title: Förslag till rådets förordning (EG) om obligatoriska uppgifter vid märkning av vissa livsmedel som framställs av genetiskt modifierade organismer utöver de uppgifter som föreskrivs i direktiv 79/112/EEG

eurovoc_concepts:
consumer protection
foodstuff
genetically modified organism
labelling
new product

text: EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION Brysselden 25. 02. 1998 KOM(1998) 99 slutlig Forslag till RADETS FORORDNING (EG) om obligatoriska uppgifter vid markning av vissa livsmedel som framstalls av genetiskt modifierade organismer utover de uppgifter som ioreskrivs i direktiv 79/112/EEG (framlagt av kommissionen) 1. 2. 3. 4. 5. 6. MOTIVERING Kommissionen antog den 19 september 1997 förordning nr (EG) 1813/97 om obligatoriska uppgifter vid märkning av vissa livsmedel som framställs av genetiskt modifierade organismer utöver de uppgifter som föreskrivs i direktiv 79/112/EEG. Denna förordning gäller märkning av livsmedel och livsmedelsingredienser som framställs av genetiskt modifierade sojabönor och genetiskt modifierad majs och som godkändes enligt direktiv 90/220/EEG innan förordningen om nya livsmedel trädde i kraft. Förordningen offenlliggjordes i Europeiska gemenskapernas officiella tidning den 20 september 1997 och trädde i kraft den 1 novcmber 1997. Förordning (EG) nr 1813/97 antogs mot bakgrund av artikel 4. 2 i direktiv 79/112/EEG om tillnärmning av mcdlemsslaternas lagstiftning om märkning, presentation och reklam i fräga om livsmedel. Man har funnit det nödvändigt att säkerställa att regler om märkning, som information till konsumenten, av livsmedel och livsmedelsingredienser som framställs av genetiskt modifierade organismer som har godkänts för utsläppande på marknaden enligt direktiv 90/220/EEG, innan förordning (EG) nr 258/97 trädde i kraft, och livsmedel och livsmedelsingredienser som släpps ut på marknaden efter att förordningen trätt i kraft, vilar på samma principer. Åtgärderna har vidtagits med hänsyn till konsumentskyddet och i syfte att säkerställa rättvisa konkurrensvillkor pä den inre marknaden samt en enhetlig gemenskapspolitik vad gäller livsmedel som framställs med hjälp av bioteknik. Genom förordning (EG) nr 1813/97 togs det första steget mol att uppnä detta mäl, vilket innebär krav pä att de regler som fastställs i artikel 8 i förordning (EG) nr 258/97 ocksä skall gälla livsmedel och livsmedelsingredienser som framställs av genetiskt modifierade sojabönor enligt beslut 96/281/EG och genetiskt modifierad majs enligt beslut 97/98/EG Det räcker dock inte att fastställa generella märkningsregler för ovan nämnda produkter när det gäller att klargöra vilka soja- eller majsprodukter som skall märkas och i så fall hur. För att uppnå målet är det ocksä nödvändigt att med utgångspunkt från artikel 8 i förordning (EG) nr 258/97 fastställa enhetliga gemenskapsregler. Redan i artikel 3 i förordning (EG) nr 1813/97 anges i själva verket att "Detaljerade och enhetliga gemenskapsregler för märkning av de livsmedel som avses i artikel 1 kommer att antas snarast möjligt. " 7. De åtgärder som föresläs i bifogade förslag till förordning innehäller de detaljerade och enhetliga gemenskapsregler som omnämns i artikel 3 i förordning (EG)nr 1813/97. Forslag till radets forordning (EG) nr /98 av den. om obligatoriska uppgifter vid markning av vissa livsmedel som framstalls av gcnctiskt modificradc organismcr utiiver dc uppgifter som toreskrivs i direktiv 79/112/FEG (Text av betydelse lor EES) EUROPEISKA UNIONENS RAD HAR ANTAGIT DENNA FORORDNING med beaktande av Fordraget om upprattandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av radets direktiv 79/112/EEG av den 18 december 1978 om tillnarmning av medlemsstaternas lagstiftning om markning, presentation och reklam i fraga om livs medel1, senast undral gcnom Europaparlamcnlets och radets dirckliv 97/4/HG2, siirskilt arlikel 4. 2 i detta, och med beaktande av kommissionens forslag, med beaktande av foljande: 1. I enlighet med bestammelserna i del C i radets direktiv 90/220/EEG av den 23 april 1990 om avsiktlig utsattning av genetiskt modifierade organismer i miljon3 har tillstand for utslappande pa marknaden av vissa genetiskt modifierade organismer beviljats genom kommissionens beslut 96/281/EG av den 3 april 1996 om utslappande pa marknaden av genetiskt modifierade sojabonor (Glycine max L. ) med okad tolerans mot herbiciden glyfosat, i enlighet med radets direktiv 90/220/EEG4, och genom radets beslut 97/98/EG av den 23 januari 1997 om utslappande pa 1 2 EGTL33, 8. 2. 1979, s. I. I Ci I'1,43, 14. 2. 1997, s I. •", 1-GTL 117, 8. 5. 1990, s. 15. 4 l-GTL 107, 30. 4. 1996, s. 10. marknaden av genetiskt modifierad majs (Zea mays L. ) med följande kombinerade tolerans mot modifikation: BT-endotoxingenens herbiciden glufosinatammonium, i enlighet med rådets direktiv 90/220/EEG5. insekticidverkan och ökad 2. I enlighet med direktiv 90/220/EEG har det inte funnits några säkerhetsskäl för att vid märkning av genetiskt modilierade sojabönor (Glycine max. L) eller genetiskt modifierad majs (Zea mays E. ) nämna att de har framställts genom metoder för genetisk modifiering. 3. Direktiv 90/220/EEG omfattar inte icke-levande produkler framställda frän genetiskt modifierade organismer (i det följande betecknade "GMO"). 4. Vissa medlemsstater har vidtagit ätgärder vad gäller märkning av livsmedel och livs- medelsingredienser som framställs av de berörda produklerna. Skillnaderna mellan dessa ätgärder kan hindra den fria rörligheten för dessa livsmedel och livsmedels- ingredienser och därigenom negativt päverka den inre marknadens funktion. Det är därför nödvändigt att anta enhetliga gemenskapsregler om märkning av dessa produkter. 5. 6. I Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 258/97 av den 27 januari 1997 om nya livsmedel och nya livsmedelsingredienser6 fastställs i artikel 8 särskilda märkningsbestämmelser vilka skall säkerställa att konsumenten erhåller relevant information. Dessa särskilda märkningsbestämmelser gäller inte för livsmedel och livsmedelsingredienser som i stor utsträckning användes för mänsklig konsumtion inom gemenskapen dä förordning (EG) nr 258/97 trädde i krafl. och som därlör inte betraktas som nya. för att undvika en snedvridning av konkLirrensen bör märkningsregler för livsmedel och livsmedelsingredienser bestäende eller framställda av genetiskt modifierade organismer, som i enlighet med ett tillständ beviljat enligt direktiv 90/220/EEG släpptes ut pä marknaden innan förordning (EG) nr 258/97 trädde i kraft, och märkningsregler för livsmedelsingredienser som släpps ut pä livsmedel och marknaden efter ikraftträdandet, grundas på samma principer. 7. I kommissionens förordning (EG) nr 1813/977 om obligatoriska uppgifter vid märk ning av vissa livsmedel som framställs av genetiskt modifierade organismer utöver de uppgifter som föreskrivs i direktiv 79/112/EEG har allmänna märkningsregler fastställts för ovannämnda produkter. 8. Det är nu angeläget att fastställa detaljerade och enhetliga gemenskapsregler för märkning av de livsmedel som omfattas av förordning (EG) nr 1813/97. 5 EGT L 31, 1. 2. 1997, s. 69. h EGT L 43, 14. 2. 1997, s. I. 7 EGT L 257, 20. 9. 97 s. 7. 9. Det är särskilt viktigt att, i enlighet med det tillvägagångssätt som beskrivs i artikel 8 i förordning (EG) nr 258/97, säkerställa att konsumenten informeras om sådana särdrag och egenskaper hos livsmedlet som gör att det inte längre är jämförbart med ett befintligt livsmedel eller en befintlig livsmedelsingrediens, t. ex. dess samman- sättning, näringsvärde, näringsmässiga effekter eller avsedda användning. Livsmedel och livsmedelsingredienser som framställs av genetiskt modifierade sojabönor eller från genetiskt modifierad majs och som inte är jämförbara med konventionella mot- svarigheter omfattas därför av märkningskrav. 10. I enlighet med det tillvägagångssätt som beskrivs i artikel 8 i förordning (EG) nr 258/97 måste märkningskraven grundas på en vetenskaplig bedömning. 11. Det är nödvändigt att fastställa tydliga märkningsregler för ovannämnda produkter vilka möjliggör en tillförlitlig, enkelt reproducerbar och praktiskt genomförbar officiell kontroll. Gemensamma, vetenskapligt validerade testmetoder bör därför utvecklas. 12. Det är ocksä nödvändigt att säkerställa att märkningskraven inte blir onödigt betungande men tillräckligt detaljerade för att förse konsumenterna med nödvändig information. 13. Livsmedlens och livsmedelsingrediensernas innehåll av DNA som är ett resultat av genetiskt modifiering är idag det kriterium som bäst uppfyller ovannämnda krav. En sådan metod kan komma att omprövas med hänsyn till den framtida utvecklingen av det vetenskapliga kunnandet. 14. Om livsmedel och livsmedelsingredienser som framställs av genetiskt modifierade sojabönor (Glycine max L) eller från genetiskt modifierad majs (Zea mays L. ) inne- håller DNA som är ett resultat av genetisk modifiering, är de inte jämförbara med konventionella motsvarigheter och omfattas därför av märkningskrav. 15. Det är möjligt att DNA som är ett resultat av genetiskt modifiering har förstörts genom flera pä varandra följande bearbetningssteg. I detta fall bör livsmedlen eller livsmedelsingredienserna betraktas som jämförbara ur märkningssynpunkt. De om fattas därför inte av några märkningskrav. 16. Med vissa bearbetningsmetoder är det möjligt att eliminera DNA, men däremot inte proteiner. Det kan inte uteslutas att sådana metoder kan användas för bearbetning av livsmedel. Livsmedel och livsmedelsingredienser som inte innehåller DNA som är ett resultat av genetisk modifiering, men däremot proteiner som är ett resultat av genetisk modifiering, kan inte anses vara jämförbara. De omfattas därför av märk ningskrav. 17. De nödvändiga upplysningarna bör framgå av ingrediensförteckningen. Om ingrediensförteckning saknas bör uppgifterna anges tydligt på produktens märkning. 18. Vad gäller livsmedel och livsmedelsingredienser som är avsedda att släppas ut på marknaden och saluföras till konsumenten, och som kan innehålla både genetiskt modifierade och konventionella produkter, anses informationen till konsumenten - undantagsvis, och i synnerhet beträffande bulkpartier - uppfylla kraven i denna för ordning om det framgår att de berörda livsmedlen och livsmedelsingredienserna kan innehålla genetiskt modifierade produkter. Detta påverkar emellertid inte tillämp- ningen av andra märkningskrav i denna förordning. 19. Denna förordning påverkar inte tillverkarens rätt att lägga till frivilliga uppgifter på produktens etikett utöver dem som föreskrivs i denna förordning (t. ex. uppgifter om att produkten inte innehåller livsmedel och livsmedelsingredienser som framställts av genetiskt modifierad soja eller majs, eller uppgifter om att sådana livsmedel och livsmedelsingredienser ingår i produkten, när detta inte kan kontrolleras med veten- skapliga metoder men däremot visas pä annat sätt), under förutsättning att sådana uppgifter lämnas i enlighet med bestämmelserna i direktiv 79/112/EEG. 20. Med tanke pä den föreslagna åtgärdens räckvidd och effekter är de gemenskaps- bestämmelser som införs genom denna förordning inte bara nödvändiga utan också avgörande för att uppnå de fastställda målen. Dessa mål kan inte uppnås av medlemsstaterna om de agerar var för sig. 21. Denna förordning ersätter förordning (EG) nr 1813/97 som därför bör upphöra att gälla. 22. I enlighet med det förfarande som fastställs i artikel 17 i direktiv 79/112/EEG har denna text förelagts Ständiga livsmcdelskommitlén, som inte har kunnat yttra sig i frågan. Kommissionen skall i enlighet med nämnda förfarande lägga fram ett förslag för rädet. HARIGENOM FÖRESKRIVS FOLJANDE. Artikel I Denna förordning skall gälla livsmedel och livsmedelsingredienser avsedda att som sådana saluhållas till konsumenten (i det följande betecknade "de uppräknade livsmedlen") och som helt eller delvis framställts av genetiskt modifierade sojabönor som omfattas av kommissionens beslut 96/281/EG, genetiskt modifierad majs som omfattas av kommissionens beslut 97/98/EG. 2. Denna förordning skall inte gälla livsmedelstillsatser, aromer för användning i livs medel eller extraktionsmedel som används vid framställning av livsmedel enligt artikel 2. 1 i förordning (EG) nr 258/97. Artikel 2 1. De uppräknade livsmedlen skall omfattas av de särskilda märkningskrav som föreskrivs i punkt 3 i den här artikeln. 2. Livsmedel och livsmedelsingredienser som avses i punkt 1, vilka inte innehåller DNA som är ett resultat av genetisk modifiering, skall emellertid endast omfattas av de särskilda märkningskraven om de innehåller proteiner som är ett resultat av genetisk modifiering. 3. De särskilda märkningskrav som avses i punkt 1 är foljande: a) Om livsmedlet består av mer än en ingrediens skall texten "framställd av genetiskt modifierad soja" eller "framställd av genetiskt modifierad majs", beroende på vilket som är tillämpligt, anges inom parentes omedelbart efter namnet på den berörda ingrediensen i den ingrediensförteckning som avses i artikel 6 i direktiv 79/112/EEG. Alternativt kan denna text placeras i en väl synlig fotnot med ett typsnitt av minst samma storlek som det som använts för ingrediensförteckningen. b) Vad gäller produkter för vilka texten "framställd av genetiskt modifierad soja" eller "framställd av genetiskt modifierad majs", beroende på vilket som är lämpligt, tydligt anges pä livsmedlets märkning. ingrediensförteckning saknas skall c) När en ingrediens anges med namnet på en kategori i enlighet med artikel 6. 5 b första strecksatsen i direktiv 79/112/EEG skall denna beteckning kompletteras med texten "innehåller" eller "kan innehålla [ingredienser] framställda från genetiskt modifierad soja/genetiskt modifierad majs", beroende på vilket som är tillämpligt. d) Om en beståndsdel i en sammansatt ingrediens härrör från de uppräknade livsmedlen, skall den anges på slutproduktens märkning med den tilläggstext som framgär av punkt 3 b. e) När det inte kan uteslulas atl livsmedel och livsmedelsingredienser innehåller genetiskt modifierade produkter som omfattas av märkningsbestämmelserna i punkt a-d i denna artikel men bevis härför saknas, skall texten "kan innehälla" eller "kan ha framställts av" i undantagsfall anses uppfylla kraven i dessa punkter. 4. Punkt 1-3 skall inte påverka tillämpningen av andra bestämmelser i gemenskaps- lagstiftningen beträffande märkning av livsmedel. Förordning (EG) nr 1813/97 skall upphöra att gälla. Artikel 3 Artikel 4 Märkningskraven i denna förordning skall inte gälla produkter som lagligen har tillverkats och märkts i gemenskapen, eller som lagligen har importerats till gemenskapen och övergätt i fri omsättning innan denna förordning träder i kraft. Artikel 5 Denna förordning träder i kraft 20 dagar efter det att den offcntliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella lidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfardad i. den På rådets vägnar ISSN 1024-4506 KOM(98) 99 slutlig DOKUMENT SV 03 10 15 Katalognummer : CB-CO-98-104-SV-C ISBN 92-78-31301-7 Byrån för Europeiska gemenskapernas officiella publikationer L-2985 Luxemburg 9


