. 14 26. Εγγυημένες υποχρεώσεις Αν οι υποχρεώσεις του χρεώστη στον ασφαλισμένο καλύπτονται με εγγύηση ή με άλλη ασφάλεια, ο ασφαλισμένος οφείλει να έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να εξασφαλίσει όχι μόνον την εγκυρότητα της εγγύησης ή της άλλης ασφάλειας, αλλά και τη δυνατότητα εκτέλεσης της. 27. Υπολογισμός των αξιώσεων Κατά την εξόφληση των αξιώσεων, ο ασφαλιστής δεν καταβάλλει στον ασφαλισμένο ποσό μεγαλύτερο από το πραγματικό ποσό της συνολικής ζημίας του ή/και μεγαλύτερο από το ποσό, το οποίο ο ασφαλισμένος έχει πραγματικά το δικαίωμα να λάβει από τον δανειζόμενο, σύμφωνα με τη συμφωνία πίστωσης αγοραστή, ή από τον αγοραστή, σύμφωνα με την εμπορική σύμβαση, αντίστοιχα. 28. Εξόφληση των αξιώσεων Οι αξιώσεις καταβάλλονται χωρίς καθυστέρηση και, το αργότερο, εντός ενός μηνός από το τέλος της περιόδου αναμονής αξιώσεων, υπό τον όρο ότι ο ασφαλιστής έχει λάβει όλες τις πληροφορίες, τα έγγραφα και τα αποδεικτικά στοιχεία που είναι απαραίτητες για την έγκαιρη διαπίστωση της εγκυρότητας των αξιώσεων. Σε περίπτωση κάλυψης του κατασκευαστικού κινδύνου, οι αξιώσεις εξοφλούνται εντός ενός μηνός είτε από το τέλος της περιόδου αναμονής αξιώσεων είτε από την ημερομηνία παραλαβής της πραγματογνωμοσύνης, όπου απαιτείται, είτε από την ημερομηνία της συμφ(ονίας του ασφαλισμένου και του ασφαλιστή για το ύψος των αξιώσεων, όποια από είναι η μεταγενέστερη. 29. Διαφωνίες σχετικά με τις αξιώσεις Εάν για ζημίες, για τις οποίες απαιτείται η υποβολή αίτησης για αποζημίωση εκ μέρους του ασφαλισμένου, αφορούν αμφισβητούμενα δικαιώματα, ο ασφαλιστής αναβάλλει την εξόφληση των αξιώσεων, μέχρις ότου η διαφωνία επιλυθεί υπέρ του ασφαλισμένου από το δικαστήριο ή το διαιτητικό σώμα που προβλέπεται στη συμφωνία πίστωσης αγοραστή ή στην εμπορική σύμβαση, αντίστοιχα. 30. Διμερής διακυβερνητική συμφωνία αναδιάταξης του χρέους α. Σε περίπτωση που η καλυπτόμενη συμφωνία πίστωσης αγοραστή ή εμπορική σύμβαση υπόκειται σε διμερή διακυβερνητική συμφωνία αναδιάταξης του χρέους, ο ασφαλισμένος τηρεί τους όρους της συμίρωνίας αναδιάταξης τόσο έναντι του ασφαλισμένου όσο και έναντι του ανασφάλιστου μέρους της συμφωνίας πίστωσης αγοραστή ή της εμπορικής σύμβασης, αντίστοιχα. Ο ασφαλισμένος παρέχει στον ασφαλιστή κάθε συνδρομή που είναι απαραίτητη για την εκτέλεση της συμφωνίας αναδιάταξης. β. Αν το ασφαλισμένο ποσό συμπεριλαμβάνεται σε διμερή διακυβερνητική συμφωνία αναδιάταξης του χρέους, ο ασφαλιστής δύναται να παραιτηθεί της περιόδου του ενός μηνός, που προβλέπεται στο σημείο 28, μόλις αρχίσει να ισχύει η διμερής συμφωνία. 31. Πρόσθετες δαπάνες Οι πρόσθετες δαπάνες που απορρέουν από ενέργεια, η οποία αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση ή την αποφυγή ζημίας, καλύπτονται αναλογικά προς το ποσοστό κάλυψης που προβλέπει το συμβόλαιο ασφάλισης πιστώσεων, υπό τον όρο ότι 15 αυτές οι δαπάνες έχουν εγκριθεί από τον ασφαλιστή. Οι πρόσθετες δαπάνες περιλαμβάνουν τις δικαστικές ή άλλες νομικές δαπάνες. Ωστόσο, αν αυτές οι δαπάνες αφορούν επίσης ποσά ή προθεσμίες λήξης που δεν καλύπτονται από τον ασφαλιστή, κατανέμονται αναλογικά στα ασφαλισμένα και ανασφάλιστα ποσά ή προθεσμίες λήξης. Κεφάλαιο II: Ασφάλιστρα 32. Γενικές αρχές καθορισμού των ασφαλίστρων Τα ασφάλιστρα που χρεώνονται για την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων: - αντιστοιχούν στον καλυπτόμενο κίνδυνο· - απεικονίζουν δεόντως την έκταση και την ποιότητα της παρεχόμενης κάλυψης· - επαρκούν για την κάλυψη μακροπρόθεσμων λειτουργικών δαπανών και ζημιών. 