title: Dyrektywa Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich

eurovoc_concepts:
animal product
health certificate
import
third country
veterinary inspection

text: 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31997L0078 30. 1. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH DYREKTYWA RADY 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich 247 L 24/9 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Produkty zwierzęce lub produkty pochodzenia zwierzę- cego i produkty kontrolom mającym na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się zaraźliwych i zakaźnych chorób zwierzęcych zostały wymienione w załączniku II do Traktatu. roślinne podlegające zasad na organizacji poziomie wspólnotowym Ustanowienie dotyczących kontroli weterynaryjnych produktów pochodzących z państw trzecich pomaga w zabezpieczeniu dostaw i zapewnieniu stabilności rynku harmonizując przy tym środki niezbędne do zagwaran- towania ochrony zdrowia zwierząt i ludzi. Ustanowienie rynku wewnętrznego podkreśliło potrzebę ustanowienia wspólnych zasad w zakresie kontroli wete- rynaryjnych tym bardziej, że zniesione zostały kontrole na granicach wewnętrznych. Od chwili przyjęcia dyrektywy Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. , ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wpro- wadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (4) odnoto- wano postęp w jej zastosowaniu oraz zdobyto nowe doświadczenia; do celów lepszej przejrzystości dyrek- tywa ta powinna zostać zmieniona. Należy ustanowić ujednolicone warunki dla wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego przywożonych z państw trzecich do Wspólnoty; z tego powodu należy zastosować jeden program kontroli dla tych produktów a także dokonać koniecznych dostosowań. Należy ustanowić przepisy, na podstawie których prze- syłki wprowadzone do Wspólnoty bez zgłoszenia w granicznym posterunku kontroli, zostaną poddane kontroli weterynaryjnej w takim posterunku. (1) Dz. U. C 285 z 23. 8. 1997, str. 7. (2) Dz. U. C 85 z 17. 3. 1997, str. 76. (3) Dz. U. C 66 z 3. 3. 1997, str. 43. (4) Dz. U. L 373 z 31. 12. 1990, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/43/WE (Dz. U. L 162 z 1. 7. 1996, str. 1). (7) Państwa Członkowskie mogą, w pewnych przypadkach, narzucić dodatkowe wymagania dla przywożonych produktów. Państwo Członkowskie przeprowadzające kontrole musi uwzględnić w trakcie przeprowadzania tej kontroli wspomniane dodatkowe wymagania krajowe. (8) W odniesieniu do przeładunku w transporcie morskim lub powietrznym produktów o ostatecznym miejscu przeznaczenia we Wspólnocie należy ustanowić wyraźne przepisy w sprawie miejsca przeprowadzania kontroli. (9) (10) (11) (12) (13) (14) Prawodawstwo wspólnotowe wymaga, aby pewne produkty były monitorowane od miejsca przybycia do Wspólnoty do miejsca przeznaczenia w celu zabezpie- czenia zdrowia ludzi i zwierząt; z tego powodu należy ustanowić wyraźne przepisy. Powinny zostać ustanowione rygorystyczne przepisy w celu zapewnienia, że produkty przybywające na granicę Wspólnoty, dla których Wspólnota nie jest ostatecznym miejscem przeznaczenia, opuszczą Wspólnotę. Te produkty, które są dostosowane do wymagań wspól- notowych w zakresie przywozu powinny być oddzielone od tych, które ich nie spełniają; w celu uwzględnienia tych różnic powinny być ustanowione odrębne systemy kontroli. Zaopatrzenie w produkty pochodzenia zwierzęcego załogi i pasażerów w środkach transportu morskiego i powietrznego ma istotne znaczenie handlowe we Wspól- nocie; produkty te często nie spełniają wymagań Wspól- noty; z tego powodu powinny zostać ustanowione rygo- rystyczne przepisy w celu zabezpieczenia zdrowia ludzi i zwierząt. Produkt wspólnotowy, który został odrzucony przez państwo trzecie i zwrócony do Wspólnoty powinien być uważany za produkt, który nie spełnia już wymagań wspólnotowych; z tego powodu powinny zostać ustano- wione rygorystyczne przepisy w tym zakresie w celu zabezpieczenia zdrowia ludzi i zwierząt. Powinny zostać ustanowione dodatkowe środki bezpie- czeństwa w celu zapobieżenia nadużyciom finansowym, należy również przewidzieć zharmonizowane środki w celu zwalczenia oszukańczych działań i nieprawidło- wości. 248 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 (15) Dyrektywa 90/675/EWG została zasadniczo i wielo- krotnie zmieniona; obecnie konieczna stała się kolejna zmiana, dlatego też do celów przejrzystości i racjonal- i ności zastąpiona, zostać uchylona ta powinna dyrektywa PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 odpowiada za rozwój różnych zdarzeń objętych niniejszym rozporządzeniem, w których może się znaleźć przesyłka a także przedstawiciela określonego w art. 5 wspomnianego rozporządzenia, który przyjmuje taką odpowiedzialność w zakresie nadzoru kontroli ustanowionych w niniejszej dyrektywie; f) „przesyłka” oznacza ilości produktów tego samego rodzaju objętych tym samym świadectwem/tymi samymi świadec- twami zdrowia lub innymi dokumentami określonymi w przepisach w dziedzinie weterynarii, przewożonych tym samym środkiem transportu i pochodzących z tego samego państwa trzeciego lub jego części; Kontrole weterynaryjne produktów z państw trzecich wprowa- dzanych na jeden z terytoriów wymienionych w załączniku I przeprowadzane są przez Państwa Członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą. g) „graniczny posterunek kontroli” oznacza każdy posterunek kontroli desygnowany i zatwierdzony zgodnie z art. 6 do produktów przeprowadzania przybywających z państw trzecich na granicę jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I; kontroli weterynaryjnych Artykuł 2 1. Do celów niniejszej dyrektywy definicje zawarte w art. 2 dyrektywy Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspól- notowym mając na względzie wprowadzenie rynku wewnętrz- nego (1) i art. 2 dyrektywy Rady 90/425/EWG, dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastoso- wanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami mając na względzie wprowadzenie rynku wewnętrznego (2) stosuje się tam, gdzie niezbędne. 2. Ponadto: a) „produkty” oznaczają produkty pochodzenia zwierzęcego określone w dyrektywach 89/662/EWG i 90/425/EWG, włącznie z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzę- cego niezawartymi w załączniku II do Traktatu, oraz produkty roślinne określone w art. 19; b) „kontrola dokumentów” oznacza sprawdzanie świadectw(a) zdrowia, dokumentów(u) weterynaryjnych lub innych(go) dokumentów(u) towarzyszących przesyłce; c) „kontrola tożsamości” oznacza kontrolę dokonaną przez sprawdzenie wzrokowe w celu zagwarantowania, że świa- dectw(a) zdrowia, dokument(y) weterynaryjne lub inne dokumenty określone w przepisach w dziedzinie weterynarii odnoszą się do danego produktu; d) „kontrola fizyczna” oznacza kontrolę samego produktu, która może obejmować kontrolę opakowania i temperatury a także pobieranie próbek i badania laboratoryjne; e) „osoba odpowiedzialna za przesyłkę” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która zgodnie z przepisami rozporzą- dzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3) (1) Dz. U. L 395 z 30. 12. 1989, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/118/EWG (Dz. U. L 62 z 15. 3. 1993, str. 49). (2) Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/118/EWG. (3) Dz. U. L 302 z 19. 10. 1992, str. 1. Rozporządzenie zmienione ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. U. L 17 z 21. 1. 1997, str. 1). h) „przywóz” oznacza swobodny obrót produktami i zamiar dopuszczenia produktów do swobodnego obrotu w rozu- mieniu art. 79 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92; i) „przeznaczenie celne” oznacza przeznaczenie celne lub użytkowanie określone w art. 4 ust. 15 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92; j) „warunki przywozowe” oznaczają wymagania weterynaryjne dla produktów do przywozu, ustanowione przepisami Wspólnoty; k) „właściwe władze” oznaczają władzę centralną Państwa Członkowskiego uprawnioną do przeprowadzania kontroli weterynaryjnych lub inny organ, który uzyskał od niej takie uprawnienia. ROZDZIAŁ I ORGANIZACJA I WYNIKI KONTROLI Artykuł 3 1. Państwa Członkowskie zapewnią, że żadna przesyłka pochodząca z państwa trzeciego nie zostanie wprowadzana na jedno z terytoriów wymienionych w załączniku I bez poddania jej kontrolom weterynaryjnym wymaganym w niniejszej dyrek- tywie. Państwa Członkowskie zapewnią, że przesyłki zostaną terytoriów wymienionych w 2. wprowadzone na jedno z załączniku I przez graniczny posterunek kontroli. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 249 3. Państwa Członkowskie zapewnią, że osoby odpowie- dzialne za przesyłkę zostaną zobowiązane do uprzedniego przekazania informacji przez należyte wypełnienie, tam gdzie właściwe, świadectwa określonego w art. 5 ust. 1 lub dostar- czenie na piśmie lub w formie elektronicznej szczegółowego opisu przesyłki określonej w ust. 1 włącznie z produktami określonymi w art. 9 i art. 19 ust. 1, do personelu weteryna- ryjnego w granicznym posterunku kontroli, do którego dostar- czone mają być produkty. Państwa Członkowskie mogą przeprowadzić kontrolę mani- festu pokładowego statków i samolotów i kontrolę w celu stwierdzenia czy zgadzają się one ze wspomnianymi wyżej deklaracjami i dokumentami. 4. Władze celne, którym geograficznie podlegają graniczne posterunki kontroli wydadzą zgodę na zamierzone przezna- czenie celne przesyłki wyłącznie zgodnie z warunkami określo- nymi w świadectwie, określonym w art. 5 ust. 1. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności wykaz produktów, które należy poddać kontroli weterynaryjnej, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 4 Każda przesyłka zostanie poddana kontrolom weteryna- 1. ryjnym w granicznym posterunku kontroli określonym w art. 3 ust. 2 przez właściwe władze podlegające urzędowemu lekarzowi weterynarii zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b). b) w przypadku przywozu, że dane zawarte w świadectwach lub dokumentach określonych w art. 1 lub innych doku- mentach posiadają wymagane gwarancje. 4. Z wyjątkiem szczególnych przypadków wymienionych w art. 9–15, urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza nastę- pujące kontrole: a) kontrolę tożsamości każdej przesyłki w celu stwierdzenia, że produkty są zgodne z informacją zawartą w towarzyszą- cych świadectwach lub dokumentach. Za wyjątkiem prze- syłek masowych przewidzianych w dyrektywie Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt i zdrowia publicznego regu- lujące handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobję- tych wyżej wymienionymi warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników chorobotwórczych do dyrektywy 90/425/EWG (2), procedura ta obejmuje: i) w przypadku gdy produkty pochodzenia zwierzęcego dostarczane są w kontenerach, sprawdzenie czy plomby założone przez urzędowego lekarza weterynarii (lub właściwe władze), tam, gdzie jest to wymagane przez przepisy wspólnotowe, nie są naruszone i czy infor- macja, która się na nich znajduje odpowiada informacji podanej w towarzyszących dokumentach lub świadec- twach; ii) w innych przypadkach 2. W przypadku każdej przesyłki urzędowy lekarz wetery- narii skonsultuje, na podstawie informacji określonej w art. 3 ust. 3 bazę danych, określonej w załączniku I do decyzji Rady 92/438/EWG z dnia 13 lipca 1993 r. , w sprawie komputery- zacji (projekt SHIFT) (1). Ponadto, w przypadku każdej przesyłki przezna- czonej do przywozu do jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I, jeśli konieczne, bazę danych określoną w załączniku II do decyzji 92/438/EWG. procedur weterynaryjnych przywozowych skonsultuje, — dla wszystkich rodzajów produktów, kontrolę umieszczenia pieczęci, znaków urzędowych i znaków identyfikację weterynaryjnych pozwalających kraju i przedsiębiorstwa, którego pochodzą produkty oraz ich zgodności z danymi zawartymi w towarzyszących świadectwach lub dokumentach, na z — ponadto, dla produktów opakowanych lub konfek- cjonowanych, kontrolę specyficznych etykiet określo- nych w przepisach w dziedzinie weterynarii, Urzędowy lekarz weterynarii zapewni, że przeprowadzane są wszelkie działania wymagane w celu zachowania bazy danych określonej w decyzji 92/438/EWG. b) kontrolę fizyczną każdej przesyłki: Każda przesyłka zostanie poddana kontroli dokumentów 3. niezależnie od przeznaczenia celnego w celu ustalenia: i) w celu stwierdzenia, czy produkty spełniają wymagania prawodawstwa wspólnotowego i mogą być użyte zgodnie z przeznaczeniem określonym w towarzyszą- cych świadectwach lub dokumentach. a) że informacje zawarte w świadectwach lub dokumentach określonych w art. 7 ust. 1 odpowiadają informacjom uprzednio przedłożonym zgodnie z art. 3 ust. 3; Kontrole te muszą być przeprowadzane zgodnie z kryte- riami ustanowionymi w załączniku III; (1) Dz. U. L 243 z 25. 