title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's: 'Een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie: programma voor de periode 1997-2001'"

eurovoc_concepts:
European Union
action programme
information system
road safety
statistics

text: C 73/66 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 3. 6. Het Comité wijst erop dat de Vergadering van de IMO op 27 november 1997, d. w. z. na het verschijnen van de ontwerprichtlijn en in feite slechts twee weken voor de goedkeuring van dit advies, een nadere Resolutie over de naleving van de ISM-code heeft aangenomen. Het Comité verwacht dat de Commissie deze Resolutie bij het bevorderen van de tenuitvoerlegging van de Richtlijn in aanmerking zal nemen. Brussel, 10 december 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: ‘Een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie: programma voor de periode 1997-2001‘” (98/C 73/19) De Europese Commissie heeft op 16 april 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 12 november 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Ghigonis. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting (vergadering van 10 december 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 79 stemmen vo´ o´r, 1 stem tegen, bij 5 onthoudingen werd goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. In 1993 publiceerde de Commissie een eerste actieprogramma om de veiligheid op de weg te vergro- ten (1). Hoewel vooral dankzij de initiatieven van Com- missie en Parlement inmiddels flinke vooruitgang is geboekt, laat de veiligheid toch nog danig te wensen over: jaarlijks vallen bij verkeersongelukken 45 000 doden en raken 1,6 miljoen mensen gewond. De Commissie doet daarom in haar Mededeling 1. 2. voorstellen voor een aanvullende strategie om sneller vooruitgang te kunnen boeken. Deze strategie, die als uitgangspunt heeft dat in het verkeersveiligheidsbeleid van de lid-staten rekening moet worden gehouden met de hoge kosten van verkeersongelukken (ongeveer één miljoen ecu per verkeersdode), bestaat uit de volgende drie onderdelen: — Vergaren en verspreiden van informatie en goede praktijken, met name door het opzetten van een informatiesysteem over de veiligheid op de weg in de Unie; (1) Mededeling van de Commissie „Voor een actieprogramma inzake veiligheid op de weg” (COM(93) 246 def. ). — Maatregelen om ongelukken te voorkomen, bijvoor- beeld: terugdringing van het gebruik van alcohol en drugs of medicijnen door weggebruikers, en invoering van telematicatoepassingen; — Maatregelen om de gevolgen van ongelukken te verkleinen, met name door het ontwikkelen van programma’s om de veiligheid te beoordelen en het formuleren van voorstellen voor technische maatregelen. 1. 3. Het geplande programma voor de periode 1997- 2001 bestaat dus in grote lijnen uit de volgende elementen: — Een aanbeveling van de Commissie om meer kosten/ batenanalyses van verkeersveiligheidsmaatregelen te maken, zodat volop rekening wordt gehouden met de exorbitante kosten van verkeersongelukken; — Een geı¨ntegreerd EU-informatiesysteem met onge- lukkenstatistieken, cijfers over de risico’s waaraan weggebruikers blootstaan, maatregelen ter verbete- ring van de veiligheid op de weg, en gegevens over onderzoekswerkzaamheden, goede praktijken en de toepassing van de huidige wetgeving; — Maatregelen om te voorkomen dat gereden wordt in vermoeide toestand of onder invloed van alcohol, medicijnen of drugs; 9. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 73/67 — Toepassing van technologie of telematica om het rijden veiliger te maken; — Opzetten en coördineren van een procedure waarbij de weggebruiker wetenschappelijk onderbouwde informatie kan krijgen over de veiligheid van voer- tuigen. 1. 4. Ten slotte zal de Commissie erop toezien dat de voor de uitvoering van het programma benodigde middelen volgens de gebruikelijke procedures worden toegekend; ook zal zij de ontwikkeling van de veiligheid op de weg op de voet volgen, en te zijner tijd verslag uitbrengen over de vooruitgang die met het programma is geboekt. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Algemene doelstelling 2. 1. 1. Het Comité stemt zonder meer in met de door de Commissie voorgestelde maatregelen om de verkeersveiligheid te vergroten. Het kan zich vinden in de Mededeling van de Commissie en in de conclusies van de „Transportraad” van 17 en 18 juni 1997. De afgelopen jaren hebben een bemoedigende 2. 1. 2. daling van het aantal ongelukken te zien gegeven, en deze tendens moet worden doorgetrokken. De Unie dient in dit verband de verschillende maatregelen te coördineren, een beter inzicht te krijgen in de problemen en hiervoor oplossingen aan te dragen, en de motivatie van politici en weggebruikers te verbeteren. 2. 2. Subsidiariteit 2. 2. 1. In artikel 75 van het Verdrag van Maastricht wordt verbetering van de verkeersveiligheid expliciet als een van de doelstellingen van het vervoersbeleid genoemd, wat betekent dat de Gemeenschap op dit gebied ruimere bevoegdheden heeft gekregen. Niettemin dient ook het subsidiariteitsbeginsel een rol te spelen bij het verbeteren van de verkeersveiligheid, en dit niet alleen om redenen van formele en principie¨le aard. Wat klimaat en cultuur betreft bestaan er namelijk grote verschillen. Bovendien hebben niet alle weggebruikers hetzelfde scholingsniveau, en de infrastructuur en het voertuigenpark zijn evenmin overal gelijk. Door toerisme, handel en technische EU-normen krijgt het vraagstuk van de verkeersveiligheid echter tegelijker- tijd een steeds internationaler karakter. Het subsidiariteitsbeginsel moet dan ook worden nage- leefd om de diverse doelstellingen te verwezenlijken, en niet om aan hooggestemde principes tegemoet te komen. meer informatie krijgen over beste praktijken en over de resultaten van gegevensanalyses, zodat zij een beter inzicht krijgen in de mate waarin verschillende factoren de verkeersveiligheid vergroten en aldus veel gerichtere maatregelen kunnen nemen. Om de verkeersveiligheid te vergroten en de concurrentievoorwaarden overal op één lijn te brengen, zou de Gemeenschap op haar beurt onder meer dienen te zorgen voor samenhangende normen, controles en sancties (b. v. op het gebied van de technische staat van voertuigen, de afgifte en intrekking van rijbewijzen en regelingen t. a. v. de rust- en rijtijden van beroepschauffeurs). Ook een verdergaande har- monisatie van verkeersborden en -tekens is noodzakelijk en zou in het EU-programma moeten worden opge- nomen. De lid-staten zouden daarom moeten accepteren dat de Gemeenschap haar bevoegdheden op dit gebied daadwerkelijk uitoefent, voorzover deze althans niet indruisen tegen het EG-Verdrag. 2. 3. Algemene punten van kritiek 2. 3. 1. Het Comité wijst er niettemin op dat bij maatregelen om de verkeersveiligheid te vergroten, rekening moet worden gehouden met de economische behoeften en budgettaire beperkingen van de lid-staten; voor bepaalde maatregelen is er dan ook gemakkelijker politieke steun te vinden dan voor andere, wellicht efficie¨ntere maatregelen. Dit mag er niet toe leiden dat aanpassingen van de infrastructuur uitblijven, — met name beginnende — weggebruikers een te laag scholingsniveau hebben, of dat te strenge dan wel ongenuanceerde maatregelen worden genomen. Ook mogen maatregelen om de verkeersveiligheid te vergro- ten geen concurrentiedistorsies in de hand werken. Gezien alle belangen die in dit verband meespelen, zou een actieplan moeten worden uitgewerkt dat op EU-niveau duidelijke, meetbare voordelen met zich brengt en dat kan rekenen op ondersteuning door zowel politiek, overheid en wetenschappelijke instellingen als de particuliere sector. Te hoge en onaangepaste snelheid en het rijden onder invloed van alcohol behoren tot de belangrijkste oorza- ken van ongelukken. Bestuurders met een te hoog alcoholpromillage veroorzaken minstens 20 % van de ernstige en dodelijke ongevallen in de Unie. Het Comité vindt dat de aandacht vooral hiernaar dient uit te gaan. Ter bestrijding van alcoholgebruik in het verkeer dient de Raad dan ook allereerst het richtlijnvoorstel inzake het alcoholpromillage op korte termijn vast te stellen. 2. 2. 2. Het Comité stemt daarom in met de door de Commissie voorgestelde aanpak, waarbij de lid-staten De Commissie zou moeten overwegen om waar mogelijk streefcijfers te hanteren bij het terugdringen van het aantal dodelijke ongelukken in de Unie; aan de hand C 73/68 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 hiervan zou dan de vooruitgang op het gebied van verkeersveiligheid kunnen worden beoordeeld. 2. 3. 2. Een aantal aspecten wordt niet of nauwelijks behandeld in de Mededeling. Omdat de menselijke factor zo belangrijk is, moet er met alle mogelijke middelen voor gezorgd worden dat weggebruikers zich veilig gedragen. Dikwijls wordt aan deze factor onvol- doende aandacht besteed bij de basisscholing van be- stuurders en bij de rijvaardigheidseisen voor het verkrij- gen van rijbewijzen. Andere essentie¨le aspecten zijn controles, voorlichtingscampagnes en financie¨le prik- kels. Ook moet men meer te weten zien te komen over de veroorzakers van ongelukken. Bovendien verdient het aanbeveling om alvorens in infrastructuur te investeren, uit te zoeken welke maatregelen op het gebied van verkeersveiligheid absoluut noodzakelijk zijn en de onderhoudsprogramma’s te sturen en te structureren. 2. 3. 3. Ten slotte is het jammer dat de vele interessante voorstellen van de Commissie alleen in de bijlagen staan. Bovendien wordt niet aangegeven welke voorgestelde maatregelen het eerst uitgevoerd zouden moeten worden en wat de kosten/batenverhoudingen ervan zijn. 2. 3. 4. Het gegeven dat één verkeersdode gemiddeld 1 miljoen ecu kost, zou voor de politiek reden moeten zijn om nog meer aandacht aan de verkeersveiligheid te besteden. Dit cijfer mag echter niet misbruikt worden als argument om in plaats van dure maatregelen, zoals kostbare aanpassingen van infrastructuur, minder dure maatregelen te nemen. Verkeersveiligheid hangt af van de complexe onderlinge relaties tussen de kwaliteit van de gebruikte voertuigen, de infrastructuur en het rijgedrag van de weggebruikers. Dit zou gemakzuchtige politieke keuzes in de hand kunnen werken en aldus ten koste kunnen gaan van een in alle opzichten geavanceerd systeem. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Gebruik van het CARE-project (paragraaf 2. 2 van de Mededeling) 3. 1. 1. Dankzij de CARE-databank is een veel beter inzicht mogelijk in de oorzaken van verkeersongelukken, met behulp waarvan initiatieven van al dan niet wet- gevende aard kunnen worden ontwikkeld. Hoewel een gedetailleerde, systematische analyse van de gegevens in kwestie door een EU-instituut om budgettaire redenen onmogelijk is, moeten de diverse overheden, weten- schappelijke en commercie¨le instellingen en instellingen in het bedrijfsleven er wel gewoon toegang toe blijven hebben. Op die manier is het mogelijk prioriteiten vast te stellen en de toekomstige wetgeving gestalte te geven. 3. 1. 2. Gegevens over ongevallen moeten op een zo- danige manier worden verzameld en doorgelicht, dat kan worden nagegaan of de verwachte voordelen van nieuwe wetten ook echt bewaarheid zijn geworden. Zonder deze mogelijkheid van een controle achteraf komt het wetgevingsprogramma op een minder stevige basis te staan dan wenselijk is en kan niet worden uitgemaakt of de politiek wel genoeg heeft gedaan om de situatie te verbeteren. 3. 2. Harmonisering (paragraaf 3. 1 van de Mededeling) 3. 2. 1. De betrokken EU-wetgeving moet op uniforme wijze worden toegepast; hetzelfde geldt voor het toezicht op de naleving daarvan. Tekortschietende harmonisatie zou namelijk vooral in het wegtransport de concurrentie- verhoudingen kunnen scheeftrekken of bestaande distor- sies kunnen verergeren. 3. 3. Streefcijfers (paragraaf 3. 2 van de Mededeling) 3. 3. 1. De Commissie kan helaas geen streefcijfers verbinden aan haar maatregelen om het totale aantal ongelukken terug te dringen, omdat haar hiervoor de middelen ontbreken. Daarom is het Comité vo´ o´r het vaststellen van nationale en waar mogelijk Europese streefcijfers; dan kunnen namelijk krachtiger maatrege- len worden genomen om verkeersongelukken te voor- komen. 3. 4. Kosten en baten (paragraaf 3. 3 van de Mededeling) 3. 4. 1. Onder voorbehoud van het gestelde in para- graaf 3. 5. 1 (zie hieronder) vindt het Comité het een goed idee om bij het nemen van besluiten en het vaststellen van een prioriteitenvolgorde voor de diverse verkeersvei- ligheidsmaatregelen de verhouding tussen de kosten en de baten van een en ander te berekenen. Het is het er ook mee eens dat de Commissie haar aanpak met name wil afstemmen op de economische kosten (verliezen) van dodelijke verkeersongevallen, maar dat mag geen reden zijn om af te zien van initiatieven ter bevordering van de verkeersveiligheid die niet voldoen aan de voorwaarde dat elk gered mensenleven 1 miljoen ecu moet opleveren. 3. 5. Veiligheidsprestaties (paragraaf 3. 5 van de Me- dedeling) 3. 5. 1. Het Comité stemt in met het voornemen van de Commissie om de fabricage van veilige auto’s aan te moedigen en steun te bieden aan programma’s waarbij wordt onderzocht hoe veilig een auto is. De uitslagen van zulke door particuliere organisaties (New Car Assessment Programmes — EuroNCAP) uitgevoerde tests kunnen worden gebruikt om de verkoop van veiliger auto’s te stimuleren. De industrie heeft zich namelijk al zeer gevoelig getoond voor consumenten- voorlichting over de veiligheid van auto’s. Langs deze weg wordt veel sneller vooruitgang geboekt dan via wetgeving. 3. 5. 2. Evenals de Commissie wenst het Comité er echter op te wijzen dat zich problemen kunnen voordoen als de testmethoden van de particuliere organisaties zowel van elkaar als van gereglementeerde testen ver- schillen. 9. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 73/69 3. 5. 3. In dit verband is het Comité het eens met het voornemen van de Commissie om te bevorderen dat de gereglementeerde testen en de testen van de consumen- tenorganisaties beter op elkaar worden afgestemd; het is echter niet de bedoeling dat zij de bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de betrokken organisaties hierbij inperkt. 3. 5. 4. De Commissie zou echter niet moeten aarzelen om met wetgevingsvoorstellen te komen, bijvoorbeeld over het aanbrengen aan de voorzijde van vrachtwagens van zgn. „koevanger”-constructies of over het overdag voeren van verlichting door motorfietsen en auto’s. 3. 6. Het programma 1997-2001 3. 6. 1. B i j l a g e I I I , D e e l I Dat de kosten/batenverhouding van de verkeersmaatre- gelen wordt doorgelicht, is een goede zaak, maar het is niet realistisch om bijvoorbeeld verkeerslessen op de lagere school te vergelijken met een systeem om obstakels te detecteren. Bovendien kunnen de resultaten van deze vergelijkingen per lid-staat heel verschillend uitvallen. Daarom moeten de „terms of reference” van deze analyses in de FM5’s voldoende duidelijk zijn. Brussel, 10 december 1997. I onderzoeksresultaten 3. 6. 2. B i j l a g e I I I , D e e l De verschillende in de Mededeling genoemde maatrege- len bestrijken terecht een groot gebied; helaas geeft de Commissie echter niet aan welke maatregelen het belangrijkst zijn. Met behulp van de CARE-gegevens- bank is gemakkelijker te bepalen waar de prioriteiten moeten komen te liggen; niettemin zijn ook nu al voorhanden. Het bruikbare Comité wil in het bijzonder onderstrepen hoe belangrijk het is, het rijgedrag van de weggebruikers direct te beı¨nvloeden, vooral door betere controles op hun gedrag en door technische controles, alsook door hen bewust te maken van de gevaren. Dit versterkt het effect van infrastructuurverbeteringen en veiliger voertuigen. Bewustmaking van de gevaren is het enige middel dat beschikbaar is indien regelgeving moeilijk haalbaar of te handhaven is, bij voorbeeld bij vermoeidheid van niet-professionele bestuurders. 3. 6. 3. E x t e r n e d i m e n s i e e n f i n a n c i e¨ n Het Comité is het ermee eens dat de verkeersveiligheid ook in het externe beleid aandacht moet krijgen. Op die manier kan namelijk worden voorkomen dat door toedoen van weggebruikers uit derde landen onveilige situaties op het EU-wegennet ontstaan. Het is van groot belang dat de Unie genoeg middelen vrijmaakt voor de in de Mededeling voorgestelde maatre- gelen. Raad en Parlement zouden de bedragen voor de begrotingsposten in kwestie moeten verhogen om te voorkomen dat in 1998 en 1999 nieuwe uitgaven t. b. v. het vergaren en analyseren van informatie ten koste gaan van de voor voorlichting en informatie-overdracht bestemde middelen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: Komission asetus (EY) N:o 2458/97, annettu 10 päivänä joulukuuta 1997, erityisistä hallinnointi- ja jakosäännöistä tiettyjen asetuksella (EY) N:o 517/94 vuodeksi 1998 vahvistettujen tekstiilejä koskevien määrällisten kiintiöiden osalta

