title: Mededeling van de Commissie betreffende het verslag van de permanente werkgroep voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen in de Europese Unie

eurovoc_concepts:
International Atomic Energy Agency
dangerous substance
radioactive materials
transport of dangerous goods
transport safety

text: ir*ir ir ir ir * ** COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ir ir ir Brussel, 08. 04. 1998 COM(1998) 155 def. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE BEXREFFENDE HEX VERSLAG VAN DE PERMANENTE WERKGROEP VOOR HEX VEILIG VERVOER VAN RADIOACTIEVE SXOFFEN IN DE EUROPESE UNIE MEDEDELING VAN DE COMMISSIE BEXREFFENDE HEX VERSLAG VAN DE PERMANENXE WERKGROEP VOOR HEX VEILIG VERVOER VAN RADIOACXDEVE SXOFFEN IN DE EUROPESE UNIE I. VOORWOORD De door de Commissie in 1996 tot het Europees Parlement en de Raad gerichte mededeling1 en het als bijlage toegevoegde derde verslag van de Permanente werkgroep voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen blijven geldig. Beide documenten omvatten zeer volledige informatie over de situatie, vooruitzichten voor de toekomstige ontwikkeling en aanbevelingen voor een studieprogramma. De huidige mededeling van de Commissie die betrekking heeft op het vierde verslag van de Permanente werkgroep is voornamelijk bedoeld om de anderhalf jaar geleden in het derde verslag verstrekte informatie te actualiseren en de klemtoon te leggen op: de recente ontwikkelingen in de IAEA-Regulations voor het vervoer, de verwachtingen inzake de tenuitvoerlegging daarvan en de gevolgen voor de toekomst; de laatste door de Commissie uitgevoerde of gefinancierde activiteiten; de recente gebeurtenissen in de lidstaten die een invloed hebben gehad op het beeld dat het publiek heeft over de veiligheid van vervoersactiviteiten. In overeenstemming met de aanbevelingen van het vierde verslag van het Permanent comité doet de Commissie voorts in aanhangsel I voorstellen voor verdere actie van de Gemeenschap in het kader van een meerjarenprogramma. Dit programma is een onderdeel van het kaderprogramma van de Commissie voor acties in de energiesector, dat door de Commissie in november 1997 is aangenomen* en momenteel door de Raad en het Europees Parlement wordt bestudeerd. H. EVOLUXIE VAN DE INXERNAXIONALE VERVOERSREGELGEVING Het gebruik van radioactief materiaal, met name door de kernenergiesector, brengt noodzakelijkerwijs vervoer met zich en derhalve ook een in de loop van de jaren uitgewerkte nationale, commmunautaire en internationale regelgeving met het oog op de veiligheid van dat vervoer. De fundamentele voorwaarde voor de veiligheid van het vervoer van nucleair materiaal is dat alle transportpraktijken voldoen aan bepaalde veiligheidsnormen. COM(96) 11 def. van 3. 4. 1996. COM(97) 550 def. van 18. 11. 1997. A Afzonderlijke colli bijvoorbeeld moeten daarom in alle omstandigheden, inclusief zware ongevallen, voldoen aan dezelfde eisen. Om aan die voorwaarde te kunnen voldoen en gezien de verbetering van de techniek, de grotere kennis en de opgedane ervaring, zijn de internationale voorschriften gewijzigd en dat zal zich in de vervoerspraktijk doen gevoelen. Op het niveau van de Europese Unie heeft de Raad in mei 1996 herziene basisnormen vastgesteld voor de bescherming van de gezondheid van de bevolking en het betrokken personeel tegen de met ioniserende straling verbonden gevaren2. De bepalingen van deze richtlijn moeten uiterlijk op 13 mei 2000 in nationale wetgeving zijn omgezet. Op internationaal niveau heeft de Raad van bestuur van de IAEA in december 1996 nieuwe "Advisory Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" (ST-1) vastgesteld en gepubliceerd. De bepalingen van deze Advisory Regulations tegen 1 januari 2001 door de organisaties van de verschillende moeten transporttakken en door de IAEA-lidstaten ten uitvoer worden gelegd. De stralingsbeschermingaspecten van de ST-1-Regulations voor het vervoer zijn consistent met de eisen van de richtlijn betreffende de herziene basisnormen wat het mogelijk moet maken om in de lidstaten van de Europese Gemeenschap een samenhangend geheel van nationale voorschriften in te voeren. Naar aanleiding van de herziening van de momenteel nog geldende IAEA- transportvoorschriften3 heeft de IAEA in december 1996 de gewijzigde ST-1-versie gepubliceerd. Deze Regulations zijn in essentie gestructureerd zoals de vorige versie, maar omvatten ook: van de wijzigingen vrijstellingswaarden) verschillende radionuclides activiteitsgrenswaarden (inclusief ten gevolge van de specifieke aanpak voor de zending per de invoering van een nieuw type verpakking (verpakking van het type C) die moet voldoen aan strengere criteria dan die welke voor de bestaande verpakkingen van type B gelden en die met name bedoeld zijn voor het vervoer per vliegtuig van bepaalde materialen met hoge activiteit; de uitbreiding van verpakkingen van het typeB teneinde luchtvervoer van weinig dispergeerbaar materiaal ("Low dispersible material" - LDM) mogelijk te maken; specifieke voorschriften voor verpakkingen voor het vervoer van uraanhexafluoride, meer bepaald met het oog op de chemische risico's van dat materiaal; een herziening van de bepalingen inzake de kriticiteitsveiligheid; Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996, PB L 159/1 van 29. 6. 1996. INTERNATIONAL ATOMIC ENERGY AGENCY - Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material. Safety Series nr. 6, Editie 1985 (als gewijzigd in 1990). 0- de opname van een nieuw systeem van VN-nummers voor colli en vervoermiddelen dat overeen stemt met de indeling van gevaarlijke goederen. In het aangehechte verslag van de Permanente werkgroep worden deze wijzigingen in groter detail beschreven. De voorgestelde nieuwe beproevingsvoorwaarden voor verpakkingen van het type C en voor LDM bevattende verpakkingen van het type B hebben bij het grote publiek vragen doen rijzen, omdat: de VS strengere beproevingseisen lijken op te leggen voor verpakkingen voor het luchtvervoer van plutonium, en ervan werd uitgegaan dat de eisen voor dergelijke verpakkingen zouden moeten overeenstemmen met die welke voor recorders voor vluchtgegevens (de zogenaamde "zwarte dozen") gelden. De Commissie heeft de Permanente werkgroep hierover geraadpleegd. De werkgroep heeft als standpunt gegeven dat de herziene Regulations van de IAEA een substantiële aanvullende bescherming bieden voor het vervoer van radioactief materiaal in de EU-lidstaten. Er zijn geen aanwijzingen dat de eisen van de nieuwe Regulations ontoereikend zijn. Naar het oordeel van de deskundigen versterken de door de IAEA voorgestelde Advisory Regulations ST-1 de bestaande regels door de invoering van meer specifieke en stringente eisen en zullen zij de tenuitvoerlegging van uniforme stringente transportvoorschriften binnen de Europese Unie mogelijk maken. Dit gezegd zijnde, zullen de te berde gebrachte problemen en argumenten nauwlettend worden bekeken in het kader van de gecoördineerde onderzoeksprogramma's (CRP's) van de IAEA waarin de evaluatie van de ernst van ongevallen bij vervoer over water of door de lucht opnieuw wordt beoordeeld. Ook de resultaten van de studies die worden uitgevoerd in het kader van het actieprogramma van de Commissie voor het veilig vervoer van radioactief materiaal, zullen direct bijdragen tot bovengenoemde CRP's van de IAEA en tot toekomstige herzieningen van de Regulations. De Commissie heeft overigens het standpunt verdedigd dat het raadzaam is de IAEA-Regulations vaker dan nu het geval is (tienjaarlijks) bij de tijd te brengen. m. TENUITVOERLEGGING VAN DE HERZIENE REGULATIONS in het verleden Hoewel de ST-1-basisregels voor het vervoer van adviserende aard zijn (ze zijn gebaseerd op aanbevelingen), werden zij integraal overgenomen en verwerkt in de regelgevingen voor de verschillende transportmodi voor het vervoer van goederen van klasse 7 (gevaarlijke goederen). Alle voorschriften inzake het vervoer van radioactief materiaal zijn ten uitvoer gelegd, namelijk door de ADR (European Agreement concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Road), RID (Regulations concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Rail), ADN (European Agreement concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Inland Waterways), IMDG-Code toch 3> (International Maritime Dangerous Goods Code) en ICAO-TI (International Civil Aviation Organisation - Technical Instructions). Naar verwachting zullen de organisaties voor de verschillende transportmodi de adviserende ST-1-regels in de loop van de volgende jaren in hun voorschriften integreren en zullen de vijf bovengenoemde regelgevingen voor de verschillende transportmodi gelijktijdig ten uitvoer worden gelegd per 1 januari 2001. toepassing van Richtlijn 94/5 5/EG4 Door de inzake het wegvervoer en Richtlijn 96/49/EG5 inzake het spoorvervoer leggen de gewijzigde Europese ADR- en RID-overeenkomsten de ST-1-aanbevelingen als bindende voorschriften op binnen de Europese Unie. IV. RECENTE ACTIVITEITEN VAN DE COMMISSIE In 1996 heeft het Europees Parlement de heropening toegestaan van een begrotingspost voor het "Vervoer van radioactief materiaal", waarvoor 2 miljoen ecu werd uitgetrokken. In 1997 werd eenzelfde post opgenomen, maar met de vermelding "p. m. " in de kolom "betalingen". Op basis van bovenbedoeld besluit van 1996 publiceerde de Commissie in mei 1996 een uitnodiging tot het indienen van voorstellen6 met het oog op de uitvoering van de in de toelichting van de begrotingspost omschreven maatregelen. Als resultaat van die uitnodiging heeft de Commissie 43 voorstellen geëvalueerd, een selectie gemaakt en de Permanente werkgroep verzocht daarover advies te geven. Van de 43 voorstellen werden 24 voorstellen geselecteerd (15 bij voorrang, 9 in tweede orde) en voor 18 daarvan werden in 1996 contracten ondertekend waarbij interne communautaire begrotingsoverdracht van 0,7 miljoen ecu in 1997 maakte het mogelijk contracten te ondertekenen voor de 6 resterende voorstellen. Nadere gegevens over deze voorstellen zijn opgenomen in het aanhangsel van het vierde verslag van de Permanente werkgroep. (mede)financiering toegekend. werd Een Het was oorspronkelijk de bedoeling om de beschikbare begroting te spreiden over de verschillende in de toelichting bij de begrotingspost genoemde onderwerpen. Deze doelstelling kon niet volledig worden bereikt. Er kon bijvoorbeeld geen goed voorstel worden geselecteerd voor de verbetering van de veiligheid van nucleaire transporten in de landen van Midden- en Oost-Europa (LMOE) en de nieuwe onafhankelijke staten (NOS) van de voormalige Sovjet-Unie. Voor het thema van het effect van het vervoer van radioactief materiaal op de publieke opinie deed hetzelfde probleem zich voor. PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7. PB L 235 van 17. 9. 1996, blz. 25. PB C 136 van 8. 5. 1996, blz. 16. Voor een aantal studies kon in 1996/1997 uitsluitend de eerste fase, een periode van 12 maanden, worden gefinancierd. Om ten volle profijt te halen uit de gelanceerde initiatieven zou deze door een tweede fase moeten worden gevolgd, op voorwaarde dat een geschikt programma wordt opgezet en de nodige middelen worden vrijgemaakt. V. RECENTE GEBEURTENISSEN BIJ HET VERVOER VAN RADIOACTIEF MATERIAAL In bepaalde regio's van de Europese Gemeenschap verzetten burgers die tegenstander zijn van het gebruik van kernenergie, zich met name ook tegen het vervoer van nucleair materiaal. Zo werden onlangs in Duitsland spoorwegrails en -apparatuur beschadigd in een poging het vervoer van verbruikte splijtstof en verglaasd radioactief afval naar de tijdelijke opslagplaats van Gorleben te verstoren. Een ander voorbeeld is een in het noorden van Engeland opgezette grootschalige campagne die is gebaseerd op vragen ten gevolge van de toename van het vervoer van gemengd-oxidesplijtstof door de lucht. Leden van het Europees Parlement ontvingen in dat verband brieven waarin deze vragen werden geformuleerd. Demonstraties of publieke verklaringen van dit type hebben heel wat openbare en media-aandacht gekregen, wat de vrees voor dergelijke transporten nog heeft doen toenemen. In werkelijkheid zijn de met hel vervoer van radioactief materiaal verbonden risico's momenteel zeer klein en zijn het aantal en de gevolgen van de zich daarbij voordoende incidenten/ongevallen beperkt. Het is daarom belangrijk dat radioactieve materialen worden beheerd en gereguleerd in overeenstemming met hun reëel risico. Om die reden is het noodzakelijk een grotere aandacht te besteden aan de voorlichting van het publiek en de hulpdiensten over de veiligheid van het vervoer in kwestie. De boodschap meet zijn dat radioactief materiaal wordt vervoerd in overeenstemming met strikte en internationaal overeengekomen veiligheidsregels die permanent worden geëvalueerd en up-to-date gebracht op basis van de nieuwe kennis die dankzij onderzoekswerk en wereldwijde ervaring is verworven. VI. TOEKOMSTIGE ACTIVITEITEN VAN DE COMMISSIE Om de toekomstige internationale ontwikkelingen op het gebied van de regelgeving meer in de strategische dan in de tactische zin te kunnen beïnvloeden, moeten de Commissie en de Gemeenschap een iangere-termijn visie uitwerken. Een meerjarenstudieprogramma zoals de. Permanente werkgroep in haar vierde verslag heeft voorgesteld, dient door de Commissie te worden ondersteund in toepassing van hoofdstuk 3 van het Euratom-Verdrag (veiligheid en gezondheid), met name door de tenuitvoerlegging van de basisveiligheidsnormen voor het vervoer zoals neergelegd in Richtlijn 80/836/Euratom van de Raad, als gewijzigd bij Richtlijn 84/467/Euratom en recentelijk vervangen door Richtlijn 9ó/29/Euratom van de Raad. Er bestaat geen risico dat een dergelijk programma de op de artikelen 4 en 7 van het Euratom-Verdrag gebaseerde kaderprogramma's voor onderzoek en opleiding van h de Gemeenschap dupliceert, aangezien het vervoer van radioactief materiaal niet in bijlage 1 van het Euratom-Verdrag is vermeld. Wat de werking van de interne markt betreft, is het uitgangspunt momenteel om binnen de EU-lidstaten harmonisatie na te streven op grond van de reeds bestaande internationale overeenkomsten en normen en de ontwikkeling van nieuwe voorschriften te vermijden als die tot een nodeloze duplicatie van bestaande internationale voorschriften kunnen leiden. Dit beginsel wordt in de sector van het nucleair vervoer toegepast door het volgen van de Regulations van de IAEA, alsmede van de voorschriften voor de verschillende transporttakken (ADR/RID, ADN, IMDG-Code en ICAO-TI) zoals uiteengezet onder het punt III. Teneinde het vervoer binnen de EU te vergemakkelijken, blijft harmonisatie van ontwerp, constructie, verpakking en administratieve procedures evenwel een doelstelling. Voorts moet de veiligheid van nucleair vervoer in de LMOE en NOS worden vebeterd via specifieke projecten die een nauwe samenwerking tussen de veiligheidsdeskundigen in die landen en in de Gemeenschap bevorderen. Teneinde het beeld te verbeteren dat het publiek zich vormt over de veiligheid bij het vervoer in relatie tot de specifieke behoeften van de Gemeenschap en de lidstaten, moet tenslotte grote aandacht worden besteed aan projecten voor de voorlichting van het publiek. VU. CONCLUSIES Om de aanbevelingen van het vierde verslag van de Permanente werkgroep ten uitvoer te leggen, moet de Gemeenschap, na selectie door de Commissie van de gebieden voor toekomstige actie, een meerjarenactieplan voor het vervoer van radioactief materiaal vaststellen. In een dergelijk actieplan moeten de volgende topics worden opgenomen: monitoring en analyse van de situatie en vooruitzichten inzake de nucleaire- transportpraktijken in de lidstaten, met specifieke aandacht voor de analyse van incidenten en ongevallen en de kenmerken van verpakkingen; toepassing van de adviserende ST-1-transportvoorschriften van de IAEA door de internationale organisaties voor de verschillende transporttakken en vervolgens door de lidstaten van de EU; voortdurende herziening en verbetering (wanneer nodig) van de internationale voorschriften in samenwerking met de IAEA en de organisaties voor de verschillende transporttakken; speciale aandacht voor de voorlichting van het publiek en de opleiding van bij het vervoer betrokken personeel, alsmede voor de uitwerking van noodplannen en de opleiding van het bij die plannen betrokken personeel; G samenwerking met de landen van Midden- en Oost-Europa en de nieuwe onafhankelijke staten op bovengenoemde gebieden. De tenuitvoerlegging van een dergelijk actieplan maakt het met name voor de Commissie mogelijk om te bekijken op welke gebieden een verdere harmonisatie noodzakelijk is voor een goede werking van de interne markt voor het vervoer van gevaarlijke goederen van klasse 7. De volgende kwesties zijn hierbij van belang: certificaten van de bevoegde instanties voor de goedkeuring van verpakkingen; documentatie inzake de overeenstemming van het ontwerp van verpakkingen met de voorschriften (voor andere verpakkingen dan die van type B of C); kwaliteitsborgingsprocedures en kwaliteitscontrole; goedkeuring van en vergunning voor vervoerders en verzendingen. Na een evaluatie van de situatie in de lidstaten kan bedoeld actieplan het mogelijk maken om praktische suggesties te doen voor het bereiken van de nodige harmonisatie in de Europese Unie. Een voorstel voor de inhoud van een dergelijk meerjarenactieprogramma is gegeven in Aanhangsel I. Hoofdstuk 3 van het Euratom-Verdrag kunnen dienen als rechtsgrond voor een dergelijk programma, dat door de Commissie ten uitvoer moet worden gelegd met de steun van haar Permanente werkgroep van deskundigen voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen. f Aanhangsel I VOORGESTELD ACTIEPROGRAMMA INZAKE HET VERVOER VAN RADIOACTIEVE STOFFEN Het actieprogramma is bedoeld voor een periode van vijfjaar. Het gaat van start in 1998 en jaarlijks wordt nagegaan of het nog in overeenstemming is met de beschrijving van de begrotingspost. Substantiële wijzigingen maken het voorwerp uit van een mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement. Het volgende programma is vrij veelomvattend en er zullen prioriteiten moeten worden vastgelegd naar gelang van de in elk jaar beschikbare begroting. 1. Werking van de interne markt en harmonisatiemaatregelen 1. 1 Harmonisatie van door de bevoegde instanties afgegeven goedkeurings certificaten voor verpakkingen van het type A (F), B en C, die betrekking hebben op de kwaliteitsborgingsprogramma's voor ontwerp, beproeving, fabricage, gebruik, herinspectie en vervoer van verpakkingen. 1. 2 Harmonisatie van de documentatie inzake de overeenstemming van het ontwerp van een verpakking met de eisen (ST-1, al. 801) voor vrijgestelde verpakkingen en verpakkingen van het type IP-1, -2, -3 en het type A. 1. 3 Harmonisatie van de kwaliteitsborgingsprocedures en richtsnoeren in verband met die procedures voor ontwerpers, fabrikanten, gebruikers en verzenders van verpakkingen. 1. 4 Harmonisatie van en richtsnoeren voor de kwaliteitsborgings- en -beheersingsprocedures voor de conditionering en karakterisering van afVal dat ontstaat in LW-kerncentrales en de opwerking van verbruikte splijtstof. 1. 5 Harmonisatie van de voorschriften en procedures van de bevoegde instanties voor de goedkeuring van en vergunning voor vervoerders en verzendingen. 2. Tenuitvoerlegging van de Regulations 2. 1 Onderzoek naar de capaciteit voor het testen van verpakkingen in de EU-lidstaten. 2. 2 Evaluatie van de capaciteit van de EU-lidstaten om computertechnieken te gebruiken voor de veiligheidsanalyse van verpakkingen. 3. Herziening van de Regulations Diepgravend onderzoek inzake voorstellen voor de herziening van de basisnormen voor vervoer (IAEA-ST-1) teneinde rekening te houden met: 8 3. 1 nieuwe ontwikkelingen; 3. 2 onderzoeksresultaten en industriële ervaring; 3. 3 onderzoek van transportincidenten en -ongevallen. 4. Studie van transportincidenten en -ongevallen 4. 1 Studie en analyse van en rapportering over de stralingsgevolgen van ongevallen en incidenten waarbij radioactief materiaal betrokken is: - actualisering van de bestaande gegevensbank; - grondige analyse en classificatie van de gebeurtenissen; - uitwerking van opleidingsmateriaal. 4. 2 Verdere uitwerking van richtsnoeren en criteria voor een uniforme rapportering van incidenten en ongevallen. 5. Regelingen en opleiding voor noodsituaties 5. 1 Organisatie van oefeningen voor noodsituaties bij vervoer, waarbij verschillende lidstaten van de EU betrokken zijn. 5. 2 Uitwerking van een adequate handleiding voor de opleiding van bij noodsituaties betrokken instanties. 5. 3 Organisatie van opleidingscursussen. Steun aan de landen van Midden- en Oost-Europa en aan de nieuwe onafhankelijke staten 6. 1 Verbreding van de Permanente werkgroep met een vrijwillige deelname van afgevaardigden van de LMOE. 6. 2 Uitwerking van een actieprogramma ter verbetering van de veiligheid van het vervoer van radioactief materiaal. 6. 3 Organisatie van opleidingscursussen voor vertegenwoordigers van de bevoegde instanties en het personeel dat bij het vervoer van radioactief materiaal in de LMOE en NOS betrokken is (actie voor gezamenlijke rekening met IAEA- en/ofPHARE/TACIS-programma's). 7. Informatie en communicatie inzake de veiligheid van het vervoer 7. 1 Verbetering van de werking van de bestaande informatiecentra ter bevordering van kernenergie in de lidstaten, met goede informatie over de vervoerpraktijken in de verschillende transporttakken. 7. 2 Voorlichting van het publiek en de media over de verschillende veiligheidsaspecten van internationale vervoersoperaties teneinde het beeld dat het publiek heeft over dergelijk vervoer te verbeteren. 7. 3 Ontwikkeling van aanvaardings- en toelaatbaarheidscriteria voor de risico's bij het vervoer van radioactieve stoffen en evaluatie van het daadwerkelijke risico afgemeten aan die criteria. 7. 4 Demonstratie van de veiligheidsmarge die verpakkingen bezitten bij ongevallen die ernstiger zijn dan ontwerpongevallen ("graceful failure"). A Aanhangsel II De leden van de Permanente werkgroep voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen in de Europese Unie zijn aangewezen door de volgende departementen en/of instituten Bundesministerium fur Öffentliche Wirtschaft und Verkehr Ministerie van Sociale zaken, volksgezondheid en milieu Nationale Instelling voor Radioactief Afval en Splijtstoffen (NIRAS) National Institute of Radiation Hygiene Finnish Centre for Radiation & Nuclear Safety Institut de Protection et de Sûreté Nucléaire (IPSN) Bundesministerium fur Umwelt, Naturschutz und Reaktorsicherheit Bundesministerium fur Verkehr Bundesamt fur Strahlenschutz Bundesanstalt fur Materialprüfung (BAM) Gesellschaft fur Anlagen- und Reaktorsicherheit (GRS) Greek Atomic Energy Commission* Ministry of Housing, Physical Planning & Environment Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN) Radiological Protection Institute of Ireland Agenzia Nationale per la Protezione dell'Ambiente (ANPA) Ente per la Nuove Technologie, PEnergia e l'Ambiente (ENEA) Direction de la Santé (Div. de la Radioprotection) Représentation Permanente du Portugal* Empresa Nacional de Residuos Statens Stralskyddsinstitut (Swedish Radiation Protection Institute) Statens Karnkraftinspektion (Swedish Nuclear Power Inspectorate) Department Environment Transport Regions (Radioactive Materials Transport Division) National Radiological Protection Board Oostenrijk België België Denemarken Finland Frankrijk Duitsland Duitsland Duitsland Duitsland Duitsland Griekenland Nederland Nederland Ierland Italië Italië Luxemburg Portugal Spanje Zweden Zweden VK VK International Atomic Energy Agency (Division of Nuclear Safety) (waarnemer) Per briefwisseling /in VIERDE VERSLAG AAN DE COMMISSIE VAN DE PERMANENTE WERKGROEP VOOR HET VEILIG VERVOER VAN RADIOACTIEVE STOFFEN IN DE EUROPESE UNIE NOVEMBER 1997 AV SAMENVATTING INHOUD CONCLUSIE EN AANBEVELINGEN VAN DE PERMANENTE WERKGROEP 1. 2. INLEIDING ONTWIKKELINGEN SINDS HET DERDE VERSLAG 2. 1 De herziene IAEA-Regulations voor het vervoer van radioactieve stoffen 2. 1. 1 2. 1. 2 2. 1. 3 2. 1. 4 2. 1. 5 Stralingsbescherming Verpakkingen van het type C Verpakkingseisen voor uraanhexafluoride Kriticiteitsveiligheid Administratieve regelingen 2. 2 De gecoördineerde onderzoeksprogramma's van de IAEA 2. 2. 1 2. 2. 2 2. 2. 3 2. 2. 4 Uraanhexafluoride (UF6) LSA/SCO Ernst van ongevallen op zee Luchtvervoer 2. 3 Ontwikkelingen binnen de Europese Gemeenschap 2. 3. 1 2. 3. 2 2. 3. 3 2. 3. 4 Basisnormen Kaderrichtlijnen van de Gemeenschap Richtlijn over controles Opleiding van chauffeurs 2. 4 Ontwikkelingen binnen de Internationale Maritieme Organisatie 3. BELANGRIJKE KWESTIES EN PROBLEMEN 3. 1 Regelgevingskwesties 3. 1. 1 3. 1. 2 3. 1. 3 3. 1. 4 Stralingsbeschermingsprogramma's Vrijstellingswaarden Luchtvervoer LSA/SCO 3. 2 Andere kwesties en problemen 3. 2. 1 3. 2. 2 3. 2. 3 3. 2. 4 Vermeende en werkelijke risico's Technische bijstand aan en industriële samenwerking met de LMOE en NOS Kwaliteitsborging Illegale grensoverschrijdende overbrenging van nucleair materiaal en radioactieve bronnen 4. WERKZAAMHEDEN VAN DE PERMANENTE WERKGROEP VAN DE COMMISDE 4. 1 Afgeronde werkzaamheden 4. 2 Huidig programma 4. 3 Toekomstige werkzaamheden Aanhangsel I - SAMENVATTING VAN DE BEPROEVINGSVOORWAARDEN Verpakkingen van het type C Uraanhexafluoride Weinig dispergeerbaar materiaal (LDM) /!"> SAMENVATTING 1. 2. 3. 4. De Permanente werkgroep voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen is in 1982 op verzoek van het Europees Parlement opgericht. Dit vierde verslag van de Permanente werkgroep actualiseert het op 3 april 1996 bij de Raad en het Europees Parlement ingediende verslag. In het derde verslag opgenomen gegevens zijn hier niet herhaald. Een belangrijke ontwikkeling sinds de indiening van het derde verslag is de publicatie van Editie 1996 van de "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" van de IAEA. Deze editie zal op termijn wereldwijd worden overgenomen in alle transporttakken en zal de huidige, sinds 1985 (als gewijzigd in 1990) van kracht zijnde editie vervangen. In het verslag worden de voornaamste wijzigingen van voornoemde Regulations, de huidige werkzaamheden van de IAEA en het antwoord en de bijdrage van de Europese Unie beschreven. Wanneer werkzaamheden zijn verricht of gepland die voortspruiten uit belangrijke kwesties op regelgevend gebied of vragen van het grote publiek, worden die samengevat. 5. De werkzaamheden van de Permanente werkgroep worden beschreven in relatie tot bovenbedoelde activiteiten. A(( CONCLUSIE EN AANBEVELINGEN VAN DE PERMANENTE WERKGROEP Het vervoer van radioactief materiaal geschiedt op een veilige en goed gereguleerde wijze en zowel binnen als buiten de Europese Gemeenschap zijn er werkzaamheden aan de gang om ervoor te zorgen dat dit zo blijft. We moeten erkennen dat er soms ongevallen zijn en dat menselijke fouten niet volledig kunnen worden uitgesloten. Er is derhalve geen ruimte voor zelfgenoegzaamheid. Hoewel het de taak van de lidstaten blijft om het werk van de IAEA te ondersteunen, heeft de EU als geheel een zekere invloed via het studieprogramma van de Permanente werkgroep en doordat ambtenaren de vergaderingen bijwonen. De Commissie zal haar werkzaamheden coördineren met die van de lidstaten om ervoor te zorgen dat de activiteit binnen de Gemeenschap aansluit met wat op internationaal gebied gebeurt en zij zal dit doen in het licht van de nieuwe communautaire wetgeving voor het vervoer van gevaarlijke goederen. Het studieprogramma van de Permanente werkgroep heeft een substantiële bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de internationale vervoervoorschriften, maar om de evolutie van het regelgevingswerk niet uitsluitend op tactisch, maar ook op strategisch gebied te kunnen beïnvloeden is een langere-termijnvisie nodig. Het vijfjaren-studieprogramma van de Permanente werkgroep moet op continue wijze worden gefinancierd. AÇ 1. INLEIDING Dit verslag is opgesteld door de Permanente werkgroep voor het veilig vervoer van radioactieve stoffen die in 1982 door de Commissie op verzoek van het Europees Parlement7 is opgericht Dit vierde verslag van de Permanente werkgroep actualiseert het op 3 april 1996 bij de Raad en het luiropecs Parlement ingediende verslag. In het derde verslag opgenomen gegevens zijn nog steeds geldig en worden hier daarom niet herhaald. De belangrijkste ontwikkeling sinds de indiening van het derde verslag is de publicatie van Editie 1996 van de "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" van de IAEA8. Deze Regulations zullen op termijn worden overgenomen door de andere internationale organisaties die de internationale overbrenging van radioactief materiaal reguleren, zoals de Internationale Maritieme Organisatie, de Civil Aviation Association, de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (voor het wegvervoer) en de Intergovernmental Organisation fort International Carriage by Rail, alsmede door de lidstaten in hun nationale wetgeving. In het verslag worden de door de nieuwe IAEA-Regulations ingevoerde wijzigingen op het gebied van stralingsbescherming, verpakking, kriticiteitsveiligheid en administratieve voorschriften bekeken. Voorts worden de parallelle ontwikkelingen in de EU beschreven, met name wat de richtlijnen inzake de basisnormen (Basic Safety Standards - BSS) en de kaderrichtlijnen betreft. Ook worden de voornaamste bij de regelgeving opgerezen problemen alsmede de te berde gebrachte problemen omschreven. Tenslotte wordt informatie verstrekt over de kwesties waarop verder onderzoek vereist is en die worden behandeld in de door de IAEA opgezette gecoördineerde onderzoeksprogramma's en/of in de contracten die uit de algemene begroting van de Europese Unie, Energiebeleid (begrotingspost B4-1020), worden gefinancierd. Het belang van de werkzaamheden van de EU op het gebied van de uitwerking van de regelgeving, alsmede de langetermijnbijdrage die de EU kan maken dankzij een stabiel onderzoeksprogramma worden beklemtoond. 2. ONTWIKKELINGEN SINDS HET DERDE VERSLA G 2. 1 De herziene IAEA-Regulations voor het vervoer van radioactieve stoffen In december 1996 heeft de Internationale Organisatie voor Atoomenergie Editie 1996 van de "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" gepubliceerd in een document dat ST-1 wordt genoemd. De lidstaten van de Europese Unie en de Commissie hebben een grote bijdrage geleverd aan het tot stand komen van dit document. In de volgende punten worden de belangrijkste technische en administratieve wijzigingen beschreven die door Editie 1996 van de Regulations worden ingevoerd. 7 8 PB C 40 van 15 februari 1982, blz. 44. Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material, Editie 1996. Wenen 1996. /6 2. 1. 1 Stralingsbescherming Algemene voorschriften De herziene IAEA-Regulations (ST-1) omvatten nieuwe Algemene Voorschriften voor de stralingsbescherming. Een aantal belangrijke wijzigingen is ingevoerd, zoals de eis dat stralingsbeschermingsprogramma's (RPP's) voor het vervoer van radioactief materiaal worden opgesteld. Deze RPP's bevestigen het belang van de Algemene Voorschriften die de rechtvaardiging vormen voor het handhaven van de huidige voorgeschreven grenswaarden voor de stralingsniveaus rond verpakkingen en verzendingen. Het is belangrijk eraan te herinneren dat deze grenswaarden er in het algemeen voor hebben gezorgd dat werkers en omwonenden bij transportactiviteiten slechts lage individuele en collectieve stralingsdoses hebben ondergaan. De RPP's moeten ervoor zorgen dat dit zo blijft en dat de individuele doses binnen passende en zo laag als redelijkerwijs mogelijke grenzen blijven. De bepalingen zijn consistent met de basisnormen (Basic Safety Standards - BS S) van zowel de IAEA als Euratom (zie sub 2. 3. 1). Vrijstellingen De IAEA-Regulations hebben altijd criteria omvat waarmee kan worden bepaald welke materialen aan de voorschriften onderworpen zijn. In de Regulations van 1985 bijvoorbeeld worden radioactieve materialen gedefinieerd als materialen met een specifieke activiteit van meer dan 70 Bq/g. In de basisnormen wordt echter een aanpak gevolgd die specifiek is naargelang van de radionuclide in kwestie wat leidt tot vrijstellingswaarden die zowel groter als kleiner dan 70 Bq/g kunnen zijn en in totaal zeven grootteordes omspannen. De BSS omvatten ook vrijstellingswaarden voor de totale activiteit (in Bq). Deze aanpak wordt nu ook gevolgd in de IAEA-Regulations van 1996 waarin vrijstellingswaarden voor zowel de activiteitsconcentraties als de totale activiteit zijn opgenomen. Beperkingen op de inhoud van verpakkingen Er worden nieuwe grenswaarden voor de inhoud van verpakkingen voorgeschreven die op de basisnormen zijn gebaseerd. Zij omvatten herziene bepalingen voor het stralingsbeschermingsbeleid, de dosimetric en de gegevensverzameling. 2. 1. 2 Verpakkingen van het type C Er is overeenstemming bereikt over de eis dat voor bepaalde hoogactieve zendingen per vliegtuig, een meer robuust verpakkingstype moet worden gebruikt, dat verpakking van het type C wordt genoemd. Het ontwerp van verpakkingen van het type C is onderworpen aan een unilaterale typegoedkeuring door de bevoegde instanties. Wanneer het type verpakking echter bestemd is voor het vervoer van splijtbaar materiaal is multilaterale goedkeuring vereist door alle landen waardoor of waarin het colli wordt vervoerd. 2. 1. 3 Verpakkingseisen voor uraanhexafluoride Voor het vervoer van uraanhexafluoride (UF6) zijn specifieke voorschriften vastgesteld. Het besluit om voorschriften op te stellen voor een specifiek materiaal is een gevolg van het grote aandeel van UF6 in de splijtstofcyclus, de zeer grote hoeveelheden die worden vervoerd en de bijzondere fysische en chemische eigenschappen van het materiaal. In aanhangsel I zijn de beproevingseisen voor de verpakkingen opgenomen. TT- De gevaren bij het vervoer van onverrijkt UF6 zijn meer van chemische dan van radiologische aard. Een specifiek verpakkingstype wordt vaak gebruikt voor dergelijk transport, de onbeklede 48Y-cilinder die ongeveer 12 ton UF6 kan bevatten. De nieuwe IAEA-Regulations omvatten strengere voorschriften voor dergelijke verpakkingen, met name wat het thermisch gedrag van de verpakking betreft, teneinde gevaarlijke drukopbouw bij ernstige branden te voorkomen. 2. 1. 4 Kriticiteitsveiligheid Er zijn wijzigingen ingevoerd inzake de types radioactief materiaal, die ook als splijtbaar materiaal worden ingedeeld, en inzake de wijze waarop verpakkingen voor het vervoer van splijtbaar materiaal moeten worden getest, geëvalueerd en geëtiketteerd. Ook zijn er specifieke eisen ingevoerd voor het vervoer van splijtbaar materiaal door de lucht en voor verpakkingen die splijtbaar uraanhexafluoride bevatten. 2. 1. 5 Administratieve regelingen Invoering van twee indexen voor colli De transportindex (TI), die vroeger is gebruikt voor zowel stralingsbeschermings- als en wordt nu uitsluitend voor kriticiteitscontroledoeleinden, stralingsbeschermingsdoeleinden gebruikt. Hij blijft nog steeds gebaseerd op het stralingsniveau op 1 m afstand van het oppervlak van het collo. is vereenvoudigd Een nieuwe index, de kriticiteitsveiligheidsindex (CSI), heeft betrekking op de accumulatie van colli die splijtbaar materiaal bevatten en is gebaseerd op het aantal colli dat samen mag worden vervoerd. Dankzij de scheiding van beide indexen kunnen verzendingen worden gecontroleerd op basis van de specifieke waarde die van belang is. De wijzigingen vergroten de duidelijkheid zodat de overeenstemming met de normen zal verbeteren. Nieuwe VN-nummers Het hoofddoel van het aanbrengen van VN-nummers (Verenigde Naties) op colli en, wanneer van toepassing, op verzendingen is om op een taalonafhankelijke wijze de geschikte rampenplannen te kunnen starten. Het aanvoelen was dat een uitgebreide reeks VN-nummers de hulpdiensten een gedetailleerder leidraad voor hun optreden zou bieden. In het nieuwe systeem wordt een VN-nummer toegekend aan elk van de 14 "Schedules" in bijlage bij de Regulations en is er een aanvullende reeks nummers voor colli die splijtbaar materiaal bevatten. Voor uraanhexafluoride worden de VN-nummers gehandhaafd wegens het commerciële belang van deze stof en de extra (corrosie)risico's. De nieuwe VN-nummers zullen het gemakkelijker maken meer specifieke noodprocedures in gang te zetten en de numerieke band met de "Schedules" van de Regulations zal de controle op de naleving van de voorschriften vergemakkelijken. Overneming van de IAEA-Regulations Editie 1996 van de "Regulations for the Safe Transport of Radioactive Material" zal worden ingebed in de voor de verschillende transporttakken geldende akkoorden en overeenkomsten inzake het internationaal vervoer van radioactief materiaal en de nationale voorschriften van de afzonderlijke lidstaten. Op internationaal niveau worden er inspanningen geleverd om daarvoor als uniforme tenuitvoerleggingsdag 1 januari 2001 te nemen. Een aantal wijzigingen betreffende de manier waarop splijtbaar materiaal wordt behandeld, met name de invoering van een kriticiteitsveiligheidsindex, maken het belangrijk Af om voor internationale overbrengingen tot een geharmoniseerde datum voor de inwerkingtreding van de IAEA-Regulations te komen Bovendien wordt één enkele datum voor de verschillende transporttakken ten stelligste aanbevolen, aangezien vervoerbedrijven die multimodale internationale overbrengingen uitvoeren het moeilijk zonder een in alle verschillende transporttakken simultaan doorgevoerde overgang van de Regulations van 1985 naar die van 1996 kunnen stellen. Er zullen grensoverschrijdende regelingen voor de goedkeuring van het ontwerp van verpakkingen worden ingevoerd. Meer bepaald mogen verpakkingen die nog zijn vervaardigd conform ontwerpen die krachtens de IAEA-Regulations van 1973 of 1985 zijn goedgekeurd, onder bepaalde voorwaarden en na toestemming van de bevoegde instanties nog steeds worden gebruikt. Alle andere voorschriften, zoals die met betrekking tot het luchtvervoer van verpakkingen van type C of verpakkingen die splijtbaar materiaal bevatten, worden onmiddellijk op de tenuitvoerleggingsdatum van kracht. 2. 2 De gecoördineerde onderzoeksprogramma's van de IAEA Teneinde de uitwisseling van informatie te vergemakkelijken en de internationale samenwerking op gebieden waar onderzoek vereist is te versterken, heeft de IAEA een aantal gecoördineerde onderzoeksprogramma's (CRP's) opgezet. De lidstaten van de Europese Unie zijn hier actief bij betrokken, vaak met financiële steun uit de communautaire begroting. 2. 2. 1 Uraanhexafluoride (UF6) Er is een gecoördineerd onderzoeksprogramma opgezet met het oog op de ontwikkeling van nauwkeurige, gevalideerde analytische codes voor de berekening van de thermische respons van standaard-verzendingsciündcrs die UF6 bevatten. De resultaten van de CRP's zullen naar verwachting helpen de vraag te beantwoorden of de onbeklede cilinders, met name van het type 48 Y, de voorgeschreven thermische proef kunnen doorstaan. Het gecoördineerde onderzoeksprogramma zal waarschijnlijk in 1998 worden afgerond. Er is veel vooruitgang geboekt op het gebied van de modellering van het thermisch gedrag van UF6 en van de daarmee verbonden interne drukopbouw en het gedrag van de verpakking. Van bijzonder belang zijn de resultaten van het Frans-Japanse "Tenerife"-programma dat in Frankrijk wordt uitgevoerd met gedeeltelijke financiering van de Europese Unie en waarbij grootschalige experimenten worden gecombineerd met analytische modellen. 2. 2. 2 LSA/SCO De voorschriften voor de verpakking en het vervoer van materiaal met lage specifieke activiteit (LSA) en voorwerpen met besmette oppervlakte (Surface Contaminated Objects - SFO) werden in het kader van de herzieningsronde van 1996 met grote aandacht bekeken door de lidstaten. De IAEA werkt aan een gecoördineerd onderzoeksprogramma, "Development of a radiological basis for the transport safety requirements for low specific activity materials and surface contaminated objects", met het oog op de ontwikkeling van een op dosimetric 4*\ gebaseerde aanpak voor de uitwerking van voorschriften. De lidstaten zijn hierbij betrokken en hun werkzaamheden zullen grotendeels door de Gemeenschap worden gefinancierd. 2. 2. 3 Ernst van ongevallen op zee Er is een gecoördineerd onderzoeksprogramma opgezet met als titel "Accident severity at sea during transport of radioactive material" dat bedoeld is om de overeenstemming van de beproevingsvoorwaarden van de IAEA met echte ongevallen na te gaan. Dit programma is een reactie op de vraag van de IMO of de beproevingsvoorwaarden van de IAEA wel even streng zijn als de reële omstandigheden bij ongevallen op zee en of bijgevolg bij ongevallen geen radioactief materiaal kan vrijkomen ten gevolge van faling van de verpakking. Een aantal lidstaten is bij dit programma betrokken en het gemeenschappelijk onderzoek wordt uit de begroting van de Gemeenschap ondersteund. Op de eerste vergadering voor de coördinatie van het onderzoek, in november 1995 te Wenen, hebben de deelnemers bestaande en geplande studies over dit onderwerp voorgesteld, zoals de probabilistische evaluatie van ongevallen op zee (voornamelijk brand en botsingen), brandscenario's aan boord van schepen, brandmodellering, brandproeven aan boord van schepen met gesimuleerde colli en de stralingsgevolgen bij het vrijkomen van radioactief materiaal. In mei 1996 heeft een groep van deskundigen vergaderd in Keulen om nader op bepaalde categorieën ongevallen in te gaan en waarschijnlijkheden voor gebeurtenissen vast te leggen. De tweede onderzoekcoördinatievergadering vond plaats in september 1996 in de Sandia National Laboratories van Albuquerque. De nieuwe door afzonderlijke lidstaten in het kader van dit CRP uitgevoerde studies werden daar voorgesteld en besproken. Het CRP zal naar verwachting in 1998 worden afgerond en bij gelegenheid daarvan zal een eindverslag worden opgesteld. 2. 2. 4 Luchtvervoer Er zijn proeven ontwikkeld voor verpakkingen van het type C, waarbij gebruik is gemaakt van gegevens uit verschillende bronnen over de ernst en frequentie van luchtvaartongevallen. Om deze studies te ondersteunen en up-to-date te maken zet de IAEA een gecoördineerd onderzoeksprogramma op met als titel "Accident Severity During Air Transport of Radioactive Material". De IAEA zal hierbij streven naar samenwerking met de Civil Aviation Organisation en naar verwachting zullen de lidstaten van de EU in dit programma een belangrijke rol spelen. 2. 3 Ontwikkelingen binnen de Europese Gemeenschap Op het niveau van de Europese Gemeenschap worden de technische voorschriften voor het veilig twee van vervoer wetgevingsinstrumenten. radioactief materiaal uitvoer gelegd via ten • de richtlijn van de Raad tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan Ço ioniserende straling verbonden gevaren (de basisnormen of BSS), die zijn gestoeld op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (het Euratom-Verdrag); • de kaderrichtlijnen van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en per spoor, die uitgaan van artikel 75 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG). 2. 3. 1 Basisnormen Bescherming tegen straling heeft als hoofddoel de bescherming van de gezondheid van de bevolking en het betrokken personeel tegen de met ioniserende straling verbonden gevaren. De in 1928 opgerichte Internationale Commissie voor Bescherming tegen Stralen (International Commission on Radiological Protection - ICRP) heeft de basisregels en -beginselen voor de bescherming tegen straling vastgelegd. De aanbevelingen van de ICRP worden geregeld aangepast aan de relevante wetenschappelijke vooruitgang. De huidige algemene aanbevelingen van de ICRP zijn in 1990 vastgesteld (ICRP-60). Op basis van deze aanbevelingen heeft de Europese Commissie de aanzet gegeven tot de herziening van de basisnormenrichtlijn. Op 13 mei 1996 heeft de Europese Commissie Richtlijn 96/29/Euratom9 vastgesteld. Deze richtlijn moet binnen 4 jaar (tegen 13 mei 2000) worden omgezet in de nationale wetgeving van iedere lidstaat van de Europese Unie. De Europese Gemeenschap heeft de algemene en exclusieve bevoegdheid om basisveiligheidsnormen op het gebied van stralingsbescherming vast lidstaten hebben uitvoerende bevoegdheid om de nodige uitvoeringsmaatregelen op dit gebied vast te leggen binnen het op communautair niveau vastgelegde kader. stellen. De te Krachtens Titel II, artikel 2, sub a), van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad tot vaststelling van de basisveiligheidsnormen zijn alle handelingen die een risico met zich kunnen brengen ten gevolge van ioniserende straling die vrijkomt bij de productie, de bewerking, de hantering, het gebruik, het voorhanden hebben, het opslaan, het vervoer, de invoer in en uitvoer uit de Gemeenschap en de verwijdering van radioactieve stoffen, onderworpen aan een meldings- en vergunningenstelsel. Hoewel de IAEA-Regulations voor het vervoer (ST-1) gebaseerd zijn op de eigen IAEA-basisvoorschriften10 zijn er wat het vervoer betreft geen onverenigbaarheden tussen deze voorschriften en de basisnormenrichtlijn van de Raad. Er werden twee direct op de basisormen gebaseerde procedures voor de controle op overbrengingen ingevoerd met het oog op het toezicht op de overbrenging van radioactieve stoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap. Krachtens deze procedures moeten de lidstaten, inclusief de transitlanden, geïnformeerd en voorgelicht worden en moeten zij een voorafgaande schriftelijke toestemming verlenen alvorens overbrengingen of verzendingen kunnen plaatsvinden. De procedures zijn vastgesteld bij: PB L 159 van 29 juni 1996, blz. 1. IAEA-Safety Series nr. 115-1 - International Basic Safety Standards for the protection against Ionising Radiation and for the Safety of Radiation Sources, Editie 1996. Qf\ • Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad van 3 februari 1992 betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap11, die is aangevuld door de beschikking van de Commissie van I oktober 1993 tot vaststelling van het desbetreffende uniforme document12. Deze procedure was afgeleid van de basisnormen in de versie van 1980 en wordt momenteel opnieuw bekeken met het oog op een herziening; • Verordening (Euratom) nr. 1493/93 van de Raad van 8 juni 1993 betreffende de overbrenging van radioactieve stoffen tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap13. Krachtens de basisnormen en de overbrengingsprocedures moeten de lidstaten een strikt controlestelsel invoeren. De toepassing door de lidstaten van een dergelijk uniform controlestelsel is fundamenteel voor de harmonisatie van de transportpraktijken in de Europese Unie. 2. 3. 2 Kaderrichtlijnen van de Gemeenschap Teneinde de verschillende reeksen voorschriften voor het vervoer van gevaarlijke goederen te harmoniseren en niet alleen een hoog niveau van bescherming in de Gemeenschap, maar ook een vlotte werking van de Europese interne markt te waarborgen, zijn er "kaderrichtlijnen" ingevoerd waardoor op internationaal en nationaal niveau dezelfde technische veiligheidsnormen ten uitvoer worden gelegd. De rechtsgrond voor die kaderrichtlijnen is artikel 75 van het EG-Verdrag. Bij twee richtlijnen van de Raad worden de technische bijlagen van het "European Agreement concerning the International Cariage of Dangerous goods bij Road" (Richtlijn 94/55/EG van 21 november 199414) en de "Regulations concerning the International Carriage of Dangerous goods by Rail" (Richtlijn 96/49/EG van 23 juli 199615) ten uitvoer gelegd. Deze technische bijlagen sluiten aan bij de IAEA-Regulations voor het vervoer van radioactief materiaal dat in klasse 7 van de gevaarlijke goederen is ingedeeld. Eveneens met het oog op harmonisatie heeft de Commissie een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per vaartuig over de binnenwateren (COM(97) 367 def). 2. 3. 3 Richtlijn over controles Aan de binnengrenzen van de Europese Unie worden geen controles meer uitgevoerd aangezien hun afschaffing een van de doelstellingen van de totstandbrenging van de Europese interne markt was. Er moeten echter compenserende maatregelen worden getroffen. Met het oog daarop is Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg vastgesteld. PB L 35 van 12 februari 1992, blz 24. PB L 268 van 29 oktober 1993, blz. 83. PB L 148 van 19 juni 1993, blz. 1. PB L 319 van 12 december 1994, blz. 7. PB L 235 van 17 september 1996, blz. 25. 9a. De controles moeten op basis van specifieke checklists en binnen een redelijke termijn worden uitgevoerd. Bij die controles mogen monsters worden genomen. Als bepaalde inbreuken, die in een bijlage van de richtlijn zijn gespecificeerd, worden vastgesteld, mag het voertuig zijn weg niet vervolgen of wordt het niet toegelaten op het grondgebied van de Europese Gemeenschap. De autoriteiten van de lidstaten dienen elkaar bij te staan. Informatie over de controles wordt uitgewisseld en de lidstaten zenden de Commissie een jaarverslag toe waarvan de inhoud eveneens in een bijlage van de richtlijn wordt omschreven. 2. 3. 4 Opleiding van chauffeurs Met ingang van 1 januari 1997 is de opleiding van chauffeurs die gevaarlijke goederen, inclusief radioactieve stoffen, vervoeren, verbeterd en geharmoniseerd. Chauffeurs van aan registratievoorschriften onderworpen voertuigen moeten nu een basisopleidingscursus van 18 uur volgen. Chauffeurs die van plan zijn radioactieve stoffen van klasse 7 niet in vrijgestelde verpakkingen te vervoeren, moeten bovendien een aanvullende cursus van 8 uur volgen. (Deze laatste eis is niet van toepassing op chauffeurs die uitsluitend radioactieve stoffen vervoeren in verpakkingen van het type A, op voorwaarde dat het aantal colli met radioactieve stoffen in het voertuig niet groter is dan tien en dat de som van de transportindexen niet groter is dan drie. In dit geval moet de werkgever voor extra opleiding zorgen. ) Nadat zij geslaagd zijn voor een examen krijgen de chauffeurs een zogenaamd ADR- certificaat. Dit wordt wederzijds erkend in alle ADR-landen voor grensoverschrijdend vervoer en in de lidstaten van de Europese Unie voor het nationaal vervoer. 2. 4 Ontwikkelingen binnen de Internationale Maritieme Organisatie De code voor het veilig vervoer van bestraalde splijtstof, plutonium en hoogactieve radioactieve afvalstoffen in transporthouders aan boord van schepen (INF-Code)16 is in november 1993 op de achttiende vergadering van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) door de lidstaten van de IMO aangenomen als een vrijwillig toe te passen code van goede praktijken. De INF-Code vult de van toepassing zijnde IAEA-Regulations voor het vervoer aan, alsmede de "Klasse 7"-voorschriften van de IMDG-Code (International Maritime dangerous Goods). Op de vergadering werd het Maritime safety Committee en het Marine Environment Protection Committee van de IMO ook verzocht om de Code in overleg met de IAEA op gezette tijden te evalueren en zo nodig te wijzigen. Bovengenoemde comités bespreken momenteel de volgende kwesties: rampenplannen, kennisgeving aan kuststaten, routering van schepen die INF-materialen vervoeren en aansprakelijkheidsstelsels. De IMO overweegt om zowel de INF-Code als de IMDG-Code verplicht te maken. Resolutie A748(18): Code for the Safe Carriage of Irradiated Nuclear Fuel, Plutonium and High- Level Radioactive Wastes in Flasks on Board Ships. P>. ?. BELANGRIJKE KWESTIES EN PROBLEMEN 3. 1 Uit Editie 1996 van de IAEA-Regulations voortvloeiende regelgevingskwesties 3. 1. 1 Stralingsbeschermingsprogramma 's Stralingsbeschermingsprogramma's dragen bij tot een zo groot mogelijke bescherming tegen straling. Zij zorgen voor een gestructureerde aanpak die bedoeld is om de grootte van de doses per individu, het aantal blootgestelde personen en het blootstellingsrisico zo klein mogelijk te houden, rekening houdend met economische en maatschappelijke voorwaarden. Vervoer omvat alle handelingen en voorwaarden die verbonden zijn met de overbrenging van radioactief materiaal. In alle stadia van ontwerp tot uiteindelijke ontvangst van een zending van radioactief materiaal moet aan maatregelen ter bescherming tegen straling worden gedacht. Alle transportactiviteiten hebben, qua blootstelling aan straling een potentieel effect op de betrokken werkers en het publiek. Samenwerking tussen alle partijen zal de veiligheid bij het vervoer van radioactief materiaal vergroten. Stralingsbeschermingsprogramma's hebben betrekking op een groot aantal vervoerkwesties, maar bijzondere aandacht moet worden besteed aan de verpakking en aan de regelingen voor het vervoer van radioactief materiaal aangezien leden van het publiek gedurende het vervoer dicht bij de colli kunnen komen. Overbrenging houdt in dat er afzenders, vervoerders en ontvangers zijn en al die partijen moeten samenwerken om bij het vervoer van radioactief materiaal de veiligheid te waarborgen. Welk type maatregelen in stralingsbeschermingsprogramma's moet worden genomen, hangt af van de grootte en waarschijnlijkheid van de met de overbrenging gepaard gaande blootstellingsrisico's. Vele programma's zullen klein zijn, maar bij overbrengingen waar de risico's groot zijn, kan men zeer omvangrijke programma's verwachten. Een gedocumenteerd stralingsbeschermingsprogramma zal onder meer het volgende omvatten: • • • • • rol en verantwoordelijkheden van kaderpersoneel en werkers; stralingsdosisevaluatie en vergelijking met goede praktijken; reactie op noodsituaties; opleiding; informatieverstrekking. Stralingsbeschermingsprogramma's spelen een belangrijke rol om de blootstelling van werkers en publiek aan straling zo klein als redelijkerwijs mogelijk te houden. 2\ 3. 1. 2 Vrijstellingswaarden De beginselen en methodes voor de vaststelling van vrijstellingswaarden zijn gepubliceerd door de Europese Commissie17 en bekrachtigd door de basisveiligheidsnormen van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie en Richtlijn 96/29/Euratom. Deze documenten omvatten voor alle praktische doeleinden per radionuclide waarden voor de activiteit en de activiteitsconcentratie waaronder geen meldingsplicht geldt. De BSS-aanpak, die leidt tot vrijstellingswaarden die specifiek zijn per radionuclide, is echter onverenigbaar met de huidige Regulations voor het vervoer waarin één enkele activiteitswaarde, namelijk 70 kBq/kg, wordt gehanteerd. Daarom werd een inleidende studie opgezet waarin moest worden nagegaan of de BSS-vrijstellingswaarden relevant zijn voor de Regulations. Aangezien in de BSS-methodologie niet werd uitgegaan van specifieke vervoerscenario's, zijn in bedoelde studie relevante vervoerscenario's voor de geselecteerde radionucliden gekozen teneinde vervoerspecifieke vrijstellingswaarden te verkrijgen op basis van dezelfde basisstralingsdosiscriteria. De meeste resultaten weken weinig af van de BSS-waarden en alle resultaten lagen binnen een vork van twee grootteorden. Een dergelijk spreiding werd als onvoldoende beoordeeld om van de BSS-waarden afwijkende vervoerspecifieke vrijstellingswaarden vast te stellen. Gezien de goede overeenstemming tussen de vervoerspecifieke vrijstellingswaarden en de BSS-waarden leek het redelijk om in de Editie 1996 van de IAEA-Regulations voor het vervoer, als vrijstellingswaarden waaronder die Regulations niet hoeven te worden te nemen. De activiteitsconcentratiewaarden zijn van toegepast, de BSS-waarden toepassing op het collo of, wanneer het materiaal niet-verpakt is, op de verzending. Voor het gebruiksgemak worden de grenswaarden voor de totale activiteit toegepast op de hele zending. Eventuele problemen bij de hantering van de nieuwe vrijstellingswaarden worden bestudeerd in een door de Gemeenschap gefinancierde studie. 3. 1. 3 Luchtvervoer Een van de voornaamste wijzigingen in Editie 1996 van de IAEA-Regulations voor het vervoer is de invoering van stringentere veiligheidseisen voor het vervoer door de lucht van grote hoeveelheden radioactief materiaal. Er werden een verpakking van het type C en een nieuwe materiaalnorm, weinig dispergeerbaar materiaal (LDM), voor materiaal dat wordt vervoerd in verpakkingen van het type B, ingevoerd. Verpakkingen van het type C De beproevingseisen voor verpakkingen van het type C zijn gespecificeerd in aanhangsel I. Een van de zeer strenge beproevingsvoorwaarden voor verpakkingen van type C is een botsing van 90 m/s op een star oppervlak. Bedoelde botsingssnelheid is sinds 1988 grondig besproken in het kader van het IAEA-herzieningsproces. De waarde van 90 m/s is gebaseerd op studies in Frankrijk (1989), het VK (1980) en de VS (1990) over botsingssnelheidswaarschijnlijkheden bij ongevallen, gebaseerd op de toen best beschikbare gegevens over ongevallen. Uit deze studies is gebleken dat een reeks equivalente Principles and Methods for Establishing Concentrations and Quantities (Exemption values) Below which Reporting is not Required in the European Directive. Radiation Protection 65. M. Harvey, S. Mobbs, J. Cooper, A. M. Chapuis, A. Sugier, T. Scneider, J. Lochard and A. Janssens. Commissie van de Europese Gemeenschappen, 1993. üi loodrechte botsingssnelheden van 85 tot 100 m/s tegen een star oppervlak ongeveer 90- 95% van alle ernstige vliegtuigongevallen kan simuleren. Proeven met nog grotere botsingssnelheden blijken slechts in kleine verbeteringen van de veiligheid te resulteren. In de praktijk is gebleken dat dergelijke botsingssnelheden op een star doel een veel grotere spreiding van snelheden bij vliegtuigongevallen simuleren, namelijk ten gevolge van matigende factoren, zoals hardheid van het doel, botsingshoek, door de zending geabsorbeerde energie en beter-dan-ontworpen prestaties van reële overeenkomstig de IAEA-normen ontworpen verpakkingen en hun daaruit voortvloeiende "graceful failure". Bij bovenbedoelde bespreking is ook gekeken naar de binnenlandse voorschriften NUREG-0360 van de VS en de eisen voor zwarte dozen. Opgemerkt werd dat de NUREG-0360-voorschriften strenger zijn op het gebied van de prestaties van verpakkingen dan de in de IAEA-Regulations vervatte eisen. NUREG-0360 leidt echter tot een slechts marginale risicovermindering in vergelijking met de IAEA-normen. Bovendien moet worden aangestipt dat de NUREG-0360-voorschriften uitsluitend voor plutonium zijn bedoeld, terwijl de IAEA-normen op alle radionucliden van toepassing zijn. Een directe vergelijking van de botsingssnelheidbeproevingscriteria voor zwarte dozen en verpakkingen van het type C is onmogelijk. De beproevingsfaciliteiten voor beide producten zijn zeer duur, maar zij zijn ontworpen voor verschillende doeleinden en er worden verschillende criteria voor succes of mislukking gehanteerd. Bovendien vestigen de proeven voor verpakkingen van type C een norm welke consistent is voor verpakkingen van alle groottes en massa's, terwijl de proeven voor zwarte dozen dat niet doen. Weinig dispergeerbaar materiaal (LDM) Aangezien de voornaamste risico's waartegen verpakkingen van het typeC moeten beschermen, dispersie en straling zijn, zijn specifieke bepalingen ingevoerd voor materialen die slechts weinig dispergeerbaar en oplosbaar zijn en waarbij slechts weinig straling vrijkomt. Deze bepalingen zijn vervat in de materiaalcategorie "weinig dispergeerbaar materiaal" (LDM). Radioactief materiaal kan als LDM worden gekwalificeerd indien het stralingsniveau van het onverpakte materiaal onder een bepaalde waarde ligt. Voorts mag bij toepassing van dezelfde strenge beproevingsvoorwaarden op het onverpakte materiaal als op verpakkingen van het type C (botsings- en thermische proef) slechts een beperkte hoeveelheid radioactief materiaal in gas- of deeltjesvorm in de lucht vrijkomen. Tenslotte moet een Iektest, waarbij met de beschadigingen van het radioactief materiaal door bovengenoemde botsings- en thermische proeven rekening is gehouden, aantonen dat het materiaal weinig oplost in water. Materialen die aan deze stringente LDM-voorwaarden voldoen vereisen geen C-verpakkingen, maar mogen worden vervoerd in een verpakking van het typeB. De beproevingsvoorschriften voor LDM-materiaal zijn opgenomen in de IAEA-Regulations en samengevat in aanhangsel I. Voor het ontwerp van de LDM is multilaterale goedkeuring door de bevoegde autoriteiten vereist. 3. 1. 4 LSA/SCO Bij de herziening van de IAEA-Regulations is geconcludeerd dat de voorschriften voor de verpakking en het vervoer van materiaal met lage specifieke activiteit (LSA) en voorwerpen met besmette oppervlakte (Surface Contaminated Objects - SFO) moeten geëvalueerd en zo mogelijk gewijzigd worden. Dergelijke materialen zijn in hoofdzaak radioactieve voorwerpen uit de ontmanteling van radioactieve afvalstoffen en l(> kerninstallaties. De huidige voorschriften dateren van de zeventiger jaren en sindsdien was er een grote evolutie in de kenmerken van radioactieve afvalstoffen. Derhalve werd geconcludeerd dat de uitgangspunten waarop de huidige voorschriften zijn gebaseerd kritisch moeten worden herbekeken. In een door de Gemeenschap gefinancierde haalbaarheidsstudie van 1994 hebben Europese deskundigen een eerste poging gedaan om een nieuw systeem van eisen voor LSA/SCO- materialen op te vergemakkelijken, werden op basis van een zeer volledig stralingsgevolgenmodel nieuwe materiaalklassen gedefinieerd. te zetten. Teneinde overeenstemming met de voorschriften Om verdere vooruitgang te boeken en een geharmoniseerde bijdrage van de EU aan de gecoördineerde onderzoeksprogramma's van de IAEA mogelijk te maken, worden in een door de Gemeenschap gefinancierd project de bruikbaarheid, voordelen en eventuele nadelen van het recentelijk voorgestelde nieuwe systeem geëvalueerd. Voor de lopende gecoördineerde onderzoeksprogramma's van de IAEA worden de "radwaste"- gegevensbanken over radioactief afval van drie deelnemende EU-landen gebruikt. 3. 2 Andere kwesties en problemen 3. 2. 1 Vermeende en werkelijke risico 's Elk jaar worden verscheidene miljoenen colli met radioactief materiaal op een veilige manier vervoerd in de lidstaten. De meeste van deze zendingen zijn bestemd voor medisch of algemeen industrieel gebruik. Slechts een kleine fractie houdt verband met de kernsplijtstofcyclus. Krachtens de transportvoorschriften moeten de colli ingebouwde veiligheidskenmerken bezitten zodat bij eventuele ongevallen de gevolgen beperkt zijn. Bovendien moet de overbrenging overeenkomstig bepaalde criteria verlopen en moeten chauffeurs van wegvoertuigen een goede opleiding hebben, met inbegrip van training voor het optreden bij noodsituaties. Bij het vervoer komen ongevallen en incidenten voor en er wordt veel aandacht besteed aan ongevallen en incidenten waarbij radioactief materiaal, met name materiaal uit de kernsplijtstofcyclus, betrokken is. Studies over gebeurtenissen in de lidstaten1* hebben aangetoond dat slechts zelden radioactief materiaal vrijkomt en dat de stralingsgevolgen vrij onbetekenend zijn. Er hebben zich echter belangrijke blootstellingen aan straling voorgedaan bij industriële bedieners van stralingsapparatuur die hebben nagelaten hun bron correct te verpakken alvorens zij naar een andere locatie reden. Een betere opleiding heeft veel bijgedragen tot de vermindering van dergelijke gebeurtenissen. De routering van verzendingen geschiedt op basis van overwegingen van operationele aard en waar relevant overwegingen van fysische bescherming. In een aantal gevallen is het noodzakelijk de autoriteiten in kennis te stellen van en/of hun toestemming te vragen voor overbrengingen door hun land. Review, Analysis and Report on the Radiological Consequences Resulting from Accidents and Incidents involving Radioactive Materials during Transport in the Period 1975-1986 by and within Member States of the European Communities. J. Lombard, C Ringot, E. Tomachevsky, J. S. Hughes and K. B. Shaw. EUR 12768 EN. Commissie van de Europese Gemeenschappen, 1990. $\ Alle verschillende vervoerstakken vallen onder de Regulations en de algemene veiligheidsbalans is uitstekend. Er gebeuren ongevallen, maar dankzij het ontwerp van de verpakkingen en de operationele procedures zijn de gevolgen beperkt. Toch moet er geleerd worden uit de bij transportincidenten en -ongevallen opgedane ervaring teneinde herhaling ervan, of erger, te voorkomen. Kleine gebeurtenissen kunnen van betekenis zijn en kunnen de voorloper zijn van ernstiger incidenten of ongevallen. De Permanente werkgroep, die bijeen komt met de bevoegde instanties, de IAEA en (op verzoek) de industrie wisselt regelmatig informatie uit over dergelijke gebeurtenissen die bij het vervoer plaatsvinden. De bevoegde instanties moeten op gezette tijden de gevolgen van transportongevallen evalueren. Bij het opstellen van hun rampenplannen moeten de bevoegde instanties en de andere verantwoordelijke diensten, en volksgezondheid, rekening houden met deze evaluaties. Om dit te vergemakkelijken heeft de IAEA aanbevelingen gepubliceerd inzake de noodvoorzieningen bij ongevallen waarbij radioactief materiaal betrokken is19. Deze reeks aanbevelingen wordt momenteel herzien. zoals de organisaties voor veiligheid Er zullen zich nog noodsituaties voordoen en het is belangrijk om nauwkeurige informatie over de gevolgen van dergelijke gebeurtenissen te krijgen. Teneinde het belang van incidenten en ongevallen te kunnen inschatten, heeft de Commissie werkzaamheden op contractuele basis gestart met het oog op de ontwikkeling van een schaal voor de ernst van gebeurtenissen bij vervoer20, die consistent moet zijn met de bestaande International Nuclear Event Scale (INES) die algemeen wordt aanvaard en regelmatig wordt toegepast bij gebeurtenissen in vaste installaties21. 3. 2. 2 Technische bijstand aan en industriële samenwerking met de LMOE en NOS Het programma voor technische bijstand aan de nieuwe onafhankelijke staten (NOS) van de voormalige Sovjet-Unie omvat twee contracten op het gebied van de veiligheid van het vervoer van nucleaire materialen die in 1995 ingingen: een eerste had betrekking op de technische evaluatie van de voorgestelde verbetering van de container voor het vervoer van verbruikte splijtstof (VVER), het tweede op een algemene beoordeling van het vervoer van bestraalde splijtstof in de NOS. Het is niet alleen de bedoeling om voorstellen te doen ter verbetering van de veiligheid, maar ook om tussen de verschillende hooggespecialiseerde organisaties voor technische bijstand een klimaat te scheppen van wederzijdse samenwerking op technisch gebied. In het kader van de programma's PHARE (Steun aan de economische herstructurering van de landen van Midden- en Oost-Europa) en TACIS (Technische bijstand aan de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten) blijft de Gemeenschap de LMOE (Landen van Midden- en Oost-Europa) en de NOS assistentie verlenen voor de verbetering van hun nucleaire veiligheid. Bovendien is de Commissie van plan om een kader voor industriële samenwerking met deze landen op te zetten. 20 Safety Series No. 87 "Emergency Response Planning and Preparedness for Transport Accidents Involving Radioactive Material". IAEA, Wenen 1988. Werkzaamheden op contract die in 1997 met financiële bijdrage van de Gemeenschap zijn gestart door de "National Radiological Protection Board". INES: The International Nuclear Event Scale. IAEA, Wenen 1992 £f Er is zeer veel ruimte voor industriële samenwerking, onder meer ook op het gebied van de industrie die actief is in de sector van het vervoer voor de splijtstofcyclus. De industriële samenwerking op het gebied van het vervoer van radioactief materiaal kan leiden tot proefprojecten die de basis kunnen vormen voor een bredere samenwerking. Met een in mei 1996 gepubliceerde openbare aanbesteding22 is een officieel beroep gedaan op de transportindustrie om in het bovengenoemde kader de werkzaamheden te starten. Er werden echter geen bruikbare voorstetien ingediend en bij toekomstige aanbestedingen zal dus een nieuwe oproep moeten worden gelanceerd. 3. 2. 3 Kwaliteitsborging Wanneer de bevoegde instanties voor bepaalde types verpakkingen hun goedkeuring en certificatie moeten verlenen, zullen zij dit slechts doen op voorwaarde dat er passende kwaliteitsborgingsprogramma's voor ontwerp, beproeving, fabricage, gebruik, onderhoud en vervoer zijn opgezet. Dit is een standaardpraktijk in alle lidstaten en verklaart mede de hoge kwaliteit van de gebruikte verpakkingen. Ook in het geval van verpakkingen waarvoor de bevoegde instanties niet hun goedkeuring behoeven te geven, zijn kwaliteitsborgingsprogramma's noodzakelijk en kunnen de bevoegde instanties de kwaliteit controleren aan de hand van periodieke controles of andere methoden waarmee kan worden gecontroleerd of de verpakkingen aan de eisen voldoen. In beginsel moeten alle aspecten van het vervoer van radioactief materiaal onder een kwaliteitsborgingsprogramma vallen. De IAEA heeft twee documenten23,24 gepubliceerd als richtsnoer voor dergelijke kwaliteitsborgings- en controleprogramma's. Wanneer zich een incident voordoet, moeten de conclusies van de analyse daarvan worden bestudeerd samen met alle documenten die de bij het vervoer te volgen praktijken omschrijven, met inbegrip van de normen, regels, voorschriften, kwaliteitsborgingsprogramma's en operationele procedures. Zelfs bij een enkele transportoperatie kunnen echter verschillende organisaties betrokken zijn zodat het onwaarschijnlijk is dat die operatie onder slechts één kwaliteitsborgings programma valt. De programma's van de volgende operatoren zijn relevant. • • • • de ontwerper(s) van de verpakking; de fabrikant van de verpakking en het laboratorium dat de verpakking heeft beproefd; de gebruiker van de verpakking in verband met de verschillende toepassingen; de vervoerder die gebruik maakt van de verschillende vervoersorganisaties en -infrastructuren. Kwaliteitsborgingsprogramma's zijn toegesneden op specifieke organisatiestructuren en een doorlichting van de kwaliteitsborgingsprogramma's in het kader van een incident of ongeval kan uiterst complex zijn. De Permanente werkgroep van de Commissie geeft een bijzondere PB C 136 van 8. 5. 1996, blz. 16. Safety Practice nr. 113 over "Quality Assurances for the Safe Transport of Radioactive Material". IAEA, Wenen 1994. Safety Practice nr. 112 over "Compliance Assurance for the Safe Transport of Radioactive Material". IAEA, Wenen 1994. 24 ö<\ aandacht aan dit probleem ten einde de opgedane ervaring uit te wisselen met de andere lidstaten zodat deze van elkaar kunnen leren. 3. 2. 4 Illegale grensoverschrijdende overbrenging van nucleair materiaal en radioactieve bronnen Toen de Commissie besloot het probleem van de illegale grensoverschrijdende overbrenging aan te pakken, drong een dubbele benadering zich op: een eerste voor de illegale overbrenging van nucleair materiaal en een tweede voor de onachtzame verzending van radioactieve bronnen. De instanties die zijn bevoegd voor het toezicht op de veiligheid van het vervoer van radioactief materiaal in de verschillende lidstaten dragen in dit verband niet noodzakelijk de hoofdverantwoordelijkheid aangezien die in de eerste plaats ligt bij de autoriteiten die bevoegd zijn voor de fysieke beveiliging en in de tweede plaats bij vergunningverlenende instanties. Desondanks zijn de transportautoriteiten zeer vaak de eerste betrokkenen wanneer illegale of onachtzame overbrengingen worden ontdekt. Als gevolg daarvan en omdat bij dergelijke activiteiten vaak verschillende landen betrokken zijn, wordt dit probleem herhaaldelijk besproken op de vergaderingen van de Permanente werkgroep. Wat de illegale trafiek in nucleair materiaal betreft, neemt de Commissie deel aan de door de IAEA georganiseerde coördinatievergaderingen tussen de verschillende agentschappen over preventie-, opsporings- en reactiemaatregelen, in nauwe samenwerking met de vervoersorganisaties (ICAO, IMO), de dienst "Vervoer van gevaarlijke goederen" (per spoor en over de weg) van de Economische Commissie voor Europa van de VN, de Werelddouaneorganisatie, Interpol en Europol. Het hoofddoel van deze vergaderingen is informatie uit te wisselen en na te gaan op welke gebieden maatregelen moeten worden getroffen. De Commissie financiert een haalbaarheidsstudie op het gebied van opsporing en toezicht om de illegale trafiek van nucleaire materialen en radioactieve bronnen in de zeehavens van de EU-lidstaten te helpen voorkomen. Het resultaat van deze studie zal worden ingediend bij het IMO-subcomitee "Ship/Shore Interface" dat hiervoor een bijzondere belangstelling heeft getoond. Maatregelen om bij te dragen tot het voorkomen van illegale grensoverschrijdende bewegingen van radioactief materiaal staan nog steeds op de dagorde van de Permanente werkgroep. Deze is met name betrokken bij de uitwerking van identificatie-, opsporings- en reactiemaatregelen. De komende jaren zal de werkgroep zo nodig verdere actie blijven ondersteunen wanneer daartoe extra fondsen beschikbaar komen. 4. WERKZAAMHEDEN VAN DE PERMANENTE WERKGROEP VAN DE COMMISIE 4. 1 Afgeronde werkzaamheden In de afgelopen jaren zijn een aantal projecten in verband met het veilig vervoer van radioactief materiaal voor de Commissie afgerond. In een aantal gevallen waren dit haalbaarheidsstudies of inleidende fasen van grotere projecten. ^0 Deze werkzaamheden hadden betrekking op bepaalde aspecten van het vervoer, gaande van het ontwerp tot de aflevering van het materiaal. De diepgang van deze projecten werd vaak beperkt door de schaal van de gefinancierde werkzaamheden. Toch hebben deze studies nuttige informatie opgeleverd voor de lidstaten, de IAEA en de Commissie. Zo werden bijvoorbeeld de transportgebeurtenissen in de lidstaten over een periode van 10 jaar geanalyseerd. Daaruit is geconcludeerd dat de rapportage van gegevens het volledigst was in de nucleaire industrie en dat zich geen grote gezondheidsproblemen hebben voorgedaan. Uit de naar aanleiding van deze studie uitgevoerde analyse blijkt dat in alle ongevallen of incidenten de conform de normen geproduceerde verpakkingen een afdoende bescherming hebben geboden. Een ander project omvatte de opstelling van een handleiding voor rampenplannen in de lidstaten25, inclusief details over de verschillende systemen, contactpersonen en beschikbare apparatuur. 4. 2 Huidig programma De Commissie heeft een actieplan in verband met de toekomstige studies over het vervoer opgesteld. Dit programma heeft betrekking op zeven gebieden: • werking van de interne markt en harmonisatiebehoeften; • evaluatie van de tenuitvoerlegging van de voorschriften voor het vervoer; herziening van de voorschriften voor het vervoer; nadere studie van gebeurtenissen bij het vervoer, maatregelen voor noodsituaties bij het vervoer; bijstand aan de LMOE en NOS; voorlichting van en communicatie met het grote publiek. Op de eerste vier van deze gebieden zijn de werkzaamheden reeds gestart. Er moet over worden gewaakt dat in de toekomstige programma's de laatste twee problemen niet worden verwaarloosd. De Commissie financiert 24 projecten die worden uitgevoerd door verschillende organisaties in de lidstaten (zie tabel 1). Bij de uitvoering is er een intensieve samenwerking tussen de lidstaten. in de Europese Unie", een openbare aanbesteding uitgeschreven In 1996 heeft de Commissie, na de heropening van begrotingspost "Vervoer van radioactief materiaal in overeenstemming met de omschrijving van deze begrotingspost door het Europees Parlement. AJs resultaat daarvan heeft de Commissie 43 voorstellen ontvangen. Na de evaluatie van deze voorstellen door de Commissie werd de Permanente werkgroep advies gevraagd voor de indeling van deze voorstellen in projecten van eerste en tweede prioriteit. Binnen de beperkingen van de begroting konden in 1996 voor de 15 prioritaire voorstellen, alsmede voor 3 voorstellen van tweede orde, contracten worden gegund (zie tabel 1). In "Handbook for the CEC Database on Transport Emergencies Involving Radioactive Materials". J. S. Hughes, J. Lombard, F. Mathieu and K. B. Shaw. Commissie van de Europese Gemeenschappen, oktober 1992. 2/7 1997 werden aanvullende fondsen vrijgemaakt ten behoeve van de resterende voorstellen van tweede prioriteit en zes nieuwe projecten. Een groot aantal van de voorstellen kan leiden tot harmonisatie van de EU-voorschriften met de IAEA-Regulations voor het vervoer, Editie 1996. Op de tweede vergadering van het Transport Safety Standards Advisory Committee (TRANSSAC) van de IAEA in maart 1997 is het initiatief om de activiteiten van de Commissie op het gebied van het veilig vervoer van radioactief materiaal positief onthaald en werd de waardevolle bijdrage daarvan aan het herzieningsproces van de IAEA-Regulations erkend. Een aantal EU-lidstaten heeft echter aangestipt dat deze inspanningen in de komende jaren een continue en regelmatige financiering behoeven om alle gebieden van het programma te kunnen bestrijken en voort te kunnen bouwen op de inleidende fase van de langetermijnprojecten. 4. 3 Toekomstige werkzaamheden In de regelingen voor het vervoer komen de ontwikkelingen op vele verschillende gebieden samen, zoals materialen, processen, verzending en beveiligingsbeginselen. Om op afdoende wijze op die ontwikkelingen te kunnen inspelen, heeft de Gemeenschap een permanent vervoerprogramma nodig dat op gezette tijden wordt herzien. Een aantal van de huidige projecten vormt een inleidende fase van de langetermijnstudies met het oog op fundamentele verbeteringen van systemen en voorschriften voor het vervoer. De IAEA-Regulations voor het vervoer zijn wereldwijd aanvaard voor alle verschillende transportmodi en zijn, sinds de eerste editie van 1961, op gezette tijden herzien. De huidige editie van deze Regulations is in 1996 gepubliceerd. De volgende editie zal de in de nieuwe herzieningscyclus uitgewerkte verbeteringen omvatten. Bijdragen aan dit herzieningsproces moeten worden ondersteund door adequate documentatie, zoals technische studies. In brede kring wordt bijvoorbeeld aanvaard dat de voorschriften inzake materialen met lage specifieke activiteit en voorwerpen met oppervlaktebesmetting kunnen worden verfijnd. Om de EU in staat te stellen om volledig uitgewerkte voorstellen ter verbetering van de Regulations in te dienen, moet zij absoluut kunnen steunen op een geschikt studieprogramma dat over verscheidene jaren loopt. Een ander voorbeeld is de kwalificatiemethode voor weinig dispergeerbaar materiaal (LDM). Overeenkomstig de Regulations geschiedt goedkeuring van LDM op bilaterale of multilaterale basis. Het is daarom van cruciaal belang dat de betrokken partijen samenwerken, waarbij zij hun ontwikkelingsinspanningen bundelen en samenwerking in een vroeg stadium bevorderen tussen de verschillende instellingen van de EU-lidstaten, met inbegrip van de bevoegde instanties en de beproevingsfaciliteiten. De Commissie heeft hiertoe reeds een eerste aanzet gegeven via een proefproject voor de ontwikkeling van beproevingsprocedures voor de kwalificatie van radioactieve materialen zoals LDM. Gezien de grote inspanningen die vereist zijn om dergelijke proeven te ontwikkelen en uit te voeren, valt te verwachten dat binnen de Europese Unie een gemeenschappelijke aanpak moet worden uitgewerkt en wellicht een gemeenschappelijke beproevingsfaciliteit moet worden gebouwd. Dit is een nieuw gebied waarop de Commissie de samenwerking tussen de lidstaten kan ondersteunen en bevorderen. vu incidenten voor en informatie daarover kan helpen Studies over vervoerpraktijken zijn in een ander verband van belang, bijvoorbeeld voor het verstrekken van informatie over de opgedane ervaring. Gedurende het vervoer doen zich ongevallen en soortgelijke gebeurtenissen elders te voorkomen. Informatie en communicatie over de veiligheid bij het vervoer zijn belangrijk en informatie over de gevolgen van vervoersactiviteiten kan de publieke perceptie verbeteren. De geregelde evaluatie van de stralingsdoses ten gevolge van het vervoer van radioactief materiaal binnen de EU (ST-1, al. 304) moet worden bevorderd. Daardoor kan een totaalbeeld ontstaan van de toestand binnen de EU en kan de doeltreffendheid van de bestaande voorschriften worden gestaafd, of integendeel, de noodzaak van verder regelgevingswerk worden aangetoond. Er moet een speciale aandacht worden besteed aan projecten ter verbetering van de veiligheid van het vervoer door de tenuitvoerlegging van Editie 1996 van de IAEA-Regulations voor het veilig vervoer van radioactief materiaal in de landen van Midden- en Oost-Europa en in de Nieuwe Onafhankelijke Staten. 33 Aanhangsel I - SAMENVA TTING VAN DE BEPROEVINGSVOORWAARDEN Verpakkingen van het type C De geschikte proeven zijn: • • • die welke van toepassing zijn op B(U)-verpakkingen en, indien van toepassing, op verpakkingen voor splijtstoffen (zie nadere gegevens in het derde verslag); doorborings-/scheurproef waarbij kegelvormig testvoorwerp van een hoogte van 3 meter op de verpakking inslaat, hetzij de verpakking op het testvoorwerp inslaat, naargelang van de massa van de beproefde verpakking; afgeknot hetzij een een verzwaarde thermische proef, met dezelfde technische specificaties als voor de thermische proef voor verpakkingen van het type B, maar met een duur van 60 minuten; • een onderdompelingsproef in 200 m diep water; alsmede een botsingssnelheid van 90 m/s voor de "val"proef op een star doelwit, met een hoek die zo is gekozen dat de verpakking maximaal wordt beschadigd. Uraanhexafluoride Verpakkingen: • moeten een interne-drukproef van ten minste 1,4 MPa doorstaan, maar voor cilinders met een beproevingsdruk van minder dan 2,8 MPa is multilaterale goedkeuring vereist; • moeten de "type A"-valproef doorstaan met hoogten tussen 0,3 en 1,2 m, naargelang van de massa van de verpakking; • • die zijn ontworpen om 0,1 kg of meer, maar minder dan 9. 000 kg uraanhexafluoride te bevatten, moeten de "type B "-thermische proef van 800°C gedurende 30 minuten doorstaan; die zijn ontworpen om 9. 000 kg of meer uraanhexafluoride te bevatten, moeten hetzij voldoen aan de thermische-beproevingseisen, hetzij multilateraal worden goedgekeurd. Voorts moeten verpakkingen die splijtbaar UF6 bevatten voldoen aan de beproevingseisen voor splijtstofverpakkingen ("type B"-botsings- en thermische proef), zonder contact tussen de afsluiter en andere delen van de verpakking waarmee dorgaans geen contact is. Rond de afsluiter mag geen lekkage optreden en de verpakking moet voldoen aan andere operationele eisen alvorens de ontwerper mag aannemen dat de verpakking waterdicht is in de zin van de veiligheidsanalyse. Weinig dispergeerbaar materiaal (LDM ) • De totale hoeveelheid weinig dispergeerbaar materiaal in een verpakking is aan beperkingen onderworpen zodat het stralingsniveau op 3 m van het niet- afgeschermde radioactieve materiaal niet meer dan 10 mSv/h bedraagt. W Na een "type C"-botsingsproef en een verzwaarde thermische proef, mag in de lucht niet meer materiaal vrijkomen, in gasvorm of als zwevende deeltjes (tot 100 micrometer aërodynamische diameter), dan 100 keer de radionuclide- specifieke A2-waarden. lek- (oplosbaarheids-)proef, bestaande uit de Voorts mag, na een onderdompeling in water gedurende 7 dagen, de activiteit in het water niet groter zijn dan 100 A2. Bij de toepassing van deze proef moeten de schade effecten van de in de tweede alinea gespecificeerde proef, in rekening worden gebracht. Tenslotte moet een voor weinig dispergeerbaar materiaal bedoelde verpakking zo zijn ontworpen dat kenmerken die worden toegevoegd aan het LDM, maar die er geen deel van vormen, of interne bestanddelen van de verpakking, de prestaties van het weinig dispergeerbaar materiaal niet nadelig beïnvloeden. %<> DIRECTORAAT-GENERAAL VOOR ENERGIE - DG XVII STUDIES INZAKE HET VERVOER VAN RADIOACTIEF MATERIAAL 1996/1997 Tabel 1 : LOPENDE PROJECTEN waaraan een financiële bijdrage/subsidie van de Gemeenschap is toegekend Contract B4-1020/D/96-. TfTFI * 0 001 002 003 004 005 006 007 008 I Evaluation of the safety of vitrified high level waste shipments from the UK to continental Europe by sea Assessment of the radiological risks from transport accidents involving 1 Type A Packages Development of evaluation methods for the qualification of Low Dispersible Material (LDM) Safety assessment of Leaktightness Criteria for Radioactive Material Transport Packages: studies of seal stability and performance under thermal aging processes arid resulting potential for material leakage Examination of the existing transport emergency arrangements in the Member States and the discussion of the benefits which result Further development of radiological criteria and requirements for the transport of LSA and SCO material Feasibility study on detection and monitoring systems and procedures to prevent illicit trafficking of radioactive and fissile material at sea ports in the EU Member States Practical implication of the adoption of exemption values in transport : I Aangezien de contracten met onderstaande Engelse titels zijn toegekend, wordt hiervan geen vertaling gegeven Hc DIRECTORAAT-GENERAAL VOOR ENERGIE - DG XVII STUDIES INZAKE HET VERVOER VAN RADIOACTIEF MATERIAAL • Contract B4-1020/D/96 1996 TTTEL 009 010 011 012 013 014 015 016 017 018 I Surveys on the events during transport Development of an event severity scale for incidents/accidents Harmonisation of methods for the nuclear cnticality safety evaluation of transport packages Qualification experiments on the release behaviour of LSA material in accident conditions with mechanical impact Evaluation of external radiation levels from transport packages to the quantities and units specified by ICRP and ICRU, and in relation to the Basic Safety Standards of the EU Evaluation of the radiation protection options related to the Low Weight Packages - category III yellow Segregation of packages during transport Evaluation of codes for Analysing the Drop Test Performance of Radioactive Material Transport Containers Evaluation of safety of casks impacting different kinds of targets - Real Target Impact Studies ; Harmonisation of the Qualification of Procedures and Personnel (Guide of practice evaluation of events) 3t DIRECTORAAT-GENERAAL VOOR ENERGIE - DG XVII STUDIES INZAKE HET VERVOER VAN RADIOACTIEF MATERIAAL Contract B4-1020/D/97-. _ _ 001 __ _ _ 002 003 004 005 1997 TITEL _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __ Harmonisierung der Methoden zur Bewertung der Verpackungssicherheit in Ubereinstimmung mit den Vorschriften Risk Assessment for the transport of irradiated nuclear fuel in the NIS Evaluation of the Situation in the EC as regards Safety in the Transport of Radioactive Material and the Prospects for the Development of such type of transport | Emergency arrangements in the area of transport Harmonisation of the Performance of the Packages and the Level of intrinsic Safety of the Material "Analysis of Rail Accident Frequencies and Severity for the Assessment of Radioactive Material Transport Risk" 1 I 006 Accident analysis of spent fuel shipping casks transported by rail *>$' ISSN 0254-1513 COM(98)155def. DOCUMENTEN NL 12 07 15 17 Catalogusnummer : CB-CO-98-237-NL-C ISBN 92-78-32956-8 Bureau voor officiële publikalies der Ivuropese Gemeenschappen L-29K5 Luxemburg 31


title: WRITTEN QUESTION No. 1121/98 by Phillip WHITEHEAD to the Commission. Veterinary inspections and controls

eurovoc_concepts:
animal product
price list
veterinary inspection

formats: html print


title: 98/284/CE: Decisão da Comissão de 8 de Abril de 1998 que altera a Decisão 87/293/CEE que autoriza métodos de classificação das carcaças de suíno na Irlanda (Apenas faz fé o texto em língua inglesa)

eurovoc_concepts:
Ireland
carcase
classification
meat processing industry
swine

formats: html pdf print

text: 30. 4. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 128/69 DECIS(cid:212)O DA COMISS(cid:212)O de 8 de Abril de 1998 que altera a Decis(cid:209)o 87/293/CEE que autoriza m(cid:130)todos de classifica(cid:135)(cid:209)o das carca(cid:135)as de su(cid:146)no na Irlanda (Apenas faz f(cid:130) o texto em l(cid:146)ngua inglesa) (98/284/CE) A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, ADOPTOU A PRESENTE DECIS(cid:212)O: Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3220/84 do Conselho, de 13 de Novembro de 1984, que estabelece a tabela comunit(cid:145)ria de classifica(cid:135)(cid:209)o das carca(cid:135)as de su(cid:146)nos (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 3513/93 (2), e, nomeadamente, o nº 2 do seu artigo 5º, Considerando que, pela Decis(cid:209)o 87/293/CEE (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pela Decis(cid:209)o 94/ /362/CE (4), a Comiss(cid:209)o autorizou m(cid:130)todos de classifi- ca(cid:135)(cid:209)o das carca(cid:135)as de su(cid:146)no na Irlanda; Considerando que o governo da Irlanda solicitou (cid:133) Comiss(cid:209)o autoriza(cid:135)(cid:209)o para a aplica(cid:135)(cid:209)o de novas f(cid:155)rmulas de c(cid:145)lculo do teor de carne magra das carca(cid:135)as no (cid:131)mbito dos m(cid:130)todos de classifica(cid:135)(cid:209)o previstos na Decis(cid:209)o 87/ /293/CEE; Considerando que as medidas previstas na presente decis(cid:209)o est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o da Carne de Su(cid:146)no, Artigo 1º A Decis(cid:209)o 87/293/CEE (cid:130) alterada do seguinte modo: 1. A f(cid:155)rmula do ponto 3 da parte 1 do anexo I (cid:130) substi- tu(cid:146)da pela seguinte f(cid:155)rmula: «yˆ = 60,91 – 0,839 x1 + 0,150 x 2 ». 2. A f(cid:155)rmula do ponto 3 da parte 2 do anexo I (cid:130) substi- tu(cid:146)da pela seguinte f(cid:155)rmula: «yˆ = 60,30 – 0,847 x1 + 0,147 x2». Artigo 2º A Irlanda (cid:130) o destinat(cid:145)rio da presente decis(cid:209)o. Feito em Bruxelas, em 8 de Abril de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 301 de 20. 11. 1984, p. 1. (2) JO L 320 de 22. 12. 1993, p. 5. (3) JO L 146 de 6. 6. 1987, p. 66. (4) JO L 159 de 28. 6. 1994, p. 61


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1129/98 do Deputado Konstantinos HATZIDAKIS à Comissão. Obstáculos colocados pelas autoridades gregas ao trânsito de mercadorias

eurovoc_concepts:
Greece
Union transit
customs formalities
customs regulations
free zone
maritime transport
simplification of formalities

text: 19. 11. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 354/67 (98/C 354/109) PERGUNTA ESCRITA E-1124/98 apresentada por Marjo Matikainen-Kallstro¤m (PPE) a‘ Comissa(cid:152)o (8 de Abril de 1998) Objecto: Falta de lo·gica do programa «leite para consumo nas escolas» Na sua resposta a‘ minha pergunta escrita E-0124/98FI, o Comissa·rio Franz Fischler ignorou em absoluto o argumento-chave daquela minha pergunta. Pelo facto de a resposta real(cid:231)ar que o montante do subs(cid:14)·dio depende do teor em leite dos respectivos produtos e que esse subs(cid:14)·dio e· inferior no caso do leite meio-gordo do que em rela(cid:231)a(cid:152)o ao leite gordo, a conclusa(cid:152)o so· pode ser que o programa favorece e encoraja os consumidores a darem prefere(cid:136)ncia aos produtos contendo leite gordo, em detrimento dos produtos conge·neres menos gordos. Dado que nessa resposta tambe·m se real(cid:231)a que aquele subs(cid:14)·dio visa reduzir a diferen(cid:231)a no pre(cid:231)o a retalho entre produtos que conte(cid:136)m leite gordo e leite menos gordo, so· se pode concluir a partir da(cid:14)· que a Comissa(cid:152)o, na sua pol(cid:14)·tica de subs(cid:14)·dios, na(cid:152)o esta· disposta a tomar em considera(cid:231)a(cid:152)o os efeitos nefastos para a sau·de decorrentes do consumo de leite demasiado gordo. Face a estas considera(cid:231)o(cid:152)es, pergunta-se a‘ Comissa(cid:152)o de que modo tenciona corrigir futuramente os princ(cid:14)·pios inspiradores do programa «leite para consumo nas escolas» de modo a que o mesmo deixe de se basear no princ(cid:14)·pio de que «quanto mais gordo, tanto mais subvencionado», o que na(cid:152)o faz qualquer sentido na o·ptica da sau·de pu·blica? Resposta de Franz Fischler em nome da Comissa(cid:152)o (18 de Maio de 1998) A Comissa(cid:152)o na(cid:152)o partilha da conclusa(cid:152)o tirada pelo Senhor Deputado, que deduz dos diferenciais de ajudas concedidos aos produtos que beneficiam do programa «Leite para consumo nas escolas», que este incita o consumidor a privilegiar os produtos ricos em mate·rias gordas. Considera, em contrapartida, que a determina(cid:231)a(cid:152)o actual dos montantes das ajudas assenta em crite·rios objectivos, que na(cid:152)o deviam influenciar a escolha dos consumidores por um ou outro produto. Ale·m disso, a aprecia(cid:231)a(cid:152)o se um produto e· ou na(cid:152)o demasiado gordo so· pode ser feita pelo pro·prio consumidor tendo em conta a sua situa(cid:231)a(cid:152)o espec(cid:14)·fica. Por esses motivos, a Comissa(cid:152)o na(cid:152)o preve(cid:136) propor de momento qualquer modifica(cid:231)a(cid:152)o dos crite·rios de concessa(cid:152)o das referidas ajudas. (98/C 354/110) PERGUNTA ESCRITA E-1129/98 apresentada por Konstantinos Hatzidakis (PPE) a‘ Comissa(cid:152)o (8 de Abril de 1998) Objecto: Obsta·culos colocados pelas autoridades gregas ao tra(cid:136)nsito de mercadorias Segundo informa(cid:231)o(cid:152)es de que disponho, as autoridades aduaneiras gregas te(cid:136)m recusado, de forma il(cid:14)·cita, a sociedades mar(cid:14)·timas que mante(cid:136)m linhas regulares que servem portos comunita·rios o desalfandegamento de mercadorias carregadas ou descarregadas nos portos gregos do Pireu, de Salo·nica ou de Ira·klion de acordo com o procedimento simplificado de tra(cid:136)nsito comunita·rio previsto no artigo 448o do Co·digo Aduaneiro Comunita·rio (Regulamento CE no 2454/93 (1)). Sob o pretexto de as zonas portua·rias dos tre(cid:136)s portos em questa(cid:152)o serem consideradas a 100% como «zonas francas», as referidas autoridades obrigam os carregadores e os destinata·rios das mercadorias a satisfazer nada menos de 15 formalidades que sa(cid:152)o exigidas na Gre·cia para as alegadas «zonas francas», o que ocasiona um aumento de despesas e perda de tempo. Pode a Comissa(cid:152)o informar se tem conhecimento dessa situa(cid:231)a(cid:152)o? Em caso afirmativo, quais sa(cid:152)o as medidas que pretende tomar para po(cid:136)r termo a semelhantes pra·ticas, que parecem servir interesses sectoriais? (1) JO L 253 de 11. 10. 1993, p. 1