title: Richtlijn 97/70/EG van de Raad van 11 december 1997 betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt

eurovoc_concepts:
fishing vessel
harmonisation of standards
maritime safety
quality control of industrial products
quality label
technical standard

text: 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/1 I (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) RICHTLIJN 97/70/EG VAN DE RAAD van 11 december 1997 betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- te´ (2), Volgens de procedure van artikel 189 C van het Ver- drag (3), (1) Overwegende dat het optreden van de Gemeen- schap in de sector zeevaart moet zijn gericht op de verbetering van de veiligheid van de zeevaart; (2) Overwegende dat op 2 april 1993 het Protocol van Torremolinos van 1993 met betrekking tot het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977, hierna „het Protocol van Torremolinos” te noemen, is vastgesteld; (3) Overwegende dat de toepassing van dit Protocol in Gemeenschapsverband op vissersvaartuigen die on- der de vlag varen van een lidstaat, die dienst doen in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat of die hun vangst aan land brengen in een haven van een van de lidstaten, de veiligheid van derge- lijke vaartuigen ten goede komt, aangezien de diverse nationale wetgevingen nog niet het in het Protocol vastgelegde veiligheidsniveau eisen; dat een dergelijk gemeenschappelijk veiligheidsniveau, via de harmonisatie van de diverse en uiteenlo- pende nationale veiligheidsvoorschriften, ertoe zal leiden dat vissersvaartuigen die in eenzelfde gebied dienst doen, op gelijke voet kunnen concurreren zonder dat de veiligheid in het geding komt; (4) Overwegende dat, vooral met het oog op de dimensie van de interne markt, optreden op Gemeenschapsniveau de meest doeltreffende ma- nier is om een gemeenschappelijk veiligheidsniveau voor vissersvaartuigen in de gehele Gemeenschap vast te stellen; (5) Overwegende dat een richtlijn van de Raad het passende rechtsinstrument is aangezien deze een kader verschaft voor een uniforme, verplichte toe- passing van de veiligheidsnormen door de liststa- ten, terwijl zij elke lidstaat vrijlaat te beslissen welke instrumenten binnen zijn intern stelsel het meest geschikt zijn voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn; (6) Overwegende dat verscheidene belangrijke hoofd- stukken van het Protocol uitsluitend van toepassing zijn op vissersvaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt; dat er, door de toepassing van het Protocol in Gemeenschapsverband te beperken tot dergelijke vaartuigen, een kloof zou ontstaan tussen de veiligheid van deze vaartuigen en die van kleinere vissersvaartuigen waarvan de lengte tussen de 24 en 45 m bedraagt, en er hierdoor concurren- tiedistorsies zouden ontstaan; (1) PB C 292 van 4. 10. 1996, blz. 29. (2) PB C 66 van 3. 3. 1997, blz. 31. (3) Besluit van het Europees Parlement van 24 april 1997 (PB C 150 van 19. 5. 1977, blz. 30), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 30 juni 1997 (PB C 246 van 12. 8. 1997, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 6 novem- ber 1997 (PB C 358 van 24. 11. 1997). (7) Overwegende dat artikel 3, lid 4, van het Protocol erin voorziet dat de partijen bepalen welke van hun voorschriften inzake vaartuigen met een grotere maximale lengte dan 24 m geheel of gedeeltelijk zullen worden toegepast op vaartuigen die onder hun vlag varen en die korter zijn dan de voorge- L 34/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 schreven grenswaarde voor de lengte, maar langer dan 24 m; dat de partijen in artikel 3, lid 5, van het Protocol worden opgegroepen uniforme nor- men vast te stellen voor dergelijke vissersvaartuigen die dienstdoen in dezelfde regio; (8) Overwegende dat, teneinde de veilighed te vergro- ten en concurrentiedistorsies te voorkomen, ernaar dient te worden gestreefd de veiligheidsvoorschrif- ten van deze richtlijn toe te passen op alle vissers- vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt en die in de visserijzones van de Gemeen- schap dienstdoen, ongeacht onder welke vlag zij varen; dat dit voor vissersvaartuigen die onder de vlag van derde staten varen en die dienstdoen in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat of hun vangst in een haven van een lidstaat aan land brengen, dient te worden bereikt in overeenstem- ming met de algemene regels van het volkenrecht; (9) Overwegende dat de relevante voorschriften van de richtlijnen van de Raad die in het kader van de sociale politiek van de Gemeenschap zijn vastge- steld, van toepassing dienen te blijven; (10) Overwegende dat de lidstaten op grond van de voorgaande overwegingen, de voorschriften van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos, rekening houdend met de relevante voorschriften van bijlage I bij deze richtlijn, op nieuwe en, waar vereist, bestaande vissersvaartuigen met een lengte van 45 m of meer dienen toe te passen; dat de lidstaten ook de voorschriften van de hoofdstukken IV, V, VII en IX van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos, als gewijzigd bij bijlage II bij deze richtlijn, dienen toe te passen op alle nieuwe vaar- tuigen met een lengte van 24 m of meer doch minder dan 45 m, die onder hun vlag varen; (11) Overwegende dat specifieke voorschriften als genoemd in bijlage III gerechtvaardigd kunnen zijn om redenen die verband houden met specifieke regionale omstandigheden, zoals geografische en klimatologische omstandigheden; dat dergelijke voorschriften zijn ontwikkeld voor vissersvaartui- gen die dienstdoen in de noordelijke, respectievelijk de zuidelijke zones; (12) Overwegende dat, in het belang van meer veilig- heid, vaartuigen die de vlag van een lidstaat voe- ren, moeten voldoen aan de specifieke voorschrif- ten als genoemd in bijlage IV; (13) Overwegende dat vissersvaartuigen die de vlag van een derde staat voeren, geen toestemming zouden moeten krijgen om in de territoriale of binnenwate- ren van een lidstaat dienst te doen of hun vangst in een haven van een lidstaat aan land te brengen, om aldus te concurreren met vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren, tenzij hun vlaggenstaat heeft verklaard dat zij voldoen aan de technische voorschriften van deze richtlijn; (14) Overwegende dat uitrusting die voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 96/98/EG van de Raad van 20 december 1996 inzake uitrusting van zee- schepen (1), bij installatie aan boord van vissers- vaartuigen automatisch moet worden erkend als zijnde in overeenstemming met de specifieke voor- schriften voor een dergelijke uistrusting van die richtlijn, aangezien de vereisten van Richtlijn 96/ 98/EG minimaal gelijkwaardig zijn aan die van het Protocol van Torremolinos en van deze richtlijn; (15) Overwegende dat de lidstaten geconfronteerd kun- nen worden met lokale omstandigheden die recht- vaardigen dat specifieke veiligheidsmaatregelen worden toegepast op vissersvaartuigen die in bepaalde zones dienstdoen; dat zij het tevens pas- send kunnen achten om vrijstellingen van of voor- schriften die gelijkwaardig zijn aan het bepaalde in de bijlage bij het Protocol van Torremolinos aan te nemen; dat zij het recht moeten hebben dergelijke maatregelen vast te stellen, mits hiervoor de comite´procedure wordt gevolgd; (16) Overwegende dat er momenteel geen uniforme internationale technische normen zijn voor vissers- vaartuigen qua sterkte van de romp, hoofdmachi- nes en hulpwerktuigen en de elektrische en auto- matische systemen; dat dergelijke normen kunnen worden vastgesteld op basis van de voorschriften van erkende organisaties of nationale overheden; (17) Overwegende dat de lidstaten voor het toezicht op de daadwerkelijke tenuitvoerlegging en handhaving van deze richtlijn onderzoeken zouden moeten ver- richten en certificaten van overeenstemming zou- den moeten afgeven voor vissersvaartuigen die aan de specifieke voorschriften van deze richtlijn vol- doen; (18) Overwegende dat, om de volledige toepassing van deze richtlijn te garanderen en in overeenstemming met de procedure van artikel 4 van het Protocol van Torremolinos, vissersvaartuigen onderworpen zouden moeten worden aan controle in de haven- staat; dat een lidstaat ook controles mag uitvoeren aan boord van vissersvaartuigen van derde landen die niet in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat dienstdoen of hun vangst niet in een haven van een lidstaat aan land brengen, wanneer die zich in een haven van die lidstaat bevinden, om na te gaan of zij voldoen aan de voorschriften van dat Protocol, zodra dit in werking is getreden; (1) PB L 46 van 17. 2. 1997, blz. 25. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/3 (19) Overwegende dat een comite´, bestaande uit verte- genwoordigers van de lidstaten, de Commissie dient bij te staan bij de daadwerkelijke tenuitvoer- legging van deze richtlijn; dat deze functie kan worden vervuld door het comite´ dat is ingesteld bij artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende de minimum- eisen voor schepen die gevaarlijke of verontreini- gende goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen (1); (20) Overwegende dat dit comite´, in het belang van een coherente tenuitvoerlegging van deze richtlijn, bepaalde bepalingen kan aanpassen om rekening te houden met de relevante ontwikkelingen op inter- nationaal niveau; tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (2), de bijzondere richtlijnen in de zin van die richtlijn en inzonderheid Richtlijn 93/ 103/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (3) onverlet. Artikel 2 Definities In deze richtlijn en de bijlagen wordt verstaan onder: (21) Overwegende dat de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), in overeenstemming met het Protocol van Torremolinos, in kennis moet worden gesteld van deze richtlijn; 1. „vissersvaartuig” of „vaartuig”, elk vaartuig dat is uitgerust of met commercieel oogmerk gebruikt wordt voor het vangen van vis of andere levende rijkdom- men van de zee; (22) Overwegende dat de lidstaten, in het belang van een volledige tenuitvoerlegging van deze richtlijn, een stelsel van sancties zouden moeten invoeren die van toepassing zijn bij een inbreuk op de nationale voorschriften die uit hoofde van deze richtlijn zijn vastgesteld, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel 1. Het doel van deze richtlijn is veiligheidsnormen vast te stellen voor nieuwe en, voorzover deze onder de bijlage bij het Protocol van Torremolinos vallen, bestaande zee- gaande vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt en die — onder de vlag van een lidstaat varen en in de Gemeen- schap zijn geregistreerd, of — dienst doen in de territoriale of binnenwateren van een lidstaat, of — hun vangst in een haven van een lidstaat aanlanden. Pleziervaartuigen die niet-commerciële visserij beoefenen, zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van deze richt- lijn. 2. Deze richtlijn laat de bepalingen van Richtlijn 89/ 391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de 2. „nieuw vissersvaartuig”, een vissersvaartuig waar- voor: a) op of na 1 januari 1999 het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende verbouwing wordt gegund; of b) het bouwcontract of het contract voor een ingrij- pende verbouwing is gegund vóór 1 januari 1999 en dat drie jaar of meer na deze datum wordt opgeleverd; of c) bij gebreke van een bouwcontract, op of na 1 januari 1999: — de kiel wordt gelegd; of — een aanvang wordt gemaakt met de bouw van een als zodanig herkenbaar specifiek type vaar- tuig; of — een aanvang wordt gemaakt met de samen- bouw die ten minste 50 t of 1 % van de geschatte massa van alle constructiemateriaal omvat, waarbij de kleinste van de twee hoe- veelheden bepalend is; 3. „bestaand vissersvaartuig”, een vissersvaartuig dat geen nieuw vissersvaartuig is; 4. „Protocol van Torremolinos”, het Protocol van 1993 met betrekking tot het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartui- gen van 1977, met inbegrip van de wijzigingen daarop; 5. „certificaat”, het in artikel 6 bedoelde certificaat van overeenstemming; (1) PB L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewij- zigd bij Richtlijn 96/39/EG (PB L 196 van 7. 