33. ΙΙοιότητα της κάλυψης Κατά τον καθορισμό της ποιότητας της κάλυψης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 32 του παρόντος παραρτήματος, ο ασφαλιστής λαμβάνει δεόντως υπόψη το ποσοστό της κάλυψης, τον βαθμό τήρησης των προϋποθέσεων τηζ κάλυψης και κάθε άλλον όρο που επηρεάζει την ποιότητα της κάλυψης. 34. Αξιολόγηση των κινδύνων κάθε χώρας Το ύψος των ασφαλίστρων που χρεώνονται για κάθε χώρα ή για κάθε κατηγορία χωρών βασίζεται σε κατάλληλη αξιολόγηση των κινδύνων κάθε χώρας. 35. Καθεστώς του χρεώστη α. Κατά τον καθορισμό των συντελεστών ασφαλίστρων, λαμβάνεται υπόψη το καθεστώς του χρεώστη σε σχέση με τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα, όπως καθορίζεται στην παοάγραφο 5 του παρόντος παραρτήματος, με την επιβολή συντελεστών ασφαλίστρων, τα οποία ανταποκρίνονται στη φερεγγυότητα του χρεώστη. β. Σε περίπτωση χρεώστη του ιδιωτικού τομέα, ο ασφαλιστής μπορεί να καλύπτει είτε τον εμπορικό είτε τον πολιτικό κίνδυνο είτε και τις δύο μορφές κινδύνου. Όταν η κάλυψη περιορίζεται σε μια μορφή κινδύνου, τα ασφάλιστρα που χρεώνονται αντιστοιχούν μόνο στον καλυπτόμενο κίνδυνο. 36. Περίοδος κινδύνου α. Κατά τον υπολογισμό των ασφαλίστρων λαμβάνεται υπόψη η συνολική περίοδος κινδύνου. β. Σε περίπτωση κατασκευαστικού κινδύνου, η συνολική περίοδος κινδύνου είναι η περίοδος μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης ισχύος της εμπορικής σύμβασης και: - της πλήρους ολοκλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων του εξαγωγέα· ή της μέσης σταθμισμένης ημερομηνίας παραδόσεων, σε περίπτωση που η σύμβαση προβλέπει τμηματικές παραδόσεις και παρέχει στον προμηθευτή δικαίωμα για αντίστοιχες πληρωμές. 16 γ. Σε περίπτωση πιστωτικού κινδύνου, η συνολική περίοδος κινδύνου, που σταθμίζεται σύμφωνα με το ποσό του αρχικού κεφαλαίου και του τόκου που εκτίθενται σε κίνδυνο, είναι: η περίοδος μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία άρχισε να ισχύει η κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου για τον εξαγωγέα και της τελευταίας πληρωμής που πραγματοποίησε ο αγοραστής· ή η μέση περίοδος κινδύνου μεταξύ της πρώτης ανάληψης, όπως προβλέπεται σύμφωνα με την πίστωση αγοραστή, και της ημερομηνίας τελικής εξόφλησης. 37. Τελικό καλυπτόμενο ποσό α. Τα ασφάλιστρα καταβάλλονται επί του τελικού καλυπτόμενου ποσού, όπως ορίζεται κατωτέρω, με βάση το οποίο καθορίζεται η μέγιστη ευθύνη του ασφαλιστή στο πλαίσιο του συμβολαίου ασφάλισης πιστώσεων. β. Προκειμένου για πίστωση αγοραστή, το τελικό καλυπτόμενο ποσό καθορίζεται από το σύνολο των καλυπτόμενων ποσών: του αρχικού κεφαλαίου του δανείου· των τόκων του δανείου συμπεριλαμβανομένου του τόκου κατά την κατασκευή· των τυποποιημένων τραπεζικών προμηθειών· και των τόκων υπερημερίας. γ. Προκειμένου για συμβάσεις πίστωσης προμηθευτή και συμβάσεις σε μετρητά, το τελικό καλυπτόμενο ποσό είναι: για τον κατασκευαστικό κίνδυνο, η συνολική αξία της σύμβασης μείον την προκαταβολή και όλα τα μη καλυπτόμενα ποσά· το τελικό καλυπτόμενο ποσό είναι δυνατόν, αν ο ασφαλιστής συμφωνεί, να περιορίζεται στη μέγιστη αναμενόμενη ζημία· για τον πιστωτικό κίνδυνο, είτε το σύνολο του αρχικού κεφαλαίου και των τόκοτν, συμπεριλαμβανομένων των τόκων υπερημερίας, των οφειλόμενων ποσών κατά τη μερική παράδοση ή μετά από αυτήν ή κατά την ολοκλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων ή μετά από αυτήν, είτε τα οφειλόμενα ποσά για χωριστές εκτελέσεις που παρέχουν στον προμηθευτή δικαίωμα στις αντίστοιχες πληρωμές· το τελικό καλυπτόμενο ποσό είναι δυνατόν, αν ο ασφαλιστής συμφωνεί, να περιορίζεται στην μέγιστη αναμενόμενη ζημία. 