title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1266/98 dell'on. Ernesto CACCAVALE alla Commissione. Confusione normativa sulla coltivazione della canapa da fibra

eurovoc_concepts:
EU aid
Italy
aid system
hemp
narcotic
production aid

text: C 31/30 Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee IT 5. 2. 1999 (1999/C 31/036) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1266/98 di Ernesto Caccavale (UPE) alla Commissione (29 aprile 1998) Oggetto: Confusione normativa sulla coltivazione della canapa da fibra Premesso che la normativa italiana in materia di antidroga vieta la coltivazione della cannabis indica (T. U. 309/ 1990); che, secondo eminenti tossicologi, il contenuto di tetraidrocannabinolo (THC) della canapa indiana varia da 3,4 a 4,8 %; che notoriamente il contenuto di THC Ł suscettibile di ampie variazioni al variare delle condizioni meteorologi- che e climatiche anche nell(cid:146)ambito di una stessa variet(cid:224); che, nell(cid:146)impossibilit(cid:224) di distinguere la variet(cid:224) dagli aspetti morfologici e botanici, la Corte di Cassazione italiana ha stabilito, in mancanza di una normativa specifica, l(cid:146)indirizzo secondo cui, ai fini penali, viene considerata cannabis indica quella in cui il contenuto di THC supera lo 0,3 %, facendo riferimento alla regolamentazione CEE che subordina la concessione del contributo comunitario per la coltivazione della canapa da fibra alla condizione che la semente sia certificata come appartenente ad una delle variet(cid:224) da fibra riportate nell(cid:146)allegato del regolamento CEE n. 1164/89 (1) e non superi in contenuto di THC la media dello 0,3 %; che tale indirizzo della Cassazione italiana (che non tiene conto che le variet(cid:224) da fibra italiane possono, in particolari condizioni meteorologiche e climatiche, arrivare fino all(cid:146)1 % di contenuto di THC), attuato dalle forze dell(cid:146)ordine, ha di fatto causato l(cid:146)abbandono della coltivazione, la perdita della maggior parte delle variet(cid:224) italiane, la distruzione della filiera canapa e delle relative tecniche, con gravi danni per l(cid:146)economia e l(cid:146)ambiente; che la reintroduzione della canapa da fibra in Italia, e in particolare della canapa da fibra appartenente alle tradizionali variet(cid:224) italiane, viene unanimemente ritenuta di vitale importanza per la difesa dell(cid:146)ambiente e per l(cid:146)economia di vaste zone del nostro paese, si chiede alla Commissione di indicare quali iniziative ritenga opportuno adottare affinchØ cessi l(cid:146)improprio riferimento alla normativa comunitaria nella valutazione, ai fini penali, di coltivazioni provenienti da sementi certificate come appartenenti alle tradizionali variet(cid:224) da fibra italiane. (1) GU L 121 del 29. 4. 1989, pag. 4. Risposta data dal sig. Fischler in nome della Commissione (5 giugno 1998) La normativa comunitaria che disciplina le condizioni per la concessione dell(cid:146)aiuto alla canapa comprende tutta una serie di requisiti rigorosi. Essa dispone infatti che l(cid:146)erogazione dell(cid:146)aiuto sia limitata a sementi certificate di variet(cid:224) aventi un tenore di sostanze inebrianti tale da garantire che il tasso di tetraidrocannabinolo (THC) non superi lo 0. 3 %. A tal fine Ł stato redatto un elenco comunitario di variet(cid:224) conformi al criterio suddetto, per le quali un metodo di quantificazione chimica stabilito a livello europeo consente di garantire tale risultato. L(cid:146)elenco in questione comprende attualmente 18 variet(cid:224), tra cui le variet(cid:224) italiane «Carmagnola», «CS» e «Fibranova». La normativa dispone inoltre che siano fornite etichette ufficiali delle sementi utilizzate e che il raccolto avvenga obbligato- riamente dopo la formazione dei chicchi. In passato la Commissione ha confermato l(cid:146)incompatibilit(cid:224) di un divieto nazionale di coltivazione della canapa con l(cid:146)esistenza dell(cid:146)organizzazione comune dei mercati. Tuttavia gli Stati membri sono liberi di adottare le misure che ritengono necessarie a fini penali, a condizione che queste non impediscano la coltivazione. In base alle informazioni di cui dispone la Commissione, in Italia la coltura della canapa interessa superfici molto limitate: 3 ettari nel 1994, 20 ettari nel 1995 e 10 ettari nel 1996


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1181/98 dell'on. Katerina DASKALAKI alla Commissione. Lingue comunitarie "marginalizzate"

eurovoc_concepts:
access to EU information
consumer information
dissemination of EU information
information policy
official language
single market

formats: html print


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1279/98 af Daniela RASCHHOFER til Kommissionen. Undersøgelse om arbejdsløsheden

eurovoc_concepts:
European Monetary Institute
economic analysis
structural unemployment


