title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2143/97 av den 30 oktober 1997 om ändring av förordning (EEG) nr 2219/92 om tillämpningsföreskrifter för den särskilda försörjningsordningen för Madeira avseende mjölkprodukter gällande stödens storlek

eurovoc_concepts:
Madeira
aid system
milk
milk product
supply


title: Nařízení Rady (ES) č. 2205/97 ze dne 30. října 1997, kterým se mění nařízení (EHS) č. 2847/93 o zavedení kontrolního režimu pro společnou rybářskou politiku

eurovoc_concepts:
authorised catch
common fisheries policy
exchange of information
fishery management
fishing area
fishing controls

formats: html pdf print

text: 04/sv. 3 CS Úřední věstník Evropské unie 189 31997R2205 L 304/1 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ 7. 11. 1997 NAŘÍZENÍ RADY (ES) č. 2205/97 ze dne 30. října 1997, kterým se mění nařízení (EHS) č. 2847/93 o zavedení kontrolního režimu pro společnou rybářskou politiku RADA EVROPSKÉ UNIE, vzhledem k tomu, že nařízení (EHS) č. 2847/93 je třeba v sou- ladu s tím pozměnit, s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, a zejména na článek 43 této smlouvy, s ohledem na návrh Komise (1), s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (2), PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ: Článek 1 Nařízení (EHS) č. 2847/93 se mění takto: s ohledem na stanovisko Hospodářského a sociálního výboru (3), 1. V čl. 19b odst. 1 se doplňuje nová odrážka, která zní: vzhledem k tomu, že podle článku 19d nařízení (EHS) č. 2847/93 (4) musí Rada rozhodnout mimo jiné o opatřeních týkajících se hlášení úlovků; vzhledem k tomu, že čl. 7 odst. 4 nařízení Rady (ES) č. 685/95 ze dne 27. března 1995 o řízení intenzity rybolovu některých rybo- lovných oblastí a zdrojů Společenství (5) stanoví, že členské státy přijmou nezbytná opatření, kterými se rybářským plavidlům plujícím pod jejich vlajkou uloží povinnost ohlašovat při vplutí do oblasti a při vyplutí z oblasti jejich úlovky nacházející se na plavidle od okamžiku zřízení infrastruktury Společenství, nejpoz- ději k 1. lednu 1998, pro zpracování údajů o úlovcích rybářských plavidel ve vodách Společenství; vzhledem k tomu, že pro předkládání hlášení nazývaných „hlá- šení o intenzitě rybolovu“ musejí být přijata prováděcí ustano- vení; vzhledem k tomu, že systém Společenství satelitního sledování plavidel zajišťuje, že hlášení z těchto plavidel jsou přijímána člen- ským státem vlajky, jakož i v případě potřeby pobřežním člen- ským státem, mělo by být umožněno, aby byl použit pro hlášení úlovků; „— úlovky skladované na plavidle podle druhů v kilogramech živé hmotnosti. “ 2. V článku 19b se doplňuje nový odstavec, který zní: „4. Prováděcí pravidla k tomuto článku se stanoví postupem podle článku 36. “ 3. V čl. 19c odst. 1 se po slovech „dálnopisem“ vkládají slova „prostřednictvím VMS,“. 4. Článek 19d se nahrazuje tímto: „Článek 19d Členské státy přijmou potřebná opatření, aby hlášení o inten- zitě rybolovu přijatá podle článků 19b a 19c byla zazna- menána v podobě snímatelné počítačem. “ 5. Doplňuje se nový článek, který zní: „Článek 19j Aby bylo zajištěno dodržování povinností stanovených v člán- cích 19b, 19c a 19e, podrobí každý členský stát údaje ply- noucí z vykonávání těchto povinností křížové kontrole a prověření. “ (1) Úř. věst. C 188, 22. 7. 1995, s. 8. (2) Úř. věst. C 269, 16. 10. 1995, s. 221. (3) Úř. věst. C 18, 22. 1. 1996, s. 102. (4) Úř. věst. L 261, 20. 10. 1993, s. 1. Nařízení pozměněno nařízením (ES) č. 686/97 (Úř. věst. L 102, 19. 4. 1997, s. 1). (5) Úř. věst. L 71, 31. 3. 1995, s. 5. Článek 2 Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. ledna 1998. Použije se ode dne 1. července 1998. 190 CS Úřední věstník Evropské unie 04/sv. 3 Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech. V Lucemburku dne 30. října 1997. Za Radu předseda F. BODEN


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 2140/97 af 30. oktober 1997 om indførelse af en midlertidig antidumpingtold på importen af telefaxapparater til privat brug med oprindelse i Folkerepublikken Kina, Japan, Republikken Korea, Malaysia, Singapore, Taiwan og Thailand

eurovoc_concepts:
Far East
South-East Asia
anti-dumping duty
facsimile
import
telecommunications equipment

formats: html pdfa1b print


title: 97/759/PESC: Posición común de 30 de octubre de 1997 definida por el Consejo sobre la base del artículo J.2 del Tratado de la Unión Europea, relativa a Angola, con el objeto de instar a la Uniaõ Nacional para a Independência Total de Angola (Unita) a cumplir sus obligaciones en el proceso de paz

eurovoc_concepts:
Angola
UN Security Council
international sanctions
peacekeeping
political group
trade restriction


title: Komission asetus (EY) N:o 2137/97, annettu 30 päivänä lokakuuta 1997, Kanariansaarten arvioidun oliiviöljyn hankintataseen vahvistamisesta neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1601/92 2 ja 3 artiklassa säädetyn erityisjärjestelmän mukaisesti

eurovoc_concepts:
Canary Islands
aid system
olive oil
quantitative restriction
supply balance sheet
tariff exemption


title: Padomes Regula (EOTK, EK, Euratom) Nr. 2190/97 (1997. gada 30. oktobris), ar kuru groza Regulu (EEK, Euratom, EOTK) Nr. 260/68, ar ko paredz Eiropas Kopienu nodokļa piemērošanas nosacījumus un procedūru

eurovoc_concepts:
Community tax
European official
enlargement of the Union
indemnification
termination of employment

text: 432 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31997R2190 5. 11. 1997. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 01/1. sēj. L 301/1 PADOMES REGULA (EOTK, EK, EURATOM) Nr. 2190/97 (1997. gada 30. oktobris), ar kuru groza Regulu (EEK, Euratom, EOTK) Nr. 260/68, ar ko paredz Eiropas Kopienu nodokļa piemērošanas nosacījumus un procedūru EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, piemērojami Eiropas Kopienu ierēdņu darba pārtraukšanai (7); ņemot vērā Līgumu par vienotas Eiropas Kopienu Padomes un vienotas Eiropas Kopienu Komisijas izveidi, un jo īpaši tā 28. panta pirmo daļu, — Padomes Regulu (EK, Euratom, EOTK) Nr. 2689/95 (1995. gada 17. novembris), kas sakarā ar Austrijas, Somijas un Zviedrijas pievienošanos ievieš īpašus pasākumus, kuri pie- mērojami Eiropas Kopienu pagaidu darbinieku darba pār- traukšanai (8), ņemot vērā Protokolu par privilēģijām un imunitāti Eiropas Kopienās, un jo īpaši tā 13. pantu, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. ņemot vērā Komisijas priekšlikumu, ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (1), ņemot vērā Tiesas atzinumu (2), ņemot vērā Revīzijas palātas atzinumu (3), tā kā Regula (EEK, Euratom, EOTK) Nr. 260/68 (4) ir jāgroza, lai ņemtu vērā šādas regulas: — Padomes Regulu (Euratom, EOTK, EEK) Nr. 2274/87 (1987. gada 23. jūlijs), ar ko nosaka īpašus pasākumus attie- cībā uz Eiropas Kopienu pagaidu darbinieku darba pārtrauk- šanu (5); — Padomes Regulu (EEK) Nr. 1857/89 (1989. gada 21. jūnijs), ar ko nosaka īpašus un pagaidu pasākumus attiecībā uz Eiropas Kopienu ierēdņu darba pārtraukšanu (6); — Padomes Regulu (EK, Euratom, EOTK) Nr. 2688/95 (1995. gada 17. novembris), kas sakarā ar Austrijas, Somijas un Zviedrijas pievienošanos ievieš īpašus pasākumus, kuri (1) OV C 85, 17. 3. 1997. , 175. lpp. (2) Atzinums sniegts 1996. gada 11. novembrī. (3) Atzinums sniegts 1996. gada 12. decembrī. (4) OV L 56, 4. 3. 1968. , 8. lpp. Regula, kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Regulu (EOTK, EEK, Euratom) Nr. 3162/94 (OV L 335, 23. 12. 1994. , 5. lpp. ). (5) OV L 209, 31. 7. 1987. , 1. lpp. Regula, kurā jaunākie grozījumi izda- rīti ar Regulu (EEK) Nr. 2168/89 (OV L 208, 20. 7. 1989. , 4. lpp. ). (6) OV L 181, 28. 6. 1989. , 2. lpp. 1. pants Regulas (EEK, Euratom, EOTK) Nr. 260/68 2. pantu papildina ar šādu divpadsmito, trīspadsmito, četrpadsmito un piecpadsmito ievilkumu: “— personām, kam ir tiesības uz darba pārtraukšanas pabalstu saskaņā ar 4. pantu Regulā (Euratom, EOTK, EEK) Nr. 2274/87 (*), — personām, kam ir tiesības uz darba pārtraukšanas pabalstu saskaņā ar 3. pantu Regulā (EEK) Nr. 1857/89 (**), — personām, kam ir tiesības uz darba pārtraukšanas pabalstu saskaņā ar 4. pantu Regulā (EK, Euratom, EOTK) Nr. 2688/95 (***), — personām, kam ir tiesības uz darba pārtraukšanas pabalstu saskaņā ar 4. pantu Regulā (EK, Euratom, EOTK) Nr. 2689/95 (****). (*) OV L 209, 31. 7. 1987. , 1. lpp. Regula, kas grozīta ar Regulu (EEK) Nr. 2168/89 (OV L 208, 20. 7. 1989. , 4. lpp. ). (**) OV L 181, 28. 6. 1989. , 2. lpp. (***) OV L 280, 23. 11. 1995. , 1. lpp. (****) OV L 280, 23. 11. 1995. , 4. lpp. ” 2. pants Šī regula stājas spēkā nākamajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. To attiecībā uz katru no ievilkumiem, ko pievieno 1. pants, piemēro no attiecīgās dienas, kad stājas spēkā katra 1. pantā paredzētā regula. (7) OV L 280, 23. 11. 1995. , 1. lpp. (8) OV L 280, 23. 11. 1995. , 4. lpp. 01/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 433 Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Luksemburgā, 1997. gada 30. oktobrī Padomes vārdā — priekšsēdētājs F. BODEN


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2146/97, annettu 30 päivänä lokakuuta 1997, asetuksessa (EY) N:o 1339/97 tarkoitetun tavallisen vehnän vientiä koskevan tarjouskilpailun osana toimitettujen tarjousten osalta

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
exchange of information
export
export refund
export tax


