title: Proposal for a Council Regulation (EC) concerning the compulsory indication on the labelling of certain foodstuffs produced from genetically modified organisms of particulars other than those provided for in Directive 79/112/EEC

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 25. 02. 1998 COM(1998)99final Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) concerning the compulsory indication on the labelling of certain foodstuffs produced from genetically modified organisms of particulars other than those provided for in Directive 79/112/EEC (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM 1. On 19 September 1997, the Commission adopted Regulation n° 1813/97 concerning the compulsory indication on the labelling of certain foodstuffs produced from gcnetically modificd organisms of particulars other than those provided for in Directive79/112/EEC. 2. This Commission Regulation applics to the labelling of foods and food ingrcdients produced from gcnetically modificd soyabcans and gcnetically modificd maize which were granted consent under Dircctivc 90/220/EEC bcforc the cnlry into force of the Novel Foods Regulation. It was publishcd in the Official Journal on 20. 09. 97, and entered into force on 1 November 1997. 3. Regulation (CE) n° 1813/97 was adopted on the basis of article 4(2) of Directive 79/112/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs 4. 5. In the interest of consumer proteclion, in order to ensure fair conditions of competition within the internal market, and in view of the need to ensure a coherent Community policy for foods produced from biotechnology, it was considered necessary to ensure that labelling rulcs for the information of the final consumer based on the samc principlcs apply to foods and food ingrcdients produced from OMOs which havc bccn placcd on the market bcforc the cnlry into force oi' Regulation (EC) n° 258/97 pursuant to a consent given under Dircctivc 90/220/EEC, and to foods and food ingrcdients which arc placcd on the market thercafter. In order to achieve this goal, the first step, implcmenlcd by the aforementioned Regulation (CE) n° 1813/97, consisted in requiring that the same provisions as those laid down in Article 8 of Regulation (CE) n° 258/97 apply to foods and food ingredients produced from genetically modificd soyabeans covered by Decision 96/281/EC and genetically modified maize covered by Decision 97/98/EC. 6. However, laying down general labelling rules for the aforementioned products is not sufficient in order to clarify which soya or maize products have to be labelled, and, when so, how. In order to achieve this rcsult, it is also necessary, as a second step, drawing on the approach taken in Article 8 of Regulation (EC) N° 258/97, to lay down detailed uniform Community rules. As a matter of fact, Article 3 of Regulation (CE) n° 1813/97 itsclf alrcady laid down that "Detailed uniform Community rules for the labelling of the foodstuffs refcned to in Article 1 shall be adopted as soon as possible. " 7. The measures proposed in the attachcd proposal for a Regulation constitutc the detailed uniform Community rules announccd in Article 3 of Regulation (CE) n° 1813/97. oi Proposal for Council Regulation (EC) N°. / 97 of. concerning the compulsory indication on the labelling of ccrtain foodstuffs produced from genetically modified organisms of particulars other than those provided for in Directive 79/112/EEC (Text with EEA relevance) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs1, as last amended by Directive 97/4/EC of the European Parliament and of the Council2, and in particular Article 4(2) thereof; Having regard to the proposal from the Commission, 1. Whereas, in accordance with the provisions of Part C of Council Directive 90/220/EEC of 23 April 1990 on the deliberate release into Ihe environment of genetically modified organisms3, consents have been given for the placing on the market of certain genetically modified products by Commission Decision 96/281/EC of 3 April 1996 concerning the placing on the market of genetically modified soya beans (Glycine max L. ) with increased tolerance to the herbicide glyphosate pursuant to Council Directive 90/220/EEC4, and by Commission Decision 97/98/EC of 23 January 1997 concerning the placing on the market of genetically modified maize (Zea mays L. ) with the combined modification for insecticidal properties conferred by the Bt-endotoxin gene and increased tolerance to the herbicide glufosinate ammonium pursuant to Council Directive 90/220/EEC5; 2. Whereas in accordance with Directive 90/220/EEC there have been no safely grounds for mentioning on the label of genetically modified soya beans ((ilycine max L) or of genetically modified maize (Zea mays L. ) that they have been obtained by genetic modification techniques; 3. Whereas Directive 90/220/EEC does not cover non-viable products derived from genetically modified organisms (hereinafter referred to as "GMOs"); OJn°L33, 8. 2. 1979, p. I. ^ OJn°L43, 14. 2. 1997, p. 21 OJn°L 117, 8. 5. 1990, p. 15 OJn"L 107, 30. 4. 1996, p. 10 OJnr L3I, 1. 2. 1997, p. 69 3 4. Whereas certain Member States have taken measures in respect of the labelling of foods and food ingredients produced from the products concerned; whereas differences between those measures are liable to impede the free movement of those foods and food ingredients and thereby adversely affect the functioning of the internal market; whereas it is therefore necessary to adopt uniform Community labelling rules for the products concerned; 5. Whereas European Parliament and Council Regulation (EC) N° 258/97 of 27 January 1997 concerning novel foods and novel food ingredients6, lays down, in Article 8, additional specific labelling requirements in order to ensure proper information for the final consumer; whereas these additional specific labelling requirements do not apply to foods and food ihgredients which have been used for human consumption to a significant degree within the Community before the entry into force of Regulation (EC) N° 258/97 and are not for this reason considered to be novel; 6. Whereas, in order to prevent distortions of competition, labelling rules for the inlbrmation of the final consumer based on the same principles should apply to foods and food ingredients consisting of or derived from GMOs which have been placed on the market before the entry into force of Regulation (EC) N° 258/97 pursuant to a consent given under Directive 90/220/EEC, and to foods and food ingredients which are placed on the market thereafter; 7. Whereas, therefore, Commission Regulation (EC) N° 1813/97 concerning the indication on the labelling of certain foodstuffs produced from compulsory genetically modified organisms of particulars other than those provided for in Directive 79/112/EEC7 has laid down general labelling rules for the above- mentioned products; 8. Whereas it is now urgent to lay down detailed uniform Community rules for the labelling of the foodstuffs covered by Regulation (EC) N° 1813/97; 9. Whereas, in particular, drawing on the approach taken in Article 8 of Regulation (EC) N° 258/97, it is necessary to ensure that the final consumer is informed of any characteristic or food property, such as composition, nutritional value or nutritional effects or the intended use of the food, which renders a food or food ingredient no longer equivalent to an existing food or food ingredient; whereas, for this purpose, foods and food ingredients produced from genetically modified soya beans or from genetically modified maize which are not equivalent to conventional counterparts should be subject to labelling requirements; 10. Whereas, drawing on the approach taken in Article 8 of Regulation (EC) N° 258/97, it is necessary that labelling requirements are based on scientific evaluation; 11. Whereas it is necessary to establish clear labelling rules for the above-mentioned products, allowing official contrql on a reliable, readily repeatable and practicable basis; whereas common scientifically validated testing methods should be developed. O J n ° L 4 3, 14. 2. 1997, p. 1 OJ n° L 257, 20. 9. 97 p. 7 4 12. Whereas it is also necessary to ensure that the labelling requirements are no more burdensome than necessary but sufficiently detailed to supply consumers with the information they require. 13. Whereas at this stage the presence in foods and food ingredients of DNA resulting from genetic modification constitutes the criterion best complying with the above- mentioned requirements ; whereas such an approach could be reconsidered in the light of future developments in scientific knowledge; 14. Whereas foods and food ingredients produced from genetically modified soya beans (Glycine max L) or from genetically modified maize (Zea mays L. ), in which DNA resulting from genetic modification is present, are not equivalent and therefore are subject to labelling requirements ; 15. Whereas it is possible that DNA resulting from genetic modification has been destroyed by successive stages of processing ; whereas, in that case, foods and food ingredients should be considered equivalent for labelling purposes; whereas they are therefore not subject to labelling requirements; 16. Whereas nevertheless some processing methods may eliminate DNA but not proteins; whereas it cannot be excluded that such methods can be applied to food uses ; whereas foods and food ingredients in which DNA resulting from genetic modification is not present but in which there are proteins resulting from genetic modification present, cannot be considered to be equivalent; whereas therefore, they are subject to labelling requirements. 17. Whereas the necessary information should be provided in the list of ingredients except in the case of products for which no such list exists, in which case it should appear clearly on the labelling of the product; 18. Whereas, with regard to foods and food ingredients which are intended to be placed on the market to be supplied to the final consumer, and which may contain both genetically modified and conventional produce, and without prejudice to the other labelling requirements of this Regulation, information for the consumer on the possibility that genetically modified produce may be present in the foods and food ingredients concerned is deemed -by way of exception, in particular as regards bulk consignments- to fulfil the requirements of this Regulation. 