title: Obwieszczenie Komisji dotyczące pojęcia przedsiębiorstw uczestniczących przyjętego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (98/C 66/03)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
economic concentration
joint venture
merger
merger control
shareholding

text: 204 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 31998Y0302(03) 2. 3. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH C 66/14 OBWIESZCZENIE KOMISJI dotyczące pojęcia „przedsiębiorstw uczestniczących” przyjętego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (98/C 66/03) (Tekst mający znaczenie dla EOG) I. WPROWADZENIE II. POJĘCIE PRZEDSIĘBIORSTW UCZESTNICZĄCYCH III. IDENTYFIKACJA PRZEDSIĘBIORSTW UCZESTNICZĄCYCH W RAMACH RÓŻNEGO RODZAJU OPERACJI 1. 2. Połączenia Przejęcie wyłącznej kontroli 2. 1. Przejęcie wyłącznej kontroli nad całą firmą 2. 2. Przejęcie wyłącznej kontroli nad częścią firmy 2. 3. Przejęcie wyłącznej kontroli po zmniejszeniu lub rozszerzeniu firmy docelowej 2. 4. Przejęcie wyłącznej kontroli poprzez przedsiębiorstwo zależne grupy 3. Przejęcie wspólnej kontroli 3. 1. Przejęcie wspólnej kontroli nad nowoutworzoną firmą 3. 2. Przejęcie wspólnej kontroli nad wcześniej istniejącą firmą 4. 5. 6. 3. 3. Przejęcie wspólnej kontroli w celu natychmiastowego podziału aktywów Przejęcie kontroli przez wspólne przedsiębiorstwo Zmiana ze wspólnej kontroli na wyłączną kontrolę Zmiana w pakiecie akcji w przypadku wspólnej kontroli nad istniejącym wspólnym przedsiębiorstwem 6. 1. Zmniejszenie liczby akcjonariuszy prowadzące do zmiany z kontroli wspólnej na wyłączną 6. 2. Zmniejszenie liczby akcjonariuszy nieprowadzące do zmiany z kontroli wspólnej na wyłączną 6. 3. Wszelkie inne zmiany w strukturze akcjonariatu 7. „Rozwiązanie połączeń” i podział firm 8. Wymiana aktywów 9. Przejęcie kontroli przez osoby fizyczne 10. Wykup przez kierownictwo 11. Przejęcie kontroli przez przedsiębiorstwo państwowe 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 205 I. WPROWADZENIE II. POJĘCIE PRZEDSIĘBIORSTW UCZESTNICZĄCYCH 1. Celem niniejszego obwieszczenia jest wyjaśnienie, jak Komi- sja interpretuje termin „przedsiębiorstwa uczestniczące” zawarty w art. 1 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 (1), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr /97 (2) (dalej zwanego rozporządzeniem w sprawie połączeń) oraz ułatwienie identyfikacji „przedsiębiorstw uczestniczących” w najbardziej typowych sytuacjach, jakie wystąpiły w przypadkach, z którymi Komisja miała dotych- czas do czynienia. Zasady zawarte w niniejszym obwieszcze- niu będą analizowane i dalej rozwijane przez Komisję w opar- ciu o ich praktyczne zastosowanie w indywidualnych przypadkach. 5. Przedsiębiorstwa uczestniczące są bezpośrednimi uczestni- kami połączenia lub przejęcia kontroli. W tym względzie art. 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połączeń stanowi, że: „Przyjmuje się, że koncentracja ma miejsce wtedy, gdy: a) dwa lub więcej wcześniej samodzielnych przedsiębiorstw łączą się lub b) — jedna lub więcej osób już kontrolujących co najmniej jedno przedsiębiorstwo bądź Niniejsze obwieszczenie zastępuje obwieszczenie dotyczące uczestniczących przedsiębiorstw (3). — jedno lub więcej przedsiębiorstw 2. Zgodnie z art. 1 rozporządzenia w sprawie połączeń rozpo- rządzenie stosuje się wyłącznie do operacji, które spełniają dwa warunki. Po pierwsze, wskutek proponowanej operacji, która musi kwalifikować się jako koncentracja w rozumie- niu art. 3 rozporządzenia, nastąpić musi połączenie kilku przedsiębiorstw lub też jedno lub więcej przedsiębiorstw musi uzyskać kontrolę nad całością lub częścią innych przed- siębiorstw. Po drugie, przedsiębiorstwa te muszą spełniać wymóg dotyczący progów obrotów określonych w art. 1. 3. 4. Jeśli chodzi o ustalenie jurysdykcji, uczestniczące przedsię- biorstwa występują jako szeroko rozumiani aktorzy w danej transakcji o tyle, o ile są one łączącymi się, nabywającymi lub nabywanymi stronami; ponadto przy ustalaniu, czy speł- nione są progi, decydujące znaczenie ma ich łączna wielkość ekonomiczna mierzona obrotami. Przyjęta przez Komisję interpretacja art. 1 i 5 w odniesieniu do pojęcia uczestniczących przedsiębiorstw nie ma wpływu na interpretację, jaka może być wydana przez Trybunał Sprawiedliwości lub Sąd Wspólnot Europejskich Pierwszej Instancji. (1) Dz. U. L 395 z 30. 12. 1989, str. 1, wersja poprawiona: L 257 z 21. 9. 1990, str. 13. (2) Dz. U. L 180 z 9. 7. 1997, str. 1. (3) Dz. U. C 385 z 31. 12. 1994, str. 12. uzyskuje – w drodze nabycia papierów wartościowych lub aktywów, na podstawie umowy czy inną drogą – bez- pośrednią lub pośrednią kontrolę nad całością bądź czę- ścią jednego lub większej liczby przedsiębiorstw. ” 6. W przypadku połączeń uczestniczącymi przedsiębiorstwami będą przedsiębiorstwa, które się łączą. 7. W pozostałych przypadkach o identyfikacji uczestniczących przedsiębiorstw decydować będzie pojęcie „przejęcia kontro- li”. Po stronie nabywającej występować może jedna lub wię- cej firm przejmujących wyłączną lub wspólną kontrolę. Po stronie nabywanej występować może jedna lub więcej firm jako całość bądź ich części, gdy przedmiotem transakcji jest tylko jedno z jej przedsiębiorstw zależnych lub część jej akty- wów. Jako generalną zasadę przyjmuje się, że w rozumieniu rozporządzenia w sprawie połączeń uczestniczącym przed- siębiorstwem będzie każda z tych firm. Jednakże z uwagi na szczególne cechy określonych transakcji zasada ta wymaga pewnego dopracowania, co zostało przedstawione poniżej przy analizie różnych możliwych scenariuszy. 8. W przypadku innych koncentracji niż połączenia czy zakła- danie nowych wspólnych przedsiębiorstw, tj. gdy uzyskuje się wyłączną lub wspólną kontrolę nad wcześniej istnieją- cymi przedsiębiorstwami bądź ich częściami, w umowie występuje ważna strona, która wywołuje operację, a którą należy pominąć przy identyfikowaniu uczestniczących przedsiębiorstw – a mianowicie: sprzedawca. Chociaż oczy- wiste jest, że operacja nie może być zrealizowana bez jego zgody, jego rola kończy się z definicji po sfinalizowaniu transakcji, ponieważ od momentu, gdy sprzedawca zrzeka się całej kontroli nad firmą jego więzi z tą firmą przestają 206 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 istnieć. Jeżeli sprzedawca zachowuje wspólną kontrolę wraz z nabywającą firmą (lub firmami), będzie on uznawany za jedno z uczestniczących przedsiębiorstw. jedną jednostkę gospodarczą. Jak wspomniano wcześniej, przedsiębiorstwem uczestniczącym jest każdy z łączących się podmiotów. 9. Po zidentyfikowaniu przedsiębiorstw uczestniczących w danej transakcji, w celu ustalenia jurysdykcji należy obli- czyć ich obroty według zasad zawartych w art. 5 rozporzą- dzenia w sprawie połączeń (1). Jedno z głównych postano- wień art. 5 stanowi, że jeżeli uczestniczące przedsiębiorstwo należy do grupy, w kalkulacji uwzględnić należy obroty całej grupy. Wszelkie odniesienia do obrotów uczestniczących przedsiębiorstw w art. 1 należy więc rozumieć jako obrót całych grup, do których one należą. 2. Przejęcie wyłącznej kontroli 10. To samo dotyczy rzeczywistej oceny wpływu danej koncen- tracji na rynek. Jeżeli w art. 2 rozporządzenia w sprawie połączeń stwierdza się, że Komisja ma brać pod uwagę „ryn- kową pozycję uczestniczących przedsiębiorstw oraz ich siłę ekonomiczną i finansową”, obejmuje to również grupy, do których one należą. 2. 1. Przejęcie wyłącznej kontroli nad całą firmą 13. Najprostszym przypadkiem przejęcia kontroli jest przejęcie wyłącznej kontroli nad całą firmą; przedsiębiorstwami uczestniczącymi będą firma nabywająca oraz firma naby- wana czy docelowa. 11. W odniesieniach do różnych przedsiębiorstw, które mogą brać udział w danej procedurze, pojęcia „przedsiębiorstw uczestniczących” zawartego w art. 1 i 5 nie należy mylić z terminologią używaną w rozporządzeniu w sprawie połą- czeń oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 447/98 z dnia 1 marca 1998 r. w sprawie zgłoszeń, terminów i przesłuchań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4064/89 (dalej zwanym „rozporządzeniem wykonawczym”) (2), która dotyczy różnych przedsiębiorstw mogących brać udział w danej procedurze. Ta terminologia odnosi się do stron notyfikujących, innych zaangażowanych stron, stron trze- cich oraz stron, które mogą podlegać grzywnom lub okreso- wym opłatom karnym – zostały one zdefiniowane w roz- dziale III rozporządzenia wykonawczego wraz z ich prawami i obowiązkami. 2. 2. Przejęcie wyłącznej kontroli nad częścią firmy 14. W pierwszym akapicie art. 5 ust. 2 rozporządzenia w spra- wie połączeń stwierdza się, że jeżeli dana operacja dotyczy nabycia części jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, w odniesieniu do sprzedawcy uwzględniać się będzie tylko te części, które stanowią przedmiot transakcji. Pojęcie „części” należy rozumieć jako jeden lub więcej odrębnych podmio- zależne), tów prawnych wewnętrzne działy przedsiębiorstwa-sprzedawcy (jak np. oddział czy jednostka do określonych zadań) bądź konkretne aktywa mogące same w sobie składać się na transakcję hand- lową (np. w pewnych przypadkach znaki firmowe czy licen- cje), której można wyraźnie przypisać obrót handlowy. W takim przypadku uczestniczącymi przedsiębiorstwami będą nabywca oraz nabywana/e część/ci firmy docelowej. przedsiębiorstwa (jak np. III. IDENTYFIKACJA PRZEDSIĘBIORSTW UCZESTNICZĄCYCH W RAMACH RÓŻNEGO RODZAJU OPERACJI 1. Połączenia 15. Drugi akapit art. 5 ust. 2 zawiera specjalny przepis dotyczący operacji rozłożonych lub transakcji stanowiących kontynu- ację, który stwierdza, że jeżeli w okresie dwóch lat ma miej- sce kilka transakcji polegających na zakupie części przez tego samego nabywcę od tego samego sprzedawcy, transakcje te należy traktować jako jedną operację dokonującą się w dniu ostatniej transakcji. W takim przypadku przedsiębiorstwami uczestniczącymi są nabywca oraz różne nabyte części firmy docelowej uznawane za całość. 12. W przypadku połączeń kilka wcześniej samodzielnych przedsiębiorstw grupuje się, by stworzyć nową firmę lub – pozostając odrębnymi podmiotami prawnymi – stworzyć 2. 3. Przejęcie wyłącznej kontroli po zmniejszeniu lub rozszerzeniu firmy docelowej (1) Zasady obliczania obrotów zgodnie z art. 5 zostały szczegółowo omówione w obwieszczeniu Komisji dotyczącym obliczania obro- tów. (2) Dz. U. L 61 z 2. 3. 1998, str. 1. 16. Przedsiębiorstwami uczestniczącymi są firma nabywająca oraz firma lub firmy docelowe, w konfiguracji, w jakiej występują w dniu operacji. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 207 Jeżeli firma docelowa zbyła podmiot 17. Komisja opiera się na konfiguracji przedsiębiorstw uczestni- czących w dniu, w którym ma miejsce wydarzenie powodu- jące obowiązek notyfikacji zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporzą- dzenia w sprawie połączeń, a konkretnie w dniu zawarcia umowy, ogłoszenia publicznej oferty lub nabycia pakietu lub kontrolnego. zamknęła przedsiębiorstwo przed dniem, w którym miało miejsce wydarzenie powodujące obowiązek notyfikacji lub jeżeli takie zbycie lub zamknięcie jest warunkiem wstępnym operacji (1), obrotów uzyskiwanych przez zbyty podmiot lub zamknięte przedsiębiorstwo nie należy uwzględniać przy obliczaniu obrotów. I odwrotnie – jeżeli firma docelowa nabyła podmiot przed dniem, w którym ma miejsce wyda- rzenie powodujące obowiązek notyfikacji, obroty tego pod- miotu należy uwzględnić (2). 2. 4. Przejęcie wyłącznej kontroli poprzez przedsiębiorstwo zależne grupy 18. Jeżeli firmę docelową nabywa grupa poprzez jedno ze swo- ich przedsiębiorstw zależnych, uczestniczącymi przedsię- biorstwami dla celów obliczenia obrotu są firma docelowa oraz nabywające przedsiębiorstwo zależne. Jednakże jeśli chodzi o faktyczną notyfikację, może ją złożyć uczestniczące przedsiębiorstwo zależne lub jego firma macierzysta. 19. Wszystkie firmy należące do grupy (firmy macierzyste, przedsiębiorstwa zależne itp. ) stanowią jedną jednostkę gospodarczą i dlatego w obrębie jednej grupy może być tylko jedno uczestniczące przedsiębiorstwo – tzn. przedsiębior- stwa zależnego i firmy macierzystej nie można uznawać za dwa odrębne uczestniczące przedsiębiorstwa czy to po to by zapewnić, że wymogi dotyczące progów zostały spełnione (na przykład, jeżeli docelowa firma nie spełnia progu 250 milionów obrotu w obrębie Wspólnoty), czy też że nie zostały spełnione (na przykład, jeżeli grupa podzieliła się na dwie firmy, przy czym każda z nich ma we Wspólnocie obroty poniżej 250 milionów ECU). uwzględnia się właśnie obroty całej grupy, do której należy przedsiębiorstwo uczestniczące (3). 3. Przejęcie wspólnej kontroli 3. 1. Przejęcie wspólnej kontroli nad nowo utworzoną firmą 21. W przypadku przejęcia wspólnej kontroli nad nowo utwo- rzoną firmą przedsiębiorstwem uczestniczącym jest każda z firm uzyskujących kontrolę nad nowo założonym wspólnym przedsiębiorstwem (którego nie można uznać za przedsię- biorstwo uczestniczące, ponieważ jeszcze nie istnieje, a ponadto nie ma jeszcze własnego obrotu). 