title: Regolamento (CE) n. 85/98 del Consiglio del 19 dicembre 1997 relativo alle esportazioni di alcuni prodotti CECA e CE di acciaio dalla Slovacchia nella Comunità europea per il periodo compreso tra il 1° gennaio e il 31 dicembre 1998 (rinnovo del sistema di duplice controllo)

eurovoc_concepts:
European Community
Slovakia
export
import policy
iron and steel product
transport document

text: 19. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 13/15 REGOLAMENTO (CE) N. 85/98 DEL CONSIGLIO del 19 dicembre 1997 relativo alle esportazioni di alcuni prodotti CECA e CE di acciaio dalla Slovacchia nella Comunità europea per il periodo compreso tra il 1o gennaio e il 31 dicembre 1998 (rinnovo del sistema di duplice controllo) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in particolare l’articolo 113, vista la proposta della Commissione, considerando che il 1o febbraio 1995 è entrato in vigore un accordo europeo che istituisce un’associazione tra le Comunità europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica slovacca, dall’altra (1); considerando che le parti hanno deciso, con la decisione n. 3/97 (2) del Consiglio di associazione, di rinnovare il sistema di duplice controllo istituito dalla decisione n. 1/97 (3) per il periodo compreso tra il 1o gennaio e il 31 dicembre 1998; considerando che è pertanto necessario rinnovare la nor- mativa comunitaria di applicazione introdotta dal regola- mente (CE) n. 40/97 (4), HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Per il periodo 1o gennaio-31 dicembre 1998, in base 1. alle disposizioni n. 3/97 del Consiglio di associazione, le importazioni nella Comunità di prodotti siderurgici con- templati dai trattati CECA e CE, elencati nell’allegato I e originari della Slovacchia, sono sogette alla presentazione di un documento di vigilanza rilasciato dalle autorità della Comunità. Per il documento di vigilanza si deve utilizzare un 2. modulo conforme al modello che figura nell’allegato II. 3. La classificazione dei prodotti cui si applica il presente regolamento si basa sulla nomenclatura tariffaria e statistica della Comunità (in prosieguo denominata forma abbreviata «nomenclatura combinata» o, «NC»). L’origine di detti prodotti è determinata secondo le norme in vigore nella Comunità. in (1) GU L 359 del 31. 12. 1994, pag. 2. (2) Vedi pagina 71 della presente Gazzetta ufficiale. (3) GU L 24 del 25. 1. 1997, pag. 23. (4) GU L 10 del 14. 1. 1997, pag. 1. Per il periodo compreso tra il 1o gennaio e il 4. 31 dicembre 1998, le importazioni nella Comunità dei prodotti elencati nell’allegato I originari della Repubblica slovacca sono inoltre soggette al rilascio di un documento di esportazione da parte delle autorità slovacche compe- tenti. L’importatore deve presentare l’originale del docu- mento di esportazione entro e non oltre il 31 marzo dell’anno successivo a quello della spedizione delle merci cui si riferisce il documento. La spedizione si considera effettuata alla data in cui 5. le merci sono caricate sul mezzo di trasporto per l’espor- tazione. Il documento di esportazione deve essere conforme 6. al modelo che figura nell’allegato III. Esso è valido per le esportazioni in tutto il territorio doganale della Comunità. Articolo 2 1. Il documento di vigilanza di cui all’articolo 1, paragrafo 1 è rilasciato automaticamente e gratuitamente dalle competenti autorità degli Stati membri, per tutte le quantità richieste, entro cinque giorni lavorativi dalla data in cui l’importatore comunitario ha presentato la richiesta, indipendentemente dal suo luogo di stabili- mento nella Comunità. Salvo prova contraria, si presume che tale richiesta sia pervenuta all’autorità nazionale competente entro tre giorni lavorativi dalla presenta- zione. 2. Il documento di vigilanza rilasciato da una delle competenti autorità nazionale elencate nell’allegato IV è valido in tutta la Comunità. La domanda dell’importatore relativa al documento 3. di vigilanza deve contenere le seguenti indicazioni: a) nome e indirizzo completo del richiedente (compresi i numeri di telefono e di fax e l’eventuale numero di identificazione utilizzato dalle autorità nazionali com- petenti) e, se del caso, partita IVA; b) se del caso, nome e indirizzo completo del dichiarante o del suo rappresentante (compresi i numeri di tele- fono e di fax); c) nome e indirizzo completo dell’esportatore; d) descrizione precisa delle merci, compresi: — la denominazione commerciale; L 13/16 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 98 — il(i) codice(i) della nomenclatura combinata (NC); — il paese di origine; — il paese di spedizione; e) f) g) il peso netto, espresso in kg, e le quantità nell’unità prescritta, se diverse dal peso netto, per voce della nomenclatura combinata; il valore cif delle merci in ecu alla frontiera comunita- ria per voce della nomenclatura combinata; se si tratta di prodotti derivati o di qualità inferiore agli standard, con il ricorso ai criteri indicati nella comunicazione 91/C 180/04 (1) della Commissione; h) il periodo e il luogo proposti per lo sdoganamento; i) j) se la domanda ripete una domanda precedente rela- tiva al medesimo contratto; la seguente dichiarazione, datata e firmata dal richie- dente con la trascrizione del suo nome in stampa- tello: «Il sottoscritto dichiara che le informazioni contenute nella presente domanda sono esatte e fornite in buona fede e che risiede nella Comunità». L’importatore presenta inoltre una copia del contratto di vendita o di acquisto, la fattura pro forma. Se gliene viene fatta richiesta, ad esempio qualora le merci non siano acquistate direttamente nel paese di produzione, l’importatore deve presentare un certificato di produzione rilasciato dall’acciaieria produttrice. I documenti di vigilanza possono essere utilizzati 4. solo fintanto che il regime di liberalizzazione delle impor- tazioni continua ad applicarsi alle operazioni in que- stione. Fatte salve eventuali modifiche delle normative in vigore in materia di importazione o eventuali decisioni prese nell’ambito di un accordo o della gestione di un contingente: — il periodo di validità del documento di vigilanza è fissato a quattro mesi; — i documenti di vigilanza inutilizzati o parzialmente utilizzati possono essere rinnovati per un periodo equivalente. 5. L’importatore rinvia i documenti di vigilanza all’au- torità che li ha rilasciati al termine del periodo di validità. 6. Le autorità competenti possono, alle condizioni da esse stabilite, consentire la presentazione di dichiarazioni o richieste trasmesse o stampate elettronicamente. Tutti i documenti e i giustificativi devono comunque essere a disposizione delle autorità competenti. Il documento di vigilanza può essere rilasciato elet- 7. tronicamente, a condizione che gli uffici doganali in questione abbiano accesso a tale documento attraverso una rete informatica. Articolo 3 1. L’accertamento che il prezzo unitario al quale si effettua l’operazione si discosta per eccesso o per difetto da quello indicato dal documento di vigilanza di una percentuale inferiore al 5 % oppure che il valore o la quantità totali dei prodotti presentati all’importazione superano di meno del 5 % quelli indicati in detto docu- mento non osta all’immissione in libera pratica dei pro- dotti in questione. 2. Le domande di documenti d’importazione, nonché i documenti stessi, sono riservate e possono quindi essere consultate solo dalle autorità competenti e dal richie- dente. Articolo 4 1. Gli Stati membri comunicano alla Commissione: a) con la massima regolarità e tempestività possibile, e almeno entro l’ultimo giorno di ogni mese, i dati sui quantitativi e sui valori (calcolati in ecu) per i quali sono stati rilasciati i documenti di vigilanza; b) entro sei settimane dalla fine di ciascun mese i dati sulle importazioni avvenute nel corso del mese in questione a norma dell’articolo 26 del regolamento (CE) n. 840/96 della Commissione (2). Le informazioni fornite dagli Stati membri sono suddivise per prodotto, codice NC e paese. 2. Gli Stati membri segnalano tutte le eventuali ano- malie o frodi riscontrate nonché, se del caso, i motivi per cui si sono rifiutati di rilasciare un documento d’importa- zione. Articolo 5 Tutte le comunicazioni previste dal presente regolamento devono essere inviate per via elettronica alla Commis- sione delle Comunità europee utilizzando l’apposita rete integrata, a meno che, per cause tecniche di forza mag- giore, non si debba ricorrere temporaneamente ad altri mezzi di comunicazione. Articolo 6 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Il presente regolamento si applica a decorrere dal 1o gen- naio 1998. (1) GU C 180 dell’11. 7. 1991, pag. 4. (2) GU L 114 dell’8. 5. 1996, pag. 7. 19. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 13/17 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, addì 19 dicembre 1997. Per il Consiglio Il Presidente F. BODEN L 13/18 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 98 ALLEGATO I SLOVACCHIA Elenco dei prodotti sottoposti a duplice controllo (1998) Nastri larghi laminati a caldo e nastri decapati 7208 10 00 7208 25 00 7208 26 00 7208 27 00 7208 36 00 7208 37 10 7208 37 90 7208 38 10 7208 38 90 7208 39 10 7208 39 90 7219 11 00 7219 12 10 7219 12 90 7219 13 10 7219 14 10 7219 14 90 7225 19 10 7225 20 20 7225 30 00 Bandelle 7208 40 10 7208 40 90 7208 51 10 7208 51 99 7208 52 10 7208 52 99 7208 53 10 7208 53 90 7208 54 10 7208 54 90 7208 90 10 7208 90 90 Nastri e lamiere laminati a freddo 7209 15 00 7209 16 90 7209 17 90 7209 18 91 7209 18 99 7209 25 00 7209 26 90 7209 27 90 7209 28 90 7209 90 10 7209 90 90 Nastri laminati a caldo 7211 14 10 7211 14 90 7211 19 20 7211 19 90 7212 60 91 7220 11 00 7220 12 00 7220 90 31 7226 19 10 7226 20 20 7226 91 10 7226 91 90 7226 93 20 7226 94 20 7226 99 20 Nastri laminati a freddo 7211 23 10 7211 23 51 7211 23 99 7211 29 20 7211 90 19 7211 90 90 7226 92 90 7226 93 80 7226 94 80 7226 99 80 Lamiere e nastri zincati per immersione 7210 11 90 7210 41 10 7210 41 90 7210 49 10 7210 49 90 7210 61 10 7212 30 90 Banda stagnata in lamiere e nastri 7210 11 10 7210 12 11 7210 70 31 7210 70 39 7212 10 99 Lamiere e nastri di acciaio a grani non orientati per applicazioni elettrotecniche 7209 17 10 7209 27 10 7211 23 91 ALLEGATO II COMUNITÀ EUROPEA DOCUMENTO DI VIGILANZA 1. Destinatario (nome, indirizzo completo, paese, n. di IVA) 2. Numero di rilascio 3. Luogo e data previsti per l’importazione 4. Autorità competente per il rilascio (nome, indirizzo e telefono) 5. Dichiarante/rappresentante (se del caso) (nome, indirizzo completo) 6. Paese d’origine (e numero di geonomenclatura) 1 o i r a t a n i t s e d l i r e p l e a n g i r i O 1 7. Paese di provenienza (e numero di geonomenclatura) 8. Ultimo giorno di validità 9. Designazione delle merci 10. Codice delle merci (NC) e categoria 11. Quantità espressa in kg (massa netta) o in unità supplementari 12. Valore cif frontiera CE in Ecu 13. Indicazioni supplementari 14. Visto dell’autorità competente Data:. Firma:. Timbro 15. IMPUTAZIONI Indicare nella parte 1 della colonna 17 la quantità disponibile e nella parte 2 la quantità imputata 16. Quantità netta (massa netta o altra unità di misura con indicazione dell’unità) 17. In cifre 18. In lettere per la quantità imputata 19. Documento doganale (modello e numero) o estratto n. e data di imputazione 20. Nome, Stato membro, firma e timbro dell’autorità di imputazione 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 Unire qui l’eventuale aggiunta COMUNITÀ EUROPEA DOCUMENTO DI VIGILANZA 1. Destinatario (nome, indirizzo completo, paese, n. di IVA) 2. Numero di rilascio 3. Luogo e data previsti per l’importazione 4. Autorità competente per il rilascio (nome, indirizzo e telefono) 5. Dichiarante/rappresentante (se del caso) (nome, indirizzo completo) 6. Paese d’origine (e numero di geonomenclatura) 7. Paese di provenienza (e numero di geonomenclatura) 8. Ultimo giorno di validità 2 e t n e t e p m o c à t i r o t u a ’ l r e p l e r a p m e s E 2 9. Designazione delle merci 10. Codice delle merci (NC) e categoria 11. Quantità espressa in kg (massa netta) o in unità supplementari 12. Valore cif frontiera CE in Ecu 13. Indicazioni supplementari 14. Visto dell’autorità competente Data:. Firma:. Timbro 15. IMPUTAZIONI Indicare nella parte 1 della colonna 17 la quantità disponibile e nella parte 2 la quantità imputata 16. Quantità netta (massa netta o altra unità di misura con indicazione dell’unità) 17. In cifre 18. In lettere per la quantità imputata 19. Documento doganale (modello e numero) o estratto n. e data di imputazione 20. Nome, Stato membro, firma e timbro dell’autorità di imputazione 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 Unire qui l’eventuale aggiunta 1 Exporter (name, full address, country) 5 Consignee (name, full address, country) ALLEGATO III O R I G I N A L 2 No 3 Year 4 Product group E X P O R T D O C U M E N T (ECSC and EC steel products) 6 Country of origin 7 Country of destination 8 Place and date of shipment — Means of transport 9 Supplementary details 10 Description of goods — Manufacturer 11 CN code 12 Quantity (1) 13 FOB value (2). t h g i e w t e n n a h t r e h t o e r e h w d e b i r c s e r p t i n u e h t n i y t i t n a u q o s l a d n a ) g k ( t h g i e w t e n w o h S. t c a r t n o c e l a s e h t f o y c n e r r u c e h t n I ) 1 ( ) 2 ( 14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY 15 Competent authority (name, full address, country) At. , on. (Signature) (Stamp) L 13/24 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 98 DOCUMENTO DI ESPORTAZIONE (prodotti di acciaio CECA e CE) 1. Esportatore (ragione sociale, indirizzo completo, paese) 2. Numero 3. Anno 4. Categoria dei prodotti 5. Destinatario (ragione sociale, indirizzo completo, paese) 6. Paese d’origine 7. Paese di destinazione 8. Luogo e data di spedizione — Mezzo di trasporto 9. Indicazioni complementari 10. Descrizione delle merci — Produttore 11. Codice NC 12. Quantitativo (1) 13. Valore FOB (2) 14. DICHIARAZIONE DELL’AUTORITÀ COMPETENTE 15. Autorità competente (denominazione, indirizzo completo, paese) Fatto a. , il. (Firma) (Timbro) (1) Indicare il peso netto (in chilogrammi) e il quantitativo nell’unità prevista se diverso dal peso netto. (2) Nella valuta del contratto di vendita. 1 Exporter (name, full address, country) C O P Y 2 No 3 Year 4 Product group 5 Consignee (name, full address, country) E X P O R T D O C U M E N T (ECSC and EC steel products) 6 Country of origin 7 Country of destination 8 Place and date of shipment — Means of transport 9 Supplementary details 10 Description of goods — Manufacturer 11 CN code 12 Quantity (1) 13 FOB value (2). t h g i e w t e n n a h t r e h t o e r e h w d e b i r c s e r p t i n u e h t n i y t i t n a u q o s l a d n a ) g k ( t h g i e w t e n w o h S. t c a r t n o c e l a s e h t f o y c n e r r u c e h t n I ) 1 ( ) 2 ( 14 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY 15 Competent authority (name, full address, country) At. , on. (Signature) (Stamp) 19. 1. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 13/27 ANEXO IV — BILAG IV — ANHANG IV — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV — ANNEX IV — ANNEXE IV — ALLEGATO IV — BIJLAGE IV — ANEXO IV — LIITE IV — BILAGA IV LISTA DE LAS AUTORIDADES NACIONALES COMPETENTES LISTE OVER KOMPETENTE NATIONALE MYNDIGHEDER LISTE DER ZUSTÄNDIGEN BEHÖRDEN DER MITGLIEDSTAATEN ∆ΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡ(cid:204)ΩΝ ΕΚ∆ˆΣΗΣ Α∆ΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ LIST OF THE COMPETENT NATIONAL AUTHORITIES LISTE DES AUTORITÉS NATIONALES COMPÉTENTES ELENCO DELLE COMPETENTI AUTORITÀ NAZIONALI LIJST VAN BEVOEGDE NATIONALE INSTANTIES LISTA DAS AUTORIDADES NACIONAIS COMPETENTES LUETTELO TOIMIVALTAISISTA KANSALLISISTA VIRANOMAISISTA LISTA ÖVER BEHÖRIGA NATIONELLA MYNDIGHETER BELGIQUE/BELGIË Administration des relations économiques Quatrième division: Mise en œuvre des politiques commerciales internationales — Services «Licences» Rue Général Leman 60 B-1040 Bruxelles Télécopieur: (32-2) 230 83 22 Bestuur van de Economische Betrekkingen Vierde Afdeling: Toepassing van het Internationaal Handelsbeleid — Dienst Vergunningen Generaal Lemanstraat 60 B-1040 Brussel Fax: (32-2) 230 83 22 FRANCE Seribe 3-5, rue Barbet-de-Jouy F-75357 Paris 07 SP Télécopieur: (33-1) 43 19 43 69 IRELAND Licensing Unit Department of Tourism and Trade Kildare Street IRL-Dublin 2 Fax: (353-1) 676 61 54 DANMARK Erhvervsfremme Styrelsen Søndergade 25 DK-8600 Silkeborg Fax (45) 87 20 40 77 DEUTSCHLAND Bundesamt für Wirtschaft, Dienst 01 Postfach 51 71 D-65762 Eschborn 1 Fax: (49) 6196 40 42 12 ΕΛΛΑΣ Υ(cid:240)(cid:239)υργ(cid:229)(cid:221)(cid:239) ΕθνØκη(cid:139) ς ˆØκ(cid:239)ν(cid:239)µ(cid:221)Æς Γ(cid:229)νØκη(cid:139) ΓρÆµµÆ(cid:244)(cid:229)(cid:221)Æ ∆ˆΣ ∆Ø(cid:229)υ(cid:139) θυν(cid:243)η ∆ØÆ(cid:228)ØκÆ(cid:243)Øω(cid:139) ν ΕŒω(cid:244)(cid:229)ρØκ(cid:239)υ(cid:139) Εµ(cid:240)(cid:239)ρ(cid:221)(cid:239)υ Κ(cid:239)ρν(cid:192)ρ(cid:239)υ 1 GR-105 63 Αθη(cid:139) νÆ Τ(cid:219)λ(cid:229)(cid:230)ÆŒ: (301) 328 60 29/328 60 59/328 60 39 ESPAÑA Ministerio de Economía y Hacienda Dirección General de Comercio Exterior Paseo de la Castellana, 162 E-28046 Madrid Fax: (34 1) 563 18 23/349 38 31 ITALIA Ministero del Commercio con l’estero Direzione generale per la politica commerciale e per la gestione del regime degli scambi Viale America 341 I-00144 Roma Telefax: (39-6) 59 93 22 35/59 93 26 36 LUXEMBOURG Ministère des affaires étrangères Office des licences Boîte postale 113 L-2011 Luxembourg Télécopieur: (352) 46 61 38 NEDERLAND Centrale Dienst voor In- en Uitvoer Postbus 30003 Engelse Kamp 2 NL-9700 RD Groningen Fax: (31-50) 526 06 98 ÖSTERREICH Bundesministerium für wirtschaftliche Angelegenheiten Außenwirtschaftsadministration Landstrasser Hauptstraße 55-57 A-1030 Wien Fax: (43-1) 715 83 47 L 13/28 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 19. 1. 98 PORTUGAL Direcção-Geral do Comércio Externo Avenida da República, 79 P-1000 Lisboa Telefax: (351-1) 793 22 10 SVERIGE Kommerskollegium Box 6803 S-113 86 Stockholm Fax: (46-8) 30 67 59 SUOMI Tullihallitus PL 512 FIN-00101 Helsinki Telekopio: +358-9 614 2852 UNITED KINGDOM Department of Trade and Industry Import Licensing Branch Queensway House, West Precinct Billingham TS23 2NF Cleveland Fax: (44) 1642 533 557


