title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "De versterking van de rol van verenigingen en stichtingen in Europa"

eurovoc_concepts:
collective activities
foundation
report
social economy
voluntary organisation

formats: html pdf print

text: 30. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 95/99 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „De versterking van de rol van verenigingen en stichtingen in Europa” (98/C 95/20) De Commissie heeft op 17 september 1997, overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag besloten het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over „De versterking van de rol van verenigingen en stichtingen in Europa”. De Afdeling voor sociale aangelegenheden, gezinsvraagstukken, onderwijs en cultuur, belast met de desbetreffende voorbereidingen, heeft haar advies op 15 januari 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Olsson. Tijdens zijn 351e Zitting d. d. 28 en 29 januari 1998 (vergadering van 28 januari) heeft het Economisch en Sociaal Comité met 79 stemmen vo´o´r en 1 stem tegen, bij 5 onthoudingen, het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 1. 1. In haar Mededeling over „De versterking van de rol van verenigingen en stichtingen in Europa” (1) beschrijft de Commissie de rol, omvang en de kenmerken van deze sector in Europa. Zij stelt vast dat verenigingen en stichtingen een belangrijke rol in vrijwel alle sectoren van de Europese samenleving spelen. Ze dragen bij aan de werkgelegenheid, actief burgerschap en democratie. Zij bieden een groot aantal uiteenlopende diensten aan, behartigen de belangen van de burgers bij diverse overheidsinstanties, zijn actief op het gebied van verde- diging van de mensenrechten en leveren een wezenlijke bijdrage aan de ontwikkelingshulp aan de derde wereld. In de Mededeling bespreekt de Commissie ook verschil- lende problemen en uitdagingen waar de sector zich voor gesteld ziet. Tenslotte wordt een aantal aanbevelingen op het niveau van de verenigingen, de lid-staten en de EU gedaan. In de Mededeling van de Commissie, en daardoor in dit advies, wordt niet ingegaan op drie specifieke categoriee¨n: politieke partijen, kerkelijke organisaties en de sociale partners. 1. 2. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn Zitting van december 1997 een initiatiefadvies over „Samenwerking met de solidariteitsverenigingen als sociaal-economische partners op het terrein van de welzijnszorg” uitgebracht. Het onderhavige advies is breder van opzet en dekt de werkzaamheden van verenigingen en stichtingen in het algemeen. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Economisch en Sociaal Comité, dat alle georganiseerde burgers in Europa vertegenwoordigt, is ingenomen met deze al sinds geruime tijd aangekondigde mededeling van de Commissie en de positieve instelling waarmee de Commissie de sector heeft benaderd. 2. 2. Het Comité is van mening dat er naar aanleiding van deze Mededeling concrete maatregelen moeten worden genomen. 2. 3. In de discussie over verenigingen worden in de lid-staten verschillende uitdrukkingen en begrippen gebruikt. Deze verschillen komen ook tot uitdrukking in de uiteenlopende wetgevingen. economie” In de Mededeling van de Commissie wordt het begrip „sociale echter ook coöperaties en onderlinge maatschappijen omvat. In bepaalde landen bestaan er geen scheidslijnen tussen de economische activiteiten die in verenigingen en in coöperaties worden uitgeoefend. gehanteerd, dat Het leeuwendeel van de verenigingen met idee¨el doel is klein en heeft een uiterst beperkte financie¨le armslag. Een groot deel van de quartaire sector bestaat uit idee¨le organisaties die van groot belang zijn voor het dagelijks leven van de burgers. Anderzijds zijn er verenigingen die omvangrijke econo- mische activiteiten uitoefenen. Een kenmerk van deze verenigingen is dat zij zowel op de markt als daarbuiten opereren. 2. 4. Ondanks verschillen in terminologie en wet- geving wijst het Comité op de gemeenschappelijke principes die gelden voor het verenigingsleven en de sociale economie en die deze sector onderscheiden van andere sectoren. De fundamentele criteria waar een vereniging aan moet voldoen, zijn een democratische structuur, doelstellingen die het algemeen belang of het belang van de leden dienen en een idee¨el karakter. Dit advies betreft alleen verenigingen die aan deze fundamentele criteria voldoen. 2. 5. De stichtingen waar in deze Mededeling op gedoeld wordt, zijn onafhankelijk, en worden beheerd naar eigen goeddunken, ten behoeve van het algemeen belang. Omdat deze stichtingen dezelfde soort werkzaamheden uitoefenen als verenigingen, is het Comité van mening dat onderlinge samenwerking noodzakelijk is. Er zijn ongeveer 100 000 stichtingen in Europa (2). 2. 6. Tezamen hebben zij de beschikking over aanzienlijke (2) Volgens gegevens van het European Foundation Centre (1) COM(97) 241 def. 1997. C 95/100 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 3. 98 fondsen, die ingezet kunnen worden voor doelstellingen van algemeen belang, niet in de laatste plaats voor de financiering van verenigingen en hun eigen operationele werkzaamheden. 2. 7. In de aanloop tot de Intergouvernementele Con- ferentie hebben verenigingen de uitdrukkelijke wens geuit dat hun rol in het Verdrag expliciet zou worden erkend. Het Comité betreurt dat dit niet is gebeurd, omdat dit een politieke erkenning van de activiteiten van verenigingen zou hebben betekend. Het verenigingsleven valt echter onder de verklaringen over vrijwilligers- werk (1) en sport (2) die in Amsterdam zijn aangenomen. 2. 8. In het nieuwe Verdrag is het beginsel van transpa- rantie wat betreft de toegang van burgers tot documenten van de EU ingevoerd. Het Comité onderstreept dat verenigingen de burgers kunnen bijstaan bij het volledig benutten van dit recht, en het hoopt dat het transparantie- beginsel snel op een positieve manier ten uitvoer zal worden gelegd. 2. 9. Uit de Mededeling blijkt duidelijk dat verenigin- gen en stichtingen niet kunnen worden gemist bij de tenuitvoerlegging van het EU-beleid op bijna alle gebieden. Het Comité is daarom van mening dat alle EU- instellingen en -organen met idee¨le verenigingen en stichtingen moeten samenwerken en hen moeten steunen. 2. 10. Met het oog op de komende uitbreiding van de EU dringt het Comité er bij de Europese Commissie op aan tijdens de onderhandelingen ook acht te slaan op de positie van verenigingen en stichtingen in de kandidaat- lid-staten, zowel qua wetgeving als ten aanzien van andere mogelijkheden om volledig te kunnen deelnemen aan de Europese samenwerking. 2. 11. Omdat er momenteel gebrek aan gegevens over deze sector is, acht het Comité het van belang dat er op gezette tijden onderzoeken worden uitgevoerd om de ontwikkeling van verenigingen en stichtingen in alle EU-lid-staten te kunnen beoordelen. (1) Nr. 38: „De Conferentie erkent dat vrijwilligerswerk in belangrijke mate bijdraagt tot de bevordering van solidariteit. De Gemeenschap zal de Europese dimensie van vrijwilligersorganisaties stimuleren, met bijzondere nadruk op de uitwisseling van informatie en ervaringen en op de deelname van jongeren en ouderen aan vrijwilligers- werk. ” (2) Nr. 29: „De Conferentie benadrukt de maatschappelijke betekenis van sport, met name de rol die sport vervult bij het smeden van een identiteit en van saamhorigheid. De Conferentie verzoekt de organen van de Europese Unie daarom gehoor te geven aan sportorganisaties wanneer belangrijke vraagstukken in verband met sport aan de orde zijn. In dit verband zou bijzondere aandacht moeten worden geschonken aan de specifieke kenmerken van amateursport. ” 3. Democratie en welzijn 3. 1. Het Comité onderstreept met name het belang van verenigingen met idee¨el doel voor de instandhouding van de democratie in Europa. Burgers kunnen binnen verenigingen hun ideee¨n kwijt, werken aan doelen waarin zij geloven, zinvolle taken vervullen en een plaats in de samenleving innemen, alsmede hun stem laten horen en veranderingen beı¨nvloeden en teweegbrengen. Als burgers zich organiseren, kunnen zij op een effectie- vere manier hun mening over verschillende maatschap- pelijke kwesties kenbaar maken aan de politieke besluit- vormers. Een manier om het begrip „Europa van de Burgers” concreet in te vullen en de inhoud ervan te verdiepen, is het versterken van de democratische structuren buiten het parlementaire bestek. Het Comité steunt het voorstel van o. a. het „Permanent Forum of Civil Society” om een handvest voor de Europese burger op te stellen. De burgers koesteren een steeds groter wantrouwen jegens partijpolitieke en parlementaire werkzaamheden. Het verenigingsleven kan samen met andere organisaties tegenwicht hieraan bieden en de democratie en de parlementaire werkzaamheden versterken. 3. 2. Door de globalisering van de economie en de politiek worden besluiten vaak steeds verder af genomen van de personen die hiermee te maken krijgen. Door hun lokale verankering worden verenigingen daardoor een steeds belangrijker instrument voor de instandhou- ding van de lokale democratie. 4. Werkgelegenheid 4. 1. Het aantal arbeidsplaatsen in de Europese quar- taire sector is de laatste jaren aanzienlijk toegenomen (3). Tal van verenigingen en stichtingen houden zich bezig met werkloosheidsbestrijding en de integratie van sociaal zwakkeren. 