38. Πληρωμή των ασφαλίστρων α. Το συνολικό ποσό των ασφαλίστρων οφείλεται κατά την ημερομηνία έκδοσης του συμβολαίου ασφάλισης πιστώσεων. β. Εντούτοις, τα ασφάλιστρα μπορεί να εξοφληθούν σε δόσεις. Σε αυτήν την περίπτωση, ο ασφαλιστής: απαιτεί την καταβολή τουλάχιστον του 15% του ποσού των ασφαλίστρων κατά την ημερομηνία έκδοσης του συμβολαίου ασφάλισης πιστώσεων· επιβαρύνει τις οφειλόμενες πληρωμές με τόκο που αντιστοιχεί στο κατάλληλο εμπορικό επιτόκιο αρχίζοντας από την ημερομηνία έκδοσης του συμβολαίου ασφάλισης πιστώσεων· απαιτεί τα εισπραττόμενα ασφάλιστρα να αντιστοιχούν ανά πάσα στιγμή τουλάχιστον στα οφειλόμενα ασφάλιστρα για το ποσό που εκτίθεται σε κίνδυνο. 17 Κεφάλαιο III: Πολιτική ως προς την κάλυψη κάθε χώρας 39. Καθορισμός της πολιτικής ως προς την κάλυψη κάθε χώρας α. Ο ασφαλιστής βασίζεται για τη χάραξη της πολιτικής του ως προς την κάλυψη κάθε χώρας σε αξιολόγηση του κινδύνου σε κάθε χώρα, στο σύνολο της εκκρεμούσας έκθεσης του σε αυτήν και στη σύνθεση του χαρτοφυλακίου των κινδύνων σε αυτή με βάση το μέγεθος του και της ιδιαίτερης δομής του. β. Κατά τη χάραξη της πολιτικής του ως προς την κάλυψη της χώρας, ο ασφαλιστής συνεκτιμά την κατάταξη της χώρας κάθε χρεώστη. γ. Παρόλα α\πά, ο ασφαλιστής είναι ελεύθερος να διακόψει ή να περιορίσει την ασφαλιστική δραστηριότητα σε κάποια συγκεκριμένη χώρα, ανεξάρτητα από την κατάταξη της χώρας. 40. Ορισμός της συνολικής εκκρεμούσας έκθεσης α. Η συνολική εκκρεμούσα έκθεση καθορίζεται, εντός των ορίων του ποσοστού κάλυψης, με βάση το ύψος της μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης επιχειρηματικής δραστηριότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας. Η συνολική εκκρεμούσα έκθεση συνίσταται στα ακόλουθα στοιχεία που ορίζονται στα σημεία β και ε. β. Το μέγιστο ποσό σε κίνδυνο από το αρχικό κεφάλαιο και τους τόκους συναφθείσες συμβάσεις, το οποίο ο ασφαλιστής δεσμεύεται να καλύψει ακόμα και αν το ασφαλιστήριο δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Οι καλυπτόμενοι τόκοι υπερημερίας που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της περιόδου αναμονής των αξιώσεων. Κάθε αντασφαλισμένο ποσό, ενεργεί ως αντασφαλιστής· ωστόσο, αν ο ασφαλιστής ενεργεί ως πρωτασφαλιστής, το αντασφαλισμένο ποσό εξαιρείται. εφόσον ο ασφαλιστής γ. Το ποσό των εκκρεμουσών αξιώσεων προς είσπραξη που δεν έχουν ακόμη παραγραφεί, ανεξάρτητα αν αυτές οι αξιώσεις αφορούν την εμφάνιση κατασκευαστικού ή/και πιστωτικού κινδύνου. δ. Το σύνολο των μη επαναπατριζόμενων ποσών, όπως αυτά που αφορούν εγγυήσεις και την κάλυψη κινδύνου μη επανάκτησης, από τη στιγμή που μια αξίωση έχει όντως εξοφληθεί, άλλα ούτε έχει εισπραχθεί ούτε έχει παραγραφεί. ε. Εκκρεμής τόκος και τόκος που πρόκειται να καταβληθεί από χρεώστριες χώρες στο πλαίσιο ρυθμίσεων αναδιάταξης του χρέους, μεταξύ των οποίων και ο κεφαλαιοποιημένος τόκος. 41. Κίνδυνος χώρας α. Όσον αφορά την ομάδα χωρών που παρουσιάζουν τον μικρότερο κίνδυνο, ο ασφαλιστής μπορεί, γενικά, να μην θέτει περιορισμούς στην πολιτική κάλυψης του. β. Όσον αφορά τις άλλες χώρες, ο ασφαλιστής μπορεί να θέτει περιορισμούς στην πολιτική του ως προς την κάλυψη τους. γ. Ασφαλιστής ο οποίος, γενικά, δεν παρέχει κάλυψη για κάποια χώρα ή συγκεκριμένη ομάδα χωρών, δύναται κατ'εξαίρεση να καλύψει ορισμένες 18 συναλλαγές για λόγους διμερούς πολιτικής ή εθνικού συμφέροντος, ή όταν για την εν λόγω συναλλαγή είναι διαθέσιμο αρκετό ελεύθερα μετατρέψιμο συνάλλαγμα. 