eurovoc_concepts:
import
import policy
market protection
quantitative restriction
textile product
third country

formats: html pdfa1b print


title: WRITTEN QUESTION No. 3927/97 by Giampaolo D'ANDREA , Pierluigi CASTAGNETTI , Antonio GRAZIANI , Gerardo BIANCO , Maria COLOMBO SVEVO to the Council. Illegal immigration

eurovoc_concepts:
EU programme
Iraq
Italy
action programme
aid to refugees
civil war
ethnic group
illegal migration
political asylum
refugee

formats: html pdf print

text: 16. 6. 98 EN Official Journal of the European Communities C 187/49 (98/C 187/78) WRITTEN QUESTION P-3755/97 by Cristiana Muscardini (NI) to the Council (17 November 1997) Subject: Kurds and political asylum The Kurds are neither bandits nor infiltrators and the refugees who have been arriving in Italy (those of Kurdish origin, at least) have created problems at international level as regards political asylum. We cannot ignore the fact that the men in question, who are being assailed and pursued in a secret war which (unfortunately for them) has little impact on civilian society, are oppressed (often violently) and cannot live peaceably on either Iraqi, Iranian, Syrian or Turkish territory. If the Kurds do not deserve refugee status, who does deserve it? No international organization is willing to take the initial step, even on purely humanitarian grounds › a shameful situation which Europe should be the first to remedy. Given that Europe needs to give some consideration to the meaning, in a civilized society, of political asylum and to the need to accommodate new arrivals and find work for them within the EU Member States, and since, following the conclusion of the Schengen agreements, Puglia must now be regarded as a European, rather than an Italian border, could the Council and the Commission ensure that the serious problem of the Kurds vis-a‘-vis Europe is dealt withj as a matter of urgency, with the immediate involvement of the UN Security Council? It should be borne in mind that ignoring the (cid:145)Kurdish question(cid:146) is likely to make matters worse, by causing the Kurds to flee to other European countries or by provoking a dangerous armed conflict on a distrastrous scale which will be impossible to control. (98/C 187/79) WRITTEN QUESTION E-3927/97 by Giampaolo D(cid:146)Andrea (PPE), Pierluigi Castagnetti (PPE), Antonio Graziani (PPE), Gerardo Bianco (PPE) and Maria Colombo Svevo (PPE) to the Council (10 December 1997) Subject: Illegal immigration In recent times there has been a huge increase in the number of illegal immigrants, most of them Kurds, attempting to enter the EU through Italy in what amounts to an exodus from areas in the grip of ethnic conflicts, where, there can be no doubt, human rights are being trampled underfoot. What action does the European Union intend to take with a view to both stemming the flow and helping to ensure respect for the rights of such ethnic minorities, thus enabling them to lead a life of dignity? (98/C 187/80) WRITTEN QUESTION P-0109/98 by Guido Viceconte (UPE) to the Council (23 January 1998) Subject: Mass landings of refugees on the south-western coasts of the European Union Over recent months the Union(cid:146)s Mediterranean coasts have been invaded by thousands of refugees from Albania and Turkey. Appropriate action has been taken by the Italian authorities to take such refugees in on a temporary basis and process any asylum applications in compliance with the Schengen rules. As became clear at the technical meeting held just recently between police chiefs, such migratory pressures cannot but increase in the future, given the demographic and economic situation in the countries around the south-west Mediterranean area. The important political issues raised, the supranational dimension, the involvement of criminal networks and the fact that the situation will deteriorate in the future make it necessary for the Union to take urgent, concerted action with a view to organizing an appropriate response on EU territory and at the same time formulating a policy aimed at removing the political, social and economic causes of the problem at source


title: Commission Regulation (EC) No 2458/97 of 10 December 1997 establishing rules for the management and distribution of textile quotas established for the year 1998 pursuant to Council Regulation (EC) No 517/94


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de gemeenschap of varen in de onder de jurisdictie van de lid-staten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord"

eurovoc_concepts:
EU waters
harbour installation
maritime safety
prevention of pollution
safety standard