8. 1996, blz. 7). (2) PB L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1. (3) PB L 307 van 13. 12. 1993, blz. 1. L 34/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 6. „lengte”, tenzij anders bepaald, 96 % van de totale lengte op een waterlijn op 85 % van de kleinste holte gemeten vanaf de kiellijn, of de lengte van de voor- zijde van de voorsteven tot de hartlijn van de roerko- ning op die waterlijn, indien deze lengte groter is; bij vaartuigen die met stuurlast ontworpen zijn, moet de waterlijn waarop deze lengte gemeten wordt, evenwij- dig aan de ontwerplastlijn worden genomen; 7. „dienstdoen”, het vangen, of vangen en verwerken van vis of andere levende rijkdommen van de zee, onverminderd het recht op onschuldige doorvaart door de territoriale wateren en de vrijheid van scheep- vaart in de 200 mijls exclusieve economische zone; 8. „erkende organisatie”, een organisatie die is erkend overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 94/57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschap- pelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (1). Artikel 3 Algemene voorschriften 1. De lidstaten zien erop toe dat de bepalingen van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos worden toege- past op de betrokken vissersvaartuigen die onder hun vlag varen, tenzij in bilage I bij deze richtlijn anders bepaald. Tenzij uitdrukkelijk anders bepaald, moeten bestaande vaartuigen uiterlijk op 1 juli 1999 aan de relevante voorschriften van de bijlage bij het Protocol van Torre- molinos voldoen. 2. De lidstaten zien erop toe dat ook de voorschriften van de hoofdstukken IV, V, VII en IX van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos, die gelden voor vaartui- gen met een lengte van 45 m of meer, worden toepgepast op nieuwe vissersvaartuigen met een lengte van 24 m of meer die onder hun vlag varen, tenzij in bijlage II bij deze richtlijn anders bepaald. 3. De lidstaten dragen er evenwel zorg voor dat vaartui- gen die onder hun vlag in een specifiek vaargebied dienstdoen, in overeenstemming zijn met de voorschriften voor dat vaargebied, als gedefinieerd in bijlage III. 4. De lidstaten zien erop toe dat vaartuigen die onder hun vlag varen, voldoen aan de specifieke veiligheidsvoor- schriften van bijlage IV. 5. De lidstaten verbieden vissersvaartuigen die onder de vlag van een derde staat varen, in de territoriale wateren (1) PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 20. of binnenwateren van de lidstaten dienst te doen of hun vangst in een van de havens van de lidstaten aan te landen, tenzij de administratie van hun vlaggenstaat heeft verklaard dat zij voldoen aan de in de leden 1, 2, 3 en 4 en artikel 4 bedoelde voorschriften. 6. Scheepsuitrusting die in bijlage A. 1 bij Richtlijn 96/ 98/EG inzake de uitrusting van zeeschepen is opgenomen en die aan de voorschriften van die richtlijn voldoet, wordt, wanneer zij aan boord van een vissersvaartuig wordt geïnstalleerd om aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn te voldoen, automatisch beschouwd als zijnde in overeenstemming met deze voorschriften, ongeacht of in deze voorschriften al dan niet is bepaald dat deze uitrusting naar genoegen van de vlaggenstaat moet worden beproefd en goedgekeurd. Artikel 4 Specifieke voorschriften, vrijstellingen en gelijkwaardige voorschriften 1. Indien een lidstaat of een aantal lidstaten van mening is dat bepaalde situaties ten gevolge van specifieke lokale omstandigheden of bijzondere kenmerken van het vaar- tuig specifieke veiligheidsmaatregelen voor vissersvaartui- gen die in een bepaald vaargebied dienstdoen, noodzake- lijk maken, en indien de noodzaak daarvan is aange- toond, kunnen zij, volgens de procedure in lid 4, derge- lijke specifieke veiligheidsmaatregelen vaststellen om reke- ning te houden met lokale omstandigheden zoals de aard en de klimatologische omstandigheden van de wateren waarin deze vaartuigen dienstdoen en de lengte van hun reizen of met hun bijzondere kenmerken zoals het gebruikte constructiemateriaal. De vastgestelde maatregelen zullen worden opgenomen in bijlage III. 2. De lidstaten passen de bepalingen van voorschrift 3, paragraaf 3, van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos betreffende de vaststelling van vrijstellingsmaatregelen toe volgens de procedure van lid 4 van dit artikel. 3. De lidstaten kunnen, volgens de procedure van lid 4 van dit artikel, maatregelen vaststellen die gelijkwaardige voorzieningen toelaten overeenkomstig voorschrift 4, paragraaf 1, van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos. 4. Een lidstaat die gebruikmaakt van lid 1, 2 of 3, dient de volgende procedure te volgen: a) De lidstaat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij wil treffen, inclusief de bijzonder- heden die nodig zijn om te verzekeren dat het veilig- heidsniveau hoog genoeg is. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/5 b) Indien binnen zes maanden na de kennisgeving, over- eenkomstig de procedure van artikel 9, wordt beslo- ten dat de voorgestelde maatregelen niet gerechtvaar- digd zijn, kan van de betrokken lidstaat worden verlangd dat hij de voorgestelde maatregelen aanpast of intrekt. c) De vastgestelde maatregelen dienen te worden opge- nomen in de nationale wetgeving en meegedeeld aan de Commissie, die de overige lidstaten van alle bijzon- derheden in kennis stelt. d) Dergelijke maatregelen moeten gelden voor alle vis- sersvaartuigen die onder dezelfde gespecificeerde voorwaarden dienstdoen, zonder discriminatie op grond van de vlag waaronder zij varen of de nationa- liteit van hun exploitant. e) De in lid 2 bedoelde maatregelen gelden slechts zolang het vissersvaartuig dienstdoet onder de gespe- cificeerde voorwaarden. Artikel 5 Normen voor ontwerp, bouw en onderhoud De normen voor het ontwerp, de bouw en het onderhoud van de romp, de hoofdmachines en hulpwerktuigen, alsmede de elektrische en automatische systemen van een vissersvaartuig zijn de voorschriften die van kracht waren ten tijde van de bouw, als vastgesteld voor de classificatie door een erkende organisatie of gebruikt door een over- heidsinstantie. Voor nieuwe vaartuigen komen deze voorschriften over- een met de procedure en de voorwaarden van artikel 14, lid 2, van Richtlijn 94/57/EG. 2. De geldigheidsduur van de in lid 1 bedoelde certifica- ten mag de termijn die is vastgesteld in voorschrift 11 van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremo- linos, niet overschrijden. Verlenging van het certificaat van overeenstemming is mogelijk na een periodiek onder- zoek overeenkomstig voorschrift 6 van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos. Artikel 7 Controle 1. Vissersvaartuigen die dienstdoen in de interne of territoriale wateren van een lidstaat of die hun vangst in de havens van die lidstaat aanlanden en die niet onder de vlag van die lidstaat varen, zijn onderworpen aan con- trole door die lidstaat, overeenkomstig artikel 4 van het Protocol van Torremolinos en zonder onderscheid naar vlag of nationaliteit van de exploitant, om na te gaan of de vaartuigen aan deze richtlijn voldoen. 2. Vissersvaartuigen die niet in de interne of territoriale wateren van een lidstaat dienstdoen of die hun vangst niet in de havens van een lidstaat aanlanden en die onder de vlag van een andere lidstaat varen, zijn in die havens onderworpen aan controle door de lidstaat, overeenkom- stig artikel 4 van het Protocol van Torremolinos en zonder onderscheid naar vlag of nationaliteit van de exploitant, om na te gaan of de vaartuigen aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen. 3. Vissersvaartuigen die onder de vlag van een derde staat varen en geen dienstdoen in de interne of de territoriale wateren van een listaat, noch hun vangst in de havens van een lidstaat aanlanden, zijn in die havens onderworpen aan controle door die lidstaat, overeenkom- stig artikel 4 van het Protocol van Torremolinos, teneinde na te gaan of zij voldoen aan het Protocol van Torremo- linos, zodra dit in werking is getreden. Artikel 6 Onderzoeken en certificaten Artikel 8 Aanpassingen 1. De lidstaten geven voor vissersvaartuigen die onder hun vlag varen en aan de artikelen 3 en 5 voldoen, een certificaat van overeenstemming met de eisen van deze richtlijn af, vergezeld van een inventaris van uitrusting, of, indien van toepassing, een certificaat van vrijstelling. Het certificaat van overeenstemming, de inventaris van uitrusting en het certificaat van vrijstelling dienen te beantwoorden aan de modellen die zijn opgenomen in bijlage V. De certificaten worden afgegeven door de administratie van de vlaggenstaat of namens haar door een erkende organisatie na een eerste onderzoek door inspecteurs die exclusief werkzaam zijn voor de admini- stratie van de vlaggenstaat zelf of een erkende organisatie of de lidstaat die door de vlaggenstaat tot het verrichten van onderzoeken is gemachtigd, overeenkomstig voor- schrift 6, paragraaf 1 onder a), van hoofdstuk I van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos. Overeenkomstig de procedure van artikel 9 mogen: a) voorschriften worden vastgesteld en toegevoegd ten behoeve van: — een geharmoniseerde interpretatie van de voor- schriften van de bijlage bij het Protocol van Torre- molinos, voorzover die aan het oordeel van de administraties van de afzonderlijke verdragslui- tende partijen is overgelaten en voorzover die nodig is voor de consistente toepassing in de Gemeenschap, — de tenuitvoerlegging van de richtlijn, zonder dat het toepassingsgebied wordt verruimd; b) de artikelen 2, 3, 4, 6 en 7 van de richtlijn worden aangepast en haar bijlagen worden gewijzigd, om L 34/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 ervoor te zorgen dat eventuele wijzigingen van het Protocol van Torremolinos die na de goedkeuring van deze richtlijn in werking treden, worden toegepast. Artikel 11 Sancties Artikel 9 Comite´ 1. De Commissie wordt bijgestaan door het comite´ dat is ingesteld bij artikel 12, lid 1, van Richtlijn 93/75/ EEG. In de gevallen waarin naar dit artikel wordt verwezen, 2. dient onderstaande procedure te worden gevolgd: a) De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comite´ een ontwerp voor van de te nemen maatrege- len. Het comite´ brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie, advies uit over dit ontwerp. Het advies wordt uitgebracht bij de meerderheid zoals die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag wordt bepaald, in geval van besluiten die de Raad naar aanleiding van een voorstel van de Commissie moet nemen. De stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comite´ zullen worden gewogen op de in dat artikel beschreven wijze. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. b) De Commissie zal de geplande maatregelen uitvoeren indien deze overeenstemmen met het advies van het comite´. c) Indien de geplande maatregelen niet overeenstemmen met het advies van het comite´, of indien geen advies wordt uitgebracht, dient de Commissie onverwijld een voorstel voor te nemen maatregelen in bij de Raad. De Raad besluit hierover bij gekwalificeerde meerder- heid. Indien de Raad niet binnen acht weken na de datum van indiening een besluit heeft genomen, voert de Commissie de voorgestelde maatregelen uit. De lidstaten voeren een stelsel van sancties in die van toepassing zijn bij een inbreuk op de nationale voor- schriften welke uit hoofde van deze richtlijn zijn vastge- steld en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de sancties worden uitgevoerd. De sancties moeten doeltreffend, afgemeten en ontmoedigend zijn. Artikel 12 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuurs- rechtelijke bepalingen treden om voor 1 januari 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. in werking Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen, wordt in deze bepalingen of bij de officiële bekendmaking van deze bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen. De vorm van deze verwijzing wordt door de lidstaten bepaald. 2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld alle bepa- lingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis. Artikel 13 Inwerktingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publi- catieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 14 Geadresseerden Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Artikel 10 Kennisgeving aan de IMO Gedaan te Brussel, 11 december 1997. Het voorzitterschap van de Raad en de Commissie stellen de IMO in kennis van de vaststelling van deze richtlijn, onder verwijzing naar artikel 3, lid 5, van het Protocol van Torremolinos. Voor de Raad De Voorzitter M. DELVAUX-STEHRES 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/7 BIJLAGE I Aanpassing van de voorschriften van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos voor toepassing van artikel 3, lid 1, van Richtlijn 97/70/EG HOOFDSTUK I: ALGEMENE VOORZIENINGEN Voorschrift 2: Omschrijvingen De definitie van „nieuw vissersvaartuig” in paragraaf 1 wordt vervangen door de definitie van „nieuw vissersvaartuig” in artikel 2 van deze richtlijn. HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN, BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND Voorschrift 2: Omschrijvingen Paragraaf 2, „standaard brandproef”, wordt gelezen met aan het einde de volgende wijzigingen met betrekking tot de standaardtemperatuurkromme: „. De standaard tijd-temperatuurkromme wordt omschreven door een gelijkmatig verlopende kromme door de volgende punten voor de binnentemperatuur van de oven: oorspronkelijke binnentemperaturen van de oven: na vijf minuten na tien minuten na vijftien minuten na 30 minuten na 60 minuten 20 °C 576 °C 679 °C 738 °C 841 °C 945 °C. ”. HOOFDSTUK VII: REDDINGSMIDDELEN EN -INRICHTINGEN Voorschrift 1: Toepassing Paragraaf 2 wordt als volgt gelezen: „De voorschriften 13 en 14 zijn eveneens van toepassing op bestaande vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, met dien verstande dat de administratie de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze voorschriften kan uitstellen tot 1 februari 1999. ”. Voorschrift 13: Radioapparatuur voor reddingsmiddelen Paragraaf 2 wordt als volgt gelezen: „Voor zenden en ontvangen geschikte VHF-radiotelefonieapparatuur die zich aan boord van bestaande vaartuigen bevindt en die niet voldoet aan de door de Organisatie vastgestelde prestatienormen mag tot 1 februari 1999 worden geaccepteerd, mits de administratie ervan overtuigd is dat zij compatibel is met goedgekeurde voor zenden en ontvangen geschikte VHF-radiotelefonieapparatuur. ”. HOOFDSTUK IX: RADIOCOMMUNICATIE Voorschrift 1: Toepassing Paragraaf 1 wordt als volgt gelezen: „Voor bestaande schepen mag de administratie de tenuitvoerlegging van de voorschriften evenwel uitstellen tot 1 februari 1999. ”. Voorschrift 3: Vrijstellingen Paragraaf 2, onder c), wordt als volgt gelezen: „wanneer het vaartuig definitief uit de vaart wordt genomen vóór 1 februari 2001. ”. L 34/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 BIJLAGE II Aanpassing van de voorschriften van de hoofdstukken IV, V, VII en IX van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos van 1993, overeenkomstig artikel 3, lid 4, daarvan ten behoeve van de toepassing op vissersvaartuigen met een lengte van ten minste 24 m HOOFDSTUK IV: MACHINE- EN ELEKTRISCHE INSTALLATIES EN TIJDELIJKE ONBEMANDE RUIMTEN VOOR MACHINES Voorschrift 1: Toepassing Voorschrift 1 wordt als volgt gelezen: „Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt. ”. Voorschrift 7: Verbinding tussen het stuurhuis en de ruimte voor machines Voorschrift 7 wordt als volgt gelezen: „Twee onafhankelijk werkende communicatiemiddelen moeten. zijn aangebracht, waarvan e´e´n een machinekamertelegraaf moet zijn, met dien verstande dat voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt en waarvan de voortstuwingswerktuigen rechtstreeks vanuit het stuurhuis worden bediend, de administratie andere communicatiemiddelen dan een machinekamertelegraaf kan aanvaarden. ”. Voorschrift 8: Bediening van de voortstuwingsmachines vanuit het stuurhuis Paragraaf 1, onder d), wordt als volgt gelezen: „. of in de controlekamer. Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, kan de administratie toestaan dat het bedieningsstation in de ruimte voor machines alleen een noodstation is, mits de controle-inrichting en bedieningsorganen in het stuurhuis doelmatig zijn;”. Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbron Paragraaf 1, onder b), wordt als volgt gelezen: „. buiten bedrijf is gekomen. Indien echter op vaartuigen met een lengte van minder dan 45 m e´e´n generator buiten bedrijf is gekomen, is het slechts vereist dat de goede werking van de voor de voortstuwing en veiligheid van het vaartuig noodzakelijke diensten wordt verzekerd. ”. Voorschrift 17: Elektrische noodkrachtbron Paragraaf 6 wordt als volgt gelezen: „Accumulatorenbatterijen die ingevolge dit voorschrift geplaatst zijn, met uitzondering van die voor de radiozender en -ontvanger in vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten in een goed geventileerde ruimte. ;”. Voorschrift 22: Alarminstallatie Paragraaf 2, onder a), wordt als volgt gelezen: „De alarminstallatie. zichtbaar aangeven. In vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, kan de administratie echter toestaan dat de installatie elke afzonderlijke alarmfunctie alleen in het stuurhuis hoorbaar en zichtbaar aangeeft. ”. Paragraaf 2, onder b), wordt als volgt gelezen: „In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet de alarminstallatie verbonden kunnen worden. ”. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/9 Paragraaf 2, onder c), wordt als volgt gelezen: „In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet een machinistenalarm. ”. HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN, BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND Voorschrift 2: Omschrijvingen Paragraaf 14, onder b), wordt als volgt gelezen: „. van niet minder dan 375 kW”. DEEL C De titel wordt vervangen door: „DEEL C — BRANDBEVEILIGINGSMAATREGELEN OP SCHEPEN WAARVAN DE LENGTE 24 M OF MEER, MAAR MINDER DAN 60 M BEDRAAGT” Voorschrift 35: Brandbluspompen De volgende alinea wordt ingevoegd: „Ongeacht het bepaalde in voorschrift V/35, paragraaf 1, moeten er te allen tijde ten minste twee brandbluspompen aanwezig zijn. ”. Aan paragraaf 8 wordt de volgende zinsnede toegevoegd: „of 25 m³/h, waarbij de hoogste waarde bepalend is. ”. Voorschrift 40: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines Paragraaf 1, onder a), wordt als volgt gelezen: „. van niet minder dan 375 kW,. ”. HOOFDSTUK VII: REDDINGSMIDDELEN EN -VOORZIENINGEN Voorschrift 1: Toepassing Paragraaf 1 wordt als volgt gelezen: „1. Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt. ”. Voorschrift 5: Aantallen en typen reddingsboten en -vlotten en hulpverleningsboten 1. Het begin van paragraaf 3 wordt als volgt gelezen: „Vaartuigen waarvan de lengte minder dan 75 m, doch 45 m of meer bedraagt, dienen te voldoen aan:”. 2. Een nieuwe paragraaf 3 bis wordt ingevoegd: „3 bis. Vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten zijn uitgerust met: a) reddingsboten en -vlotten die gezamenlijk voldoende ruimte bieden aan ten minste 200 % van het totale aantal opvarenden. Een voldoende aantal van de reddingsboten en -vlotten dat ten minste het totale aantal opvarenden kan opnemen, moet aan beide zijden van het vaartuig te water kunnen worden gelaten; en b) een hulpverleningsboot, behalve wanneer de administratie ervan overtuigd is dat vanwege de afmetingen en manoeuvreerbaarheid van het vaartuig, de direct aanwezige opsporings- en reddings- faciliteiten vanaf de wal en de meteorologische waarschuwingssystemen alsmede vanwege de werkzaamheden van het vaartuig in vaargebieden die niet zijn blootgesteld aan zwaar weer of vanwege de werkzaamheden van het vaartuig die aan een bepaald jaargetijde zijn gebonden, de aanwezigheid van een dergelijke boot niet noodzakelijk is. ”. 3. Paragraaf 4 wordt als volgt gelezen: „In plaats van te voldoen aan de eisen van de paragrafen 2, onder a), 3, onder a), en 3 bis, onder a), mogen vaartuigen. ”. L 34/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 Voorschrift 10: Reddingsboeien 1. Paragraaf 1, onder b), wordt als volgt gelezen: „Zes reddingsboeien aan boord van vaartuigen waarvan de lengte minder dan 75 m, doch 45 m of meer bedraagt;”. 2. Paragraaf 1, onder c), wordt als volgt gelezen: „Vier reddingsboeien aan boord van vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt. ”. Voorschrift 13: Radio-reddingsmiddelen De volgende nieuwe paragraaf 1 bis wordt ingevoegd: „1 bis. Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, mag het aantal van dergelijke toestellen worden teruggebracht tot twee, indien de administratie de eis om drie van dergelijke toestellen te voeren overbodig acht, gezien het vaargebied van het vaartuig en het aantal personen dat dienstdoet aan boord. ”. Voorschrift 14: Radar-transponders Het einde wordt als volgt gelezen: „. op elke reddingsboot. Elk vaartuig waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, dient ten minste e´e´n radar-transponder te voeren. ”. HOOFDSTUK IX: RADIOCOMMUNICATIE Voorschrift 1: Toepassing Paragraaf 1 wordt als volgt gelezen: „Tenzij anders bepaald, is dit hoofdstuk van toepassing op nieuwe vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt en op bestaande vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt. ”. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/11 BIJLAGE III Regionale en lokale bepalingen (artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 1) A. „Noordelijke” regionale bepalingen 1. Toepassingsgebied Tenzij anders bepaald, de wateren ten noorden van de grens als aangegeven op de aan deze bijlage gehechte kaart, met uitzondering van de Oostzee. Deze grens wordt gevormd door de parallel van 62° NB van de westkust van Noorwegen tot 4° WL, vandaar door de meridiaan van 4° WL tot 60°309 NB, vandaar door de parallel van 60°309 NB tot 5° WL, vandaar door de meridiaan van 5° WL tot 60° NB, vandaar door de parallel van 60° NB tot 15° WL, vandaar door de meridiaan van 15° WL tot 62° NB, vandaar door de parallel van 62° NB tot 27° WL, vandaar door de meridiaan van 27° WL tot 59° NB en vandaar door de parallel van 59° NB naar het westen. 2. Omschrijvingen „Zwaar drijfijs” is drijfijs dat ten minste 8/10e van de oppervlakte van de zee bedekt. 3. Ad voorschrift III/7, paragraaf 1 (Bedrijfsomstandigheden) Ter aanvulling van de specifieke bedrijfsomstandigheden als bedoeld in voorschrift III/7, paragraaf 1, dient tevens rekening te worden gehouden met de volgende bedrijfsomstandigheden: e) bedrijfsomstandigheid b), c) of d), naar gelang van welke de laagste waarden van de stabiliteits- parameters vervat in de stabiliteitscriteria genoemd in voorschrift III/2 oplevert, dient te worden berekend rekening houdend met de invloed van ijsafzetting overeenkomstig de bepalingen van voorschrift III/8; f) voor vaartuigen die met de ringzegen vissen: vertrek van de visgronden met het vistuig, zonder vangst en met 30 % van de voorraden, brandstoffen, enz. , met inbegrip van de invloed van ijsafzetting overeenkomstig de bepalingen van voorschrift III/8. 4. Ad voorschrift III/8 (IJsafzetting) De specifieke bepalingen van voorschrift III/8 en de specifieke richtsnoeren die zijn gegeven in aanbeveling 2 door de Conferentie van Torremolinos, zullen binnen de betrokken regio worden toegepast, d. w. z. ook buiten de grenzen die zijn aangegeven op de kaart waarvan genoemde aanbeveling vergezeld gaat. Onverminderd de bepalingen van voorschrift III/8, paragraaf 1, onder a) en b), dient bij het berekenen van de stabiliteit van vaartuigen diedienstdoen in het vaargebied ten noorden van 63° NB tussen 28° WL en 11° WL, rekening te worden gehouden met een ijsafzetting van: a) 40 kg/m² op blootgestelde dekken en gangboorden; b) 10 kg/m² van het geprojecteerde zijdelingse oppervlak aan elke zijde van het vaartuig boven de waterlijn. 5. Ad voorschrift VII/5, paragraaf 2, onder b), en paragraaf 3, onder b) (Aantallen en typen reddingsboten en -vlotten en hulpverleningsboten) Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/5, paragraaf 2, onder b), paragraaf 3, onder b), en paragraaf 3 bis dient bij vaartuigen waarvan de bouw van de romp voldoet aan de voorschriften van een erkende organisatie om dienst te doen in wateren met zwaar drijfijs overeenkomstig voorschrift II/1, paragraaf 2, van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos, de hulpverlenings- boot/reddingsboot als bedoeld in paragraaf 2, onder b), paragraaf 3, onder b), of paragraaf 3 bis, onder b), ten minste gedeeltelijk overdekt te zijn (als omschreven in voorschrift VII/18) en voldoende inhoud te hebben om aan alle opvarenden plaats te bieden. 6. Ad voorschrift VII/9 (Overlevingspakken en thermische beschermingsmiddelen) Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/9 dient voor elk der opvarenden een overlevings- pak in een passende maat beschikbaar te zijn dat voldoet aan de bepalingen van voorschrift VII/25, met inbegrip van de maatregelen die op dat voorschrift van toepassing zijn en die in deze bijlage onder punt 1. 8 staan vermeld. L 34/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 7. Ad voorschrift VII/14 (radar-transponders) Ter aanvulling van de bepalingen van hoofdstuk VII, deel B, moet elke reddingsboot, elke hulpverleningsboot en elk reddingsvlot te allen tijde zijn voorzien van een goedgekeurde radar- transponder die in staat is in de 9 GHz-band te werken. 8. Ad voorschrift VII/25 (Overlevingspakken) Onverminderd de bepalingen van voorschrift VII/25 dienen alle overlevingspakken die op grond van punt 1. 6 van deze bijlage zijn vereist, uit e´e´n stuk te zijn vervaardigd van materiaal met intrinsieke isolatie-eigenschappen en tevens te voldoen aan de eisen betreffende drijfvermogen van voorschrift VII/24, paragraaf 1, letter c), onder i). Bovendien moet aan alle overige relevante bepalingen van voorschrift VII/25 zijn voldaan. 9. Ad voorschrift X/3, paragraaf 7 (Radarinstallaties) Onverminderd de bepalingen van voorschrift X/3, paragraaf 7, dient ieder vaartuig waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt, te zijn voorzien van een radarinstallatie die ten genoegen van de administratie is. Deze radarinstallatie dient in staat te zijn in de 9 GHz-band te werken. 10. Ad voorschrift X/5 (Uitrusting voor het geven van seinen) In aanvulling op de bepalingen van voorschrift X/5 dient elk vaartuig dat dienstdoet in wateren waarin drijfijs kan voorkomen, te zijn voorzien van ten minste e´e´n zoeklicht met een verlichtings- sterkte van ten minste 1 lux op een afstand van 750 m. B. „Zuidelijke” regionale bepalingen 1. Toepassingsgebied De Middellandse Zee en de kustwateren van het zomervaargebied van de Atlantische Oceaan binnen een afstand van 20 mijl van de kust van Spanje en Portugal, als aangegeven op de „Kaart van vaarzones en periodieke vaargebieden” in bijlage II van het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966 (1), als gewijzigd. 2. Voorschrift VII/9, paragraaf 1 (Overlevingspakken) Gelet op de bepalingen van voorschrift VII/9, paragraaf 4, wordt aan het einde van paragraaf 1 de volgende zin toegevoegd: „Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, hoeft het aantal overlevingspakken niet groter dan twee te zijn. ”. 3. Voorschrift IX/1 (Radiocommunicatie) — Toepassing De volgende nieuwe paragraaf 1 bis wordt toegevoegd: „Dit hoofdstuk is eveneens van toepassing op nieuwe vaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt, mits het vaargebied waarin zij dienstdoen afdoende wordt bestreken door een kuststation dat in overeenstemming met het IMO Master Plan werkt. ”. (1) Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, op 5 april 1966 vastgesteld door de Internationale Conferentie inzake de uitwatering van schepen die op initiatief van de Intergouvernementele Maritieme Consultatieve Organisatie in Londen is gehouden. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/13 NOORDELIJK VAARGEBIED L 34/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 BIJLAGE IV Specifieke veiligheidsvoorschriften (artikel 3, lid 4) HOOFDSTUK II: CONSTRUCTIE, WATERDICHTHEID EN UITRUSTING De volgende nieuwe voorschriften toevoegen: „Voorschrift 16: Werkdekken in een gesloten bovenbouw 1. Deze dekken moeten voorzien zijn van een efficiënt afvoersysteem met een voldoende draineringscapa- citeit om het waswater en de ingewanden van de vis af te voeren. 2. Alle voor de visserijactiviteit nodige openingen moeten zijn voorzien van middelen die door e´e´n persoon snel en doeltreffend kunnen worden afgesloten. 3. Wanneer de vangst voor behandeling of verwerking op die dekken wordt gebracht, dient zij in een vangkamer te worden geplaatst. De vangkamers moeten voldoen aan voorschrift 11 van hoofdstuk III. Er moet een efficiënt afvoersysteem worden geïnstalleerd. Tevens moet worden voorzien in een adequate bescherming tegen onverhoeds op het werkdek stromend water. 4. De dekken moeten met ten minste twee afvoeropeningen zijn uitgerust. 5. De vrije hoogte in de werkruimte moet overal ten minste twee meter bedragen. 6. Er moet een vast ventilatiesysteem zijn aangebracht waarmee de lucht ten minste zes keer per uur wordt ververst. Voorschrift 17: Diepgangsmerken 1. Alle schepen moeten aan beide zijden van de voor- en achtersteven zijn voorzien van diepgangsmer- ken. 2. Deze merken moeten zich zo dicht mogelijk bij de loodlijnen bevinden. Voorschrift 18: Vistanks met gekoeld (ASW) of diepgekoeld (CSW) zeewater 1. Indien RSW- of CSW-tanks, dan wel soortgelijke tanksystemen worden gebruikt, dienen de tanks te zijn uitgerust met een afzonderlijke, vast aangehechte voorziening voor het vullen en ledigen. 2. Indien de tanks eveneens voor het vervoer van droge lading worden gebruikt, dienen de tanks te zijn uitgerust met een lenssysteem en te zijn voorzien van adequate middelen om te voorkomen dat water uit het lenssysteem in de tanks terechtkomt. ”. HOOFDSTUK III: STABILITEIT EN DAARMEE VERWANTE ZEEWAARDIGHEID Voorschrift 9: Hellingproef De volgende nieuwe paragraaf 4 toevoegen: „4. De hellingproef en de vaststelling van de voorwaarden als vereist bij voorschrift III/9, paragraaf 1, vinden ten minste om de tien jaar plaats. ”. HOOFDSTUK IV: MACHINE- EN ELEKTRISCHE INSTALLATIES EN TIJDELIJK ONBEMANDE RUIMTEN VOOR MACHINES Voorschrift 13: Stuurinrichtingen De volgende tekst toevoegen aan paragraaf 10: „In geval van elektrische aandrijving moet de noodkrachtbron in staat zijn om de hulpstuurinrichtingen gedurende ten minste tien minuten te bedienen. ”. Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbron De volgende paragraaf 3 toegevoegen: „3. Indien de navigatielichten alleen op elektrische stroom werken, moeten zij worden gevoed via een apart schakelbord en moeten er adequate controlevoorzieningen voor die lichten worden geïnstal- leerd. ”. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/15 Voorschrift 17: Elektrische noodkrachtbron Onverminderd paragraaf 2, moet de elektrische noodkrachtbron op vaartuigen met een lengte van 45 m of meer gedurende ten minste acht uur stroom kunnen leveren voor de in dat voorschrift vermelde installaties. HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN, BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRAND Voorschrift 22: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines Onverminderd het bepaalde in dit voorschrift, moeten alle machineruimten van categorie A zijn uitgerust met een vast aangebrachte brandblusinrichting. Voorschrift 40: Brandblusinrichtingen in ruimten voor machines Onverminderd het bepaalde in dit voorschrift, moeten alle machineruimten van categorie A zijn uitgerust met een vast aangebrachte brandblusinrichting. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/17 BIJLAGE V MODELLEN VAN HET CERTIFICAAT VAN OVEREENSTEMMING, HET CERTIFICAAT VAN VRIJSTELLING EN DE INVENTARIS VAN UITRUSTING CERTIFICAAT VAN OVEREENSTEMMING Dit certificaat van overeenstemming dient te worden aangevuld met een inventaris van uitrusting. (Officieel zegel) (Land) voor een nieuw/bestaand (1) vissersvaartuig uitgereikt krachtens de bepalingen van. (Aanduiding van de relevante maatregel(en) van de lidstaat) ten bewijze van de overeenstemming van het hierna genoemde vaartuig met de voorschriften van Richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt namens de regering van. (Volledige officiële aanduiding van de lidstaat) door. (Volledige officiële aanduiding van de bevoegde organisatie erkend uit hoofde van de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG van de Raad) Naam van het vaartuig Onderscheidingsnummer of -letters Haven van registratie Lengte (2) Datum van het bouwcontract of datum van het contract voor een ingrijpende verbouwing (3):. Datum waarop de kiel werd gelegd of het vaartuig zich in een soortgelijk stadium van bouw bevond (3):. Datum van oplevering of voltooiing van een ingrijpende verbouwing: (3):. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is, afhankelijk van de omschrijvingen van artikel 2, punten 2 en 3. (2) De lengte zoals omschreven in artikel 2, punt 6. (3) Overeenkomstig de omschrijvingen van artikel 2, punt 2. L 34/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 (Achterzijde van het certificaat) Eerste onderzoek HIERMEDE WORDT VERKLAARD: 1. dat het schip is onderzocht overeenkomstig voorschrift I/6, paragraaf 1, onder a), van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos van 1993; 2. dat het onderzoek heeft aangetoond dat: 1. het schip volledig voldoet aan de eisen van Richtlijn 97/70/EG, en 2. de maximaal voor dit vaartuig toelaatbare diepgang tijdens de reis onder elke bedrijfsomstan- digheid is opgenomen in het goedgekeurde stabiliteitsboekje van. ; 3. dat een/geen (1) certificaat van vrijstelling is uitgereikt. Dit certificaat is geldig tot. , behoudens de periodieke onder- zoeken overeenkomstig voorschrift I/6, paragraaf 1, onder b), punten ii) en iii), en onder c). Uitgereikt te. , op. (Plaats van uitreiking van het certificaat) (Datum van uitreiking). (Handtekening van de naar behoren gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) en/of (Zegel van de uitreikende instantie) Bij ondertekening door een ambtenaar dient de volgende alinea te worden toegevoegd: Ondergetekende verklaart dat hij door de betrokken lidstaat naar behoren is gemachtigd om dit certificaat uit te reiken. (Handtekening) (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/19 Aantekening ter verlenging van de geldigheid van het certificaat ingeval voorschrift I/11, paragraaf 1, van toepassing is (Volgende bladzijde van het certificaat) Dit certificaat blijft overeenkomstig voorschrift I/11, paragraaf 1, geldig tot. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) Aantekening ter verlenging van de geldigheid van het certificaat tot het bereiken van de haven van controle ingeval voorschrift I/11, paragraaf 2, of voorschrift I/11, paragraaf 4, van toepassing is Dit certificaat blijkt overeenkomstig voorschrift I/11, paragraaf 2 / voorschrift I/11, paragraaf 4 (1) geldig tot. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) (1) Doorhalen wat niet van toepassing. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/21 (Volgende bladzijde van het certificaat) Aantekeningen betreffende de periodieke onderzoeken Onderzoek apparatuur HIERMEDE WORDT VERKLAARD dat het vaartuig bij een onderzoek zoals vereist bij voorschrift I/6, paragraaf 1, onder b), punt ii), in overeenstemming met de relevante bepalingen bleek. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die de verklaring verleent) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) Onderzoek radioapparatuur HIERMEDE WORDT VERKLAARD dat het vaartuig bij een onderzoek zoals vereist bij voorschrift I/6, paragraaf 1, onder b), punt iii), in overeenstemming met de relevante bepalingen bleek. Eerste periodieke onderzoek van de radioapparatuur: Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die de verklaring verleent) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) L 34/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 (Volgende bladzijde van het certificaat) Tweede periodieke onderzoek van de radioapparatuur: Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die de verklaring verleent) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) Derde periodieke onderzoek van de radioapparatuur: Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die de verklaring verleent) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) Aantekening betreffende tussentijds onderzoek HIERMEDE WORDT VERKLAARD dat het vaartuig bij een onderzoek zoals vereist bij voorschrift I/6, paragraaf 1, onder c), in overeenstemming met de relevante bepalingen bleek. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die de verklaring verleent) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/23 CERTIFICAAT VAN VRIJSTELLING (Officieel zegel) (Land) voor een nieuw/bestaand (1) vissersvaartuig uitgereikt krachtens de bepalingen van. (Aanduiding van de relevante maatregel(en) van de lidstaat) ten bewijze van de overeenstemming van het hierna genoemde vaartuig met de voorschriften van Richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt namens de regering van. (Volledige officiële aanduiding van de lidstaat) door. (Volledige officiële aanduiding van de bevoegde organisatie erkend uit hoofde van de bepalingen van Richtlijn 94/57/EG van de Raad) Kenmerken van het vaartuig Naam van het vaartuig Onderscheidingsnummer of -letters Haven van registratie Lengte (2) (1) Doorhalen wat niet van toepassing is, afhankelijk van de omschrijving van artikel 2, punten 2 en 3. (2) De lengte zoals omschreven in artikel 2, punt 6. L 34/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 (Achterzijde van het certificaat) HIERMEDE WORDT VERKLAARD dat het vaartuig, onder de bevoegdheid verleend bij voorschrift. , vrijgesteld is van de bepalingen van. Eventuele voorwaarden die aan de afgifte van het certificaat van vrijstelling zijn verbonden:. Dit certificaat is geldig tot. , op voorwaarde dat het certificaat van overeenstemming, waaraan dit certificaat is gehecht, nog geldig is. Uitgereikt te. , op. (Plaats van uitreiking van het certificaat) (Datum van uitreiking). (Handtekening van de naar behoren gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) en/of (Zegel van de uitreikende instantie) Bij ondertekening door een ambtenaar dient de volgende alinea te worden toegevoegd: Ondergetekende verklaart dat hij door de betrokken lidstaat naar behoren is gemachtigd om dit certificaat uit te reiken. (Handtekening) 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/25 Aantekening ter verlenging van de geldigheid van het certificaat ingeval voorschrift I/11, paragraaf 1, van toepassing is (Volgende bladzijde van het certificaat) Dit certificaat blijft overeenkomstig voorschrift I/11, paragraaf 1, geldig tot. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) Aantekening ter verlenging van de geldigheid van het certificaat tot het bereiken van de haven van controle ingeval voorschrift I/11, paragraaf 2, of voorschrift I/11, paragraaf 4, van toepassing is Dit certificaat blijft overeenkomstig voorschrift I/11, paragraaf 2 / voorschrift I/11, paragraaf 4 (1) geldig tot. Getekend:. (Handtekening van de gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) Plaats:. Datum:. (Zegel of stempel van de uitreikende instantie) (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/27 (Model van het supplement bij het certificaat van overeenstemming) INVENTARIS VAN UITRUSTING bij het certificaat van overeenstemming Deze inventaris dient permanent aan het certificaat van overeenstemming te worden gehecht. Inventaris van uitrusting in verband met de overeenstemming met Richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissers- vaartuigen waarvan de lengde 24 m of meer bedraagt 1. Kenmerken van het vaartuig Naam van het vaartuig Onderscheidingsnummer of -letters Haven van registratie Lengte (1) 2. Bijzonderheden omtrent de reddingsmiddelen 1. Totaal aantal personen waarvoor red- dingsmiddelen beschikbaar zijn. Bakboord Stuurboord 2. Totaal aantal reddingsboten. 2. 1. Totaal aantal personen waaraan deze plaats bieden. 2. 2. Aantal gedeeltelijk overdekte reddings- boten (voorschrift VII/18). 2. 3. Aantal geheel overdekte reddingsbo- ten (voorschrift VII/19). 3. Aantal hulpverleningsboten. 3. 1. Aantal boten dat is opgenomen in bovenstaand aantal reddingsboten. 4. Reddingsvlotten. 4. 1. Reddingsvlotten waarvoor goedge- keurde inrichtingen voor het te water laten nodig zijn. 4. 1. 1. Aantal reddingsvlotten. 4. 1. 2. Aantal personen waaraan deze plaats bieden. 4. 2. Reddingsvlotten waarvoor geen goed- gekeurde inrichtingen voor het te water laten nodig zijn. 4. 2. 1. Aantal reddingsvlotten. 4. 2. 2. Aantal personen waaraan deze plaats bieden. (1) De lengte zoals omschreven in artikel 2, punt 6. L 34/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 9. 2. 98 Bakboord Stuurboord 5. 6. 7. Aantal reddingsboeien. Aantal reddingsgordels. Overlevingspakken. 7. 1. Totaalaantal. 7. 2. Aantal overlevingspakken dat voldoet aan de eisen voor overlevingspakken. 8. 9. Aantal thermische beschermingsmid- delen (1) Radiotoestellen delen voor reddingsmid-. 9. 1. Aantal radar-transponders. 9. 2. Aantal voor zenden en ontvangen geschikte VHF-radiotoestellen. (1) Behalve die welke op grond van voorschrift VII/18, paragraaf 8, punt xxi), en voorschrift VII/20, paragraaf 5, onder a), punt xxiv), zijn vereist. 3. Bijzonderheden omtrent de radiovoorzieningen Toestel Aanwezige voorziening 1. Primaire systemen 1. 1. VHF-radio-installatie 1. 1. 1. DSC-encoder 1. 1. 2. DSC-luisterdienstontvanger 1. 1. 3. Radiotelefonie 1. 2. MF-radio-installatie 1. 2. 1. DSC-encoder 1. 2. 2. DSC-luisterdienstontvanger 1. 2. 3. Radiotelefonie 1. 3. MF/HF-radio-installatie 1. 3. 1. DSC-encoder 1. 3. 2. DSC-luisterdienstontvanger 1. 3. 3. Radiotelefonie 1. 3. 4. Direct-printing radiotelegrafie 1. 4. Inmarsat-scheepsgrondstation. Secundaire noodoproepsystemen. 2. 3. Voorzieningen voor de ontvangst van informatie over de veilig- heid op zee 3. 1. Navtex-ontvanger 3. 2. EGC-ontvanger 3. 3. HF-direct-printing radiotelegrafieontvanger. 9. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 34/29 Toestel Aanwezige voorziening. 4. Satelliet EPIRB 4. 1. Cospas-Sarsat 4. 2. Inmarsat VHF EPIRB Scheepsradar-transponder 5. 6. 7. 8. Luisterontvanger voor de radiotelefonienoodfrequentie 2 182 kHz (1). Apparaat voor het opwekken van het radiotelefoniealarmsein op 2 182 kHz (2). (1) Tenzij een andere datum wordt vastgesteld door de maritieme veiligheidscommissie van de Organisatie, hoeft dit punt niet te worden opgenomen in de inventarislijst bij na 1 februari 1999 uitgereikte certificaten. (2) Dit punt hoeft niet te worden opgenomen in de inventarislijst bij na 1 februari 1999 uitgereikte certificaten. 4. Toegepaste methoden om de beschikbaarheid van de radiovoorzieningen te garanderen (voorschrift IX/14) 4. 1. Verdubbeling van de apparatuur:. 4. 2. Onderhoud aan de kust:. 4. 3. Onderhoudsmogelijkheden op zee:. HIERMEDE WORDT VERKLAARD dat deze inventaris van uitrusting in alle opzichten juist is. Uitgereikt te. , op. (Plaats van uitreiking van het certificaat) (Datum van uitreiking). (Handtekening van de naar behoren gemachtigde ambtenaar die het certificaat uitreikt) en/of (Zegel van de uitreikende instantie) Bij ondertekening door een ambtenaar dient de volgende alinea te worden toegevoegd: Ondergetekende verklaart dat hij door de betrokken lidstaat naar behoren is gemachtigd om dit certificaat uit te reiken. (Handtekening)