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1317/98 dell'on. José GARCÍA- MARGALLO Y MARFIL alla Commissione. EURO 1999

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
Italy
budget deficit
budget policy
budgetary discipline (EU)
economic convergence
euro
third stage of EMU

formats: html pdf print

text: 19. 11. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunita‘ europee C 354/91 (98/C 354/145) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1317/98 di Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) alla Commissione (29 aprile 1998) Oggetto: EURO 1999 Con il Patto di stabilita‘ e di crescita adottato dal Consiglio europeo di Amsterdam nel giugno 1997, gli Stati membri si sono prefissi l(cid:146)obiettivo «di una situazione di bilancio a medio termine comportante un saldo vicino al pareggio o positivo». Se negli anni a venire gli Stati membri continueranno ad effettuare i necessari aggiustamenti di bilancio, le loro finanze pubbliche saranno in grado di far fronte piu‘ facilmente alle ripercussioni sul bilancio di eventuali evoluzioni sfavorevoli in campo economico. Secondo la Commissione, quale sarebbe attualmente la situazione in Italia se il Patto di stabilita‘ fosse stato applicato durante il periodo 1992-1997? Risposta data dal Sig. de Silguy in nome della Commissione (2 giugno 1998) I testi costitutivi del patto di stabilita‘ e di crescita sono la risoluzione del Consiglio europeo del 7 giugno 1997 (1), il regolamento (CE) n. 1466/97 del Consiglio del 7 luglio 1997 per il rafforzamento della sorveglianza delle posizioni di bilancio nonche· della sorveglianza e del coordinamento delle politiche economiche (2), e il regolamento (CE) n. 1467 del Consiglio del 7 luglio 1997 per l(cid:146)accelerazione e il chiarimento delle modalita‘ d(cid:146)attuazione della procedura per i disavanzi eccessivi (2). Il patto ha per oggetto la disciplina fiscale nell(cid:146)Unione economica e monetaria (UEM) al fine di creare condizioni di stabilita‘ atte a sostenere una crescita durevole. Esso instaura un efficace sistema di incentivi per indurre gli Stati membri a non incorrere in disavanzi eccessivi e a correggerli rapidamente qualora una tale situazione si dovesse verificare. Nel 1992, il disavanzo della pubblica amministrazione in Italia era pari al 9,7% del prodotto interno lordo (PIL) e nel 1993 e‘ passato al 9,5% del PIL. Cio‘ ha indotto il Consiglio a decidere, il 26 settembre 1994, che in Italia esisteva un disavanzo eccessivo (articolo 104 C, punto 6 del trattato CE). Nel periodo menzionato dall(cid:146)onorevole parlamentare, ossia dal 1992 al 1997, la politica di bilancio dell(cid:146)Italia e‘ stata orientata principalmente alla convergenza, ossia tesa a correggere l(cid:146)eccessivo deficit per soddisfare i criteri di convergenza relativi al bilancio. Durante la seconda fase dell(cid:146)UEM non sono state applicate le disposizioni di cui al punto 9 ed 11 dell(cid:146)articolo 104 C, relative alle misure sanzionatorie. (1) GU C 236 del 2. 8. 1997. (2) GU C 209 del 2. 8. 1997. (98/C 354/146) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1318/98 di Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) alla Commissione (29 aprile 1998) Oggetto: EURO 1999 Con il Patto di stabilita‘ e di crescita adottato dal Consiglio europeo di Amsterdam nel giugno 1997, gli Stati membri si sono prefissi l(cid:146)obiettivo «di una situazione di bilancio a medio termine comportante un saldo vicino al pareggio o positivo». Se negli anni a venire gli Stati membri continueranno ad effettuare i necessari aggiustamenti di bilancio, le loro finanze pubbliche saranno in grado di far fronte piu‘ facilmente alle ripercussioni sul bilancio di eventuali evoluzioni sfavorevoli in campo economico. Secondo la Commissione, quale sarebbe attualmente la situazione in Lussemburgo se il Patto di stabilita‘ fosse stato applicato durante il periodo 1992-1997?


title: WRITTEN QUESTION No. 1297/98 by Iñigo MÉNDEZ DE VIGO to the Commission. Customs duties

eurovoc_concepts:
Morocco
customs
customs duties
customs formalities
export (EU)
work schedule

