title: Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wat de uitbreiding ervan betreft tot de onderdanen van derde landen

eurovoc_concepts:
equal treatment
foreign national
free movement of workers
migrant worker
social security

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN £ ~ * ft * f t' Brussel, 12. 11. 1997 COM(97)561 dcf. 97/0320 (CNS) Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wat de uitbreiding ervan betreft tot de onderdanen van derde landen (door de Commissie ingediend) TOELICHTING I. INLEIDING communautaire wetgeving Met dit voorstel wordt de uitbreiding beoogd van de in Verordening (EEG) nr. 1408/71 vastgestelde de socialezekerheidsregelingen1 tot de werknemers en zelfstandigen die in een lidstaat verzekerd zijn en geen communautaire onderdanen zijn. Bij de formulering van dit voorstel heeft de Commissie zich laten leiden door de volgende overwegingen: coördinatie inzake van de 1. Eis tot gelijke behandeling van de onderdanen van derde landen die legaal in de Gemeenschap verblijven De Commissie tracht al lang de rechtspositie te verbeteren van de onderdanen van derde landen die legaal in de Gemeenschap verblijven. Het Witboek inzake het sociaal beleid2 bood de Commissie opnieuw de gelegenheid om te wijzen op het belang van deze doelstelling, die ook vermeld wordt in haar sociaal actieprogramma op middellange termijn (1995-1997). Het is ook vermeldenswaard dat de Commissie op 30 juli 19973 een voorstel voor een akte van de Raad heeft goedgekeurd tot vaststelling van de regels voor de toelating van onderdanen van derde landen tot de lidstaten. De Commissie zet haar inspanningen voort ter bevordering van een gelijke behandeling van de onderdanen van derde landen die wettelijk op het grondgebied verblijven, en stelt derhalve een mechanisme voor om onderdanen van derde landen die langdurig op het grondgebied verblijven als "duurzaam gevestigd onderdaan van een derde land" te erkennen. Volgens dat voorstel van de Commissie zouden deze personen, net zoals de burgers van de Unie, niet alleen in de lidstaat waar zij als duurzaam gevestigd zijn erkend van specifieke rechten moeten genieten, maar ook in de andere lidstaten. Het Europees Parlement4 en het Economisch en Sociaal Comité5 hebben nagenoeg hetzelfde standpunt ingenomen als de Commissie. 1 2 3 4 5 Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad, PB nr. L 28 van 30. 1. 1997, en laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1290/97, PB nr. L 176 van 4. 7. 1997. De juridische basis van deze verordening omvat artikel 51 alsook artikel 235 van het EG-Verdrag. COM(94) 333 van 27. 7. 1994. COM(97) 387 van 30. 7. 1997. Zie bijvoorbeeld: de resolutie van 14. 6. 1990 over de migrerende werknemers uit derde landen, PB nr. C 175/180 van 16. 6. 1990, blz. 180; de resolutie van 18. 11. 1992 over het Europees immigratiebeleid (punt 30), PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz. 94; de resolutie van 15. 7. 1993 over het vrij verkeer van personen en immigratie (punt 13), PB nr. C 255 van 20. 9. 1993, blz. 184 en recentelijk de resolutie van 30. 1. 1997 over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme en over het Europees jaar tegen racisme (1997) (punt 17), PB nr. C 55 van 24. 2. 1997. Zie bijvoorbeeld: Advies over de rechtspositie van in de Gemeenschap werkzame migranten uit derde landen; PB nr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 82. 2 De Raad en de lidstaten "erkennen dat het van groot belang is dat op het niveau van de Europese Unie en de lidstaten - in het kader van hun respectieve bevoegdheden - op sociaal gebied beleidsmaatregelen op basis van de beginselen van non-discriminatie en gelijke kansen worden getroffen als bijdrage tot de gemeenschappelijke strijd tegen racisme en vreemdelingenhaat"6. De eis voor een gelijke behandeling van de onderdanen van derde landen vormt immers zowel in de nationale als in de communautaire wetgeving een onderdeel van de algemene strategie van de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat in de Gemeenschap. De in juli 1994 door de Europese Raad van Korfoe opgerichte adviescommissie inzake racisme en vreemdelingenhaat, die van oordeel is dat deze uitbreiding zowel past in de logica van de interne markt als in een algemene strategie ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat, beveelt aan dat gelijke rechten worden toegekend aan de onderdanen van derde landen die legaal in de Gemeenschap verblijven7. Deze oproepen om gelijke rechten toe te kennen aan de onderdanen van derde landen, vinden een bijzondere weerklank tijdens het Europees jaar tegen racisme (1997). In deze problematiek wordt een centrale plaats toegekend aan de Europese sociale wetgeving, met name aan Verordening 1408/71 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen, die nog altijd niet van toepassing is op de onderdanen van derde landen. Het feit dat de betrokkenen niet onder de sociale bescherming van deze verordening vallen, kan hen in een zeer moeilijke situatie brengen. 2. De doelstelling van de communautaire coördinatie dubbele Gebaseerd op artikel 51 van het EG-Verdrag beoogt de communautaire coördinatie van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten te vermijden dat de personen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen hun socialezekerheidsrechten verliezen en misschien nationale socialezekerheidsregelingen wordt immers meestal geen rekening gehouden met de specifieke situatie van personen die werken, wonen of verblijven in een andere lidstaat. De grote diversiteit van nationale stelsels en de toepassing van een zuiver nationale wetgeving op transnationale toestanden kan tot een ernstige belemmering van het vrije verkeer van personen leiden. premies moeten betalen. de In De communautaire coördinatie berust op de gelijke behandeling van de communautaire onderdanen, op de vaststelling van de in transnationale situaties van toepassing zijnde wetgeving, op de uitvoer van uitkeringen en de samentelling van de in de verschillende lidstaten vervulde tijdvakken. Punt 3 van de resolutie van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 5. 10. 1995 over de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op het gebied van werkgelegenheid en sociale zaken, PB C 296 van 10. 11. 1995. Adviescommissie "Racisme en vreemdelingenhaat", Eindrapport april 1995, blz. 43. 3 is De coördinatie louter "intern" en heeft uitsluitend betrekking op de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten van de Gemeenschap. Zij houdt geen rekening met de regelingen van de staten die geen lid van de Gemeenschap of van de Europese Economische Ruimte zijn, noch met gebeurtenissen die zich onder hun wetgeving hebben voorgedaan. Het gaat bijgevolg niet om een "externe" coördinatie die de stelsels van de lidstaten verbindt met die van een of meer andere staten, wat het bijvoorbeeld mogelijk zou maken om de uit hoofde van de wetgeving van derde landen vervulde tijdvakken in aanmerking te nemen, de uitkeringen naar een derde land uit te voeren, of de tijdvakken van verblijf in een derde land gelijk te stellen met de tijdvakken van verblijf in de Gemeenschap. streeft ook niet naar de harmonisatie van de De coördinatie sociale zekerheidsregelingen van de lidstaten, waarvan de verschillen qua inhoud en procedure blijven bestaan. De lidstaten kunnen vrij beslissen wie verzekerd is, welke prestaties onder welke voorwaarden worden toegekend, welke bijdragen moeten worden betaald, - zolang er geen discriminatie plaatsvindt op grond van de nationaliteit. 