title: Regolamento (CE) n. 2569/97 della Commissione del 19 dicembre 1997 relativo alla sospensione della pesca dello sgombro da parte delle navi battenti bandiera della Danimarca

eurovoc_concepts:
Denmark
catch quota
fishery management
fishing rights
sea fish
ship's flag

formats: html pdfa1b print


title: Rådets förordning (EG) nr 63/98 av den 19 december 1997 om fastställande för år 1998 av vissa åtgärder för bevarande och förvaltning av fiskeresurserna inom konventionsområdet såsom detta definieras i konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordostatlanten

eurovoc_concepts:
Atlantic Ocean
EU Member State
catch quota
fishery management
fishing area
international cooperation

formats: html pdf print

text: L 12/136 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 19. 1. 98 RÅDETS FÖRORDNING (EG) nr 63/98 av den 19 december 1997 om fastställande för år 1998 av vissa åtgärder för bevarande och förvaltning av fiskeresurserna inom konventionsområdet såsom detta definieras i konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordostatlanten EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING medlemsstaterna fördela den andel som står till gemen- skapens förfogande. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europe- iska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 3760/92 av den 20 december 1992 om ett gemenskapssystem för fiske och vattenbruk (1), särskilt artikel 8. 4 i denna, För att säkerställa full överensstämmelse med tillämpliga åtgärder för bevarande och förvaltning och som komplet- tering till de kontrollåtgärder om vilka stadgas i rådets förordning (EEG) nr 2847/93 av den 12 oktober 1993 om införande av ett kontrollsystem för den gemensamma fiskeripolitiken (3), bör vissa särskilda kontrollåtgärder fastställas vad beträffar fiskefartygens tillstånd, underrät- telser rörande dem och fångstdeklarationer. med beaktande av kommissionens förslag, och med beaktande av följande: Gemenskapen har undertecknat Förenta nationernas havsrättskonvention, som innehåller principer och be- stämmelser för bevarande och förvaltning av de levande resurserna inom kuststaternas exklusiva ekonomiska zoner och på det fria havet. Konventionen om framtida multilateralt samarbete om fisket i Nordostatlanten, nedan kallad ”NEAFC-konven- tionen”, godkändes av rådet genom beslut 81/608/EEG av den 13 juli 1981 (2) och trädde i kraft den 17 mars 1982. Genom NEAFC-konventionen införs en lämplig ram för multilateralt samarbete vad gäller ändamålsenligt beva- rande och optimalt utnyttjande av fiskeresurserna inom konventionsområdet såsom detta definieras i konventio- nen. Nordostatlantiska fiskerikommissionen antog den 22 november 1997 rekommendationer om begränsning av fångster av kungsfisk i konventionsområdet och om infö- rande av lägsta krav för underrättelse och rapportering om fångster av kungsfisk och norsk vårlekande sill (atlan- toskandisk sill) för år 1998. Dessa rekommendationer bör genomföras av gemenskapen. I enlighet med artikel 8 i förordning (EEG) nr 3760/92 är det rådets uppgift att för varje fiske eller grupp av fisken fastställa den totala tillåtna fångstmängden och den andel som står till gemenskapens förfogande samt att mellan Relevanta totala tillåtna fångstmängder och kvoter har fastställts på årlig basis och får inte överskridas och därför kan de inte underkastas bestämmelserna i rådets förordning (EG) nr 847/96 av den 6 maj 1996 om att införa ytterligare villkor för förvaltning av tillåtna fångst- mängder (TAC) och kvoter med fördelning mellan åren (4). Av tungt vägande skäl av gemensamt intresse skall denna förordning tillämpas från och med den 1 januari 1998. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Gemenskapens fiskefartygs fångster av kungsfisk under år 1998 skall begränsas till de kvoter som anges i bilagan. Artikel 2 1. Medlemsstaterna skall till kommissionen överlämna en förteckning över de fartyg som för deras flagg och är registrerade inom gemenskapen och senast den 20 januari 1998 har tillstånd att fiska djuphavskungsfisk och däref- ter alla ändringar, inklusive tillägg, till förteckningen, åtminstone trettio dagar innan fartyget påbörjar sin verk- (1) EGT L 389, 31. 12. 1992, s. 1. Förordningen ändrad genom 1994 års anslutningsakt. (2) EGT L 227, 12. 8. 1981, s. 21. (3) EGT L 261, 20. 10. 1993, s. 1. Förordningen senast ändrad genom förordning (EG) nr 2205/97 (EGT L 304, 7. 11. 1997, s. 1). (4) EGT L 115, 9. 5. 1996, s. 3. 19. 1. 98 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 12/137 samhet. Endast fartyg som anges i den förteckningen anses ha tillstånd att fiska efter djuphavskungsfisk. Artikel 4 2. Medlemsstaterna skall varje onsdag före kl. 12. 00 med avseende på föregående vecka meddela kommissio- nen både om vilka kvantiteter djuphavskungsfisk som fångats av deras fartyg och om det antal av deras fartyg som bedriver detta slags fiske. De fiskekvoter som anges i bilagan skall inte vara under- kastade villkoren i artiklarna 2, 3 och 5. 2 i rådets förordning (EG) nr 847/96. Artikel 5 Artikel 3 Denna förordning skall träda i kraft på dagen för dess offentliggörande i Europeiska gemenskpaernas officiella tidning. Bestämmelserna i artikel 2 skall även tillämpas på sill (Clupea harengus) som fångas i ICES-områdena I och II (norsk vårlekande sill atlantoskandisk sill). Den skall tillämpas från och med den 1 januari 1998. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 19 december 1997. På rådets vägnar F. BODEN Ordförande BILAGA Bestånd Art Geografiskt område Medlemsstat Kvot för 1998 (ton) Kungsfisk (sebastes mentella, djuphavskungsfisk) (1) ICES XIV/XII/V (2) Österrike Belgien Danmark Finland Tyskland Grekland Frankrike Irland Italien Luxemburg Nederländerna Portugal Spanien Sverige Förenade kungariket 18 220 1 700 4 8 3 824 3 200 44 (1) Fiskad med flyttrålar, exklusive fisk som kastats överbord men inklusive fisk såväl ovan som under det akustiska lagret. (2) Gemenskapens fiskevatten och områden utanför de andra kuststaternas jurisdiktion. (3) Inklusive en överföring av 4 000 ton från Danmark (på Färöarnas och Grönlands vägnar). EG sammanlagt 27 000 (3)


title: Toelichtend rapport betreffende het Protocol bij de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (Door de Raad op 19 december 1997 goedgekeurde tekst)

eurovoc_concepts:
European official
Intergovernmental Convention (EU)
civil servant
corruption
financial interests of members
fraud