19. Whereas this Regulation is without prejudice to the operators' right to include voluntary claims in the labels of their products as to particulars other than those laid down in this Regulation (such as the absence of foods and food ingredients produced from genetically modified soyabeans and maize, or the presence of such foods and food ingredients in cases where it is not scientifically verifiable but evidence of it is available through other means), provided such claims are made in compliance with the provisions of Directive 79/112/EEC. 20. Whereas, having regard to the scope and effects of the proposed action, the Community measures introduced by this Regulation are not only necessary but essential if the objectives set are to be attained; whereas those objectives cannot be attained by the Member States acting individually; 21. Whereas this Regulation replaces Regulation (EC) N° 1813/97 which should therefore be repealed; 22. Whereas in pursuance of the procedure laid down in Article 17 of directive 79/112/EEC, this text was submitted to the Standing Committee for Foodstuffs, which was unable to deliver an opinion, and whereas in accordance with that same procedure the Commission is required to address a proposal to the Council, HAS ADOPTED THIS REGULATION Arlicle l 1. This Regulation shall apply to foods and food ingredients which are to be delivered as such to the final consumer (hereinafter referred to as "the specified foodstuffs") produced, in whole or in part, from: genetically modified soya beans covered by Decision 96/281/EC; genetically modified maize covered by Decision 97/98/EC. 2. This Regulation shall not apply to food additives, flavourings for use in foodstuffs or extraction solvents used in the production of foodstuffs as referred to in Article 2(1) of Regulation (EC) N° 258/97. Article 2 1. The specified foodstuffs shall be subject to the additional specific labelling requirements laid down in paragraph 3 of this article. 2. However, foods and food ingredients referred to in the first paragraph in which DNA resulting from genetic modification is not present shall not be subject to the specific Iabelling requirements, unless there are proteins resulting from genetic modification present. 3. The specific labelling requirements referred to in paragraph 1 are the following: (a) Where the food consists of more than one ingredient, the words "produced from genetically modified soya" or "produced from genetically modified maize", as appropriate, shall appear in the list of ingredients provided for by Article 6 of Directive 79/112/EEC in parentheses immediately after the name of the ingredient concerned. Alternatively, these words may appear in a prominently displayed footnote to the list of ingredients which has a typeface of at least the same size as the list of ingredients itself. (b) In the case of products for which no list of ingredients exists, the words "produced from genetically modified soya" or "produced from genetically modified maize", as appropriate, shall appear clearly on the labelling of the food. £ (c) Where in accordancc with the provisions of the first indent of sub paragraph (b) of paragraph 5 of Article 6 of Directive 79/112/EEC an ingredient is designated by the name of a category, that designation shall be completed by the words "contains" or " may contain [ingredients] produced from genetically modified soya/genetically modified maize", as appropriate. (d) Where an ingredient of a compound ingredient is derived from the specified foodstuffs, it shall be mentioned on the labelling of the final product, with the addition of the wording shown in point (b). (e) By way of exception, where the presence in foods and food ingredients, of genetically modified produce subject to the labelling provisions of points (a) to (d), cannot be excluded but where no evidence of it is available, the use of the terms "may contain" or "may have been produced from" shall be considered to fulfil the requirements of those points. 4. The first, second and third paragraphs shall be without prejudice to the other requirements of Community law concerning the labelling of foodstuffs. Regulation (EC) 1813/97 is hereby repealed. Article 3 Article 4 The labelling requirements of this Regulation shall not apply to products which have been lawfully manufactured and labelled in the Community, or which have been lawfully imported into the Community and put into free circulation, before the entry into force of this Regulation. Article 5 This Regulation shall enter into force 20 days after its publication in the Official Journal of the European Community. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at, For the Council ^ ISSN 0254-1475 COM(98) 99 final DOCUMENTS EN 03 10 15 Catalogue number : CB-CO-98-104-EN-C ISBN 92-78-31295-9 Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg P


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Het beheer van de visserij in de Middellandse Zee"

eurovoc_concepts:
Mediterranean Sea
fishery management
fishery resources
fishing regulations
management of resources

formats: html pdf print

text: C 129/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „Het beheer van de visserij in de Middellandse Zee” (98/C 129/07) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 10 juli 1997 besloten, overeenkomstig art. 23, derde alinea, van het Reglement van Orde, een advies op te stellen over „Het beheer van de visserij in de Middellandse Zee”. De Afdeling voor landbouw en visserij, die met de voorbereiding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 5 februari 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Mun˜ iz Guardado. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 352e Zitting van 25 en 26 februari 1998 (vergadering van 25 februari) het volgende advies uitgebracht, dat met 118 stemmen vo´o´r en zonder stemmen tegen (bij 1 onthouding), is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Dat het opstellen van een initiatiefadvies over een zo belangrijk thema als het beheer van de visserij in de Middellandse Zee een complexe en moeilijke opdracht is, zal door niemand in twijfel worden getrokken. De specifieke kenmerken van dit visserijgebied vergen immers een bijzondere aanpak. 1. 2. Op de Middellandse Zee wordt niet alleen gevist door de communautaire vloot, maar ook door schepen uit de oeverstaten en uit derde landen. Terwijl de communautaire vloot zich aan strikte (soms zelfs com- munautaire én nationale) voorschriften moet houden, zijn de regels voor de schepen uit de oeverstaten die geen deel uitmaken van de Unie van land tot land verschillend, en kunnen de schepen uit derde landen die zich toeleggen op de vangst van trekvissen (tonijnachtigen en zwaard- vis) vrij vissen, praktisch niet gehinderd door enige vorm van controle. Het feit dat aldus met twee maten wordt gemeten valt de oeverlanden, en met name de EU-lid-staten, met de dag zwaarder. Een ree¨le harmonisatie voor de hele sector kan 1. 3. niet langer worden uitgesteld. Het is immers voor de communautaire vissers moeilijk te slikken dat zij (nationale en/of communautaire) voorschriften moeten naleven, die afwijken van de regels voor de andere vissers op de Middellandse Zee. 1. 4. Hoewel de communautaire vissers wel beseffen dat er regels nodig zijn om de bedreigde visgronden te beschermen, komen zij in opstand tegen het feit dat de andere vloten zich niet aan die voorschriften dienen te houden en profijt trekken van de situatie, terwijl zij zelf er het slachtoffer van worden. 1. 5. Op 7 en 8 juni 1997 zijn vertegenwoordigers van 88 vissersverenigingen uit het Middellandse-Zeegebied op Ibiza (Spanje) bijeengekomen. Daarbij is eens te meer gebleken dat een algemene regeling, een efficie¨nt beheer en maatregelen ter controle van de vloten uit de oeverstaten en derde landen en van de schepen die een goedkope vlag voeren, niet langer mogen worden uitgesteld, wil men de strijd aanbinden tegen de overbe- vissing, die het merendeel van de vissoorten in de Middellandse Zee bedreigt. 1. 6. De omvang en reikwijdte van het probleem zijn zo groot dat al twee diplomatieke conferenties werden bijeengeroepen, nl. op Kreta (Griekenland) in 1994 en in Venetie¨ (Italie¨) in 1996. Tijdens deze besprekingen is de vraag opgeworpen hoe de toekomst van het Middellandse-Zeegebied er dient uit te zien, en zijn tal van verklaringen afgelegd, maar de tijd verstrijkt en de mooie woorden zijn nog steeds niet omgezet in concrete, werkbare maatregelen die de problemen uit de wereld zouden kunnen helpen. 1. 7. De bevoegde organen dienen sneller en efficie¨nter op te treden. De ernst van de situatie wordt nog onder- schat, en oplossingen blijven uit bij gebrek aan zin voor realiteit en ambitie. Een lichtpuntje zijn de nationale maatregelen die de afgelopen maanden werden genomen (aanpassing van de drijfnetten in Italie¨, met financie¨le steun van de EU, en de afbakening van een beschermde zone in Spanje). Andere maatregelen, waartoe al herhaaldelijk is 1. 8. opgeroepen, laten echter op zich wachten. Het Comité denkt onder meer aan economische sancties tegen de landen die de voorschriften inzake de instandhouding van de visbestanden naast zich neer leggen. 1. 9. Hoewel de communautaire wetgeving in veel beperkingen voorziet, behelst zij ook uitzonderingsmaat- regelen voor bepaalde nationale vissersvloten en voor bepaalde landen. 1. 10. Het feit dat de beperkingen nog altijd met voeten worden getreden, maakt dat het hele visbestand steeds verder wordt uitgedund. Het herstel van de visbodem moet dan ook steeds bovenaan de prioriteiten- lijst van het visserijbeleid staan. Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994 (1) was een eerste stap in de goede richting. 1. 11. Dit neemt evenwel niet weg dat de verordening in kwestie getuigt van een gebrek aan realiteitszin en ambitie bij het zoeken naar oplossingen voor de concrete problemen van het Middellandse-Zeegebied. 1. 12. Deze verordening heeft nl. nog niet geleid tot een ree¨le en doeltreffende harmonisatie, zodat het Middellandse-Zeegebied het nog steeds moet stellen zonder regeling die de teruggang van de bestanden, de crisis van de vloten, het verlies aan werkgelegenheid, en concurrentievervalsing zou kunnen tegengaan. De volgende streefdoelen blijven bijgevolg van kracht: — de instandhouding van de visbestanden in de Middel- landse Zee moet verzekerd zijn; (1) PB L 171 van 6. 7. 1994, blz. 1; advies van het ESC: PB C 201 van 26. 7. 1993. 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/29 — bij de goedkeuring van de maatregelen moeten de beroepskringen uit de sector om advies en bijstand worden gevraagd, zodat op hun steun kan worden gerekend voor de tenuitvoerlegging ervan; — het op de markt brengen moet op verantwoorde wijze gebeuren, zodat ook een verantwoorde vorm van visserij mogelijk wordt en blijft; — er moet een doeltreffende controle komen op de vloten uit derde landen die ten koste van de ambachte- lijke visserij, industrie¨le vormen van visserij beoe- fenen zonder zich aan enigerlei voorschriften te houden. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Zoals haar naam zelf al aangeeft, ligt de Middel- landse Zee ingebed tussen een aantal landen en is zij, in vergelijking met andere wereldzeee¨n, betrekkelijk klein, ook al is het de enige zee die haar naam geschonken heeft aan een bepaald zeer duidelijk gedefinieerd klimaat. Het visbestand telt een grote diversiteit aan economisch gezien belangrijke soorten. Met name de volgende demersale soorten verdienen bijzondere aandacht: heek, zeeduivel, mul, tong, goudbrasem, garnaal en langoest. Wat de pelagische vissoorten aangaat, dient een onder- scheid te worden gemaakt tussen de kleinere soorten, zoals sardine, ansjovis, horsmakreel en makreel, en de grote, zoals blauwvintonijn en zwaardvis. 2. 1. 1. Grosso modo kan worden gesteld dat dit visbestand leeft en zich voortplant binnen de grenzen van het continentaal plat (tot 180 m diep). Typisch voor de Middellandse Zee is dat het continentaal plat zeer smal is en zich op onregelmatige wijze uitstrekt langs de kusten. Dit mag blijken uit de volgende tabel, waarin ook wordt aangegeven (in zeemijlen) tot waar de territoriale wateren zich uitstrekken: Land Continentaal plat (in km2) Territoriale wateren (in zeemijlen) Albanië Algerije Cyprus Egypte Spanje Frankrijk Griekenland Israël Italië Libanon Libië Malta Marokko Syrië Tunesië Turkije (het gebied aan de Middellandse Zee) ex-Joegoslavië 5 450 10 700 2 500 29 200 44 100 20 450 57 000 3 250 120 740 1 450 55 000 5 460 4 480 1 160 77 300 15 (1) 12 12 12 (1) 12 12 6 6 12 12 12 12 12 36 12 26 100 43 500 (1) 6 tot 12 12 Totaal 511 140 (1) Algerije heeft in 1996 unilateraal de uitbreiding van zijn territoriale wateren afgekondigd. Spanje heeft het gebied tussen de Cabo de Gata en de grens met Frankrijk tot beschermde visserijzone uitgeroepen. Zowel Spanje als Algerije oefenen dus de controle over hun visgronden uit tot aan de territoriale grens die in het Verdrag inzake het recht van de zee is vastgelegd. Turkije beschikt over een grens van 6 mijl in de Egeı¨sche Zee en 12 mijl voor de rest van zijn kusten. 2. 2. De vloten van de EU-lid-staten die in de wateren van de Middellandse Zee vissen, kunnen in grote lijnen als volgt worden omschreven: Land Schepen KWt Beman- ning BRT (bruto- register- ton) Spanje Frankrijk Italië Griekenland Totaal EU 5 668 2 365 16 801 20 792 45 626 477 828 183 000 1 524 977 674 310 15 053 3 611 47 587 39 397 101. 256 17 458 270 179 146 147 105 648 In bijlage 1 worden de „kenmerken van de 2. 2. 1. communautaire vissersvloot in de Middellandse Zee” weergegeven, overeenkomstig het werkdocument van 1990 over de richtsnoeren voor een gemeenschappelijke visserijregeling in het Middellandse-Zeegebied. 2. 2. 2. Deze cijfers wijzen op het bestaan van kleine ondernemingen met een sterk ambachtelijk karakter. Het feit dat de visbodems dichtbij de visserijgemeenschappen liggen en dat de markten gemakkelijk toegankelijk zijn (althans in de EU-lid-staten) hebben een sterke versnippering van de sector tot gevolg. Het belang van de vloot van een land hangt op de eerste plaats samen met de omvang van het continentaal plat. Hieronder wordt een overzicht gegeven van de belasting per 1 000 km2 van het continentaal plat van de lid-staten: Land Schepen KWt Beman- ning Spanje Frankrijk Italië Griekenland 129 116 139 365 10 835 8 949 12 630 11 830 341 177 394 691 BRT (bruto- register- ton) 2 296 854 2 238 2 564 2. 3. Het verbruik van visserijproducten in het Middel- landse-Zeegebied ligt enorm hoog. Niet alleen is zeevoed- sel van oudsher populair, de kustgebieden zijn ook dicht bevolkt en de prijs van de visserijproducten ligt op deze versnipperde maar goed draaiende markt vaak veel hoger dan elders. In deze omstandigheden is het moeilijk de aanvoer in cijfers te vatten. Bovendien wordt deze taak nog bemoeilijkt door ten minste twee andere factoren, nl. de verspreiding van de potentie¨le aanvoer- punten en de beperkte kredieten die de autoriteiten uittrekken voor een opvoering van de controle (toezicht op zee en op het land). 2. 4. De bevoegde nationale autoriteiten dienen de visserijgemeenschap en haar organisaties in de mate van het mogelijke bij de controle te betrekken, daarbij uitgaand van een heldere, doorzichtige en rechtvaardige regelgeving. In sommige streken is het toezicht op de visserij in de Middellandse Zee gedurende lange tijd uitgeoefend door de zichzelf controlerende visserij- gemeenschappen. De technologische veranderingen, de C 129/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 toegenomen mobiliteit van de vloten overal ter wereld en de globalisering van de markten hebben uiteindelijk echter ook het evenwicht van de visbestanden in de Middellandse Zee aan het wankelen gebracht. — een betere coördinatie van het wetenschappelijk en technisch onderzoek te verzekeren, ten einde de kredieten van de gespecialiseerde organismen zo goed mogelijk te besteden; 2. 4. 1. Al in 1972 is door de Algemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee (1) een werkgroep voor de verontreiniging van de Middellandse Zee opgericht. Over het algemeen is echter weinig of geen vooruitgang geboekt op het vlak van de internationale samenwerking, wat te wijten is aan het feit dat veel vissoorten alleen op bepaalde plaatsen voorkomen. De rol van de Algemene Raad blijft dan ook hoofdzakelijk beperkt tot het verstrekken van advies. 2. 4. 2. De toetreding van Griekenland en Spanje tot de Gemeenschap in de jaren tachtig, en de impact van het GVB in het gebied van de Atlantische Oceaan (bodemprijzen, steun aan de modernisering, enz. ) hebben de lid-staten ertoe gebracht de eerste stappen te zetten op weg naar een gezamenlijke follow-up van de visgron- den in het Middellandse-Zeegebied. 2. 5. Medio 1990 hebben de diensten van de Commis- sie een werkdocument uitgebracht over de richtsnoeren voor een gemeenschappelijke visserijregeling in het Middellandse-Zeegebied. Daarmee wordt een eerste aanzet gegeven tot een discussie over de vraag hoe de problemen aan te pakken. Op dat moment dringt ook het besef door dat een gemeenschappelijk beleid voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden in de regio broodnodig is, wil men deze rijkdommen beschermen en ervoor zorgen dat de kustbewoners ervan kunnen profiteren. Met deze doelstellingen voor ogen zijn een aantal maatregelen uitgewerkt, en zijn de verschillende etappes en de middelen die nodig zijn voor een gemeenschappelijke visserijregeling voor het Middellandse-Zeegebied vastgelegd. Zeven jaar na de publicatie van dit document loont het de moeite na te gaan wat er van deze richtsnoeren op regelgevend, politiek, technisch en sociaal-economisch vlak en op het gebied van de internationale samenwerking is geworden. 2. 5. 1. Wat de regelgeving betreft, werd duidelijk aangegeven dat veel bepalingen van het gemeenschappe- lijke visserijbeleid onverkort van toepassing zijn op de visserij in de Middellandse Zee, maar dat de nieuwe voorschriften niettemin stap voor stap en met oog voor de specifieke elementen van de visserij in het gebied moesten worden uitgewerkt. Zo werd voorgesteld: — een communautaire basiswetgeving op het hoogst mogelijke niveau op te stellen, met inachtneming van de algemene beginselen die voortvloeien uit het VN-Verdrag inzake het recht van de zee en de bestaande technische normen voor de instandhou- ding en het beheer; — wetenschappelijke samenwerking tussen de lid- staten op gang te brengen of te bevorderen; — te zorgen voor een systematische verspreiding van de belangrijkste wetenschappelijke gegevens en de resultaten van de acties. 2. 5. 1. 1. Met de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994, waarbij een aantal van de vigerende technische maatregelen in het Middellandse-Zeegebied op elkaar worden afgestemd, is een grote sprong voorwaarts gemaakt op het gebied van de regelgeving. Het Comité heeft op 6 mei 1993 een advies uitgebracht over het desbetreffende voorstel, waarin het een reeks algemene aanbevelingen doet die helaas niet allemaal in de definitieve verordening zijn verwerkt. Het door D-G XIV van de Commissie opgestel- de overzicht van de in Verordening (EG) nr. 1626/94 vastgelegde uitzonderingen, is opgenomen in bijlage 2. 2. 5. 1. 2. Alle vooruitgang op regelgevend vlak ten spijt, lijkt een ree¨le en doeltreffende harmonisatie in het Middellandse-Zeegebied nog veraf. Wil het ooit zover komen, dan moeten alle bestaande uitzonderingsmaatre- gelen zonder wetenschappelijke basis geleidelijk aan worden afgeschaft en moeten voor alle vloten dezelfde technische voorschriften gaan gelden. Streefdoel is de vaststelling van een minimaal referentiekader dat geldt voor a´lle lid-staten en waardoor geen van de partijen wordt benadeeld. Indien het voorstel in zijn huidige vorm voor bepaalde landen onaanvaardbaar zou zijn, dan dienen de betwiste punten te worden herzien, zodat uiteindelijk toch een eenvormige regeling voor alle partijen tot stand komt. Het Economisch en Sociaal Comité heeft in een vroeger advies (2) al te kennen gegeven dat een voorstel voor een verordening dat een ernstig precedent schept en alle inspanningen voor een herstructurering van het beleid inzake de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse Zee op de helling zet, onaanvaardbaar is, ook al gaat het om overgangsmaatregelen van tijdelijke aard. 2. 5. 1. 3. Kortom, een striktere regelgeving moet wor- den gegrondvest op een communautair kader van mi- nimumvoorschriften, die vervolgens door de landen, regio’s of visserijgemeenschappen kunnen worden aan- gevuld. Daarbij mag niet uit het oog worden verloren dat de vissers in de Gemeenschap, die voortdurend in een onderlinge concurrentiestrijd verwikkeld zijn, recht hebben op een gelijke behandeling, en dat de kaderwet- geving derhalve van toepassing dient te zijn op alle partijen. Het spreekt vanzelf dat een voorschrift pas de algemene goedkeuring zal wegdragen als de billijkheid ervan niet in twijfel wordt getrokken, en dat de regel- geving zonder maatschappelijke goedkeuring niet met in een regio die zo succes kan worden toegepast versnipperd, onbestendig en complex is als het Middel- landse-Zeegebied. (1) Intergouvernementeel organisme dat in 1949 is opgericht binnen de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN. De constituerende overeenkomst van deze Raad is op 20 februari 1952 in werking getreden. (2) PB C 30 van 30. 1. 1997. 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/31 2. 5. 