text: C 73/64 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de gemeenschap of varen in de onder de jurisdictie van de lid-staten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord” (98/C 73/18) Op 11 september 1997 heeft de Raad besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 84, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereidende werkzaamheden werd belast, heeft een studiegroep opgericht en de heer Whitworth als rapporteur aangewezen. Tijdens zijn 350e Zitting (vergadering van 10 december 1997) heeft het Economisch en Sociaal Comité de heer Whitworth als algemeen rapporteur aangewezen en het volgende advies uitgebracht, dat met 93 stemmen vo´ o´r, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Het Commissievoorstel Krachtens Richtlijn 95/21/EG (1) zijn lid-staten 1. 1. verplicht om schepen die hun havens aandoen, te inspecteren en te controleren of deze aan de geldende normen voldoen. Het is de belangrijkste richtlijn in het kader van de inspanningen die de EU tot op heden heeft ondernomen om schepen die niet aan de normen voldoen, uit de Europese wateren te weren. In zijn advies (2) over het oorspronkelijke richt- 1. 2. lijnvoorstel van de Commissie schaarde het Comité zich volledig achter de doelstellingen van het voorstel en gaf het uitvoerig aan hoe de richtlijn doeltreffender gemaakt kon worden. 1. 3. De richtlijn werd op 27 juli 1995 van kracht. De Commissie stelt nu voor, de richtlijn op drie punten te wijzigen, nl. : a) de protocollen en wijzigingen in de genoemde inter- nationale verdragen die sinds juli 1995 zijn goed- gekeurd, moeten in de havenstaatcontrole-eisen wor- den verwerkt; b) er moet een procedure komen die lid-staten kunnen toepassen wanneer een schip niet in bezit is van documenten waarmee wordt aangetoond dat het voldoet aan de International Ship Management (1) Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lid-staten vallende wateren, van inter- nationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging van leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PB L 157 van 7. 7. 1995, blz. 1). (2) PB C 393 van 31. 12. 1994, blz. 50. (ISM) code, die op 1 juli 1998 van kracht wordt voor passagiersschepen, alsmede voor olietankers, chemicalie¨ntankers, gastankers, bulkcarriers en ho- gesnelheidsvrachtvaartuigen boven de 500 brt; c) aanpassing van het corpus van de richtlijn aan toekomstige wijzigingen in de betrokken internatio- nale instrumenten zou via de comitéprocedure van artikel 19 moeten verlopen; deze procedure geldt momenteel alleen voor aanpassing van de bijlagen. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité hecht zonder meer zijn steun aan de onder a) en c) genoemde voorstellen. Deze moeten ervoor zorgen dat de havenstaatcontrole-eisen steeds aan de nieuwste ontwikkelingen worden aangepast en met nieuwe internationale veiligheidseisen overeen- komen, zonder dat in de toekomst vertraging ontstaat doordat aanpassingen via een nieuwe richtlijn aange- bracht moeten worden. Bij voorstel b) wil het Comité wat langer stilstaan. 2. 2. Krachtens de ISM-code moeten rederijen strenge normen voor het beheer en de exploitatie van hun schepen opstellen en toepassen. Hieronder vallen schriftelijke richtsnoeren, bedrijfs- en noodprocedures en een nauw- keurige beschrijving van de verantwoordelijkheden aan wal en aan boord. Overheden zijn verplicht om zich ervan te overtuigen dat rederijen die op hun grondgebied opereren, alsmede schepen die onder hun vlag varen, aan de voorschriften van de code voldoen en dienen hiervan bewijs af te geven in de vorm van een Confor- miteitsdocument voor de rederij en een Veiligheids- beleidcertificaat (Safety Management Certificate) voor ieder schip. Deze documenten behoren tot de documen- ten die lid-staten op grond van artikel 6, lid 1 van de Richtlijn dienen te controleren. 9. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 73/65 2. 3. De ISM-code wordt op 1 juli 1998 van kracht voor passagiersschepen, alsmede voor olietankers, che- micalie¨ntankers, gastankers, bulkcarriers en hogesnel- heidsvrachtvaartuigen boven de 500 brt. Bij Verordening (EG) nr. 3051/95 van de Raad (1) werd de code al m. i. v. 1 juli 1996 verplicht voor alle roll-on/roll-off- passagiersveerboten die vanuit of naar havens in de Gemeenschap varen, ongeacht de vlag die zij voeren. Dit voorstel werd door het Economisch en Sociaal Comité in zijn advies (2) onvoorwaardelijk gesteund. Wel stelde het Comité in dit advies dat er nog heel veel gedaan moest worden, wilde het mogelijk zijn om de vereiste procedures vo´o´r de deadline te ontwerpen en in te voeren en aan toezicht en goedkeuring van de bevoegde autoriteiten te onderwerpen. 2. 4. Het Comité heeft daarmee destijds geen loos alarm geslagen. Van alle kanten wordt nu gevreesd dat een aanzienlijk aantal van de 12 000 betrokken schepen per 1 juli 1998 nog niet zal beschikken over documenten waarmee wordt aangetoond dat zij aan de geldende eisen voldoen, hoewel hun eigenaars en exploitanten daartoe vaak de grootste moeite hebben gedaan. 2. 5. Daarom stelt de Commissie nu voor, artikel 9 van de Richtlijn aan te vullen met de bepaling dat schepen die niet over dergelijke documenten beschikken, vanaf 1 juli 1998 moeten worden vastgehouden. Indien echter geen andere tekortkomingen worden gecon- stateerd, mogen de lid-staten het bevel tot vasthouding intrekken en het schip toestemming geven de haven te verlaten, op de uitdrukkelijke voorwaarde dat het schip tot geen enkele haven in de Gemeenschap wordt toegelaten, totdat het de vereiste documenten heeft verkregen en kan overleggen. 2. 6. Enerzijds komt er met deze wijziging op de richtlijn dus de verplichting om schepen die niet aan de code voldoen, vast te houden; anderzijds mogen lid-staten besluiten om schepen die na 1 juli 1998 in de eerste haven die zij in de Gemeenschap aandoen, niet aan de eisen blijken te voldoen, weer te laten gaan; deze schepen mogen hun reis dan voortzetten, maar alleen naar havens buiten de Gemeenschap. Dit betekent dat een schip dat in een lid-staat is geregistreerd, dus niet naar zijn thuishaven mag terugkeren om voor de vereiste documenten te zorgen. Het kan zich daartoe dan ook niet beroepen op de „force majeure”-bepalingen in artikel 11, lid 6 van de Richtlijn. 3. Specifieke opmerkingen Het meent dat de code in de havens van de Gemeenschap strikt moet worden toegepast en is dan ook ingenomen met het voorstel van de Commissie om schepen verplicht te laten vasthouden indien een erkend conformiteitsdo- cument en veiligheidsbeleidcertificaat ontbreekt. Tegelijkertijd ziet het Comité in dat de code 3. 2. in het begin gepaard zal gaan met grote praktische problemen. De controle en goedkeuring van de proce- dures aan boord door nationale autoriteiten of classifi- catiemaatschappijen i. v. m. de afgifte van het confor- miteitsdocument en het veiligheidsbeleidcertificaat zul- len veel tijd in beslag nemen en mogelijk door bureaucra- tische rompslomp vertraging oplopen. Vasthouding van schepen die deze documenten niet in bezit hebben, zal waarschijnlijk veel langer duren dan de gemiddelde tijd die nodig is om een materieel defect aan boord te verhelpen. Wanneer dergelijke schepen allemaal onmid- dellijk na de deadline van 1 juli 1998 worden vastgehou- den, zullen in vele havens van de Gemeenschap waar- schijnlijk ernstige opstoppingen ontstaan, waardoor in sommige gevallen zelfs de normale havenactiviteiten geschaad zouden kunnen worden. 3. 3. Het Comité stemt dan ook in met het voorstel om dergelijke schepen onder bepaalde voorwaarden weer te laten gaan, maar benadrukt wel dat het mechanis- me om een schip de toegang tot alle andere havens in de Gemeenschap te weigeren totdat een geldig confor- miteitsdocument en veiligheidsbeleidcertificaat is ver- kregen, perfect moet werken. Afgezien van deze ene bepaling mag er verder geen enkele ontheffing worden verleend en moeten de bepalingen van het nieuwe arti- kel 9, sub a), strikt worden nageleefd. 3. 4. Nog één specifiek punt moet worden vermeld. De voorlopige Richtsnoeren voor controle op de naleving van de ISM-code die door het Comité van het Memoran- dum van Parijs zijn opgesteld, voorzien in de mogelijk- heid om aanvaardbare informatie m. b. t. de naleving van de ISM-code als alternatief voor het conformiteitsdocu- ment en het veiligheidsbeleidcertificaat te erkennen. Het Comité meent dat bij deze potentie¨le ontheffing met de grootst mogelijke omzichtigheid te werk moet worden gegaan. Het is uiterst belangrijk dat de havenstaatcontro- le-eisen in de gehele Gemeenschap op uniforme wijze worden toegepast, zodat reders niet in de verleiding worden gebracht om schepen die niet geheel aan de eisen voldoen, te sturen naar havens waar het met de inspectie niet zo nauw blijkt te worden genomen. 3. 1. Het Comité herhaalt dat het de ISM-code, een omvattend en belangrijk instrument om de veiligheids- normen op zee in de gehele wereld te verbeteren, steunt. (1) Verordening (EG) nr. 3051/95 van de Raad van 8. 12. 1995 betreffende een veiligheidsbeleid voor roll-on/roll-off- passagiersschepen (ro-ro-veerboten) (PB L 320 van 30. 12. 1995, blz. 14). (2) PB C 236 van 11. 9. 1995, blz. 42. 3. 5. Als meer algemene opmerking wijst het Comité erop dat een procedure voor voorafgaande aanmelding het voor de bevoegde autoriteiten gemakkelijker zou kunnen maken om zich ervan te overtuigen dat een schip in bezit is van deze papieren, alsook andere documenten die krachtens de havenstaatcontroleprocedures zijn ver- eist; wellicht zou de Commissie zich nader over deze suggestie kunnen buigen met het oog op een eventuele uitwerking van een dergelijke procedure binnen de IMO. C 73/66 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 3. 6. Het Comité wijst erop dat de Vergadering van de IMO op 27 november 1997, d. w. z. na het verschijnen van de ontwerprichtlijn en in feite slechts twee weken voor de goedkeuring van dit advies, een nadere Resolutie over de naleving van de ISM-code heeft aangenomen. Het Comité verwacht dat de Commissie deze Resolutie bij het bevorderen van de tenuitvoerlegging van de Richtlijn in aanmerking zal nemen. Brussel, 10 december 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s: ‘Een grotere verkeersveiligheid in de Europese Unie: programma voor de periode 1997-2001‘” (98/C 73/19) De Europese Commissie heeft op 16 april 1997 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor vervoer en communicatie, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 12 november 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Ghigonis. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting (vergadering van 10 december 1997) het volgende advies uitgebracht, dat met 79 stemmen vo´ o´r, 1 stem tegen, bij 5 onthoudingen werd goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. In 1993 publiceerde de Commissie een eerste actieprogramma om de veiligheid op de weg te vergro- ten (1). Hoewel vooral dankzij de initiatieven van Com- missie en Parlement inmiddels flinke vooruitgang is geboekt, laat de veiligheid toch nog danig te wensen over: jaarlijks vallen bij verkeersongelukken 45 000 doden en raken 1,6 miljoen mensen gewond. De Commissie doet daarom in haar Mededeling 1. 2. voorstellen voor een aanvullende strategie om sneller vooruitgang te kunnen boeken. Deze strategie, die als uitgangspunt heeft dat in het verkeersveiligheidsbeleid van de lid-staten rekening moet worden gehouden met de hoge kosten van verkeersongelukken (ongeveer één miljoen ecu per verkeersdode), bestaat uit de volgende drie onderdelen: — Vergaren en verspreiden van informatie en goede praktijken, met name door het opzetten van een informatiesysteem over de veiligheid op de weg in de Unie; (1) Mededeling van de Commissie „Voor een actieprogramma inzake veiligheid op de weg” (COM(93) 246 def. ). — Maatregelen om ongelukken te voorkomen, bijvoor- beeld: terugdringing van het gebruik van alcohol en drugs of medicijnen door weggebruikers, en invoering van telematicatoepassingen; — Maatregelen om de gevolgen van ongelukken te verkleinen, met name door het ontwikkelen van programma’s om de veiligheid te beoordelen en het formuleren van voorstellen voor technische maatregelen. 1. 3. Het geplande programma voor de periode 1997- 2001 bestaat dus in grote lijnen uit de volgende elementen: — Een aanbeveling van de Commissie om meer kosten/ batenanalyses van verkeersveiligheidsmaatregelen te maken, zodat volop rekening wordt gehouden met de exorbitante kosten van verkeersongelukken; — Een geı¨ntegreerd EU-informatiesysteem met onge- lukkenstatistieken, cijfers over de risico’s waaraan weggebruikers blootstaan, maatregelen ter verbete- ring van de veiligheid op de weg, en gegevens over onderzoekswerkzaamheden, goede praktijken en de toepassing van de huidige wetgeving; — Maatregelen om te voorkomen dat gereden wordt in vermoeide toestand of onder invloed van alcohol, medicijnen of drugs;


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een verordening van de Raad (EG) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal in de wijnoogstjaren 1988/1989 tot en met 1997/1998"

eurovoc_concepts:
Germany
Spain
aid per hectare
grubbing premium
viticulture

text: C 73/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 3. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening van de Raad (EG) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal in de wijnoogstjaren 1988/1989 tot en met 1997/1998” (98/C 73/13) Op 30 september 1997 heeft de Raad overeenkomstig de artikelen 43 en 98 van het EG-Verdrag besloten het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 7 november 1997 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Kienle. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 350e Zitting van 10 en 11 december 1997 (vergadering van 10 december) het volgende advies uitgebracht, dat met 114 stemmen voor en 1 stem tegen, bij 3 onthoudingen, werd goedgekeurd. 1. Inleiding 2. Opmerkingen Tijdens de landbouwprijsbesprekingen 1996/ 1. 1. 1997 is Verordening (EEG) nr. 1442/88 inzake de toekenning van premies voor definitieve stopzetting van de wijnbouw op wijnbouwareaal aangepast: het totale areaal in de Europese Unie dat in aanmerking komt voor rooipremies werd voor een periode van twee jaar vastgesteld op 25 000 ha/jaar. Duitsland kreeg daarvan 50 ha/jaar toegewezen. Dit bleek een te klein areaal om over de verschillende wijnbouwgebieden te verdelen, met als gevolg dat in Duitsland helemaal geen gebruik werd gemaakt van deze maatregel. 1. 2. Doel van de voorgestelde wijziging van Verorde- ning (EEG) nr. 1442/88 is derhalve 950 ha toe te voegen aan het aantal hectare dat aan Duitsland is toegewezen. In ruil daarvoor zal het Spaanse contingent, dat 13 000 ha omvatte, worden verminderd tot 9 000 ha. 2. 1. De wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88 — verhoging van het Duitse rooicontingent met 950 ha — kan de goedkeuring van het Comité wegdragen. Dit biedt Duitsland de mogelijkheid zinvol gebruik te maken van het programma voor herstructurering van het wijnbouwareaal. 2. 2. Het Comité wijst erop dat de vermindering van het Spaanse contingent geen gevolgen heeft voor Spanje, aangezien in dit land tot dusverre weinig gebruik is gemaakt van de regeling. Er kan ervan worden uitgegaan dat voor Spanje 12 050 ha voldoende is om aan alle aanvragen voor rooipremies te voldoen. 2. 3. Het Comité acht het positief dat in de EU- begroting geen extra middelen hoeven te worden uitge- trokken voor de wijziging van Verordening (EEG) nr. 1442/88. Brussel, 10 december 1997. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2452/97 DER KOMMISSION vom 10. Dezember 1997 zur Festsetzung des Höchstbetrags der Ausfuhrerstattung für Weißzucker für die im Rahmen der Dauerausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1408/97 durchgeführte 19. Teilausschreibung