8. 1992, str. 27. Decyzja zmieniona Aktem Przy- (2) Dz. U. L 62 z 15. 3. 1993, str. 49. Dyrektywa ostatnio zmieniona stąpienia z 1994 r. dyrektywą 96/90/WE (Dz. U. L 13 z 16. 1. 1997, str. 24). 250 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 ii) przed przeprowadzeniem, w odstępach czasu, które mają być wyznaczone przed dniem 1 lipca 1999 r. , przy zastosowaniu procedury ustanowionej w art. 29: zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 a w przypadku transportu kolejowego, na pierwszej stacji wyznaczonej przez właściwe władze; — wszelkich badań laboratoryjnych przeprowadzanych na miejscu, — wszelkiego urzędowego pobierania próbek niezbęd- nego do jak najszybszego wykonania analiz. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 5. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 5 1. Po dopełnieniu wymaganych kontroli weterynaryjnych, urzędowy lekarz weterynarii wystawi świadectwo dla danej przesyłki produktów poświadczając wyniki kontroli zgodnie z wzorem przewidzianym w załączniku B do decyzji Komisji 93/13/EWG ustanawiająca procedurę kontroli weterynaryjnej we wspólnotowych punktach kontroli granicznej dotyczącą produktów pochodzących z państw trzecich (1), dostosowane, gdzie właściwe zgodnie z ust. 4. 2. Świadectwo określone w ust. 1 towarzyszy przesyłce: — tak długo jak przesyłka pozostaje pod dozorem celnym, wówczas wspomniane dokumenty odnoszą się do doku- mentów celnych, — w przypadku przywozu, do pierwszego przedsiębiorstwa określonego w dyrektywie 89/662/EWG lub do pierwszego centrum lub organizacji przeznaczenia określonych w dyrektywie 90/425/EWG. 3. W przypadku gdy przesyłka zostanie podzielona, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w odniesieniu do każdej części. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w tym stosowania załącznika B do decyzji 93/13/EWG, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 6 1. Graniczne posterunki kontroli muszą: jedno z a) być usytuowane w najbliższym otoczeniu miejsca wprowa- dzenia na terytoriów wyszczególnionych w załączniku I, oraz na obszarze wyznaczonym przez władze celne zgodnie z art. 38 ust. 1 lit. a) i b) akapit pierwszy rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Jednakże, tam gdzie jest to wymuszone warunkami geogra- ficznymi (takimi jak nabrzeże rozładunkowe lub przejście), dopuszczalne jest usytuowanie granicznego posterunku kontroli w pewnej odległości od miejsca wprowadzenia b) podlegać zwierzchnictwu urzędowego lekarza weterynarii, który będzie faktycznie odpowiedzialny za kontrole. Urzę- dowego lekarza weterynarii może wspierać specjalnie prze- szkolony personel pomocniczy. Urzędowy lekarz weterynarii zapewni, że przeprowadzane są wszelkie aktualizacje baz danych określonych w art. 1 ust. 1 tiret trzecie decyzji 92/438/EWG. 2. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 wykaz granicznych posterunków kontroli obowiązujących w dniu opublikowania niniejszej dyrektywy może być następnie zmie- niany lub uzupełniany: a) przez dodanie jakiegokolwiek nowego granicznego poste- runku kontroli: — zaproponowanego przez Państwo Członkowskie, po sprawdzeniu przez właściwe władze czy odpowiada on wymaganiom załącznikiem II do niniejszej dyrektywy i decyzji Komisji 92/525/EWG z dnia 3 listopada 1992 r. zatwierdzenia ustanawiającej wymagania wspólnotowych posterunków kontroli odpowiedzialnych za kontrole weterynaryjne wprowa- dzanych produktów z państw trzecich (2), granicznych dotyczące — w którym Komisja przeprowadziła inspekcje we współ- pracy z właściwymi władzami Państwa Członkowskiego; b) przez zniesienie granicznego posterunku kontroli w przy- padku gdy wykryje, że nie stosuje się on do warunków usta- nowionych w załączniku II w trakcie kontroli przeprowa- dzonej przez właściwe władze lub gdy w następstwie inspekcji określonych w art. 23 Państwo Członkowskie nie uwzględni wniosków tej inspekcji we właściwym terminie, szczególnie w przypadku gdy wynik inspekcji wskazuje na poważne zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt. zatwierdzenie Państwo Członkowskie musi, w poważnych przypadkach, 3. lub zwierząt, szczególnie odnoszących się do zdrowia ludzi zawiesić kontroli usytuowanego na jego terytorium. O zawieszeniu oraz jego przyczynach Państwo Członkowskie powiadamia Komisję i pozostałe posterunek Państwa Członkowskie. Graniczny kontroli może być przywrócony wyłącznie zgodnie z ust. 2 lit. a). granicznego posterunku Komisja sporządzi 4. i opublikuje wykaz zatwierdzonych granicznych posterunków kontroli, uwzględniając w nim poste- runki, których działalność została tymczasowo zawieszona. (1) Dz. U. L 9 z 15. 1. 1993, str. 33. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 96/32/WE (Dz. U. L 9 z 12. 1. 1996, str. 9). (2) Dz. U. L 331 z 17. 11. 1992, str. 16. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 251 5. Do czasu przyjęcia decyzji na mocy ust. 2 lit a) obowią- zuje wykaz utworzony na mocy dyrektywy zasadniczej 90/675/EWG i jest stosowany bez uszczerbku dla okoliczności określonych w ust. 3. 1. Gdy: Artykuł 8 Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 6. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. — produkty są przeznaczone dla Państw Członkowskich na obszar, w którym obowiązują szczególne wymagania w ramach prawodawstwa wspólnotowego, Artykuł 7 1. Każdej przesyłce przeznaczonej do przywozu do jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I będą towarzyszyć oryginały świadectw zdrowia, oryginały dokumentów wetery- naryjnych lub inne oryginały dokumentów wymagane przez przepisy weterynaryjne. Oryginały świadectw lub dokumentów pozostaną w granicznym posterunku kontroli. 2. Bez uszczerbku dla art. 10 każda przesyłka produktów z państwa trzeciego przeznaczona na przywóz na jedno z teryto- riów określonych w załączniku I zostanie poddana kontroli tożsamości i kontroli fizycznej zgodnie z art. 4 ust. 4. celne nie 3. Władze zezwolą na przywóz przesyłek produktów chyba że, bez uszczerbku dla przepisów celnych oraz szczególnych przepisów, które mają być przyjęte zgodnie z art. 10 ust. 2 i 3 i art. 18, dostarczono dowód potwier- dzający, że odpowiednie kontrole weterynaryjne zostały prze- prowadzone a ich wyniki są zadawalające, że odpowiednie świadectwo zostało wystawione zgodnie z art. 5 ust. 1 oraz że właściwe władze gwarantują, że opłaty za inspekcje określone w dyrektywie Rady 85/73/EWG z dnia 29 stycznia 1985 r. w sprawie finansowania inspekcji weterynaryjnych i kontroli obję- tych dyrektywami 89/662/EWG, 90/425/EWG, 90/675/EWG i 91/496/EWG (zmienionymi i skonsolidowanymi) (1) zostały lub zostaną zapłacone, zgodnie z przepisami tej dyrektywy. Jeżeli przesyłka odpowiada warunkom przywozowym, 4. urzędowy lekarz weterynarii dostarczy zainteresowanej osobie uwierzytelnioną kopię oryginałów świadectw lub dokumentów oraz zgodnie z art. 5 ust. 1 wystawi świadectwo zaświad- czające, że przesyłka jest zgodna z tymi warunkami, na podstawie kontroli weterynaryjnych przeprowadzonych w granicznym posterunku kontroli. Handel produktami 5. określonymi w dyrektywach 89/662/EWG i 90/425/EWG i dopuszczonymi na jedno z tery- toriów wymienionych w załączniku I do niniejszej dyrektywy na mocy ust. 3 niniejszego artykułu prowadzony jest zgodnie z przepisami ustanowionymi we wspomnianych dyrektywach, w szczególności w ich rozdziale II. 6. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. — próbki zostały pobrane, lecz wyniki nie są jeszcze znane w chwili, gdy transport opuszcza graniczny posterunek kontroli, — chodzi o przywozy dopuszczone ze szczególnych przyczyn, w przypadkach określonych w prawodawstwie wspólno- towym, dodatkowe informacje muszą być podane do wiadomości właściwych władz miejsca przeznaczenia za pomocą systemu wymiany informacji ANIMO określonej w dyrektywie 90/425/EWG. do którego wprowadzane 2. Każda przesyłka produktów określonych w ust. 1 tiret pierwsze i trzecie i przeznaczonych dla innego Państwa Człon- kowskiego poddana zostanie kontroli dokumentów, tożsamości i kontroli fizycznej ustanowionych w art. 4 ust. 3 i 4 w granicznym posterunku kontroli usytuowanym na terytorium Państwa Członkowskiego, są produkty, w szczególności w celu sprawdzenia, czy produkty te odpowiadają przepisom Wspólnoty stosowanym w odniesieniu do Państw Członkowskich lub obszarów przeznaczenia. Jednakże, dziczyzna nieskórowana pokryta włosem poddana zostanie kontroli tożsamości, kontroli fizycznej, z wyjątkiem kontroli zdrowia i badania pozostałości określonych w dyrek- tywie Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji ich pozos- tałości w żywych zwierzętach i produktach zwierzęcych (2), które powinny być przeprowadzane zgodnie z dyrektywą Rady 92/45/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. w sprawie zdrowia publicznego i problemów zdrowotnych zwierząt odnoszących się do odstrzału dzikiej zwierzyny oraz wprowadzania do obrotu dziczyzny (3) w przedsiębiorstwie będącym miejscem przeznaczenia, do którego mięso musi być dostarczone pod dozorem celnym zgodnie z ust. 4 tiret pierwsze niniejszego artykułu i włącznie ze świadectwem określonym w art. 5 ust. 1. i Wyniki kontroli zostają przekazane właściwym władzom wete- rynaryjnym odpowiedzialnym za posterunek kontroli, przez który produkty zostały wprowadzone. W zależ- ności od wyników tych kontroli działania ustanowione w art. 24 zostaną wprowadzone, jeśli będzie to niezbędne. graniczny zapewnią, Państwa Członkowskie że w przypadku 3. trzecie i produktów określonych w ust. 1 tiret pierwsze i wprowadzonych do Państwa Członkowskiego innego niż Państwo Członkowskie przeznaczenia, wszystkie działania zostaną podjęte, w celu zapewnienia, że dana przesyłka dotrze do Państwa Członkowskiego przeznaczenia. (1) Dz. U. L 32 z 5. 2. 1985, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/43/WE (Dz. U. L 162 z 1. 7. 1996, str. 1). (2) Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 10. (3) Dz. U. L 268 z 14. 9. 1992, str. 35. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/23/WE (Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 10). 252 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 4. Produkty, które mają być monitorowane zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym od granicznego posterunku kontroli do przedsiębiorstwa w miejscu przeznaczenia zostaną przekazane zgodnie z następującymi warunkami: W przypadku gdy przedsiębiorstwo nie dostosuje się do wymogu powiadamiania, Państwo Członkowskie może wycofać jego zatwierdzenie i narzucić niezbędne kary zgodnie z charak- terem poniesionego ryzyka. — wspomniane przesyłki zostaną wysłane z granicznego posterunku kontroli, do którego przybyły do przedsiębior- stwa w miejscu przeznaczenia pod nadzorem właściwych władz, w szczelnych pojazdach lub kontenerach zaplombo- wanych przez te władze. Produkty określone w ust. 1 tiret trzecie pozostaną pod dozorem celnym do chwili dotarcia do miejsca przeznaczenia zgodnie z procedurą T5 ustano- wioną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (1), włącznie ze świadectwem określonym w art. 5 ust. 1 ustalającym miejsce przezna- czenia, jeśli właściwe, z podaniem zamierzonego rodzaju przetwarzania, — urzędowy lekarz weterynarii w danym granicznym poste- runku kontroli, powiadomi za pośrednictwem systemu wymiany informacji ANIMO władze weterynaryjne pełniące obowiązki w przedsiębiorstwie w miejscu przeznaczenia o miejscu pochodzenia przesyłki oraz miejscu przeznaczenia produktu, — produkty zostaną poddane postępowaniu określonemu we właściwym prawodawstwie wspólnotowym w przedsiębior- stwie w miejscu przeznaczenia, — urzędowy lekarz weterynarii w miejscu przeznaczenia lub, w przypadkach określonych w rozdziale 10 załącznika I do dyrektywy 92/118/EWG, urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za magazyn pośredni zostaną poinformo- wani przez zarząd przedsiębiorstwa w miejscu przezna- czenia lub magazynu pośredniego o przybyciu produktów do miejsca przeznaczenia, a także w terminie do 15 dni, powiadomią urzędowego lekarza weterynarii w granicznym posterunku kontroli, który powiadomił go o przesyłce. Przeprowadzą oni przepisowe kontrole w celu zapewnienia, że produkty dotarły do przedsiębiorstwa w miejscu prze- znaczenia, w szczególności przez sprawdzenie zapisu wpro- wadzenia. Jeżeli właściwe władze w granicznym posterunku kontroli 5. przy wprowadzeniu produktów uzyskają dowód, że bez uszczerbku dla przepisów art. 20, produkty deklarowane jako przeznaczone dla zatwierdzonego przedsiębiorstwa nigdy nie dotarły do swojego miejsca przeznaczenia, wówczas władze podejmują właściwe środki wobec osoby odpowiedzialnej za przesyłkę. 