3. 2. Przejęcie wspólnej kontroli nad wcześniej istniejącą firmą 22. W przypadku przejęcia wspólnej kontroli nad wcześniej ist- niejącą firmą czy przedsiębiorstwem (4), przedsiębiorstwem uczestniczącym jest każda z firm uzyskujących wspólną kon- trolę z jednej strony oraz wcześniej istniejąca nabyta firma lub przedsiębiorstwo z drugiej strony. 23. Jeżeli wcześniej istniejąca firma podlegała wyłącznej kontroli sprawowanej przez jedną firmę i jeden lub kilku nowych akcjonariuszy uzyskuje wspólną kontrolę, a pierwotna firma macierzysta pozostaje, przedsiębiorstwem uczestniczącym jest każda ze wspólnie kontrolujących firm (włącznie z pier- wotnym udziałowcem). Firma docelowa nie jest w tym przy- padku przedsiębiorstwem uczestniczącym, a jej obroty sta- nowią część obrotów pierwotnej firmy macierzystej. 20. Jednak pomimo iż w grupie może być tylko jedno przedsię- biorstwo uczestniczące, art. 5 ust. 4 rozporządzenia w spra- wie połączeń stanowi, że w obliczeniach dotyczących progu (1) Zob. orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji z 24 marca 1994 r. w spra- wie T-3/93 – Air France przeciwko Komisji [1994] Zb. Orz. II-21. (2) Kwestia obliczania obrotów w przypadku nabycia lub zbycia mają- cego miejsce po dniu zamknięcia ostatnich skontrolowanych rachun- ków została omówiona w obwieszczeniu Komisji dotyczącym obli- czania obrotów, pkt 27. (3) Kwestia obliczania obrotów w przypadku grup firm została omówiona w obwieszczeniu Komisji dotyczącym obliczania obro- tów, pkt 36–42. (4) Tzn. dwie lub więcej firm (firmy A i B) nabywają wcześniej istniejącą firmę (firmę X). Zmiany w pakiecie akcji w przypadku wspólnej kon- troli nad istniejącym wspólnym przedsięwzięciem zostały omówione w części III. 6. 208 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 3. 3. Przejęcie wspólnej kontroli w celu natychmiastowego podziału aktywów nabycia w imieniu firm macierzystych. Jeżeli nabyta lub docelowa firma ma we Wspólnocie obroty poniżej 250 milionów ECU, kwestia zidentyfikowania przedsiębiorstw uczestniczących może mieć decydujące znaczenie dla celów jurysdykcyjnych (1). W tego rodzaju sytuacjach, dla zidenty- fikowania uczestniczących przedsiębiorstw Komisja będzie badać ekonomiczne okoliczności operacji. 24. Jeżeli kilka przedsiębiorstw grupuje się wyłącznie w celu nabycia innej firmy i uzgadnia, że nabyte aktywa zostaną podzielone zgodnie z wcześniej istniejącym planem natych- miast po zakończeniu transakcji, nie występuje faktyczna koncentracja siły ekonomicznej nabywców i firmy docelo- wej, ponieważ nabyte aktywa są wspólnie trzymane i kon- trolowane jedynie przez „moment prawny”. Tego rodzaju nabycie w celu natychmiastowego podziału aktywów będzie uznawane faktycznie za szereg operacji, wskutek których każda z nabywających firm nabywa odpowiednią część firmy docelowej. W ramach każdej z takich operacji przedsiębior- stwami uczestniczącymi będą nabywająca firma oraz ta część docelowej firmy, którą ona nabywa (tak jak gdyby następo- wało przejęcie wyłącznej kontroli nad częścią firmy). 25. Do takiego scenariusza odnosi się ust. 24 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89, który stanowi, że rozporządzenie stosuje się do umów mających wyłącznie na celu podzielenie naby- tych aktywów natychmiast po nabyciu. 4. Przejęcie kontroli przez wspólne przedsiębior- stwo 27. Jeżeli nabycia dokonuje wspólne przedsiębiorstwo o pełnym zakresie funkcji, tj. wspólne przedsiębiorstwo, które dyspo- nuje wystarczającymi zasobami finansowymi i innymi, by zasadzie prowadzić długotrwałej (2), oraz już działa na rynku, Komisja będzie zwykle uznawać, że przedsiębiorstwami uczestniczącymi są samo wspólne przedsiębiorstwo oraz firma docelowa (a nie firmy macierzyste wspólnego przedsiębiorstwa). gospodarczą działalność na 28. I odwrotnie – jeżeli wspólne przedsiębiorstwo można uznać za narzędzie używane w celu dokonania nabycia przez firmy macierzyste, Komisja uznawać będzie za uczestniczące przedsiębiorstwa każdą z firm macierzystych, a nie wspólne przedsiębiorstwo, wraz z firmą docelową. Dotyczy to szcze- gólnie przypadku, gdy wspólne przedsiębiorstwo zakłada się specjalnie w celu nabycia firmy docelowej, gdy wspólne przedsiębiorstwo nie zaczęło jeszcze działać, gdy istniejące wspólne przedsiębiorstwo nie ma osobowości prawnej lub pełnego zakresu funkcji, zgodnie z tym co powiedziano wyżej, lub gdy wspólne przedsiębiorstwo jest stowarzysze- niem przedsiębiorstw. To samo odnosi się do sytuacji, gdy istnieją elementy wskazujące na to, że za daną operacją stoją faktycznie firmy macierzyste. Takim elementem może być istotny udział samych firm macierzystych w zainicjowaniu, organizowaniu i finansowaniu operacji. Poza tym, na fakt, że stoją w rzeczywistości operacją daną za 26. W przypadku transakcji, w ramach których wspólne przed- siębiorstwo uzyskuje kontrolę nad inną firmą, powstaje pyta- nie, czy z punktu widzenia strony nabywającej wspólne przedsiębiorstwo należy uważać za pojedyncze uczestni- czące przedsiębiorstwo (którego obroty obejmowałyby obroty jego firm macierzystych), czy też każdą z jego firm macierzystych należy indywidualnie uważać za uczestniczące przedsiębiorstwo. Innymi słowy, chodzi o to, czy należy „uchylić zasłonę firmową” pośredniego przedsiębiorstwa (narzędzia). Zasadniczo przedsiębiorstwem uczestniczącym jest bezpośredni uczestnik operacji przejęcia kontroli. Zda- rza się jednak tak, że firmy zakładają firmy „łupiny”, które mają niewielki obrót własny lub nie mają go wcale bądź wykorzystują wspólne przedsiębiorstwo działające na innym rynku niż firma docelowa, by przeprowadzały operacje (1) Hipotetycznie łączne obroty firmy docelowej we Wspólnocie są niż- sze niż 250 milionów ECU, a stronami nabywającymi są dwa przed- siębiorstwa (lub większa liczba przedsiębiorstw), z których każda ma we Wspólnocie obroty przekraczające 250 milionów ECU. Jeżeli firmę docelową nabywa firma „łupina” założona przez nabywające przedsiębiorstwa, tylko jedna firma (firma „łupina”) miałaby obroty przekraczające we Wspólnocie 250 milionów ECU, a więc nie byłby spełniony jeden z warunków dotyczących progu kumulatywnego, które pociągają za sobą podleganie jurysdykcji Wspólnoty (a kon- kretnie warunek istnienia co najmniej dwóch przedsiębiorstw, któ- rych obroty we Wspólnocie przekraczają 250 milionów ECU). I odwrotnie – jeżeli, zamiast działać za pośrednictwem firmy „łupiny”, nabywające przedsiębiorstwa same nabywają docelową firmę, waru- nek dotyczący progu obrotów byłby spełniony i do takiej transakcji stosowałoby się rozporządzenie w sprawie połączeń. To samo odnosi się do progów obrotu krajowego, o których mowa w art. 1 ust. 3. (2) Kryteria określające charakter wspólnego przedsięwzięcia o pełnym zakresie funkcji są zawarte w obwieszczeniu Komisji dotyczącym pojęcia wspólnych przedsiębiorstw o pełnym zakresie funkcji. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 209 firmy macierzyste, może również wskazywać sytuacja, gdy nabycie prowadzi do znacznego zróżnicowania charakteru działalności wspólnego przedsiębiorstwa. Zwykle chodzi tu o nabycie przez wspólne przedsiębiorstwo firmy docelowej, która działa na rynku innych produktów. W takich przypad- kach za przedsiębiorstwa uczestniczące uważa się firmy macierzyste. 29. W sprawie TNT (1) wspólną kontrolę nad wspólnym przed- siębiorstwem (JVC) uzyskać miało wspólne przedsiębiorstwo (GD NET BV) założone przez pięć administracji pocztowych oraz jeszcze jedna firma nabywająca (TNT Ltd. ). W tym przy- padku Komisja uznała, że wspólne przedsiębiorstwo GD NET BV było jedynie narzędziem założonym po to, by umożliwić firmom macierzystym (pięciu administracjom pocztowym) uczestniczenie w mającym powstać w wyniku tej operacji wspólnym przedsiębiorstwie JVC, co miało ułatwić podejmo- wanie decyzji w gronie tych firm i zapewnić, że firmy macie- rzyste będą mówić i działać jako jedność; taki układ zapew- niłby firmom macierzystym możność wywierania decydującego wpływu z tą drugą firmą nabywającą, TNT, na powstałe wspólne przedsiębiorstwo JVC i pozwoliłby unik- nąć sytuacji, że ten drugi nabywca mógłby sprawować wyłączną kontrolę ze względu na niezdolność administracji pocztowych do osiągnięcia ujednoliconego stanowiska przy wszelkich decyzjach. 5. Zmiana ze wspólnej kontroli na wyłączną kon- trolę 30. W przypadku zmiany ze wspólnej kontroli na wyłączną kon- trolę jeden udziałowiec nabywa udział wcześniej należący do innego udziałowca/innych akcjonariuszy. W przypadku dwóch akcjonariuszy, każdy z nich ma wspólną kontrolę nad całym wspólnym przedsiębiorstwem, a nie wyłączną kon- trolę nad 50 % przedsiębiorstwa; tak więc jeżeli jeden z tych akcjonariuszy sprzedaje wszystkie swoje udziały drugiemu udziałowcowi, jedyny pozostający udziałowiec nie przecho- dzi od wyłącznej kontroli nad 50 % do wyłącznej kontroli nad 100 % wspólnego przedsiębiorstwa, lecz od wspólnej kontroli do wyłącznej kontroli nad całą firmą (która wsku- tek tej operacji przestaje być „wspólnym” przedsiębior- stwem). 31. W takiej sytuacji przedsiębiorstwami uczestniczącymi są pozostający (nabywający) udziałowiec oraz wspólne przed- siębiorstwo. Tak jak w przypadku każdego innego sprze- dawcy, „wychodzący” udziałowiec nie jest przedsiębiorstwem uczestniczącym. 32. Taka zmiana ze wspólnej kontroli (50/50) do wyłącznej kon- troli miała miejsce w przypadku ICI/Tioxide (2). Komisja uznała, że „……decydujący wpływ, z jakiego korzysta się na zasadzie wyłączności, różni się znacznie od decydującego wpływu, z jakiego korzysta się wspólnie, ponieważ w tym drugim przypadku należy uwzględnić potencjalnie odmienne interesy drugiej uczestniczącej strony czy pozostałych zaan- gażowanych stron. ( ……) Zmieniając jakość decydującego wpływu wywieranego przez ICI na Tioxide, transakcja spo- woduje trwałą zmianę struktury uczestniczących stron……”. W tej sprawie przyjęto, że uczestniczącymi przedsiębior- stwami były ICI (jako nabywca) oraz Tioxide jako całość (jako firma nabywana), ale nie Cookson jako sprzedawca. 6. Zmiana w pakiecie akcji w przypadku wspólnej kontroli nad istniejącym wspólnym przedsiębior- stwem 33. Decydującym elementem przy ocenie zmian w pakiecie akcji firmy jest to, czy dana operacja prowadzi do zmiany w jako- ści kontroli. Komisja ocenia każdą operację na zasadzie (1) Sprawa IV/M. 102 – TNT/Canada Post, DBP Postdienst, La Poste, PTT Post i Sweden Post z 2 grudnia 1991 r. (2) Sprawa IV/M. 023 – ICI/Tioxide z 28 listopada 1990 r. 210 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 indywidualnej, ale w ramach niektórych hipotez można przy- jąć domniemanie, że dana operacja prowadzi bądź nie pro- wadzi do takiej zmiany w jakości kontroli, a zatem stanowi koncentrację podlegającą notyfikacji bądź jej nie stanowi. 34. Należy tu wprowadzić rozróżnienie w oparciu o okolicz- ności zmiany w pakiecie akcji; po pierwsze, z przedsiębior- stwa wyjść może jeden udziałowiec lub większa liczba akcjo- nariuszy; po drugie, do przedsiębiorstwa wejść może jeden nowy dodatkowy udziałowiec lub większa liczba takich akcjonariuszy; i po trzecie, jednego obecnego udziałowca lub większą liczbę obecnych akcjonariuszy zastąpić może jeden nowy lub większa liczba nowych akcjonariuszy. 6. 1. Zmniejszenie liczby akcjonariuszy prowadzące do zmiany ze wspólnej na wyłączną kontrolę 35. Istotne znaczenie ma nie tyle samo zmniejszenie liczby akcjonariuszy, co raczej to, że jeżeli pewni udziałowcy sprze- dają swoje udziały w danym wspólnym przedsiębiorstwie, udziały te są nabywane przez innych (nowych lub obecnych) akcjonariuszy, a zatem nabycie tych udziałów lub dodatko- wych praw na podstawie umowy może prowadzić do prze- jęcia kontroli lub wzmocnić obecną pozycję w zakresie kon- troli (np. dodatkowe prawa głosu lub prawa weta, dodatkowi członkowie zarządu itp. ). 36. Jeżeli zmniejsza się liczba akcjonariuszy, może nastąpić zmiana ze wspólnej kontroli na wyłączną kontrolę (zob. też: część III. 5), a wtedy pozostający udziałowiec uzyskuje wyłączną kontrolę nad firmą. Uczestniczącymi przedsiębior- stwami będą pozostający (nabywający) udziałowiec oraz nabywana firma (będąca dotąd wspólnym przedsiębior- stwem). 37. Oprócz udziałowca posiadającego wyłączną kontrolę nad firmą mogą również być inni udziałowcy, na przykład posia- dający udziały mniejszościowe, którzy nie dysponują jednak kontrolnym pakietem w firmie; ci udziałowcy nie są przed- siębiorstwami uczestniczącymi, ponieważ nie sprawują kon- troli. i wejścia nowych akcjonariuszy lub zastąpienia wychodzą- cych akcjonariuszy udziałowcami uzyskującymi kontrolę (zob. część III. 6. 3), przyjmować się zwykle będzie, że propo- nowana transakcja nie powoduje zmiany w jakości kontroli i nie będzie zatem stanowić koncentracji podlegającej noty- fikacji. Taka sytuacja miałaby miejsce wtedy, na przykład, gdyby pierwotnie pięciu akcjonariuszy miało równe udziały po 20 %, a następnie – wskutek operacji – jeden z akcjona- riuszy wycofałby się, natomiast pozostałych czterech akcjo- nariuszy miałoby równe udziały po 25 %. 