42. Όρια έκθεσης α. Όσον αφορά τις χώρες που αναφέρθηκαν στο σημείο 41β, οι ασφαλιστές δύνανται να ορίζουν ανώτατα όρια κινδύνου, τα οποία κανονικά αντιπροσωπεύουν τον υψηλότερο βαθμό έκθεσης που ένας ασφαλιστής μπορεί να διακινδυνεύσει σε μια συγκεκριμένη χώρα. β. Στο ανώτατο όριο κινδύνου ή πάνω από αυτό για μια συγκεκριμένη χώρα, ο ασφαλιστής δύναται να περιορίσει τη συνολική εκκρεμούσα έκθεση του στην εν λόγω χώρα αυξάνοντας τα αντίστοιχα ασφάλιστρα ή μειώνοντας, σωρευτικά ή εναλλάξ, για παράδειγμα: τη συνολική εκκρεμούσα έκθεση του στη χώρα· τη συνολική αξία της προσφερόμενης κάλυψης· την αξία των νέων συμβάσεων προς κάλυψη· το μέγιστο ποσό που καλύπτεται ανά συναλλαγή. γ. Κάτω από το ανώτατο όριο κινδύνου για μια συγκεκριμένη χώρα γενικά δεν υπάρχει κανένα όριο στην πολιτική κάλυψης. Εντούτοις, ο ασφαλιστής δύναται να περιορίσει το ποσό κάλυψης για την εν λόγω χώρα κάνοντας χρήση, για παράδειγμα, των περιορισμών που προβλέπονται στο στοιχείο β. 43. Ειδικοί όροι για την κάλυψη χωρών Εν πάση περιπτώσει, ο ασφαλιστής μπορεί στερεότυπα να εφαρμόζει ως προς μια συγκεκριμένη χώρα, ανεξάρτητα από την αντίστοιχη κατηγορία χωρών, ορισμένους όρους κάλυψης όπως: εγγύηση εξόφλησης ή/και μεταφοράς από την κεντρική τράπεζα ή το υπουργείο Οικονομικών της εν λόγω χώρας· αμετάκλητη επιστολή πίστωσης ή τραπεζικής εγγύησης· επέκταση της περιόδου αναμονής αξιώσεων· μείωση του ποσοστού κάλυψης· περιορισμό της κάλυψης ορισμένων τομέων δραστηριότητας ή ορισμένων τύπων έργων. Κεφάλαιο IV: Διαδικασίες γνωστοποίησης 44. Έκταση των διαδικασιών γνωστοποίησης α. Κάθε ασφαλιστής εφαρμόζει τις ακόλουθες διαδικασίες στις κοινές αρχές που ορίζονται στα κεφάλαια Ι έως III. β. Αυτές οι διαδικασίες συμπληρώνουν εκείνες που καθιερώθηκαν με την απόφαση αριθ. 73/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί των διαδικασιών διαβουλεύσεως και πληροφορήσεως στους τομείς της ασφαλίσεως πιστώσεων, των εγγυήσεων και των χρηματοδοτικών πιστώσεων. 45. Είδη διαδικασιών γνωστοποίησης Υπάρχουν τέσσερα είδη διαδικασιών γνωστοποίησης, που απευθύνονται στην Επιτροπή και τους άλλους ασφαλιστές: ετήσια γνωστοποίηση για ενημέρωση· EEL346,17. 12. 1973, σ. 1 19 γνωστοποίηση για απόφαση· εκ των προτέρων γνωστοποίηση για ενημέρωση· και εκ των υστέρων γνωστοποίηση για ενημέρωση. 46. Ετήσια γνωστοποίηση για ενημέρωση α. Στο τέλος κάθε έτους και το αργότερο μέχρι τις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους, κάθε ασςραλιστής υποβάλει αναδρομικά έκθεση στους άλλους ασφαλιστές και στην Επιτροπή για τη δραστηριότητα του κατά το προηγούμενο έτος. Αυτή η έκθεση καλύπτει όλες τις χρεώστριες χώρες και περιέχει για κάθε μια από αυτές: το συνολικό ποσό της κάλυψης που έχει προσφέρει ο ασφαλιστής· τη συνολική εκκρεμούσα έκθεση του, όπως ορίζεται στην παράγραφο 40 του παρόντος παραρτήματος· το αποκτηθέν εισόδημα από ασφάλιστρα· το ύψος των τρεχουσών ληξιπρόθεσμων οφειλών· το ύψος των εισπραχθεισών οφειλών· και το ποσό των εξοφληθεισών αξιώσεων. β. Στην αρχή κάθε έτους και το αργότερο μέχρι τις 31 Ιανουαρίου, κάθε ασφαλιστής υποβάλλει έκθεση στους άλλους ασφαλιστές και στην Επιτροπή για την πολιτική κάλυψης του, όπως αυτή προβλέπεται για το επόμενο έτος. Αυτή η έκθεση καλύπτει όλες τις χρεώστριες χώρες και περιέχει για κάθε μια από αυτές τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες: το συνολικό ποσό κάλυψης που ο ασφαλιστής είναι διατεθειμένος να προσφέρει· την πολιτική κάλυψης της χώρας, π. χ. το είδος και το επίπεδο των ανώτατων ορίων, καθώς επίσης και των όρων που ο ασφαλιστής προτίθεται να επιβάλλει συνήθως για την κάλυψη· τον τρόπο με τον οποίο θα υπολογίζονται και θα χρεώνονται τα ασφάλιστρα για την κάλυψη εμπορικών και πολιτικών κινδύνων. 