text: 15. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 11/5 TOELICHTEND RAPPORT betreffende het Protocol bij de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (Door de Raad op 19 december 1997 goedgekeurde tekst) (98/C 11/02) I. INLEIDING Uit verscheidene studies en andere projecten die in de lidstaten en in de instellingen van de Gemeenschappen zijn verricht (1), is naar voren gekomen dat de wetgevin- gen van de lidstaten bepalingen bevatten die voor de bestrijding van fraude en actieve en passieve corruptie van nationale ambtenaren kunnen worden gebruikt. De specifieke kenmerken van deze wetgevingen verschil- len weliswaar van de ene lidstaat tot de andere, maar de gemeenschappelijke elementen maken het toch mogelijk tot een gemeenschappelijke definitie te komen. Er is tevens komen vast te staan dat het strafrecht van de lidstaten verre van volledig toepasselijk is op de interna- tionale dimensie van corruptie (waarbij communautaire ambtenaren of ambtenaren van andere lidstaten betrok- ken zijn) die de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen schaadt of kan schaden. Het bestaan van die gemeenschappelijke elementen in het nationale recht doet sterk uitkomen dat dringend werk moet worden gemaakt van een gedegen reactie op het niveau van de Europese Unie en dat moet worden gezorgd voor een grotere convergentie in de wijze waarop het strafrecht van de lidstaten de vormen van corruptie met internationale vertakkingen aanpakt. een bijkomend instrument om de Overeenkomst van 26 juli 1995 aan te vullen en de bescherming van de finan- ciële belangen van de Gemeenschappen te versterken (2). Het is vooral een antwoord op punt 7, onder h) van de resolutie van de Raad van 6 december 1994 betreffende de rechtsbescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen (3) krachtens hetwelk „lidstaten doel- treffende maatregelen moeten nemen ter bestraffing van omkoping van of door ambtenaren van de Europese Gemeenschappen met betrekking tot de financiële belan- gen van de Gemeenschappen”. II. COMMENTAAR BIJ DE ARTIKELEN Ad artikel 1 Deze inleidende bepaling definieert de begrippen „ambte- naar” en „Overeenkomst” zoals zij voor de toepassing van dit Protocol worden gebruikt. 1. 1. Het begrip „ambtenaar” dekt verscheidene catego- rieën van personen — communautaire ambtenaren, nationale ambtenaren of ambtenaren van een andere lidstaat — teneinde te waarborgen dat de belangrijkste bepalingen van het Protocol zo ruim en zo homogeen mogelijk worden toegepast bij de bestrijding van corruptie. Dit Protocol inzake corruptie van ambtenaren werd op verzoek van het Spaanse voorzitterschap ingediend als Die categorieën worden gedefinieerd naar gelang van hun respectieve hoedanigheid. (1) Met name: — voorstel voor een verdrag van 10 augustus 1976 (PB C 222 van 22. 9. 1976, blz. 13), — resolutie van het Europees Parlement van 11 maart 1994 (PB C 91 van 28. 3. 1994, blz. 334), — resolutie van de Raad van 6 december 1994 (PB C 355 van 14. 12. 1994, blz. 2), — resolutie van het Europees Parlement van 15 december 1995. Het Spaanse voorzitterschap verzocht de Commissie de bevindingen van de vergelijkende studie over deze materie voor te leggen. De werkzaamheden werden voltooid op 1 december 1994; er werd vastgesteld dat elk rechtsstelsel eigen, coherente maatregelen had, maar dat tussen de lidsta- ten onvermijdelijke — en contra-productieve — divergenties bestonden met betrekking tot de omschrijving van zowel corruptie zelf als van de personen tegen wie de maatregelen ter bestrijding van corruptie onder overheidsambtenaren waren gericht. 1. 2. Punt 1, onder b), is gebaseerd op de formulering in het voorstel voor een verdrag van 1976 en is van toepassing op de „communautaire ambtenaren”, waarmee niet alleen ambtenaren in vaste dienst stricto sensu worden bedoeld, in de zin van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, maar ook de verschillende cate- gorieën personeelsleden die bij overeenkomst zijn aangesteld onder de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Het dekt ook de nationale deskundigen die ter beschikking van de Europese Gemeenschappen zijn gesteld om daar functies uit (2) PB C 316 van 27. 11. 1995, blz. 48. (3) PB C 355 van 14. 12. 1994, blz. 2. C 11/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 1. 98 te oefenen die overeenstemmen met die welke door ambtenaren en andere personeelsleden van de Gemeenschappen worden uitgeoefend. De leden van de Gemeenschapsinstellingen — de Commissie, het Europees Parlement, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en de Europese Rekenkamer — vallen niet onder deze definitie (zie commentaar bij artikel 4, lid 2). 1. 3. Krachtens de laatste zin van punt b) vallen ook de personeelsleden van de overeenkomstig het Ge- meenschapsrecht ingestelde organen onder de defi- nitie van „communautair ambtenaar”. Het betreft thans de volgende organen: — Europees Agentschap voor samenwerking (1) — Europese Investeringsbank (2) — Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (3) — Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (4) — Europees Universitair Instituut van Florence (5) — Europees Investeringsfonds (6) — Europees Milieuagentschap (7) — Europese Stichting voor Opleiding (8) — Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving (9) (1) Verordening (EEG) nr. 3245/81 van de Raad (PB L 328 van 16. 11. 1981, blz. 1). (2) Artikel 198 D en 198 E van het EG-Verdrag. (3) Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad (PB L 39 van 13. 2. 1975, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 354/95 van de Raad (PB L 41 van 23. 2. 1995, blz. 1). (4) Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad (PB L 139 van 30. 5. 1975, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1947/93 (PB L 181 van 27. 7. 1993, blz. 13). (5) Overeenkomst houdende oprichting van een Europees Uni- versitair Instituut (PB C 29 van 9. 2. 1976, blz. 1). (6) Statuten van het Europees Investeringsfonds (PB L 173 van 7. 7. 1994, blz. 1; zie ook artikel 30 van het Protocol betref- fende de statuten van de Europese Investeringsbank en arti- kel 239 van het EG-Verdrag. (7) Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad (PB L 120 van 11. 5. 1990, blz. 1). (8) Verordening (EEG) nr. 1360/90 van de Raad (PB L 131 van 23. 5. 1990, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2063/94 (PB L 216 van 20. 8. 1994, blz. 9). (9) Verordening (EEG) nr. 302/93 van de Raad (PB L 36 van 12. 2. 1993, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Ver- ordening (EG) nr. 3294/94 (PB L 341 van 30. 12. 1994. blz. 7). — Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoor- deling (10) — — Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (11) — Europees Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, ontwerpen en model- len) (12) — Europees Monetair Instituut (13) — Communautair Bureau voor plantenrassen (14) — Vertaalbureau van de organen van de Unie (15) — Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (16). Deze bepaling heeft betrekking op de personeelsle- den van de organen die in zeer ruime zin verant- woordelijk zijn voor de toepassing van de krach- tens de Verdragen van de Gemeenschappen aange- nomen of nog aan te namen communautaire wet- geving en wier werkzaamheden van dusdanige aard zijn dat corruptie van die personeelsleden nadelige gevolgen zou kunnen hebben voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen. 1. 4. In punt 1, onder c), wordt het begrip „nationaal ambtenaar„ omschreven overeenkomstig de defini- tie van „ambtenaar” of „overheidspersoon” in de zin van het nationale recht van de lidstaat voor de toepassing van diens eigen strafrecht. De definitie in het strafrecht krijgt derhalve voorrang. Voor een ambtenaar van de staat die de strafvervolging instelt, is bijgevolg de nationale definitie van toe- passing. Gaat het om een ambtenaar van een andere lidstaat, dan is de definitie in het recht van deze lidstaat niet beslissend waar de betrokkene in het recht van de staat die de strafvervolging instelt, (10) Verordening (EEG) nr. 2309/93 van de Raad (PB L 214 van 24. 8. 1993, blz. 1). (11) Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad (PB L 216 van 20. 8. 1994, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1643/95 (PB L 156 van 7. 7. 1995, blz. 3). (12) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (PB L 11 van 14. 1. 1994, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3288/94 (PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 83). (13) Artikel 109 F van het EG-Verdrag; Protocol betreffende de statuten van het Europees Monetair Instituut, gevoegd bij het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari 1992. (14) Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad (PB L 227 van 1. 9. 1994, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2506/95 (PB L 258 van 28. 10. 1995, blz. 3). (15) Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad (PB L 314 van 7. 12. 1994, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2610/95 (PB L 268 van 10. 11. 1995, blz. 1). (16) Verordening (EG) nr. 1035/94 van de Raad (PB L 151 van 10. 6. 1997, blz. 1). 15. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 11/7 niet de hoedanigheid van ambtenaar zou hebben gehad. Dit volgt uit de tweede alinea, onder c), op grond waarvan een lidstaat kan bepalen dat straf- bare corruptiefeiten waarbij nationale ambtenaren van een andere lidstaat betrokken zijn, alleen betrekking hebben op nationale ambtenaren wier hoedanigheid verenigbaar is met die van nationale ambtenaren overeenkomstig het nationale recht van de lidstaat die de strafvervolging instelt. De verwijzing naar het recht van de lidstaat van de ambtenaar houdt in dat terdege rekening kan wor- den gehouden met specifieke nationale situaties met betrekking tot de hoedanigheid van personen die openbare ambten bekleden. Uit artikel 4, leden 2 en 3, volgt dat het begrip „nationale ambtenaar” niet automatisch van toe- passing is op parlementsleden, ministers, leden van de hoogste rechterlijke instanties of leden van een rekenkamer in de lidstaten. Dit belet een lidstaat evenwel niet zijn omschrijving van „nationale amb- tenaar” tot een of meer van voornoemde catego- rieën van personen uit te breiden. 1. 5. In artikel 1, punt 2, wordt „Overeenkomst”, voor de toepassing van het Protocol, gedefinieerd als de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschap- pen, die op 26 juli 1995 te Brussel is vastgesteld en die is bekendgemaakt in Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 316 van 27 novem- ber 1995. In artikel 4, lid 1, artikel 7 en artikel 9, lid 3, wordt verwezen naar de desbetreffende bepalingen van die Overeenkomst. Ad Artikel 2 Artikel 2 omschrijft de bestanddelen van het strafbaar feit van passieve corruptie waardoor de financiële belangen van de Gemeenschappen worden of kunnen worden geschaad. Deze definitie legt het verband tussen het Protocol en de Overeenkomst die het aanvult. De uitdrukking „kunnen worden geschaad” wordt gebruikt om ook de gevallen van corruptie te bestrijken die qua gevolgen voor de financiële belangen van de Gemeenschappen hun doel niet hebben bereikt. 2. 1. Lid 1 somt een reeks bestanddelen op die corruptie van een ambtenaar behelzen en waarvan opzet een noodzakelijk onderdeel is. 2. 