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi sisämarkkinoiden toteuttamiseksi tarvittavan yhteisön lainsäädännön täytäntöönpanosta vastaavien kansallisten virkamiesten vaihtoa jäsenvaltioiden hallintojen välillä koskevasta toimintasuunnitelm"

eurovoc_concepts:
EU law
action programme
approximation of laws
civil servant
single market

text: 9. 3. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 73/49 Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi sisämarkkinoiden toteuttamiseksi tarvittavan yhteisön lainsäädännön täytän- töönpanosta vastaavien kansallisten virkamiesten vaihtoa jäsenvaltioiden hallintojen välillä koskevasta toimintasuunnitelm” (98/C 73/14) Neuvosto päätti 27. marraskuuta Euroopan yhteisöjen perustamissopimuksen 198 artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitealta lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ulkosuhteiden, kauppapolitiikan ja kehitysyhteistyön jaosto hyväksyi lausuntonsa yksimielisesti 25. marraskuuta 1997. Esittelijä oli Kenneth Walker. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 10. ja 11. joulukuuta 1997 pitämässään 350. täysistunnossa (joulukuun 10. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 113 ääntä puolesta, kaksi vastaan kahden pidättyessä äänestämästä. 1. Johdanto 1. 1. Karolus-ohjelma eli sisämarkkinoiden toteutta- miseksi tarvittavan yhteisön lainsäädännön täytäntöön- panosta vastaavien kansallisten virkamiesten vaihtoa jäsenvaltioiden hallintojen välillä koskeva toimintasuun- nitelma on saanut alkunsa sisämarkkinoiden loppuun- saattamista käsittelevästä valkoisesta kirjasta, joka jul- kaistiin vuonna 1985. Valkoisen kirjan perustavoitteita olivat lainsäädännön lähentäminen ja standardien vasta- vuoroinen tunnustaminen tietyillä keskeisillä toiminta- alueilla. 92/481/ETY vahvistaakseen 1. 2. Neuvosto hyväksyi tämän viisivuotisen toiminta- suunnitelman 22. syyskuuta 1992 tekemällään pää- töksellä yhteistyötä, edistääkseen jäsenvaltioiden hallintojen keskinäistä luottamusta ja tukeakseen yhteisön lainsäädännön yh- denmukaista soveltamista sisämarkkinoilla. Viisivuotis- kausi alkoi 1. tammikuuta 1993. 1. 3. Karolus-ohjelma on tarkoitettu kaikille niille, jotka osallistuvat yhteisön lainsäädännön täytäntöönpa- noon ja työskentelevät keskus- ja paikallishallinnossa tai kyseistä täytäntöönpanoa hoitamaan valtuutetuissa yksityisissä organisaatioissa. Ohjelmaan kuuluu: – keskus- ja paikallishallinnon virkamiesten ja toimival- taisten viranomaisten tehtävään nimittämien yksityis- ten organisaatioiden työntekijöiden vaihto jäsenval- tioiden välillä noin kahden kuukauden harjoittelua varten; – ennen vaihtoa järjestettävä koulutusseminaari; – vaihdon loputtua järjestettävä arviointiseminaari. – saada kansalliset virkamiehet ymmärtämään työnsä sekä yhteisön lain- eurooppalainen ulottuvuus säädännön tarkoitus ja tärkeys; – luoda jäsenvaltioiden virkamiesten välille hedelmäl- listä ajatustenvaihtoa yhteisön lainsäädännön par- haista täytäntöönpanotavoista; – rohkaista keskijohdon osallistumista ohjelmaan, jotta vaihdosta saadut tulokset voidaan levittää mahdolli- simman laajalle; – varmistaa, että vaihdosta saatuja tuloksia sovelletaan tavoitteena olevan yhdenmukaisuuden saavuttami- seksi. 1. 4. Yhteisön toimielimet ovat useissa yhteyksissä vahvistaneet, että hallintojen yhteistyö on tärkeää sisä- markkinoiden tehokkaan toiminnan kannalta. Lisäksi niistä kolmestatoista jäsenvaltioiden hallinnosta, jotka ovat arvioineet osallistumistaan ohjelmaan, yhdeksän arvioi Karolus-ohjelman erittäin hyväksi, kaksi erin- omaiseksi ja kaksi hyödylliseksi. Koska yhteisön lainsäädännön täytäntöönpano on jäsenvaltioittain hyvin erilaista, ohjelmaan osallistuvat hallinnot toivovat ohjelmaa jatkettavan vuoden 1997 jälkeenkin. 1. 5. Karolus-ohjelma päättyy 31. joulukuuta 1997. Ohjelman toiminnasta sekä kahden ensimmäisen vuoden aikana toteutuneesta vaihdosta saatujen kokemusten perusteella komissio on esittänyt ehdotuksen Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi muutetun ja laajennetun Karolus-ohjelman jatkamisesta. 1. 3. 1. Ohjelman tavoitteena on: – edistää yhteisön lainsäädännön suhteellisen yhdenmu- kaista täytäntöönpanoa; 1. 5. 1. Ohjelman jatkaminen ei edellytä vuoden 1992 neuvoston päätökseen sisältyvien määrärahojen lisää- mistä, koska niitä ei ole kulutettu loppuun viiden ensimmäisen vuoden aikana. C 73/50 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 9. 3. 98 2. Komission ehdotukset 2. 1. Ohjelman kestoa olisi jatkettava kahdella vuo- della. Keski- ja Itä-Euroopan maiden (KIE-maiden) 2. 2. olisi voitava osallistua Karolus-ohjelmaan Eurooppa- sopimuksissa tai niihin liittyvissä yhteisön ohjelmiin osallistumista koskevissa lisäpöytäkirjoissa vahvistetuin ehdoin. 2. 2. 1. Myös Euroopan talousalueeseen kuuluvien Efta-maiden sekä Kyproksen tulisi voida osallistua perustuisi ohjelmaan. Kyproksen lisämäärärahoihin. Niistä sovittaisiin Kyproksen kanssa Euroopan talousalueeseen kuuluviin Efta-maihin sovel- lettavien sääntöjen mukaisesti. osallistuminen 2. 2. 2. Osapuolten olisi sovittava osallistumista kos- kevista järjestelyistä sopivana ajankohtana. Siirtymäajaksi katsottavien kahden vuoden aika- 2. 3. na komissio aloittaa neuvottelut tarkistetun Karolus- ohjelman luomisesta. 2. 3. 1. Näissä neuvotteluissa on määrä käsitellä ehdo- tuksia ohjelman tavoitteiden laajentamisesta siten, että ne koskisivat yksittäisten koulutustapahtumien, kuten jäsenvaltioiden hallintojen välisen virkamiesvaihdon, lisäksi seuraavanlaista koulutustoimintaa: – jokaisessa jäsenvaltiossa aloitteesta säännöllisesti järjestettävät yleisluontoiset seminaarit, joissa käsitellään hallinnollista yhteistyötä ja sisä- markkinasääntöjen täytäntöönpanoa; komission – komission tai jäsenvaltioiden aloitteesta järjestettävät alakohtaiset yhteiset koulutusseminaarit, joihin jäsen- valtioiden kaikki tietyn hallinnonalan virkamiehet voivat osallistua; – jäsenvaltioiden omille virkamiehilleen järjestämät se- joihin osallistuu luennoitsijoita muista minaarit, jäsenvaltioista ja komissiosta; – yhteisten seurantavierailujen järjestäminen. 2. 3. 1. 1. Nämä eri tapahtumat on suunniteltu siten, että nykyistä useampi henkilö voi osallistua ohjelmaan entistä pienemmin kustannuksin osallistujaa kohti. kannattavansa varauksetta kaikkia toimia, joilla paran- netaan sisämarkkinoiden toimivuutta ja poistetaan sen loppuunsaattamisen tiellä olevia esteitä. Lisäksi komitea on usein todennut, että lain- liike- ja soveltamiserot 3. 2. säädännön tulkinta- elämälle enemmän ongelmia kuin muut tekijät. luovat 3. 3. Karolus-ohjelman toiminnasta vuonna 1996 laa- ditussa arviointiraportissa sanotaan, että ”parantuneen hallinnollisen yhteistyön mahdolliset edut ovat valtavia etenkin eurooppalaisille pk-yrityksille koituvien sääs- töjen kannalta. Pk-yritykset kärsivät suuryrityksiä enemmän hallinnon ja säännösten aiheuttamista kaupan esteistä. Sisämarkkinoiden toteutumattomuudesta ai- heutuu miljardien ecujen kustannukset, joten kaupan esteiden vähentämisellä säästetään huomattava summa rahaa. ” Raportissa korostetaan, että ohjelman kustan- nukset ovat suhteellisen alhaiset verrattuna sen tuloksiin. 3. 4. Komitea on yhtä mieltä siitä, että Karolus- ohjelma on tähän mennessä ollut hyödyllinen, ja kannat- taa ehdotusta pidentää sitä sisällöltään entisenlaisena jonka aikana voidaan kaksivuotisella siirtymäajalla, neuvotella laajennetun ohjelman muodosta. 3. 4. 1. Komitea kannattaa myös ohjelman laajenta- mista koskemaan siirtymäaikana maita, jotka on mainit- tu komission ehdotuksessa. 3. 5. Komitea pahoittelee, ettei ohjelmaan osallistu- jien määrä ole tähän mennessä yltänyt odotetulle tasolle. Komitean mukaan tämä johtuu kieliongelmista, budjet- tirajoituksista sekä henkilökunnan vähentämisestä jäsenvaltioiden hallinnoissa. Komitea on yhteisön mui- den toimielinten tavoin pettynyt tähän kehitykseen. 3. 5. 1. Komitea uskoo, että sisämarkkinoiden toteutu- misen kannalta on tärkeää hyödyntää täysin Karolus- ohjelman kaltaisia mahdollisuuksia, ja katsoo, että osallistumisen laajentamiseksi tarvitaan lisäponnistelu- ja. Osallistumista voidaan käytännössä laajentaa vain jäsenvaltioiden ja komission asianmukaisella rahoituk- sella. 3. 6. Komitea kannattaa myös komission ehdotusta tutkia mahdollisuutta ohjelman tavoitteiden laajentami- sesta EU:n harjoittaman yhtäläisten mahdollisuuksien politiikan näkökulmasta. Komitea tukee erityisesti ta- voitetta, jonka mukaan nykyistä useampi henkilö voisi osallistua ohjelmaan entistä pienemmin kustannuksin osallistujaa kohti. 3. Yleistä 4. Päätelmät Talous- ja sosiaalikomitea on sisämarkkinoiden 3. 1. tarkkailuelimen ominaisuudessaan toistuvasti ilmaissut 4. 1. Talous- ja sosiaalikomitea kannattaa varaukset- ta komission ehdotusta pidentää Karolus-ohjelmaa kak- sivuotisella siirtymäajalla, laajentaa tänä aikana ohjel- 9. 3. 98 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 73/51 maa mainittuihin valtioihin ja kehittää muutettu ja nykyistä laajempitavoitteinen ohjelma, johon on sisälly- tetty mahdollinen työntekijöiden osallistuminen ja joka korvaa nykyisen ohjelman siirtymäajan päätyttyä. TSK toivoo, että sitä pyydetään aikanaan lausumaan mielipi- teensä muutetun ohjelman muodosta ja sisällöstä. Bryssel, 10. joulukuuta 1997. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Tom JENKINS Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) monivuo- tisten yleisten tullietuusjärjestelmien soveltamisesta tiettyihin kehitysmaista peräisin oleviin teollisuus- ja maataloustuotteisiin annettujen neuvoston asetusten (EY) N:o 3281/94 ja (EY) N:o 1256/96 7 ja 8 artiklassa säädettyjen työntekijöiden oikeuksia ja ympäristön suojelua kannustavien erityismenettelyjen täytäntöönpanosta” (98/C 73/15) Neuvosto päätti 14. marraskuuta 1997 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 artiklan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ulkosuhteiden, kauppapolitiikan ja kehitysyhteistyön jaosto antoi lausuntonsa 25. marraskuuta 1997. Ainoa esittelijä oli Thomas Etty. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 10. –11. joulukuuta 1997 pitämässään 350. täysistunnossa (joulukuun 10. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 112 ääntä puolesta, 1 vastaan, ja 11 pidättyi äänestämästä. 1. Yleistä 2. Erityistä Lausunnossa (CES 1159/94), jonka TSK antoi ehdotuk- sesta neuvoston asetukseksi (EY) kolmivuotisen yleisen tullietuusjärjestelmän (1995–1997) soveltamisesta tiet- tyihin kehitysmaista peräisin oleviin teollisuustuottei- siin sekä ehdotuksesta neuvoston asetukseksi (EY) yleisten tullietuusjärjestelmien soveltamisesta tiettyihin kehitysmaista peräisin oleviin maataloustuotteisiin annettujen asetusten (ETY) N:o 3833/90, (ETY) N:o 3835/90 ja (ETY) N:o 3900/91 jatkamisesta vuoteen tukensa erityisille 1995, komitea on jo ilmaissut kannustejärjestelyille, joista komissio tekee nyt konk- reettisia ehdotuksia. Komitea tukee voimakkaasti komission asianmukaisia ja tehokkaita ehdotuksia, joilla edistetään työntekijöiden ja ympäristön suojelua koskevien sääntöjen noudattamista yleisten tullie- tuusjärjestelmien edunsaajamaissa. 2. 1. Eräiden kansainvälisten työntekijöiden oikeuk- sia koskevien normien noudattamista edistävien toimien suhteen komitea on tyytyväinen siihen, että komissio korostaa 3, 4 ja 5 artiklassa painokkaasti mahdollisten edunsaajamaiden velvollisuutta osoittaa, että niiden lainsäädäntö ja käytäntö takaavat järjestäytymisvapau- den ja lapsityövoiman käytön lakkauttamisen, mikä on ehtona lisäetuuksien myöntämiselle. Samoin komissio korostaa tiukkaa valvontaa ja yhteistyömenettelyjä, paikan päällä suoritettavia tarkastuksia sekä tehokasta teknistä apua sopivien hallinto- ja teknisten valvontara- kenteiden kehittämiseksi (6 ja 7 artikla). Tässä yhteydessä komitea korostaa, että on tärkeää ottaa huomioon näiden alojen toimivaltaisten YK:n elinten raportit. Näitä toimielimiä ovat ILOn järjestäyty- misvapauskomitea, ILOn yleissopimusten ja suositusten täytäntöönpanon asiantuntijakomitea sekä YK:n lasten oikeuksien komitea