47. Γνωστοποίηση για απόφαση α. Σε περίπτωση ανταγωνιστικών προσφορών από κοινοτικούς εξαγωγείς ή τράπεζες, εμπλεκόμενος ασφαλιστής ανταποκρίνεται χωρίς καθυστέρηση σε κάθε αίτημα παροχής πληροφοριών που υποβάλλει άλλος εμπλεκόμενος ασφαλιστής σχετικά με το καθίεστώς του χρεώστη της εν λόγω συναλλαγής, όπως ορίζεται στο σημείο 5. β. Σε περίπτωση διαφωνίας σχετικά με το καθεστώς του χρεώστη, οι εμπλεκόμενοι ασφαλιστές θέτουν τις σχετικές πληροφορίες στη διάθεση των άλλων ασφαλιστών, καταβάλλοντας προσπάθεια να καταλήξουν σε αμοιβαία συμφωνηθέν καθεστώς. γ. Αν οι ασφαλιστές δεν είναι σε θέση να συμφωνήσουν όσον αφορά το νομικό καθεστώς του χρεώστη εντός 10 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία υποβολής του αιτήματος για πληροφορίες, οι εμπλεκόμενοι ασί^χλιστές φέρουν το θέμα, μαζί με τις σχετικές πληροφορίες, σε γνώση της Επιτροπής, η οποία κινεί τη διαδικασία για τη λήψη απόφασης, που προβλέπεται στο άρθρο 3 της οδηγίας. 48. Εκ των προτέρων ανακοίνωση για ενημέρωση α. Ασφαλιστής, ο οποίος προτίθεται να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος προσφέροντας ευνοϊκότερους όρους κάλυψης είτε για συγκεκριμένη συναλλαγή είτε για σύνολο συναλλαγών, είτε για ορισμένο τομέα ή τομείς, είτε για ορισμένη χώρα ή χώρες, είτε για ολόκληρο το σύστημα 20 του, γνωστοποιεί την πρόθεση του στους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή τουλάχιστον 7 εργάσιμες ημέρες πριν αρχίσει να εφαρμόζει αυτή την απόφαση, δηλώνοντας τους λόγους για τους οποίους προτίθεται να προβεί στην παρέκκλιση (π. χ. την ανάγκη να προσαρμοστεί με τον διεθνή ανταγωνισμό) και τον αντίστοιχο συντελεστή ασφαλίστρων που θα χρεώνει. β. Ασφαλιστής, ο οποίος προτίθεται να χρεώνει χαμηλότερα ασφάλιστρα από αυτά που γνωστοποιεί ετησίως, σύμφωνα με το σημείο 46β, γνωστοποιεί την πρόθεση του στους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή τουλάχιστον 7 εργάσιμες ημέρες πριν αρχίσει να εφαρμόζει αυτή την απόφαση. γ. Ασφαλιστής, ο οποίος, κατόπιν γνωστοποίησης άλλου ασφαλιστή σύμφωνα με τα στοιχεία α ή β, προτίθεται να προσφέρει ευνοϊκότερους όρους από ό,τι ο εν λόγω ασφαλιστής, γνωστοποιεί την πρόθεση του στους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή τουλάχιστον 7 εργάσιμες ημέρες πριν αρχίσει να εφαρμόζει αυτή την απόφαση, δηλώνοντας τον συντελεστή ασφαλίστρων που πρόκειται να χρεώνει. δ. Ασφαλιστής, ο οποίος, σύμφωνα με το σημείο 41γ, προτίθεται να καλύπτει συναλλαγές με χρεώστες σε χώρες, για τις οποίες κανονικά δεν προσφέρει κάλυψη, γνωστοποιεί την πρόθεση του στους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή τουλάχιστον 7 εργάσιμες ημέρες πριν αρχίσει να εφαρμόζει αυτή την απόφαση, δηλώνοντας τον συντελεστή ασφαλίστρων που πρόκειται να χρεώνει. 49. Εκ των υστέρων ανακοίνωση για ενημέρωση α. Ασφαλιστής, ο οποίος προτίθεται να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος προσφέροντας λιγότερο ευνοϊκούς όρους κάλυψης είτε για συγκεκριμένη συναλλαγή είτε για σύνολο συναλλαγών, είτε για ορισμένο τομέα ή τομείς, είτε για ορισμένη χώρα ή χώρες, ενημερώνει σχετικά τους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή. β. Ασφαλιστής, ο οποίος αποφασίζει να αναπροσαρμόσει ένα ή περισσότερα στοιχεία της πολιτικής του ως προς την κάλυψη κάθε χώρας, όπως αυτή γνωστοποιείται ετησίως σύμφωνα με το σημείο 46β, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση σχετικά τους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή. γ. Ασφαλιστής, ο οποίος, κατόπιν γνωστοποίησης σύμφωνα με τα σημεία 48α ή/και 48β, αποφασίζει να προσφέρει τους ίδιους όρους με τον αρχικά γνωστοποιούντα ασφαλιστή, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση σχετικά τους άλλους ασφαλιστές και την Επιτροπή. δ. Κάθε ασφαλιστής παρέχει χωρίς καθυστέρηση λεπτομερείς απαντήσεις σε κάθε αίτημα για διευκρινίσεις ή πληροφορίες σχετικά με την δραστηριότητα του, το οποίο υποβάλλουν άλλοι ασφαλιστές ή η Επιτροπή. 