text: 11. 12. 98 EN Official Journal of the European Communities C 386/109 (98/C 386/148) WRITTEN QUESTION E-1296/98 by Caroline Jackson (PPE) to the Commission (29 April 1998) Subject: Lower band of VAT on repairs to churches and religious buildings Can the Commission confirm that it would be possible for the Government of the United Kingdom, if it wished to do so, to allocate to churches and religious buildings to the lower band for purposes of Value Added Tax? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (3 June 1998) Under current Community VAT legislation, Member States are not allowed to allocate repair, renovation and maintenance of churches and religious buildings to a reduced rate of VAT. (98/C 386/149) WRITTEN QUESTION E-1297/98 by Iæigo MØndez de Vigo (PPE) to the Commission (29 April 1998) Subject: Customs duties The customs point at Algeciras (Spain) has to deal with about 35 000 EU goods lorries per annum en route to Morocco. Up till now, the export clearance for many of these lorries has had to be carried out by the customs officials on Monday mornings, since the customs points in the countries of origin are closed on Friday afternoons, when the lorries are loaded. Does the Commission consider this practice to be compatible with the Customs Code? Does it consider this circumstance to fall within the scope of Article 790 of the implementing regulation? Answer given by Mr Monti on behalf of the Commission (2 June 1998) Article 161(5) of Regulation (EEC) 2913/92 establishing the Community Customs Code (1) sets out the basic rules governing the place where export formalities must be completed. In principle, this must be the place where the exporter is established or where the goods are packed or loaded for export shipment. Commission Regulation (EEC) 2454/93 of 2 July 1993 laying down provisions for the implementation of Council Regulation (EEC) 2913/92 establishing the Community Customs Code (2) allows two exceptions to this general rule. Article 790 thereof allows a derogation in cases where the general rule cannot be applied for administrative reasons. Such cases must be limited to situations in which a geographical restriction is imposed on a customs office competent for completion of the formalities in question. Secondly, Article 791 allows derogations for duly justified reasons. In the interests of uniform application of the customs rules, the Customs Code Committee has frequently considered situations giving rise to the application of this provision. It was decided, among other issues, that the fact that the opening hours of a customs office, competent under the terms of Article 161(5) of the Customs Code, do not correspond to the working hours of an exporter, can not constitute a duly justified reason permitting a derogation from the general rule. Indeed, under normal circumstances, an exporter(cid:146)s logistical organisation must expect to take account of such opening hours


title: Advies van het Economische en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair meerjarenactieplan ter bevordering van het veilige gebruik van Internet"

eurovoc_concepts:
action programme
computer network
consumer protection
data protection
information network

