title: Commission Regulation (EC) No 1077/98 of 27 May 1998 fixing the import duties in the rice sector

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

text: 28. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities L 154/17 COMMISSION REGULATION (EC) No 1077/98 of 27 May 1998 fixing the import duties in the rice sector THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 3072/95 of 22 December 1995 on the common organization of the market in rice (1), as amended by Regulation (EC) No 192/98 (2), Having regard to Commission Regulation (EC) No 1503/ 96 of 29 July 1996 laying down detailed rules for the application of Council Regulation (EC) No 3072/95 as regards import duties in the rice sector (3), as last amended by Regulation (EC) No 1403/97 (4), and in particular Article 4 (1) thereof, Whereas Article 11 of Regulation (EC) No 3072/95 provides that the rates of duty in the Common Customs Tariff are to be charged on import of the products referred to in Article 1 of that Regulation; whereas, however, in the case of the products referred to in para- graph 2 of that Article, the import duty is to be equal to such products on the intervention price valid for importation and increased by a certain percentage according to whether it is husked or milled rice, minus the cif import price provided that duty does not exceed the rate of the Common Customs Tariff duties; Whereas, pursuant to Article 12 (3) of Regulation (EC) No 3072/95, the cif import prices are calculated on the basis of the representative prices for the product in question on the world market or on the Community import market for the product; Whereas Regulation (EC) No 1503/96 lays down detailed rules for the application of Regulation (EC) No 3072/95 as regards import duties in the rice sector; Whereas the import duties are applicable until new duties are fixed and enter into force; whereas they also remain in force in cases where no quotation is available from the source referred to in Article 5 of Regulation (EC) No 1503/96 during the two weeks preceding the next period- ical fixing; Whereas, in order to allow the import duty system to function normally, the market rates recorded during a reference period should be used for calculating the duties; Whereas application of Regulation (EC) No 1503/96 results in import duties being fixed as set out in the Annexes to this Regulation, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The import duties in the rice sector referred to in Article 11 (1) and (2) of Regulation (EC) No 3072/95 shall be those fixed in Annex I to this Regulation on the basis of the information given in Annex II. Article 2 This Regulation shall enter into force on 28 May 1998. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 27 May 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 329, 30. 12. 1995, p. 18. (2) OJ L 20, 27. 1. 1998, p. 16. (3) OJ L 189, 30. 7. 1996, p. 71. (4) OJ L 194, 23. 7. 1997, p. 2. L 154/18 EN Official Journal of the European Communities 28. 5. 98 ANNEX I Import duties on rice and broken rice Third countries (except ACP and Bangladesh) (3) (7) ACP Bangladesh (1) (2) (3) (4) Basmati India and Pakistan (6) Duties (5) 8,04 8,04 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 317,13 317,13 317,13 258,04 317,13 317,13 317,13 258,04 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 154,23 154,23 154,23 124,68 154,23 154,23 154,23 124,68 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 78,38 (ECU/tonne) Egypt (8) 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 237,85 237,85 237,85 193,53 237,85 237,85 237,85 193,53 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 123,00 CN code 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 (1) Subject to the application of the provisions of Articles 12 and 13 of amended Council Regulation (EEC) No 715/90 (OJ L 84, 30. 3. 1990, p. 85). (2) In accordance with Regulation (EEC) No 715/90, the duties are not applied to products originating in the African, Caribbean and Pacific States and imported directly into the overseas department of R(cid:130)union. (3) The import levy on rice entering the overseas department of R(cid:130)union is specified in Article 11(3) of Regulation (EC) No 3072/95. (4) The duty on imports of rice not including broken rice (CN code 1006 40 00), originating in Bangladesh is applicable under the arrangements laid down in Council Regulation (EEC) No 3491/90 (OJ L 337, 4. 12. 1990, p. 1) and amended Commission Regulation (EEC) No 862/91 (OJ L 88, 9. 4. 1991, p. 7). (5) No import duty applies to products originating in the OCT pursuant to Article 101(1) of amended Council Decision 91/482/EEC (OJ L 263, 19. 9. 1991, p. 1). (6) For husked rice of the Basmati variety originating in India and Pakistan, a reduction of ECU 250 per tonne applies (Article 4a of amended Regulation (EC) No 1503/96). (7) Duties fixed in the Common Customs Tariff. (8) The duty on imports of rice originating in and coming from Egypt is applicable under the arrangements laid down in Council Regulation (EC) No 2184/96 (OJ L 292, 15. 11. 1996, p. 1) and Commission Regulation (EC) No 196/97 (OJ L 31, 1. 2. 1997, p. 53). 28. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities L 154/19 ANNEX II Calculation of import duties for rice 1. Import duty (ECU/tonne) 2. Elements of calculation: (a) Arag cif price (ECU/tonne) (b) fob price (ECU/tonne) (c) Sea freight (ECU/tonne) (d) Source (1) Duties fixed in the Common Customs Tariff. Paddy (1) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) Indica rice Japonica rice Husked 258,04 Milled 533,00 Husked 317,13 Milled 533,00 349,37 337,80 317,28 362,29 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 290,28 335,29 27,00 27,00 USDA Operators Operators Operators Broken rice (1) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190)