4. 2. Het Comité heeft in verschillende adviezen gewe- zen op de rol van zowel de sociale partners als andere belangenorganisaties bij het scheppen van werkgelegen- heid (4). (3) Blijkens een studie van de John Hopkins Universiteit bedroeg het aantal personen dat in het jaar 1990 werkzaam was in de quartaire sector in vier Europese landen (Groot- Brittannie¨, Duitsland, Italie¨ en Frankrijk) 3 miljoen. (4) Zie o. a. advies van het ESC aan de Europese Raad inzake werkgelegenheid: PB C 355 van 21. 11. 1997, blz. 64, paragraaf 2. 3. 30. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 95/101 4. 3. Het Comité is verheugd over het feit dat de werkgelegenheidstop de rol van de sociale economie heeft bevestigd. De lid-staten hebben de taak op zich genomen om in het kader van het stimuleren van ondernemerschap na te gaan, welke maatregelen moeten worden genomen om volledig gebruik te kunnen maken van de mogelijkheden die de sociale economie biedt om werkgelegenheid te scheppen op lokaal niveau en in gebieden waar de markt niet in de behoeften voorziet. De lid-staten dienen in dit verband op vrijwillige basis tevens te bekijken hoe belastingen, werkgeversbijdragen en -heffingen op een andere leest kunnen worden geschoeid. Dit zou een belangrijke maatregel ter stimule- ring van de werkgelegenheid in de quartaire sector kunnen zijn. 4. 4. Het Comité roept in dit kader de lid-staten op om verenigingen en stichtingen te betrekken bij de strijd tegen de werkloosheid. 5. Bijzondere opmerkingen — op nationaal niveau 5. 1. Het Comité is van mening dat het subsidiariteits- beginsel in het vervolg van toepassing moet zijn op wetgeving inzake verenigingen en stichtingen. Tegelij- kertijd dringt het Comité er bij de lid-staten op aan dat zij hun regelgeving herzien, zodat deze de verscheiden- heid en de ontwikkeling van verenigingen en stichtingen niet in de weg staat. 5. 2. Het Comité raadt de lid-staten aan, samen met verenigingen en stichtingen maatregelen te nemen om hun rol en ontwikkeling zichtbaar te maken en te bespreken, met de Mededeling van de Commissie als uitgangspunt. De maatregelen die worden getroffen en de resultaten daarvan dienen te worden vermeld in een uiterlijk in het jaar 2000 door de Commissie uit te brengen speciaal verslag. Ook wijst het Comité erop dat het noodzakelijk is dat er nationale onderzoeksprogramma’s voor de lange termijn worden opgezet, die worden uitgewerkt door middel van een dialoog tussen verenigingen en stichtingen enerzijds en onderzoeksinstituten en de betrokken overheden anderzijds. Zij dienen door stichtingen en de openbare sector gezamenlijk te worden gefinancierd. Het is van belang dat aan de onderzoeksresultaten op ruime schaal bekendheid wordt gegeven. De quartaire sector zelf kan hierbij een aanzienlijke rol spelen. De Commissie stelt voor dat de lid-staten de 5. 3. verhouding tussen overheden en verenigingen onder de loep nemen, vanwege de grotere rol die verenigingen zijn gaan spelen. Het Comité is er echter fel tegen gekant dat de verant- woordelijkheid voor fundamentele welzijnskwesties door de openbare sector naar verenigingen wordt overge- heveld. Een dergelijke verschuiving mag alleen plaatsvin- den binnen een samenwerkingsvorm waarbij de doelstel- lingen en voorwaarden van de beiden partijen in het oog worden gehouden. De planning dient samen met de verenigingen te geschieden, zodat zij de inhoud en de maatregelen die zij zullen nemen mede kunnen bepalen. 5. 4. Het Comité onderstreept dat het noodzakelijk is om financie¨le bijdragen en inkomsten uit opdrachten en geleverde diensten te baseren op lange-termijnafspraken tussen overheden en verenigingen. 5. 5. Omdat verenigingen en stichtingen verschillen van traditionele economische sectoren en doelstellingen hebben die het algemeen belang dienen, vallen zij vaak in speciale belastingcategoriee¨n. De belastingwetgeving is gecompliceerd en loopt van land tot land uiteen. Volgens het Comité is een belangrijk uitgangspunt voor de nu nog voortschrijdende herziening van de belastingwetgeving in de lid-staten dat verenigingen en stichtingen niet mogen worden benadeeld. 5. 6. Het Comité vindt het noodzakelijk dat verenigin- gen in toenemende mate in hun eigen financie¨le middelen voorzien. Deze kunnen door de leden worden opgebracht — b. v. door nieuwe leden te werven, hun contributies te verhogen alsmede door goederen en diensten aan leden te verkopen. Ook kunnen deze middelen uit externe bronnen afkomstig zijn, uit zowel de bevolking als het bedrijfsleven. 5. 7. De Commissie is van mening dat verenigingen en stichtingen gemakkelijker in aanmerking dienen te komen voor middelen uit de structuurfondsen. Dit kan in alle lid-staten op verschillende manieren worden bereikt, met inachtneming van het subsidia- riteitsbeginsel. 6. Bijzondere opmerkingen — op het niveau van ver- enigingen en stichtingen 6. 1. Het Comité denkt dat het verenigingen en stichtingen ten goede zou komen als zij onderling op nationaal niveau meer zouden samenwerken, zodat zij een gezamenlijke stem kunnen laten horen in kwesties die de gehele sector aangaan. 6. 2. Ook wijst het Comité op de behoefte aan samenwerking tussen verenigingen en stichtingen ener- zijds, en het bedrijfsleven, zijn belangengroeperingen en vakorganisaties anderzijds. Een dergelijke samenwer- king zou gebaseerd moeten zijn op wederzijds vertrou- wen en het uitwisselen van ervaringen op het gebied van o. a. milieu, cultuur en onderwijs, gezondheid en sociale bescherming. 6. 3. Het Comité spoort de Europese netwerken en organisaties aan meer bekendheid te geven aan hun bestaan ten opzichte van de EU-instellingen en in de lid-staten. Ook roept het de netwerken en organisaties op, zich in alle lid-staten te laten vertegenwoordigen, meer leden te werven en hun vertegenwoordiging te versterken door onderling meer samen te werken. C 95/102 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 3. 98 6. 4. Het Comité is het met de Commissie eens dat de onderlinge samenwerking tussen verenigingen en stichtingen op Europees niveau moet worden gestimu- leerd en dat zij samen met de Commissie op zoek moeten naar passende maatregelen hiervoor. 6. 5. Het Comité roept verenigingen en stichtingen op tot het benutten van verschillende EU-programma’s voor onderwijs en het ontwikkelen van vaardigheden. Deze programma’s dienen te worden uitgebreid, zodat niet alleen werknemers maar ook gekozen vertegenwoor- digers er gebruik van kunnen maken. 6. 6. Het Comité roept verenigingen en stichtingen op tot het benutten van het onlangs vastgestelde programma „Europees vrijwilligerswerk voor jongeren”, waardoor zij de mogelijkheid krijgen jongeren tot 25 jaar een plaats in hun organisatie aan te bieden. Tegelijkertijd krijgen hun eigen jonge leden de mogelijkheid om in overeenkomstige organisaties in andere lid-staten te werken. Het Comité is van mening dat dit programma als voorbeeld zou moeten dienen voor een gelijksoortig programma voor zowel werknemers als gekozen verte- genwoordigers binnen verenigingen en stichtingen. 7. Bijzondere opmerkingen — op EU-niveau Refererend aan zijn adviezen over het Voorstel 7. 1. van de Commissie inzake het Statuut van de Europese vereniging (1) en over het Statuut van de Europese vennootschap (2) spoort het Comité de Commissie en de lid-staten aan snel een regeling hiervoor te treffen. 7. 2. Het Comité merkt op dat de Commissie momen- teel nagaat of het raadgevende comité voor coöperaties, onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen en stichtingen (CMAF) een permanent comité kan worden, om de contacten met de gehele quartaire sector over algemene vraagstukken verder te verbeteren. In dat verband is het van belang dat het verenigingen en stichtingen in alle lid-staten en deelsectoren bij het werk van dit comité worden betrokken. 7. 3. Bij kwesties die de gehele quartaire sector aan- gaan, is het ook zaak dat de Commissie een goede dialoog met de gevestigde en representatieve Europese netwerken en organisaties voert. Het Comité roept de Commissie op systematisch na te gaan welke bestaande advies-en beheerscomités binnen het EU-systeem vertegenwoordigers voor verenigingen en stichtingen zijn. De resultaten van dit onderzoek dienen vo´ o´r het einde van 1998 aan het CAMF te worden gerapporteerd. ling genoemde doelstellingen in de dagelijkse werkzaam- heden binnen elk directoraat-generaal. Het resultaat van dit overleg zou op dezelfde manier als is aangegeven in paragraaf 7. 3 bekend moeten worden gemaakt. 7. 5. Volgens het Comité dient de dialoog tussen de sociale partners en verenigingen en stichtingen over het toekomstige Europese welzijnsmodel te worden verdiept, o. a. met het oog op het Europese forum over sociaal beleid in juni 1998. 7. 6. Verenigingen spelen ook een belangrijke rol als werkgever. Het Comité merkt met interesse op dat er overleg gaande is tussen vertegenwoordigers van de sociale economie en het Europees Verbond van Vakvere- nigingen, over de invoering van een „vrijwillige” sociale dialoog als aanvulling op de sociale dialoog die wordt gevoerd tussen de klassieke partners op de arbeidsmarkt. 7. 