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a Council Directive on protective measures against the introduction into the Community of organisms harmful to plants or plant products and against their spread within the Community'

eurovoc_concepts:
codification of EU law
crop production
plant disease
plant health control
plant health legislation

formats: html pdf print

text: C 129/36 EN Official Journal of the European Communities 27. 4. 98 Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a Council Directive on protective measures against the introduction into the Community of organisms harmful to plants or plant products and against their spread within the Community’ (98/C 129/08) On 24 February 1998 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Articles 43 and 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned proposal. The Section for Agriculture and Fisheries, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 5 February 1998. The rapporteur was Mr Joseph Ballé. At its 352nd plenary session (meeting of 25 February 1998), the Economic and Social Committee adopted the following opinion nem. con. with two abstentions. 1. The proposal was submitted on 5 December 1997 by the Commission. The basic Directive has been amended — often quite substantially — on several in the interests of clarity occasions. Consequently, and simplification, it is appropriate to proceed with consolidation. 2. Since this is a proposal for formal consolidation, i. e. not involving any changes of substance, and carried out for reasons of clarity, the Committee approves use of the accelerated procedure adopted by the interinsti- tutional agreement dated 20 December 1994. The section endorses the Commission proposal. Brussels, 25 February 1998. The President of the Economic and Social Committee Tom JENKINS


title: 1998 m. vasario 25 d. Komisijos sprendimas dėl klausimyno, skirto valstybių narių ataskaitoms dėl Tarybos direktyvos 94/67/EB dėl pavojingų atliekų deginimo įgyvendinimo (Tarybos direktyvos 91/692/EEB įgyvendinimas)Tekstas svarbus EEE.

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Commission
dangerous substance
national implementing measure
report
waste incineration

text: 15/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 29 31998D0184 L 67/48 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1998 3 7 KOMISIJOS SPRENDIMAS 1998 m. vasario 25 d. dėl klausimyno, skirto valstybių narių ataskaitoms dėl Tarybos direktyvos 94/67/EB dėl pavojingų atliekų deginimo įgyvendinimo (Tarybos direktyvos 91/692/EEB įgyvendinimas) (tekstas svarbus EEE) (98/184/EB) EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ: atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, atsižvelgdama į 1991 m. gruodžio 23 d. Tarybos direktyvą 91/692/EEB standartizuojančią ir racionalizuojančią ataskaitas apie tam tikrų su aplinka susijusių direktyvų įgyvendinimą (1), ypač į 5 ir 6 straipsnius, atsižvelgdama į Tarybos direktyvą 94/67/EB dėl pavojingų atliekų deginimo (2), kadangi Direktyvos 94/67/EB 17 straipsnis reikalauja valstybių narių atsiskaityti už šios direktyvos įgyvendinimą Tarybos direk- tyvos 91/692/EEB 5 straipsnyje nustatyta tvarka; 1 straipsnis Patvirtinamas prie šio sprendimo pridedamas klausimynas, susijęs su Tarybos direktyva 94/67/EB dėl pavojingų atliekų deginimo. 2 straipsnis pateikti Komisijai Tarybos Valstybės narės klausimyno pagrindu rengia ataskaitą, kurią jos turi direktyvos 91/692/EEB 5 straipsnyje ir Tarybos direktyvos 94/67/EB 17 straipsnyje nustatyta tvarka. kadangi ši ataskaita turi būti parengta remiantis klausimynu arba gairėmis, kurias Direktyvos 91/692/EEB 6 straipsnyje nustatyta tvarka parengia Komisija; 3 straipsnis Šis sprendimas skirtas valstybėms narėms. kadangi pirmojoje ataskaitoje atsiskaitoma už 1998–2000 m. lai- kotarpį imtinai; Priimta Briuselyje, 1998 m. vasario 25. kadangi šiame sprendime numatytos priemonės atitinka pirmiau minėtos direktyvos 6 straipsnyje nustatyta tvarka įsteigto komi- teto nuomonę, Komisijos vardu Ritt BJERREGAARD Komisijos narys (1) OL L 377, 1991 12 31, p. 48. (2) OL L 365, 1994 12 31, p. 34. 30 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 15/4 t. PRIEDAS KLAUSIMYNAS skirtas valstybių narių rengiamoms ataskaitoms dėl Direktyvos 94/67/EB dėl pavojingų atliekų deginimo perkėlimo į nacionalinę teisę ir jos įgyvendinimo Nuorodomis pažymima informacija, kuri jau pateikta Komisijai. I. PERKĖLIMAS Į NACIONALINĘ TEISĘ 1. a) Ar Komisijai pateikta informacija apie šios direktyvos įgyvendinimui skirtus įstatymus ir kitus teisės aktus? (Taip/Ne) b) Jei atsakymas į a dalį yra „Ne“, nurodykite priežastis kodėl. II. DIREKTYVOS ĮGYVENDINIMAS 1. a) Kokių priemonių imtasi 3 straipsnio 1 dalyje nustatyta tvarka siekiant užkirsti kelią aplinkos taršai, kylančiai dėl deginimo įmonių konstrukcijos, įrenginių ir eksploatavimo. b) Jei įmanoma, nurodykite 3 straipsnio 1 dalyje nustatyta tvarka išduotų leidimų skaičių ir susijusius veiklos pajėgumus. 2. a) Kokie reikalavimai, keliami leidimams deginti atliekas, buvo patvirtinti 3 straipsnio 4 dalyje nustatyta tvarka? b) Ar buvo padaryta išimčių 3 straipsnio 3 dalyje nustatytam procentiniam kiekiui per šešis mėnesius nuo eksploatacijos 3 straipsnio 4 dalyje nustatyta tvarka pradžios? c) Jei atsakymas į b dalį yra „Taip“, nurodykite priežastis kodėl. d) Jei įmanoma, nurodykite išduotų leidimų skaičių ir 3 straipsnio 3 dalyje nustatyta tvarka sudegintų atliekų bendrą leistiną kiekį. (Taip/Ne) 3. Kokių priemonių imtasi 4 straipsnyje nustatyta tvarka, kad visuomenei būtų užtikrintas minėtame straipsnyje nurodytos informacijos prieinamumas? 4. a) Kokių priemonių 5 straipsnyje nustatyta tvarka imtasi, kad būtų užkirstas kelias arba sumažintas neigiamas poveikis aplinkai dėl atliekų pristatymo ir priėmimo? b) Jei įmanoma, nurodykite pagal 5 straipsnio 4 dalį suteiktų išimčių iš 5 straipsnio 2 ir 3 dalių skaičių. 5. a) Ar 6 straipsnio 4 dalyje nustatyta tvarka buvo sankcionuoti kiti nei 6 straipsnio 2 dalyje nustatyti reikalavimai? b) Jei atsakymas į a dalį yra „Taip“, pateikite informaciją apie tokių atvejų skaičių ir kiekvieno iš jų atžvilgiu nurodykite leistinas sąlygas ir atliktų patikrinimų rezultatus. c) Kokių priemonių imtasi apskritai įgyvendinant 6 straipsnio 3 dalį? d) Kokių priemonių imtasi 6 straipsnio 6 dalyje nustatyta tvarka siekiant, kad į orą patenkantys išmetamieji teršalai nesukeltų žymesnės oro taršos žemės paviršiuje? (Taip/Ne) 15/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31 6. a) Kokių priemonių imtasi apskritai įgyvendinant 6 straipsnio 5 dalyje ir 7 straipsnio 1 ir 2 dalyse nustatytus reikalavimus? b) Kokios nuostatos įtvirtintos 12 straipsnio 2 dalyje nustatyta tvarka dėl sustojimų, sutrikimų, valymo ar matavimo prietaisų gedimų ilgiausio leistino laiko, taip pat 12 straipsnio 1 dalyje nustatyta tvarka dėl neatidėliotino kompetentingų institucijų informavimo, jei viršyti 6 straipsnio 5 dalyje, 7 straipsnio 1 dalyje ir 7 straipsnio 2 dalyje nustatyti išmetamųjų teršalų ribiniai dydžiai. c) Ar nacionaliniuose teisės aktuose nustatyti 7 straipsnyje nenumatytų išmetamų teršalų ribiniai dydžiai? (Taip/Ne) d) Jei atsakymas į c dalį yra „Taip“, nurodykite priežastis ir kiekvieno išmetamo teršalo dydį. e) Kokios nuostatos yra priimtos, pagal kurias 7 straipsnio 4 dalyje įtvirtinta tvarka nustatomi atitinkami išmetamų teršalų ribiniai ir orientaciniai dydžiai? Kokių priemonių imtasi 8 straipsnyje nustatyta tvarka apskritai mažinant išleidžiamų nuotekų kiekį? a) Kokių priemonių apskritai 91/689/EEB įgyvendinimo? imtasi 9 straipsnyje nustatyta tvarka siekiant direktyvų 75/442/EEB ir b) Jei įmanoma, nurodykite, ar yra naudojama deginimo metu pagaminta šiluma, kokiu būdu naudojama ir koks jos našumo koeficientas. 7. 8. 9. Kokių priemonių apskritai imtasi užtikrinant, kad būtų laikomasi 10 straipsnyje ir III priede nustatytų matavimo reikalavimų? 10. Atsižvelgdami į 13 straipsnio 2 dalį, nurodykite gautų pranešimų apie visišką įmonių uždarymą skaičių, įskaitant deginimo pajėgumą, eksploatacijos valandų skaičių ir eksploatacijos laikotarpį