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2200/97 του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου 1997 περί εξυγίανσης της κοινοτικής παραγωγής μήλων, αχλαδιών, ροδακίνων και νεκταρινιών

eurovoc_concepts:
EU production
decontamination
grubbing premium
market stabilisation
pip fruit
stone fruit
terms for aid


title: Muutettu ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) yhteisön rahoitustuen myöntämisestä yhdistettyjen tavarankuljetusten edistämiseksi toteutettavia toimia varten

eurovoc_concepts:
EU financing
action programme
carriage of goods
combined transport
common transport policy

formats: pdf pdfa1b print

text: EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO •k -k Bryssel, 30. 10. 1997 KOM(97) 507 lopull. 96/ 0207 (SYN) Muutettu ehdotus NEUVOSTON ASETUKSEKSI (EY) yhteisön rahoitustuen myöntämisestä yhdistettyjen tavarankuljetusten edistämiseksi toteutettavia toimia varten (komission EY:n perustamissopimuksen 189 A (2) artiklan nojalla esittämä) Perustelut Euroopan parlamentti on täysistunnossaan 12. kesäkuuta 1997 antanut mietintönsä rahoitustuen komission myöntämisestä yhdistettyjen tavarankuljetusten edistämiseksi toteutettavia toimia varten1 ja tehnyt siihen useita tarkistuksia. ehdotuksesta asetukseksi neuvoston yhteisön (EY) Komissio on hyväksynyt jäljempänä esitetyistä syistä tarkistuksen 2 ensimmäisen osan, tarkistuksen 3, tarkistuksen 4 ensimmäisen osan ja tarkistuksen 7, niiltä osin kuin se koskee yhteisvaikutuksia PHARE-ohjelman kanssa. Tarkistuksen 2 ensimmäisessä osassa, joka koskee komission ehdotuksen 4 artiklan 1 kohdan b alakohtaa, tuetaan PACT-ohjelmalla, koskevat erityisiä toiminnallisia investointeja, mikä on hyödyllinen selvennys. täsmennetään, että toimenpiteet, joita innovatiiviset Tarkistus 3 koskee komission ehdotuksen 6 artiklan 3 kohdan d alakohtaa, ja siinä ehdotetaan, että rahoitustukea voidaan antaa myös sisävesiliikenteen infrastruktuuriin pääsystä aiheutuneisiin kustannuksiin. Tarkistus vastaa PACT-ohjelman yleisperiaatetta, jonka mukaan muita liikennemuotoja on pidettävä tieliikenteen kanssa yhdenveroisina. liikenneverkkojen Tarkistuksen 4 ensimmäisessä osassa, jossa ehdotetaan komission ehdotuksen 6 artiklan 4 kohtaan uutta a alakohtaa, korostetaan ehdotusten yhteensopivuutta Euroopan laajuisten rahtiliikenteen valtaväylien kanssa. Komissio myöntää, että nämä poliittiset aloitteet ovat tärkeä osa yhteisön liikennepolitiikkaa. Sen vuoksi PACT-hankkeita on arvioitava myös näiden poliittisten tavoitteiden perusteella. PACT-ohjelman tärkein tavoite on kuitenkin se, että tieliikenteestä siirrytään muihin liikennemuotoihin, joten komissio ehdottaa uuden alakohdan sijoittamista 6 artiklan 4 alakohdan loppuun. ja Euroopan rautateiden laajuisten erityisesti Tarkistus 7 on hyödyllinen niiltä osin kuin se koskee yhteisvaikutuksia PHARE- ohjelman kanssa, koska PACT-ohjelma voi olla osittain päällekkäinen PHARE-ohjelman ja kanssa. Komission pyrkimyksenä on hallinnoida PACT-ja PHARE-ohjelmia koordinoidusti. Parlamentti on ehdottanut lisäämistä 7 artiklaan, mutta koska kyseisessä artiklassa säädetään komiteamenettelystä, tarkistus ei sovi siihen sisältönsä puolesta. Sen vuoksi useita valtioita koskevan PHARE-ohjelman tarkistuksen 1 EYVL N:o C 343, 15. 11. 1996, s. 4. - 2- komissio ehdottaa, että tarkistus lisätään uutena 5 kohtana 6 artiklaan, jossa käsitellään esitettyihin hankkeisiin sovellettavia valintaperusteita. Näin ollen komissio muuttaa alkuperäisen ehdotuksensa seuraavasti: Muutettu ehdotus: NEUVOSTON ASETUS (EY) yhteisön rahoitustuen myöntämisestä yhdistettyjen tavarankuljetusten edistämiseksi toteutettavia toimia varten Alkuperäinen ehdotus Muutettu ehdotus 4 artiklan 1 kohdan b alakohta innovatiivisiin toimenpiteisiin, toisin (b) sanoen tiettyihin investointeihin ja eräisiin muuttuviin käyttökustannuksiin henkilöstökustannuksia, energiankäyttöä ja taloudellisten tappioiden kattamista lukuun ottamatta. (b) innovatiivisiin toimenpiteisiin, toisin tiettyihin sanoen toiminnallisiin investointeihin eräisiin muuttuviin ja käyttökustannuksiin henkilöstökustannuksia, energiankäyttöä ja taloudellisten tappioiden kattamista lukuun ottamatta. 6 artiklan 3 d alakohta (d) tekijät, kustannustekijät (varsinkin joiden avulla arvioidaan infrastruktuuriin, erityisesti rautatieinfrastruktuuriin, pääsyn aiheutuvat mahdollistamisesta rajakustannukset kokeiluhankkeiden kattaman palvelun osalta sekä muut tiedot, jotka mahdollistavat päätöksen tekemisen siitä, onko perusteltua antaa rahoitustukea infrastruktuuriin pääsystä aiheutuneisiin kustannuksiin; rautatie- (varsinkin (d) kustannustekijät tekijät, joiden avulla arvioidaan infrastruktuuriin, ia sisävesiliikenteen erityisesti pääsyn infrastruktuuriin, mahdollistamisesta aiheutuvat rajakustannukset kokeiluhankkeiden kattaman palvelun osalta sekä muut tiedot, jotka mahdollistavat päätöksen tekemisen siitä, onko perusteltua antaa rahoitustukea infrastruktuuriin pääsystä aiheutuneisiin kustannuksiin; 6 artiklan 4 kohta Arvioitaessa, noudattaako todennäköisesti tavoitteita, Arvioitaessa, hanke yhteisön otetaan kuljetuspolitiikan toteutuessaan noudattaako todennäköisesti tavoitteita, huomioon seuraavat ensisijaisesti huomioon muuttujat: toteutuessaan kuljetuspolitiikan ensisijaisesti muuttujat: hanke yhteisön otetaan seuraavat (a) ennuste (prosentteina liikenteen kokonaismäärästä); liikenteeseen tai reitin siirtymisestä yhteyslinjan (a) ennuste (prosentteina liikenteen kokonaismäärästä); liikenteeseen tai reitin siirtymisestä yhteyslinjan (b) vaikutus muihin kyseisillä markkinoilla toimiviin kuljetuspalveluihin ja mahdolliset uudet markkinoille tulijat; (b) vaikutus muihin kyseisillä markkinoilla toimiviin kuljetuspalveluihin ja mahdolliset uudet markkinoille tulijat; (c) hankkeen merkitys muille hankkeille, reiteille tai liikenteenharjoittajille; (c) hankkeen merkitys muille hankkeille, reiteille tai liikenteenharjoittajille; (d) ympäristön ja liikenneturvallisuuden saamat tarjontaan verrattuna. nykyiseen hyödyt (d) ympäristön ja saamat verrattuna; hyödyt liikenneturvallisuuden tarjontaan nykyiseen (e) hankkeen vaikutus Euroopan laajuisten laajuisten liikenneverkkojen ia Euroopan rautateiden valtaväylien kehitykseen ja käyttöön. rahtiliikenteen 6 artiklan 5 kohta (uusi) 5. Valinnassa on mvös otettava huomioon hankkeet jotka luovat yhteyksiä Keski- ia Itä-Euroopan maihin sekä hankkeet, jotka PHARE- yhteisvaikutuksia tuottavat ohjelman kanssa. 5. Komissio varmistaa myös, että hakemus täyttää tämän asetuksen sisältämät muut edellytykset, jotka ovat: £. Komissio varmistaa myös, että hakemus täyttää tämän asetuksen sisältämät muut edellytykset, jotka ovat: (a) niiden valtioiden suostumus, joiden alueella hanke toteutetaan; (a) niiden valtioiden suostumus, joiden alueella hanke toteutetaan; -5 hanke (b) koskevia toimenpiteitä; ei sisällä infrastruktuuria hanke (b) koskevia toimenpiteitä; ei sisällä infrastruktuuria (c) hanke ei sisällä tutkimustoimenpiteitä; (c) hanke ei sisällä tutkimustoimenpiteitä; siitä, että rautatieyhtiöillä toimiluvista hankkeeseen (d) varmuus on osallistuvilla annetun rautatieyritysten neuvoston direktiivin 95/18/EY 2 artiklan mukainen toimilupa 27 päivästä kesäkuuta 1997 alkaen. siitä, että rautatieyhtiöillä toimiluvista hankkeeseen (d) varmuus on osallistuvilla annetun rautatieyritysten neuvoston direktiivin 95/18/EY 2 artiklan mukainen toimilupa 27 päivästä kesäkuuta 1997 alkaen. tarkoitetusta 6. Jäljempänä 10 artiklassa arvioinnista seurannasta määrätään ja kunkin hankkeen hyväksymistä koskevassa tarkoitetussa tämän artiklan 1 kohdassa päätöksessä. tarkoitetusta T Jäljempänä 10 artiklassa arvioinnista seurannasta määrätään ja kunkin hankkeen hyväksymistä koskevassa tarkoitetussa tämän artiklan 1 kohdassa päätöksessä. 7. Nämä päätökset osoitetaan tuensaajille ja 8^ Nämä päätökset osoitetaan tuensaajille ja joiden alueella kyseisten jäsenvaltioille, yhdistettyjen kuljetusten reitit sijaitsevat. jäsenvaltioille, yhdistettyjen kuljetusten reitit sijaitsevat. joiden alueella kyseisten Muilta osiltaan teksti säilyy ennallaan. - 6- ISSN 1024-4492 KOM(97) 507 lopullinen ASIAKIRJAT FI 07 10 01 09 Luettelonumero : CB-CO-97-516-FI-C ISBN 92-78-25676-5 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto L-2985 Luxemburg Q


title: Regulamento (CE) nº 2139/97 da Comissão de 30 de Outubro de 1997 que fixa os rendimentos em azeitonas e em azeite para a campanha de 1996/1997

eurovoc_concepts:
EU Member State
crop yield
olive
olive oil


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Den inre marknaden och miljöskyddet: samverkan eller konflikt (Observationsgruppen för den inre marknaden)"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
environmental law
environmental protection
free movement of goods
single market