7. De Commissie overweegt een speciaal Jaar van de verenigingen en het Europese burgerschap uit te roepen. Het Comité zet grote vraagtekens bij dit voorstel. Een Jaar van de Verenigingen zou alleen moeten worden uitgeroepen als de vertegenwoordigers van de verenigin- gen zich achter het voorstel scharen en als het verenigings- leven werkelijk de mogelijkheid wordt geboden om zowel op Europees als op nationaal niveau mee te werken aan het concreet gestalte geven aan de activiteiten. Afgezien van het feit of het „Jaar van de verenigingen” al dan niet wordt uitgeroepen, moeten de juiste omstan- digheden worden gecree¨erd waardoor verenigingen ac- tief kunnen deelnemen aan anderen themajaren die door de EU worden uitgeroepen. 7. 8. Het Comité acht het vanzelfsprekend dat alle EU-programma’s die toegankelijk zijn voor particuliere actoren ook voor verenigingen en stichtingen openge- steld moeten worden. Het Comité wijst in dit kader echter op een aantal nieuwe initiatieven die het overwegen waard zijn: — bevorderen van uitwisselingen tussen verenigingen en stichtingen in lid-staten en kandidaat-lid-staten, ter versterking van een breed democratisch proces; — opzetten van programma’s ter bestrijding van de werkloosheid, armoede en sociale uitsluiting in het kader van de nieuwe bepalingen in het verdrag inzake werkgelegenheid; 7. 4. Het Comité vindt dat de Commissie na overleg met verenigingen en stichtingen concrete plannen moet uitwerken voor de verwezenlijking van de in de Medede- — oprichten van een risicofonds voor de sociale econo- mie, o. a. door middel van samenwerking tussen stichtingen en het Europees Sociaal Fonds; (1) PB C 223 van 31. 8. 1992. (2) PB C 19 van 21. 1. 1998, blz. 116. — openstellen van het EU-programma voor zusterste- den, zodat ook verenigingen eraan kunnen deel- nemen. 30. 3. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 95/103 7. 9. Het Comité gaat ervan uit dat de Commissie in de nabije toekomst het toegezegde speciale programma voor coöperaties, onderlinge waarborgmaatschappijen, verenigingen en stichtingen zal presenteren. recente uitspraak van het Europese Hof van Justitie mag elke lid-staat zelf bepalen of hij de voorkeur geeft aan het steunen van activiteiten in deze sector, boven die van op het maken van winst gerichte bedrijven (2). 7. 10. Het Comité onderstreept dat het van belang is dat de Commissie de Europese samenwerking tussen verenigingen en stichtingen steunt. Ook verenigingen en stichtingen in de kandidaat-lid-staten dienen bij deze samenwerking te worden betrokken. Met het oog op stabiliteit en de lange termijn zou de steun moeten worden verleend vanuit de fundamentele gedachte dat de Europese samenwerking noodzakelijk is. Daarom steunt het Comité het voorstel om een speciaal fonds op te richten om de Europese samenwerking tussen verenigingen en stichtingen te vergemakkelijken. Dit fonds zou moeten worden beheerd door een bestuur dat garandeert dat verenigingen en stichtingen invloed kunnen uitoefenen op de besteding van de middelen. De middelen uit dit fonds zou niet alleen kunnen worden gebruikt als basissteun, maar ook voor voorstudies inzake nationale projecten, uiterst kleinschalige projec- ten, seminars, uitwisselingsreizen, enz. , met name als deze een innovatief karakter hebben. 7. 11. Het Comité onderstreept dat de Europese Com- missie over het algemeen instemt met de stelling dat verenigingen in staat zijn de eigen bijdrage die vaak bij EU-projecten wordt verlangd „in natura” te betalen. Dit zou een consequente toepassing zijn van het antwoord dat commissaris Gradin in april 1997 heeft gegeven op een vraag in het Europees Parlement. 7. 12. Wat betreft de activiteiten van verenigingen en stichtingen en de vraag, of deze te rijmen zijn met de mededingingsregels herinnert het Comité aan zijn advies over het XXIVe verslag over het mededingingsbeleid (1), waarin wordt gesteld dat er specifieke mededingingsre- gels zouden moeten gelden voor met name initiatieven met een vrijwillig en sociaal karakter die sociaal uitgeslo- ten personen ten goede komen. Zij dienen in aanmerking te komen voor steun van de nationale overheid en speciale voordelen op wetgevingsgebied. Volgens een 7. 13. De Commissie heeft een voorstel aangekondigd inzake gemeenschappelijke regelgeving voor de BTW en bepaalde andere belastingen, dat aanzienlijke gevolgen kan hebben voor verenigingen en stichtingen. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, een werkgroep in het leven te roepen om goede oplossingen hiervoor te vinden. In deze werkgroep zouden het verenigingsleven, stichtingen en de lid-staten vertegen- woordigd moeten zijn. 7. 14. In de Mededeling wordt voorgesteld om ener- zijds een speciale waarnemingspost op te richten, en anderzijds de bestaande structuren, zoals BC-NET en Europartenariaat, aan te passen zodat zij ook toeganke- lijk worden voor verenigingen en stichtingen die partners voor Europese programma’s zoeken. Het Comité is daarentegen van mening dat het nuttig zou zijn de eigen activiteiten van verenigingen en stichten te steunen door een speciale overeenkomst met vertegenwoordigers van Europese organisaties te treffen over het oprichten van een onafhankelijk, aan de sociale economie verbonden orgaan. Dit zou kunnen voorzien in een overzicht van het bestaande onderzoek op dit gebied, het initiatief tot onderzoek kunnen nemen, actuele gegevens over de omvang, activiteiten en finan- cie¨n van verenigingen en stichtingen kunnen verzamelen en deze elk jaar kunnen publiceren, enz. Het uitgeven van een speciaal compendium met terminologie en definities op het gebied van verenigingen en stichtingen en hun activiteiten zou een belangrijke taak van dit orgaan kunnen zijn. 7. 15. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan om samen met de lid-staten en verenigingen en stichtingen de verantwoordelijkheid op zich te nemen om ervoor te zorgen dat de in de Mededeling genoemde doelstellingen worden verwezenlijkt. Hierover dient uiterlijk in het jaar 2000 verslag te worden uitgebracht, ook aan het Economisch en Sociaal Comité. (1) PB C 39 van 12. 2. 1996. (2) Zaak C79/97 Sodemare/Regione Lombardia. Brussel, 28 januari 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: 98/105/CE: Decisione della Commissione del 28 gennaio 1998 recante modifica della decisione 96/301/CE e che autorizza gli Stati membri ad adottare, a titolo provvisorio, misure supplementari contro la propagazione dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith per quanto riguarda l'Egitto

eurovoc_concepts:
Egypt
health certificate
parasitology
plant disease
plant health control
potato

text: 31. 1. 98 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 25/101 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 28 gennaio 1998 recante modifica della decisione 96/301/CE e che autorizza gli Stati membri ad adottare, a titolo provvisorio, misure supplementari contro la propagazione dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith per quanto riguarda l’Egitto (98/105/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, vista la direttiva 77/93/CEE del Consiglio, del 21 dicembre 1976, concernente le misure di protezione contro l’introduzione nella Comunit(cid:133) di organismi nocivi ai vegetali o ai prodotti vegetali e contro la loro diffusione nella Comunit(cid:133) (1), modificata da ultimo dalla direttiva 97/14/CE (2), in particolare l’articolo 15, paragrafo 3, considerando che uno Stato membro, quando ritiene che esista un pericolo imminente di introduzione nel proprio territorio, in provenienza da un paese terzo, dello Pseudo- nomas solanacearum (Smith) Smith, causa del marciume bruno della patata, pu(cid:149) prendere a titolo provvisorio le misure supplementari eventualmente necessarie per caute- larsi contro tale rischio; considerando che la Francia, a seguito di ripetute intercet- tazioni dello Pseudomonas solanacearum in patate origi- narie dell’Egitto, ha adottato il 19 marzo 1996 misure intese a vietare l’importazione di patate originarie dell’E- gitto, allo scopo di garantire una protezione pi(cid:151) efficace contro l’introduzione in Francia dello Pseudomonas sola- nacearum in provenienza dall’Egitto; considerando che la Finlandia, il 4 aprile 1996, ha adot- tato misure analoghe contro l’introduzione di questo orga- nismo nel proprio territorio; considerando che successivamente la Spagna e la Dani- marca hanno adottato le stesse misure, rispettivamente il 16 e 22 aprile 1996, contro l’introduzione di tale orga- nismo nei loro territori; considerando che la Commissione, con la decisione 96/ 301/CE (3), ha autorizzato gli Stati membri ad adottare, a titolo provvisorio, misure supplementari contro la propa- gazione dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith per quanto riguarda l’Egitto; considerando che durante la campagna d’importazione 1996/1997 vi sono state numerose intercettazioni dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith in patate origi- narie dell’Egitto; considerando che (cid:138) quindi evidente che le misure supple- mentari previste dalla decisione 96/301/CE non sono (1) GU L 26 del 31. 1. 1977, pag. 20. (2) GU L 87 del 2. 4. 1997, pag. 17. (3) GU L 115 del 9. 5. 1996, pag. 47. sufficienti per prevenire l’introduzione dello Pseudo- monas solanacearum o non sono state rispettate; considerando che (cid:138) pertanto opportuno rendere pi(cid:151) rigo- rosa la decisione 96/301/CE e vietare le importazioni nella Comunit(cid:133) di patate originarie dell’Egitto, a meno che siano rispettate le misure d’emergenza contro la propagazione dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith stabilite nell’allegato della presente decisione; considerando che per quanto concerne i requisiti fissati al punto 25. 