title: Kommissionens förordning (EG) nr 2458/97 av den 10 december 1997 om införande av särskilda regler för förvaltning och fördelning av vissa kvantitativa textilkvoter som genom förordning (EG) nr 517/94 upprättats för 1998


title: Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση των οδηγιών 66/400/ΕΟΚ, 66/401/ΕΟΚ, 66/403/ΕΟΚ, 66/402/ΕΟΚ, 69/208/ΕΟΚ, 70/457/ΕΟΚ και 70/458/ΕΟΚ περί εμπορίας σπόρων τεύτλων προς σπορά, σπόρων προς σπορά κτηνοτροφικών φυτών, σπόρων δημητριακών προς σπορά, σπόρων γεωμήλων προς φύτευση, σπόρων προς σπορά ελαιούχων και κλωστικών φυτών και σπόρων προς σπορά, σπόρων γεωμήλων προς φύτευση, σπόρων προς σπορά ελαιούχων και κλωστικών φυτών και σπόρων προς σπορά κηπευτικών και περί του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργουμένων φυτικών ειδών»

eurovoc_concepts:
labelling
marketing standard
plant life
plant propagation
seed

text: 9. 3. 98 EL ¶(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)Ł ¶(cid:230)Ł(cid:237)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:228)Æ (cid:244)(cid:246)(cid:238) ¶ø(cid:242)(cid:246)(cid:240)ÆØ(cid:140)º(cid:246)(cid:139) (cid:238) ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)(cid:244)Ł(cid:139) (cid:244)(cid:246)(cid:238) C 73/45 ¡(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) ˙ƒ(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł (cid:239)(cid:228)Ł(cid:231)Ø(cid:139)Æ(cid:247) (cid:244)(cid:239)ø “ø(cid:237)(cid:226)(cid:239)ø(cid:236)Ø(cid:139)(cid:239)ø (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:239)(cid:228)Ł(cid:231)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) 66/400/¶ˆ”, 66/401/¶ˆ”, 66/403/¶ˆ”, 66/402/¶ˆ”, 69/208/¶ˆ”, 70/457/¶ˆ” ºÆØ 70/458/¶ˆ” (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139) (cid:229)(cid:237)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Ø(cid:139)Æ(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:244)(cid:229)ø(cid:139) (cid:244)(cid:236)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) , (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) º(cid:244)Ł(cid:238)(cid:239)(cid:244)(cid:242)(cid:239)- (cid:230)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:230)ø(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:238), (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:228)Ł(cid:237)Ł(cid:244)(cid:242)ØÆº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) , (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:231)(cid:229)(cid:246)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:236)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:230)ø(cid:139) (cid:244)(cid:229)ø(cid:243)Ł, (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:229)(cid:236)ÆØ(cid:239)ø(cid:139) ł(cid:246)(cid:238) ºÆØ º(cid:236)(cid:246)(cid:243)(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:230)ø(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆØ (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) , (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:231)(cid:229)(cid:246)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:236)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:230)ø(cid:139) (cid:244)(cid:229)ø(cid:243)Ł, (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:229)(cid:236)ÆØ(cid:239)ø(cid:139) ł(cid:246)(cid:238) ºÆØ º(cid:236)(cid:246)(cid:243)(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:230)ø(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆØ (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) ºŁ(cid:240)(cid:229)ø(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆØ (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139) (cid:244)(cid:239)ø º(cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)ø(cid:139) ºÆ(cid:244)Æ(cid:236)(cid:239)(cid:139) (cid:231)(cid:239)ø (cid:240)(cid:239)ØºØ(cid:236)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆ(cid:236)(cid:236)Ø(cid:229)(cid:242)(cid:231)(cid:239)ø(cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:238)(cid:246)(cid:238) (cid:230)ø(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:229)Ø(cid:228)(cid:246)(cid:139) (cid:238)¨ (98/C 73/10) “(cid:244)Ø(cid:247) 11 “(cid:229)(cid:240)(cid:244)(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997, ºÆØ (cid:243)ø(cid:139) (cid:237)(cid:230)(cid:246)(cid:238)Æ (cid:237)(cid:229) (cid:244)Æ Æ(cid:139) (cid:242)ı(cid:242)Æ 43 ºÆØ 198 (cid:244)Ł(cid:247) “ø(cid:238)ıŁ(cid:139) ºŁ(cid:247) (cid:240)(cid:229)(cid:242)Ø(cid:139) Ø(cid:228)(cid:242)ø(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:247) ¶ø(cid:242)(cid:246)(cid:240)ÆØ(cid:140)ºŁ(cid:139) (cid:247) ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:244)Æ(cid:247), (cid:244)(cid:239) “ø(cid:237)(cid:226)(cid:239)ø(cid:139) (cid:236)Ø(cid:239) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:230)Æ(cid:139) (cid:243)Ø(cid:243)(cid:229) (cid:238)Æ œŁ(cid:244)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø (cid:244)Ł (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:238)(cid:246)(cid:244)(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:246) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł. ˘(cid:239) (cid:244)(cid:237)Ł(cid:139) (cid:237)Æ (cid:231)(cid:229)(cid:246)(cid:242)(cid:231)Ø(cid:139)Æ(cid:247) ºÆØ Æ(cid:236)Ø(cid:229)Ø(cid:139)Æ(cid:247) (cid:243)(cid:244)(cid:239) (cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)(cid:239) Æ(cid:238)Æ(cid:244)(cid:229)(cid:139)ıŁº(cid:229) Ł (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:229)(cid:244)(cid:239)Ø(cid:237)Æ(cid:243)Ø(cid:139)Æ (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:229)(cid:242)(cid:231)Æ(cid:243)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:231)ØÆ (cid:244)(cid:239) ı(cid:229)(cid:139)(cid:237)Æ Æø(cid:244)(cid:239)(cid:139) , (cid:229)(cid:238)(cid:229)(cid:139)º(cid:242)Ø(cid:238)(cid:229) (cid:244)Ł (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:243)Ł(cid:139) (cid:244)(cid:239)ø (cid:243)(cid:244)Ø(cid:247) 7 `(cid:239)(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997 (¶Ø(cid:243)Ł(cid:231)Ł(cid:244)Ł(cid:139) (cid:247): (cid:239) º. Nilsson). ”Æ(cid:244)Æ(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) 350Ł(cid:139) (cid:243)ø(cid:139) (cid:238)(cid:239)(cid:228)(cid:239) (cid:239)(cid:236)(cid:239)(cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:236)(cid:229)ØÆ(cid:247), (cid:244)Ł(cid:247) 10Ł(cid:247) ºÆØ 11Ł(cid:247) ¢(cid:229)º(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997 Ł ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) øØ(cid:239)ı(cid:229)(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)(cid:229) (cid:237)(cid:229) 106 ªŁ(cid:139) (cid:230)(cid:239)ø(cid:247) ø(cid:240)(cid:229)(cid:139)(cid:242), 2 ªŁ(cid:139) (cid:230)(cid:239)ø(cid:247) ºÆ(cid:244)Æ(cid:139) ºÆØ 5 Æ(cid:240)(cid:239)ł(cid:229)(cid:139)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:238) Æº(cid:239)(cid:139) (cid:236)(cid:239)øıŁ (cid:231)(cid:238)(cid:246)(cid:237)(cid:239)(cid:228)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:243)Ł. 1. (cid:176)(cid:238)(cid:244)Øº(cid:229)Ø(cid:139)(cid:237)(cid:229)(cid:238)(cid:239) (cid:244)(cid:239)ø (cid:229)(cid:231)(cid:231)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:230)(cid:239)ø (cid:244)Ł(cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) 1. 1. ‚ ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139)(cid:238)(cid:229)Ø (cid:238)Æ (cid:229)(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)Æ(cid:240)(cid:239)ø(cid:139) (cid:238) (cid:243)(cid:229) (cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:238)Ø(cid:237)Ł (cid:226)Æ(cid:139) (cid:243)Ł (cid:244)Æ (cid:240)(cid:229)Ø(cid:242)Æ(cid:139) (cid:237)Æ(cid:244)Æ (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:229)(cid:139)(cid:240)(cid:239)(cid:238)(cid:244)ÆØ (Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:230)Æ(cid:243)Ł 89/540/¶ˆ” (cid:246)(cid:247) (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)ØŁ(cid:139) ıŁº(cid:229) (cid:237)(cid:229) (cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:230)Æ(cid:243)Ł 96/33/¶ˆ”) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)(cid:239) 1989 (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:240)(cid:236)(cid:239)ø(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:229)ø(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:228)ØÆ(cid:228)ØºÆ(cid:243)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆØ (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:229)Œ(cid:229)ø(cid:139) (cid:242)(cid:229)(cid:243)Ł ºÆ(cid:236)ø(cid:139) - (cid:244)(cid:229)(cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:229)(cid:238)Æ(cid:236)(cid:236)Æº(cid:244)Øº(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:236)ø(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:239)(cid:238) Æ(cid:230)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)Ł (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)(cid:239)- (cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:242)(cid:246)(cid:238) (cid:243)(cid:240)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:247). ”Æ(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)ø(cid:238)(cid:229)(cid:139)(cid:240)(cid:229)ØÆ, Ł ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139)(cid:238)(cid:229)Ø (cid:244)Ł(cid:238) (cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) (cid:243)ł(cid:229)(cid:244)ØºŁ(cid:139) (cid:247) (cid:239)(cid:228)Ł(cid:231)Ø(cid:139)Æ(cid:247). ¶(cid:240)Ø(cid:240)(cid:236)(cid:229)(cid:139)(cid:239)(cid:238), (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139)(cid:238)(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:238)Æ (cid:228)Ø(cid:229)øº(cid:239)(cid:236)ø(cid:238)ı(cid:229)Ø(cid:139) Ł (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:243)ıŁ(cid:139) ºŁ 1. 2. (cid:238)(cid:229)(cid:139)(cid:246)(cid:238) (cid:229)Ø(cid:228)(cid:246)(cid:139) (cid:238) (cid:243)(cid:244)(cid:239)(cid:238) ºÆ(cid:244)Æ(cid:139) (cid:236)(cid:239)(cid:231)(cid:239) (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)ØºØ(cid:236)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆØ (cid:238)Æ Æ(cid:240)(cid:236)(cid:239)ø(cid:243)(cid:244)(cid:229)øı(cid:229)Ø(cid:139) Ł (cid:228)Ø(cid:229)(cid:238)(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:231)(cid:229)ØÆ (cid:237)(cid:229)(cid:244)Æ(cid:226)(cid:239)(cid:236)(cid:246)(cid:139) (cid:238). (cid:176)Ø(cid:244)Ø(cid:139)Æ (cid:231)ØÆ (cid:244)Æ Æ(cid:238)(cid:246)(cid:244)(cid:229)(cid:139)(cid:242)(cid:246) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)(cid:236)(cid:229)Ø(cid:139) Ł (cid:229)Œ(cid:229)(cid:139)(cid:236)ØŒŁ (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)(cid:139)ł(cid:229)Ø (cid:240)(cid:242)Æ(cid:231)(cid:237)Æ(cid:244)(cid:239)(cid:240)(cid:239)ØŁı(cid:229)Ø(cid:139) (cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:243)(cid:246) (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:228)ØÆ(cid:243)(cid:244)Æø(cid:242)(cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:238) (cid:229)Ø(cid:228)(cid:246)(cid:139) (cid:238), (cid:243)(cid:244)Æ (cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Æ (cid:228)Ø(cid:139)(cid:228)(cid:239)(cid:238)(cid:244)ÆØ (cid:238)(cid:229)(cid:139)(cid:229)(cid:247) (cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)Æ(cid:243)Ø(cid:139)(cid:229)(cid:247), ºÆØ ø(cid:226)(cid:242)Ø(cid:228)Ø(cid:139)(cid:246)(cid:238). 2. ƒÆ(cid:242)Æ(cid:244)Ł(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:247) (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139) (cid:244)Ł(cid:247) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:244)Æ(cid:139) (cid:243)(cid:229)(cid:246)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) 2. 1. ‚ ˆ”¶ (cid:229)(cid:240)Øº(cid:242)(cid:239)(cid:244)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:244)Ł(cid:238) (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247). 2. 2. ‚ (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł (cid:243)ø(cid:237)(cid:230)(cid:246)(cid:238)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:237)(cid:229) (cid:244)Ł (cid:242)ø(cid:139) ı(cid:237)Ø(cid:243)Ł (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)(cid:230)Æ(cid:242)(cid:237)(cid:239)(cid:139) œ(cid:229)(cid:244)ÆØ, (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:242)Æ(cid:139) (cid:229)(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:238), (cid:231)ØÆ (cid:244)Æ (cid:240)(cid:229)Ø(cid:242)Æ(cid:139) (cid:237)Æ(cid:244)Æ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ (cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Æ Æ(cid:240)(cid:239)º(cid:244)Ł(cid:139) ıŁºÆ(cid:238) ł(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)Ø(cid:237)(cid:229)(cid:247) (cid:229)(cid:237)(cid:240)(cid:229)Ø(cid:242)Ø(cid:139)(cid:229)(cid:247). 2. 3. ‚ (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139) (cid:244)(cid:239)(cid:139) (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)(cid:240)Øı(cid:229)(cid:246)(cid:139) (cid:242)Ł(cid:243)Ł Æ(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)(cid:236)(cid:229)Ø(cid:139) (cid:229)(cid:139)(cid:238)Æ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ (cid:243)Ł(cid:237)Æ(cid:238)(cid:244)Ø- º(cid:239)(cid:139) (cid:244)(cid:229)(cid:242)Æ (cid:237)(cid:229)(cid:139)(cid:244)(cid:242)Æ (cid:231)ØÆ (cid:244)(cid:239) (cid:243)ø(cid:139) (cid:243)(cid:244)Ł(cid:237)Æ (cid:244)ø(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł(cid:247). ˘(cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:239) (cid:239)Ø (cid:229)(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)(cid:229)(cid:247) (cid:239)(cid:139) (cid:243)(cid:239) ºÆØ (cid:239)Ø Æ(cid:238)(cid:229)(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)(cid:229)(cid:247) (cid:229)(cid:240)Øı(cid:229)(cid:246)(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:247) (cid:240)(cid:242)(cid:229)(cid:139)(cid:240)(cid:229)Ø (cid:243)ø(cid:238)(cid:229)(cid:240)(cid:246)(cid:139) (cid:247), (cid:238)Æ (cid:228)Ø(cid:229)(cid:238)(cid:229)(cid:242)- (cid:231)(cid:239)ø(cid:139) (cid:238)(cid:244)ÆØ ø(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:243)ø(cid:238)ıŁ(cid:139) º(cid:229)(cid:247) Æ(cid:238)(cid:244)Øº(cid:229)Ø(cid:237)(cid:229)(cid:238)Øº(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ł(cid:244)Æ(cid:247) ºÆØ Æ(cid:238)(cid:229)ŒÆ(cid:242)(cid:244)Ł(cid:243)Ø(cid:139)Æ(cid:247) (cid:246)(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:229) (cid:244)Æ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)(cid:236)(cid:229)(cid:139) (cid:243)(cid:237)Æ(cid:244)Æ (cid:238)Æ (cid:229)Ø(cid:139)(cid:238)ÆØ ÆŒØ(cid:239)(cid:139) (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)Æ. 2. 3. 1. (cid:139)ˆ(cid:243)(cid:239)(cid:238) Æ(cid:230)(cid:239)(cid:242)Æ(cid:139) (cid:244)Ø(cid:247) (cid:229)(cid:240)Øı(cid:229)(cid:246)(cid:242)Ł(cid:139) (cid:243)(cid:229)Ø(cid:247) (cid:240)(cid:239)ø (cid:228)Ø(cid:229)(cid:238)(cid:229)(cid:242)(cid:231)(cid:239)ø(cid:139) (cid:238)(cid:244)ÆØ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) Æ(cid:238)(cid:229)(cid:240)Ø(cid:139)(cid:243)Ł(cid:237)(cid:239)ø(cid:247) (cid:229)(cid:240)Øı(cid:229)(cid:246)(cid:242)Ł(cid:244)(cid:229)(cid:139)(cid:247), (cid:244)Æ (cid:243)ł(cid:229)(cid:244)ØºÆ(cid:139) Æ(cid:240)(cid:239)(cid:244)(cid:229)(cid:236)(cid:229)(cid:139) (cid:243)(cid:237)Æ(cid:244)Æ (cid:240)(cid:242)(cid:229)(cid:139)(cid:240)(cid:229)Ø (cid:238)Æ (cid:229)(cid:240)Øºø(cid:242)(cid:246)(cid:139) (cid:238)(cid:239)(cid:238)(cid:244)ÆØ Æ(cid:240)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø(cid:247) Æ(cid:242)ł(cid:229)(cid:139)(cid:247) (cid:240)(cid:239)ø (cid:229)Ø(cid:139)(cid:238)ÆØ Æ(cid:242)(cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:228)Ø(cid:229)(cid:247) (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:139)Ł(cid:243)Ł. 2. 4. ‚ (cid:240)(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:244)Æ(cid:243)Ł (cid:244)Ł(cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) (cid:230)ÆØ(cid:139)(cid:238)(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:239)(cid:139) (cid:244)Ø Æ(cid:238)(cid:244)Æ(cid:240)(cid:239)º(cid:242)Ø(cid:139)(cid:238)(cid:229)(cid:244)ÆØ (cid:243)(cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:240)ÆØ(cid:139)(cid:244)Ł(cid:243)Ł Æø(cid:244)Ł(cid:139) (cid:236)(cid:239)(cid:139) (cid:231)(cid:246) (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:236)(cid:229)(cid:240)(cid:244)(cid:239)(cid:237)(cid:229)(cid:242)(cid:246)(cid:139) (cid:238) ºÆ(cid:238)(cid:239)(cid:139) (cid:238)(cid:246)(cid:238) (cid:240)(cid:239)ø ı(cid:229)(cid:243)(cid:240)Ø(cid:139)- œ(cid:229)Ø (cid:231)ØÆ (cid:244)Ł(cid:238) Æ(cid:240)(cid:236)(cid:239)ø(cid:139) (cid:243)(cid:244)(cid:229)ø(cid:243)Ł (cid:243)(cid:229) (cid:237)(cid:239)(cid:139) (cid:238)Ø(cid:237)Ł (cid:226)Æ(cid:139) (cid:243)Ł (cid:244)(cid:246)(cid:238) (cid:228)ØÆ(cid:228)ØºÆ(cid:243)Ø(cid:246)(cid:139) (cid:238) Æø(cid:244)(cid:246)(cid:139) (cid:238). (cid:181)(cid:242)øŒ(cid:229)(cid:139)(cid:236)(cid:236)(cid:229)(cid:247), 10 ¢(cid:229)º(cid:229)(cid:237)(cid:226)(cid:242)Ø(cid:139)(cid:239)ø 1997. ˆ ƒ(cid:242)(cid:239)(cid:139) (cid:229)(cid:228)(cid:242)(cid:239)(cid:247) (cid:244)Ł(cid:247) ˆØº(cid:239)(cid:238)(cid:239)(cid:237)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ºÆØ ”(cid:239)Ø(cid:238)(cid:246)(cid:238)ØºŁ(cid:139) (cid:247) ¶(cid:240)Ø(cid:244)(cid:242)(cid:239)(cid:240)Ł(cid:139) (cid:247) Tom JENKINS