text: 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/95 Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Den inre marknaden och miljöskyddet: samverkan eller konflikt (Observationsgruppen för den inre marknaden)” (98/C 19/26) Den 11 juli 1996 beslutade Ekonomiska och sociala kommittén i enlighet med arbetsordningens artikel 23. 3 att utarbeta ett yttrande om ”Den inre marknaden och miljöskyddet: förenlighet eller konflikt (Observationsgruppen för den inre marknaden)”. Sektionen för industri, handel, hantverk och tjänster — som ansvarat för kommitténs beredning av ärendet — antog sitt yttrande den 8 oktober 1997. Föredragande var José Ignacio Gafo Ferna´ndez. Vid sin 349:e plenarsession den 29-30 oktober 1997 (sammanträdet den 30 oktober 1997) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 72 röster för, 8 emot och 1 nedlagd röst. 1. Rättslig grund 1. 1. Olika artiklar i EG-fördraget återspeglar den potentiella intressekonflikt som föreligger när det gäller målen att skydda miljön och fullborda den inre markna- den. De artiklar som bör nämnas är bland annat artikel 130r, s och t om miljöskydd, artiklarna 100a och 102 om den inre marknaden, artikel 129a om konsumentskydd, artiklarna 92 och 93 om statligt stöd, artikel 99 om harmonisering av skattelagstiftningen, artikel 30 om kvantitativa handelshinder och artikel 36 om undantag från principen om fri rörlighet med hänsyn till den allmänna säkerheten. 1. 2. Samtidigt som artikel 130r stipulerar att ”gemen- skapens miljöpolitik skall syfta till en hög skyddsnivå med beaktande av de olikartade förhållandena inom gemenskapens olika regioner” medger artikel 130s tillfäl- liga undantag och/eller ekonomiskt stöd ur sammanhåll- ningsfonden när en gemenskapsåtgärd innebär kostna- der som anses oproportionerligt stora för en enskild medlemsstat eller region. Artikel 130t ger medlemsstater- na rätt att ”behålla eller införa strängare skyddsåt- gärder”. 1. 3. Artikel 100a. 4 ger medlemsstaterna rätt att införa strängare miljöskyddsåtgärder, förutsatt att kommissio- nen på förhand anser att de är motiverade och att de inte utgör ett medel för godtycklig diskriminering eller innebär förtäckta handelshinder. En liknande bestäm- melse återfinns i artikel 129a. 3 om konsumentskydd. 1. 4. Den praktiska tillämpningen av dessa artiklar innebär att man samtidigt måste kombinera kriterierna för att harmonisera och inte harmonisera. En kontinuer- lig anpassning av miljönormerna banar väg för en hög skyddsnivå, som i sin tur höjs genom att en medlemsstat bryter mot harmoniseringsprincipen och fastställer en ännu högre skyddsnivå. Detta ger under hand upphov till tekniska handelshinder, som dock syftar till att man skall nå det överordnade målet — att skydda miljön. 1. 5. Samma tankegång bör prägla analysen av skatte- bestämmelser, särskilt artikel 99 och indirekt även artikel 102. Enligt artikel 99 krävs ett enhälligt beslut för att harmonisera lagstiftningen om omsättningsskat- ter och andra indirekta skatter eller avgifter. När det gäller att fullborda den inre marknaden tillåter dock artikel 102 att medlemsstaterna vidtar vissa administra- tiva åtgärder. Kommissionen skall dock först bedöma om åtgärderna står i överensstämmelse med gemen- skapslagstiftningen. 1. 6. Det är med stöd av just dessa bestämmelser som medlemsstaterna har rätt att besluta om särskilda skattelättnader eller incitament för att påskynda införan- det av strängare miljöskyddsåtgärder i fråga om tidsra- mar och andra krav än gemenskapens harmoniserade bestämmelser. I linje med kommissionens kriterier får inte kostnaden för att införa sådana åtgärder överstiga den totala kostnaden för att tillämpa gemenskapens bestämmelser. A˚ tgärderna får inte innebära en diskrimi- nering av varor från andra medlemsstater och bestäm- melserna måste avskaffas innan de gemensamma regler- na blir bindande. 1. 7. Liknande kriterier gäller statligt stöd. I ett medde- lande från kommissionen som nyss publicerats accepte- rar kommissionen att medlemsstaterna ger stöd till företag som vidtar miljöskyddsåtgärder som är strängare än vad som krävs enligt gällande gemenskapsbestämmel- ser (förutom sedvanligt stöd till sent utvecklade regioner eller regioner i industriell nedgång samt särskilt bransch- stöd). Ett sådant stöd skall naturligtvis stå i proportion till de högsta kostnaderna och får inte snedvrida konkur- rensen. 1. 8. Artikel 30 stipulerar slutligen att ”kvantitativa importrestriktioner samt åtgärder med motsvarande verkan skall vara förbjudna mellan medlemsstaterna”, särskilt konstruerade administrativa handelshinder eller C 19/96 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 protektionism av teknisk art. Enligt artikel 36 kan medlemsstaten bortse från principen om fri rörlighet när detta motiveras med hänsyn till bland annat allmän ordning och säkerhet eller till att skydda människors hälsa, att bevara växter, att skydda nationella skatter av konstnärligt eller historiskt värde. Många av dessa skäl har en direkt eller indirekt anknytning till miljön. beslutade här att medlemsstaterna ansvarar för att reglera hela produktions-, marknadsförings- och märk- ningsprocessen i respektive land, förutsatt att de vidtagna åtgärderna tillämpas lika på inhemska och importerade varor och i praktiken inte utgör något förtäckt handels- hinder. 1. 9. Naturligtvis har tillämpningen av dessa principer i praktiken givit upphov till betydande intressekonflikter som EG-domstolen har varit ålagd att försöka lösa under gemenskapens hela historia. Domstolens utslag, som grundar sig på den prioritetsordning som fastställts för gemenskapens mål, har bidragit till att belysa potentiella intressekonflikter. Många frågor återstår dock att behandla. 1. 10. Följande grundprinciper är vägledande för Eu- ropeiska kommissionens och EG-domstolens tolkning av hur olika rättsliga bestämmelser eller nationella normer stämmer överens med de olika artiklarna i fördraget: A˚ tgärden i form av en lag eller annan rättslig 1. 10. 1. bestämmelse skall vara av offentlig art. Detta innebär att åtgärden skall vidtas av en offentlig myndighet eller av ett privat företag över vilket offentliga myndigheter har ett avgörande inflytande. 1. 10. 2. Den juridiska analysen av varje konkret fall skall ske med avseende på en enda artikel i fördraget, eftersom det inte är möjligt att kombinera två eller flera artiklar i bedömningen av om en nationell åtgärd stämmer överens med gemenskapens rättstradition. 1. 10. 3. Om varan i fråga omfattas av ett direktiv (eller förordning) som stipulerar harmonisering, utgör artikel 100a normalt rättslig grund för bedömningen av huruvida den nationella bestämmelsen står i överens- stämmelse med gemenskapslagstiftningen. 1. 10. 4. Alla skatteregler bör bedömas med utgångs- punkt i artikel 95 när det endast finns inhemsk produk- tion av den vara som skall beskattas. 1. 10. 5. Med undantag för ovannämnda kriterier skall artikel 30 tillämpas vid bedömningen av om åtgärderna ligger i linje med gemenskapens regler, när det saknas bestämmelser för harmonisering av den berörda varan på gemenskapsnivå eller när skattereglerna enbart tillämpas på importerade varor i avsaknad av nationell produk- tion. 2. Centrala domar som fastställts av EG-domstolen EG-domstolens mest nyskapande och symboliska 2. 1. dom gäller målet Cassis de Dijon (C-120/78). Domstolen 2. 2. En annan viktig dom har nyligen fastställts i målet om pentaklorfenol (C/41/93). Trots att talan ursprungligen väcktes på grund av Tysklands ensidiga förbud mot att använda denna produkt, med stöd av artikel 100a. 4, lade domstolen stor vikt vid att kommissionen före och under tvistemålet inte vederbör- ligen kunnat påvisa att Tysklands åtgärder strider mot denna artikel. Domstolen betonade att kommissionen måste anföra de faktiska och juridiska skälen för sin bedömning att en nationell åtgärd strider mot artikel 100a. 2. 3. Domar i målen Sandoz, Van Beenekom, renhets- regler för öl i Tyskland (C-178/84) och Centrafarm (C-104/75). Dessa domar syftar till att skapa en balans mellan allmänhetens respektive konsumenternas hälsa och den fria rörligheten för varor. Samtidigt som det åligger medlemsstaterna att fastställa vilka hälsonormer som skall gälla för deras medborgare kan de inte — utom i vissa undantagsfall som kräver särskild försiktighet — kräva striktare bestämmelser för varor som saluförs lagligen i en annan medlemsstat, till exempel när det gäller användningen av tillsatsämnen och konserverings- medel. A˚ tgärderna skall för övrigt stå i proportion till det eftersträvade syftet, dvs. att värna om allmänhetens hälsa. 2. 4. Dom i målet om förpackningar i Danmark (C-302/86). I detta mål gjorde domstolen bedömningen att miljöskyddet i sig rättfärdigar en direkt begränsning av den fria rörlighet för varor som föreskrivs i fördragen. Domstolen godkände därför införandet av pant för att garantera att en viss förpackning återlämnas, men fastställde samtidigt att vissa av de föreslagna åtgärderna inte beaktade proportionalitetskriteriet och därför stod i strid mot principen om fri rörlighet för varor. Fallet innebar konkret att importörer var tvungna att endast använda förpackningar som godkänts av danska myn- digheter eller att begränsa försäljningen av varor som ej paketerats i godkända förpackningar till en viss kvantitet. 2. 5. Domar i målen om titandioxid (C-300/89) och om avfall, kommissionen mot rådet (C-155/91). I båda dessa mål är föremålet för diskussion om artikel 100a i EG-fördraget skall gälla framför artikel 130r i en gemenskapsrättsakt. Domarna är i viss mål motstridiga. I den första domen påpekar domstolen att artikel 100a skall tillämpas när det råder en intressekonflikt mellan den inre marknaden och miljöskyddet, eftersom artikelns tredje stycke fastställer en hög nivå på miljöskyddet som en alternativ rättslig grund för direktivet. I det andra 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/97 målet beslutade domstolen däremot att den korrekta rättsliga grunden är artikel 130r, eftersom direktivets huvudsakliga syfte är att värna om miljön och den fria handeln med avfall endast är ett underordnat mål. Dom i målet om avfall i Tyskland (C-422/92). I 2. 6. denna dom fastställdes att begreppet avfall inte kan utesluta avfall som kan vara föremål för ekonomisk återanvändning och att kravet på tillstånd innan avfallet transporteras sträcker sig utöver de krav på kontrollsys- tem som fastställs i gemenskapslagstiftningen. Dom i målet om avfall i Vallonien (C-2/90). Detta 2. 7. mål gällde det förbud som införts av myndigheterna i Vallonien mot import och lagring av avfall som inte producerats i den egna regionen och behandlar förhållan- det mellan artiklarna 30 och 36 i EG-fördraget. Domsto- len godkände detta förbud med motiveringen att proble- met måste angripas vid källan och eftersom avfallspro- duktionen måste begränsas till ett minimum. Båda dessa principer har slagits fast i gemenskapens miljöpolitik och i Baselkonventionen som reglerar gränsöverskridande hantering av miljöfarligt avfall. Domar i målen Interoils (C-172/82) och Lesage 2. 8. (C-37/92). Dessa domar beträffande tillstånd för återan- vändning av spillolja fastställer att det är oförenligt med gemenskapens bestämmelser att tillämpa en administra- tiv tillståndstilldelning på inhemska företag och att hindra export av dessa spilloljor till andra medlemsstater för bearbetning. 2. 9. Domar i målen om dieseldrivna bilar i Italien (C-200/85), om bananer i Italien (C-184/85) och om vin i Frankrike (C-196/85). Dessa domar handlar om införandet av inhemska skatteregler som diskriminerar importerade varor. Kravet på skatteneutralitet skall gälla för ”liknande” varor, dvs. varor som har samma egenskaper och fyller samma syften. I det förstnämnda målet beslutade dock domstolen att en skatteåtgärd som grundar sig på objektiva kriterier (högre skatt på fordon med cylindrar som överstiger en viss storlek) överensstämmer med gemenskapens lagstiftning, även om denna åtgärd i praktiken påverkar importerade bilar i högre grad eller nästan uteslutande. 2. 10. Dom i målet Lornoy en Zonen (C-17/91). Denna dom fastställer att en skatteliknande avgift som tillämpas lika på inhemska och importerade varor men vars intäkter endast gynnar inhemska varor skall betraktas som tull (som strider mot artikel 12) om avgiften på den inhemska varan kompenseras helt, eller som statligt stöd (som strider mot artikel 95) om avgiften på den inhemska varan kompenseras till viss del. 2. 11. Dom i målet VAG Sverige (C-3289/95). Denna dom gäller den certifiering av fordonsutsläpp (som utfärdas av ett nationellt organ) som svenska myndighe- ter avkrävt alla bilimportörer utöver eventuella övriga intyg från andra medlemsstater om att bilen uppfyller gällande normer. Detta dubbla krav på både ett nationellt intyg och ett intyg från en annan medlemsstat har ogiltigförklarats av domstolen, som beslutade att det räcker med ett intyg från en medlemsstat. 3. Möjliga överträdelser av principen om fri rörlighet för varor, med hänsyn till hälso- eller miljöskyddet, som meddelats Europeiska kommissionen och som nu är under utredning 3. 1. Kommissionens olika enheter har tagit emot en rad klagomål beträffande eventuella snedvridningar på den inre marknaden som — direkt eller indirekt — beror på gällande hälso- eller miljöskyddsnormer. Många av dessa klagomål är nu under utredning. De flesta klagomål har dock inte lett till några formella åtgärder gentemot den eller de medlemsstater som berörs. De ärenden som är under utredning bör dock analyseras i syfte att fastställa vilka områden som oftast är föremål för eventuella intressekonflikter. Dessa områden är föl- jande: 3. 2. Parallell import av växtskyddsprodukter. Dessa ärenden beträffande olika växtskyddsprodukter och bekämpningsmedel rör flera medlemsstater. Det centrala problemet består rent generellt i att varje importör måste lämna ett varuprov före varje enskild affärstransaktion (kontrollen av om normerna uppfylls leder till ökade kostnader och tidsfördröjning) trots att det finns ett förenklat tillståndsförfarande. Konfidentiella uppgifter beträffande affärsuppgörelsen kan dessutom läcka ut. Enligt kommissionens första bedömning är dessa krav oproportionerliga, eftersom ingen medlemsstat kan kräva att en vara som importeras från en annan medlemsstat (som intygat att varans egenskaper överens- stämmer med gällande normer) skall vara identisk med den inhemskt producerade varan, i linje med domen i målet Primacrown (C-201/94). Kommissionen anser också att systematiska identifikationskontroller endast kan motiveras för det ursprungliga varupartiet men inte för efterföljande leveranser, vilka kan kontrolleras till en lägre kostnad med hjälp av stickprovskontroller. Det bör påpekas att ett av dessa ärenden har överlämnats till EG-domstolen i Luxemburg för ett förhandsavgörande. Problem med att ömsesidigt erkänna varor som saluförs lagligen i en annan medlemsstat — med hänsyn till hälso- och miljöskyddsintresset — finns även när det gäller bl. a. lösningsmedel och dricksvattenfilter. 3. 3. Förbud mot försäljning av bärbara utomhusgril- lar. Detta fall är ett bra exempel på proportionalitetsprin- cipen, eftersom en medlemsstat har inför ett totalförbud mot import av dessa varor genom att hävda att bärbara C 19/98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 utomhusgrillar — eller olämplig användning av dem — kan orsaka skogsbränder. Lösningen på detta problem tycks bestå i att förbättra utomhusgrillarnas stabilitet (och att låta importlandets standardiseringsorgan typ- godkänna dem) och att överväga att begränsa eller förbjuda försäljning enbart i de regioner i landet där brandrisken är som störst. skepsis i fråga om kommissionens möjligheter att lösa dessa problem. 