title: 98/186/CE: Decisão da Comissão de 25 de Fevereiro de 1998 que aprova o plano de acção técnica 1998 (primeira parte) para aperfeiçoamento das estatísticas agrícolas (Texto relevante para efeitos do EEE)

eurovoc_concepts:
EU programme
EU statistics
action programme
agricultural statistics
national statistics
statistical method

text: 10. 3. 98 ‹ PT ‹ Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 70/23 DECIS (cid:5)AO DA COMISS (cid:5)AO de 25 de Fevereiro de 1998 que aprova o plano de acç˜ao técnica 1998 (primeira parte) para aperfeiçoamento das estatísticas agrícolas (Texto relevante para efeitos do EEE) (98/186/CE) A COMISS (cid:5)AO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, ADOPTOU A PRESENTE DECIS (cid:5)AO: Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Decis˜ao 96/411/CE do Conselho, de 25 de Junho de 1996, relativa ao aperfeiçoamento das estatísticas agrícolas comunit ´arias (1), alterada pela Decis˜ao 98/3/CE (2), Considerando que, nos termos do nº 1 do artigo 4º da Decis˜ao 96/411/CE, a Comiss˜ao define, todos os anos, um plano de acç˜ao técnica para as estatísticas agrícolas; Considerando que h ´a que consolidar algumas acç˜oes iniciadas no plano de acç˜ao técnica para 1996/1997 (3) (4) e prosseguir o esforço empreendido pelos Estados-membros; Considerando que as medidas previstas na presente deci- s˜ao est˜ao de acordo com o parecer do Comité Permanente da Estatística Agrícola, Artigo 1º O plano de acç˜ao técnica 1998 (primeira parte) para aper- feiçoamento das estatísticas agrícolas, que figura em anexo, est ´a aprovado. Artigo 2º Os Estados-membros s˜ao os destinat ´arios da presente decis˜ao. Feito em Bruxelas, em 25 de Fevereiro de 1998. Pela Comiss ˜ao Franz FISCHLER Membro da Comiss ˜ao (1) JO L 162 de 1. 7. 1996, p. 14. (2) JO L 1 de 3. 1. 1998, p. 9. (3) JO L 6 de 10. 1. 1997, p. 45. (4) JO L 240 de 2. 9. 1997, p. 10. L 70/24 ‹ PT ‹ Jornal Oficial das Comunidades Europeias 10. 3. 98 ANEXO PLANO DE ACÇ (cid:5)AO TÉCNICA 1998 (PRIMEIRA PARTE) 1. As acç˜oes visadas pela primeira parte do plano de acç˜ao técnica para aperfeiçoamento das estatísticas agrí- colas (TAPAS) em 1998 têm por objecto permitir o prosseguimento de algumas das acç˜oes iniciadas durante o plano de acç˜ao 1996/1997, que, ademais, necessitam da extens˜ao e da validaç˜ao dos métodos experimentados em 1997, a fim de fornecerem melhores estatísticas nos seguintes domínios: i) Estimativas precoces das sementeiras; ii) Aperfeiçoamento e transmiss˜ao r ´apida das estatísticas no domínio das frutas e dos produtos hortícolas; iii) Balanços. A Comiss˜ao participar ´a financeiramente nas acç˜oes que ser˜ao empreendidas nestes domínios. Esta contri- buiç˜ao, por Estado-membro, n˜ao exceder ´a os montantes indicados no quadro apresentado no fim do presente anexo. 2. As acç˜oes apresentadas pelos Estados-membros dever˜ao dizer respeito a: i) Estimativas precoces das sementeiras Esta acç˜ao visa permitir que, em fins de Fevereiro de 1998, se disponha de uma estimativa das superfí- cies semeadas com trigo mole, trigo duro, cevada, centeio, outros cereais de Inverno e colza nos v ´arios Estados-membros da Uni˜ao Europeia. Esta estimativa dever ´a ser actualizada antes de fins de Maio, incluindo os cereais de Primavera, as oleaginosas e as proteaginosas. A Comiss˜ao encarregar-se- ´a do custo das acç˜oes empreendidas pelos Estados-membros para consolidar, alargar e validar o método instaurado a título experimental em 1997 neste domínio, dentro dos limites indicados no quadro apresentado no fim do presente anexo. ii) Apefeiçoamento e transmiss˜ao r ´apida das estatísticas no domínio da fruta e dos produtos hortícolas O objectivo desta acç˜ao é obter estatísticas fi ´aveis da produç˜ao comunit ´aria dos principais produtos hortícolas e frutas. Os Estados-membros comunicar˜ao ao Eurostat, o mais cedo possível após a colheita, os dados de superfície e de produç˜ao para estes produtos. A Comiss˜ao conceder ´a uma contribuiç˜ao financeira aos Estados-membros que instaurarem instru- mentos suplementares para aperfeiçoar o conhecimento da sua produç˜ao nacional de frutas e produtos hortícolas, dentro dos limites indicados no quadro apresentado no fim do presente anexo. iii) Balanços Esta acç˜ao visa aperfeiçoar os dados em matéria de balanços nos seguintes domínios: a) Balanços de cereais e de outras grandes culturas, balanços de frutas e de produtos hortícolas, balanços de produtos l ´acteos, outros balanços; b) Balanços forrageiros. A fim de prosseguir o esforço empreendido pelos Estados-membros sobre este tema por ocasi˜ao do plano de acç˜oes TAPAS 1996/1997, a Comiss˜ao conceder ´a uma contribuiç˜ao financeira aos Estados- -membros que apresentarem novos projectos de acç˜ao neste domínio, dentro dos limites indicados no quadro apresentado a fim do presente anexo. 10. 3. 98 ‹ PT ‹ Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 70/25 E T R A P A R I E M I R P — 8 9 9 1 A C I N C É T O (cid:5)A Ç C A E D O N A L P s a d i r r o c n i s a s e p s e d s a n e d a d i n u m o C a d a r i e c n a n i f o ˜a ç a p i c i t r a P o r b m e m - o d a t s E r o p o ˜a ç a n i m i r c s i D ) s u c e e d s e r a h l i m m e ( l a t o T K U S N I F P 0 0 5 0 5 4 0 0 5 0 4 5 2 0 5 0 2 3 1 5 1 0 2 3 1 5 1 6 1 2 2 5 2 A 8 1 4 1 0 2 L N 2 1 8 2 5 3 L 1 1 2 1 0 1 I L R I F 0 5 8 8 5 5 3 1 3 1 5 2 0 9 4 4 0 7 E 5 7 7 7 5 5 R G 2 2 7 3 5 2 D 5 7 2 3 0 6 K D B s í a P 5 2 3 1 0 2 3 1 9 1 0 2 s a r i e t n e m e s s a d s e c o c e r p s a v i t a m i t s E s a l o c í t r o h s o t u d o r p e s a t u r F s o ç n a l a B


title: PERGUNTA ESCRITA n. 647/98 do Deputado John IVERSEN à Comissão. Promoção da carne de bovino

eurovoc_concepts:
EAGGF
agricultural guidance
beef
calf
consumer information
conversion to beef production
product quality
sales promotion

formats: html print


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende afgedankte voertuigen"

eurovoc_concepts:
environmental policy
motor vehicle
single market
waste management
waste recycling