3. Personele werkingssfeer van Verordening ŒEG) nr. 1408/71 Verordening (EEG) nr. 1408/71 beschermt de werknemers en de zelfstandigen, die Europese burgers zijn, en op wie de wetgeving van een of meer lidstaten van toepassing is of geweest is. De verordening beschermt evenwel ook de gezinsleden en nabestaanden van deze werknemers en zelfstandigen, ongeacht hun nationaliteit, alsook de Europese burgers die nabestaanden zijn van onderdanen van derde landen. Ook wordt geen nationaliteitsvoorwaarde gesteld voor vluchtelingen en staatlozen die op het grondgebied van een lidstaat wonen. Tenslotte is de verordening ook van toepassing op de burgers van de EER-lidstaten, dit uit hoofde van de EER-overeenkomst. In feite strekt de bescherming van Verordening (EEG) nr. 1408/71 zich uit tot alle communautaire werknemers die bij een stelsel van sociale zekerheid aangesloten zijn, en die tijdens een verplaatsing binnen de Gemeenschap problemen hebben op het gebied van de sociale zekerheid. De verordening wordt niet enkel toegepast wanneer de betrokkene zijn recht op vrij verkeer heeft uitgeoefend in zijn hoedanigheid van werknemer (uit hoofde van artikel 48 van de EG-verordening). Het volstaat dat hij zich binnen de Gemeenschap verplaatst, ongeacht de reden van die verplaatsing8. Zo is de verordening ook van toepassing op de pensioengerechtigde van een lidstaat die zich vestigt op het grondgebied van een andere lidstaat waar hij nooit heeft gewerkt. Zie met name het arrest van 19. 3. 1964, Unger, 75/63, Jurispr. 347; arrest van 11. 3. 1965, Bertholet, 31/65, Jurispr. 111 ; arrest van 12. 11. 1969, Entr'aide Médicale, Jurispr. 1969, 405; arrest van 16. 3. 1978, Pierik, 117/77, Jurispr. 825. 4 4. Coördinatieregels die van toepassing zjjn op de onderdanen van derde landen, die uitgesloten zjjn van de werkingssfeer van Verordening ŒEG^ nr. 1408/71 Het grootste gedeelte van de 13 miljoen onderdanen uit derde landen die legaal in een lidstaat verblijven, worden niet door de coördinatie van Verordening (EEG) nr. 1408/71 beschermd. Momenteel verschilt de positie van deze personen ten opzichte van de "interne" coördinatie naar gelang van hun nationaliteit en van de betrokken lidstaat. Men kan verschillende categorieën onderscheiden: • de onderdanen van derde landen die al beschermd zijn door Verordening (EEG) nr. 1408/71, namelijk de staatlozen en de vluchtelingen; de onderdanen van derde landen die gedeeltelijk beschermd worden door Verordening (EEG) nr. 1408/71, als gezinslid van een communautair onderdaan (afgeleide rechten); landen gesloten overeenkomsten de onderdanen van derde landen die vallen onder de tussen de Gemeenschap en derde (zie de Associatieovereenkomst EEG-Turkije, met name Besluit 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980) en de samenwerkingsovereenkomsten met Marokko, Tunesië en Algerije. inzake sociale zekerheid de onderdanen van derde landen op wie de bilaterale overeenkomsten van twee of meer lidstaten van toepassing zijn (meestal hebben deze overeenkomsten geen betrekking op alle takken van de sociale zekerheid, of bieden zij minder bescherming dan Verordening (EEG) nr. 1408/71); • de onderdanen van derde landen die vallen onder de Europese interimovereenkomst van 11 december 1953 van de Raad van Europa, of onder andere multilaterale overeenkomsten', van derde onderdanen bilaterale de socialezekerheidsovereenkomsten tussen een lidstaat en een derde land van toepassing zijn (door deze overeenkomsten komt een "externe" coördinatie tot stand, die eveneens rekening houdt met de "interne" toestand, met name door herhaaldelijk te verwijzen naar het principe van de gelijke behandeling); landen wie op de • de onderdanen van derde landen die niet tot een van die categorieën behoren en die dus geen enkele bescherming van hun socialezekerheidsrechten genieten bij hun verplaatsingen binnen de Gemeenschap, zelfs niet de gelijke behandeling. Dat grote aantal beschermingsniveaus leidt tot een ingewikkelde juridische situatie die niet alleen schadelijk is voor de onderdanen van derde landen, maar waardoor de socialezekerheidsorganen van de lidstaten het tevens bijzonder moeilijk hebben om hun concrete rechten vast te stellen, hetgeen tot aanzienlijke administratieve kosten leidt. De verwarring die ontstaat door de grote hoeveelheid instrumenten die op de onderdanen van derde landen van toepassing zijn, wordt nog erger door het feit dat ook de rechtspraak van de nationale rechtbanken in verband met de interpretatie van deze instrumenten zéér uiteenlopend is. Is de uitsluiting van de onderdanen van derde landen nog gerechtvaardigd? De uitsluiting van onderdanen van derde landen van de communautaire coördinatie roept steeds heftiger bezwaren op, niet enkel vanuit het standpunt van een doeltreffende sociale bescherming, maar ook wegens de administratieve en juridische verwikkelingen die zij veroorzaakt. In elk geval moeten de onderdanen van derde landen die nu al genieten van het communautair recht worden opgenomen, met name de werknemers die onderdaan zijn van derde landen en die in het kader van een dienstverlening door een communautair bedrijf worden gedetacheerd9. Zonder afbreuk te doen aan de rechten van de dienstverleners, vermijdt het opnemen van de gedetacheerde werknemers in Verordening (EEG) nr. 1408/71 dat er conflicten ontstaan bij de coördinatie van de socialezekerheidsregels, die tot specifieke moeilijkheden kunnen leiden, zoals de dubbele heffing van de premies, zoals door het Hof in het verleden is aangetoond10. Deze dubbele heffing ten laste van de werkgevers kan trouwens een hinderpaal zijn voor het vrij verkeer van diensten. Het verslag dat op 18 maart 1997 is gepresenteerd door de "Groep op hoog niveau inzake vrij verkeer van personen", voorgezeten door mevrouw Simone Veil, heeft de door deze uitsluiting opgeworpen problemen aan de orde gesteld, niet alleen vanuit het standpunt van de betrokkenen, maar ook voor wat het beheer van de socialezekerheidsstelsels betreft. Deze Groep stelt voor om de regels voor communautaire coördinatie geheel of gedeeltelijk uit te breiden tot de onderdanen van derde landen die in een lidstaat wonen en er verzekerd zijn. De uitsluiting van de onderdanen van derde landen valt steeds moeilijker te rechtvaardigen in het licht van de jurisprudentie van het Europese Hof voor de rechten van de mens. In zijn arrest Gaygusuz tegen Oostenrijk van 16 september 1996 heeft het Hof bepaald dat het verbod op discriminatie op grond van de nationaliteit ook van toepassing is op de socialezekerheidsrechten. De uitsluiting van de onderdanen van derde landen van de werkingssfeer van Verordening (EEG) nr. 1408/71 is ook niet meer verenigbaar met de algemene principes van het communautair recht, voor zover de door het Europees verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens gegarandeerde rechten erkend zijn als algemene principes van het communautair recht. Dit arrest krijgt een speciaal reliëf in de context van de door de Unie aangegane verbintenis tot naleving van de grondrechten zoals zij met name door het Europees verdrag voor de bescherming van de rechten van de mens1 l worden gegarandeerd, en door de eis tot een gelijke behandeling van de onderdanen van derde landen (zie punt 1). 