3. 6. 3. Det stora antalet fall som Europeiska kommis- sionen lyckats lösa utan att väcka talan tyder på dess goda förhandlingsförmåga och rent generellt på medlemsstaternas beredvillighet att hitta lösningar som grundar sig på proportionalitetskriteriet. 3. 4. Miljöskatter på engångsrakhyvlar. Detta fall, som gäller endast en medlemsstat, har sitt ursprung i en lag som beskattar alla engångsprodukter. För engångs- rakhyvlar var skatten så hög att produkten fullkomligt slogs ut från marknaden. Som svar på kommissionens reaktion håller medlemsstatens regering nu på att ändra lagen i fråga. Ett informationsförfarande har även inletts för att kontrollera om märkningskraven för engångsprodukter i samma land, av miljö- och skatte- kontrollshänsyn, kan anses stå i proportion till miljö- skyddsmålet. 3. 5. Miljönormer vid offentlig upphandling. Dessa handelshinder hänger samman med fastställandet av oproportionerliga eller omotiverade miljönormer som — avsiktligt eller rent praktiskt begränsar möjligheterna för företag från andra medlemsstater att delta i upphand- lingsprocessen. Dessa handelshinder förekommer i fler- talet medlemsstater, vilket framhållits i tidigare yttran- den från kommittén (1). 3. 6. Sammanfattningsvis kan följande slutsatser dras: 3. 6. 1. De sedvanliga förfarandena (dvs. att meddela kommissionen, en första granskning av kommissionen, sammanträffanden med nationella myndigheter från den berörda medlemsstaten, en eventuell ”skrivelse om formell underrättelse”, följt av ett motiverat yttrande med stöd av artikel 169 i EG-fördraget och till sist åtgärder eller dom från EG-domstolen i Luxemburg) kan ta mellan två och tre år från det att klagomålet framförts till det att kommissionen avger ett motiverat yttrande och ytterligare två år innan domstolen fattar sitt beslut. Detta är helt klart ett tidskrävande förfarande. 3. 6. 2. Det är förvånansvärt att antalet klagomål som framförs till Europeiska kommissionen är relativt begränsat, eftersom olika rapporter om den inre mark- nadens funktion som publicerats i medlemsstaterna och observationsgruppens egen bedömning tyder på att detta är ett stort problem. Detta låter förstå att det finns en kunskapsbrist i fråga om hur man framför klagomål till Europeiska kommissionen eller att det råder en viss (1) EGT C 212, 22. 7. 1996. 4. Kommentarer som framförts vid Ekonomiska och sociala kommitténs utfrågningar 4. 1. Som ett led i arbetet har Ekonomiska och sociala kommitténs studiegrupp anordnat två utfrågningar, en i Malmö (Sverige) i maj 1997 och en annan i Sevilla (Spanien) i juni 1997. Representanter från olika ekono- miska och sociala intressegrupper i Europeiska unionens norra och södra delar bjöds in till dessa utfrågningar. Före respektive utfrågning skickades ett frågeformulär ut till respektive organisation och svarsfrekvensen var hög. Frågeformuläret syftade både till att informera organisationerna om den kommande utfrågningen och till att förbereda de diskussioner som skulle äga rum. Resultaten från enkätundersökningarna och utfrågning- arna har varit av avgörande betydelse för utarbetandet av detta yttrande, och redovisas därför i en bilaga till yttrandet. 4. 2. Under utfrågningarnas gång framförde deltagar- na (som representerade ett stort antal arbetsgivarorgani- sationer, fackföreningar, små och medelstora företag, konsument- och miljöskyddsorganisationer), både muntligt och med hjälp av frågeformulären, följande tankar och funderingar: — I princip bör det inte råda någon konflikt mellan miljöintresset och intresset av att den inre marknaden skall fungera friktionsfritt. — De flesta konflikter uppstår på grund av att gemen- skapslagstiftningen genomförs alltför sent eller i otillräcklig utsträckning i den nationella lagstiftning- en. Ibland är det även svårt att tolka lagen på såväl gemenskaplig som nationell nivå. — Man bör eftersträva en överensstämmelse mellan de båda målen — den inre marknaden och miljöskyd- det — genom att i högre grad på EU-nivå harmonisera varornas gemenskaper (och eventuellt även på inter- nationell nivå) och genom att mer noggrant kontrol- lera att dessa regler tillämpas. — Man kom inte överens om huruvida produktionsvill- koren bör vara enhetliga i hela EU eller om de bör avspegla specifika förhållanden (luft, vatten, jord) i varje enskild region. Man enades dock om att det finns grund för en högre nivå på miljöskyddet i vissa regioner, så länge som omständigheterna kräver detta och så länge som denna nivå vederbörligen går att motivera. — Miljöhänsyn bör spela en kompletterande roll i EU:s utrikeshandelspolitik. 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/99 — Stora företag har lättare att förstå och känna till tillämpningen av de lagar och bestämmelser som reglerar den inre marknaden och miljön. Det är mer problematiskt för små och medelstora företag att skaffa sig kunskap om lagen och veta hur den skall tolkas. — Olika återvinningssystem i olika medlemsstater samt olika tolkningar av avfallsbegreppet utgör ett bety- dande hinder på den inre marknaden. — Miljöbestämmelserna bör definieras mer exakt i syfte att förhindra överträdelser och eventuell diskri- minering. Detta gäller även reglerna för offentlig upphandling. — Tillämpningen och kontrollen av statligt stöd för att värna om miljön varierar mellan medlemsstaterna och kan leda till att konkurrensen snedvrids. — Det kan vara lämpligt att införa miljöskatter när det finns sunda skäl för detta och förutsatt att de inte snedvrider handeln inom eller utom Europeiska unionen. — Livscykelanalyser av varor bör stimuleras, både i den offentliga och privata sektorn (samtidigt som ISO 14000 bör tillämpas oftare och mer enhetligt), särskilt genom deltagande i gemenskapens system för miljörevision (Eco-audit). 4. 3. Under utfrågningarna betonades behovet av att i framtiden verka för både en högre nivå på miljöskyddet och för att den inre marknaden skall fungera mer effektivt. 4. 4. Under utfrågningarnas gång fick ESK:s studie- grupp (som ansvarat för att utarbeta detta yttrande) även kännedom om ett antal specifika fall där det kan råda en intressekonflikt mellan miljöskyddet och den inre marknaden. Tre av de mest intressanta fallen nämns nedan. 4. 4. 1. Export av returförpackade drycker från Dan- mark till Tyskland. Kravet att återvinna förpackningar i Tyskland och att sortera och återsända förpackningar till Danmark skapar ett i praktiken oöverstigligt ekono- miskt hinder för de danska exportörerna. Det är värt att påpeka att det faktiskt är Danmarks lagstiftning på förpackningsområdet som givit upphov till en dom från EG-domstolen som preciserar att förpackningsåtervin- ningskraven rent generellt stämmer överens med miljö- skyddsmålet, förutsatt att proportionalitetsprincipen uppfylls. Export av portugisisk-tillverkade möbler till 4. 4. 2. Storbritannien. I detta fall kräver vissa brittiska myndig- heter att de portugisiska möbeltillverkarna garanterar att möbelvirket härstammar från skog som förvaltats på ett I avsaknad av en harmonisering på gemenskapsnivå bör artikel 30 i EG-fördraget kunna tillämpas på detta fall. långsiktigt hållbart sätt. Förbud mot användning av slam från renings- 4. 4. 3. anläggningar som gödningsmedel inom jordbruket i Danmark. Den danska miljöskyddsbyrån har fastställt mycket stränga krav för användningen av slam från reningsanläggningar. Den tillåtna koncentrationen av LAS (linjära alkylbensensulfonater) är samtidigt satt på en mycket lägre nivå än i övriga medlemsstater. LAS används vanligtvis vid tillverkning av rengöringsmedel för hushållsbruk, och den låga koncentrationsnivån utgör ett konkret handelshinder eftersom många rengö- ringsmedel inte kan säljas i Danmark. Till följd av detta omöjliggörs även en kontrollerad återvinning under den första bearbetningsprocessen av de biologiskt onedbryt- bara restprodukter som skulle ha kunnat filtreras vid rening och bearbetning av städernas och industrins avloppsvatten. I ett antal vetenskapliga studier som kommittén tagit del av klassificeras LAS varken som ett giftigt eller hälsovådligt ämne. Det förekommer inte heller på den lista över sådana ämnen som fastställts inom Europeiska unionen och på internationell nivå. LAS-koncentrationen i slam från reningsanläggningar — mellan 0,1 och 0,5 g/kg — rättfärdigar inte den danska miljöskyddsmyndighetens åtgärd. Till följd av Ekonomiska och sociala kommitténs utfrågning och efter de diskussioner som ägt rum har Europeiska kommissionen påbörjat en undersökning för att kontrol- lera om åtgärderna står i överensstämmelse med gemen- skapens lagstiftning. 5. Slutsatser 5. 1. Miljöskyddet och fullbordandet av den inre marknaden väger lika tungt på gemenskapsnivå, och båda principerna bör främja en harmonisk och väl avvägd utveckling av näringslivet och en hållbar tillväxt i enlighet med artikel 2 i EG-fördraget. Det 5. 2. finns många exempel på hur den inre marknaden och miljöskyddet samverkar på ett positivt sätt. I de fall då samverkan eventuellt kan leda till en intressekonflikt bör följande principer styra gemenska- pens åtgärder: — Kriterier som värnar om människors hälsa och säkerhet bör klart och tydligt gå före alla andra kriterier, i enlighet med artikel 36. — Försiktighetskriteriet bör prägla åtgärderna. — Proportionalitetskriteriet. — En objektiv motivering enligt försiktighetsprincipen. I sin roll som fördragens väktare bör Europeiska kommissionen garantera att dessa principer tillämpas. Detsamma gäller EG-domstolen i Luxemburg, vars domar successivt bör skapa en klar och tydlig rättspraxis i i syfte att underlätta tolkningen av liknande fall framtiden. C 19/100 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 1. 98 5. 3. Subsidiaritetskriteriet tillämpas allt oftare och åtgärderna för att harmonisera på gemenskapsnivå blir allt färre. Detta kan i sin tur vara en anledning till det ökade antalet intressekonflikter mellan den gemenskaps- övergripande inre marknaden och de miljöskyddsnormer som allt oftare har en nationell eller lokal dimension. staterna som har sakkunskap om miljön och den inre marknaden. Denna kommitté bör hjälpa kommissionen med att tolka intressekonflikter. I samråd med kommis- sionen skall den anta en arbetsordning, som skall garantera att hänsyn tas till kommittémedlemmarnas olika åsikter. 5. 4. Medlemsstaternas nationella och lokala myndig- heter tycks inte veta exakt hur miljölagstiftningen bör utvecklas för att man samtidigt skall kunna slå vakt om de framsteg som gjorts när det gäller att fullborda den inre marknaden, särskilt i fråga om utvecklingen sedan 1985. 5. 5. Näringslivet, särskilt små och medelstora före- tag, men även arbetstagare, konsumenter samt ekono- miska och sociala intresseorganisationer tycks inte ha tillräcklig kunskap om hur informationsutbytet med kommissionen fungerar på dessa områden och hur klagomål framförs till kommissionen. 5. 6. Kommissionens möjligheter att utreda dessa frågor kan anses vara begränsade — med hänsyn till de materiella resurser som anslagits, gällande förfaranden och tidsgränser — särskilt om intressekonflikterna mellan de två målen skulle öka. 6. Rekommendationer 6. 1. Det finns ett trängande behov av att Europeiska kommissionen tar initiativ till en grönbok och en vitbok samt utfärdar meddelanden om den rådande situationen och om hur målen för den inre marknaden och miljöskyd- det överensstämmer eller strider mot varandra. Dessa åtgärder skulle ge samtliga berörda organisationer och branscher möjlighet att göra sin röst hörd samt vara första steget på vägen mot ett meddelande till rådet och Europaparlamentet. Ett dylikt meddelande skulle i sin tur kunna mynna ut i en formell resolution från ministerrådet (ministrarna med ansvar för den inre marknaden och för miljön). Kommissionens meddelande och rådets resolution bör kopplas samman med förläng- ningen av det femte åtgärdsprogrammet för miljöskydd. 6. 2. Ett meddelande från kommissionen bör syfta till att på ett tydligt sätt fastställa för samtliga medlemsstater vilka kriterier som skall styra prioriteringen av målen som gäller den inre marknaden och miljöskyddet. En sammanfattning över EG-domstolens rättsfall och Europeiska kommissionens åtgärder och dess specifika befogenheter bör samtidigt utarbetas. Den politiska kompromiss som rådets resolution skulle innebära torde förstärka meddelandets pedagogiska kvaliteter. Europeiska kommissionen bör bistås av en ex- 6. 3. pertkommitté med medlemmar från de olika medlems- 6. 4. Medlemsstaterna bör åläggas att delge kommis- sionen lagstiftningsförslag som skulle kunna påverka den inre marknadens funktion senast tre månader innan beslut fattas, vilka så snart som möjligt skall åtföljas av en livscykelanalys (miljöstudie) eller en undersökning som visar att den föreslagna åtgärden har en positiv inverkan på miljön samt är proportionerlig. Kommissio- nen kan då vidta åtgärder inom ramen för EG-fördraget. 6. 5. Om kommissionen anser att lagförslaget utgör en omotiverad snedvridning på den inre marknaden, skulle den rådgivande kommittén kunna höras. Om kommitténs ståndpunkt sammanfaller med kommissio- nens, skulle kommissionen ha rätt att begära att med- lemsstaten — på frivillig basis -tillfälligt drar tillbaka sitt lagförslag. Kommissionen kan väcka talan vid EG-domstolen för att få ett definitivt klarläggande. 6. 6. Enligt bestämmelserna i fördraget får ingen medlemsstat hindra försäljning av en vara som saluförs lagligen i en annan medlemsstat. Gemenskapens bestäm- melser om fri rörlighet för varor på den inre marknaden påverkas inte på något sätt av det föreslagna förfarandet. Kommissionen kan även koppla in den rådgivande expertkommitté som nämns i punkt 6. 3. 6. 7. Europeiska unionens representationskontor i medlemsstaterna och i EES-länderna bör inrätta en särskild enhet som skall informera om den inre markna- den samt ta emot och kanalisera information om möjliga hinder på grund av den nationella miljölagstiftningen eller andra åtgärder av offentlig eller privat art. Möjlighe- terna att använda EU:s informationskontor bör även utnyttjas i högre grad. 6. 8. Europeiska kommissionen bör anordna informa- tionsseminarier i varje medlemsstat och i de länder som ansökt om EU-medlemsskap. Seminarierna skall i huvudsak rikta sig mot offentliganställda tjänstemän som arbetar med dessa frågor samt mot representanter från olika arbetslivsorganisationer. Europaparlamentet, Regionkommittén och naturligtvis Ekonomiska och sociala kommittén bör delta i detta arbete. 21. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 19/101 6. 9. Europeiska kommissionens enheter som arbetar med dessa frågor bör tilldelas tillräckliga personal-, logistik- och budgetresurser, och tilldelningen bör åters- pegla detta arbetes betydelse. Bryssel den 30 oktober 1997. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Tom JENKINS BILAGA till Ekonomiska och sociala kommitténs yttrande Följande ändringsförslag, som fick stöd av mer än en fjärdedel av rösterna, förkastades under debatten: Punkt 3. 5 Stryk punkten. Motivering Det stämmer inte att miljönormer syftar till att begränsa företagens marknadstillträde. Resultat av omröstning För: 24, emot: 34, nedlagda: 6. Punkterna 4. 4, 4. 4. 1, 4. 4. 2 och 4. 4. 3 Punkterna stryks. Motivering Påståenden som framförts på en hearing i studiegruppens regi kan plenarförsamlingen inte ta ansvar för, särskilt som det förekommer direkta felaktigheter. Resultat av omröstning För: 24, emot: 44, nedlagda: 2