text: C 129/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 7. 10. De Commissie dient maatregelen te vermijden die een internationale „subsidierace” op gang zouden kunnen brengen, en zou door moeten gaan met haar inspanningen om de subsidies aan de scheepsbouw onder controle te krijgen en uiteindelijk af te schaffen, via een algemene afspraak in de geest van de OESO- overeenkomst. Dit zou als grondbeginsel moeten worden vastgelegd ten einde te voorkomen dat schepen worden gebouwd waarvoor geen emplooi is, dat de concurrentie- verhoudingen in de scheepsbouwsector op oneerlijke wij- ze wordenscheefgetrokken en dat de scheepvaart ernstige economischeschade wordttoegebracht (paragraaf4. 2. 5). Brussel, 25 februari 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende afgedankte voertuigen” (1) (98/C 129/10) De Raad heeft op 2 december 1997 besloten, overeenkomstig artikel 130 S van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor milieu, volksgezondheid en consumentenvraagstukken, die met de voorberei- ding van de werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 3 februari 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Colombo. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 352e Zitting (vergadering van 25 februari 1998) het volgende advies uitgebracht, dat met 85 stemmen vo´ o´r en 1 stem tegen, bij 1 onthouding, is goedgekeurd. 1. Belangrijkste aspecten van het voorstel 1. 1. Het onderhavige voorstel, dat artikel 130 S als rechtsgrondslag heeft, lijkt ambitieus en vernieuwend van opzet: het legt kwantitatieve doelstellingen vast — waarmee het voorbeeld van de Verpakkingsrichtlijn wordt gevolgd — en het heeft consequenties voor een gevoelige sector van de Europese economie, namelijk de auto-industrie. Teneinde een specifieke afvalstroom in te dammen wordt afvalpreventie bepleit, waarbij in de hele levenscyclus van het product wordt ingegrepen, gaande van het ontwerp en het productieproces tot aan afvalbeheer. Inzake afvalbeheer geldt een nauwgezette rangorde, waarbij hergebruik en recyclering in de zin van terugwinning van materiaal voorop staan. Bovendien wordt het in de nieuwe communautai- 1. 2. re strategie voor afvalbeheer (2) vastgelegde beginsel van „verantwoordelijkheid van de producent” in praktijk gebracht, aangezien alle actoren in de autobranche verplicht worden een sluitend systeem voor inzameling en verwerking in te voeren, waarbij de doelstellingen (1) PB C 337 van 7. 11. 1997. (2) COM(96) 399 def. , Resolutie van de Raad van 24 februari 1997 in PB C 76 van 11. 3. 1997; Advies van het ESC verschenen in PB C 89 van 19. 3. 1997. inzake hergebruik en recyclering binnen bepaalde ter- mijnen moeten zijn verwezenlijkt. 1. 3. Het systeem wordt vervolledigd met een „vernie- tigingscertificaat”, dat uitsluitend door erkende verwer- kingsinstallaties kan worden afgegeven en verplicht is met het oog op de uitschrijving van het voertuig uit de nationale registers (artikel 5). Bij de verwerking van autowrakken dienen de in 1. 4. artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG vervatte voorschrif- ten, alsmede een reeks voorschriften betreffende de verwijdering van giftige stoffen te worden nageleefd en dient te worden voldaan aan de in de bijlage vastgelegde technische eisen (artikel 6). Bovendien dienen herge- bruik-, terugwinnings- en recyclingspercentages geleide- lijk toe te nemen (eerste fase: 2005; tweede fase: 2015; derde fase: na 2015 te bepalen — artikel 7); dit dwingt de autofabrikanten ertoe bij het ontwerp en de productie van voertuigen rekening te houden met de verwezenlij- king van deze doelstellingen. 1. 5. Om de beoogde aanpassing van de productienor- men te bewerkstelligen, stelt de Commissie een wijziging 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/45 voor van Richtlijn 70/156/EEG (artikel 7, lid 4), om eisen inzake hergebruik en/of recycleerbaarheid vast te leggen voor voertuigen die na 1 januari 2005 op de markt worden gebracht. de omzetting van de Verpakkingsrichtlijn in nationaal recht nog problemen voordoen, maar vindt dat er ook positieve ervaringen te melden zijn. 1. 6. De Commissie is van oordeel dat de in enkele lid-staten bestaande milieuconvenanten weliswaar aan- tonen dat bepaalde maatregelen uitvoerbaar zijn, maar dat juridische zekerheid ontbreekt en concurrentiever- valsing op de loer ligt, omdat afvalexport naar gebieden met minder strenge regels in de hand wordt gewerkt. De Commissie stelt dan ook een Europese richtlijn voor, die regulering combineert met het beginsel van de eigen verantwoordelijkheid van de producent. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Zoals blijkt uit het recente initiatiefadvies over „Milieuconvenanten” (1), staat het ESC achter de keuze door de Commissie van de richtlijn als instrument om een geharmoniseerd referentiekader te scheppen dat in alle lid-staten geldt. Het ondersteunt de milieudoelstel- lingen die daarmee worden nagestreefd en het stemt onder voorbehoud van de volgende opmerkingen in met de inhoud van die richtlijn. 2. 1. 1. Het Comité dringt er bovendien bij de Commis- sie op aan om de talrijke reeds bestaande convenanten en de in sommige lid-staten vigerende regelgeving (de Zweedse met name) aandachtig te bestuderen en bij het opstellen van nieuwe wetgeving haar voordeel te doen met en voort te bouwen op de in dat verband opgedane ervaring. Om de doeleinden te kunnen verwezenlijken is het inderdaad raadzaam profijt te trekken uit de in enkele lid-staten bestaande convenanten, door de positieve resultaten ervan te verbreiden en de zwakke punten erin te verhelpen. De combinatie van dwingende normen, controle- 2. 2. mechanismen en flankerende economische maatregelen dient beter te worden uitgebalanceerd, teneinde te voorkomen dat de speelruimte die de lid-staten in deze sleutelsector wordt toegestaan tot concurrentieversto- ring leidt. Ook dienen de verantwoordelijkheden van de verschillende compartimenten van de sector nauwkeu- riger te worden vastgelegd, waarbij onderscheid moet worden gemaakt tussen het aspect van de preventie en het aspect van de uiteindelijke afvalverwerking. 2. 3. In zijn advies over de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer (2) stelt het ESC dat de Verpakkingsrichtlijn een goed voorbeeld is van hoe het beginsel van de verantwoordelijkheid van de producent in de praktijk kan worden toegepast. Bovendien pleit het Comité ervoor, deze aanpak ook op andere soorten goederen en afvalstoffen toe te passen (paragrafen 2. 13 en 2. 14), waarbij wordt bekeken wat de prioritaire afvalstromen zijn. Het Comité is zich ervan bewust dat er zich in verschillende lid-staten bij (1) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 1. (2) PB C 89 van 19. 3. 1997. 2. 4. In tegenstelling tot afval van verpakkingen dat uit verschillende bronnen afkomstig is en materialen als glas, papier en plastic omvat en dat op verschillende manieren moet worden verwerkt en gerecycleerd en dat zich bovendien overal verspreid bij de consument bevindt, wat de vaststelling van de verantwoordelijkheid voor ieder segment van de levenscyclus van een product nog ingewikkelder maakt, is in het geval van voor de sloop bestemde voertuigen de sector homogener, en zijn er ten dele al oplossingen in de maak, vooral omdat van de voertuigen circa 75 % (uitgedrukt in gewicht) al hergebruikt wordt als schroot, nl. de metaalfracties. Wel moet nog de kwestie van de risico’s van zware metalen en andere gevaarlijke stoffen, zoals halogeenverbindingen, die het door de ijzerindustrie te verwerken schroot verontreinigen, worden opgelost. Voor het probleem van de resterende 25 %, die voor een groot gedeelte bestaat uit plastics en elastomeren, is nog geen bevredi- gende oplossing gevonden. Slechts een deel van deze materialen wordt, in slechts enkele landen, gerecycleerd; het overgrote deel ervan wordt dus nog verbrand of gestort, wat het milieu schaadt en bovendien een verspilling van grondstoffen en energie betekent. 2. 5. Verder is er het probleem van de organisatie van de demontage en de sloop, die gerationaliseerd en gemoderniseerd moeten worden om ecologisch verant- woord beheer van restmaterialen mogelijk te maken, waarbij ervoor gezorgd wordt dat de karkassen veilig worden opgeslagen en de gevaarlijke stoffen correct worden verwijderd. In veel landen bestaat deze sector uit kleine en middelgrote ondernemingen, die beschermd moeten worden en moeten worden opgewaardeerd. Er zijn in verscheidene lid-staten proefprojecten geweest, met medewerking van de automobielindustrie zelf en met instemming van de overheid, om de sloopsector te moderniseren en aan de nieuwe eisen aan te passen. Dergelijke moderniseringsprojecten moeten algemeen worden, waarbij rekening moet worden gehouden met de specifieke omstandigheden in de verschillende lid- staten en waarbij de nodige middelen moeten worden vrijgemaakt voor scholing van het personeel en voor de aanpassing van het MKB aan de milieueisen. 2. 5. 1. Om ervan verzekerd te zijn dat de sloopbed- rijven milieuvriendelijke werkmethoden ontwikkelen, zijn, behalve toezicht en ad hoc steun, gespecialiseerde en adequaat opgeleide mensen nodig. Er zijn al ervaringen opgedaan met cursussen voor die bedrijfssector, geor- ganiseerd door Kamers van het ambacht (Saarland — Lotharingen — Luxemburg), die als voorbeeld kunnen dienen bij het ontwikkelen van een, zoveel mogelijk gemeenschappelijke, kwalificatie. 2. 6. Uit de opgedane ervaringen blijkt dus dat de in de richtlijn vervatte doeleinden van terugwinning en recycling haalbaar zijn als al in de fase van het ontwerp van de auto’s rekening wordt gehouden met de eisen van vermindering van de afvalberg en bevordering van de mogelijkheden van recycling, door namelijk het C 129/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 ontwerp zo´ te maken dat, vanzelfsprekend zonder dat iets wordt afgedaan aan de veiligheid, gemakkelijk onderdelen kunnen worden gedemonteerd en worden teruggewonnen en materialen kunnen worden herge- bruikt, door te voorzien in demontage-handleidingen, door plastic-onderdelen herkenbaar te maken en door de zware metalen en andere gevaarlijke stoffen geleidelijk aan te beperken. Door het verwerken en demonteren van auto’s en het scheiden van materialen te rationaliseren en aan te passen, kan tegelijkertijd het sloopbedrijf worden opgewaardeerd. 2. 7. Het gaat dus om onderlinge afstemming van ontwerp, fabricage en verwerking van de restmaterialen, mede om een afzetmarkt te vinden voor de teruggewon- nen grondstoffen. De auto-industrie zelf zou voor een deel afzetmarkt kunnen zijn. 2. 8. Als wordt uitgegaan van gezamenlijke verant- woordelijkheid, moet evengoed aandacht worden be- steed aan de consument, die reeds bij de aankoop tot een milieubewustere keuze kan worden bewogen aan de hand van informatie van de producent en dankzij eventuele verkoopstimulerende maatregelen. De eige- naar van een voertuig moet vervolgens worden aange- moedigd de auto altijd op de juiste wijze te onderhouden, ook met het oog op de terugwinning van de materialen aan het einde van de levensfase. Ten slotte dient de consument er zeker van te zijn dat hij/zij binnen redelijke afstand terecht kan bij een efficie¨nte sloperij. 2. 9. De eventuele „negatieve marktwaarde” van het afgedankte voertuig, d. w. z. het verschil tussen de kosten van de verwerking overeenkomstig alle milieunormen en de opbrengst van de opnieuw te gebruiken en te recycleren materialen, hangt behalve van het ontwerp, dat de fabrikant meer sloopgericht en recyclinggericht kan maken, namelijk ook af van de zorg die de eigenaar aan het voertuig heeft besteed en van de mogelijkheden van de sloopbedrijven om nog bruikbare onderdelen en te recycleren materialen eruit te halen. Voor zover ervoor gezorgd wordt dat alle betrokkenen hun verantwoorde- lijkheid op zich nemen en voor zover de automobielsector zich verder blijft toeleggen op nieuwe recyclinggerichte ontwerpen voor voertuigen, lost het probleem van de eventuele „negatieve marktwaarde” van het afgedankte voertuig, waarvan sprake is in artikel 5, lid 4, zich vanzelf voor een groot deel op. De vorming van een netwerk van verwerkende bedrijven met een vergunning en de verplichte invoering van een certificaat van vernietiging stimuleren namelijk de modernisering van de verwerkende sector en garanderen deze meer bedrij- vigheid waardoor de sector ook rendabeler wordt. 2. 