2. Op politiek vlak zijn een aantal aanbevelingen uitgewerkt, die als volgt kunnen worden samengevat: — de lid-staten moeten overleg plegen over de afba- kening van visserijzones die onder hun jurisdictie vallen en verder reiken dan de territoriale wateren; — er moeten betrekkingen worden aangeknoopt met de andere oeverstaten van het Middellandse-Zeegebied, en de wetenschappelijke samenwerking moet worden bevorderd; — de internationale samenwerking binnen de bestaande organisaties moet worden versterkt. In politiek opzicht is met name op het 2. 5. 2. 1. nationale niveau vooruitgang geboekt. Zo heeft Spanje (Koninklijk decreet 1315/97) onlangs het gebied tussen de Cabo de Gata en de grens met Frankrijk tot beschermde visserijzone uitgeroepen. Spanje maakt aan- spraak op de soevereiniteit over dit gebied in naam van de instandhouding van de levende maritieme rijkdom- men en het beheer en de controle van de visserijactivitei- ten (artikel 2), vanzelfsprekend zonder afbreuk te doen aan de huidige en toekomstige EU-bepalingen inzake de bescherming en de instandhouding van de bestanden. 2. 5. 2. 2. Met deze maatregel wil de Spaanse regering de grote pelagische soorten (met name blauwvintonijn) beschermen en de arbeidsintensieve ambachtelijke visse- rij in het gebied in stand houden, om zo de kwaliteit van de visserijactiviteit hoog te houden. 2. 5. 2. 3. De industrie¨le visserij door schepen van landen die niet tot het Middellandse-Zeegebied behoren is de laatste jaren enorm toegenomen (naar schatting meer dan 100 schepen, waarvan sommige onder een goedkope vlag varen). Maar al te vaak vissen deze schepen zonder enige vorm van controle en vlakbij de 12-mijlszone, zonder acht te slaan op de aanbevelingen van de Internationale Commissie voor de instandhou- ding van de tonijnachtigen in de Atlantische Oceaan (ICCAT). Deze ongebreidelde activiteit is er de oorzaak van dat de toestand van de bestanden de laatste jaren kritiek werd. 2. 5. 2. 4. Door het ongecontroleerd vissen wordt de noodzaak om een efficie¨nt beheerssysteem voor de visserij in de Middellandse Zee op te zetten, nog geaccentueerd. Het belangrijkste doel bij het opzetten van dit beheerssysteem is de versterking van de positie van de Raad voor de visserij in de Middellandse Zee als centrale organisatie voor de visserij. Tijdens de van 13 t/m 16 oktober 1997 te Rome gehouden vergadering van de visserijraad zijn belangrijke besluiten genomen ter versterking van de positie van deze organisatie (weten- schappelijk comité, eigen begroting, enz. ) In dezelfde context is een besluit genomen over een wijziging van de regels en het huishoudelijk reglement van de visserijraad, waardoor de Gemeenschap zich hierbij kan aansluiten, en de betekenis van de Europese Unie in deze organisatie wordt vergroot. 2. 5. 3. Wat de technische aspecten aangaat, is duidelijk geworden dat een specifieke modelregeling voor de instandhouding van het visbestand in de Middellandse Zee dient te worden uitgewerkt. Om de redenen die hierboven zijn uiteengezet wordt daarbij uitgegaan van de controle op de visserijinspanning (beperkingen inzake het vistuig, het aantal schepen, enz. ), en niet van de beperking van de vangsten. De specifieke kenmerken van de visserij in het Middellandse-Zeegebied, te weten de grote diversiteit van de vangsten en de verspreiding van de vloten, maken een algemene toepassing van een op TAC’s gebaseerde controleregeling immers ondoenbaar. Vandaar dat grote aandacht wordt besteed aan de invoering van technische voorschriften, waarbij vooral de volgende punten van belang zijn: — technisch onderzoek naar selectief vistuig; — geleidelijke invoering van beperkingen op het gebruik van vistuig dat schadelijk is voor het mariene milieu, met name drijfnetten; — vaststelling van een communautaire regelgeving inza- ke de kenmerken en het gebruik van de verschillende soorten vistuig; — omschakeling van de vloten om tot een systematisch gebruik van selectief vistuig te komen. 2. 5. 3. 1. Ook hier is evenwel maar weinig resultaat behaald. Op bepaalde nevengebieden is vooruitgang geboekt (telling van de communautaire vloot), maar alleen Verordening (EG) nr. 1626/94 dringt door tot de kern van de zaak. De goedkeuring van deze Verordening (EG) nr. 1626/94 van de Raad van 27 juni 1994, waarbij een aantal van de vigerende technische maatregelen in de Middellandse Zee op elkaar worden afgestemd, hield evenwel niet in dat vaart werd gezet achter de verwezenlijking van de eerder vermelde doelstellingen. De verordening bevat immers een aantal lacunes: — zij behelst geen verbod op het gebruik van drijfnetten; — het gebruik van pelagische en semipelagische sleep- netten en van spannetten leidt tot discriminatie, aangezien het de lid-staten zijn die de beperkingen inzake de technische kenmerken vastleggen (ar- tikel 5). 2. 5. 3. 2. Met de goedkeuring in 1997 van het besluit van de Raad inzake een bijzondere maatregel ter bevordering van de omschakeling van bepaalde visserij- activiteiten van de Italiaanse vissers (1), tijdens de Raad van ministers van visserij op 14 en 15 april 1997 in Luxemburg, is men echter wellicht een stap dichter bij de oplossing van het probleem van de drijfnetten gekomen. 2. 5. 3. 3. Voorts zijn weer meer wetenschappelijke studies verschenen, die wel bijdragen tot de kennis van het probleem, maar onvoldoende in aanmerking zijn genomen om de tot nog toe goedgekeurde voorschriften te onderbouwen. Dit doet echter geen afbreuk aan het grote belang ervan voor het onderzoek, dat op alle (1) PB C 30 van 30. 1. 1997. C 129/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 mogelijke manieren moet worden voortgezet, met name in het kader van forumbijeenkomsten van alle landen met een vloot op de Middellandse Zee. roepskringen. Bijzondere nadruk werd gelegd op de betrekkingen met de beroepskringen van derde landen. 2. 5. 3. 4. De Algemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee moet de touwtjes in handen blijven houden, maar mag de wetenschappelijke samenwerking tussen afzonderlijke landen niet in de weg staan (b. v. het Fao Copemed-project). 2. 5. 3. 5. Kort en goed, de vooruitgang op technisch vlak verloopt zo´ langzaam dat de praktische betekenis ervan voor een doeltreffend beheer van de communautai- re visserij, d. w. z. instandhouding van de bestanden en het voorkomen van conflicten, nog zeer gering is. Vanuit een sociaal-economische optiek was het 2. 5. 4. een eerste vereiste om de sector te betrekken bij de uitvoering van het gemeenschappelijk visserijbeleid. De kenmerken van de visserij in de Middellandse Zee (verspreiding, kleine schepen, enz. ) maken dat de nale- ving van de verplichtingen die voortvloeien uit het GVB onmogelijk kan worden afgedwongen zonder de steun van de beroepskringen. Vandaar het voorstel om de beroepsorganisaties meer zeggenschap te geven, zodat in een context van gedeelde verantwoordelijkheid overleg kan worden gepleegd over het beheer van de visbestanden en de markten. 2. 5. 4. 1. De producentenorganisaties waarvan sprake is in de gemeenschappelijke marktordeningen hebben in het Middellandse-Zeegebied geen vaste voet aan de grond gekregen, wat te maken heeft met de bestaande sociaal-economische structuur en de afzet van de produc- ten. De invoering van mechanismen voor de territoria- lisering van de kustwateren zou het beheer van de visserijinspanning ten goede kunnen komen. In landen als Frankrijk en Spanje zou de erkenning van de beroepskringen, die een grote rol spelen in de visserijsec- tor, een meer solide basis kunnen krijgen. Ook zou het de moeite lonen onderzoek te verrichten naar de controle die de visserijgemeenschappen op bepaalde plaatsen in het Middellandse-Zeegebied uitvoeren, en deze activiteit in een juridische vorm te gieten zodat de nationale overheid deze gemeenschappen tot op zekere hoogte kan betrekken bij het beheer van de bestanden in de plaatselijke maritieme wateren. Een dergelijke regeling wordt overigens al toegepast in de viswateren voor de Japanse kust en in La Albufera van Valencia (een binnenzee). De restrictieve aard van dit systeem zou voor een betere bescherming van de visbestanden zorgen. 2. 5. 4. 2. Tot nog toe is de EU op dit gebied niet verder gekomen dan overleg, waarbij in twee gevallen ook de sector zelf werd betrokken: — Zo hebben de Commissie en het EP op 22 en 23 juni 1995 in Ancona een seminar gehouden over het beleid inzake de instandhouding van de visbestanden in het Middellandse-Zeegebied. Na afloop vond op 24 juni nog een bijeenkomst plaats met de vertegenwoordigers van de beroepskringen. Op de agenda stonden harmonisatie, technische maatrege- len op communautair niveau, internationale samen- werking, structuurbeleid en deelname van de be- — De door de Commissie georganiseerde eerste bijeen- komst van beroepsorganisaties uit de visserijsector van de oeverlanden van de Middellandse Zee heeft op 28 september 1996 in Napels (Italie¨) plaatsgevonden. 2. 5. 5. De internationale samenwerking ten slotte wordt beschouwd als de tweede etappe in de uitwerking van een algemeen beleid voor de instandhouding en het rationeel beheer van de visbestanden. Na de harmonisa- tie op het niveau van de Gemeenschap is de globalisering van de visserijactiviteit in het Middellandse-Zeegebied logischerwijze de volgende stap, aangezien de door de oeverstaten vastgestelde maatregelen immers voor alle partijen bindend moeten zijn. 2. 5. 5. 1. De organisatie van een diplomatieke confe- rentie waarop de grondslagen voor een internationale overlegstructuur zouden worden gelegd, lag dan ook voor de hand. Daarbij werd er wel vanuit gegaan dat niet mocht worden getornd aan de in de eerste etappe van het gemeenschappelijk beleid inzake het beheer en de instandhouding bereikte resultaten. Een onafhankelijk wetenschappelijk instituut zou worden verzocht de grondslagen te leggen voor de analyse van de toestand van de bestanden. 2. 5. 5. 2. Men is echter nog niet verder gekomen dan het overlegstadium. Zo zijn twee diplomatieke conferenties gehouden, nl. in 1994 op Kreta (Grieken- land) en in 1996 in Venetie¨, (Italie¨), maar werden tot op heden nog geen werkbare maatregelen goedgekeurd die in de praktijk zouden kunnen bijdragen tot een oplossing van de problemen. 2. 5. 5. 3. Een ander noemenswaardig feit in de ontwik- keling van de gebeurtenissen na 1990 is dat de Algemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee weer actief is geworden en is uitgegroeid tot een institutioneel kader waarop de gezamenlijke oeverstaten kunnen terugvallen. Toch is ook hier weinig vooruitgang geboekt en zijn de activiteiten van de Algemene Raad nauwelijks merkbaar toegenomen (wat vermoedelijk te wijten is aan een gebrek aan middelen, die hoofdzakelijk van de EU zouden moeten komen). Overigens is de toetreding van de EU onlangs goedgekeurd (juridisch gezien vooralsnog onder voorbehoud van goedkeuring door de Raad). Nu is het afwachten of de resultaten van de laatste vergadering van de Algemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee in oktober 1997 de activiteiten van de Raad zullen beı¨nvloeden. 