50. Χρήση συστήματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου α. Όλες οι γνωστοποιήσεις πραγματοποιούνται κανονικά μέσω συστήματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή, αν είναι απαραίτητο, με άλλα κατάλληλα μέσα στιγμιαίας γραπτής επικοινωνίας. β. Οι αποφάσεις σχετικά με το σύστημα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου λαμβάνονται σύμφωνα με την διαδικασία που θεσπίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας. 21 51. Νομισματική μονάδα που χρησιμοποιείται στις γνωστοποιήσεις Όλα τα νομισματικά ποσά που περιλαμβάνουν οι γνωστοποιήσεις, ανεξάρτητα από τον τύπο τους, εκφράζονται σε ECU με βάση την πλέον πρόσφατη συναλλαγματική ισοτιμία, εκτός αν αποφασιστεί διαφορετικά, σύμφωνα με την διαδικασία που θεσπίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας. 22 Atmoaiovomxo δελτίο Οδηγία του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των βασικών διατάξεων που ισχύουν για την ασφάλιση των εξαγωγικών πιστώσεων όσον αφορά τις πράξεις που τυγχάνουν μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης 1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΑΣΗΣ Οδηγία του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των βασικών διατάξεων που ισχύουν για την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων όσον αφορά τις πράξεις που τυγχάνουν μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης 2. ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ : Βλέπε σημείο 10 - "διοικητικές δαπάνες" 3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ • • Αρθρο 113 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόταση οδηγίας αριθ. COM(97)264 για την εναρμόνιση των βασικών διατάξεων που ισχύουν για την ασφάλιση των εξαγωγικών πιστώσεων όσον αφορά τις πράξεις που τυγχάνουν μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης κάλυψης 4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΑΡΑΣΗΣ : 4. 1 Γενικός στόχος της δράσης Μεταξύ των μέσων τα οποία διαθέτουν τα κράτη για την προώθηση των εξαγωγών, η ασφάλιση των εξαγωγικών πιστώσεων αποτελεί ένα από τα αποτελεσματικότερα, και αποτέλεσε, μεταξύ 1980 και 1995, ένα από τα πλεόν απαιτητικά για τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Κάθε κράτος μέλος διαθέτει το δικό του σύστημα του οποίου οι λεπτομέρειες εγγυήσεων, τα τιμολογούμενα ασφάλιστρα και οι πολιτικές κάλυψης παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές. Οι διαφορές αυτές οδηγούν στον ανταγωνισμό των εξαγωγέων της Κοινότητας για την πρόσβαση τους σε εξωκοινοτικές αγορές υπό άνισες συνθήκες. Το ανωτέρω ελήφθη υπόψη από τους προσυπογράφοντες τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αφού τα άρθρα 112 και 113 της συνθήκης προβλέπουν ότι τα καθεστώτα ενισχύσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη στις εξαγωγές προς τις τρίτες χώρες πρέπει να είναι εναρμονισμένα. Το παρόν σχέδιο οδηγίας αποτελεί ένα πρώτο στάδιο για την εναρμόνιση των συστημάτων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων που έχει στόχο τη μείωση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ επιχειρήσεων στην Κοινότητα, και έχει επίσης στόχο την εισαγωγή ορισμένου βαθμού διαφάνειας στον τομέα αυτό. 23 Για το σκοπό αυτό, το σχέδιο οδηγίας προβλέπει την εφαρμογή συστήματος κοινοποίησης (βλέπε κεφάλαιο IV) και διαδικασίας απόφασης (βλέπε άρθρο 4) υποκείμενη στη γνωμοδότηση επιτροπής. 