10. Ook moet worden erkend dat de berekening van de negatieve marktwaarde van afgedankte voertuigen ingewikkeld is, omdat deze waarde kan verschillen al naargelang van de specifieke kenmerken van de lokale markten en van de mate van ontwikkeling van de autosloopsector en de recyclingbranche. Ten slotte is de functie van de negatieve marktwaarde als „financie¨le prikkel” afhankelijk van de vraag of het om auto’s gaat die nu rijden (en dus binnen 8 à 10 jaar worden afgedankt) of om voertuigen naar een nieuw ontwerp, die nog niet op de markt zijn en waarbij financie¨le maatregelen nog een stimulerende invloed kunnen uitoe- fenen op de mate van recycleerbaarheid. 2. 11. Het Comité vindt dus dat het vraagstuk van de „negatieve marktwaarde” gerichter moet worden aangepakt, waarbij rekening moet worden gehouden met de verscheidenheid van situaties en oorzaken, en maatregelen moeten worden overwogen om, uitgaande van het beginsel van de gedeelde verantwoordelijkheid en van de internalisering van de milieukosten, de modernisering van de verwerkende sector te bevorderen en hogere doeleinden inzake hergebruik, recycling en terugwinning van afgedankte auto’s te verwezenlijken. De automobielfabrikanten moeten daarbij op hun ver- antwoordelijkheid voor recyclinggericht ontwerpen worden gewezen. 2. 12. Wanneer het wettelijk kader eenmaal is vast- gelegd, dient volgens het Comité alle aandacht te worden gericht op de oplossing van de hierna genoemde problemen, waarbij ook gedacht kan worden aan vrijwil- lige regelingen tussen partijen inzake gedeelde verant- woordelijkheid en aan intensivering van de dialoog tussen organisaties van producenten en organisaties van verwerkende bedrijven: — garanderen dat de financie¨le verantwoordelijkheid van de producent echt tot afvalpreventie aanzet en de negatieve marktwaarde niet simpelweg wordt doorberekend in de aankoopprijs; — waarborgen dat de erkenning van het principe van een negatieve marktwaarde niet automatisch voor alle voertuigen gaat gelden, onafhankelijk van de mate van recycleerbaarheid van het voertuig; — waarborgen dat de sloopbedrijven de bedragen die zij ontvangen ter compensatie van de negatieve marktwaarde van een voertuig, adequaat besteden aan modernisering van hun bedrijf ten einde aan de voorgestelde normen te kunnen voldoen. 2. 13. Het Comité stelt vast dat het bepaalde in artikel 5, lid 4 (negatieve marktwaarde) pas van toepas- sing zal zijn vanaf 1 januari 2003, terwijl volgens artikel 11 uiterlijk op 31 maart 1999 aan de richtlijn moet zijn voldaan. Daarmee zouden de producenten voldoende tijd moeten hebben om het ontwerp van nieuwe modellen aan te passen aan de vastgelegde doelstellingen inzake recycling en zouden alle marktpar- tijen de gelegenheid moeten hebben tot vrijwillige afspraken te komen over het realiseren van de doelstellin- gen. Voorzien zou echter moeten worden dat de situatie opnieuw moet worden bezien alvorens die bepaling in werking treedt. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Werkingssfeer (artikel 3) 3. 1. 1. Het uitsluiten van vrachtauto’s en bussen en de uitzonderingen voor twee- en driewielige motorvoer- tuigen zijn in een eerste fase misschien nog wel begrijpe- lijk, omdat de afvalproblematiek minder groot en specifieker is, maar moeten daarna worden herzien, met 27. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 129/47 name wat de verwerking van gevaarlijke stoffen betreft; de risico’s op milieuverontreiniging zijn immers dezelfde. 3. 3. Inzameling (artikel 5) 3. 1. 2. De uitzonderingen die in lid 3 gemaakt worden voor twee- en driewielige motorvoertuigen, zouden op analoge wijze betrekking moeten hebben op het bepaalde in artikel 5, lid 4. Bestudeerd zou moeten worden of het wenselijk is, motorrijwielen met een cilinderinhoud van minder dan 50 cc of motorrijwielen die in de lid-staten zonder nummerplaat op de openbare weg mogen rijden, van de bepalingen van artikel 5 vrij te stellen. 3. 2. Preventie (artikel 4) 3. 2. 1. Het ESC heeft reeds gepleit voor beperking en mogelijkerwijze een verbod van het gebruik van zware metalen en andere toxische stoffen bij fabricageproces- sen en in producten (1). Het is dus ingenomen met de preventieve aanpak van de Commissie. 3. 2. 2. Met betrekking tot PVC, waar in de richtlijn verder niet op wordt ingegaan, neemt het ESC met tevredenheid nota van hetgeen de Commissie in de 12e Overweging stelt, namelijk dat de Commissie haar beleid inzake de aanwezigheid van PVC in afvalstromen opnieuw zal bezien en eventueel voorstellen zal indienen; het ESC vindt deze formulering echter wel uiterst vaag en het zou liever zien dat de Commissie zich verplichtte op een later tijdstip met concrete voorstellen te komen, zoals zij ook m. b. t. andere aspecten van het onderhavige richtlijnvoorstel doet. 3. 2. 3. Wat zware metalen en andere gevaarlijke stof- fen betreft, vindt het Comité het onvoldoende dat maatregelen worden getroffen die uitsluitend betrekking hebben op de sloop van afgedankte voertuigen, zonder dat onderscheid gemaakt wordt tussen auto’s die al in het verkeer zijn en die daar ook nog enkele jaren zullen blijven en auto’s die in de toekomst in het verkeer zullen worden gebracht en die zo kunnen worden ontworpen dat aan hogere milieueisen kan worden voldaan. Een adequatere aanpak zou gebaseerd kunnen zijn op: — voor auto’s die al in het verkeer zijn, maatregelen om afval dat bij de verwerking van autowrakken vrijkomt definitief te verwijderen, waarbij eenzelfde niveau van milieubescherming wordt gegarandeerd als geldt voor alle andere afval waarin zware metalen en gevaarlijke stoffen voorkomen; — voor auto’s die worden ontworpen na de inwerking- treding van de richtlijn en die in de toekomst op de markt worden gebracht, maatregelen die gericht zijn op geleidelijke vervanging van zware metalen en andere gevaarlijke stoffen, waarbij begonnen wordt met vervangingen die nu al technisch mogelijk zijn, zoals bijvoorbeeld van lood dat als soldeersel in elektronische schakelingen wordt gebruikt. Met het oog daarop is bevordering van onderzoek en van technologische innovatie op dit gebied van essentieel belang. (1) Advies over de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer, paragraaf 3. 3. 2. Aangezien de waarde van afgedankte voertui- 3. 3. 1. gen kan afhangen van talrijke andere factoren dan alleen de mate van doeltreffendheid van het sloopbedrijf en de specifieke kenmerken van de lokale markten, vindt het Comité dat het vraagstuk van de „negatieve marktwaar- de” van het afgedankte voertuig kan worden benaderd d. m. v. maatregelen ter bevordering van efficie¨nte inza- melings- en verwerkingssystemen, zodat het mogelijk wordt op niet al te grote afstand van de consument en op economische wijze een hoge mate van terugwinning te realiseren. 3. 3. 2. Willen preventie, terugwinning en recycling doeltreffend zijn, dan moet gezorgd worden voor mo- nitoring van de resultaten die geleidelijk aan worden bereikt, zodat ook gecontroleerd kan worden of de verwerkende industrie doeltreffend genoeg werkt en of het ontwerp van de automobielfabrikant in voldoende mate rekening houdt met recycling overeenkomstig de in artikel 4, lid 1, sub a) en b) bedoelde maatregelen. 3. 4. Verwerking (artikel 6) 3. 4. 1. De verplichting voor verwerkingsbedrijven om een vergunning aan te vragen stelt de bevoegde instanties in staat toezicht uit te oefenen op de naleving van de milieuvoorschriften; aangezien alleen vergunninghou- dende bedrijven het benodigde certificaat van vernie- tiging mogen uitreiken, is een herstructurering van de sector onontkoombaar. Daar waar de verwerkende bedrijven hoofdzakelijk tot het MKB behoren, en in lid-staten waar de verwerking naar verhouding niet erg ontwikkeld is, moeten maatregelen worden getroffen om modernisering te bevorderen en te vergemakkelijken, met gebruikmaking van de middelen die op Europees en nationaal niveau beschikbaar zijn voor stimulering van de aanpassing van het MKB aan de milieunormen. 3. 5. Hergebruik en terugwinning (artikel 7) 3. 5. 1. Het Comité stelt vast dat de doelstellingen de hie¨rarchie op het vlak van afvalbeheer juist weergeven, geleidelijk te verwezenlijken zijn en enige ruimte voor flexibiliteit en aanpassing laten; de doelstellingen maken energieterugwinning mogelijk, wat uit milieu-oogpunt de enige duurzame oplossing is. 3. 5. 2. Het Comité wijst erop dat het in gewicht van het voertuig becijferen van de doelstellingen tegenstrijdig zou kunnen blijken te zijn met een andere milieudoelstel- ling, namelijk: vermindering van het gewicht van voertui- gen ter beperking van het brandstofverbruik. Het bevor- deren van de recycling van metalen zou ertoe kunnen leiden dat metaal de voorkeur krijgt boven lichtere kunststoffen. Om dat te voorkomen, beveelt het Comité adequate maatregelen aan inzake markering van ma- terialen en inzake recyclinggericht ontwerpen. Boven- dien zou het gewicht in ieder geval niet per voertuig moeten worden berekend, maar op basis van algemene gemiddelden; anders zouden de controles uitermate gedetailleerd en ingewikkeld worden. C 129/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 98 3. 5. 3. In het vierde lid van artikel 7 wordt een wijziging van Richtlijn 70/156/EEG aangekondigd, ten einde de voor 2015 vastgelegde doeleinden haalbaar te maken. Op die manier wordt een juridische maatregel aangekondigd waaraan de garantie dat de hogere doelstellingen worden gehaald ondergeschikt wordt gemaakt, terwijl in de periode tot 2005 de nadruk alleen ligt op het beginsel van „de verantwoordelijkheid van de producent”, door hantering van de negatieve marktwaarde ter bevordering van preventie. 3. 5. 4. Deze gemengde aanpak werpt wel enkele vragen op. Zou bovendien geen onderscheid gemaakt moeten worden tussen auto’s die gefabriceerd zijn voor de inwerkingtreding van de richtlijn, waardoor de negatieve marktwaarde met terugwerkende kracht als een boete zou uitwerken, en auto’s die na 1999 geprodu- ceerd zijn? Interessant in dit verband is de regeling die in Zweden is goedgekeurd en die inhoudt dat de verantwoordelijkheid van de producent pas geldt vanaf het moment van de inwerkingtreding van de nieuwe regelgeving en alleen voor nieuwe voertuigen. Brussel, 25 februari 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité betreffende een strategie voor samenwerking op milieugebied tussen Europa en Azie¨” (98/C 129/11) De Commissie heeft op 14 oktober 1997 besloten om, overeenkomstig de bepalingen van artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor externe betrekkingen, handels- en ontwikkelingsbeleid, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 10 februari 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Koopman. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 352e Zitting (vergadering van 25 februari 1998) het volgende advies uitgebracht, dat met 92 stemmen vo´ o´r en 6 stemmen tegen, bij 5 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. De milieusituatie in Azie¨ 1. 1. 1. De Commissie schetst in haar Mededeling een somber beeld van de milieuproblemen waarmee de landen in Zuid-, Oost- en Zuidoost-Azie¨ worden gecon- fronteerd (1). 1. 1. 2. Waterverontreiniging wordt als Azie¨s grootste milieuprobleem beschouwd en is de oorzaak van heel wat ziekte- en sterfgevallen, met name onder kinderen. Grote delen van Azie¨ kampen met een tekort aan zoet water. In Singapore zijn watertekorten al een chronisch verschijnsel (2) en in India begint het dezelfde kant op te gaan. Ook luchtvervuiling zorgt voor ernstige gezondheidspro- blemen. Het gehalte aan zwaveldioxide en vaste deeltjes in de Aziatische steden behoort tot de hoogste in de wereld. In 1985 nam Azie¨ 20 % van de totale uitstoot van broeikasgassen voor zijn rekening. Verwacht wordt dat Azie¨s aandeel in de emissie van broeikasgassen tussen nu en het jaar 2000 tot 25 à 30 % zal toenemen (3). (1) In dit advies is de gebruikelijke EU-indeling gehanteerd: Zuid-Azie¨ = Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, India, de Maldiven, Nepal, Pakistan en Sri Lanka; Oost-Azie¨ = China, (Hong Kong), Korea, Macao, Taiwan en Japan; Zuidoost-Azie¨ = de huidige ASEAN-landen (Associatie van Zuidoost-Aziatische Landen: Brunei, Indonesie¨, Maleisie¨, de Filipijnen, Singapore, Thailand, Vietnam) en de kan- didaat-lid-staten Cambodja, Laos en Myanmar. (2) Minder dan 1 000 m3 per hoofd per jaar. Deze beperkte hoeveelheid begint al nadelige gevolgen te hebben voor de economische ontwikkeling en de volksgezondheid. (3) Het energieverbruik verschilt sterk van land tot land: Bhutan en Nepal verbruiken minder dan 20 kg olie- equivalent per hoofd per jaar, terwijl China, Maleisie¨, Singapore en Thailand goed zijn voor meer dan 600 kg. Ter vergelijking: in Europa en de Verenigde Staten bedraagt het verbruik resp. 4 000 en 8 000 kg