title: Uredba Sveta (ES) št. 12/98 z dne 11. decembra 1997 o pogojih, pod katerimi lahko prevozniki nerezidenti opravljajo nacionalni cestni prevoz oseb v državi članici

eurovoc_concepts:
administrative sanction
carriage of passengers
freedom to provide services
international transport
road cabotage
transport licence

formats: html pdf print

text: 07/Zv. 3 SL Uradni list Evropske unije 501 31998R0012 L 4/10 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI 8. 1. 1998 UREDBA SVETA (ES) št. 12/98 z dne 11. decembra 1997 o pogojih, pod katerimi lahko prevozniki nerezidenti opravljajo nacionalni cestni prevoz oseb v državi članici SVET EVROPSKE UNIJE JE ob upoštevanju Pogodbe o ustanovitvi Evropske skupnosti in zlasti člena 75 Pogodbe, ob upoštevanju predloga Komisije (1), ob upoštevanju mnenja Ekonomsko-socialnega odbora (2), v skladu s postopkom, ki ga določa člen 189c Pogodbe (3), (1) (2) (3) (4) ker je Sodišče s svojo sodbo z dne 1. junija 1994 (4) raz- glasilo Uredbo Sveta (EGS) št. 2454/92 z dne 23. julija 1992 o pogojih, pod katerimi lahko prevozniki nerezi- denti opravljajo notranje cestne prevoze potnikov v državi članici (5), za neveljavno; ker uvedba skupne prometne politike skladno s členom 75(1)(b) Pogodbe zahteva med drugim tudi določitev pogojev, pod katerimi lahko prevozniki nerezidenti opravljajo nacionalne prevoze v državi članici; ker ta določba zahteva ukinitev vseh omejitev za prevo- znike, ki zagotavljajo te prevoze, zaradi njihovega držav- ljanstva ali dejstva, da imajo sedež v drugi državi članici kot v tisti, v kateri opravljajo prevoz; ker bi morali za prevoznike, ki opravljajo te prevoze, veljati primerljivi sistemi, da bi s tem omejili neenako- pravne pogoje konkurence zaradi njihovega državljan- stva in države, v kateri imajo sedež, ter s tem spodbujali postopno približevanje državnih zakonodaj; (1) UL C 60, 29. 2. 1996, str. 10 in UL C 124, 21. 4. 1997, str. 73. (2) UL C 30, 30. 1. 1997, str. 40. (3) Mnenje Evropskega parlamenta z dne 28. novembra 1996 (UL C 380, 16. 12. 1996, str. 35), Skupno stališče Sveta z dne 14. aprila 1997 (UL C 164, 30. 5. 1997, str. 17 in Sklep Evropskega parlamenta z dne 16. julija 1997 (UL C 286, 22. 9. 1997, str. 84). (4) UL L 251, 29. 8. 1992, str. 1. (5) Sodba z dne 1. junija 1994, Primer C-388/92, Evropski parlament proti Svetu (ECR 1994, str. I-2081). (5) (6) (7) (8) (9) ker bi morale biti opredelitve različnih avtobusnih pre- vozov enake opredelitvam, sprejetim v mednarodnem prometu; ker bi morali prevoznikom nerezidentom dovoliti oprav- ljati nekatere oblike avtobusnih prevozov ob upošteva- nju posebnih značilnosti vsake oblike prevoza; ker bi bilo treba uvesti določbe, ki bi se uporabljale za kabotažo; ker se uporabljajo določbe Direktive Evropskega parla- menta in Sveta 96/71/ES z dne 16. decembra 1996 o napotitvi delavcev na delo v okviru opravljanja stori- tev (6), kadar prevozniki za zagotavljanje posebnih linij- skih prevozov razporedijo delavce, ki so v delovnem razmerju pri prevoznikih iz države članice, kjer običajno delajo; ker bi morali biti samo linijski prevozi, ki se zagotavljajo kot del mednarodnih linijskih prevozov, brez mestnih in primestnih prevozov na voljo za kabotažo pod določe- nimi pogoji in zlasti ob upoštevanju veljavne zakonodaje države članice gostiteljice; (10) ker bi bilo potrebno sprejeti predpise za ukrepanje ob resnih motnjah na trgih prevoznih storitev; (11) ker bi bilo treba ustanoviti svetovalni odbor z nalogo pomagati Komisiji pri pripravi dokumentov, ki se nanašajo na opravljanje kabotaže v obliki občasnih pre- vozov, in Komisiji svetovati o zaščitnih ukrepih; (12) ker je zaželeno, da si države članice medsebojno poma- gajo pri pravilni uporabi te uredbe, zlasti kar zadeva kazni za kršitve; (13) ker morajo države članice sprejeti potrebne ukrepe za izvajanje te uredbe; (14) ker bi bilo treba uporabo te uredbe spremljati preko poročila, ki ga predloži Komisija; (6) UL L 18, 21. 1. 1997, str. 1. SL Uradni list Evropske unije 07/Zv. 3 502 (15) ker omenjena sodba Sodišča, s katero je Uredbo (EGS) št. 2454/92 razglasilo za neveljavno, ohranja učinke uredbe, dokler Svet ne sprejme nove zakonodaje o tem; ker se ta uredba ne bo uporabljala še osemnajst mesecev po začetku njene veljavnosti; ker je treba zato upošte- vati, da se učinki razveljavljene uredbe ohranjajo, dokler se ta uredba ne bo v celoti izvajala, SPREJEL NASLEDNJO UREDBO: Člen 1 Vsak prevoznik, ki opravlja cestne prevoze potnikov za najem ali plačilo in je imetnik licence Skupnosti, ki jo predvideva člen 3a Uredbe Sveta (EGS) št. 684/92 z dne 16. marca 1992 o enotnih pravilih za mednarodni avtobusni prevoz potnikov (1), lahko pod pogoji, ki jih določa ta uredba in brez diskriminacije glede njegovega državljanstva ali kraja, kjer ima sedež, začasno opravlja notranje prevoze oseb za najem ali plačilo v drugi državi članici, v nadaljnjem besedilu „država članica gostite- ljica“, pri čemer ni treba, da ima v tej državi statutarni sedež ali drugo poslovno enoto. Posebni linijski prevozi zajemajo: (a) prevoz delavcev od doma do delovnega mesta; (b) prevoz učencev in študentov od in do izobraževalne ustanove; (c) prevoz vojakov in njihovih družin od doma do obmo- čja njihovih vojašnic. Dejstvo, da se linijski prevoz lahko spreminja v skladu s potrebami uporabnikov, ne vpliva na njegovo razvrstitev med linijske prevoze. (3) „Občasni prevozi“ pomenijo prevoze, ki niso zajeti v opre- delitvi linijskih prevozov, skupaj s posebnimi linijskimi pre- je prevoz skupin, ki so vozi, katerih glavna značilnost sestavljene na pobudo naročnika ali samega prevoznika. Ti prevozi ne prenehajo biti občasni prevozi samo zato, ker se opravljajo v določenih časovnih presledkih. (4) „Vozila“ pomenijo motorna vozila, ki so zaradi vrste kon- strukcije in opreme primerna za prevoz več kot devet oseb, skupaj z voznikom, in so predvidena za ta namen. Taki notranji prevozi se v nadaljnjem besedilu navajajo kot „kabotaža“. Kabotaža je dovoljena za naslednje prevoze: Člen 3 Člen 2 Za namene te uredbe: (1) „Linijski prevozi“ pomenijo prevoze potnikov v določenih čemer časovnih presledkih na določenih progah, pri potniki vstopajo in izstopajo na vnaprej določenih postaja- liščih. Linijski prevozi so vsem dostopni, vendar je zanje, če je to potrebno, obvezna rezervacija. Dejstvo, da se pogoji za opravljanje takega prevoza lahko prilagajajo, ne vpliva na njegovo razvrstitev med linijske prevoze. (1) posebne linijske prevoze, pod pogojem, da je zanje skle- njena pogodba med organizatorjem in prevoznikom, (2) občasne prevoze, (3) linijske prevoze pod pogojem, da jih izvaja prevoznik nere- zident države članice gostiteljice v okviru mednarodnih linijskih prevozov v skladu z Uredbo (EGS) št. 684/92. Kabotaže ni mogoče opravljati neodvisno od takega med- narodnega prevoza. Mestni in primestni prevozi so izključeni iz te točke. „Mestni in primestni prevozi“ pomenijo prevoze za potrebe mestnega središča ali urbane aglomeracije in potrebe po prevozu med središčem in okoliškimi območji. (2) „Posebni linijski prevozi“ pomenijo linijske prevoze poseb- nih skupin potnikov brez drugih potnikov v določenih čemer časovnih presledkih na določenih progah, pri potniki vstopajo in izstopajo na vnaprej določenih postaja- liščih. (1) UL L 74, 20. 3. 1992, str. 1. Uredba, kakor je bila spremenjena z Uredbo (ES) št. 11/98 UL L 4, 8. 1. 1998, str. 1. Člen 4 1. Pri izvajanju kabotaže iz člena 3 je treba, razen če zako- nodaja Skupnosti ne določa drugače, upoštevati zakone in druge predpise, ki veljajo v državi članici gostiteljici za nasled- nja področja: 07/Zv. 3 SL Uradni list Evropske unije 503 (a) tarife in pogoje glede pogodb o prevozih; Člen 6 (b) mase in dimenzije cestnih vozil, ki lahko po potrebi prese- gajo tiste, ki se uporabljajo v državi članici, kjer ima pre- voznik svoj sedež, vendar pod nobenim pogojem ne smejo presegati tehničnih standardov, ki so navedeni v potrdilu o skladnosti; 1. Kabotaža v obliki občasnih prevozov se izvaja s kontrol- nim dokumentom – potniško spremnico — ki mora biti v vozilu in se na zahtevo predloži pooblaščenemu inšpektorju. (c) zahteve, ki se nanašajo na prevoz določenih skupin potni- kov, kot so šolarji, otroci in osebe z zmanjšano gibljivostjo; Potniška spremnica, katere vzorec sprejme Komisija v 2. skladu s postopkom, ki ga določa člen 8, zajema naslednje podatke: (d) čas vožnje in počitka; (a) odhodni in namembni kraji prevoza; (e) DDV (davek na dodano vrednost) od prevoznih storitev; na tem področju se za prevoze iz člena 1 te uredbe uporablja člen 21(1)(a) Direktive Sveta 77/388/EGS z dne 17. maja 1977 o usklajevanju zakonodaj držav članic o prometnih davkih – Skupni sistem davka na dodano vrednost: enotna osnova za obdavčitev (1). 2. Če ni v zakonodaji Skupnosti določeno drugače, je treba za kabotažo, ki tvori del prevozov iz člena 3(3), upoštevati obstoječe zakone in druge predpise, ki veljajo v državi članici gostiteljici za dovoljenja, razpisne postopke, proge, ki jih je treba izvrševati, in rednost, neprekinjenost in pogostost prevo- zov kakor tudi za načrte potovanj. 