title: Avis du Comité économique et social sur la «Communication de la Commission "Nouvelles programmations régionales 1997-1999 au titre de l'objectif 2 des politiques structurelles communautaires - Priorité à la création d'emplois"»

eurovoc_concepts:
European Regional Development Fund
European Social Fund
job creation
regional planning
structural policy

formats: html pdf print

text: C 235/38 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 7. 98 l’impact de ces tendances. Le Comité prend acte avec intérêt du fait qu’un rapport distinct sur la RDT et les Fonds structurels devrait être publié par la Commission au début 1998. Bruxelles, le 27 mai 1998. Le Président du Comité économique et social Tom JENKINS Avis du Comité économique et social sur la «Communication de la Commission “Nouvelles programmations régionales 1997-1999 au titre de l’objectif 2 des politiques structurelles communautaires — Priorité à la création d’emplois”» (98/C 235/09) Le 17 novembre 1997, la Commission, conformément à l’article 198 du Traité instituant la Communauté européenne, a décidé de consulter le Comité économique et social sur la communication susmentionnée. La section du développement régional, de l’aménagement du territoire et de l’urbanisme, chargée de préparer les travaux du Comité en la matière, a élaboré son avis le 21 avril 1998 (rapporteur: M. Masucci). Lors de sa 355e session plénière des 27 et 28 mai 1998 (séance du 27 mai), le Comité a adopté par 114 voix pour et une abstention le présent avis. 1. Introduction 1. 1. La Commission a présenté en novembre dernier une communication dans laquelle sont présentées les nouvelles programmations régionales au titre de l’objec- tif 2, qui devront être réalisées au cours de la seconde période de programmation, c’est-à-dire d’ici 1999, dans les régions touchées par le déclin industriel. Le document est le fruit de l’examen de 65 nouveaux documents uniques de programmation (DOCUP) et d’un cadre communautaire d’appui (CCA) en ce qui concerne l’Espagne. Sont exclus de l’analyse les DOCUP pour l’Autriche et la Suède, ces pays ayant opté pour une programmation quinquennale (1). 1. 2. La communication à l’examen synthétise les résultats auxquels on espère arriver en termes de développement économique, et en particulier de retom- bées sur l’emploi. (1) Une synthèse des programmes concernant ces deux États est contenue dans la communication de la Commission sur la mise en œuvre des politiques régionales de l’UE en Autriche, en Finlande et en Suède (COM(96) 316 final du 3 juillet 1996). Selon ce qui est indiqué par les États membres, la mise en œuvre de ces programmes permettra la création ou le maintien de 880 000 emplois, concentrés à concurrence de 90 % (801 000) en Grande-Bretagne, en France, en Allemagne, en Espagne et en Italie. Les mesures prévues sont essentiellement de 1. 3. quatre types: — soutien à la croissance et à la compétitivité des activités industrielles et commerciales, avec une attention particulière pour les PME (47,4 % des dépenses); — programmes de formation et de recyclage des travail- leurs visant à les orienter vers les nouvelles technolo- gies (33,8 % des dépenses); — actions de réhabilitation et d’amélioration des zones industrielles dégradées (12,3 % des urbaines et dépenses); — protection de l’environnement et promotion des technologies propres et du tourisme «écologique» (5,2 %). 27. 7. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 235/39 La priorité absolue des nouvelles programmations 1997- 1999 de l’objectif 2 devra être, selon ce qu’a indiqué la Commission dans la note d’orientation transmise aux États membres le 30 avril 1996 (1), la création d’emplois. Cet objectif devra être réalisé en améliorant les structures de production et le niveau de qualification de la main-d’œuvre. 1. 4. La Commission a donc examiné tous les plans à la lumière de ces objectifs, en évaluant dans quelle mesure les priorités avaient été prises en considération, la qualité du secteur intéressé, la cohérence entre les objectifs déclarés et les ressources, l’évaluation chiffrée et objective des retombées sur l’emploi et l’impact sur l’environnement de la stratégie et des actions choisies. 1. 4. 1. du partenariat et de l’additionnalité. Il a également été tenu compte des principes En particulier, les plans devaient témoigner d’un engage- ment à responsabiliser le plus possible les partenaires sociaux et de l’existence de liens entre les programma- tions de l’objectif 2 et d’autres initiatives de relance économique dans la région intéressée. En ce qui concerne l’additionnalité, chaque État membre était tenu de garantir un niveau de dépenses global analogue à celui de la période 1994-1996. 1. 