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 648/98 dell'on. Alexandros ALAVANOS alla Commissione. Soppressione della corresponsabilità per l'olio d'oliva

eurovoc_concepts:
Greece
Spain
agricultural quota
budgetary stabiliser
olive oil
producer co-responsibility
production aid

text: C 304/142 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee 2. 10. 98 Puo‘ la Commissione far sapere in che misura il suddetto prelievo ha contribuito, negli ultimi tre anni, al 1. finanziamento del Fondo? Quali sono i programmi di ricerca e le eventuali altre azioni svolte negli anni precedenti a titolo del Fondo 2. per la ricerca? Risposta data dal signor Fischler in nome della Commissione (27 marzo 1998) La Commissione informa gli onorevoli parlamentari che negli ultimi tre anni (1995, 1996 e 1997) ha effettuato pagamenti per complessivi 3,26 milioni di ecu nel quadro del Fondo comunitario di ricerca e di informazione nel settore del tabacco. Questi pagamenti corrispondono all(cid:146)esecuzione delle prime fasi dei progetti che, il piu‘ delle volte, sono pluriennali (e nel caso della ricerca, durano fino a 5 anni). La Commissione ha cos(cid:14)‘ deciso di stanziare 25,88 milioni di ecu per il finanziamento di progetti di ricerca e d(cid:146)informazione, gli ultimi dei quali si concluderanno nel 2003. L(cid:146)elenco dei programmi ammessi al finanziamento nel quadro del Fondo comunitario di ricerca e di informazione nel settore del tabacco, selezionati tra quelli presentati in risposta ai due bandi di gara figura nella tabella trasmessa direttamente all(cid:146)onorevole parlamentare e al segretariato generale del Parlamento. (98/C 304/212) INTERROGAZIONE SCRITTA P-0648/98 di Alexandros Alavanos (GUE/NGL) alla Commissione (25 febbraio 1998) Oggetto: Soppressione della corresponsabilita‘ per l(cid:146)olio d(cid:146)oliva Appare disastrosa la situazione nel mercato dell(cid:146)olio d(cid:146)oliva in Grecia. Il superamento della produzione nell(cid:146)Unione europea ha condotto alla riduzione del 27% dell(cid:146)aiuto comunitario alla produzione, mentre i prezzi di mercato registrano un crollo spettacolare a causa delle eccedenze. Alla luce dell(cid:146)estrema importanza per la Grecia della produzione di olio d(cid:146)oliva, potrebbe la Commissione procedere ad una soppressione della corresponsabilita‘ per la Grecia relativamente all(cid:146)anno in corso affinche· i produttori ellenici di olio d(cid:146)oliva non debbano essere penalizzati dalla quasi triplicazione della produzione spagnola? Risposta data dal sig. Fischler in nome della Commissione (12 marzo 1998) La Commissione segue con attenzione l(cid:146)andamento del mercato dell(cid:146)olio d(cid:146)oliva comunitario ed ha gia‘ preso misure intese ad alleviare la situazione, sotto forma di aiuti al magazzinaggio privato. Essa non puo‘ derogare alle norme fissate nel regolamento (CEE) n. 136/66 relativo all(cid:146)attuazione di una organizzazione comune dei mercati nel settore dei grassi (1). Tale regolamento rientra nelle competenze del Consiglio, per cui la Commissione non puo‘ annullare gli effetti dello stabilizzatore sull(cid:146)aiuto alla produzione per la Grecia e per questa campagna. Tuttavia, si richiama l(cid:146)attenzione dell(cid:146)on. parlamentare sul fatto che, in caso di superamento del quantitativo massimo garantito, l(cid:146)aiuto viene ridotto unicamente per produzioni superiori ai 500 kg (dei cosiddetti «grandi» produttori). Secondo i dati della Commissione, in Grecia soltanto il 25% circa degli oleicoltori e‘ interessato da tale riduzione. Osserviamo infine che durante le campagne 1994/1995 e 1995/1996 gli oleicoltori spagnoli hanno subito gli effetti dello stabilizzatore in un periodo in cui lo Stato membro in questione era colpito da una grave siccita‘ e la produzione registrava un valore record minimo. (1) GU L 172 del 30. 9. 1966


title: QUESTION ECRITE no 416/98 de Freddy BLAK au Conseil. Directive relative au programme SAFE

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
EU programme
drafting of EU law
occupational health
occupational safety

text: 2. 10. 98 FR Journal officiel des Communaute·s europe·ennes C 304/97 La Commission tient a‘ informer l(cid:146)Honorable Parlementaire qu(cid:146)aucune demande d(cid:146)aide financie‘re n(cid:146)a e·te· re(cid:231)ue du re·seau «European Cities Against Drugs». De l(cid:146)avis de la Commission, les projets be·ne·ficiant actuellement d(cid:146)une aide communautaire sont conformes aux conventions des Nations Unies. Elle souhaite souligner que la le·gislation en matie‘re de consommation de drogues rele‘ve de la seule responsabilite· des E· tats membres. (1) Doc. COM(94) 234 final. (2) JO L 19 du 22. 1. 1997. (98/C 304/145) QUESTION E· CRITE P-0414/98 pose·e par John Cushnahan (PPE) au Conseil (17 fe·vrier 1998) Objet: Embargo sur la viande bovine Suite a‘ la question H-1020/97 (1) et aux e·le·ments d(cid:146)information fournis par le Conseil, ce dernier est-il dispose·, dans un souci de transparence, a‘ re·pondre effectivement a‘ la question qui lui e·tait adresse·e, a‘ savoir: «A‘ quelle date cette demande a-t-elle e·tait faite?»? (1) De·bats du Parlement europe·en (janvier 1998). Re·ponse (8 juin 1998) L(cid:146)Irlande a demande·, lors du Comite· spe·cial Agriculture des 8-9 de·cembre 1997, de pouvoir e·voquer au niveau ministe·riel la question des entraves aux e·changes intervenues dans les ports anglais. Comme de·ja‘ indique· dans la re·ponse orale a‘ laquelle fait re·fe·rence l(cid:146)Honorable Parlementaire, cette question a par conse·quent e·te· examine·e par le Conseil a‘ sa session des 15 et 16 de·cembre 1997. A‘ cette occasion, la Commission a reconnu que le Royaume-Uni prenait les mesures ne·cessaires pour permettre a‘ la libre circulation des produits de s(cid:146)effectuer sans entraves. (98/C 304/146) QUESTION E· CRITE E-0416/98 pose·e par Freddy Blak (PSE) au Conseil (25 fe·vrier 1998) Objet: Directive relative au programme SAFE Le Conseil envisage-t-il de faire adopter au cours de la pre·sente pre·sidence la directive relative au programme SAFE, reste·e en souffrance pendant si longtemps? Re·ponse (18 mai 1998) Le Conseil a e·te· saisi par la Commission, en 1995, d(cid:146)une proposition de de·cision pour l(cid:146)adoption d(cid:146)un Programme europe·en d(cid:146)action visant a‘ ame·liorer la se·curite·, l(cid:146)hygie‘ne et la sante· sur le lieu de travail (programme SAFE). Cette proposition a e·te· modifie·e en mars 1997 et les travaux se sont poursuivis au cours de cette me(cid:136)me anne·e au sein des instances du Conseil. Force a e·te· de constater que l(cid:146)unanimite· ne·cessaire pour l(cid:146)adoption de cette de·cision (dont la base juridique est l(cid:146)article 235 du TCE) n(cid:146)a pu, a‘ ce stade, e(cid:136)tre trouve·e. En l(cid:146)absence d(cid:146)e·le·ment nouveau, la Pre·sidence britannique n(cid:146)a pas pre·vu d(cid:146)inscrire ce dossier a‘ l(cid:146)ordre du jour du Conseil (Travail et Affaires sociales) au cours de ce semestre


title: 1999/686/EC: Commission Decision of 25 February 1998 concerning aid which Germany intends to grant under the 26th framework plan of the joint scheme for improving regional economic structures with a view to promoting teleworking (26. Rahmenplan der Gemeinschaftsaufgabe 'Verbesserung der regionalen Wirtschaftsstruktur') (notified under document number C(1998) 585) (Text with EEA relevance) (Only the German text is authentic)

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
control of State aid
regional development
teleworking

text: 21. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 271/25 II (Acts whose publication is not obligatory) COMMISSION COMMISSION DECISION of 25 February 1998 concerning aid which Germany intends to grant under the 26th framework plan of the joint scheme for improving regional economic structures with a view to promoting teleworking (26. Rahmenplan der Gemeinschaftsaufgabe ‘Verbesserung der regionalen Wirtschaftsstruktur’) (notified under document number C(1998) 585) (Only the German text is authentic) (Text with EEA relevance) (1999/686/EC) THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, II Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Articles 92 and 93 thereof, Having regard to the Agreement establishing the European Economic Area, and in particular Article 62(1)(a) thereof, Having given notice to the other Member States and the parties concerned to submit their comments within a stated period, in accordance with Article 93(2) of the EC Treaty, Whereas: I The joint (Federal Government/Länder) scheme for improving regional economic structures (Gemeinschaftsaufgabe ‘Verbes- serung der regionalen Wirtschaftsstruktur’) is the main regional aid scheme in Germany. The relevant provisions implementing this general scheme during certain periods are laid down in so-called framework plans (Rahmenpläne). The 26th frame- work plan, covering the period 1997-2000 (2001), was noti- fied to the Commission on 19 February 1997 pursuant to Article 93(3). The Commission approved all the amendments introduced by this plan, except those relating to the promotion of investment in teleworking. Germany informed the Commis- sion that the Commission had given its approval. the plan would not be implemented until On 30 July 1997 the Commission initiated the procedure provided for in Article 93(2) of the EC Treaty with regard to the provisions of the 26th framework plan of the joint Federal Government/Länder scheme for improving regional economic structures concerning the intensities of aid to promote tele- working (section II, point 2. 4). Germany was informed of the decision by letter dated 18 August 1997 (SG(97) D/7104). The other Member States and interested parties were invited to submit their comments by way of publication in the Official Journal of the European Communities (1). Germany submitted its observations by letter dated 17 September 1997. The Commission received no comments from third parties or the other Member States. (1) OJ C 341, 11. 11. 1997, p. 4. investment in teleworking jobs would be Under the plan, eligible for regional investment aid provided that both the company investing and the place where the teleworker would be located are in an assisted area. The maximum aid intensity would be established according to the region where the investing company to which the teleworking job will be linked is located. Consequently, in cases where a company located in an assisted area falling under Article 92(3)(a) invested in tele- working jobs in an area falling under Article 92(3)(c), the aid intensity for the Article 92(3)(a) region would apply. The maximum aid intensity in the regions of eastern Germany falling under Article 92(3)(a) is 35 % gross (50 % in case of investments by SMEs); in assisted areas of western Germany falling under Article 92(3)(c), the maximum permissible aid intensity is 18 % gross (28 % in case of investment by SMEs). L 271/26 EN Official Journal of the European Communities 21. 10. 1999 in opening the procedure, noted that the The Commission, principal aim of the provisions governing regional investment aid is to promote job creation, improve incomes and foster demand in disadvantaged regions and that, consequently, the maximum aid intensities for investment aid should be deter- mined by reference to the region where the investment was located and the teleworking carried out. It also took the view that the possibility of promoting teleworking jobs in an Article 92(3)(c) region to the same extent as in an Article 92(3)(a) region could mean that the intended incentive effect in the most disadvantaged regions would not be achieved through this type of investment. III Germany is of the opinion that investment in teleworking jobs would be most effective in the area where the investing company is located. Therefore, such investment should always qualify for the aid intensities permissible in the area where the investor, and not the job, is located, provided that both areas are assisted area. Companies located in an Article 92(3)(c) assisted area and investing in teleworking jobs in Article 92(3)(a) areas would consequently benefit only from the lower intensity applicable at their place of establishment. Germany also maintains that there is no risk of aid being diverted from an Article 92(3)(a) area to an Article 92(3)(c) area. Since aid for investment in different Länder would always necessiatate the cooperation of, and co-financing from, at least two Länder, the competent authority in the Article 92(3)(a) area could always make sure that no aid was abusively diverted in favour of job creation in the other Land. Lastly, Germany argued that the positive impact of teleworking on innovation and competitiveness would invariably benefit the investing company, with the amount of investment at the location of the teleworking job generally being rather limited. If certain services supplied by specialised workers were not avail- able in an Article 92(3)(a) area, a company investing in such an area would be obliged to offer them the opportunity to work at their place of residence in an Article 92(3)(c) area in order to obtain their services. IV The provision whereby aid intensities for investment in tele- working jobs that exceed the maximum level are allowed in the region where the teleworking job would be located cannot be deemed compatible with the common market. The particularly high aid intensities permissible with a view to promoting regional development in disadvantaged areas falling under Article 92(3)(a) are designed to provide and effective remedy for the abnormally low standard of living and serious level of underemployment in those areas. Consenquently, only meas- ures that contribute towards a higher standard of living and job creation in an Article 92(3)(a) area are eligible for investment aid up to an intensity permissible solely for such an area. Investment made by companies in such disadvantaged areas with a view to installing the technical equipment and links for teleworking jobs in another assisted area eligible only for assis- tance under Article 92(3)(c) does not increase the level of employment and the general standard of living in the Article 92(3)(a) area. Employment increases only in the area where the employee is located and the main impact on regional per capita GDP is felt primarily at the location where the employee spends his income. It is true that access to skilled manpower can be a crucial factor determining the innovativeness and competitiveness of compa- nies investing in Article 92(3)(a) regions. If such specialists are not available on the local job market and cannot be tempted to move from other areas by the offer of attractive wages, tele- working opportunities are clarly an option for connecting the company to resources that already exist in more developed areas. However, the main impact this has on regional per capita GDP and on the level of employment would be felt in regions where the teleworker is located, provided there is no serious underem- ployment, and where he spends his income. This observation forms the basis for the Commission recommendation on promoting teleworking in disadvantaged regions so as to enable employees to offer their services to companies in more developed regions without leaving their place of residence. In this way, the population in disadvantaged regions could be stabilised and regional GDP increased by the teleworker's income (1). Germany apparently assumes that the authorities in an Article 92(3)(a) region would always expect from the authorities in the region where the job was to be located a contribution towards investment aid reflecting the scale of investment undertaken there. The provision in question would therefore allow Article 92(3)(c) regions to grant aid for promoting teleworking jobs in their region at an intensity permissible only in Article 92(3)(a) regions. Such an option would, however, diminish the intended incentive effect of the increased level of investment aid in the most disadvantaged regions and could contribute towards a scenario whereby investment would go primarily into jobs for less skilled employees while better skilled employees who, (1) Study on the White Paper in: Social Europe, 3/95. 21. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 271/27 because of their position on the labour market, have no need to move to a less attractive area would remain in more devel- oped regions. As a result, it would mainly be persons earning above average wages and with skills in the engineering, soft- ware, management and consultancy sectors who would have no incentive to move to disadvantaged regions and thereby to contribute towards a balanced socio-economic development of those regions. V The Commission therefore concludes that the provision of the 26th framework plan of the joint scheme for improving regional economic structures that permits aid intensities for investments in teleworking jobs in excess of the maximum intensity allowed in the region where the relevant job would be located is not compatible with the common market and should not, therefore, be put into effect, Article 2 The arrangement referred to in Article 1 shall not be imple- mented. Germany shall recover any aid that may have been granted while the arrangement described in Article 1 was being provisionally applied. Repayment shall be made in accordance with the procedures and provisions of German law, together with interest, based on the interest rate used as reference rate in the assessment of regional aid schemes, running from the date on which the aid was granted (and including that date). Article 3 Germany shall inform the Commission within two months of being notified of this Decision of the measures taken to comply herewith. Article 4 HAS ADOPTED THIS DECISION: This Decision is addressed to the Federal Republic of Germany. Article 1 In so far as it permits aid intensities for investments in tele- working jobs in excess of the maximum intensity in the region where a teleworking job is to be located, the 26th framework plan of the joint scheme (Gemeinschaftsaufgabe) for improving regional economic structures is not compatible with the common market. Done at Brussels, 25 February 1998. For the Commission Karel VAN MIERT Member of the Commission