9 10 1 1 Arrest van 9. 8. 1994, Vander Eist, C-43/93, Jurispr. I - 3803. Arrest van 3. 2. 1982, Seco et Desquenne & Giral, 62/81 en 63/81, Jurispr. 223. Zie onder meer artikel F alinea 2 van het Verdrag van de Europese Unie. 6 6. Wat ziin de gevolgen van de uitbreiding van Verordening (EEG^ nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen? De communautaire bepalingen ter coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten beogen in de eerste plaats te vermijden dat personen die zich in de Gemeenschap verplaatsen hun socialezekerheidsrechten zouden verliezen, maar ook dat zij daardoor dubbele premies zouden moeten betalen. De eerste doelstelling van de uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen is dan ook ervoor te zorgen dat zij, wanneer zij bij een sociaal zekerheidsstelsel van een lidstaat aangesloten zijn, hun bij dat stelsel verworven rechten niet verliezen alleen maar wegens een verplaatsing van de ene lidstaat naar de andere (bijvoorbeeld geen vergoeding van ziektekosten meer, of verlies van verworven rechten), en tevens te garanderen dat er niet twee keer premies worden afgetrokken. De uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen zal slechts een beperkt effect hebben op het recht op prestaties van de sociale zekerheid, omdat enkel het "intern" coördinatiesysteem daarbij betrokken is; de bepalingen beogen met name: • de samentelling van de binnen de Gemeenschap vervulde tijdvakken van verzekering, arbeid en verblijf; • de uitvoer van ouderdoms-, invaliditeits- en overlevingsuitkeringen binnen de Gemeenschap; • het meetellen, voor de berekening van de gezinsbijslagen of de werkloosheidsuitkeringen, van de gezinsleden die binnen de Gemeenschap verblijven; • het garanderen van een sociale bescherming aan werknemers die in een lidstaat wonen maar in een andere lidstaat werken (bijvoorbeeld grensarbeiders). Door die uitbreiding worden de lidstaten geenszins verplicht rekening te houden met extra-communautaire toestanden bij het toekennen, berekenen of betalen van prestaties (wonen in een derde land of tijdvakken die onder een niet-communautaire wetgeving zijn vervuld). De externe coördinatie zou dus ook dan nog geregeld worden door de bilaterale of multilaterale socialezekerheidsovereenkomsten die rechtstreeks door de lidstaten of door de Gemeenschap en de lidstaten gesloten zijn met derde landen. Bovendien kunnen de betrokkenen geen enkel recht ontlenen aan de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 voor wat betreft het recht op toegang, verblijf of economische werkzaamheden in een lidstaat, omdat deze materie nog steeds valt onder de samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. Ook kunnen zij aan de eventuele toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 geen enkel recht ontlenen inzake het recht op vrij verkeer in de Unie. De toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 staat trouwens ook los van alle overwegingen inzake de juridische toestand van de betrokkenen op het gebied van het recht van verblijf of van toegang tot het grondgebied. De termen "woonplaats" of "verblijfplaats" in artikel 1 van de verordening en in de rechtspraak van het Hof van Justitie12 betreffen feitelijke begrippen, die verband houden met "duur en continuïteit". De uitbreiding van de verordening tot de onderdanen van derde landen zou dus geen enkel gevolg hebben voor hun juridische situatie voor wat het vrij verkeer in de Gemeenschap betreft, noch voor de uitoefening van economische werkzaamheden die onlosmakelijk met dit vrije verkeer verbonden zijn. 7. Voordelen van de integrale uitbreiding van Verordening ŒEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen Het belang voor de betrokken personen, en ook voor de nationale en communautaire instellingen en de werkgevers, schuilt in de vereenvoudiging van de bestaande regels die een verlichting van de administratieve kosten mogelijk maken13 door een vermindering van het aantal instrumenten voor de interne coördinatie van een en dezelfde categorie van personen, de onderdanen van derde landen. Door de integrale uitbreiding zouden ook de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 574/72 van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) toepassing worden op de betrokken personen. Een slechts nr. 1408/71 van gedeeltelijke uitbreiding van de coördinatieregels zou alleen maar tot een nog grotere administratieve verwarring leiden en de discriminaties in de rechtspositie nog aanscherpen, hetgeen niet verenigbaar is met de eis tot gelijke behandeling die op de naleving van de rechten van de mens is gebaseerd, en die de strijd tegen het racisme bevordert. De beste oplossing in dit verband is, volgens de Commissie, de coördinatie te regelen ten gunste van de betrokkenen door middel van één communautair instrument. De integrale toepassing van de verordening op de onderdanen van derde landen zou tot een aanzienlijke besparing op gebied van de administratieve kosten leiden, terwijl de financiële gevolgen ervan niet eens zo groot hoeven te zijn aangezien deze personen al toegetreden zijn tot een sociaalzekerheidsstelsel van een lidstaat, en dus nu al recht hebben op bepaalde voordelen zoals de toepassing van het principe van de gelijke behandeling en de toepassing van de bepalingen van bilaterale en multilaterale overeenkomsten. Bovendien zij erop gewezen dat de onderdanen van derde landen, net zoals de communautaire onderdanen, sociale premies en belastingen betalen en daardoor bijdragen tot de financiering van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten en bijgevolg mede de financiële gevolgen van de communautaire coördinatie helpen dragen. 12 13 Zie onder meer het arrest van 8. 7. 1992, Knoch, C-102/91, Jurispr. 1-4341. Voor het mededelen van inlichtingen aan de organen van andere lidstaten mogen de nationale organen bijvoorbeeld thans geen gebruik maken van de E-formulieren die voor de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 ontworpen zijn. 8 8. Wat is de juridische basis voor de uitbreiding tot de onderdanen van derde landen? Artikel 51 en artikel 235 van het EG-Verdrag, waarop Verordening (EEG) nr. 1408/71 gebaseerd is, kunnen de grondslag vormen voor de bevoegdheid van de Gemeenschap om de coördinatie uit te breiden tot de onderdanen van derde landen. Verordening (EEG) nr. 1408/71 is niet enkel van betekenis in het perspectief van het vrije verkeer van werknemers, maar is ook een instrument van de sociale bescherming. Beslissend voor de toepassing ervan is niet de uitoefening van het recht op vrij verkeer, maar wel het feit dat een persoon bij een sociaalzekerheidsstelsel verzekerd is. De doelstelling is het handhaven van een sociale bescherming voor personen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, wat ook de reden daarvan zij. In overeenstemming met een van de opdrachten die door artikel 2 van het EG-Verdrag aan de Gemeenschap zijn toevertrouwd, is deze verordening een middel om een hoogwaardige sociale bescherming te garanderen. Verordening (EEG) nr. 1408/71 bevat dan ook een reeks bepalingen die van toepassing zijn op situaties waarin de betrokkene geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer als werknemer, maar waar er toch een sociaalzekerheidsprobleem ontstaat in verband met een grensoverschrijdend aspect. Zo garandeert de verordening de uitvoer van