5. Par rapport à la période 1994-1996, la liste des régions éligibles à l’objectif 2 est essentiellement restée inchangée, de même que le pourcentage de la population concernée (16,4 %). Les crédits disponibles ont été fixés à 8 288 millions d’écus (prix 1997), avec une croissance réelle de 13,8 % par rapport à la période précédente. A` ces ressources, il convient d’ajouter 859 millions d’écus non utilisés jusqu’en 1996, ce qui porte le montant des crédits disponibles à 9 147 millions d’écus. 2. Les problèmes relevés La Commission reconnaît que les expériences de 2. 1. la période précédente ont été mises à profit dans la définition des nouveaux DOCUP. En outre, on relève une grande continuité en termes stratégiques entre les anciennes et les nouvelles program- mations. La présentation des objectifs a été généralement claire et exhaustive; quatre ou cinq objectifs stratégiques ont été choisis dans certains cas en fonction d’une vision intégrée du développement économique, et dans d’autres cas en privilégiant des dimensions horizontales, telles que la compatibilité avec l’environnement et l’égalité des chances. 2. 2. S’agissant de l’adéquation entre les mesures et les objectifs stratégiques indiqués, la Commission relève (1) COM(96) 952 final du 29 avril 1996. que, dans quelques cas, la gamme très vaste d’interven- tions a rendu les complémentarités et les synergies plus difficiles. 2. 2. 1. En particulier, ce sont les actions de formation qui ont manqué de précision, ce qui est «sans doute en partie imputable au caractère horizontal des actions relatives aux ressources humaines» (2). La Commission note toutefois que «l’intégration des actions du Feder et du FSE s’est quelque peu amé- liorée» (2). En revanche, 2. 2. 2. la Commission a relevé des carences plus graves dans les plans présentés initialement, en raison de «l’insuffisance de l’évaluation chiffrée des objectifs et des résultats, y compris les effets sur l’emploi, et l’absence de données de base» (3). la Commission signale que le cadre En particulier, méthodologique transmis aux États membres pour une évaluation ex ante des effets sur l’emploi a été généralement peu utilisé. 2. 2. 3. En revanche, une plus grande attention a été portée aux questions environnementales: la plupart des plans contenaient une évaluation environnementale stratégique, et dans certains cas, des informations complètes et détaillées sur chaque mesure prévue ont été fournies. 2. 3. Malgré l’engagement déclaré de garantir le res- les pect du partenariat dans la plupart des plans, modalités de participation n’ont pas toujours été claire- ment définies. 2. 4. Enfin, le caractère insuffisant des informations et la difficulté à vérifier les données n’ont pas permis un contrôle satisfaisant du respect de l’additionnalité. Pour cette raison, on a introduit dans les décisions d’approbation des DOCUP une clause «suspendant les versements communautaires après la première avance jusqu’à la vérification ex ante de l’application du principe d’additionnalité» (4). 2. 5. Pour certaines de ces carences, il a toutefois été possible d’intervenir au niveau des négociations entre Commission et États membres, avec des résultats appré- ciables aux fins de l’amélioration de la qualité et de l’efficacité des plans, «notamment sur la base des résultats de l’évaluation [et de] la priorité absolue de la création d’emplois» (5). (2) COM(97) 524 final du 14 novembre 1997, III, i), b), iv). (3) COM(97) 524 final du 14 novembre 1997, III, i), b), v). (4) COM(97) 524 final du 14 novembre 1997, III, i), c). (5) COM(97) 524 final du 14 novembre 1997, III, ii). C 235/40 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 7. 98 Dans certains cas, on a donné plus d’importance aux mesures les plus prometteuses aux fins du soutien à l’emploi; dans d’autres cas, les programmations ont été complètement redéfinies. présentés peuvent apporter à l’effort de création et de préservation de l’emploi, qui est devenu la priorité absolue des politiques communautaires. 3. Observations générales 4. L’évaluation 3. 1. Le document de la Commission revêt une impor- tance particulière pour différentes raisons, en premier lieu parce qu’il concerne la dernière période d’application de l’objectif 2 tel qu’il est actuellement structuré. 3. 1. 1. En effet, comme chacun sait, la réforme des Fonds structurels annoncée dans l’«Agenda 2000» pré- voit une révision en profondeur de la politique structu- relle. Les sept objectifs actuels devraient être réduits au nombre de trois, à savoir deux objectifs régionaux et un objectif destiné exclusivement aux ressources humaines. Pour la période 2000-2006, la Commission prévoit une dotation annuelle moyenne légèrement inférieure à celle qui sera disponible en 1999, tandis que le seuil de 75 % du PIB pour les régions comprises dans le nouvel objectif 1 fera l’objet d’une application plus rigide. 3. 1. 2. En outre, il est prévu de passer du pourcentage actuel de 51 % de la population concernée par les objectifs 1 et 2 à 35-40 %. Cela signifie que certaines zones devront être exclues. Compte tenu du fait également que les nouveaux objectifs 1 et 2 verront confluer tous les programmes d’initiative communautaire, à l’exclusion de ceux qui sont destinés aux ressources humaines et qui formeront le nouvel objectif 3, cela veut dire que certaines zones pourraient ne plus bénéficier d’aucun soutien structurel — à l’exception de celui que pourront apporter le Fonds social et des initiatives communautai- res résiduelles — après 1999. Pour ces zones, les interventions évoquées dans la communication à l’exa- men revêtent donc une importance encore accrue. 