text: 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/29 4. 1. 8. de opzet voorstelt van een Europees (of zelfs internationaal erkend) kader van gedragscodes, richt- snoeren en voor de gewone burger bestemde maatregelen als „hotlines” en de aanstelling van functionarissen voor jongerenbescherming, en 4. 1. 9. voorstelt dat alle maatregelen, beleidsvormen en initiatieven m. b. t. de nieuwe diensten erop gericht zijn om het gebruik daarvan aan te moedigen, zodat het aantal gebruikers zal toenemen. Brussel, 29 april 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economische en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een beschikking van de Raad tot vaststelling van een communautair meerjarenactieplan ter bevordering van het veilige gebruik van Internet” (1) (98/C 214/08) De Raad heeft op 26 januari 1998 besloten, het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 130, lid 3 van het Verdrag te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling voor industrie, handel, ambacht en diensten, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 1 april 1998 goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw Drijfhout-Zweijtzer. Tijdens zijn op 29 en 30 april 1998 gehouden 354e Zitting (vergadering van 29 april) heeft het Economisch en Sociaal Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 116 vo´ o´r en één stem tegen, bij 3 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie onderkent de grote potentie van Internet op economisch, sociaal, educatief en cultureel gebied, maar stelt dat ook criminele organisaties hier baat bij kunnen hebben en dat er ook een (zij het beperkte) hoeveelheid illegale en schadelijke informatie op is terug te vinden. 1. 1. 1. Als gesproken wordt over illegale inhoud, wordt onmiddellijk gedacht aan kinderpornografie. Maar het omvat meer en houdt verband met uiteenlopen- de vraagstukken: — nationale veiligheid (instructies voor het maken van bommen, illegale productie van drugs, terroristische activiteiten); — bescherming van minderjarigen (onrechtmatige vor- men van marketing, geweld, pornografie); — bescherming van de menselijke waardigheid (aanspo- ring tot rassenhaat of rassendiscriminatie); (1) PB C 48 van 13. 2. 1998, blz. 8. — economische veiligheid (fraude, instructies voor het illegaal kopie¨ren van kredietkaarten); — informatiebeveiliging (kwaadwillig hacken); — bescherming van de persoonlijke levenssfeer (onge- oorloofd verstrekken van persoonsgegevens, elek- tronische pesterijen); — bescherming van de goede naam (smaad, onrechtma- tige vergelijkende reclame); — intellectueel eigendom (ongeoorloofde verspreiding van auteursrechtelijk beschermde werken, b. v. soft- ware of muziek). 1. 1. 2. Schadelijke inhoud slaat zowel op inhoud die is toegestaan, maar waarvan de verspreiding beperkt is (alleen voor volwassenen bijvoorbeeld), als op inhoud die voor bepaalde gebruikers aanstootgevend kan zijn. 1. 2. De Commissie is, terecht, van mening dat naast een actief beleid ter bevordering van het positieve gebruik van Internet ook maatregelen nodig zijn ter onderdrukking van negatieve excessen. C 214/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 1. 3. Het onderhavige actieplan heeft tot doel de hoeveelheid schadelijke en illegale informatie op Internet terug te dringen. Aangezien Internet zich slecht laat afstoppen door virtuele slagbomen en grenspalen en de lid-staten verschillende interpretaties van schadelijke dan wel illegale informatie hebben, is dit bij uitstek een issue van Europese aard. Het actieplan moet dan ook worden gezien als een aanvulling op en waar van toepassing versterking van bestaande maatregelen en initiatieven in de diverse lid-staten. 2. Samenvatting van het voorstel van de Commissie 2. 1. Het actieplan is gestoeld op drie beleidslijnen: — bevordering van zelfregulering (met name voor het tegengaan van illegale informatie); — stimulering van classificatie- en codificatie-systemen (ter filtering van schadelijke informatie); — voorlichting en bewustmaking (richting ouders, leer- krachten en kinderen). In diverse vergaderingen en bijeenkomsten hebben de Raad, het Parlement en de Europese regeringen hun steun uitgesproken voor de beleidslijnen. Voor de uitvoering van het actieplan is financie¨le 2. 2. steun van de Gemeenschap vereist (in totaal 30 mil- joen ecu over een periode van 4 jaar). Actielijn 1 is gericht op het scheppen van een 2. 2. 1. veilige omgeving door het financieel steunen van de oprichting van een Europees netwerk van meldpunten (hotlines) en het laten ontstaan van gedragscodes en richtsnoeren bij zelfregulerende instanties (totaal 5,6 mil- joen ecu). 2. 2. 2. Actielijn 2 beoogt de ontwikkeling van filtreer- en beoordelingssystemen door de systemen zelf te laten valideren en de voordelen van het gebruik ervan te demonstreren (totaal 12,7 miljoen ecu). Actielijn 3 wil bewustmakingsacties onder het 2. 2. 3. publiek en de leerkrachten aanmoedigen door eerst (lid-staat-specifiek) basismateriaal te laten vervaardigen en dat vervolgens te verspreiden via workshops, presen- taties en bestaande mediakanalen (ook Internet). De totaal voor deze actielijn benodigde financie¨n worden geraamd op 9,4 miljoen ecu. 3. Opmerkingen van het Comité 3. 1. Het Comité is, in het algemeen gesproken, zeer ingenomen met het door de Commissie opgestelde Actieplan. Overigens merkt het Comité op dat met de beoogde acties inderdaad getracht wordt het kwade te bestrijden. Nog belangrijker in feite is te trachten tot een mentaliteitsverandering te komen, waardoor zich minder excessen voordoen. Het Comité erkent echter dat dit geen realistische gedachte is. 3. 1. 1. Het Comité is zeer content met het onderscheid dat de Commissie in haar actieplan maakt tussen illegale en schadelijke informatie. 3. 1. 1. 1. In de vertaling naar concrete maatregelen constateert het Comité echter slechts een zeer geringe aandacht voor illegale inhoud op het gebied van bescher- ming van zaken als bescherming van de intellectuele eigendom, de menselijke waardigheid en de persoonlijke levenssfeer, alsmede voor delicten die betrekking hebben op de nationale en economische veiligheid. Hoewel al deze aspecten in het actieplan nadrukkelijk worden geschaard onder de noemer illegale inhoud, zijn voor de actielijnen die gericht zijn op de bescherming van de minderjarigen (de bewustmakingsacties en het ontwik- kelen van hulpmiddelen voor gebruikers) de meeste financie¨le middelen gereserveerd: 20,1 miljoen ecu! Het Comité acht dit een serieuze tekortkoming en komt hierop terug in de conclusies. 