6. Państwa Członkowskie przedłożą Komisji wykaz zatwier- dzonych przedsiębiorstw określonych w ust. 4 dla wymienio- nych produktów zgodnie z właściwym prawodawstwem wspól- notowym. (1) Dz. U. L 253 z 11. 10. 1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 1427/97 (Dz. U. L 196 z nione 24. 7. 1997, str. 31). Komisja opublikuje wykaz zatwierdzonych przedsiębiorstw oraz przygotuje jego aktualizację i powiadomienie Państw Członkowskich. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, 7. sporządzone po konsultacji z władzami celnymi, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 9 1. Przesyłki przeznaczone na przywóz do jednego z teryto- riów wymienionych w załączniku I, które docierają do jednego lecz są przeznaczone na granicznego posterunku kontroli przywóz do innego granicznego posterunku kontroli znajdują- cego się na tym samym terytorium, lub na terytorium innego Państwa Członkowskiego, zostaną poddane kontroli tożsamości i kontroli fizycznej w granicznym posterunku kontroli miejsca przeznaczenia pod warunkiem, że przewożone są drogą morską lub powietrzną. W granicznym posterunku kontroli, przez który przesyłki te są wprowadzane zostaną zastosowane następujące procedury: a) jeżeli przesyłka jest przeładowywana z pokładu jednego samolotu na drugi lub z jednego statku na inny na obszarze celnym tego samego portu lotniczego lub morskiego bezpo- średnio lub po rozładowaniu na nabrzeżu lub na płycie lotniska przez okres krótszy niż okres minimalny określony w lit. b) właściwe władze zostają powiadomione przez osobę odpowiedzialną za towar. Mogą one w drodze wyjątku, w przypadku zagrożenia zdrowia lub zwierząt, przeprowadzić kontrolę dokumentacji produktów na podstawie świadectwa lub dokumentu weterynaryjnego pochodzenia lub jakiegokolwiek innego oryginału towa- rzyszącego dokumentu danej przesyłce lub ich uwierzytel- nionych kopii; ludzi b) jeżeli przesyłka zostanie rozładowana w inny sposób, musi ona być: i) składowana przez okres maksymalny i minimalny zgodnie z warunkami określonymi na podstawie proce- dury ustanowionej w ust. 2 pod nadzorem właściwych władz na obszarze celnym portu morskiego lub lotni- czego w oczekiwaniu na przekazanie do innego granicz- nego posterunku kontroli drogą morską lub powietrzną; ii) poddana kontroli dokumentacji produktów w związku z dokumentami określonymi w lit. a); iii) bez uszczerbku dla art. 20, poddana kontroli identyfi- kacji i kontroli fizycznej w drodze wyjątku, jeżeli zaist- nieje jakakolwiek okoliczność zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 253 Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 2. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. e) struktury, umiejętności, niezależność i kwalifikacje służb weterynaryjnych lub innych właściwych służb; Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów na rozszerzyć przepisy niniejszego 3. wniosek Komisji, może artykułu o przeładunek w transporcie kolejowym. f) zgodność z minimalnymi normami ustanowionymi przez przepisy prawa wspólnotowego w odniesieniu do higieny produkcji; Artykuł 10 1. Na wniosek Państwa Członkowskiego poparty wymaga- nymi informacjami lub działając z własnej inicjatywy, Komisja może, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 określić, że kontrole fizyczne mają być rzadsze zgodnie z niektórymi warunkami, w szczególności w świetle wyników poprzednich kontroli produktów, dla których warunki przywozowe zostały zharmonizowane, tzn. produktów, które spełniają następujące trzy warunki: a) pochodzą z państw trzecich lub regionów państw trzecich zapewniających zadawalające zdrowotne w odniesieniu do kontroli w miejscu pochodzenia produktów przeznaczonych do przywozu do jednego z terytoriów wspólnotowych wymienionych w załączniku I; gwarancje b) tak dalece jak to wymagane przez przepisy wspólnotowe, pochodzą z przedsiębiorstw znajdujących się na wykazie sporządzonym zgodnie z zasadami wspólnotowymi lub, w przypadku przedsiębiorstw zatwierdzonych zgodnie z decyzją Rady 95/408/WE z dnia 22 czerwca 1995 r. w sprawie warunków ustalania, na okres przejściowy, tymcza- sowych wykazów zakładów z państw trzecich, z których Państwom Członkowskim zezwala się na przywóz niektó- rych produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów rybołówstwa lub żywych małży dwuskorupowych (1), z przedsiębiorstwa, w którym przeprowadzono inspekcję wspólnotową lub inspekcję krajową; c) na dane produkty wydane zostały certyfikaty importowe. 2. Przed przedłożeniem wniosku o uznanie takich odstępstw w odniesieniu do produktów z danego państwa trzeciego, Komisja przedłoży sprawozdanie Stałemu Komitetowi Wetery- naryjnemu dotyczące tego państwa trzeciego uwzględniając w nim, co następuje: a) gwarancje wydane przez to państwo trzecie w odniesieniu do całości lub części jego terytorium w zakresie zgodności z wymaganiami wspólnotowymi, w tym wymaganiami dotyczącymi kontroli pozostałości; b) sytuację zdrowia zwierząt w tym państwie trzecim; c) informacje o ogólnym stanie zdrowia w tym kraju; d) charakter środków zastosowanych przez to państwo trzeci w zakresie monitorowania i zwalczania chorób; g) rodzaj produktu lub produktów oraz jego/ich potencjalne zagrożenie dla zdrowia; h) zasady dotyczące dopuszczenia niektórych substancji i zgodności z wymaganiami określonymi w dyrektywie Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyrostatycznym i ß-agonistycznym (2) oraz w dyrektywie 96/23/WE; i) wyniki inspekcji wspólnotowych lub inspekcji krajowych; j) wyniki przeprowadzonych kontroli przywozowych; k) analiza ryzyka związanego z charakterem produktów, które mają być przywożone, z ich postacią lub rodzajem trans- portu. 3. Bez uszczerbku dla ust. 1, zmniejszenie częstotliwości kontroli może być również negocjowane zgodnie z umową o równoważności weterynaryjnej zawartą między wzajemnej Wspólnotą a państwem trzecim. Takie zmniejszenie częstotliwości musi być przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 4. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 11 1. Państwo Członkowskie, w imieniu wszystkich Państw Członkowskich, przez które ma przechodzić tranzyt, zezwoli na tranzyt przesyłek z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego tylko jeżeli: a) przesyłki te pochodzą z państwa trzeciego, z którego nie zostało zakazane wprowadzanie produktów na terytoria wymienione w załączniku I i są przeznaczone dla innego państwa trzeciego. Właściwe władze mogą odstąpić od tego wymogu w przypadku przeładunku przesyłki prowadzo- nego zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) z pokładu jednego samo- lotu lub statku na inny w ramach obszaru celnego tego samego portu morskiego lub lotniczego w celu dalszego przesłania, bez dalszych przystanków na terytoriach wymie- nionych w załączniku I na podstawie ogólnych kryteriów, które mają być ustalone zgodnie ust. 4; (1) Dz. U. L 243 z 11. 10. 1995, str. 17. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 97/34/WE (Dz. U. L 13 z 16. 1. 1997, str. 33). (2) Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 3. 254 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 b) urzędowy lekarz weterynarii w granicznym posterunku kontroli tego Państwa Członkowskiego spośród wymienio- nych w załączniku I, do którego przesyłka dociera najpierw, wydał uprzednio zezwolenie na taki tranzyt; c) osoba odpowiedzialna za przesyłkę uprzednio zobowiąże się do odebrania przesyłki, jeśli produkty te zostaną zwró- cone i są przeznaczone do usunięcia ich zgodnie z art. 17. 2. Wydanie zezwolenia, określonego w ust. 1 będzie uzależ- nione od następujących warunków: a) przesyłkom zgłoszonym do tranzytu w granicznym poste- runku kontroli towarzyszyć będą dokumenty określone w tłumaczeniami art. 7 ust. 1 razem z uwierzytelnionymi tych dokumentów, jeśli niezbędne; b) przesyłka produktów musi być zgłoszona we wspomnianym granicznym posterunku kontroli w celu przejścia kontroli dokumentów i kontroli tożsamości. Zaniechanie kontroli dokumentów i kontroli tożsamości może być dopuszczone przez właściwe władze weteryna- ryjne w odniesieniu do transportu morskiego lub powietrz- nego w przypadku gdy przesyłka: — nie jest rozładowana. W takim przypadku i bez uszczerbku dla art. 20, kontrola dokumentacji będzie ograniczona do sprawdzenia manifestu pokładowego, — jest przeładowana, zgodnie z opisem w art. 9 ust. 1 lit. a) z pokładu jednego samolotu na drugi lub z jednego pokładu statku na drugi na obszarze celnym tego samego portu lotniczego lub morskiego. W wyjątkowych przypadkach, stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi lub zwierząt lub gdy zachodzi podejrzenie niezgodności, należy przeprowadzić dodatkową kontrolę fizyczną; które mogą c) w przypadku przewozu drogowego, kolejowego lub wodnego przez terytoria wymienione w załączniku I, prze- syłka taka: — jest wysyłana pod dozorem celnym, zgodnie z procedurą T1 ustanowioną w rozporządzeniu (EWG) nr 2913/92 do punktu opuszczenia terytorium Wspólnoty, włącznie z dokumentem wymaganym zgodnie z ust. 2 lit. a) oraz świadectwem określonym w art. 5 ust. 1 z podaniem granicznego posterunku kontroli, w którym przesyłka opuści Wspólnotę; — jest przewożona, bez rozładowania lub podzielenia produktów po opuszczeniu granicznego posterunku kontroli przy wjeździe, w pojazdach lub kontenerach zaplombowanych przez władze. Nie dopuszcza się jakichkolwiek manipulacji z tym towarem w trakcie przewozu, — opuszcza Wspólnotę posterunek przez kontroli nie później niż w 30 dni po opuszczeniu granicznego posterunku kontroli, przez który została wprowadzona, z wyjątkiem przypadków, w których dopuszczone są ogólne odstępstwa zgodnie z procedurą graniczny ustanowioną w ust. 4 w celu uwzględnienia właściwie uzasadnionych przypadków związanych z odległością geograficzną; d) urzędowy lekarz weterynarii, który udzielił zezwolenia na przewóz, powiadamia o tym urzędowego lekarza wetery- narii w granicznym posterunku kontroli, w którym prze- syłka opuszcza terytorium za pośrednictwem systemu wymiany informacji ANIMO; e) urzędowy lekarz weterynarii w granicznym posterunku kontroli, przez który przesyłka opuszcza terytoriom, potwierdza w świadectwie określonym w art. 5 ust. 1 że przesyłki opuściły Wspólnotę i przesyła kopię dokumentu do granicznego posterunku kontroli, w którym przesyłka została wprowadzona, faksem lub za pomocą innych środków. Jeżeli urzędowy lekarz weterynarii w granicznym poste- runku kontroli, przez który przesyłka została wprowadzona, nie zostanie powiadomiony o opuszczeniu Wspólnoty przez te produkty w terminie określonym w ust. 2 lit. c) tiret trzecie, przekaże sprawę właściwemu organowi celnemu, który przeprowadzi dochodzenie, jeśli niezbędne, w celu określenia rzeczywistego miejsca przeznaczenia produktów. 3. Wszystkie wydatki poniesione zgodnie z niniejszym arty- kułem obciążają osobę odpowiedzialną za przesyłkę lub jej przedstawiciela bez możliwości ich zwrotu przez Państwo Członkowskie, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 1 dyrektywy 85/73/EWG. 4. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, w szczególności wymiany informacji między granicznymi poste- runkami kontroli, przez które przesyłka jest wprowadzana i opuszcza terytorium przyjmuje się zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 29. Artykuł 12 1. Przesyłki pochodzące z państwa trzeciego i przeznaczone do wolnego obszaru celnego, składu wolnocłowego lub składu celnego, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2913/92, mogą być dopuszczone przez właściwą władzę wyłącznie, jeśli osoba odpowiedzialna za przesyłkę zadeklarowała uprzednio, że dane produkty są ostatecznie przeznaczone do wolnego obrotu na jednym z terytoriów wymienionych w załączniku I lub jeśli inne końcowe przeznaczenie ma zostać ustalone, sprecyzowała czy produkty odpowiadają lub nie odpowiadają warunkom przywozowym. W przypadku braku wyraźnego określenia końcowego przezna- czenia, produkty należy uważać za przeznaczone do wolnego obrotu na jednym z terytoriów wymienionych w załączniku I. 2. Takie przesyłki zostaną poddane, w granicznym poste- runku kontroli, przez który są wprowadzane, kontrolom doku- mentów, kontroli tożsamości i kontroli fizycznej w celu okreś- lenia czy produkty odpowiadają wspomnianym warunkom przywozowym czy też nie. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 255 Jednakże kontrola fizyczna nie jest wymagana, z wyjątkiem podejrzenia, że istnieje zagrożenie zdrowia zwierząt lub ludzi, jeśli kontrola dokumentów wykaże, że produkty nie spełniają wymagań wspólnotowych. Takim przesyłkom towarzyszą dokumenty określone w art. 7 ust. 1. oraz, jeżeli niezbędne, uwierzytelnione tłumaczenia tych dokumentów. 3. Jeżeli kontrole określone w ust. 2 wykażą, że wymagania wspólnotowe zostały spełnione, urzędowy lekarz weterynarii w granicznym posterunku kontroli wystawi świadectwo określone w art. 5 ust. 1 wraz z dokumentami celnymi. Właściwe władze weterynaryjne i władze celne w granicznym posterunku kontroli zezwalają na wprowadzenie do składu w wolnym obszarze celnym, składu wolnocłowego lub składu celnego. Produkty takie deklaruje się z punktu widzenia weterynaryj- nego jako odpowiadające warunkom dopuszczenia do wolnego obrotu. 4. Jeżeli kontrole określone w ust. 2 wykażą, że produkty nie spełniają wymagań wspólnotowych, urzędowy lekarz wete- rynarii w granicznym posterunku kontroli wystawia świa- dectwo określone w art. 5 ust. 1 włącznie z urzędowymi dokumentami celnymi. Władze celne i władze weterynaryjne w granicznym posterunku kontroli mogą w takich przypadkach wydać wyłącznie pozwolenie na wprowadzenie do składu w wolnym obszarze celnym, do składu wolnocłowego lub do składu celnego, jeżeli spełniane są następujące wymagania, bez uszczerbku dla art. 16: a) produkty nie pochodzą z państwa trzeciego, z którego produkty są objęte są zakazem ustanowionym w art. 11 ust. 1 lit. a) zdanie pierwsze; b) składy w wolnych obszarach celnych i składy wolnocłowe lub składy celne muszą być zatwierdzone przez właściwe władze do składowania produktów. W celu uzyskania zatwierdzenia, muszą one spełniać następujące wymagania: — znajdują się w zamkniętej przestrzeni z punktami wejścia i wyjścia poddanymi ciągłym kontrolom prze- prowadzanym przez kierownictwo składu. Jeżeli skład znajduje się w wolnym obszarze celnym, cały obszar musi być zamknięty i znajdować się pod stałą kontrolą celną, — muszą spełniać warunki zatwierdzenia ustanowione w prawodawstwie wspólnotowym w odniesieniu do składowania produktów w składach lub, w przypadku braku podstaw prawnych, ustanowione w ustawodaw- stwie krajowym, — muszą umożliwiać codzienne wpisywanie do rejestru wszystkich przesyłek wprowadzanych do magazynu lub opuszczających magazyn, z podaniem szczegółowych danych dotyczących rodzaju i ilości produktów w każdej przesyłce oraz nazwę i adres odbiorcy. Takie rejestry powinny być przechowywane przez co najmniej trzy lata, Jednakże właściwe władze mogą, w przypadku istnieją- cych składów, zezwolić na oddzielne składowanie takich produktów w tym samym budynku, jeżeli produkty niespełniające norm wspólnotowych są przechowywane w wydzielonych i zamkniętych przestrzeniach tych pomieszczeń, — muszą posiadać pomieszczenia przeznaczone dla perso- nelu przeprowadzającego kontrole weterynaryjne. Jeżeli kontrole określone w ust. 2 wykażą, że osoba odpo- wiedzialna za przesyłkę złożyła fałszywe oświadczenie w odniesieniu do ust. 1 zostanie ona zobowiązana do usunięcia towarów zgodnie z art. 17. 5. Właściwe władze podejmą wszelkie niezbędne kroki w celu: — zagwarantowania, że warunki dotyczące zatwierdzenia składów są zachowywane, — niedopuszczenia do składowania produktów, które nie spełniają weterynaryjnych wymagań wspólnotowych w tych samych pomieszczeniach lub zamkniętych przestrzeniach, w których znajdują się produkty spełniające te wymagania, — zapewnienia skutecznych kontroli przy wprowadzeniu do magazynu i opuszczeniu magazynu oraz, w czasie godzin otwarcia, zapewnienia nadzoru władz weterynaryjnych. Muszą one w szczególności zapewnić, aby produkty niespełniające wymagań wspólnotowych nie mogły opuścić pomieszczeń lub składów, w których są przechowywane, bez zgody właściwych władz, — przeprowadzenia wszystkich niezbędnych kontroli w celu uniknięcia jakiejkolwiek zmiany, zastąpienia produktów przechowywanych w składzie lub jakiejkolwiek zmiany opakowania, przygotowania rynkowego lub obróbki. 6. Państwo Członkowskie może, ze względu na zdrowie zwierząt lub ludzi, odmówić przyjęcia produktów do składu celnego, składu wolnocłowego lub wolnego obszaru celnego, jeżeli nie spełniają one warunków ustanowionych w prawo- dawstwie wspólnotowym. Przesyłki nie mogą zostać wprowadzone do wolnego 7. obszaru celnego, składu wolnocłowego lub składu celnego, o ile nie są zabezpieczone pieczęciami celnymi. 8. Przesyłki określone w ust. 4 mogą opuścić wolny obszar celny, skład wolnocłowy lub skład celny wyłącznie w celu ich odesłania do państwa trzeciego lub składu określonego w art. 13 lub zniszczenia pod warunkiem, że: — odesłanie do państwa trzeciego jest zgodne z wymaganiami art. 11 ust. 1 lit. c) i art. 11 ust. 2 lit. a), c), d) i e), — muszą posiadać pomieszczenia do składowania i/lub pomieszczenia chłodnicze pozwalające na oddzielne składowanie produktów, które nie spełniają wymogów prawodawstwa weterynaryjnego. — przekazanie do składu określonego w art. 13 odbywa się przy użyciu formularza kontroli celnej T1, z podaniem nazwy i miejsca składu wymienionego w towarzyszącym świadectwie przewidzianym w tym artykule, 256 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 — przewóz do miejsca zniszczenia jest realizowany po denatu- racji danych produktów. b) pozyskiwać dostawy produktów, które nie mogą być prze- twarzane chyba że są to surowce spełniające wymagania wspólnotowe; Wspomniane przesyłki zostaną następnie przekazane na warunkach zapewniających dokonania przewozu, bez rozłado- wania towaru, pod nadzorem właściwych władz, w wodo- szczelnych pojazdach lub kontenerach zaplombowanych przez te władze. Przesyłki takie nie mogą być przekazywane między składami określonymi w niniejszym artykule. 9. Wszelkie wydatki poniesione zgodnie z niniejszym arty- kułem, w tym wymagane na podstawie niniejszego artykułu koszty inspekcji i kontroli, obciążają osobę odpowiedzialną za przesyłkę lub jej przedstawiciela, bez zwrotu kosztów przez Państwo Członkowskie, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 1 dyrektywy 85/73/EWG. 10. Państwa Członkowskie przedłożą Komisji wykaz: a) wolnych obszarów celnych, składów wolnocłowych i składów celnych określonych w ust. 4; b) podmiotów gospodarczych określonych w art. 13. Komisja zapewni opublikowanie wykazu z lit. a) w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i przekaże wykaz podmiotów gospodarczych z lit. b) pozostałym Państwom Członkowskim. 11. W przypadku niedostosowania się do warunków okreś- lonych w ust. 1–10 oraz tak długo, jak te warunki mają zasto- sowanie w przypadku składów, właściwe władze zawieszają lub wycofują zatwierdzenie określone w ust. 4 lit. b). O każdym takim zawieszeniu lub wycofaniu poinformuje ona Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie. W przypadku, gdy wykryte zostaną niezgodności umyślne lub wynikające z poważnych zaniedbań, wobec osoby odpowie- dzialnej za przewóz przesyłki zastosowane zostaną kary usta- nowione przez prawo krajowe danego Państwa Członkow- skiego po opuszczeniu składu przez przesyłkę. 12. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniej- szego artykułu, w szczególności dotyczące procedur kontrol- nych przeprowadzanych przy wprowadzeniu przesyłek na takie obszary i do składów oraz opuszczaniu przez przesyłki tych obszarów i składów, przewozu przesyłek między tymi obsza- lub składami, sposobu składowania produktów i rami ich dozwolonego manipulowania z zgodnie procedurą ustanowioną w art. 29. przyjmuje się Artykuł 13 Podmioty gospodarcze, które bezpośrednio zaopatrują 1. środki transportu morskiego w komunikacji międzynarodowej w produkty określone w art. 12 ust. 4 w celu konsumpcji przez załogę i pasażerów muszą, oprócz spełnienia wymagań art. 1 ust. 1, 2, 4 lit. a) oraz ust. 4 lit. b) tiret drugie, trzecie i czwarte ust. 5, 6, 7 i 9: a) posiadać pozwolenie na prowadzenie działalności przez właściwe władze; c) posiadać zamknięte pomieszczenia, których wejście i wyjście są pod ciągłym nadzorem wyznaczonej osoby. W przypadku, gdy skład znajduje się w wolnym obszarze celnym, stosuje się wymagania art. 12 ust. 4 lit. b) tiret pierwsze zdanie drugie; d) zobowiązać się do niewprowadzania produktów określo- nych w art. 12 ust. 4 do konsumpcji na jednym z teryto- riów wyszczególnionych w załączniku I; e) jak najszybciej powiadomić właściwe władze o przybyciu produktów do składu określonego w lit. c). 2. Podmioty gospodarcze określone w ust. 1 muszą: a) dostarczać produkty bezpośrednio na pokład środków trans- portu morskiego lub do specjalnie zatwierdzonego składu w porcie przeznaczenia pod warunkiem, że podjęte zostaną środki zapewniające, że dane produkty nie opuszczą, w żadnym wypadku, terenu portu z przeznaczeniem na inny teren. Przewóz produktów ze składu pochodzenia do portu przeznaczenia musi być przeprowadzony pod dozorem celnym zgodnie z procedurą T1 ustanowioną w rozporzą- dzeniu (EWG) nr 2913/92, towarzyszyć mu musi świa- dectwo weterynaryjne sporządzone zgodnie z procedurą w ust. 6; b) powiadomić z wyprzedzeniem właściwe władze strefy portowej Państwa Członkowskiego, z którego dostarczane są produkty oraz właściwe władze strefy portowej Państwa Członkowskiego przeznaczenia o dacie wysłania produktów włącznie z podaniem szczegółowych danych dotyczących ich miejsca przeznaczenia; c) dostarczyć urzędowy dowód potwierdzający, że produkty dotarły do końcowego miejsca przeznaczenia; d) prowadzić rejestr wprowadzenia i wysłania przez okres przynajmniej trzech lat. Rejestr musi umożliwić przeprowa- dzenie kontroli części przesyłki pozostającej w składzie. Podmioty gospodarcze powinny zapewnić, że nie dostar- 3. czają na statki produktów niespełniających wymagań wspólno- towych, z wyjątkiem dostaw dla pasażerów i załogi znajdują- cych się poza nabrzeżem terytoriów wymienionych w załączniku I, określonych przepisami krajowymi. 4. Właściwe władze strefy portowej Państwa Członkow- skiego, z którego dostarczane są produkty, powiadamiają właściwe władze strefy portowej Państwa Członkowskiego przeznaczenia, nie później niż w chwili wysyłania produktów i powiadamiają ją przez system wymiany informacji ANIMO o miejscu przeznaczenia produktów. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 257 5. W przypadku niespełnienia warunków niniejszego artykułu, właściwe władze muszą wycofać pozwolenie okreś- lone w ust. 1 lit. a). O każdym takim wycofaniu powiadamiają one Komisje oraz pozostałe Państwa Członkowskie. wego lekarza weterynarii w granicznym posterunku kontroli tego Państwa Członkowskiego spośród wymienionych w załączniku I, do którego przesyłka dociera najpierw, imieniu wszystkich Państw Członkowskich tranzytu dla tej przesyłki. 6. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego artykułu, w szczególności dotyczące procedur kontrolnych przeprowadzanych przy wysyłce produktów a także w czasie transportu i dostawy produktów, które są dostarczane bezpo- średnio na pokład morskich środków transportu, w tym dowodu, że te produkty dotarły do swojego miejsca przezna- się zgodnie z czenia określonego przepisami, przyjmuje procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 14 Produkty, których przeznaczenie celne w rozumieniu 1. rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 jest inne niż określone w art. 7 i 12 ust. 3 niniejszej dyrektywy poddane zostaną, jeśli nie zostały zniszczone lub zwrócone, kontroli tożsamości i kontroli fizycznej, w celu stwierdzenia, że spełniają one warunki przywozowe. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego jeśli niezbędne, zgodnie z procedurą 2. artykułu przyjmuje się, ustanowioną w art. 29. Artykuł 15 1. Państwo Członkowskie wyda pozwolenie na ponowny przywóz przesyłki produktów pochodzących ze Wspólnoty, która została odrzucona przez państwo trzecie, jeżeli: a) produktom towarzyszą: i) oryginał świadectwa lub kopia uwierzytelniona przez właściwe władze, które wystawiły świadectwo towa- rzyszące produktom, włącznie ze szczegółami dotyczą- cymi przyczyn odmowy oraz gwarancją, że warunki dotyczące składowania i transportu produktów zostały spełnione i potwierdzeniem, że dane produkty nie podlegały żadnemu manipulowaniu; ii) w przypadku zaplombowanych kontenerów, świadectwo od przewoźnika potwierdzające, że zawartość konte- nerów nie została rozładowana ani nie podlegała innemu manipulowaniu; b) wymienione produkty są poddane kontroli dokumentów i tożsamości oraz, w przypadkach określonych art. 20 kontroli fizycznej; c) przesyłka jest zwracana bezpośrednio, na warunkach okreś- lonych art. 8 ust. 4 do przedsiębiorstwa pochodzenia w Państwie Członkowskim, w którym wystawiono świadectwo oraz, w przypadku tranzytu przez jedno z Państw Człon- kowskich po uprzednim wydaniu pozwolenia przez urzędo- 2. Państwo Członkowskie nie może sprzeciwić się ponow- nemu wprowadzeniu przesyłki produktów pochodzenia wspól- notowego i odrzuconej przez państwo trzecie, jeżeli właściwe władze, które wystawiły oryginał świadectwa wyraziły zgodę na ponowne przyjęcie przesyłki a warunki ustanowione w ust. 2 zostały spełnione. 3. W okolicznościach przewidzianych w ust. 1 i 2 produkty, o których mowa, zostaną przekazane na takich warunkach, które zapewnią transport do przedsiębiorstwa prze- znaczenia zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8 ust. 4 w wodoszczelnych środkach transportu, oznaczonych i zaplom- bowanych przez właściwe władze tak, aby plomby zostały złamane w momencie otwarcia kontenera. 4. Urzędowy lekarz weterynarii, który wydaje pozwolenie na transport, powiadamia właściwe władze o miejscu przezna- czenia za pomocą systemu wymiany informacji ANIMO. 5. Wszelkie wydatki poniesione w związku z niniejszym artykułem, w tym wynikające z niego koszty inspekcji i kontroli, obciążają osobę odpowiedzialną za przesyłkę lub jej przedstawiciela, bez możliwości zwrotu poniesionych kosztów przez Państwo Członkowskie, zgodnie z zasadami wynikają- cymi z art. 1 dyrektywy 85/73/EWG. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 6. przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 16 Niniejszy rozdział nie ma zastosowania w odniesieniu do 1. produktów, które: a) stanowią część bagażu podręcznego pasażerów i są przezna- czone do osobistej konsumpcji, do wielkości, która nie prze- kracza ilości określonej zgodnie z ust. 3 i pod warunkiem, że produkty pochodzą z Państwa Członkowskiego lub państwa trzeciego lub części państwa trzeciego znajdującego się na wykazie przyjętym zgodnie z przepisami Wspólnoty i z którego przywóz nie jest zakazany; b) są wysyłane jako małe przesyłki adresowane do osób prywatnych pod warunkiem, że produkty te nie są przy- wożone w ilościach handlowych, tzn. wielkości przesyła- nych produktów nie przekraczają ilości określonych zgodnie z ust. 3 i pod warunkiem, że produkty pochodzą z państwa trzeciego lub części państwa trzeciego znajdującego się na wykazie sporządzonym zgodnie z przepisami Wspólnoty, i z którego przywóz nie jest zakazany; 258 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 c) znajdują się na pokładach środków transportu międzynaro- dowego i są przeznaczone do konsumpcji przez załogę i pasażerów pod warunkiem, że nie są one wprowadzane na jedno z terytoriów określonych w załączniku I. 3. Komisja określi przepisy wykonawcze, w szczególności, limity wagowe dla różnych produktów, które mają być objęte odstępstwami określonymi w ust. 1 zgodnie z procedurą usta- nowioną w art. 29. W przypadku, gdy takie produkty lub ich odpadki kuchenne są wyładowywane, wówczas muszą one zostać zniszczone. Zniszczenie tych produktów nie jest, jednakże konieczne, gdy są one bezpośrednio przenoszone z jednego środka transportu międzynarodowego do drugiego w tym samym porcie i pod dozorem celnym; d) w przypadku gdy ilości nie przekraczające wielkości ustalo- nych zgodnie z ust. 3 zostały poddane obróbce cieplnej w hermetycznie zaplombowanych kontenerach o wartości F0 równej 3,00 lub większej oraz: i) stanowią część osobistego bagażu podróżnych i są prze- znaczone do ich osobistej konsumpcji; ii) są wysyłane jako małe przesyłki do osób prywatnych, pod warunkiem, że produkty te nie są przywożone w ilościach handlowych; e) są wysyłane jako próbki handlowe lub są przeznaczone na wystawy pod warunkiem, że nie są przeznaczone na sprzedaż i zostały uprzednio dopuszczone do tego celu przez właściwe władze; f) są przeznaczone do określonych badań lub analiz w takim zakresie w jakim da się określić na podstawie kontroli urzę- dowej, że te produkty nie są dostarczane do spożycia przez ludzi oraz że po zakończeniu wystawy lub gdy określone badania i analizy zostały przeprowadzone produkty te, z wyjątkiem ilości wykorzystanych do analiz, są niszczone lub odsyłane na warunkach ustanowionych przez właściwe władze. W przypadku określonym w lit. e) oraz w niniejszym przy- padku Państwo Członkowskie przeznaczenia zapewni, że produkty nie mogą być wykorzystane do celów innych niż te, dla których zostały one przywiezione na jego terytorium. Ustęp 1 nie narusza przepisów stosowanych w przypadku 2. świeżego mięsa i produktów mięsnych, zgodnie z art. 1 ust. 2 dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przy przywozie z państw trzecich zwierząt z gatunku bydła, owiec, kóz i świń, świeżego mięsa i produktów mięsnych (1). Artykuł 17 1. Przesyłki, które zostały wprowadzone na jedno z teryto- riów Wspólnoty bez zgłoszenia do kontroli weterynaryjnej zgodnie z wymaganiami art. 3 i 4 zostaną zatrzymane a właściwe władze zdecydują o ich zniszczeniu zgodnie z ust. 2 lit. b) lub odesłaniu zgodnie z ust. 2 lit. a). 2. Gdy kontrole określone w niniejszej dyrektywie wykażą właściwym władzom, że produkt nie spełnia warunków przy- wożonych lub gdy kontrole te wykażą niezgodności, właściwe władze, w porozumieniu z osobą odpowiedzialną za przesyłkę lub jej przedstawicielem, zadecydują o: a) odesłaniu poza produktu terytoria wymienione w załączniku I z tego samego granicznego posterunku kontroli do miejsca przeznaczenia uzgodnionego z osobą odpowie- dzialną za przesyłkę, przy użyciu tego samego środka trans- portu, najpóźniej w terminie 60 dni w przypadku gdy nie wyklucza tego wynik kontroli weterynaryjnej i wymagania zdrowotne. W tym przypadku, urzędowy granicznym posterunku kontroli musi: lekarz weterynarii w — wszcząć procedurę informacyjną określoną w art. 1 ust. 1 tiret pierwsze decyzji 92/438/EWG, — na mocy uzgodnień, które mają zostać określone przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w ust. 7 unie- ważnić lub dokumenty towa- rzyszące odrzuconym produktom tak aby uniemożliwić ponowne wprowadzenie odrzuconych produktów przez inny graniczny posterunek kontroli; świadectwa zdrowia zgodę, b) lub, jeżeli odesłanie przesyłki jest niemożliwe lub okres 60 dni określony w lit. a) upłynął, lub osoba odpowiedzialna za przesyłkę wydała natychmiastową zniszczeniu produktów w urządzeniach przeznaczonych do tego celu, znajdujących się możliwie blisko granicznego posterunku kontroli, zgodnie z dyrektywą Rady 90/667/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. ustanawiającej przepisy weterynaryjne w zakresie usuwania i przetwarzania odpadów zwierzęcych, wprowadzania ich na rynek oraz zapobiegania obecności czynników chorobotwórczych w paszach wytwarzanych ze zwierząt lub ryb (2). (1) Dz. U. L 302 z 31. 12. 1972, str. 28. Dyrektywa ostatnio zmieniona (2) Dz. U. L 363 z 27. 12. 1990, str. 51. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/91/WE (Dz. U. L 13 z 16. 1. 1997, str. 27). Aktem Przystąpienia z 1994 r. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 259 W trakcie odsyłania produktów określonych w niniejszym punkcie lub potwierdzenia przyczyn odrzucenia, właściwe władze swoim nadzorem, na koszt osoby odpowiedzialnej za przesyłkę. składują wymienione produkty pod 3. Przepisy art. 23 i 24, mają zastosowanie w przypadku gdy kontrole określone w ust. 1 i 2 wykażą popełnienie poważnych naruszeń lub powtarzających się naruszeń wspól- notowego prawodawstwa weterynaryjnego. Ustęp 2 nie ma zastosowania w przypadku gdy właściwe 4. władze wydały pozwolenie umożliwiające użycie produktów zgodnie z dyrektywą 90/667/EWG pod warunkiem, że nie istnieje zagrożenie zdrowia ludzi lub zwierząt. 5. Osoba odpowiedzialna za przesyłkę lub jej przedstawiciel są obciążeni kosztami poniesionymi w procesie odsyłania lub niszczenia przesyłki lub przy użyciu produktu do innych celów. Artykuł 19 1. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 sporządzi wykaz produktów roślinnych, które w szczególności ze względu na ich dalsze miejsce przeznaczenia, mogą spowo- dować zagrożenie rozprzestrzenienia się zwierzęcych chorób zakaźnych lub zaraźliwych i z tego względu zostaną poddane kontrolom weterynaryjnym ustanowionym niniejszą dyrektywą, w szczególności określonym w art. 4 w celu sprawdzenia pochodzenia i planowanego przeznaczenia tych produktów roślinnych. Zgodnie z tą samą procedurą przyjmuje się: — warunki zdrowotne zwierząt, które muszą stosować państwa trzecie oraz gwarancje, które muszą być przy- znane, w szczególności rodzaj przetwarzania, jakie jest wymagane w świetle sytuacji zdrowotnej zwierząt w tych krajach, Ponadto, w przypadku wykrycia nieprawidłowości wynikają- cych z poważnego zaniedbania lub umyślnego naruszenia, Państwo Członkowskie musi obciążyć osobę odpowiedzialną za przesyłkę karami przewidzianymi w jego ustawodawstwie. — wykaz państw trzecich, które, w świetle gwarancji, mogą być zatwierdzone do wywożenia do Wspólnoty produktów roślinnych określonych w ustępie pierwszym, 6. Stosuje się przepisy decyzji 92/438/EWG. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania ust. 1–3, 7. szczególnie normalizacji kryteriów oceny decydującej o odmowie, zatrzymaniu lub zniszczeniu, przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 18 Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 przyjmie, na podstawie planów określonych w ustępie drugim, przepisy stosowane w przywozie produktów do pewnych części teryto- riów wymienionych w załączniku I w celu uwzględnienia barier naturalnych, specyficznych dla danego terytorium, w szczegól- ności ich odległości od części kontynentalnej Wspólnoty. W tym celu Republika Francuska i Republika Grecka przedłożą Komisji plan ustanawiający, w szczególności w przypadku fran- cuskich departamentów zamorskich oraz pewnych wysp i grup wysp, charakter kontroli, które należy przeprowadzić w przy- padku przywozu do tych regionów produktów pochodzących z państw trzecich, uwzględniając ograniczenia geograficzne specyficzne dla danych terytoriów. — wszelkie szczególne procedury kontrolne, w szczególności w odniesieniu do pobierania próbek, które mogą być stoso- wane w przypadku tych produktów, w szczególności w przypadku przywozu towarów masowych. 