title: VERORDENING (EG) Nr. 2153/97 VAN DE COMMISSIE van 30 oktober 1997 tot vaststelling van de steunbedragen voor de levering van rijstproducten van oorsprong uit de Gemeenschap aan de Azoren en Madeira

eurovoc_concepts:
Azores
EU production
Madeira
aid system
rice
supply


title: Commission Regulation (EC) No 2154/97 of 30 October 1997 fixing the single reduction coefficient for determining the provisional quantity of bananas to be allocated to each Category C operator within the tariff quota for 1998

eurovoc_concepts:
import licence
quantitative restriction
tariff quota
tropical fruit


title: Verordnung (EGKS, EG, Euratom) Nr. 2192/97 des Rates vom 30. Oktober 1997 zur Änderung des Statuts der Beamten der Europäischen Gemeinschaften

eurovoc_concepts:
European official
elective office
regulations for civil servants


title: Regulamentul (CECO, CE, Euratom) nr. 2191/1997 al Consiliului din 30 octombrie 1997 de modificare a Regulamentului (Euratom, CECO, CEE) nr. 549/69 de stabilire a categoriilor de funcționari și agenți ai Comunităților Europene cărora li se aplică dispozițiile articolului 12, ale articolului 13 al doilea paragraf și ale articolului 14 din Protocolul privind privilegiile și imunitățile Comunităților

eurovoc_concepts:
European official
parliamentary immunity
privilege
regulations for civil servants
servant (EU)
termination of employment

formats: pdf print xhtml

text: 01/vol. 8 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 237 31997R2191 L 301/3 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 5. 11. 1997 REGULAMENTUL (CECO, CE, EURATOM) NR. 2191/1997 AL CONSILIULUI din 30 octombrie 1997 de modificare a Regulamentului (Euratom, CECO, CEE) nr. 549/69 de stabilire a categoriilor de funcționari ș(cid:13)i agenți ai Comunităților Europene cărora li se aplică dispozițiile articolului 12, ale articolului 13 al doilea paragraf ș(cid:13)i ale articolului 14 din Protocolul privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile Comunităților CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere Tratatul de instituire a unui Consiliu unic ș(cid:13)i a unei Comisii unice a Comunităților Europene ș(cid:13)i, în special, articolul 28 primul paragraf al acestuia, — Regulamentul (CE, Euratom, CECO) nr. 2689/95 al Consiliu- lui din 17 noiembrie 1995 de instituire a unor măsuri speciale de încetare a raporturilor de muncă ale agenților temporari ai Comunităților Europene (8) ca urmare a aderării Austriei, Finlandei ș(cid:13)i Suediei, având în vedere Protocolul privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile Comunităților Europene ș(cid:13)i, în special, articolele 16 ș(cid:13)i 22 ale aces- tuia, ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT: Articolul 1 având în vedere propunerea Comisiei, având în vedere avizul Parlamentului European (1), având în vedere avizul Curții de Justiție (2), având în vedere avizul Curții de Conturi (3), întrucât este necesar ca Regulamentul (Euratom, CECO, CEE) nr. 549/69 (4) să fie modificat pentru a ține seama de următoarele regulamente: — Regulamentul (Euratom, CECO, CEE) nr. 2274/87 al Consi- liului din 23 iulie 1987 de instituire a unor măsuri speciale de încetare a raporturilor de muncă ale agenților temporari ai Comunităților Europene (5); — Regulamentul (CEE) nr. 1857/89 al Consiliului din 21 iunie 1989 de instituire a unor măsuri speciale de încetare a raporturilor de muncă ale funcționarilor Comunităților Europene (6); — Regulamentul (CE, Euratom, CECO) nr. 2688/95 al Consiliu- lui din 17 noiembrie 1995 de instituire a unor măsuri speciale de încetare a raporturilor de muncă ale funcționarilor Comu- nităților Europene ca urmare a aderării Austriei, Finlandei ș(cid:13)i Suediei (7); (1) JO C 85, 17. 3. 1997, p. 175. (2) Aviz emis la 11 noiembrie 1996. (3) Aviz emis la 12 decembrie 1996. (4) JO L 74, 27. 3. 1969, p. 1, regulament astfel cum a fost modificat ultima dată prin Regulamentul (CECO, CEE, Euratom) nr. 3163/94 (JO L 335, 23. 12. 1994, p. 6). JO L 209, 31. 7. 1987, p. 1, regulament astfel cum a fost modificat prin Regulamentul (CEE) nr. 2168/89 (JO L 208, 20. 7. 1989, p. 4). JO L 181, 28. 6. 1989, p. 2. JO L 280, 23. 11. 1995, p. 1. (5) (6) (7) La articolul 2 din Regulamentul (Euratom, CECO, CEE) nr. 549/69 se adaugă următoarele litere: „(l) beneficiarii indemnizației prevăzute în caz de încetare a raporturilor de muncă, la articolul 4 din Regulamentul (Euratom, CECO, CEE) nr. 2274/87 (*); (m) beneficiarii indemnizației prevăzute în caz de încetare a raporturilor de muncă, la articolul 3 din Regulamentul (CEE) nr. 1857/89 (**); (n) beneficiarii indemnizației prevăzute în caz de încetare a raporturilor de muncă, la articolul 4 din Regulamentul (CE, Euratom, CECO) nr. 2688/95 (***); (o) beneficiarii indemnizației prevăzute în caz de încetare a raporturilor de muncă, la articolul 4 din Regulamentul (CE, Euratom, CECO) nr. 2689/95 (****); (*) JO L 209, 31. 7. 1987, p. 1, regulament astfel cum a fost modificat ultima dată prin Regulamentul (CEE) nr. 2168/89 (JO L 208, 20. 7. 1989, p. 4). (**) JO L 181, 28. 6. 1989, p. 2. (***) JO L 280, 23. 11. 1995, p. 1. (****) JO L 280, 23. 11. 1995, p. 4. ” Articolul 2 Prezentul regulament intră în vigoare în ziua următoare datei publicării în Jurnalul Oficial al ComunitățilorEuropene. Acesta se aplică, în ceea ce priveș(cid:13)te fiecare dintre literele adăugate, de la data intrării în vigoare a fiecăruia dintre regulamentele menționate la articolul 1. (8) JO L 280, 23. 11. 1995, p. 4. 238 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 01/vol. 8 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale ș(cid:13)i se aplică direct în toate statele membre. Adoptat la Luxemburg, 30 octombrie 1997. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele F. BODEN


title: GEMEINSAMER STANDPUNKT (EG) Nr. 48/97 vom Rat festgelegt am 30. Oktober 1997 im Hinblick auf den Erlaß der Richtlinie 97/.../EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom ... über Unterlassungsklagen zum Schutz der Verbraucherinteressen

eurovoc_concepts:
application of EU law
approximation of laws
consumer protection
infringement procedure (EU)


title: Reglamento (CECA, CE, Euratom) nº 2192/97 del Consejo de 30 de octubre de 1997 por el que se modifica el Estatuto de los funcionarios de las Comunidades Europeas


title: Регламент (ЕО) № 2200/97 на Съвета от 30 октомври 1997 година относно подобряването на общностното производство на ябълки, круши, праскови и нектарини