prestaties naar een lidstaat waar de betrokkene nooit economisch werkzaam is geweest (artikel 10), kunnen personen die tijdelijk in een andere lidstaat verblijven daar medische zorgen ontvangen (artikel 22), en worden gezinsbijslagen betaald voor gezinsleden die in een ander lidstaat wonen (artikel 73). Bovendien zij erop gewezen dat de eerste coördinatieverordening, Verordening nr. 3, al in 1958 op basis van artikel 51 van het EG-Verdrag werd aangenomen, dus negen jaar vóór het van kracht worden van het recht op vrij verkeer van werknemers in 1968. Wanneer de Raad sommige bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 goedkeurt, die van toepassing zijn op personen die geen migrerende werknemers zijn in de zin van artikel 48 van het EG-Verdrag, en wanneer het Hof van Justitie de verordening op diezelfde categorie van personen toepast14,dan lijken zij impliciet te erkennen dat artikel 51 van het EG-Verdrag de Gemeenschap toelaat de nationale socialezekerheidsstelsels te coördineren voor alle werknemers die bij een van deze stelsels verzekerd zijn, zelfs als zij geen migrerende werknemers zijn in de zin van artikel 48 van het EG-Verdrag. Bovendien werd de juridische basis van de Verordening, sedert de opneming van de zelfstandigen, uitgebreid tot artikel 23515. Voor zover er in artikel 51 van het EG-Verdrag niet uitdrukkelijk sprake is van de mogelijkheid om de coördinatie tot de onderdanen van derde landen uit te breiden, kan gebruik worden gemaakt van artikel 235 als bijkomende juridische basis, en dit des te meer omdat beoogd wordt een hoog niveau van sociale bescherming te bereiken (artikel 2 van het EG-Verdrag). 14 15 Zie de in voetnoot 8 geciteerde arresten alsook het arrest van 3. 5. 1990, Kits van Heiningen, C-2/89, Jurispr. 1-1755. Bij Verordening (EEG) nr. 1390/81 van 12. 5. 1981, PB nr. L 143 van 29. 5. 1981. 9 II. TOELICHTING BIJ DE ARTIKELEN Artikel 1 Wijziging in Verordening (EEG) nr. 1408/71 1. Wijziging van artikel 1 Rekening houdend met het feit dat alle verwijzingen naar de nationaliteit van de werknemers of de zelfstandigen in artikel 2 zullen worden geschrapt, dienen ook de definities van 'Vluchteling" en "staatloze" in artikel 1, sub d) en e) te worden geschrapt. 2. Wijziging van artikel 2 Dit voorstel beoogt de uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot alle werknemers of zelfstandigen en hun gezinsleden, ongeacht hun nationaliteit (communautair of andere). De verwijzingen naar de nationaliteit van de betrokkenen, alsook naar bijzondere categorieën van personen die geen communautaire onderdanen zijn (staatlozen, vluchtelingen, nabestaanden van onderdanen van derde landen) moeten derhalve geschrapt worden. Het eerste lid van artikel 2 moet dus worden gewijzigd en het tweede lid moet worden geschrapt. In dit verband herinneren wij eraan dat werknemers en zelfstandigen enkel onder de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 vallen voor zover zij wettelijk verzekerd zijn bij een sociaalzekerheidsstelsel van een lidstaat. 3. Wijziging van artikel 22bis Als gevolg van de uitbreiding van de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen, mag de toepassing van artikel 22bis niet meer beperkt worden tot de onderdanen van een van de lidstaten. 4. Een nieuw artikel 95quater: overgangsmaatregelen Dit artikel omvat de overgangsmaatregelen ter bescherming van de door het voorstel bedoelde personen, om te vermijden dat zij rechten zouden verliezen door het van kracht worden van de verordening. III. VERANTWOORDING VAN DE ONTWERP-VERORDENING TEN AANZIEN VAN HET PRINCIPE VAN DE SUBSIDIARITEIT Deze ontwerp-verordening van de Raad voldoet aan de twee voorwaarden van het subsidiariteitsbeginsel, zoals die opgenomen zijn in artikel 3 B van het verdrag van de Europese Gemeenschap, met name de eis van noodzaak en evenredigheid. Enerzijds vormt artikel 51 voor de Raad een juridische basis bij het nemen van maatregelen op het gebied van de transnationale sociale zekerheid. Anderzijds is het uitvaardigen van bindende regels door middel van een verordening duidelijk afgestemd op het te bereiken doel. Er moet inderdaad gestreefd worden naar het garanderen van een gelijke behandeling op sociaal gebied, met name de coördinatie van de sociale zekerheidsstelsels van de lidstaten, 10 tussen de communautaire onderdanen en de onderdanen van derde landen; tevens moet gestreefd worden naar eenvoudiger en duidelijker juridische regels voor die categorie van personen in de Gemeenschap. Daarom is gekozen voor een verordening, als zijnde het beste instrument voor het bereiken van deze doelstelling. IV. TOEPASSING IN DE LANDEN VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE RUIMTE Het vrije verkeer van personen is een van de doelstellingen en de beginselen van de overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) die van kracht is geworden op 1 januari 199416. In het eerste hoofdstuk van deel drie dat betrekking heeft op het vrije verkeer van personen, diensten en kapitaal, zijn de artikelen 28, 29 en 30 gewijd aan het vrije verkeer van werknemers en zelfstandigen. Meer in het bijzonder herhaalt artikel 29 de reeds in artikel 51 van het EG-Verdrag geformuleerde beginselen in verband met de sociale zekerheid van personen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen. Wanneer deze ontwerp-verordening wordt goedgekeurd, dient zij derhalve ook op de lidstaten van de EER te worden toegepast. 16 PB nr. L 1 van 3. 1. 1994, gewijzigd bij besluit van het Gemengd Comité van EER nr. 7/94 van 21. 3. 1994 (PB nr. L 160 van 28. 6. 1994). 11 Voorstel voor een VERORDENING ŒG) VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wat de uitbreiding ervan betreft tot de onderdanen van derde landen (Voor de EER relevante tekst) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 51 en 235, Gezien het na overleg met de sociale partners en met de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers ingediende voorstel van de Commissie17, Gezien het advies van het Europees Parlement18, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité19, Overwegende dat de Europese Raad in zijn bijeenkomst te Korfoe in juni 1994 heeft besloten zijn inspanningen tot vaststelling, op het niveau van de Europese Unie, van een algemene strategie ter bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op te voeren; Overwegende dat de Raad en de lidstaten in hun Resolutie van 5 oktober 1995 over de bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat op het gebied van werkgelegenheid en sociale zaken hebben erkend "dat het van groot belang is dat op het niveau van de Europese Unie en de lidstaten - in het kader van hun respectieve bevoegdheden - op sociaal gebied beleidsmaatregelen op basis van de beginselen van non-discriminatie en gelijke kansen worden getroffen, als bijdrage tegen racisme en vreemdelingenhaat"20; tot de gemeenschappelijke strijd Overwegende dat het Europees Parlement herhaaldelijk heeft opgeroepen tot gelijke behandeling op sociaal gebied van communautaire onderdanen en onderdanen van derde landen, met name in zijn Resolutie van 30 januari 1997 over racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme en over het Europees jaar tegen racisme (1997)21; Overwegende dat het Economisch en Sociaal Comité dezelfde oproep heeft gedaan, met name in zijn Advies van 26 september 1991 over de rechtspositie van migrerende werknemers uit derde landen22; 17 18 19 20 21 22 PB nr. C. van. , blz. PB nr. C. van. , blz. PB nr. C. van. , blz. PBnr. C 296 van 10. 