2. De materiële bestanddelen van corruptie omvatten het aannemen of vragen van bepaalde zaken dan wel het ingaan op toezeggingen, „onmiddellijk of middellijk”. Dit omvat: — een unilaterale handeling van een ambtenaar, die om een voordeel voor zichzelf verzoekt door een andere persoon expliciet of impliciet te doen verstaan dat hij zal moeten „betalen” om te verkrijgen dat een bepaalde officiële handeling wordt verricht of wordt nagelaten; het speelt daarbij geen rol of aan het verzoek gevolg wordt gegeven, aangezien het verzoek zelf de kern van het strafbaar feit uitmaakt; — het ingaan op toezeggingen of het aannemen van bepaalde zaken door de pleger van het strafbaar feit, nadat hijzelf en de schenker daarover overeenstemming hebben bereikt; alle elementen voor het strafbaar feit zijn verenigd wanneer beide partijen hebben ingestemd, zelfs indien de ambtenaar achteraf nalaat de over- eenkomst uit te voeren of de ontvangen zaken teruggeeft. Het Protocol maakt geen onderscheid tussen rechtstreekse of onrechtstreekse corruptiemiddelen. Het feit dat derden betrokken kunnen zijn, waar- door het toepassingsgebied van passieve corruptie zou worden uitgebreid tot onrechtstreekse hande- lingen van de ambtenaar, brengt noodzakelijker- wijs met zich mee dat de criminele aard van het gedrag van de ambtenaar moet worden onderkend, ongeacht of de betrokken derde te goeder dan wel te kwader trouw handelt. 2. 3. Er is ook sprake van een strafbaar feit als de ambtenaar bijvoorbeeld een gift of enig ander voordeel eist, niet voor zichzelf maar voor een derde partij, bijvoorbeeld de echtgenoot of partner, een goede vriend, een politieke partij of een andere organisatie. 2. 4. De zaken die de materiële basis van de corruptie vormen, zijn onder meer aanbiedingen, toezeggin- gen of voordelen van enige aard ten gunste van de ambtenaar of enige andere persoon. „Voordelen van enigerlei aard” is een opzettelijk brede omschrijving, die niet alleen betrekking heeft op materiële zaken (geld, waardevolle objecten, goederen van allerlei slag, bewezen diensten), maar ook op al wat een indirect belang zou kunnen vormen, zoals de vereffening van de schulden van de gecorrumpeerde of het uitvoeren van werkzaam- heden aan onroerende goederen die zijn eigendom zijn. Deze opsomming is niet limitatief. Het begrip voordeel dekt alle stoffelijke of onstoffelijke voor- delen die zijn gevraagd, aangenomen of toegezegd. C 11/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 1. 98 Voor de toepassing van het Protocol is het tijdstip waarop de zaken die de basis van de corruptie vormen, worden overhandigd of verstrekt, van geen belang. Doordat artikel 2, lid 1, uitdrukkelijk het ingaan op toezeggingen vermeldt, geldt het ook voor uitgestelde betalingen, voorzover die hun oor- sprong vinden in samenspanning tussen de omge- kochte en de omkoper. De lidstaten moeten derhalve beoordelen of hun huidig strafrecht werkelijk alle relevante catego- rieën van personen en vormen van gedragingen dekt; indien dat niet het geval is, moeten zij maatregelen nemen waardoor een of meer van die gedragingen als strafbaar feit worden aangemerkt. Zij kunnen dat doen door middel van e´e´n alge- mene strafbaarstelling dan wel door een aantal specifieke strafbaarstellingen. 2. 5. Het is van wezenlijk belang dat het verzoek of het ingaan op de toezegging voorafgaat aan het door de ambtenaar aangeboden of aanvaarde handelen of nalaten. Ad artikel 3 De tekst is ondubbelzinnig: „het feit dat een amb- tenaar. voordelen. aanneemt of vraagt, dan wel toezegging teneinde. een ambtshandeling. te verrichten of na te laten. ”. ingaat op een desbetreffende Het is bijgevolg duidelijk dat chronologisch gezien het verzoek of het ingaan op de toezegging moet voorafgaan aan het verrichten of het nalaten van de handeling door de ambtenaar. Een voordeel dat is verkregen na de handeling, maar zonder voorafgaand verzoek of voorafgaande instemming, geeft dus geen aanleiding tot strafrech- telijke aansprakelijkheid krachtens het Protocol. Het artikel is voorts niet van toepassing op de geschenken die geen verband houden met latere handelingen van de ambtenaar in de uitoefening van zijn ambt. 2. 6. De plichten of het ambt van de ambtenaar zijn het doelwit van de praktijken waarop het Protocol van toepassing is. Het Protocol is van toepassing op het verrichten of het zich onthouden van het verrichten van enige handeling die tot de bevoegdheid behoort van degene die het ambt of de functie overeenkomstig enige wet of regelgeving bekleedt (ambtsplicht), voorzover deze in strijd met de ambtsplicht is verricht. Deze gedragingen moeten bovendien van dien aard zijn dat de financiële belangen van de Gemeenschappen erdoor worden of kunnen wor- den geschaad. Het recht van bepaalde lidstaten bestrijkt de geval- len waarin een ambtenaar, in strijd met zijn ambts- plicht tot onpartijdigheid, een voordeel ontvangt als tegenprestatie om overeenkomstig zijn ambt te handelen (bijv. door via een voorkeursbehandeling de behandeling van een dossier te bespoedigen of te schorsen). Op deze gevallen is dit artikel van toepassing. Dit artikel beschrijft de bestanddelen van een strafbaar feit van actieve corruptie van een ambtenaar waardoor de financiële belangen van de Gemeenschappen worden of kunnen worden geschaad. Het gaat om het logisch gevolg van het strafbaar feit omschreven in artikel 2, gezien van de kant van de omkoper; het artikel moet met name garanderen dat de overheidsdienst behoorlijk functioneert en is bedoeld om ambtenaren te beschermen tegen mogelijke manoeuvres waarvan zij het doelwit zijn, met dien verstande dat in de meeste lidstaten actieve en passieve corruptie onderschei- den, onafhankelijke strafbare feiten zijn waarvoor onder- scheiden, onafhankelijke vervolgingen kunnen worden ingesteld. Artikel 3, lid 1, geeft een opsomming van een reeks strafbare gedragingen van de omkoper die actieve corrup- tie van een ambtenaar vormen. 3. 1. Met de „iemand die opzettelijk een voordeel belooft of verstrekt”, wordt de omkoper bedoeld, ongeacht de hoedanigheid (bedrijf, openbare dienst, enz. ) waarin hij handelt; de omkoper kan een particulier zijn die als dusdanig of voor een bedrijf handelt, dan wel een persoon die een open- baar ambt bekleedt. De handeling die de corruptie vormt, moet inten- tioneel zijn, dat wil zeggen, worden gesteld vanuit een doelbewust streven handelingen te laten uitvoe- ren die in strijd zijn met de aan de openbare dienst verbonden plichten. Overeenkomstig het nationale recht moet worden bepaald of er sprake is van een strafbaar feit wanneer de omkoper opzettelijk handelt, maar zich vergist met betrekking tot de bevoegdheid die hij de ambtenaar toedicht. 2. 7. Artikel 2, lid 2, verplicht de lidstaten ertoe de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de in lid 1 bedoelde gedragingen strafbaar worden gesteld. 3. 2. De handeling van de omkoper zou erin bestaan onmiddellijk of middellijk enig (stoffelijk of onstof- felijk) voordeel te beloven of te verstrekken, onge- acht of op het aanbod wordt ingegaan en of daadwerkelijk enig voordeel genoten wordt. 15. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 11/9 De omkoophandeling kan unilateraal of bilateraal zijn; zij kan betrekking hebben op een stoffelijke of een onstoffelijke zaak: het begrip „voordeel” moet worden opgevat in de ruimst mogelijke zin, onver- minderd de punten 2. 4 en 2. 5 hierboven. Het artikel maakt geen onderscheid tussen de — rechtstreekse of onrechtstreekse — middelen die bij de omkoophandeling worden aangewend. Het dekt zowel onmiddellijke als middellijke handelingen die gericht zijn op de ambtenaar. 3. 3. Actieve corruptie is gericht op een persoon die, per definitie, een ambtenaar moet zijn, ongeacht of het voordeel aan de ambtenaar zelf of aan een andere persoon toekomt. 3. 4. De doelstelling bij dit type corruptie is dezelfde als bij de passieve corruptie; zie punt 2. 6. 3. 5. Artikel 3, lid 2, heeft dezelfde redactie als artikel 2, lid 2; zie punt 2. 7. Ad artikel 4 Dit artikel versterkt de maatregelen ter bestrijding van fraude en corruptie door voor te schrijven dat het straf- recht van de lidstaten inzake dergelijke gedragingen van de nationale ambtenaren zo wordt aangepast dat het ook vergelijkbare gedragingen van communautaire ambtena- ren bestrijkt die de inkomsten en uitgaven de Gemeen- schap schaden of kunnen schaden. 4. 1. Lid 1 betreft strafbare feiten die in iedere lidstaat betrekking hebben op fraude die de financiële belangen van de Gemeenschap schaadt, zoals omschreven in artikel 1 van de Overeenkomst, en die door nationale ambtenaren in de uitoefening van hun ambt worden begaan. Hierbij moet het strafrecht van alle lidstaten op dezelfde manier het assimilatiebeginsel op de straf- baarheid van de feiten toepassen als op de in de artikelen 2 en 3 genoemde feiten, zodat een feit dat strafbaar is voor ambtenaren van de ene categorie (nationale ambtenaren) ook een strafbaar feit vormt voor ambtenaren van de andere categorie (Gemeenschapsambtenaren). Het gevolg van dat beginsel is dat lidstaten tevens maatregelen moeten nemen om het toepassingsge- bied van hun bepalingen inzake fraude te verrui- men tot soortgelijke gedragingen van Gemeen- schapsambtenaren bij de uitoefening van hun ambt. De verruiming heeft geen betrekking op de gedraging, maar op de categorie van plegers van de strafbare feiten. De wijze waarop die verruiming geschiedt, wordt aan het oordeel van elke lidstaat overgelaten. 4. 2. In de zitting van de Raad van 23 november 1995 waren de lidstaten en de Commissie het er over eens dat ministers van een nationale regering en commissieleden ter toepassing van dit Protocol gelijk moeten worden behandeld. Dit standpunt komt tot uiting in lid 2 in geval van fraude die de financiële belangen van de Gemeen- schappen schaadt of kan schaden en van strafbare feiten van actieve en passieve corruptie zoals gede- finieerd bij het Protocol. Op nationaal niveau gaat het om ministers van de regering, parlementsleden, leden van de hoogste rechterlijke instanties en leden van de rekenkamer; op het niveau van de instellingen van de Gemeenschappen gaat het om hun tegenhangers bij de uitoefening van hun amb- ten (leden van de Commissie, leden van het Euro- pees Parlement, leden van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en leden van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen). Daaruit volgt dat bij strafbare feiten van fraude en corruptie de leden van de Commissie zullen wor- den gelijkgesteld met ministers van een regering, leden van het Europees Parlement met leden van de nationale Parlementen, leden van het Hof van Justitie met leden van de hoogste rechterlijke instanties op nationaal niveau en leden van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen met hun tegenhangers op nationaal niveau. Als gevolg van deze gelijkstelling moeten de nationale bepalingen, voorzover deze van toepassing zijn op dergelijke feiten gepleegd door leden van nationale parlementen, ministers enz. , worden uitgebreid, zodat zij ook gelden voor de bovengenoemde leden van de instellingen van de Europese Gemeenschap- pen. Aangezien bepaalde lidstaten geen rekenkamer als dusdanig hebben, zijn de tegenhangers: — het „National Audit Office” in het Verenigd Koninkrijk; — het „Office of the Comptroller and Auditor- General” in Ierland; — „Rigsrevisionen” in Denemarken; — „Riksrevisionsverket” in Zweden; — „Valtiontalouden tarkastusviragto/Statens revi- sionsverk” in Finland. 4. 3. Lid 3 maakt het mogelijk af te wijken van het in lid 2 bedoelde assimilatiebeginsel in de lidstaten waarin de strafrechtelijke aansprakelijkheid van C 11/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 1. 