4. 2 Περίοδος που καλύπτεται από τη δράση και ρυθμίσεις που προβλέπονται για την ανανέωση της Η περίοδος που καλύπτεται από τη δράση είναι απεριορίστου διαρκείας κατά την έννοια που το παρόν σχέδιο οδηγίας εισάγει σύστημα κοινοποίησης που πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς. 5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΑΠΑΝΩΝΑΓΩΝ ΕΣΟΑΩΝ 5. 1 Υποχρεωτικές δαπάνες 5. 2 Μη διαχωριζόμενες πιστώσεις 5. 3 Τύπος των μελετώμενων εσόδων Ονόέν 6. ΤΥΠΟΣ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΑΩΝ - 100% επιδότηση: Ουδέν - επιδότηση για συγχρηματοδότηση μαζί με άλλες πηγές τον δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα: Όχι - Επιδότηση επιτοκίου: Όχι - Λοιπά: Ονόέν Σε περίπτωση οικονομικής επιτυχίας της δράσης, προβλέπεται μερική ή συνολική επιστροφή της κοινοτικής χρηματοδότησης ;: 'Οχι Η προτεινόμενη δράση ενέχει μεταβολή τον επιπέδου των εξόδων; Εάν ναι τί μορφή θα έχει η μεταβολή και ποιος τύπος εσόδων μελετάται;: Όχι 7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ 7. 1 Τρόπος υπολογισμού του δημοσιονομικού κόστους της δράσης (σχέση με το μερικό και το συνολικό κόστος) 24 7. 2 Κατάταξη ανά στοιχείο της δράσης κόστος σε εκατ. Ecu Ανάλυση Έτος 1998 1999 2000 2001 2002 2003 και επόμ. Χρή σεις Σύ νολο Σύνολο Ουδέν 7. 3 Χρονοδιάγραμμα πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων/πιστώσεων πληρωμών κ όστος σε εκατ. ECU Έτος 1998 1999 2000 2001 2002 2003 και επομ. Χρή σεις Σύνο λο Πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων Πιστώσεις πληρωμών έτος 1998 1999 2000 2001 2002 2003 και επομ. χρήσεις Σύνολο 25 Ουδέν Ουδέν 8. ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ - Μελετώμενα ειδικά μέτρα ελέγχου Τα έξοδα δεν θα δεσμευθούν παρά μόνο με βάση δικαιολογητικά (επιστροφή των εξόδων των μέσων μεταφοράς των εκπροσώπων των κρατών μελών που θα λάβουν μέρος στις συνεδριάσεις). 9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΑΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ-ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ 9. 1. Ειδικοί μετρήσιμοι στόχοι, πληθυσμός στόχος - Ειδικοί στόχοι : σχέσεις με τον γενικό στόχο Οι στόχοι δεν είναι πραγματικά μετρήσιμοι όσον αφορά το κόστος/αποτελεσματικότητα - Πληθυσμός στόχος : διάκριση ενδεχομένως ανά στόχο, καθορισμός των τελικών δικαιούχων της δημοσιονομικής παρέμβασης της Κοινότητας και οι χρησιμοποιούμενοι διαμεσολαβητές Εξαγωγικές βιομηχανίες, χρηματοδοτικά όργανα και υπηρεσίες ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων 9. 2. Αιτιολόγηση της δράσης - Α νάγκη δημοσιονομικής κοινοτικής παρέμβασης, σε σχέση ιδιαίτερα με την αρχή της επικουρικότητας Δυνάμει του άρθρου 113 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Κοινότητα έχ& αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά την εμπορική πολιτική, και κατά συνέπεια η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται. Η Επιτροπή θα επικουρείται από επιτροπή αποτελούμενη από τους εκπροσώπους των κρατών μελών και στην οποία προεδρεύει εκπρόσωπος της Επιτροπής. - Επιλογή των λεπτομερειών της παρέμβασης Συνεδρίαση επιτροπής, υφιστάμενης ή προς σύσταση, όπως αυτή που προβλέπεται δυνάμει του σχεδίου οδηγίας (βλέπε άρθρα 4 και 5). * πλεονεκτήματα σε σχέση με τα εναλλακτικά μέτρα (συγκριτικά πλεονεκτήματα) * ανάλυση παρομοίων δράσεων που έχουν γίνει ενδεχομένως σε κοινοτικό επίπεδο ή σε εθνικό επίπεδο 26 * παράγωγα αποτελέσματα και αναμενό/ιενοι πολλαπλασιαστές βλ. σημείο 4. 