11. 1995, blz. 13. PB nr. C 55 van 24. 2. 1997, blz. 17. PBnr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 82. 12 Overwegende dat de lidstaten in de preambule van de Europese Akte onderstrepen dat zij het noodzakelijk vinden "gezamenlijk de democratie te bevorderen uitgaande van de grondrechten die worden erkend in de grondwetten en de wetten van de lidstaten, in het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en in het Europees sociaal handvest, met name de vrijheid, de gelijkheid en de sociale rechtvaardigheid"; Overwegende dat artikel F, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie als volgt luidt: "de Unie eerbiedigt de grondrechten, zoals die worden gewaarborgd door het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht"; Overwegende dat de bevordering van een hoge graad van sociale bescherming en de verbetering van de levensstandaard en de levenskwaliteit in de lidstaten doelstellingen van de Gemeenschap vormen; Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 1408/71 van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de stelsels van sociale zekerheid op migrerende werknemers, op zelfstandigen en op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen23, nu al van toepassing is op werknemers die zich binnen de Unie verplaatsen, ook wanneer zij geen gebruik maken van hun recht op vrij verkeer in de hoedanigheid van migrerende werknemers; Overwegende dat, gelet op het feit dat sommige bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 reeds van toepassing zijn op personen die geen migrerende werknemers in de zin van artikel van het 48 EG-Verdrag zijn, artikel 51 van het EG-Verdrag de Gemeenschap de mogelijkheid biedt de nationale socialezekerheidsstelsels voor alle bij een van deze stelsels verzekerde werknemers te coördineren, zelfs al zijn zij geen migrerende werknemers in de zin van artikel 48 van het EG-Verdrag; Overwegende dat het grote aantal juridische instrumenten die thans worden toegepast om voor de onderdanen van derde landen de coördinatieproblemen van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten te regelen, tot een zeer ingewikkelde juridische en administratieve toestand heeft geleid; Overwegende dat het ontbreken van een duidelijk en samenhangend geheel van coördinatieregels voor de sociale zekerheid tot specifieke problemen kan leiden, zoals de dubbele heffing van premies voor dienstverleners die werknemers uit derde landen in dienst hebben; Overwegende dat bijgevolg de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 dient te worden uitgebreid tot onderdanen van derde landen; dat genoemde verordening derhalve in die zin dient te worden gewijzigd; Overwegende dat overgangsbepalingen dienen te worden vastgesteld ter bescherming van de door deze verordening bestreken personen en om te vermijden dat zij door de inwerkingtreding ervan rechten verliezen; 23 PB nr. L 149 van 5. 7. 1971, blz. 2; Verordening bijgewerkt bij Verordening (EG) nr. 118/97 (PB nr. L 28 van 30. 1. 1997, blz. 1) en laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1290/97 (PB nr. L 176 van 4. 7. 1997, blz. 1). 13 Overwegende dat de uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen aan de doelstelling beantwoordt van gelijke behandeling op sociaal gebied, met name voor wat de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten betreft, van deze personen en de communautaire onderdanen, alsmede aan die van in de Gemeenschap toepasselijke eenvoudige en heldere rechtsregels; Overwegende dat de uitbreiding van Verordening (EEG) nr. 1408/71 tot de onderdanen van derde landen hen voor wat de binnenkomst, het verblijf of de toegang tot de arbeidsmarkt in een lidstaat betreft, geen enkel recht mag verschaffen; Overwegende dat het voor het bereiken van deze doelstellingen noodzakelijk en gepast is door middel van een communautair rechtsinstrument dat bindend en rechtstreeks toepasselijk is in elke lidstaat, wijziging in de regels ter coördinatie van de nationale socialezekerheidsstelsels aan te brengen; Overwegende dat de bij deze verordening aangebrachte wijzigingen in overeenstemming zijn met artikel 3 B, derde alinea, van het Verdrag, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt als volgt gewijzigd: 1. 2. In artikel 1 worden punten d) en e) geschrapt. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 1 komt als volgt te luiden: "1. Deze verordening is van toepassing op werknemers of op zelfstandigen op wie de wetgeving van een of meer lidstaten van toepassing is of is geweest, alsmede op hun gezinsleden en op hun nagelaten betrekkingen. " b) Lid 2 wordt geschrapt. 3. Artikel 22bis komt als volgt te luiden: "Artikel 2 2 bis Bepaalde categorieën personen - Bijzondere regels Onverminderd artikel 2 is artikel 22, lidl, onder a) en c), eveneens van toepassing op personen die ingevolge de wetgeving van een lidstaat verzekerd zijn, en op hun met hen samenwonende gezinsleden. " 4. Artikel 95quater wordt ingevoegd, luidende als volgt: 14 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. "Artikel 95quater Overgangsbepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. Aan Verordening nr. tijdvak dat aan kan geen enkel recht worden ontleend voor een ** voorafgaat. Elk tijdvak van verzekering, alsmede, in voorkomend geval, elk tijdvak van arbeid als krachtens de werknemer of als zelfstandige of van wonen dat vóór wetgeving van een lidstaat is vervuld, wordt voor de vaststelling van de aan deze bepaling te ontlenen rechten in aanmerking genomen. Onverminderd het bepaalde in lid 1 ontstaat krachtens deze verordening een recht, zelfs wanneer het tijdstip waarop de gebeurtenis zich voordeed, vóór valt. Elke prestatie welke in verband met de nationaliteit van de betrokkene dan wel met diens woonplaats niet is vastgesteld of is opgeschort, wordt op verzoek van de betrokkene vastgesteld of hervat met ingang van , mits de eerder vastgestelde rechten niet in de vorm van een afkoopsom zijn vereffend. * werd De rechten van de betrokkenen wier pensioen of rente vóór vastgesteld, kunnen op hun verzoek, met inachtneming van de bepalingen van , worden herzien. Verordening (EG) nr Indien het in lid 4 of in lid 5 bedoelde verzoek binnen twee jaar na wordt ingediend, worden de aan deze verordening te ontlenen rechten met ingang van die datum verkregen, zonder dat de bepalingen van de wetgeving van enige lidstaat met betrekking tot het verval of de verjaring van de rechten de betrokkenen kunnen worden tegengeworpen. Indien het in lid 4 of in lid 5 bedoelde verzoek na afloop van de in lid 6 bedoelde termijn wordt ingediend, worden de niet vervallen of de niet verjaarde rechten met ingang van de datum waarop het verzoek is ingediend, verkregen, onverminderd gunstiger bepalingen in de wetgeving van enige lidstaat," * ** Nummer van de verordening die gebaseerd is op dit voorstel. Datum van inwerkingtreding van de verordening die op dit voorstel gebaseerd is. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is bindend in al haar onderdelen en is van rechtstreekse toepassing in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 15 ISSN 0254-1513 COM(97) 561 def. DOCUMENTEN NL 04 05 06 Catalogusnummer : CB-CO-97-620-NL-C ISBN 92-78-27619-7 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg ji