3. Obvezni tehnični standardi o konstrukciji in opremi za vozila, ki opravljajo kabotažo, so enaki kot za vozila, ki izva- jajo mednarodne prevoze. Države članice uporabljajo nacionalne določbe iz odstav- 4. kov 1 in 2 za prevoznike-nerezidente pod enakimi pogoji, kakršni veljajo za njihove lastne državljane, da se učinkovito prepreči vsaka odkrita ali prikrita diskriminacija na podlagi državljanstva ali kraja sedeža. Če se ugotovi, da je treba v luči izkušenj seznam podro- 5. čij, ki iz jih zajemajo določbe države članice gostiteljice, odstavka 1, spremeniti, jih Svet na predlog Komisije spremeni s kvalificirano večino. Člen 5 Licenca Skupnosti ali njena overjena verodostojna kopija mora biti v vozilu in se na zahtevo predloži pooblaščenemu inšpek- torju. (b) datum odhoda in datum zaključka prevoza. 3. Potniške spremnice se dobijo v knjigah, ki jih overi pri- stojni organ ali pristojna agencija v državi članici sedeža. Vzo- rec knjige potniških spremnic sprejme Komisija v skladu s postopkom iz člena 8. 4. Pri posebnih linijskih prevozih služi kot kontrolni doku- ment pogodba, sklenjena med prevoznikom in organizatorjem prevoza, ali overjena verodostojna kopija pogodbe. Vendar se potniška spremnica izpolnjuje v obliki mesečnega poročila. 5. Uporabljene potniške spremnice se vrnejo pristojnemu organu ali pristojni agenciji v državi članici sedeža v skladu s postopki, ki jih bosta določila ta organ ali pristojna agencija. Člen 7 1. jih Ob koncu vsakega četrtletja in v treh mesecih, ki Komisija lahko skrajša na en mesec v primeru iz člena 9, mora pristojni organ ali pristojna agencija v vsaki državi članici spo- ročiti Komisiji podatke o kabotaži v obliki posebnih linijskih prevozov in občasnih prevozov, ki so jih opravili v tem četrtle- tju prevozniki rezidenti. Ti podatki se navedejo v tabeli po vzorcu, ki ga sprejme Komi- sija v skladu s postopkom iz člena 8. (1) UL L 145, 13. 6. 1977, str. 1. Direktiva, kakor je bila nazadnje spre- menjena z Direktivo 96/95/EGS (UL L 338, 28. 12. 1996, str. 89). 2. Enkrat na leto pristojni organi v državi članici gostiteljici pošljejo Komisiji statistične podatke o številu izdanih dovoljenj za kabotažo v obliki linijskih prevozov iz člena 3(3). 504 SL Uradni list Evropske unije 07/Zv. 3 Komisija čim prej pošlje državam članicam povzetek 3. poročil, ki jih sestavi na podlagi podatkov, ki so ji bili pred- loženi na podlagi odstavka 1. Komisija nemudoma obvesti države članice in Svet o vsaki odločbi, sprejeti na podlagi tega odstavka. Člen 8 4. Če se Komisija odloči za zaščitne ukrepe, ki zadevajo eno državo članico ali več držav članic, pristojni organi držav članic sprejmejo enakovredne ukrepe v zvezi s prevozniki rezidenti in o tem obvestijo Komisijo. V primeru sklicevanja na postopek iz tega člena, Komisiji pomaga svetovalni odbor iz člena 10. Ti ukrepi se začnejo izvajati najpozneje isti dan kakor zaščitni ukrepi, za katere se je odločila Komisija. Predstavnik Komisije predloži odboru osnutek ukrepov, ki jih je treba sprejeti. Odbor pošlje svoje mnenje o osnutku v roku, ki ga lahko predsednik določi v skladu z nujnostjo zadeve, po potrebi z glasovanjem. Mnenje se zapiše v zapisnik; poleg tega ima vsaka država pra- vico zahtevati, da se njeno stališče zapiše v zapisniku. Vsaka država članica lahko v 30 dneh po obvestilu pred- 5. loži odločbo Komisije iz odstavka 3 Svetu. Svet lahko sprejme drugačno odločbo s kvalificirano večino v 30 dneh po predložitvi zahteve države članice, v primeru da gre za več držav članic pa v 30 dneh po predložitvi prve zahteve. Komisija v največji meri upošteva mnenje, ki ga je predložil odbor. Komisija nato odbor obvesti o tem, na kakšen način je upoštevala njegovo mnenje. Roki veljavnosti, ki jih določa drugi pododstavek odstavka 3, veljajo tudi za to odločbo Sveta. Člen 9 Pristojni organi zadevnih držav članic so obvezani sprejeti ena- kovredne ukrepe za prevoznike rezidente in o tem obvestijo Komisijo. Ob resnih motnjah notranjega trga prevoznih storitev na 1. določenem zemljepisnem območju, katerih vzrok je kabotaža ali poslabšanje razmer zaradi kabotaže, se lahko vsaka država članica obrne na Komisijo, da bi bili sprejeti zaščitni ukrepi, in priskrbi Komisiji potrebne podatke ter jo obvesti o ukrepih, ki jih namerava sprejeti v zvezi s prevozniki rezidenti. Če Svet ne sprejme odločbe v roku, ki ga določa drugi po- dodstavek, postane odločba Komisije dokončna. Če Komisija meni, da je treba ukrepe iz odstavka 3 pod- 6. aljšati, predloži predlog Svetu, ki nato sprejme odločbo s kvali- ficirano večino. 2. Za namene odstavka 1: — „resne motnje notranjega trga prevoznih storitev na določe- nem zemljepisnem območju“ pomenijo nastanek težav, značilnih za ta trg, tako da povzročajo resen in morebiti trajni presežek ponudbe nad povpraševanjem, kar lahko ogrozi finančno trdnost in preživetje velikega števila podje- tij, ki zagotavljajo cestni prevoz potnikov, — „zemljepisno območje“ pomeni območje, ki obsega del ozemlja ali celotno ozemlje države članice ali zajema del ozemlja ali celotno ozemlje drugih držav članic. 3. Komisija pregleda stanje in po posvetovanju s svetoval- nim odborom iz člena 10 v enem mesecu po prejemu ustrezne prošnje države članice odloči, ali so zaščitni ukrepi nujni, in jih sprejme, če so potrebni. Člen 10 Komisiji pomaga svetovalni odbor, ki ga sestavljajo pred- 1. stavniki držav članic in mu predseduje predstavnik Komisije. Odbor, ki deluje v skladu s postopkom iz člena 8, pomaga Komisiji pri sestavljanju vzorca potniške spremnice, knjige potniških spremnic in tabele iz členov 6 in 7. 2. Poleg omenjenega je naloga odbora svetovanje Komisiji o: — vsaki prošnji države članice na podlagi člena 9(1), — ukrepih, ki se sprejmejo za reševanje resnih motenj trga iz člena 9, zlasti o praktični uporabi teh ukrepov. Ukrepi, uvedeni v skladu s tem členom, ostanejo v veljavi za obdobje največ šest mesecev, ki se lahko enkrat podaljša za enako obdobje. 3. Odbor sestavi svoj poslovnik. 07/Zv. 3 SL Uradni list Evropske unije 505 Člen 11 Države članice si medsebojno pomagajo pri uporabi te 1. uredbe. 2. Brez poseganja v kazenski pregon lahko država članica gostiteljica predpiše kazni za prevoznike nerezidente, ki so med kabotažo kršili to uredbo ali predpise Skupnosti ali nacio- nalne predpise o prevozih na njenem ozemlju. Kazen, ki jo odredijo pristojni organi države članice sedeža, se lahko po posvetovanju s pristojnimi organi države članice gostiteljice razširijo na odvzem dovoljenja za opravljanje dejav- nosti cestnega prevoznika. Pristojni organi države članice sedeža lahko tudi v skladu s svojo notranjo zakonodajo zoper zadevnega prevoznika spro- žijo postopek pred pristojnim državnim organom. Obvestiti morajo pristojne organe države članice gostiteljice o odločitvah, sprejetih na podlagi tega odstavka. Kazni se odmerijo na nediskriminatorni podlagi in v skladu z odstavkom 3. Člen 12 3. Kazni iz odstavka 2 so lahko med drugim v obliki opozo- rila ali, ob resnih ali ponavljajočih se kršitvah, začasne prepo- vedi opravljanja kabotaže na območju države članice gostite- ljice, kjer je bila kršitev storjena. Ponarejene licence Skupnosti, ponarejene dovolilnice ali pona- rejene overjene verodostojne kopije izvoda omenjenih doku- mentov se takoj odvzamejo in, kadar je primerno, čim prej pošljejo pristojnemu organu države članice sedeža prevoznika. 4. Pristojni organi države članice gostiteljice obvestijo pri- stojne organe države članice sedeža o zabeleženih kršitvah in o morebitnih kaznih, ki so bile odrejene prevozniku, in lahko ob resnih ali ponavljajočih se kršitvah hkrati posredujejo prošnjo za odreditev kazni. Ob resnih ali ponavljajočih se kršitvah ustrezni organi države članice sedeža odločijo, ali se izreče primerna kazen zadev- nemu prevozniku; ti organi morajo upoštevati že odrejeno kazen v državi članici gostiteljici in zagotoviti, da so kazni, ki so bile zadevnemu prevozniku že izrečene, kot celota sora- zmerne s kršitvijo ali s kršitvami, zaradi katerih so bile kazni izrečene. Države članice prevoznikom zagotovijo pravico do pravnega sredstva na sodišče zoper vsako upravno kazen, ki jim je bila naložena. Člen 13 1. Komisija poroča Evropskemu parlamentu in Svetu do 30. junija 1998 o rezultatih uporabe Uredbe (EGS) št. 2454/92 in o opravljanju linijskih prevozov v državah članicah. 2. Komisija poroča Evropskemu parlamentu in Svetu do 31. decembra 1999 o uporabi te uredbe in zlasti o vplivu kabotaže na nacionalni trg prevoznih storitev. Člen 14 Države članice pravočasno sprejmejo zakone in druge predpise, potrebne za izvajanje te uredbe in jih sporočijo Komisiji. Člen 15 Ta uredba začne veljati prvi dan po njeni objavi v Uradnem listu Evropskih skupnosti. Uporablja se od 11. junija 1999. Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah. V Bruslju, 11. decembra 1997 Za Svet Predsednik M. DELVAUX-STEHRES