39. Sytuacja wygląda jednak inaczej, jeżeli następuje znacząca zmiana w jakości kontroli – zwłaszcza gdy wskutek zmniej- szenia liczby akcjonariuszy pozostali udziałowcy otrzymują dodatkowe prawa weta lub prawo mianowania dodatkowych członków zarządu, co powoduje, że co najmniej jeden nowy udziałowiec uzyskuje nowy zakres kontroli na podstawie ist- niejącej lub nowej umowy pomiędzy udziałowcami. W takim przypadku uczestniczącym przedsiębiorstwem będzie każdy z pozostających akcjonariuszy, który sprawuje wspólną kon- trolę, oraz wspólne przedsiębiorstwo. W przypadku Avesta II (1) zmniejszenie liczby głównych akcjonariuszy z czterech do dwóch doprowadziło do tego, że jeden z pozostających akcjonariuszy uzyskał prawa negatywnego weta (których wcześniej nie miał) na podstawie umowy między udziałow- cami, która pozostała w mocy (2). To uzyskanie pełnych praw weta Komisja uznała za zmianę w jakości kontroli. 6. 3. Wszelkie inne zmiany w strukturze akcjonariatu 40. I w końcu, jeżeli wskutek zmian w pakiecie akcji jeden lub większa liczba akcjonariuszy uzyskuje kontrolę, operacja taka podlegać będzie notyfikacji, ponieważ zakłada się, że zwykle prowadzi to do zmiany w jakości kontroli. 41. Niezależnie od tego, czy wskutek operacji liczba akcjonariu- szy zmniejsza się, zwiększa, czy też pozostaje taka sama, tego rodzaju przejęcie kontroli może wystąpić w dowolnej z poniższych form: 6. 2. Zmniejszenie liczby akcjonariuszy nieprowadzące do zmiany ze wspólnej na wyłączną kontrolę 38. Jeżeli dana operacja pociąga za sobą zmniejszenie liczby akcjonariuszy sprawujących wspólną kontrolę, nie prowa- dząc do zmiany ze wspólnej kontroli na wyłączną kontrolę (1) Sprawa IV/M. 452 – Avesta II z 9 czerwca 1994 r. (2) W tym przypadku udziałowiec, który był stroną w umowie między udziałowcami sprzedał swój udział stanowiący ok. 7 %. W związku z tym, że wychodzący z przedsięwzięcia udziałowiec dzielił prawa weta z innym udziałowcem, który pozostał, oraz że umowa między udziałowcami pozostała niezmieniona, pozostający udziałowiec uzy- skał w wyniku tej operacji pełne prawa weta. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 211 — wejście jednego lub większej liczby nowych akcjonariu- szy (zmiana z wyłącznej kontroli na wspólną kontrolę lub sytuacja wspólnej kontroli zarówno przed operacją, jak i po operacji); firmą macierzystą. Za przedsiębiorstwa uczestniczące uznano obydwie firmy macierzyste sprawujące wspólną kon- trolę (obecną i nową) oraz wspólne przedsiębiorstwo. — nabycie pakietu kontrolnego przez jednego lub większą liczbę mniejszościowych akcjonariuszy (zmiana z wyłącznej kontroli na wspólną kontrolę lub sytuacja wspólnej kontroli zarówno przed operacją, jak i po ope- racji); — zastąpienie jednego lub większej liczby akcjonariuszy (sy- tuacja wspólnej kontroli zarówno przed operacją, jak i po operacji). 42. Powstaje pytanie, czy przedsiębiorstwami uczestniczącymi są wspólne przedsiębiorstwo oraz nowy udziałowiec/nowi udziałowcy, którzy razem uzyskaliby kontrolę nad wcześniej istniejącą firmą, czy też wszystkich akcjonariuszy (obecnych i nowych) uznać należy za przedsiębiorstwa uczestniczące uzyskujące kontrolę nad nowym wspólnym przedsiębior- stwem. Pytanie to jest szczególnie istotne wtedy, gdy nie ma sformułowanej umowy pomiędzy obecnym wyraźnie udziałowcem/obecnymi nowym udziałowcami udziałowcem/nowymi udziałowcami, a ci pierwsi mogli jedy- nie mieć umowę z „wychodzącym/i” udziałowcem/cami, tj. sprzedawcą/cami. a 43. Przyjmuje się, że zmiana w pakiecie akcji następująca poprzez wejście lub zastąpienie akcjonariuszy prowadzi do zmiany w jakości kontroli. Wynika to z tego, że wejście nowej firmy macierzystej lub zastąpienie jednej firmy macie- rzystej drugą nie jest porównywalne ze zwykłym nabyciem części przedsiębiorstwa, ponieważ oznacza zmianę charak- teru i jakości kontroli nad całym wspólnym przedsiębior- stwem, nawet jeżeli zarówno przed operacją, jak i po opera- cji wspólną kontrolę sprawuje dana liczba akcjonariuszy. 44. W związku z tym Komisja uważa, że w przypadku zmian w pakiecie akcji uczestniczącymi przedsiębiorstwami są udziałowcy (zarówno obecni, jak i nowi), którzy sprawują wspólną kontrolę, oraz samo wspólne przedsiębiorstwo. Jak wspomniano wcześniej, udziałowcy nieposiadający kontroli nie są przedsiębiorstwami uczestniczącymi. 45. Przykładem takiej zmiany w pakiecie akcji jest sprawa Synthomer/Yule Catto (1), w której jedną z dwóch firm macierzystych sprawujących wspólną kontrolę nad wcześniej istniejącym wspólnym przedsiębiorstwem zastąpiono nową 7. „Rozwiązanie połączeń” i podział firm 46. Jeżeli dwa przedsiębiorstwa dokonują połączenia lub zakła- dają wspólne przedsiębiorstwo, a następnie rozwiązują połą- czenia lub dzielą swoje wspólne przedsiębiorstwo, przede wszystkim gdy aktywa (2) dzielone są między strony rozwią- zujące połączenie (strony „rozwiązania połączenia”), zwłasz- cza w innym układzie niż pierwotny, występuje wtedy zwykle więcej niż jedna operacja przejęcia kontroli (zob. Załącznik). 47. Na przykład, przedsiębiorstwa A i B dokonują połączenia, a następnie „rozwiązania połączenia” przy innym układzie aktywów. W takiej sytuacji przedsiębiorstwo A nabywa różne aktywa (aktywa, które mogły wcześniej należeć do niego lub do przedsiębiorstwa B oraz aktywa wspólnie nabyte przez podmiot powstały w wyniku połączenia) i analogiczna ope- racja nabycia ma miejsce w przypadku przedsiębiorstwa B. Na podobnej zasadzie podział wspólnego przedsiębiorstwa uznać można za zmianę ze wspólnej kontroli nad całością aktywów wspólnego przedsiębiorstwa na wyłączną kontrolę nad podzielonymi aktywami (3). 48. Podział przedsiębiorstwa dokonujący się w ten sposób jest „asymetryczny”. W przypadku takiej „rozwiązania połącze- nia” przedsiębiorstwami uczestniczącymi (dla każdej opera- cji podziału) będą, z jednej strony, pierwotne strony połącze- nia oraz, z drugiej strony, aktywa, które nabywa każda z pierwotnych stron. W przypadku podziału wspólnego przed- siębiorstwa przedsiębiorstwami uczestniczącymi (dla każdej operacji podziału) będą, z jednej strony, pierwotne strony wspólnego przedsiębiorstwa – każda jako nabywca, a z dru- giej strony – ta część wspólnego przedsiębiorstwa, którą nabywa każda z pierwotnych stron. 8. Wymiana aktywów 49. W transakcjach, w których następuje wymiana aktywów mię- dzy dwoma przedsiębiorstwami (lub większą liczbą przedsię- biorstw), niezależnie od tego, czy stanowią one podmioty (2) Termin „aktywa” oznacza tutaj określone aktywa mogące same w sobie stanowić przedmiot transakcji handlowej (np. przedsiębior- stwo zależne, oddział firmy lub – w niektórych przypadkach – znaki firmowe czy licencje), której da się wyraźnie przypisać obrót rynko- wy. (1) Sprawa IV/M. 376 – Synthomer/Yule Catto z 22 października 1993 r. (3) Sprawa IV/M. 197 – Solvay-Laporte/Interox z 30 kwietnia 1997 r. 212 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 prawne, każde przejęcie kontroli stanowi samodzielną kon- centrację. Choć prawdą jest, że obydwa transfery aktywów w ramach wymiany uważane są zwykle przez zaangażowane strony za współzależne oraz że są one często uzgodnione w ramach jednej umowy, a również że mogą one nawet odbywać się równocześnie, celem rozporządzenia w sprawie połączeń jest ocena skutków operacji wynikających z prze- jęcia kontroli przez każde z przedsiębiorstw. Prawne czy nawet ekonomiczne powiązanie między tymi operacjami nie wystarcza, by zakwalifikować je jako jedną koncentrację. 50. W związku z tym przedsiębiorstwami uczestniczącymi będą – dla każdego transferu majątku – przedsiębiorstwa nabywa- jące oraz nabywane przedsiębiorstwa lub aktywa. 9. Przejęcie kontroli przez osoby fizyczne 51. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połączeń stwier- dza się wyraźnie, że koncentracja ma miejsce między innymi wtedy, gdy „jedna lub więcej osób już kontrolujących co naj- mniej jedno przedsiębiorstwo” uzyskuje kontrolę nad cało- ścią lub częścią jednego przedsiębiorstwa lub większej liczby przedsiębiorstw. Postanowienie to wskazuje na to, że prze- jęcie kontroli przez osoby fizyczne powoduje trwałą zmianę w strukturze zaangażowanych przedsiębiorstw jedynie wte- dy, gdy te osoby fizyczne same prowadzą działalność gospo- darczą. Komisja uważa, że przedsiębiorstwami uczestniczą- cymi jest docelowe przedsiębiorstwo oraz indywidualny nabywca (a przy obliczaniu obrotów danej osoby uwzględ- nia się obroty przedsiębiorstw/a kontrolowanych/ego przez tę osobę). 52. Takie stanowisko zajęła Komisja podejmując decyzję w spra- wie Asko/Jacobs/Adia (1), w której chodziło to, że Asko, nie- mieckie przedsiębiorstwo holdingowe posiadająca znaczne aktywa w handlu detalicznym, oraz p. Jacobs, prywatny szwajcarski inwestor, uzyskali wspólną kontrolę nad Adią, szwajcarską firmą zajmującą się głównie rekrutacją pracow- ników i pozyskiwaniem personelu. Pana Jacobsa uznano za przedsiębiorstwo uczestniczące ze względu na jego zaanga- żowanie w działalność gospodarczą w sektorze czekolady, wyrobów cukierniczych i kawy. (1) Sprawa IV/M. 082 – Asko/Jacobs/Adia z 16 maja 1991 r. 10. Wykup przez kierownictwo 53. Jeżeli nad przedsiębiorstwem kontrolę uzyskuje jego własne kierownictwo, operacja taka stanowi również nabycie przez osoby fizyczne, a zatem odnoszą się do niej uwagi przedsta- wione powyżej. Jednakże kierownictwo firmy może połączyć swoje udziały za pośrednictwem „firmy-narzędzia”, co pozwala mówić jednym głosem i ułatwia podejmowanie decyzji. Taka firma-narzędzie może, ale nie musi być uczest- niczącym przedsiębiorstwem. W tym przypadku stosuje się ogólną zasadę dotyczącą uzyskiwania kontroli nad wspól- nym przedsiębiorstwem (zob. część III. 4). 54. Mając firmę-narzędzie lub nie mając takiej firmy, kierownic- two może również poszukiwać inwestorów, którzy sfinan- sowaliby operację. Bardzo często takim inwestorom przy- znaje się zgodnie z ich portfelem akcji takie prawa, że kontrola w rozumieniu art. 3 rozporządzenia w sprawie połączeń przypada właśnie im, a nie samemu kierownictwu, które może mieć po prostu prawa mniejszościowe. W przy- padku CWB/Goldman Sachs/Tarkett (2) wspólną kontrolę uzyskały dwie firmy dysponujące funduszami inwestycyj- nymi wykorzystanymi w transakcji, a nie kierownictwo. 11. Przejęcie kontroli przez przedsiębiorstwo pań- stwowe lub nad kontrolę państwo 55. W sytuacji, gdy przedsiębiorstwo państwowe dokonuje połą- czenia z innym przedsiębiorstwem kontrolowanym przez to samo takim uzyskuje przedsiębiorstwem (3), powstaje pytanie, czy takie transakcje rzeczywiście stanowią koncentracje w rozumieniu art. 3 roz- porządzenia w sprawie połączeń, czy też raczej operacje wewnętrznej restrukturyzacji „grupy przedsiębiorstw sektora publicznego” (4). W tym zakresie ust. 12 rozporządzenia (EWG) nr 4064/89 wprowadza zasadę niestosowania roz- różnienia pomiędzy sektorem publicznym i prywatnym oraz stanowi, że „w przypadku sektora publicznego, przy oblicza- niu obrotów przedsiębiorstwa uczestniczącego w koncentra- cji należy uwzględnić przedsiębiorstwa, które tworzą jed- nostkę gospodarczą mającą samodzielność w podejmowaniu (2) Sprawa IV/M. 395 – CWB/Goldman Sachs/Tarkett z 21 lutego 1994 r. (3) Termin „państwo” oznacza tu dowolny publiczny podmiot prawny, tj. nie tylko Państwa Członkowskie, ale również regionalne lub lokalne podmioty publiczne jak np. prowincje, okręgi, landy itp. (4) Patrz: obwieszczenie Komisji dotyczące pojęcia koncentracji, pkt 8. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 213 decyzji, niezależnie od formy własności kapitału i stosują- cych się do nich przepisów nadzoru administracyjnego”. 56. Połączenie lub przejęcie kontroli w przypadku dwóch przed- siębiorstw stanowiących własność tego samego państwa- może stanowić koncentrację, a jeżeli tak jest – obydwa byłyby zakwalifikowane jako przedsiębiorstwa uczestni- czące, ponieważ sam fakt, że obydwa przedsiębiorstwa sta- nowią własność tego samego państwa nie musi oznaczać, że należą do tej samej „grupy”. W rzeczywistości decydujące będzie to, czy obydwa przedsiębiorstwa stanowią część tego samego holdingu przemysłowego, a ich działalność podlega skoordynowanej strategii. Takie podejście przyjęto za pod- stawę decyzj w sprawie SGS/Thomson (1). (1) Sprawa Telecom/Finmeccanica/SGS-Thomson z 22 lutego 1993 r. IV/M. 216 CEA – Industrie/France 214 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 ZAŁĄCZNIK „ROZWIĄZANIE POŁĄCZRENIA” I PODZIAŁ FIRM (1) (1) Termin „aktywa” oznacza tutaj określone aktywa mogące same w sobie stanowić przedmiot transakcji handlowej (np. przedsiębiorstwo zależne, oddział firmy lub – w niektórych przypadkach – znaki firmowe czy licencje), której da się wyraźnie przypisać obrót rynkowy


title: WRITTEN QUESTION No. 737/98 by Werner LANGEN to the Commission. EU trade mark directive

eurovoc_concepts:
EC Directive
brand name
commercial law
consumer protection
free movement of goods
restriction on competition
selling price
trademark law
trading operation

formats: html pdf print

text: 2. 10. 98 EN Official Journal of the European Communities C 304/153 Answer given by Mrs Wulf-Mathies on behalf of the Commission (30 March 1998) The application for part-financing from the Cohesion Fund for the project for cleaning up the catchment area of the Rivers Lis and Sei(cid:231)a is still being examined. However, the amount requested greatly exceeds that available from the Cohesion Fund for Portugal until 1999. A final decision on the project will therefore have to await the drawing up of priorities for the Cohesion Fund in agreement with the Portuguese authorities. (98/C 304/232) WRITTEN QUESTION P-0737/98 by Werner Langen (PPE) to the Commission (2 March 1998) Subject: EU trade mark directive The EU(cid:146)s trade mark directive creates special legal protection for the producers of branded articles, permitting them to keep the prices of their products artificially high. This rule seems very questionable in commercial law, since it places the protection of branded article producers above international conventions and agreements. This restricts the free movement of goods and acts against the interests of the consumer, who must ultimately pay the inflated price. In view of the above: 1. In the Commission(cid:146)s view, what are the consequences for competition and consumer policy of the restriction of free movement of goods as a result of the transposition of the EU trade mark directive in 1995, and how does it justify the de facto dominance of the interests of branded goods producers over those of free world trade and the consumer? 2. What information does the Commission possess about the extent to which the EU trade mark directive prevents the import of branded products at lower prices, and what effects has the directive had since its entry into force on the level of sales prices for branded articles on international markets? 3. What information does the Commission possess about the practical application of the trade mark directive in the Member States of the European Union, and can it confirm that a court in Belgium, for example, has condemned as an abuse of the directive its application for the purpose of preventing parallel imports? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (8 April 1998) The Commission is conducting a detailed investigation of the problem raised by the Honourable Member and will inform him of the outcome as soon as possible. (98/C 304/233) WRITTEN QUESTION E-0743/98 by Richard Corbett (PSE) to the Council (16 March 1998) Subject: Law and order among tourists As part of its work on Justice and Home Affairs, has the Council discussed the proper enforcement of law and order when incidents arise between or among tourists visiting another Member State? Does the Council agree that incidents such as violent assaults by one tourist on another should be dealt with by appropriate action, including prosecution, rather than by simply deporting the offender without taking any action or even by allowing tour operators to relocate offenders in another tourist location?


title: WRITTEN QUESTION No. 683/98 by Umberto BOSSI to the Commission. The Banca d'Italia's gold and the Italian public sector borrowing requirement

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
European accounting system
Italy
budget deficit
economic convergence
national accounts
public finance

formats: html print


title: Obwieszczenie Komisji w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (98/C 66/04)Tekst mający znaczenie dla EOG.

eurovoc_concepts:
accounting
economic concentration
merger control
shareholding
turnover

text: 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 215 31998Y0302(04) C 66/25 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 2. 3. 1998 OBWIESZCZENIE KOMISJI w sprawie obliczania obrotu zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 4064/89 w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (98/C 66/04) (Tekst mający znaczenie dla EOG) I. „RACHUNKOWE” USTALENIE OBROTU 1. Obroty jako odzwierciedlenie działalności gospodarczej 1. 1. Pojęcie obrotów 1. 2. Zwykła działalność 2. Obrót „netto” 2. 1. Odliczanie rabatów i podatków 2. 2. Odliczanie obrotu „wewnętrznego” 3. Dostosowanie zasad obliczania obrotu dla różnych rodzajów operacji 3. 1. Zasada ogólna 3. 2. Nabycie części przedsiębiorstw 3. 3. Operacje rozłożone 3. 4. Obrót grup 3. 5. Obrót przedsiębiorstw państwowych II. PODZIAŁ OBROTU WEDŁUG KRYTERIUM GEOGRAFICZNEGO 1. Zasada ogólna 2. Przeliczanie obrotu na ECU III. INSTYTUCJE KREDYTOWE I INNE INSTYTUCJE FINANSOWE ORAZ PRZEDSIĘBIORSTWA UBEZPIECZENIOWE 1. Definicje 2. Obliczanie obrotu 1. Celem niniejszego obwieszczenia jest rozwinięcie tekstu art. 1 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 (1), ostatnio zmie- nionego rozporządzeniem (WE) nr 1310/97 (2) (dalej zwa- nego Rozporządzeniem w sprawie połączeń), a w konsekwen- cji wyjaśnienie pewnych proceduralnych i praktycznych kwestii, które zrodziły wątpliwości lub trudności. 2. Niniejsze obwieszczenie oparte jest na doświadczeniach Komisji z dotychczasowego stosowania Rozporządzenia w sprawie połączeń. Zasady zawarte w niniejszym obwie- szczeniu będą stosowane i dalej rozwijane przez Komisję przy ocenie poszczególnych przypadków. Niniejsze obwieszczenie zastępuje obwieszczenie w sprawie obliczania obrotu (3). 3. Rozporządzenie w sprawie połączeń wprowadza dwojakiego rodzaju kryteria jurysdykcji Komisji. Zgodnie z pierwszym kryterium transakcja musi stanowić koncentrację w rozumie- niu art. 3 (4). Drugie kryterium dotyczy progów obrotu okre- ślonych w art. 1 i służących identyfikowaniu transakcji, które mają skutki dla Wspólnoty i mogą być „przedmiotem zainte- jako resowania Wspólnoty”. Obrót wykorzystywany jest wskaźnik reprezentujący zasoby i działalność ekonomiczną, (1) Dz. U. L 395 z 30. 12. 1989, str. 1, wersja poprawiona: L 257 z 21. 9. 1990, str. 13. (2) Dz. U. L 180 z 9. 7. 1997, str. 1. (3) Dz. U. C 385 z 31. 12. 1994, str. 21. (4) Patrz: obwieszczenie w sprawie pojęcia koncentracji. 216 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 które zostają połączone w ramach koncentracji, i dzieli się go według kryterium geograficznego, by uzyskać rozkład geogra- ficzny tych zasobów. kryteriach – świadczy o tym, że mają one służyć jako prosty i obiektywny mechanizm, który może być z łatwością stoso- wany przez przedsiębiorstwa zaangażowane w połączenie w celu ustalenia, czy ich transakcja ma wymiar wspólnotowy, a zatem czy podlega notyfikacji. W art. 1 akapity pierwszy i drugi określone zostały, odpo- wiednio, dwie kategorie progów. art. 1 ust. 2 określa progi, które należy sprawdzić najpierw po to, by stwierdzić czy transakcja ma wymiar wspólnotowy. W tym zakresie próg dotyczący obrotu ogólnoświatowego ma na celu mierzenie całościowego wymiaru przedsiębiorstw uczestniczących; próg dotyczący obrotu wewnątrz Wspólnoty służy ustaleniu, czy dana koncentracja obejmuje pewien minimalny poziom dzia- łalności we Wspólnocie; a z kolei zasada dwóch trzecich ma na celu wykluczenie z jurysdykcji Wspólnoty transakcji o cha- rakterze wyłącznie krajowym. Artykuł 1 ust. 3 należy stosować jedynie w przypadku gdy nie są spełnione progowe limity określone w art. 1 ust. 2. Progi tej drugiej kategorii są przeznaczone dla transakcji, które nie speł- niają warunku posiadania wymiaru wspólnotowego z art. 1 ust. 2, ale podlegają obowiązkowi notyfikacji zgodnie z kra- jowymi zasadami konkurencji w co najmniej trzech Pań- stwach Członkowskich (tzw. „notyfikacje wielokrotne”). Do tych celów art. 1 ust. 3 przewiduje niższe progi obrotu, zarówno ogólnoświatowego, jak i w obrębie Wspólnoty, które mają być spełnione przez uczestniczące przedsiębiorstwa. Koncentracja ma wymiar wspólnotowy wtedy, gdy osiągnięte są te niższe progi, a uczestniczące przedsiębiorstwa osiągają, wspólnie oraz indywidualnie, minimalny poziom działalności w co najmniej trzech Państwach Członkowskich. art. 1 ust. 3 wprowadza również zasadę dwóch trzecich, zbliżoną do zasady podanej w art. 1 ust. 2, która ma na celu identyfiko- wanie transakcji wyłącznie krajowych. 6. Decydującą sprawą z punktu widzenia art. 1 Rozporządzenia w sprawie połączeń jest mierzenie siły ekonomicznej uczest- niczących przedsiębiorstw, którą odzwierciedla wielkość ich obrotu, niezależnie od sektora, gdzie taki obrót został uzys- kany oraz od tego, czy w sektorach tych odczuwalne będą jakiekolwiek skutki danej transakcji. Tak więc, zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie połączeń priorytet ma ustalenie finansowych zasobów, które łącznych ekonomicznych i uczestniczą w połączeniu po to by zadecydować, czy połącze- nie stanowi przedmiot zainteresowania Wspólnoty. 7. W tym kontekście oczywiste jest, że obrót powinien jak naj- dokładniej odzwierciedlać siłę ekonomiczną przedsiębiorstw zaangażowanych w transakcję. Temu właśnie służą przepisy zawarte w art. 5 Rozporządzenia w sprawie połączeń, które mają zapewnić, że uzyskane w wyniku obliczeń dane stano- wią prawdziwe odbicie rzeczywistości ekonomicznej. 8. Przedstawiona przez Komisję interpretacja art. 1 i 5 w zakre- sie obliczania obrotów pozostaje bez uszczerbku dla interpre- tacji, jaka może być wydana przez Trybunał Sprawiedliwości lub Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich. I. „RACHUNKOWE” USTALENIE OBROTU 4. Progi jako takie służą ustaleniu jurysdykcji, a nie ocenie pozy- cji rynkowej stron uczestniczących w koncentracji czy skut- ków operacji. W związku z tym obejmują one obroty uzyski- wane z wszystkich obszarów działalności, a zatem i zasoby przeznaczone na całą działalność, a nie tylko te obroty i zaso- by, które są bezpośrednio związane z koncentracją. art. 1 roz- porządzenia w sprawie połączeń określa progi, jakie należy stosować, by stwierdzić, czy istnieje koncentracja o „wymia- rze wspólnotowym”, natomiast art. 5 wyjaśnia, jak należy obliczać obroty. 1. Obrót jako odzwierciedlenie działalności gospo- darczej 1. 1. Pojęcie obrotu 5. Czysto ilościowy charakter progów zawartych w art. 1 rozpo- rządzenia w sprawie połączeń – jako że są one oparte jedynie na obliczeniu obrotów a nie udziale w rynku czy innych 9. Pojęcie obrotu zawarte w art. 5 Rozporządzenia w sprawie połączeń odnosi się wyraźnie do „kwot uzyskiwanych ze sprzedaży produktów lub świadczenia usług”. Sprzedaż – jako odzwierciedlenie działalności przedsiębiorstwa – jest więc zasadniczym kryterium obliczania obrotu zarówno 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 217 w przypadku produktów, jak i świadczenia usług. „Kwoty uzyskiwane ze sprzedaży” wykazywane są zwykle w rachun- kach przedsiębiorstwa w rubryce „przychody ze sprzedaży”. w cenie (1). Na przykład, pomoc mająca zwiększyć spożycie danego produktu pozwala producentowi sprzedawać ten produkt po wyższej cenie niż faktycznie płacona przez kon- sumentów. 10. W przypadku produktów obrót ustalić można bez trudu, identyfikując każdą czynność handlową polegającą na prze- niesieniu własności. 11. W przypadku usług, przy obliczaniu obrotu należy uwzględ- nić znacznie bardziej złożone czynniki, ponieważ czynność handlowa polega na przeniesieniu „wartości”. 12. Generalnie, metoda obliczania obrotu w przypadku usług nie różni się od metody stosowanej w przypadku produktów: Komisja bierze pod uwagę łączną kwotę sprzedaży. Jeżeli świadczoną usługę świadczący sprzedaje bezpośrednio klien- towi, obroty przedsiębiorstwa uczestniczącego stanowi łączna kwota uzyskana za świadczenie usług w ostatnim roku finansowym. 13. Z uwagi na złożoność sektora usług ta ogólna zasada może wymagać dostosowania do specyficznych warunków świad- czonej usługi. Tak więc w niektórych sektorach działalności (np. turystyce i reklamie) usługa może być sprzedawana za pośrednictwem innych dostawców. Ze względu na zróżnico- wanie takich sektorów wystąpić może wiele różnych sytuacji. Na przykład, obrót przedsiębiorstwa usługowego działają- cego jako pośrednik może składać się wyłącznie z kwot pro- wizji, które ono otrzymuje. 14. I podobnie, w szeregu takich dziedzin jak kredyty, usługi finansowe i ubezpieczenia, przy obliczaniu obrotu występują problemy techniczne, które zostały omówione w części III. 17. Jeżeli chodzi o usługi, Komisja bada zwykłe działania przed- siębiorstwa prowadzone w celu tworzenia zasobów wyma- ganych do świadczenia usługi. Podejmując decyzję w spra- wie Accor/Wagons-Lits (2), Komisja uwzględniła pozycję „pozostałe przychody operacyjne” wykazaną w rachunku zysków i strat Wagons-Lits. Komisja uznała, że składniki tej pozycji, która obejmowała pewien przychód z tytułu wynajmu samochodów, uzyskane były ze sprzedaży produk- tów oraz świadczenia usług przez Wagons-Lits i stanowiły część zwykłej działalności przedsiębiorstwa. 2. Obrót „netto” 18. Obrotem, jaki należy uwzględnić, jest obrót „netto”, po odli- czeniu szeregu składników wymienionych w Rozporządze- niu. Komisji chodzi o takie skorygowanie obrotu, by mogła ona ocenić realną wagę ekonomiczną przedsiębiorstwa. 2. 1. Odliczanie rabatów i podatków 19. Artykuł 5 ust. 1 przewiduje „odliczenie rabatów w sprzedaży oraz podatku od wartości dodanej i innych podatków bez- pośrednio związanych z obrotem”. Odliczenia odnoszą się więc do komponentów związanych z działalnością gospo- darczą (rabaty w sprzedaży) oraz komponentów podatko- wych (podatek od wartości dodanej i inne podatki bezpo- średnio związane z obrotem). 1. 2. Zwykła działalność 15. Artykuł 5 ust. 1 stanowi, że kwoty, jakie należy włączyć do obrotu, muszą odpowiadać „zwykłej działalności” uczestni- czących przedsiębiorstw. 20. „Rabaty w sprzedaży” należy rozumieć jako wszystkie rabaty lub obniżki, które przedsiębiorstwa przyznają w trakcie negocjacji ze swoimi klientami i które mają bezpośredni wpływ na kwoty uzyskiwane ze sprzedaży. 16. Jeśli chodzi o pomoc przyznawaną przedsiębiorstwom przez instytucje publiczne, wszelką pomoc dotyczącą jednego ze zwykłych działań przedsiębiorstwa uczestniczącego należy włączyć do obliczania obrotu, jeżeli odbiorcą pomocy jest samo przedsiębiorstwo oraz jeżeli pomoc jest bezpośrednio związana ze sprzedażą produktów i świadczeniem usług przez przedsiębiorstwo, a zatem znajduje odzwierciedlenie (1) Patrz: sprawa IV/M. 156 – Cereol/Continentale Italiana z 27 listopada 1991 r. W tym przypadku Komisja wyłączyła pomoc Wspólnoty z kalkulacji obrotów, ponieważ pomoc nie była przyznana na wspar- cie sprzedaży produktów wytwarzanych przez jedno z przedsię- biorstw zaangażowanych w połączenie, ale producentów surowców (ziarna) wykorzystywanego przez to przedsiębiorstwo, które specja- lizowało się w kruszeniu ziarna. (2) Sprawa IV/M. 126 – Accor/Wagons-Lits z 28 kwietnia 1992 r. 218 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 21. Jeżeli chodzi o odliczanie podatków, rozporządzenie w spra- wie połączeń odnosi się do podatku VAT oraz „innych podat- ków bezpośrednio związanych z obrotem”. Odliczenie podatku VAT nie stanowi na ogół problemu. Pojęcie „innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem” odnosi się wyraźnie do pośredniego opodatkowania, ponieważ jest ono bezpośrednio powiązane z obrotem – np. podatków nakła- danych na napoje alkoholowe. 2. 2. Odliczanie obrotu „wewnętrznego” 22. Pierwszy akapit art. 5 ust. 1 stanowi, że „łączny obrót przed- siębiorstwa uczestniczącego nie może obejmować sprzedaży produktów lub świadczenia usług pomiędzy przedsiębior- stwami, o których mowa w ust. 4”, tj. tymi, które mają powiązania z przedsiębiorstwem uczestniczącym (zasadni- czo – przedsiębiorstwami dominującymi lub przedsiębior- stwami zależnymi). 23. Chodzi tu o wyłączenie przychodów z transakcji w obrębie grupy, by uwzględniać jedynie realną wagę ekonomiczną każdego podmiotu. Tak więc „kwoty” uwzględniane zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie połączeń odzwierciedlają jedynie transakcje, które mają miejsce pomiędzy grupą przedsiębiorstw z jednej strony, a stronami trzecimi z dru- giej strony. 3. Dostosowanie zasad obliczania obrotu dla róż- nych rodzajów operacji 3. 1. Zasada ogólna 24. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie połączeń łączny obrót obejmuje kwoty uzyskane przez przedsiębior- stwa uczestniczące ze sprzedaży produktów i świadczenia usług w poprzednim roku finansowym. Podstawowa zasada jest więc taka, że obrotem, jaki należy uwzględniać dla każ- dego przedsiębiorstwa uczestniczącego, jest obrót z roku finansowego najbliższego dacie transakcji. 25. Z tego przepisu wynika, że skoro zwykle nie ma skontrolo- wanych sprawozdań finansowych dla roku kończącego się w dniu poprzedzającym transakcję, najbardziej reprezenta- tywne dla całego roku działalności danego przedsiębiorstwa są dane liczbowe o obrocie z ostatniego roku finansowego. 26. Komisja stara się opierać na najdokładniejszych i najbardziej wiarygodnych dostępnych danych liczbowych. Tak więc jako generalną zasadę Komisja przyjęła, że korzystać będzie ze skontrolowanych lub innych ostatecznych sprawozdań finansowych. Jednakże w przypadku gdy między wspólno- towymi i stosowanymi przez państwo trzecie standardami rachunkowości występują znaczne różnice, Komisja może uznać za konieczne przeformułowanie tych sprawozdań finansowych zgodnie ze standardami wspólnotowymi w odniesieniu do obrotów. Generalnie Komisja nie jest skłonna opierać się na zestawieniach przygotowywanych w ramach rachunkowości zarządczej czy innych prowizo- rycznych sprawozdaniach finansowych poza sytuacjami wyjątkowymi (zob. następny punkt). Jeżeli koncentracja ma miejsce w pierwszych miesiącach roku i nie są jeszcze dostępne skontrolowane sprawozdania finansowe za ostatni rok finansowy, należy wtedy brać pod uwagę dane liczbowe z poprzedniego roku. Jeśli pomiędzy dwoma zestawami sprawozdań finansowych istnieją znaczne różnice, a w szcze- gólności, gdy dostępne są potwierdzone wstępne zestawie- nia liczbowe za ostatnie lata, Komisja może zdecydować się na skorzystanie z tych zestawień. 27. Nie naruszając punktu 26, należy zawsze dokonywać korekty uwzględniającej operacje nabycia lub zbycia zrealizowane po dniu skontrolowania sprawozdań finansowych. Jest to nie- zbędne, jeżeli zidentyfikowane mają być faktyczne zasoby, które zostają połączone w ramach koncentracji. Jeżeli więc przedsiębiorstwo zbywa część swojej działalności w dowol- nym czasie przed podpisaniem ostatecznej umowy lub ogło- szeniem oferty publicznej, lub też nabyciem pakietu kontro- lnego powodującego koncentrację lub jeżeli takie zbycie czy zamknięcie stanowi warunek wstępny operacji (1), część obrotów, jaką przypisuje się tej części przedsiębiorstwa, należy odjąć od obrotów strony notyfikującej wykazanych w jej ostatnich skontrolowanych rachunkach. I odwrotnie – obroty związane z aktywami, nad którymi uzyskano kon- trolę po przygotowaniu ostatnich skontrolowanych rachun- ków, należy dodać do obrotu przedsiębiorstwa obliczanego w celach notyfikacji. 28. Przy obliczaniu obrotów pomija się inne czynniki, które mogą czasowo wpływać na wielkość obrotów, jak np. zmniejszenie się liczby zamówień na dany produkt czy zwol- nienie tempa procesu produkcyjnego w okresie poprzedza- jącym transakcję. W ostatecznych sprawozdaniach finanso- wych nie będą dokonywane żadne korekty w celu ich uwzględnienia. (1) Patrz: orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-3/93, Air France przeciw Komisji, [1994] Zb. Orz. II-21. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 219 29. Jeśli chodzi o podział obrotów według kryterium geograficz- nego, z uwagi na to, że skontrolowane sprawozdania finan- sowe często nie przedstawiają tego rodzaju przekroju geo- graficznego, jakiego wymaga rozporządzenie w sprawie połączeń, Komisja będzie korzystać z najlepszych dostęp- nych danych liczbowych dostarczonych przez przedsiębior- stwa zgodnie z zasadą określoną w art. 5 ust. 1 rozporządze- nia w sprawie połączeń (zob. część II. 1). 3. 2. Nabycie części przedsiębiorstwa 30. art. 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połączeń stanowi, że „jeżeli koncentracja polega na nabyciu części – stanowiących lub niestanowiących podmiotów prawnych – jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, w odniesieniu do sprze- dawcy czy sprzedawców uwzględniać się będzie jedynie obroty dotyczące części, które są przedmiotem transakcji”. 31. Przepis ten oznacza, że jeżeli nabywca nie kupuje całej gru- py, ale tylko jedno z jej przedsiębiorstw bądź jego część, stanowiące/ą przedsiębiorstwo zależne lub niestanowiące/ą przedsiębiorstwa zależnego, przy obliczaniu obrotów należy uwzględnić jedynie obroty nabywanej części. W rzeczywisto- ści, chociaż w kategoriach prawnych sprzedawca jako całość (wraz ze wszystkimi jego przedsiębiorstwami zależnymi) jest najważniejszą stroną transakcji, ponieważ bez niego nie można by zawrzeć umowy kupna-sprzedaży, przestaje on odgrywać jakąkolwiek rolę po zrealizowaniu umowy. Ewen- tualny wpływ transakcji na rynek zależeć będzie wyłącznie od połączenia ekonomicznych i finansowych zasobów, które stanowią przedmiot przeniesienia własności, z zasobami nabywcy, a nie od pozostałej części przedsiębiorstwa sprze- dawcy, który pozostaje niezależny. 3. 3. Operacje rozłożone 32. Czasem pewne następujące po sobie transakcje stanowią jedynie pojedyncze kroki w ramach szerszej strategii realizo- wanej przez te same strony. Rozpatrywanie każdej z tych transakcji oddzielnie, nawet jeśli chodziłoby tylko o określe- nie właściwości sądu, oznaczałoby ignorowanie rzeczywisto- ści ekonomicznej. Równocześnie, chociaż część tych rozło- żonych transakcji może być zaplanowana w taki właśnie sposób, ponieważ odpowiada to bardziej potrzebom stron, inne mogą być ustawione w takim układzie, by umożliwić obejście Rozporządzenia w sprawie połączeń. 33. Scenariusze takie zostały przewidziane w art. 5 ust. 2 drugi akapit Rozporządzenia w sprawie połączeń, stanowiącym, że „dwie lub więcej transakcji w rozumieniu pierwszego akapi- tu, które mają miejsce w ciągu dwóch lat pomiędzy tymi samymi osobami lub przedsiębiorstwami, będą traktowane jak jedna koncentracja następująca w dniu ostatniej transak- cji. ” 34. W praktyce przepis ten oznacza, że jeżeli przedsiębiorstwo A kupuje przedsiębiorstwo zależne od przedsiębiorstwa B, które stanowi 50 % całej działalności B, a rok później kupuje to drugie przedsiębiorstwo zależne (pozostałe 50 % B), obyd- wie transakcje zostaną potraktowane jako jedna. Zakładając, że każde z przedsiębiorstw zależnych osiągnęło we Wspól- nocie obroty wynoszące jedynie 200 milionów ECU, pierw- sza transakcja nie podlegałaby obowiązkowi notyfikacji, jeżeli operacja nie spełniałaby warunków określonych w art. 1 ust. 3. Jednak jeśli druga transakcja ma miejsce w ciągu dwóch lat, obydwie należy notyfikować jako jedną transakcję, wtedy gdy następuje ta druga. 35. Istota tego przepisu polega na tym, że wcześniejsze transak- cje (w ciągu dwóch lat) wymagają notyfikacji w momencie realizowania ostatniej transakcji, gdy kumulatywnie zostają osiągnięte progi. 3. 4. Obrót grup 36. Jeżeli przedsiębiorstwo uczestniczące w koncentracji, w rozumieniu art. 1 Rozporządzenia w sprawie połączeń (1), należy do grupy, w celu ustalenia, czy zostały spełnione limity progowe należy uwzględnić obrót całej grupy. Chodzi tu o to, by ująć łączną wielkość zasobów ekonomicznych, które zostają połączone poprzez daną operację. 37. W Rozporządzeniu w sprawie połączeń nie zdefiniowano pojęcia grupy w kategoriach abstrakcyjnych, lecz skoncen- trowano się na prawie zarządzania sprawami przedsiębior- stwa, w celu zdefiniowania, które z przedsiębiorstw mają- cych pewne bezpośrednie lub pośrednie powiązania z przedsiębiorstwem uczestniczącym należy uważać za część grupy. 38. Artykuł 5 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połączeń stano- wi: „ Nie naruszając przepisów akapitu drugiego [nabycie części], łączny obrót przedsiębiorstwa uczestniczącego, w rozumie- niu art. 1 ust. 2 i 3, należy obliczać przez dodanie do siebie obrotów: (1) Patrz: obwieszczenie Komisji dotyczące pojęcia uczestniczących przedsiębiorstw. 220 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 a) przedsiębiorstwa uczestniczącego; a: przedsiębiorstwo uczestniczące b) tych przedsiębiorstw, w których przedsiębiorstwo uczest- niczące bezpośrednio lub pośrednio: — jest właścicielem ponad połowy kapitału lub aktywów gospodarczych, lub — ma uprawnienia umożliwiające korzystanie z ponad połowy praw głosu, lub — ma uprawnienia umożliwiające mianowanie ponad połowy członków rady nadzorczej, zarządu lub ciał prawnie reprezentujących przedsiębiorstwa, lub — ma prawo zarządzania sprawami przedsiębiorstwa. c) tych przedsiębiorstw, które w przedsiębiorstwie uczestni- czącym mają prawa lub uprawnienia wymienione w lit. b); d) tych przedsiębiorstw, w których przedsiębiorstwo speł- niające warunki lit. c) ma prawa lub uprawnienia wymie- nione w lit. b); e) tych przedsiębiorstw, w których dwa lub więcej przedsię- biorstw spełniających warunki lit. a) - d) łącznie ma prawa lub uprawnienia wymienione w lit. b). ” Oznacza to, że obroty przedsiębiorstwa bezpośrednio zaangażowanego w transakcję (lit. a)) muszą obejmować jego przedsiębiorstwa zależne (lit. b)), przedsiębiorstwa dominu- jące (lit. c)), pozostałe przedsiębiorstwa zależne jego przed- siębiorstw dominujących (lit. d)) oraz wszelkie inne przedsię- biorstwa kontrolowane wspólnie przez dwa lub więcej przedsiębiorstw należących do grupy (lit. e)). W formie gra- ficznej można to przedstawić następująco: Przedsiębiorstwo uczestniczące i jego grupa: b: jego przedsiębiorstwa zależne oraz własne przedsiębior- stwa zależne tych przedsiębiorstw zależnych (b1 i b2) c: jego przedsiębiorstwa dominujące oraz własne przedsię- biorstwa dominujące przedsiębiorstw dominujących d: inne przedsiębiorstwa zależne przedsiębiorstw dominu- jących przedsiębiorstwa uczestniczącego e: przedsiębiorstwa kontrolowane wspólnie przez dwa przedsiębiorstwa należące do grupy (lub więcej przedsię- biorstw grupy) Uwaga: litery odpowiadają akapitom w art. 5 ust. 4. Na podstawie tego rysunku przedstawić można kilka nastę- pujących uwag: 1. 2. 3. Jeżeli spełnione jest kryterium kontroli z lit. b), uwzględ- niany będzie cały obrót danego przedsiębiorstwa zależ- nego, niezależnie od wielkości portfela akcji faktycznie posiadanego przez spółkę kontrolującą. W podanym wyżej przykładzie uwzględnione byłby cały obrót trzech przedsiębiorstw zależnych (oznaczonych „b”) przedsię- biorstwa uczestniczącego („a”). Jeżeli którekolwiek z przedsiębiorstw zidentyfikowanych jako należące do grupy kontroluje również inne, należy je włączyć do obliczeń. W podanym przykładzie jedno z przedsiębiorstw zależnych „a” (oznaczone „b”) ma z kolei własne przedsiębiorstwa zależne „b1” i „b2”. dominujące Jeżeli dwa lub więcej przedsiębiorstw wspólnie kontroluje uczestniczące przedsiębiorstwo („a”) w tym sensie, że dla zarządzania sprawami przedsiębiorstwa wymagana jest zgoda każdej z nich i wszystkich razem, należy uwzględ- nić obroty wszystkich tych przedsiębiorstw (1). W poda- nym przykładzie uwzględnione zostałyby dwa przedsię- biorstwa przedsiębiorstwa uczestniczącego („a”) oraz ich własne przedsiębiorstwa dominujące („c1” na rysunku). Wprawdzie w Rozporzą- dzeniu w sprawie połączeń zasada ta nie odnosi się wyraź- nie do tych przypadków, gdy uczestniczącym przedsię- biorstwem jest faktycznie wspólne przedsiębiorstwo, wynika to pośrednio z treści art. 5 ust. 4 lit. c), w którym używa się liczby mnogiej w odniesieniu do przedsię- biorstw dominujących. Taka interpretacja była dotych- czas konsekwentnie stosowana przez Komisję. („c”) 4. Z obrotów grupy odliczyć należy wszelkie transakcje sprzedaży w obrębie grupy (zob. pkt 22). (1) Patrz: obwieszczenie Komisji w sprawie pojęcia przedsiębiorstw uczestniczących (pkt 26–29). 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 221 39. W Rozporządzeniu w sprawie połączeń przewidziano rów- nież szczególny scenariusz, który ma miejsce wtedy, gdy dwa lub więcej przedsiębiorstw uczestniczących w transakcji spra- wuje wspólną kontrolę nad innym przedsiębiorstwem. Zgod- nie z lit. a) art. 5 ust. 5 wyłączyć należy obrót uzyskiwany ze sprzedaży produktów lub świadczenia usług pomiędzy wspólnym przedsiębiorstwem a każdym z przedsiębiorstw uczestniczących lub jakimkolwiek innym przedsiębiorstwem mającym powiązania z którymkolwiek z nich w rozumieniu art. 5 ust. 4. Chodzi tu o uniknięcie podwójnego liczenia. Jeśli chodzi o obroty wspólnego przedsięwzięcia uzyskiwane z działalności realizowanej ze stronami trzecimi, lit. b) art. 5 ust. 5 stanowi, że należy je podzielić równo między przed- siębiorstwa uczestniczące, by odzwierciedlało to wspólną kontrolę (1). 40. Stosując zasadę z lit. b) art. 5 ust. 5 na zasadzie analogii, w przypadku wspólnych przedsięwzięć pomiędzy przedsię- biorstwami uczestniczącymi i stronami trzecimi rozwiązanie stosowane przez Komisję polega na tym, że każdemu z uczestniczących przedsiębiorstw przypisuje się obroty dzie- lone w równych częściach przez wszystkie spółki kontrolu- jące, które są zaangażowane we wspólne przedsiębiorstwo. Jednak we wszystkich tych przypadkach należy wykazać ist- nienie wspólnej kontroli. Praktyka pokazuje, że nie da się w niniejszym obwieszczeniu uwzględnić wszystkich scenariuszy, które mogą wystąpić w związku z obliczaniem obrotów przedsiębiorstw stano- wiących wspólne przedsiębiorstwo czy przypadków wspól- nej kontroli. Jeżeli pojawiają się niejasności, w ocenie należy zawsze dawać pierwszeństwo ogólnym zasadom dotyczą- cym unikania podwójnego liczenia i możliwie najdokładniej- szego odzwierciedlenia siły ekonomicznej przedsiębiorstw zaangażowanych w transakcję (2). 41. Należy zauważyć, że art. 5 ust. 4 odnosi się wyłącznie do grup, które już istnieją w momencie transakcji, tj. grup każ- dego z przedsiębiorstw uczestniczących w operacji, a nie (1) Na przykład, firma A i firma B zakładają wspólne przedsiębiorstwo C. Równocześnie te dwa przedsiębiorstwa dominujące sprawują wspólną kontrolę nad przedsiębiorstwem D, chociaż A ma 60 % a B 40 % kapitału. Przy obliczaniu obrotów A i B w momencie, gdy zakładają one nowe wspólne przedsiębiorstwo C, obroty D z trze- cimi stronami przypisywane są w równych częściach A i B. (2) Zob. na przykład: sprawa IV/M. 806 – BA/TAT z 26 sierpnia 1996 r. nowych struktur stworzonych w wyniku koncentracji. Na przykład, jeżeli przedsiębiorstwa A i B, wraz ze swoimi przedsiębiorstwami zależnymi, zamierzają dokonać połącze- nia, uczestniczącymi przedsiębiorstwami będą A i B, a nie nowy podmiot, co oznacza, że obroty każdej z tych dwóch grup należy obliczać niezależnie. 42. W związku z tym, że przepis ten służy jedynie identyfikowa- niu przedsiębiorstw należących do istniejących grup w celu obliczenia obrotu, kryterium posiadania prawa do zarządza- nia sprawami przedsiębiorstwa z art. 5 ust. 4 (3) różni się nieco od kryterium dotyczącego kontroli z art. 3 ust. 3, które odnosi się do uzyskania kontroli poprzez transakcję podle- gającą badaniu. O ile w tym pierwszym przypadku posiada- nie praw prościej i łatwiej udowodnić można na podstawie okoliczności faktycznych, o tyle to drugie kryterium jest bar- dziej wymagające, ponieważ jeżeli nie następuje uzyskanie kontroli, nie występuje koncentracja. 3. 5. Obrót przedsiębiorstwpaństwowych 43. O ile art. 5 ust. 4 określa metodę identyfikowania grupy eko- nomicznej, do której należy przedsiębiorstwo uczestniczące, w celu obliczenia obrotów należy go czytać łącznie z ust. 12 rozporządzenia (EOG) nr 4064/89 w odniesieniu do przed- siębiorstw państwowych. W ustępie tym stwierdza się, że w celu „uniknięcia rozróżnienia pomiędzy sektorem publicz- nym i prywatnym uwzględniać należy przedsiębiorstwa, które tworzą jednostkę gospodarczą mającą samodzielność w podejmowaniu decyzji, niezależnie od formy własności kapitału i stosujących się do nich przepisów nadzoru admi- nistracyjnego”. Tak więc sam fakt, że obydwa przedsiębior- stwa stanowią własność państwową, nie powinien automa- tycznie prowadzić do wniosku, że są one częścią grupy dla celów stosowania art. 5. Należy raczej rozważyć, czy są pod- stawy do tego, by uznać, że każda z tych przedsiębiorstw sta- nowi niezależną jednostkę gospodarczą. 44. Jeżeli więc przedsiębiorstwo państwowe nie jest częścią bran- żowej firmy holdingowej, a jego działalność nie jest koordy- nowana z działalnością innych holdingów kontrolowanych przez państwo, należy je traktować jako niezależną grupę do celów art. 5, a obrót innych przedsiębiorstw stanowiących uwzględniać. własność państwa należy tego nie (3) Patrz: na przykład: sprawa IV/M. 126 – Accor/Wagons-Lits z 28 kwietnia 1992 r. i sprawa IV/M. 940 - UBS/Mister Minit z 9 lipca 1997 r. 222 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 Jeżeli jednak udziały Państwa Członkowskiego są zgrupo- wane razem w przedsiębiorstwach holdingowych lub są łącz- nie zarządzane, lub też jeśli z innych przesłanek wynika jasno, że przedsiębiorstwa państwowe stanowią część „jed- nostki gospodarczej mającej samodzielność w podejmowa- niu decyzji”, to do celów art. 5 obroty tych przedsiębiorstw należy uważać za stanowiące część obrotów grupy przedsię- biorstwa uczestniczącego. II. PODZIAŁ OBROTU WEDŁUG KRYTERIUM GEOGRAFICZ- NEGO 1. Zasada ogólna 45. Inne progi niż te, które zostały określone w art. 1 ust. 2 lit. a) i art. 1 ust. 3 lit. a), służą wyodrębnieniu przypadków, gdy wielkość obrotu w obrębie Wspólnoty kwalifikuje je do tego, by stały się przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, oraz gdy mają one przede wszystkim charakter transgraniczny. W tym celu ich obroty należy podzielić według kryterium geo- graficznego. Drugi akapit art. 5 ust. 1 stanowi, że o umiej- scowieniu obrotów decyduje umiejscowienie klienta w momencie realizowania transakcji. „Obroty we Wspólnocie lub Państwie Członkowskim będą obejmować produkty sprzedane przedsiębiorstwom lub kon- sumentom i usługi wykonane na rzecz przedsiębiorstw lub konsumentów we Wspólnocie bądź, zależnie od sytuacji, w tym Państwie Członkowskim. ” 46. Odniesienie do „produktów sprzedanych” i „usług wykona- nych” nie ma wprowadzać rozróżnienia pomiędzy wyrobami i usługami, którego istotą byłoby miejsce, gdzie odbywa się sprzedaż w przypadku produktów, lecz miejsce, gdzie świad- czona jest usługa (ponieważ może to być inne miejsce niż to, gdzie usługa została sprzedana) w przypadku usług. W oby- dwu przypadkach obroty należy przypisać miejscu, gdzie znajduje się klient, ponieważ jest to miejsce, gdzie – w więk- szości sytuacji – dokonana została transakcja, gdzie uzyskane zostały obroty danego dostawcy i gdzie wystąpiła konkuren- cja z alternatywnymi dostawcami (1). W drugim akapicie art. 5 ust. 1 decydującego znaczenia nie ma miejsce, gdzie korzysta się z danego produktu lub usługi, czy też gdzie uzyskuje się korzyści z danego produktu lub usługi. Jeśli cho- dzi o produkty ruchome – nabywca może przejechać (1) Jeżeli miejsce, gdzie znajdował się klient w momencie zakupu pro- duktów lub usług, i miejsce, gdzie następnie została wystawiona fak- tura, stanowią dwa różne miejsca, obroty należy przypisać do tego pierwszego miejsca. samochodem przez całą Europę, ale samochód ten został zakupiony tylko w jednym miejscu, np. Paryżu, Berlinie czy Madrycie. To samo dotyczy tych usług, w przypadku których możliwe jest oddzielenie sprzedaży usługi od jej wykonania. I tak w przypadku wczasów zorganizowanych rywalizacja o sprzedaż wczasów za pośrednictwem agentów ds. podróży odbywa się lokalnie, podobnie jak handel detaliczny, pomimo tego, że usługa może być wykonywana w szeregu odległych miejsc. Wpływy składające się na obrót uzyskuje się jednak lokalnie, a nie w miejscu, gdzie ostatecznie zorga- nizowany jest urlop. 