title: WRITTEN QUESTION No. 3530/97 by Gunilla CARLSSON to the Commission. Warning on Swedish snuff

eurovoc_concepts:
consumer information
disease prevention
labelling
public health
smoking
tobacco

formats: html pdf print

text: 8. 6. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 174/73 I samma direktiv sta¤lls ett krav p(cid:229) besta¤ndighet. Denna besta¤mmelse kan da¤remot bara tilla¤mpas p(cid:229) nya byggnader eller renoveringar. Vad ga¤ller det befintliga byggnadsarvet existerar fo¤r na¤rvarande inget renoveringsprogram p(cid:229) europeisk niv(cid:229) fo¤r renoveringar i stor skala. S(cid:229)dana (cid:229)tga¤rder m(cid:229)ste vidtas p(cid:229) nationell niv(cid:229). Vad ga¤ller forskning har ett flertal projekt finansierats inom ramen fo¤r programmet fo¤r produktions- och materialteknik (Brite Euram) inom det fja¤rde ramprogrammet fo¤r forskning och utveckling. Dessa projekt bidrar indirekt till att fo¤rebygga de olycksrisker som osa¤kra och fallfa¤rdiga byggnadsstrukturer medfo¤r. (1) EGT L 40, 11. 2. 1989. (98/C 174/118) SKRIFTLIG FR¯GA E-3525/97 fr(cid:229)n Carlos Robles Piquer (PPE) till kommissionen (12 november 1997) A¤mne: Gemenskapens deltagande i Uralides-projektet Det internationella Uralides-projektet i vilket fo¤r na¤rvarande 39 vetenskapliga instititut i hela va¤rlden deltar (24 europeiska, 1 fr(cid:229)n USA och 14 ryska) har som m(cid:229)lsa¤ttning att ing(cid:229)ende studera Uralbergen, den bergskedja som delar den europeiska och den asiatiska kontinentalsockeln och anses vara en av de bergskedjor i va¤rlden som a¤r rikast p(cid:229) fyndigheter av alla slag och en potentiell ka¤lla till energiresurser och andra resurser. Detta projekt uppstod till fo¤ljd av att det multinationella initiativet (cid:148)Europrobe(cid:148) inleddes av Europeiska vetenskapsstiftelsen fo¤r geologisk forskning. Kan kommissionen tala om vad den har fo¤r insta¤llning till det internationella Uralides-projektet samt bera¤tta om sitt eventuella deltagande i detsamma och hur stort ett eventuellt ekonomiskt bidrag fr(cid:229)n kommissionen kan bli? Svar fr(cid:229)n E· dith Cresson p(cid:229) kommissionens va¤gnar (15 december 1997) Kommissionen a¤r fullt medveten om den internationella betydelsen ur s(cid:229)va¤l vetenskaplig som ekonomisk synpunkt av Uralides-projektet. I det fja¤rde ramprogrammet fo¤r forskning och teknisk utveckling (beslut nr 1110/94/EG) (1) sto¤der kommissionen detta projekt genom INTAS, Internationella sammanslutningen fo¤r fra¤mjandet av samarbete med forskare fr(cid:229)n de nya, oberoende staterna i f. d. Sovjetunionen. I planerna fo¤r det nya femte ramprogrammet (2) ing(cid:229)r ett fortsatt sto¤d till gemensamma forskningsprojekt och samordnade (cid:229)tga¤rder med Ryssland och andra stater i f. d. Sovjetunionen inom ett flertal omr(cid:229)den, inklusive energi och miljo¤. (1) EGT L 126, 18. 5. 1994. (2) KOM(97) 439. (98/C 174/119) SKRIFTLIG FR¯GA E-3530/97 fr(cid:229)n Gunilla Carlsson (PPE) till kommissionen (12 november 1997) A¤mne: Varningstext p(cid:229) svenskt snus Entydig forskning visar att det inte g(cid:229)r att finna n(cid:229)got som helst samband mellan bruket av svenskt snus och cancer. Trots detta sa¤ger EU-direktivet 92/41/EEG (1) att snusets fo¤rpackningar m(cid:229)ste fo¤rses med texten


title: WRITTEN QUESTION No. 3543/97 by Joan VALLVÉ to the Commission. KONVER initiative

eurovoc_concepts:
EU initiative
EU programme
European Commission
Spain
armed forces
eligible region
exchange of information
redevelopment aid

text: 25. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities C 158/147 The Commission will raise this problem at the next meeting of the programme Monitoring Committee in order to bring to the notice of the regional authorities any undesirable effects of the kind referred to by the Honourable Member. (98/C 158/194) WRITTEN QUESTION E-3542/97 by James Moorhouse (PPE) to the Commission (12 November 1997) Subject: Transexual citizens in the European Union In the light of the Council of Europe Recommendation 1117 and the great disparity in the legal status and treatment of transexual European citizens in the various Member States, are there any plans to introduce proposals to improve civil rights for this group of disadvantaged and discriminated against citizens? Is the Commission aware of the extent of discrimination in employment, passport rights, rights in prison, rights concerning adoption and marriage and how these differences are having a serious detrimental effect on the well-being, economic prosperity and happiness of many European Union citizens? Answer given by Mr Flynn on behalf of the Commission (5 December 1997) The Commission is aware of the whole range of serious problems that transsexuals encounter and of their feeling of helplessness in the face of the prejudices against them that still exist in our society. The Commission wishes to inform the Honourable Member that there are no specific provisions in Community law governing the situation of transsexuals. However, the Community Directives adopted on equal treatment for men and women are universally applicable and therefore apply also to transsexuals. This has been confirmed in the case-law of the Court of Justice, which in a recent judgement (1) considered that Article 5(1) of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions (2) precludes dismissal of a transsexual for a reason related to a gender reassignment. Judgement of the Court of Justice of 30 April 1996 in Case C-13/94 P. V. S. and Cornwall County Council. (1) (2) OJ L 39 of 14. 2. 1976. (98/C 158/195) WRITTEN QUESTION E-3543/97 by Joan Vallve· (ELDR) to the Commission (12 November 1997) Subject: Konver initiative In July 1994, in connection with the Konver military conversion initiative, the Commission invited the governments of the Member States to propose regions which might be eligible to receive funds from Konver, before the Commission itself subsequently decided exactly which regions would receive these Community funds. Will the Commission provide a list of the regions in Spain which have reveived funds under the Konver initiative, giving details of the amount of the subsidies granted?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3552/97 af Gianni TAMINO til Kommissionen. Støtte jf. forordning (EØF) nr. 1318/93 til salg af amerikansk oksekød fra Colorado i Italien