title: Proposal for a Council Regulation (EC) amending Regulation (EEC) No 3482/92 imposing a definitive anti- dumping duty on imports of certain large electrolytic aluminium capacitors originating in Japan

eurovoc_concepts:
Japan
anti-dumping duty
electrical equipment
import
industrial product

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 11. 12. 1997 COM(97) 697 final Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) amending Regulation (EEC) No 3482/92 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain large electrolytic aluminium capacitors originating in Japan (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM 1. Attached is a proposal for a Council Regulation amending Regulation (EEC) No 3482/92 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain large electrolytic alumium capacitors originating in Japan. 2. The proposed act concerns a review investigation pursuant to Article 11 (3) of the Basic Anti-dumping Regulation which has led to the conclusion that one Japanese producer (Rubycon Corporation) has decreased its dumping margin from 30. 1 % to 4. 2 %. 3. The proposed act therefore envisages the reduction of the duty rate for this company to 4. 2 %. COUNCIL REGULATION (EC) No of amending Regulation (EEC) No 3482/92 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain large electrolytic aluminium capacitors originating in Japan THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 384/96 of 22 December 1995 on protection against dumped imports from countries not members of the European Community (') and in particular Article 11 (3) thereof, Having regard to the proposal submitted by the Commission after consulting the Advisory Committee, WHEREAS: 1 OJ No L 56, 6. 3 1996, p. l. Regulation as amended by Regulation (EC) No 2331/96 (OJ No L 317, 6. 12. 1996, p. 1). A. PROCEDURE 1. Measures in force (1) In December 1992, the Council, by Regulation (EEC) No 3482/92 (2), imposed a definitive anti-dumping duty on imports of certain large aluminium electrolytic capacitors (hereinafter "LAECs") originating in Japan. For Rubycon Corporation (hereinafter "Rubycon"), the rate of the definitive anti-dumping duty amounted to 30. 1% expressed as a percentage of the net, free at Community frontier price, before duty. The investigation that led to the imposition of these measures is hereinafter referred to as "the initial investigation". 2. Request for a review investigation (2) In September 1996, Rubycon lodged a request for an interim review pursuant to Article 11 (3) of Council Regulation (EC) No 384/96 (hereinafter the "Basic Regulation"). Rubycon alleged that the continued imposition of the anti-dumping duty would no longer be necessary to offset the dumping as established in the initial investigation. OJNoL353. 3. 12. 1992, p. 1. 3. Review investigation (3) The Commission considered that Rubycon had submitted sufficient prima facie evidence to justify an interim review. Consequently, the Commission announced - on 17 December 1996 - by a notice published in the Official Journal of the European Communities (3) the initiation of a review investigation pursuant to Article 11 (3) of the Basic Regulation and commenced an investigation. Since no other interested party had submitted sufficient evidence justifying the initiation of a review investigation, the investigation was limited to Rubycon. The investigation concerned the aspects of dumping only. (4) The Commission officially advised Rubycon, the representatives of the exporting country, two unrelated importers and the complainant in the initial investigation (hereinafter "FARAD") of the initiation of the review. Interested parties were given the opportunity to make their views known in writing and to request a hearing. All parties who so requested were granted a hearing. (5) The investigation covered the period of 1 October 1995 to 30 September 1996 (hereinafter referred to as "the investigation period"). For the purpose of this investigation, the geographical scope of the investigation was the Community as composed at the time of initiation of this review. 3 OJ No C 381, 17. 12. 1996, p. 7. (6) The Commission sent questionnaires to all parties known to be concerned and received replies from Rubycon, its related importer in the Community (hereinafter Rubycon UK) and two unrelated importers in the Community. (7) The Commission sought and verified all the information it considered necessary and carried out investigations at the premises of the following companies: (a) producer/exporter in Japan - Rubycon Corporation, Tokyo and Ina. (b) importer related to the producer/exporter - Rubycon UK, South Ruislip, United Kingdom. (c) importer not related to the producer/exporter - Codico Gesellschaft m. b. H. &Co KG, Vienna, Austria (hereinafter Codico). During the on-spot verification at the premises of Codico, it became apparent that the company had provided misleading information. In particular, the company had not reported a significant number of its import transactions. This and some other deficiencies did cast a serious overall doubt on the reliability of the information provided by the company. Consequently, the Commission decided to base its findings for this company on facts available in accordance with Article 18 of the Basic Regulation and informed the company accordingly. An investigation at the premises of the other importer were not deemed necessary due to the relatively insignificant importance of its total import transactions relating to LAECs produced by Rubycon. (8) Owing to the volume and the complexity of the data gathered and examined, the investigation exceeded the normal time period of 12 months foreseen in Article 11 (5) of the Basic Regulation. (9) Parties were informed in writing of the essential facts and considerations on the basis of which it was intended to amend Regulation (EEC) No 3482/92. The comments presented by the parties were considered and, where appropriate, the findings were modified to take account of them. B. PRODUCT CONCERNED (10) The product subject to the definitive anti-dumping duty referred to in recital 1 is large electrical capacitors, aluminium electrolytic, with a CV product (capacitance multiplied by rated voltage) between 18 000 and 310 000 pic (micro-coulombs), at a voltage of 160 V or more and with a diameter of 19 mm or more and at a length of 20 mm or more. The product is classifiable under CN code ex 8532 22 00. For the purpose of this review investigation which concerned only one of the known Japanese producers/exporters and which was limited to aspects of dumping, it was not considered appropriate to extend the like product definition as it was done - due to technical developments of the product concerned - in the investigation relating to imports of LAECs originating in the Republic of Korea and Taiwan (4). 4 Régulation (EC) No 1384/94, OJ NG L 152, 18. 6. 1994, p. 1, confirming Regulation (EC) No 371/94, Oi No L 48, 19. 2. 1994, p. 10. 6 C. DUMPING 1. Preliminary remark (11) In the initial investigation the dumping margin was calculated on the basis of the best selling models which accounted for more than 70% of the exporter's total transactions to the Community. Consequently, the calculation in this investigation was also based on best selling models accounting for more than 70% of the export volume. In their comments to the respective disclosure letters, Rubycon and FARAD claimed that it would have been more appropriate to use a different set of transactions. In particular, Rubycon claimed that - instead of relying on quantities - 70% of the export turnover should have been used, whereas FARAD proposed to use a completely different set of transactions in order to avoid the risk that the exporter only increases its export prices for certain best-selling models. The Council noted, however, that the Commission was neither provided with, nor did it otherwise receive information indicating a "change of circumstances" in the sense of Article 11 (9) of the Basic Regulation which would suggest that a change in methodology for the determination of the export prices is warranted. Therefore, it was considered appropriate - as in the initial investigation - to rely on the models accounting for 70% of Rubycon's export volume. 2. Normal Value (12) As regards the determination of the normal value, two types of best selling models have been distinguished. For models which were sold in sufficient quantities and in the ordinary course of trade during the investigation period on the Japanese domestic market, normal values were based on the (profitable) domestic sales prices in accordance with Article 2 (2) and (4) of the Basic Regulation. (13) For all other models, for which no or insufficient domestic sales in the ordinary course of trade were made during the investigation period, normal values were constructed in accordance with Article 2 (3) of the Basic Regulation. In this respect, normal values were calculated by adding up cost of manufacturing, domestic SGA expenses and a reasonable amount of profit, calculated on the basis of the weighted average profit margin of Rubycon achieved on its profitable domestic sales of LAECs. The cost of manufacturing reported by Rubycon was corrected since it appeared that the company had not provided the actual purchase price for a certain part used in the production of LAECs which was subject to outside processing. 3. Export prices (14) As regards the determination of the export price, a distinction was made between sales to related and unrelated parties in the Community. In accordance with Article 2 (8) of the Basic Regulation, export prices of sales to unrelated companies were determined on the basis of prices actually paid for the products sold for export to the Community. (15) In the case of export sales to Rubycon UK, the related importer, export prices were constructed on the basis of resale prices to the first independent purchaser, duly adjusted to take account of all actual costs incurred between importation and resale. In addition, an adjustment was made for a profit margin of 5% which was considered a reasonable percentage and which is the same as that used in the initial investigation in conformity with Article 11 (9) of the Basic Regulation. As for the profit margin, it was noted that data received from the two importers that made themselves known in this investigation could not be used since one is a non- cooperating party whereas the other does not resell the product concerned. (16) Anti-dumping duties paid upon importation were deducted as a cost in accordance with Article 2 (9) of the Basic Regulation when constructing the ex works export prices since no conclusive evidence pursuant to Article 11 (10) of the Basic Regulation was provided in the course of the investigation showing that the anti dumping duties are duly reflected in the subsequent selling prices of the customers of Rubycon UK in the Community. (17) Finally, it was noted that part of Rubycon's products were sold to customers in the Community producing under the regime of inward processing relief. These export transactions under inward processing relief were taken into account in the calculation of Rubycon's export price. Rubycon contested this approach. In this respect, it was considered that the exporter does not necessarily know for all transactions whether their customers release the models under inward processing relief into free circulation at a later stage or whether finished goods containing Rubycon's LAECs are reimported into the Community at a later stage. 10 In addition, sales of LAECs to companies using the inward processing relief may well contribute to the injury caused to Community producers as they reduce outlets which could otherwise be available to them. This is not contradicted by the requirements of Article 552 of Commission Regulation (EEC) No 2454/93 (5) containing provisions operating the inward processing authorisation according to the Community Customs Code. In particular, it was found that the "economic conditions" to be fulfilled when granting the authorisation to operate under in ward-processing relief can - in a significant number of instances - be satisfied without (in depth) verification of whether comparable goods are actually produced in the Community. In this respect it was also noted that Rubycon had - despite a request from the Commission - not provided sufficient information showing why Rubycon or its customers had received the respective authorisation. Consequently, it cannot be excluded that in the present case Community producers were deprived of sales opportunities otherwise available to them. Finally, it was noted that the inclusion of export transactions relating to inward processing is in line with the Basic Regulation which provides in its Article 1 (2) that a product is considered as being dumped "if its export price to the Community" (as opposed to its release into free circulation in the Community, emphasis added) is less than its normal value. Consequently, the Council concluded that the inclusion of export transactions relating to inward processing relief is justified for this investigation. 5 OJ No L 253, 11. 10. 1993, p. 1, as last amended by Regulation (EC) No 1427/97, OJ No L 196, 24. 7. 1997, p. 31. 11 4. Comparison (18) Normal values were compared with export prices at an ex-factory level. As far as differences in conditions and terms of sale are concerned, allowances were granted in accordance with Article 2 (10) of the Basic Regulation for delivery and payment terms. (19) Claims for adjustments for salesmen's salaries and advertising costs could not be granted since it was not demonstrated that price comparability of normal value and export price was affected. 5. Dumping Margin (20) The comparison of weighted average normal values with weighted average export prices showed the existence of dumping. Expressed as a percentage of the free-at- Community-frontier price, the weighted average dumping margin amounted to: Rubycon 4. 2% 12 D. NEW LEVEL OF DUTY (21 ) The dumping margin established in the present review is lower than the dumping margin found in the initial investigation, which formed the basis of the duty rate. Since no clear indications were received or found showing that dumping would recur at a higher level once the review has been finalised, the Council concludes that Regulation (EEC) No 3482/92 should be amended in respect of Rubycon Corporation, Ina Nagano. The new duty rates amounts to 4. 2 %. (22) This review does not affect the date on which Regulation (EEC) No 3482/92 expires, pursuant to Article 11 (2) of the Basic Regulation. HAS ADOPTED THIS REGULATION: 13 Article 1 Article 1 (2) of Regulation (EEC) No 3482/02 is hereby amended as follows : The figure in the rate of duty column of "30. 1 %" relating to Rubycon Corporation, Ina Nagano, shall be replaced by "4. 2 %". Article 2 This Regulation shall enter into force on the day following that of its publication in the OfficialJournal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels For the Council The President 14 ISSN 0254-1475 COM(97) 697 final DOCUMENTS EN 02 06 10 11 Catalogue number : CB-CO-97-717-EN-C ISBN 92-78-29171-4 Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg tS


title: Bijkomend protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Slovenië op het gebied van het vervoer

eurovoc_concepts:
Slovenia
agreement (EU)
carriage of goods
protocol to an agreement
road transport
transit

formats: html pdfa1b print


title: Tillægsprotokol til aftalen mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Republikken Slovenien på transportområdet


title: QUESTION ECRITE no 3906/97 de Cristiana MUSCARDINI à la Commission. Fonds structurels en faveur de la Toscane et violation de la législation relative aux séismes

eurovoc_concepts:
Structural Funds
Tuscany
administrative transparency
fight against unemployment
financial control
industrial development
national law
safety standard
seismic monitoring

text: C 187/82 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes 16. 6. 98 la Commission voudrait-elle: 1. 2. inviter le gouvernement italien a‘ faire en sorte que Malpensa soit utilisable avant qu(cid:146)une date, quelle qu(cid:146)elle soit, ne soit arre(cid:136)te·e pour l(cid:146)augmentation du trafic ae·rien vers et a‘ partir de cet ae·roport, intervenir pour que les vols partant de Linate vers le reste de l(cid:146)Union et, en particulier, vers Bruxelles ne soient pas supprime·s › car si les vols entre Milan et Rome (capitale de l(cid:146)Italie) sont maintenus, ceux entre Milan et Bruxelles (capitale de l(cid:146)Europe) doivent l(cid:146)e(cid:136)tre aussi ›? Re·ponse commune aux questions e·crites E-3905/97 et E-3956/97 donne·e par M. Kinnock au nom de la Commission (29 janvier 1998) Le re‘glement (CEE) no 2408/92 du Conseil concernant l(cid:146)acce‘s des transporteurs ae·riens communautaires 1. aux liaisons ae·riennes intracommunautaires (1) autorise un E· tat membre a‘ re·glementer la re·partition du trafic entre les ae·roports situe·s a‘ l(cid:146)inte·rieur d(cid:146)un syste‘me ae·roportuaire, a‘ condition que ce type de re·glementation ne pre·voie pas de discrimination fonde·e sur la nationalite· ou l(cid:146)identite· du transporteur ae·rien, et se conforme par ailleurs aux principes ge·ne·raux du droit communautaire. La Commission, intervenant a‘ la demande d(cid:146)un E· tat membre ou de sa propre initiative, examine ces re‘gles de re·partition du trafic national et de·cide si l(cid:146)E· tat membre peut continuer a‘ les appliquer. En outre, en vertu de la de·cision de la Commission du 15 juillet 1997 autorisant l(cid:146)aide d(cid:146)E· tat accorde·e a‘ Alitalia, les autorite·s italiennes se sont engage·es a‘ ne pas favoriser Alitalia par rapport aux autres compagnies communautaires. Ce principe vaut e·galement pour l(cid:146)application ou la modification des re‘gles de re·partition du trafic faisant partie d(cid:146)un me(cid:136)me syste‘me ae·roportuaire. La Commission est en relation a‘ la fois avec les autorite·s italiennes et les compagnies ae·riennes base·es a‘ Linate, pour s(cid:146)assurer que les crite‘res re·gissant la re·partition du trafic de Milan et que la date pre·vue pour leur mise en application respectent les exigences du droit communautaire de·crites plus haut. En ce qui concerne le proble‘me plus ge·ne·ral de l(cid:146)acce‘s a‘ Malpensa, tant la Commission que la Banque 2. europe·enne d(cid:146)investissement ont re·gulie‘rement souligne· la ne·cessite· d(cid:146)un acce‘s convenable a‘ Malpensa 2000. Lors d(cid:146)une re·union en octobre 1997 avec les repre·sentants de la Commission, la direction de l(cid:146)ae·roport et d(cid:146)autres parties concerne·es, les autorite· italiennes ont assure· que les derniers travaux du principal acce‘s routier seraient acheve·s dans les de·lais et que la mise en service progressive de voies d(cid:146)acce‘s ferroviaires suivrait. Lors de cette rencontre, il a e·galement e·te· signale· que la question des services et des tarifs de taxi a‘ destination et en provenance de Malpensa a e·te· prise en charge par le gouvernement re·gional de Lombardie et que la le·gislation sur l(cid:146)ensemble de la question de l(cid:146)acce‘s aux transports publics est en cours d(cid:146)e·laboration. (1) JO L 240 du 24. 8. 1992. (98/C 187/129) QUESTION E· CRITE E-3906/97 pose·e par Cristiana Muscardini (NI) a‘ la Commission (11 de·cembre 1997) Objet: Fonds structurels en faveur de la Toscane et violation de la le·gislation relative aux se·ismes Il est de notorie·te· publique que la Toscane be·ne·ficie largement de cre·dits communautaires, en de·pit de graves ne·gligences constate·es en matie‘re de lutte contre le cho(cid:136)mage et d(cid:146)incitation au de·veloppement industriel, les deux objectifs donnant lieu a‘ financement. Je citerais par exemple le cas d(cid:146)une entreprise de me·canique de haute pre·cision, dont la construction a e·te· entame·e il y a 14 ans, et qui, en raison de l(cid:146)absence de ve·rifications de la part du ge·nie civil re·gional, en ce qui concerne notamment le respect de la le·gislation contre les se·ismes, n(cid:146)a pas encore e·te· de·clare·e viable. Un ve·ritable ballet politico-bureaucratique s(cid:146)est engage· entre le pre·sident de la Re·gion, qui refuse d(cid:146)ordonner l(cid:146)acte de re·gularisation au profit du constructeur de l(cid:146)entreprise, et la municipalite· de Pise, laquelle a de·clare· l(cid:146)entreprise dangereuse pour la se·curite· publique et prive·e, ce qui interdit depuis quatorze ans la production et le recrutement de main-d(cid:146)(cid:156)uvre


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3903/97 af Alexandros ALAVANOS til Kommissionen. Særlige foranstaltninger for øområder

eurovoc_concepts:
European integration
Structural Funds
development plan
economic convergence
intergovernmental conference (EU)
island region
regions of Greece
structural expenditure