title: Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 18. 06. 1997 COM(97) 233 τελικό 97/0178 (CNS) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους Ι. Εισαγωγή Σήμερα πολλές επιχειρήσεις ασκούν δραστηριότητες σε παγκόσμιο επίπεδο ή συνάπτουν στρατηγικές συμμαχίες για να έχουν εντονότερη παρουσία σε αγορές του εξωτερικού μέσω ενός διεθνούς εταίρου. Οι οικονομικές συνέπειες των συγχωνεύσεων, των πρακτικών που περιορίζουν τον ανταγωνισμό και των καταχρήσεων δεσπόζουσας θέσης συχνά γίνονται αισθητές σε άλλες χώρες πέραν εκείνων στις οποίες οι εμπλεκόμενες εταιρείες έχουν συσταθεί ή έχουν την έδρα τους. Εξωεδαφική εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού Ένας τρόπος με τον οποίο οι αρχές ανταγωνισμού μπορούν να αντιμετωπίσουν τις πρακτικές που περιορίζουν τον ανταγωνισμό σε διεθνές επίπεδο είναι η χρησιμοποίηση εξωεδαφικής δικαιοδοσίας. Πολλές έννομες τάξεις, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, επιδιώκουν σε ορισμένες περιπτώσεις να εφαρμόζουν τους κανόνες τους στον τομέα του ανταγωνισμού σε πρακτικές που ασκούνται στην αλλοδαπή και ενδέχεται να βλάψουν τις αγορές τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επεκτείνει την εξωεδαφική τους δικαιοδοσία σε μεγαλύτερο βαθμό από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ειδικότερα, οι ΗΠΑ διατείνονται ότι έχουν δικαιοδοσία να εφαρμόζουν τη νομοθεσία τους περί ανταγωνισμού σε πρακτικές που ασκούνται εκτός του εδάφους τους προκειμένου να διευθετούν προβλήματα πρόσβασης σε αγορές που αντιμετωπίζουν οι εξαγωγές των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το κατά πόσον η επίμαχη δραστηριότητα βλάπτει τους καταναλωτές των ΗΠΑ. Η επέκταση της δικαιοδοσίας των ΗΠΑ έχει προκαλέσει πολιτικές εντάσεις στις διμερείς σχέσεις ΕΚ/ΗΠΑ σε περιπτώσεις που αφορά πρακτικές ασκούμενες στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η εξωεδαφική εφαρμογή της νομοθεσίας δεν προκαλεί απλώς πολιτικές εντάσεις. Επιπλέον, δημιουργούνται πρακτικά προβλήματα λόγω της έλλειψης προσωπικής δωσιδικίας και της δυσκολίας συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων από το εξωτερικό. Διεθνής συνεργασία Η εξωεδαφική εφαρμογή της νομοθεσίας δεν αποτελεί το μοναδικό μέσο που διαθέτουν οι αρχές ανταγωνισμού για να διασφαλίσουν την εξάλειψη πρακτικών αντίθετων προς τον ανταγωνισμό που ασκούνται εκτός της επικράτειας τους. Ολοένα και περισσότερο καθίσταται προφανές ότι οι αρχές ανταγωνισμού πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους προκειμένου να αντιμετωπίζουν νομικώς, με δραστικό και αποτελεσματικό τρόπο, την αντίθετη προς τον ανταγωνισμό συμπεριφορά εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην παγκόσμια αγορά. Επιπλέον, η συνεργασία μεταξύ των αρχών που είναι αρμόδιες για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού αποκλείει το ενδεχόμενο έκδοσης αλληλοσυγκρουόμενων αποφάσεων έναντι της iôtaç εταιρείας. Η Επιτροπή και η Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αναγνώρισαν τα ανωτέρω στις 23 Σεπτεμβρίου 1991, όταν υπέγραψαν συμφωνία σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού τους (στο εξής: "η συμφωνία του 199 Γ')1. Η συμφωνία του 1991 διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού των μερών και το συντονισμό των μέτρων που αυτές λαμβάνουν με σκοπό την εφαρμογή του νόμου. Εκτός από τη διευκόλυνση του συντονισμού, η συμφωνία του 1991 προβλέπει ότι κάθε μέρος λαμβάνει υπόψη τα σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους σε όλα τα στάδια των ενεργειών στις οποίες προβαίνει με σκοπό την εφαρμογή του νόμου ("παραδοσιακή" ή "αρνητική" διεθνής αβροφροσύνη (comitas gentium). Θετική διεθνής αβροφροσύνη Η συμφωνία του 1991 εισάγει την έννοια της "θετικής" διεθνούς αβροφροσύνης στις σχέσεις ΕΚ/ΗΠΑ. Το άρθρο V προβλέπει ότι όταν ένα μέρος επηρεάζεται δυσμενώς από πρακτικές που αντιβαίνουν στον ανταγωνισμό και ασκούνται στην επικράτεια του άλλου μέρους, το θιγόμενο μέρος δύναται να ζητήσει από το άλλο μέρος να προβεί στη λήψη μέτρων εφαρμογής του νόμου. Από τη σκοπιά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, είναι ασφαλώς προτιμότερο οι Ηνωμένες Πολιτείες να προσφεύγουν στην αρχή της θετικής αβροφροσύνης όταν εξετάζουν αντίθετες προς τον ανταγωνισμό πρακτικές που ασκούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από το να επιδιώκουν να εφαρμόσουν τη νομοθεσία των HI ΙΑ για την προστασία του ανταγωνισμού. Μέσω της θετικής αβροφροσύνης η Επιτροπή μπορεί να διατηρήσει τον έλεγχο, εφόσον το επιθυμεί, επί των διαδικασιών εφαρμογής του νόμου με σκοπό την αντιμετώπιση τέτοιου είδους πρακτικών. Η θετική αβροφροσύνη παρουσιάζει επίσης πλεονεκτήματα για τις εταιρείες, καθότι συμβάλλει στη μείωση του αριθμού των υποθέσεων που εξετάζονται από περισσότερες της μίας αρχές ανταγωνισμού, με αποτέλεσμα να μειώνεται το κόστος συμμόρφωσης και να υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες έκδοσης αλληλοσυγκρουόμενων αποφάσεων από διαφορετικές αρχές ανταγωνισμού. 1 Κατόπιν απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η εν λόγω συμφωνία και η ανταλλαγή ερμηνευτικών επιστολών της 31ης Μαΐου και της 31ης Ιουλίου 1995 εγκρίθηκαν εν συνεχεία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα με κοινή απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής της 10ης Απριλίου 1995 (ΕΕ L 95, 27. 4. 95, σ. 45-50). Επιπλέον, υπάρχουν δυνητικά οφέλη για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα από το γεγονός ότι μπορεί να ζητήσει από τις αρχές ανταγαηασμού των ΗΠΑ να διερευνήσουν και να εξαλείψουν δραστηριότητες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό, οι οποίες ασκούνται μεν στην επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η θετική αβροφροσύνη μπορεί να επιτρέψει την άρση προβλημάτων που συναντώνται κατά την εξωεδαφική άσκηση της δικαιοδοσίας, όπως τα προβλήματα συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων από το εξωτερικό. II. Η συμφωνία u^takv tcov Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της ΚυΒέονησικ τον Ινωμένων Πολιτειών ττκ Aiieoixnc στιζτίκά με την ecpgouovn των αργών τικ θετιχτκ οιεθνοικ αΒοοΦοοσύνικ: κατά την ΕοαοιιοΎΤΐ τικ νομοβεσία€ περί ανταγωνισμού εκάστου ^έooυc Προτού η Ευρωπαικύ Κοινότητα προβεί σε στενότερη συνεργασία με τις ΗΠΑ, είναι απαραίτητο να διευθετηθούν οι εκτεταμένες διεκδικήσεις των ΗΠΑ σχετικά με την αναγνώριση της δικαιοδοσίας τους ως προς την εφαρμογή της νομοθεσίας τους για την προστασία του ανταγωνισμού. Η θετική αβροφροσύνη παρέχει μία μέθοδο αντιμετώπισης των πρακτικών που αντιβαίνουν στον ανταγωνισμό και ασκούνται εκτός της επικράτειας μίας χώρας, χωρίς να παρουσιάζεται η ανάγκη εξωεδαφικής άσκησης της δικαιοδοσίας της. Η θετική αβροφροσύνη επιτρέπει επίσης στο μέρος εντός της επικράτειας του οποίου ασκείται η αντίθετη προς τον ανταγωνισμό πρακτική να διατηρήσει, εφόσον το επιθυμεί, τον έλεγχο επί των μέτρων εφαρμογής του νόμου με σκοπό την αντιμετώπιση της επίμαχης πρακτικής. Έτσι, στις 25 Οκτωβρίου 1996 το Συμβούλιο έδωσε εντολή στην Επιτροπή να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία που θα ενίσχυε τις διατάξεις περί θετικής αβροφροσύνης της συμφωνίας του 1991. Αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων της Επιτροπής ήταν ένα σχέδιο συμφωνίας2 με τις αμερικανικές αρχές. Το σχέδιο συμφωνίας έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις που δραστηριότητες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό ασκούνται εν όλω ή εν πολλοίς στην επικράτεια ενός μέρους και ταυτόχρονα επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα του άλλου μέρους. Στις περιπτώσεις αυτές, το δεύτερο μέρος μπορεί να ζητήσει από το μέρος στην επικράτεια του οποίου ασκούνται κατά κύριο λόγο οι δραστηριότητες να λάβει μέτρα για την εφαρμογή των δικών του κανόνων ανταγωνισμού. Το σχέδιο συμφωνίας επέφερε σημαντική πρόοδο σε σχέση με το άρθρο V της συμφωνίας του 1991, δεδομένου ότι δεν παρέχει απλώς ένα πλαίσιο κανόνο>ν σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης των Συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της θετικής αβροφροσύνης κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου » μέρους. αιτημάτων θετικής αβροφροσύνης, αλλά θεσμοθετεί την αρχή ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το ένα μέρος αναβάλλει ή αναστέλλει τη λήψη μέτρων εφαρμογής του νόμου. εύλογα αναμενόμενες Η αρχή της αναβολής ή αναστολής ενεργοποιείται εφόσον οι επίμαχες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες δεν έχουν άμεσες, τους ουσιώδεις και καταναλωτές του μέρους που ζητεί τη λήψη μέτρων ή εφόσον οι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες ασκούνται κατά κύριο λόγο στην επικράτεια του άλλου μέρους και κατευθύνονται πρωτίστως προς αυτήν. ' Αλλως ειπείν, η αρχή ενεργοποιείται όταν το μέρος που ζητεί τη λήψη μέτρων επιδιώκει την προστασία του εξαγωγικού του εμπορίου ή όταν το κέντρο βάρους των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό δραστηριοτήτων εντοπίζεται στην επικράτεια του άλλου μέρους. επιπτώσεις για Υπάρχουν και ορισμένες άλλες προϋποθέσεις που πρέπει επίσης να πληρούνται προκειμένου να ενεργοποιηθεί η αρχή της αναβολής ή αναστολής, στις οποίες συγκαταλέγονται η βούληση του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων να επιληφθεί της υπόθεσης, ο πλήρης ενημέρωση του μέρους που ζητεί τη λήψη μέτρων σχετικά με τις εξελίξεις και η συνεκτίμηση των ανησυχιών του τελευταίου πριν από την περαίωση της έρευνας. Το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων μπορεί να ενεργήσει μόνο βάσει των δικών του κανόνων ανταγωνισμού και στο βαθμό που η επίμαχη πρακτική εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τους. Το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων πρέπει μεν να συμφωνήσει με ορισμένους όρους προκειμένου να ενεργοποιηθεί η αρχή της αναστολής ή αναβολής, αλλά δεν υποχρεούται να το πράξει. Επομένως, δεν υπάρχει κίνδυνος να υποχρεωθεί ένα μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων να ερευνήσει μία υπόθεση, όταν τούτο δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις θα είναι προς το συμφέρον του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων να εξαλείψει τις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό πρακτικές που ασκούνται στην επικράτεια του και ενδεχομένως θα είναι άκρως επωφελές να τεθεί υπόψη του η άσκηση παρόμοιων πρακτικών. Το σχέδιο συμφωνίας αναγνωρίζει ότι ενδέχεται να υπάρξουν περιπτώσεις στις οποίες θα ήταν σκόπιμη η διενέργεια παράλληλων ερευνών και από τα δύο μέρη, για παράδειγμα όταν για λόγους δημόσιου συμφέροντος πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις και στις δύο έννομες τάξεις κατά ιδιαίτερα σοβαρής δραστηριότητας που της πιθανής αντιβαίνει στον ανταγωνισμό. Η παραδοχή σκοπιμότητας διενέργειας παράλληλων ερευνών ισχύει μόνον όταν βλάπτονται και οι δύο αγορές, ενώ δεν ισχύει όταν το ένα μέρος επιδιώκει την προστασία του εξαγωγικού του εμπορίου. Οι συγχωνεύσεις δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου συμφωνίας λόγω της νομοθεσίας περί συγχωνεύσεων των ΗΠΑ και της ΕΚ, που δεν επιτρέπει την αναβολή ή αναστολή της λήψης μέτρων, όπως προβλέπεται στο σχέδιο συμφωνίας, λόγω της υποχρέωσης έκδοσης οριστικής απόφασης εντός αυστηρών χρονικών προθεσμιών. Στην αιτιολογική έκθεση που παρατίθεται στο παράρτημα 1 περιγράφονται αναλυτικά οι διατάξεις του σχεδίου συμφωνίας. III. Nomxn βάση Εφόσον το σχέδιο συμφωνίας αφορά τους κανόνες ανταγωνισμού της συνθήκης ΕΚ, η νομική βάση για τη σύναψη της συμφωνίας από το Συμβούλιο είναι το άρθρο 87 της συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 228 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο. Πριν από τη σύναψη της συμφωνίας πρέπει υποχρεωτικώς να ζητηθεί η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο βαθμό που η συμφωνία αφορά προϊόντα της ΕΚΑΧ, τα άρθρα 65 και 66 της συνθήκης ΕΚΑΧ αποτελούν τη νομική βάση για να συνάψει η Επιτροπή το σχέδιο συμφωνίας. Σε αντίθεση με τη συμφωνία του 1991, το άρθρο 235 της συνθήκης ΕΚ δεν έχει εφαρμογή, καθότι οι υποθέσεις που διέπονται από τον κανονισμό περί συγκεντρώσεων δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου συμφωνίας. IV. ΣνηπέίΗίαιια Η Επιτροπή πιστεύει ότι το σχέδιο συμφωνίας αποτελεί σημαντική εξέλιξη για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και συνιστά πολιτική δέσμευση εκ μέρους των ΗΠΑ για την ανάπτυξη συνεργασίας με την Επιτροπή αντί της εξωεδαφικής εφαρμογής της νομοθεσίας τους περί προστασίας του ανταγωνισμού στην ΕΕ. Το σχέδιο συμφωνίας, εφόσον υπογραφεί, θα προσδώσει και τυπικό περίβλημα στην πολιτική δέσμευση των ΗΠΑ να απέχουν κατά κανόνα από την ενασχόληση με αντίθετες προς τον ανταγωνισμό πρακτικές που δεν επηρεάζουν τους καταναλωτές των ΗΠΑ ή ασκούνται κατά κύριο λόγο στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και κατευθύνονται πρωτίστως προς αυτή, εφόσον η Επιτροπή δέχεται να επιληφθεί της υπόθεσης. των προαναφερόμενων πλεονεκτημάτων Λόγω της θετικής αβροφροσύνης και της ενίσχυσης τους από τις βαρυσήμαντες αρχές που θεσμοθετεί το σχέδιο συμφωνίας, η Επιτροπή προτείνει την έκδοση κοινής απόφασης από το Συμβούλιο και την Επιτροπή για τη σύναψη του συνημμένου σχεδίου συμφωνίας. Για το σκοπό αυτόν, στο παράρτημα 2 παρατίθεται πρόταση κοινής απόφασης του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για την εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Συμφωνία μετα£ύ των Εΐΐρω«αϊχών Κοινοτήτων και xnc Kvbéovmnc των Ηνωμένων Πολιτειών τικ Αιιεοιχικ: σχετικά με την cqpaoitovn των αογών τικ: θετιχικ: διεθνούς αβροΦοοσύνικ; (comitas gentSam) κατά την εφαρμογή τικ νοιιοθεσιας πεοί ανταγωνισιιού εκάστου μέοου€ Περιγραφή της συμφωνίας Στόχος Κύριος στόχος του σχεδίου συμφωνίας είναι να προωθηθεί η εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) και να αποσαφηνιστούν οι περιπτώσεις σας οποίες ενδείκνυται να γίνεται επίκληση της εν λόγω αρχής, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να εξετάζονται τα αιτήματα για την εφαρμογή της θετικής αβροφροσύνης. Άρθρο Ι - Πεδίο εφαρμογής και σκοπός Το άρθρο 1. 1 του σχεδίου συμφωνίας ορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται η συμφωνία, δηλαδή" όταν αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες ασκούνται εν όλω ή εν πολλοίς στην επικράτεια ενός εκ των συμβαλλομένων μερών, αλλά επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα του άλλου μέρους. Οι εν λόγω δραστηριότητες πρέπει να είναι ανεπίτρεπτες βάσει της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού του συμβαλλόμενου μέρους στην επικράτεια του οποίου ασκούνται. Το άρθρο 1. 2 προβλέπει ότι σκοπός του σχεδίου συμφωνίας είναι η άρση των φραγμών που τίθενται στις εμπορικές και επενδυτικές ροές και η καθιέρωση της δραστικότερης και αποτελεσματικότερης μεθόδου εφαρμογής των νομοθεσιών περί ανταγωνισμού μέσω της συνεργασίας. Άρθρο Η- Ορισμοί Οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο άρθρο II είναι ίδιοι με εκείνους που χρησιμοποιούνται στη συμφωνία του 1991, με τη σημαντική εξαίρεση του ορισμού των νομοθεσιών περί ανταγωνισμού. Στην προκείμενη συμφωνία, τόσο από την πλευρά της ΕΚ όσο και από την πλευρά των ΗΠΑ, οι συγκεντρώσεις έχουν εξαιρεθεί ρητά, λόγω της νομοθεσίας περί συγκεντρώσεων των ΗΠΑ και της ΕΚ, που δεν θα επέτρεπε την αναβολή ή αναστολή της λήψης μέτρων, όπως προβλέπεται στο σχέδιο συμφωνίας, λόγω της υποχρέωσης έκδοσης οριστικής απόφασης εντός αυστηρών προθεσμιών. Όπως και στην περίπτωση της συμφωνίας του 1991, πρέπει να προβλεφθεί η διεύρυνση του ορισμού των νομοθεσιών περί ανταγωνισμού, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η πιθανότητα έκδοσης και άλλων νόμων ή κανονισμών εφαρμογής στο μέλλον. Το γεγονός ότι απαιτείται η έγγραφη συναίνεση και των δύο μερών για οποιαδήποτε διεύρυνση του ορισμού των νομοθεσιών περί ανταγωνισμού εξαλείφει τον κίνδυνο διεύρυνσης του ορισμού αυτού πέραν των προθέσεων των μερών. Εμφανίζονται επίσης τρεις νέοι ορισμοί: "αρνητικές επιπτώσεις" και "επηρεάζω δυσμενώς", "αιτούν μέρος" και "μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων". Άρθρο III - θετική διεθνής αβροφροσύνη (comitas gentium) Το άρθρο III θεσπίζει την αρχή της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης. Το άρθρο III προβλέπει ότι όταν ένα μέρος πιστεύει ότι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες που ασκούνται στην επικράτεια του άλλου μέρους επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα του, μπορεί να ζητήσει από τις αρχές ανταγωνισμού του άλλου μέρους να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα εφαρμογής του νόμου. Η δυνατότητα αυτή υπάρχει ακόμη και αν το πρώτο μέρος έχει κινήσει ή προτίθεται να κινήσει το ίδιο διαδικασία για την εφαρμογή του νόμου. Άρθρο IV - Αναβολή ή αναστολή της λήψης μέτρων εφαρμογής Το άρθρο IV. 1 προβλέπει ότι τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν ότι το αιτούν μέρος αναβάλλει ή αναστέλλει τη λήψη μέτρων εφαρμογής για όσο χρόνο το μέρος από το οποίο έχει ζητηθεί η λήψη μέτρων ερευνά τις επίμαχες δραστηριότητες. Το άρθρο IV. 2 προβλέπει λεπτομερώς τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται ώστε να ενεργοποιηθεί το τεκμήριο της αναβολής ή αναστολής της λήψης μέτρων εφαρμογής από το αιτούν μέρος. Το άρθρο IV. 2 (α) (i) είναι αξιοσημείωτο κατά το ότι προβλέπει το τεκμήριο της αναβολής ή αναστολής της λήψης μέτρων εφαρμογής, εφόσον οι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες δεν έχουν επίπτωση στους καταναλωτές του αιτούντος μέρους. Τούτο σημαίνει ότι το τεκμήριο της αναβολής ή αναστολής υφίσταται όταν οι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες επηρεάζουν μόνο τις εξαγωγές. Επίσης, το άρθρο IV. 2 (α) (ii) προβλέπει ότι υφίσταται τεκμήριο αναβολής ή αναστολής, εφόσον το κέντρο βάρους των αντίθετων προς τον ανταγωνισμό δραστηριοτήτων εντοπίζεται στην επικράτεια του άλλου μέρους. Ως κέντρο βάρους μίας δραστηριότητας ορίζεται στο σχέδιο συμφωνίας η επικράτεια στην οποία οι δραστηριότητες "ασκούνται κατά κύριο λόγο και προς την οποία κατευθύνονται πρωτίστως". Το άρθρο IV. 2 (β) προβλέπει ότι η αρχή της αναβολής ή αναστολής ισχύει μόνον εφόσον οι αρνητικές επιπτώσεις τις οποίες υφίσταται το αιτούν μέρος είναι πολύ πιθανό να αποτελέσουν αντικείμενο διεξοδικής και επαρκούς έρευνας και επανόρθωσης από το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων. Τα μέρη αναγνωρίζουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να κριθεί σκόπιμη η διενέργεια παράλληλων ερευνών και από τα δύο μέρη. Τούτο μπορεί να συμβεί οσάκις, λόγω της ιδιαίτερα σοβαρής φύσης της αντίθετης προς τον ανταγωνισμό συμπεριφοράς, το δημόσιο συμφέρον επιτάσσει την επιβολή κυρώσεων και στις δύο έννομες τάξεις. Η αναγνώριση της πιθανής σκοπιμότητας διενέργειας παράλληλων ερευνών έχει εφαρμογή μόνον όταν βλάπτονται οι αγορές και των δύο μερών. Το άρθρο IV. 2 (γ) προβλέπει ορισμένους όρους με τους οποίους πρέπει να συμφωνήσει το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων ώστε να ενεργοποιηθεί η αρχή της αναβολής ή αναστολής. Οι δεσμεύσεις αυτές πρέπει να αναληφθούν ώστε το αιτούν μέρος να αποκτήσει την απαιτούμενη εμπιστοσύνη ώστε να αναβάλει ή να αναστείλει τη λήψη μέτρων. Το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων πρέπει να συμφωνήσει ότι θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια και θα διαθέσει τους κατάλληλους πόρους για τη διεξαγωγή ερευνών σχετικά με την αντίθετη προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητα και ότι θα τηρεί ενήμερο το αιτούν μέρος σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται τα μέτρα που έχει λάβει και με τις προθέσεις του σχετικά. Το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων πρέπει να συμφωνήσει ότι θα ολοκληρώσει την έρευνα εντός έξι μηνών από την αναβολή ή αναστολή ή εντός άλλης προθεσμίας που συμφωνείται από τις αρχές ανταγωνισμού. Το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων πρέπει επίσης να συμφωνήσει ότι θα λάβει υπόψη του τις απόψεις του αιτούντος μέρους πριν από την περάτωση της έρευνας και ότι θα ικανοποιεί κάθε εύλογο αίτημα που υποβάλλει το αιτούν μέρος. Εφόσον είναι σκόπιμη η παροχή εμπιστευτικών πληροφοριών στο αιτούν μέρος, προκειμένου το εν λόγω μέρος να τηρείται ενήμερο για τα μέτρα που λαμβάνονται, πρέπει να εξασφαλισθεί η συγκατάθεση της πηγής της εκάστοτε πληροφορίας. Το κοινοτικό δίκαιο προβλέπει υψηλού βαθμού προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών που παρέχονται στην Επιτροπή. Η τυχόν συγκατάθεση πρέπει να είναι επαρκής ώστε να απαλλάσσει την Επιτροπή από την υποχρέωση της περί τήρησης της εμπιστευτικότητας, όπως προβλέπεται από τις γενικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 17. Όπως και οι υπόλοιπες διατάξεις του σχεδίου συμφωνίας, το εν λόγω άρθρο πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με το άρθρο VII, που προβλέπει ότι η ισχύουσα νομοθεσία παραμένει ως έχει. Εάν το αιτούν μέρος αποφασίσει να μην αναβάλει ή αναστείλει τη λήψη μέτρων εφαρμογής, ενώ πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου IV. 2, πρέπει να ενημερώσει το μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων για τους λόγους της απόφασης του. Η υποχρέωση αιτιολόγησης επιτρέπει τη στενή παρακολούθηση και αποσαφήνιση ανάλογων καταστάσεων. Το άρθρο IV. 3 προβλέπει απλώς ότι το αιτούν μέρος μ-το^η να αποφασίσει την αναβολή ή αναστολή της λήψης μέτρων εφαρμογής ακόμη και εάν δεν πληρούνται ορισμένες από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο IV. 2. Το άρθρο IV. 4 προβλέπει ότι ένα μέρος που έχει αναβάλει ή αναστείλει τη λήψη μέτρων εφαρμογής μπορεί αργότερα να προβεί σε ενέργειες ή να διακόψει την αναστολή ενεργειών στις οποίες είχε προβεί παλαιότερα με σκοπό την εφαρμογή του νόμου. Στις περιπτώσεις αυτές το εν λόγω μέρος πρέπει να ενημερώσει το άλλο μέρος για τις προθέσεις του και τους σχετικούς λόγους. Η υποχρέωση αιτιολόγησης επιτρέπει τον έλεγχο αυτών των περιπτώσεων και παρέχει τη δυνατότητα κατανόησης των λόγα>ν για τους οποίους η συνεργασία δεν ικανοποίησε τις προσδοκίες του αιτούντος μέρους. Σε περίπτωση που και τα δύο μέρη λάβουν μέτρα εφαρμογής, συνεργάζονται, εφόσον είναι σκόπιμο, βάσει της συμφωνίας του 1991. Άρθρο V - Εμπιστευτικότητα και χρήση των πληροφοριών Το άρθρο V του σχεδίου συμφωνίας καθιστά σαφές ότι οι πληροφορίες που παρέχονται βάσει της συμφωνίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την εφαρμογή της συμφωνίας, εκτός εάν η αρχή ανταγωνισμού που παρέσχε τις πληροφορίες έχει δώσει τη συγκατάθεση της για άλλη χρήση. Μία ακόμη δικλείδα ασφαλείας παρέχεται σε όσους έχουν δώσει τη συγκατάθεση τους για την κοινολόγηση ορισμένων εμπιστευτικών πληροφοριών, υπό την έννοια ότι οι πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κανένα άλλο σκοπό, παρά μόνο με τη συγκατάθεση της αρχής ανταγωνισμού και της πηγής της πληροφορίας. Η εμπιστευτικότητα όλων των πληροφοριών που παρέχονται βάσει του σχεδίου συμφωνίας προστατεύεται από το άρθρο VIII της συμφωνίας του 1991 και την ανταλλαγή επιστολών της 31ης Μαΐου και της 31 ης Ιουλίου 19953. Άρθρο VI - Σχέση με τη συμφωνία τον 1991 Το άρθρο VI συσχετίζει άρρηκτα τη συμφωνία του 1991 με το σχέδιο συμφωνίας και καθιστά σαφές ότι το σχέδιο συμφωνίας συμπληρώνει τη συμφωνία του 1991 αναπτύσσοντας την έννοια της θετικής αβροφροσύνης. Το σχέδιο συμφωνίας πρέπει να ερμηνεύεται με βάση τη συμφωνία του 1991. Άρθρο VII ~ Ισχύουσα νομοθεσία Το άρθρο VII προβλέπει ότι η ισχύουσα νομοθεσία των ΗΠΑ και της ΕΚ παραμένει ως είχε πριν από τη σύναψη της συμφωνίας και ότι η συμφωνία πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τις εν λόγω ισχύουσες νομοθεσίες. Πρέπει να σημειωθεί ότι η συμφωνία δεν νομιμοποιεί τις Βλ. υποσημείωση 1. 10 αρχές ανταγωνισμού των μερών να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη για την οποία δεν έχουν ήδη αρμοδιότητα. Άρθρο VIII - Έναρξη ισχύος και λύση Το άρθρο VIII προβλέπει ότι η συμφωνία τίθεται σε ισχύ από την υπογραφή της. Η συμφωνία μπορεί να λυθεί εφόσον ένα από τα μέρη κοινοποιήσει την πρόθεση του αυτή 60 ημέρες νωρίτερα. Π ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας-^ερ£ ανταγωνισμού εκάστου μέρους ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 87 σε συνδυασμό με το άρθρο 228 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως τα άρθρα 65 και 66, την πρόταση της Επιτροπής1, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου2, Εκτιμώντας: ότι η συμφωνία της 23ης Σεπτεμβρίου 1991 μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους, καθώς η ανταλλαγή ερμηνευτικών επιστολών της 31ης Μαΐου και της 31ης Ιουλίου 1995 σχετικά με την προαναφερθείσα συμφωνία (καλούμενες από κοινού στο εξής: "η συμφωνία του 1991") που επισυνάφθηκε στην απόφαση 95/145/ΕΚ, ΕΚΑΧ του Συμβουλίου και της Επιτροπής3, έχει συμβάλει στο συντονισμό, τη συνεργασία και την αποτροπή των συγκρούσεων κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού· ότι το άρθρο V της συμφωνίας του 1991, το οποίο είναι κοινώς γνωστό ως "το άρθρο για τη θετική διεθνή αβροφροσύνη", προβλέπει την ανάπτυξη συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλομένων μερών όταν στην επικράτεια του ενός ασκούνται δραστηριότητες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό που επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα του άλλου· Βλ. ΕΕ L 95,27. 4. 1995, σ. 45, όπως διορθώθηκε με την ΕΕ L 131,20. 6. 95, σ. 38. 12 ότι η περαιτέρω αποσαφήνιση των αρχών της θετικής αβροφροσύνης, καθώς και της εφαρμογής τους θα επαύξανε την αποτελεσματικότητα της συμφωνίας του 1991 σε σχέση με τέτοιου είδους πρακτικές· ότι, για το σκοπό αυτόν, η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε συμφωνία με την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής· ότι είναι σκόπιμο να εγκριθεί η εν λόγω συμφωνία, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ: ΑΡΘΡΟ 1 Η συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης (comitas gentium) κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα. Το κείμενο της συμφωνίας στην ισπανική, δανική, γερμανική, ελληνική, αγγλική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, φινλανδική και σουηδική γλώσσα επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση. ΑΡΘΡΟ 2 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το/τα πρόσωπο(α) που είναι αρμόδιο(α) να υπογράψει(ουν) τη συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής εξουσιοδοτείται να ορίσει το/τα πρόσωπο(α) που είναι αρμόδιο(α) να υπογράψει(ουν) τη συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ' Ανθρακα και Χάλυβα. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος 13 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΑΓΓΕΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΒΡΟΦΡΟΣΥΝΗΣ (comitas gentium) ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΠΕΡΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΚΑΣΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα (στο εξής "οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες"), αφενός, και η Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αφετέρου: Έχοντας υπόψη τη συμφωνία της 23ης Σεπτεμβρίου 1991 μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού εκάστου μέρους, καθώς και την ανταλλαγή ερμηνευτικών επιστολών της 31ης Μαΐου και της 31ης Ιουλίου 1995 σχετικά με την προαναφερθείσα συμφωνία (καλούμενες από κοινού στο εξής: "η συμφωνία του 199 Γ)· Αναγνωρίζοντας ότι η συμφωνία του 1991 έχει συμβάλει στον συντονισμό, τη συνεργασία και την αποτροπή των συγκρούσεων κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού· Λαμβάνοντας, ειδικότερα, υπόψη το άρθρο V της συμφωνίας του 1991, το οποίο είναι κοινώς γνωστό ως "το άρθρο για τη θετική διεθνή αβροφροσύνη" και το οποίο προβλέπει συνεργασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών όταν στην επικράτεια του ενός ασκούνται δραστηριότητες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό που βλάπτουν τα συμφέροντα του άλλου· Πεπεισμένες ότι η περαιτέρω αποσαφήνιση της αρχής της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης, καθώς και της εφαρμογής τους θα επαύξανε την αποτελεσματικότητα της συμφωνίας του 1991 σε σχέση με τέτοιου είδους πρακτικές· και Επισημαίνοντας ότι καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας, ούτε η εφαρμογή της δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι προδικάζουν τη θέση εκάστου μέρους επί ζητημάτων διεθνούς δικαιοδοσίας στον τομέα της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, Συμφώνησαν τα ακόλουθα: Άρθρο Ι Πεδίο εφαρμογής και σκοπός της παρούσας συμφωνίας 1. Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται όταν το ένα συμβαλλόμενο μέρος πείθει το άλλο ότι υπάρχουν ενδείξεις για τη συνδρομή των ακόλουθων περιστάσεων: 14 (α) Δραστηριότητες οι οποίες είναι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό ασκούνται εν όλω ή εν μέρει στην επικράτεια ενός εκ των συμβαλλομένων μερών και επηρεάζουν δυσμενώς τα συμφέροντα του άλλου συμβαλλόμενου μέρους· και (β) Οι εν λόγω δραστηριότητες είναι ανεπίτρεπτες βάσει της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού του συμβαλλόμενου μέρους στην επικράτεια του οποίου ασκούνται. 2. Η παρούσα συμφωνία έχει ως στόχο: (α) (β) να συμβάλει ώστε οι εμπορικές και επενδυτικές ροές μεταξύ των μερών, ο ανταγωνισμός και τα συμφέροντα των να μην καταναλωτών στις παραβλάπτονται από δραστηριότητες οι οποίες είναι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό και οι οποίες είναι δυνατό να αντιμετωπισθούν με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί των μερών επικράτειες ' ανταγωνισμού του ενός μέρους ή αμφοτέρων των μερών και να καθιερωθούν διαδικασίες συνεργασίας, προκειμένου να επιτευχθεί η κατά το δυνατόν δραστική και αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού· ειδικότερα, οι αρχές ανταγωνισμού εκάστου μέρους θα αποφεύγουν κατά κανόνα να επιστρατεύουν μέσα επιβολής του νόμου για την αντιμετώπιση δραστηριοτήτων οι οποίες είναι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό και οι οποίες αναπτύσσονται κατά κύριο λόγο στην επικράτεια του άλλου μέρους και κατευθύνονται πρωτίστως προς αυτήν, εφόσον οι αρχές ανταγωνισμού του άλλου μέρους έχουν τη δυνατότητα και δέχονται να εξετάσουν τις εν λόγω δραστηριότητες και να επιβάλουν δραστικές κυρώσεις βάσει της νομοθεσίας τους προς αντιμετώπιση τους. Άρθρο II Ορισμοί Κατά την έννοια της παρούσας συμφωνίας: 1. Οι εκφράσεις "αρνητικές επιπτώσεις" και "επηρεάζω δυσμενώς" σημαίνουν την πρόκληση ζημίας από αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες όσον αφορά: (α) την ικανότητα των επιχειρήσεων στην επικράτεια ενός μέρους να πραγματοποιούν εξαγωγές ή επενδύσεις ή γενικότερα να ασκούν ανταγωνισμό στην επικράτεια του άλλου μέρους· ή (β) τον ανταγωνισμό ο οποίος αναπτύσσεται στις εγχώριες ή εισαγωγικές αγορές ενός μέρους. 15 2. 3. Ως "αιτούν μέρος" νοείται το μέρος το οποίο επηρεάζεται δυσμενώς από αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες που ασκούνται εν όλω ή εν πολλοίς στην επικράτεια του άλλου μέρους. Ως "μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων" νοείται το μέρος στην επικράτεια του οποίου φαίνεται να ασκούνται οι επίμαχες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες. 4. Ως "νομοθεσία περί ανταγωνισμού" νοείται: (α) (β) για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες: τα άρθρα 85, 86 και 89 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τα άρθρα 65 και 66 παράγραφος 7 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) και οι πράξεις εφαρμογής τους, εκτός από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων· και για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής: η Sherman Act (15 U. S. C. §§1-7), η Clayton Act (15 U. S. C. §§12-27, εκτός από τις διατάξεις σχετικά με τις έρευνες βάσει του τίτλου II της Hart- Scott-Rodino Antitrust Improvements Act του 1976, 15 U. S. C. §18α), η Wilson Tariff Act (15 U. S. C. §§8-11) και η Federal Trade Commission Act (15 U. S. C. §§41-58, εκτός από τις διατάξεις που αφορούν την προστασία TCOV καταναλωτών), καθώς και όλες οι άλλες οι νομοθετικές ή κανονιστικές πράξεις για τις οποίες τα μέρη συμφωνούν από κοινού και εγγράφως ότι αποτελούν "νομοθεσία περί ανταγωνισμού" για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας. 5. Ως "αρχές ανταγωνισμού" νοούνται: (α) (β) για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες: η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσον αφορά τις αρμοδιότητες της σύμφωνα με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και για τις Ηνωμένες Πολιτείες: η Antitrust Division του Department of Justice των Ηνωμένων Πολιτειών και η Federal Trade Commission. 6. 7. Ως "μέτρο εφαρμογής" νοείται κάθε εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού μέσω ερευνών ή διαδικασιών που διεξάγονται από τις αρχές ανταγωνισμού των μερών. Ως "αντίθετη προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητα" νοείται κάθε συμπεριφορά ή πράξη η οποία είναι παράνομη βάσει της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού ενός εκ των μερών. 16 Αρθρο III Θετική διεθνής αβοοφροσύνη (comitas gentium) Οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους μπορούν να ζητήσουν από τις αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων να διεξαγάγουν έρευνα σχετικά με αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες και, εν ανάγκη, να τις αντιμετωπίσουν σύμφωνα με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων. Το εν λόγω αίτημα μπορεί να υποβλτιθεί ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι εν λόγω δραστηριότητες αποτελούν επίσης παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους και από το κατά πόσον οι αρχές ανταγωνισμού αυτού του τελευταίου έχουν προβεί ή προτίθενται να προβούν στη λήψη μέτρων εφαρμογής που προβλέπονται από την νομοθεσία του εν λόγω μέρους. Αρθρο IV Αναβολή ή αναστολή έρευνας κατόπιν ττκ λήψης μέτρων εφαρμογής από το μέρος από το οποίο έχει Ετιτηθεί rt λήψη τέτοιων μέτρων 1. 2. Οι αρχές ανταγωνισμού των μερών μπορούν να συμφωνήσουν ότι οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους αναβάλουν ή αναστέλλουν τα μέτρα εφαρμογής που έχουν λάβει ή προτίθενται να λάβουν, καθόσον διάστυημα εκκρεμούν μέτρα εφαρμογής που έχει λάβει το μέρος από το οποίο έχει ζητηθεί η λήψη τέτοιων μέτρων. Οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους αναβάλλουν ή αναστέλλουν κατά κανόνα τα δικά τους μέτρα εφαρμογής ενόψει των μέτρων εφαρμογής που λαμβάνουν οι αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο έχει ζητηθεί η λήψη μέτρων εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Οι επίμαχες αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες: (i) δεν έχουν άμεσες, ουσιώδεις και εύλογα αναμενόμενες επιπτώσεις για τους καταναλωτές στην επικράτεια του αιτούντος μέρους·ή (ϋ) εάν οι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες έχουν πράγματι τέτοιες επιπτώσεις για τους καταναλωτές του αιτούντος μέρους, ασκούνται κατά κύριο λόγο στην επικράτεια του άλλου μέρους και κατευθύνονται πρωτίστως προς αυτήν. (β) Οι αρνητικές επιπτώσεις στα συμφέροντα του αιτούντος μέρους μπορούν και είναι πολύ πιθανό να αποτελέσουν αντικείμενο διεξοδικής και επαρκούς έρευνας και, κατά να αντιμετωπιστούν περίπτωση, εξαλειφθούν ή να 17 καταλλήλως σύμφωνα με τη νομοθεσία, τις διαδικασίες και τα άλλα νόμιμα μέσα που προβλέπονται στο μέρος από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων. Τα μέρη αναγνωρίζουν ότι μπορεί να κριθεί σκόπιμη η λήψη χωριστών μέτρων εφαρμογής, οσάκις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες που επηρεάζουν και τις δύο επικράτειες δικαιολογούν την επιβολή κυρώσεων και στις δύο έννομες τάξεις. (γ) Οι αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων συμφωνούν, κατά τη λήψη των δικών τους μέτρων εφαρμογής, (i) να διαθέτουν τους κατάλληλους πόρους για τη διεξαγωγή ερευνών σχετικά με τις αντίθετες προς τον ανταγωνισμό δραστηριότητες και, κατά περίπτωση, να προβαίνουν αμέσως στην λήψη των κατάλληλων μέτρων εφαρμογής· (ii) να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την αναζήτηση όλων των πηγών παροχής πληροφοριών στις οποίες μπορούν εύλογα να προσφύγουν, περιλαμβανομένων και εκείνων που προτείνουν οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους· (iii) να ενημερώνουν τις αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους, εφόσον το ζητούν οι τελευταίες ή κατά εύλογα χρονικά διαστήματα, σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρίσκονται τα μέτρα τα οποία έχουν λάβει ή με τις επ'αυτού προθέσεις τους, και κατά περίπτωση να διαβιβάζουν στις αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους τις σχετικές εμπιστευτικές πληροφορίες, υπό την προϋπόθεση ότι έχει εξασφαλισθεί η συγκατάθεση της οικείας πηγής. Η χρήση και η κοινολόγηση τέτοιου είδους πληροφοριών διέπονται από το άρθρο V· (ίν) να γνωστοποιούν αμέσως στις αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους κάθε μεταβολή των προθέσεων τους σχετικά με τη διεξαγωγή ερευνών ή τη λήψη μέτρων εφαρμογής· (ν) να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την ολοκλήρωση των ερευνών τους και για την παροχή εννόμου προστασίας ή την κίνηση διαδικασίας εντός έξι μηνών ή εντός άλλης προθεσμίας, που συμφωνείται από τις αρχές ανταγωνισμού των μερών, από την αναβολή ή την αναστολή των μέτρων εφαρμογής εκ μέρους των αρχών ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους· (vi) να προβαίνουν σε πλήρη των αρχών ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους για τα αποτελέσματα τους και να λαμβάνουν υπόψη τις των ενημέρωση ερευνών 18 3. 4. παρατηρήσεις τους, πριν από κάθε διακανονισμό, κίνηση διαδικασίας, παροχή εννόμου προστασίας ή περάτωση της έρευνας· (νϋ)να ικανοποιούν κάθε εύλογο αίτημα που υποβάλλουν οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους. Εάν πληρούνται όλες οι ανωτέρω προϋποθέσεις, και το αιτούν μέρος αποφασίζει να μην αναβάλει ή αναστείλει τη λήψη μέτρων εφαρμογής, ενημερώνει τις αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων για τους λόγους της απόφασης του. Οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους μπορούν να αναβάλουν ή να αναστείλουν τη λήψη των δικών τους μέτρων εφαρμογής ακόμη και αν δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν αποκλείει τη δυνατότητα των αρχών ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους το οποίο έχει προβεί σε αναβολή ή αναστολή των δικών του μέτρων εφαρμογής να προβεί αργότερα στη λήψη ή τη συνέχιση της εφαρμογής των μέτρων αυτών. Στην περίπτωση αυτή, οι αρχές ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους ενημερώνουν αμέσως τις αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων για τις προθέσεις τους και τους σχετικούς λόγους. Σε περίπτωση που οι αρχές ανταγωνισμού του μέρους από το οποίο ζητείται η λήψη μέτρων αποφασίσουν να συνεχίσουν την έρευνα που διεξάγουν, οι αρχές ανταγωνισμού των δύο μερών φροντίζουν, εφόσον είναι σκόπιμο, για τον συντονισμό των ερευνών που διεξάγει έκαστο μέρος, με βάση τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο IV της συμφωνίας του 1991. Αρθρο V Εμπιστευτικότητα και ϊούστι των πληροφοριών Εφόσον, δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, οι αρχές ανταγωνισμού του ενός εκ των μερών παρέχουν πληροφορίες, στο πλαίσιο της εφαρμογής της παρούσας συμφνωνίας, στις αρχές ανταγωνισμού του άλλου μέρους, οι πληροφορίες αυτές χρησιμοποιούνται από τις τελευταίες μόνο για το σκοπό αυτό. Εντούτοις, οι αρχές ανταγωνισμού που έχουν παράσχει τις πληροφορίες δύνανται να επιτρέψουν να χρησιμοποιηθούν αυτές διαφορετικά, υπό τον όρο ότι, όταν εμπιστευτικές πληροφορίες έχουν διατεθεί κατ' εφαρμογή του άρθρου IV παράγραφος 2 στοιχείο (γ) σημείο (iii) με τη συγκατάθεση της πηγής από την οποία έχει προέλθει η εκάστοτε πληροφορία, η διαφορετική χρήση πρέπει να γίνεται δεκτή και από την εν λόγω πηγή. Η κοινολόγηση των εν λόγω πληροφοριών διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου VIII της συμφωνίας του 1991 και από το περιεχόμενο των ερμηνευτικών επιστολών που αντηλλάγησαν στις 31 Μαΐου και 31 Ιουλίου 1995. 19 Αρθρο VI Σνέση με τη συμφωνία του 1991 Η παρούσα συμφωνία συμπληρώνει τη συμφωνία του 1991, η οποία παραμένει πλήρως σε ισχύ, και πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με αυτήν. Αρθρο VII Ισνύουσα νομοθεσία Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο που δεν είναι σύμφωνος με την ισχύουσα νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή των πολιτειών ή κρατών μελών τους αντίστοιχα, ή κατά τρόπο που απαιτεί την τροποποίηση της. Αρθρο VIII Έναρξη ισχύος και λύση 1. 2. Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει από την υπογραφή της. Η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ επί 60 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία ένα εκ των μερών κοινοποιεί στο άλλο εγγράφως ότι επιθυμεί τη λύση της. ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, εξουσιοδοτημένοι, έθεσαν την υπογραφή τους στην παρούσα συμφωνία. υπογράφοντες, οι δεόντως 1997, στην Συντάχθηκε στ ισπανική, δανική, γερμανική, ελληνική, αγγλική, γαλλική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, φινλανδική και σουηδική γλώσσα, και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά. σε δύο αντίτυπα, στις Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα Για την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής 20 Ανακοίνωση της Επιτροπής (σχετικά με την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών) Η ανακοίνωση της Επιτροπής του Απριλίου 1995 για την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών και η ανταλλαγή ερμηνευτικών επιστολών με ημερομηνία 31 Μαΐου και 31 Ιουλίου 1995 σχετικά με την συμφωνία του 1991 εφαρμόζονται πλήρως στην παρούσα συμφωνία. Το άρθρο VII της παρούσας συμφωνίας ορίζει ότι η ισχύουσα νομοθεσία παραμένει αμετάβλητη και ότι η συμφωνία πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με την εν λόγω ισχύουσα νομοθεσία. Κατά συνέπεια, η παρούσα συμφωνία δεν μπορεί να επιτρέπει σε καμία από τις αρχές ανταγωνισμού των μερών να προβεί σε οποιαδήποτε πράξη δεν έχει ήδη την αρμοδιότητα να το κάνει. Μία συνέπεια του γεγονότος αυτού είναι ότι η Επιτροπή δύναται να παρέχει πληροφορίες στις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο. Ενώ η συμφωνία προβλέπει τη δυνατότητα να υποβληθούν πληροφορίες στο άλλο μέρος ώστε να είναι ενήμερο για εκτελεστικές δραστηριότητες, οι εμπιστευτικές πληροφορίες μπορούν να παρέχονται μόνο με τη συναίνεση της πηγής των εν λόγω πληροφοριών. Το κοινοτικό δίκαιο παρέχει υψηλό επίπεδο προστασίας των εμπιστευτικών πληροφοριών που υποβάλλονται στην Επιτροπή και είναι απαραίτητο οποιαδήποτε συναίνεση επιτυγχάνεται να επαρκεί για να απαλλάξει την Επιτροπή από την υποχρέωση της σε εμπιστευτικότητα, όπως απορρέει από τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου, τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τις διατάξεις του άρθρου 20, παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 17 του Συμβουλίου. Ανακοίνωσης της Επιτροπής (σχετικά με τη διαφάνεια) Οι αρχές της διαφάνειας που διέπουν τη σχέση μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών στην εφαρμογή των κανόνων του ανταγωνισμού όπως προβλέπονται, π. χ. στον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου, και οι διευθετήσεις που περιέχονται στην ανταλλαγή ερμηνευτικών επιστολών με ημερομηνία 31 Μαΐου και 31 Ιουλίου 1995 σχετικά με την συμφωνία του 1991 τυγχάνουν εφαρμογής. Τα κράτη μέλη ενημερώνονται για όλες τις διαδικασίες που κινούνται από την Επιτροπή κατόπιν αιτήσεως εκ μέρους των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών βάσει του άρθρου III της παρούσας συμφωνίας. Τα κράτη μέλη ενημερώνονται όταν η Επιτροπή ζητά από τις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών βάσει του άρθρου III της παρούσας συμφωνίας τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με δραστηριότητες αθέμιτου ανταγωνισμού. 'Οταν η Επιτροπή κινεί διαδικασίες μετά από αίτηση εκ μέρους των αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών δυνάμει του άρθρου III της παρούσας συμφωνίας, 21 οι ενεχόμενες επιχειρήσεις ενημερώνονται για την ύπαρξη αίτησης, το αργότερο όταν σταλεί η ανακοίνωση των αιτιάσεων ή όταν γίνει δημοσίευση βάσει του άρθρου 19, παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 17. Η ετήσια έκθεση που υποβλήθηκε από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της συμφωνίας του 1991 καλύπτει επίσης την εφαρμογή της εν λόγω συμφωνίας. 22 ISSN 0254-1483 COM(97) 233 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 08 02 10 11 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-311-GR-C ISBN 92-78-21673-9 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο 23


title: 97/405/EF: Kommissionens beslutning af 18. juni 1997 om bemyndigelse af medlemsstaterne til midlertidigt at tillade handel med frø af hestebønne (Vicia faba), der ikke opfylder kravene i Rådets direktiv 66/401/EØF

eurovoc_concepts:
Finland
derogation from EU law
leguminous vegetable
marketing standard
product quality
seed

formats: html pdfa1b print


title: 97/607/EG: Beschikking van de Commissie van 18 juni 1997 betreffende de toekenning aan Griekenland van bijkomende termijnen voor de uitvoering van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de volledige mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Greece
competition
derogation from EU law
liberalisation of the market
telecommunications


title: 97/406/EG: Kommissionens beslut av den 18 juni 1997 om bemyndigande för medlemsstaterna att tillfälligt tillåta saluföring av utsäde av havre (Avena sativa) och korn (Hordeum vulgare) som inte uppfyller kraven i rådets direktiv 66/402/EEG

eurovoc_concepts:
Finland
derogation from EU law
marketing standard
oats
product quality
seed


title: 97/405/EG: Beschikking van de Commissie van 18 juni 1997 tot machtiging van de lidstaten om zaad van veldbonen (Vicia faba) dat niet aan de eisen van Richtlijn 66/401/EEG van de Raad voldoet, tijdelijk tot de handel toe te laten


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 2019/97 dell'on. Iñigo MÉNDEZ DE VIGO al Consiglio. Convenzione Europol

eurovoc_concepts:
EU Member State
Europol
child
child protection
crime against individuals
fight against crime
human rights
ratification of an agreement
sexual offence
trafficking in human beings

formats: html pdf print

text: 17. 3. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee C 82/11 Nella nota dei gruppi piu‘ vulnerabili sono inclusi: donne disoccupate, giovani disoccupati e disoccupati a lungo termine (anche se l(cid:146)esperienza ci insegna che, senza una menzione precisa, le misure per i disoccupati a lungo termine tendono a favorire i giovani). E‘ motivo di grande disappunto che i lavoratori piu‘ anziani non siano stati inclusi nella lista dei gruppi piu‘ vulnerabili e che necessitano di assistenza. Puo‘ il Consiglio chiarire per quale ragione cio‘ sia avvenuto e se e‘ possibile rimediare al malfatto? Risposta (28 ottobre 1997) Il Consiglio non condivide l(cid:146)affermazione dell(cid:146)Onorevole Parlamentare secondo cui la situazione dei lavoratori disoccupati piu‘ anziani sarebbe dissimulata nell(cid:146)agenda sociale della Comunita‘. All(cid:146)Onorevole Parlamentare e‘ noto che la strategia comune per l(cid:146)occupazione nell(cid:146)Unione europea lanciata al Consiglio europeo di Essen, confermata e amlpificata nella dichiarazione sull(cid:146)occupazione di Dublino del dicembre 1996 fissa tra le sue priorita‘ la situazione dei lavoratori disoccupati piu‘ anziani, per il tramite della riaffermata volonta‘ di lottare contro la disoccupazione di lunga durata. Tale priorita‘ e‘ esplicitamente rammentata nella comunicazione della Commissione «Azione per l(cid:146)occupazione in Europa: un patto di fiducia» nonche· nella relazione congiunta sull(cid:146)occupazione, sottoposta al Consiglio europeo di Dublino nel dicembre 1996. Infine, il 16 giugno 1997 il Consiglio europeo di Amsterdam ha adottato una risoluzione su crescita e occupazione ed ha deciso di convocare il prossimo novembre un vertice straordinario dedicato alla lotta contro la disoccupazione, che dovrebbe dare un nuovo impulso alla creazione di posti di lavoro. La Commissione ed il Consiglio sono invitati ad elaborare, in cooperazione con le BEI, una relazione sullo stato dei lavori in proposito. Anche altre istituzioni europee, come il Parlamento europeo e il Comitato economico e sociale, stanno preparando dei contributi al dibattito in vista del Consiglio europeo staordinario. (98/C 82/13) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1592/97 di Susan Waddington (PSE) al Consiglio (12 maggio 1997) Oggetto: Convenzione Europol Come spiegano e giustificano gli Stati membri il ritardo nella ratifica della Convenzione Europol, ritardo che risulta essere d(cid:146)intralcio alla lotta contro lo sfruttamento sessuale dell(cid:146)infanzia? (98/C 82/14) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2019/97 di In(cid:152) igo Me·ndez de Vigo (PPE) al Consiglio (18 giugno 1997) Oggetto: Convenzione Europol La signora Gradin, Commissaria responsabile per gli affari interni e la giustizia, ha invitato piu‘ volte gli Stati membri a ratificare rapidamente la Convenzione Europol. Puo‘ il Consiglio far sapere se si prevedono future ratifiche? Risposta comune alle interrogazioni scritte E-1592/97 e E-2019/97 (16 ottobre 1997) Gli Stati membri si sono impegnati a far s(cid:14)‘ che la Convenzione possa essere ratificata entro la fine del 1997. Finora, il Regno Unito ha ratificato la Convenzione e varie altre ratifiche sono imminenti. Il Comitato K. 4, che opera in seno al Consiglio, riesaminera‘ regolarmente la situazione delle ratifiche. Il Consiglio osserva che il mandato ampliato dell(cid:146)Unita‘ Droga dell(cid:146)Europol gia‘ permette a questo organismo di operare nella lotta contro la tratta di esseri unmani


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2019/97 του Inigo MENDEZ DE VIGO προς το Συμβούλ ο. Σύμβαση Europol

text: 17. 3. 98 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn C 82/11 To shmei·vma sxetika· me tiw ple·on eya·lvtew oma· dew perilamba·nei tiw a·nergew gynai·kew, toyw ane·rgoyw nearh·w hliki·aw kai toyw makroxroni·vw ane·rgoyw (paro·lo poy h pei·ra maw dida·skei o·ti, an den ypa· rxei sygkekrime·nh anafora·, ta me·tra gia toyw makroxroni·vw ane·rgoyw tei·noyn na eynoh·soyn toyw ne·oyw). Ei·nai idiai·tera lyphro· to gegono·w o·ti oi ple·on hlikivme·noi ergazo·menoi den perilamba· nontai ston kata·logo tvn ple·on eya·lvtvn oma·dvn poy anagkaioy·n bhuei·aw. Ervta·tai to Symboy·lio gia poio·n lo·go syne·bh ayto· kai kata· po·so ei·nai sh·mera dynato·n na apokatastauei· ayto· to la·uow; Apa· nthsh (28 Oktvbri·oy 1997) To Symboy·lio den symmeri·zetai thn a·poch toy Ajio·timoy k. Boyleyth·, sy·mfvna me thn opoi·a h ty·xh tvn pio hlikivme·nvn ergazome·nvn xvri·w aposxo·lhsh apokry·ptetai sto koinvniko· pro·gramma dra·shw (uematolo·gio) thw Koino·thtaw. O ajio·timow k. Boyleyth·w gnvri·zei o·ti h koinh· strathgikh· gia thn apasxo·lhsh sthn Eyrvpai¤kh· (cid:201)nvsh, poy xara·xuhke sto Eyrvpai¤ko· Symboy·lio toy (cid:201)ssen kai epibebaiv· uhke kai dieyry·nuhke me th Dh·lvsh toy Doybli·noy gia thn apasxo·lhsh (Deke·mbriow 1996), ori·zei vw mi·a apo· tiw proteraio·thte·w thw thn kata·stash tvn pio hlikivme·nvn ergazome·nvn xvri·w apasxo·lhsh, epibebaiv· nontaw th boy·lhsh katapole·mhshw thw makroxro·- niaw anergi·aw. H proteraio·thta ayth· ypenuymi·zetai rhtv· w me thn anakoi·nvsh thw Epitroph·w «Dra·sh gia thn apasxo·lhsh sthn Eyrv· ph:e·na sy·mfvno Empistosy·nhw» kai me thn koinh· e·kuesh gia thn apasxo·lhsh poy ypoblh·uhke sto Eyrvpai¤ko· Symboy·lio toy Doybli·noy, to Deke·mbrio toy 1996. Te·low, to Eyrvpai¤ko· Symboy·lio toy `msterntam eje·dvse stiw 16 Ioyni·oy 1997 e·na ch·fisma gia thn ana·ptyjh kai thn apasxo·lhsh kai apofa·sise thn diejagvgh·, ton epo·meno Noe·mbrio, e·ktakthw Syna·nthshw Koryfh·w afiervme·nhw sthn katapole·mhsh thw anergi·aw, poy pre·pei na dv· sei ne·a v· uhsh sth dhmioyrgi·a ue·sevn apasxo·lhshw. (cid:201)xoyn klhuei· h Epitroph· kai to Symboy·lio na ekponh·soyn, se synergasi·a me thn ETEp, e·kuesh gia thn pro·odo tvn sxetikv· n ergasiv· n. `lla eyrvpai¤ka· uesmika· o·rgana, o·pvw ei·nai to Eyrvpai¤ko· Koinoboy·lio kai h Oikonomikh· kai Koinvnikh· Epitroph·, proetoima·zoyn epi·shw symbole·w sth syzh·thsh gia to e·ktakto eyrvpai¤ko· Symboy·lio. (98/C 82/13) GRAPTH ERVTHSH E-1592/97 ypobolh· : Susan Waddington (PSE) prow to Symboy· lio (12 Mai(cid:143)oy 1997) Ue·ma: Sy·mbash EUROPOL Pv· w ermhney·oyn kai aitiologoy·n ta kra·th me·lh thn kauyste·rhsh sthn ky·rvsh thw Sy·mbashw EUROPOL, kauyste·rhsh h opoi·a parakvly·ei ton agv· na gia thn katapole·mhsh thw sejoyalikh·w ekmeta·lleyshw paidiv· n; (98/C 82/14) GRAPTH ERVTHSH E-2019/97 ypobolh· : In(cid:152) igo Me·ndez de Vigo (PPE) prow to Symboy·lio (18 Ioyni·oy 1997) Ue·ma: Sy·mbash Europol H k. Gradin, Epi·tropow esvterikv· n uema·tvn kai dikaiosy·nhw, pragmatopoi·hse orisme·new dhlv· seiw, zhtv· ntaw apo· ta kra·th me·lh na kyrv· soyn synto·mvw th sy·mbash Europol. Mporei· to Symboy·lio na maw plhroforh·sei ea·n proble·pontai mellontike·w kyrv· seiw thw en lo·gv sy·mbashw; Koinh· apa· nthsh stiw grapte·w ervth· seiw E-1592/97 kai E-2019/97 (16 Oktvbri·oy 1997) Ta kra·th me·lh e·xoyn anala·bei th de·smeysh na prospauh·soyn na epity·xoyn thn ky·rvsh thw Sy·mbashw prin apo· ta te·lh toy 1997. Me·xri stigmh·w h Sy·mbash e·xei kyrvuei· apo· to HB. Aname·nontai sy·ntoma kai ka·poiew a·llew kyrv· seiw. H epitroph· K4 ento·w toy Symboyli·oy ua parakoloyuei· taktika· thn porei·a tvn kyrv· sevn. To Symboy·lio parathrei· o·ti h dieyryme·nh entolh· thw Eyrvpai¤kh·w Mona·daw Narkvtikv· n epitre·pei h·dh se ayto·n ton fore·a na analamba·nei dra·sh sthn katapole·mhsh thw empori·aw anurv· pvn


title: Mededeling van de Commissie aan de Raad over de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht

eurovoc_concepts:
United States
competition law
extra-territoriality
international economic law
trade agreement (EU)

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN à -ir -à # Brussel, 18. 06. 1997 COM(97) 233 def. 97/0178 (CNS) MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD over de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD EN DE COMMISSIE inzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingswetgeving (ingediend door de Commissie) MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD over de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht I. Inleiding Heden ten dage zijn vele ondernemingen wereldwijd actief of gaan zij strategische allianties met een internationale partner aan om hun aanwezigheid op buitenlandse markten te verstevigen. De economische gevolgen van concentraties, concurrentiebeperkende praktijken of misbruik van machtspositie zij i vaak voelbaar in andere landen dan die waar de betrokken ondernemingen gevestigd zijn. Extraterritoriale toepassing van de mededingingsregels r- -^gelijkheid voor de mededingingsautoriteiten om op Eén tegen concurrentiebeperkende praktijken met een internationale dimensie, is het doen gelden van xtraterritoriale bevoegdheid. Vele overheden, waaronder de Europese Gemeenschap, trachten hun mededingingsregels onder bepaalde omstandigheden toe te passen op gedrag dat in een ander land plaatsvindt en dat schadelijk voor hun markten kan zijn. treden te De Verenigde Staten hebben hun extraterritoriale bevoegdheid in grotere mate uitgebreid dan enig ander land. De VS eisen met name de bevoegdheid op om hun mededingingsrecht toe te passen op gedrag dat buiten hun grondgebied plaatsvindt, teneinde de problemen inzake toegang tot de markt te verhelpen die de Amerikaanse uitvoer ondervindt, onverschillig of het betrokken schaadt. Deze niet Amerikaanse bevoegdheidsuitbreiding veroorzaakt politieke frictie in de bilaterale relaties tussen de EG en de VS, wanneer ze betrekking heeft op gedrag dat in de Europese Gemeenschap plaatsvindt. consumenten gedrag dan al Niet alleen veroorzaakt de extraterritoriale toepassing van wetgeving politieke frictie, er ontstaan ook praktische problemen door een gebrek aan personele bevoegdheid en de moeilijkheid om in het buitenland bewijs te verkrijgen. Internationale samenwerking De extraterritoriale toepassing van wetgeving is niet het enige middel waarover de mededingingsautoriteiten beschikken om ervoor te zorgen dat een einde wordt gemaakt aan concurrentieverstorend gedrag dat buiten hun grondgebied plaatsvindt. Het wordt hoe langer hoe duidelijker dat de mededingingsautoriteiten met elkaar moeten samenwerken, willen zij het concurrentieverstorende gedrag van ondernemingen die op de wereldmarkt actief zijn, daadwerkelijk en doeltreffend kunnen beheersen. Samenwerking tussen de instanties die met de handhaving van het mededingingsrecht belast zijn, kan er ook toe bijdragen dat ten aanzien van ondernemingen geen tegenstrijdige beslissingen worden genomen. De Commissie en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika hebben dit erkend met de sluiting op 23 september 1991 van een Overeenkomst betreffende de toepassing van hun mededingingsrecht (hierna "de Overeenkomst van 1991" te noemen)1. De Overeenkomst van 1991 vergemakkelijkt de samenwerking tussen de mededingingsautoriteiten van de Partijen en de coördinatie van hun handhavend optreden. Daarnaast verplicht de Overeenkomst van 1991 elke Partij om in alle stadia van haar handhavend optreden rekening te houden met gewichtige belangen van de andere Partij ("traditionele" of "negatieve" internationale courtoisie). Positieve internationale courtoisie De Overeenkomst van 1991 introduceert het concept "positieve internationale courtoisie" in de relaties tussen de EG en de VS. Artikel V bepaalt dat een Partij die wordt geschaad door concurrentieverstorend gedrag dat op het grondgebied van de andere Partij plaatsvindt, deze laatste Partij kan verzoeken tot handhavend optreden over te gaan. Het is uit het oogpunt van de Europese Gemeenschap duidelijk verkieselijk dat de Verenigde Staten zich bij het bezien van concurrentieverstorend gedrag dat in de Europese Gemeenschap plaatsvindt, op het beginsel van de positieve internationale courtoisie beroepen, in plaats van te trachten het Amerikaanse mededingingsrecht toe te passen. Door middel van de positieve internationale courtoisie kan de Commissie desgewenst de controle behouden over de handhavingsprocedures die met betrekking tot dergelijk gedrag worden ingesteld. De positieve internationale courtoisie heeft ook voordelen voor de ondernemingen, omdat ze helpt het aantal gevallen te verminderen die door meer dan één mededingingsautoriteit worden onderzocht, waardoor het minder zal kunnen gebeuren dat verschillende tegenstrijdige beslissingen nemen, en het naleven van de mededingingsautoriteiten uiteindelijk genomen beslissing minder kosten met zich zal brengen. Bovendien kan het ook voor de Europese Gemeenschap voordelig zijn dat zij de Amerikaanse mededingingsautoriteiten kan verzoeken een onderzoek in te stellen naar, en een einde te maken aan, concurrentieverstorende activiteiten die buiten het grondgebied van de Verenigde Staten plaatsvinden maar de belangen van de Europese Gemeenschap schaden. Dankzij de positieve internationale courtoisie kunnen bepaalde problemen uit de weg worden geruimd die zich bij het laten gelden van extraterritoriale bevoegdheid voordoen, zoals de moeilijkheid om in het buitenland bewijs te verkrijgen. II. De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht Vooraleer de Europese Commissie nauwer met de VS kan gaan samenwerken, moet het vraagstuk worden aangepakt van het opeisen door de VS van brede bevoegdheid bij de toepassing van haar antitrustwetgeving. De positieve internationale courtoisie vormt een middel om op te treden tegen concurrentieverstorend gedrag dat buiten het grondgebied van een land plaatsvindt, zonder dat extraterritoriale bevoegdheid behoeft te worden uitgeoefend. Na een uitspraak van het Europese Hof van Justitie werden deze Overeenkomst en de interpretatieve briefwisseling van 31 mei en 31 juli 1995 naderhand namens de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal goedgekeurd bij een gezamenlijk besluit van de Raad en de Commissie van 10 april 1995 (PB nr. L 95 van 27. 4. 1995, blz. 45 tot 50). 3 De positieve internationale courtoisie stelt ook het land op het grondgebied waarvan concurrentieverstorend gedrag plaatsvindt, in staat desgewenst de controle te behouden over handhavend optreden waartoe met betrekking tot dat gedrag wordt overgegaan. Bijgevolg gaf de Raad op 25 oktober 1996 de Commissie de opdracht om onderhandelingen met de Verenigde Staten te beginnen, teneinde te trachten overeenstemming te bereiken over een versteviging van de bepalingen inzake positieve internationale courtoisie in de Overeenkomst van 1991. De Commissie heeft met de Amerikaanse autoriteiten overeenstemming bereikt over een ontwerp-Overeenkomst^. De ontwerp-Overeenkomst is van toepassing, wanneer bepaalde concurrentieverstorende activiteiten op het gehele grondgebied of een wezenlijk deel van het grondgebied van een Partij plaatsvinden maar tegelijk ook de belangen van de andere Partij schaden. In zo'n geval kan deze laatste Partij de Partij op het grondgebied waarvan het gedrag voornamelijk plaatsvindt, verzoeken om overeenkomstig haar eigen mededingingsregels tot handhavend optreden over te gaan. De ontwerp-Overeenkomst betekent een belangrijke stap voorwaarts ten opzichte van artikel V van de Overeenkomst van 1991, omdat ze niet alleen richtsnoeren geeft over hoe verzoeken op grond van de positieve internationale courtoisie moeten worden behandeld, maar ook een vermoeden instelt dat onder bepaalde omstandigheden een Partij normaal haar eigen handhavend optreden zal uitstellen of opschorten. Het vermoeden van uitstel of opschorting ontstaat, wanneer de betrokken concurrentieverstorende activiteiten geen directe, belangrijke en redelijkerwijs voorzienbare gevolgen voor de consumenten op het grondgebied van de verzoekende Partij hebben of wanneer de concurrentieverstorende activiteiten voornamelijk plaatsvinden, en voornamelijk gericht zijn, op het grondgebied van de andere Partij. Het vermoeden ontstaat m. a. w. , wanneer de verzoekende Partij probeert haar exporthandel te beschermen of wanneer het zwaartepunt van de concurrentieverstorende activiteiten op het grondgebied van de andere Partij ligt. Er moet ook aan een aantal andere voorwaarden zijn voldaan vooraleer het vermoeden van uitstel of opschorting ontstaat; zo moet de aangezochte Partij bereid zijn de zaak te onderzoeken, de verzoekende Partij van alle ontwikkelingen op de hoogte te houden en met de opmerkingen en bezwaren van deze laatste rekening te houden alvorens het onderzoek af te sluiten. De aangezochte Partij kan slechts optreden op grond van haar eigen mededingingsregels en voorzover het betrokken gedrag onder toepassing van die regels valt. De aangezochte Partij moet weliswaar met een aantal voorwaarden instemmen vooraleer het vermoeden van uitstel of opschorting ontstaat, maar zij is niet verplicht dit te doen. Er bestaat bijgevolg geen gevaar dat de aangezochte Partij gedwongen zou zijn een zaak te onderzoeken, wanneer dit niet in haar belang zou zijn. Het zal echter vaak wél in het belang van de aangezochte Partij zijn een einde te maken aan concurrentieverstorend gedrag dat op haar grondgebied plaatsvindt, en het kan een zeer goede zaak zijn dat dergelijk gedrag onder haar aandacht wordt gebracht. Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht. 4 In de ontwerp-Overeenkomst wordt erkend dat het onder bepaalde omstandigheden aangewezen kan zijn dat beide Partijen parallelle onderzoeken instellen, bijvoorbeeld wanneer het openbaar belang vereist dat bijzonder ernstig concurrentieverstorend gedrag in beide rechtsgebieden wordt bestraft. Deze erkenning dat parallelle onderzoeken aangewezen kunnen zijn, geldt slechts wanneer beide markten worden geschaad en niet wanneer één Partij probeert haar exporthandel te beschermen. Concentraties vallen niet binnen de werkingssfeer van de ontwerp-Overeenkomst; dit heeft te maken met de regelgeving inzake concentraties in de VS en de EG, volgens welke een uitstel of opschorting zoals in de ontwerp-Overeenkomst voorzien niet mogelijk zou zijn, omdat binnen strikte termijnen een eindbeslissing moet worden genomen. Voor een gedetailleerde beschrijving van de bepalingen van de ontwerp-Overeenkomst wordt verwezen naar het als bijlage 1 bij deze mededeling gevoegde toelichting. III. Rechtsgrondslag Omdat de ontwerp-Overeenkomst verband houdt met de mededingingsregels van het EG-Verdrag, is de rechtsgrondslag waarop de Raad zich moet baseren om de Overeenkomst te sluiten, artikel 87 juncto artikel 228, lid 3, eerste alinea, van het EG-Verdrag. Het Europees Parlement moet worden geraadpleegd vooraleer de Raad de Overeenkomst kan sluiten. In zoverre de Overeenkomst, van toepassing is op EGKS-producten, zijn de artikelen 65 en 66 van het EGKS-Verdrag de rechtsgrondslag waarop de Commissie zich moet baseren om de Overeenkomst te sluiten. Anders dan bij de Overeenkomst van 1991 is artikel 235 van het EG-Verdrag niet van tot de toepassing, omdat zaken die onder de concentratieverordening vallen, niet werkingssfeer van de ontwerp-Overeenkomst behoren. IV. Conclusie De Commissie is ervan overtuigd dat de ontwerp-Overeenkomst een belangrijke ontwikkeling in de relaties met de VS vormt en dat hierin een politieke verbintenis van de VS tot uiting komt om met de Commissie samen te werken in plaats van hun antitrustwetgeving op extraterritoriale grondslag in de EU toe te passen. Wanneer de Overeenkomst wordt gesloten, zal hiermee formeel de politieke verbintenis worden geïnstitutionaliseerd dat de VS zich er normaal van zullen weerhouden op te treden tegen concurrentieverstorend gedrag dat geen gevolgen heeft voor de consumenten in de VS of dat voornamelijk plaatsvindt in, en voornamelijk gericht is op, de Europese Gemeenschap, mits de Commissie bereid is de zaak te behandelen. Gelet op de hierboven beschreven voordelen van de positieve internationale courtoisie en op het feit dat hieraan nog kracht wordt bijgezet door de belangrijke vermoedens die de ontwerp-Overeenkomst in het leven roept, stelt de Commissie voor dat de Raad tezamen met de Commissie een besluit houdende sluiting van de als bijlage bij deze mededeling gevoegde Overeenkomst vaststelt. Te dien einde is een voorstel voor een gezamenlijk besluit van de Raad en van de Commissie houdende sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingsrecht als bijlage 2 bij deze mededeling gevoegd. Bijlage 1 TOELICHTING De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bii de handhaving van hun mededingingsrecht Beschrijving van de Overeenkomst Doelstelling De voornaamste doelstelling van de ontwerp-Overeenkomst bestaat erin de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie aan te moedigen en te bepalen onder welke omstandigheden een beroep op de positieve internationale courtoisie moet worden gedaan en hoe verzoeken op grond van de positieve internationale courtoisie moeten worden behandeld. Artikel I - Toepassingsgebied en doel Artikel I, lid 1, van de ontwerp-Overeenkomst bepaalt onder welke omstandigheden de Overeenkomst van toepassing zal zijn. Dit zal het geval zijn, wanneer op het gehele grondgebied of een wezenlijk deel van het grondgebied van een Partij concurrentieverstorende activiteiten plaatsvinden die de belangen van de andere Partij schaden. De betrokken activiteiten moeten ontoelaatbaar zijn op grond van het mededingingsrecht van de Partij op het grondgebied waarvan ze plaatsvinden. Artikel I, lid 2, bepaalt dat het doel van de ontwerp-Overeenkomst erin bestaat belemmeringen voor de handels- en investeringsstromen weg te nemen en door middel van samenwerking een zo werkzaam en doeltreffend mogelijke methode voor de handhaving van het mededingingsrecht tot stand te brengen. Artikel II - Definities De definities in artikel II zijn dezelfde als in de Overeenkomst van 1991, met de belangrijke uitzondering van de definitie van mededingingsrecht. Hier werden zowel aan de zijde van de EG als aan die van de VS concentraties uitdrukkelijk uitgesloten; dit heeft te maken met de regelgeving inzake concentraties in de VS en de EG, volgens welke een uitstel of opschorting zoals in de ontwerp-Overeenkomst voorzien niet mogelijk zou zijn, omdat binnen strikte termijnen een eindbeslissing moet worden genomen. Evenals in de Overeenkomst van 1991 moest ook hier met het oog op de eventuele vaststelling van verdere wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in de toekomst in de mogelijkheid worden voorzien de definitie van mededingingsrecht uit te breiden. Omdat voor elke uitbreiding van de definitie van mededingingsrecht de schriftelijke toestemming van beide Partijen vereist is, bestaat er geen gevaar dat de definitie ruimer wordt dan aanvankelijk beoogd. Er staan ook drie nieuwe definities in dit artikel: "schadelijke gevolgen" en "geschaad"; "verzoekende Partij"; en "aangezochte Partij". Artikel III - Positieve internckwnale courtoisie In artikel lil wordt de inhoud van het beginsel van positieve internationale courtoisie bepaald. Het artikel bepaalt dat, wanneer een Partij van mening is dat concurrentieverstorende activiteiten die op het grondgebied van de andere Partij plaatsvinden haar belangen schaden, zij de mededingingsautoriteiten van de andere Partij kan verzoeken tot passend handhavend optreden over te gaan. Deze mogelijkheid bestaat zelfs, wanneer eerstgenoemde Partij reeds zelf tot handhavend optreden is overgegaan of overweegt zulks te doen. Artikel IV - Uitstel of opschorting van handhavend optreden Artikel IV, lid 1, bepaalt dat de Partijen kunnen overeenkomen dat de verzoekende Partij een handhavend optreden zal uitstellen of opschorten, terwijl de aangezochte Partij een onderzoek voert. Artikel IV, lid 2, bepaalt in bijzonderheden aan welke voorwaarden moet zijn voldaan opdat een vermoeden zou ontstaan dat de verzoekende Partij haar handhavend optreden zal uitstellen of opschorten. ArtikelIV, lid2, ondera) i), is opmerkelijk, omdat het een vermoeden van uitstel of opschorting van handhavend optreden instelt voor het geval dat de concurrentieverstorende activiteiten geen gevolgen voor de consumenten op het grondgebied van de verzoekende Partij hebben. Dit betekent dat het vermoeden van uitstel of opschorting zal gelden, wanneer het concurrentieverstorende gedrag enkel de uitvoer raakt. Er bestaat volgens artikel IV, lid 2, onder a) ii), ook een vermoeden van uitstel of opschorting, wanneer het zwaartepunt van de concurrentieverstorende activiteiten op het grondgebied van de andere Partij ligt. Het zwaartepunt van zulke activiteiten ligt volgens de omschrijving in de ontwerp-Overeenkomst op het grondgebied waar die activiteiten "voornamelijk plaatsvinden" en waarop ze "voornamelijk zijn gericht". Artikel IV, lid 2, onder b), bepaalt dat het vermoeden van uitstel of opschorting slechts geldt, wanneer het waarschijnlijk is dat de schadelijke gevolgen voor de verzoekende Partij op passende wijze grondig zullen worden onderzocht en zullen worden verholpen door de aangezochte Partij. De Partijen erkennen dat het onder bepaalde omstandigheden aangewezen kan zijn dat beide Partijen parallelle onderzoeken instellen. Dit kan het geval zijn, wanneer vanwege het bijzonder ernstige karakter van de concurrentieverstorende activiteiten het openbaar belang vereist dat ze in beide rechtsgebieden worden bestraft. Deze erkenning dat parallelle onderzoeken aangewezen kunnen zijn, geldt slechts wanneer de markten van beide Partijen worden geschaad. In artikel IV, lid 2, onder c), wordt een aantal vereisten opgesomd waarmee de aangezochte Partij moet instemmen vooraleer het vermoeden van uitstel of opschorting ontstaat. Het is noodzakelijk deze verbintenissen vast te leggen, wil de verzoekende Partij voldoende vertrouwen hebben om tot uitstel of opschorting over te gaan. De aangezochte Partij moet ermee instemmen zich naar best vermogen in te spannen en voldoende middelen in te zetten om een onderzoek te voeren, en de verzoekende Partij van de stand van haar handhavend optreden en van haar intenties op de hoogte te houden. De aangezochte Partij moet ermee instemmen haar onderzoek te voltooien binnen zes maanden na het uitstel of de opschorting of binnen een andere door de mededingingsautoriteiten overeengekomen termijn. De aangezochte Partij moet er ook mee instemmen rekening te houden met het standpunt van de verzoekende Partij alvorens het onderzoek af te sluiten, en gevolg te geven aan elk redelijk verzoek van de verzoekende Partij. Wanneer aan de verzoekende Partij vertrouwelijke informatie behoort te worden verstrekt om haar op de hoogte te houden van wat wordt ondernomen, moet degene van wie de informatie afkomstig is, hiervoor toestemming geven. Het Gemeenschapsrecht voorziet in een strikte bescherming van alle vertrouwelijke informatie die aan de Commissie wordt verstrekt, en de verkregen toestemming moet van dien aard zijn dat ze de Commissie ontheft van haar geheimhoudingsplicht zoals die voortvloeit uit de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht, de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie en artikel 20, lid 2, van Verordening nr. 17. Zoals de overige bepalingen van de ontwerp-Overeenkomst moet dit artikel worden gelezen in samenhang met artikel VII, dat bepaalt dat de vigerende wetgeving ongewijzigd blijft. Wanneer, hoewel aan de voorwaarden van artikel IV, lid 2, is voldaan, de verzoekende Partij beslist haar handhavend optreden niet uit te stellen of op te schorten, moet zij de aangezochte Partij van de redenen hiervoor in kennis stellen. Deze motiveringsplicht zal ervoor zorgen dat dergelijke gevallen van nabij worden gevolgd en worden toegelicht. Artikel IV, lid 3, bepaalt eenvoudigweg dat de verzoekende Partij kan beslissen haar handhavend optreden uit te stellen of op te schorten, ook al is niet aan sommige voorwaarden van artikel IV, lid 2, voldaan. In artikel IV, lid4,wordt erkend dat, wanneer een Partij haar handhavend optreden heeft uitgesteld of opgeschort, zij later een zodanig optreden mag aanvangen of hervatten. In zo'n geval moet die Partij de andere Partij van de redenen hiervoor en van haar intenties in kennis stellen. Deze motiveringsplicht zal ervoor zorgen dat toezicht op dergelijke gevallen kan worden uitgeoefend en dat inzicht kan worden verkregen in de vraag waarom de samenwerking niet aan de verwachtingen van de verzoekende Partij heeft beantwoord. Wanneer beide Partijen tot handhavend optreden overgaan, moeten zij in voorkomend geval op grond van de Overeenkomst van 1991 samenwerken. Artikel V- Vertrouwelijkheid en gebruik van informatie Artikel V van de ontwerp-Overeenkomst maakt duidelijk dat krachtens de Overeenkomst verstrekte informatie uitsluitend mag worden gebruikt met het oog op toepassing van de Overeenkomst, tenzij de mededingingsautoriteit die de informatie heeft verstrekt, in een ander gebruik heeft toegestemd. Een bijkomende waarborg voor degenen die toestemming hebben gegeven voor het bekendmaken van bepaalde vertrouwelijke informatie aan anderen, is dat die informatie niet voor enig ander doel mag worden gebruikt, tenzij de mededingingsautoriteit en degene van wie de informatie afkomstig is, hierin hebben toegestemd. De vertrouwelijkheid van alle krachtens de ontwerp-Overeenkomst verstrekte informatie wordt beschermd door artikel VIII van de Overeenkomst van 1991 en de briefwisseling van 31 mei en 31 juli 19953. Artikel VI - Verhouding tot de Overeenkomst van 1991 Artikel VI brengt een nauw verband tussen de ontwerp-Overeenkomst en de Overeenkomst van 1991 tot stand en maakt duidelijk dat de ontwerp-Overeenkomst een aanvulling op de Overeenkomst van 1991 vormt, in die zin dat hierin het concept van de positieve internationale courtoisie nader wordt uitgewerkt. De ontwerp-Overeenkomst moet in overeenstemming met de Overeenkomst van 1991 worden uitgelegd. Artikel VII - Vigerende wetgeving Artikel VII bepaalt dat de Overeenkomst de vigerende wetgeving van de VS en de EG onveranderd laat en dat de Overeenkomst in overeenstemming met die vigerende wetgeving moet worden uitgelegd. Het is belangrijk erop te wijzen dat de Overeenkomst de mededingingsautoriteiten van de Partijen niet het recht geeft enige handeling te verrichten waartoe zij niet reeds bevoegd zijn. Artikel VIII - Inwerkingtreding en beëindiging Artikel VIII bepaalt dat de Overeenkomst bij haar ondertekening in werking treedt. De Overeenkomst kan door elke Partij worden beëindigd met een opzegging van 60 dagen. Zie voetnoot 1. Bijlage 2 Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD EN DE COMMISSIE inzake sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingswetgeving DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 87, in samenhang met artikel 228, lid 3, eerste alinea, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op de artikelen 65 en 66, Gezien het voorstel van de Commissie4, Gezien het advies van het Europees Parlement5, Overwegende dat de Overeenkomst van 23 september 1991 tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van hun mededingingsregels en de uitgewisselde interpretatieve brieven van 31 mei en 31 juli 1995 betreffende die Overeenkomst, hierna tezamen "de Overeenkomst van 1991" genoemd, die bij het Besluit 94/145/EG, EGKS van de Raad en de Commissie6 zijn gevoegd, hebben bijgedragen tot coördinatie, samenwerking en voorkoming van geschillen bij de handhaving van de mededingingswetgeving; Overwegende dat in artikel V van de Overeenkomst van 1991, gemeenlijk het artikel inzake "positieve internationale courtoisie" genoemd, in samenwerking is voorzien met betrekking tot concurrentieverstorende activiteiten die op het grondgebied van een Partij geschieden en de belangen van de andere Partij schaden; Overwegende dat nadere uitwerking van de beginselen van positieve internationale courtoisie en tenuitvoerlegging van deze beginselen de werkzaamheid van de Overeenkomst van 1991 ten aanzien van dergelijk gedrag zouden verbeteren; 4 5 6 PB nr. C. PB nr. C. PB nr. L 95 van 27. 4. 1995, blz. 45; rectificatie in PB nr. L 131 van 15. 6. 1995, blz. 38. 10 Overwegende dat de Commissie te dien einde met de Regering van de Verenigde Staten van Amerika onderhandelingen heeft gevoerd en overeenstemming heeft bereikt over een Overeenkomst betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van de mededingingswetgeving van de Europese Gemeenschappen en van de Verenigde Staten van Amerika; Overwegende dat de Overeenkomst dient te worden goedgekeurd, BESLUITEN: Artikel 1 De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten betreffende de toepassing van de beginselen van positieve internationale courtoisie bij de handhaving van hun mededingingswetgeving wordt namens de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal goedgekeurd. De tekst van de Overeenkomst, gesteld in de Spaanse, de Deense, de Duitse, de Griekse, de Engelse, de Franse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Finse en de Zweedse taal, is aan dit besluit gehecht. Artikel 2 De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de perso(o)n(en) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de Overeenkomst namens de Europese Gemeenschap te ondertekenen. De Voorzitter van de Commissie is gemachtigd de perso(o)n(en) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de Overeenkomst namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal te ondertekenen. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter Voor de Commissie De Voorzitter 11 OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN EN DE REGERING VAN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA BETREFFENDE DE TOEPASSING VAN DE BEGINSELEN VAN POSITIEVE INTERNATIONALE COURTOISIE BIJ DE HANDHAVING VAN HUN MEDEDINGINGSRECHT De Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (hierna "de Europese Gemeenschappen" genoemd) enerzijds en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika anderzijds, Gelet op de Overeenkomst van 23 september 1991 tussen de Europese Gemeenschappen en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika betreffende de toepassing van hun mededingingsregels en op de uitgewisselde interpretatieve brieven van 31 mei en 31 juli 1995 met betrekking tot die Overeenkomst (hierna tezamen "de Overeenkomst van 1991" genoemd), Erkennende dat de Overeenkomst van 1991 heeft bijgedragen tot coördinatie, samenwerking en voorkoming van geschillen bij de handhaving van de mededingingswetgeving, Gelet met name op artikel V van de Overeenkomst van 1991, gemeenlijk het artikel inzake "positieve internationale courtoisie" genoemd, waarbij in samenwerking wordt voorzien met betrekking tot concurrentieverstorende activiteiten die op het grondgebied van een Partij geschieden en de belangen van de andere Partij schaden, Ervan overtuigd dat nadere uitwerking van de beginselen van positieve internationale courtoisie en tenuitvoerlegging van deze beginselen de werkzaamheid van de Overeenkomst van 1991 ten aanzien van dergelijk gedrag zouden verbeteren, en Vaststellende dat niets in deze Overeenkomst of bij de tenuitvoerlegging ervan op zodanige wijze mag worden uitgelegd dat wordt geraakt aan het standpunt van elk der Partijen ten aanzien van vraagstukken inzake jurisdictie op het gebied van de mededingingswetgeving in internationaal verband, Zijn het volgende overeengekomen: Artikel! Toepassingsgebied en doel van de Overeenkomst 1. Deze Overeenkomst is van toepassing, wanneer een Partij ten genoegen van de andere Partij aantoont dat er redenen zijn om aan te nemen dat de volgende omstandigheden zich voordoen: a) b) op het gehele grondgebied van een der Partijen of op een wezenlijk deel ervan geschieden concurrentieverstorende activiteiten en deze schaden de belangen van de andere Partij, en de betrokken activiteiten zijn op grond van de mededingingswetgeving van de Partij op het grondgebied waarvan zij geschieden, ontoelaatbaar. 12 2. Deze Overeenkomst heeft tot doel: a) b) ertoe bij te dragen dat concurrentieverstorende activiteiten waartegen op grond van de mededingingswetgeving van een der Partijen of van beide Partijen kan worden opgetreden, geen belemmering vormen voor de handels- en investeringsstromen tussen de Partijen, noch afbreuk doen aan de mededinging en aan het welzijn van de consument op het grondgebied van de Partijen, en samenwerkingsprocedures in te stellen om tot de meest werkzame en doeltreffendste handhaving van de mededingingswetgeving te komen, waarbij de mededingingsautoriteiten van elke Partij normaal zullen vermijden om voor een optreden tegen concurrentieverstorende activiteiten die voornamelijk op het grondgebied van de andere Partij geschieden en hoofdzakelijk op dat grondgebied zijn gericht voor rechtshandhaving bestemde middelen in te zetten, wanneer de mededingingsautoriteiten van de andere Partij in staat en bereid zijn die activiteiten te onderzoeken en op grond van hun wetgeving werkzame sancties te treffen om tegen die activiteiten op te treden. Artikel II Definities In deze Overeenkomst wordt verstaan onder: 1. "schadelijke gevolgen" en "geschaad", afbreuk door concurrentieverstorende activiteiten: a) aan de mogelijkheid voor ondernemingen op het grondgebied van een Partij om te exporteren naar, te investeren op of anderszins te concurreren op het grondgebied van de andere Partij, of b) aan de mededinging op de binnenlandse of op de invoermarkten van een Partij ; "verzoekende Partij", de Partij die wordt geschaad door concurrentieverstorende activiteiten welke op het gehele grondgebied van de andere Partij of op een wezenlijk deel daarvan geschieden; "aangezochte Partij", de Partij op het grondgebied waarvan dergelijke concurrentieverstorende activiteiten blijken te geschieden; 2. 3. 4. "mededingingswetgeving": a) wat de Europese Gemeenschappen betreft, de artikelen 85, 86 en 89 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG), artikel 65 en artikel 66, lid 7, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) en de bepalingen tot uitvoering daarvan, met uitzondering van Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen, en 13 b) wat de Verenigde Staten van Amerika betreft, de Sherman Act (15 U. S. C, leden 1-7), de Clayton Act (15 U. S. C, leden 12-27), behalve in zoverre die niet betrekking heeft op onderzoeken krachtens Titel II van de Hart-Scott-Rodino Antitrust Improvements Act van 1976 (15 U. S. C, lid 18 a), de Wilson Tariff Act (15 U. S. C, leden 8-11) en de Federal Trade Commission Act (15 U. S. C, leden 41-58), behalve in zoverre die bepalingen betrekking hebben op consumentenbeschermingsfuncties, alsmede die wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen waarvan de Partijen schriftelijk overeenkomen dat deze voor de doeleinden van deze Overeenkomst tot "mededingingswetgeving" behoren; 5. "mededingingsautoriteiten": a) b) wat de Europese Gemeenschappen betreft, de Commissie van de Europese Gemeenschappen, is op grond van de mededingingswetgeving van de Europese Gemeenschappen, en in zoverre zij bevoegd wat de Verenigde Staten van Amerika betreft, de Antitrust Division van het United States Department of Justice en de Federal Trade Commission; 6. 7. "handhavend optreden", elke toepassing van de mededingingswetgeving bij wege van een onderzoek of procedure, gevoerd door de mededingingsautoriteiten van een Partij; "concurrentieverstorende activiteiten", elke gedraging of verrichting die op grond van de mededingingswetgeving van een Partij ontoelaatbaar is. ArtikÊlIII Positieve internationale courtoisie De mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij kunnen de mededingingsautoriteiten van de aangezochte Partij verzoeken een onderzoek in te stellen naar en, wanneer daartoe tegen concurrentieverstorende activiteiten gegronde redenen bestaan, op overeenkomstig de mededingingswetgeving van de aangezochte Partij. Een dergelijk verzoek in strijd zijn met de kan worden gedaan, ongeacht of de activiteiten de en verzoekende mededingingswetgeving mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij op grond van hun eigen mededingingswetgeving een handhavend optreden overwegen of reeds hebben aangevangen. ongeacht tevens treden Partij van de of te ArtikelIV Uitstel of opschorting van onderzoek op grond van vertrouwen in het handhavend optreden van de aangezochte Partij 1. De mededingingsautoriteiten van de Partijen kunnen overeenkomen dat de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij een overwogen of reeds aangevangen handhavend optreden voor de duur van het handhavend optreden van de aangezochte Partij zullen uitstellen of opschorten. 14 2. De mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij zullen in de regel overgaan tot uitstel of opschorting van hun eigen handhavend optreden ten gunste van dat van de mededingingsautoriteiten van de aangezochte Partij, wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a) de betrokken concurrentieverstorende activiteiten: i) ii) hebben voor de consumenten op het grondgebied van de verzoekende Partij geen rechtstreekse, belangrijke en redelijkerwijs voorzienbare gevolgen, of geschieden, wanneer zij voor de consumenten op het grondgebied van de verzoekende Partij wel dergelijke gevolgen hebben, voornamelijk op het grondgebied van de andere Partij en zijn hoofdzakelijk op dat laatstbedoelde grondgebied gericht; b) de schadelijke gevolgen voor de belangen van de verzoekende Partij kunnen, en zullen naar verwachting, op passende wijze grondig worden onderzocht en naar gelang van het geval worden opgeheven of op passende wijze worden verholpen overeenkomstig de wetten en procedures en met gebruikmaking van de beschikbare middelen tot optreden van de aangezochte Partij. De Partijen erkennen dat het passend kan zijn elk afzonderlijk tot handhavend optreden over te gaan, wanneer concurrentieverstorende activiteiten die op beider grondgebied gevolgen hebben, in beider rechtsgebied oplegging van sancties rechtvaardigen; c) de mededingingsautoriteiten van de aangezochte Partij stemmen ermee in dat zij bij het ondernemen van hun eigen handhavend optreden: i) ii) iii) voldoende middelen zullen inzetten om de concurrentieverstorende activiteiten te onderzoeken en, in voorkomend geval, onverwijld tot passend handhavend optreden zullen overgaan; zich naar best vermogen zullen inspannen om alle redelijkerwijs beschikbare informatiebronnen te benutten, met inbegrip van die welke door de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij onder hun aandacht worden gebracht; de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij op hun verzoek of met redelijke tussenpozen op de hoogte zullen brengen van de stand van hun handhavend optreden en van hun voornemens, alsmede in voorkomend geval de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij in kennis zullen stellen van relevante vertrouwelijke informatie, mits hiervoor de toestemming is verkregen van de bron van die informatie. Ten aanzien van het gebruik en de bekendmaking aan derden van dergelijke informatie geldt artikel V; 15 iv) v) vi) vii) de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij onverwijld in kennis zullen stellen van elke wijziging van hun voornemens met betrekking tot het onderzoek of de rechtshandhaving; zich naar best vermogen zullen inspannen om hun onderzoek te voltooien en passende maatregelen te nemen of een procedure in te leiden binnen zes maanden of binnen een andere, door de mededingingsautoriteiten van de Partijen overeengekomen termijn, te rekenen vanaf het uitstel of de opschorting van het handhavend optreden door de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij; de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij volledig over de resultaten van hun onderzoek zullen inlichten en rekening zullen houden met het standpunt van de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij, alvorens een schikking te treffen, een procedure in te leiden, passende maatregelen te nemen of het onderzoek te beëindigen, en gevolg mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij. redelijk zullen geven aan elk verzoek van de Wanneer, hoewel aan voornoemde voorwaarden is voldaan, een verzoekende Partij verkiest haar handhavend optreden niet uit te stellen of op te schorten, stelt zij de mededingingsautoriteiten van de aangezochte Partij in kennis van de redenen hiervoor. 3. 4. De mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij kunnen hun eigen handhavend optreden uitstellen of opschorten, wanneer slechts aan alle in lid 2 genoemde voorwaarden wordt voldaan. Niets in deze Overeenkomst belet de mededingingsautoriteiten van een verzoekende Partij die verkiest een zelfstandig handhavend optreden uit te stellen of op te schorten, naderhand een zodanig optreden aan te vangen ofte hervatten. In dat geval stellen de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij de mededingingsautoriteiten van de aangezochte Partij onverwijld in kennis van hun voornemens en van de redenen hiervoor. Indien de mededingingsautoriteiten van de verzoekende Partij hun eigen onderzoek voortzetten, coördineren de mededingingsautoriteiten van beide Partijen, waar passend, hun respectieve onderzoeken volgens de criteria en procedures van artikel IV van de Overeenkomst van 1991. Artikel V Vertrouwelijkheid en gebruik van informatie Wanneer de mededingingsautoriteiten van een Partij krachtens deze Overeenkomst de mededingingsautoriteiten van de andere Partij met het oog op toepassing van deze Overeenkomst informatie verstrekken, gebruiken laatstgenoemde mededingingsautoriteiten die informatie uitsluitend voor dat doel. De mededingingsautoriteiten die de informatie hebben verstrekt, kunnen evenwel in een ander gebruik toestemmen, mits, wanneer 16 overeenkomstig artikel IV, lid 2, onder c), iii), vertrouwelijke informatie is verstrekt met de toestemming van de bron van die informatie, die bron ook in dat andere gebruik toestemt. Ten aanzien van de bekendmaking van dergelijke informatie aan derden gelden artikel VIII van de Overeenkomst van 1991 en de uitgewisselde interpretatieve brieven van 31 mei en 31 juli 1995. Artikel VI Verhouding tot de Overeenkomst van 1991 Deze Overeenkomst vormt een aanvulling op, en moet worden uitgelegd in overeenstemming met de Overeenkomst van 1991, die volledig van kracht blijft. Artikel VII Vigerende wetgeving Niets in deze Overeenkomst mag worden uitgelegd op een wijze die in strijd is met, of die enigerlei wijziging zou vereisen van de vigerende wetgeving van de Verenigde Staten van Amerika of van die van de Europese Gemeenschappen of van die van hun Staten respectievelijk lidstaten. Artikel VIII Inwerkingtreding en beëindiging 1. Deze Overeenkomst treedt in werking bij haar ondertekening. 2. Deze Overeenkomst blijft van kracht tot en met de zestigste dag na de dag waarop een der Partijen aan de andere Partij schriftelijk kennis geeft dat zij de Overeenkomst wenst te beëindigen. TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, naar behoren hiertoe gemachtigd, hun handtekening onder deze Overeenkomst hebben gesteld. GEDAAN te 1997, in de Spaanse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Finse, en de Zweedse taal, zijnde de tekst in al deze talen gelijkelijk authentiek. , in tweevoud, op Voor de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, Voor de Regering van de Verenigde Staten van Amerika, 17 Verklaring van de Commissie (betreffende de vertrouwelijkheid van informatie) De door de Commissie in april 1995 afgelegde verklaring betreffende de vertrouwelijkheid van informatie en de interpretatieve briefwisseling van 31 mei en 31 juli 199f betreffende de Overeenkomst van 1991 zijn op de onderhavige Overeenkomst in hun geheel %n toepassing. In artikel VII van de onderhavige Overeenkomst is bepaald dat de vigerende wetgeving ongewijzigd blijft en dat de Overeenkomst in overeenstemming met die vigerende wetgeving moet worden uitgelegd. De geeft bijgevolg de mededingingsautoriteiten van de Partijen niet het recht enige handeling te verrichten waartoe zij niet reeds bevoegd zijn. Eén gevolg hiervan is dat de Commissie de autoriteiten van de VSA informatie kan verstrekken, voorzover zulks op grond van de Gemeenschapswetgeving mag geschieden. onderhavige Overeenkomst slechts Hoewel in de onderhavige Overeenkomst is bepaald dat het passend kan zijn de andere Partij informatie te verstrekken teneinde haar van een handhavend optreden op de hoogte te houden, mag vertrouwelijke informatie echter slechts met de toestemming van de bron van die informatie worden verstrekt. De Gemeenschapswetgeving voorziet in een hoog niveau van bescherming van aan de Commissie verstrekte vertrouwelijke informatie, en de verkregen toestemming moet toereikend zijn om de Commissie van haar geheimhoudingsplicht zoals die uit de algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht, uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en uit artikel 20, lid 2, van Verordening nr. 17 van de Raad voortvloeit, te ontheffen. Verklaring van de Commissie (betreffende de doorzichtigheid) De beginselen inzake doorzichtigheid die de verhouding tussen de Commissie en de lidstaten bij de toepassing van de mededingingsregels beheersen, zoals deze bijvoorbeeld in Verordening nr. 17 van de Raad zijn vervat, en de regelingen die zijn opgenomen in de interpretatieve briefwisseling van 31 mei en 31 juli 1995 betreffende de Overeenkomst van 1991, zijn van toepassing. De lidstaten worden van elke, door de Commissie naar aanleiding van een verzoek van de autoriteiten van de VSA op grond van artikel III van de onderhavige Overeenkomst ingeleide procedure in kennis gesteld. De lidstaten worden wanneer de Commissie op grond van artikel III van de onderhavige Overeenkomst een verzoek richt tot de autoriteiten van de VSA om een onderzoek naar concurrentieverstorende activiteiten in te stellen, daarvan in kennis gesteld. 18 Wanneer de Commissie naar aanleiding van een verzoek van de autoriteiten van de VSA op grond van artikel III van de onderhavige Overeenkomst een procedure inleidt, worden de betrokken ondernemingen daarvan uiterlijk op het tijdstip waarop de mededeling van punten van bezwaar wordt uitgebracht of op dat waarop een bekendmaking overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 van de Raad geschiedt, in kennis gesteld. Het jaarlijks bij het Europees Parlement en bij de Raad door de Commissie in te dienen verslag over de toepassing van de Overeenkomst van 1991 bestrijkt mede de onderhavige Overeenkomst. 19 ISSN 0254-1513 COM(97) 233 def. DOCUMENTEN NL 08 02 10 11 Catalogusnummer : CB-CO-97-311-NL-C ISBN 92-78-21677-1 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg xo