title: Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de Lid-Staten (cabotage in het zeevervoer)

eurovoc_concepts:
carriage of goods
common transport policy
ferryboat
freedom to provide services
maritime cabotage
maritime transport

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 29. 04. 1998 COM(1998)251def. 98/0158 (SYN) 98/0159 (SYN) MEDEDELING inzake een gemeenschappelijk bemanningsbeleid voor geregeld personenvervoer en veerdiensten in en tussen lidstaten Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD betreffende de voorwaarden inzake de bemanning van schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten (door de Commissie ingediend) MEDEDELING inzake een gemeenschappelijk bemanningsbeleid voor geregeld personenvervoer en veerdiensten in en tussen lidstaten 1. INLEIDING 1. De doelstellingen van het gemeenschappelijk zeevervoerbeleid bestrijken uiteenlopende met elkaar verband houdende terreinen. Dit zijn: de gebruikers van scheepvaartdiensten te verzekeren van een ruime keus aan concurrerende diensten, de kwaliteit en de veiligheid van de scheepvaart verbeteren, de economische ontwikkeling van de scheepvaart in de Gemeenschap en de daaraan gebonden groep maritieme bedrijfstakken, bevordering van de werkgelegenheid voor goed opgeleide zeelieden in de Gemeenschap en meer in het algemeen bevordering van de verdere ontwikkeling van maritieme knowhow in de Gemeenschap. Wij verwijzen ook naar artikel 2 van het Verdrag, waarin bevordering van een hoger niveau van werkgelegenheid en van sociale bescherming expliciet een taak van de Gemeenschap genoemd wordt. Op een aantal punten is flinke vooruitgang geboekt. Bijvoorbeeld het voortdurende streven naar vrije toegankelijkheid van de scheepvaartmarkten over de hele wereld en de niet aflatende inspanningen binnen de geëigende internationale fora om de kwaliteitsnormen te verhogen heeft ervoor gezorgd dat er een hele reeks fel concurrerende scheepvaartdiensten ter beschikking kwam. Wat de werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap betreft is de situatie minder gunstig. De afgelopen tientallen jaren hebben een voortdurende daling van de werkgelegenheid te zien gegeven als gevolg van uitvlagging, vervanging van zeelieden uit de Gemeenschap door goedkopere arbeidskrachten uit derde landen en technische arbeidsbesparende rationaliserende maatregelen. 2. In december 1996 is onder auspiciën van de Commissie een internationale conferentie in Dublin gehouden die was gewijd aan het volgende thema: "Is de Europese zeeman een bedreigde soort?". Op de conferentie bleek dat er inderdaad reden was voor ernstige bezorgdheid. Niet alleen is het aantal uit de Gemeenschap afkomstige zeelieden sterk gedaald, maar ook de gemiddelde leeftijd van zeelieden uit de Gemeenschap ligt nu ver boven de 40 jaar en de instroom van jongeren is niet voldoende om degenen die het beroep vaarwel zeggen te vervangen. Ter illustratie het volgende: tussen 1985 en 1995 is het aantal onderdanen van de Gemeenschap dat op onder vlaggen van de Gemeenschap varende schepen werkte gedaald van 206 000 tot 129 000 (-37%), terwijl het aantal werknemers uit landen buiten de Gemeenschap is gestegen van 29 000 tot 33 000 (+14%)'. Verder werd geconstateerd dat 51% van het verlies aan werkgelegenheid veroorzaakt werd door uitvlagging. Tot nu toe was deze trend vooral merkbaar in de vrachtvaart, maar als er geen maatregelen worden genomen, kan zij zich gemakkelijk uitbreiden tot de sector van de passagiersferry's. (Zie verder de punten 4,16,17 en 18). Bron: TECNECON, augustus 1996, "Study on maritime professions in the European Union' 2 3. In de mededeling van de Commissie inzake een nieuwe maritieme strategie van 19962 werd gesteld dat er meer aandacht moest worden besteed aan bevordering van de werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap, teneinde de concurrentiepositie van vlaggen van Gemeenschapslanden te verbeteren. De op dit document geleverde commentaren waren over het algemeen positief en de eerste concrete maatregel in het kader van dit beleid die door de Commissie genomen werd was de herziening van de richtsnoeren voor staatssteun ten behoeve van de zeescheepvaart3. Het scheppen van gelijke concurrentievoorwaarden werd gezien als de beste manier om een einde te maken aan het uitvlaggen. Dit betekent dat de lidstaten de onder hun vlag varende rederijen fiscale en arbeidsvoorwaarden moeten kunnen bieden die (voorzover mogelijk) vergelijkbaar zijn met de voorwaarden die elders kunnen worden verkregen. Op dit moment, negen maanden na de publicatie van de herziene richtsnoeren, wordt convergentie van het door de lidstaten gevoerde beleid merkbaar. De meeste lidstaten hebben maatregelen ingevoerd of voorgesteld die in die richting gaan en de eerste positieve effecten voor de concurrentiepositie van registers van Gemeenschapslanden en zeelieden uit de Gemeenschap zijn gemeld, met name voor wat betreft de grote vaart. 4. De volgende stap is speciale aandacht voor de "thuismarkt" van de zeelieden in de Gemeenschap, met name de markt voor geregeld personenvervoer in en tussen in de lidstaten. In bovengenoemde studie over beroepen van zeevarenden Gemeenschap , van augustus 1996, staat dat bijna 50% van alle zeevarenden (civiel personeel en cateringpersoneel inbegrepen) op dergelijke passagiersschepen werkt. Geregeld personenvervoer is zowel in Zuid- als Noord-Europa een belangrijke bron van werkgelegenheid. In beide gevallen wordt de markt bediend door in de Gemeenschap gevestigde maatschappijen. Er zijn echter verschillen in marktstructuur. In Zuid-Europa ligt de nadruk op personenvervoer in cabotage tussen eilanden (cabotage is het vervoer van personen of goederen over zee tussen in één en dezelfde lidstaat liggende havens). Geregeld personenvervoer tussen lidstaten beperkt zich tot enkele lijnen, waarvan Griekenland-Italië en Corsica-Italië de belangrijkste zijn. In Noord-Europa is het binnenlands personenvervoer belangrijk in Denemarken en in het VK, maar het grootste deel van het geregeld personenvervoer is vervoer tussen lidstaten. 5. De markt voor geregeld personenvervoer in en tussen lidstaten verschilt in een aantal opzichten van andere sectoren van de zeevervoermarkt (zie de punten 9, 10 en 20). Deze markt wordt bediend door in de lidstaten gevestigde maatschappijen, die voornamelijk onder vlaggen van lidstaten varende schepen gebruiken welke hoofdzakelijk bemand worden door onderdanen van die lidstaten. Bepaalde ontwikkelingen wekken onder de zeelieden echter bezorgheid over hun toekomstige werkgelegenheid. De liberalisering van de eilandcabotage per 1 januari 1999 wordt door vele zeevarenden in Zuid-Europa als een bedreiging ervaren. In andere marktsegmenten zien de ferrymaatschappijen hun inkomsten achteruitgaan, of verwachten dit in verband met bepaalde ontwikkelingen in het buitenland die de druk op hen om hun bedrijfskosten te verminderen doen toenemen. Gedeeltelijke vervanging van het huidige personeel door goedkopere arbeidskrachten uit derde landen is in deze situatie een optie. 2 3 COM(96)81 def. "Op weg naar een nieuwe maritieme strategie", 13. 3. 96. PB C 205 van 5. 7. 1997, blz. 5. 3 Het voornaamste doel van deze mededeling is de werkgelegenheid op de gehele markt voor geregeld personenvervoer tussen de havens van lidstaten onder de loep te nemen en oplossingen voor te stellen in de vorm van de twee bijgevoegde wetsvoorstellen, waarbij echter niet uit het oog mag worden verloren dat deze voorstellen met de in overeenstemming moeten zijn. internationale verplichtingen van de Gemeenschap 2. CABOTAGE 6. Verordening nr. 3577/92(EEG) van 7 december 19924 van de Raad bepaalt dat het beginsel van vrijheid van dienstverlening in de maritieme cabotage zal gelden voor reders uit de Gemeenschap (als gedefinieerd in artikel 2, lid 2) van wie de schepen geregistreerd zijn en varen onder de vlag van een lidstaat, mits die schepen voldoen aan alle voorwaarden voor het mogen verrichten van cabotage in die lidstaat. De verordening voorziet in een geleidelijke liberalisering van de verschillende segmenten van de cabotagemarkt. Eilandcabotage in Zuid-Europa - als omschreven in artikel 6, lid 2, wordt per 1 januari 1999 geliberaliseerd. De belangrijkste bepalingen van de verordening inzake de bemanning van schepen die eilandcabotage verrichten luiden als volgt: - Artikel 3, lid 2: alle aangelegenheden in verband met de bemanning behoren tot de verantwoordelijkheid van de staat van ontvangst; - artikel 3, lid 3: voor vrachtschepen van meer dan 650 brt die in aansluiting op een internationale reis eilandcabotage verrichten behoren alle aangelegenheden in verband met de bemanning tot de verantwoordelijkheid van de vlaggestaat (vanaf 1. 1. 1999); - artikel 3, lid 4: de Commissie dient een verslag in bij de Raad over de economische en sociale gevolgen van de liberalisering van eilandcabotage (per 1. 1. 1997), en zal daarna een voorstel bij de Haad indienen dat wijzigingen van de in de leden 2 en 3 vastgestelde voorschriften inzake de nationaliteit van de bemanning kan behelzen, zodat de definitieve regeling tijdig en vóór 1 januari 1999 door de Raad kan worden goedgekeurd. Bovengenoemd verslag is op 17 juni 1997 bij de Raad5 ingediend. Het in artikel 3, lid 4, bedoeld voorstel is aan deze mededeling gehecht. 7. Na de indiening van dit verslag hebben bepaalde lidstaten gesuggereerd om de bepalingen van artikel 3, leden 2 en 3, als bovengenoemd voor onbepaalde tijd ongewijzigd te laten. De Commissie deelt deze mening niet om onderstaande redenen. Bij het analyseren van de situatie wordt onderscheid gemaakt tussen vrachtvervoer van en naar eilanden (zie punt 8) en personenvervoer van en naar eilanden (punten 9 t/m 11). 4 5 PB L 364 van 12. 12. 1992, blz. 7. COM(97)296. Verslag van de Commissie aan de Raad over de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (1995-1996) en over het sociaal-economisch effect van de liberalisatie van cabotage met eilanden. 4 8. Met betrekking tot het vrachtvervoer in cabotage is een zekere vereenvoudiging van de regelgeving geboden. Er zij aan herinnerd dat artikel 3, lid 1, van Verordening 3577/92 bepaalt dat alle aangelegenheden in verband met de bemanning van schepen die cabotage met het vasteland verrichten tot de verantwoordelijkheid behoren van de staat waar het schip geregistreerd is (vlaggenstaat), behalve in geval van schepen van minder dan 650 brt6, waarop de voorwaarden van de staat van ontvangst mogen worden toegepast. Volgens artikel 3, lid 3, gelden vlaggenstaatvoorwaarden vanaf 1 januari 1999 ook voor vrachtschepen van meer dan 650 brt wanneer die aansluitend vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden7 verrichten. Rest nu alleen nog de vraag of schepen van meer dan 650 brt die niet volgend op of voorafgaand aan een internationale reis in cabotage vracht van en naar eilanden vervoeren (en waarvoor momenteel staat van ontvangst-voorwaarden gelden) van de normale vlaggenstaatregel vrijgesteld moeten blijven? (overeenkomstig de bepalingen van de desbetreffende De Commissie vindt dat er om de in bovengenoemd verslag van 17 juni 1997 uiteengezette redenen geen rechtvaardiging op economische gronden is voor een blijvende vrijstelling van de voorschriften van de vlaggenstaat. Vrachtvervoer in cabotage wordt vaak verricht door schepen die afwisselend aan internationale en aan binnenlandse handel deelnemen. De voor dit soort cabotage geldende bemanningsvoorwaarden mogen daarom niet afwijken van de in de internationale handel aanvaarde praktijk, dat de vlaggenstaat het veilige bemanningscertificaat afgeeft internationale verdragen) en het in alle overige zaken op het gebied van bemanning voor het zeggen heeft. Een andere aanpak zou tot gevolg hebben dat de samenstelling van en/of de arbeidsvoorwaarden voor de bemanning van een onder de vlag van een lidstaat varend schip gewijzigd zouden moeten worden om toegang te krijgen tot vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden. Dit wordt beschouwd als een onaanvaardbare en onnodige belemmering voor de toepassing van het beginsel van vrijheid van dienstverlening. Daarom wordt voorgesteld deze belemmering weg te nemen door de reeds voor aansluitend vrachtvervoer in cabotage van en naar eilanden en van en naar het vasteland overeengekomen vlaggenstaatregel op alle vrachtvervoer in cabotage (met schepen van meer dan 650 brt) toe te passen. 9. De markt voor geregeld personenvervoer in cabotage van en naar eilanden verschilt in een aantal opzichten van de markt voor vrachtvervoer in cabotage. Ten eerste is er geen economische relatie met de internationale markt die te vergelijken is met die van de markt voor vrachtvervoer. Het is gebruikelijk dat passagiersferry's die een lijndienst langs eilanden onderhouden dat jarenlang doen, soms zelfs voor de tijd van hun volledige levensduur. De bemanningen van die schepen zijn daadwerkelijk in het betreffende gebied woonachtig en worden vaak ter plaatse aangeworven. Alle Zuid-Europese lidstaten eisen (overeenkomstig de communautaire wetgeving) dat de bemanning van de schepen op deze lijnen voor 100% uit onderdanen van Gemeenschapslanden moet bestaan. Voorts kunnen de lidstaten overeenkomstig De scheepvaart met schepen van minder dan 650 brt is slechts van lokaal belang. Daarom kunnen hiervoor de bemanningsvoorschriften van de staat van ontvangst blijven gelden, zoals bepaald in Verordening 3577/92. Dit betekent: wanneer de betreffende reis volgt op of voorafgaat aan een reis naar of vanuit een andere staat. 5 Richtlijn 94/58/EEG8 van de Raad eisen dat een bepaald percentage van de bemanning, met name de op de alarmrol vermelde bemanningsleden die de passagiers in noodsituaties moeten bijstaan, over voldoende communicatieve vaardigheden beschikken, zij moeten onder meer de taal of talen kunnen spreken van de meest voorkomende nationaliteiten van de passagiers die op een bepaalde route worden vervoerd. Het feit dat een groot deel van de bemanning de lokale taal (talen) moet kunnen spreken bewijst nog maar eens dat er verschil is tussen geregeld personenvervoer en vrachtvervoer. 10. Ten tweede is geregeld personenvervoer over het algemeen veel arbeidsintensiever dan vrachtvervoer. Daarom vormt personenvervoer een belangrijke bron van werkgelegenheid voor plaatselijke zeelieden. In het verslag van de Commissie (COM(97)296) van 17 juni 1997 staat dat 70% van alle werkgelegenheid in eilandcabotage verband houdt met personenvervoer. Het arbeidsintensieve karakter tussen van deze bedrijfstak brengt ook met zich mee dat verschillen bemanningsregels op de sterkere concurrentievoorwaarden voor exploitanten van onder de vlaggen van verschillende lidstaten varende schepen. Met name zou het als oneerlijk worden ervaren als plaatselijke exploitanten van passagiersferry's die gebonden zijn aan de eis dat de bemanning voor 100% uit onderdanen van de Gemeenschap moet bestaan, zouden lidstaten aan wie de moeten concurreren met exploitanten uit andere bemanningsregels goedkope hun arbeidskrachten uit derde landen toestaan. gebruikmaking vlaggenstaat een veel invloed hebben zouden van van 11. Gezien de bijzondere aard van de markt voor geregeld personenvervoer in cabotage van en naar eilanden is de Commissie van mening dat bepaalde maatregelen nodig zijn om te zorgen voor gelijke concurrentievoorwaarden voor uit verschillende lidstaten afkomstige exploitanten van onder verschillende vlaggen varende schepen. Met name wordt voorgesteld de staten van ontvangst toe te staan voor te schrijven dat al het personeel dat werkt op een bovengenoemde binnen hun grondgebied varende passagiersschepen uit onderdanen van de Gemeenschap moet bestaan, mits deze regel ook geldt voor onder hun eigen nationale vlag varende schepen. De voorgestelde aanpak is gebaseerd op het beginsel dat in het geregeld personenvervoer werkzame zeevarenden uit derde landen en onderdanen van de Gemeenschap een gelijke behandeling moeten krijgen. Toepassing van dit beginsel zou, gezien het enorme belang van de menselijke factor in veiligheidszaken, ook positief werken voor de veiligheid op zee. Bijzondere overwegingen met betrekking tot bijgevoegd voorstel van een verordening van de Raad voor cabotage 12. Toepassing van de 100% Gemeenschapsnationaliteitseis (zie artikel 1, lid 2), hetgeen in alle zuidelijke lidstaten algemeen gebruikelijk is, zal voorwaarden scheppen die een volledige toepassing van het beginsel van vrije dienstverlening op de desbetreffende markt mogelijk maken. Voorts zij eraan herinnerd dat Richtlijn 94/58/EG de lidstaten van ontvangst toestaat te eisen dat een voldoende aantal bemanningsleden de lokale taal (talen) spreekt. Eventuele verdere afwijkingen van de gebruikelijke vlaggenstaatregels inzake bemanning zou een onterechte PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 28. belemmering betekenen van de toepassing van het beginsel van vrije dienstverlening. Daarom moet de vlaggenstaat bevoegd blijven voor andere zaken op bemanningsgebied, zoals de verantwoordelijkheid voor de afgifte, overeenkomstig de desbetreffende internationale verdragen, van het veilige bemanningscertificaat met betrekking tot de vereiste, van de technische eigenschappen van het schip afhangende bemanningssamenstelling. in een vastgelegd gewoonlijk 13. De arbeidsvoorwaarden (b. v. lonen, overuurtarieven, werktijden, vakantiedagen enz. ) voor zeelieden uit de Gemeenschap die op onder de vlag van een lidstaat varende collectieve schepen werken worden arbeidsovereenkomst en/of in een wettelijke regeling van de vlaggenstaat. De eis dat de arbeidsvoorwaarden voor bemanningen gewijzigd zouden moeten worden en aangepast aan de desbetreffende, in de staat van ontvangst geldende bepalingen, indien een onder de vlag van een lidstaat varend schip gedurende een bepaalde periode gebruikt werd voor geregeld personenvervoer in cabotage in een andere lidstaat (staat van ontvangst), zou kunnen worden uitgelegd als een inbreuk op het beginsel van vrije dienstverlening. Om eventuele sociale dumping te vermijden, bepaalt de voorgestelde herziene tekst van artikel 3, lid 3 (zie bijgevoegd voorstel van verordening) van Verordening nr. 3577/92 dat wanneer staten van ontvangst onderdanen van derde landen toelaten als werknemers op schepen die geregeld vervoer verzorgen, vereist de staat van ontvangst dat deze zeelieden wat arbeidsvoorwaarden betreft behandeld worden als onderdanen van de vlaggenstaat waar het schip geregistreerd is. In verband hiermee vermelden wij dat artikel 1 van Verordening nr. 3577/92 het vrij verrichten van diensten waarborgt voor reders uit de Gemeenschap die hun schepen geregistreerd hebben in en varen onder de vlag van een lidstaat. 14. De belangrijkste verschillen tussen vracht- en personenvervoer die een speciale behandeling van het personenvervoer rechtvaardigen, zijn zoals reeds gezegd: (a) het feit dat er nauwelijks enige relatie is tussen de internationale markt en het binnenlands geregeld personenvervoer en (b) dat personenvervoer arbeidsintensiever is en de invloed van verschillen in arbeidsvoorwaarden de concurrentievoorwaarden dus sterker beïnvloedt. Het voorgaande is in hoge mate ook van toepassing op de zogenaamde cruises in cabotage (cruiseschepen die het hele seizoen een vast traject afleggen langs havens van een en dezelfde lidstaat). Het voorstel inzake cabotage in bijgevoegd voorstel van verordening rekent dit vervoer tot dezelfde categorie als geregeld personenvervoer en veerdiensten. 3. GEREGELD PERSONENVERVOER EN VEERDIENSTEN TUSSEN LIDSTATEN 15. In tegenstelling tot cabotage geldt er voor zeevervoer tussen lidstaten geen vlagvereiste. Verordening (EEG) nr. 4055/869van de Raad van 22 december bepaalt dat alle in de Gemeenschap gevestigde vervoerders10 dit vervoer mogen verrichten, ongeacht of zij onder de vlag van een Gemeenschapsland of van een derde land varen. Wat de markt voor geregeld personenvervoer tussen lidstaten betreft is de 9 10 PB L 368 van 31. 12. 1986, blz. 1. Met inbegrip van de buiten de Gemeenschap gevestigde onderdanen/rederijen die door de ingezetenen van een lidstaat worden gecontroleerd, indien hun schepen in die lidstaat volgens de wetgeving aldaar geregistreerd zijn. 7 situatie echter zo dat dit vervoer voornamelijk wordt verricht door schepen die onder de vlag van een lidstaat varen met bemanningen die voornamelijk uit onderdanen van deze landen bestaan. Zoals reeds gezegd vormt dit vervoer een belangrijke bron van werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap. 16 De afgelopen jaren is het enkele malen gebeurd dat exploitanten een geregelde veerdienst zijn begonnen met bemanningen uit derde landen, in rechtstreekse concurrentie met veerboten met Gemeenschapsbemanningen. Deze pogingen resulteerden in krachtige acties van de vakbonden. De kans bestaat echter dat zich in de toekomst soortgelijke situaties zullen voordoen. 17. Er zijn ook gevallen bekend van vervoerders uit de Gemeenschap die hun Gemeenschapsbemanning de afgelopen jaren gedeeltelijk hebben vervangen door onderdanen van derde landen. Volgens de gegevens waarover de Commissie beschikt werken er momenteel ongeveer 600 tot 700 zeelieden uit derde landen (+ 3% van het betreffende personeelsbestand) als bemanningsleden van tussen lidstaten heen en weer varende veerboten. De betrokken schepen varen onder de vlaggen van vier verschillende lidstaten. De arbeidsvoorwaarden voor deze bemanningsleden zijn uiteenlopend. In één van deze vier lidstaten moeten onderdanen van derde landen die op veerdiensten binnen de Gemeenschap werken dezelfde arbeidsvoorwaarden aangeboden krijgen als de eigen onderdanen. Wat de overige drie lidstaten betreft staat het vast dat bemanningsleden uit derde landen onder minder gunstige voorwaarden moeten werken dan de eigen onderdanen. Er geldt momenteel geen regel in de Gemeenschap die in dergelijke gevallen een zekere mate van harmonisatie zou kunnen bewerkstelligen. 18. Zoals reeds gezegd worden de concurrentievoorwaarden op de arbeidsintensieve markt voor geregeld zeevervoer sterk beïnvloed door de arbeidsvoorwaarden voor de bemanningen. Er zijn externe factoren (b. v. de afschaffing van de duty free shops, de voltooiing van bepaalde vaste verbindingen) die reden geven om te veronderstellen dat de druk op de ondernemingen op deze markt om hun kosten te verlagen de komende jaren nog zal toenemen. Als bepaalde maatschappijen hun kosten kunnen drukken door Gemeenschapsbemanningen te vervangen door bemanningen uit derde landen die tegen minder gunstige voorwaarden in dienst worden genomen, zullen hun concurrenten waarschijnlijk moeten volgen. Het gevaar bestaat van een neerwaartse spiraal van verslechterende arbeidsvoorwaarden voor alle zeevarenden, die zou kunnen leiden tot een aanzienlijk verlies aan werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap. Zo'n ontwikkeling zou in strijd zijn met de doelstellingen van het gemeenschappelijk zeevervoerbeleid. In verband hiermee is de Commissie van mening dat er met het oog op de goede werking van de interne markt bepaalde regels moeten worden ingevoerd om verstoring daarvan door sociale dumping te voorkomen. 19. Het aan deze mededeling gehechte voorstel voor een richtlijn van de Raad met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden van onderdanen van derde landen die werkzaam zijn op schepen voor geregeld personenvervoer en veerdiensten tussen lidstaten legt het beginsel vast dat voor deze werknemers arbeidsvoorwaarden moeten gelden die vergelijkbaar zijn met voor in die sector werkzame Gemeenschapsburgers geldende voorwaarden, en dat met het oog hierop een bepaald minimumniveau dient te worden vastgesteld. 8 Van belang is het gegeven dat zeelieden die werken op schepen die geregeld personenvervoer verzorgen tussen twee havens in de Gemeenschap daadwerkelijk in de Gemeenschap woonachtig zijn, aangezien zij voor een volledige contractperiode binnen de grenzen van de interne markt verblijven. In de meeste gevallen slaapt het zeevarend personeel van deze ferry's alleen aan boord gedurende de weken dat zij dienst hebben; tijdens hun verlofperioden verblijven zij aan wal in één van de lidstaten van ontvangst. Het is dan ook niet verwonderlijk dat op het ogenblik zeker één van de lidstaten de regel hanteert dat niet-Gemeenschapsonderdanen als eigen onderdanen behandeld moeten worden wanneer zij werkzaam zijn op zijn binnen de Gemeenschap varende ferry's. Het is gebruikelijk dat de regels van de lidstaten inzake het verschuldigd zijn van sociale bijdragen, minimumlonen, minimumaantal betaalde vakantiedagen; enz. voor alle eigen onderdanen gelden. De voorgestelde regel, in artikel 2 van bijgevoegd voorstel van richtlijn van de Raad, sluit nauw aan bij dit beginsel. inkomstenbelasting, In verband hiermee verwijzen we ook naar Richtlijn 96/71/EEG11 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten. Ook is geverifieerd of het voorstel verenigbaar is met de internationale verplichtingen van de Gemeenschap of van zijn Lidstaten en in het bijzonder met die voortvloeiend uit het verdrag van de Verenigde Naties over het Zeerecht, de OESO en de Wereldhandlsorganisatie. Zoals reeds gezegd in punt 11, zou de vaststelling van een op Europese normen gebaseerd arbeidsvoorwaardenpeil voor alle bemanningsleden ook positief werken voor de veiligheid op zee. zoals geregeld zeevervoerdiensten, 20. De vraag rijst of het voorstel van Richtlijn van de Raad moet worden uitgebreid tot tussen andere Gemeenschapshavens en cruises. Het antwoord op deze vraag moet neen zijn, omdat de situaties niet vergelijkbaar zijn. Vrachtvervoer is niet bijzonder arbeidsintensief en vrachtvervoer tussen Gemeenschapshavens (b. v. containervervoer) is veel meer verweven met het mondiale zeevervoersnet dan personenvervoer met ferry's. Deze opmerking geldt ook voor internationale cruises. De daarvoor gebruikte schepen verplaatsen zich gewoonlijk met de wisseling van de seizoenen naar andere delen van de wereld. Van de bemanningen van die schepen kan men niet zeggen dat ze daadwerkelijk in de Gemeenschap wonen. vrachtvervoer 21. Bijzondere overwegingen met betrekking tot bijgevoegd voorstel van een Richtlijn van de Raad Toelichting bij artikel: - Artikel 1 : Lid 2 houdt rekening met de zogenaamde Griekse variant: in het buitenland gevestigde reders van wie de schepen wel in eigen land geregistreerd zijn en onder is gelijk aan die van de vlag daarvan varen. De voorgestelde formulering Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad: zie artikel 1, lid 2. PB L 18 van 21. 1. 1997, blz. 1. Lid 3 bepaalt dat de arbeidsvoorwaarden van zeevarenden uit de lidstaten niet mogen worden aangetast. - Artikel 2: Onderdanen van derde landen die werken op onder de vlag van een lidstaat varende schepen moeten een soortgelijke behandeling krijgen als de onderdanen van lidstaten die op deze schepen werken (vlaggenstaatvoorwaarden). In het geval van onder de vlag van een derde land varende ferry's moeten de arbeidsvoorwaarden van dergelijke bemanningsleden in overeenstemming zijn met de voorwaarden die voor onderdanen van lidstaten gelden in de lidstaat die het nauwst bij het vervoer betrokken is (staat van ontvangst)12. De manier waarop de exploitant van een geregelde vervoersdienst tussen twee lidstaten zijn bedrijf heeft opgezet vormt normaal gesproken het antwoord op de vraag met welke staat van ontvangst zijn bedrijf het sterkst verbonden is. Belangrijke factoren zijn in dit verband: de plaats van waaruit het bedrijf daadwerkelijk wordt geleid en de plaats waar niet- Gemeenschapsbemanningsleden gedurende hun verlofperioden verblijven. - Artikel 3: Lid 1 voorziet in een afwijking van het beginsel van artikel 2 voor werknemers uit derde landen die slechts voor korte tijd in de Gemeenschap verblijven. Lid 2 biedt flexibiliteit in bepaalde gevallen, bijvoorbeeld voor bemanningsleden van veerboten die moeten worden aangeworven om een door onvoorziene omstandigheden ontstaan tekort aan personeel op te vangen. Zo'n situatie kan zich bijvoorbeeld voordoen wanneer een ferry betrokken is geweest bij een ernstig ongeval. De betrokken lidstaten zorgen ervoor dat de situatie binnen redelijke tijd wordt genormaliseerd. - Artikel 4: Er zal actieve samenwerking nodig zijn tussen de bevoegde instanties van de lidstaten en de diensten van de Commissie om te zorgen voor een goede toepassing van de bepalingen van deze richtlijn. 22. Motivering voor een richtlijn van de Raad - 14. a) Wat zijn de doelstellingen van de voorgestelde actie in het licht van de verplichtingen van de Gemeenschap en wat is de communautaire dimensie van het probleem (b. v. hoeveel lidstaten zijn er bij betrokken en hoe staat het met de oplossing ervan)? eerlijke De doelstellingen van de Commissie concurrentievoorwaarden/een gelijk spelersveld voor alle aanbieders van geregeld vervoer per veerboot tussen de lidstaten en bescherming van de werkgelegenheid voor zeevarenden uit de Gemeenschap, door de garantie te scheppen dat de in arbeidsvoorwaarden voor alle zeevarend personeel in deze bedrijfstak zorgen voor zijn te 12 Zie Verdrag van Rome van 1980, PB. C 27 van 26. 1. 1998. 10 overeenstemming zijn met de algemeen geldende normen in de Gemeenschap. De rechtsgrondslag van het voorstel is artikel 84, lid 2, van het Verdrag. De meeste lidstaten (13 van de 15) beschikken over zeehavens van waaruit veerdiensten worden onderhouden met andere lidstaten. De voorschriften van de lidstaten inzake de arbeidsvoorwaarden voor werknemers uit derde lopen uiteen. Alleen communautair optreden kan een gemeenschappelijke oplossing bieden voor alle ondernemingen op de desbetreffende markt. lidstaten varende ferry's landen op tussen 15. b) de Gemeenschap of wordt die verantwoordelijkheid gedeeld met de lidstaten? Valt de beoogde actie uitsluitend onder de verantwoordelijkheid van De beoogde actie valt niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap. 16. c) Wat Gemeenschap en die van de lidstaten in aanmerking genomen? is de meest doeltreffende aanpak, de middelen van de aanpak Gezien de omvang van de interne markt voor personenvervoer over zee is de meest doeltreffende invoering van gemeenschappelijke voorschriften op communautair niveau voor de behandeling van uit derde landen afkomstige bemanningen op schepen die geregeld personenvervoer en veerdiensten tussen lidstaten verzorgen. 17. d) Wat is de concrete meerwaarde van de door de Gemeenschap beoogde actie en wat zouden de gevolgen zijn van niets ondernemen? ferrymaatschappijen die geregeld Als er niets wordt gedaan, zullen de personenvervoer tussen lidstaten verzorgen zeevarenden uit de Gemeenschap kunnen vervangen door goedkope arbeidskrachten uit derde landen. Het gevolg zal vervalsing van de concurrentie zijn tussen de ondernemers op de desbetreffende tot een voortdurende verslechtering van de markt. Het zou ook arbeidsvoorwaarden voor zeelieden in het algemeen en tot een aanzienlijk verlies van werkgelegenheid voor zeelieden uit de Gemeenschap op lange termijn. leiden De meerwaarde van de voorgestelde gemeenschappelijke actie is dat zij een dergelijke ongunstige ontwikkeling tegengaat en voorkomt. 18. e) Wat voor maatregelen zou de Gemeenschap kunnen nemen? (aanbeveling, financiële steun, verordening, wederzijdse erkenning) Wettelijke maatregelen zijn de enige manier voor de Gemeenschap om het beoogde effect te bereiken. 19. f) Is er een uniforme wetgeving nodig of is het voldoende dat algemene doelstellingen in een richtlijn worden vastgelegd en de uitvoering aan de lidstaten wordt overgelaten? Volgens het evenredigheidsbeginsel is een richtlijn voldoende, aangezien hierin gemeenschappelijke eisen zullen worden vastgelegd voor alle spelers op de 11 desbetreffende markt, terwijl de technische en praktische uitvoering aan de lidstaten zelf wordt overgelaten. 12 Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD 98/0158 (SYN) houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3577/92 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie13, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité14 , Volgens de procedure van artikel 189C van het Verdrag15, Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad16 in beginsel bepaalt dat, rekening houdende met de bijzondere aard van bepaalde specifieke diensten, de tenuitvoerlegging van het beginsel van vrijheid van dienstverlening niet noodzakelijkerwijs voor alle betrokken diensten op eenvormige wijze tot stand behoeft te komen; Overwegende dat artikel 3 derhalve voor vasteland- en eilandcabotage verschillende bemanningsregels geeft, en de Commissie verplicht, bij de Raad een op een verslag over de sociaal-economische effecten van de liberalisering van eilandcabotage gebaseerd voorstel in te dienen, dat aanpassingen aan de in dat artikel vervatte bepalingen inzake de nationaliteit van bemanningen kan inhouden, zodat de Raad vóór januari 1999 een definitieve regeling kan vaststellen; Overwegende dat bovengenoemd verslag op 17 juni 1997 door de Commissie bij de Raad is ingediend; dat uit het onderzoek blijkt dat de huidige regel, volgens welke voor eilandcabotage alle aangelegenheden tot de verantwoordelijkheid van de staat van ontvangst behoren, een onnodige belemmering vormt voor de goede werking van de interne markt; in verband met de bemanning Overwegende dat de sector vrachtcabotage sterk verweven is met de internationale markt voor zeevervoer en dat geen dwingende argumenten zijn gevonden voor een duurzame afwijking van de gebruikelijke vlaggenstaatvoorwaarden, uitgezonderd in het geval van diensten die uitsluitend van plaatselijk belang zijn; 13 14 15 16 PB L 364 van 12. 12. 92, blz. 7. 13 Overwegende dat bevordering van de werkgelegenheid in de Gemeenschap één van de doelstellingen van het Verdrag is; Overwegende dat de bijzondere kenmerken van de sector geregelde personenvervoer- en veerdiensten bepaalde bijzondere die mogelijke mededingingvervalsing door inzet van bemanningen uit derde landen tegen daar gebruikelijke lonen moeten tegengaan; dat dezelfde argumenten gelden voor volgens een dienstregeling verrichte cabotage met kruisschepen; rechtvaardigen, bepalingen Overwegende dat moet worden geëist dat onderdanen van derde landen die in bovengenoemde sectoren werken, niet een minder gunstige behandeling krijgen dan onderdanen van de Gemeenschap; Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 3577/92 dienovereenkomstig moet worden gewijzigd, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 3 van Verordening nr. 3577/92 komt als volgt te luiden: "Artikel 3 1. 2. 3. 4. Voor schepen die andere dan de in lid 2 bedoelde cabotagediensten verrichten, in verband met de bemanning onder de vallen alle aangelegenheden verantwoordelijkheid van de staat waar het schip is geregistreerd (vlaggenstaat), behalve voor schepen van minder dan 650 brt, waarop de voorwaarden van de staat waar het schip zijn vervoersdiensten verricht (staat van ontvangst) mogen worden toegepast. gemengde personen/vrachtvervoerdiensten Voor schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten verrichten, een waaronder dienstregeling verrichte kruisvervoerdiensten, zijn de voorschriften betreffende het vereiste percentage Gemeenschapsonderdanen van de bemanning (al het aan boord werkzame personeel) die gelden in de staat van ontvangst van toepassing. Alle overige aangelegenheden in verband met de bemanning vallen onder de verantwoordelijkheid van de vlaggenstaat. volgens en Wanneer staten van ontvangst toestaan dat onderdanen van derde landen te werk worden gesteld op schepen die de in lid 2 bedoelde cabotagediensten verrichten, eisen zij dat deze bemanningsleden met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden worden behandeld als onderdanen van de lidstaat die de vlaggestaat is. De staat van ontvangst past zijn eigen arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden toe op zeevarenden uit derde landen aan boord van de eigen schepen die deze diensten verrichten. De lidstaten stellen de Commissie overeenkomstig artikel 9 in kennis van de maatregelen die zij ter uitvoering van het in dit artikel bepaalde hebben getroffen. " 14 Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 15 Voorstel voor een RICHTLIJN VAN DE RAAD 98/0159 (SYN) betreffende de voorwaarden inzake de bemanning van schepen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie17, Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité18, Volgens de procedure van artikel 189C van het Verdrag19, Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen20, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3573/9021, alle regels van het Verdrag met betrekking tot de vrijheid van dienstverlening van toepassing heeft doen worden op het gebied van het zeevervoer tussen lidstaten; Overwegende dat de voorwaarden die gelden voor de bemanning van schepen die geregelde personenvervoer- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, gewoonlijk onder de bevoegdheid valt van de staat waar het schip is geregistreerd (vlaggenstaat); dat het Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst22 andere regelingen toestaat; dat ook rekening moet worden gehouden met de belangen van de Gemeenschap en de belangen van lidstaten tussen welker grondgebied dit vervoer plaatsvindt; Overwegende dat het beginsel, dat buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen niet een gunstiger behandeling mogen krijgen dan de op het grondgebied van een lidstaat gevestigde rederijen, moet blijven gehandhaafd; Overwegende dat de bijzondere kenmerken van de markt voor geregelde personenvervoer- en veerdiensten tussen lidstaten maatregelen nodig maken, die ter verzekering van de goede werking van de interne markt waarborgen, dat de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden voor zeevarenden in overeenstemming zijn met de algemeen geldende sociale normen in de Gemeenschap; 21 22 PB L 378 van 31. 12. 1986, blzl. PB L 353 van 17. 12. 1990, blz 16. PB L 266 van 9. 10. 1980, blz 1, geconsolideerde versie in PB C 27 van 26. 1. 1998, blz 34. 16 het dat overeenkomstig subsidiariteitsbeginsel Overwegende het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 3B van het Verdrag de doelstellingen van de overwogen maatregelen, namelijk de vaststelling van regels betreffende de arbeidsvoorwaarden van onderdanen van derde staten die werkzaam zijn op vaartuigen die veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en daarom wegens de omvang en de gevolgen van de noodzakelijke bepalingen, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt; dat deze richtlijn zich beperkt tot het vereiste minimum om deze doelstellingen te bereiken en niet verder gaat dan hiertoe nodig is; en Overwegende dat moet worden geëist dat in de bovengenoemde sectoren werkzame onderdanen van derde landen niet minder gunstig worden behandeld als de onderdanen van de Gemeenschap; Overwegende dat het passend is dat de lidstaten voor arbeidscontracten van uitzonderlijk korte duur of in geval van acuut tekort aan veerbootcapaciteit door onvoorziene omstandigheden ontheffing mogen geven van de verplichting zeevarenden uit derde landen op geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen lidstaten als onderdanen van de Gemeenschap te behandelen; Overwegende dat de bevoegde instanties in de verschillende lidstaten bij de toepassing van deze richtlijn met elkaar moeten samenwerken; Overwegende dat elke lidstaat moet bepalen welke straffen moeten worden opgelegd in geval van inbreuk op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde bepalingen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. 2. 3. 4. Deze richtlijn is van toepassing op de onderdanen van lidstaten en in een lidstaat gevestigde rederijen die tussen in verschillende lidstaten gelegen havens geregelde personenvervoers- en veerdiensten met inbegrip van gemengde personen/vrachtvervoerdiensten verrichten. Deze richtlijn is ook van toepassing op buiten de Gemeenschap gevestigde onderdanen van een lidstaat en op buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen waarover onderdanen van een lidstaat zeggenschap hebben wanneer zij de in lid 1 vermelde vervoersdiensten verrichten en hun schepen lidstaat overeenkomstig de wetgeving ervan zijn geregistreerd en de vlag ervan voeren. in die Deze richtlijn is van toepassing, voorzover de in de leden 1 en 2 vermelde onderdanen en rederijen onderdanen van derde landen te werk stellen op schepen die voor de in lid 1 bedoelde vervoersdiensten worden gebruikt. Andere dan de in lid 2 bedoelde buiten de Gemeenschap gevestigde rederijen mag niet een gunstiger behandeling worden gegeven dan de in de leden 1 en 2 bedoelde onderdanen en rederijen. 17 Artikel 2 1. 2. De lidstaten zien erop toe, dat de in artikel 1, leden 1 en 2, bedoelde onderdanen en rederijen die geregelde personenvervoers- en veerdiensten tussen de lidstaten verrichten, ongeacht het op de arbeidsverhouding toepasselijke recht, aan de onderdanen van derde landen die aan boord van de voor die diensten gebruikte schepen werken, de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden garanderen die zijn neergelegd in: a) b) de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, en/of de collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend zijn verklaard, voorzover zij van toepassing zijn op de in artikel 1, lid 1, genoemde activiteiten, die gelden voor de onderdanen van de lidstaat waar het schip is geregistreerd. Wanneer het gebruikte schip niet in een lidstaat is geregistreerd, gelden de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die van toepassing zijn op de onderdanen van één der lidstaten tussen de havens waarvan de dienst wordt verricht en waarmee de dienst het nauwst is verbonden. Bepalend voor die nauwste verbondenheid zijn de plaats van waaruit de dienst daadwerkelijk wordt geleid en de woonplaats van de betrokken zeevarenden. 3. De in lid 1 bedoelde arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden heeft betrekking op de volgende aangelegenheden: a) b) c) d) e) f) g) de maximumwerktijden en minimumrusttijden; het minimumaantal betaalde vakantiedagen per jaar; de minimumlonen, waaronder de vergoedingen voor overuren; de gezondheid, veiligheid en hygiëne op het werk; beschermende maatregelen met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden voor zwangere of kortgeleden bevallen vrouwen, kinderen en jongeren; gelijke behandeling van mannen en vrouwen en andere bepalingen waarbij discriminatie wordt verboden; maatregelen inzake de repatriëring van zeevarenden en de betaling van achterstallig loon en sociale bijdragen in geval van insolventie van hun werkgever. 4. De leden 1, 2 en 3 beletten niet de toepassing van arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die gunstiger zijn voor de werknemers. 18 5. 1. 2. 3. 1. 2. Onder collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend of scheidsrechterlijke uitspraken verstaan die door alle betrokken rederijen op nationaal vlak moeten worden nageleefd. verklaard, worden overeenkomsten collectieve zijn Wanneer een regeling inzake de algemeen-verbindendverklaring van collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken ontbreekt, baseren de lidstaten zich op: a) b) collectieve overeenkomsten of scheidsrechterlijke uitspraken die algemeen verbindend zijn voor alle in artikel 1, leden 1 en 2 bedoelde rederijen en/of collectieve overeenkomsten die op nationaal vlak door de meest representatieve werkgevers- en werknemersorganisaties op de betrokken markt zijn gesloten. Voor de tweede alinea geldt de voorwaarde dat de toepassing van de daar genoemde overeenkomsten of uitspraken op de in artikel 1, leden 1 en 2, bedoelde rederijen, een gelijke behandeling van alle betrokken rederijen ten aanzien van de in lid 3 van dit artikel genoemde aangelegenheden verzekert. Artikel 3 De lidstaten mogen na raadpleging van werkgevers en werknemers volgens de in iedere lidstaat geldende gewoonten en gebruiken besluiten de bepalingen van artikel 2, lid 3, onder b) en c), niet toe te passen, wanneer de betrokken onderdanen van derde landen niet langer dan één maand binnen een tijdsbestek van één jaar hebben gewerkt. De lidstaten mogen aan een in artikel 1, lid 1, bedoelde dienstverrichters voor een periode van twee maanden ontheffing verlenen van de toepassing van de bepalingen van artikel 2, lid 3, onder b) en c), voor schepen die worden gecharterd om een door onvoorziene omstandigheden ontstaan acuut tekort aan scheepsruimte op een veerdienst op te vangen. Voor ontheffingen van meer dan twee maanden is voorafgaande goedkeuring van de Commissie vereist. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de in lid 2 bedoelde ontheffingen en van de omstandigheden waaronder zij zijn verleend. Artikel 4 Ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze richtlijn wijzen de lidstaten overeenkomstig hun nationale wetgeving en/of praktijk een of meer contactbureaus of een of meer bevoegde nationale instanties aan. treffen De lidstaten overheidsinstanties verantwoordelijk zijn voor het arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden. voorzieningen die overeenkomstig voor hun samenwerking tussen de nationale wetgevingen in artikel 2 bedoelde toezicht op de Wederzijdse administratieve bijstand wordt kosteloos verstrekt. 19 3. Elke lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van de in lid 1 bedoelde contactbureaus en/of bevoegde instanties. Artikel 5 De lidstaten stellen het stelsel van straffen, van toepassing op overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, vast en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de daadwerkelijke toepassing van die straffen te verzekeren. De aldus vastgestelde straffen moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 6 vermelde datum van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan zo spoedig mogelijk mee. Artikel 6 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Deze bepalingen zijn met ingang van 1 januari 2000 van toepassing. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. Artikel 7 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 20 ISSN 0254-1513 COM(98)251def. DOCUMENTEN NL 07 06 01 10 Catalogusnummer : CB-CO-98-287-NL-C ISBN 92-78-35509-7 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg a


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1313/98 dell'on. José GARCÍA- MARGALLO Y MARFIL alla Commissione. EURO 1999

eurovoc_concepts:
Community budget
Spain
budget deficit
coordination of EMU policies
currency adjustment
economic convergence
economic growth
economic stabilisation
multilateral surveillance
public finance

formats: html print


title: Verordening (EG) nr. 915/98 van de Commissie van 29 april 1998 tot vaststelling van de productierestitutie voor olijfolie die wordt gebruikt voor de vervaardiging van bepaalde conserven

eurovoc_concepts:
olive oil
preserved product
production refund

formats: pdf print

text: 30. 4. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 128/43 VERORDENING (EG) Nr. 915/98 VAN DE COMMISSIE van 29 april 1998 tot vaststelling van de productierestitutie voor olijfolie die wordt gebruikt voor de vervaardiging van bepaalde conserven DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oli(cid:137)n en vetten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verorde- ning (EG) nr. 1581/96 (2), en met name op artikel 20 bis, Overwegende dat in artikel 20 bis van Verordening nr. 136/66/EEG is bepaald dat een productierestitutie wordt verleend voor olijfolie die wordt gebruikt voor de vervaar- diging van bepaalde conserven; dat krachtens artikel 20 bis, lid 6, en onverminderd het bepaalde in lid 3 daarvan, het bedrag van deze restitutie om de twee maanden door de Commissie wordt vastgesteld; Overwegende dat volgens artikel 20 bis, lid 2, van voor- noemde verordening de restitutie wordt vastgesteld op basis van het verschil tussen de prijzen op de wereldmarkt en die op de markt van de Gemeenschap, waarbij reke- ning wordt gehouden met de invoerbelasting voor olijfolie van GN-code 1509 90 00 tijdens een referentieperiode en de factoren die in aanmerking zijn genomen bij de vast- stelling van de uitvoerrestituties voor bovenbedoelde olijf- olie tijdens een referentieperiode; dat het dienstig is de periode van twee maanden die onmiddellijk voorafgaat aan de periode waarin de productierestitutie wordt toege- kend als referentieperiode aan te merken; dat het boven- bedoelde bedrag evenwel wordt verhoogd met een bedrag dat gelijk is aan de consumptiesteun die geldt op de dag waarop de restitutie van toepassing wordt; Overwegende dat de toepassing van de bovenbedoelde criteria leidt tot het vaststellen van de restitutie als hier- onder aangegeven, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de maanden mei en juni 1998 bedraagt de in artikel 20 bis, lid 2, van Verordening nr. 136/66/EEG bedoelde productierestitutie 60,07 ECU/100 kg. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 1 mei 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 29 april 1998. Voor de Commissie Hans VAN DEN BROEK Lid van de Commissie (1) PB 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. (2) PB L 206 van 16. 8. 1996, blz. 11


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1253/98 af Odile LEPERRE-VERRIER til Kommissionen. Et europæisk handlingsprogram for unge

eurovoc_concepts:
Mediterranean third countries
action programme
cultural cooperation
cultural policy
young person
youth exchange scheme

formats: html pdf print

text: C 386/100 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 11. 12. 98 Med hensyn til spłrgsm(cid:229)let om, hvem der b(cid:230)rer udgifterne, henvises der til artikel 9 i samme forordning, hvori det hedder, at »medlemsstaterne kan lade brugerne. afholde de omkostninger, der er forbundet med de i artikel 3 omhandlede ordninger. «. Der henvises desuden til kapitel I i bilag C til R(cid:229)dets direktiv 85/73/E(cid:216)F af 29. januar 1985 om finansiering af veterin(cid:230)rundersłgelse og -kontrol som omhandlet i direktiv 89/662/E(cid:216)F, 90/425/E(cid:216)F, 90/675/E(cid:216)F og 91/496/E(cid:216)F (2) ((cid:230)ndret og kodificeret) om finansiering af veterin(cid:230)rundersłgelse og -kontrol, hvor det fasts(cid:230)ttes som en generel regel, at kontrollen skal finansieres p(cid:229) oprindelsesstedet, og at der skal opkr(cid:230)ves en afgift. Afgiftens anvendelsesomr(cid:229)de og stłrrelse, gennemfłrelsesbestemmelser i forbindelse hermed, herunder navnlig bestemmelsen af, hvem der er afgiftspligtig, samt undtagelsestilf(cid:230)lde er imidlertid endnu ikke fastsat. Inden for disse rammer er det op til medlemsstaterne at fastl(cid:230)gge s(cid:229)danne bestemmelser p(cid:229) grundlag af deres nationale regler. Hvad ang(cid:229)r de dermed forbundne udgifter, har Kommissionen ikke de relevante oplysninger. (1) (2) EFT L 117 af 7. 5. 1997. EFT L 32 af 5. 2. 1985. (98/C 386/139) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1253/98 af Odile Leperre-Verrier (ARE) til Kommissionen (29. april 1998) Om: Et europ(cid:230)isk handlingsprogram for unge Kan Kommissionen redegłre for, hvor langt den er n(cid:229)et med iv(cid:230)rks(cid:230)ttelsen af et Euro-middelhavsprogram med foranstaltninger for unge, som den havde fremsat meddelelse om p(cid:229) et af młderne for landene i Euro- middelhavssamarbejdet? Kan den i denne forbindelse oplyse, hvilke hovedpunkter, den vil g(cid:229) ud fra, og inden for hvilken frist disse foranstaltninger vil kunne gennemfłres? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Manuel Mar(cid:237)n (25. maj 1998) Ungdomsomr(cid:229)det figurerer i Barcelona-erkl(cid:230)ringen som et prioriteret indsatsomr(cid:229)de for F(cid:230)llesskabet og de tolv Middelhavspartnere. Det hedder s(cid:229)ledes i arbejdsprogrammet, at der skal lanceres et Euro-Middelhavsprogram for udveksling af unge p(cid:229) grundlag af erfaringerne i Europa og under hensyntagen til partnernes behov. Dette m(cid:229)l n(cid:230)vnes igen i konklusionerne af udenrigsministrenes anden Euro-Middelhavskonference. Det hedder her, at der snarest vil blive forelagt specifikke initiativer vedrłrende unge. Kommissionen till(cid:230)gger sektoren s(cid:230)rlig betydning og har knyttet de nłdvendige kontakter. Kommissionen arbejder med s(cid:229)danne aktiviteter, som vil kunne p(cid:229)begyndes i 1998. (98/C 386/140) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1262/98 af Edith M(cid:252)ller (V) til Kommissionen (29. april 1998) Om: Forbindelser med ansłgerlandene og uddannelsesprogrammer til udvikling heraf Hvilke tilbud (p(cid:229) det administrative omr(cid:229)de) og programmer har Kommissionen udarbejdet som grundlag for udviklingen af forbindelserne med ansłgerlandene (uddannelsesprogrammer, praktikantophold, osv. ) › specielt i denne periode til forberedelse af de central- og łsteurop(cid:230)iske landes tiltr(cid:230)delse af EU?


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1165/98 του Graham WATSON προς την Επ τροπή. Περιφερειακά αεροδρόμια και πρόσβαση στα κεντρικά αεροδρόμια

eurovoc_concepts:
air traffic
air transport
airport
carriage of passengers
inland transport
intra-EU transport
transport capacity
transport planning
transport regulations

text: 22. 2. 1999 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn C 50/15 (1999/C 50/020) GRAPTH ERVTHSH E-1165/98 ypobolh· : Graham Watson (ELDR) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Perifereiaka· aerodro·mia kai pro·sbash sta kentrika· aerodro·mia H ki·nhsh aeroskafv· n prow kai apo· ta perifereiaka· aerodro·mia apotelei· e·nan shmantiko· kai synexv· w anaptysso·meno tome·a sto xv· ro thw aeropori·aw. Anagnvri·zei h Epitroph· to gegono·w o·ti para· thn ay·jhsh toy o·gkoy tvn tajidivtv· n sta perifereiaka· aerodro·mia, ayta· ejakoloyuoy·n na antimetvpi·zoyn dysana·loga mega·la problh·mata vw prow to oikonomiko· se o·,ti afora· th diasfa·lish diaue·simoy xro·noy prosapogeiv· sevn sta kentrika· aerodro·mia; (1999/C 50/021) GRAPTH ERVTHSH E-1166/98 ypobolh· : Graham Watson (ELDR) prow thn Epitroph· (29 Aprili·oy 1998) Ue·ma: Perifereiaka· aerodro·mia kai pro·sbash sta kentrika· aerodro·mia Poia· ei·nai ta sxe·dia thw Epitroph·w se o·,ti afora· thn ejasfa·lish pro·sbashw sta kentrika· aerodro·mia gia tiw aeroporike·w etairei·ew oi opoi·ew leitoyrgoy·n me ba·sh perifereiaka· aerodro·mia; Dedome·noy o·ti ei·nai pio symfe·ron apo· oikonomikh· a·poch gia ta kentrika· aerodro·mia na diaue·toyn thn pleiono·thta toy xro·noy prosapogeiv· sevn stoyw pleiodo·tew, proti·uetai h Epitroph· na yposthri·jei thn yioue·thsh thw ide·aw peri· Epilegme·nvn Perifereiakv· n Aerodromi·vn sta opoi·a ua diati·uetai, e·nanti miaw stauerh·w timh·w, xro·now gia periorisme·no ariumo· prosapogeiv· sevn se kentrika· aerodro·mia to·so ento·w o·so kai ekto·w tvn vrv· n aixmh·w. Koinh· apa· nthsh toy k. Kinnock ej ono·matow thw Epitroph· w stiw grapte·w ervth· seiw E-1165/98 kai E-1166/98 (29 Mai(cid:143)oy 1998) H Epitroph· gnvri·zei o·ti oi aerometaforei·w poy epixeiroy·n prow kai apo· perifereiakoy·w aerolime·new, synantoy·n oloe·na kai megaly·terew dyskoli·ew sthn ejasfa·lish kata·llhlvn diaue·simvn xro·nvn xrh·sevw se epibebaryme·noyw kombikoy·w aerolime·new. H Epitroph· ei·nai se ue·sh na bebaiv· sei o·ti, apo· th ue·sh se isxy· toy kanonismoy· (EOK) 95/93 toy Symboyli·oy thw 18hw Ianoyari·oy 1983 sxetika· me toyw koinoy·w kano·new katanomh·w toy diaue·simoy xro·noy xrh·sevw (slots) stoyw koinotikoy·w aerolime·new (1), toy apokaloy·menoy kanonismoy· gia ta slots, e·xei ayjhuei· h pi·esh sto sy·sthma katanomh·w stoyw koinotikoy·w aerolime·new, idi·vw vw apote·lesma thw ay·jhshw thw ki·nhshw. H kata·stash stoyw perifereiakoy·w aerolime·new lamba·netai ypo·ch sthn tre·xoysa epejergasi·a thw tropopoi·hshw kai enhme·rvshw toy kanonismoy· 95/93. Mia apo· tiw ky·riew dyskoli·ew sthn katanomh· toy diaue·simoy xro·noy xrh·sevw ei·nai h kata·llhlh ejisorro·phsh tvn symfero·ntvn tvn endiaferome·nvn merv· n. Oi mega·lew aeroporike·w etairi·ew uevroy·n o·ti h pro·tash ua dieykoly·nei th leitoyrgi·a oloklhrvme·nvn aeroporikv· n ko·mbvn kai aktinvtv· n dikty·vn. Oi perifereiakoi· aerometaforei·w kai ta aerodro·mia uevroy·n o·ti oi perifereiakoi· aerometaforei·w dikaioy·ntai kaly·terhw, h· kai ejasfalisme·nhw ako·mh, pro·sbashw sta epibebaryme·na aerodro·mia. Ta aerodro·mia, geniko·tera, endiafe·rontai gia th stauero·thta tvn yphresiv· n, gia thn megistopoi·hsh toy ariumoy· tvn epibatv· n kai gia thn kaly·terh ejisorro·phsh thw perifereiakh·w agora·w me thn agora· mega·lvn aposta·sevn. Syxna·, ta stoixei·a ayta· ei·nai allhlosygkroyo·mena. Ayto·w ei·nai o lo·gow gia ton opoi·o ei·nai dy·skolh h tropopoi·hsh tvn shmerinv· n parame·trvn, me thn opoi·a ua dino·tan proteraio·thta se mia kathgori·a epixeirh·sevn, e·nanti a·llvn. Ua h·tan i·svw sko·pimo oi anauevrhme·new nomouetike·w diata·jeiw na diathroy·n, se sxe·sh me th shmerinh· katanomh· diaue·simoy xro·noy xrh·sevw, th dynato·thta de·smeyshw slots se zvtikh·w shmasi·aw gramme·w prow kai apo· perifereiakoy·w aerolime·new, o·poy, ba·sei toy kanonismoy· toy Symboyli·oy 2408/92, e·xoyn epiblhuei· ypoxrev· seiw paroxh·w dhmo·siaw yphresi·aw. Aname·netai loipo·n na ejakoloyuh·soyn ta kra·th me·lh na ei·nai se ue·sh na desmey·oyn slots prokeime·noy na ejasfali·soyn th syne·xish tvn drasthrioth·tvn toyw metajy· perifereiakv· n kai kombikv· n aerolime·nvn. (1) EE L 142 thw 22. 1. 1993


title: QUESTION ECRITE no 1339/98 de Allan MACARTNEY à la Commission. Perte de parts de marché dans le secteur touristique

eurovoc_concepts:
competitiveness
market-sharing agreement
sales promotion
seasonal employment
seasonal unemployment
tourism
updating of skills

text: C 402/114 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 22. 12. 98 RØponse donnØe par Mme Bjerregaard au nom de la Commission (29 mai 1998) La Commission a recommandØ aux (cid:201)tats membres d(cid:146)inclure les nouvelles espŁces non couvertes par les annexes de la directive 92/43/CEE du Conseil du 21 mai 1992 sur la conservation des habitats naturels ainsi que de la faune et de la flore sauvages (1) (directive sur les habitats), lorsque cette inclusion est scientifiquement justifiØe et aprŁs consultation du groupe de travail scientifique de la directive sur les habitats et du comitØ «habitats». Par exemple, lors de la 17e rØunion du comitØ permanent, la Commission a approuvØ l(cid:146)inclusion de cinq nouvelles espŁces de flore dans l(cid:146)annexe II de la Convention de Berne ainsi que de nouvelles espŁces marines dans les annexes I et III de cette convention. Une approche analogue est adoptØe pour le rØseau (cid:201)meraude. (1) JO L 206 du 22. 7. 1992. (98/C 402/149) QUESTION (cid:201)CRITE E-1339/98 posØe par Allan Macartney (ARE) (cid:224) la Commission (29 avril 1998) Objet: Perte de parts de marchØ dans le secteur touristique La Commission est-elle informØe de ce que l(cid:146)Europe en gØnØral perd des parts de marchØ dans le secteur mondial en plus forte expansion, (cid:224) savoir le tourisme? Quelles sont les mesures envisagØes pour faire porter le gros de l(cid:146)effort sur l(cid:146)allongement de la saison touristique: promotions de basse saison, relŁvement des concours octroyØs aux zones connaissant des problŁmes saisonniers graves et subventionnement de l(cid:146)emploi afin d(cid:146)assurer le recyclage du personnel hautement qualifiØ au cours des mois d(cid:146)hiver? RØponse donnØe par M. Papoutsis au nom de la Commission (15 juin 1998) La Commission est consciente que la part de l(cid:146)Europe dans le marchØ mondial du tourisme diminue en termes d(cid:146)arrivØes internationales et de revenus engendrØs par les touristes internationaux en visite dans l(cid:146)Europe, et elle est consciente de l(cid:146)importance croissante du tourisme europØen dans le cadre du commerce international de services. La Commission a transmis au Conseil en 1996 une proposition relative (cid:224) un programme pluriannuel (1) («Philoxenia») visant (cid:224) stimuler la qualitØ et la compØtitivitØ du tourisme europØen afin de contribuer (cid:224) la croissance et (cid:224) l(cid:146)emploi. Les instruments prØvus par cette proposition permettraient de traiter plus efficacement les problŁmes liØs (cid:224) la saisonnalitØ du tourisme europØen. Les implications de la saisonnalitØ pour l(cid:146)emploi et la formation figureront parmi les problŁmes abordØs par un groupe de travail de haut niveau sur le tourisme et l(cid:146)emploi rØcemment crØØ par la Commission. Ce groupe soumettra son rapport et ses recommandations (cid:224) la Commission en octobre 1998 au plus tard. D(cid:146)autre part, la CommunautØ vise, (cid:224) travers son action structurelle, (cid:224) aider les rØgions qui sont trop dØpendantes du caractŁre saisonnier de l(cid:146)activitØ touristique. Elle soutient les efforts de diversification de leurs activitØs, par exemple par la promotion de l(cid:146)hØritage culturel et de produits de qualitØ commercialisables tout au long de l(cid:146)annØe, favorisant ainsi un dØveloppement Øconomique alternatif. (1) JO C 222 du 31. 7. 1996. - JO C 13 du 14. 1. 1997


title: Reglamento (CE) n° 907/98 de la Comisión de 29 de abril de 1998 por el que se establecen valores globales de importación para la determinación del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

text: 30. 4. 98 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 128/21 REGLAMENTO (CE) No 907/98 DE LA COMISI(cid:222)N de 29 de abril de 1998 por el que se establecen valores globales de importaci(cid:155)n para la determinaci(cid:155)n del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CE) no 3223/94 de la Comisi(cid:155)n, de 21 de diciembre de 1994, por el que se establecen disposiciones de aplicaci(cid:155)n del r(cid:130)gimen de importaci(cid:155)n de frutas y hortalizas (1), modificado en (cid:156)ltimo lugar por el Reglamento (CE) no 2375/96 (2), y, en particular, el apar- tado 1 de su art(cid:146)culo 4, Visto el Reglamento (CEE) no 3813/92 del Consejo, de 28 de diciembre de 1992, relativo a la unidad de cuenta y a los tipos de conversi(cid:155)n aplicables en el marco de la Pol(cid:146)- tica Agr(cid:146)cola Com(cid:156)n (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 150/95 (4), y, en parti- cular, el apartado 3 de su art(cid:146)culo 3, Considerando que el Reglamento (CE) no 3223/94 esta- blece, en aplicaci(cid:155)n de los resultados de las negociaciones comerciales multilaterales de la Ronda Uruguay, los crite- rios para que la Comisi(cid:155)n fije los valores a tanto alzado de importaci(cid:155)n de terceros pa(cid:146)ses correspondientes a los productos y per(cid:146)odos que se precisan en su Anexo; Considerando que, en aplicaci(cid:155)n de los criterios antes indicados, los valores globales de importaci(cid:155)n deben fijarse en los niveles que figuran en el Anexo del presente Reglamento, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Los valores globales de importaci(cid:155)n a que se refiere el art(cid:146)culo 4 del Reglamento (CE) no 3223/94 quedan fijados seg(cid:156)n se indica en el cuadro del Anexo. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 30 de abril de 1998. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 29 de abril de 1998. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) DO L 325 de 14. 12. 1996, p. 5. (3) DO L 387 de 31. 12. 1992, p. 1. (4) DO L 22 de 31. 1. 1995, p. 1. L 128/22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 30. 4. 98 ANEXO del Reglamento de la Comisi(cid:155)n, de 29 de abril de 1998, por el que se establecen los valores globales de importaci(cid:155)n para la determinaci(cid:155)n del precio de entrada de determinadas frutas y hortalizas C(cid:155)digo NC 0702 00 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 C(cid:155)digo pa(cid:146)s tercero (1) Valor global de importaci(cid:155)n (ecus/100 kg) 212 624 999 052 999 052 204 212 400 600 624 999 388 600 999 060 388 400 404 508 512 524 528 720 804 999 388 512 528 999 115,9 188,3 152,1 76,4 76,4 39,4 35,2 55,3 58,2 48,1 46,0 47,0 66,8 83,0 74,9 43,8 87,0 92,0 96,8 78,2 93,5 76,6 75,0 146,0 109,1 89,8 70,5 72,4 86,4 76,4 (1) Nomenclatura de pa(cid:146)ses fijada por el Reglamento (CE) no 2317/97 de la Comisi(cid:155)n (DO L 321 de 22. 11. 1997, p. 19). El c(cid:155)digo «999» significa «otros or(cid:146)genes»


title: QUESTION ECRITE no 1272/98 de Freddy BLAK à la Commission. Tests en matière de recrutement

eurovoc_concepts:
European undertaking
confidentiality
data protection
labour law
protection of privacy
recruitment
testing


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 924/98 af 29. april 1998 om fastsættelse af de restitutionssatser, der skal anvendes for visse mejeriprodukter, der udføres i form af varer, som ikke omfattes af traktatens bilag II

eurovoc_concepts:
butter
export refund
powdered milk

text: L 128/64 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 30. 4. 98 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 924/98 af 29. april 1998 om fastsættelse af de restitutionssatser, der skal anvendes for visse mejeripro- dukter, der udføres i form af varer, som ikke omfattes af traktatens bilag II KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) er nævnt i bilag A til den pågældende forordning, eller dermed ligestillede produkter; under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 804/68 af 27. juni 1968 om den fælles markedsordning for mælk og mejeriprodukter (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1587/96 (2), artikel 17, stk. 3, og ud fra følgende betragtninger: I henhold til artikel 17, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 804/68 kan forskellen mellem priserne i den internatio- nale handel for de produkter, der er nævnt i artikel 1, litra a), b), c), d), e) og g) i den pågældende forordning, og priserne inden for Fællesskabet dækkes af en eksportresti- tution; Kommissionens forordning (EF) nr. 1222/94 af 30. maj 1994 om fastsættelse af almindelige gennemførelses- regler for ydelse af eksportrestitutioner og om fastlæggelse af kriterierne for fastsættelse af restitutionsbeløbet for visse landbrugsprodukter, der udføres i form af varer, som ikke omfattes af traktatens bilag II (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1909/97 (4), specificerer sådanne af disse produkter, for hvilke der bør fastsættes en restituti- onssats, der skal anvendes ved deres udførsel i form af varer, som er nævnt i bilaget til forordning (EØF) nr. 804/68; i henhold til artikel 4, stk. 1, første afsnit, i forordning (EF) nr. 1222/94 skal restitutionssatsen pr. 100 kg af hvert af de basisprodukter, der tages i betragtning, fastsættes for hver måned; artikel 4, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1222/94 bestemmer, at der ved fastsættelsen af restitutionssatsen skal tages hensyn til eventuelle produktionsrestitutioner, støtte eller andre foranstaltninger med tilsvarende virkning, som skal anvendes i alle medlemsstaterne i henhold til bestemmel- serne i forordningen om den fælles markedsordning i den pågældende sektor med hensyn til de basisprodukter, der (1) EFT L 148 af 28. 6. 1968, s. 13. (2) EFT L 206 af 16. 8. 1996, s. 21. (3) EFT L 136 af 31. 5. 1994, s. 5. (4) EFT L 268 af 1. 10. 1997, s. 20. i henhold til artikel 11, stk. 1, i forordning (EØF) nr. 804/68 ydes støtte for skummetmælk, som er produceret til kasein, hvis inden for Fællesskabet og forarbejdet denne mælk og kaseinat, der er produceret med denne mælk, opfylder visse betingelser, der er fastsat i artikel 1 i Rådets forordning (EØF) nr. 987/68 af 15. juli 1968 om fastsættelse af almindelige regler for ydelse af støtte til til kasein og kasei- skummetmælk, der er forarbejdet nater (5), senest ændret ved forordning (EØF) nr. 1435/ 90 (6); forordning (EF) nr. 2571/97 af 15. Kommissionens december 1997 om salg af smør til nedsat pris og ydelse af støtte for fløde, smør og koncentreret smør til fremstil- ling af konditorvarer, konsumis og andre levneds- midler (7), godkender levering til industrier, der fremstiller visse varer af smør og fløde til nedsatte priser; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Mælk og Mejeriprodukter (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. De restitutionssatser, der skal anvendes for de ba- sisprodukter, der er anført i bilag A til forordning (EF) nr. 1222/94, nævnt i artikel 1 i forordning (EØF) nr. 804/68 og udført i form af varer, der er nævnt i bilaget til forord- ning (EØF) nr. 804/68, fastsættes som angivet i bilaget til denne forordning. fastsættes 2. Der de produkter, der er nævnt i det forudgående stykke, men ikke omfattes af bilaget. ingen restitutionssatser for Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 1. maj 1998. (5) EFT L 169 af 18. 7. 1968, s. 6. (6) EFT L 138 af 31. 5. 1990, s. 8. (7) EFT L 350 af 20. 12. 1997, s. 3. 30. 4. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 128/65 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 29. april 1998. På Kommissionens vegne Martin BANGEMANN Medlem af Kommissionen BILAG til Kommissionens forordning af 29. april 1998 om fastsættelse af de restitutionssatser, der skal anvendes for visse mejeriprodukter, der udføres i form af varer, som ikke omfattes af traktatens bilag II KN-kode Varebeskrivelse ex 0402 10 19 ex 0402 21 19 Mælkepulver, som granulat eller i anden fast form, ikke tilsat sukker eller andre sødemidler, med fedtindhold på under 1,5 vægtprocent (PG 2): a) for så vidt angår udførsel af varer henhørende under KN- kode 3501 b) for så vidt angår udførsel af andre varer Mælkepulver, som granulat eller i anden fast form, ikke tilsat sukker eller andre sødemidler, med fedtindhold på 26 vægt- procent (PG 3): a) for så vidt angår udførsel af varer, der i form af produkter, som er ligestillet med PG 3, indeholder smør eller fløde til nedsat pris, og som er fremstillet på de betingelser, som er fastsat i forordning (EØF) nr. 2571/97 b) for så vidt angår udførsel af andre varer ex 0405 10 Smør, med et fedtindhold på 82 vægtprocent (PG 6): a) for så vidt angår udførsel af varer, der indeholder smør eller fløde til nedsat pris, og som er fremstillet på de betingelser, som er fastsat i forordning (EØF) nr. 2571/97 b) for så vidt angår udførsel af varer henhørende under KN- kode 2106 90 98 med et mælkefedtindhold på 40 vægtpro- cent og derover c) for så vidt angår udførsel af andre varer (ECU/100 kg) Restitutions- satser (cid:190) 68,00 64,59 102,60 45,00 177,25 170,00


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 915/98 af 29. april 1998 om fastsættelse af produktionsrestitutionen for de olivenolier, der benyttes til fremstilling af visse former for konserves

text: 30. 4. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 128/43 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 915/98 af 29. april 1998 om fastsættelse af produktionsrestitutionen for de olivenolier, der benyttes til fremstilling af visse former for konserves KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning nr. 136/66/EØF af 22. september 1966 om oprettelse af en fælles markeds- ordning for fedtstoffer (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1581/96 (2), særlig artikel 20a, og ud fra følgende betragtninger: Ifølge artikel 20a i forordning nr. 136/66/EØF ydes der en produktionsrestitution for olivenolie, der anvendes til fremstilling af visse former for konserves; i henhold til nævnte artikels stk. 6 fastsætter Kommissionen hver anden m(cid:134)ned restitutionsbeløbet, jf. dog nævnte artikels stk. 3; ifølge ovennævnte forordnings artikel 20a, stk. 2, fast- sættes produktionsrestitutionens størrelse p(cid:134) grundlag af forskellen mellem priserne p(cid:134) verdensmarkedet og EU- markedet, idet der tages hensyn til importbelastningen for olivenolie henhørende under underposition KN-kode løbet af en referenceperiode samt til de 1509 90 00 i elementer, der anvendes ved fastsættelsen af eksportresti- tutionerne for denne olivenolie i løbet af en referencepe- riode; det er hensigtsmæssigt at anse perioden p(cid:134) to m(cid:134)neder forud for begyndelsen af produktionsrestitutio- nens gyldighedsperiode for referenceperiode; restitutions- beløbet forhøjes dog med et beløb svarende til den forbrugerstøtte, der gælder p(cid:134) den dag, som produktions- restitutionen anvendes fra; anvendelsen af de ovenfor omhandlede kriterier fører til fastsættelse af restitutionen som anført nedenfor (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For maj og juni 1998 er den i artikel 20a, stk. 2, i forord- ning nr. 136/66/EØF omhandlede produktionsrestitution lig med 60,07 ECU/100 kg. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 1. maj 1998. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 29. april 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Hans VAN DEN BROEK Medlem af Kommissionen (1) EFT 172 af 30. 9. 1966, s. 3025/66. (2) EFT L 206 af 16. 8. 1996, s. 11


title: Regulamento (CE) nº 917/98 da Comissão de 29 de Abril de 1998 que fixa os direitos de importação no sector do arroz

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

text: L 128/46 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 30. 4. 98 REGULAMENTO (CE) Nº 917/98 DA COMISS(cid:212)O de 29 de Abril de 1998 que fixa os direitos de importa(cid:135)(cid:209)o no sector do arroz A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado do arroz (1), alterado pelo Regulamento (CE) nº 192/98 (2), Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 1503/96 da Comiss(cid:209)o, de 29 de Julho de 1996, que estabelece as normas de execu(cid:135)(cid:209)o do Regulamento (CE) nº 3072/95 do Conselho no que respeita aos direitos de importa(cid:135)(cid:209)o no sector do arroz (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1403/97 (4), e, nomeadamente, o nº 1 do seu artigo 4º, Considerando que o artigo 11º do Regulamento (CE) nº 3072/95 prev(cid:136) que, na importa(cid:135)(cid:209)o dos produtos referidos no artigo 1º do mencionado regulamento, ser(cid:209)o cobradas as taxas dos direitos da Pauta Aduaneira Comum; que, todavia, no que respeita aos produtos referidos no nº 2 do mesmo artigo, o direito de importa(cid:135)(cid:209)o (cid:130) igual ao pre(cid:135)o de interven(cid:135)(cid:209)o v(cid:145)lido para esses produtos no momento da importa(cid:135)(cid:209)o, majorado de uma determinada percentagem consoante se trate de arroz descascado ou branqueado, diminu(cid:146)do do pre(cid:135)o de importa(cid:135)(cid:209)o, desde que esse direito n(cid:209)o seja superior (cid:133) taxa dos direitos da Pauta Aduaneira Comum; Considerando que, por for(cid:135)a do nº 3 do artigo 12º do Regulamento (CE) nº 3072/95, os pre(cid:135)os de importa(cid:135)(cid:209)o CIF s(cid:209)o calculados com base nos pre(cid:135)os representativos do produto em quest(cid:209)o no mercado mundial ou no mercado de importa(cid:135)(cid:209)o comunit(cid:145)rio do produto; Considerando que o Regulamento (CE) nº 1503/96 esta- beleceu as normas de execu(cid:135)(cid:209)o do Regulamento (CE) nº 3072/95 no que respeita aos direitos de importa(cid:135)(cid:209)o no sector do arroz; Considerando que os direitos de importa(cid:135)(cid:209)o s(cid:209)o aplic(cid:145)veis at(cid:130) que entre em vigor o resultado de uma nova fixa(cid:135)(cid:209)o; que esses direitos permanecem igualmente em vigor se n(cid:209)o estiver dispon(cid:146)vel qualquer cota(cid:135)(cid:209)o para a origem de refer(cid:136)ncia prevista no artigo 5º do Regulamento (CE) nº 1503/96 no decurso das duas semanas anteriores (cid:133) fixa(cid:135)(cid:209)o peri(cid:155)dica seguinte; Considerando que, para permitir o funcionamento normal do regime dos direitos de importa(cid:135)(cid:209)o, (cid:130) conveniente utilizar para o c(cid:145)lculo destes (cid:156)ltimos as taxas do mercado verificadas durante um per(cid:146)odo de refer(cid:136)ncia; Considerando que a aplica(cid:135)(cid:209)o do Regulamento (CE) nº 1503/96 conduz (cid:133) fixa(cid:135)(cid:209)o dos direitos de importa(cid:135)(cid:209)o em conformidade com os anexos do presente regulamento, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os direitos de importa(cid:135)(cid:209)o no sector do arroz referidos nos n(cid:16) 1 e 2 do artigo 11º do Regulamento (CE) nº 3072/95 s(cid:209)o fixados no anexo I do presente regulamento com base nos elementos constantes do anexo II. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 30 de Abril de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 29 de Abril de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 329 de 30. 12. 1995, p. 18. (2) JO L 20 de 27. 1. 1998, p. 16. (3) JO L 189 de 30. 7. 1996, p. 71. (4) JO L 194 de 23. 7. 1997, p. 2. 30. 4. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 128/47 ANEXO I do regulamento da Comiss(cid:209)o, de 29 de Abril de 1998, que fixa os direitos de importa(cid:135)(cid:209)o aplic(cid:145)veis ao arroz e (cid:133)s trincas C(cid:155)digo NC 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 Direitos de importa(cid:135)(cid:209)o (5) Pa(cid:146)ses terceiros (excepto ACP e Bangladesh) (3) (7) ACP Bangladesh (1) (2) (3) (4) Basmati (cid:237)ndia e Paquist(cid:209)o (6) Egipto (8) (em ecus/t) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 262,11 (7) (7) (7) 262,11 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 164,91 164,91 164,91 126,72 164,91 164,91 164,91 126,72 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 78,38 12,11 12,11 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 253,88 253,88 253,88 196,58 253,88 253,88 253,88 196,58 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 123,00 (1) Sob reserva do disposto nos artigos 12º e 13º do Regulamento (CEE) nº 715/90 do Conselho (JO L 84 de 30. 3. 1990, p. 85), alterado. (2) Em conformidade com o Regulamento (CEE) nº 715/90, os direitos de importa(cid:135)(cid:209)o n(cid:209)o s(cid:209)o aplicados aos produtos origin(cid:145)rios dos Estados de (cid:214)frica, das Cara(cid:146)bas e do Pac(cid:146)fico (ACP) e importados directamente para o departamento ultramarino da Reuni(cid:209)o. (3) O direito de importa(cid:135)(cid:209)o de arroz para o departamento ultramarino da Reuni(cid:209)o (cid:130) definido no nº 3 do artigo 11º do Regulamento (CE) nº 3072/95. (4) No que se refere (cid:133)s importa(cid:135)(cid:210)es de arroz, (cid:133) excep(cid:135)(cid:209)o das trincas de arroz (c(cid:155)digo NC 1006 40 00), origin(cid:145)rio do Bangladesh, o direito de importa(cid:135)(cid:209)o (cid:130) aplic(cid:145)vel no (cid:131)mbito do regime definido pelos Regulamentos nº 3491/90 do Conselho (JO L 337 de 4. 12. 1990, p. 1) e (CEE) nº 862/91 da Comiss(cid:209)o (JO L 88 de 9. 4. 1991, p. 7), alterado. (5) A importa(cid:135)(cid:209)o de produtos origin(cid:145)rios dos pa(cid:146)ses e territ(cid:155)rios ultramarinos (PTU) est(cid:145) isenta de direitos de importa(cid:135)(cid:209)o, em conformidade com o nº 1 do artigo 101º da Decis(cid:209)o 91/482/CEE do Conselho (JO L 263 de 19. 9. 1991, p. 1), alterada. (6) Em rela(cid:135)(cid:209)o ao arroz descascado da variedade Basmati de origem indiana e paquistanesa, redu(cid:135)(cid:209)o de 250 ecus/t [artigo 4ºA do Regulamento (CE) nº 1503/96, alterado]. (7) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum. (8) No que se refere (cid:133)s importa(cid:135)(cid:210)es de arroz, origin(cid:145)rio e proveniente do Egipto, o direito de importa(cid:135)(cid:209)o (cid:130) aplic(cid:145)vel no (cid:131)mbito do regime definido pelos Regulamentos (CE) nº 2184/96 do Conselho (JO L 292 de 15. 11. 1996, p. 1) e (CE) nº 196/97 da Comiss(cid:209)o (JO L 31 de 1. 2. 1997, p. 53). L 128/48 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 30. 4. 98 ANEXO II C(cid:145)lculo dos direitos de importa(cid:135)(cid:209)o no sector do arroz Paddy Trincas Descascado Branqueado Descascado Branqueado Tipo Indica Tipo Jap(cid:155)nica 1. Direito de importa(cid:135)(cid:209)o (ECU/t) (1) 262,11 533,00 338,50 533,00 2. Elementos de c(cid:145)lcio: a) Pre(cid:135)o CIF ARAG (ECU/T) b) Pre(cid:135)o FOB (ECU/T) c) Fretes mar(cid:146)timos (ECU/T) d) Origem (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 341,70 331,48 285,90 331,28 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 258,67 304,05 27,23 27,23 USDA Operadores Operadores Operadores (1) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (1) Direito aduaneiro fixado na Pauta Aduaneira Comum


title: WRITTEN QUESTION No. 1278/98 by Gerhard HAGER to the Commission. Euro-Jus Programme

eurovoc_concepts:
EU financing
EU law
EU programme
dissemination of EU information
legal adviser
public awareness campaign

text: C 402/104 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 22. 12. 98 (98/C 402/133) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1273/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Freddy Blak (PSE) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Tiedon ja tietotekniikan saatavuus Siemens-Nixdorfin ja IBM:n kaltaiset suuret monikansalliset yritykset ovat kielt(cid:228)neet ty(cid:246)ntekij(cid:246)ilt(cid:228)(cid:228)n p(cid:228)(cid:228)syn internetiin huolimatta siit(cid:228), ett(cid:228) n(cid:228)m(cid:228) yritykset el(cid:228)v(cid:228)t tietotekniikan myynnist(cid:228). Eik(cid:246) komissio katso, ett(cid:228) on toteutettava EU-aloite, jolla varmistetaan, ett(cid:228) eurooppalaisten palkansaajien tietotekniikan k(cid:228)ytt(cid:246)(cid:228) ja tiedon saantia ei rajoiteta? Komission j(cid:228)senen Martin Bangemannin komission puolesta antama vastaus (18. kes(cid:228)kuuta 1998) Komissio on samaa mielt(cid:228) parlamentin j(cid:228)senen kanssa siit(cid:228), ett(cid:228) tietotekniikan ja taitotiedon saatavuus on v(cid:228)ltt(cid:228)m(cid:228)t(cid:246)nt(cid:228) kaikenkokoisille yrityksille ja organisaatioille ja niiden ty(cid:246)ntekij(cid:246)ille. Vaikka tarpeellinen verkkoinfrastruktuuri olisikin olemassa, yritys voi tiettyjen tekij(cid:246)iden vuoksi p(cid:228)(cid:228)tt(cid:228)(cid:228), ettei se halua kaikille ty(cid:246)ntekij(cid:246)illeen vapaata p(cid:228)(cid:228)sy(cid:228) Internetiin. Ensiksikin yrityksen on maksettava Internet-yhteyden vaatiman kaistanleveyden aiheuttamat kulut. Kiinteiden johtojen kulut ovat Euroopassa valitettavasti yh(cid:228) huomattavasti korkeammat kuin Yhdysvalloissa, vaikka tietoliikenteen vapauttamisen pit(cid:228)isi lis(cid:228)t(cid:228) hintojen laskuun kohdistuvaa painetta. Lis(cid:228)ksi on otettava huomioon Internet-yhteyden aiheuttama kuormitus yrityksen tietoliikenneverkkoihin. Yritykset voivat olla huolissaan my(cid:246)s tietokoneviruksiin liittyvist(cid:228) turvallisuusongelmista, pornografian tai luvattomien ohjelmien kopioimiseen liittyv(cid:228)st(cid:228) vastuusta ja mahdollisesta (cid:148)ajantuhlauksesta(cid:148), kun ty(cid:246)ntekij(cid:228)t k(cid:228)yv(cid:228)t ty(cid:246)ajalla sellaisilla Internet-sivuilla, jotka eiv(cid:228)t tarkasti ottaen liity heid(cid:228)n ty(cid:246)h(cid:246)ns(cid:228). T(cid:228)ss(cid:228) vaiheessa ei n(cid:228)yt(cid:228) aiheelliselta antaa yhteis(cid:246)n tasolla s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228) siit(cid:228), kuinka yritysten on l(cid:228)hestytt(cid:228)v(cid:228) n(cid:228)it(cid:228) kysymyksi(cid:228). Komissio suhtautuu kuitenkin my(cid:246)nteisesti samantapaisia ongelmia kohtaavien yritysten tekemiin aloitteisiin, joiden tarkoituksena on keskustella k(cid:228)yt(cid:228)nn(cid:246)n ratkaisuista muiden yritysten sek(cid:228) ty(cid:246)ntekij(cid:246)iden tai ty(cid:246)ntekij(cid:246)iden edustajien kanssa. (98/C 402/134) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1278/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Gerhard Hager (NI) komissiolle (29. huhtikuuta 1998) Aihe: Euro-Jus -verkko Yhteis(cid:246)n Euro-Jus -hankkeessa paikalliset lakimiehet tekev(cid:228)t yhteisty(cid:246)t(cid:228) j(cid:228)senvaltioissa sijaitsevien komission yksikk(cid:246)jen kanssa ja antavat kansalaisille objektiivista ja ep(cid:228)virallista tietoa kansalaisille yhteis(cid:246)n m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ysten mukaan kuuluvista oikeuksista sek(cid:228) siit(cid:228), miten he voivat k(cid:228)ytt(cid:228)(cid:228) kyseisi(cid:228) oikeuksia hyv(cid:228)kseen. Hanke on saamieni tietojen mukaan otettu eritt(cid:228)in my(cid:246)nteisesti vastaan. Onko komissiolla tietoja, joista k(cid:228)y 1. ilmi, kuinka my(cid:246)nteisesti hanke on otettu vastaan? 2. Mist(cid:228) budjettikohdista hanke rahoitetaan ja kuinka paljon verkon yll(cid:228)pito maksaa? 3. Mink(cid:228) kriteerien mukaan (cid:148)paikalliset lakimiehet(cid:148) valitaan? 4. Ketk(cid:228) ovat It(cid:228)vallan (cid:148)Euro-Jus -hankkeen(cid:148) paikalliset lakimiehet?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1225/98 dell'on. Roberta ANGELILLI alla Commissione. Aggiornamenti sul deposito di rifiuti tossici Zucchet

eurovoc_concepts:
Latium
chemical industry
dangerous substance
environmental protection
industrial waste
public health
waste disposal
waste management
waste recycling

text: C 402/32 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 22. 12. 98 (98/C 402/039) INTERROGAZIONE SCRITTA E-0783/98 di Roberta Angelilli (NI) alla Commissione (18 marzo 1998) Oggetto: Irregolarit(cid:224) nell(cid:146)appalto per losmaltimento dei rifiuti a Roma Il 9. 5. 1997 il Consiglio della XV circoscrizione del Comune di Roma decideva la rimozione delle sostanze tossiche nella sede dello stabilimento «Zucchet» di cui all(cid:146)interrogazione E-3006/97 (1). A tutto il 27. 1. 1998 tali scorie non sono ancora state eliminate. Inoltre, in data 30. 12. 1997 Ł stata deliberata la sostituzione tramite gara ufficiosa della ditta aggiudicataria dello smaltimento (GRM srl con la Bizzaglia Eco srl). In data 26. 1. 1998 Ł stato inoltre riscontrato che tale discarica era completamente incustodita, con i rifiuti tossici facilmente accessibili al pubblico. Inoltre una terza ditta, la Ecocentro Spa, tramite la citazione privata, aveva sostituito la Bizzaglia Eco srl nelle operazioni di smaltimento, all(cid:146)insaputa del Consiglio e per ordine del presidente della Circoscrizione Giovanni Paris. Alla data del 26. 1. 1998 per tale ditta non era stato per(cid:242) formalizzato alcun contratto. In data 11. 6. 1997 la ditta DTV aveva presentato una offerta per lo smaltimento, pari a L. 249. 000. 000, cifra estremamente inferiore all(cid:146)aggiudicazione del servizio per L. 476. 000. 000. La DTV dichiarava di non essere stata messa in condizione di partecipare alla gara finale. Alla luce di tali informazioni, si invita la Commissione a far sapere: 1. 2. 3. 4. 5. se, come annunciato nella risposta E-3006/97, sia stata inviata una lettera al riguardo alle autorit(cid:224) italiane; se nei fatti esposti non ravvisi gravi violazioni della normativa in materia di appalti pubblici; se non ritenga opportuno un nuovo intervento; quali sanzioni rischiano le autorit(cid:224) italiane se non ottempereranno in questo caso alle disposizioni in materia; il suo giudizio generale sulla vicenda. (1) JO C 134 del 30. 4. 1998, p. 55. (98/C 402/040) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1225/98 di Roberta Angelilli (NI) alla Commissione (29 aprile 1998) Oggetto: Aggiornamenti sul deposito di rifiuti tossici Zucchet In relazione a precedenti interrogazioni concernenti il rinvenimento di rifiuti tossici presso la sede dello stabilimento Zucchet in Roma (E-1409/97 (1), E-3006/97 (2), E-1410/97 (3)) e alla luce della normativa italiana sui rifiuti che la Commissione ha gi(cid:224) dichiarato non perfettamente conforme alle direttive comunitarie in merito (risposta alle interrogazioni E-2350/97 (4) e E-3412/97 (5)), pu(cid:242) la Commissione rispondere ai seguenti quesiti: 1. Ha raccolto nel frattempo informazioni dalle autorit(cid:224) italiane sul procedimento di bonifica dell(cid:146)area e ha verificato l(cid:146)effettiva realizzazione di detta bonifica? 2. Alla luce delle interrogazioni presentate sull(cid:146)argomento, si Ł provveduto a verificare l(cid:146)appalto per lo smaltimento rifiuti nell(cid:146)area? 3. Si intende sottoporre l(cid:146)Italia ad un procedimento di infrazione per la non conformit(cid:224) della legislazione nazionale alle direttive 75/442/CEE (6) e 91/156/CEE (7)? (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) JO C 373 del 9. 12. 1997, pag. 120. JO C 134 del 30. 4. 1998, pag. 55. JO C 373 del 9. 12. 1997, pag. 120. JO C 117 del 16. 4. 1998, pag. 12. JO C 158 del 25. 5. 1998, pag. 106. JO L 194 del 25. 7. 1975, pag. 39. JO L 78 del 26. 3. 1991, pag. 32