3. 2. Le deuxième motif d’intérêt de la communication réside dans le fait que les modalités suivies pour arriver aux DOCUP approuvés pour 1997-1999 et les mesures prévues doivent faire l’objet d’une évaluation minu- tieuse, afin de mener à bien une réforme des Fonds structurels toujours plus transparente et plus efficace. En ce sens, les éléments suivants peuvent revêtir une importance particulière: — en ce qui concerne les modalités de construction des programmes, le contrôle de l’exercice du partenariat horizontal; — en ce qui concerne les contenus, le choix de projets innovateurs et de développement local; — en ce qui concerne les objectifs, la création d’emplois effectifs supplémentaires et durables. Les programmations présentées dans la commu- 4. 1. nication à l’examen peuvent donc être évaluées: — dans une optique de contrôle par rapport aux résultats des périodes précédentes, à la lumière des problèmes apparus lors des gestions passées de l’objectif 2; — en les projetant dans l’avenir, à la lumière de ce qui est prévu dans l’«Agenda 2000» pour la réforme de la politique structurelle (1). 4. 2. La comparaison avec le passé Tout d’abord, 4. 2. 1. la programmation 1997-1999 a enregistré des améliorations par rapport aux programmations précédentes. il convient de vérifier si A` cet effet, il peut être utile d’utiliser comme grille d’analyse les questions qui se sont dégagées du forum européen sur la cohésion d’avril 1997, au cours duquel ont été examinés et discutés des rapports concernant la gestion des Fonds structurels (2). A` cette occasion, le débat sur l’objectif 2 a fait 4. 2. 2. apparaître certains problèmes de fond. Sur le plan général, l’intervention des Fonds structurels dans les régions en déclin industriel, quoiqu’elle ait eu un rôle important dans l’ajustement structurel au cours des dernières années (par exemple au cours de la période 1989-1993, 500 000 emplois nets ont été créés), a vu ses effets limités en raison de la dimension trop réduite de certaines zones, qui dans certains cas n’a pas permis une approche intégrée efficace. La durée limitée dans le temps (2 ans) a privilégié des interventions à court terme, au détriment d’une vision stratégique du développement. 4. 2. 3. En ce qui concerne en particulier le contenu des programmes et leur application, le fait que, souvent, les PME ne parviennent pas à suivre les évolutions du marché et de l’innovation et ne produisent donc pas une valeur ajoutée régionale appréciable a constitué un obstacle sérieux à une véritable reconversion de ces zones. Un changement important s’est toutefois poursuivi: dans le contenu des programmes, on a donné la priorité à des 3. 3. La troisième source d’intérêt — dans l’absolu la plus importante — réside précisément dans la contribu- tion que les programmes contenus dans les DOCUP (1) Cf. Agenda 2000, première partie, II, 2. (2) On relèvera l’importance particulière du rapport présenté à cette occasion par le professeur Quévit. 27. 7. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 235/41 facteurs immatériels (développement des entreprises, innovation, formation et qualification professionnelle, protection de l’environnement), par opposition aux facteurs physiques, à savoir les infrastructures de base. L’attention accordée à la RDT et à l’innovation est elle aussi importante, mais il faut être attentif à ce que les investissements ne soient utilisés pour répondre davantage à l’offre d’innovation qu’aux besoins réels des PME. 4. 2. 4. Un des principaux éléments positifs des Fonds structurels réside dans le fait qu’ils ont eu pour consé- quence que les régions s’engagent à veiller au développe- ment de façon permanente et organisée. Il reste — ce qui est un facteur positif — de grandes différences en termes de méthodes de gestion, lesquelles sont influencées par les traditions administratives. En outre, les administrations centralisées éprouvent encore des difficultés à accepter l’approche «du bas vers le haut» du développement régional. 4. 2. 5. Un autre grand avantage est celui d’avoir développé le partenariat horizontal et une meilleure cohérence avec les autres interventions nationales et régionales. La création du partenariat dans certaines zones reste difficile à réaliser en raison du caractère peu habituel des relations entre autorités publiques et milieux socioé- conomiques. Par le passé, le secteur privé a été presque toujours absent de la définition des programmes, à laquelle ont participé des acteurs publics et parapublics. 4. 2. 6. gestion des programmes. D’autres questions importantes concernent la Les modifications et les ajustements qui sont pratiqués tiennent plus à des éléments financiers qu’à des change- ments de priorités du développement régional. Cela est notamment imputable à l’absence de toute surveillance et à une dimension temporelle trop brève. Nombreux sont les projets qui ne fixent pas d’objectifs opérationnels en termes de réalisation et d’impact. La sélection sur la base de ces critères a été l’exception plutôt que la règle. Enfin, dans plusieurs cas, l’additionnalité a constitué un problème: les fonds disponibles n’ont pas été utilisés précisément parce que les autorités régionales et nationa- les éprouvaient des difficultés à ajouter des ressources aux ressources communautaires. 4. 2. 7. Dans les conclusions de la communication à l’examen, la Commission relève que les nouvelles programmations 1997-1999 offrent plus d’incitations aux investissements qui favorisent une croissance basée intensif de la main-d’œuvre et un sur un emploi développement durable. Une plus grande attention est prêtée aux actions de formation et de recyclage, à la promotion de l’esprit d’entreprise et à la promotion de la RDT. En outre, on prête une attention nouvelle au renforce- ment des services au niveau local, qui représentent un important gisement d’emplois. 4. 2. 7. 1. Dans l’ensemble, on note une approche intégrée positive entre initiatives communautaires, natio- nales et locales, ce qui est la condition préalable nécessaire pour optimiser l’utilisation des ressources et obtenir de meilleurs résultats. 4. 3. La réforme des Fonds structurels et les aides d’État à finalité régionale 4. 3. 1. Selon ce qu’a annoncé la Commission dans l’«Agenda 2000», les nouveaux programmes de l’objec- tif 2 «devront viser la diversification économique, y compris dans les régions fortement dépendantes d’un seul secteur économique en déclin» (1). Il est ensuite ajouté que, «à cette fin, il faudra renforcer le soutien aux PME et à l’innovation, privilégier la formation professionnelle, le potentiel local de dévelop- pement, la protection de l’environnement et la lutte contre l’exclusion sociale. L’investissement en res- sources humaines doit être renforcé [. ] à partir d’une stratégie d’anticipation et d’activation du marché du travail». 4. 3. 1. 1. La Commission souhaite également que «des critères d’éligibilité communautaires plus simples, trans- parents et spécifiques aux divers types de zones visées par le nouvel objectif 2 soient élaborés». Les différents Fonds (Feder, FSE, FEOGA, interviendront ensemble dans le cadre d’un programme unique par région. IFOP) 4. 3. 1. 2. L’objectif final consistera à concentrer les ressources dans les régions les plus touchées sur le plan communautaire. Les zones actuellement éligibles aux objectifs 2 ou 5b et qui ne le seront plus au regard des futurs critères de sélection bénéficieront d’un soutien limité pour faciliter la transition. Aux fins de la simplification des modalités de fonctionne- ment, la Commission annonce également qu’il y aura un unique programme pluriannuel pour chaque région des objectifs 1 et 2, une répartition précise des responsabi- lités entre pouvoirs nationaux, autorités régionales et locales et Commission, des contrôles rigoureux et une surveillance minutieuse des résultats. 4. 3. 2. Il faut également prendre en considération les nouvelles lignes directrices pour les aides d’État à finalité régionale approuvées le 10 décembre dernier par la (1) Agenda 2000, première partie, II, 2. C 235/42 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 7. 98 Commission, à l’initiative du commissaire Van Miert, en vue de «mettre en place un régime plus transparent» et de «créer une discrimination positive en faveur des régions les plus défavorisées» (1). 4. 3. 2. 1. Les principaux critères seront: — la concentration des aides sur les régions les plus pauvres; — la cohérence entre les interventions nationales pré- vues et celles des Fonds régionaux; — une attention particulière aux subventions visant à relancer l’emploi: par conséquent, les aides ne seront plus uniquement destinées à l’investissement productif, mais également aux emplois directement liés à l’investissement; — la réduction du volume global des aides régionales. La question sur laquelle on entend ici attirer 4. 3. 3. l’attention, à la lumière des propositions de réforme exposées, est celle des populations qui seront exclues des Fonds structurels après l’an 2000. Le problème consiste donc à savoir comment accompa- gner la transition de ces régions et adopter de nouveaux critères d’éligibilité suffisamment fondés et motivés sur le plan des relevés statistiques socioéconomiques. De même, la volonté de faire coı¨ncider les 4. 3. 4. zones couvertes par l’objectif 2 avec celles qui peuvent bénéficier des aides d’État (article 92, paragraphe 3, point c), du Traité), suscite la perplexité. Tout en reconnaissant la nécessité d’une meilleure coordination et d’une intégration des politiques structurelles commu- nautaires avec les politiques nationales, le Comité estime que ce choix pourrait mener à une réduction excessive des zones. 5. Les retombées sur l’emploi 5. 1. Les effets sur l’emploi des actions structurelles méritent un examen approfondi. L’objectif principal des Fonds structurels, comme ce fut le cas pour le Livre blanc de Jacques Delors, est de contribuer à créer les conditions d’un développement économique, d’une croissance et d’une compétitivité durables. La priorité de l’emploi a été définie par la Commission dans sa communication de mars 1996 sur les interven- tions structurelles et l’emploi (2). Depuis le Sommet d’Essen jusqu’au récent Sommet de Luxembourg, tous les Conseils européens ont placé le problème de l’emploi au premier rang de leurs préoccupations, eu égard à sa gravité et son urgence. Le Traité d’Amsterdam contient un nouveau Titre sur l’emploi, ce dernier étant considéré comme une «question d’intérêt commun». De même, dans le programme de travail pour 1998 (3), la Commission annonce les différentes propositions de règlements relatives aux politiques structurelles visant à mettre en œuvre les réformes proposées dans l’«Agenda 2000» et fait de l’emploi la première «priorité politique» sur laquelle concentrer son action (4). Dans cette optique, la question des objectifs 5. 2. prévus dans les différents DOCUP en matière d’emploi mérite d’être approfondie. Les données contenues dans l’annexe 4 de la communica- tion, relative à l’impact attendu sur l’emploi dans les États membres, sont très variées et pas toujours compréhensibles. Par exemple, on prévoit au Royaume-Uni la création ou le maintien de 380 000 emplois (dont plus de 40 000 emplois temporaires, soit près de 10 %), tandis qu’en Allemagne, on descend à moins de 120 000 unités (4 100 temporaires, soit 3 %) et en Italie à 123 000 unités (6 200 temporaires, soit 5 %). Par conséquent, les coûts moyens de la création d’emplois présentent également des disparités considérables. La communication contient des affirmations 5. 3. quelque peu contradictoires. La Commission se met d’emblée sur la défensive au chapitre III, i), b), v), où elle évoque l’évaluation chiffrée des objectifs et des effets en rappelant que «l’insuffisance de l’évaluation chiffrée des objectifs et des résultats [a été l’un des] points les plus décevants des plans présentés initialement». Elle ajoute toutefois qu’au niveau des négociations, «des progrès notables [ont] été accomplis». Immédiatement après, elle déplore le fait que le cadre méthodologique sur l’évaluation ex ante des effets sur l’emploi qu’elle avait transmis aux États membres ait été peu utilisé. Plus bas, en revanche, il est à nouveau mentionné que «des progrès notables ont été accomplis en ce qui concerne l’estimation chiffrée des effets sur l’emploi» et il est fait état d’«estimations détaillées» (5). Il semble pour le moins que l’on puisse déduire 5. 3. 1. de tout cela que les évaluations ont été faites avec des méthodes de calcul différentes. Le problème existe également en ce qui concerne 5. 4. les précédentes évaluations ex post. (1) JO C 74 du 10. 3. 1998. (2) COM(96) 109 final du 20 mars 1996. (3) SEC(97) 1852 final. (4) COM(97) 517 final. (5) COM(97) 524 final, III, iii). 27. 7. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 235/43 Pour la période 1989-1993 — selon le huitième rapport annuel sur les Fonds structurels 1996 —, le bilan global est de 850 000 emplois bruts au cours des quatre années de programmation. Pour la période 1997-1999 — c’est-à-dire sur deux ans seulement —, la prévision brute est de 880 000 emplois, soit un nombre supérieur pour une période qui a été écourtée de moitié, et une progression de plus de 200 % qui semble due à l’engagement accru de tous sur le problème de l’emploi. Il n’est toutefois pas possible de procéder à la comparai- son la plus intéressante, c’est-à-dire à celle relative à la création de nouveaux emplois — car, ce qui est assez surprenant, les données relatives aux emplois nets ne sont pas disponibles (elles n’ont été fournies que par la France et le Royaume-Uni). Cela en dit long sur la fiabilité des données fournies par la plupart des États membres. Malgré ces imprécisions, on dispose en revanche pour 12 États des nouvelles données relatives aux emplois temporaires, évalués à 106 115 unités, soit un nombre assez élevé si on le compare aux données finales possibles et réalistes en matière d’emplois nets. 5. 5. Quoi qu’il soit évident que la Commission éprouve des difficultés à recevoir des informations fiables de la part des États membres et que les moyens dont elle dispose sont limités par rapport à l’ampleur des contrôles nécessaires, il convient de réaffirmer l’existence d’un problème en ce qui concerne la méthodo- logie à suivre, et surtout en ce qui concerne la réalisation des objectifs, qui devrait faire l’objet de vérifications et de contrôles qui ne sont pas effectués aujourd’hui. Les contrôles et les vérifications sont méticuleux et sévères, mais uniquement en ce qui concerne la reddition des comptes de dépenses: il n’y a pas de surveillance ni de vérification ex post. Il ne s’agit pas uniquement de questions purement méthodologiques, mais de conséquences effectives et efficaces sur le plan de l’emploi. A` ce propos, le Comité confirme une fois encore 5. 6. que la condition essentielle pour la création d’emplois réels et durables est la croissance réelle de l’économie, assortie d’une augmentation de la demande et des revenus disponibles. Les politiques d’aide, en vue de générer de nouveaux emplois, doivent s’inscrire dans un processus général de croissance et de développement. Ce qui vaut au niveau macroéconomique vaut également au niveau microéconomique: les mesures visant à intro- duire des innovations et à augmenter la productivité doivent être équilibrées avec des mesures visant à accroître la demande. le rapport entre emploi et croissance de la production, le problème principal réside dans la création de nouveaux emplois» (1). L’objectif des actions structurelles, y compris celles financées par l’objectif 2, doit être d’augmenter la compétitivité des entreprises et des régions, mais aussi la production, la demande et les revenus. C’est ainsi seulement que les améliorations produiront des emplois supplémentaires. 6. Observations finales La communication de la Commission met en lumière la persistance de certains problèmes qu’il faut résoudre en vue de la réforme des Fonds structurels. Elle se prête à quelques observations en vue d’améliorer l’efficacité de la gestion des ressources, tant en ce qui concerne la réalisation de l’objectif à court terme consistant à sauvegarder ou à créer des emplois qu’en ce qui concerne l’objectif stratégique qu’est la cohésion économique et sociale. 6. 1. Renforcer le partenariat 6. 1. 1. Il faut avant tout affronter avec détermination et clarté la question du partenariat. La communication ne consacre à cet instrument fondamental qu’un bref paragraphe dans la première partie; il n’est pas men- tionné comme problème dans les fiches analytiques des différents États, de même qu’il est totalement absent des évaluations finales. Ce n’est que dans le tableau récapitulatif de l’annexe 5 relatif aux projets de pactes territoriaux et locaux pour l’emploi qu’est présentée une liste des principaux partenaires. Comme la Commission elle-même le relevait 6. 1. 2. dans la note d’orientation envoyée aux États membres en 1996, dans les régions de l’objectif 2 existe déjà souvent une tradition positive de partenariat qu’il faut encore enrichir, amplifier et renforcer (2). Dans ce document, on insistait sur le fait qu’il convient «d’exploi- ter pleinement les services des autorités locales et régionales et des partenaires économiques (comme par exemple les représentants des PME) et sociaux», «pour garantir que les programmes correspondent entièrement aux besoins et conditions réelles». 6. 1. 3. En revanche, le rapport ne fait état d’aucun élément d’évaluation de la qualité et de l’efficacité de cette participation, tant au niveau de la définition des programmes qu’à celui des phases successives de mise en œuvre et de contrôle. 6. 1. 4. Encore une fois, le Comité insiste sur le fait que le partenariat doit être actif dès la planification et qu’il doit accompagner la mise en œuvre des actions structurelles. L’apport d’un partenariat fort est essentiel La Commission elle-même, dans son récent rapport sur «L’emploi en Europe 1997» affirme que: «quel que soit (1) COM(97) 479 final du 1er octobre 1997, p. 1. (2) COM(96) 952 final du 29 avril 1996, III. C 235/44 FR Journal officiel des Communautés européennes 27. 7. 98 pour une action structurelle efficace, car il permet de programmer des interventions qui ciblent réellement les situations d’urgence économique et sociale et qui soient intégrées dans une stratégie de développement régional. Les administrations publiques ne peuvent plus considérer la participation des organisations sociales et économi- ques comme un élément complémentaire et donc option- nel, voire comme une formalité qui complique le travail des décideurs. La pratique du partenariat doit en revanche être organisée et généralisée dans tous les États membres et pour toutes les mesures structurelles. 6. 1. 5. Après la réforme des Fonds structurels et du règlement de 1993, des progrès ont été réalisés dans la mise en œuvre du partenariat, mais le degré d’application de l’article 4 du règlement (CEE) no 2081 varie d’un pays à un autre. Le Comité demande depuis cette époque que cet article soit modifié en vue de définir plus précisément les principes du partenariat, sans laisser une marge d’appréciation excessive aux États membres. La nouvelle proposition de la Commission (article 8 de la récente proposition de règlement-cadre) nous semble un pas en avant qui tient compte des demandes du Comité. Il faudra faire de même pour établir des critères communs en ce qui concerne le fonctionnement des comités de suivi. 6. 1. 6. Comme l’affirme la Commission elle-même dans le rapport sur les Fonds structurels 1996 (1), il importe: — de reformuler le cadre juridique pour clarifier les rôles et les responsabilités de chacun; — de favoriser l’amélioration des capacités techniques et opérationnelles des interlocuteurs qui en ont besoin, au moyen d’actions d’information, de forma- tion et d’assistance technique. L’objectif à atteindre est le suivant: que le partenariat devienne un instrument obligatoire des politiques struc- turelles dans le cadre duquel les partenaires économiques et sociaux publics et privés soient associés de manière effective à la définition des programmes d’intervention structurelle. de celui-ci soit complètement repensée, ne peut pas toujours se faire dans de brefs délais. De même, la redistribution des ressources humaines, lesquelles doivent être dûment formées aux nouvelles activités, nécessite du temps. Pour l’avenir, il semble qu’une programmation 6. 2. 2. plus longue corresponde mieux à une stratégie plus intégrée visant à avoir une incidence plus profonde sur la réalité de l’objectif 2. Naturellement, il faut continuer d’effectuer une reprogrammation à mi-parcours, qui peut être l’occasion de procéder non seulement à des vérifications et des ajustements, mais éventuellement à l’intégration de nouvelles propositions d’intervention, en vue de privilégier les réalités qui offrent les plus grandes possibilités en termes d’incidence sur la compéti- tivité globale de la zone et sur la création d’emplois stables. S’agissant des critères d’éligibilité, les hypothè- 6. 2. 3. ses qui concernent l’objectif 2 en particulier doivent être attentivement vérifiées. Il ne fait aucun doute qu’une meilleure approche intégrée doit également prévoir des critères plus flexibles de redimensionnement territorial des interventions. 6. 2. 