2. Świeże produkty rybołówstwa niezwłocznie po wyłado- waniu ze statków rybackich pływających pod banderą państwa trzeciego poddane zostaną, zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1093/94 z dnia 6 maja 1994 r. ustalającym warunki, na których statki rybackie państw trzecich mogą bezpośrednio wyładowywać i sprzedawać swoje połowy w portach wspólno- towych (1) oraz, zanim będą mogły być przywożone do jednego z terytoriów wymienionych w załączniku I, kontrolom wetery- naryjnym ustanowionym w odniesieniu do ryb wyładowanych bezpośrednio przez statki rybackie pływające pod banderą Państwa Członkowskiego. Jednakże, w drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 Państwo Członkowskie może, na mocy procedury określonej w art. 29 upoważnić do przeprowadzania kontroli ustanowionych w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do tuńczyków mrożonych i głęboko mrożonych, które zostały wyładowane bezpośrednio bez pozbawiania głowy lub patroszenia ze statku należącego do wspólnych przedsiębiorstw zarejestrowanych zgodnie z odpowiednimi przepisami wspólnotowymi pod warunkiem, że: Powyższe plany określają kontrole przeprowadzane w celu niedopuszczenia w żadnym przypadku do odesłania produktów wprowadzanych na te terytoria do innych części terytorium Wspólnoty, chyba że te terytoria są zgodne z wymaganiami wspólnotowego prawodawstwa weterynaryjnego. — kontrole te są przeprowadzane przez właściwe władze najbliższego granicznego posterunku kontroli w zakładzie przemysłowym przeznaczenia zatwierdzonym do przetwa- rzania tych produktów, (1) Dz. U. L 121 z 12. 5. 1994, str. 3. 260 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 — zakład przetwarzania znajduje się nie dalej niż 75 km od granicznego posterunku kontroli, — produkty przekazane są pod dozorem celnym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 8 ust. 4 tiret pierwsze z punktu wyładunku do zakładu przeznaczenia. czasie tego okresu przejściowego Austria zastosuje środki, które zostaną określone przed dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Powyższe środki zapewnią, że wszystkie niezbędne kontrole będą przeprowadzane jak najbliżej wspólnotowej granicy zewnętrznej. 3. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 mogą zostać przyznane odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 1 lit. b) oraz, w odniesieniu do personelu odpowiedzialnego za przeprowa- dzanie kontroli i wystawianie świadectw, od przepisów art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 1 w zakresie granicznych posterunków kontroli, w których zgłaszane są ryby zgodnie z dyrektywą Rady 91/493/EWG, z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa (1). 2. Republika Finlandii otrzymuje okres dwóch lat, od daty wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu, na wprowadzenie systemu kontroli przewidzianego w niniejszym rozdziale. W czasie tego okresu przejściowego Finlandia zastosuje środki, które zostaną określone przed dniem wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Powyższe działania zapewnią, że wszystkie niezbędne kontrole będą przeprowadzane jak najbliżej wspólnotowej granicy zewnętrznej. Artykuł 20 1. Bez uszczerbku dla przepisów niniejszego rozdziału, urzędowy lekarz weterynarii lub właściwe władze w przypadku gdy zaistnieje podejrzenie, że przepisy weterynaryjne nie są stosowane lub istnieje wątpliwość co do: 3. Na wniosek Państwa Członkowskiego, wymagania z tiret ósme załącznika II, mogą być odroczone w odniesieniu do posterunków kontroli znajdujących się na granicach państw kandydujących na okres dwóch lat od dnia 1 lipca 1999 r. , zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. a) tożsamości lub rzeczywistego przeznaczenia produktu; ROZDZIAŁ II b) zgodności z gwarancjami ustanowionymi w przepisach dla tego rodzaju produktów; PRZEPISY DOTYCZĄCE ZABEZPIECZEŃ c) zgodności z gwarancjami zdrowia ludzi i zwierząt ustano- wionymi w przepisach wspólnotowych; przeprowadzą wszelkie kontrole weterynaryjne, które lekarz weterynarii lub władze uznają za stosowne, w celu potwier- dzenia lub wykluczenia podejrzenia. Produkty po kontroli muszą pozostać pod nadzorem właści- wych władz do momentu uzyskania wyników kontroli. Artykuł 22 Jeżeli podejrzenie zostanie potwierdzone, należy nasilić kontrole produktów tego samego pochodzenia zgodnie z art. 17 ust. 3. 2. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 21 1. Jeżeli, na terytorium państwa trzeciego, choroba okreś- lona w dyrektywie Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 r. w sprawie zgłaszania chorób zwierząt we Wspól- nocie (2), choroba odzwierzęca lub inna choroba albo zjawisko lub okoliczności mogące stworzyć poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub ludzi pojawią się lub rozprzestrzenią lub, jeżeli jest to uzasadnione jakąkolwiek inną poważną przyczyną związaną ze zdrowiem zwierząt lub ludzi, w szczególności w lub wyników świetle ustaleń biegłych lekarzy weterynarii kontroli przeprowadzonych w granicznym posterunku kontroli, Komisja przyjmie niezwłocznie, z własnej inicjatywy lub na wniosek Państwa Członkowskiego, jedno z następują- cych działań w zależności od powagi sytuacji: 1. Republika Austrii otrzymuje okres trzech lat, od daty wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu, na wprowadzenie systemu kontroli przewidzianego w niniejszym rozdziale. W — zawiesi przywóz z całego państwa trzeciego, którego to i gdzie to konieczne, z państwa dotyczy lub jego części trzeciego tranzytu, (1) Dz. U. L 268 z 24. 9. 1991, str. 15. Dyrektywa ostatnio zmieniona (2) Dz. U. L 378 z 31. 12. 1982, str. 58. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 96/23/WE (Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 10). Aktem Przystąpienia z 1994 r. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 261 — ustanowi szczególne warunki w związku z produktami pochodzącymi z całego lub części danego państwa trze- ciego, ROZDZIAŁ III INSPEKCJA I KONTROLE — sporządzi, na podstawie aktualnych danych, wymagania dotyczące odpowiednich kontroli, które mogą obejmować w szczególności lub zdrowia zwierząt oraz, w zależności od wyników tych kontroli, zwiększy częstotliwość kontroli fizycznych. szukanie zagrożeń ludzi Jeżeli jakakolwiek kontrola przewidziana w niniejszej 2. dyrektywie wykaże, że przesyłka produktów może stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub ludzi, właściwe władze weterynaryjne podejmują niezwłocznie następujące środki: — przejmuje i niszczy przesyłkę, o której mowa, — natychmiast powiadamia pozostałe graniczne posterunki kontroli i Komisję o wynikach działań oraz pochodzeniu produktów, zgodnie z decyzją 92/438/EWG. 3. W przypadku określonym w ust. 1, Komisja może podjąć tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do produktów określonych w art. 11–13. Przedstawiciele Komisji mogą odbyć natychmiastową 4. wizytę do danego państwa trzeciego. 5. W przypadku, gdy Państwo Członkowskie oficjalnie powiadomi Komisję o potrzebie podjęcia środków ochronnych a Komisja nie zastosuje przepisów ust. 1–3 lub nie powiadomi Stałego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie z ust. 6, wówczas Państwo Członkowskie może podjąć środki ochronne w związku z wymienionymi produktami. tymczasowe Kiedy Państwo Członkowskie podejmie tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do państwa trzeciego lub przedsiębior- stwa w państwie trzecim na mocy niniejszego ustępu, powia- domi ono o tym pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego. W ciągu 10 dni roboczych sprawa zostanie przedstawiona Stałemu Komitetowi Weterynaryjnemu, zgodnie z warunkami art. 28 w celu rozszerzenia, zmiany lub uchylenia środków przewidzianych w ust. 1 i 3. Procedura przewidziana w art. 28 może być także zastosowana w celu przyjęcia niezbęd- nych decyzji, dotyczą przepływu wewnątrzwspólnotowego produktów oraz tranzytu. również które tych, Decyzje dotyczące zmiany, uchylenia lub rozszerzenia 6. środków przyjętych na mocy ust. 1, 2, 3 i 5 zostaną podjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 28. 7. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego rozdziału przyjmuje się, tam gdzie to niezbędne, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 23 Ilekroć jednolite zastosowanie wymagań niniejszej dyrek- lekarze weterynarii Komisji 1. tywy okaże się niezbędne, biegli mogą, wspólnie z właściwymi władzami: a) sprawdzić, czy Państwa Członkowskie stosują się do wspomnianych wymagań; b) dokonać kontroli na miejscu w celu zapewnienia, że kontrole przeprowadzane są zgodnie z niniejszą dyrektywą. 2. Państwo Członkowskie, na którego terytorium prowa- dzona jest inspekcja zapewni biegłym lekarzom weterynarii Komisji wszelką pomoc, której mogą potrzebować w trakcie wypełniania swoich zadań. Wyniki przeprowadzonych kontroli muszą być przedyskuto- wane z właściwymi władzami danego Państwa Członkowskiego przed sporządzeniem i rozesłaniem końcowego sprawozdania. 3. W przypadku gdy Komisja uzna, że wyniki kontroli uzasadniają takie środki, zrewiduje ona sytuację w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego. Może przyjąć niezbędne decyzje zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 28. ona Komisja będzie monitorować rozwój sytuacji; w świetle 4. tego rozwoju i zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29 może ona zmienić lub uchylić decyzje określone w ust. 5. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu 5. przyjmuje się, gdzie to niezbędne, zgodnie z procedurą ustano- wioną w art. 29. Artykuł 24 1. W przypadku gdy kontrole przewidziane w niniejszej dyrektywie dają podstawy do uznania, że wspólnotowe prze- pisy weterynaryjne są poważnie i notorycznie naruszane, właściwe władze podejmują następujące środki w odniesieniu do produktów, których to dotyczy lub w odniesieniu do ich pochodzenia: — powiadamiają Komisję o rodzaju produktów i przesyłce, które naruszają przepisy; Komisja niezwłocznie powiadamia o nich wszystkie graniczne posterunki kontroli, — Państwa Członkowskie przeprowadzają bardziej rygorys- tyczne kontrole wszystkich przesyłek produktów tego samego pochodzenia. W szczególności, należy zatrzymać następnych 10 przesyłek tego samego pochodzenia, a zastaw na pokrycie kosztów inspekcji oraz kontroli fizycz- nych, w tym pobrania próbek i badań laboratoryjnych określonych w załączniku III, musi być wniesiony w granicznym posterunku kontroli. 262 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 W przypadku gdy te dodatkowe kontrole potwierdzą niezgodność z prawodawstwem wspólnotowym, przesyłkę naruszającą przepisy lub jej część należy usunąć zgodnie z art. 17 ust. 2 lit. a) i b), skiego możliwe sposoby i środki naprawy sytuacji, gdy to niezbędne, przez odbycie wizyty w tym Państwie Członkow- skim. — Komisja zostanie powiadomiona o wynikach bardziej rygo- rystycznych kontroli tych informacji podejmie wszystkie niezbędne dochodzenia zmierzające do zidentyfikowania przyczyn oraz pochodzenia wykrytych naruszeń. i na podstawie W przypadku gdy kontrole określone w akapicie pierwszym wykażą powtarzające się niedostosowanie do niniejszej dyrek- tywy, właściwe władze Państwa Członkowskiego przeznaczenia powiadamiają o tym Komisję i właściwe władze pozostałych Państw Członkowskich. 2. W przypadku, gdy kontrole wykażą, że dopuszczalne poziomy pozostałości zostały przekroczone, należy przeprowa- dzić kontrole określone w ust. 1 tiret drugie. 3. Jeżeli w przypadkach dotyczących państw trzecich, które zawarły umowę o równoważności ze Wspólnotą, lub państw trzecich, których przesyłki są kontrolowane rzadziej, Komisja, po zasięgnięciu informacji u właściwych władz danego państwa trzeciego, dojdzie do wniosku, że nie wypełniło ono zobo- wiązań i gwarancji przyznanych na podstawie planów określo- nych w art. 29 ust. 1 dyrektywy 96/23/WE, wówczas wstrzyma ona przeprowadzanie rzadszych kontroli wymienio- nych produktów przyznane temu krajowi, na mocy procedury ustanowionej w art. 29 niniejszej dyrektywy do chwili, gdy to państwo trzecie nie naprawi swoich uchybień. Ta sama proce- dura zostanie zastosowana w przypadku zniesienia wstrzy- mania. Jeżeli niezbędne, w celu przywrócenia korzyści płynących z wymienionej umowy, delegacja ze Wspólnoty składająca się z biegłych z Państw Członkowskich, przybędzie z wizytą do danego kraju, na koszt tego kraju, w celu sprawdzenia, czy takie działania zostały podjęte. Artykuł 25 1. W przypadku, gdy właściwe władze Państwa Członkow- skiego uznają, że niniejsza dyrektywa nie jest stosowana przez graniczny posterunek kontroli lub skład celny, wolny obszar celny lub skład wolnocłowy innego Państwa Członkowskiego określony w art. 12 na podstawie kontroli przeprowadzonych w punkcie, w którym produkty są wprowadzane na rynek, wówczas skontaktuje się ona niezwłocznie z właściwym organem centralną tego Państwa Członkowskiego. Ostatnie Państwo Członkowskie podejmie wszelkie niezbędne działania i powiadomi właściwe władze pierwszego Państwa Członkowskiego o rodzaju przeprowadzonych kontroli, podję- tych decyzjach i powodach takich decyzji. Komisja może, na wniosek właściwych władz Państwa Człon- kowskiego przeznaczenia lub z własnej inicjatywy, uwzględ- niając rodzaj zgłoszonych naruszeń: — wysłać inspekcję do Państwa Członkowskiego w porozu- mieniu z właściwymi władzami krajowymi, — zwrócić się do właściwych władz o zwiększenie ilości kontroli przeprowadzanych w wymienionym granicznym posterunku kontroli, składzie celnym, wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym. W toku badań Komisji, Państwo Członkowskie będące stroną musi, na wniosek Państwa Członkowskiego przeznaczenia, nasilić kontrole w granicznym posterunku kontroli, składzie celnym, wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym. Państwo Członkowskie przeznaczenia może, ze swojej strony, nasilić kontrole produktów pochodzących z tych źródeł. Na wniosek jednego z tych dwóch Państw Członkowskich, w przypadku gdy inspekcja potwierdzi niezgodności określone w akapicie piątym tiret pierwsze, Komisja musi, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 28 podjąć odpowiednie środki. Środki te muszą być jak najszybciej potwierdzone lub zrewido- wane, zgodnie z tą samą procedurą. 2. Niniejsza dyrektywa nie wpływa na prawo do odwołania się od decyzji właściwych władz przysługujące na mocy obowiązujących przepisów prawnych w Państwach Członkow- skich. Decyzje podjęte przez właściwą władzę oraz powody tych decyzji zostaną podane do wiadomości osoby odpowiedzialnej za przesyłkę, której te decyzje dotyczą lub jej przedstawicie- lowi. Jeżeli ta osoba lub jej przedstawiciel przedstawi taki wniosek, wspomniane decyzje i ich powody zostaną jej przekazane na piśmie, włącznie z informacją o prawach do odwołania przy- sługujących jej na mocy obowiązujących przepisów prawnych w Państwie Członkowskim przeprowadzającym kontrole, a także stosowanej procedurze i terminach. Jeżeli właściwe władze pierwszego Państwa Członkowskiego uznają, że podjęte działania nie są wystarczające, zbadają one, wspólnie z właściwymi władzami drugiego Państwa Członkow- 3. Szczegółowe przepisy dotyczące zastosowania niniejszego artykułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 263 Artykuł 26 Każde Państwo program 1. dotyczący wymiany urzędników upoważnionych do przepro- wadzania kontroli produktów pochodzących z państw trzecich. Członkowskie opracuje 2. Komisja i Państwa Członkowskie skoordynują programy określone w ust. 1 w ramach Stałego Komitetu Weterynaryj- nego. Państwa 3. środki niezbędne do umożliwienia wprowadzenia programów wyni- kających z koordynacji określonej w ust. 2. podejmą wszelkie Członkowskie ROZDZIAŁ IV PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 28 W przypadku odniesienia do procedury przewidzianej w niniej- szym artykule, Stały Komitet Weterynaryjny utworzony na mocy decyzji Rady 68/361/EWG (2) podejmie decyzje zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 17 dyrektywy 89/662/EWG. Artykuł 29 4. Co roku, w ramach Stałego Komitetu Weterynaryjnego, wprowadzenie programów zostanie zrewidowane na podstawie sprawozdań sporządzonych przez Państwa Członkowskie. W przypadku odniesienia procedury przewidzianej w niniej- szym artykule Stały Komitet Weterynaryjny podejmie decyzje zgodnie z zasadami ustanowionymi w art. 18 dyrektywy 89/662/EWG. Państwa Członkowskie uwzględnią zebrane doświad- rozwinięcia programów i 5. czenie w celu udoskonalenia wymiany. Artykuł 30 Należy przyznać wkład finansowy Wspólnoty w celu 6. promowania skutecznego rozwoju programów wymiany. Szczegółowe przepisy dotyczące wkładu finansowego Wspól- noty oraz szacunkowe kwoty obciążające budżet Wspólnoty są ustanowione w decyzji Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1). 7. Szczegółowe zasady stosowania ust. 1, 4 i 5 przyjmuje się, gdzie to niezbędne, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29. Artykuł 27 Załączniki i procedurą ustanowioną w art. 29. II III mogą zostać uzupełnione zgodnie z Artykuł 31 Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z przepisów prawa celnego. Artykuł 32 Państwa Członkowskie mogą wykorzystać wspólnotową pomoc finansową, przewidzianą w art. 38 decyzji 90/424/EWG, w celu wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie zapewnią, że urzędowi lekarze wetery- narii wyznaczeni do sprawowania funkcji w granicznych poste- runkach kontroli wezmą udział w specjalnych programach szkoleniowych określonych w niniejszym artykule. Artykuł 33 Dyrektywa 90/675/EWG traci moc z dniem 30 czerwca 1999 r. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 29, opracuje instrukcje dotyczące tych programów. Akty prawne przyjęte na podstawie dyrektywy 90/675/EWG muszą obowiązywać do chwili przyjęcia przepisów, które mają je zastąpić na podstawie niniejszej dyrektywy. Komisja, przynajmniej raz w roku, zorganizuje seminaria dla tych osób, które prowadzą programy, w celu zapewnienia ich koordynacji. Każdy akt prawny, przyjęty na podstawie niniejszej dyrektywy musi, jeśli to stosowne, podawać datę, od której jego przepisy będą zastępować odpowiadające im przepisy w akcie przyjętym na podstawie dyrektywy 90/675/EWG. Środki przewidziane w niniejszym artykule zostaną sfinanso- wane zgodnie z tytułem III decyzji 90/424/EWG. Odniesienia do uchylonej dyrektywy należy rozumieć jako odniesienia do niniejszej dyrektywy oraz odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV. (1) Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 94/370/WE (Dz. U. L 168 z 2. 7. 1994, str. 31). (2) Dz. U. L 255 z 18. 10. 1968, str. 23. 264 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 Artykuł 34 Artykuł 35 1. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko- nania niniejszej dyrektywy przed dniem 1 lipca 1999 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. Państwa Członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 lipca 1999 r. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odnie- sienia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 36 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 18 grudnia 1997 r. W imieniu Rady F. BODEN Przewodniczący 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 265 ZAŁĄCZNIK I TERYTORIA WYMIENIONE W ARTYKULE 1 1. Terytorium Królestwa Belgii. 2. Terytorium Królestwa Danii za wyjątkiem wysp Faro i Grenlandii. 3. Terytorium Republiki Federalnej Niemiec. 4. Terytorium Królestwa Hiszpanii z wyjątkiem Ceuta i Melilla. 5. Terytorium Republiki Greckiej. 6. Terytorium Republiki Francuskiej. 7. Terytorium Irlandii. 8. Terytorium Republiki Włoskiej. 9. Terytorium Wielkiego Księstwa Luksemburga. 10. Terytorium Królestwa Niderlandów w Europie. 11. Terytorium Republiki Portugalskiej. 12. Terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. 13. Terytorium Republiki Austrii. 14. Terytorium Republiki Finlandii. 15. Terytorium Królestwa Szwecji. 266 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 ZAŁĄCZNIK II ZATWIERDZONE WYMAGANIA DLA GRANICZNYCH POSTERUNKÓW KONTROLI W celu uzyskania zatwierdzenia Wspólnoty, graniczne posterunki kontroli muszą posiadać: — personel niezbędny do kontroli dokumentów (świadectwa zdrowia publicznego i świadectwa zdrowia zwierząt lub jakichkolwiek innych dokumentów ustanowionych prawodawstwem wspólnotowym) towarzyszących produktom, — odpowiednią liczbę personelu weterynaryjnego i personelu pomocniczego specjalnie wyszkolonego do systematycz- nego przeprowadzania kontroli fizycznych każdej przesyłki, związaną z ilością produktów, którymi zajmuje się graniczny posterunek kontroli, — odpowiedni personel do pobierania i przetwarzania próbek z przesyłek produktów zgłoszonych w danym granicznym posterunku kontroli, — odpowiednio duże pomieszczenia udostępnione personelowi odpowiedzialnemu za przeprowadzanie kontroli wete- rynaryjnych, — odpowiednie, higieniczne pomieszczenia i urządzenia do przeprowadzania rutynowych analiz i pobierania próbek zgodnie z niniejszą dyrektywą, — odpowiednie, higieniczne pomieszczenia i urządzenia do pobierania i przetwarzania próbek do rutynowych kontroli ustanowionych w zasadach wspólnotowych (normy mikrobiologiczne), — usługi wyspecjalizowanego laboratorium posiadającego możliwość przeprowadzania szczególnych analiz próbek pobranych w tym granicznym posterunku kontroli, — pomieszczenia i pomieszczenia chłodnicze do składowania częściowych przesyłek pobranych do analiz i produktów, których nie dopuszczono do wolnego obrotu przez urzędowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za graniczny posterunek kontroli, — odpowiednie urządzenia do szybkiej wymiany informacji, w szczególności z innymi granicznymi posterunkami kontroli (przez skomputeryzowany system przewidziany w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG lub projekt SHIFT), — usługi przedsiębiorstwa wykwalifikowanego do przetwarzania przewidzianego w dyrektywie 90/667/EWG. 03/t. 22 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 267 ZAŁĄCZNIK III KONTROLA FIZYCZNA PRODUKTÓW Celem kontroli fizycznej produktów zwierzęcych jest zapewnienie, że produkty stale odpowiadają przeznaczeniu wymie- nionym w świadectwach zdrowia lub dokumentach: gwarancje pochodzenia poświadczone przez państwo trzecie muszą być odpowiednio weryfikowane i muszą zapewniać, że produkt nie zmienił pierwotnie gwarantowanych cech w wyniku transportu, za pomocą: a) badania sensorycznego: zapachu, koloru, konsystencji, smaku; b) podstawowych prób fizycznych i chemicznych: cięcie, rozmrażanie, gotowanie; c) badań laboratoryjnych na obecność: pozostałości, czynników chorobotwórczych, skażeń, przejawów zmian. Niezależnie od rodzaju produktu następujące działania muszą być przeprowadzone: a) kontrola warunków i środków transportu w celu zidentyfikowania, w szczególności, braków i przerw chłodzenia; b) faktyczna waga przesyłki oraz waga, jaka została odnotowana na świadectwie zdrowia lub dokumencie musi być porównana, a całość przesyłki zważona wtedy, gdy jest to konieczne; c) materiały do opakowania i wszystkie oznakowania (stemple, etykiety) znajdujące się na nich, muszą być sprawdzone w celu zapewnienia ich dostosowania do prawodawstwa wspólnotowego; d) temperatura wymagana przez przepisy wspólnotowe musi być sprawdzona w celu dostosowania warunków w czasie transportu; e) cały zestaw paczek lub próbek w przypadku produktów masowych musi być oceniony przed poddaniem go badaniu sensorycznemu lub próbom fizycznym, chemicznym i laboratoryjnym. Przeprowadzone muszą być liczne próby różnych próbek pobranych z całej przesyłki, która może być częściowo rozładowana, jeśli będzie to niezbędne do zapewnienia, że pobrano próbki ze wszystkich części. Badania muszą pokryć 1 % sztuk lub paczek w przesyłce, od minimalnie dwóch sztuk/paczek do maksymalnie dzie- sięciu. Jednakże, w zależności od produktów oraz okoliczności, władze weterynaryjne mogą zażądać przeprowadzenia bardziej szczegółowych kontroli. W przypadku produktów masowych, przynajmniej pięć próbek musi być pobranych z różnych części przesyłki; f) jeśli prowadzone są w sposób losowy badania laboratoryjne nie dające natychmiastowych wyników, przesyłka może być zwolniona, jeśli nie ma bezpośredniego zagrożenia zdrowia ludzi lub zwierząt. Jednakże, w przypadku gdy testy laboratoryjne zostały przeprowadzone w związku z podejrzeniem o niezgodność lub wyniki z poprzednich testów są pozytywne, przesyłki mogą być zatrzymane do momentu uzyskania negatyw- nych wyników; g) środki transportu muszą być całkowicie rozładowane wyłącznie w następujących przypadkach: — produkty zostały załadowane w taki sposób, że dostęp do całości przesyłki jest niemożliwy tylko przez częściowe rozładowanie produktów, — kontrole próbek wykazały niezgodności, — poprzednia przesyłka wykazała niezgodność, — urzędowy lekarz weterynarii podejrzewa, że istnieją niezgodności; h) po zakończeniu kontroli fizycznej, właściwe władze muszą zatwierdzić kontrolę przez zamknięcie i oficjalne pieczę- towanie wszystkich otwartych paczek oraz przez ponowne zaplombowanie wszystkich kontenerów; należy wówczas umieścić numery plomb na dokumencie tranzytu przez granicę. 268 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 22 ZAŁĄCZNIK IV ZESTAWIENIE PORÓWNAWCZE Dyrektywa 90/675/EWG Niniejsza dyrektywa art. 1 art. 2 ust. 1 art. 2 ust. 2 lit. a) art. 2 ust. 2 lit. b) art. 2 ust. 2 lit. c) art. 2 ust. 2 lit. d) art. 2 ust. 2 lit. e) art. 2 ust. 2 lit. f) art. 2 ust. 2 lit. g) art. 2 ust. 2 lit. h) art. 3 art. 4 art. 5 art. 6 art. 7 art. 8 ust. 1 art. 8 ust. 2 art. 8 ust. 3 art. 8 ust. 4 art. 9 art. 10 art. 11 art. 12 art. 13 art. 14 art. 15 art. 16 art. 17 art. 18 art. 18a art. 19 art. 20 art. 21 art. 22 art. 23 art. 24 art. 25 art. 26 art. 27 art. 28 art. 29 art. 30 art. 31 art. 32 art. 33 załącznik I załącznik II — art. 1 art. 2 ust. 1 art. 2 ust. 2 lit. a) art. 2 ust. 2 lit. b) art. 2 ust. 2 lit. c) art. 2 ust. 2 lit. d) art. 2 ust. 2 lit. e) art. 2 ust. 2 lit. f) art. 2 ust. 2 lit. g) art. 2 ust. 2 lit. k) — — art. 12 art. 13 — — art. 4 ust. 4 lit. b) art. 10 art. 9 art. 6 — — art. 11 art. 14 art. 16 — art. 17 art. 18 art. 19 art. 21 art. 22 art. 23 art. 25 art. 26 art. 28 art. 29 art. 30 art. 31 — — — — art. 32 art. 34 art. 36 załącznik I załącznik II załącznik III