title: Proposition de décision du Conseil concernant l'approbation, au nom de la Communauté, de la modification des annexes II et III de la convention de Berne relative à la conservation de la vie sauvage et du milieu naturel de l'Europe arrêtée los de la dix- septième réunion du comité permanent de la convention

eurovoc_concepts:
environmental protection
protected area
protected species
standing committee (EU)
wildlife

text: C 116/24 FR Journal officiel des Communaut~s europ~ennes 16. 4. 98 Proposition de d~cision du Conseil concernant l’approbation, au nom de la Communaut~, de la modification des annexes II et III de la convention de Berne relative { la conservation de la vie sauvage et du milieu naturel de l’Europe arr(cid:240)t~e lors de la dix(cid:220)septi(cid:127)me r~union du comit~ permanent de la convention (98/C 116/12) (Texte pr~sentant de l’int~r(cid:240)t pour l’EEE) COM(98) 100 final - 98/0068(CNS) (Pr~sent~e par la Commission le 25 f~vrier 1998) LE CONSEIL DE L’UNION EUROP^ENNE, vu le trait~ instituant la Communaut~ europ~enne, et notamment son article 130(cid:216)R, paragraphe 4, ainsi que son article 228, paragraphe 2, premi(cid:127)re phrase, et para(cid:220) graphe 3, premier alin~a, consid~rant que, en application de l’article 17 de la convention, les modifications des annexes de la conven(cid:220) tion entrent en vigueur pour toutes les parties, { l’excep(cid:220) tion de celles qui notifient des objections conform~ment au paragraphe 3 dudit article, trois mois apr(cid:127)s leur adop(cid:220) tion par le comit~ permanent; vu la proposition de la Commission, vu l’avis du Parlement europ~en, consid~rant que la Communaut~ europ~enne est partie contractante { la convention relative { la conservation de la vie sauvage et du milieu naturel de l’Europe, en vertu de la d~cision 82/72/CEE du Conseil du 3 d~cembre 1981(cid:216)(˛); consid~rant que, { la dix(cid:220)septi(cid:127)me r~union du comit~ permanent de la convention de Berne, qui s’est tenue { Strasbourg du 1er au 5 d~cembre 1997, gr|ce { l’appui d~cisif de la Communaut~, quatre esp(cid:127)ces ont ~t~ ajou(cid:220) t~es { l’annexe II de la convention et vingt(cid:220)deux esp(cid:127)ces ont ~t~ ajout~es { l’annexe III de la convention; que la Commission a pris part { cette r~union au nom de la Communaut~; consid~rant que deux de ces esp(cid:127)ces sont couvertes par la directive 79/409/CEE du Conseil du 2 avril 1979 concernant la conservation des oiseaux sauvages(cid:216)(ˇ) et que trois de ces esp(cid:127)ces sont couvertes par la directive 93/43/CEE du Conseil du 21 mai 1992 concernant la conservation des habitats naturels ainsi que de la faune et de la flore sauvages(cid:216)(—); consid~rant que la Communaut~ doit approuver lesdites modifications des annexes II et III de la convention adopt~es la dix(cid:220)septi(cid:127)me r~union du comit~ permanent, conform~ment { l’article 17 de la convention, lors de D^CIDE: Article unique esp(cid:127)ces Acipenser sturio, Puffinus L’inclusion des yelkouan, Phalacrocorax aristotelis (en M~diterran~e), Valencia leutourneuxi { l’annexe II de la convention rela(cid:220) tive { la conservation de la vie sauvage et du milieu naturel de l’Europe, et des esp(cid:127)ces Hippospongia communis, Spongia agaricina, Spongia officinalis, Spongia zimocca, Antipathes sp. plur. , Corallium rubrun, Paracen(cid:220) trotus lividus, Homarus gammarus, Maja squinado, Pali(cid:220) nurus elephas, Scyllarides latus, Scyllarides pigmaeus, Scyllarus arctus, Epinephelus marginatus, Isurus oxyrinchus, Lamna nasus, Mobula mobular, Prionace glauca, Raja alba, Sciaena umbra, Squatina squatina, Umbrina cirrosa (les vingt(cid:220)deux esp(cid:127)ces en M~diterran~e) { l’annexe III de cette m(cid:240)me convention est approuv~e au nom de la Communaut~ europ~enne. (˛)(cid:217)JO L 38 du 10. 2. 1982, p. 1. (ˇ)(cid:217)JO L 103 du 25. 4. 1979, p. 1. (—)(cid:217)JO L 206 du 22. 7. 1992, p. 7


title: L'Unione europea : 15 paesi - 370 milioni di cittadini: Un'Unione di pace, di libertà, di solidarietà.

eurovoc_concepts:
EU Member State
atlas
political geography


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 430/98 af Leonie van BLADEL til Rådet. Den antisemitiske radiosender i Polen

eurovoc_concepts:
Community acquis
Poland
accession to the European Union
antisemitism
broadcasting
racism
xenophobia


title: Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di regolamento (CE) del Consiglio sull'applicazione degli articoli 92 e 93 del Trattato CE a determinate categorie di aiuti di stato orizzontali»

eurovoc_concepts:
State aid
advisory committee (EU)
competition
control of State aid
single market