2. 5. 5. 4. In een aantal landen van het Middellandse- Zeegebied, zowel lid-staten als derde landen — zoals Spanje, Griekenland, Marokko, Algerije, enz. —, wordt overwegend een ambachtelijke vorm van visserij bed- reven. Daartegenover staat de industrie¨le vloot, schepen die onder Japanse, Koreaanse of een of andere goedkope vlag (Panama, Honduras, Belize, enz. ) varen, en die buiten de twaalfmijlszone blijven vissen zonder dat enige controle wordt uitgeoefend op hun activiteiten. Het gaat om meer dan 100 schepen die een industrie¨le vorm van visserij bedrijven met vistuigen en vismateriaal met een grote vangstcapaciteit, en die zich massaal toeleggen op de vangst van blauwvintonijn en zwaardvis. 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/33 2. 5. 5. 5. Bij een dergelijke belasting op de bestanden moèt het op een gegeven moment wel verkeerd gaan. Het is dus zaak de situatie zo snel mogelijk in goede banen te leiden. Vast staat in elk geval dat de ambachtelij- ke visserij voorrang dient te krijgen boven de industrie¨le visserij, en dat de belangen van de oeverstaten primeren over die van de landen die niet aan de Middellandse Zee grenzen. 3. Conclusies 3. 1. Een doeltreffende regeling voor het beheer van de bestanden moet noodzakelijkerwijs worden afge- stemd op de specifieke kenmerken van het Middellandse- Zeegebied. 3. 2. Een doeltreffend beheer is daarnaast ook een billijk beheer, dat elke vorm van discriminatie tegengaat. Er dient meer te worden geı¨nvesteerd in het 3. 3. wetenschappelijk onderzoek. Dit impliceert dat de Al- gemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee nieuw leven moet worden ingeblazen en de touwtjes in handen moet nemen. Daarnaast mag evenwel niet worden afgezien van de onderlinge wetenschappelijke samenwerking tussen de oeverstaten van het Middel- landse-Zeegebied, o. m. door de publicatie van studies. De uiteenlopende situaties vergen een ree¨le, 3. 4. algemene harmonisatie van de visserij in de Middellandse Zee. Een conditio sine qua non in dit verband is de geleidelijke afschaffing van alle in Verordening (EG) nr. 1626/94 opgenomen uitzonderingen die niet weten- Brussel, 25 februari 1998. schappelijk gefundeerd zijn, zodat op àlle vloten dezelfde technische voorschriften van toepassing zijn. 3. 5. Het Comité dringt erop aan dat de beroepskrin- gen worden geraadpleegd over de tenuitvoerlegging van de voorgestelde regelgeving, en schaart zich achter het voorstel van de EU, die binnen de Algemene Raad voor de visserij in de Middellandse Zee heeft gepleit voor de oprichting van een comité waarin ook de beroepsorgani- saties zitting hebben. 3. 6. Tegen producenten die de voorschriften inzake de instandhouding van de bestanden met voeten treden moeten gepaste sancties worden genomen. De nadruk moet komen te liggen op verantwoordelijkheid, zodat er paal en perk wordt gesteld aan de oneerlijke concur- rentie, waaraan vooral de vloten uit derde landen zich schuldig maken. 3. 7. De afbakening van beschermde visserijzones in de Middellandse Zee zal de doeltreffendheid van de maatregelen voor de bescherming en instandhouding van de bestanden in de hand werken. 3. 8. De deelnemers aan diplomatieke conferenties mogen het niet alleen bij intentieverklaringen laten. De samenwerking tussen alle betrokken landen dient te worden versterkt via de voorbereidende werkzaamhe- den, zodat slotverklaringen kunnen worden opgesteld die onmiddellijk van kracht kunnen worden. 3. 9. Bij het streven naar een duurzame visserij in de Middellandse Zee dient de ambachtelijke visserij voorrang te krijgen boven de industrie¨le visserij, en dienen de belangen van de oeverstaten te primeren over die van de landen die niet aan de Middellandse Zee grenzen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS C 129/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 BIJLAGE 1 bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Kenmerken van de communautaire vissersvloot in de Middellandse Zee De communautaire vissersvloot vertoont grosso modo de volgende kenmerken: — een groot aantal vaartuigen (circa 47 000) van relatief kleine afmetingen met een gering motorisch vermogen; — zowel de vaartuigen zelf als het vistuig en de toestellen voor het bewaren en behandelen van de vangst zijn verouderd; — de hygie¨ne en veiligheid aan boord laten vaak te wensen over. Aan de hand van een sociaal-economische analyse van de visserijmethoden, kan de situatie in de vier betrokken lid-staten als volgt worden geschetst: — De ambachtelijke vloot voor de kustvisserij bestaat uit visserssloepen zonder dek, met een lengte tussen de loodlijnen van minder dan 9 meter, over het algemeen zonder motor. Deze vorm van visserij wordt beoefend in gezinsverband en is erg arbeidsintensief, hoewel de lonen laag liggen. De traditionele sociale structuur maakt dat deze sector zich maar moeilijk kan handhaven t. o. v. de externe verplichtingen (wetgeving, controle) enerzijds, en de technische vooruitgang anderzijds. Bovendien werkt deze sociaal-economische structuur ook het individualisme in de hand. — De halfambachtelijke vloot bestaat uit vaartuigen met een lengte tussen de loodlijnen van meer dan 9 en minder dan 18 meter, die over het algemeen al heel wat jaren meegaan en verouderd zijn. De controle op de activiteiten van dit tweede type vissersboten is gemakkelijker, aangezien deze geringer in aantal zijn en zo´ zijn gebouwd dat zij gedwongen zijn hun vangst te lossen in een haven. Er zij opgemerkt dat voor een aantal activiteiten van deze visserijbranche strikte voorschriften gelden. Zo is er in bepaalde gevallen sprake van een visverbod, of zelfs van een verbod om nieuwe schepen te bouwen, dit met het oog op de controle van de toegang tot de bestanden (voorafgaande bouwvergunning, vergunning om een schip in gebruik te nemen, licenties, enz. ). — De zeevisserij wordt beoefend met relatief moderne en productieve schepen die over het algemeen vissen in zones die buiten de territoriale wateren vallen. In dit verband dient de aandacht te worden gevestigd op het bestaan van een vloot die gespecialiseerd is in de vangst van tonijnachtigen en andere grote treksoorten, die de vloten van landen die niet aan de oevers van de Middellandse Zee grenzen rechtstreeks beconcurreert. Bron: COM(90) 1136 def. — Bijlage 1 — blz. 13-14. 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/35 BIJLAGE 2 bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Uitzonderingen die voortvloeien uit Verordening (EG) nr. 1626/94 Land Visserij Toegestane uitzonderingen Visserij met sleepnetten op Uitzonderingen op de maas- pootvissen (grondels en koor- wijdte van 40 mm (artikel 6, naarvissen) voor menselijke bijlage III) consumptie (Noord-Adriatische Zee) Termijn en voorwaarden 31. 12. 1998 2 maanden/jaar toegestaan Italie¨ Italie¨ Italie¨ Italie¨ Visserij met sleepnetten (har- Uitzonderingen op de maas- ders, zeebrasems) voor de aqui- wijdte van 40 mm (artikel 6, cultuur (Noord-Adriatische Zee) bijlage III) 31. 12. 1998 Pootvissen voor menselijke Uitzonderingen op de maas- aquicultuur wijdte van 14 mm van om- consumptie of sluitingsnetten (artikel 6, bij- (Tyrrheense Zee) lage III) 31. 12. 1998 Kustvisserij met sleepnetten en Gebruik binnen de zone van zegennetten op koornaarvissen 3 zeemijl of van de dieptelijn van - 50 m 31. 12. 1998 Italie¨ Visserij op weekdieren met Binnen de zone van 3 zeemijl of van de dieptelijn van - 50 m dreggen Frankrijk Visserij met spannetten (op Uitzonderingen op de maas- met posidonia begroeide bo- wijdte van 40 mm (artikel 6, dems) bijlage III) Permanent, als > 90 % weekdieren 31. 12. 1998 Frankrijk Visserij met zegennetten op het Gebruik getolereerd (met mi- strand nimummaaswijdte) 1. 1. 2002 Griekenland Visserij met zegennetten op het Gebruik getolereerd (met mi- 1. 1. 2002 strand nimummaaswijdte) Griekenland Gebruik van zegennetten en Gebruik binnen de zone van 3 zeemijl of van de dieptelijn van - 50 m sleepnetten aan de kuststrook 31. 12. 1998 Opmerkingen Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- nale van wetgevingen 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- van wetgevingen nale 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- nale van wetgevingen 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- nale van wetgevingen 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- van wetgevingen nale 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. na Verlenging mogelijk 2002, mits wetenschappelijk gefundeerd. Verlenging mogelijk na 2002, mits wetenschappelijk gefundeerd. Uitzonderingen voor maas- wijdten conform de natio- nale van wetgevingen 1. 1. 1994. Verlenging mogelijk na 1998, mits wetenschappelijk gefundeerd. Bron: Tabel van de Commissie, op 1 maart 1995 aan de werkgroep „Middellandse Zee” van het Raadgevend Comité voor de visserij overhandigd (punt 2. 2 van de agenda)


title: Reglamento (CE) n° 444/98 de la Comisión de 25 de febrero de 1998 que modifica el Reglamento (CE) n° 1162/95 por el que se establecen disposiciones especiales de aplicación del régimen de certificados de importación y de exportación en el sector de los cereales y del arroz

eurovoc_concepts:
export licence
food cereals
import licence
rice

text: L 56/12 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas 26. 2. 98 REGLAMENTO (CE) No 444/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 25 de febrero de 1998 que modifica el Reglamento (CE) no 1162/95 por el que se establecen certificados de aplicaci(cid:155)n del disposiciones importaci(cid:155)n y de exportaci(cid:155)n en el sector de los cereales y del arroz especiales de r(cid:130)gimen de LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com ´un de mercados en el sector de los cereales (1), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 923/96 de la Comisi(cid:155)n (2), y, en particular, el apartado 2 de su art(cid:146)culo 9 y el apartado 11 de su art(cid:146)culo 13, Visto el Reglamento (CE) no 3072/95 del Consejo, de 22 de diciembre de 1995, por el que se establece la organiza- ci(cid:155)n com ´un del mercado del arroz (3), modificado por el Reglamento (CE) no 192/98 (4), y, en particular, el apar- tado 2 de su art(cid:146)culo 9 y el apartado 15 de su art(cid:146)culo 13, Visto el Reglamento (CEE) no 3719/88 de la Comisi(cid:155)n, de 16 de noviembre de 1988, por el que se establecen dispo- siciones comunes de aplicaci(cid:155)n del r(cid:130)gimen de certifi- cados de importaci(cid:155)n, de exportaci(cid:155)n y de fijaci(cid:155)n antici- pada para los productos agr(cid:146)colas (5), cuya ´ultima modifi- caci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1404/97 (6), Considerando que el apartado 1 del art(cid:146)culo 7 del Regla- mento (CE) no 1162/95 de la Comisi(cid:155)n, de 23 de mayo de 1995, por el que se establecen disposiciones especiales de aplicaci(cid:155)n del r(cid:130)gimen de certificados de importaci(cid:155)n y de exportaci(cid:155)n en el sector de los cereales y del arroz (7), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 932/97 (8), fija el per(cid:146)odo de validez de los certifi- cados de exportaci(cid:155)n, especialmente en lo que respecta a los productos de los c(cid:155)digos NC 1702 30, 1702 40, 1702 90 y 2106 90; que ese per(cid:146)odo, que se extiende hasta el final del cuarto mes siguiente al de expedici(cid:155)n del certificado, se ha establecido en funci(cid:155)n de los requisitos del mercado y de la necesidad de una buena gesti(cid:155)n del mismo; Considerando que las particularidades del mercado de determinados productos transformados a base de cereales al final de la campa ˜na exigen la regulaci(cid:155)n de la expedi- ci(cid:155)n de certificados entre una campa ˜na y la siguiente, con el fin de no comprometer grandes cantidades durante el per(cid:146)odo anterior a la nueva cosecha de patata y ma(cid:146)z; que, para garantizar una buena gesti(cid:155)n del mercado, procede (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) DO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (4) DO L 20 de 27. 1. 1998, p. 16. (5) DO L 331 de 2. 12. 1988, p. 1. (6) DO L 194 de 23. 7. 1997, p. 5. (7) DO L 117 de 24. 5. 1995, p. 2. (8) DO L 135 de 27. 5. 1997, p. 2. establecer que algunos certificados de exportaci(cid:155)n corres- pondientes a determinados productos transformados a base de cereales al final de la campa ˜na requieran el cumplimiento de las formalidades aduaneras de exporta- ci(cid:155)n antes del 30 de junio, ya se trate de exportaciones directas, ya de exportaciones efectuadas con arreglo al r(cid:130)gimen contemplado en los art(cid:146)culos 4 y 5 del Regla- mento (CEE) no 565/80 del Consejo, de 4 de marzo de 1980, relativo al pago por anticipado de las restituciones a la exportaci(cid:155)n para los productos agr(cid:146)colas (9), modificado por el Reglamento (CEE) no 2026/83 (10); que esta limita- ci(cid:155)n supone una excepci(cid:155)n a lo dispuesto en el apartado 5 del art(cid:146)culo 27 y en el apartado 5 del art(cid:146)culo 28 del Reglamento (CEE) no 3665/87 de la Comisi(cid:155)n (11), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2114/97 (12); que procede mantener una medida an ´a- loga de limitaci(cid:155)n del per(cid:146)odo de validez de los certifi- cados durante los ´ultimos d(cid:146)as de una campa ˜na determi- nada y los primeros meses de la nueva, fijando dicho per(cid:146)odo de validez en treinta d(cid:146)as a partir de la fecha de su expedici(cid:155)n; Considerando que el Reglamento (CEE) no 3719/88 esta- blece en su art(cid:146)culo 13 bis la posibilidad de expedir certi- ficados para diversos productos pertenecientes a la misma categor(cid:146)a, siempre que esa categor(cid:146)a se haya definido previamente; que los apartados 1 y 2 del art(cid:146)culo 4 del Reglamento (CE) no 1162/95 ya permiten, en el caso de la expedici(cid:155)n de certificados determinados productos, para dos o m ´as subdivisiones contiguas de 12 cifras; que es preciso aclarar las disposiciones del citado art(cid:146)culo 4 a la luz de las disposiciones de car ´acter horizontal del Reglamento (CEE) no 3719/88, modificado por el Regla- mento (CE) no 1199/95 (13), determinando las categor(cid:146)as de productos contempladas en el citado art(cid:146)culo 13 bis a las que corresponde un tipo de restituci(cid:155)n id(cid:130)ntico; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 El Reglamento (CE) no 1162/95 se modificar ´a como sigue: (9) DO L 62 de 7. 3. 1980, p. 5. (10) DO L 199 de 22. 7. 1983, p. 12. (11) DO L 351 de 14. 12. 1987, p. 1. (12) DO L 295 de 29. 10. 1997, p. 2. (13) DO L 119 de 30. 5. 1995, p. 4. 26. 2. 98 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 56/13 1) El apartado 1 del art(cid:146)culo 4 se modificar ´a como sigue: «1. No obstante lo dispuesto en el art(cid:146)culo 13 bis del Reglamento (CEE) no 3719/88, en el caso de los productos de los c(cid:155)digos NC 1101 00 15, 1102 20, 1103 11 10 y 1103 13, el interesado podr ´a indicar en su solicitud de certificado de exportaci(cid:155)n productos incluidos en dos subdivisiones contiguas de doce cifras de las subpartidas anteriormente mencionadas. Adem ´as, se determinan las siguientes categor(cid:146)as de productos en el sentido del art(cid:146)culo 13 bis del Regla- mento (CEE) no 3719/88: Categor(cid:146)a 1: 1108 11 00 9200, 1108 11 00 9300 de junio y el 30 de septiembre de la campa ˜na siguiente, deber ´an cumplirse en los treinta d(cid:146)as siguientes a su expedici(cid:155)n. Estas fechas de vencimiento se aplicar ´an asimismo a las formalidades contempladas en el art(cid:146)culo 30 del Reglamento (CEE) no 3665/87 para los productos sometidos (CEE) del Reglamento no 565/80 al amparo de dichos certificados. r(cid:130)gimen al En la casilla 22 de los certificados figurar ´a una de las indicaciones siguientes: — Limitaci(cid:155)n establecida en al apartado 1 bis del art(cid:146)culo 7 del Reglamento (CE) no 1162/95 — Begrænsning, jf. artikel 7, stk. 1a, i forordning (EF) Categor(cid:146)a 2: 1108 12 00 9200, 1108 12 9300 nr. 1162/95 Categor(cid:146)a 3: 1108 13 00 9200, 1108 13 00 9300 Categor(cid:146)a 4: 1108 19 10 9200, 1108 19 10 9300 Categor(cid:146)a 5: 1702 30 51 9000, 1702 30 91 9000, 1702 90 50 9100 Categor(cid:146)a 6: 1702 30 59 9000, 1702 30 99 9000, 1702 40 90 9000, 1702 90 50 9900, 2106 90 55 9000. Las subdivisiones de doce cifras indicadas en la soli- citud figurar ´an tambi(cid:130)n en el certificado de exporta- ci(cid:155)n. ». 2) En el primer gui(cid:155)n del apartado 2 del art(cid:146)culo 4, las palabras «c(cid:155)digo de producto de once cifras» se susti- tuir ´a por la expresi(cid:155)n «c(cid:155)digo de producto de doce cifras», a ˜nadi(cid:130)ndose el texto siguiente: «en cuyo caso ser ´a preciso indicar en la casilla 15: “preparados del tipo utilizado para la alimentaci(cid:155)n de los animales de conformidad con el Reglamento (CE) no 1517/95”. ». — K(cid:129)rzung der G(cid:129)ltigkeitsdauer nach Artikel 7 Absatz 1a der Verordnung (EG) Nr. 1162/95 — Peqioqisl ˜or pou pqobk ˜epetai sto ˜aqhqo 7 paq ˜acqavor 1a tou jamomislo ˜u (EJ) aqih. 1162/95 — Limitation provided for in Article 7(1a) of Regula- tion (EC) No 1162/95 — Limitation pr(cid:130)vue (cid:133) l’article 7 paragraphe 1 bis du r(cid:138)glement (CE) no 1162/95 — Limitazione prevista all’articolo 7, paragrafo 1 bis, del regolamento (CE) n. 1162/95 — Beperking als bepaald in artikel 7, lid 1 bis, van Verordening (EG) nr. 1162/95 — Limita(cid:135)˜ao estabelecida no nº 1A do artigo 7º do Regulamento (CE) nº 1162/95 — Asetuksen (EY) N:o 1162/95 7 artiklan 1 a kohdassa s(cid:132)(cid:132)detty rajoitus — Begr(cid:132)nsning enligt artikel 7. 1a i f(cid:148)rordning (EG) nr 1162/95. ». 3) En el art(cid:146)culo 7 se a ˜nadir ´a el apartado 1 bis siguiente: Art(cid:146)culo 2 como obstante, excepci(cid:155)n de «1 bis. No lo dispuesto en el apartado anterior, el per(cid:146)odo de validez de los certificados de los productos de los c(cid:155)digos NC 1702 30, 1702 40, 1702 90 y 2106 90 cuyas solicitudes se presenten hasta el 25 de junio de cada campa ˜na se limitar ´a al 30 de junio. Para las solicitudes presentadas entre el 26 de junio de una campa ˜na y el 30 de septiembre de la siguiente, los certificados de exporta- ci(cid:155)n para los productos mencionados ser ´an v ´alidos durante treinta d(cid:146)as a partir de la fecha de su expedi- ci(cid:155)n, seg ´un lo establecido en el apartado 1 del art(cid:146)culo 21 del Reglamento (CEE) no 3719/88. El presente Reglamento entrar ´a en vigor el d(cid:146)a siguiente al de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comuni- dades Europeas. Ser ´a aplicable a las exportaciones respecto de las que se cumplan las formalidades contempladas en el art(cid:146)culo 3 o en el art(cid:146)culo 25 del Reglamento (CEE) no 3665/87 a partir de la fecha de entrada en vigor del presente Regla- mento. Las formalidades aduaneras de exportaci(cid:155)n de estos certificados deber ´an cumplirse antes del 30 de junio de cada campa ˜na, para los certificados solicitados hasta el 25 de junio. Para los certificados solicitados entre el 26 A petici(cid:155)n de los interesados, presentada antes del 26 de marzo de 1998, se aplicar ´an las disposiciones del apartado 1 del art(cid:146)culo 1 a las exportaciones respecto de las que se hayan cumplido las mencionadas formalidades a partir del 1 de julio de 1995. L 56/14 ‹ ES ‹ Diario Oficial de las Comunidades Europeas 26. 2. 98 El presente Reglamento ser ´a obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 25 de febrero de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 444/98 af 25. februar 1998 om ændring af forordning (EF) nr. 1162/95 om særlige gennemførelsesbestemmelser for ordningen med import- og eksportlicenser for korn og ris

text: L 56/12 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 26. 2. 98 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 444/98 af 25. februar 1998 om ændring af forordning (EF) nr. 1162/95 om særlige gennemførelsesbestem- melser for ordningen med import- og eksportlicenser for korn og ris KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1766/92 af 30. juni 1992 om den fælles markedsordning for korn (1), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 923/96 (2), særlig artikel 9, stk. 2, og artikel 13, stk. 11, under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 3072/95 af 22. december 1995 om den fælles markedsordning for ris (3), ændret ved forordning (EF) nr. 192/98 (4), særlig artikel 9, stk. 2, og artikel 13, stk. 15, under henvisning til Kommissionens forordning (EØF) nr. 3719/88 af 16. november 1988 om fælles gennemfø- relsesbestemmelser for import- og eksportlicenser samt forudfastsættelsesattester for landbrugsprodukter (5), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1404/97 (6), og ud fra følgende betragtninger: I artikel 7, stk. 1, i Kommissionens forordning (EF) nr. 1162/95 af 23. maj 1995 om særlige gennemførelsesbe- stemmelser for ordningen med import- og eksportlicenser for korn og ris (7), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 932/97 (8), fastsættes gyldighedsperio- den for eksportlicenser for bl. a. produkter henhørende under KN-kode 1702 30, 1702 40, 1702 90 og 2106 90; denne gyldighedsperiode er fastsat indtil slutningen af fjerde m(cid:134)ned efter den m(cid:134)ned, hvor licensen udstedes; gyldigheden fastsættes under hensyntagen til markedsbe- hovet og til kravet om god forvaltning; de særlige markedsforhold ved høst(cid:134)rets afslutning for visse forarbejdede kornprodukter gør det ønskværdigt at indføre licensudstedelsen mellem det gamle og det nye høst(cid:134)r, s(cid:134)ledes at der ikke disponeres over store mængder i perioden forud for den bestemmelser særlige for (1) EFT L 181 af 1. 7. 1992, s. 21. (2) EFT L 126 af 24. 5. 1996, s. 37. (3) EFT L 329 af 30. 12. 1995, s. 18. (4) EFT L 20 af 27. 1. 1998, s. 16. (5) EFT L 331 af 2. 12. 1988, s. 1. (6) EFT L 194 af 23. 7. 1997, s. 5. (7) EFT L 117 af 24. 5. 1995, s. 2. (8) EFT L 135 af 27. 5. 1997, s. 2. nye kartoffel- og majshøst; for at sikre en god forvaltning af markedet bør det fastsættes, at for visse eksportlicenser for visse forarbejdede kornprodukter ved høst(cid:134)rets afslut- ning skal toldformaliteterne ved udførslen være opfyldt senest den 30. juni, uanset om der er tale om direkte eksport eller eksport under den ordning, der er fastsat i artikel 4 og 5 i R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 565/80 af 4. marts 1980 om forudbetaling af eksportrestitutioner for landbrugsprodukter (9), ændret ved forordning (EØF) nr. 2026/83 (10); denne begrænsning afviger fra bestemmel- serne i artikel 27, stk. 5, og i artikel 28, stk. 5, i Kommis- sionens forordning (EØF) nr. 3665/87 (11), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2114/97 (12); der bør opretholdes en foranstaltning til den, der begrænser licensens gyldighedsperiode i de sidste dage i et høst(cid:134)r og i de første m(cid:134)neder af det nye høst(cid:134)r ved at fastsætte en 30 dages gyldighedsperiode for fra udstedelsesdagen; licenserne regnet svarende ifølge artikel 13a i Kommissionens forordning (EØF) nr. 3719/88 kan der udstedes licens for flere produkter i samme produktkategori, for s(cid:134) vidt som nævnte kategori er blevet fastlagt; det er i henhold til artikel 4, stk. 1 og 2, i forordning (EF) nr. 1162/95 allerede nu muligt at udstede licens for to eller flere p(cid:134) hinanden følgende tolv- cifrede underopdelinger for visse produkter; nævnte artikel 4 bør gøres mere klar p(cid:134) baggrund af de horison- tale bestemmelser, der følger af forordning (EØF) nr. 3719/88, ændret ved forordning (EF) nr. 1199/95 (13), ved at definere de produktkategorier, der nyder godt af en identisk restitutionssats, og som omhandles i artikel 13a; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomit(cid:130)en for Korn — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 I forordning (EF) nr. 1162/95 foretages følgende ændrin- ger: (9) EFT L 62 af 7. 3. 1980, s. 5. (10) EFT L 199 af 22. 7. 1983, s. 12. (11) EFT L 351 af 14. 12. 1987, s. 1. (12) EFT L 295 af 29. 10. 1997, s. 2. (13) EFT L 119 af 30. 5. 1995, s. 4. 26. 2. 98 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 56/13 1) Artikel 4, stk. 1, affattes s(cid:134)ledes: i Uanset artikel 13a »1. forordning (EØF) nr. 3719/88 kan der for produkter, som henhører under KN-kode 1101 00 15, 1102 20, 1103 11 10 og 1103 13, i ansøgningen om importlicens anføres produkter, der henhører under to p(cid:134) hinanden følgende tolvcifrede underopdelinger af de ovenfor nævnte koder. Der fastsættes endvidere følgende produktkategorier som defineret forordning (EØF) nr. 3719/88: i artikel 13a i kategori 1: 1108 11 00 9200, 1108 11 00 9300 kategori 2: 1108 12 00 9200, 1108 12 9300 kategori 3: 1108 13 00 9200, 1108 13 00 9300 kategori 4: 1108 19 10 9200, 1108 19 10 9300 kategori 5: 1702 30 51 9000, 1702 30 91 9000, 1702 90 50 9100 kategori 6: 1702 30 59 9000, 1702 30 99 9000, 1702 40 90 9000, 1702 90 50 9900, 2106 90 55 9000. De tolvcifrede underopdelinger, der er angivet i ansøg- ningen, anføres p(cid:134) eksportlicensen. « 2) I artikel 4, stk. 2, første led, ændres udtrykket »elleve- cifrede underopdelinger« s(cid:134)ledes til »tolvcifrede under- opdelinger«, og der indsættes følgende tekst, »i hvilket følgende: tilfælde der tilberedte varer af typer, der anvendes til foder henhø- rende under forordning (EF) nr. 1517/95«. rubrik 15 skal anføres i det efterfølgende høst(cid:134)r, skal toldformaliteterne ved udførslen for de ovenfor omhandlede licenser være afsluttet senest 30 dage efter udstedelsesdagen. Disse frister gælder ligeledes for de formaliteter, der omhandles i artikel 30 i forordning (EØF) nr. 3665/87 for de produkter, som er henført under ordningen i forordning (EØF) nr. 565/80 p(cid:134) grundlag af disse licenser. Eksportlicensen skal i rubrik 22 forsynes med (cid:130)n af følgende p(cid:134)tegninger: — Limitaci(cid:155)n establecida en al apartado 1 bis del art(cid:146)culo 7 del Reglamento (CE) no 1162/95 — Begrænsning, jf. artikel 7, stk. 1a, i forordning (EF) nr. 1162/95 — K(cid:129)rzung der G(cid:129)ltigkeitsdauer nach Artikel 7 Absatz 1a der Verordnung (EG) Nr. 1162/95 — Peqioqisl ˜or pou pqobk ˜epetai sto ˜aqhqo 7 paq ˜acqavor 1a tou jamomislo ˜u (EJ) aqih. 1162/95 — Limitation provided for in Article 7(1a) of Regula- tion (EC) No 1162/95 — Limitation pr(cid:130)vue (cid:133) l’article 7 paragraphe 1 bis du r(cid:138)glement (CE) no 1162/95 — Limitazione prevista all’articolo 7, paragrafo 1 bis, del regolamento (CE) n. 1162/95 — Beperking als bepaald in artikel 7, lid 1 bis, van Verordening (EG) nr. 1162/95 — Limita(cid:135)˜ao estabelecida no nº 1A do artigo 7º do Regulamento (CE) nº 1162/95 — Asetuksen (EY) N:o 1162/95 7 artiklan 1 a kohdassa s(cid:132)(cid:132)detty rajoitus — Begr(cid:132)nsning enligt artikel 7. 1a i f(cid:148)rordning (EG) nr 1162/95. « 3) I artikel 7 indsættes som stk. 1a: »1a. Uanset ovenst(cid:134)ende stykke er gyldighedspe- rioden for eksportlicenser for produkter henhørende under KN-kode 1702 30, 1702 40, 1702 90 og 2106 90, for hvilke ansøgningerne er indgivet senest 25. juni i hvert høst(cid:134)r, dog begrænset til den 30. juni. For ansøg- ninger indgivet fra 26. juni i et høst(cid:134)r og indtil 30. september i det efterfølgende høst(cid:134)r er eksportlicenser for de ovenfor omhandlede produkter gyldige i 30 dage efter udstedelsesdagen som defineret i artikel 21, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 3719/88. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggø- relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes for de udførsler, for hvilke formaliteterne i artikel 3 eller 25 i forordning (EØF) nr. 3665/87 er opfyldt fra og med denne forordnings ikrafttrædelsesdato. Toldformaliteterne ved udførslen skal for ovennævnte licenser være afsluttet senest 30. juni i hvert høst(cid:134)r for licenser, der er ansøgt om indtil 25. juni. For licenser, der er ansøgt om mellem 26. juni og 30. september i De berørte erhvervsdrivende kan senest den 26. marts 1998 anmode om anvendelse af bestemmelserne i artikel 1, stk. 1, for de udførsler, for hvilke ovennævnte formali- juli 1995. teter var opfyldt fra 1. L 56/14 ‹ ‹DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 26. 2. 98 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 25. februar 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen


title: Commission Regulation (EC) No 444/98 of 25 February 1998 amending Regulation (EC) No 1162/95 laying down special detailed rules for the application of the system of import and export licences for cereals and rice

text: L 56/12 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities 26. 2. 98 COMMISSION REGULATION (EC) No 444/98 of 25 February 1998 amending Regulation (EC) No 1162/95 laying down special detailed rules for the application of the system of import and export licences for cereals and rice THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organisation of the market in cereals (1), as last amended by Commission Regulation (EC) No 923/96 (2), and in particular Articles 9(2) and 13(11) thereof, Having regard to Council Regulation (EC) No 3072/95 of 22 December 1995 on the common organisation of the market in rice (3), as amended by Regulation (EC) No 192/98 (4), and in particular Articles 9(2) and 13(15) thereof, Having regard to Commission Regulation (EEC) No 3719/88 of 16 November 1988 laying down common detailed rules for the application of the system of import and export licences and advance-fixing certificates for agricultural products (5), as last amended by Regulation (EC) No 1404/97 (6), Whereas Article 7(1) of Commission Regulation (EC) No 1162/95 of 23 May 1995 laying down special detailed rules for the application of the system of import and export licences for cereals and rice (7), as last amended by Regulation (EC) No 932/97 (8), fixes the period of validity of export licences inter alia for products falling within CN codes 1702 30, 1702 40, 1702 90 and 2106 90; whereas licences are valid until the end of the fourth month following their issue; whereas the period of validity is fixed in accordance with market needs and the require- ments of efficent management; Whereas, given the special situation on the market for certain products processed from cereals at the end of the marketing year, rules should be laid down for the issue of licences between the old and the new marketing years so as not to commit large quantities during the period prior (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 126, 24. 5. 1996, p. 37. (3) OJ L 329, 30. 12. 1995, p. 18. (4) OJ L 20, 27. 1. 1998, p. 16. (5) OJ L 331, 2. 12. 1988, p. 1. (6) OJ L 194, 23. 7. 1997, p. 5. (7) OJ L 117, 24. 5. 1995, p. 2. (8) OJ L 135, 27. 5. 1997, p. 2. licences the end of to the new potato and maize harvests; whereas, in order to ensure sound management of the market, it should be laid down that customs export formalities for certain for certain products processed from export cereals at the marketing year must be completed by 30 June, either for direct export or for export under the arrangements laid down by Articles 4 and 5 of Council Regulation (EEC) No 565/80 of 4 March 1980 on the advance payment of export refunds in respect of agricultural products (9), as amended by Regulation (EEC) No 2026/83 (10); whereas that restriction derogates from Articles 27(5) and 28(5) of Commission Regulation (EEC) No 3665/87 (11), as last amended by Regulation (EC) No 2114/97 (12); whereas the period of validity of licences during the final days of a marketing year and the first months of a new marketing year should similarly be restricted by providing for a period of validity of 30 days from the date of issue; same product falling within the Whereas Article 13a of Regulation (EEC) No 3719/88 provides for the possibility of issuing licences for several products category provided that such a category has been established; whereas Article 4(1) and (2) of Regulation (EC) No 1162/95 provides for the issue of licences for two or more contiguous 12-digit for certain products; subdivisions whereas the Article 4 concerned should be clarified in the light of the horizontal provisions of Regulation (EEC) No 3719/88, as amended by Regulation (EC) No 1199/95 (13), by defining the categories of products referred to in Article 13a for which an identical refund is paid; Whereas the measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Cereals, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 Regulation (EC) No 1162/95 is hereby amended as follows: (9) OJ L 62, 7. 3. 1980, p. 5. (10) OJ L 199, 22. 7. 1983, p. 12. (11) OJ L 351, 14. 12. 1987, p. 1. (12) OJ L 295, 29. 10. 1997, p. 2. (13) OJ L 119, 30. 5. 1995, p. 4. 26. 2. 98 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities L 56/13 1. Article 4(1) is replaced by the following: ‘1. Notwithstanding Article 13a of Regulation (EEC) No 3719/88, for products falling within CN codes 1101 00 15, 1102 20, 1103 11 10 and 1103 13, applica- tions for export licences may indicate products falling within two contiguous 12-digit subdivisions of the abovementioned subheadings. The following product categories within the meaining of Article 13a of Regulation (EEC) No 3719/88 shall apply: category 1: 1108 11 00 9200, 1108 11 00 9300 category 2: 1108 12 00 9200, 1108 12 9300 category 3: 1108 13 00 9200, 1108 13 00 9300 category 4: 1108 19 10 9200, 1108 19 10 9300 category 5: 1702 30 51 9000, 1702 30 91 9000, 1702 90 50 9100 category 6: 1702 30 59 9000, 1702 30 99 9000, 1702 40 90 9000, 1702 90 50 9900, 2106 90 55 9000. The 12-digit subdivisions shown in applications shall appear on the export licences’; 2. in the first indent of Article 4(2), ‘eleven-digit code’ is replaced by ‘12-digit code’ and the following is added: ‘in which case the following shall be indicated in Section 15: preparations used for animal feed covered by Regulation (EC) No 1517/95’; 3. the following paragraph 1a is added to Article 7: ‘1a. However, notwithstanding paragraph 1, the va- lidity of export licences for products falling within CN codes 1702 30, 1702 40, 1702 90 and 2106 90 for which applications are submitted up until 25 June of each marketing year shall expire on 30 June. For applications submitted from 26 June of a marketing year until 30 September of the following marketing year, export licences for the abovementioned products shall be valid for 30 days from their date of issue within the meaning of Article 21(1) of Regulation (EEC) No 3719/88. Customs export formalities for the abovementioned licences must be completed by 30 June of each marketing year for licences applied for up until 25 June. For such licences applied for between 26 June and 30 September of the following marketing year, customs export formalities must be completed no later than 30 days following their date of issue. Those deadlines shall also apply to the formalities referred to in Article 30 of Regulation (EEC) No 3665/87 for products placed under the arrangements laid down by Regulation (EEC) No 565/80 under those licences. In Section 22 of those licences shall be entered one of the following: — Limitaci(cid:155)n establecida en al apartado 1 bis del art(cid:146)culo 7 del Reglamento (CE) no 1162/95 — Begrænsning, jf. artikel 7, stk. 1a, i forordning (EF) nr. 1162/95 — K(cid:129)rzung der G(cid:129)ltigkeitsdauer nach Artikel 7 Absatz 1a der Verordnung (EG) Nr. 1162/95 — Peqioqisl ˜or pou pqobk ˜epetai sto ˜aqhqo 7 paq ˜acqavor 1a tou jamomislo ˜u (EJ) aqih. 1162/95 — Limitation provided for in Article 7(1a) of Regula- tion (EC) No 1162/95 — Limitation pr(cid:130)vue (cid:133) l’article 7 paragraphe 1 bis du r(cid:138)glement (CE) no 1162/95 — Limitazione prevista all’articolo 7, paragrafo 1 bis, del regolamento (CE) n. 1162/95 — Beperking als bepaald in artikel 7, lid 1 bis, van Verordening (EG) nr. 1162/95 — Limita(cid:135)˜ao estabelecida no nº 1A do artigo 7º do Regulamento (CE) nº 1162/95 — Asetuksen (EY) N:o 1162/95 7 artiklan 1 a kohdassa s(cid:132)(cid:132)detty rajoitus — Begr(cid:132)nsning enligt artikel 7. 1a i f(cid:148)rordning (EG) nr 1162/95. ’ Article 2 This Regulation shall enter into force on the day fol- lowing its publication in the Official Journal of the European Communities. It shall apply to exports for which the formalities referred to in Article 3 or 25 of Regulation (EEC) No 3665/87 are completed from the date of entry into force of this Regu- lation. to be On application from the parties concerned, submitted not later than 26 March 1998, Article 1(1) shall apply to exports for which the abovementioned formal- ities were completed from 1 July 1995. L 56/14 ‹ EN ‹ Official Journal of the European Communities 26. 2. 98 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 25 February 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission


title: Komission asetus (EY) N:o 442/98, annettu 25 päivänä helmikuuta 1998, banaanin tuontia yhteisöön koskevien tiettyjen ohjeellisten määrien vahvistamisesta vuoden 1998 toiseksi vuosineljännekseksi (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
import
import licence
quantitative restriction
tariff quota
third country
tropical fruit

text: L 56/8 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 26. 2. 98 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 442/98, annettu 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1998, banaanin tuontia yhteis(cid:148)(cid:148)n koskevien tiettyjen ohjeellisten m(cid:132)(cid:132)rien vahvistami- sesta vuoden 1998 toiseksi vuosinelj(cid:132)nnekseksi (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti) EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon banaanialan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjeste- lyst(cid:132) 13 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1993 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 404/93 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 3290/94 (2), ja erityisesti sen 20 artiklan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) komission asetuksen (ETY) N:o 1442/93 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1409/96 (4), 9 artiklan 1 kohdassa s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n ohjeellisten m(cid:132)(cid:132)rien, jotka ilmaistaan prosenttiosuuksina komission asetuksen (EY) N:o 478/95 (5), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 702/95 (6), liitteess(cid:132) I mainituille maille tai maaryhmille my(cid:148)nnetyist(cid:132) m(cid:132)(cid:132)rist(cid:132), vahvistamisesta tuontitodistuksen antamiseksi nelj(cid:132)nnes- vuosittain yhteis(cid:148)n markkinatietojen ja -ennusteiden mukaisesti, yhteis(cid:148)ss(cid:132) vuonna 1997 kaupan pidettyj(cid:132) banaanim(cid:132)(cid:132)ri(cid:132) ja erityisesti toisen vuosinelj(cid:132)nneksen aikana toteutettuja tosiasiallisia tuonteja koskevien tietojen erittely sek(cid:132) ja kulutusn(cid:132)kym(cid:132)t yhteis(cid:148)n markkinoiden hankinta- vuoden 1998 toiseksi vuosinelj(cid:132)nnekseksi johtavat 34 prosentin suuruisen ohjeellisen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)n vahvistamiseen kullekin tariffikiinti(cid:148)st(cid:132) my(cid:148)nnetyst(cid:132) m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)st(cid:132), jotta varmistettaisiin tyydytt(cid:132)v(cid:132) tarjonta yhtei- s(cid:148)ss(cid:132), alkuper(cid:132)lle samojen tietojen perusteella se asetuksen (ETY) N:o 1442/93 9 artiklan 2 kohdassa tarkoitettu m(cid:132)(cid:132)r(cid:132), jota A- ja B-luokkaan kuuluvilla toimi- joilla on valtuudet hakea vuoden 1998 toiseksi vuosinel- j(cid:132)nnekseksi, vahvistettava olisi banaanin hallintokomitea puheenjohtajansa asettamassa m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ajassa, ei ole antanut lausuntoa ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Yhteis(cid:148)(cid:148)n osana asetuksen (ETY) N:o 404/93 18 ja 19 artiklassa s(cid:132)(cid:132)detty(cid:132) tariffikiinti(cid:148)t(cid:132) tuotavien banaanien asetuksen (ETY) N:o 1442/93 9 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuiksi ohjeellisiksi m(cid:132)(cid:132)riksi vahvistetaan vuoden 1998 toiseksi vuosinelj(cid:132)nnekseksi 34 prosenttia kullekin asetuksen (EY) N:o 478/95 liitteess(cid:132) I mainitulle maalle tai maaryhm(cid:132)lle my(cid:148)nnetyist(cid:132) m(cid:132)(cid:132)rist(cid:132). Costa Ricasta, Kolumbiasta ja Nicaraguasta per(cid:132)isin olevien banaanien tuonnissa ohjeellisia m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132) sovelletaan A- ja C-luokkaan sek(cid:132) B-luokkaan kuuluviin tuontitodis- tushakemuksiin. 2 artikla Asetuksen (ETY) N:o 1442/93 9 artiklan 2 kohdassa tarkoitetuksi m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ksi, johon A- ja B-luokan toimijoilla vuoden 1998 toisena vuosinelj(cid:132)nneksen(cid:132) on valtuudet, vahvistetaan 36 prosenttia siit(cid:132) m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)st(cid:132), joka kyseiselle toimijalle on mainitun asetuksen 6 artiklan toisen alakohdan mukaisesti my(cid:148)nnetty. 3 artikla olisi my(cid:148)s vahvistettava saman asetuksen 14 artiklan 1 kohdassa s(cid:132)(cid:132)detyt ohjeelliset m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)t Afrikan, Karibian ja Tyynenmeren valtioista (AKT) per(cid:132)isin olevia perinteisi(cid:132) banaaneja koskevien tuontitodistusten antamiseksi, t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten olisi tultava voimaan v(cid:132)litt(cid:148)- m(cid:132)sti ennen vuoden 1998 toiseksi vuosinelj(cid:132)nnekseksi tarkoitettujen todistushakemusten j(cid:132)tt(cid:148)aikaa, ja Asetuksen (ETY) N:o 1442/93 14 artiklan 1 kohdassa AKT-valtioista ohjeellisiksi m(cid:132)(cid:132)riksi tarkoitetuiksi per(cid:132)isin olevien perinteisten banaanien tuontia varten vahvistetaan vuoden 1998 toiseksi vuosinelj(cid:132)nnekseksi 31 prosenttia kutakin asetuksen (ETY) N:o 404/93 liitteess(cid:132) alkuper(cid:132)(cid:132) kohden vahvistetuista perinteisist(cid:132) olevaa m(cid:132)(cid:132)rist(cid:132). (1) EYVL L 47, 25. 2. 1993, s. 1 (2) EYVL L 349, 31. 12. 1994, s. 105 (3) EYVL L 142, 12. 6. 1993, s. 6 (4) EYVL L 181, 20. 7. 1996, s. 13 (5) EYVL L 49, 4. 3. 1995, s. 13 (6) EYVL L 71, 31. 3. 1995, s. 84 4 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132), Euroopan yhteis(cid:148)jen virallisessa lehdess(cid:132). jona se julkaistaan 26. 2. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 56/9 T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen