title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot achttiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid-staten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carcinogenic substance
consumer protection
dangerous substance
marketing

text: 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/73 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot achttiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid-staten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten” (1) (98/C 214/20) De Raad heeft op 26 januari 1998 besloten, overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn op 29 en 30 april 1998 gehouden 354e Zitting (vergadering van 29 april) de heer Green tot algemeen rapporteur benoemd en het volgende advies uitgebracht, dat met 83 stemmen vo´o´r, bij 2 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Achtergrond 1. 1. Met Richtlijn 96/54/EG (2) (22e aanpassing) zijn aan Bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG (3) (de „Gevaarlij- ke stoffen”-richtlijn) 16 nieuwe stoffen toegevoegd die gelden als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting (zogenoemde CMR-stoffen). 1. 2. De werkgroep van het comité voor de vooruit- gang van de techniek, die belast is met het indelen en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en preparaten, heeft deze herziening ter hand genomen. Haar verga- deringen werden bijgewoond door vertegenwoordigers van de betrokken industrietakken, die bovendien as- sistentie verleenden bij de bestudering van de beschikbare informatie over deze stoffen. Krachtens Richtlijn 94/60/EG (4), de 14e aan- 1. 3. passing van Richtlijn 76/69/EEG (5) inzake de beperkin- gen voor het in de handel brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, mogen CMR-stoffen niet aan het publiek worden verkocht. 2. Het voorstel 2. 1. De voorgestelde 18e wijziging voegt alleen de in de 22e aanpassing van Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voort- planting aangemerkte stoffen toe aan de bijlage van Richtlijn 76/769/EEG, waardoor deze niet aan het publiek mogen worden verkocht. 2. 2. Met de industrie¨le producenten van stoffen die in de voorgestelde 18e wijziging zijn opgenomen is overleg gevoerd. Zij hebben er geen bezwaar tegen dat (1) PB C 59 van 25. 2. 1998, blz. 5. (2) PB L 248 van 30. 9. 1996. (3) PB L 196 van 16. 8. 1967. (4) PB L 365 van 31. 12. 1994. (5) PB L 262 van 27. 9. 1976. deze stoffen in de lijst worden opgenomen, omdat deze niet verkocht worden aan het publiek. 2. 3. Ter bescherming van werknemers op de werkplek zijn de in de Richtlijn inzake kankerverwekkende stoffen (90/394/EEG) (6) gestelde voorwaarden van toepassing op de nieuw ingedeelde CMR-stoffen. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Economisch en Sociaal Comité stemt in met het voorstel van de Commissie tot 18e wijziging van Richtlijn76/769/EEG. 3. 2. Het Comité juicht in het bijzonder de stappen toe die de Commissie op communautair niveau heeft voorgesteld om de consument tegen blootstelling aan CMR-stoffen te beschermen. Deze maatregelen vormen een aanvulling op de bestaande maatregelen ter bescher- ming van werknemers tegen kankerverwekkende stoffen zoals voorzien in bovengenoemde richtlijn betreffende kankerverwekkende stoffen. Het Comité acht het van wezenlijk belang dat deze richtlijn volledig ten uitvoer wordt gelegd. 3. 3. Ter bescherming van de volksgezondheid is het belangrijk dat het in de handel brengen en het gebruik van CMR-stoffen aan banden wordt gelegd. Sinds de publicatie van de 22e aanpassing is namelijk al weer enige tijd verstreken. 3. 3. 1. Het zou dan ook beter zijn om de beperking van de verkoop van dergelijke stoffen automatisch te laten volgen op de indeling op basis van de in Richtlijn 67/548/EEG beschreven voorwaarden, zoals het Comité ook al voorstelde in zijn advies over de 17e wijziging van Richtlijn 76/769/EEG (7). 3. 3. 2. Het Comité wijst erop dat in dit geval de comitologieprocedure het proces ter invoering van een beperking van het in de handel brengen en het gebruik van CMR-stoffen kan bespoedigen, al moet er dan eerst (6) Bescherming van werknemers tegen de gevaren van bloot- stelling aan kankerverwekkende stoffen op de werkplek; PB L 196 van 26. 7. 1990. (7) PB C 133 van 28. 4. 1997. C 214/74 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 wel overleg met de sociaal-economische partners en belanghebbende partijen worden gevoerd. Geen van de nieuw ingedeelde CMR-stoffen zijn 3. 4. in de handel algemeen verkrijgbaar. Brussel, 29 april 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften en procedures voor de overbrenging van bepaalde soorten afvalstoffen naar een aantal niet-OESO-landen” (98/C 214/21) De Raad heeft op 31 maart 1998 besloten, overeenkomstig artikel 130 S van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 354e Zitting (vergadering van 29 april 1998) de heer Gafo Ferna´ndez tot algemeen rapporteur benoemd en het volgende advies uitgebracht, dat met 74 stemmen vo´ o´r, en één stem tegen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Het onderhavige voorstel voor een verordening dateert van 1994. Het ESC wordt geraadpleegd omdat de door de Europese Commissie aanvankelijk voorgestelde rechtsgrondslag is verbreed. Als rechtsgrondslag geldt nu zowel artikel 130 S als artikel 113 (waarop deze verordening aanvankelijk gebaseerd was). 1. 2. Er is veel tijd verstreken sinds de indiening van de ontwerpverordening. Dat geeft een idee van de problemen die zijn gerezen bij de goedkeuring ervan, maar het betekent ook dat de omstandigheden die indertijd tot de indiening van het voorstel aanleiding gaven, inmiddels aanzienlijk veranderd zijn. 1. 3. Het Economisch en Sociaal Comité heeft zich reeds uitgesproken (1) over een ander voorstel voor een Verordening, namelijk (EG) nr. 259/93, waarmee werd beoogd een gemeenschappelijk standpunt in te nemen inzake de wijziging van het Verdrag van Bazel met betrekking tot een totaal exportverbod van afvalstoffen van de zogenoemde „oranje” en „rode” lijsten naar landen die niet tot de OESO (2) behoren. De opmerkingen die het ESC toen heeft geformuleerd, met name betreffen- de de noodzaak onderscheid te maken tussen afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen, en een gecontroleerde uitvoer (1) PB C 18 van 22. 1. 1996. (2) Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwik- keling. van afvalstoffen van de groene lijst toe te staan, mits die worden hergebruikt, zijn vandaag nog evenzeer van toepassing. 1. 4. Het ESC wil zich in dit advies daarom beperken tot de aspecten van de onderhavige verordening die niet in Verordening (EG) nr. 259/93 aan de orde zijn gekomen. 2. Algemene opmerkingen 2. 1. Het Comité gaat hier niet in op de juridische aspecten van de discussie over de juiste rechtsgrondslag voor het opstellen van deze en gelijksoortige verordenin- gen in de toekomst. Het begrijpt dat artikel 113 de voornaamste rechtsgrondslag vormt, maar acht het terecht dat artikel 130 S genoemd wordt als aanvullende rechtsgrondslag. Hierdoor krijgt de milieudimensie, die de kern vormt van het voorstel dat tegenwicht biedt aan de puur commercie¨le overwegingen van de handel in afvalstoffen, nl. meer nadruk. Ook worden zo andere communautaire instellingen, zoals het Europees Parle- ment of het ESC zelf, bij de discussie over en de verbetering en uiteindelijke goedkeuring van het voorstel betrokken. 2. 2. Het Comité is van mening dat landen die voor recycling en nuttige toepassing bestemde afvalstoffen kunnen ontvangen, zelf mogen bepalen of zij een vergunning verlenen voor de overbrenging van „groene”