text: C 129/70 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 27. 4. 98 k) l) lo statuto principale d’attività. il reddito (facoltativo). m) informazioni a carattere tecnico relative al colloquio: — anno dell’indagine, — settimana di riferimento, — settimana del colloquio, — Stato membro, — regione della famiglia, — grado di urbanizzazione, — numero d’ordine della famiglia, — tipo di famiglia, — tipo di istituzione, — coefficienti di ponderazione, — sottocampione rispetto alla precedente indagine (in caso di indagine annuale), — sottocampione rispetto all’indagine seguente (in caso di indagine annuale), — numero d’ordine della serie d’indagine. Parere del Comitato economico e sociale in merito alla «Proposta di regolamento (CE) del Consiglio sull’applicazione degli articoli 92 e 93 del Trattato CE a determinate categorie di aiuti di stato orizzontali» (98/C 129/16) Il Consiglio, in data 7 ottobre 1997, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 198 del Trattato che istituisce la Comunità europea, di consultare il Comitato economico e sociale in merito alla proposta di cui sopra. La Sezione «Industria, commercio, artigianato e servizi», incaricata di preparare i lavori del Comitato in materia, ha formulato il parere sulla base del rapporto introduttivo del relatore van Dijk, in data 6 febbraio 1998. Il Comitato economico e sociale ha adottato il 25 febbraio 1998, nel corso della 352a sessione plenaria, con 70 voti favorevoli e 4 astensioni, il seguente parere. 1. Introduzione 1. 1. A norma del Trattato CE gli aiuti di stato sono in genere incompatibili con il mercato comune. Gli articoli 92 e 93 del Trattato CE sono dedicati a questa problematica. L’articolo 94 spiega le modalità con le quali puo` svolgersi il processo decisionale relativo alle misure da prendere. In base al Trattato sono compatibili con il 1. 2. mercato comune le seguenti forme di aiuti di stato: a) aiuti a carattere sociale concessi ai singoli consumato- ri, a condizione che siano accordati senza discrimina- zioni determinate dall’origine dei prodotti; b) aiuti destinati a ovviare ai danni arrecati dalle calamità naturali oppure da altri eventi eccezionali; c) aiuti concessi all’economia di determinate regioni della Repubblica federale di Germania. Possono inoltre considerarsi compatibili con il 1. 3. mercato comune i seguenti aiuti di stato: a) gli aiuti destinati a favorire lo sviluppo economico delle regioni ove il tenore di vita sia anormalmente basso, oppure si abbia una grave forma di disoccupa- zione; b) aiuti destinati a promuovere un importante progetto di interesse europeo o a porre rimedio a un grave turbamento dell’economia di uno Stato membro; c) gli aiuti destinati ad agevolare lo sviluppo di talune attività o di talune regioni economiche, a condizione di non recare pregiudizio al comune interesse; 27. 4. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 129/71 d) gli aiuti destinati a promuovere la cultura e la conservazione del patrimonio culturale; e) altri aiuti approvati dal Consiglio. 1. 7. 2. La Commissione considera limitata la quota di tali aiuti. Intende semplificare le procedure di controllo, in modo da liberare maggiori risorse per valutare i casi più gravi e con maggiori effetti di distorsione. Per questo motivo la Commissione propone l’esenzione per alcune categorie di aiuti di stato, che non saranno più soggette all’obbligo di notifica anticipata alla Commissione. L’articolo 93 spiega con quali modalità la Com- 1. 4. missione provvederà all’osservanza dell’articolo 92. 1. 7. 3. Esistono pero` due limitazioni: La Commissione censisce gli aiuti erogati dagli 1. 5. Stati membri. Nei precedenti censimenti la Commissione ha rilevato una diminuzione degli aiuti di stato. Il Quinto censimento evidenzia invece una situazione diversa. Occorre tuttavia tenere presente, come già fatto dal Comitato nel parere sulla 26a relazione sulla politica di concorrenza, che l’elevato livello di aiuti di stato concessi all’industria viene spiegato dagli aiuti supplementari erogati all’industria dell’ex Germania dell’est. Gli aiuti intorno ai destinati all’industria si sono stabilizzati 43 miliardi di ECU, cioè 1 400 ECU per ogni lavoratore del settore. La Commissione conclude inoltre che gli aiuti alle regioni che si trovano negli Stati membri più ricchi sono più consistenti rispetto a quelli destinati agli Stati della coesione, cosa che considera estremamente allarmante (1). La Commissione prevede che nei prossimi anni 1. 6. occorrerà irrigidire il controllo sugli aiuti di stato. Con la realizzazione dell’UEM, l’ampliamento dell’UE e l’aumento della disoccupazione, l’introduzione di un controllo più severo diventa indispensabile. Per riservarsi tempo e spazio sufficienti a tale scopo, la Commissione intende rendere il controllo più efficiente. Per alcune categorie specifiche di aiuti di stato, 1. 7. come ad esempio determinati aiuti orizzontali, gli aiuti regionali, l’assicurazione del credito all’esportazione ed i crediti all’esportazione, sono già stati definiti dei criteri di valutazione. 1. 7. 1. La Commissione ha già elaborato norme a livello comunitario in materia di aiuti orizzontali, come ad esempio per le attività di ricerca e sviluppo, le piccole e medie imprese, la protezione dell’ambiente e il risparmio energetico. Gli Stati membri possono adottare misure conformemente a tali norme. Nel periodo tra il 1992 ed il 1994 gli Stati membri hanno erogato in media 12,5 miliardi di ECU per gli aiuti orizzontali, cioè circa il 30 % del totale degli aiuti di stato (2). (1) Relazione della Commissione: Quinto censimento degli aiuti di stato nell’Unione europea nel settore manifatturiero ed in taluni altri settori (COM(97) 170 def. ), pag. 40. (2) Calcolo proprio sulla base dell’allegato statistico alla Relazione della Commissione: Quinto censimento degli aiuti di stato nell’Unione europea nel settore manifatturiero ed in taluni altri settori (COM(97) 170 def. ), pagg. 62-73. a) L’aiuto non puo` essere superiore ad un certo importo, altrimenti deve esser notificato alla Commissione; b) La Commissione continua ad esercitare il controllo, anche sull’applicazione dell’esenzione per categoria. 1. 7. 4. La proposta di regolamento in esame si limita ad esporre i parametri. Gli importi concreti e le finalità dovranno essere definiti a parte. 2. Sintesi della proposta della Commissione La Commissione intende quanto prima concen- 2. 1. trare la propria azione su un’analisi più rigorosa dei «grandi» dossier relativi agli aiuti di stato, che possono mettere seriamente a repentaglio la concorrenza, sempli- ficando e chiarendo le norme attuali. 2. 2. Questo dovrebbe tradursi in un’innovazione nel contesto del controllo degli aiuti di stato, concedendo per la prima volta dall’entrata in vigore del Trattato di Roma nel 1958 delle «esenzioni per categoria» ad una serie di aiuti definiti orizzontali, ad esempio: aiuti alle PMI, alla ricerca e sviluppo, alla protezione ambientale, alla formazione, all’occupazione, altri crediti all’esporta- zione. Sostanzialmente, la Commissione ritiene che in teoria tali aiuti non dovrebbero più essere comunicati formalmente alla Commissione da parte degli Stati membri in quanto rispondono generalmente ai criteri stabiliti a livello europeo. 2. 3. Una prima iniziativa tendente all’introduzione di esenzioni per categoria è stata realizzata nel novembre 1996, quando la Commissione ha presentato al Consiglio «Industria» i propri orientamenti in merito al ricorso all’articolo 94 del Trattato CE. Il Consiglio ha incorag- giato la Commissione a presentare proposte. L’arti- colo 94 prevede: «Il Consiglio, con deliberazione a maggioranza qualificata su proposta della Commissione e previa consultazione del Parlamento europeo, puo` stabilire tutti i regolamenti utili ai fini dell’applicazione degli articoli 92 e 93 e fissare in particolare le condizioni per l’applicazione dell’articolo 93, paragrafo 3, nonché le categorie di aiuti che sono dispensate da tale procedura». C 129/72 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 27. 4. 98 2. 4. Le esenzioni per categoria saranno introdotte mediante atti legislativi chiari aventi efficacia diretta. Ne conseguirà una maggiore trasparenza e prevedibilità del controllo degli aiuti di stato, e sarà cosı` migliorata la possibilità che un maggior numero di aiuti di stato sia vagliato a livello nazionale da parte delle amministra- zioni, dei giudici e dei revisori dei conti nazionali. Inoltre i cittadini possono continuare a ricorrere ai giudici nazionali quando hanno il sospetto che un aiuto erogato senza essere stato notificato non soddisfi le condizioni di esenzione prescritte nei regolamenti di esenzione per categoria. 2. 5. Il regolamento proposto prevede l’istituzione di un Comitato consultivo che dev’essere consultato prima della pubblicazione di un progetto di regolamento della Commissione e prima dell’adozione del regolamento stesso. La proposta prevede inoltre l’audizione delle parti interessate. La Commissione comunicherà al Comitato consultivo le opinioni da queste espresse quando lo consulterà prima di adottare un regolamento. 3. Considerazioni del Comitato economico e sociale 3. 1. Il Comitato concorda con la proposta della Commissione. Ritiene che in questo modo il principio di sussidiarietà venga rispettato. Tali proposte comportano tra l’altro una semplificazione della procedura. Il Comi- tato ritiene che la loro attuazione porterebbe ad un controllo più efficace e più trasparente sugli aiuti di stato, rispetto all’obbligo di procedere ogni volta a una notifica preliminare. I mezzi che si rendono cosı` disponibili possono quindi essere dedicati in maniera migliore al controllo di altre forme di aiuti di stato. Il Comitato ritiene che la trasparenza ed il 3. 1. 1. controllo siano fattori di importanza determinante per un controllo più efficace sugli aiuti di stato. I criteri e le soglie delle norme sulle esenzioni per categoria dovrebbero essere definiti quanto più chiaramente possi- Bruxelles, 25 febbraio 1998. bile, al fine di ridurre il rischio di abusi. Il Comitato reputa inoltre adeguati i meccanismi di controllo elencati all’articolo 4, ammesso che la Commissione garantisca un’opportuna diffusione delle informazioni a tutti i terzi interessati. 3. 2. Il Comitato rileva inoltre che in questo caso si tratta esclusivamente di una proposta procedurale. La Commissione si limita a proporre un’altra procedura, senza modificare la sostanza delle misure. 3. 3. Essendo il rappresentante degli ambienti socioe- conomici dell’UE, il Comitato gradirebbe essere consul- tato anche sul rapporto di valutazione. 3. 4. Il Comitato auspica che si assicuri quanto segue: — che il regolamento possa essere applicato in maniera efficace ed equa in tutti gli Stati membri; — che si proceda ad una valutazione intermedia entro tre anni dall’introduzione del nuovo sistema; — che le informazioni provenienti dai sistemi di segnala- zione degli Stati membri siano efficacemente distri- buite. Il Comitato fa presente che la chiave per la 3. 5. valutazione delle proposte sarà nelle risposte alle seguenti due domande: — i nuovi sistemi di esenzione e de minimis sono stati attuati in maniera efficace, efficiente ed equa? — con i nuovi sistemi la Commissione è riuscita a concentrare più efficacemente sui casi principali la propria competenza e autorità in materia di aiuti di stato, ove questi creino distorsioni significative del mercato interno? 3. 5. 1. A giudizio del Comitato, qualora le risposte alle suddette domande fossero negative, sarebbe lecito interrogarsi sull’opportunità di mantenere tali misure. Il Presidente del Comitato economico e sociale Tom JENKINS


title: Verordening (EG) Nr. 442/98 van de Commissie van 25 februari 1998 tot vaststelling van bepaalde indicatieve hoeveelheden bananen die in het tweede kwartaal van 1998 in de Gemeenschap mogen worden ingevoerd (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
import
import licence
quantitative restriction
tariff quota
third country
tropical fruit

text: L 56/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 2. 98 VERORDENING (EG) Nr. 442/98 VAN DE COMMISSIE van 25 februari 1998 tot vaststelling van bepaalde indicatieve hoeveelheden bananen die in het tweede kwartaal van 1998 in de Gemeenschap mogen worden ingevoerd (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3290/94 (2), en met name op artikel 20, Overwegende dat in artikel 9, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie (3), laatstelijk gewij- zigd bij Verordening (EG) nr. 1409/96 (4), is bepaald dat voor de afgifte van certificaten voor elk kwartaal indica- tieve hoeveelheden, uitgedrukt in een percentage van de hoeveelheden die zijn toegewezen aan de verschillende in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie (5), zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 702/95 (6), genoemde landen of groepen landen, worden vastgesteld in het licht van gegevens en prognoses betref- fende de communautaire markt; Overwegende dat op basis van de gegevens over enerzijds de hoeveelheden bananen die in 1997 in de Gemeen- schap zijn verkocht, en vooral de hoeveelheden die zijn ingevoerd, met name in het tweede kwartaal, en ander- zijds de vooruitzichten inzake voorziening van de markt van de Gemeenschap en verbruik in het tweede kwartaal van 1998, met het oog op een toereikende voorziening van de Gemeenschap met bananen, voor elke oorsprong een indicatieve hoeveelheid moet worden vastgesteld die overeenkomt met 34 % van de hoeveelheid die in het kader van het tariefcontingent is toegewezen; Overwegende dat op basis van dezelfde gegevens de in artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1442/93 bepaalde hoeveelheid dient te worden vastgesteld die elke gevestigde marktdeelnemer van categorie A of B voor het tweede kwartaal van 1998 kan aanvragen; Overwegende dat de in artikel 14, lid 1, van bovenge- noemde verordening bedoelde indicatieve hoeveelheden voor de afgifte van invoercertificaten voor traditionele bananen van oorsprong uit de ACS-Staten eveneens moeten worden vastgesteld; Overwegende dat deze verordening onmiddellijk v(cid:155)(cid:155)r de periode van indiening van de certificaataanvragen voor het tweede kwartaal van 1998 in werking moet treden; (1) PB L 47 van 25. 2. 1993, blz. 1. (2) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 105. (3) PB L 142 van 12. 6. 1993, blz. 6. (4) PB L 181 van 20. 7. 1996, blz. 13. (5) PB L 49 van 4. 3. 1995, blz. 13. (6) PB L 71 van 31. 3. 1995, blz. 84. Overwegende dat het Comit(cid:130) van beheer voor bananen geen advies heeft uitgebracht binnen de door zijn voor- zitter bepaalde termijn, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De in artikel 9, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1442/93 bedoelde indicatieve hoeveelheden die mogen worden ingevoerd in het kader van het in de artikelen 18 en 19 van Verordening (EEG) nr. 404/93 bedoelde tariefcontin- gent, worden voor de Gemeenschap voor het tweede kwartaal van 1998 vastgesteld op 34 % van de hoeveel- heden die voor de in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 478/95 vermelde landen of groepen van landen zijn vast- gesteld. Voor de invoer van bananen van oorsprong uit Costa Rica, Colombia en Nicaragua gelden de indicatieve hoeveelheden voor enerzijds de invoercertificaataanvragen van de categorie(cid:137)n A en C en anderzijds die van categorie B. Artikel 2 De voor elke marktdeelnemer van categorie A of B voor het tweede kwartaal van 1998 toegestane hoeveelheid, als bedoeld in artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1442/93, wordt vastgesteld op 36 % van de hoeveelheid die aan die marktdeelnemer is toegewezen krachtens artikel 6, tweede alinea, van die verordening. Artikel 3 De in artikel 14, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1442/ 93 bedoelde indicatieve hoeveelheden voor de invoer van traditionele bananen van oorsprong uit ACS-Staten worden voor het tweede kwartaal van 1998 vastgesteld op 31 % van de traditionele hoeveelheden die in de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 404/93 voor elke oorsprong zijn vastgesteld. Artikel 4 Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. 26. 2. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 56/9 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 25 februari 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie