title: Πρόταση πράξης του Συμβουλίου για την κατάρτιση της Σύμβασης σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη

eurovoc_concepts:
admission of aliens
foreign national
free movement of persons
immigration
third country

formats: html pdf pdfa1b print

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 30. 07. 1997 COM(97) 387 τελικό 97/0227 (CNS) Πρόταση ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάρτιση της Σύμβασης σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη (υποβληθείσα από την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου Κ. 3 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) ΣΥΝΟΨΗ L ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 4 Α. Γιατί είναι ενδεδειγμένη η υποβολή πρότασης για την αποδοχή. 4 Β. Σχολιασμός των άρθρων Η. ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΑΒΗΣ. [Πράξη του Συμβουλίου Σκεπτικό Διατακτικό % 22 221 Μ23 25 ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Η Επιτροπή είχε πάντοτε ως στόχο την υπαγωγή των σχετικών με τη μετανάστευση κανόνων στο κοινοτικό δίκαιο. Υπό την έννοια αυτή, εξέφρασε την ικανοποίηση της για τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και των προοπτικών που προσφέρθηκαν από τη συνθήκη του Άμστερνταμ. Ωστόσο, ακόμα δεν έχει γίνει η επικύρωση ή η υπογραφή της εν λόγω συνθήκης. Η διακοπή κάθε προβληματισμού επί της ουσίας των τομέων που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας πρότασης, εν αναμονή της έναρξης ισχύος της νέας συνθήκης δεν θα ενδείκνυτο. Στην παρούσα κατάσταση, η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει προτάσεις μόνο εάν αυτές βασίζονται στην προς το παρόν ισχύουσα νομική βάση, ήτοι τον τίτλονΊ της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, είναι σαφές ότι από την έναρξη ισχύος της νέας συνθήκης, η Επιτροπή θα υποβάλει νέο σχέδιο υπό μορφή οδηγίας. Με τον τρόπο αυτό, το πλεονέκτημα των προηγουμένων συζητήσεων επί της ουσίας θα διατηρηθεί, αλλά στο πλαίσιο κοινοτικού νομικού μέσου. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω τύπος διαβήματος έχει ήδη χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο της μεταβολής νομικής βάσης : η προσαρμογή του πρώτου σχεδίου της Σύμβασης για τον έλεγχο των ατόμων στα εξωτερικά σύνορα (που υποβλήθηκε το 1991) στις συνθήκες που δημιουργήθηκαν από την έναρξη ισχύος το 1993 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επιλογή της Επιτροπής έχει δύο συνέπειες : - αφενός, η Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τα νομικά μέσα που της παρέχονται προς το παρόν, υπόκειται στους τυπικούς κανόνες υποβολής των μέσων αυτών· - αφετέρου εφόσον υπάρχουν στοιχεία του διατακτικού που είτε δεν θα έχουν θέση σε οδηγία, είτε θα πρέπει να τροποποιηθούν επί της ουσίας τους σημαντικά, τοποθετήθηκαν εντός αγκυλών ([. ]). Είναι αυτονόητο ότι ο σχολιασμός των άρθρων εντός αγκυλών δεν είναι απαραίτητος Ι. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Α. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ Η ΥΠΟΒΟΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ 1. Ο στόχος της πρότασης Η Ευρώπη χρειάζεται συνολική προσέγγιση ως προς τις πολιτικές μετανάστευσης. Έχουν ήδη γίνει ορισμένα σημαντικά βήματα για τη δημιουργία κοινής στρατηγικής στον τομέα αυτό. Η πρόταση αυτή της Επιτροπής έχει ως στόχο την περαιτέρω ανάπτυξη των εν λόγω προσπαθειών. Αφενός, η Σύμβαση θεσπίζει κοινούς κανόνες στον τομέα της αρχικής αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στην επικράτεια κράτους μέλους, για λόγους απασχόλησης, ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, σπουδών και κατάρτισης, μη κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων και συνένωσης των οικογενειών. Αφετέρου, η Σύμβαση θεσπίζει θεμελιώδη δικαιώματα για τους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με τη δυνατότητα αποδοχής απασχόλησης σε άλλο κράτος μέλος. Τέλος, πρόκειται για μια ευρεία προσέγγιση της αποδοχής. Η προσέγγιση αυτή θεμελιώνεται σε συλλογισμούς πολιτικής συνοχής. Πράγματι, η πολιτική μετανάστευσης της Ένωσης πρέπει να είναι συνολική για να μπορεί να είναι αποτελεσματική : η συνοχή και η αποτελεσματικότητα μιας πολιτικής μετανάστευσης μπορούν να επιτευχθούν μόνο εφόσον προβλέπεται η αποδοχή στις κυριότερες πτυχές της. 2. Ποια είναι η επιδιωκόμενη από τη Σύμβαση ισορροπημένη προσέγγιση Η οικονομική συγκυρία, η οποία είχε ωθήσει τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τη μόνιμη και τακτική άφιξη μετακινούμενων εργαζομένων και την εγκατάσταση τους στην επικράτεια της Ένωσης, έχει πια μεταβληθεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα κράτη μέλη θέσπισαν επιλεκτικές πολιτικές όσον αφορά την αποδοχή για λόγους μισθωτής απασχόλησης και ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η παρούσα οικονομική κατάσταση και η κατάσταση της αγοράς εργασίας δεν επιτρέπει να εγκαταλειφθούν οι εν λόγω πολιτικές χωρίς ωστόσο να υποκύπτει στο μύθο του μηδενικού ποσοστού μετανάστευσης. Εξάλλου, φαίνεται ότι η αποδοχή για προσωρινή εργασία, όπως η εποχιακή εργασία και η διαμεθοριακή εργασία δεν χρειάζεται να υπαχθεί στις ίδιες περιοριστικές πολιτικές. Οι δραστηριότητες αυτές μπορούν να συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και στις καλές σχέσεις μεταξύ γειτονικών χωρών και να μειώσουν τις μεταναστευτικές πιέσεις μακροπρόθεσμα. Όσον αφορά την αποδοχή για λόγους σπουδών, η Επιτροπή θεωρεί ότι η υποδοχή φοιτητών ευνοεί την καλύτερη αμοιβαία κατανόηση και ανταποκρίνεται στο παραδοσιακά ανοικτό πνεύμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού ενώ ταυτόχρονα διευκολύνει τη διάδοση των γνώσεων. Πάντως, μια αποτελεσματική πολιτική, η οποία επιδιώκει εξίσου την αποφυγή των καταστρατηγήσεων των κανόνων εισόδου, πρέπει να φροντίζει ώστε οι φοιτητές να εγκαταλείπουν την επικράτεια των κρατών μελών μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους. Αυτό είναι επίσης σημαντικό ώστε να αποφεύγεται η «μετανάστευση επιστημόνων» από τις χώρες καταγωγής τους. Σε αντίθεση με την αποδοχή για λόγους απασχόλησης, η συνένωση των οικογενειών απορρέει από διεθνείς υποχρεώσεις και δικαιώματα του ατόμου, στα οποία προσδίδουν μεγάλη σημασία όλα τα κράτη μέλη. Πρόκειται για ένα θέμα σημαντικό για την επιτυχία κάθε συνεκτικής και αποτελεσματικής πολιτικής ένταξης. Σε αυτό το θέμα επίσης είναι απαραίτητο να ληφθεί πρόνοια για τη δημιουργία νομικής ασφάλειας, η οποία θα εγγυάται το σεβασμό του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή. Η νομική κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι μονίμως εγκατεστημένοι αποτελεί το αντικείμενο ειδικού τίτλου της σύμβασης. Παρά το γεγονός ότι δεν πρόκειται για τομέα σχετικό με την αρχική αποδοχή, η ένταξη δικαιωμάτων σε αυτό το σκέλος αποτελεί εγγενές μέρος της λογικής αυτής της πρότασης, προκειμένου να καταστεί δυνατή η επίτευξη πολιτικής ισορροπίας. Η Ένωση πρέπει να ευνοήσει την ένταξη των νομίμως εγκατεστημένων μεταναστών, προοίμιο της οποίας είναι η ασφάλεια της διαμονής. Στην Ανακοίνωση της του 1991 η Επιτροπή είχε ήδη διαβεβαιώσει ότι "η ασφάλεια της διαμονής και της μόνιμης κατοικίας για όλους εκείνους που ανταποκρίνονται στα κριτήρια σταθερότητας αποτελεί το θεμελιώδες προοίμιο για κάθε επιτυχημένη ένταξη"1. Η ένταξη των μεταναστών αποτελεί υποχρέωση που επιβάλλεται από τη δημοκρατική και ανθρωπιστική παράδοση των κρατών μελών και συνιστά μιά απο τις θεμελιώδεις πτυχές κάθε πολιτικής μετανάστευσης. Η ένταξη των μεταναστών είναι σημαντική για να κατοχυρωθεί η ισορροπία των κοινωνιών μας. 3. Ο έλεγχος των μεταναστευτικών ροών Ο έλεγχος των μεταναστευτικών ροών αποτελεί ζήτημα πρωτεύουσας σημασίας. Αυτός εξαρτάται αφενός μεν από τη συνεργασία με τη χώρα καταγωγής προκειμένου να ασκηθεί κατ' αυτό τον τρόπο επίδραση στην τάση προς μετανάστευση (push factors), αφετέρου δε από την επιθυμία να ασκηθεί επίδραση στους παράγοντες έλξης (pull factors) που ενθαρρύνει τους υπηκόους τρίτων χωρών να εισέρχονται στο έδαφος των κρατών μελών. Ο πρώτος από τους προαναφερόμενους τομείς υπερβαίνει τα πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης. Ως προς τον δεύτερο τομέα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι οι νομοθετικές διαφορές μεταξύ κρατών μελών μπορούν να καταστούν παράγοντες έλξης προς ορισμένα κράτη μέλη. Τα μέτρα που θεσπίζονται από κράτος μέλος μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τις μεταναστευτικές κινήσεις προς άλλα κράτη, κυρίως τα γειτονικά κράτη. Απέναντι στην αυξανόμενη' μεταναστευτική πίεση, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν κοινό πλαίσιο νομικών κανόνων, που να διέπει την αποδοχή. Το δεύτερο σημαντικό ζήτημα ως προς τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών έγκειται στην κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα. Ήδη στην Ανακοίνωση της για την μετανάστευση της 11ης Οκτωβρίου 1991 προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή επέστησε την προσοχή στην ανάγκη προσέγγισης των προϋποθέσεων εισόδου στα κράτη μέλη υπηκόων τρίτων χωρών, για να καταστεί δυνατός ο έλεγχος της μετανάστευσης^. 4. Συνεκτίμηση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων του πρόσφατου παρελθόντος Κατά την εισαγωγή της πρότασης αυτής, η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις ήδη εγκριθείσες από το Συμβούλιο αποφάσεις, σχετικά με την εναρμόνιση των πολιτικών μετανάστευσης. Στην Έκθεση τους για την πολιτική μετανάστευσης της 3ης Δεκεμβρίου 1991, η οποία εγκρίθηκε από το ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μάαστριχτ, οι Υπουργοί Μετανάστευσης αναγνώρισαν επίσης το βάσιμο της προοπτικής προσέγγισης των πολιτικών μετανάστευσης. Μεταξύ των θεμάτων που πρέπει να εξετασθούν κατά προτεραιότητα, η έκθεση προσδιόριζε. : - την εναρμόνιση της πολιτικής αποδοχής για σκοπούς τέτοιους όπως η συνένωση των μελών της οικογένειας, η ανεξάρτητη ή μισθωτή εργασία, - την εναρμόνιση των πολιτικών αποδοχής των φοιτητών και ασκουμένων, - την εναρμόνιση της αποδοχής για ανθρωπιστικούς λόγους, - την εναρμόνιση των νομικών διατάξεων σχετικά με τα πρόσωπα στα οποία χορηγείται το δικαίωμα διαμονής. Επίσης, η Έκθεση συνιστούσε την εξέταση της δυνατότητας να αναγνωρισθούν ορισμένα δικαιώματα στους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι κατοικούν σε μακροπρόθεσμη βάση σε κάποιο κράτος μέλος. Έκτοτε, θεσπίστηκαν οι ακόλουθες αποφάσεις στον τομέα της αποδοχής: - τον Ιούνιο του 1993, το Ψήφισμα για τη συνένωση των οικογενειών, που θεσπίστηκε από τους Υπουργούς μετανάστευσης στην Κοπεγχάγη^. 1 Έγγραφο SEC(91) 1855 τελικό της 11ης Οκτωβρίου 1991, σελίδα 22 σημείο 60 2 3 Ψήφισμα για την εναρμόνιση των εθνικών πολιτικών στον τομέα της συνένωσης των SEC(91) 1855 τελικό της 11ης Οκτωβρίου 1991, σελίδα 6 σημείο 12 οικογενειών, SN2828/1/93 WGI1497 REV 1 5 - το 1994, τρία Ψηφίσματα σχετικά : με την αποδοχή για λόγους απασχόλησης, με την αποδοχή για λόγους άσκησης ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, με την αποδοχή για λόγους σπουδών^ θεσπίστηκαν από το Συμβούλιο. - το 1996, το Ψήφισμα σχετικά με το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι κατοικούν σε μακροπρόθεσμη βάση στην επικράτεια των κρατών μελών^ θεσπίστηκε από το Συμβούλιο. Τα κείμενα αυτά είναι περισσότερο πολιτικά παρά νομικά και δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Αυτό ισχύει όχι μόνον στην περίπτωση των Ψηφισμάτων που θεσπίστηκαν πριν από την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Μάαστριχτ, αλλά εξίσου για άλλα Ψηφίσματα που θεσπίστηκαν μετά από αυτή. Όλα τα εν λόγω Ψηφίσματα συνοδεύονται από πολλές εξαιρέσεις και συχνές αναφορές στις εθνικές ιδιαιτερότητες. Η ερμηνεία και οι λεπτομέρειες της "μεταφοράς" τους στην εθνική νομοθεσία επαφίονται στην αποκλειστική αξιολόγηση κάθε κράτους μέλους. Αυτό οδηγεί περισσότερο σε μία "φωτογράφηση" των διαφόρων ήδη υφισταμένων καταστάσεων στα κράτη μέλη παρά στο πρώτο βήμα για την εναρμόνιση των κανόνων αυτών. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι στον τομέα της μετανάστευσης, και πιο συγκεκριμένα της αποδοχής, η Ένωση πρέπει να εφοδιαστεί με ένα νομικά δεσμευτικό μέσο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως Ένωση κρατών νομικές δικαίου θα πρέπει να καθορίσει με σαφήνεια σε ποιο μέτρο και με ποιες προϋποθέσεις είναι δυνατή η αποδοχή. Το Συμβούλιο στο Ψήφισμα του της 18ης Οκτωβρίου 1996 για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων μέχρι τον Ιούνιο 1998^ ανέφερε με σαφήνεια δύο θέματα: - την εξέταση της νομικής κατάστασης των υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νομίμως σε κάποιο κράτος μέλος και - την εξέταση της συνένωσης των οικογενειών. Ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει να διεξαχθεί σε ευρύτερη βάση λαμβάνοντας υπόψη άλλες κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι μπορούν να επιθυμούν να γίνουν δεκτοί σε κάποιο κράτος μέλος. Γι' αυτό το λόγο, η Επιτροπή προτείνει συνολική προσέγγιση του προβλήματος της μετανάστευσης. Η προαναφερόμενη προσέγγιση εντάσσεται στην προοπτική των προηγουμένων πρωτοβουλιών της Επιτροπής στον τομέα των πολιτικών μετανάστευσης. Στην Ανακοίνωση της, του Φεβρουαρίου 1994, για τη μετανάστευση και το άσυλο η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεση της να καταρτίσει σύμβαση για τη συνένωση των οικογενειών καθώς και να συνεχίσει τις εργασίες στον τομέα της αποδοχής των εργαζομένων, ανεξαρτήτων, σπουδαστών και των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ένωση?. Η Επιτροπή συμπεριέλαβε την παρουσίαση Σύμβασης σχετικά με την αποδοχή των υπηκόων τρίτων χωρών στο πρόγραμμα εργασίας της για το 1996. 5. Οι λόγοι πρότασης της Επιτροπής Έχοντας υπόψη την προαναφερόμενη προκαταρκτική δήλωση και τη γνώμη της Επιτροπής για τα αποτελέσματα των ψηφισμάτων που θεσπίζει το Συμβούλιο, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 4, θεωρήθηκε αναγκαίο να θεσπισθεί ένα νομικά 4 Ψήφισμα της 20ης Ιουνίου 1994 σχετικά με τον περιορισμό της αποδοχής για λόγους απασχόλησης, ΕΕ αριθ. C 274 της 19ης Σεπτεμβρίου 1996, σελίδα 3· Ψήφισμα της 30ης Νοεμβρίου 1994 σχετικά με τον περιορισμό της αποδοχής για λόγους άσκησης ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας, ΕΕ αριθ. C 274 της 19ης Σεπτεμβρίου 1996 σελίδα 7· Ψήφισμα της 30ης Νοεμβρίου 1994 σχετικά με την αποδοχή για λόγους σπουδών ΕΕ αριθ. C 274 της 19ης Σεπτεμβρίου 1996 σελίδα 10 5 ΕΕ αριθ. C 80 της 18ης Μαρτίου 1996 σελίδα 2 6 ΕΕ αριθ. C 319 της 26ης Οκτωβρίου 1996 σελίδα 1 7 Έγγραφο COM(94) 23 τελικό της 23ης Φεβρουαρίου 1994, σημεία 72-79 σελίδες 21-23 και σημεία 124-125 σελίδα 35 6 δεσμευτικό κείμενο το οποίο θα καθορίζει με σαφήνεια τις προϋποθέσεις και τα δικαιώματα των υπηκόων τρίτων χωρών κατά την αποδοχή τους στην επικράτεια των κρατών μελών και θα συμβάλλει κατά τρόπο αποφασιστικό στη νομική ασφάλεια των εν λόγω ατόμων. Στους τομείς του τίτλου VI, η Επιτροπή διαθέτει δικαίωμα πρωτοβουλίας, ισότιμης με αυτή των κρατών μελών (άρθρο Κ. 3 παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση), την οποία έχει ήδη χρησιμοποιήσει υποβάλοντας στο Συμβούλιο, έντεκα εβδομάδες μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την πρόταση Σύμβασης για την διέλευση των εξωτερικών συνόρων8. Το Μάρτιο του 1997, διαβιβάζεται στο Συμβούλιο9 πρόταση κοινής δράσης σχετικά με την προσωρινή προστασία των παρά τη θέληση τους μετακινούμενων ατόμων. Με την παρούσα σύμβαση η Επιτροπή επιβεβαιώνει την πρόθεση της να κάνει χρήση των νομικών μέσων τα οποία αυτή διαθέτει προς το παρόν. Λαμβάνοντας αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία η Επιτροπή θέτει επίσης σε λειτουργία ειδική δέσμευση, η οποία προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας της για το 1996. 6. Ο τίτλος VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι η πολιτική μετανάστευσης αποτελεί ένα από τα "θέματα κοινού ενδιαφέροντος" που προβλέπονται στο άρθρο ΚΙ της Συνθήκης και τούτο με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η παράγραφος 3 του άρθρου ΚΙ σχετικά με την μετανάστευση δίδει ακριβή ορισμό. Τρία στοιχεία δικαιολογούν την επιλογή της νομικής βάσης: - κατ' αρχάς, ο ίδιος ο τίτλος της παραγράφου 3, ο οποίος ορίζει, ότι πέραν της "πολιτικής όσον αφορά τη μετανάστευση" η οποία αφορά το απλό γεγονός της μετανάστευσης σε κάποιο κράτος μέλος, αυτή η έννοια αναφέρεται γενικότερα στην "πολιτική σε σχέση με τους υπηκόους τρίτων χωρών". Αυτό αποδεικνύει ότι οι συντάκτες της Συνθήκης θέλησαν ρητά να συμπεριλάβουν σε αυτό το θέμα κοινού ενδιαφέροντος την κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών υπό ευρεία έννοια, δηλαδή πέραν των προϋποθέσεων εισόδου σε κάποιο κράτος μέλος· - στη συνέχεια, η διατύπωση του στοιχείου α) αυτής της παραγράφου 3, το οποίο αναφέρεται στις προϋποθέσεις εισόδου· - τέλος, το στοιχείο β) της παραγράφου 3 σχετικά με τις προϋποθέσεις διαμονής το οποίο αναφέρεται ρητά στην συνένωση τατν οικογενειών και στην πρόσβαση στην εργασία. Επομένως, το άρθρο ΚΙ παράγραφος 3 προβλέπει ρητά και γενικά ότι τα θέματα που αφορούν τη διαμονή και την πρόσβαση στην απασχόληση των υπηκόων των τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως σε κάποιο κράτος μέλος της Ένωσης υπάγονται στη συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων παρά τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου σχετικά με την κοινωνική πολιτική10 7. Εξάλλου, το προτεινόμενο μέσο επιτρέπει να τηρηθούν δύο ουσιαστικές επιταγές: - κατ' αρχάς η νοαική ασφάλεια: μία σύμβαση είναι, όπως και μία οδηγία, χωρίς καμία αμφιβολία νομικά δεσμευτική. - στη συνέχεια η δημοκρατική διαφάνεια: μία τέτοια πρόταση αποτελεί σαφώς έναν από τους "κύριους τομείς δραστηριότητας" της συνεργασίας στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων, δεδομένου ότι πρόκειται για την εφαρμογή αποφασιστικού μέτρου για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών· ως εκ τούτου δικαιολογείται πλήρως η διαβούλευση με την προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με τις διατάξεις της δεύτερης παραγράφου του άρθρου Κ. 6. Σε κάθε Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την κατάρτιση Σύμβασης σχετικά με τον έλεγχο των προσώπων κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, ΕΕ αριθ. C 11 της 15ης Ιανουαρίου 1994, σελίδα 6 9 ΕΕ C 106 της 4ης Απριλίου 1997 σελίδα 13 ίο Συμφωνία για την κοινωνική πολιτική που επισυνάπτεται στο πρωτόκολλο αριθ. 14 της συνθήκης ΕΚ 7 περίπτωση η Επιτροπή συνηγορεί υπέρ αυτής της άποψης, όπως συνέβη στην περίπτωση του σχεδίου σύμβασης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων. Η Επιτροπή υποβάλει στο Συμβούλιο την παρούσα πρόταση υπό τη μορφή σύμβασης προβλεπόμενης από το άρθρο Κ. 3, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, υπό γ) της Συνθήκης. Β. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ Αρθρο 1 Ορισμοί Αυτό το άρθρο προσδιορίζει τις έννοιες που χρησιμοποιούνται στη Σύμβαση. Πέραν αυτού επιτρέπει τη διάρθρωση αυτών των εννοιών με άλλα ισχύοντα ή υπό προετοιμασία νομικά μέσα, όπως οι κανονισμοί που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 100 Γ της Συνθήκης ΕΚ ή το σχέδιο της Σύμβασης για τον έλεγχο των προσώπων κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. α) Η έννοια της αποδοχής επεκτείνεται στο προκείμενο κατά τρόπον που να καλύπτει το σύνολο των καταστάσεων στις. οποίες υπάρχει είσοδος για διαμονή μεγαλύτερη των τριών μηνών, ενώ οι διαμονές μέγιστης διάρκειας τριών μηνών υπάγονται σε άλλες ρυθμίσεις. Ορίζεται σαφώς ότι η αποδοχή για διαμονή αποτελεί υπό όρους δυνατότητα και όχι αυτόματο δικαίωμα των υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι την ζητούν. β) Άδεια διαμονής. Πρέπει στο προκείμενο να γίνει διάκριση μεταξύ της άδειας, η οποία αποτελεί απόφαση δημιουργό του δικαιώματος διαμονής και του τρόπου με τον οποίο υλοποιείται αυτή η άδεια: ύπαρξη ή μη άδειας διαμονής, σφραγίδα στο διαβατήριο, κλπ. ΑΡΘΡΟ 2 Πεδίο εφαρμογής 1. Αν και η Ένωση δεσμεύεται στην προσπάθεια εναρμόνισης των κανόνων αποδοχή·, είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει το κεκτημένο των διεθνών, διμερών και πολυμερών συμφωνιών, που έχουν ήδη αρχίσει να ισχύουν και οι οποίες είναι είτε κοινοτικές είτε μεικτές συμφωνίες. Αυτό θα επιτρέψει, κυρίως την τήρηση των διεθνών δεσμεύσεων τις οποίες η Κοινότητα και τα κράτη μέλη έχουν αποδεχθεί στο πλαίσιο του ΠΟΕ. 2. Προβλέπονται τρεις περιπτώσεις εξαίρεσης από το πεδίο εφαρμογής: - οι αιτούντες άσυλο στο μέτρο που το νομικό καθεστώς τους ρυθμίζεται από άλλα ειδικά νομικά μέσα, και κυρίως από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951. Όσον αφορά τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες, προκειμένου να μη δημιουργηθεί κατάσταση ανισότητας με άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν στα κράτη μέλη, θα επωφελούνται των διατάξεων του κεφαλαίου VIII της παρούσας Σύμβασης που αφορούν τα μονίμως εγκατεστημένα άτομα, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 32· - τα παρά την θέληση τους μετακινούμενα άτομα τα οποία τυγχάνουν αποδοχής σε κράτος μέλος στο πλαίσιο της προσωρινής προστασίας, στο μέτρο που εξ ορισμού η κατάσταση τους προορίζεται να εξελιχθεί προς την κατεύθυνση της επιστροφής τους στη χώρα καταγωγής, μόλις θα έχουν εξαλειφθεί οι λόγοι που δικαιολογούν το ευεργέτημα του μέτρου προστασίας· επί του παρόντος αυτό πρέπει να εκληφθεί ως αναφερόμενο στα διάφορα εθνικά καθεστώτα των κρατών μελών· στο μέλλον, αν εγκριθεί η κοινή δράση που προτείνει η Επιτροπή, αυτό θα μπορεί να νοηθεί ως αναφορά σε καθεστώς προσωρινής προστασίας που ανταποκρίνεται σε μια κοινή προσέγγιση· - τα άτομα που έχουν άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, των οποίων η αποδοχή περιορίζεται στην επικράτεια ενός κράτους μέλους σε συνάρτηση με την απόφαση του εν λόγω κράτους μέλους. 3. Οι διατάξεις της Σύμβασης δεν εφαρμόζονται στους δικαιούχους του κοινοτικού δικαίου. Κατά συνέπεια, δεν αφορούν ούτε τους πολίτες της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ούτε τα μέλη της οικογενείας αυτών που διαθέτουν την ιθαγένεια τρίτης χώρας και απολαύουν, δυνάμει πράξης θεσπισθείσας σε εφαρμογή της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δικαιώματος εισόδου και διαμονής σε κράτος μέλος. Επίσης, οι εν λόγω διατάξεις δεν αφορούν τους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι, δυνάμει συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και των εν λόγω χωρών αφετέρου, απολαύουν για την είσοδο και διαμονή σε κράτος μέλος δικαιωμάτων ομοίων με εκείνα των πολιτών των κρατών μελών της Ένωσης, καθώς και τα μέλη της οικογενείας των τελευταίων που διαθέτουν την ιθαγένεια τρίτης χώρας και τα οποία απολαύουν δικαιώματος εισόδου και διαμονής σε κράτος μέλος δυνάμει των συμφωνιών αυτών. Οι τελευταίες αυτές διατάξεις αφορούν κυρίως τους υπηκόους κρατών, τα οποία είναι μέρη της συμφωνίας ΕΟΧ. Επιπλέον, οι διατάξεις της Σύμβασης δεν αφορούν τους εργαζομένους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν αποσπασθεί από επιχείρηση ΕΚ σε άλλο κράτος μέλος. ΑΡΘΡΟ 3 Εξέταση των αρΥΐκών αιτήσεων αποδογής. 1. Η πρώτη ισχύουσα στο προκείμενο αρχή είναι ότι μία αίτηση αρχικής αποδοχής δυνάμει της παρούσας Σύμβασης δε μπορεί να εξετασθεί εάν ο αιτών είναι ήδη παρών στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 31. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι οι κανόνες που επιτρέπουν τη διαμονή σύντομης διάρκειας δεν υπάγονται στην παρούσα σύμβαση και ότι η διαμονή σύντομης διάρκειας (κατ'ανώτατο όριο τρεις μήνες) δεν έχει ως στόχο πιο σταθερή διαμονή. Επομένως, η χρήση της περιόδου αυτής νόμιμης διαμονής σύντομης διάρκειας για την υποβολή αίτησης αποδοχής στο πλαίσιο της παρούσας σύμβασης θα οδηγούσε στην παρέκκλιση της σύντομης αυτής διαμονής από το στόχο της και θα συνιστούσε κίνητρο παραμονής, ακόμα και παράνομης, μετά τη λήξη της σύντομης διαμονής. Πρέπει να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος των ατόμων που σήμερα βρίσκονται σε μη νόμιμη κατάσταση έχει πράγματι εισέλθει νόμιμα στα κράτη μέλη, μέσω της διαμονής σύντομης διάρκειας. Ο αιτών οφείλει ως εκ τούτου να ευρίσκεται σε κάποια τρίτη χώρα κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης, και δεν μπορεί να εισέλθει στο κράτος μέλος παρά μόνον μετά την κοινοποίηση θετικής απόφασης. 2. Παρά το γεγονός ότι η απόφαση αποδοχής ή η άρνηση αποδοχής επαφίεται στο κράτος μέλος, πρέπει εν τούτοις να προσδιοριστούν κοινοί κανόνες για την εξέταση των αιτήσεων, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν στον αιτούντα τη βεβαιότητα ότι η κατάσταση του θα εξετασθεί κατά τρόπο εμπεριστατωμένο, και παράλληλα στα κράτη μέλη ένα εναρμονισμένο επίπεδο εξέτασης των αιτήσεων, έτσι ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία πόλχον έλξεως προς κάποιο εξ αυτών. ΑΡΘΡΟ 4 Ταξιδιωτικά έννοαφα 1. Είναι αδιανόητο για ένα κράτος μέλος, αφού επιτρέψει την αποδοχή υπηκόου τρίτης χώρας, να μην επιτρέπει σε αυτό το πρόσωπο να εισέλθει στην επικράτεια του. Η χορήγηση, ενδεχομένως, των θεωρήσεων πρέπει ως εκ τούτου να διευκολύνεται στο μέγιστο βαθμό. Πράττοντας τοιουτοτρόπως, το κράτος μέλος διατηρεί τη δυνατότητα να ελέγχει το κατά πόσον μεταξύ του χρόνου κατά τον οποίο επετράπη η αποδοχή και εκείνου κατά τον οποίον το συγκεκριμένο άτομο εμφανίζεται προκειμένου να εισέλθει στην επικράτεια του δεν έχουν προκύψει νέα γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την άρνηση αποδοχής. 2. Οι ίδιες διευκολύνσεις πρέπει να χορηγούνται στα άτομα προκειμένου να διέλθουν από την επικράτεια ενός κράτους μέλους διαφορετικού εκείνου το οποίο χορήγησε την αποδοχή. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος τον οποίο αντιμετωπίζει το κράτος μέλος διέλευσης αντισταθμίζεται από την ύπαρξη διαδικασιών επαναποδοχής μεταξύ κρατών μελών. Αρθρο 5 Δυνατότητα απουσίας 1. Κατ' αρχήν, όταν κάποιος υπήκοος τρίτης χώρας ζητά να γίνει δεκτός σε κάποιο κράτος μέλος, αυτό συμβαίνει προκειμένου να διαμείνει εκεί κατά τρόπο ουσιαστικό και συστηματικό. Είναι ως εκ τούτου λογικό, όταν εγκαταλείπει την επικράτεια αυτού του κράτους μέλους, να εξαρτάται η διατήρηση του δικαιώματος του διαμονής από την τήρηση ορισμένων προύποθέσεο^ν. Πάντως, ο εξαναγκασμός σε διαρκή παραμονή θα ήταν αντίθετος προς τους στόχους ελευθερίας της Ένωσης και προς τα δικαιώματα του ατόμου. Πρέπει ως εκ τούτου να δίνεται η δυνατότητα απουσίας για τη διάρκεια των νομίμων αδειών και για συμπληρωματική περίοδο (που καθορίζεται σε 13 εβδομάδες) η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλους λόγους που ανάγονται στην προσωπική του του ζωή. Η αναφορά στις νόμιμες άδειες, έκφραση τυπικά συνδεδεμένη με τα δικαιώματα των μισθωτών εργαζομένων, χρησιμοποιείται εδώ ως εφαρμόσιμη, κατ1 αναλογία, και στις λοιπές κατηγορίες (ιδίως ανεξάρτητοι εργαζόμενοι και σπουδαστές). Εκτός από την εν λόγω απουσία που οφείλεται σε προσωπικούς λόγους, ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει το δικαίωμα να απουσιάσει για λόγους που ανάγονται άμεσα στους λόγους που δικαιολόγησαν την αποδοχή του (για παράδειγμα, ο σπουδαστής που πρέπει να συμπληρώσει την έρευνα του σε άλλο κράτος ή ο υπάλληλος που αποστέλεται από την εταιρεία του σε άλλο κράτος). Στην περίπτωση αυτή ο υπήκοος τρίτης χώρας δεν υπόκειται στα προαναφερόμενα όρια. 2. Στο μέτρο που στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33 της Σύμβασης παρέχεται ένα ιδιαίτερο σύστημα δυνατοτήτων διαμονής στην Ένωση, τα άτομα αυτά υπόκεινται σε όρους όμοιους με εκείνους που προβλέπονται από το κοινοτικό δίκαιο. Εξάλλου, πρέπει να προβλεφθεί ειδική κατάσταση : είναι πιθανό, άτομα που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένα και επιθυμούν να αλλάξουν κράτος μέλος διαμονής, μετά από ορισμένη περίοδο να επιθυμούν να επιστρέψουν στο πρώτο κράτος διαμονής χωρίς να έχουν αναγνωρισμένο καθεστώς στο δεύτερο κράτος : για να καλυφθούν οι εν λόγω καταστάσεις, στην ειδική αυτή περίπτωση είναι δυνατόν να γίνει υπέρβαση της προβλεπόμενης στην παράγραφο 2 περιόδου απουσίας. 3. Είναι εξίσου απαραίτητο να προβλεφθούν οι καταστάσεις κατά τις οποίες ο υπήκοος τρίτης χώρας γνωρίζει καλόπιστα ότι θα είναι υποχρεωμένος να απουσιάσει για διάστημα μεγαλύτερο από το επιτρεπόμενο ή ακόμα όταν ευρίσκεται ήδη εκτός του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει συνήθως και είναι υποχρεωμένος να παρατείνει την απουσία του: αυτό μπορεί να συμβαίνει κυρίως για λόγους υγείας. Σε αυτές τις καταστάσεις, η δυνατότητα απουσίας μπορεί ως εκ τούτου να διευρυνθεί, υπό την επιφύλαξη ότι ο επικαλούμενος λόγος αναφέρεται στον κατάλογο, ο οποίος θα καταρτιστεί βάσει των μέτρων εφαρμογής της Σύμβασης, και αυτό για να μη δημιουργηθούν στρεβλώσεις μεταξύ των κρατών μελών. ΑΡΘΡΟ 6 Ανανέωση τικ άδειας διαμονής 1. Ο κανόνας δικαίου που θεσπίζεται στο προκείμενο είναι ότι κατά τη λήξη της ισχύος του τίτλου διαμονής ο υπήκοος τρίτης χώρας μπορεί να ζητήσει επί τόπου την ανανέωση της άδειας διαμονής, εφόσον πληροί όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αποδοχή. 2. Η δεύτερη αρχή που θεσπίζεται στο συγκεκριμένο άρθρο, σε συνάφεια με το άρθρο 3 της παρούσας Σύμβασης, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχουν, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 31, περιπτώσεις επιτόπου ανανέωσης μιας άδειας διαμονής για λόγους διαφορετικούς εκείνων οι οποίοι επέτρεψαν την έκδοση της πρώτης άδειας. Τα άτομα που επιθυμούν να διαμείνουν σε κάποιο κράτος μέλος σε διαφορετική βάση οφείλουν να επιστρέψουν σε κάποια τρίτη χώρα προκειμένου να υποβάλουν εκεί νέα αίτηση. Προκειμένου να αποφευχθούν καταχρήσεις όσον αφορά τη διαδικασία, το συγκεκριμένο άτομο θα πρέπει όχι μόνον να διαμένει σε κάποια τρίτη χώρα προκειμένου να υποβάλει αυτή την αίτηση, αλλά εξίσου να αναμένει εκεί την γνωστοποίηση ευνοϊκής απόφασης προκειμένου να επανέλθει σε κάποιο κράτος μέλος το οποίο το αποδέχεται εκ νέου. 10 3. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί η απαίτηση εγκατάλειψης της επικράτειας των κρατών μελών για την υποβολή αίτησης διαμονής με διαφορετική βάση να αποτελεί άσκοπο γραφειοκρατικό μέτρο. Αυτό θα ισχύει για παράδειγμα στην περίπτωση που μισθωτός γίνει ιδιοκτήτης ή μέτοχος της εταιρείας στην οποία εργάζεται. Η διακοπή που συνδέτεαι με την διαδικασία της προαναφερόμενης παραγράφου 2 θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ίδια τη δραστηριότητα και επομένως και την απασχόληση, Επομένως, πρέπει να δίδεται η δυνατότητα για ορισμένες κατηγορίες ατόμων που έχουν γίνει δεκτά για λόγους απασχόλησης να τυγχάνουν εξαιρέσεων. Ωστόσο, για να μην απωλέσει την εμβέλεια της η γενική αρχή που περιέχεται στο παρόν άρθρο, οι ειδικές αυτές εξαιρέσεις θα συμπεριληφθούν σε περιοριστικό κατάλογο που θα καταρτισθεί βάσει των μέτρων εφαρμογής της παρούσας σύμβασης. 4. Για τα άτομα που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένα, η άδεια διαμονής δεν συνδέεται πλέον με συγκεκριμένο λόγο αποδοχής, δεδομένου ότι έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε κάθε δραστηριότητα, σπουδή ή διαμονή με διαφορετική βάση. Επομένως, η ανανέωση της άδειας παραμονής τους μπορεί να γίνει, ακόμα και αν μεταβληθεί ο λόγος διαμονής τους, χωρίς να πρέπει να εγκαταλείψουν την επικράτεια των κρατών μελών για να υποβάλουν νέα αίτηση αποδοχής. ΑΡΘΡΟ 7 APYÉC 1. Επειδή η κατάσταση της αγοράς εργασίας δεν επιτρέπει να εγκαταλειφθεί μια επιλεκτική προσέγγιση, όσον αφορά την αποδοχή για λόγους μισθωτής απασχόλησης, το άρθρο προσδιορίζει τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η αποδοχή μιας αίτησης. Επιδιώκεται ο διπλός στόχος του να μην θιγούν οι απαιτήσεις των επιχειρήσεων αποφεύγοντας ταυτόχρονα την αύξηση του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού σε κάποιο κράτος στο βαθμό που το εργατικό δυναμικό που ευρίσκεται εκεί νομίμως δεν έχει απασχόληση. Η αποδοχή μπορεί να χορηγηθεί μόνον εφόσον η προσφορά απασχόλησης δεν μπορεί να καλυφθεί βραχυπρόθεσμα ούτε από κάποιον πολίτη της Ένωσης ούτε από κάποιον υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος διαμένει ήδη στην επικράτεια του κράτους μέλους όπου προτείνεται η συγκεκριμένη θέση απασχόλησης και ο οποίος ανήκει ήδη στην αγορά εργασίας σε αυτό το κράτος μέλος ούτε από υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος έχει αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος. Αυτό το τελευταίο στοιχείο αποτελεί μέρος των δικαιωμάτων των μονίμως εγκατεστημένων σε κάποιο άλλο κράτος μέλος. 2. Δεδομένου ότι η Σύμβαση αποτελεί ένα νόμο-πλαίσιο των κανόνων που αφορούν την αποδοχή, οι λεπτομέρειες εφαρμογής της προηγουμένης παραγράφου θα θεσπιστούν υπό τη μορφή των μέτρων εφαρμογής. Πρόκειται κυρίως για την υποχρεωτική διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί για την κάλυψη μιας θέσης απασχόλησης, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1. Επομένως, το άρθρο αυτό θεσπίζει ουσιαστικά υποχρέωση μέσου αλλά όχι αποτελέσματος, για τις αρχές που είναι επιφορισμένες με την εξέταση των αιτήσεων. Κατά τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ήδη υφιστάμενοι κοινοτικοί μηχανισμοί (που δημουργήθηκαν στο πλαίσιο του κανονισμού 68/1612, σύστημα EURES) με σκοπό την αποφυγή του κινδύνου επικάλυψης. ΑΡΘΡΟ 8 Διαδικασία 1. Το άρθρο αποκλείει τη δυνατότητα χορήγησης της αποδοχής προκειμένου να τεθεί υποψηφιότητα για θέση απασχόλησης επιτόπου. Πράγματι η αποδοχή για λόγους απασχόλησης είναι δυνατή μόνον εφόσον ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει προηγουμένως δεχθεί σύμβαση εργασίας και την άδεια να καταλάβει τη συγκεκριμένη θέση απασχόλησης. Προβλέπεται ότι η διάρκεια της αρχικής σύμβασης εργασίας που επιτρέπει την πρώτη αποδοχή δεν δύναται να είναι κατώτερη του ενός έτους. Η άδεια διαμονής κατά γενικό κανόνα υπολογίζεται βάσει της διάρκειας της σύμβασης εργασίας, γεγονός που δίνει νομική σταθερότητα στο μισθωτό και στον εργοδότη. Ωστόσο, το κράτος μέλος δεν μπορεί να δεσμευθεί από την ύπαρξη σύμβασης μακράς διαρκείας (π. χ. σύμβασης αορίστου 11 χρόνου) για να χορηγήσει άδεια διαμονής που να αντιστοιχεί στη διάρκεια της σύμβασης, Για το λόγο αυτό, για την πρώτη αποδοχή θεσπίζεται όριο 4 ετών. 2. Αυτή η παράγραφος προβλέπει ότι υπάρχει δυνατότητα μιας ανανέωσης και ότι η σχετική αίτηση μπορεί να υποβληθεί επιτόπου. Πάντως προκειμένου να μπορεί να χορηγηθεί ανανέωση της άδειας διαμονής, πρέπει να τηρούνται οι ίδιες προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1. ΑΡΘΡΟ 9 Επο γιακά εργαζόμενοι 1. Η εποχιακή εργασία αποτελεί πραγματικότητα που παρατηρείται σε πολλούς τομείς οικονομικής δραστηριότητας (ξενοδοχειακός τομέας, γεωργία), η οποία προϋποθέτει ειδική νομοθεσία για να επιτρέψει στους υπηκόους τρίτων χωρών να την ασκούν αποφεύγοντας την παράταση της διαμονής τους πέραν της απαραίτητης περιόδου. Η δραστηριότητα του εποχιακά εργαζόμενου χαρακτηρίζεται από ένα προσωπικό στοιχείο (η κατοικία του παραμένει αμετάβλητη) και από ένα υλικό στοιχείο (το είδος ασκούμενης δραστηριότητας). 2. Η διάρκεια της αποδοχής είναι χρονικά περιορισμένη σε σχέση με άλλες μισθωτές δραστηριότητες, οι οποίες μπορούν να δικαιολογούν την αποδοχή: δεν μπορεί να υπερβεί τους έξι μήνες ανά ημερολογιακό έτος. 3. Η παράγραφος προβλέπει την παράταση μόνον στην περίπτωση κατά την οποία η αρχική άδεια χορηγήθηκε για περίοδο κατώτερη των έξι μηνών και προσδιορίζει τις προϋποθέσεις για την υποβολή της αίτησης παράτασης (υποβολή της αίτησης παράτασης επιτόπου από τον εργοδότη, κατάλληλη δικαιολόγηση). Οι έξι μήνες παραμένουν συνεπώς η μέγιστη διάρκεια διαμονής του εποχιακά εργαζόμενου στο πλαίσιο του ημερολογιακού έτους. 4. Αν και η παρουσία του εργαζόμενου περιορίζεται αυστηρά σε έξι μήνες ανά ημερολογιακό έτος, μπορεί να επαναληφθεί από το ένα έτος στο άλλο. Η παράγραφος προβλέπει ότι κατά τη στιγμή υποβολής των αιτήσεων αποδοχής δίνεται προτεραιότητα στους υπηκόους τρίτων χωρών, οι οποίοι έχουν ήδη ασκήσει εποχιακή δραστηριότητα στην επικράτεια του κράτους μέλους σε σχέση με υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι ουδέποτε έχουν ασκήσει δραστηριότητα αυτού του είδους. Αυτή η διάταξη μπορεί να συμβάλλει στο να αποφευχθεί η προσπάθεια του εποχιακά εργαζόμενου να παρατείνει παράνομα τη διαμονή του στην επικράτεια του κράτους μέλους, μόλις παρέλθει η μέγιστη διάρκεια διαμονής των έξι μηνών. ΑΡΘΡΟ 10 Αιαμεθοριακοί ερναξόμενοι 1. Η διάταξη αποβλέπει στην προώθηση των σχέσεων και των επαφών μεταξύ των όμορων παραμεθορίων ζωνών των κρατών μελών και των τρίτων χωρών. Η έννοια της παραμεθορίου ζώνης είναι αυτή που περιέχεται στις διμερείς συμβάσεις, οι οποίες υφίστανται μεταξύ των ενδιαφερομένου κρατών. Μία αποκλίνουσα ρύθμιση σε σχέση με τις αρχές του άρθρου 7 προβλέπεται για τον διαμεθοριακό εργαζόμενο, του οποίου η κατάσταση χαρακτηρίζεται από ένα προσωπικό στοιχείο (όχι μόνον η κατοικία του παραμένει αμετάβλητη, αλλά επιστρέφει κάθε μέρα ή μία φορά την εβδομάδα στην τρίτη χώρα στην οποία διαμένει). 2. Υπάρχει ένας υλικός περιορισμός που συνδέεται με τον τόπο στον οποίο μπορεί να ασκηθεί μία δραστηριότητα: όχι όλη η επικράτεια ενός κράτους μέλους, αλλά μόνον περιοχή ευρισκόμενη στην παραμεθόριο ζώνη αυτού του όμορου κράτους. Αντιθέτως δεν υπάρχουν περιορισμοί όσον αφορά την δραστηριότητα που μπορεί να ασκηθεί. ' 12 Αρθρο 11 Ορισμός Το παρόν άρθρο περιλαμβάνει τον ορισμό της αποδοχής για σκοπούς ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας: κυρίως τον πυρήνα της, που έγκειται στην απουσία κάθε δεσμού εξάρτησης από κάποιον εργοδότη. Πρέπει να γίνει σαφές ότι ο ορισμός αυτός αναφέρεται κατά πρώτο λόγο στη δυνατότητα που έχει ένα φυσικό πρόσωπο να εισέρχεται στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους. Ο ορισμός αυτός καλύπτει δύο καταστάσεις: η πρώτη, όταν το άτομο αυτό ασκεί τη δραστηριότητα του εγκαθιστάμενο στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους· η δεύτερη, όταν το άτομο αυτό ασκεί τη δραστηριότητα του χωρίς να εγκαθίσταται, ιδίως εκτελώντας παροχή υπηρεσιών είτε ατομικώς είτε για λογαριασμό επιχείρησης εγκατεστημένης έξω από την Ένωση. ΑΡΘΡΟ 12 Προϋποθέσεις αποδοχής Το παρόν άρθρο καθώς και το επόμενο αφορούν την πρώτη κατάσταση που περιγράφεται στο σχολιασμό του άρθρου 11. Η αποδοχή στις περιπτώσεις αυτές εξαρτάται από την τήρηση δύο προϋποθέσεων. Ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να διαθέτει, πριν την είσοδο του στην επικράτεια του κράτους μέλους, επαρκείς πόρους στο εν λόγω κράτος για να ξεκινήσει τη δραστηριότητα για την οποία υποβάλλει αίτηση αποδοχής. Στόχος είναι να αποδειχθεί η ύπαρξη πραγματικής βούλησης και ικανότητας από οικονομική άποψη προκειμένου να ασκήσει τη δραστηριότητα για την οποία αιτείται την αποδοχή. Η δεύτερη προϋπόθεση, αμιγώς οικονομική, στοχεύει να αποδείξει ότι η αποδοχή του υπηκόου τρίτης χώρας δημιουργεί προστιθέμενη αξία στην οικονομία της χώρας στην οποία εγκαθίσταται. Πρέπει, όσο είναι δυνατόν, να εκτιμηθεί αυτή η υπεραξία κατά τον πιο αντικειμενικό τρόπο. Η θετική επίδραση στην κατάσταση απασχόλησης μοιάζει να αποτελεί ένα από τα λιγότερο αυθαίρετα κριτήρια από την άποψη αυτή. Έτσι, για παράδειγμα, εάν εντός προθεσμίας δύο ετών που αντιστοιχεί στον ελάχιστο χρόνο της διαμονής που δικαιούται, μπορεί να παρατηρηθεί : πρόσληψη, ακόμα και για μερική απασχόληση μισθωτού, χρήση μίας ή περισσοτέρων εταιρειών υπηρεσιών (λογιστικών, πληροφορικής, συντήρησης), τακτική χρήση υπεργολάβων, θα υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία εκτίμησης της υπεραξίας που δημιουργείται για την απασχόληση. Άλλωστε, είναι προφανές ότι για να ασκήσει τη δραστηριότητα του ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να τηρεί τις σχετικές με τη δραστηριότητα αυτή ρυθμίσεις του κράτους μέλους. Τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στο δεύτερο εδάφιο του παρόντος άρθρου θα μπορούν να θεσπίσουν ιδίως καταλόγους επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων. ΑΡΘΡΟ 13 Αδεια διαμονής 1. Η άδεια διαμονής χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον δύο ετών : τούτο ανταποκρίνεται σε διττό προβληματισμό : αφενός για την εναρμόνιση της διάρκειας διαμονής των πρώτων μεταναστών για λόγους εργασίας · αφετέρου για τη διάθεση στους ανεξάρτητους χρόνου επαρκούς για την ανάπτυξη της δραστηριότητας τους. Η αίτηση ανανέωσης μπορεί να υποβάλλεται επιτόπου, αν αφορά την ίδια δραστηριότητα ή αποτελεί τη συνέχεια ή την εξέλιξη της. 2. Απαιτούνται συμπληρωματικές προϋποθέσεις για την ανανέωση της άδειας διαμονής. Το άτομο οφείλει να έχει ασκήσει τη δραστηριότητα (πρέπει να ελέγχεται το κατά πόσον η αρχική αποδοχή χρησιμοποιήθηκε πράγματι σύμφωνα με τον δεδηλωμένο σκοπό της· ο στόχος είναι να αποφευχθεί η καταστρατήγηση των κανόνων που αφορούν την αρχική αποδοχή). Το άτομο, το οποίο αιτείται την ανανέωση, οφείλει να μπορεί να συνεχίσει να ασκεί τη δραστηριότητα του στο μέλλον. Τέλος, η τρίτη προϋπόθεση συνίσταται στην επαλήθευση της θετικής επίδρασης στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους. ΑΡΘΡΟ 14 Παοονή υπηρεσιών Η δεύτερη κατάσταση που περιγράφεται στο σχολιασμό του άρθρου 11 συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών χωρίς εγκατάσταση στην επικράτεια κράτους μέλους. Έχοντας υπόψη, αφενός, την υπερβολική ποικιλία συγκεκριμένων καταστάσεων που καλύπτει η περίπτωση αυτή και, αφετέρου, την ύπαρξη πολυμερών διεθνών συμφωνιών (GATT, GATS κλπ. ), ο καθορισμός των προϋποθέσεων άσκησης αυτού του είδους δραστηριότητας πρέπει να 13 πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των μέτρων εφαρμογής, με την επιφύλαξη του άρθρου 59, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. ΑΡΘΡΟ 15 Αποδογή νια λόνους σπουδο)ν Η αποδοχή χορηγείται μόνον εφόσον ο υποψήφιος παρέχει αποδείξεις, μέσω εγγράφων, όσον αφορά την αποδοχή του σε κάποιο ίδρυμα· αυτό το ίδρυμα πρέπει να είναι είτε δημόσιο, είτε εγκεκριμένο, κατά τρόπο που να αποφεύγονται οι πλαστές διαδιακασίες. Τα είδη σπουδών που παρέχουν δικαίωμα προς αποδοχή καθορίζονται σαφώς και περιοριστικά, με σκοπό να καλυφθεί το σύνολο των δυνατοτήτων που προσφέρονται από τα συστήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης των κρατών μελών. ΑΡΘΡΟ 16 Αδεια διαμονής 1. Στον τομέα αυτό, η θεμελιώδης αρχή είναι ότι η διάρκεια της διαμονής υπολογίζεται αυστηρά βάσει της διάρκειας των σπουδών. Επομένως, οι εκδιδόμενες άδειες διαμονής θα υπολογίζονται με βάση τη διάρκεια των παρακολουθούμενων κύκλων σπουδών. Για να κατοχυρωθεί ότι το άτομο το οποίο γίνεται δεκτό παρακολουθεί πραγματικά τις σπουδές του, οι τίτλοι διαμονής θα έχουν την ίδια διάρκεια με τη διάρκεια της ισχύουσας εγγραφής στο πανεπιστήμιο. 2. Με το ίδιο πνεύμα πρέπει να λαμβάνει χώρα η ανανέωση των αδειών διαμονής. Εναπόκειται συνεπώς στον δικαιούχο της άδειας να αποδείξει (πιστοποιητικά φοίτησης, βεβαίωση επιτυχίας στις εξετάσεις, κλπ. ) ότι παρακολουθεί πράγματι τις σπουδές. Η συνολική διάρκεια παρουσίας για την ολοκλήρωση ενός πλήρους κύκλου σπουδών πρέπει να αφήνει ένα ορισμένο περιθώριο αποτυχίας και το δικαίωμα επανάληψης του έτους· δεδομένου ότι αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να είναι υπερβολικά ευρύ για να μην παραποιείται η έννοια της αποδοχής για λόγους σπουδών, τα μέτρα εφαρμογής θα προσδιορίσουν τα επιτρεπόμενα περιθώρια. Είναι σαφές ότι τα αποδεικτικά στοιχεία καθώς και τα είδη του ελέγχου δεν πρέπει να είναι υπερβολικά σχέση με εκείνα που απαιτούνται από τους κοινοτικούς σπουδαστές. 3. Τέλος, επιδιώκοντας πάντα την αποφυγή διακρίσεων και προκειμένου να γίνει σεβαστή η πραγματικότητα των σπουδών, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το πρώτο έτος σπουδών (εκτός από τους επόμενους του πρώτου κύκλου σπουδών κύκλους) αποτελεί συχνά έτος προσανατολισμού. Είναι ως εκ τούτου κατανοητό ότι στο τέλος αυτού του πρώτου κύκλου, μπορεί να επιλεγεί ένας νέος προσανατολισμός, και να δοθεί επιτόπου άδεια στον φοιτητή να ξεκινήσει έναν νέο κύκλο σπουδών. Είναι βέβαια ευνόητο ότι αυτή η αλλαγή προσανατολισμού μπορεί να χορηγηθεί για μία μόνον φορά και ότι στο πλαίσιο αλλαγής εκπαίδευσης, πρέπει να υποβληθεί νέα αίτηση για τη χορήγηση άδειας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 της παρούσας σύμβασης. 4. Τα μέτρα εφαρμογής θα καθορίσουν τις λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου. ΑΡΘΡΟ 17 Αδεια απασνόλησης νια τους Φοιτητές Αυτό το άρθρο εμπνέεται εξίσου από το ψήφισμα για την αποδοχή για λόγους σπουδών. Η γενική αρχή είναι ότι η αποδοχή για λόγους σπουδών δεν μπορεί να καταστεί κεκαλυμμένη αποδοχή για άλλους σκοπούς, κυρίως προκειμένου να ασκηθεί απασχόληση. Ο χαρακτήρας των αμειβόμενων δραστηριοτήτων τις οποίες μπορεί να αναλάβει ο φοιτητής πρέπει συνεπώς να καλύπτει τη διπλή προϋπόθεση αφενός της παρεπόμενης αμοιβής και αφετέρου τέτοιας διάρκειας και έντασης που να μην θίγεται η σωστή συνέχιση των σπουδών. 14 ΑΡΘΡΟ 18 Τέλος των σπουδών 1. Υπάρχει σαφής δεσμός συνέχειας μεταξύ των κατηγοριών σπουδών που ορίζονται στα στοιχεία α, β και γ του άρθρου 15. Πρέπει ως εκ τούτου να θεωρηθεί ότι ένα άτομο το οποίο έχει περάσει με επιτυχία τις σπουδές που αντιστοιχούν στο στοιχείο α) του άρθρου 15 μπορεί να συνεχίσει με τι,ς σπουδές που αντιστοιχούν στο στοιχείο β) και γ) του ιδίου άρθρου. Ως εκ τούτου, εάν αυτός ο φοιτητής υποχρεωθεί να ακολουθήσει τη διαδικασία ανανέωσης της αποδοχής που προβλέπεται στο άρθρο 3, αυτό ισοδυναμεί, λαμβανομένων υπόψη των προθεσμιών εξέτασης της αίτησης, με απαγόρευση επαναγραφής του από το ένα έτος στο άλλο· αυτή είναι και η μόνη περίπτωση στην οποία επιτρέπεται να υποβληθεί επί τόπου αίτηση παράτασης της άδειας του διαμονής για να πραγματοποιήσει ένα νέο κύκλο σπουδών. Αυτή η λογική καταλήγει στο να μην ισχύει το ίδιο όταν πρόκειται να επαναλάβει σπουδές κατωτέρου επιπέδου. Αντίθετα, στην περίπτωση που προβλέπεται υπό δ), η δραστηριότητα έρευνας (υποτροφία σπουδών σε κάποιο εργαστήριο ή ερευνητικό κέντρο, κλπ. ) μπορεί να γίνει αμέσως μετά το τέλος ενός άλλου κύκλου σπουδών. Επομένως, για λόγους συνοχής μπορεί να χορηγηθεί άδεια για τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο στοιχείο δ κατόπιν επιτόπου υποβολής αίτησης. 2. Μετά το πέρας των σπουδών του, το άτομο εγκαταλείπει την επικράτεια του κράτους μέλους. Μπορεί να επανέλθει στην επικράτεια των κρατών μελών υπό άλλη ιδιότητα, εφόσον υποβάλει αίτηση αποδοχής του βάσει αυτής της ιδιότητας στο πλαίσιο των κανονικών διαδικασιών, κυρίως εκείνης του άρθρου 3. ΑΡΘΡΟ 19 Ασκούμενοι 1. Αυτό το άρθρο τοποθετήθηκε εδώ για λόγους συνοχής, δεδομένου ότι η επαγγελματική κατάρτιση, η οποία είναι κυρίως συνεχής κατάρτιση, λαμβάνει χώρα μετά την αρχική κατάρτιση. Ο ασκούμενος είναι ως εκ τούτου άτομο που έχει ήδη εισέλθει στον επαγγελματικό βίο, ο οποίος επιθυμεί να τελειοποιηθεί ώστε να βελτιώσει το επίπεδο των γνώσεων του χάρη σε ένα συμπλήρωμα κατάρτισης, ουσιαστικά επαγγελματικό. Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, η αποδοχή ενός ασκούμενου στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους μπορεί να γίνει μόνον εφόσον υπάρχει σαφής και προφανής δεσμός μεταξύ του επαγγελματικού κύκλου σπουδών και του περιεχομένου της άσκησης την οποία πρόκειται να πραγματοποιήσει σε κάποιο κράτος μέλος, και εφόσον αυτή η άσκηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στη χώρα καταγωγής του λόγω του επιπέδου ή της εξειδίκευσης της χορηγούμενης κατάρτισης. 2. Ο υποψήφιος προς αποδοχή ως ασκούμενος οφείλει ως εκ τούτου να είναι σε θέση ώστε η παρουσία του να μην έχει συνέπειες στις κοινωνικές δαπάνες των κρατών μελών ούτε να αποτελεί συγκεκαλυμένη αποδοχή ως μισθωτού· πρέπει ως εκ τούτου να προσκομίσει αποδείξεις για την εγγραφή του μέσω συμφωνίας που συνάπτεται με δεόντως εγκεκριμένο οργανισμό επαγγελματικής κατάρτισης, συμφωνία η οποία καθορίζει την αμοιβή για την άσκηση του· θα πρέπει εξίσου να χορηγήσει αποδείξεις ότι διαθέτει κοινωνική ασφάλιση η οποία τον καλύπτει έναντι των κινδύνων που μπορούν να προκύψουν στο κράτος μέλος στο οποίο θα διαμείνει. 3. Η ίδια αρχή της μέγιστης αντιστοιχίας μεταξύ διάρκειας της άδειας διαμονής και διάρκειας της άσκησης πρέπει να ισχύει στο προκείμενο, όπως και σε όλον τον παρόντα τίτλο. Η παρατήρηση της πραγματικότητας της συνεχούς κατάρτισης αποδεικνύει ότι αυτό το είδος άσκησης υπερβαίνει σπάνια το ένα έτος, το οποίο θα αποτελεί ως εκ τούτου την αρχικά επιτρεπόμενη διάρκεια διαμονής· η παράταση ανά έτος χορηγείται μόνον για τη συνέχιση της ίδιας άσκησης, αποκλειομένου κάθε άλλου λόγου. ΑΡΘΡΟ 20 Ειδικά προγράμματα 1. Υπενθυμίζεται ότι η Κοινότητα, μέσω του προϋπολογισμού της, θέτει σε εφαρμογή προγράμματα συνεργασίας για την ανύψωση του επιπέδου κατάρτισης των δικαιούχων υπηκόων τρίτων χωρών. Είναι ως εκ τούτου λογικό και συνεπές να διευκολυνθεί η αποδοχή αυτών των κατηγοριών φοιτητών, ασκουμένων και ερευνητών. 15 2. Στο πλαίσιο αυτό, τα μέτρα εφαρμογής θα μπορέσουν να προβλέψουν τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες των εν λόγω διευκολύνσεων (ταχεία διαδικασία, ελάφρυνση των δαπανών κλπ. ). ΑΡΘΡΟ 21 Πεις Το πεδίο εφαρμογής της αποδοχής για λόγους σπουδών περιορίζεται αυστηρά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα άλλωστε με αυτό που είχε οριστεί στο ψήφισμα του Συμβουλίου στο συγκεκριμένο τομέα. Η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση καλύπτονται από τους κανόνες που διέπουν τη συνένωση των οικογενειών. Ως προς τη μαθητεία, αν και δεν λαμβάνεται υπόψη καθεαυτή στο παρόν κείμενο, καλύπτεται εκ των πραγμάτων από ορισμένες διατάξεις: τα μέλη των συνενωμένων οικογενειών μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτή, όταν η μαθητεία αφορά την ηλικία των μελών της οικογένειας· επίσης, όταν η μαθητεία οργανώνεται από ιδρύματα τριτοβάθμιας ή ανάλογης εκπαίδευσης αποτελεί μέρος της κανονικής πορείας των σπουδών· τέλος, οι κανόνες που εφαρμόζονται στους ασκούμενους μπορούν επίσης να καλύψουν περιπτώσεις μαθητείας. ΑΡΘΡΟ 22 Προϋποθέσεις αποδογής Οι διάφοροι τίτλοι της παρούσας πρότασης καλύπτουν κατά πολύ ευρύ τρόπο τις κατηγορίες ατόμων που μπορούν να διεκδικήσουν την αποδοχή. Ωστόσο, υπάρχουν άτομα που δεν υπάγονται σε καμμία απο τις προβλεπόμενες κατηγορίες και τα οποία εντούτοις δεν μπορούν a priori να στερηθούν της δυνατότητας να διαμείνουν σε κάποιο κράτος μέλος: για παράδειγμα συνταξιούχοι, εισοδηματίες, συγγραφείς εισπράττοντες συγγραφικά δικαιώματα, νεαρά άτομα που παρέχουν ορισμένες υπηρεσίες σε οικογένειες (au pair). Στο μέτρο κυρίως που αυτά τα πρόσωπα δεν πρόκειται να προστεθούν στην αγορά εργασίας ενώ αντιθέτως αποτελούν καταναλωτές και επενδυτές για το κράτος μέλος στο οποίο ζητούν να διαμείνουν, φαίνεται εντελώς λογικό να εξεταστεί ευνοϊκά η αίτηση τους, εφόσον πληρούν σαφείς προϋποθέσεις. Αυτές οι προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να καθοριστούν με ακρίβεια στα μέτρα εφαρμογής, είναι ακριβο')ς εκείνες οι οποίες εξασφαλίζουν ότι η διαμονή αυτών των ατόμων δεν θα δημιουργήσει νέα βάρη, κυρίως όσον αφορά τις κοινωνικές δαπάνες του κράτους μέλους υποδοχής. ΑΡΘΡΟ 23 Αδεια διαμονής 1. Η άδεια διαμονής χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. 2. Πέραν αυτού, το κράτος μέλος θα μπορεί να ανανεώνει την άδεια διαμονής, είτε για περιόδους ενός έτους είτε για μεγαλύτερες. Είναι βέβαια σαφές, ότι η ανανέωση συνδέεται με την τήρηση των προϋποθέσεων που ορίζονται στο άρθρο 22 και κυρίως με την προσκόμιση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία θα του ζητηθούν ενδεχομένως στο συγκεκριμένο πλαίσιο. Αρθρο 24 Αρχή Το δικαίωμα συνένωσης των οικογενειών απορρέει από το δικαίωμα σεβασμού της οικογενειακής ζωής, το οποίο προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο και ιδιαίτερα από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950. Οι διατάξεις του παρόντος τίτλου αποσκοπούν να θεμελιώσουν τις προϋποθέσεις για την άσκηση αυτού του δικαιώματος, σε συμφωνία με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ενδιαφέρει να συνδυαστεί ο σεβασμός του δικαιώματος για συνένωση των οικογενειών με την εξουσία των κρατών μελών να ελέγχουν την είσοδο των υπηκόων τρίτων χωρών στην επικράτεια τους. 16 1. Η παράγραφος αυτή προσδιορίζει τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την άσκηση του δικαιώματος συνένωσης των οικογενειών: κατ' αρχάς η νόμιμη κατοικία στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση οικογενειακής συνένωσης, στη συνέχεια η διάρκεια της παραμονής. Αυτή καθορίστηκε σύμφωνα με κριτήρια, τα οποία επιτρέπουν να εξασφαλιστεί, ότι το πρόσωπο το οποίο υποβάλλει την αίτηση έχει προηγούμενη σταθερή κατοικία (τουλάχιστον ένα έτος παραμονής) και ότι έχει επίσης μία ισχύοντος για προοπτική μελλοντικής σταθερότητας (εξ ου η προϋπόθεση του τουλάχιστον δύο έτη ακόμα δικαιώματος διαμονής). 2. Η συνολική διάρκεια των σπουδών μπορεί να εκταθεί σε πολλά έτη, επομένως δεν είναι δυνατή η άρνηση στους σπουδαστές του δικαιώματος για οικογενειακή ζωή. Επίσης, πρέπει να καθορισθούν οι προϋποθέσεις για την εν λόγω κατηγορία. Για το λόγο αυτό, προβλέπεται ότι μπορούν να ζητήσουν την οικογενειακή συνένακιη εφόσον έχουν διαμείνει στη χώρα συνολικά πάνω από δύο έτη (προϋπόθεση σταθερότητας της προηγούμενης κατοικίας) και εφόσον διαθέτουν άδεια ενός έτους (προοπτική κάποιας μελλοντικής σταθερότητας). ΑΡΘΡΟ 25 Κατάσταση των μελών των οικογενειών των πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμα τους στην ελεύθερη κυκλοφορία Η Σύμβαση ρυθμίζει την αποδοχή των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη. Το κοινοτικό δίκαιο ρυθμίζει την αποδοχή στο πλαίσιο της οικογενειακής συνένωσης υπηκόων τρίτων χωρών μελο')ν της οικογένειας υπηκόου της 'Ενωσης που έκανε χρήση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας. Επομένως, υπάρχει κενό όσον αφορά την οικογενειακή συνένωση των πολιτών που δεν έχουν κάνει χρήση του εν λόγω δικαιώματος. Το εθνικό δίκαιο ρυθμίζει, σε ορισμένες περιπτώσεις, την κατάσταση αυτή αλλά σε γενικές γραμμές με πιο περιοριστικό τρόπο (ηλικία των παιδιών, δικαίωμα συνένωσης των ανιόντων). Δεδομένου ότι η ιθαγένεια της Ένωσης είναι ενιαία πρέπει να καλυφθούν τα κενά της παρούσας κατάστασης με την πρόβλεψη της ισότητας μεταχείρισης μεταξύ των πολιτών της Ένωσης. ΑΡΘΡΟ συνένωσης 26 Κατηγορίες προσώπων που γίνονται δεκτά νια λόγους οικογενειακής 1. Αυτό το άρθρο προσδιορίζει τα επιλέξιμα προς συνένωση πρόσαχπα, τα μέλη της εν στενή εννοία οικογένειας: ο/η σύζυγος και το τέκνο. Είναι προφανές ότι ο γάμος πρέπει να είναι συμβατός με τις θεμελιώδεις αρχές της έννομης τάξης του κράτους, στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Αυτό δεν επιτρέπει κατά γενικό κανόνα την συνένωση ούτε ατόμων του ιδίου φύλου, ούτε συζυγών σε περίπτωση πολυγαμικών γάμων. Σχετικά με τα τέκνα του ζεύγους, δεν γίνεται καμμία διάκριση όσον αφορά τα υιοθετημένα τέκνα· ωστόσο, στην περίπτωση που η απόφαση υιοθεσίας δεν έχει ληφθεί από την αρχή του κράτους μέλους, αυτή η απόφαση πρέπει να αναγνωριστεί από την αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους. Όσον αφορά τα τέκνα ενός μόνον εκ των συζύγων, αλλά όχι του ζεύγους (στοιχείο γ) της παραγράφου) οι προϋποθέσεις καθορίζονται με πιο λεπτομερή τρόπο χο^ρίς καμμία διάκριση όσον αφορά τα τέκνα που έχουν γεννηθεί εκτός γάμου ή από προηγούμενους γάμους· ενδιαφέρει να εξετασθεί το κατά πόσον ο γονέας ο οποίος ζητεί για το τέκνο την οικογενειακή συνένωση διαθέτει την γονική μέριμνα, ότι έχει το δικαίωμα επιμέλειας, με σκοπό να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να μπορεί η οικογενειακή συνένωση να οδηγεί στην εκ των πραγμάτων ακύρωση των δικαιωμάτων επιμέλειας του άλλου γονέα. 2. Το τέκνο πρέπει να είναι ανήλικο, δηλαδή να έχει ηλικία μικρότερη της νόμιμης ενηλικίωσης όπως ορίζεται στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση συνένωσης. Το ψήφισμα του 1993 προβλέπει ότι η ηλικία πρέπει να είναι κατώτερη από ένα μέγιστο όριο οριζόμενο μεταξύ 16 και 18 ετών. Η επιλογή της νόμιμης ενηλικίωσης ως σημείου αναφοράς θεμελιώνεται στον ίδιο τον ορισμό του ανηλίκου, δηλαδή ενός ατόμου του οποίου δεν έχει ακόμα υλοποιηθεί η νομική και οικονομική χειραφέτηση έναντι της οικογένειας. Αυτό το κριτήριο, ενώ επιτρέπει την εναρμόνιση των κανόνων αποδοχής, τηρεί ταυτόχρονα την αρχή της επικουρικότητας, επειδή ο προσδιορισμός της ηλικίας της νόμιμης ενηλικίωσης υπάγεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του εθνικού δικαίου. Η 17 δεύτερη προϋπόθεση που προβλέπεται στο συγκεκριμένο άρθρο είναι ότι το τέκνο δεν πρέπει να είναι έγγαμο. Οι δύο προϋποθέσεις επιτρέπουν να επιβεβαιωθεί ότι η συνένωση των τέκνων είναι δυνατή, όταν αυτά ευρίσκονται ακόμα εκ του νόμου και εκ των πραγμάτων σε κατάσταση εξάρτησης από τον αιτούντα την συνένωση. 3. Η συνένωση των ανιόντων, στο βαθμό που συντηρούνται από τον αιτούντα την συνένωση, δεν προβλέπεται από τη Σύμβαση ως υποχρέωση· τα κράτη διατηρούν την διακριτική ευχέρεια να προβλέψουν τη συνένωση των ατόμων αυτών. Πάντως, μία τέτοια αίτηση συνένωσης πρέπει να εξετάζεται με ευνοϊκό πνεύμα. Το ίδιο ισχύει και για τους κατιόντες οι οποίοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, συνεχίζουν να συντηρούνται από τους γονείς τους (παράδειγμα: βαριά αναπηρία). Στις περιπτώσεις αυτές, οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 28 (στέγη και μέσα διαβίωσης) πρέπει να τηρούνται εξίσου. ΑΡΘΡΟ 27 Απάτη Προκειμένου να αποφευχθούν καταχρήσεις με στόχο την καταστρατήγηση των κανόνων αποδοχής, πρέπει να προβλεφθούν κυρώσεις για να καταπολεμηθεί η καταστρατήγηση των κανόνων όσον αφορά την οικογενειακή συνένωση. 1. Η πρώτη αναφερόμενη σε αυτό το άρθρο περίπτωση είναι αυτή της απάτης ή πλαστογραφίας: η κύρωση συνίσταται σε άρνηση της αποδοχής στην περίπτωση κατά την οποία δεν έχει χορηγηθεί ακόμα η αποδοχή ή η ανάκληση της άδειας διαμονής, σε περίπτωση διαπίστωσης της απάτης ή της πλαστογραφίας. 2. Πέραν της απάτης ή της πλαστογραφίας, μία άλλη μορφή κατάχρησης είναι δυνατή: είναι δυνατόν να συναφθεί γάμος ή υιοθεσία με μόνο σκοπό να επιτραπεί η αποδοχή στη βάση της οικογενειακής συνένωσης. Εάν αποδειχθεί η ύπαρξη μιας τέτοιας κατάστασης, το κράτος έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί την αποδοχή ή να ανακαλέσει την άδεια διαμονής. Τα κράτη μέλη διαθέτουν ένα περιθώριο για να εκτιμήσουν με προσοχή αυτές τις καταστάσεις, οι οποίες παραμένουν δύσκολες ως προς την απόδειξη τους. ΑΡΘΡΟ 28 Στέγη και μέσα διαβίωσης 1. Το άτομο το οποίο επιθυμεί να ασκήσει το δικαίωμα του για οικογενειακή συνένωση οφείλει να υποβάλλει αίτηση στο κράτος στο οποίο διαμένει. Το άρθρο προσδιορίζει τις υλικές προϋποθέσεις (στέγη και πόροι) τις οποίες πρέπει να πληροί ο ενδιαφερόμενος ώστε η αίτηση του να μπορεί να γίνει δεκτή. Ο αιτών την οικογενειακή συνένωση οφείλει να διαθέτει τα οικονομικά και υλικά μέσα που απαιτούνται για την συντήρηση της οικογενείας του, χωρίς η άσκηση του δικαιώματος για οικογενειακή συνένωση να συνεπάγεται δαπάνες εις βάρος του κράτους μέλους. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24, ο υπήκοος τρίτης χώρας μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα του μετά ένα έτος νόμιμης διαμονής σε κράτος μέλος. Αυτό σημαίνει ότι τα μέλη της οικογένειας του μπορούν να εισέλθουν στην Ένωση τουλάχιστον ένα χρόνο μετά την είσοδο του αιτούντος τη συνένωση. Ωστόσο, αν ο τελευταίος θα έπρεπε να περιμένει ένα χρόνο για την υποβολή της αίτησης, η διάρκεια της εξέτασης θα οδηγούσε στο αποτέλεσμα η άφιξη της οικογένειας του να γίνεται εντός προθεσμίας κατά πολύ μεγαλύτερης του ενός έτους από την άφιξη του αιτούντος τη συνένωση. Επομένως, ο υπήκοος τρίτης χώρας, εάν έχει δικαίωμα εναπομένουσας διαμονής τουλάχιστον ενός έτους, μπορεί να υποβάλει την αίτηση συνένωσης έξι μήνες μετά την άφιξη του. Με τον τρόπο αυτό οι λογικές προθεσμίες εξέτασης θα επιτρέψουν την πραγματοποίηση της άφιξης της οικογένειας του μετά την πάροδο ενός έτους. 2. Η Σύμβαση καθορίζει τις θεμελιώδεις αρχές όσον αφορά την αποδοχή, ενώ οι λεπτομερείς προϋποθέσεις για τη στέγη και τους οικονομικούς πόρους θα καθοριστούν στα μέτρα εφαρμογής. Έχει από τούδε προβλεφθεί ότι η στέγη πρέπει να είναι κατάλληλη και οι πόροι επαρκείς. 18 ΑΡΘΡΟ 29 Αδεια διαμονής Η παρούσα διάταξη προβλέπει την έκδοση άδειας διαμονής στο πρόσωπο που γίνεται δεκτό για λόγους οικογενειακής συνένωσης. Η διάρκεια της άδειας διαμονής του προσώπου αυτού είναι ίση με την εναπομένουσα διάρκεια του τίτλου διαμονής του προσώπου το οποίο έχει ζητήσει την συνένωση. Ο σκοπός αυτής της διάταξης είναι να διατηρήσει, κατά την αμέσως επόμενη περίοδο από την πρώτη αποδοχή του ατόμου που γίνεται δεκτό για λόγους οικογενειακής συνένωσης, πλήρη αντιστοιχία μεταξύ της διάρκειας του τίτλου διαμονής του αιτούντος την συνένωση και τη διάρκεια του τίτλου διαμονής του μέλους της οικογενείας του αιτούντος. ΑΡΘΡΟ 30 Απασγόληση των προσώπων που γίνονται δεκτά νια λόγους οικογενειακής συνένωσης Το άρθρο απαγορεύει στο πρόσωπο το οποίο γίνεται δεκτό για λόγους οικογενειακής συνένωσης την πρόσβαση σε μισθωτές ή ανεξάρτητες δραστηριότητες για περίοδο έξι μηνών. Η αποδοχή πράγματι χορηγείται κατόπιν λόγων που ανάγονται στα δικαιώματα του ανθρώπου (το δικαίωμα ζωής μέσα στην οικογένεια, δικαίωμα το οποίο εγγυάται το διεθνές δίκαιο) και όχι σε οικονομικούς λόγους. Σε κάθε περίπτωση, ο υπήκοος τρίτων χωρών ο οποίος αποφασίζει να ασκήσει το δικαίωμα του για οικογενειακή συνένωση, οφείλει να διαθέτει επαρκή μέσα για τη συντήρηση της οικογενείας του ήδη κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης αποδοχής του. Η διάταξη αυτή δεν εμποδίζει την άσκηση επικερδούς δραστηριότητας μετά την λήξη της περιόδου που καθορίζεται σε έξι μήνες. Ωστόσο, απρόβλεπτα γεγονότα μπορούν να συμβούν είτε ως προς τη σύνθεση της οικογένειας (ανάγκη υποδοχής ορφανού) είτε ως προς τα έσοδα (απώλεια απασχόλησης του αιτούντος τη συνένωση). Τότε, πρέπει να δοθεί στα άλλα άτομα της οικογένειας η δυνατότητα εργασίας χωρίς να τηρηθεί η προθεσμία αναμονής των έξι μηνών. ΑΡΘΡΟ 31 Απόκτηση αυτόνομου καθεστώτος από το πρόσωπο που γίνεται δεκτό για λόγους οικογενειακής συνένωσης 1. Κατά γενικό κανόνα ο τίτλος διαμονής του συνενούμενου ατόμου συνδέεται με τον τίτλο διαμονής του αιτούντος την συνένωση. Πάντως υπάρχουν ανθρώπινες καταστάσεις κατά τις οποίες είναι ενδεδειγμένο να παρέχεται αυτόνομο δικαίωμα διαμονής στο συνενούμενο άτομο, για να καλυφθούν οι απαιτήσεις νομικής ασφάλειας. Για τα ανήλικα τέκνα αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις θανάτου των γονέων ή νόμιμης ενηλικίωσης· για τους ενηλίκους αυτό ισχύει στις περιπτώσεις αλλαγής της κατάστασης τους λόγω χηρείας, διαζυγίου, διάστασης: πράγματι εάν η αρχή της πλήρους αντιστοιχίας μεταξύ τίτλου διαμονής του αιτούντος τη συνένωση και τίτλου διαμονής του συνενούμενου οφείλει να τηρείται οπωσδήποτε, το παράδοξο αποτέλεσμα της χηρείας ή του διαζυγίου ή της διάστασης θα ήταν η υποχρέωση εγκατάλειψης της χώρας στην οποία αυτό το άτομο διαμένει νομίμως και ενίοτε από πολλά χρόνια. Γι' αυτούς τους λόγους τα ενδιαφερόμενα άτομα μπορούν να υποβάλλουν επιτόπου την αίτηση τους, κατ' εξαίρεση του κανόνος που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1. 2. Για την υποβολή της αίτησης ορίζεται προθεσμία τριών μηνών (τρεις μήνες πριν από τη λήξη ισχύος της άδειας διαμονής που χορηγείται στο άτομο λόγω της οικογενειακής συνένωσης). Αυτή η προθεσμία μπορεί να επιβάλλεται στην περίπτωση συμπλήρωσης της ηλικίας ενηλικίωσης· στις άλλες περιπτώσεις που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο οι διοικητικές διαδικασίες πρέπει να προσαρμόζονται στις στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες, επιτρέποντας παράταση της προθεσμίας, χωρίς εν τούτοις να υπερβαίνεται συνολική περίοδος τριών μηνών. Προκειμένου να επανορθωθεί μία κατάσταση νομικού κενού χορηγείται προσωρινή άδεια διαμονής στο άτομο κατά τη διάρκεια εξέτασης της αίτησης του και μέχρι την γνωστοποίηση της απόφασης. 19 ΑΡΘΡΟ 32 Ορισμός Αυτό το άρθρο θέτει την αρχή ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας, ο οποίος είναι νομίμως εγκατεστημένος στην επικράτεια της Ένωσης με την προοπτική μόνιμης διαμονής, πρέπει να αποκτήσει ειδικά δικαιώματα. Τα δικαιώματα αυτά, πηγή σταθερότητας για τα άτομα, συνιστούν τοιουτοτρόπως αποτελεσματικό στοιχείο ένταξης, κατά την έννοια των προσανατολισμών τις οποίες χαράσσει η Επιτροπή στην ανακοίνωση της του 1994 για τη μετανάστευση και το άσυλο. Οι προϋποθέσεις απόκτησης αυτών των δικαιωμάτων πρέπει να ανταποκρίνονται σε δύο απαιτήσεις: - πραγματική, τακτική και νόμιμη διάρκεια διαμονής κατά την έννοια της παρούσας Σύμβασης, η οποία αποτελεί ήδη θετική ένδειξη ένταξης του ατόμου στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει. Αυτή η διάρκεια, η οποία ορίζεται στο προκείμενο σε 5 έτη, θεωρείται επαρκώς ενδεικτική για να αξιολογηθεί η επιθυμία μόνιμης διαμονής του υπηκόου τρίτης χώρας και η πραγματικότητα της ένταξης του· - άδεια διαμονής, της οποίας η διάρκεια είναι τέτοια, ώστε, κατά την λήξη της το άτομο στο οποίο έχει χορηγηθεί θα έχει διαμείνει δέκα έτη στο κράτος μέλος από την πρώτη αποδοχή του. Τοιουτοτρόπως η κτήση των δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται στους κατοίκους μακράς διαρκείας στηρίζεται σε δύο αρχές: στην αρχή της πραγματικής και ουσιαστικής διαμονής και στην αρχή ενός κεκτημένου το οποίο επιτρέπει συνολική πραγματική διαμονή δέκα ετών από την άφιξη στο κράτος μέλος. ΑΡΘΡΟ 33 Αδεια διαμονής Στο μέτρο που είναι δημιουργός δικαιωμάτων, το καθεστώς του ατόμου που έχει αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος πρέπει να υλοποιείται κατά τρόπον ώστε ο δικαιούχος να μπορεί να προσκομίζει εύκολα τις αποδείξεις, θα ήταν χρήσιμο αυτή η υλοποίηση να γίνεται με διαδικασίες που να ευνοούν την εναρμονισμένη προσέγγιση, με το ίδιο πνεύμα που κυριάρχησε για την θέσπιση ενιαίου τύπου για τις θεωρήσεις. Επιπλέον, και αυτό είναι το πρώτο αποτέλεσμα των δικαιωμάτων του μονίμως εγκατεστημένου, όταν ο τίτλος διαμονής που του επιτρέπει να πληροί την προϋπόθεση που προβλέπεται στο άρθρο 32 στοιχείο β) λήγει, το άτομο αυτό λαμβάνει τίτλο διαμονής αντίστοιχο με τη μέγιστη ισχύουσα διάρκεια στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει· αυτή η διάρκεια μπορεί να είναι απεριόριστη, αλλά δεν μπορεί αντιθέτως να είναι κατώτερη των 10 ετών. ΑΡΘΡΟ 34 Δικαιώματα στο κράτος μέλος κατοικίας Το δεύτερο αποτέλεσμα του καθεστώτος του μονίμως εγκατεστημένου είναι η απόκτηση ορισμένου αριθμού δικαιωμάτων στο κράτος μέλος στο οποίο κατοικεί το άτομο. Το άτομα το οποίο έχει αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένο δεν έχει πλέον ανάγκη να τύχει αποδοχής για ειδικό λόγο διότι η νομική του κατάσταση του επιτρέπει αυτόματα να ασκεί μισθωτές ή ανεξάρτητες δραστηριότητες ή να έχει πρόσβαση σε σπουδές ή να διαμένει για λόγους οικογενειακής συνένωσης ή για άλλους λόγους. Αυτά τα δικαιώματα αντανακλούν ουσιαστικά την αρχή της μη διακριτικής μεταχείρισης μεταξύ των υπηκόων τρίτης χώρας που είναι μονίμως εγκατεστημένοι και των πολιτών της Ένωσης. Επιπλέον, οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες αυτό το άτομο μπορεί ενδεχομένως να απομακρυνθεί είναι πλέον προστατευτικές για αυτό. Λαμβανομένης υπόψη της ποικιλομορφίας των καταστάσεων, τα μέτρα εφαρμογής πρέπει να προσδιορίσουν το περιεχόμενο αυτών των δικαιωμάτων. ΑΡΘΡΟ 35 Δικαιώματα στα άλλα κράτη μέλη Το τελευταίο αποτέλεσμα του καθεστώτος του μονίμως εγκατεστημένου είναι η σταδιακή απόκτηση δικαιωμάτων στα άλλα κράτη μέλη πέραν εκείνου στο οποίο το άτομο αυτό έγινε δεκτό για πρώτη φορά. 20 1. Θα μπορεί, τηρώντας τις γενικές αρχές που ισχύουν για την αποδοχή σε μισθωτή απασχόληση, να υποβάλλει αίτηση για μια τέτοια απασχόληση μόλις λαμβάνει γνώση της ύπαρξης της, κυρίως μέσω της δημοσίευσης μιας προσφοράς εργασίας. Μια τέτοια δυνατότητα δεν θα αυξήσει την πίεση στην αγορά απασχόλησης των κρατών μελών επειδή θα πραγματοποιηθεί για αμετάβλητο αριθμό διακινούμενων εργαζομένων για το σύνολο της Ένα>σης. Εξάλλου, οι υπήκοοι μακράς διάρκειας που προτίθενται να ενταχθούν όχι μόνο στο κράτος μέλος, αλλά στο χώρο χωρίς σύνορα τον οποίο συνιστά η Ένωση, πρέπει να μπορούν να επωφελούνται της δυνατότητας να κάνουν σπουδές σε ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη πέραν εκείνου της κατοικίας τους. Αυτό θα έχει εξίσου ως αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διακρίσεις ως προς τη δυνατότητα πρόσβασης στα κοινοτικά εκπαιδευτικά προγράμματα μεταξύ πολιτών της Ένωσης και υπηκόων τρίτων χωρών μονίμως εγκατεστημένων. Η συνέπεια της χορήγησης αυτών των δικαιωμάτων συνίσταται συνεπώς στο ότι, παρά τις συνήθεις διατάξεις όσον αφορά τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, το κράτος μέλος στο οποίο το μονίμως εγκατεστημένο άτομο επιθυμεί να γίνει δεκτό δυνάμει του παρόντος άρθρου του χορηγεί τις απαραίτητες άδειες όσον αφορά την είσοδο και τη διαμονή. 2. Θα ήταν άλλωστε παράλογο, ενώ το αναγνωρισμένο ως μονίμως εγκατεστημένο άτομο μπορεί να έχει για παράδειγμα πρόσβαση σε απασχόληση σε κάποιο άλλο κράτος μέλος, και ως εκ τούτου να διαμένει σε αυτό, να θεωρείται σε αυτό το νέο κράτος κατοικίας ως πρωτο-αφιχθείς. Ως εκ τούτου, πρέπει να του επιτραπεί, εφόσον το επιθυμεί, να αναγνωρίσει τα δικαιώματα του ως μονίμως εγκατεστημένου σε αυτό το νέο κράτος μέλος. Αυτή η αναγνώριση θα μπορεί να είναι πραγματική μόνον μετά από περίοδο δύο ετών, η οποία επιτρέπει κυρίως στο άτομο να γνωρίζει το κατά πόσον επιθυμεί να εγκατασταθεί στο νέο κράτος μέλος κατοικίας με προοπτική διάρκειας και ως εκ τούτου να επιδιώξει, κατά κάποιον τρόπο, μια "μεταφορά" του ευεργετήματος των δικαιωμάτων του μονίμως εγκατεστημένου. 3. Ο υπήκοος μιας τρίτης χώρας δεν μπορεί να αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος σε πολλά κράτη μέλη ταυτόχρονα. Διαθέτει τη δυνατότητα διαδοχικής αναγνώρισης εφόσον μεταφέρει την μόνιμη κατοικία του σε κάποιο άλλο κράτος μέλος, αλλά κάθε νέα αναγνώριση καταλήγει στο να χάνει τα δικαιώματα του μονίμως εγκατεστημένου στο κράτος μέλος στο οποίο διέμενε. Τοιουτοτρόπως, εάν επιθυμεί να επανέλθει μεταγενέστερα σε κάποιο κράτος μέλος στο οποίο είχε αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος, θα πρέπει να τηρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. ΑΡΘΡΟ 36 Σνεσεις με τις τρίτες γώρες 1. Κατά τη διάρκεια των ετών τα κράτη μέλη έχουν διατηρήσει προνομιακές σχέσεις με ορισμένες τρίτες χώρες, λόγω του ιστορικού παρελθόντος τους και της γεωγραφικής εγγύτητας. Το άρθρο 2 της σύμβασης ορίζει τους κανόνες που αφορούν την διαφύλαξη των αποτελεσμάτων των ήδη ισχυουσών διμερών συμφωνιών. Μόλις ψηφιστεί η Σύμβαση, η διαπραγμάτευση και η σύναψη μεταγενέστερων διμερών συμφαηάών μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός ή περισσοτέρων τρίτων χωρών θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκ των πραγμάτων αποδυνάμωση των κοινών κανόνων που αφορούν την αποδοχή. Προκειμένου να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο, χωρίς εν τούτοις να εγκαταλείπεται κάποια ευκαμψία, προβλέπεται η υποχρέωση προηγούμενης ενημέρωσης, η οποία βαρύνει το κράτος μέλος που προτίθεται να προβεί σε διαπραγματεύσεις με κάποια τρίτη χώρα όσον αφορά τους προνομιακούς κανόνες αποδοχής, έναντι των υπολοίπων κρατών μελών και της Επιτροπής. 2. Το δεύτερο εδάφιο προβλέπει ότι μια τέτοια συμφωνία δεν μπορεί να συναφθεί χωρίς την προηγούμενη συμφωνία του Συμβουλίου. Αυτό το σύστημα μπορεί να επιτρέψει στα κράτη μέλη να διατηρούν εξαιρέσεις χωρίς να θίγουν τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών όσον αφορά τις πολιτικές αποδοχής. 21 II. ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κατάρτιση του Σύμβασης σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο Κ. 3 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση στοιχείο γ), την πρόταση της Επιτροπής , 12 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της , Εκτιμώντας ότι για τους σκοπούς της επίτευξης των στόχων της Ένωσης, τα κράτη μέλη θεωρούν την πολιτική της μετανάστευσης και ειδικότερα τις προϋποθέσεις διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνένωσης των οικογενειών και της πρόσβασης στην εργασία, ως θέματα κοινού ενδιαφέροντος που υπάγονται στη συνεργασία που θεσπίζει ο τίτλος VI της Συνθήκης, αποφασίζει ότι καταρτίζεται η συνημμένη Σύμβαση, η οποία υπογράφεται σήμερα από τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνιστά στα κράτη μέλη την κύρωση της σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. Έγινε στις Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος J 11 12 ΕΕ αριθ. ΕΕ αριθ. 22 ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΠΟΑΟΧΗΣ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΑΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ [ ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ της παρούσας Σύμβασης, κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ στην πράξη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της , 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι βάσει του άρθρου Κ. 1, παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πολιτική μετανάστευσης και ειδικότερα οι προϋποθέσεις διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνένωσης των οικογενειών και της πρόσβασης στην εργασία αποτελούν, υπό την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, θέματα κοινού ενδιαφέροντος που υπάγονται στη συνεργασία που καθιερώνεται από τον τίτλο VI αυτής της Συνθήκης· J ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι οι κανόνες που διέπουν τις προϋποθέσεις διαμονής συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην εργασία των πολιτών της Ένωσης και των άλλων υποκειμένων του κοινοτικού δικαίου, υπάγονται στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ότι η παρούσα σύμβαση προσδιορίζει τους κανόνες που ισχύουν για τα πρόσωπα που δεν υπόκεινται από το κοινοτικό δίκαιο- ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι, έχουν ήδη εκδοθεί ψηφίσματα που προβλέπουν τους κανόνες αποδοχής καθώς και ψήφισμα σχετικά με τα δικαιώματα των μονίμως εγκατεστημένων υπηκόων τρίτων χο)ρών ότι είναι χρήσιμο να αξιοποιηθεί αυτό το πολιτικό κεκτημένο με πιο προωθημένη συνεργασία που να καταλήγει στην θέσπιση κοινών νομικών κανόνων που να διέπουν την πολιτική μετανάστευσης, με την επιφύλαξη των περιορισμών για λόγους δημοσίας τάξεως και ασφάλειας· ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κανόνες, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα συμφέροντα όλων των κρατών μελών, οφείλουν ειδικότερα να προσδιορίζουν τους όρους της αποδοχής για τους σκοπούς μισθωτής εργασίας ή άσκησης ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας· ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κανόνες έχουν εξίσου ως στόχο να διαφυλάξουν το άνοιγμα των κρατών μελών στον υπόλοιπο κόσμο και την ένταση των συναλλαγών τους, ιδιαίτερα πολιτιστικών, επιστημονικών και οικονομικών, με τις άλλες χώρες χάρη σε κοινές διατάξεις για την αποδοχή για λόγους κατάρτισης, συμπεριλαμβανόμενης της επαγγελματικής· ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κανόνες οφείλουν να επιτρέπουν την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής ζωής με τον καθορισμό του πλαισίου εντός του οποίου θα διοργανωθεί η συνένωση των οικογενειών ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες οφείλουν να συμπληρωθούν με τον καθορισμό των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νόμιμα σε κάποιο κράτος μέλος και ιδιαίτερα εκείνων οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι, ότι σχετικά με το θέμα αυτό πρέπει επίσης να προσδιοριστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να απολαύουν δικαιωμάτων σε κάποιο άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο έχουν αποκτήσει το καθεστώς των μονίμως εγκατεστημένων 23 8. 9. ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες οφείλουν να συμφωνούν με τις κοινές διεθνείς δεσμεύσεις, κυρίως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση προστασίας των ανθρωπίνων της των 4ης Νοεμβρίου 1950 και τη Σύμβαση της Γενεύης, σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951, η οποία τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, καθώς και με τις πιο ευνοϊκές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν στον τομέα του ασύλου, δικαιωμάτων θεμελιωδών ελευθεριών και ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες αποδοχής εξαιρέσει αυτών που αφορούν την οικογενειακή συνένωση καθώς και αυτών που εφαρμόζονται στα άτομα που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένα, δεν δημιουργούν δικαίωμα διαμονής και ότι τα κράτη μέλη διατηρούν την ευχέρεια εκτίμησης ως προς τις πραγματικές αποφάσεις αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών : ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΑΙΑΤΑΕΕΙΣ: 24 ΚΕΦΑΛΑΙΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙΠΕΑΙΟΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Για τους σκοπούς της παρούσας Συνθήκης, νοείται ως : Άρθρο 1 Ορισμοί α) β) αποδοχή: η δυνατότητα υπηκόου τρίτης χώρας να εισέρχεται προς διαμονή στην επικράτεια κράτους μέλους για περίοδο μεγαλύτερη των τριών μηνών. άδεια διαμονής: απόφαση κράτους μέλους, υπό τη μορφή που προβλέπεται από τη νομοθεσία του, με την οποία επιτρέπεται η διαμονή ατόμου στην επικράτεια του για περίοδο ανώτερη των τριών μηνών, εξαιρουμένων των προσωρινών αδειών που μπορούν να χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις από τα κράτη μέλη. Άρθρο 2 Πεδίο εφαραοΎΤΚ 1. Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών, υπό την επιφύλαξη πλέον ευνοϊκών διατάξεων που μπορούν να προκύπτουν από: α) διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός και τρίτων χωρών αφετέρου, που έχουν τεθεί σε ισχύ πριν από την υπογραφή της παρούσας Σύμβασης· β) που έχουν τεθεί σε ισχύ πριν από την υπογραφή της παρούσας Σύμβασης. συμφωνίες μεταξύ ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών με τρίτες χώρες, Δεν εφαρμόζεται σε : πρόσωπα που έχουν υποβάλει αίτηση σε κράτος μέλος με σκοπό την της α) αναγνώριση του καθεστώτος πρόσφυγα κατά την έννοια της σύμβασης Γενεύης του 1951· μετατοπισθέντα πρόσωπα που απολαύουν άδειας διαμονής σε κράτος β) μέλος βάσει της προσωρινής προστασίας· γ) επικράτεια ενός κράτους μέλους, ιδίως για ανθρωπιστικούς λόγους. πρόσωπα στα οποία έχει κατ' εξαίρεση επιτραπεί να διαμένουν στην 2. Η παρούσα Σύμβαση δεν εφαρμόζεται ούτε στους πολίτες της Ένωσης, ούτε στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιώματος διαμονής σε κράτος μέλος δυνάμει του κοινοτικού δικαίου. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΆΡΘΡΟ 3 Εξέταση των αρνικών αιτήσεων αποδογικ 1. 2. Η αρχική αίτηση αποδοχής σε κάποιο κράτος μέλος μπορεί να εξετασθεί από τις αρμόδιες αρχές του μόνον εάν ο υπήκοος τρίτης χώρας διαμένει εκτός της επικράτειας των κρατών μελών, κατά τη στιγμή της υποβολής της αίτησης, και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση προβαίνει σε εμπεριστατωμένη εξέταση της, λαμβάνοντας υπόψη τις επιταγές δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας. Κοινοί κανόνες εξέτασης θα καθοριστούν, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. 25 Άρθρο 4 Έγγραφα ταξιδιού Οι υπήκοοι τρίτων χωρών πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα έγγραφα ταξιδιού προκειμένου να εισέλθο\)ν στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο τους έχει χορηγηθεί η άδεια διαμονής. Προς το σκοπό αυτό, το συγκεκριμένο κράτος μέλος χορηγεί τις ενδεχομένως απαραίτητες θεωρήσεις. Ανάλογα με την περίπτωση, τα άλλα κράτη μέλη χορηγούν θεωρήσεις διέλευσης προκειμένου να επιτρέψουν τη μετάβαση στο κράτος μέλος όπου έχει χορηγηθεί η αποδοχή. Άρθρο 5 Αυνατότητα απουσίας 1. 2. Ο υπήκοος τρίτης χώρας που έχει γίνει δεκτός σε κράτος μέλος μπορεί να απουσιάσει από το κράτος μέλος αυτό για περίοδο που δεν υπερβαίνει 13 πλήρεις εβδομάδες ανά πλήρες ημερολογιακό έτος, προσαυξημένη με την διάρκεια των νομίμων αδειών. Σε περίπτωση απουσίας για λόγους ίδιους με εκείνους που στήριξαν την αποδοχή του ατόμου, τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο όρια δεν εφαρμόζονται. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33, μπορούν να απουσιάσουν από το κράτος μέλος στο οποίο έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι για διάστημα που δεν υπερβαίνει 26 διαδοχικές εβδομάδες. Μπορεί να υπάρξει υπέρβαση της περιόδου αυτής όταν απουσιάζουν για να αλλάξουν κράτος μέλος κατοικίας σύμφωνα με τις προβλεπόμενες στο άρθρο 35 προϋποθέσεις. 3. Οι επιτρεπόμενες περίοδοι απουσίας, που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 μπορούν να παραταθούν : α) β) όταν αίτηση για τον σκοπό αυτό στηριγμένη σε σοβαρούς λόγους έχει υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο πριν από την αναχώρηση του και έχει γίνει δεκτή· όταν αίτηση θεμελιωμένη σε εξαιρετικούς λόγους έχει υποβληθεί μετά την αναχώρηση του και έχει γίνει δεκτή. Ο κατάλογος αυτών των λόγων καταρτίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. ΆΡΘΡΡ 6 Ανανέωση τικ άδειας διαμονής 1. 2. 3. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της σύμβασης της Γενεύης του 1951, ο υπήκοος τρίτης χώρας μπορεί να ζητήσει επί τόπου την ανανέωση της άδειας διαμονής του κατά την λήξη της εγκεκριμένης προθεσμίας διαμονής, αν εξακολουθούν να πληρούνται οι όροι που δικαιολόγησαν την αποδοχή του. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 31, αίτηση αποδοχής για άλλο λόγο από αυτόν που στήριξε την προηγούμενη αποδοχή δεν μπορεί να υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο παρά μόνο εάν αυτός ευρίσκεται εκτός της επικράτειας των κρατών μελών. Αυτή η νέα αίτηση αποδοχής μπορεί να εξεταστεί μόνο εάν ο υπήκοος της τρίτης χώρας διαμένει εκτός της επικράτειας των κρατών μελών κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, επιτρέπονται οι επιτόπου αιτήσεις αποδοχής με διαφορετική βάση από εκείνη που στήριξε την προηγούμενη αποδοχή, στις περιπτώσεις που απαριθμούνται περιοριστικά σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 36 για τα ακόλουθα άτομα: 26 α) άτομα που έχουν γίνει δεκτά βάσει των άρθρων 7 και 8 και τα οποία επιθυμούν να διαμείνουν σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV· β) άτομα που έχουν γίνει δεκτά σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV και τα οποία επιθυμούν να διαμείνουν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 7 και 8. 4. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 2 και 3, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 31 της παρούσας σύμβασης, δεν οφείλουν να εγκαταλείψουν την επικράτεια των κρατών μελών προκειμένου να υποβάλλουν την αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής τους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIIΑΠΟΑΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Ά Ρ Θ Ρ Ρ7 Αργές 1. Η αποδοχή υπηκόου τρίτης χώρας στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λόγους μισθωτής απασχόλησης μπορεί να χορηγηθεί εφόσον μια προσφερόμενη θέση απασχόλησης στο κράτος μέλος δεν μπορεί να καλυφθεί βραχυπρόθεσμα : α) β) γ) από τους πολίτες της Ένωσης· από υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει νομίμως στο συγκεκριμένο κράτος μέλος και που ανήκει ήδη στην κανονική αγορά εργασίας αυτού του κράτους μέλους· από υπήκοο τρίτης χώρας που έχει αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 1 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. Άρθρο 8 Προϋποθέσεις αποδογής Κατά την αρχική αποδοχή του με σκοπό τη μισθωτή απασχόληση, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να διαθέτει εκ των προτέρων σύμβαση εργασίας διάρκειας που δεν μπορεί να είναι κατώτερη του ενός έτους, και την άδεια να καταλάβει αυτή τη θέση απασχόλησης στην επικράτεια του σχετικού κράτους μέλους. Εφόσον πληρούνται αυτοί οι όροι και έχει εγκριθεί η αποδοχή, χορηγείται άδεια διαμονής στον υπήκοο τρίτης χώρας, διάρκειας τουλάχιστον αντίστοιχης με εκείνη της σύμβασης εργασίας. Ωστόσο, η πρώτη άδεια διαμονής περιορίζεται σε περίοδο 4 ετών. Η άδεια διαμονής για λόγους μισθωτής απασχόλησης μπορεί να ανανεωθεί εφόσον κατά την υποβολή της αίτησης συνεχίζουν να πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 2 θεσπίζονται βάσει των μέτρων εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36 της παρούσας Σύμβασης. Ά Ρ Θ ΡΡ 9 Επο γιακά εργαζόμενοι Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, νοούνται ως εποχιακά εργαζόμενοι οι υπήκοοι τρίτης χώρας που διατηρούν τη νόμιμη κατοικία τους σε μια τρίτη χώρα, αλλά απασχολούνται στο έδαφος ενός κράτους μέλους σε τομέα δραστηριότητας εξαρτώμενο από το ρυθμό των εποχών, στη βάση σύμβασης ορισμένου χρόνου και για συγκεκριμένη εργασία. 27 2. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 4. 1. 2. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών γίνονται δεκτοί ως εποχιακά εργαζόμενοι για μέγιστη περίοδο 6 μηνών ανά ημερολογιακό έτος, μετά τη λήξη του οποίου οφείλουν να επιστρέψουν σε κάποια τρίτη χώρα. Στην περίπτωση άδειας διαμονής χορηγούμενης για περίοδο κατώτερη των 6 μηνών, η παράταση της διάρκειας διαμονής μπορεί να χορηγηθεί επιτόπου με σκοπό να επιτραπεί στον εποχιακά εργαζόμενο να ολοκληρώσει την εργασία για την οποία είχε χορηγηθεί η αρχική αποδοχή. Η αίτηση παράτασης, αιτιολογημένη καταλλήλως, πρέπει να υποβληθεί από τον εργοδότη ένα μήνα πριν από τη λήξη της πρώτης άδειας. Για την αποδοχή εποχιακά εργαζομένων, τα κράτη μέλη δίνουν προτεραιότητα στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν ήδη ασκήσει στο κράτος μέλος εποχιακή δραστηριότητα, σε σχέση με τους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν για πρώτη φορά αίτηση αποδοχής με σκοπό την εποχιακή εργασία. ΆΡΘΡΟ 10 Αιαμεθοριακοί εργαζόμενοι. νοούνται ως διαμεθοριακοί Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, εργαζόμενοι οι υπήκοοι τρίτης χώρας που διαμένουν στην παραμεθόριο ζώνη αυτής της τρίτης χώρας, αλλά απασχολούνται στην παραμεθόριο ζώνη κάποιου όμορου κράτους μέλους και επιστρέφουν καθημερινά ή τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα στην παραμεθόριο ζώνη της τρίτης χώρας. Σε διαμεθοριακό εργαζόμενο, υπήκοο τρίτης χώρας, μπορεί να δοθεί άδεια να ασκήσει μισθωτή δραστηριότητα στην παραμεθόριο ζώνη ενός όμορου κράτους μέλους, κατά παρέκκλιση των αρχών που περιλαμβάνονται στο άρθρο 7. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΑΠΟΑΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΆΡΘΡΡ 11 Ορισμός Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, νοείται ως αποδοχή για λόγους ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας η είσοδος ενός φυσικού προσώπου, υπηκόου τρίτης χώρας, στην επικράτεια κράτους μέλους, με σκοπό να ασκήσει σ' αυτό οικονομική δραστηριότητα χωρίς κανένα δεσμό εξάρτησης από κάποιον εργοδότη. Άρθρο 12 Όροι αποδογής Η αποδοχή στην επικράτεια κράτους μέλους ενός υπηκόου τρίτης χώρας που επιθυμεί να εγκατασταθεί για να ασκήσει ανεξάρτητη δραστηριότητα μπορεί να χορηγείται εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις, υπό την επιφύλαξη της τήρησης από το ενδιαφερόμενο άτομο των κανόνων που διέπουν την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας: α) β) ο υπήκοος της τρίτης χώρας διαθέτει επαρκείς πόρους που του επιτρέπουν να ξεκινήσει στο εν λόγω κράτος μέλος τη δραστηριότητα για την οποία υπέβαλε αίτηση αποδοχής· η δραστηριότητα που δημιουργείται από το πρόσωπο που έγινε δεκτό θα έχει, μέσα στην προθεσμία που αντιστοιχεί στην περίοδο ισχύος του πρώτου τίτλου διαμονής του, θετική επίδραση στην απασχόληση στο κράτος μέλος όπου το πρόσωπο αυτό διαμένει. Τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. 28 'Αρθρο 13 Άδεια διαμονής 1. 2. Η άδεια διαμονής ενός υπηκόου τρίτης χώρας, που αναφέρεται στο άρθρο 12, προκειμένου να ασκήσει ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον δύο ετών. Η αίτηση ανανέωσης μπορεί να υποβληθεί επιτόπου για την ίδια δραστηριότητα για την οποία χορηγήθηκε η αρχική άδεια, ή για δραστηριότητα που αποτελεί συνέχεια ή εξέλιξη της αρχικής δραστηριότητας. Κατά την υποβολή της αίτησης ανανέωσης, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει: α) β) γ) να έχει πράγματι ασκήσει τη δραστηριότητα για την οποία έχει χορηγηθεί η αποδοχή· να μπορεί να εξασφαλίσει την κανονκή συνέχιση της δραστηριότητας· να συμμορφώνεται με τους όρους του άρθρου 12 στοιχείο β). 'ΑΡΘΡΟ 14 Παρογή υπηρεσιών. Η αποδοχή υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη με σκοπό να ασκήσουν σε αυτά δραστηριότητες που υπάγονται στον τομέα της παροχής υπηρεσιών θα καθοριστεί, με την επιφύλαξη του κοινοτικού δικαίου, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΑΠΟΛΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΠΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ 'ΑΡΘΡΟ 15 Αποδογή νια λόνους σπουδών Η αποδοχή για λόγους σπουδών στην επικράτεια ενός κράτους μέλους μπορεί να χορηγηθεί στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί σε δημόσιο ή εγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να : α) β) γ) δ) 1. 2. λάβουν μέρος σε προπαρασκευαστικά μαθήματα για ειδική τριτοβάθμια εκπαίδευση συνεχίσουν σπουδές προετοιμάσουν γραπτή πτυχιακή εργασία ή διδακτορική διατριβή αφού έχουν περατώσει ανώτατες σπουδές πιστοποιούμενες με δίπλωμα, να ασκήσουν ερευνητική δραστηριότητα στο πλαίσιο της επαγγελματικής κατάρτισης ή τελειοποίησης, εφόσον αυτή η δραστηριότητα δεν έχει ως κύριο στόχο την εξασφάλιση εισοδήματος. 'ΑΡΘΡΟ 16 Αδεια διαμονής Η διαμονή πρέπει να περιορίζεται στη διάρκεια των σπουδών που αντιστοιχούν στην επιλεγείσα εκπαίδευση. Η διάρκεια της χορηγούμενης άδειας διαμονής θα ισούται με τη διάρκεια της περιόδου ισχύος της εγγραφής στο ίδρυμα στο οποίο φοιτά. Η άδεια διαμονής μπορεί να παρατείνεται ανά έτος· η άδεια διαμονής θα παρατείνεται εάν ο δικαιούχος αποδεικνύει ότι πληροί πάντα τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αρχικής άδειας και ότι πληροί τις μορφές ελέγχου, τις οποίες αξιώνει το εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο οποίο φοιτά. 29 3. 4. 1. 2. 1. 2. 3. Η αλλαγή εκπαίδευσης δεν είναι πλέον δεκτή μετά το πρώτο έτος σπουδών. Σε περίπτωση αλλαγής εκπαίδευσης, η οποία επέρχεται μετά από αυτή την περίοδο, ο φοιτητής οφείλει να ζητήσει νέα άδεια αποδοχής για λόγους σπουδών. Τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο36. /ΑΡΘΡΟ 17 Άδεια απασγόλησης νια τους φοιτητές Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που γίνονται δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λόγους σπουδών δεν είναι εξουσιοδοτημένοι να ασκούν εκεί αμειβόμενη δραστηριότητα, μισθωτή ή ανεξάρτητη. Παραπληρωματικές ή βραχυπρόθεσμες δραστηριότητες παραμένουν δυνατές στο μέτρο που δεν παρεμποδίζουν τη συνέχιση των σπουδών και, ιδιαίτερα, κατά παρέκκλιση του άρθρου 9 της παρούσας Σύμβασης, των σπουδών των εποχιακά εργαζομένων. ΆΡΘΡΡ 18 Τέλρς των σπουδών Αν κατά το τέλος των σπουδών τους, που ανήκουν σε μαι από τις κατηγορίες του άρθρου 15, οι υπήκοοι τρίτων χωρών επιθυμούν να παραμείνουν ως φοιτητές σε μία άλλη κατηγορία, μπορούν να ζητήσουν νέα άδεια διαμονής επιτόπου. Αν, κατά το τέλος των σπουδών τους, οι υπήκοοι τρίτων χωρών επιθυμούν να παραμείνουν στο κράτος μέλος για άλλο σκοπό, πρέπει να υποβληθούν εκ νέου σε αρχική διαδικασία αποδοχής. 'ΑΡΘΡΟ 19 Ασκούμενοι Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης, νοείται ως ασκούμενος ο εργαζόμενος του οποίου η παρουσία στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους συνδέεται στενά με την επιθυμία βελτίωσης των ικανοτήτων του και των προσόντων του στο επάγγελμα το οποίο επέλεξε με σκοπό να το συνεχίσει σε τρίτη χώρα. Προκειμένου να γίνουν δεκτοί ως ασκούμενοι στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, οι υπήκοοι τρίτων χωρών οφείλουν να πληρούν τις δύο ακόλουθες προϋποθέσεις : α) β) να είναι δικαιούχοι μιας σύμβασης κατάρτισης με τον οργανισμό υποδοχής, η οποία σύμβαση να τους κατοχυρώνει επαρκή αμοιβή για την διαβίωση του· να διαθέτουν κοινωνική προστασία που να καλύπτει τους κινδύνους που μπορούν να προκύψουν στο κράτος υποδοχής. Η άδεια διαμονής των ασκουμένων περιορίζεται σε ένα έτος. Αν η περίοδος που απαιτείται για την απόκτηση της επαγγελματικής εξειδίκευσης είναι ανώτερη του ενός έτους, η άδεια διαμονής μπορεί να παρατείνεται ανά έτος. Σε καμία περίπτωση δεν χορηγείται παράταση για να δοθεί η δυνατότητα στο συγκεκριμένο άτομο να καταλάβει θέση απασχόλησης. Άρθρο 20 Ειδικά προγράμματα Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την αποδοχή φοιτητών, ασκουμένων και ερευνητών υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο προγραμμάτων συνεργασίας που τυγχάνουν κοινοτικής χρηματοδότησης. Για το σκοπό αυτό, θα θεσπισθούν μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. 30 Άρθρο 21 Περιορισμός του πεδίου εφαρμογής Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν εφαρμόζονται για : α) β) τους μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τους μαθητευόμενους. ΤΚΕΦΑΑΑΙΟ VI ΑΠΟΑΟΧΗ ΠΑ ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΆΡΘΡΡ 22 Προϋποθέσεις αποδογής. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών στους οποίους δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των κεφαλαίων III, IV, V και VII μπορούν να γίνουν δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) β) γ) δ) διαθέτουν επαρκείς πόρους για να εξασφαλίζουν τη διαβίωση τους χωρίς να πρέπει να ασκούν μία από τις αμειβόμενες δραστηριότητες που προβλέπονται στο κεφάλαιο III και IV· τυγχάνουν κοινωνικής προστασίας ισχύουσας στο κράτος μέλος στο οποίο ζητούν να γίνουν δεκτοί· μπορούν να χορηγήσουν αποδείξεις ότι η προέλευση αυτών των πόρων είναι νόμιμη· διαθέτουν στέγη στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλουν την αίτηση τους. Τα μέτρα εφαρμογής του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. 1. 2. 1. 2. ΆΡΘΡΡ 23 Αδεια διαμονής Η αρχική άδεια διαμονής στους υπηκόους τρίτων χωρών χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. Η άδεια διαμονής μπορεί να ανανεώνεται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. Κατά την υποβολή της αίτησης ανανέωσης, ο υπήκοος της τρίτης χώρας οφείλει να αποδείξει ότι συνεχίζει να πληροί τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 22. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII ΑΠΟΑΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΆΡΘΡΟ 24 Αργές Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που κατοικούν νομίμως σε κάποιο κράτος μέλος τουλάχιστον από έτος και οι οποίοι, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης που προβλέπεται στο άρθρο 28, διαθέτουν δικαίωμα διαμονής στο συγκεκριμένο κράτος μέλος για τουλάχιστον ένα ακόμα έτος, μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμα τους για οικογενειακή συνένωση. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που απολαύουν των διατάξεων του άρθρου 15 μπορούν να υποβάλλουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 28 αίτηση, εφόσον κατοικούν νομίμως σε κράτος μέλος τουλάχιστον δύο έτη και διαθέτουν δικαίωμα διαμονής στο κράτος αυτό για ένα ακόμη έτος. 31 Αρθρο 25 Κατάσταση των μελών των οικογενειών των πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμα τους στην ελεύθερη κυκλοφορία Κατά παρέκκλιση του παρόντος κεφαλαίου, η οικογενειακή συνένωση των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι μέλη οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί σε κράτος μέλος του οποίου διαθέτει τη ιθαγένεια, υπόκειται στους ίδιους όρους με εκείνους που προβλέπονται στα άρθρα 10, 11 και 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1968 περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας13 και από τις λοιπές σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου. ΆΡΘΡΟ 26 Κατηγορίες προσώπων που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης 1. Τα ακόλουθα πρόσωπα γίνονται δεκτά για τους σκοπούς της οικογενειακής συνένωσης στο μέτρο που ο γάμος είναι συμβατός με τις θεμελιώδεις αρχές της έννομης τάξης του κράτους μέλους: α) β) γ) ο/η σύζυγος του κατοίκου- τα τέκνα του κατοίκου και της συζύγου του, συμπεριλαμβανομένων των υιοθετημένων τέκνων σύμφωνα με απόφαση ληφθείσα από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, ή απόφαση αναγνωρισθείσα από την εν λόγω αρχή· τα τέκνα, συμπεριλαμβανομένων των υιοθετημένων, του κατοίκου ή της συζύγου του όταν ένας εξ αυτών διαθέτει μόνος τη γονική μέριμνα, του έχει ανατεθεί η επιμέλεια αυτών των τέκνων και φέρει πράγματι το βάρος αυτής. Για να πληρούνται οι όροι αποδοχής με σκοπό την οικογενειακή συνένωση, τα τέκνα οφείλουν να μην έχουν ακόμα την νόμιμη ηλικία ενηλικίωσης του κράτους μέλους και να μην είναι έγγαμα. Τα κράτη μέλη θα εξετάσουν καλοπροαίρετα τη συνένωση των συντηρούμενων ανιόντων και λοιπών κατιόντων στο μέτρο που πληρούνται οι όροι του άρθρου 28 του παρόντος τίτλου. Ά Ρ Θ ΡΡ 27 Απάτη Τα κράτη μέλη αρνούνται την αποδοχή για λόγους οικογενειακής συνένωσης του συζύγου ή τέκνου, ή του αφαιρούν την άδεια διαμονής όταν αποδειχθεί ότι η αποδοχή τους επετεύχθη με απάτη ή πλαστογραφία. Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν την αποδοχή του συζύγου ή ενός υιοθετημένου τέκνου για λόγους οικογενειακής συνένωσης ή να αποσύρουν την άδεια διαμονής όταν αποδεικνύεται ότι ο γάμος ή η υιοθεσία συνήφθησαν αποκλειστικά για να επιτραπεί στο συγκεκριμένο πρόσωπο να γίνει δεκτό σε κάποιο κράτος μέλος. 2. 3. 1. 2. 13 EEL 257, 19. 10. 1968,σ. 2 32 Άρθρο 28 Στέγη και μέσα διαβίωσης. 1. Προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμα του για οικογενειακή συνένωση, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να υποβάλει αίτηση στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει και ταυτοχρόνως να χορηγήσει αποδείξεις ότι διαθέτει κατάλληλη στέγη και επαρκή μέσα διαβίωσης για να καλύψει τις ανάγκες της οικογενείας του μετά τη συνένωση. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί έξι μήνες μετά την είσοδο του στο κράτος μέλος που διαμένει. 2. Τα μέτρα εφαρμογής της πρώτης παραγράφου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. ΆΡΘΡΡ 29 Άδεια διαμονής Εφόσον το κράτος μέλος κάνει δεκτή την αίτηση για οικογενειακή συνένωση, εκδίδει για τα μέλη της οικογένειας της οποίας ζητείται η συνένωση τις απαραίτητες άδειες διαμονής, των οποίων η διάρκεια είναι αντίστοιχη προς την υπόλοιπη διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής του αιτούντος τη συνένωση. 1. 2. 1. 2. ΆΡΘΡΡ 30 Απασ/όληση των πρρσώπων πσυ γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης Τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης δεν έχουν δικαίωμα να ασκούν μισθωτή ή ανεξάρτητη δραστηριότητα πριν από τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την άφιξη τους. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η προθεσμία των 6 μηνών μπορεί να μην τηρηθεί στην περίπτωση που απρόβλεπτες μεταβολές στη σύνθεση της οικογένειας ή στα έσοδα της καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη δυνατότητας άσκησης δραστηριότητας για τα άτομα που έγιναν δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης. Αρθρο 31 Απόκτηση αυτόνομου καθεστώτος από τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης Σε περίπτωση χηρείας, διαζυγίου, διάστασης, θανάτου των γονέων, ενηλικίωσης, τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης μπορούν να υποβάλουν αίτηση για τη χορήγηση άδειας διαμονής με άλλη ιδιότητα, η οποία θα εξεταστεί στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν γίνει δεκτά. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μπορούν να υποβάλουν την αίτηση το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της άδειας τους διαμονής. Πάντως, αν η άδεια διαμονής λήγει σε διάστημα μικρότερο των τριών μηνών μετά την εξάλειψη του γεγονότος που δικαιολόγησε την αποδοχή αυτή, η προθεσμία παρατείνεται προκειμένου να ανέλθει συνολικά σε τρεις μήνες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου εξέτασης της αίτησης και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης, το οικείο κράτος μέλος τους χορηγεί, στο βαθμό που είναι απαραίτητο, προσωρινή άδεια διαμονής. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII ΜΟΝ1ΜΩΣ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΆΡΘΡΡ 32 Ορισμός Οι υπήκοοι τρίτων χωρών αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο κράτος μέλος όταν πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις: α) διαμένουν τακτικά και νόμιμα σε κάποιο κράτος μέλος 5 έτη τουλάχιστον 33 β) διαθέτουν άδεια η οποία επιτρέπει συνολική διάρκεια διαμονής τουλάχιστον 10 ετών από την πρώτη αποδοχή. ΆΡΘΡΡ 33 Αδεια διαμονής. 1. 2. Μόλις οι υπήκοοι τρίτων χωρών αναγνωρισθούν ως μονίμως εγκατεστημένοι, καταγράφεται σχετική μνεία στο έγγραφο που επιτρέπει τη διαμονή. Κατά τη λήξη ισχύος του τίτλου διαμονής όπως προβλέπεται στο άρθρο 32 στοιχείο β), οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν τίτλο διαμονής αντίστοιχης διάρκειας προς τη μέγιστη ισχύουσα διάρκεια στο κράτος μέλος όπου διαμένουν και η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη των 10 ετών. Άρθρο 34 Αικαιώματα στο κράτας μέλρς κατσικίας. 1. Στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι, και υπό την επιφύλαξη του κοινοτικού δικαίου, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι : α) έχουν πρόσβαση στο σύνολο της επικράτειας αυτού του κράτους μέλους· μπορούν να ασκούν οποιαδήποτε δραστηριότητα που αναφέρεται στα β) κεφάλαια III, IV και V της παρούσας Σύμβασης· μπορούν να διαμένουν για κάθε λόγο που αναφέρεται στα κεφαάλαια VI γ) και VII της παρούσας Σύμβασης δικαιούνται αυξημένης προστασίας έναντι της απομάκρυνσης, υπό την δ) επιφύλαξη λόγων δημόσιας τάξης και εσωτερικής ασφάλειας· ε) τυγχάνουν μεταχείρισης παρόμοιας με εκείνη των πολιτών της Ένωσης όσον αφορά : i) ii) iii) iv) ν) vi) νϋ) την πρόσβαση στη μισθωτή ή ανεξάρτητη απασχόληση· την επαγγελματική κατάρτιση· το συνδικαλιστικό δικαίωμα· το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι· την πρόσβαση στην κατοικία, τόσο του ιδιωτικού τομέα όσο και του δημόσιου ή της τοπικής αυτοδιοίκησης·· την κοινωνική πρόνοια· την σχολική φοίτηση. 2. Τα μέτρα εφαρμογής της παραγράφου 1 θεσπίζονται βάσει των μέτρων εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36. ΆΡΘΡΟ 35 Αικαιώματα στα άλλα κράτη μέλη Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι μπορούν : α) β) να υποβάλουν υποψηφιότητα για θέση απασχόλησης σε κάποιο άλλο κράτος μέλος ανταποκρινόμενοι σε προσφορά εργασίας της οποίας έλαβαν γνώση, τηρώντας τις αρχές του άρθρου 7· να ζητήσουν τη συνέχιση των σπουδών, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 2, σε κάποιο άλλο κράτος μέλος. 34 2. 3. 1. 2. 3. 4. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, εάν το άτομο εξασφαλίσει σύμβαση εργασίας ή εγγραφή σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το σχετικό κράτος μέλος δέχεται τον υπήκοο τρίτης χώρας και του εκδίδει τις απαραίτητες άδειες, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι άδειες διαμονής. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι, υπό τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 1, σε κάποιο κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο αναγνωρίστηκαν ως μονίμως εγκατεστημένοι, αναγνωρίζονται εξίσου ως μονίμως εγκατεστημένοι μετά από διετή περίοδο παραμονής σε κάποιο άλλο κράτος μέλος κατοικίας. Αυτό τεκμηριώνεται με την έκδοση άδειας διαμονής αντίστοιχης διάρκειας με εκείνη που τους επέτρεψε να αναγνωρισθούν ως μονίμως εγκατεστημένοι στο προηγούμενο κράτος μέλος. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο κράτος μέλος δεν αναγνωρίζονται πλέον ως τοιούτοι, από τη στιγμή που αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ [ΑΡΘΡΟ 36 Διαδικασία θέσπισης των μέτρων εΦαρμρνής Με την επιφύλαξη των πραγράφων 2 και 3, τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στην παρούσα Σύμβαση θεσπίζονται στο πλαίσιο του Συμβουλίου με την πλειοψηφία των δύο τρίτων των Υψηλά Συμβαλλομένων Μερών. Τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 8 παράγραφος 3, στο άρθρο 12 και στο άρθρο 34 θεσπίζονται με κοινή συμφωνία των Υψηλά Συμβαλλομένων Μερών, εντός προθεσμίας δύο ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης με την οποία καταρτίζεται η παρούσα Σύμβαση. Μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τα μέτρα εφαρμογής θεσπίζονται σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο. Τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στο άρθρο 14 και 22 καθώς και εκείνα που δεν προβλέπονται ρητά στην παρούσα Σύμβαση, θεσπίζονται με κοινή συμφωνία των Υψηλά Συμβαλλόμενων Μερών. Τα μέτρα εφαρμογής που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ά Ρ Θ ΡΡ 37 Αρμρδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Καινοτήτων Οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ κρατών μελών ή μεταξύ ενός κράτους μέλους και της Επιτροπής σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης πρέπει, σε μία πρώτη φάση, να εξετάζεται στο πλαίσιο του Συμβουλίου με σκοπό να επιτευχθεί συμφωνία. Κατά τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών, αν δεν μπορεί να εξευρεθεί λύση, ασκείται προσφυγή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από οιονδήποτε διάδικο. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να εκδίδει προδικαστικές αποφάσεις σχετικά με την ερμηνεία της παρούσας Σύμβασης. Κάθε δικαστήριο κράτους μέλους της οποίας οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα εσωτερικού δικαίου ζητά από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί προδικαστικά για θέμα ανακύπτον σε εκκρεμούσα ενώπιον του υπόθεση το οποίο αφορά την ερμηνεία της παρούσας Σύμβασης, όταν κρίνει ότι μία απόφαση σχετικά με το θέμα αυτό είναι απαραίτητη για να εκδώσει την απόφαση του. J 35 ΆρΘρρ 38 Σγέσεις με τις τρίτες γώρες Το κράτος μέλος που προτίθεται να πραγματοποιήσει με κάποια τρίτη χώρα διαπραγματεύσεις σχετικά με τον προσδιορισμό προνομιακών κανόνων αποδοχής των υπηκόων της τρίτης χώρας, ενημερώνει εγκαίρως τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Κανένα κράτος μέλος δε συνάπτει, με μία ή περισσότερες τρίτες χώρες, συμφωνίες, χωρίς προηγούμενη συμφωνία του Συμβουλίου. τέτοιες [ ΆΡΘΡΡ 39 Ρήτρα διασφάλισης Οι διατάξεις της παρούσας Σύμβασης δεν εμποδίζουν τη δυνατότητα κράτους μέλους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου Κ2 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, να παρεκκλίνει από τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης. Αυτή η παρέκκλιση έχει εξαιρετικό χαρακτήρα και οφείλει να περιορίζεται στον αυστηρά αναγκαίο χρόνο. Το κράτος μέλος που κάνει χρέωση αυτής της δυνατότητας λαμβάνει υπόψη, πράττοντας τοιουτοτρόπως, τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών, τα οποία τηρεί ενήμερα, καθώς και την Επιτροπή. Η παρούσα Σύμβαση δεν υπόκειται σε επιφυλάξεις. ΆΡΘΡΡ 40 Επιφυλάξεις 1. 2. 3. 4. Ά Ρ Θ ΡΡ 41 Κύρωση και έναρξη ισγύος Η παρούσα Σύμβαση υποβάλλεται στην έγκριση των κρατών μελών σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει την εθνική διαδικασία κύρωσης το αργότερο έξι μήνες μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης κατάρτισης της παρούσας Σύμβασης. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στον θεματοφύλακα την ολοκλήρωση των διαδικασιών που απαιτούνται από τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους για την κύρωση της παρούσας Σύμβασης. Η παρούσα Σύμβαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 από το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο όντας μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την ημερομηνία έγκρισης από το Συμβούλιο της πράξης που καταρτίζει την παρούσα Σύμβαση προβαίνει τελευταίο σε αυτήν τη διατύπωση. Οι διατάξεις της παρούσας Σύμβασης εφαρμόζονται από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης. Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, οι διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης των μέτρων εφαρμογής τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 36 ισχύουν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης κατάρτισης της παρούσας Σύμβασης. Τα μέτρα εφαρμογής αρχίζουν να ισχύουν το νωρίτερο κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της παρούσας Σύμβασης. Αρθρο 42 Τροποποιήσεις της παρρύσας Σύμβασης 1. Τροποποιήσεις της παρούσας Σύμβασης και των μέτρων εφαρμογής της παρούσας Σύμβασης μπορούν να προτείνονται από κάθε κράτος μέλος, Υψηλά 36 2. 3. 4. 1. 2. 3. 4. 1. 2. Συμβαλλόμενο Μέρος, καθώς και από την Επιτροπή. Κάθε πρόταση τροποποίησης διαβιβάζεται στο Συμβούλιο, και αν είναι απαραίτητο, στην Επιτροπή. Οι τροποποιήσεις της παρούσας Σύμβασης θεσπίζονται ομόφωνα από το Συμβούλιο, το οποίο συστήνει την έγκριση τους από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Οι τροποποιήσεις της παρούσας Σύμβασης δημοσιεύονται μετά την έγκριση τους από το Συμβούλιο στην Επίσημη Εφημερίδα, των Ε. Κ. Κάθε κράτος μέλος θέτει σε κίνηση την εθνική διαδικασία έγκρισης το αργότερο έξι μήνες μετά τη δημοσίευση αυτών των τροποποιήσεων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι θεσπιζόμενες σύμφωνα με την παράγραφο 2 τροποποιήσεις τίθενται σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 41 παράγραφος 3. Οι τροποποιήσεις των μέτρων εφαρμογής της παρούσας Σύμβασης θεσπίζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται για την έγκριση των εν λόγω μέτρων εφαρμογής. Εκτός αντιθέτων διατάξεων προβλεπομένων από την πράξη του Συμβουλίου που αφορά την έγκριση τους, αυτές οι τροποποιήσεις τίθενται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την έγκριση τους από το Συμβούλιο. Άρθρο 43 Προσγώρηση νέων κρατών μελών Η παρούσα Σύμβαση είναι ανοικτή στην προσχώρηση κάθε κράτους, το οποίο καθίσταται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κείμενο της Σύμβασης που καταρτίζεται στη γλώσσα ή της γλώσσες του προσχωρούντος κράτους μερίμνη του Συμ!βουλίου, είναι αυθεντικό. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στον θεματοφύλακα. Η παρούσα Σύμβαση τίθεται σε ισχύ ως προς το προσχωρούν κράτος μέλος την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου προσχώρησης ή από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Σύμβασης, εφόσον αυτή δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ κατά τη λήξη της προαναφερόμενης περιόδου. Άρθρο 44 θεματοφύλακας Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο θεματοφύλακας της παρούσας σύμβασης. Ο θεματοφύλακας δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το στάδιο των κυρώσεων και προσχωρήσεων, των τροποποιήσεων και της έναρξης ισχύος καθώς και κάθε άλλη κοινοποίηση σχετική με την παρούσα Σύμβαση. ] [ ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα Σύμβαση. σε ένα μόνο αντίτυπο, στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, Έγινε στ δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά και κατατίθενται στα , στις αρχεία της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. J 37 ISSN 0254-1483 COM(97) 387 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 06 04 11 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-438-GR-C ISBN 92-78-23889-9 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο 3 δ