formats: html pdf print xhtml

text: 03/т. 23 BG Официален вестник на Европейския съюз 49 31997R2200 L 303/3 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 6. 11. 1997 РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 2200/97 НА СЪВЕТА от 30 октомври 1997 година относно подобряването на общностното производство на ябълки, круши, праскови и нектарини СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 43 от него, като взе предвид предложението на Комисията (1), като взе предвид становището на Европейския парламент (2), като има предвид, че пазарът на ябълки, круши, праскови и нектарини на Общността е белязан от известно несъответствие между предлагането и търсенето; като има предвид, че тази ситуа- ция оправдава повторното въвеждане и разширяването към крушите на мерките за подобряване на производството на Общ- ността, въведени за пазарните години от 1990—1991 г. до 1994—1995 г. по отношение на ябълките и за пазарната година 1995 г. по отношение на прасковите и нектарините; като има предвид, че площите, които се ползват от тази мярка, следва да се ограничат и най-непродуктивните овощни градини да се изключат от тях; като има предвид, че между държавите-членки трябва да бъде направено разпределение на тези площи въз осно- вата на площта на овощните градини, производство и изтеглянето от пазара от всяка държава-членка; като има предвид че това разпределение трябва да може да бъде променяно, за да се оптимизират площите, които трябва да бъдат подложени на изко- реняване; като има предвид, че освен това е необходимо да се поз- воли на държавите-членки да определят областите и условията, в които тази мярка се прилага, така че нейното въвеждане за не наруши икономическото и екологично равновесие на някои райони; като има предвид, че сумата на тази еднократна премия трябва да бъде определена, като се отчитат както разходите за операцията по изкореняване, така и загубите на производителите; като има предвид, че премията за изкореняване е насочена към осъществяване на целите, определени в член 39 от Договора; като има предвид, че следва да бъдат създадени разпоредби за финан- сиране на тази мярка от Европейския фонд за ориентиране и гарантиране на земеделието (ФЕОГА), секция „Гарантиране“, ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: ябълки за сайдер, крушови дървета, различни от дърветата, даващи круши за пери, прасковени дървета и нектаринови дървета, в рам- ките на пазарна година 1997—1998. 2. Премията се отпуска за изкореняване на максимална площ от 10 000 хектара на група продукти, ябълки и круши, от една страна, праскови и нектарини — от друга, разделени както следва: Държави-членки Ябълки и круши (ха) Праскови и нектарини (ха) Белгия Дания Германия Гърция Испания Франция Ирландия Италия Люксембург Нидерландия Австрия Португалия Финландия Швеция Обединеното кралство 435 30 1100 640 1305 2820 10 2275 10 545 150 325 10 40 305 p. m. — 10 3770 1640 1100 — 3260 — p. m. 20 200 — — — Даденото по-горе разпределение може да бъде променено от Коми- сията в съответствие с процедурата, определена в член 6, за да се оптимизира площта, която може да се ползва от премия за изко- реняване, в рамките на максималните площи, определени в първа алинея. 3. Държавите-членки: — определят районите, в които премията за изкореняване се отпуска въз основа на икономически и екологични критерии, Член 1 — определят условията, като гарантират, по-специално, иконо- мическото и екологично равновесие на съответните райони, 1. Производителите на ябълки, круши, праскови и нектарини от Общността се ползват, по тяхна молба и в рамките на предвиде- ните в настоящия регламент условия, от еднократна премия за изкореняване на ябълкови дървета, различни от дърветата, даващи — могат да определят приоритетни категории производители въз основа на обективни критерии, изготвени в съгласие с Коми- сията. (1) ОВ С 124, 21. 4. 1997 г. , стр. 26. (2) Становище от 24 октомври 1997 г. (все още непубликувано в Офи- циален вестник). Те уведомяват Комисията за тези райони, условия и, при необхо- димост, категории от момента на тяхното приемане или опреде- ляне. 50 BG Официален вестник на Европейския съюз 03/т. 23 Държава-членка може да не определи нито един район. В такъв случай тя уведомява за това Комисията в срок от един месец от влизането в сила на настоящия регламент. Член 2 1. Отпускането на премия за изкореняване е обвързано с поемането на задължение в писмена форма от страна на получа- теля: а) да да или извърши организира извършването на изкореняването наведнъж, преди дата, определена според про- цедурата, предвидена в член 6, на цялата или на част от своята ябълкова, крушова, прасковена или нектаринова градина, като изкоренената площ трябва да бъде най-малко 0,5 хектара за ябълковите и крушовите дървета и най-малко 0,4 хектара за прасковените и нектаринови градини. б) да не извършва засаждане на ябълкови, крушови, прасковени и нектаринови дървета в съответствие с разпоредбите, опреде- лени с процедурата, посочена в член 6. 2. По смисъла на настоящия регламент и за всяка от двете групи продукти, посочени в член 1, параграф 2, под „овощна градина“ се разбират всички засадени парцели в стопанството, с гъстота 300 дървета на хектар или повече. Все пак тази минимална гъстота се намалява на 150 дървета на хектар за парцелите, засадени с ябълки сорт „Annurca“. Член 4 Държавите-членки контролират спазването на ангажиментите, определени в член 2, от страна на получателя на премията за необходимите изкореняване. допълнителни мерки, по-специално, за да гарантират спазването на разпоредбите на настоящия режим. Държавите-членки уведомяват Комисията за взетите мерки. Държавите-членки вземат Член 5 Мерките, предвидени в настоящия регламент, се считат за интервенции, предназначени да стабилизират селскостопанските пазари по смисъла на член 3 от Регламент (ЕИО) № 729/70 на Съвета от 21 април 1970 г. относно финансирането на Общата селскостопанска политика (1). Тези мерки се финансират от ФЕОГА, секция „Гарантиране“. Член 6 Премията за изкореняване, както и мерките за прилагане на настоящия регламент, се приемат в съответствие с процедурата, определена в член 46 от Регламент (ЕО) № 2200/96 на Съвета от 28 октомври 1996 г. относно общата организация на пазара на плодове и зеленчуци (2). Член 3 Член 7 за изкореняване се определя, като се отчита, Премията по-специално, себестойността на изкореняването и загубите на приходи по за изкореняване. производителите, извършващи операции Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности. Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Люксембург на 30 октомври 1997 година. За Съвета Председател F. BODEN (1) ОВ L 94, 28. 4. 1970 г. , стр. 13. Регламент, последно изменен с Регла- мент (ЕО) № 1287/95 (ОВ L 125, 8. 6. 1995 г. , стр. 1). (2) ОВ L 297, 21. 11. 1996, стр. 1


title: 97/759/PESC: Posição comum de 30 de Outubro de 1997 definida pelo Conselho com base no artigo J.2 do Tratado da União Europeia, relativa a Angola, destinada a incitar a União Nacional para a Independência Total de Angola (Unita) a cumprir as suas obrigações no processo de paz


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2149/97 av den 30 oktober 1997 om fastställande av det högsta exportbidraget för havre inom ramen för den anbudsinfordran som avses i förordning (EG) nr 1773/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
oats


title: Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap

eurovoc_concepts:
economic statistics
labour market
sample survey
unemployment
working population