3. 1. 1. 2. Overigens onderschrijft het Comité volmon- dig de conclusie dat ter bestrijding van illegale inhoud het accent moet liggen op zelfregulering en rechtshand- having. 3. 2. Het Comité vraagt zich echter wel af of voor het tegengaan van schadelijke inhoud de beschikbaarheid van en de kennis over hulpmiddelen ter voorkoming van het in aanraking komen met dergelijke informatie niet een te beperkte insteek is. Het Comité is er niet op voorhand van overtuigd dat voor het oplossen van een sociaal probleem de door de Commissie aangedragen technologische oplossing voldoende doelmatig is. Een gevaar van een op technologie gerichte 3. 2. 1. aanpak is dat ouders en leerkrachten na installatie van een filtersysteem denken dat hun kinderen in een veilige omgeving zitten en verder zonder toezicht hun gang kunnen gaan, terwijl ze zich niet realiseren dat er allerlei lacunes zijn die juist door kinderen snel ontdekt zullen worden. De praktijk wijst immers vaak uit dat kinderen de ouders en leerkrachten qua computerkennis de baas zijn. Het Comité vraagt zich dan ook af of de doelgroep (ouders en leerkrachten) wel voldoende betrokken zijn bij de ontwikkeling van de systematiek. 2. 2. 4. Actielijn 4 heeft betrekking op ondersteunende acties (juridische kwesties, vergaderingen en evaluatie). Hiervoor is 2 miljoen ecu nodig. 3. 3. Hoewel codificatie in haar algemeenheid grote voordelen biedt op het gebied van rubricering en indexering van informatie en hierdoor de overzichtelijk- 10. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 214/31 heid en toegankelijkheid van Internet kan verbeteren, geldt dit evengoed voor de gewenste als voor de ongewenste informatie. Het Comité wijst de Commissie er in dit verband dan ook op dat codificatie in de praktijk een averechts effect kan hebben. Immers niet alleen de onschadelijke informatie wordt geclassificeerd, maar ook de potentieel schadelijke, zoals pornografie. Voor wie er naar op zoek is wordt het daardoor veel gemakkelijker om juist die schadelijke informatie op Internet te vinden. 3. 3. 1. Het Comité constateert in dit verband dat — in tegenspraak met eerdere toezeggingen — momenteel nog slechts één belangrijke leverancier van bladerpro- gamma’s de zogenaamde PICS (Platform for Internet Content Selection) filtering — waar de codificatie- en classificatievoorzieningen op zijn gebaseerd — onder- steunt (Microsoft Explorer). Andere leveranciers zoals Netscape en het (Europese) Opera ondersteunen geen PICS filters. Zonder wettelijke verplichting zullen er — ook als Netscape en Opera er wel toe overgaan — altijd programma’s zijn die het gebruik van PICS niet ondersteunen, zodat een kind de beperkingen relatief simpel kan omzeilen. Hoewel het Comité tegenover de ontwikkeling van PICS als zodanig in het geheel niet negatief staat, zet het toch de nodige vraagtekens bij de claim van PICS om van Internet een omgeving te maken waar schadelijke inhoud geen kans krijgt. 3. 4. Het Comité steunt de Commissie in haar opvat- ting dat de culturele en maatschappelijke diversiteit als gevolg van de vrijheid van meningsuiting een hoog goed is dat niet mag lijden onder het streven naar een veilig Internet, en dat het primaat voor het beoordelen van wat schadelijk is en wat niet, bij de persoon zelf moet liggen, al dan niet in zijn functie van opvoeder. In dit verband wijst het Comité de Commissie erop dat (technisch gezien) hulpmiddelen voor filtering niet alleen door de opvoeders gebruikt kunnen worden voor de bescherming van hun kinderen tegen schadelijke infor- matie, maar ook door leveranciers van Internettoegangs- diensten. Dit zou betekenen dat een systeem dat wordt gepresenteerd als „user empowering”, een controle- instrument kan worden dat juist keuzemogelijkheden uit handen neemt van die burgers. 3. 5. Ook maakt het Comité de Commissie erop attent dat Internet meer is dan het world wide web. Voor het zogenaamde chatten (elektronische babbelboxen) maar ook voor elektronische post en voor nieuwsgroepen (discussiefora), biedt het PICS (Platform for Internet Content Selection) — waar de voorziene codificatie- systemen op zijn gebaseerd — geen soelaas. Op codifica- tie gebaseerde filtersystemen ten behoeve van een veilige communicatie acht het Comité dan ook geen realistische optie. Voor belangrijke Internettoepassingen als chatten en e-mail, die ook door kinderen worden gebruikt, biedt de voorgestelde aanpak geen oplossing. 3. 6. Het Comité wijst de Commissie nadrukkelijk op de mogelijkheid van blokkeren als alternatief voor codificeren. Blokkeren is weliswaar veel grover, maar daarom nog niet minder effectief. Blokkeringsprogram- ma’s vereisen geen codificatie door de eigenaar of leverancier van de informatie, maar vertrouwen op derde partijen die doelgroepspecifieke lijsten met onwel- gevallige uitingen kunnen aanleveren. In de VS van A bestaan reeds tientallen programma’s (zoals Cybernan- ny, Surfpatrol, enz. ) die wanneer zij op de pc zijn geı¨nstalleerd op basis van deze lijsten alle onwelgevallige woorden en beelden vervangen door piepjes en blokjes. 3. 6. 1. Het onderscheid tussen codificatie en blokke- ring is belangrijk omdat bij codificatie een industriebrede aanpak is vereist (alle informatieleveranciers moeten meedoen) terwijl bij blokkeringsprogramma’s volstaan kan worden met gerichte innovatiestimulering. Bij blok- keringsprogramma’s is met name het stimuleren van de vraagzijde (ouders, opvoeders en leerkrachten) belang- rijk, terwijl codificatie alleen succesvol kan zijn bij een industriebrede, aanbodgerichte aanpak. Gezien het gestelde in de voorgaande paragrafen (3. 3-3. 5) verwacht het Comité het meeste heil van oplossingen die gericht zijn op ontwikkeling van de vraag naar bruikbare blokkeringprogramma’s. 3. 6. 2. Het argument van mensenrechtenorganisaties dat de vrijheid van meningsuiting door blokkering aan banden wordt gelegd, acht het Comité niet realistisch omdat bij dergelijke programma’s niet de verspreider maar de ontvanger van de boodschap verantwoordelijk is voor een correcte implementatie van de filtervoorzie- ningen. De praktijk (in de VS) wijst uit dat opvoeders die behoefte hebben aan een veilige omgeving voor hun kinderen op zich redelijk uit de voeten kunnen met de blokkeringsprogramma’s. Het Comité vermoedt dat onbekendheid met deze oplossingsrichting enerzijds en onbekendheid met het medium anderzijds belangrijke redenen zijn voor de vooralsnog geringe belangstelling voor dergelijke blokkeringsprogramma’s in Europa. 3. 7. In het actieplan van de Commissie mist het Comité het onderscheid tussen open en gesloten netwer- ken. Door de behoefte van burgers aan kwalitatief hoogwaardige en gemakkelijk toegankelijke informatie is er een markt aan het ontstaan voor op Internettech- nologie gebaseerde netwerken die weliswaar onderdeel uitmaken van Internet, maar slechts een zeer beperkt gedeelte van de op Internet aanwezige informatie ontslui- ten. Qua diversiteit en kwantiteit van de inhoud zijn dergelijke „mini-internetten” dus onvergelijkbaar met het wereldwijde Internet. De leveranciers van zulke (grootschalig opge- 3. 7. 1. zette) mini-internetten of intranetten houden alles zelf in de hand en zijn daardoor in staat hun klanten een gegarandeerde kwaliteit van de dienstverlening te bieden. Niet alleen qua capaciteit en veiligheid, maar ook op het gebied van overzichtelijkheid en betrouwbaarheid van de informatie. C 214/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 7. 98 3. 7. 2. In dergelijke gesloten netwerken is er ook een duidelijk onderscheid tussen informatie-aanbieders (bedrijven) en informatie-gebruikers (klanten). Indi- viduele gebruikerspagina’s (home pages) komen in deze constellatie dan ook niet voor. Het spreekt voor zich dat dergelijke intranetten hierdoor een stuk gemakkelijker te vrijwaren zijn van illegale en schadelijke informatie dan het open, wereldwijde Internet. Het Comité voorziet dan ook dat dergelijke gesloten netwerken in toenemende mate zullen gaan voorzien in de behoefte van de burgers aan een veilig Internet. Mede gezien de looptijd van het actieplan vraagt het Comité zich af in hoeverre de voorgestelde actielijnen inspelen op deze ontwikkeling. 4. Conclusie 4. 1. Gezien de voorgestelde actielijnen plaatst het Comité vraagtekens bij het ambitieniveau van het actieplan. Het acht het hoogst onwaarschijnlijk dat de voorgestelde maatregelen op termijn zullen leiden tot een „veilig” Internet. Voor een echt veilige omgeving is en zal een zeer scherpe selectie van informatie aan de poort nodig zijn en blijven. Dit acht het Comité voor het wereldwijde Internet echter geen realistisch uitgangspunt. 4. 1. 1. Ook de mogelijkheid van het codificeren en op grond daarvan classificeren van alle informatie die beschikbaar is via Internet, lijkt het Comité praktisch onhaalbaar. Dit gevoegd bij het feit dat communicatie (chatten, email, discussiefora) eenvoudig onmogelijk is te classificeren, maakt dat het Comité weinig heil ziet in het actief promoten van filtersystemen gebaseerd op codificatie (actielijn 2). 4. 2. Het Comité stelt derhalve voor het actieplan in zijn uitwerking te beperken tot de bestrijding van illegale informatie (actielijn 1) middels zelfregulering en rechtshandhaving, en minder prioriteit te geven aan het ontwikkelen van hulpmiddelen ter bestrijding van schadelijke informatie (actielijn 2). 4. 2. 1. Op dit laatste terrein (totstandkoming van filter- en beoordelingssystemen) verwacht het Comité een gezonde marktwerking te zien ontstaan en het op commercie¨le basis ontwikkelen en aanbieden van blokkeringsprogramma’s. Bij ouders en onderwijzend personeel blijkt immers een groeiende vraag te bestaan naar filtervoorzieningen van materiaal dat ongeschikt Brussel, 29 april 1998. wordt geacht voor minderjarigen. Zeker als deze door hen zelf eenvoudig kunnen worden geı¨nstalleerd. Het Comité dring er bij de Commissie op aan onder actielijn 2, onderzoeken en ontwikkeling met name op dit terrein aan te moedigen, waarbij bestaande systemen kunnen worden betrokken. Actielijn 3 (vervaardigen van lid-staat- 4. 2. 1. 1. specifiek) basismateriaal en verspreiding ervan) acht het Comité daarentegen weer van het grootste belang. Ouders en leerkrachten kunnen er niet voldoende van bewust worden gemaakt dat zij ook op het gebied van Internet een monitorende en vooral opvoedende taak hebben. 4. 2. 1. 2. Het belang van deze actielijn beperkt zich overigens niet tot de bescherming van minderjarigen. Alle (toekomstige) gebruikers kunnen er hun voordeel mee doen. 4. 2. 1. 3. Het Comité hecht grote waarde aan het uitwisselen van (goede) ervaringen (b. v. tussen onder- wijsinstellingen, consumentenorganisaties, enz. ) dat in deze actielijn in opgenomen. 4. 2. 2. Aangezien het Comité de inrichting van een Europees netwerk van meldpunten (hotlines) van harte ondersteunt, zou de uitvoering ervan in het kader van dit actieplan wel wat meer om het lijf mogen hebben dan met 5,6 miljoen ecu, die voor actielijn 1 nu is uitgetrokken, mogelijk is. De inrichting van een Europees netwerk van hotlines vraagt om een forse inspanning van vele partijen en bovendien om een nauwe afstemming op het openbaar ministerie, dat ook in de ogen van het Comité primair verantwoordelijk is voor bescherming van de burgers en rechtshandhaving. 4. 2. 2. 1. Het Comité stelt dan ook voor een fors deel van het budget voor actielijn 2 te reserveren voor de inrichting en instandhouding van deze meldpunten en daarbij goed zicht te houden op de samenwerking met de betrokken overheidsinstantie. 4. 3. Ten slotte is het Comité van mening dat er aanspreekpunten voor consumenten moeten komen, om ten aanzien van de te verwachten verscheidenheid aan diensten, dienstenleveranciers en netwerkexploitanten, uniforme en doeltreffende vertegenwoordigende instan- ties op te richten. Het is noodzakelijk, de consumenten- bescherming te versterken door bij regelgevende instan- ties op telecommunicatiegebied in consumentenrecht gespecialiseerde juristen aan te stellen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1311/98 von José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL an die Kommission. EURO 1999

eurovoc_concepts:
Austria
Community budget
Economic and Monetary Union
budget deficit
budgetary equilibrium
coordination of EMU policies
currency adjustment
economic convergence
euro
gross domestic product

text: C 323/124 DE Amtsblatt der Europa¤ischen Gemeinschaften 21. 10. 98 (98/C 323/190) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1311/98 von Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: EURO 1999 Dank dem Stabilita¤ts- und Wachstumspakt, der im Juni 1997 vom Europa¤ischen Rat von Amsterdam beschlossen wurde, haben die Mitgliedstaaten das mittelfristige Haushaltsziel eines (cid:132)geringen Defizits oder eines U¤ berschusses anzustreben(cid:147). Setzen sie ihre Haushaltskonsolidierung in den kommenden Jahren fort, wird die Lage der Staatsfinanzen den Mitgliedstaaten gestatten, den Folgen einer eventuell ungu¤nstigen Wirtschaftsent- wicklung fu¤r den Haushalt wirksamer zu begegnen. Wie wu¤rde sich jedoch die gegenwa¤rtige Lage in O¤ sterreich darstellen, wenn der Stabilita¤tspakt im Zeitraum von 1992 bis 1997 gegolten ha¤tte? Antwort von Herrn de Silguy im Namen der Kommission (2. Juni 1998) Der Stabilita¤ts- und Wachstumspakt besteht aus einer Entschlie(cid:223)ung des Europa¤ischen Rats vom 7. Juni 1997 (1), der Verordnung (EG) Nr. 1466/97 des Rates vom 7. Juli 1997 u¤ber den Ausbau der haushaltspolitischen U¤ berwachung und Koordinierung der Wirtschaftspolitiken (2) und der Verordnung Nr. 1467/97 des Rates vom 7. Juli 1997 u¤ber die Beschleunigung und Kla¤rung des Verfahrens bei einem u¤berma¤(cid:223)igen Defizit2. Ziel des Stabilita¤ts- und Wachstumspakts ist es, die Haushaltsdisziplin in der Wirtschafts- und Wa¤hrungsunion (WWU) zu gewa¤hrleisten und somit das richtige Stabilita¤tsumfeld fu¤r ein nachhaltiges Wachstum zu schaffen. Durch die Regelungen des Stabilita¤ts- und Wachstumspakts besteht fu¤r die Mitgliedstaaten ein starker Anreiz, u¤berma¤(cid:223)ige Defizite zu vermeiden oder (cid:150) falls sie dennoch auftreten(cid:150) rasch zu korrigieren. Im Jahr 1992 belief sich das o¤ffentliche Defizit in O¤ sterreich auf 2,0 % des Bruttoinlandsprodukts (BIP), im Jahr 1993 auf 4,2 % des BIP. Nachdem O¤ sterreich der Gemeinschaft im Januar 1995 beigetreten war, entschied der Rat am 10. Juli 1995 (nach Artikel 104 c Absatz 6 EG-Vertrag), da(cid:223) in O¤ sterreich ein u¤berma¤(cid:223)iges Defizit bestand. Im Zeitraum 1992 bis 1997, auf den sich der Herr Abgeordnete bezieht, war die o¤sterreichische Haushaltspolitik vor allem auf Konvergenz angelegt, d. h. auf die Korrektur des u¤berma¤(cid:223)igen Defizits und somit die Erfu¤llung des Konvergenzkriteriums der Finanzlage der o¤ffentlichen Hand. Die Absa¤tze 9 und 11 des Artikels 104 c EG-Vertrag, die die Verha¤ngung von Sanktionen regeln, galten im u¤brigen in der zweiten WWU-Stufe noch nicht. (1) ABl. C 236 vom 2. 8. 1997. (2) ABl. L 209 vom 2. 8. 1997. (98/C 323/191) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-1314/98 von Jose· Garc(cid:14)·a-Margallo y Marfil (PPE) an die Kommission (29. April 1998) Betrifft: EURO 1999 Dank dem Stabilita¤ts- und Wachstumspakt, der im Juni 1997 vom Europa¤ischen Rat von Amsterdam beschlossen wurde, haben die Mitgliedstaaten das mittelfristige Haushaltsziel eines (cid:132)geringen Defizits oder eines U¤ berschusses anzustreben(cid:147). Setzen sie ihre Haushaltskonsolidierung in den kommenden Jahren fort, wird die Lage der Staatsfinanzen den Mitgliedstaaten gestatten, den Folgen einer eventuell ungu¤nstigen Wirtschaftsent- wicklung fu¤r den Haushalt wirksamer zu begegnen. Wie wu¤rde sich jedoch die gegenwa¤rtige Lage in Finnland darstellen, wenn der Stabilita¤tspakt im Zeitraum von 1992 bis 1997 gegolten ha¤tte?