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre la «Comunicación de la Comisión - El impacto de la introducción del euro sobre los mercados de capitales»

eurovoc_concepts:
capital market
euro
financial market
monetary cooperation
monetary policy

text: 9. 3. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 73/141 Dictamen del Comité Econo´mico y Social sobre la «Comunicacio´ n de la Comisio´n — El impacto de la introduccio´ n del euro sobre los mercados de capitales» (98/C 73/32) El 4 de julio de 1997, de conformidad con el artı´culo 198 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, la Comisio´n Europea decidio´ consultar al Comité Econo´mico y Social sobre la comunicacio´n mencionada. La Seccio´n de Asuntos Econo´ micos, Financieros y Monetarios, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 5 de diciembre de 1997 (Ponente: Sr. Pelletier). En su 350o Pleno de los dı´as 10 y 11 de diciembre de 1997 (sesio´ n del 10 de diciembre de 1997), el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 106 votos a favor, 4 votos en contra y 10 abstenciones el presente Dictamen. La Comunicacio´ n sometida a consulta es el resultado de los trabajos realizados por un grupo de expertos presidido por el Sr. A. Giovannini. Ante todo, en ella se formulan recomendaciones técnicas sobre la redenomi- nacio´n en euros de las obligaciones, acciones e instrumen- tos derivados, ası´ como sobre los usos del mercado que serı´a deseable adoptar con vistas a la instauracio´ n del nuevo mercado de activos en euros. 1. Observaciones generales 1. 1. En primer lugar, se debe destacar la importancia de los usos del mercado en este a´mbito, esto es, la autorregulacio´n de los profesionales. Por este motivo, la Comisio´ n decidio´ de forma acertada basarse amplia- mente en la opinio´n de los expertos. La iniciativa adoptada por la Comisio´ n corres- 1. 1. 1. ponde a la necesidad expresada por los mercados de disponer de recomendaciones y no de un reglamento. Los expertos de los distintos Estados miembros han elaborado un corpus de recomendaciones técnicas en el que se sintetizan las opiniones de los operadores sobre el grado de armonizacio´n necesario para la instauracio´ n de un mercado de valores denominados en euros lo ma´s lı´quido y transparente posible. El enfoque utilizado es pragma´tico y progresivo 1. 2. y tiene en cuenta las distintas pra´cticas, usos y normas nacionales que todavı´a regulan los mercados nacionales y que subsistira´n necesariamente, en determinados casos, después del 4 de enero de 1999. A este respecto, hay que felicitar a la Comisio´n 1. 2. 1. por haber efectuado numerosas consultas a las organiza- ciones profesionales representativas de los operadores activos en los mercados. Las consultas realizadas por el Comité Econo´ - 1. 3. mico y Social confirmaron, en la mayorı´a de los casos, el punto de vista adoptado por la Comisio´ n. Esto confirma que los participantes en los mercados tienen una visio´ n internacional y comu´n de su funcionamiento: obligaciones, mercado de tipos, acciones, productos derivados, etc. 1. 4. Ante la multiplicidad de las cuestiones técnicas que la Comisio´n aborda en su Comunicacio´ n, y con el fin de no alargar de forma exagerada su dictamen, el Comité Econo´ mico y Social ha decidido tratar so´lo los aspectos a los que puede aportar «un valor an˜adido». El hecho de que un problema no se mencione significa que el Comité Econo´ mico y Social aprueba las soluciones adoptadas por la Comisio´ n. 1. 5. En la Comunicacio´ n de la Comisio´ n se explican con claridad los procesos muy complejos vinculados a la introduccio´ n del euro en los mercados de capitales. El Comité Econo´mico y Social felicita a la Comisio´n por haber enmarcado de nuevo este aspecto de la unio´ n monetaria en el proceso global, en su reciente Comunica- cio´n (1) sobre los aspectos pra´cticos de la introduccio´n del euro. 1. 6. Este u´ltimo documento completa muy acertada- mente la Comunicacio´ n de que se trata en el presente dictamen, analizando distintos problemas jurı´dicos vin- culados al euro y referidos a la fiscalidad, contabilidad, etc. 2. Observaciones especı´ficas 2. 1. Mercado de renta fija 2. 1. 1. En diciembre de 1995, el Consejo Europeo de Madrid decidio´ que, desde el inicio de la tercera fase de la Unio´n Econo´mica y Monetaria, las nuevas emisiones de deuda pu´blica negociable debı´an efectuarse en euros como condicio´ n necesaria para el paso al euro de los mercados financieros a partir del 4 de enero de 1999. Esta decisio´ n no era suficiente. Los principales paı´ses han anunciado desde entonces la posibilidad de redenominar una parte significativa del saldo vivo de su deuda en euros a partir de esta fecha, creando ası´ una masa crı´tica capaz de garantizar la liquidez de los mercados y una curva de referencia de los tipos en euros. Hasta el momento, Francia y Bélgica han confirmado la redeno- minacio´n de su deuda pu´blica. Por su parte, Alemania adopto´ el 24 de septiembre de 1997 en Consejo de Ministros un proyecto de ley que autoriza a denominar en euros 730 000 millones de marcos. De esta forma, los mercados de «repos» y de productos derivados podra´n negociarse en o´ptimas condiciones, tomando como activo subyacente una base importante de valores denominados en euros. (1) COM(97) 497 de 1. 10. 1997. Véase asimismo el dictamen del Comité sobre esta Comunicacio´n. C 73/142 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 3. 98 2. 1. 2. No obstante, en algunos paı´ses determinadas emisiones publicas destinadas al pu´blico en general permanecera´n en unidades nacionales. En consecuencia, los valores se cotizara´n en mu´ltiplos de un euro (100, 1 000, etc. ) y se negociara´n a partir de un importe en capital mu´ ltiplo de un euro. 2. 1. 3. La liquidez, transparencia y eficacia del mer- cado de deuda pu´blica se vera´ reforzada de esta forma en la mayorı´a de los paı´ses merced a la cotizacio´n y liquidacio´n en euros de los valores negociables y de las obligaciones. No cabe duda de que esta conversio´n de la deuda pu´blica negociable traera´ consigo la de las deudas privadas de gran volumen. En cambio, los empréstitos poco lı´quidos y por un importe bajo seguira´n expresados en unidad nacional hasta su vencimiento. Independientemente del método elegido, 2. 1. 8. la conversio´n implica la pra´ctica del redondeo. La inciden- cia de este redondeo debera´ tenerse en cuenta en cuatro niveles: — carteras individuales; — carteras en poder de las entidades financieras; — depositarios; PRINCIPALES MÉTODOS DE REDENOMINA- CIO´ N — volumen global de valores emitidos. El hecho de que el euro no correspondera´ a 2. 1. 4. ningu´n valor redondo va a plantear considerables problemas de adaptacio´ n a las empresas, particulares y mercados: por ejemplo, es difı´cil concebir que los valores negociables tengan un valor que incluya dos cifras decimales. Este importe no facilita las negociaciones en el mercado para las personas fı´sicas. A este respecto, muchos paı´ses debera´n, tras la conversio´ n al céntimo, redondear posteriormente mediante ventas en el mer- cado los importes en partes redondas superiores a 1 euro, 10 euros o 100 euros. En esta lı´nea, el Comité Econo´ mico y Social 2. 1. 5. considera que la deuda negociable puede convertirse segu´n el método del redondeo al céntimo ma´s pro´ximo o segu´n el método de la renominalizacio´n en un euro con pago de una compensacio´ n. Ambos presentan ventajas. 2. 1. 5. 1. No obstante, deberı´an adoptarse medidas a nivel nacional para evitar penalizar fiscalmente a los propietarios de tı´tulos. 2. 1. 6. M é t o d o d e l c a p i t a l d e c i m a l i z a d o Una obligacio´ n con un valor de 2 000 unidades moneta- rias nacionales podrı´a redenominarse, por ejemplo, en el caso de Francia, en una obligacio´ n con un valor de 312,60 euros, esto es, 2 000 dividido por 6,39795 (factor de conversio´n con cinco cifras después de la coma) y redondeado al céntimo. Una de las consecuencias de esta operacio´n es que el importe del saldo vivo de la deuda en euros no sera´ un nu´mero entero de euros. El método recomendado en el informe es el 2. 1. 9. método «ascendente» (bottom-up). Una de las ventajas de este método es, en efecto, que el valor de una emisio´n no experimenta cambios y que el riesgo de divergencia del redondeo es reducido, dado que se efectu´ a tomando en cuenta la cartera del cliente (la conversio´n se hace a partir de cada cartera individual). No obstante, contrariamente a lo expuesto en la Comunicacio´ n, el método de redondeo a un euro inferior con pago de una compensacio´n es un método «ascendente». Serı´a conveniente que la Comisio´n corrigiera este ana´lisis en la Comunicacio´ n. 2. 1. 10. descritos en el informe sera´n los menos utilizados. Por lo que se sabemos, los otros tres métodos 2. 1. 11. Los Estados miembros esta´n adoptando las distintas modalidades de conversio´n de la deuda pu´blica, tal como se confirma en los cuestionarios realizados por la Federacio´n Bancaria Europea. Es esencial que la Comisio´n recoja una informacio´n técnica validada por cada uno de los Estados miembros en este a´mbito y la difunda ampliamente. 2. 2. Usos del mercado 2. 2. 1. para aumentar la eficacia y la transparencia. Es necesario armonizar los usos del mercado 2. 2. 2. de dı´as se refieren a: Las principales convenciones sobre co´ mputo — ca´lculo de los intereses; — periodicidad de los cupones; 2. 1. 7. M é t o d o d e c o n v e r s i o´ n e n u n e u r o c o n p a g o d e u n a c o m p e n s a c i o´ n — dı´as ha´biles; Siguiendo con el ejemplo francés, una obligacio´n con un valor de 2 000 unidades monetarias nacionales se convierte en 312 obligaciones con un valor nominal de un euro, esto es, 2 000 dividido por 6,39795 (factor de conversio´n con cinco cifras después de la coma) con pago de una compensacio´n de 60 céntimos de euro. La consecuencia de esta operacio´n es que el importe del saldo vivo de la deuda en euros sera´ un nu´mero entero, lo que reforzara´ la liquidez y facilitara´ la comprensio´n de la conversio´n por parte del pu´blico. — base de liquidacio´n en euros. Las asociaciones profesionales representativas de estos mercados han determinado unos usos del mercado que gozan de amplio consenso y que ra´pidamente se convertira´n en las referencias del mercado u´nico. 2. 