eurovoc_concepts:
EU aid
Italy
United States
advertising malpractice
beef
co-financing
human nutrition
meat product
originating product
sales promotion

formats: pdf print

text: 16. 6. 98 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 187/21 Disse principper er fastlagt i artikel 6 i forslaget til det 5. rammeprogram, ligesom der henvises hertil i artikel 10 i forslaget til R(cid:229)dets afgłrelse om regler for deltagelse i forskningsaktiviteter (artikel 130 J). (1) EFT L 117 af 8. 5. 1990. (2) KOM(97) 142 endelig udg. (98/C 187/33) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-3552/97 af Gianni Tamino (V) til Kommissionen (12. november 1997) Om: Stłtte jf. forordning (E(cid:216)F) nr. 1318/93 til salg af amerikansk oksekłd fra Colorado i Italien Under henvisning til mine tidligere forespłrgsler E-4101/96 (1) og E-0970/97 (2) om EU-stłtte til forbruget af oksekłd i Italien og reklame desang(cid:229)ende, som er blevet kritiseret af Instituttet for Frivillig Reklamedisciplin, der er medlem af AEEP/EASA (Det Europ(cid:230)iske Forbund for Etik i Reklamer), skal der głres opm(cid:230)rksom p(cid:229), at der i Rom-udgaven af »Corriere delle Sera« af 21. 10. 1997 er indeholdt en reklameside indrykket af »GF Commercio Carni« › et selskab, der sammen med »Consorzio Italiano Macellatori« (den italienske slagtersammenslutning) stod bag de tidligere n(cid:230)vnte reklamer › hvor man i annonceteksten kan l(cid:230)se om det opn(cid:229)ede EF-stempel, om bestr(cid:230)belserne p(cid:229) at opn(cid:229) det attesterede kvalitetsm(cid:230)rke for kvalitetsoksekłd samt om, at »(. ) vi i vore uophłrlige bestr(cid:230)belser p(cid:229) at hłjne kvaliteten blandt vore fineste produkter har indfłjet (cid:146)amerikansk kłd(cid:146) fra Colorado (. )«. Finder Kommissionen det korrekt at yde stłtte til et selskab, der i en og samme reklame praler over at kunne smykke sig med EF-m(cid:230)rket og over at s(cid:230)lge ikke europ(cid:230)isk, men amerikansk kłd? Hvor meget belłber den stłtte sig til, som »GF Commercio Carni« og »Consorzio Italiano Macellatori« tilsammen har f(cid:229)et af Kommissionen? (1) EFT C 217 af 17. 7. 1997, s. 62. (2) EFT C 45 af 10. 2. 1998, s. 11. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (10. december 1997) Kommissionen kan meddele det (cid:230)rede medlem, at den reklameside, han henviser til, ikke indg(cid:229)r i nogen forbrugsfremmende kampagne, som modtager stłtte fra F(cid:230)llesskabet. Der er tale om en rent kommerciel reklame for en virksomhed, der b(cid:229)de s(cid:230)lger kvalitetsoksekłd, som opfylder kriterierne i EF-bestemmelserne, og kłd af anden oprindelse. Kommissionen sender beslutningen om F(cid:230)llesskabets finansielle bidrag til de forbrugsfremmende kampagner for oksekłd i 1997 direkte til det (cid:230)rede medlem og Parlamentets Generalsekretariat. (98/C 187/34) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-3553/97 af Jan Sonneveld (PPE) og Jan Mulder (ELDR) til Kommissionen (12. november 1997) Om: Mindre producenter af generiske plantebeskyttelsesmidler i Den Europ(cid:230)iske Union Kommissionen anmodes om at give begrundede svar p(cid:229) fłlgende spłrgsm(cid:229)l: 1. Er Kommissionen klar over, at mindre, europ(cid:230)iske producenter af generiske plantbeskyttelsesmidler p(cid:229) grund af R(cid:229)dets direktiv 91/414/E(cid:216)F (1) har store vanskeligheder, da de ikke r(cid:229)der over de data, der kr(cid:230)ves for godkendelse af de plantebeskyttelsesmidler, de producerer, og heller ikke m(cid:229) henvise til de data, der allerede foreligger hos stłrre producenter, da disse hindrer dette, og da de ikke kan skaffe de store belłb til forskning, der er forbundet med fremskaffelsen af disse data?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3534/97 af Alexandros ALAVANOS til Kommissionen. Arbejderbankens deltagelse i socialfondsprogrammer

eurovoc_concepts:
EU programme
European Social Fund
Greece
competence of the Member States
disclosure of information
infringement of EU law
private bank
vocational training

text: C 158/142 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 25. 5. 98 (98/C 158/186) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-3531/97 af Hiltrud Breyer (V) til Kommissionen (12. november 1997) Om: Intensivt opdr(cid:230)t af l(cid:230)ggehłns i Neubukow I Neubukow (Mecklenburg-Vorpommern) bygges der et buranl(cid:230)g til 800. 000 l(cid:230)ggehłns. 1. 2. Hvordan stłtter EU direkte og indirekte bygningen af dette anl(cid:230)g? Udbetales der EU-midler til etablering af infrastrukturen? 3. Modtager anl(cid:230)gget stłttemidler fra strukturfondene? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Franz Fischler (11. december 1997) Det p(cid:229)t(cid:230)nkes ikke at yde EU-stłtte til finansieringen af et buranl(cid:230)g til 800 000 l(cid:230)ggehłns i Neubukow i Mecklenburg-Vorpommern (Tyskland) og ej heller til infrastrukturer i forbindelse hermed. Den f(cid:230)llesskabsord- ning, hvorefter der kan ydes stłtte til investeringer i landbrugsbedrifter, nemlig R(cid:229)dets forordning (EF) nr. 950/97 af 20. maj 1997 om forbedring af landbrugsstrukturernes effektivitet (1), udelukker i princippet stłtte inden for (cid:230)g- og fjerkr(cid:230)sektoren, bortset fra stłtte til miljłbeskyttelse, husdyrbes(cid:230)tningernes hygiejneforhold og dyrevelf(cid:230)rd. Derfor p(cid:229)regnes der ikke nogen medfinansiering af dette projekt inden for rammerne af det operationelle program under m(cid:229)l 1 for Mecklenburg-Vorpommern. Ligeledes p(cid:229) nationalt plan har forbundsre- geringen afsl(cid:229)et at yde infrastrukturstłtte til vejanl(cid:230)g i landdistrikterne. Hvad ang(cid:229)r ansłgningen om national stłtte til anl(cid:230)gget, kan det (cid:230)rede medlem ikke f(cid:229) nogen oplysninger, fłr den nationale godkendelsesprocedure er afsluttet. (1) EFT L 142 af 2. 6. 1997. (98/C 158/187) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-3534/97 af Alexandros Alavanos (GUE/NGL) til Kommissionen (12. november 1997) Om: Arbejderbankens deltagelse i socialfondsprogrammer I svaret p(cid:229) skriftlig forespłrgsel P-3140/97 (1) oplyste Kommissionen ikke, om Arbejderbanken deltager i f(cid:230)llesskabsprogrammer og navnlig uddannelses- og specialiseringsprogrammer for sit personale, som finansie- res over Socialfonden? Kan Kommissionen give de łnskede oplysninger og desuden oplyse, hvor mange m(cid:230)nd og kvinder der, s(cid:229)fremt banken gennemfłrte s(cid:229)danne programmer, deltog i de seneste tre (cid:229)r? Endelig har Kommissionen i sit svar anfłrt, at selv om der er tale om en overtr(cid:230)delse, s(cid:229) er overtr(cid:230)delsen foretaget af et privat selskab, hvilket ikke begrunder et direkte indgreb fra Kommissionens side. Hvis det er tilf(cid:230)ldet, hvilken fremgangsm(cid:229)de anvender Kommissionen s(cid:229) i forbindelse med indgreb i den private sektor (Arbejderbanken) p(cid:229) grund af overtr(cid:230)delser af f(cid:230)llesskabsretten i de tilf(cid:230)lde, hvor overtr(cid:230)deren gennemfłrer programmer, som finansieres af Den Europ(cid:230)iske Union? Er den private virksomhed i dette tilf(cid:230)lde ikke forpligtet til at overholde bestemmelserne i Den Europ(cid:230)iske Union, som tilvejebringer finansieringen af dens programmer? (1) EFT C 102 af 3. 4. 1998, s. 166


title: WRITTEN QUESTION No. 3551/97 by Gianni TAMINO to the Commission. Experiments on embryos

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU programme
animal experimentation
bio-ethics
embryo and foetus
research and development

text: C 187/20 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 98 Whilst respecting the autonomy of governments to make their own decisions in the field of education, what is the Commission(cid:146)s view of proposals of this nature? Does it not agree that to abolish such a long-standing subject which overlaps so much with other subjects would place a major obstacle in the way of learning about other people in a world in which globalization and the process of European unification increases, rather than reduces, the need for knowledge about geography and about the peoples inhabiting our planet, especially Europe? Does it not agree that this proposal will result in the impoverishment of the cultural heritage of Italian children compared to their peers elsewhere in the EU? How will they be able, in future, to identify and situate the regions of our continent, with which they could have to form vital links, in their work, or for the purposes of tourism or culture? Joint answer to Written Questions E-3550/97 and E-3802/97 given by Mrs Cresson on behalf of the Commission (10 December 1997) The Commission takes note of the fact that in its draft proposal for the revision of the curriculum of the first two years of secondary school the Italian ministry of Education has not introduced the teaching of geography. The Commission refers the Honourable Members to Article 126 of the EC Treaty which defines the action of the Community in the field of education as (cid:145)fully respecting the responsibility of the Member States for the content of teaching and the organisation of education systems(cid:146). The revision of the curriculum, the choice of subjects and their distribution over the years of schooling are all domains under national competence. (98/C 187/32) WRITTEN QUESTION E-3551/97 by Gianni Tamino (V) to the Commission (12 November 1997) Subject: Experiments on embryos The media have widely reported that an English biologist, Jonathan Slaek, has produced headless frogs by means of manipulation during the development of the embryo. This method makes it possible to develop embryos containing only certain organs. As Slaek himself states, it is hoped to extend this method to mammals, including human beings, so as to obtain a kind of (cid:145)organ factory(cid:146) through the use of cloning. Given that many researchers in various European states have said that similar experiments are being conducted in their laboratories, will the Commission state in what research centres such experiments are taking place and whether such research work is compatible with the Convention on human rights and biomedicine, as adopted by the Council of Europe in November 1996 and signed by nine EU Member States (Denmark, Finland, France, Greece, Italy, Luxembourg, Netherlands, Portugal, Spain and Sweden), and generally with EU law and EP resolutions? Answer given by Mrs Cresson on behalf of the Commission (30 January 1998) The Commission is aware of the media attention being given to the experiments referred to by the Honourable Member. This type of research in no way forms part of the Community framework research and technological development (TRD) programmes that are either in progress (4th Framework Programme) (1) or awaiting a decision (5th Framework Programme) (2). The Commission feels that this type of research is incompatible with basic ethical principles


title: Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 84/97 z dnia 12 listopada 1997 r. zmieniająca załącznik XIV (Konkurencja) do Porozumienia EOG

eurovoc_concepts:
European Economic Area
agreement (EU)
application of EU law
competition policy
exclusive distribution agreement
exclusive purchasing agreement

text: 11/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 45 21998D0604(05) L 160/42 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 4. 6. 1998 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG NR 84/97 z dnia 12 listopada 1997 r. zmieniająca zalącznik XIV (Konkurencja) do Porozumienia EOG WSPÓLNY KOMITET EOG, uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokolem dostoso- wującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczegól- ności jego art. 98, a także mając na uwadze, co następuje: zalącznik XIV do Porozumienia zostal zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 12/97 (1); rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1983/83 (2) i (EWG) nr 1984/83 (3) z dnia 22 czerwca 1983 r. w spra- wie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu WE do kategorii porozumień o wylączności odpowiednio dystrybu- cji i zakupu, już stanowią część Porozumienia; jednakże ponieważ okres ważności rozporządzeń (EWG) nr 1983/83 i (EWG) nr 1984/83 wygasa dnia 31 grudnia 1997 r. , Komisja postanowila zmienić rozporządzenia poprzez wydlużenie ich okresu ważności do dnia 31 grudnia 1999 r. ; w celu utrzymania pewności prawnej przedsiębiorstw oraz jednolitego Europejskiego Obszaru Gospodar- czego, rozporządzenie Komisji (WE) nr 1582/97 z dnia 30 lipca 1997 r. zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 1983/83 i (EWG) nr 1984/83 w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do kategorii porozu- mień o wylączności dystrybucji i zakupu (4), ma zostać wlączona do Porozumienia, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykul 1 Punkt 2 (rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1983/83) zalącznika XIV do Porozumienia otrzymuje brzmie- nie: 1) dodaje się następujące tiret: „— 397 R 1582: rozporządzenie Komisji (WE) 1582/97 z dnia 30 lipca 1997 r. (Dz. U. L 214 z 6. 8. 1997, str. 27). ”; 2) adaptację e) skreśla się. Artykul 2 Punkt 3 (rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1984/83) zalącznika XIV do Porozumienia otrzymuje brzmie- nie: 1) dodaje się następujące tiret: „— 397 R 1582: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1582/97 z dnia 30 lipca 1997 r. (Dz. U. L 214 z 6. 8. 1997, str. 27). ”; 2) adaptację e) skreśla się. Teksty rozporządzenia Komisji (WE) nr 1582/97 w językach islandzkim i norweskim, zalączone do odpo- wiednich wersji językowych niniejszej decyzji, są autentyczne. Artykul 3 (1) Dz. U. L 182 z 10. 7. 1997, str. 42. (2) Dz. U. L 173 z 30. 6. 1983, str. 1. (3) Dz. U. L 173 z 30. 6. 1983, str. 5. (4) Dz. U. L 214 z 6. 8. 1997, str. 27. 46 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 3 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 13 listopada 1997 r. pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostaly dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG. Artykul 4 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich. Artykul 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 12 listopada 1997 r. W imieniu Wspólnego Komitetu EOG E. BULL Przewodniczący