98 regeringsministers geregeld wordt door een bijzon- dere wetgeving die van toepassing is in specifieke nationale situaties. Dit mag evenwel de strafrechte- lijke aansprakelijkheid krachtens de gewone natio- nale strafrechtelijke bepalingen voor feiten ge- pleegd jegens of door leden van de Commissie niet uitsluiten. Deze mogelijkheid is vooral nuttig in Denemarken, waar de strafrechtelijke bepalingen met betrekking tot de aansprakelijkheid van ministers van toepas- sing zijn in specifieke situaties (een minister kan bijvoorbeeld strafrechtelijk aansprakelijk worden gesteld voor handelingen van zijn ondergeschikten), waarin andere leidinggevende personen niet straf- rechtelijk aansprakelijk worden gesteld. 4. 4. Overeenkomstig lid 4 laten de vorige leden betref- fende de assimilatie inzake strafbaarheid „de in elke lidstaat van toepassing zijnde bepalingen inzake de strafrechtelijke procedure en de vaststel- ling van de bevoegde gerechten, onverlet”. Voor de toepassing van de verschillende leden van artikel 4 tezamen, is het duidelijk dat het Protocol de nationale regels van het strafprocesrecht of de regels waarbij aan rechtbanken de rechtsmacht wordt toegekend om zaken in verband met de betrokken strafbare feiten te behandelen, niet kan schaden of in het gedrang brengen. Dat belet evenwel niet dat het artikel in de nationale rechts- stelsels volledige rechtswerking heeft. Met name met betrekking tot de onder lid 2 vallende personen, voor wie het assimilatiebeginsel in het algemeen en zonder uitzonderingen gelijke behandeling uit hoofde van het strafrecht impli- ceert, zij het volgende opgemerkt. Is in een lidstaat bij een bijzondere wet aan een specifiek hof rechts- macht verleend om zaken te beslechten waarbij ministers van de regering, leden van het parlement, leden van de hoogste rechterlijke instanties of leden van de rekenkamer van een strafbaar feit worden beschuldigd, dan kan dat hof in dergelijke zaken ook bevoegd zijn met betrekking tot leden van de Commissie, leden van het Europees Parlement, leden van het Hof van Justitie en leden van de Europese Rekenkamer, onverminderd evenwel de nationale jurisdictie. ten toe te passen, afhankelijk van bestaande proce- dures en mogelijkheden tot herstel krachtens het Gemeenschapsrecht (1). Ad artikel 5 5. 1. Overeenkomstig artikel 5, lid 1, moeten de lidsta- ten ervoor zorgen dat de in artikel 2 en 3 bedoelde strafbare feiten van actieve en passieve corruptie altijd bestraft worden met strafrechtelijke sancties, met andere woorden dat ze worden behandeld door een strafrechtbank. Dat geldt evenzeer voor medeplichtigheid aan of uitlokking van dergelijke feiten, wat moet worden geïnterpreteerd in overeenstemming met de defini- ties die daarvan in het strafrecht van elke lidstaat wordt gegeven. Aangezien strafbare feiten van actieve en passieve corruptie ook gedragingen omvatten die erin bestaan beloften te doen, ongeacht of deze al dan niet worden gehouden of nagekomen, werd het niet nodig geacht de verplichting op te leggen om pogingen tot actieve of passieve corruptie strafbaar te stellen. Lidstaten die dat wensen kunnen even- wel ook pogingen tot strafbare feiten strafbaar stellen. De straffen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn, een formulering die is overgeno- men uit een vonnis van het Europese Hof van Justitie. In zaak 66/88 (arrest van 21 september 1989, Jurispr. blz. 2965) gebruikt het Hof van Justitie de volgende bewoordingen: „(de lidstaten moeten er op toe zien), dat overtredingen van het Gemeenschapsrecht onder gelijke materiële en for- mele voorwaarden worden bestraft als vergelijk- bare en even ernstige overtredingen van het natio- nale recht” en dat die voorwaarden van dien aard zijn dat de straffen hoe dan ook „doeltreffend, evenredig en afschrikkend” zijn. Overeenkomstig dit vonnis beschikken de lidstaten over enige vrijheid bij de bepaling van de aard en de strengheid van de eventuele straffen. Daarbij hoeft niet altijd noodzakelijkerwijs aan een vrij- heidsstraf te worden gedacht. Naast gevangenis- straf kan als alternatieve of als bijkomende straf een geldboete worden opgelegd. 4. 5. Lid 5 bepaalt dat het Protocol van toepassing is onverminderd de bepalingen betreffende de ophef- fing van de immuniteit van personeelsleden van de instellingen van de Gemeenschappen. De opheffing van de immuniteit is dus een vooraf- gaande voorwaarde voor de uitoefening van de rechtsmacht; het protocol erkent de verplichting van elk van de betrokken instellingen om de bepa- lingen tot regeling van de privileges en immunitei- 5. 2. Het Protocol vereist van de lidstaten evenwel dat ze voor de meest ernstige gevallen voorzien in vrijheidsstraffen, die aanleiding kunnen geven tot uitlevering. De lidstaten moeten in het licht van hun respectieve juridische tradities beslissen welke criteria of feiten de ernst van een strafbaar feit bepalen. (1) Zie met name artikel 18 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschap- pen. 15. 1. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 11/11 5. 3. Lid 2 regelt de relatie tussen het strafrecht en de disciplinaire regels wanneer een en dezelfde hande- ling van corruptie onder beide regelgevingen valt; er wordt voorrang gegeven aan het beginsel van de onafhankelijkheid van nationale of Europese dis- ciplinaire regelingen, aangezien de strafvervolgings- procedure wordt toegepast „onverminderd de uit- oefening van disciplinaire bevoegdheden tegen nationale of communautaire ambtenaren door de bevoegde instanties”. Teneinde rekening te houden met bepaalde natio- nale juridische tradities bepaalt het lid voorts dat de nationale instanties de beginselen van hun eigen recht kunnen toepassen, waardoor bij de straftoe- meting rekening kan worden gehouden met even- tuele disciplinaire straffen die dezelfde persoon voor dezelfde feiten reeds zijn opgelegd. Dit is een specifieke bepaling die niet verplicht zal zijn in de lidstaten die disciplinaire straffen niet erkennen of er geen gevolg aan geven. Ad artikel 6 6. 1. Dit artikel bepaalt een reeks criteria voor de toe- kenning van rechtsmacht aan de nationale gerech- telijke en wetshandhavingsinstanties om vervolging in te stellen en uitspraak te doen in zaken in verband met de strafbare feiten waarvoor het Pro- tocol geldt, namelijk actieve en passieve corruptie en de strafbare feiten vermeld in artikel 4. 6. 2. Overeenkomstig lid 1, kan een lidstaat zijn rechts- macht vestigen in vier gevallen: a) het strafbare feit wordt geheel of gedeeltelijk op zijn grondgebied gepleegd, dat wil zeggen de handeling van corruptie vindt daar plaats, het voordeel wordt daar verstrekt of de samen- spanning komt daar tot stand, ongeacht de hoedanigheid of de nationaliteit van de omko- per of de betrokken ambtenaar (territorialiteits- beginsel); b) de pleger van het strafbare feit is een onder- daan of een ambtenaar van de betrokken lid- staat (actief personaliteitsbeginsel): het crite- rium van de hoedanigheid van de dader houdt in dat de rechtsmacht kan worden gevestigd onafhankelijk van de lex loci delicti. De lidsta- ten kunnen dan vervolging instellen voor straf- bare feiten die zijn gepleegd in het buitenland, met inbegrip van derde landen. Dit is met name van belang voor lidstaten die hun eigen onder- danen niet uitleveren; c) het strafbare feit is gepleegd tegen een onder- daan van de lidstaat, die een ambtenaar of een lid van een Gemeenschapsinstelling is (passief personaliteitsbeginsel). Dit is met name van belang bij actieve corruptie in het buitenland door personen die geen onderdaan van de betrokken lidstaat zijn; d) de pleger van het strafbare feit is een commu- nautair ambtenaar in dienst van een instelling van de Europese Gemeenschappen die haar zetel in de betrokken lidstaat heeft. Het crite- rium van de zetel is nuttig voor uitzonderlijke gevallen die niet door andere bevoegdheidsre- gels worden gedekt, met name wanneer een strafbaar feit buiten de Gemeenschap wordt gepleegd door een communautair ambtenaar die geen onderdaan van een lidstaat is (1). 6. 3. Lid 2 biedt de lidstaten die dat wensen de moge- lijkheid om elke in lid 1, onder b), c) en d) genoemde regel te verwerpen, dan wel voorwaarde- lijk te accepteren, door bij de in artikel 9, lid 2, van het Protocol bedoelde kennisgeving een verkla- ring in die zin af te leggen. Zoals hierna zal worden toegelicht, heeft artikel 11, lid 1, tot gevolg dat artikel 6, lid 1, onder b), c) en d), de enige bepalingen zijn ten aanzien waarvan een voorbehoud kan worden gemaakt. Ad artikel 7 Artikel 7 verwijst naar specifieke bepalingen van de Overeenkomst en verklaart dat zij van toepassing zijn op actieve en passieve corruptie als omschreven in het Proto- col, alsmede op de strafbare feiten omschreven in ar- tikel 4. De desbetreffende bepalingen van de Overeenkomst kun- nen als volgt worden samengevat: — artikel 3 bepaalt dat bedrijfsleiders strafrechtelijk aan- sprakelijk kunnen zijn; — artikel 5, leden 1, 2 en 4, behandelt de uitlevering en de regel aut dedere aut judicare; — artikel 6 vestigt het beginsel van nauwe samenwerking tussen lidstaten in gevallen van fraude ten nadele van de financiële belangen van de Gemeenschap. Die drie beginselen gelden alle zonder beperking voor de gedragingen waarop het Protocol van toepassing is. (1) Hoewel communautaire ambtenaren over het algemeen de nationaliteit van een van de lidstaten bezitten, zijn uitzonde- ringen op dit beginsel mogelijk. C 11/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 15. 1. 98 — Artikel 7 bepaalt het beginsel ne bis in idem, dat tevens van toepassing is op aangelegenheden geregeld door het Protocol. Er zij opgemerkt dat met tenuit- voerlegging van een vonnis ook de gevallen worden bedoeld waarbij de tenuitvoerlegging voorwaardelijk is opgeschort. — Artikel 9 maakt het de lidstaten mogelijk in het nationaal recht bepalingen op te nemen die verder gaan dan de verplichtingen uit hoofde van de Over- eenkomst. Het Protocol behelst evenzo een reeks mini- mumnormen. — Artikel 10 stelt onder andere regelingen in voor de toezending van informatie door de lidstaten aan de Commissie, die eveneens gelden voor aangelegenheden gregeld bij het Protocol. Nadere toelichtingen staan in het toelichtend rapport betreffende de Overeenkomst. Dit artikel van het Proto- col neemt artikel 8 van de Overeenkomst over om de samenhang tussen de twee instrumenten te waarborgen. Artikel 8, lid 2, gaat over de vraag in welke gevallen het Hof van Justitie bevoegd is voor geschillen tussen lidsta- ten en de Commissie. Opmerkenswaardig is dat het Hof van Justitie over een specifieke rechtsmacht beschikt voor de uitlegging van het begrip „communautair ambtenaar” zoals dat in artikel 1 is gedefinieerd. Ad artikel 9 Dit artikel heeft betrekking op de inwerkingtreding van het Protocol, die niet mag voorafgaan aan de inwerking- treding van de Overeenkomst. Zie voor meer details over de inhoud van deze regels het toelichtend rapport betreffende de Overeenkomst. Ad artikel 10 Dit artikel heeft betrekking op de toetreding van nieuwe lidstaten van de Unie tot dit Protocol. Ad artikel 8 Ad artikel 11 Dit artikel omschrijft de rechtsmacht die aan het Hof van Justitie wordt toegekend voor de beslechting van geschil- len tussen lidstaten en tussen lidstaten en de Commissie in verband met de uitlegging of de toepassing van het Protocol (1). Dit artikel bepaalt dat uitsluitend bij artikel 6, lid 1, onder b), c) en d), een voorbehoud kan worden gemaakt. Een voorbehoud kan te allen tijde worden ingetrokken door middel van een kennisgeving aan de secreataris- generaal van de Raad. (1) Opgemerkt zij dat de Raad bij akte van 29 november 1996 het Protocol heeft opgesteld betreffende de prejudiciële uit- legging door het Hof van Justitie van de Europese Gemeen- schappen van de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB C 151 van 20. 5. 1997, blz. 1). Dit Protocol heeft niet alleen betrekking op de Overeenkomst, maar ook op het onderhavige Protocol


title: Rådets forordning (EF) nr. 58/98 af 19. december 1997 om fastsættelse for 1998 af visse foranstaltninger til bevarelse og forvaltning af fiskeressourcerne, som finder anvendelse på fartøjer, der fører Polens flag

eurovoc_concepts:
Poland
authorised catch
catch quota
fishery management
fishing area
ship's flag

text: L 12/104 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 19. 1. 98 RÅDETS FORORDNING (EF) Nr. 58/98 af 19. december 1997 om fastsættelse for 1998 af visse foranstaltninger til bevarelse og forvaltning af fiskeressourcerne, som finder anvendelse på fartøjer, der fører Polens flag RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 3760/ 92 af 20. december 1992 om en fællesskabsordning for fiskeri og akvakultur (1), særlig artikel 8, stk. 4, og dokumentationsbestemmelser for fiskerfartøjer (3), er det fastsat, at alle fartøjer med tanke med nedkølet havvand om bord skal medføre et af en kompetent myndighed certificeret dokument med angivelse af tanke- nes kalibrering i m3 med intervaller på 10 cm; det er af almene hensyn strengt nødvendigt, at denne forordning anvendes fra den 1. januar 1998 — under henvisning til forslag fra Kommissionen, og UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: ud fra følgende betragtninger: Artikel 1 I overensstemmelse med artikel 124 i tiltrædelsesakten af 1994 forvaltes fiskeriaftaler, Kongeriget Sverige har ind- gået med tredjelande, af Fællesskabet; Fællesskabet har på Kongeriget Sveriges vegne og i ove- rensstemmelse med proceduren i fiskeriaftalen af 1. februar 1978 ført konsultationer med Republikken Polen om de gensidige fiskerirettigheder for 1998; 1. Fartøjer, der fører polsk flag, kan fra 1. januar til 31. december 1998 drive fiskeri efter de arter, der er anført i bilag I, inden for de i nævnte bilag fastsatte geografiske og mængdemæssige begrænsninger og i overensstemmelse med denne forordning i medlemsstaternes 200 sømil- fiskerizone i Østersøen. Fiskeri efter torsk er forbudt i Østersøen, bælterne og sundet fra 10. juni til og med den 20. august 1998. under disse konsultationer blev delegationerne enige om at henstille til deres respektive myndigheder, at der fast- sættes visse fangstkvoter for 1998 for den anden parts fartøjer; 2. Fiskeri, der er tilladt i henhold til stk. 1, må kun finde sted i de dele af fiskerizonen på 200 sømil, som ligger mere end 12 sømil fra de basislinjer, hvorfra medlemssta- ternes fiskerizoner måles. på baggrund af resultatet af konsultationerne med Polen bør der træffes de nødvendige foranstaltninger for 1998; Rådet skal fastsætte de særlige betingelser, der skal gælde for fangster taget af fartøjer, der fører Polens flag; det fiskeri, der er omhandlet i denne forordning, skal undergives de relevante kontrolforanstaltninger i Rådets forordning (EØF) nr. 2847/93 af 12. oktober 1993 om indførelse af en kontrolordning under den fælles fiskeri- politik (2); i artikel 3, stk. 2, i Kommissionens forordning (EØF) nr. 1381/87 af 20. maj 1987 om fastsættelse af mærknings- (1) EFT L 389 af 31. 12. 1992, s. 1. Forordningen er ændret ved tiltrædelsesakten af 1994. (2) EFT L 261 af 20. 10. 1993, s. 1. Forordningen er senest ændret ved forordning (EF) nr. 2205/97 (EFT L 304 af 7. 11. 1997, s. 1). 3. Uanset stk. 1 er uundgåelige bifangster af arter, for hvilke der i en zone ikke er fastsat kvoter, tilladt inden for de grænser, der er fastsat i de bevarelsesforanstaltnin- ger, der gælder for den pågældende zone. 4. Bifangster i en given zone af arter, for hvilke der er fastsat kvoter i denne zone, afskrives på den pågældende kvote. Artikel 2 1. Fartøjer, som fisker inden for de i artikel 1 fastsatte kvoter, skal overholde de bevarelses- og kontrolforan- staltninger og øvrige bestemmelser, der gælder for fiske- riet i de i artikel 1 nævnte zoner. Fartøjer, der fisker i Østersøen, skal også overholde Den Internationale Øster- søfiskerikommissions regler, som ændret under det 21. møde. (3) EFT L 132 af 21. 5. 1987. s. 9. 19. 1. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 12/105 2. Fartøjerne skal føre en logbog, hvori de i bilag II anførte oplysninger skal anføres. 3. Fartøjerne skal i overensstemmelse med reglerne i bilag III fremsende de i dette bilag anførte oplysninger til Kommissionen. 3. Udstedelse af licenser og særlige fiskeritilladelser er betinget af, at antallet af gyldige licenser og særlige fiskeritilladelser på et vilkårligt tidspunkt inden for en given måned eller et givet år ikke overstiger det i bilag I anførte antal. 4. Kun fiskerfartøjer under 45 m vil opnå tilladelse. 4. Fartøjer med tanke med nedkølet havvand skal om bord medføre et af en kompetent myndighed certificeret dokument med angivelse af tankenes kalibrering i m3 med intervaller på 10 cm. 5. Hver licens og særlig fiskeritilladelse gælder for e´t fartøj. Hvis flere fartøjer fisker i fællesskab, skal hvert af disse fartøjer have en licens og en særlig fiskeritilladelse. 5. Registreringsbogstaverne og -numrene for fartøjerne skal tydeligt anføres på begge sider af fartøjets forstavn. Artikel 3 1. Fiskeri er betinget af, at Kommissionen på Fællesska- bets vegne efter anmodning fra de polske myndigheder har udstedt en licens og en særlig fiskeritilladelse, og at de i bilag II og III anførte betingelser er overholdt. Kopi af disse bilag og af licensen og den særlige fiskeritilladelse skal findes om bord på hvert fartøj. De fartøjer, som skal have licens til at fiske i Fællesska- bets zone i en given måned, anmeldes senest den tiende dag i den forudgående måned. Fællesskabet behandler omgående anmodninger i månedens løb om ændringer af den månedlige liste. 2. Ved indgivelse af ansøgning om licens og særlig fiskeritilladelse til Kommissionen gives følgende oplysnin- ger: (a) fartøjets navn; (b) registreringsnummer; (c) havnekendingsbogstaver og -nummer; (d) registreringshavn; (e) ejerens eller befragterens navn og adresse; (f) bruttotonnage og længde overalt; (g) maskinkraft; (h) kaldesignal og radiofrekvens; (i) fangstmetode; (j) fiskerizone; (k) arter, der vil blive fisket efter; 6. Licenser og særlige fiskeritilladelser kan tilbagekaldes med henblik på udstedelse af nye licenser og særlige fiskeritilladelser. Tilbagekaldelser får virkning dagen forud for datoen for Kommissionens udstedelse af nye licenser og særlige fiskeritilladelser. Nye licenser og sær- lige fiskeritilladelser får virkning fra udstedelsesdatoen. 7. Licensen og den særlige fiskeritilladelse tilbagekaldes helt eller delvis inden udløbstidspunktet, såfremt de i artikel 1 fastsatte respektive kvoter er opbrugt. 8. Licensen og den særlige fiskeritilladelse tilbagekaldes i tilfælde af manglende overholdelse af forpligtelserne i henhold til denne forordning. 9. Der udstedes i en periode på op til tolv måneder ikke licens og særlig fiskeritilladelse til fartøjer, for hvilke forpligtelserne i henhold til denne forordning ikke er overholdt. 10. Kommissionen skal på Fællesskabets vegne meddele Polen navn på og beskrivelse af polske fartøjer, som ikke vil få tilladelse til at fiske i Fællesskabets fiskerizone de(n) følgende måned(er) som følge af overtrædelse af Fælles- skabets regler. Artikel 4 Fartøjer, som har tilladelse til at fiske den 31. december, kan fortsætte med at fiske fra begyndelsen af det følgende år, indtil listerne over de fartøjer, som har tilladelse til at fiske i det pågældende år, er forelagt for og godkendt af Kommissionen på Fællesskabets vegne. Artikel 5 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggø- relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. (l) periode, for hvilken der søges om licens og særlig fiskeritilladelse. Den anvendes fra den 1. januar 1998. L 12/106 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 19. 1. 98 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlems- stat. Udfærdiget i Bruxelles, den 19. december 1997. På Rådets vegne F. BODEN Formand 19. 1. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 12/107 BILAG I Polens fangstkvoter for 1998 Sveriges fiskerizone (1) Art Zoner, hvor fiskeri er tilladt Sild Brisling Torsk Skrubbe ICES IIId ICES IIId ICES IIId ICES IIId Mængde (tons) 5 000 5 000 400 400 (1) Svenske farvande syd for 59°309 i Østersøen. (2) Højst tre moderskibe, der ikke deltager i fiskeriet, kan også anvendes samtidig. Antal licenser 40 (2) BILAG II Når der fiskes inden for den fiskerizone på 200 sømil ud for EF-medlemsstaternes kyster, som er omfattet af Fællesskabets fiskeriforskrifter, indføres følgende oplysninger i logbogen: 1. Umiddelbart efter hvert træk: 1. 1. fangstmængde pr. art (i kg, levende vægt); 1. 2. dato og klokkeslæt for trækket; 1. 3. fangstposition; 1. 4. fangstmetode. 2. Umiddelbart efter hver omladning til eller fra et andet fartøj: 2. 1. angivelsen »modtaget fra« eller »overført til«; 2. 2. mængde pr. omladet art (i kg, levende vægt); 2. 3. navn og havnekendingsbogstaver og -nummer for det fartøj, til eller fra hvilket omladningen fandt sted; 2. 4. omladning af torsk er ikke tilladt. 3. Umiddelbart efter hver landing i en havn i Fællesskabet: 3. 1. havnens navn; 3. 2. mængde pr. landet art (i kg, levende vægt). 4. Umiddelbart efter hver fremsendelse af oplysninger til Kommissionen for De Europæiske Fællesska- ber: 4. 1. dato og klokkeslæt for fremsendelsen; 4. 2. meddelelsens art: IN, OUT, ICES, WKL eller 2 WKL; 4. 3. i tilfælde af radiotransmission: radiostationens navn. (cid:252) (cid:253) (cid:254) L 12/108 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 19. 1. 98 BILAG III 1. Følgende oplysninger fremsendes til Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber efter neden- stående tidsplan: 1. 1. Ved hver indsejling i fiskerizonen på 200 sømil ud for EF-medlemsstaternes kyster, som omfattes af Fællesskabets fiskeriforskrifter: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger; b) last af hver art (i kg, levende vægt); c) dato og ICES-afsnit, i hvilket føreren påtænker at begynde fiskeri. Hvis fiskeriet kræver mere end e´n indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone på en given dag, er det tilstrækkeligt at give indberetning ved første indsejling. 1. 2. Ved hver udsejling fra den under punkt 1. 1 nævnte zone: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger; b) last af art (i kg, levende vægt); c) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse; d) det ICES-afsnit, hvor fangsterne blev taget; e) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, omladet til og/eller fra andre fartøjer siden indsejlingen i zonen og modtagerfartøjets havnekendingsbogstaver og -nummer; f) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, landet i en fællesskabshavn siden indsejlingen i zonen. Hvis fiskeriet kræver mere end e´n indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone på en given dag, er det tilstrækkeligt at give indberetning ved seneste udsejling. 1. 3. Hver tredje dag begyndende på tredjedagen efter første indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone, når der fiskes efter sild, og hver uge begyndende på syvendedagen efter første indsejling i den under punkt 1. 1 nævnte zone, når der fiskes efter andre arter end sild: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger; b) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse; c) det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget. 1. 4. Hver gang fartøjet sejler fra e´t ICES-afsnit til et andet: a) de under punkt 1. 5 anførte oplysninger; b) mængde (i kg, levende vægt) af hver art, fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse; c) det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget. 1. 5. a) Skibets navn, radiokaldesignal, havnekendingsbogstaver og -nummer, førerens navn; b) licensnummer, hvis fartøjet har en licens; c) meddelelsens løbenummer for den pågældende fangstrejse; d) meddelelsesform; e) dato, klokkeslæt og position. 2. 1. De under punkt 1 anførte oplysninger fremsendes til Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber i Bruxelles (telex 24189 FISEU-B) via en af de under punkt 3 angivne radiostationer og i den under punkt 4 beskrevne form. 2. 2. Hvis meddelelsen på grund af force majeure ikke kan fremsendes af det pågældende fartøj, kan fremsendelsen ske via et andet fartøj på førstnævnte fartøjs vegne. 19. 1. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 12/109 3. Radiostationens navn Blåvand Norddeich Scheveningen Oostende North Foreland Humber Cullercoats Wick Portpatrick Anglesey Ilfracombe Niton Stonehaven Portishead Land’s End Valentia Malin Head Boulogne Brest Saint-Nazaire Bordeaux-Arcachon Stockholm Gryt Göteborg Rønne Maarianhamina Helsinki 4. Meddelelsernes form Radiostationens kaldesignal OXB DAF DAK DAH DAL DAI DAM DAJ DAN PCH OST GNF GKZ GCC GKR GPK GLV GIL GNI GND GKA GKB GKC GLD EJK EJM FFB FFU FFO FFC SDJ (intet kaldesignal) SOG OYE OHM OHG De under punkt 1 omhandlede oplysninger skal indeholde følgende enkeltheder, der meddeles i nedenstående rækkefølge: — fartøjets navn; — radiokaldesignal; — ydre havnekendingsbogstaver og -nummer; — løbenummer for meddelelsen for den pågældende fangstrejse; — angivelse af meddelelsens art efter følgende kode: — meddelelse ved indsejling i en af de under punkt 1. 1 nævnte zoner: »IN«, — meddelelse ved udsejling af en af de under punkt 1. 1 nævnte zoner: »OUT«, — meddelelse ved udsejling af et ICES-afsnit til et andet: »ICES«, — ugentlig meddelelse: »WKL«, — meddelelse hver tredje dag: »2 WKL«, — dato, klokkeslæt og position; — det ICES-afsnit, hvor fiskeriet forventes begyndt; — dato for fiskeriets begyndelse; — last (i kg, levende vægt) af hver art, under anvendelse af den under punkt 5 anførte kode; — mængde (i kg, levende vægt) af hver art fanget siden fremsendelsen af forrige meddelelse, under anvendelse af den under punkt 5 anførte kode; — det ICES-afsnit, hvor fangsterne er taget; — mængde (i kg, levende vægt) af hver art, omladet til og/eller fra andre fartøjer siden fremsendelsen af forrige meddelelse; L 12/110 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 19. 1. 98 — navn og kaldesignal for det fartøj til og/eller fra hvilket der er omladet; — mængde (i kg, levende vægt) af hver art landet i en fællesskabshavn siden fremsendelse af forrige meddelelse; — førerens navn. 5. Kode til oplysning om de arter, lasten omfatter, i henhold til punkt 4: COD — Torsk (Gadus morhua) SAL — Laks (Salmo salar) HER — Sild (Clupea harengus) SPR — Brisling (Sprattus sprattus) WHB — Blåhvilling (Micromesistius poutassou) OTH — Andre POK — Sej (Pollachius virens). FLE — Skrubbe (Platichthy flesus). FLX — Fladfisk (Pleurorectiformes)