47. To samo dotyczy nawet sytuacji, gdy korporacja międzyna- rodowa realizuje strategię zakupów we Wspólnocie i zaopa- truje się we wszystko, co niezbędne do produkcji wyrobu czy świadczenia usługi w jednym miejscu. Jeśli nawet kompo- nenty są następnie wykorzystywane w dziesięciu różnych zakładach w różnych Państwach Członkowskich, nie zmie- nia to faktu, że transakcja z przedsiębiorstwem spoza grupy odbyła się tylko w jednym kraju. Następująca po zakupie dystrybucja do innych miejsc jest czysto wewnętrzną sprawą danego przedsiębiorstwa. 48. W niektórych sektorach powstają jednak bardzo szczególne problemy przy dzieleniu obrotów według kryterium geogra- ficznego (zob. część III). 2. Przeliczanie obrotów na ECU 49. Przy przeliczaniu wielkości obrotów na ECU należy zwrócić szczególną uwagę na stosowany kurs wymiany. Roczne obroty przedsiębiorstwa trzeba przeliczać po średnim kursie dla danych dwunastu miesięcy. Ten średni kurs można otrzy- mać z Komisji. Nie należy dzielić skontrolowanej wielkości rocznych obrotów na komponenty w przekroju według kwartalnych, miesięcznych czy tygodniowych wielkości obrotów, które są odrębnie przeliczane po kursach, odpo- wiednio, kwartalnych, miesięcznych czy tygodniowych, a następnie otrzymanych danych w ECU dodawać do siebie w celu uzyskania łącznej kwoty za cały rok. 50. Tę samą procedurę stosuje się w przypadku gdy przedsiębior- stwo prowadzi sprzedaż w szeregu różnych walut. Łączne obroty wykazane w skonsolidowanych, skontrolowanych sprawozdaniach finansowych i w walutach, w jakich dane przedsiębiorstwo prowadzi sprawozdawczość, przelicza się na ECU po średnim kursie dla dwunastu miesięcy. Sprzedaży realizowanej w lokalnej walucie nie należy bezpośrednio przeliczać na ECU, ponieważ liczby te nie pochodzą ze skonsolidowanych, skontrolowanych sprawozdań finanso- wych przedsiębiorstwa. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 223 III. INSTYTUCJE KREDYTOWE I INNE INSTYTUCJE FINAN- SOWE ORAZ PRZEDSIĘBIORSTWA UBEZPIECZENIOWE — gwarancje i zobowiązania, 1. Definicje 51. Specyficzny charakter działalności bankowej i ubezpiecze- niowej został formalnie uwzględniony w Rozporządzeniu w sprawie połączeń, które zawiera przepisy odnoszące się konkretnie do obliczania obrotu w tych sektorach (1). Wprawdzie rozporządzenie w sprawie połączeń nie zawiera definicji terminów „instytucji kredytowych i innych instytu- cji finansowych” w rozumieniu lit. a) art. 5 ust. 3, Komisja stosowała konsekwentnie w swoich działaniach definicje zawarte w pierwszej i drugiej dyrektywie bankowej: — „Instytucja kredytowa oznacza przedsiębiorstwo, którego działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub innych podlegających zwrotowi funduszy od klientów oraz przyznawaniu kredytów na własny rachunek (2)”. — „Instytucja finansowa oznacza przedsiębiorstwo niebę- dące instytucją kredytową, którego podstawowa działal- ność polega na nabywaniu pakietów akcji lub na prowa- dzeniu działań lub większej wymienionych w pkt 2–12 załącznika (3)”. jednego liczby 52. Z podanej wyżej definicji „instytucji finansowej” wynika jasno, że z jednej strony za instytucje finansowe uznać należy przedsiębiorstwa holdingowe, a z drugiej strony, że przed- siębiorstwa, które jako swą podstawową działalność regular- nie prowadzą jedno lub więcej działań wyszczególnionych w pkt 2–12 wyżej wymienionego załącznika, należy również uważać za instytucje finansowe w rozumieniu lit. a) art. 5 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie połączeń. Działania te obej- mują: — udzielanie pożyczek (m. in. kredytów konsumpcyjnych, kredytów hipotecznych, dostarczanie przedsiębiorstwu środków finansowych poprzez wykup jej wierzytelności [factoring]), — leasing finansowy, — usługi w zakresie przekazu pieniędzy, — prowadzenie transakcji na własny rachunek lub na rachu- nek klientów w zakresie instrumentów rynku pienięż- nego, dewiz, kontraktów terminowych i opcji finanso- wych, instrumentów związanych z kursami walut i stopami procentowymi oraz zbywalnych papierów war- tościowych, — uczestniczenie w emisji udziałów i świadczenie usług związanych z takimi emisjami, — prowadzenie doradztwa na rzecz przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitału, strategii przemysłowej i pokrewnych kwestii oraz prowadzenie doradztwa i świadczenie usług dotyczących połączeń i nabywania przedsiębiorstw, — działalność maklerska na rynku pieniężnym, — zarządzanie portfelem i doradztwo w tym zakresie, — przechowywanie papierów wartościowych i administro- wanie nimi. 2. Obliczanie obrotu 53. Metody obliczania obrotu dla instytucji kredytowych i innych instytucji finansowych oraz przedsiębiorstw ubezpieczenio- wych zostały przedstawione w art. 5 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie połączeń. Niniejsza część przedstawić ma jedynie odpowiedzi na dodatkowe pytania związane z obliczaniem obrotu przez wyżej wymienione rodzaje przedsiębiorstw, które zrodziły się w ciągu pierwszych lat stosowania Rozpo- rządzenia w sprawie połączeń. 2. 1. Instytucje kredytowe i finansowe (poza finansowymi przed- siębiorstwami holdingowymi) — wydawanie instrumentów płatniczych oraz zarządzanie nimi (karty kredytowe, czeki podróżne i weksle traso- wane przez bank), 2. 1. 1. Uwagi ogólne (1) Patrz: art. 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połączeń. (2) Artykuł 1 pierwszej dyrektywy Rady nr 77/780/EWG z dnia 12 grud- nia 1977 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wyko- nawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz. U. L 322 z 17. 12. 1977, str. 30). (3) Artykuł 1 ust. 6 drugiej dyrektywy Rady nr 89/646/EWG z dnia 15 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowa- nia oraz prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (Dz. U. L 386 z 30. 12. 1989, str. 1). 54. W odniesieniu do instytucji kredytowych i innego rodzaju instytucji finansowych daje się zwykle bez problemu zasto- sować bankowe kryterium przychodów służące ustaleniu ogólnoświatowych obrotów. Trudności mogą pojawić się w przypadku ustalania obrotów w obrębie Wspólnoty, a także w obrębie poszczególnych Państw Członkowskich. Dla ustalania tych obrotów odpowiednie jest kryterium siedziby filii lub oddziału zawarte w drugim akapicie art. 5 ust. 3 lit. a) v) Rozporządzenia w sprawie połączeń. 224 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 08/t. 1 2. 1. 2. Obroty przedsiębiorstw leasingowych a tytuł własności przechodzi 55. Należy wprowadzić zasadnicze rozróżnienie między leasin- giem finansowymi i operacyjnym. Zasadniczo leasing finan- sowy dokonywany jest na dłuższy okres niż leasing opera- cyjny, generalnie na leasingobiorcę na zakończenie okresu leasingu poprzez opcję zakupu zawartą w umowie. W ramach leasingu operacyj- nego sytuacja wygląda odwrotnie – tytuł własności nie prze- chodzi na leasingobiorcę na zakończenie okresu leasingu, a koszty konserwacji, naprawy i ubezpieczenia oddanego w leasing sprzętu są uwzględnione w płatnościach z tytułu leasingu. Tak więc leasing finansowy funkcjonuje jak pożyczka udzielona przez leasingodawcę, by umożliwić leasingobiorcy nabycie danych aktywów. Przedsiębiorstwo prowadzące leasing finansowy jest zatem instytucją finan- sową w rozumieniu lit. a) art. 5 ust. 3, a jej obroty należy obliczać według specyficznych zasad dotyczących obliczania obrotów dla instytucji kredytowych i innych instytucji finan- sowych. Z uwagi na to, że prowadzenie leasingu operacyj- nego nie ma tej funkcji pożyczkowej, działalności tej nie uważa się za prowadzoną przez instytucje finansowe, przy- najmniej jako ich podstawowa działalność, a w związku z tym w takim przypadku należy stosować ogólne zasady obli- czania obrotów zawarte w art. 5 ust. 1 (1). 2. 2. Przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe 2. 2. 1. Składki brutto z tytułu przyjęcia do ubez- pieczenia 56. Stosowanie pojęcia składek brutto z tytułu przyjęcia do ubez- pieczenia jako miernika obrotów dla przedsiębiorstw ubez- pieczeniowych zrodziło dodatkowe pytania, niezależnie od definicji zawartej w lit. b) art. 5 ust. 3 rozporządzenia w spra- wie połączeń. Należy tu przedstawić następujące wyjaśnie- nia: — składki „brutto” z tytułu przyjęcia do ubezpieczenia są sumą otrzymanych składek (które mogą obejmować jeżeli otrzymane reasekuracji, składki tytułu z uczestniczące przedsiębiorstwo prowadzi działalność w zakresie reasekuracji). Wypłacane lub docelowe składki reasekuracyjne, tj. wszystkie kwoty zapłacone lub prze- widziane do zapłaty przez uczestniczące przedsiębior- stwo w celu uzyskania reasekuracji, są już wliczone w składki brutto z tytułu przyjęcia do ubezpieczenia w rozumieniu rozporządzenia w sprawie połączeń; — jeżeli używa się słowa „składki” (składki brutto, składki netto (zarobione), wypłacane składki reasekuracyjne itp. ), termin ten odnosi się nie tylko do nowych umów ubez- pieczeniowych wystawionych w ciągu rozpatrywanego roku sprawozdawczego, ale także do wszystkich składek związanych z umowami wystawionymi w ciągu lat poprzednich, które pozostają w mocy w okresie branym pod uwagę. 2. 2. 2. Inwestycje przedsiębiorstw ubezpieczenio- wych 57. W celu stworzenia odpowiednich rezerw umożliwiających spłatę roszczeń przedsiębiorstwa ubezpieczeniowe, które uważa się również za instytucjonalnych inwestorów, posia- dają zwykle duży portfel inwestycji w udziałach, oprocento- wanych papierach wartościowych, gruntach i majątku nieru- chomym oraz innych aktywach przynoszących roczny dochód, którego nie uznaje się za obroty w przypadku przed- siębiorstw ubezpieczeniowych. 58. Jeśli chodzi o zastosowanie Rozporządzenia w sprawie połą- czeń, istotne jest rozróżnienie pomiędzy inwestycjami czysto finansowymi, w przypadku których przedsiębiorstwo ubez- pieczeniowe nie jest zaangażowane w zarządzanie przedsię- biorstwami, gdzie dokonane zostały inwestycje, a inwesty- cjami prowadzącymi do nabycia udziału dającego kontrolę w danym przedsiębiorstwie, a więc tymi, które umożliwiają przedsiębiorstwu ubezpieczeniowemu wywieranie decydują- cego wpływu na zachowania gospodarcze danego przedsię- biorstwa zależnego lub afiliowanego. W takich przypadkach art. 5 ust. 4 Rozporządzenia w sprawie połączeń miałby zastosowanie, a w celu ustalenia, czy osiągnięte są progi określone w Rozporządzeniu w sprawie połączeń, obroty przedsiębiorstwa zależnego czy afiliowanego należałoby dodać do obrotów przedsiębiorstwa ubezpieczeniowego (2). (1) Patrz: sprawa IV/M. 234 – GECC/Avis Lease z 15 lipca 1992 r. (2) Patrz: sprawa IV/M. 018 – AG/AMEV z 21 listopada 1990 r. 08/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 2. 3. Finansowe przedsiębiorstwa holdingowe (1) 59. Finansowe przedsiębiorstwo holdingowe jest instytucją finansową, a zatem przy obliczaniu jej obrotu należy prze- strzegać kryteriów z lit. a) art. 5 ust. 3 dotyczących oblicza- nia obrotu instytucji kredytowych i innych instytucji finan- sowych. Jednak z uwagi na to, że głównym celem holdingu finansowego jest nabywanie i zarządzanie udziałami w innych przedsiębiorstwach, ma tu również zastosowanie (tak jak wobec przedsiębiorstw ubezpieczeniowych) art. 5 ust. 4 jeśli chodzi o te udziały, które umożliwiają finanso- weemu przedsiębiorstwu holdingowemu wywieranie decy- dującego wpływu na zachowania gospodarcze danych przed- siębiorstw. Tak więc obroty holdingu finansowego należy zasadniczo obliczać zgodnie z art. 5 ust. 3, ale konieczne może być dodawanie obrotów przedsiębiorstw należących do kategorii wymienionych w art. 5 ust. 4 („przedsiębiorstwa art. 5 ust. 4”). W praktyce najpierw należy uwzględnić nieskonsolidowany obrót finansowego przedsiębiorstwa holdingowego. Następ- nie należy dodać obroty przedsiębiorstw określonych w art. 5 ust. 4, pamiętając o odliczeniu dywidend i innych przycho- dów rozdzielonych przez te przedsiębiorstwa między hol- dingi finansowe. Poniżej przedstawiono przykład tego rodzaju kalkulacji: w milionach ECU 1. 2. Obrót związany z działalnością finansową (z nieskonsolidowanych rachunków strat i zysków) Obrót związany z przedsiębiorstwami ubezpie- czeniowymi określonymi w art. 5 ust. 4 (składki brutto z tytułu przyjęcia do ubezpieczenia) 3 000 300 3. 4. 5. Obrót przedsiębiorstw przemysłowych określo- nych w art. 5 ust. 4 Odliczenie dywidend i innych przychodów uzyskanych przez przedsiębiorstwo art. 5 ust. 4 z pkt 2 i 3 Łączny obrót holdingu finansowego i grupy jego 225 2 000 (200) 5 100 60. W takich obliczeniach konieczne może być uwzględnienie różnych zasad księgowania, szczególnie zasad związanych z przygotowywaniem skonsolidowanych sprawozdań finanso- wych, które są w pewnym zakresie zharmonizowane, ale nie są identyczne w obrębie Wspólnoty. O ile uwagi te odnoszą się do każdego rodzaju uczestniczącego przedsiębiorstwa, są one szczególnie istotne w przypadku finansowych przedsię- biorstw holdingowych (2), ponieważ liczba i różnorodność przedsiębiorstw kontrolowanych oraz stopień kontroli spra- wowanej przez holding nad przedsiębiorstwami zależnymi, przedsiębiorstwami afiliowanymi i innymi, w których hol- ding posiada udziały, wymaga dokładnego badania. 61. Obliczanie obrotu przez finansowe przedsiębiorstwa holdin- gowe zgodnie z powyższym opisem może okazać się uciąż- liwe w praktyce. Dlatego tę metodę należy stosować ściśle i szczegółowo jedynie w przypadkach, gdy wydaje się, że wielkość obrotów finansowego przedsiębiorstwa holdingo- wego zbliży się prawdopodobnie do progów określonych w rozporządzeniu w sprawie połączeń; w innych przypad- kach może równie dobrze być oczywiste, że wielkość obro- tów jest znacznie niższa niż progi podane w rozporządzeniu w sprawie połączeń, a zatem do ustalenia jurysdykcji wystar- czą publikowane sprawozdania finansowe. (1) Zasady określone w niniejszym punkcie dla holdingów finansowych mogą stosować się w pewnym zakresie do firm zarządzających fun- duszami. (2) Patrz: na przykład: sprawa IV/M. 166 – Torras/Sarrio z 24 lutego 1992 r. , sprawa IV/M. 213 – Hong Kong i Shanghai Bank/Midland z 21 maja 1992 r. , sprawa IV/M. 192 – Banesto/Totta z 14 kwietnia 1992 r