title: Entschließung des beratenden Ausschusses der EGKS über die statistischen Instrumente in den Bereichen Kohle und Stahl (in der 338. Sitzung am 18. Dezember 1997 einstimmig angenommen)

eurovoc_concepts:
ECSC
EU statistics
energy market
industrial statistics
statistics

formats: html pdf print

text: C 40/2 DE Amtsblatt der Europ…ischen Gemeinschaften 7. 2. 98 ENTSCHLIESSUNG DES BERATENDEN AUSSCHUSSES DER EGKS ˜BER DIE STATISTISCHEN INSTRUMENTE IN DEN BEREICHEN KOHLE UND STAHL (in der 338. Sitzung am 18. Dezember 1997 einstimmig angenommen) (98/C 40/02) 1. DER BERATENDE AUSSCHUSS DER EGKS 1. 1. (cid:217)weist auf seine fr(cid:190)heren Stellungnahmen zu den Aspekten im Zusammenhang mit dem Auslaufen des EGKS(cid:220)Vertrags im Jahre 2002 und der Zu(cid:220) kunft der statistischen Instrumente(cid:216)(˛) hin. Der Beratende Ausschu¤ hatte festgestellt, da¤ sich das statistische Instrumentarium der EGKS, so wie es vom Statistischen Amt und der Dienst(cid:220) stellen der Europ…ischen Kommission in Zusam(cid:220) menarbeit mit den Kohle(cid:220) und Stahlindustrien auf industriellem, wirtschaftlichem, kommerziel(cid:220) lem und sozialem Gebiet entwickelt wurde, aus der Sicht aller Beteiligten bew…hrt hat. Er hat sich auch daf(cid:190)r ausgesprochen, das Instrumenta(cid:220) rium (cid:190)ber das Jahr 2002 hinaus beizubehalten unter besonderem Hinweis darauf, wie wichtig die durch die Information (cid:190)ber Investitionspro(cid:220) gramme und den Kapazit…tsausbau geschaffene Transparenz unter Einhaltung der Wettbewerbs(cid:220) regeln f(cid:190)r Investitionsentscheidungen ist; 1. 2. (cid:217)im Hinblick darauf, da¤ mit dem EGKS(cid:220)Vertrag demn…chst die Rechtsgrundlage entf…llt, die die Zust…ndigkeit der Kommission regelte, was die Bereitstellung statistischer Daten und deren Er(cid:220) fassung durch die im Vertrag genannten Unter(cid:220) nehmen anbelangt; 1. 3. (cid:217)ist sich bewu¤t, da¤ sich die statistischen Instru(cid:220) mente f(cid:190)r die Sektoren Kohle und Stahl ab 2002 auf die Bestimmungen des Vertrags (cid:190)ber die Eu(cid:220) rop…ische Union st(cid:190)tzen m(cid:190)ssen; 1. 4. (cid:217)schlie¤t sich dem Wunsch der Unternehmen, der Verb…nde und der Regierungen der Mitgliedstaa(cid:220) ten an, das Erhebungssystem in seiner derzeitigen Form zu straffen und zu erleichtern, unter Beibe(cid:220) haltung der Aussagekraft der Daten. 2. ˜BERLEGUNGEN ZUM THEMA STEINKOHLE 2. 1. (cid:217)Die Daten der Kohlestatistik werden auch (cid:190)ber 2002 hinaus ben‰tigt. Sie sind erforderlich f(cid:190)r die Analyse des Kohlemarktes in der EU. Die supra(cid:220) nationale und nationale Energiepolitik sind dar(cid:220) auf ebenso angewiesen wie die Unternehmen der Kohlewirtschaft. (˛)(cid:217)ABl. C 206 vom 11. 8. 1995, S. 7. 2. 2. (cid:217)Die statistischen Erhebungen zur Steinkohle wur(cid:220) den mehrfach ge…ndert. Das aktuelle Erfassungs(cid:220) system deckt die Anforderungen nach aussagef…(cid:220) higen und vergleichbaren Daten f(cid:190)r den Energie(cid:220) und Kohlemarkt in der EU auf rationelle Weise ab. Die Kohlestatistik hat einen eigenen Erkennt(cid:220) niswert f(cid:190)r diese Branche; sie ist aber traditionell auch in der Energiestatistik eingegliedert und hat dort einen angestammten Platz. 2. 3. (cid:217)Dieser Rahmen umfa¤t ebenfalls andere feste Brennstoffe, insbesondere Braunkohle, Torf und Biomasse. 2. 4. (cid:217)Aus diesem Grund bedarf es offenbar keiner wei(cid:220) im Sektor Stein(cid:220) teren gr‰¤eren Ver…nderung kohle, dem einen der beiden wichtigsten unter den EGKS(cid:220)Vertrag fallenden Erzeugnisse. 3. ˜BERLEGUNGEN ZUM THEMA STAHL 3. 1. (cid:217)Die statistischen Instrumente f(cid:190)r die Erfassung von Stahl sind detailliert und wurden der Ent(cid:220) wicklung laufend angepa¤t. Auf diese Weise konnte nicht nur eine hohe Transparenz erzielt werden, sondern es entstand auch ein au¤eror(cid:220) dentlich n(cid:190)tzliches Orientierungsinstrument f(cid:190)r die Wirtschaftsteilnehmer, die politischen Ent(cid:220) scheidungstr…ger und die Sozialpartner. 3. 1. 1. (cid:217)Es ist sehr wichtig, rasch (cid:190)ber detaillierte Angaben zu verf(cid:190)gen um in genauer Kenntnis der Sachlage und vorausschau(cid:220) end analysieren und entscheiden zu k‰n(cid:220) nen. 3. 1. 2. (cid:217)Die Unternehmen und ihre Arbeitnehmer m(cid:190)ssen sich in der Gegenwart sowie in der Zukunft in einem Umfeld orientieren, das von raschem Wandel und einem immer sch…rferen Konkurrenzkampf gepr…gt ist. K(cid:190)nftig werden Flexibilit…t und Anpas(cid:220) sungsf…higkeit noch mehr von der Infor(cid:220) mationsqualit…t und der ˜bermittlungsge(cid:220) schwindigkeit solcher Daten abh…ngen. 3. 1. 3. (cid:217)Die Eisen(cid:220) und Stahlindustrie ist innerhalb der Konjunkturzyklen starken Schwan(cid:220) kungen unterworfen. Um Mi¤verh…ltnisse zwischen Angebot und Nachfrage recht(cid:220) zeitig zu erkennen, bedarf es differenzier(cid:220) ter Daten zu allen wichtigen Bereichen. 3. 1. 4. (cid:217)Mittel(cid:220) und langfristig das Gleichgewicht wahren zu k‰nnen setzt aber voraus, da¤ rechtzeitig vor Produktionsengp…ssen oder ˜berkapazit…ten gewarnt wird. Der Re(cid:220) 7. 2. 98 DE Amtsblatt der Europ…ischen Gemeinschaften C 40/3 strukturierungsproze¤ in den MOEL so(cid:220) wie den anderen osteurop…ischen L…ndern, wo es noch keine solche Datenbasis gibt, wird eine Beobachtung noch viele Jahre lang notwendig machen. 3. 1. 5. (cid:217)Die tiefgreifende Umstrukturierung in der europ…ischen und internationalen Eisen(cid:220) und Stahlindustrie, sowie die Globalisie(cid:220) rung der M…rkte, werden sich fortsetzen. Hier ben‰tigt eine gute Politik auch gute Informationen. 3. 2. (cid:217)Andererseits stellt die Datenerhebung auch eine gewichtige Arbeitsbelastung f(cid:190)r die Unternehmen dar. Diesem Aufwand m(cid:190)ssen Informationen ent(cid:220) sprechen, die zuverl…¤lich, schnell und vollst…n(cid:220) dig f(cid:190)r Politik und Unternehmen zur Verf(cid:190)gung gestellt werden. 3. 3. (cid:217)Heute darf die Eisen(cid:220) und Stahlindustrie nicht mehr nach EGKS(cid:220)Ma¤st…ben gemessen werden, sondern mu¤ k(cid:190)nftig auch die erste Verarbei(cid:220) tungsstufe (Schmiedest(cid:190)cke, R‰hren, Auswalz(cid:220) produkte, Ziehereien, einschlie¤lich Drahtziehe(cid:220) reien, beschichtete Erzeugnisse und Profile) ein(cid:220) beziehen(cid:216)(˛). Auch der Stahlhandel sollte geb(cid:190)h(cid:220) rend abgedeckt werden. 4. DER BERATENDE AUSSCHUSS EMPFIEHLT DAHER, F˜R DIE WEITERF˜HRUNG DER STATISTIK IN DEN BEREICHEN KOHLE UND STAHL DIE FOL(cid:220) GENDEN PUNKTE ZU BER˜CKSICHTIGEN: 4. 1. (cid:217)Da der EGKS(cid:220)Vertrag in knapp f(cid:190)nf Jahren aus(cid:220) l…uft, mu¤ schon jetzt eine neue rechtliche Grundlage auf der Basis des Vertrags (cid:190)ber die Europ…ische Union hergestellt werden, wobei auf eine weitestgehende Kompatibilit…t im internatio(cid:220) nalen Bereich geachtet werden sollte, insbeson(cid:220) dere im Rahmen der Internationalen Organisa(cid:220) tionen wie IEA, ECE und OECD. 4. 2. (cid:217)Analog zu den Steinkohledaten, die in die Ener(cid:220) giestatistik eingegliedert wurden, mu¤ der EGKS(cid:220)Bereich f(cid:190)r Stahl auf die erste Verarbei(cid:220) tungsstufe und, wenn m‰glich, auf andere Grundstoffindustrien (wie Ferrolegierungen, Gie(cid:220) ¤ereien) ausgedehnt werden, welche ‰fter den gleichen Problemen gegen(cid:190)berstehen wie die Stahlindustrie. 4. 3. (cid:217)Zwischen dem Statistischen Amt und den Dienst(cid:220) stellen der Europ…ischen Kommission, den Be(cid:220) (˛)(cid:217)Kapitel 27. 1, 27. 2 und 27. 3 der NACE, die grob den Kapi(cid:220) teln 72 und 73 des Harmonisierten Systems der Produkt(cid:220) klassifizierung entsprechen. rufsverb…nden und den Unternehmen sollte eine optimale Organisation der Erhebung und Verar(cid:220) beitung der Daten vereinbart werden, um die Ar(cid:220) beitslast sowohl f(cid:190)r die Unternehmen wie auch f(cid:190)r die nationalen Beh‰rden zu verringern und die Zuverl…¤igkeit der Erhebungen zu gew…hrlei(cid:220) sten. 4. 4. (cid:217)Das ausgew…hlte Instrumentarium mu¤ den Un(cid:220) ternehmen gen(cid:190)gend Transparenz bieten, damit sie in voller Kenntnis der Sachlage kurzfristig wirtschaftliche Entscheidungen treffen und lang(cid:220) fristig strategische Investitionsentscheidungen f…l(cid:220) len k‰nnen. Dieses Instrumentarium mu¤ auch den Sozialpartnern dieser Sektoren sowie den Regierungen die zur Durchf(cid:190)hrung ihrer Sozial(cid:220) politiken unerl…¤lichen Daten liefern. Was die MOEL betrifft, m(cid:190)ssen diese ab sofort und pro(cid:220) gressiv das statistische Instrumentarium der EU f(cid:190)r Kohle und Stahl (cid:190)bernehmen. Im Hinblick darauf 4. 4. 1. (cid:217)m(cid:190)ssen die Daten (cid:190)ber die Aktivit…ten der betroffenen Unternehmen sowie (cid:190)ber den Au¤enhandel in detaillierter Form so rasch wie m‰glich nach Ablauf der Erhebungs(cid:220) zeitr…ume vorliegen. Diese Daten haben die folgenden Bereiche abzudecken: Roh(cid:220) stoffe, Energie, Produktion, Besch…fti(cid:220) gung, Nachfrage, Absatz, Au¤enhandel sowie Lagerver…nderungen. Vor Bekannt(cid:220) gabe der endg(cid:190)ltigen Zahlen sollte, wann immer das notwendig ist, ein Prognosesy(cid:220) stem haltbare Sch…tzwerte liefern, damit die Unternehmen die augenblickliche Lage im Verh…ltnis zum Konjunkturzyklus be(cid:220) urteilen und daraufhin die richtigen han(cid:220) treffen delspolitischen k‰nnen, Entscheidungen 4. 4. 2. (cid:217)sollen ferner den Unternehmen ein B(cid:190)ndel aussagekr…ftiger Daten (cid:190)ber strukturelle und technologische Ver…nderungen, sowie (cid:190)ber die mittel(cid:220) und langfristige Entwick(cid:220) lung der M…rkte und der Produktionska(cid:220) pazit…ten zur Verf(cid:190)gung gestellt werden, damit sie ihre langfristige Investitions(cid:220) und Entwicklungspolitik entsprechend ausrich(cid:220) ten k‰nnen, 4. 4. 3. (cid:217)m(cid:190)ssen Angaben (cid:190)ber die Situation und Struktur der Belegschaften, einschlie¤lich aussagekr…ftige Daten (cid:190)ber Arbeitsunf…lle, die technischen Statistiken f(cid:190)r den sozialen Bereich abrunden. 4. 5. (cid:217)Der Beratende Ausschu¤ der EGKS fordert die Kommission auf, das Statistikinstrumentarium f(cid:190)r Kohle und Stahl in Zusammenarbeit mit den be(cid:220) troffenen Wirtschafts(cid:220) und Sozialpartnern nach den oben genannten Grunds…tzen umzugestalten


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2554/97 DER KOMMISSION vom 18. Dezember 1997 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Milch und Milcherzeugnisse

eurovoc_concepts:
export refund
milk
milk product