title: Verordnung (EG) Nr. 55/98 des Rates vom 19. Dezember 1997 zur Aufteilung der Fangquoten für in den Gewässern Lettlands fischende Fischereifahrzeuge auf die Mitgliedstaaten (1998)

eurovoc_concepts:
EU Member State
Latvia
catch quota
fishery management
fishing area
fishing rights

text: 19. 1. 98 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 12/93 VERORDNUNG (EG) Nr. 55/98 DES RATES vom 19. Dezember 1997 zur Aufteilung der Fangquoten für in den Gewässern Lettlands fischende Fischereifahrzeuge auf die Mitgliedstaaten (1998) DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 des Rates vom 20. Dezember 1992 zur Einführung einer gemeinschaftlichen Regelung für die Fischerei und die Aquakultur (1), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 4, auf Vorschlag der Kommission, Mit Lettland wurde keine Übereinkunft über zusätzliche Bestimmungen für die jahresübergreifende Verwaltung der TACs und Quoten gemäß Artikel 2 der Verordnung (EG) Nr. 847/96 (4) erzielt. Aus zwingenden Gründen des Allgemeininteresses gilt diese Verordnung ab 1. Januar 1998 — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: in Erwägung nachstehender Gründe: Artikel 1 Im Einklang mit dem Verfahren nach dem Abkommen über die Fischereibeziehungen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Republik Lettland (2), insbesondere den Artikeln 3 und 6, haben die Gemeinschaft und Lettland Konsultationen über die gegenseitigen Fischerei- rechte für 1998 und über die Bewirtschaftung der gemeinsamen Fischereiressourcen geführt. Bei diesen Konsultationen sind die Delegationen überein- gekommen, ihren jeweiligen Behörden zu empfehlen, für die Fischereifahrzeuge der anderen Partei bestimmte Fangquoten für 1998 festzulegen. Es sind die erforderlichen Maßnahmen zu ergreifen, um die Ergebnisse der mit Lettland geführten Konsultationen 1998 umzusetzen. Um eine effiziente Bewirtschaftung der in den Gewässern Lettlands verfügbaren Fangmöglichkeiten zu gewährlei- sten, sind diese gemäß Artikel 8 der Verordnung (EWG) Nr. 3760/92 durch Quoten auf die Mitgliedstaaten aufzu- teilen. Für die Fangtätigkeiten nach der vorliegenden Verord- nung gelten die Kontrollmaßnahmen der Verordnung (EWG) Nr. 2847/93 des Rates vom 12. Oktober 1993 zur Einführung einer Kontrollregelung für die gemein- same Fischereipolitik (3). (1) ABl. L 389 vom 31. 12. 1992, S. 1. Geändert durch die Beitrittsakte von 1994. (2) ABl. L 332 vom 20. 12. 1996, S. 2. (3) ABl. L 261 vom 20. 10. 1993, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2205/97 (ABl. L 304 vom 7. 11. 1997, S. 1). Vom 1. Januar bis zum 31. Dezember 1998 dürfen Fischereifahrzeuge unter der Flagge eines Mitgliedstaats in den Gewässern unter der Fischereigerichtsbarkeit Lett- lands Fänge im Rahmen der im Anhang festgesetzten Quoten tätigen. Artikel 2 Der in Artikel 4 des Abkommens über die Fischereibezie- hungen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Republik Lettland vorgesehene finanzielle Beitrag wird für den in Artikel 1 genannten Zeitraum auf 430 300 ECU festgesetzt und ist auf ein von Lettland bestimmtes Konto zu zahlen. Artikel 3 Die im Anhang genannten Bestände unterliegen nicht den Bestimmungen der Artikel 2, 3 und 5 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 847/96. Artikel 4 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Sie gilt mit Wirkung vom 1. Januar 1998. (4) ABl. L 115 vom 9. 5. 1996, S. 3. L 12/94 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 19. 1. 98 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Geschehen zu Brüssel am 19. Dezember 1997. Im Namen des Rates Der Präsident F. BODEN ANHANG Aufteilung der Fangquoten der Gemeinschaft in den Gewässern Lettlands für 1998 Arten ICES- Abteilung Fangquoten der Gemeinschaft Den Mitgliedstaaten zugeteilte Quoten (in Tonnen Fanggewicht; Lachs: Anzahl der Fische) Kabeljau IIId 1 050 Hering IIId 1 200 Lachs IIId 6 500 Sprotte IIId 6 500 Dänemark Finnland Deutschland Schweden Dänemark Finnland Deutschland Schweden Dänemark Finnland Deutschland Schweden Dänemark Finnland Deutschland Schweden 391 168 176 315 572 0 430 198 2 529 2 432 281 1 258 3 781 0 1 005 1 714


title: KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 2581/97 av den 19 december 1997 om fastställande av det högsta exportbidraget för helt slipat mellankornigt ris och helt slipat långkornigt A-ris inom ramen för det anbudsförfarande som avses i förordning (EG) nr 2096/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice
third country


title: VERORDNUNG (EG) Nr. 2589/97 DER KOMMISSION vom 19. Dezember 1997 zur Änderung der im Sektor Getreide geltenden Zölle

eurovoc_concepts:
CCT duties
United States
cereals
import
stock-exchange listing


title: VERORDENING (EG) Nr. 2584/97 VAN DE COMMISSIE van 19 december 1997 tot vaststelling van de steunbedragen voor de levering van rijstproducten van oorsprong uit de Gemeenschap aan de Azoren en Madeira

eurovoc_concepts:
Azores
EU production
Madeira
aid system
rice
supply


title: Reglamento (CE) n° 63/98 del Consejo de 19 de diciembre de 1997 por el que se establecen para 1998 determinadas medidas de conservación y de gestión de los recursos pesqueros del área del Convenio definida en el Convenio sobre la futura cooperación multilateral en los caladeros del Atlántico Nororiental

text: L 12/136 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 19. 1. 98 REGLAMENTO (CE) No 63/98 DEL CONSEJO de 19 de diciembre de 1997 por el que se establecen para 1998 determinadas medidas de conservación y de gestión de los recursos pesqueros del área del Convenio definida en el Convenio sobre la futura cooperación multilateral en los caladeros del Atlántico Nororiental EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA, disponible para la Comunidad y distribuir dicho cupo entre los Estados miembros; Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 3760/92 del Consejo, de 20 de diciembre de 1992, por el que se establece un re´gimen comunitario de la pesca y la acuicultura (1) y, en particular, el apartado 4 de su artículo 8, Vista la propuesta de la Comisión, Considerando que la Comunidad ha firmado la Conven- ción de las Naciones Unidas sobre el Derecho del Mar, que contiene principios y normas para la conservación y gestión de los recursos vivos de las zonas económicas exclusivas de los Estados ribereños y de alta mar; Considerando que el Convenio sobre la futura coopera- ción multilateral en los caladeros del Atlántico Nororien- tal, en lo sucesivo denominado «Convenio NEAFC», fue aprobado por el Consejo mediante la Decisión 81/608/ CEE, de 13 de julio de 1981 (2), y entró en vigor el 17 de marzo de 1982; Considerando que el Convenio NEAFC establece un marco adecuado para la cooperación multilateral con vistas a la conservación racional y a la explotación óptima de los recursos pesqueros del área del Convenio que en e´l se define; Considerando que el 22 de noviembre de 1997 la Comi- sión de Pesquerías del Atlántico Nororiental adoptó reco- mendaciones por las que se limitan las capturas de gallineta nórdica en el área del Convenio y por las que se establece una serie de requisitos mínimos en materia de notificación y comunicación de las capturas de gallineta nórdica y de arenque noruego de desove primaveral (arenque atlántico-escandinavo) para 1998; que es conve- niente que la Comunidad aplique estas recomendacio- nes; Considerando que, de conformidad con lo dispuesto en el artículo 8 del Reglamento (CEE) no 3760/92, corres- ponde al Consejo fijar para cada pesquería o grupo de pesquerías el total admisible de capturas (TAC) y el cupo Considerando que, para garantizar la plena conformidad con las medidas de conservación y gestión aplicables y completar al mismo tiempo las medidas de control previs- tas en el Reglamento (CEE) no 2847/93 del Consejo, de 12 de octubre de 1993, por el que se establece un re´gimen de control aplicable a la política pesquera común (3), debe definirse una serie de medidas específicas de control relativas a la autorización de los buques pesqueros, la notificación y la declaración de sus cap- turas; Considerando que los TAC y las cuotas pertinentes han sido fijados anualmente y no pueden ser rebasados y, por consiguiente, no están sujetos a las disposiciones del Reglamento (CE) no 847/96 del Consejo, de 6 de mayo de 1996, por el que se establecen condiciones adicionales para la gestión anual de los TAC y las cuotas (4); Considerando que, por razones imperativas de intere´s común, el presente Reglamento se aplicará a partir del 1 de enero de 1998, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 En 1998, las capturas de gallineta nórdica por parte de los buques pesqueros comunitarios se limitarán a las cuotas que se fijan en el Anexo. Artículo 2 1. Los Estados miembros comunicarán a la Comisión la lista de los buques que naveguen bajo su pabellón y registrados en la Comunidad que pueden pescar la galli- neta nórdica, a más tardar el 20 de enero de 1998 y luego cada modificación, incluidos los añadidos a lista, al menos 30 días antes de que el buque comience su (1) DO L 389 de 31. 12. 1992, p. 1. Reglamento modificado por el Acta de adhesión de 1994. (2) DO L 227 de 12. 8. 1981, p. 21. (3) DO L 261 de 20. 10. 1993, p. 1. Reglamento cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2205/97 (DO L 304 de 7. 11. 1997, p. 1). (4) DO L 115 de 9. 5. 1996, p. 3. 19. 1. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 12/137 actividad. Únicamente los buques que figuren en esta lista se considerarán autorizados a pescar la gallineta nór- dica. 2. Los Estados miembros informarán a la Comisión, antes de las 12 del mediodía de cada mie´rcoles para la semana que acabó a las 12 de la medianoche del domingo anterior, tanto las capturas de gallineta nórdica realizadas por sus buques como el número de buques dedicados a ese tipo de pesca. Artículo 4 Las cuotas de pesca establecidas en el Anexo no estarán sujetas a las condiciones fijadas en los artículos 2 y 3 y en el apartado 2 del artículo 5 del Reglamento (CE) no 847/96 del Consejo. Artículo 5 Artículo 3 Las disposiciones del artículo 2 se aplicarán, mutatis mutandis, al arenque (Clupea harengus) que se captura en las zonas CIEM I y II (arenque noruego de desove primaveral — arenque atlántico-escandinavo). El presente Reglamento entrará en vigor el día de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento será aplicable a partir del 1 de enero de 1998. El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 19 de diciembre de 1997. Por el Consejo El Presidente F. BODEN ANEXO Poblaciones Especie Zona geográfica Estados miembros Cuota de 1996 (toneladas) Gallineta nórdica (Sebastes mentella) (1) CIEM XIV/XII/V (2) Austria Be´lgica Dinamarca Finlandia Alemania Grecia Francia Irlanda Italia Luxemburgo Países Bajos Portugal España Suecia Reino Unido Total CE 18 220 1 700 4 8 3 824 3 200 44 27 000 (3) (1) Capturas efectuadas con redes de arrastre pelágico, con exclusión de los descartes pero incluidos los peces situados por encima y por debajo del umbral acústico. (2) Aguas pesqueras comunitarias y zonas situadas más allá de la jurisdicción pesquera de los demás Estados ribereños. (3) Incluye las 4 000 toneladas transferidas por Dinamarca (en representación de las islas Feroe y de Groenlandia)


title: VERORDENING (EG) Nr. 2579/97 VAN DE COMMISSIE van 19 december 1997 tot vaststelling van de maximumrestitutie bij uitvoer van langkorrelige volwitte rijst in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 2097/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice


title: A Tanács 2623/97/EK rendelete (1997. december 19.) a fejlődő országokból származó egyes ipari és mezőgazdasági termékek tekintetében többéves általános preferenciális rendszerekről szóló 3281/94/EK és 1256/96/EK rendeletek 6. cikkének alkalmazásáról

eurovoc_concepts:
Hong Kong
Singapore
South Korea
agricultural product
generalised preferences
industrial product

text: 240 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 11/27. kötet 31997R2623 1997. 12. 30. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 354/9 A TANÁCS 2623/97/EK RENDELETE (1997. december 19. ) a fejlődő országokból származó egyes ipari és mezőgazdasági termékek tekintetében többéves általános preferenciális rendszerekről szóló 3281/94/EK és 1256/96/EK rendeletek 6. cikkének alkalmazásáról AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, ELFOGADTA EZT A RENDELETET: tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre, és külö- nösen annak 113. cikkére, 1. cikk tekintettel a Bizottság javaslatára, tekintettel az Európai Parlament véleményére (1), tekintettel a Gazdasági és Szociális Bizottság véleményére (2), mivel a 3281/94/EK (3) és az 1256/96/EK (4) rendelet 6. cikke sze- rint a legfejlettebb kedvezményezett országokat 1998. január 1-jétől objektív, egyértelműen meghatározott kritériumok alap- ján ki kell zárni az említett rendeletek szerinti jogosultságból; mivel a legfejlettebb országok kizárásának referenciaküszöbeként az EU-tagállamok legalacsonyabb egy főre jutó jövedelmét kell megállapítani, a 3281/94/EK és az 1256/96/EK rendelet II. mel- lékletének 2. részében található fejlődési indexszel kiigazítva annak a ténynek a figyelembevétele céljából, hogy egyes orszá- goknak fejleszteniük kell a késztermék-kivitelüket; mivel ez a megközelítés objektív és egyértelmű, hiszen olyan mutatót foglal magában, amely a legkevésbé vitatható és a legin- kább jellemzi a kedvezményezett országok mindenkori állapotát, ugyanakkor lehetővé teszi az Általános Preferenciarendszer egyik célkitűzésének fenntartását, azaz a kedvezményezett országok kivitelének diverzifikálását; mivel egyes országoknak az általános vámkedvezményekből való kizárása nem eredményezheti azt, hogy a regionális csoportosu- lások – amelyeknek tagjai a kizárt országok is – tagjai számára megszűnjenek azok az előnyök, amelyeket korábban azáltal élveztek, hogy saját gyártásuk során a regionális kumuláció kere- tén belül felhasználták az említett kizárt országokból származó termékeket; mivel e lehetőség megszüntetése ellentétes lenne az említett rendeletek 6. cikkében megfogalmazott célkitűzéssel, amely szerint a rendszer előnyeit a kevésbé fejlett országok javára kell újra elosztani, (1) 1997. december 16-i vélemény (a Hivatalos Lapban még nem tették közzé). (2) 1997. december 10-i vélemény (a Hivatalos Lapban még nem tették közzé). (3) HL L 348. , 1994. 12. 31. , 1. o. A legutóbb a 998/97/EK rendelettel (HL L 144. , 1997. 6. 4. , 13. o. ) módosított rendelet. A 3281/94/EK és az 1256/96/EK rendeletek 6. cikkében említett kritériumok a következők: – a Világbank legfrissebb adatai szerint az 1995. évi egy főre jutó bruttó nemzeti termék meghaladja a 8 210 USD-t, – a 3281/94/EK és az 1256/96/EK rendeletek II. mellékletének 2. részében megadott képlet szerint és adatok alapján kiszá- mított fejlődési index nagyobb, mint –1. Ezeket a kritériumokat halmozottan kell alkalmazni. 2. cikk az vagy területnek országnak Valamely általános kedvezményekben részesülő országok és területek jegyzékéről – az 1. cikk szerinti kritériumok alapján – való levétele nem érinti az abból az országból származó termékeknek a Közösségi Vámkódex létrehozásáról szóló 2913/92/EGK tanácsi rendelet végrehajtására vonatkozó rendelkezések megállapításáról szóló, 1993. július 2-i 2454/93/EK bizottsági rendelet (5) 72. cikkének (3) bekezdésében említett regionális csoportosulásokra vonatkozó regionális kumulációs mechanizmus felhasználás lehetőségét, feltéve, ha az ország azóta tagja a regionális csoportosulásnak, amióta hatályba lépett az érintett termékre vonatkozó preferenciák többéves rendszere, és ha nem minősül – a 2454/93/EK rendelet 72a. cikke értelmében – a késztermék származási országának. szerinti 3. cikk Az 1. cikkben felsorolt kritériumok alapján az alábbi országok és területek kerülnek le a 3281/94/EK és az 1256/96/EK rendeletek III. melléklete szerinti általános preferenciákban részesülő orszá- gok és területek jegyzékéről: – Hong Kong, – Szingapúr, – Dél-Korea. 4. cikk Ez a rendelet 1998. május 1-jén lép hatályba. (4) HL L 160. , 1996. 6. 29. , 1. o. A legutóbb a 2448/96/EK rendelettel (5) HL L 253. , 1993. 10. 11. , 1. o. A legutóbb a 89/97/EK rendelettel (HL L 333. , 1996. 12. 21. , 12. o. ) módosított rendelet. (HL L 17. , 1997. 1. 21. , 28. o. ) módosított rendelet. 11/27. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 241 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban. Kelt Brüsszelben, 1997. december 19-én. a Tanács részéről az elnök F. BODEN


title: KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 2588/97 af 19. december 1997 om ændring af forordning (EØF) nr. 1833/92 om fastsættelse af støtten for levering af kornprodukter med oprindelse i Fællesskabet til Azorerne og Madeira

eurovoc_concepts:
Azores
EU production
Madeira
aid system
cereals
supply