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1173/98 van Ulf HOLM aan de Commissie. Omschakelingspremie

eurovoc_concepts:
agrarian reform
production aid
redevelopment aid
redirection of production
tobacco
use of aid

text: 18. 1. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 13/23 Wat de LIFE-projecten op milieugebied betreft, wordt binnenkort een brochure gepubliceerd waarin de best geslaagde projecten worden beschreven. Over de LIFE-projecten op natuurgebied wordt elk jaar een meertalige brochure gepubliceerd waarin alle gesubsidieerde projecten worden beschreven. Een exemplaar van de brochure over 1997 wordt aan de geachte parlementsleden en aan het Secretariaat-generaal van het Parlement toegezonden. (1) PB C 68 van 4. 3. 1998. (1999/C 13/032) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1173/98 van Ulf Holm (V) aan de Commissie (29 april 1998) Betreft: Omschakelingspremie Kan de Commissie mededelen welk bedrag in de begroting gereserveerd is voor omschakelingspremies aan boeren die de tabaksteelt willen beºindigen en in plaats daarvan een ander product wensen te verbouwen? Ontvangt deze begrotingspost de laatste drie jaar meer of minder geld? Overweegt de Commissie voor de volgende begroting meer of minder geld voor te stellen? Kan de Commissie eveneens mededelen in welke mate deze omschakelingspremies worden gebruikt? Loopt het gebruikspercentage per EU-land uiteen? Op welke gewassen wordt meestal overgeschakeld? Antwoord van de heer Fischler namens de Commissie (29 mei 1998) De Commissie kan het geachte parlementslid meedelen dat er in het kader van de huidige marktordening voor ruwe tabak geen regeling bestaat waarbij steun van de Gemeenschap wordt verleend aan tabakstelers die willen stoppen met de tabakteelt en overschakelen op een andere teelt. In het kader van het voorstel voor een hervorming van de gemeenschappelijke ordening der markten voor ruwe tabak, dat onlangs bij het Parlement en bij de Raad is ingediend (1), stelt de Commissie voor een systeem voor het opkopen van quota in te stellen ten behoeve van de tabakstelers die de tabaksteelt willen beºindigen. (1) COM(98) 19 def. (1999/C 13/033) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1174/98 van Ulf Holm (V) aan de Raad (23 april 1998) Betreft: Dierenvervoer Naar verluidt hebben de ministers van Landbouw van de EU op hun zitting van december 1997 een compromis bereikt inzake gedetailleerde voorschriften voor langdurig vervoer van dieren. De nauwkeurige inhoud van deze voorschriften blijkt echter moeilijk te achterhalen. In de media wordt nochtans gemeld dat de nieuwe gedetail- leerde voorschriften niet strikt genoeg zijn en voor de dieren geen verbetering inhouden, onder meer met betrekking tot ventilatie. Kan de Raad duidelijk aangeven wat deze nieuwe voorschriften zijn en op welke wijze zij het vervoer van dieren minder wreed en barbaars maken?