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 491/98 af Anna KARAMANOU til Kommissionen. Oversvømmelser i det nordlige Grækenland

eurovoc_concepts:
Aegean Islands
EAGGF Guidance Section
EU aid
Structural Funds
flood
natural disaster

text: C 304/118 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 2. 10. 98 Hvordan vurderede R(cid:229)det de besk(cid:230)ftigelsespolitiske fłlgevirkninger af afgłrelsen? Hvordan vurderer R(cid:229)det i dag de besk(cid:230)ftigelsespolitiske fłlgevirkninger af afgłrelsen? Hvordan retf(cid:230)rdiggłr R(cid:229)det den rent ideologisk motiverede afskaffelse af tusindvis af arbejdspladser? Skaber R(cid:229)det nye arbejdspladser til de personer, der p(cid:229) grund af denne ideologisk motiverede afgłrelse mister deres arbejdsplads? Hvorn(cid:229)r og hvor sker det i bekr(cid:230)ftende fald? Hvordan skal denne jobskabelse finansieres? Hvordan er den slags afgłrelser i ben(cid:230)gtende fald forenelige med R(cid:229)dets utallige forsikringer om, at det głr alt for at skabe arbejdspladser? (1) EFT C 102 af 3. 4. 1998, s. 85. Svar (18. maj 1998) R(cid:229)det kan intet tilfłje til det svar, det gav p(cid:229) skriftlig forespłrgsel nr. E-2666/97 fra det (cid:230)rede medlem. (98/C 304/177) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0491/98 af Anna Karamanou (PSE) til Kommissionen (2. marts 1998) Om: Oversvłmmelser i det nordlige Gr(cid:230)kenland Uvejret den 5. februar 1998 ramte h(cid:229)rdt łerne i det nordlige ˘g(cid:230)erhavet, det łstlige Makedonien og Thrakien, idet et menneske druknede p(cid:229) Thasos, og der skete omfattende łdel(cid:230)ggelser af vej- og jernbanenettet, landbrugsafgrłderne samt hundredvis af huse og forretninger, der blev oversvłmmet under de uhłrt kraftige regnskyl. Tabene kan sammenlignes med dem, der skete den 2. februar 1998, hvor tre mennesker mistede livet p(cid:229) Lesbos. Agter Kommissionen at undersłge mulighederne for at stille EU-midler til r(cid:229)dighed for at erstatte de tab, der er sket p(cid:229) grund af denne naturkatastrofe? (98/C 304/178) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-0740/98 af Mihail Papayannakis (GUE/NGL) til Kommissionen (18. marts 1998) Om: Oversvłmmelser p(cid:229) Lesvos I anledning af de omfattende łdel(cid:230)ggelser, som skete p(cid:229) grund af de voldsomme regnskyl p(cid:229) Lesvos (januar 1998), bedes Kommissionen oplyse fłlgende: Hvor mange og hvilke projekter for dr(cid:230)ning og forebyggelse af oversvłmmelser har den finansieret p(cid:229) Lesvos fra Gr(cid:230)kenlands tiltr(cid:230)den af EF? Hvilke belłb drejer det sig om? Hvor mange af disse projekter er hidtil blevet gennemfłrt? Hvor langt er man n(cid:229)et med dem, der endnu ikke er afsluttede? Agter Kommissionen at bidrage łkonomisk i tilf(cid:230)lde af, at de ansvarlige gr(cid:230)ske myndigheder indgiver ansłgning om strukturstłtte med henblik p(cid:229) at d(cid:230)kke de akutte behov for investering i infrastrukturer, herunder hovedsagelig forebyggelse af oversvłmmelser og forbindelsesnet til de forskellige landsbyer p(cid:229) Lesvos?


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 524/98 του Susan WADDINGTON προς την Επ τροπή. Προώθηση ορισμένων ειδών διατροφής

eurovoc_concepts:
common agricultural policy
fruit
meat
milk product
olive oil
public health
sales promotion
vegetable

text: C 304/126 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn 2. 10. 98 (98/C 304/190) GRAPTH ERVTHSH E-0524/98 ypobolh· : Susan Waddington (PSE) prow thn Epitroph· (2 Marti·oy 1998) Ue·ma: Prov· uhsh orisme·nvn eidv· n diatrofh·w Oi tre·xoysew diaitologike·w symboyle·w presbey·oyn th mei·vsh thw katana·lvshw kre·atow, ga·laktow, liparv· n kai za·xarhw kai thn ay·jhsh thw katana·lvshw laxanikv· n kai froy·tvn. Eno·cei tvn anvte·rv, pro·sfata dhmosiey·mata ston Ty·po, sto HB, ane·feran o·ti e·na tmh·ma toy proy¤pologismoy· thw KGP xrhsimopoiei·tai gia thn prov· uhsh thw katana·lvshw kre·atow kai galaktokomikv· n proi¤o·ntvn kai o·xi laxanikv· n kai froy·tvn. Ta dhmosiey·mata ayta· yposthri·zoyn loipo·n o·ti h KGP den provuei· thn isorrophme·nh diatrofh·. Ei·nai svsta· ayta· ta dhmosiey·mata, kai an nai, poia· me·tra skopey·ei na la·bei h Epitroph· gia na enuarry·nei thn katana·lvsh fre·skvn froy·tvn kai laxanikv· n sto me·llon; Apa· nthsh toy k. Fischler ej ono· matow thw Epitroph· w (12 Marti·oy 1998) H Epitroph· plhroforei· to Ajio·timo Me·low toy Koinoboyli·oy o·ti o koinotiko·w proy¤pologismo·w gia thn prov· uhsh tvn gevrgikv· n proi¤o·ntvn apoble·pei, kyri·vw, sthn enua·rrynsh thw katana·lvshw orisme·nvn opvrokhpeytikv· n. (cid:201)tsi, to Symboy·lio ue·spise me·tra prov· uhshw gia ta mh·la, ta esperidoeidh·, tiw stafi·dew kai toyw karpoy·w me ke·lyfow anti·stoixa, stoyw kanonismoy·w (EOK) ariu. 1195/90 (1), (EOK) ariu. 1201/90 (2), (EK) ariu. 399/94 (3) kai (EK) ariu. 2200/96 (4) (a·ruro 54). Epiple·on, o·pvw proky·ptei apo· ton kanonismo· (EK) ariu. 220/96 sxetika· me th metarry·umish toy tome·a tvn opvrokhpeytikv· n, h Epitroph· xorhgei· oikonomikh· eni·sxysh sta epixeirhsiaka· progra·mmata tvn organv· sevn paragvgv· n, efo·son ta progra·mmata ayta· dy·nantai na perilamba·noyn ene·rgeiew prov· uhshw. Shmantiko· me·row toy koinotikoy· proy¤pologismoy· gia thn prov· uhsh tvn gevrgikv· n proi¤o·ntvn proori·zetai, loipo·n, sthn prov· uhsh tvn nvpv· n opvrokhpeytikv· n. Oi ekstratei·ew prov· uhshw proble·poyn, se taktikh· ba·sh, ene·rgeiew poy katadeikny·oyn po·so vfe·limj ei·nai gia thn ygei·a h katana·lvsh tvn proanafero·menvn proi¤o·ntvn. To i·dio isxy·ei kai gia thn ekstratei·a enua·rrynshw thw katana·lvshw elaiola·doy, sto plai·sio thw opoi·aw di·detai e·mfash sth ureptikh· aji·a thw mesogeiakh·w diatrofh·w, sthn opoi·a to elaio·lado kauv· w kai ta froy·ta kai ta laxanika· pai·zoyn shmantiko· ro·lo. (1) EE L 119 thw 11. 5. 1990. (2) EE L 119 thw 11. 5. 1990. (3) EE L 54 thw 25. 2. 1994. (4) EE L 297 thw 21. 11. 1996. (98/C 304/191) GRAPTH ERVTHSH E-0531/98 ypobolh· : Concepcio· Ferrer (PPE) prow thn Epitroph· (2 Marti·oy 1998) Ue·ma: Pro·gramma RAPHAEL H Epitroph· epe·leje 92 apo· tiw 841 prota·seiw e·rgvn poy ypoblh·uhkan gia thn prostasi·a thw politistikh·w klhronomia·w, sto plai·sio toy progra·mmatow RAPHAEL, ta opoi·a ua xrhmatodothuoy·n synolika· me 9,2 ekat. Ecu. Lamba·nontaw ypo·ch o·ti ta 92 ayta· e·rga xvri·suhkan se pe·nte diaforetike·w dra· seiw, ua mporoy·se h Epitroph· na anafe·rei poia· e·rga egkri·uhkan se ka·ue mi·a apo· tiw dra·seiw ayte·w, ana· kra·tow me·low, se poio·n organismo· xorhgh·uhke h boh·ueia, poio· ei·nai to y·cow thw boh·ueiaw kai poio·w o skopo·w thw; Apa· nthsh toy k. Oreja ej ono·matow thw Epitroph· w (14 Aprili·oy 1998) H Epitroph· ua h·uele na plhroforh·sei to Ajio·timo Me·low o·ti h efarmogh· toy progra· mmatow Raphael gia to 1997 aforoy·se thn epilogh· 92 sxedi·vn kai gia tiw pe·nte dra·seiw toy progra·mmatow synolika·. O ariumo·w tvn sxedi·vn kai oi xorhgh·seiw apo· ton proy¤pologismo· ana· dra·sh e·xoyn vw ejh·w: › Dra·sh 1 › Gegono·ta kai prvtoboyli·ew dia·doshw miaw eyrvpai¤kh·w dia· stashw ype·r thw prostasi·aw kai ayjhme·nhw epi·gnvshw thw eyrvpai¤kh·w politistikh·w klhronomia·w: apo· ta 511 sxe·dia poy ypoblh·uhkan, epile·xuhkan ta 43 kai epixorhgh·uhkan me 1,80 ekat. Ecu• › Dra·sh 2 › Synergasi·a sthn ana·ptyjh uematikv· n dikty·vn metajy· tvn eyrvpai¤kv· n moysei·vn: apo· ta 103 sxe·dia poy ypoblh·uhkan, epile·xuhkan ta 13 kai epixorhgh·uhkan me 2,55 ekat. Ecu•


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 519/98 van Ilona GRAENITZ aan de Commissie. Duty Free

eurovoc_concepts:
Austria
European civil service
aircraft
airport
duty-free sale
ferryboat
intra-EU trade
job cuts
single market
transitional period (EU)

text: C 304/124 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 10. 98 Die inwerkingtreding is namelijk inderdaad afhankelijk van de bekrachtiging, door ten minste twee derde van de ACS-Staten (dat wil zeggen 47 landen) en door alle lidstaten van de Gemeenschap, van de overeenkomst die op 4 november 1995 te Mauritius werd getekend om de Vierde Overeenkomst van Lome· halverwege te herzien en aan te vullen. Volgens de gegevens waarover de Commissie per 1 maart 1998 beschikte was dit ratificeringsproces toen door 56 ACS-Staten en door 13 lidstaten voltooid. Ondanks haar besef dat de aldus geconstateerde vertragingen te verklaren vielen door louter interne factoren bij de lidstaten, de Commissie heeft toch herhaaldelijk stappen ondernomen om deze laatste gevoelig te maken voor de gevolgen van die vertragingen, bij de verschillende instanties die bij de aan elk van deze lidstaten eigen constitutionele bekrachtigingsprocedures betrokken waren en op de daarvoor vereiste niveaus. Ook al kan de Commissie momenteel nog niet precies aangeven wanneer die procedures definitief worden afgesloten, dan heeft zij toch wel enige reden om aan te nemen dat haar initiatieven, die reeds resultaat hebben gehad bij sommige lidstaten, binnen een redelijke termijn ertoe zullen bijdragen, een einde te maken aan de blokkade waarop het geachte Parlementslid wijst. (98/C 304/186) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0519/98 van Ilona Graenitz (PSE) aan de Commissie (2 maart 1998) Betreft: Duty Free De omzet van de Europese Duty Free-winkels bedraagt rond 60 miljard OES per jaar. Meer dan tweederde van de omzet komt voor rekening van het intracommunautaire verkeer. Indien de vrijstelling van verbruiksbelasting wordt opgeheven bestaat er ondanks de lange overgangsperioden de vrees dat alleen al in Oostenrijk 300 tot 500 arbeidsplaatsen gevaar lopen te verdwijnen. Heeft de Commissie een studie gemaakt van de gevolgen voor de arbeidsmarkt indien de Duty Free-handel wordt afgeschaft? Zo niet, is de Commissie voornemens een dergelijke studie te laten verrichten? Antwoord van de heer Monti namens de Commissie (6 april 1998) Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het antwoord dat de Commissie heeft gegeven op schriftelijke vraag P-272/98 van mevrouw Danielle Darras (1). (1) Zie blz. 67. (98/C 304/187) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-0520/98 van Thomas Megahy (PSE) aan de Commissie (2 maart 1998) Betreft: Financie¤le steun aan telers van verslavende drugs Kan de Commissie, gezien haar besluit om haar steun aan de tabaksproductie ten bedrage van 1 miljard ecu per jaar te handhaven, meedelen of telers van betrekkelijk onschuldige stoffen zoals hero(cid:14)¤ne (dat slechts een fractie van de levens kost die ieder jaar door de tabak worden gee¤ist) dergelijke subsidies kunnen verwachten? Zo neen, heeft de Commissie dan overwogen om ons geld aan nuttiger zaken te besteden? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (30 maart 1998) Neen