formats: html pdf pdfa1b print

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 30. 10. 1997 COM(97) 376 defl 97/ 0202 (CNS) Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD betreffende de organisatie van een steekproef enquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap (door de Commissie ingediend) TOELICHTING 1. Om haar taken te kunnen vervullen, en vooral om de ontwikkeling van de werkgelegenheid en de werkloosheid te kunnen volgen (jaarlijks rapport aan de Raad naar aanleiding van de Topconferentie van Essen), om te kunnen vaststellen welke regio's het zwaarst door de werkloosheid zijn getroffen (en zo in aanmerking komen voor de structuurfondsen - doelstelling nr. 2) en om de situatie van individuen en huishoudens op de arbeidsmarkt te kunnen analysen heeft de Commissie behoefte aan regelmatige, vergelijkbare, actuele en representatieve regionale gegevens over de werkgelegenheid en de werkloosheid in de lidstaten. 2. Bij de huidige communautaire enquête naar de arbeidskrachten worden de nationale arbeidskrachtenenquêtes gewoon naast elkaar gezet. Hoewel ze officieel zijn geharmoniseerd (Verordening (EEG) nr. 3711/91 van de Raad van 16 december 1991), behouden deze enquêtes in wezen hun eigen kenmerken om te kunnen voldoen aan de nationale behoeften. Ze verschillen zowel wat de frequentie, de definitie van de referentieperiode, de waarnemingsmethoden en het steekproefplan als wat de extrapolatiemethoden en de vragenlijsten betreft. De onderlinge vergelijkbaarheid van de verkregen gegevens, en met name die betreffende de werkgelegenheid en de werkloosheid, moet dus worden verbeterd. waarnemingsgebied, enquête-eenheden, het de is een 3. Een van de obstakels voor de convergentie van de enquêtemethoden is de omvang van de grote steekproefenquêtes: voor de vernieuwing van een nationale enquête naar de arbeidskrachten de informatieverwerking en de enquête-infrastructuur nodig. Pas wanneer de enquête in reële een ontwikkelingsmogelijkheden. Daarom stelt de voorgestelde verordening alleen een doel, maar laat zij de lidstaten voorlopig de mogelijkheid alleen in het voorjaar een jaarlijkse enquête te houden. steekproefplan, onderhanden investering genomen, enorme lidstaat komen wordt een in er 4. Er is veel aandacht besteed aan kostenbeheersing in verband met de uitvoering van de doorlopende enquête: door de gegevensverzameling over het gehele jaar uit te smeren is een rationelere organisatie van de enquête en een efficiënter gebruik van de computerapparatuur vastgestelde draagbare) nauwkeurigheidsniveaus leiden in het algemeen niet tot een buitensporige verhoging van de omvang van de jaarlijkse steekproef. Bovendien is het niet langer verplicht het huishouden als steekproefeenheid te gebruiken; de lidstaten kunnen desgewenst steekproeven van individuen nemen, mits aan de andere specificaties betreffende de huishoudens wordt voldaan. Ten slotte zijn bepaalde variabelen die bij de huidige enquêtereeks nog wel worden gevraagd, geschrapt. mogelijk. (vooral De 5. In verband met het subsidiariteitsbeginsel behoeven alleen de variabelen ten behoeve van de vaststelling van de arbeidssituatie en de verborgen werkloosheid nog maar door rechtstreekse ondervraging te worden verzameld. I lierbij moeten gemeenschappelijke, zeer strikte beginselen worden toegepast om te zorgen voor een aanvaardbare vergelijkbaarheid van de resultaten. Voor de andere variabelen kunnen de nationale bureaus voor de statistiek zelf, ongehinderd door communautaire vereisten, de volgorde en de omschrijving van de vragen vaststellen, terwijl ook gebruik mag worden gemaakt van andere bronnen (administratieve bestanden). Bovendien legt de beoogde structuur geen rotatieprogramma voor de steekproef op (niet van wezenlijk belang voor de vergelijkbaarheid van de resultaten), zodat het enquêteprogramma uitgaande van de nationale bijzonderheden zo efficiënt mogelijk kan worden opgesteld. De voorgestelde verordening is uitgebreid besproken met de nationale bureaus voor de statistiek en heeft een gunstig onthaal gevonden bij het Comité statistisch programma. Het is de bedoeling dat de lidstaten hun enquête naar de arbeidskrachten geleidelijk aanpassen om er een betrouwbaarder, moderner en flexibeler instrument van te maken. VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING (EG) VAN DE RAAD betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 213, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité, Overwegende dat de Europese Unie, om de haar opgedragen taken te vervullen, de beschikking dient te hebben over vergelijkbare statistische informatie over de omvang, de structuur en de ontwikkeling van de werkgelegenheid en de werkloosheid in de lidstaten; Overwegende dat deze informatie op communautair niveau het best kan worden verkregen met behulp van geharmoniseerde enquêtes naar de arbeidskrachten; Overwegende dat ingevolge Verordening (EEG) nr. 3711/91 van de Raad van 16 december 1991 betreffende de organisatie van een jaarlijkse steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap1 in het voorjaar van ieder jaar, te beginnen in 1992, een enquête wordt gehouden; Overwegende dat er bij een doorlopende enquête beter dan bij een jaarlijkse enquête in het voorjaar voor kan worden gezorgd dat er geharmoniseerde resultaten beschikbaar zijn, terwijl dan bovendien de omvang van het werk beter kan worden gemeten, maar dat een doorlopende enquête moeilijk in alle lidstaten op dezelfde datum kan worden gehouden; Overwegende dat het gebruik van bestaande administratieve bronnen moet worden vergemakkelijkt, omdat de bij interviews verzamelde informatie hierdoor op doelmatige wijze kan worden aangevuld of omdat ze als steekproefbasis dienst kunnen doen; Overwegende dat in het kader van een meerjarig programma van speciale modules de bij deze verordening vastgestelde enquêtegegevens kunnen worden aangevuld met een extra reeks variabelen; dat het hierbij om uitvoeringsmaatregelen gaat, zodat ze overeenkomstig een hiervoor geschikte procedure door de Commissie moeten worden vastgesteld; Overwegende dat de statistische geheimhouding geregeld is in Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad betreffende de communautaire statistiek2 en Verordening (KEG, Euratom) nr. 1588/90 van de Raad betreffende de toezending van onder de statistische PBnr. 1,351 van 20. 12. 1991, blz. I. 1 •• PBnr. L 52 van 22. 2. 1997, blz. 1. </ geheimhoudingsplicht vallende gegevens aan het Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeenschappen3; Overwegende dat het bij Besluit 89/382/EEG, Euratom van de Raad4 ingestelde Comité statistisch programma overeenkomstig artikel 3 van dat besluit is geraadpleegd, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: 3 4 PB nr. L 151 van 15. 6. 1 WO, blz. 1. PB nr. L IS! v^n 28 6. 1989, blz. 47. 5" Artikel 1 Frequentie van de enquête lidstaten houden De steekproefenquête arbeidskrachten, genoemd. ieder naar jaar een de "enquête" hierna Bij de enquête gaat het om een doorlopende enquête die kwartaal- en jaarresultaten oplevert; lidstaten die niet in staat zijn een doorlopende enquête te houden, zijn evenwel gemachtigd alleen een jaarlijkse enquête in het voorjaar te houden. in de enquête waargenomen De kenmerken hebben in het algemeen betrekking op een kalenderweek (van maandag tot en met zondag), die referentie week wordt genoemd. Wanneer een doorlopende enquête wordt gehouden: - worden de referentie weken uniform over het gehele jaar verdeeld; - vindt het interview gewoonlijk plaats in de week die onmiddellijk volgt op in het de referentie week; behalve derde de kwartaal referentieweek en de interviewdatum niet meer dan vijf weken uiteen liggen; mogen en 13 - bestaan het kwartaal en het jaar uit respectievelijk 52 opeenvolgende weken; de lijst van weken die een bepaald kwartaal of jaar uitmaken, wordt een bepaald tijdig de procedure van artikel 8 van deze verordening. vastgesteld volgens Artikel 2 Enqucte-eenheden; waarnemingsgebied en -methoden 1. De enquête wordt in elk van de lidstaten afgenomen bij een steekproef van huishoudens of individuen die op hun van de het enquête tijdstip verblijfplaats op het economisch gebied van deze lidstaat hebben. Het 2. hoofdwaarnemingsgebied van de enquête bestaat uit de populatie van particuliere huishoudens die hun verblijfplaats op het economisch gebied van elk van de lidstaten hebben. Zo mogelijk het hoofdwaarnemingsgebied, bestaande uit particuliere de huishoudens, de populatie van collectieve huishoudens. aangevuld met populatie wordt van van steekproef zover mogelijk worden een Voor speciale collectieve huishoudens getrokken, waardoor een rechtstreekse waarneming mogelijk wordt van de personen waaruit ze bestaan. Indien dit niet mogelijk is, worden de variabelen die deze personen betreffen, mits er nog een band met een particulier huishouden bestaat, via dit huishouden waargenomen. de 3. de De gegevens betreffende variabelen voor de vaststelling van de arbeidssituatie latente en werkloosheid moeten worden verzameld tijdens een interview met de betrokkene of, indien dit niet mogelijk is, met een ander lid van het huishouden. De gegevens voor de andere variabelen kunnen aan andere bronnen, en met name aan administratieve bestanden, worden ontleend, op voorwaarde dat de verkregen gegevens gelijkwaardig zijn. of feit Ongeacht 4. de het steekproefeenheid het individu of het is, moeten de gegevens huishouden gewoonlijk voor alle leden van het huishouden worden verzameld. Indien het de individu is: steekproefeenheid evenwel - hoeft de informatie over de andere leden van het huishouden niet de in artikel 4, lid 1, onder g, h, i en j, genoemde kenmerken te bestrijken; - kan deze informatie worden verzameld bij een deelsteekproef die zodanig wordt getrokken dat: C - de referentieweken uniform over het gehele jaar zijn verdeeld; - het aantal waarnemingen (individuen in de steekproef plus de leden van hun huishouden) groot genoeg is om de in artikel 3 voor de schattingen jaarlijkse vastgestelde nauwkeurigheid voor de omvang van het waargenomen kenmerk te waarborgen. Artikel 3 Representativiteit van de steekproef analyse vergelijkende 1. Om ervoor te zorgen dat de enquête betrouwbare basisgegevens voor een op communautair, nationaal en regionaal niveau oplevert, moet het steekproefplan zo worden ontworpen dat de relatieve standaardafwijking voor de schatting van de jaargemiddelden (of voor de voorjaarsschattingen in het geval van een jaarlijkse enquête in het voorjaar) voor kenmerken die 5% van de bevolking op actieve leeftijd betreffen, op niveau 2 van de NUTS 8 % of minder bedraagt, waarbij moet worden uitgegaan van het effect van het variabele op steekproefplan "werkloosheid". de Deze voorwaarde is niet van toepassing op regio's met minder dan 300 000 inwoners. dat ontworpen 2. In geval van een doorlopende enquête moet het steekproefplan zo worden voor deel populaties waarvan de omvang ongeveer 5 % van die van de bevolking de leeftijd op standaardafwijking van de schatting van de variaties tussen twee opeenvolgende kwartalen op nationaal niveau niet meer bedraagt dan 2 % van de bestudeerde deelpopulatie. bedraagt, actieve Voor lidstaten met tussen een en twintig is bovenstaande miljoen de lichter: voorwaarde inwoners 3- standaardafwijking van de schatting van de kwartaalvariaties mag niet meer bedragen dan 3 % van de bestudeerde deelpopulatie. Voor lidstaten met minder dan een miljoen inwoners gelden deze eisen ten aanzien van de nauwkeurigheid van de ontwikkeling niet. de van Wanneer een voorjaarsenquête 3. wordt gehouden, wordt ten minste een kwart enquête-eenheden overgenomen uit de vorige enquête en neemt ten minste een kwart ook deel aan de volgende enquête. Door middel van een code wordt aangegeven of de betrokken enquête-eenheid tot een van beide groepen behoort. 4. Gegevens die als gevolg van niet-beantwoording van bepaalde vragen ontbreken, worden gewoonlijk statistisch geïmputeerd. Bij de berekening van de 5. gewichten wordt rekening gehouden met de selectiekans en met uit andere bron afkomstige gegevens over de verdeling (klassen naar geslacht, leeftijdsklasse van vijfjaar) en regio (niveau 2 van de NUTS) van de bij de enquête betrokken bevolking, voorzover deze gegevens betrouwbaar genoeg zijn. Op alle leden van een zelfde huishouden wordt hetzelfde gewicht toegepast. 5 De 6. lidstaten verschaffen het Bureau voor de Statistiek van de hierna Europese Gemeenschappen, "Eurostat" genoemd, desgwenst alle informatie over de organisatie en de methoden van de enquête en in het bijzonder over de criteria voor de opzet en de omvang van de steekproef. 5 Deze voorwaarde wordt alleen dan in de verordening gehandhaafd wanneer lopende studies geen twijfel aan de gefundeerdheid ervan doen opkomen. Artikel 4 - jaar en maand waarin Kenmerken van de enquête Er moet 1. verzameld over: informatie worden a) de demografische achtergrond - volgnummer huishouden; binnen het - geslacht; - geboortejaar; - geboortedatum ten opzichte van het eind van de referentieperiode; - burgerlijke staat; - relatie met de referentiepersoon; - volgnummer van de echtgenoot/partner; - volgnummer van de vader; - volgnummer van de moeder; - nationaliteit; - duur van het verblijf in het land; - geboorteland (facultatief); - aard van de deelname aan de enquête (rechtstreeks of via een ander lid van het huishouden); b) de arbeidssituatie: - arbeidssituatie referentieweek; tijdens de - reden waarom de betrokkene niet werkte hoewel hij werk had; - zoeken van werk door niet- werkenden; - aard van het gezochte werk (als zelfstandige of als werknemer); -. gebruikte methoden om werk te vinden; betrokkene werkkring is gaan werken; - duur van de werkkring de in de huidige (met redenen); - duur van tijdelijk werk of van een voor arbeidsovereenkomst bepaalde termijn; - onderscheid voltijd/deeltijdarbeid (met redenen); thuiswerk; - d) duur van het werk: - aantal uren dat de betrokkene gewoonlijk werkt; - aantal uren dat de betrokkene feitelijk heeft gewerkt; - belangrijkste reden voor het verschil tussen het aantal uren dat heeft de betrokkene gewerkt gebruikelijke arbeidsduur en de feitelijk e) de tweede werkkring: - bestaan van meer dan een werkkring; - positie in het bedrijf; - economische activiteit van de lokale eenheid; - aantal uren dat de betrokkene feitelijk heeft gewerkt; f) de zichtbare latente werkloosheid: - de betrokkene wil een langere arbeidsduur jaarlijkse een gebruikelijke (facultatief enquête); bij - de betrokkene zoekt ander werk - beschikbaarheid om met werken te (met motieven); beginnen; c) de kenmerken van de eerste werkkring: - positie in het bedrijf; - economische activiteit van de lokale eenheid; - beroep; - aantal werkenden in de lokale eenheid; - land van de arbeidsplaats; - regio van de arbeidsplaats; - aard van het gezochte werk (al dan niet in loondienst); - gebruikte methoden om ander werk te vinden; - reden waarom de betrokkene geen ander werk zoekt (facultatief bij een jaarlijkse enquête); - beschikbaarheid om met werken te beginnen; - gewenste (facultatief enquête); aantal bij een arbeidsuren jaarlijkse f g) werk zoeken: - aard van het gezochte werk (voltijds of deeltijds); - duur van het werk zoeken; - positie van de betrokkene voor hij - begon werk te zoeken; inschrijving bij officieel arbeidsbureau en ontvangst van uitkeringen; een - wens te werken voor iemand die geen werk zoekt; - positie in het bedrijf; - economische activiteit van de lokale eenheid waar de betrokkene werkte; - land van vestiging; - regio van vestiging; k) belangrijkste arbeidssituatie (facultatief); 1) inkomen (facultatief); m) technische aspecten van het - reden waarom de betrokkene geen interview: werk heeft gezocht; h) onderwijs en beroepsopleiding: - deelname aan onderwijs of aan een opleiding in de voorgaande vier weken; - doel; - niveau; - plaats; - - -/. hoogste totale duur; totaal aantal uren opleiding; onderwijs- opleidingsniveau met afgesloten; of succes - jaar waarin dit hoogste niveau met succes werd afgesloten; - opleiding in het kader van een alternerende opleiding; i) vroegere arbeidservaring van niet- werkenden: - vroegere aanwezig; beroepservaring - jaar en maand waarin de betrokkene voor het laatst heeft gewerkt; - belangrijkste beëindigen werkkring; voor het laatste reden van de - positie in het bedrijf in de laatste werkkring; - economische activiteit van de lokale eenheid waar de betrokkene het laatst heeft gewerkt; - beroep in de laatste werkkring; j) situatie een jaar voor de enquête: - belangrijkste arbeidssituatie; - jaar van de enquête; referentieweek; - interviewweek; - - lidstaat; - regio waar het huishouden woont; - urbanisatiegraad; - volgnummer van het huishouden; - soort huishouden; - soort instelling; - wegingscoëfficiënt; - deelsteekproef in relatie tot de (jaarlijkse enquête vorige enquête); - deelsteekproef volgende enquête); in relatie tot de (jaarlijkse enquête - volgnummer van de enquêteronde. De in lid 1 bedoelde informatie 2. kan worden aangevuld met een extra reeks "speciale variabelen, module" genoemd. hierna Ieder jaar wordt volgens de procedure van artikel 8 van deze verordening een meerjarig programma van speciale modules vastgesteld: - in dit programma wordt voor iedere speciale module hel onderwerp, de lidstaten en regio's, de betrokken referentieperiode, de omvang van de steekproef (gelijk aan of kleiner dan die genoemd in artikel 3) en de indiening van de termijnen voor resultaten (eventueel afwijkend van de in artikel 6 genoemde termijnen) vastgesteld; 9 - de gedetailleerde lijst van de in het te kader van een speciale module ten informatie wordt verzamelen minste twaalf maanden voor het begin van de referentieperiode voor deze module vastgesteld; - de omvang van een speciale module mag niet groter zijn dan die van de in lid 1 van dit artikel beschreven module c). 3. De definities, de controleregels, de codering van de variabelen en een lijst van de uitgangspunten bij de formulering van de vragen over de arbeidssituatie vastgesteld volgens de procedure van artikel 8 van deze verordening. worden Artikel 5 Uitvoering van de enquête De lidstaten kunnen de betrokkenen tot beantwoording van de verplichten enquête. Zij zorgen ervoor dat de gevraagde inlichtingen naar waarheid en binnen de gestelde termijnen worden verstrekt. Artikel 6 Indiening personen, De lidstaten doen de naar behoren geverifieerde resultaten voor elk van de ondervraagde zonder vermelding van naam en adres, in het enquête geval van de doorlopende uiterlijk twaalf weken na afloop van het (en uiterlijk negen referentiekwartaal maanden de afloop referentieperiode in het geval van een voorjaarsenquête) Eurostat toekomen. van aan na Artikel 7 Rapporten over de uitvoering van deze verordening aan het Parlement en de Raad voor. Hierin wordt met name een evaluatie gegeven van de kwaliteit van de statistische methoden die de lidstaten denken te gebruiken voor de verbetering van de resultaten of de verlichting van de enquêteprocedures. Artikel 8 Procedure De Commissie wordt bijgestaan door het Euratom bij Besluit opgerichte statistisch programma, hierna "comité" genoemd. 89/382/EEG, Comité van spreekt uit met vertegenwoordiger De de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité de zich meerderheid van stemmen die in artikel 148, is voorgeschreven voor de aanneming van besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie nemen. Bij in het comité worden de stemming stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. lid 2, van het Verdrag dient te niet echter De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien in deze maatregelen overeenstemming zijn met het advies dat het comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie 1er kennis van de Raad gebracht. In dat geval stelt de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten uit voor een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de datum van kennisgeving. Om de drie jaar, en voor het eerst in 2000, legt de Commissie een rapport De Raad kan binnen de in de voorgaande een alinea genoemde termijn met O gekwalificeerde van stemmen een andersluidend besluit nemen. meerderheid Artikel 9 Intrekking Verordening (EEG) nr. 3711/91 wordt ingetrokken. Artikel 10 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Dit verordening is verplicht in al zijn van onderdelen toepassing in elke Lidstaat. onmiddellijk en ii FINANCIEEL MEMORANDUM nr. 1 1. TITEL VAN DE MAATREGEL Voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap 2. BEGROTINGSONDERDEEL B5-6000 en wellicht begrotingsonderdelen die te maken hebben met het sociale en regionale beleid 3. RECHTSGRONDSLAG Artikel 213 van het Verdrag en Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 17 februari 1997 betreffende de communautaire statistiek. 4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL 4. 1 Algemene doelstelling van de maatregel Het is de bedoeling dat de gebruikers dankzij deze verordening van de Raad regelmatiger actuelere en meer geharmoniseerde statistieken over de werkgelegenheid en de werkloosheid in de Europese Unie krijgen. 4. 2 Duur van de maatregel en voorwaarden voor verlenging De voorgestelde maatregel regelt de enquête voor onbepaalde tijd. 5. INDELING VAN DE UITGAVEN/INKOMSTEN 5. 1 Niet-verplichte uitgaven 5. 2 Gedifferentieerde kredieten 5. 3 Aard van de verwachte inkomsten De productiekosten worden voor een klein gedeelte gedekt door de verkoop van statistische producten (databanken, publicaties). 6. AARD VAN DE UITGAVEN/INKOMSTEN De bijdrage van de Commissie aan de lidstaten vormt slechts een klein deel van de werkelijke kosten van de gegevensverzameling, want voor de statistische werkzaamheden van de Commissie wordt een groot beroep gedaan op de subsidiariteit, waarbij de administratieve en de werkingskosten bijna uitsluitend door de nationale overheden worden gedragen. De beoogde uitgaven zijn niettemin nodig om de aanpassing van de nationale enquêtes te versnellen, waardoor de in artikel 1, lid 2, bedoelde overgangsperiode kan worden ingekort. 7. FINANCIËLE GEVOLGEN VOOR DE KREDIETEN VOOR MAATREGELEN (DEEL B VAN DE BEGROTING) 7. / Wijze van berekening van de kosten van de maatregel (vaststelling van de kosten per eenheid) Bij de berekening van het bedrag dat ten behoeve van het project ten laste van de communautaire begroting komt, is rekening gehouden mti het feit dat de noodzaak van veranderingen niet in alle lidstaten even groet is. Aard van de verend uringen en uitgaven die door de lidstaten moeten :c~. iputerisering van de. interviewprocedures worden ' gedragen: (CAPI/CAT!), Leizkn'rig van het steekproefplan, aanpassing van de vragenlijsten, proefenquêtes, aanpassing van de computerprogramma's voor het gegevensbeheer. De bijdrage van de Gemeenschap aan de lidstaten zal 7 miljoen ecu belopen. 7. 2 Indeling van de kosten van de maatregel Lidstaat Totaal 1998 2000 2000 1999 2000 2000 2000 1000 1000 2001 1000 1000 2002 1000 1000 Totaal 7000 7000 min ecu 7. 3 Beleidsuitgaven voor studies, deskundigen enz. , opgenomen in deel B van de begroting (min ecu) Geen 7. 4 Indicatief tijdschema voor vastleggings- en betalingskredieten VK BK 1998 • 2000 1000 1999 2000 2000 2000 1000 1500 2001 1000 1000 2002 1000 1000 2003 - 500 FRAUDEBESTRIJDÏNGSMAATREGELEN HIERVAN) Betaling door de Commissie voor door haar gesloten contracten en overeenkomsten geschiedt uitsluitend op basis van uitvoerige rapporten over de voltooiing van de werkzaamheden of de behaalde resultaten. (EN RESULTATEN ELEMENTEN VOOR ANALYSE VAN DE KOSTENEFFECTIVITEIT 9. 1 Specifieke en kwantificeerbare doelstellingen; doelgroep Deze verordening heeft ten doel vergelijkbare statistieken over de hoogte en de structuur van de werkgelegenheid en de werkloosheid in de Europese Unie op te stellen. Volgens de richtsnoeren van het Witboek over groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid en de conclusies van de Topconferentie van Essen zijn deze statistieken onontbeerlijk voor het vaststellen, volgen en evalueren van het regionale, nationale en communautaire werkgelegenheidsbeleid. Ook zijn ze nodig voor de uitvoering en de evaluatie van het structuurbeleid. 9. 2 Motivering van de maatregel De hoofdverantwoordelijkheid voor de financiering van deze maatregel. r>i' b), die over een gevestigde structuur voor berust bij de lidstate ( de vei/ime'iii er middelen > n _ ^e. u „k»veï " * v,t • < gegevens beschikken. Toch lijken t 'ting noodzakelijk ie zijn voor de u» it f aanpassing van bestaande enquêtes aan de communautaire behoeften. Het doel van deze financiële bijdrage is de medefinanciering van een deel van de kosten voor de aanpassing van de enquêtemethoden. De doelstellingen van deze maatregel zijn de volgende: - de instellingen van de Gemeenschap krijgen kwantitatieve gegevens om actieprogramma's vast te stellen, te volgen en te evalueren overeenkomstig artikel 3, lid 2, van het Financieel reglement, zodat de maatregel bijdraagt tot een doeltreffender en pertinenter aanwending van de Gemeenschapsbegroting; - de nationale overheden krijgen de beschikking over vergelijkbare statistieken voor alle lidstaten, zodat ze de ontwikkeling van het communautaire beleid kunnen evalueren en volgen; - de politieke, economische en in de Gemeenschap krijgen de statistische informatie die zij nodig hebben om op hun werkgebied besluiten te kunnen nemen en evalueren, zodat deze maatregel element van de Europese informatiemarkt is; sociale besluitnemers een wezenlijk - de wetenschappelijke wereld krijgt de beschikking over de informatie die nodig is voor verbetering van de analyses en de kennis van het economische en sociale leven in de Gemeenschap. De resultaten van de maatregel dragen bij tot een verbetering van de statistische informatie die wordt gebruikt ten behoeve van het sociale en het structuurbeleid. De statistische informatie wordt verzameld door een in sterke mate op het subsidiariteitsbeginsel gebaseerd systeem, waarin de nationale bureaus voor de statistiek een grote verantwoordelijkheid hebben. Het communautaire statistische programma wordt een integraal deel van de nationale programma's en draagt zo bij tot de creatie van een Europese statistische ruimte. Een verbetering van de enquêtes naar de arbeidskrachten heeft een grote positieve invloed op het gehele Europese statistische systeem, vooral door een grotere harmonisatie tussen de verschillende enquêtes bij de huishoudens en betere schattingen van de werkgelegenheid (ESR). 9. 3 Volgen en evalueren van de maatregel De maatregel maakt deel uit van het statistisch programma van de Gemeenschap. Het verloop van dit programma wordt voortdurend gevolgd door het Comité statistisch programma bij verordening 322/97/EEG, de Gemmeenschap. programma betreffende statistisch van het /<f 10. HUISHOUDELIJKE UITGAVEN (DEEL A VAN DE BEGROTING) 10. 1 Gevolgen voor de personeelsformatie - Interne mobiliteit Aard van de posten Personeel voor het beheer van de maatregel vast tijdelijk Ambtenaren bf tijdelijke functionarissen Ander personeel Totaal A B C 2 4 1 7 0 0 0 0 0 Herkomst •- Duur binnen DG of dienst 2 4 1 0 7 extra personeel 0 0 0 0 0 vanaf 1999 10. 2. Totale financiële gevolgen van het extra personeel Geen: interne mobiliteit ecu Wijze van berekening Ambtenaren Tijdelijke functionarissen Ander personeel Totaal » Totaal 0 0 0 0 _ 10. 3 Gevolgen voor de overige beleidsuitgaven Geen Begrotingsonderdeel (nr. en omschrijving) ecu Totaal Wijze van berekening Totaal | 0 [ is MEMORANDUM OVER DE GEVOLGEN VOOR HET MKB Geen, daar het gaat om een enquête bij de huishoudens. I< AANVULLEND MEMORANDUM BETREFFENDE DE EVA-LANDEN VAN DE EER TITEL VAN DE VOORGESTELDE WETGEVING: Voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de organisatie van een steekproefenquête naar de arbeidskrachten in de Gemeenschap GEVOLGEN VOOR DE EVA-LANDEN VAN DE EER: De Voorstel-verordening is ook van belang voor de EVA-landen van de EER; zij zijn betrokken geweest bij de besprekingen erover. Zij hebben deelgenomen aan de vergaderingen van de werkgroep ter zake. FINANCIEEL MEMORANDUM: Het financieel memorandum bij dit document heeft betrekking op de lidstaten van de Europese Unie. n ISSN 0254-1513 COM(97) 376 def. DOCUMENTEN NL 17 04 Catalogusnummer : CB-CO-97-372-NL-C ISBN 92-78-22843-5 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ii


title: Regulamento (CE) nº 2200/97 do Conselho de 30 de Outubro de 1997 relativo ao saneamento da produção comunitária de maçãs, de peras, de pêssegos e de nectarinas


title: Rådets förordning (EG) nr 2205/97 av den 30 oktober 1997 om ändring av förordning (EEG) nr 2847/93 om införande av ett kontrollsystem för den gemensamma fiskeripolitiken

eurovoc_concepts:
authorised catch
common fisheries policy
exchange of information
fishery management
fishing area
fishing controls


title: 1997 m. spalio 30 d. Tarybos reglamentas (EAPB, EB, Euratomas) Nr. 2190/97, iš dalies keičiantis Reglamentą (EEB, Euratomas, EAPB) Nr. 260/68, nustatantį apmokestinimo Europos Bendrijų naudai sąlygas ir tvarką

text: 432 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31997R2190 1997 11 5 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 01/1 t. L 301/1 TARYBOS REGLAMENTAS (EAPB, EB, EURATOMAS) Nr. 2190/97 1997 m. spalio 30 d. iš dalies keičiantis Reglamentą (EEB, Euratomas, EAPB) Nr. 260/68, nustatantį apmokestinimo Europos Bendrijų naudai sąlygas ir tvarką EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, Suomijos ir Švedijos įstojimo (7), atsižvelgdama į Europos Bendrijų jungtinės Tarybos ir jungtinės Komisijos steigimo sutartį, ypač į jos 28 straipsnio pirmą pastrai- pą, — 1995 m. lapkričio 17 d. Tarybos reglamentą (EB, Euratomas, EAPB) Nr. 2689/95, nustatantį specialias priemones dėl Euro- pos Bendrijų laikinai priimtų darbuotojų tarnybos nutrau- kimo dėl Austrijos, Suomijos ir Švedijos įstojimo (8), atsižvelgdama į Protokolą dėl Europos Bendrijų privilegijų ir imu- nitetų, ypač į jo 13 straipsnį, PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą, atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę (1), atsižvelgdama į Teisingumo Teismo nuomonę (2), atsižvelgdama į Audito Rūmų nuomonę (3), kadangi Reglamentas (EEB, Euratomas, EAPB) Nr. 260/68 (4) turėtų būti iš dalies pakeistas, kad būtų atsižvelgta į tokius regla- mentus: — 1987 m. liepos 23 d. Tarybos reglamentą (Euratomas, EAPB, EEB) Nr. 2274/87, nustatantį specialias priemones dėl Euro- pos Bendrijų laikinai priimtų darbuotojų tarnybos nutrauki- mo (5), 1 straipsnis Prie Reglamento (EEB, Euratomas, EAPB) Nr. 260/68 2 straipsnio pridedama tokia dvylikta, trylikta, keturiolikta ir penkiolikta įtraukos: „— asmenys, kuriems teisė į išmoką pasibaigus tarnybai sutei- kiama pagal Reglamento (Euratomas, EAPB, EEB) Nr. 2274/87 4 straipsnį (*), — asmenys, kuriems teisė į išmoką pasibaigus tarnybai sutei- (EEB) Reglamento pagal kiama Nr. 1857/89 3 straipsnį (**), — asmenys, kuriems teisė į išmoką pasibaigus tarnybai sutei- kiama pagal Reglamento (EB, Euratomas, EAPB) Nr. 2688/95 4 straipsnį (***), — asmenys, kuriems teisė į išmoką pasibaigus tarnybai sutei- kiama pagal Reglamento (EB, Euratomas, EAPB) Nr. 2689/95 4 straipsnį (****). — 1989 m. birželio 21 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 1857/89, nustatantį specialias ir laikinas priemones dėl Europos Bend- rijų pareigūnų tarnybos nutraukimo (6), (*) OL L 209, 1987 7 31, p. 1. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EEB) Nr. 2168/89 (OL L 208, 1989 7 20, p. 4). — 1995 m. lapkričio 17 d. Tarybos reglamentą (EB, Euratomas, EAPB) Nr. 2688/95, nustatantį specialias priemones dėl Euro- pos Bendrijų pareigūnų tarnybos nutraukimo dėl Austrijos, (1) OL C 85, 1997 3 17, p. 175. (2) 1996 m. lapkričio 11 d. pareikšta nuomonė. (3) 1996 m. gruodžio 12 d. pareikšta nuomonė. (4) OL L 56, 1968 3 4, p. 8. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EAPB, EEB, Euratomas) Nr. 3162/94 (OL L 335, 1994 12 23, p. 5). (5) OL L 209, 1987 7 31, p. 1. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EEB) Nr. 2168/89 (OL L 208, 1989 7 20, p. 4). (6) OL L 181, 1989 6 28, p. 2. (**) OL L 181, 1989 6 28, p. 2. (***) OL L 280, 1995 11 23, p. 1. (****) OL L 280, 1995 11 23, p. 4. “ 2 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. Kiekvienos 1 straipsniu įtrauktos įtraukos atveju jis taikomas nuo minėto atitinkamo reglamento įsigaliojimo dienos. (7) OL L 280, 1995 11 23, p. 1. (8) OL L 280, 1995 11 23, p. 4. 01/1 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 433 Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Liuksemburge, 1997 m. spalio 30 d. Tarybos vardu Pirmininkas F. BODEN


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2145/97 DER KOMMISSION vom 30. Oktober 1997 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit


title: KOMISSION ASETUS (EY) N:o 2153/97, annettu 30 päivänä lokakuuta 1997, tukien määristä yhteisöstä peräisin olevien riisialan tuotteiden toimittamiseksi Azoreille ja Madeiraan