2. 3. Las recomendaciones del informe sobre estos distintos puntos son adecuadas, pero requieren, especial- mente en el caso de los dı´as ha´biles, disposiciones 9. 3. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 73/143 nacionales. Por otra parte, el informe no yerra cuando destaca que esta armonizacio´ n genera costes y necesita tiempo. 2. 3. Mercados de renta variable Estos mercados presentan particularidades 2. 3. 1. nacionales ma´s sensibles que el mercado de renta fija. Interesan a una masa de pequen˜os ahorradores que han invertido directamente o en los organismos de inversio´ n colectiva en valores mobiliarios. 2. 3. 2. Sin embargo, la hipo´ tesis fundamental es que se utilizara´ una u´nica moneda para la cotizacio´ n por razones jurı´dicas, de simplicidad de tratamiento de las negociaciones y de comprensio´n por parte de la opinio´n pu´blica. 2. 3. 3. Las empresas tienen que poder redenominar sus acciones en euros de forma fa´cil. Este proceso dependera´ sin duda ma´s de la instauracio´ n de una contabilidad en euros que de la cotizacio´ n de las acciones en euros. No obstante, es deseable que la conversio´ n en euros del capital social pueda hacerse de forma muy flexible. A este respecto, podrı´an aprobarse disposiciones legales nacionales que permitan a los organismos rectores decidir, si lo desean, la conversio´n del capital de la sociedad en euros sin convocar una asamblea general. 2. 3. 4. en euros dispone de cuatro posibilidades: Una sociedad que desee redenominar su capital — dejar indefinidamente las acciones con un valor nominal en euros sin redondear; — convertir el valor nominal de las acciones redondea´n- dolo al céntimo ma´s pro´ximo; — fijar el valor nominal en un nu´mero redondo en euros y establecer un valor nominal comu´n; — adoptar un sistema de acciones sin valor nominal. 2. 3. 4. 1. Habida cuenta de la disparidad de las legisla- ciones relativas a las modificaciones del capital social, serı´a positiva una recomendacio´n destinada a autorizar a las asambleas generales o a los consejos de administra- cio´n para efectuar tales modificaciones. 2. 3. 5. El Comité Econo´mico y Social desea que se favorezca la instauracio´n de acciones sin valor nominal. Convendrı´a potenciar las disposiciones legales en la materia que esta´n adoptando los distintos paı´ses. La Comisio´ n, en las consideraciones generales 2. 3. 6. sobre los mercados de renta variable, sen˜ala con mucha razo´n que «los emisores tienden a centrar su atencio´ n, fundamentalmente, en el mercado de renta variable de su paı´s». En cambio, deberı´a matizarse la valoracio´ n 2. 3. 7. segu´n la cual «la introduccio´ n de la moneda u´nica y la desaparicio´n del riesgo de tipo de cambio en la zona euro no modificara´n, al menos a corto plazo, la actual relacio´n entre los emisores y sus respectivos mercados nacionales». 2. 3. 8. Aparte del esfuerzo del aumento de la compe- tencia derivado de la Directiva sobre servicios de inversio´n, no conviene subestimar las consecuencias de la apertura de un amplio mercado del euro, de acuerdo con las normas internacionales de emisio´n, con mayores obligaciones para los emisores en cuanto a la cotizacio´n, presentacio´n de cuentas, coeficientes de rentabilidad, publicidad de las emisiones, etc. , que provocara´n que las empresas medianas, incapaces de soportar la compe- tencia de las grandes empresas en el mercado del euro, quedara´n excluidas de dicho mercado y perdera´n su acceso tradicional al mercado nacional. 2. 3. 9. Las repercusiones de la mundializacio´n del mercado del euro en las condiciones de financiacio´n de las pequen˜as y medianas empresas europeas merecerı´an un examen ma´s profundo por parte de las autoridades competentes. 2. 4. Mercados de derivados 2. 4. 1. El problema esencial se refiere a la continuidad de los contratos. La aprobacio´ n de dos Reglamentos del Consejo sobre la introduccio´ n del euro (1) contribuira´ a establecer una base jurı´dica so´lida para el comienzo de la tercera fase. Algunos paı´ses, como Estados Unidos, han aprobado disposiciones legales nacionales en la materia. 2. 4. 2. El Comité acoge favorablemente los ana´lisis jurı´dicos realizados por la Comisio´n, los cuales confir- man que, en virtud de la aplicacio´ n de la lex monetae, principio jurı´dico universalmente reconocido en los grandes mercados financieros, la continuidad de los contratos denominados en las monedas reemplazadas por el euro deberı´a garantizarse también en los terceros paı´ses. No obstante, queda por confirmar este ana´lisis en algunos de los paı´ses de menor importancia. 2. 4. 3. Serı´a deseable que la Comisio´n llevase a cabo una amplia campan˜a de comunicacio´n destinada a los terceros paı´ses, para explicar y debatir el cara´cter real de estos problemas con el fin de evitar incomprensiones comerciales. 2. 5. Precios de referencia 2. 5. 1. En la actualidad, varios paneles nacionales se ocupan de la elaboracio´n de los indicadores de precios de mercado. A largo plazo, con el euro se asistira´ a la desaparicio´n de los precios de referencia en monedas nacionales. 2. 5. 2. Las asociaciones representativas de las entida- des de crédito y de los operadores de los mercados han tomado la iniciativa de crear un Euribor. Asimismo, (1) Reglamento (CE) no 1103/97 del Consejo de 17 de junio de 1997 sobre determinadas disposiciones relativas a la introduccio´n del euro (aprobado con arreglo al artı´culo 235 del Tratado, DO L 162 de 19. 6. 1997). Proyecto de Reglamento del Consejo relativo a la introduc- cio´n euro (aprobado por el Consejo el 7 de julio de 1997, este Reglamento se adoptara´, con arreglo al apartado 4 del artı´culo 109 L del Tratado, en cuanto se haya tomado la decisio´n relativa a los Estados miembros que adoptara´n el euro), DO C 236 de 2. 8. 1997. C 73/144 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 3. 98 el Instituto Monetario Europeo acepto´ calcular un Eurimean que sera´ difundido por la Federacio´n Bancaria Europea. El conjunto de las organizaciones profesionales representativas de las entidades de crédito interviene en la constitucio´n de los paneles representativos de los precios de referencia. El principio de crear tipos de referencia para 2. 5. 3. la zona euro a partir de una muestra de bancos representativos de la zona permitira´ disponer de referen- cias europeas a partir de 1999 para los nuevos contratos. Es deseable que las referencias nacionales desaparezcan en los paı´ses en que el derecho nacional lo permita o, si subsisten, no sean objeto de una amplia publicidad. Esta es una condicio´ n esencial para crear un mercado financiero u´nico. 2. 5. 4. El principio de continuidad de los contratos no implica que los precios de referencia existentes se mantendra´n después del 4 de enero de 1999 en la medida en que exista un ı´ndice cercano de la referencia anterior y pueda substituir al precedente. 2. 6. Reservas obligatorias (1) 2. 6. 1. Se han realizado esfuerzos considerables para que el mercado financiero sea eficaz. La imposicio´ n de reservas obligatorias comprometerı´a completamente la instauracio´ n de un mercado financiero unificado en euros. El Comité Econo´ mico y Social se siente obli- 2. 6. 2. gado a destacar los riesgos de dislocacio´n y deslocaliza- cio´n de estas actividades en favor de mercados en euros no sujetos a reservas obligatorias. Parece especialmente preocupante que la instauracio´n de un mercado finan- ciero u´nico en euros se vea penalizada y que, por razones reglamentarias, el mercado del euro se vea abocado a desarrollarse fuera de los paı´ses participantes en la unio´ n econo´ mica y monetaria. (1) Dictamen del Comité Econo´mico y Social de 24 de marzo de 1993 sobre «La polı´tica de reservas obligatorias en el mercado interior» (Ponente: Sr. Meyer-Horn), DO C 129 de 10. 5. 1993, p. 10. Bruselas, el 10 de diciembre de 1997. 2. 7. Fiscalidad El Comité Econo´ mico y Social comparte la 2. 7. 1. opinio´n de la Comisio´n de que «con independencia del grado de armonizacio´ n de los usos y pra´cticas del mercado que se consiga, seguira´ habiendo distorsiones derivadas de las diferencias entre los regı´menes fiscales nacionales». En cambio, el Comité Econo´mico y Social no 2. 7. 2. considera posible esperar a que la introduccio´ n del euro fomente una toma de conciencia de las distorsiones para buscar una solucio´n a una situacio´n inaceptable desde el punto de vista de la competencia. 2. 7. 2. 1. En consonancia con lo anterior, el Comité Econo´ mico y Social quiere subrayar la importancia de las medidas recientemente propuestas por la Comisio´n, que, entre otras cosas, dara´n lugar a un co´ digo de conducta destinado a impedir la competencia fiscal perjudicial. 3. Conclusio´n El Comité Econo´ mico y Social quiere destacar la 3. 1. calidad de la Comunicacio´ n analizada y manifiesta el deseo de que la conducta futura de la Comisio´ n siga marcada por la voluntad de adaptarse a las preocupaciones de los participantes en los mercados, sin recurrir a normativas que previsiblemente llegarı´an con retraso respecto de las pra´cticas de los profesionales. Las iniciativas tomadas por las asociaciones 3. 1. 1. profesionales representativas demuestran que son capa- ces de armonizar las normas profesionales necesarias para el desarrollo de un mercado financiero transparente y lı´quido del euro. El Comité Econo´ mico y Social destaca la necesi- 3. 2. dad de seguir, pra´cticamente dı´a a dı´a, la evolucio´n de las pra´cticas del mercado, en perpetua evolucio´ n. El Comité Econo´ mico y Social, merced a la 3. 3. competencia de sus miembros, podrı´a aportar a la Comisio´n una ayuda técnica so´lida respecto de los problemas pendientes de solucio´n para la introduccio´ n del euro en los mercados. Asimismo, desea participar en el conjunto del procedimiento de puesta en pra´ctica del euro. El Presidente del Comité Econo´mico y Social Tom JENKINS


title: Proposition de règlement (CE/Euratom) du Conseil relatif à l'assistance en faveur des pays candidats d'Europe centrale et orientale à l'adhésion à l'Union européenne dans le cadre d'une stratégie de préadhésion

eurovoc_concepts:
Central and Eastern European Countries
EU aid
accession to the European Union
cooperation policy
economic aid

text: C 48/18 FR Journal officiel des Communaut~s europ~ennes 13. 2. 98 Proposition de r(cid:127)glement (CE/Euratom) du Conseil relatif { l’assistance en faveur des pays candidats d’Europe centrale et orientale { l’adh~sion { l’Union europ~enne dans le cadre d’une strat~gie de pr~adh~sion (98/C 48/09) COM(97) 634 final - 97/0351(CNS) (Pr~sent~e par la Commission le 19 d~cembre 1997) LE CONSEIL DE L’UNION EUROP^ENNE, vu le trait~ instituant la Communaut~ europ~enne, et notamment son article 235, vu le trait~ instituant la Communaut~ europ~enne de l’~nergie atomique, et notamment son article 203, vu la proposition de la Commission, vu l’avis du Parlement europ~en, consid~rant que le Conseil europ~en de Copenhague en juin 1993 a ~nonc~ les conditions ~conomiques et politi(cid:220) les pays associ~s d’Europe ques requises pour que centrale et orientale qui le d~sirent puissent devenir membres de l’Union europ~enne; que, dans le cadre de l’article O du trait~ sur l’Union europ~enne, les diffi(cid:220) cult~s principales que ces pays rencontrent pour r~aliser lesdites conditions ont ~t~ identifi~es; consid~rant que les chefs d’^tat et de gouvernement, lors du Conseil europ~en d’Amsterdam des 16 et 17 juin 1997, ont r~it~r~ leur volont~ de proc~der au renforce(cid:220) ment de la strat~gie de pr~adh~sion de l’Union afin de faciliter la pr~paration des pays candidats { leur adh~sion et, que, { cette fin, la Commission a fait une s~rie de propositions dans l’(cid:133)Agenda 2000(cid:176); l’assistance de consid~rant qu’il est appropri~ que la Communaut~ europ~enne qui soutiendra la strat~gie de pr~adh~sion soit organis~e dans le cadre d’une relation de partenariat avec chacun des pays candidats, concen(cid:220) tr~e sur les priorit~s qui ressortent de l’identification des difficult~s pr~cit~es; consid~rant qu’il importe de g~rer au mieux les moyens financiers disponibles en fonction des priorit~s d~coulant des avis de la Commission sur les demandes d’adh~sion; que le Conseil doit pouvoir d~cider des principes, prio(cid:220) rit~s et conditions g~n~rales des partenariats pour l’adh~(cid:220) sion, afin que la Commission puisse en tenir compte dans le cadre des partenariats; adopt~s conform~ment aux dispositions des trait~s et en particulier le r(cid:127)glement (CEE) no 3906/89 du Conseil du 18 d~cembre 1989 relatif { l’aide ~conomique en faveur de certains pays d’Europe centrale et orientale(cid:216)(˛), le r(cid:127)glement (CE) no modifi~ en dernier 753/96(cid:216)(ˇ); que, ainsi, le pr~sent r(cid:127)glement n’a aucune incidence financi(cid:127)re; lieu par consid~rant que la programmation des moyens financiers de l’assistance communautaire sera d~cid~e conform~(cid:220) ment aux proc~dures pr~vues par les r(cid:127)glements relatifs aux instruments financiers ou aux programmes corres(cid:220) pondants; consid~rant que l’octroi des aides de pr~adh~sion est subordonn~ { l’application des principes d~mocratiques, de la primaut~ du droit, des droits de l’homme et au respect et { la protection des minorit~s; consid~rant que le respect des obligations contenues dans les accords europ~ens conditionne ~galement l’assistance de la Communaut~; consid~rant que la mise en §uvre d’un syst(cid:127)me de parte(cid:220) nariat pour l’adh~sion est de nature { contribuer { la r~alisation des objectifs des Communaut~s et que les trait~s ne pr~voient pas, pour le syst(cid:127)me en question, d’autres pouvoirs que ceux de l’article 235 du trait~ CE et de l’article 203 du trait~ Euratom; A ARR(cid:226)T^ LE PR^SENT R_GLEMENT: Article premier Les aides pr~vues par le r(cid:127)glement (CEE) no 3906/89 ainsi que toute autre aide communautaire instaur~e dans le cadre d’une strat~gie de pr~adh~sion en faveur des pays candidats { l’adh~sion { l’Union europ~enne sont accord~es dans le cadre d’un syst(cid:127)me de partenariat pour l’adh~sion rassemblant dans un cadre unique: -(cid:217)les priorit~s pour la pr~paration { l’adh~sion telles qu’elles r~sultent de l’analyse de la situation de ces pays par rapport aux crit(cid:127)res politiques, ~conomiques consid~rant que l’assistance de la Communaut~ dans le cadre d’une strat~gie de pr~adh~sion rel(cid:127)ve de l’applica(cid:220) tion des programmes d’aide en faveur des pays concern~s (˛)(cid:217)JO L 375 du 23. 12. 1989, p. 11. (ˇ)(cid:217)JO L 103 du 26. 4. 1996, p. 5. 13. 2. 98 FR Journal officiel des Communaut~s europ~ennes C 48/19 et relatifs aux obligations d’^tat membre, inh~rentes { la qualit~ relatifs aux instruments financiers ou aux programmes correspondants. -(cid:217)les moyens financiers pour aider chaque pays candidat dans la mise en §uvre des priorit~s identi(cid:220) fi~es sur la voie de l’adh~sion. Article 2 Le Conseil, sur proposition de la Commission, d~cide { la majorit~ qualifi~e, avant le 15 mars 1998, des prin(cid:220) cipes, priorit~s et conditions g~n~rales de chaque parte(cid:220) tels qu’ils r~sultent des avis nariat pour pr~sent~s par la Commission sur les demandes d’adh~(cid:220) sion. l’adh~sion Article 3 L’assistance de la Communaut~ dans le cadre de la stra(cid:220) t~gie de pr~adh~sion est celle qui est pr~vue dans les programmes adopt~s conform~ment aux dispositions du trait~, en particulier le r(cid:127)glement (CEE) no 3906/89. Sur la base des d~cisions prises par le Conseil en applica(cid:220) tion de l’article 2 du pr~sent r(cid:127)glement, la programma(cid:220) tion des moyens financiers de l’assistance accord~e dans le cadre des partenariats pour l’adh~sion est ~tablie conform~ment aux proc~dures pr~vues par les r(cid:127)glements Article 4 Les adaptations des partenariats pour l’adh~sion sont effectu~es, selon le cas, conform~ment aux proc~dures pr~vues aux articles 2 et/ou 3. Article 5 Lorsqu’un ~l~ment essentiel { la poursuite de l’octroi des aides de pr~adh~sion fait d~faut, en cas de violation des principes d~mocratiques, de la primaut~ du droit, des droits de l’homme, du respect et de la protection des minorit~s, le Conseil, statuant { la majorit~ qualifi~e, sur proposition de la Commission, peut prendre les mesures appropri~es en ce qui concerne l’octroi des aides de pr~adh~sion { un pays candidat. Article 6 Le pr~sent r(cid:127)glement entre en vigueur le troisi(cid:127)me jour suivant celui de sa publication au Journal officiel des Communaut~s europ~ennes. Le pr~sent r(cid:127)glement est obligatoire dans ~l~ments et directement applicable dans membre. tous ses tout ^tat


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de directiva do Conselho que altera as Directivas 66/400/CEE, 66/401/CEE, 66/402/CEE, 66/403/CEE, 69/208/CEE, 70/457/CEE e 70/458/CEE relativas à comercialização de sementes de beterraba, de sementes de plantas forrageiras, de sementes de cereais, de batatas de semente, de sementes de plantas oleaginosas e de fibras, de sementes de produtos hortícolas, bem como ao catálogo comum das variedades das espécies de plantas agrícolas»

text: 9. 3. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 73/45 Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de directiva do Conselho que altera as Directivas 66/400/CEE, 66/401/CEE, 66/402/CEE, 66/403/CEE, 69/208/CEE, 70/457/CEE e 70/458/CEE relativas à comercializaça˜o de sementes de beterraba, de sementes de plantas forrageiras, de sementes de cereais, de batatas de semente, de sementes de plantas oleaginosas e de fibras, de sementes de produtos hortı´colas, bem como ao cata´logo comum das variedades das espécies de plantas agrı´colas» (98/C 73/10) Em 11 de Setembro de 1997, o Conselho decidiu, nos termos dos artigos 434 e 1984 do Tratado CE, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. Incumbida da preparaça˜o dos correspondentes trabalhos, a Secça˜o de Agricultura e Pescas adoptou o parecer em 7 de Novembro de 1997, sendo relator S. Nilsson. Na 3501 reunia˜o plena´ria de 10 e 11 de Dezembro de 1997 (sessa˜o de 10 de Dezembro), o Comité Econo´mico e Social adoptou por 106 votos a favor, 2 contra e 5 abstenço˜es o presente parecer. 1. Sı´ntese da proposta da Comissa˜o 1. 1. A Comissa˜o propo˜e a alteraça˜o das directivas enunciadas, para que a autorizaça˜o das experiências a partir de 1989 (Decisa˜o 89/540/CEE, com a u´ltima redacça˜o que lhe foi dada pela Decisa˜o 96/336/CEE), com vista a simplificar os procedimentos e procurar melhores alternativas para a certificaça˜o oficial das sementes, assumam um cara´cter permanente. A Comissa˜o propo˜e igualmente facilitar o adita- 1. 2. mento de novas espécies às listas de espécies e simplificar as alteraço˜es das mesmas, à luz da evoluça˜o dos conhecimentos cientı´ficos ou técnicos sobre os nomes e hı´bridos resultantes do cruzamento das espécies abran- gidas. 2. Observaço˜es à proposta da Comissa˜o 2. 1. O Comité apoia a proposta da Comissa˜o. Bruxelas, 10 de Dezembro de 1997. 2. 2. A proposta enquadra-se nas disposiço˜es relativas a experiências que, aplicadas ao longo de va´rios anos, permitiram adquirir uma experiência considera´vel nesta matéria. As inspecço˜ es de campo constituem um dos 2. 3. procedimentos de controle mais importantes do sistema de certificaça˜o. Tanto as inspecço˜ es de campo oficiais como as que na˜o o sa˜o devem realizar-se em condiço˜es de objectividade e imparcialidade tais que seja possı´vel obter resultados fia´veis. 2. 3. 1. No que se refere às inspecço˜ es efectuadas por inspectores na˜o oficiais, os seus resultados devem ser validados pela autoridade de certificaça˜o. 2. 4. Ao estabelecer regras detalhadas no sentido da simplificaça˜o dos procedimentos numa base perma- nente, a proposta da Comissa˜o parece responder a esta exigência. O Presidente do Comité Econo´ mico e Social Tom JENKINS