2 dell’allegato IV, parte A, sezione I della diret- fornite tiva 77/93/CEE, sulla base delle informazioni dall’Egitto nonch(cid:130) secondo i dati tecnici e scientifici internazionali e l’esperienza acquisita con le importazioni in passato, l’Egitto risulta notoriamente indenne dal Clavi- bacter michiganensis spp. sepedonicus; considerando che, nel timore di un’eventuale infezione latente delle patate ad opera dello Pseudomonas solanace- arum (Smith) Smith, le misure supplementari devono comprendere analisi intese ad individuare la presenza dell’organismo nocivo in Egitto nelle patate destinate ad essere esportate nella Comunit(cid:133) nonch(cid:130) un programma di analisi di queste patate all’entrata nella Comunit(cid:133) e idonei controlli dello smaltimento dei residui dopo il condizio- namento o la lavorazione delle stesse patate nella Comu- nit(cid:133); considerando che gli effetti delle misure d’emergenza saranno valutati costantemente durante la campagna d’importazione 1997/1998 e che le eventuali misure ulte- riori applicabili per l’introduzione di patate originarie dell’Egitto saranno esaminate in base ai risultati della valutazione suddetta; considerando che le misure previste dalla presente deci- sione sono conformi al parere del comitato fitosanitario permanente, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 La decisione 96/301/CE (cid:138) modificata come segue: 1) Il testo dell’articolo 1 (cid:138) sostituito dal testo seguente: «L’entrata nel territorio della Comunit(cid:133) di tuberi di Solanum tuberosum L. originari dell’Egitto, diversi da quelli gi(cid:133) vietati a norma delle disposizioni dell’alle- gato III, parte A, punto 10 della direttiva 77/93/CEE, (cid:138) vietata con effetto dal 1o febbraio 1998, a meno che, L 25/102 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 31. 1. 98 seme coltivati per determinate regioni dell’Egitto, siano rispettate le misure applicabili ai in tali tuberi regioni e stabilite nell’allegato della presente decisione. Le misure di cui al punto 1, lettere c) e d) dell’allegato si applicano alle spedizioni che lasceranno il territorio egiziano dopo che la Commissione avr(cid:133) informato l’Egitto di tali misure. » 3) All’articolo 4, la data «30 novembre 1996» (cid:138) sostituita da «30 settembre 1998». 4) L’allegato (cid:138) sostituito dall’allegato della presente deci- sione. 2) Il testo dell’articolo 2 (cid:138) sostituito dal testo seguente: Articolo 2 importatori trasmettono Stati membri alla «Gli Commissione e agli altri Stati membri, anteriormente al 30 agosto 1998, informazioni sui quantitativi impor- tati in applicazione della presente decisione e una rela- zione tecnica particolareggiata sugli esami ufficiali di cui al punto 2 dell’allegato. Vanno inoltre trasmesse alla Commissione copie di ciascun certificato fitosani- tario. Qualora vengano notificati casi sospetti o confer- mati d’infezione secondo quanto indicato al punto 4 dell’allegato, la notifica deve essere corredata di copie dei certificati fitosanitari e dei documenti ad essi alle- gati. » Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Fatto a Bruxelles, il 28 gennaio 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione 31. 1. 98 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 25/103 ALLEGATO Ai fini di quanto disposto all’articolo 1, si devono rispettare le seguenti misure d’emergenza, oltre ai requisiti fissati per le patate nelle parti A e B degli allegati I, II e IV della direttiva 77/93/CEE, fatta eccezione per i requisiti di cui all’allegato IV, parte A, sezione I, punto 25. 8: 1) a) le patate destinate ad essere introdotte nella Comunit(cid:133) sono state prodotte in campi situati in una zona che (cid:138) stata ufficialmente dichiarata dalle autorit(cid:133) fitosanitarie egiziane «zona qualificata», in cui non si (cid:138) manifestato alcun focolaio di Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith; per «zona» si intende un «villaggio» (unit(cid:133) amministrativa gi(cid:133) costituita comprendente un gruppo di «bacini») nella regione del delta e un «bacino» (unit(cid:133) irrigua) nelle regioni del deserto; b) le competenti autorit(cid:133) egiziane trasmettono alla Commissione un «elenco di zone qualificate» in cui sono indicate le zone qualificate di cui alla lettera a), con i rispettivi nomi individuali o collettivi e con il numero di codice individuale ufficiale; tale elenco viene trasmesso alla Commissione anteriormente alla prima introduzione di patate dopo l’entrata in vigore della presente decisione; c) le patate specificate alla lettera a) sono state, in Egitto: — ottenute da patate prodotte in zone qualificate definite al punto 1, lettera a), che, immediatamente prima di essere piantate, sono state sottoposte ad analisi ufficiali effettuate secondo il sistema temporaneo di prove della Comunit(cid:133) stabilito nella decisione 97/647/CE della Commissione (1) per individuare un’eventuale infezione latente e sono risultate indenni dallo Pseudomonas solanace- arum (Smith) Smith in tali analisi; — sottoposte a ispezioni ufficiali sul campo durante il ciclo vegetativo per individuare eventuali sintomi del marciume bruno della patata causato dallo Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith e sono risultate esenti da questi sintomi in tali ispezioni; va prelevato un campione di 500 tuberi per 5 feddan (acri) o un campione di 200 tuberi per feddan (acro) o relativa frazione per i campi di patate pi(cid:151) piccoli laboratorio, comprendenti una prova d’incubazione e un’ispezione visiva di tuberi tagliati allo scopo di indivi- duare eventuali sintomi del marciume bruno della patata causato dallo Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith e le patate devono risultare esenti da questi sintomi in tali ispezioni; immediatamente prima della raccolta per effettuare esami di — al loro arrivo al centro di condizionamento, — accompagnate da documenti che hanno scortato il carico dal campo di raccolta, attestanti l’ori- gine del carico secondo le zone di cui alla lettera a); — sottoposte a ispezioni ufficiali su campioni di tuberi tagliati per individuare eventuali sintomi del marciume bruno della patata causato dallo Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith e sono risultate esenti da questi sintomi in tali ispezioni, effettuate secondo un tasso di campionamento del 10 % di sacchi e di 40 tuberi per sacco per i sacchi da 70 kg o equivalenti e del 50 % di sacchi e di 40 tuberi per sacco per i contenitori da 1 o 1,5 tonnellate; — dopo l’imballaggio dei sacchi nel centro di condizionamento, sottoposte a ispezioni ufficiali su campioni di tuberi per individuare eventuali sintomi del marciume bruno della patata causato dallo Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith e sono risultate esenti da questi sintomi in tali ispezioni, effettuate secondo un tasso di campionamento del 2 % di sacchi per ciascuna spedizione e di 30 tuberi ispezionati per sacco; — sottoposte ad analisi ufficiali per individuare un’eventuale infezione latente in campioni prelevati da ciascuna spedizione; durante il periodo di esportazione occorre prelevare almeno un campione per ciascuna zona specificata alla lettera a) e rappresentata nella spedizione; vanno prelevati in ogni caso almeno cinque campioni da sottoporre ad analisi di laboratorio secondo il sistema temporaneo di prove della Comunit(cid:133) stabilito nella decisione 97/647/CE e le patate devono risultare indenni dallo Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith in tali analisi; — raccolte, manipolate e insaccate separatamente, compresa l’utilizzazione normalmente separata di macchinari, bacino per bacino, ove possibile, e in ogni caso zona per zona ai sensi della lettera a); — preparate in lotti, costituito ciascuno unicamente da patate raccolte in un’unica zona ai sensi della lettera a); (1) GU L 273 del 6. 10. 1997, pag. 1. L 25/104 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 31. 1. 98 — chiaramente etichettate, su ciascun sacco, con un’indicazione indelebile del rispettivo numero di codice ufficiale quale figura nell’«elenco delle zone qualificate» e del numero del lotto corrispon- dente; — scortate dal certificato fitosanitario ufficiale prescritto dall’articolo 12, paragrafo 1, lettera b) della direttiva 77/93/CEE, con indicazione del numero del lotto nella sezione «Marchio dei colli» nonch(cid:130) del numero di codice ufficiale di cui al precedente trattino nella sezione «Dichiarazioni supplemen- tari»; vanno ugualmente indicati nella stessa sezione il numero del lotto dal quale (cid:138) stato prelevato un campione ai fini specificati nel quinto trattino come pure la dichiarazione ufficiale che le analisi sono state effettuate; — esportate da un esportatore ufficialmente registrato, il cui nome o marchio (cid:138) indicato su ciascuna spedizione. Anteriormente al 1o febbraio 1998 viene trasmesso alla Commissione l’elenco degli esportatori ufficialmente registrati compilato dalle competenti autorit(cid:133) egiziane; d) gli Stati membri notificano alla Commissione, che ne informer(cid:133) gli altri Stati membri e l’Egitto, i punti d’entrata autorizzati per l’introduzione delle patate e il nome e l’indirizzo dei rispettivi organismi uffi- ciali responsabili di tali punti; e) l’organismo ufficiale responsabile del punto di entrata deve ricevere notifica preventiva del probabile tempo di arrivo delle spedizioni di patate nonch(cid:130) delle loro quantit(cid:133). Qualora non vi sia stata notifica preventiva, si applicano le disposizioni dell’articolo 5, paragrafo 4 della direttiva 83/643/CEE del Consiglio (1), modificata da ultimo dalla direttiva 91/342/CEE (2). 2) Nel punto di entrata le patate sono sottoposte alle ispezioni previste dall’articolo 12 della direttiva 77/93/ CEE, le quali sono effettuate su campioni di tuberi tagliati, ciascuno composto da almeno 200 tuberi prelevati da ciascun lotto della spedizione o, se il lotto supera 25 tonnellate, da ogni 25 tonnellate o rela- tiva frazione del lotto. Ogni lotto della spedizione rimane sotto controllo ufficiale e non pu(cid:149) essere commercializzato n(cid:130) utiliz- zato fintanto che non sia accertato che gli esami suddetti non hanno rivelato n(cid:130) fatto sospettare la presenza dello Pseudomonas solanacerarum (Smith) Smith. Inoltre, nel caso in cui si riscontrino in un lotto sintomi tipici dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith o sintomi che facciano sospettare l’infezione, tutti gli altri lotti della spedizione provenienti dalla stessa zona restano sotto controllo ufficiale fintanto che la presenza dell’organismo nocivo in tale lotto non sia stata confermata o confutata. Se gli esami suddetti hanno rivelato sintomi tipici dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith o sintomi che facciano sospettare l’infezione, la conferma o la confutazione della presenza dell’organismo nocivo (cid:138) determinata mediante analisi effettuate secondo il sistema temporaneo di prove della Comunit(cid:133). Qualora sia confermata la presenza dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, il lotto da cui (cid:138) stato prelevato il campione (cid:138) sottoposto ad una delle misure seguenti: i) rifiuto del lotto o autorizzazione ad inviare i prodotti verso una destinazione al di fuori della Comunit(cid:133), oppure ii) distruzione del lotto, e tutti i lotti rimanenti della spedizione provenienti dalla stessa zona sono sottoposti ad analisi conforme- mente al punto 3. 3) In aggiunta alle ispezioni di cui al punto 2, analisi intese ad individuare un’infezione latente secondo il sistema temporaneo di prove della Comunit(cid:133) vengono effettuate su campioni prelevati da ciascuna zona definita al punto 1, lettera a). Durante la campagna di esportazione viene prelevato almeno un campione per zona secondo un tasso di campionamento di 200 tuberi per ciascun lotto. Il campione selezionato per l’individuazione di un’infezione latente viene inoltre sottoposto ad una ispezione dei tuberi tagliati. Per ciascun campione analizzato e confermato positivo si deve mantenere e conservare in condizioni adeguate ogni estratto residuo di patata. Ogni lotto da cui sono stati prelevati campioni resta sotto controllo ufficiale e non pu(cid:149) essere commercia- lizzato n(cid:130) utilizzato fintanto che non sia accertato che l’analisi suddetta non ha confermato la presenza dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. Qualora sia confermata la presenza dell’organismo nocivo, il lotto da cui (cid:138) stato prelevato il campione (cid:138) sottoposto ad una delle misure seguenti: i) rifiuto del lotto o autorizzazione ad inviare i prodotti verso una destinazione al di fuori della Comunit(cid:133), oppure ii) distruzione del lotto. (1) GU L 359 del 22. 12. 1983, pag. 8. (2) GU L 187 del 13. 7. 1991, pag. 47. 31. 1. 98 ‹ IT ‹ Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 25/105 4) Qualora i risultati facciano sospettare o confermino la presenza dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, lo Stato membro lo notifica immediatamente alla Commissione e all’Egitto; lo notifica di un caso sospetto si effettua sulla base di un risultato positivo di una prova o di prove rapide di screening, secondo quanto stabilito nella sezione I, punti 1 e 2, rispettivamente, del sistema temporaneo di prove sopra citato. 5) La Commissione provvede affinch(cid:130) le siano trasmesse le informazioni concernenti le modalit(cid:133) e i risultati delle ispezioni visive di cui al punto 1, lettera c), secondo, terzo e quarto trattino nonch(cid:130) delle analisi di cui al punto 1, lettera c), quinto trattino. L’elenco delle zone qualificate sar(cid:133) modificato dalla Commis- sione in funzione dei risultati e delle conclusioni tratte dalle operazioni di cui ai punti 2 e 3. Per quanto riguarda la notifica di un caso sospetto effettuata ai sensi del punto 4, l’elenco delle zone qualificate sar(cid:133) modificato con l’indicazione di un avviso di sospensione di ulteriori esportazioni dalla zona in questione fino a quando non verranno confermati o confutati i risultati sulla sospetta presenza dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. 6) Gli Stati membri stabiliscono disposizioni adeguate per l’etichettatura allo scopo di impedire che le patate vengano piantate e adottano misure adeguate per lo smaltimento dei residui dopo il condizionamento o la lavorazione delle patate, in modo da evitare la diffusione dello Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith a seguito di un’eventuale infezione latente


title: Communication from the Commission to the European Parliament, the Council and the Economic and Social Committee on food, veterinary and plant health control and inspection

eurovoc_concepts:
consumer protection
food inspection
health policy
plant health control
veterinary inspection

text: "éSfPfa» COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 28. 01. 1998 COM(1998) 32 final COMMUNICATION FROM THE COMMISSION TO THE EUROPEAN PARLIAMENT. THE COUNCIL AND THE ECONOMIC AND SOCIAL COMMITTEE ON FOOD, VETERINARY AND PLANT HEALTH CONTROL AND INSPECTION 1. INTRODUCTION This Communication indicates the progress made to date with the action outlined in the Commission's Communication on Consumer Health and Food Safety (COM (97) 183 final) of 30 March 1997. It also describes the future action that will be taken in the light of the recommendations made in the report of its Inspection General Services (IGS) on "A study of the food safety control bodies" on 13 October 1997 (referred this Communication). the "IGS report" to simply as throughout The Commission reiterates its whole-hearted commitment to the maintenance of acceptable food safety standards, and the protection of consumer health. It is strongly of the view that consumer health protection can best be achieved through an effective, working partnership between the food industry, the official control services at national level and the Commission itself, within the framework of an effective legislation. Each group must accept its responsibilities to ensure that food safety is given the highest priority, and to act in a transparent manner to provide consumers with the highest level of confidence. The food industry, at all stages of the production chain, needs to develop effective monitoring and self-policing systems to ensure that food is produced in compliance with EU food safety legislative requirements. Member States, by developing co ordinated control programmes covering the whole of the food production chain, and the introduction of audit-based control systems to monitor the situation in individual premises, will be able to discharge their fundamental responsibility for consumer health protection at the national level. The role of the Commission is essentially to "control the controls", for which the Member State authorities retain the central responsibility. The Commission will concentrate on controlling the manner in which Community legislation is being applied in practice by national authorities through the use of audit techniques designed to monitor the performance of the competent authorities throughout the food production chain. Nonetheless, it must be recognized that the application of the full range of these controls by the Commission will always be challenging. in mind the above comments, Bearing the recommendations made in Chapter V of the first part of the IGS report. It considers that the report, which supports, and expands upon, the actions already taken by the Commission in recent months, forms a sound basis for further development of its control and inspection services. the Commission endorses 2. THE STRUCTURE OF THE COMMISSION'S FOOD, VETERINARY AND PHYTOSANITARY CONTROL SERVICES 2. 1 Commission Office or Agency? The proposal (COM (96) 223 final) for the establishment of a Veterinary Inspection Agency has been withdrawn by the Commission. Neither the final report of the European Parliament's temporary BSE follow-up committee, nor the Economic and Social Committee, nor the IGS report, considered that any additional advantage would be gained from the establishment of an independent Agency. z The IGS report noted that food safety control services must enjoy an adequate degree of independence if they are to offer an acceptable level of impartiality and objectivity in their findings. It also noted that these goals were best achieved through the establishment of a clearly defined legal and official status for the control services, covering their mission, the functions and responsibilities of personnel, the procedures, the working techniques etc. By retaining the Commission's food safety control responsibilities within its own services, the necessary distance can be maintained between these services and the national authorities who will be the subject of its control activities (a situation that can be better achieved by an Office than by an Agency). Furthermore, the Commission is accountable to the other Community institutions and to consumers, whilst avoiding the risks of isolation from the decision making process that might follow from the establishment of an Agency. The development of the management and operational changes outlined in the earlier Communication, and further developed here, will ensure that the services act in a transparent, and independent, manner. The Commission has therefore come to the conclusion that control and inspection responsibilities will continue to be undertaken by the Food and Veterinary Office (FVO), under the overall responsibility of the Commission. 2. 2 Commission initiatives The two Decisions which are to be adopted by the Commission before the end of January lay down rules on the performance of veterinary on-the-spot checks in both Member States and third countries. These provide a public commitment by the Commission and Member States to accelerate the processing of mission findings, and to ensure that these findings, and recommendations for action following from them, are made rapidly available both to the European Parliament and to the general public. If it is found to be necessary, the Commission will prepare guidelines, based on best practices, to assist Member States in developing co-ordinated control programmes covering the whole of the food production chain, and the introduction of audit-based control systems, Furthermore, the need for additional controls at Member State level in respect of food safety standards for non-animal origin foodstuffs, eg. fruits and vegetables, will be examined by the Commission in order to assess whether further action is needed at national or Community level. 2. 3 Transparency of operation Transparency can best be guaranteed by ensuring that the FVO works in a manner which respects published operational standards, and which is open to outside scrutiny. Based upon the recommendations of the IGS report, a Manual of Procedures, covering all aspects of the FVO's activities, is being developed. This will be supported by the development of effective internal management controls to monitor the implementation of the Manual's requirements. 3 Article 214 of the Treaty of the European Community lays down certain principles that must be respected in terms of the release of information, on individual undertakings, but, within these confines, the FVO will make every effort to ensure that its findings are freely available. An internet site for the FVO, which can be accessed via the DG XXIV home page through the Europa server, is being established. The FVO will publish an annual report of its activities for general distribution. A copy of the report will be placed on the internet, and widely circulated. Discussions with consumer and producer associations will be organised regularly to discuss the outcome of the inspection programmes. 3. THE DEVELOPMENT OF THE FOOD AND VETERINARY OFFICE 3. 1 Human resources to meet their commitments. The Commission has accepted The IGS report (SEC (97) 482/3) of 11 March 1997, recommended that the Commission's control services required a total of 202 posts, including 127 A grade this posts, recommendation and will progressively make these posts available such that the FVO can take on board the full range of its responsibilities. In addition to the efforts made to redeploy staff within the Commission, the role of the Budgetary Authority in providing 35 posts, and credits for 12 auxiliaries, in the BRS 1997 is acknowledged. 3. 2 Working procedures The action outlined in the earlier Commission communication (COM(97) 183 final), regarding the standardisation of working procedures and the development of mission prioritisation system is being developed. Once this work has been completed, it will form the basis of the FVO's standard working practices, and be incorporated into the proposed Manual of Procedures. 3. 3 Control over the whole food production chain This approach was widely supported in the countries visited by the IGS team during its inquiry. It will involve the development of small, multi-disciplinary, inspection teams to respond to the priorities identified under the mission programme. Each team will be staffed to allow it to cover all elements of the chosen sector, from animal feed processors, through health and welfare standards on farms, markets and during transport, to the processing, storage and distribution of the foods concerned. It is also proposed to develop a small number of emergency teams, specially trained in epidemiological and investigation techniques, whose main function will be to respond immediately to food, public health, animal health and plant health crises both in Member States and third countries. In undertaking these controls, the protection of food safety is the central element. However, where there is a direct link between food safety and food quality standards, the controls may include the latter element. v 3. 4 Audit and inspection procedures For the sake of efficiency, transparency and in application of the principle of subsidiarity, the FVO will, as far as possible, perform its control duties by means of audits of the bodies responsible for consumer health protection in both Member States and certain third countries (those where agreements between the European Community and the third country concerned on sanitary measures applicable to trade have entered into force). Audit visits will routinely include inspections at individual processing premises to allow an assessment to be made of the performance of the competent authority, individual inspectors and control systems. They will also include checks to ensure that the operational records presented to the FVO inspectors fully reflect the reality of the situation ("reality checks"). In third countries for which no agreements between the European Community and the third country concerned on sanitary measures applicable to trade have entered into force, the FVO will assess the ability of the official control authorities to ensure the respect of the standards laid down in Community legislation, including visits to individual farms, markets, processing establishments etc to assess compliance on- the-spot with the relevant legislation by producers, transporters and processors. When inspections are carried out in third countries, the relevant provisions of the WTO-Agreement on the Application of Sanitary and Phytosanitary Measures, and in particular Article 8 and Annex C thereof, shall be respected. 3. 5. Internal controls The IGS report recommended that the FVO should take account of the principles outlined in EN 45004 (General criteria for the operation of various types of bodies performing inspection). In light of this, and as part of its commitment to the transparency of its internal, management system, an internal Quality Team will be established within the FVO. Particular attention will be paid to ensure that the Quality Team enjoys a status that is independent of the Office's internal management structure, as is required for such structures under EN 45004. The changes to operational and management procedures, and the expansion of the Office, has meant that a structured staff training programme is being implemented. 3. 6. Co-operation The FVO will work closely with other bodies involved in the monitoring of compliance with Community legislation in Member States and third countries, and internationally. It will seek to develop improved co-operation procedures with interested parties to ensure the most effective use of its resources in the performance of its control and inspection duties. <) ISSN 0254-1475 COM(98) 32 final DOCUMENTS EN 03 05 15 Catalogue number : CB-CO-98-049-EN-C ISBN 92-78-30710-6 Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg G


title: 98/105/CE: Decisión de la Comisión de 28 de enero de 1998 que modifica la Decisión 96/301/CE por la que se autoriza a los Estados miembros a adoptar, con carácter temporal, medidas adicionales contra la propagación de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, con referencia a Egipto

text: 31. 1. 98 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 25/101 DECISI(cid:222)N DE LA COMISI(cid:222)N de 28 de enero de 1998 que modifica la Decisi(cid:155)n 96/301/CE por la que se autoriza a los Estados miembros a adoptar, con car ´acter temporal, medidas adicionales contra la propagaci(cid:155)n de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, con referencia a Egipto (98/105/CE) LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Vista la Directiva 77/93/CEE del Consejo, de 21 de diciembre de 1976, relativa a las medidas de protecci(cid:155)n contra la introducci(cid:155)n en la Comunidad de organismos nocivos para los vegetales o productos vegetales y contra su propagaci(cid:155)n en el interior de la Comunidad (1), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye la Directiva 97/14/ CE (2), y, en particular, el apartado 3 de su art(cid:146)culo 15, Considerando que, cuando un Estado miembro considera que existe un riesgo inminente de introducci(cid:155)n en su territorio de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, causante de la podredumbre parda de la patata, proce- dente de un pa(cid:146)s tercero, puede adoptar, con car ´acter temporal, las medidas adicionales necesarias para prote- gerse de dicho riesgo; Considerando que, debido a la constante detecci(cid:155)n de la solanacearum en patatas presencia de Pseudomonas procedentes de Egipto, Francia adopt(cid:155) el 19 marzo de 1996 determinadas medidas dirigidas a prohibir la impor- taci(cid:155)n de patatas procedentes de Egipto, con el fin de establecer una protecci(cid:155)n m ´as eficaz contra la introduc- ci(cid:155)n en su territorio de Pseudomonas solanacearum procedente de Egipto; Considerando que, el 4 de abril de 1996, Finlandia adopt(cid:155) medidas similares contra la introducci(cid:155)n de este orga- nismo en su territorio; Considerando que, posteriormente, Espa ˜na y Dinamarca adoptaron dichas medidas el 16 y el 22 de abril de 1996, respectivamente, contra la introducci(cid:155)n de este organismo en su territorio; Considerando que, mediante la Decisi(cid:155)n 96/301/CE (3), la Comisi(cid:155)n autoriz(cid:155) a los Estados miembros para adoptar medidas adicionales, con car ´acter temoral, contra la solanacearum (Smith) propagaci(cid:155)n de Pseudomonas Smith en lo que respecta a Egipto; Considerando que, durante la campa ˜na de importaci(cid:155)n de 1996/1997, se detect(cid:155) la presencia de Pseudomonas sola- nacearum (Smith) Smith en las patatas importadas de Egipto en un n ´umero considerable de casos; Considerando que, por consiguiente, se ha puesto de manifiesto que las medidas adicionales contempladas en la Decisi(cid:155)n 96/301/CE no son suficientes para impedir la (1) DO L 26 de 31. 1. 1977, p. 20. (2) DO L 87 de 2. 4. 1997, p. 17. (3) DO L 115 de 9. 5. 1996, p. 47. entrada de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith o no se han aplicado; Considerando que, en esas circunstancias, es necesario reforzar la Decisi(cid:155)n 96/301/CE y prohibir las importa- ciones en la Uni(cid:155)n Europea de patatas procedentes de Egipto, a menos que se apliquen las medidas de urgencia contra la propagaci(cid:155)n de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith establecidas en el anexo de la presente Decisi(cid:155)n; Considerando que, en relaci(cid:155)n con las condiciones esta- blecidas en el punto 25. 2 de la secci(cid:155)n I de la parte A del anexo IV de la Directiva 77/93/CEE, sobre la base de la informaci(cid:155)n facilitada por Egipto, la informaci(cid:155)n cient(cid:146)- fica y t(cid:130)cnica disponible y la experiencia adquirida durante las importaciones realizadas anteriormente, se ha podido comprobar que Egipto est ´a libre de Clavibacter michiganensis spp sepedonicus; Considerando que, debido a la preocupaci(cid:155)n que suscita una posible infecci(cid:155)n latente de las patatas por Pseudo- monas solanacearum (Smith) Smith, las medidas adicio- nales incluyen pruebas de detecci(cid:155)n en Egipto de la presencia de este organismo en las patatas destinadas a la exportaci(cid:155)n a la Comunidad, as(cid:146) como un programa de pruebas de control de las citadas patatas en el momento de su introducci(cid:155)n en la Comunidad y controles apro- piados de la eliminaci(cid:155)n de los residuos tras el envasado y la transformaci(cid:155)n de dichas patatas en la Comunidad; Considerando que los efectos de las medidas de urgencia se evaluar ´an de forma continuada durante la campa ˜na de importaci(cid:155)n de 1997/1998 y que las posibles medidas posteriores aplicables a la introducci(cid:155)n de patatas proce- dentes de Egipto se analizar ´an a la luz de los resultados de dicha evaluaci(cid:155)n; Considerando que las medidas previstas en la presente Decisi(cid:155)n se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) fitosanitario permanente, HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISI(cid:222)N: Art(cid:146)culo 1 La Decisi(cid:155)n 96/301/CE quedar ´a modificada como sigue: 1) El texto del art(cid:146)culo 1 se sustituir ´a por el siguiente: «Se proh(cid:146)be la introducci(cid:155)n en la Comunidad de los tub(cid:130)rculos de Solanum tuberosum L. procedentes de Egipto, distintos de los ya prohibidos en virtud del L 25/102 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas 31. 1. 98 punto 10 de la parte A del anexo III de la Directiva 77/93/CEE, a partir del 1 de febrero de 1998, a menos que se apliquen en determinadas zonas de Egipto las medidas aplicables a los tub(cid:130)rculos cultivados en esas zonas, establecidas en el anexo de la presente Decisi(cid:155)n. Las medidas que figuran en las letras c) y d) del punto 1 del anexo se aplicar ´an ´unicamente a los env(cid:146)os que salgan de Egipto con posterioridad a que la Comisi(cid:155)n haya informado a dicho pa(cid:146)s acerca de estas medidas. ». 2) El texto del art(cid:146)culo 2 se sustituir ´a por el siguiente: «Los Estados miembros importadores informar ´an a la Comisi(cid:155)n y a los dem ´as Estados miembros, antes del 30 de agosto de 1998, acerca a las cantidades impor- tadas de conformidad con la presente Decisi(cid:155)n y trans- mitir ´an un informe t(cid:130)cnico detallado sobre el examen oficial a que se hace referencia en el punto 2 del anexo; asimismo, deber ´an enviar a la Comisi(cid:155)n copia de cada uno de los certificados fitosanitarios. En caso de que se notifique la sospecha o la confirmaci(cid:155)n a que se refiere el punto 4 del anexo, deber ´a enviarse junto con la citada notificaci(cid:155)n copia de los certifi- cados fitosanitarios y de los documentos adjuntos. ». 3) En el art(cid:146)culo 4, se sustituir ´a la fecha de «30 de noviembre de 1996» por la de «30 de septiembre de 1998». 4) El anexo ser ´a sustituido por el anexo de la presente Decisi(cid:155)n. Art(cid:146)culo 2 Los destinatarios de la presente Decisi(cid:155)n ser ´an los Estados miembros. Hecho en Bruselas, el 28 de enero de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n 31. 1. 98 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 25/103 ANEXO A efectos de la aplicaci(cid:155)n del art(cid:146)culo 1, deber ´an aplicarse las siguientes medidas de urgencia, adem ´as de los requisitos establecidos para las patatas en las partes A y B de los anexos I, II y IV de la Directiva 77/93/CEE, con la excepci(cid:155)n de los establecidos en el punto 25. 8 de la secci(cid:155)n I de la parte A del anexo IV: 1. a) Las patatas destinadas a ser introducidas en la Comunidad deber ´an haber sido producidas en terrenos localizados en una zona que haya sido declarada oficialmente por las autoridades fitosanitarias de Egipto como «zona apta» en la que no se haya registrado ning ´un brote de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith; la zona se definir ´a como «aldea» (unidad administrativa ya establecida que abarca un grupo de cuencas) en el caso de la regi(cid:155)n del delta, y como «cuenca» (unidad de regad(cid:146)o) en el caso de las regiones del desierto. b) Se entender ´a por «lista de zonas aptas» la lista establecida oficialmente por las autoridades egipcias competentes, en la que se indiquen las zonas aptas definidas en la letra a) mediante su nombre indivi- dual o colectivo y su c(cid:155)digo individual u oficial, facilitada a la Comisi(cid:155)n antes de la primera introduc- ci(cid:155)n de patatas tras la entrada en vigor de la presente Decisi(cid:155)n. c) Las patatas definidas en la letra a) deber ´an, en Egipto: — haber sido obtenidas de patatas producidas en zonas aptas, tal como se definen en la letra a), que hayan sido sometidas a un control oficial para detectar infecciones latentes, inmediatamente antes de ser plantadas, de conformidad con el m(cid:130)todo provisional de pruebas comunitario establecido en la Decisi(cid:155)n 97/647/CE de la Comisi(cid:155)n (1), y declaradas libres de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith en dicho control; — haber sido sometidas a una inspecci(cid:155)n oficial en el terreno durante la (cid:130)poca de crecimiento, con el fin de detectar los s(cid:146)ntomas de la prodredumbre parda de la patata causada por Pseudomonas sola- nacearum (Smith) Smith, y halladas exentas de tales s(cid:146)ntomas en dichas inspecciones; deber ´a tomarse una muestra de 500 tub(cid:130)rculos por 5 feddans (= 5 acres) o de 200 tub(cid:130)rculos por feddan (= 1 acre) o una fracci(cid:155)n de tal lote en el caso de extensiones m ´as peque ˜nas de patatas, inmediata- mente antes de la cosecha, con el fin de llevar a cabo los correspondientes an ´alisis de laboratorio, incluidas una prueba de incubaci(cid:155)n y una inspecci(cid:155)n visual al cortar los tub(cid:130)rculos con el fin de detectar los s(cid:146)ntomas de la prodredumbre parda de la patata causada por Pseudomonas solana- cearum (Smith) Smith y halladas exentas de tales s(cid:146)ntomas en dicho control; — a su llegada al centro de envasado: — ir acompa ˜nadas de los documentos adjuntos a cada carga en el lugar de cosecha, en los que se establezca el origen de la carga, por zona tal como se especifica en la letra a), — haber sido inspeccionadas oficialmente a partir de muestras de tub(cid:130)rculos cortados para detectar los s(cid:146)ntomas de la prodredumbre parda de la patata causada por Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith y halladas exentas de tales s(cid:146)ntomas en esa inspecci(cid:155)n, sobre una muestra de sacos de 70 kg o equivalente, del 10 % de los sacos y 40 tub(cid:130)rculos inspeccionados por saco y, para 1 o 1,5 toneladas en un porcentaje del 50 % de los sacos y 40 tub(cid:130)rculos inspeccionados por saco; — haber sido sometidas, despu(cid:130)s del envasado en el centro de envasado, a una inspecci(cid:155)n oficial de muestras de tub(cid:130)rculos para detectar s(cid:146)ntomas de la podredumbre parda de la patata causada por Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith y halladas exentas de tales s(cid:146)ntomas en esa inspecci(cid:155)n en un porcentaje del 2 % de los sacos por env(cid:146)o y 30 tub(cid:130)rculos por saco; — haber sido sometidas a un control oficial para la detecci(cid:155)n de la infecci(cid:155)n latente, efectuado sobre muestras tomadas de cada env(cid:146)o; durante la campa ˜na de exportaci(cid:155)n, deber ´a tomarse al menos una muestra por cada zona especificada en la letra a), representativa del env(cid:146)o y, en cualquier caso, debe- r ´an tomarse al menos cinco muestras, que ser ´an enviadas al laboratorio para realizar los an ´alisis correspondientes de conformidad con el m(cid:130)todo provisional de pruebas comunitario establecido en la Decisi(cid:155)n 97/647/CE y halladas exentas de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith en ese control; — haber sido cosechadas, manipuladas y envasadas por separado, incluida la utilizaci(cid:155)n conveniente- mente separada de la maquinaria en cada cuenca, si es posible, y en cualquier caso, en cada zona definida en la letra a); — haber sido preparadas en lotes, constituido cada uno de patatas cosechadas en una sola zona defi- nida en la letra a); (1) DO L 273 de 6. 10. 1997, p. 1. L 25/104 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas 31. 1. 98 — haber sido etiquetadas de forma clara, en cada saco, con una indicaci(cid:155)n indeleble del c(cid:155)digo oficial correspondiente facilitado en la «lista de zonas aptas» y del n ´umero de lote correspondiente; — ir acompa ˜nadas del certificado fitosanitario oficial requerido de acuerdo con la letra b) del apartado 1 del art(cid:146)culo 12 de la Directiva 77/93/CEE, en el que se especifiquen el n ´umero o los n ´umeros del lote o de los lotes en el apartado titulado «Marcas distintivas», y el c(cid:155)digo o los c(cid:155)digos oficiales a que se refiere el gui(cid:155)n anterior, en el apartado titulado «Declaraci(cid:155)n suplementaria»; asimismo, se indicar ´an en este apartado el n ´umero del lote del que se haya tomado una muestra a efectos de la aplicaci(cid:155)n de los dispuesto en el quinto gui(cid:155)n y la declaraci(cid:155)n oficial de que la prueba ha sido llevada a cabo; — haber sido exportadas por un exportador oficialmente registrado cuyo nombre o marca comercial deber ´a indicarse en cada env(cid:146)o. La lista de los exportadores oficialmente registrados establecida por las autoridades competentes egipcias se transmitir ´a a la Comisi(cid:155)n antes del 1 de febrero de 1998. d) Los Estados miembros deber ´an notificar a la Comisi(cid:155)n, que informar ´a a los dem ´as Estados miembros y a Egipto, las aduanas de entrada autorizadas para la introducci(cid:155)n de las patatas en cuesti(cid:155)n, as(cid:146) como el nombre y la direcci(cid:155)n del organismo oficial responsable de cada aduana. e) El organismo oficial responsable de la aduana de entrada deber ´a recibir una notificaci(cid:155)n anticipada del d(cid:146)a y la hora probables de llegada de los env(cid:146)os de patatas, as(cid:146) como de su cantidad. A falta de tal notifi- caci(cid:155)n anticipada, se aplicar ´an las disposiciones del apartado 4 del art(cid:146)culo 5 de la Directiva 83/643/CEE del Consejo (1), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye la Directiva 91/342/CEE (2). 2. En la aduana de entrada, las patatas se someter ´an a las inspecciones requeridas de conformidad con el art(cid:146)culo 12 de la Directiva 77/93/CEE. Tales inspecciones se llevar ´an a cabo en los tub(cid:130)rculos cortados de las muestras de un m(cid:146)nimo de 200 tub(cid:130)rculos cada uno de cada lote de un env(cid:146)o o si el lote excede de 25 toneladas, de cada 25 toneladas o fracci(cid:155)n de tal lote. Cada uno de los lotes del citado env(cid:146)o permanecer ´a bajo control oficial y no podr ´a comercializarse ni utilizarse hasta que quede establecido que la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith no se sospecha ni se detecta en dichos ex ´amenes. Adem ´as, en caso de que se detecten s(cid:146)ntomas t(cid:146)picos o sospechosos de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith en un determinado lote, los restantes lotes del citado env(cid:146)o originarios de la misma zona se mantendr ´an bajo control oficial hasta que se confirme o no la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith en el citado lote. En caso de que se detecten s(cid:146)ntomas t(cid:146)picos o sospechosos de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith en dichos ex ´amenes, la presencia de este organismo se confirmar ´a o no mediante una serie de pruebas a trav(cid:130)s del citado m(cid:130)todo provisional de pruebas comunitario. En caso de que se confirme la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, el lote del que se haya tomado la muestra se someter ´a a una de las medidas siguientes: i) la autorizaci(cid:155)n o la prohibici(cid:155)n del env(cid:146)o de productos a un destino situado fuera de la Comunidad, o ii) la eliminaci(cid:155)n, y todos los dem ´as lotes del env(cid:146)o procedentes de la misma zona se someter ´an a pruebas de acuerdo con el punto 3. 3. Adem ´as de las inspecciones a que se refiere el punto 2, se someter ´an las muestras tomadas de cada zona tal como se especifica en la letra a) del punto 1 a una serie de pruebas para la detecci(cid:155)n de infecciones latentes de acuerdo con el citado m(cid:130)todo provisional de pruebas comunitario; durante la campa ˜na de exportaci(cid:155)n, se tomar ´a al menos una muestra por zona en una proporci(cid:155)n de 200 tub(cid:130)rculos por muestra de un solo lote. La muestra seleccionada para la detecci(cid:155)n de infecciones latentes se someter ´a a una inspecci(cid:155)n de los tub(cid:130)rculos cortados. Para cada muestra sometida a prueba y cuyo resultado haya dado positivo, se retendr ´a y conservar ´a adecuadamente el extracto de patata restante. Cada uno de los lotes de los que se hayan tomado muestras permanecer ´a bajo control oficial y no podr ´a comercializarse ni utilizarse hasta que quede establecido que la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith no se confirma en dicha prueba. En caso de que se confirme la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, el lote del que se haya tomado la muestra se someter ´a a una de las medidas siguientes: i) la autorizaci(cid:155)n o la prohibici(cid:155)n del env(cid:146)o de productos a un destino situado fuera de la Comunidad, o ii) la eliminaci(cid:155)n. (1) DO L 359 de 22. 12. 1983, p. 8. (2) DO L 187 de 13. 7. 1991, p. 47. 31. 1. 98 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 25/105 4. En los casos en que se sospeche o confirme la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, los Estados miembros informar ´an de ello inmediatamente a la Comisi(cid:155)n y a Egipto; la notificaci(cid:155)n de dicha sospecha se basar ´a en un resultado positivo de las pruebas de detecci(cid:155)n r ´apidas o pruebas de detec- ci(cid:155)n tal como se especifica en los puntos 1 y 2 de la secci(cid:155)n I, respectivamente, del mencionado m(cid:130)todo provisional de pruebas comunitario. 5. La Comisi(cid:155)n se asegurar ´a de recibir informaci(cid:155)n sobre los datos y resultados de las inspecciones visuales indicadas en el segundo, tercer y cuarto gui(cid:155)n de la letra c) del punto 1, as(cid:146) como de las pruebas contem- pladas en el quinto gui(cid:155)n de la letra c) del punto 1. La Comisi(cid:155)n modificar ´a la lista de zonas aptas en funci(cid:155)n de esos resultados y de las averiguaciones efectuadas de acuerdo con los puntos 2 y 3; en relaci(cid:155)n con la notificaci(cid:155)n de sospecha realizada con arreglo al punto 4, la lista de zonas aptas se modificar ´a con una indicaci(cid:155)n de la explotaci(cid:155)n sobre las exportaciones posteriores desde la zona pertinente hasta que se confirme o no la sospecha de la presencia de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. 6. Los Estados miembros establecer ´an requisitos adecuados en materia de etiquetado, a fin de evitar la plan- taci(cid:155)n de las patatas, y medidas adecuadas para la eliminaci(cid:155)n de los residuos tras el envasado y la trans- formaci(cid:155)n de las patatas, con el fin de evitar la propagaci(cid:155)n de Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith como consecuencia de posibles infecciones latentes