1 "γενικός στόχος της δράσης": εναρμόνιση και διαφάνεια. - Κύριοι παράγοντες αβεβαιότητας που μπορούν να επηρεάσουν τα ειδικά αποτελέσματα της δράσης Μη εφαρμογή από μέρους των κρατών μελών των όρων του σχεδίου οδηγίας. 9. 3 Παρακολούθηση και αξιολόγηση της δράσης - Δείκτες αποδοτικότητας * δείκτες εκροών (μέτρηση των δραστηριοτήτων) * δείκτες επιπτώσεων ανάλογα με τους στόχους Η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2000, έκθεση επί των συμπερασμάτων που εξήχθησαν από την εφαρμογή των διατάξεων οι οποίες εγκρίθίηκαν στο σχέδιο οδηγίας. - Εκτίμηση των επιτενχθέντων αποτελεσμάτων (σε περίπτωση συνέχισης ή ανανέωσης υφιστάμενης δράσης). Λεπτομέρειες και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης 10. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ (ΤΜΗΜΑ Α ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ III ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΗΡΟΥΐΙΟΑΟΓΙΣΜΟΥ) Η ουσιαστική κινητοποίηση των απαιτούμενων διοικητικών πόρων θα προκύψει από την ενήσια απόφαση της Επιτροπής σε σχέση με την κατανομή των πόρων, λαμβανομένων υπόψη ιδίως του προσωπικού και των συμπληρωματικών ποσών που θα χορηγηθούν από τη δημοσιονομική αρχή. 27 10. 1 Επιπτώσεις επί του αριθμού των θέσεων απασγόλτισης : Τύπος θέσεων απασχόλησης Προσωπικό προς απασχόληση στη διαχείριση της δράσης ποοσωοι- νές θέσεις απασχό λησης μόνιμες θέσεις απασγόληση εκ των οποίων διΔρκεια αόριστος με τη χρήση των υφιστάμενων πόρων στην ενδιαφερόμεν ηΓΔή υπηρεσία μέσω προσφυγής σε πρόσθετους πόρους (διατιθέμενη το 1997) Μόνιμοι ή προσωρινοί υπάλληλοι Λοιποί πόροι Σύνολο Α Β Ι 2 1 3 2 1 - 2 END 2 2 END 5 - - 10. 2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις του συμπληρωματικού ανθρωπίνου δυναμικού : | Ποσά | (σε ECU) Τρόπος υπολογισμού Μόνιμοι υπάλληλοι Προσωρινοί υπάλληλοι / Υ Ο ί π ΟΙ π Ο ρ ΟΙ (οιιμβώΠίΤιΐΥίαμμήιου Σύνολο 10. 3 Αύξηση λοιπών δαπανών λειτουργίας που προκύπτουν από τη δράση Γραμμή του προϋπολογισμού (αριΒμός και τίτλος) Α. 2510 Ποσά 21. 000 (σε ECU) Τρόπος υπολογισμού Δύο συνεδριάσεις συντονισμού (επιτροπή) των κρατών μελών ετησίως. (Το συνολική κόστος αντιστοιχεί στο σχετικό κόστος της διοργάνωσης των δύο εν λόγω συνεδριάσεων των κρατών μελών ετησίως στις Βρυξέλλες, για έναν αντιπρόσωπο ανά κράτος μέλος και ανά συνεδρίαση) Σύνολο 21. 000 28 ISSN 0254-1483 COM(97) 264 τελικό FFTPAcDA GR 11 oi 09 io Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-321-GR-C ISBN 92-78-21783-2 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 1106/97 DER KOMMISSION vom 18. Juni 1997 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Ausfuhrerstattung für Weißzucker für die im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1464/96 durchgeführte 43. Teilausschreibung

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: Directive 97/35/CE de la Commission du 18 juin 1997 portant deuxième adaptation au progrès technique de la directive 90/220/CEE du Conseil relative à la dissémination volontaire d'organismes génétiquement modifiés dans l'environnement (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)

eurovoc_concepts:
environmental protection
exchange of information
genetically modified organism
marketing standard
preparation for market
technological change

formats: html pdfa1b print