4. Un problème auquel il faut s’employer à trouver une solution avec la collaboration des États membres et des autorités locales est celui des indicateurs statistiques qui sont à la base des choix et des évaluations. Il est important de définir des indicateurs relatifs aux situations de crise, et d’utiliser des données statistiques comparables et crédibles. Le Comité souscrit, sur le plan des principes, à 6. 2. 5. la nécessité d’une concentration qui évite d’éparpiller les ressources dans trop de directions, afin de disposer d’une masse critique importante qui guide la reconver- sion et mène à un nouveau développement. Les ressources devraient donc être concentrées dans les zones les plus touchées à l’intérieur des régions éligibles. 6. 2. Revoir la durée de la programmation et l’éligibilité des zones 6. 3. Donner un rôle central au soutien des PME 6. 2. 1. Au lieu de prolonger la validité des programma- tions 1994-1996, la Commission a préféré en approuver de nouvelles, estimant que l’utilisation des fonds serait de la sorte améliorée. Dans le cas présent, la nécessité de réorienter les programmations vers l’objectif priori- taire de l’emploi peut justifier une telle décision. Toutefois, il semble que l’on puisse à juste titre affirmer que la reconversion productive d’un territoire, qui nécessite parfois que la géographie économique et sociale (1) COM(97) 526 final. 6. 3. 1. Pour obtenir de meilleurs résultats en termes de productivité des interventions financées par l’objec- tif 2, et surtout en termes d’emplois, il faut donner la priorité aux PME. Le développement des PME existantes et des microentreprises, ainsi que la création d’entreprises nouvelles et novatrices, constituent un vecteur primor- dial de la diversification de la production dans les zones à reconvertir. Il faut soutenir les efforts menés par les PME pour être compétitives sur le marché national et international et les faire bénéficier des interventions visant le transfert 27. 7. 98 FR Journal officiel des Communautés européennes C 235/45 des innovations, en renforçant les liens entre les PME et les objectifs de la reconversion. Les ressources de l’objectif 2 doivent être employées non seulement pour les infrastructures, mais aussi pour améliorer la position des PME dans les échanges commer- ciaux intracommunautaires grâce à de nouveaux pro- duits et à l’accès à de nouveaux marchés. Globalement, il faut faire en sorte que l’environnement dans lequel elles évoluent leur permet plus facilement de générer des profits et que la culture du risque et de l’innovation se diffuse parmi les jeunes. Dans cette optique, 6. 3. 2. il est fondamental de développer des systèmes d’information et de communica- tion, c’est-à-dire de mettre en œuvre la société de l’information dans les PME des secteurs de la production et des services. Parmi les différentes modalités d’interven- tion, il faut accorder une priorité à la création de centres de services aux PME qui soient orientés et gérés en fonction des besoins de celles-ci. Il faut également surmonter un certain préjugé «indus- trialiste» qui pousse à ce que la programmation de tous les pays privilégie les entreprises des secteurs productifs traditionnels de l’industrie, au détriment des services, du commerce et du tourisme. Il faut rappeler que, depuis quelques années déjà, alors que l’industrie et l’agriculture continuaient de perdre des emplois et de n’offrir que peu de possibilités de nouveaux emplois, le secteur des services a enregistré presque sans interruption un accroissement de l’emploi. Des services tels que les télécommunications, l’informati- que ou la distribution ont encore d’amples marges de Bruxelles, le 27 mai 1998. progression en termes de possibilités d’emploi. Depuis le Livre blanc de Delors jusqu’aux prévisions les plus récentes, on estime à plusieurs millions le nombre d’emplois susceptibles d’être créés à condition que les possibilités de la société de l’information soient pleinement exploitées. Les financements pour l’innova- tion, par exemple la télématisation dans le commerce et les services, doivent trouver place dans la programmation financée par l’objectif 2. 6. 3. 3. exploités aux fins de la création d’emplois: Deux autres domaines peuvent être mieux — la protection de l’environnement (épuration des eaux, recyclage des déchets industriels, amélioration de l’environnement urbain, etc. ). A` cet égard, il convient de relever l’importance de la récente com- munication sur «l’environnement et l’emploi» (1); — les nouveaux gisements d’emploi par rapport aux nouveaux besoins de la population. Dans les zones de l’objectif 2, la densité de population est élevée et la main-d’œuvre disponible est nombreuse, en raison des restructurations industrielles. 6. 3. 4. Enfin, un autre élément important est le déve- loppement des ressources humaines, dans le cadre d’une étroite collaboration entre le système de formation et les besoins des entreprises. Cela revêt un intérêt particulier dans les zones de l’objectif 2, dans lesquelles des centaines de milliers de travailleurs possédant souvent un bagage professionnel élevé sont contraints de se recycler à un âge avancé. Il devient donc primordial de mettre en place un système de formation permanente qui aide les travailleurs à affronter des changements de plus en plus rapides. (1) COM(97) 592 final du 18 novembre 1997. Le Président du Comité économique et social Tom JENKINS


title: Regolamento (CE) n. 1073/98 della Commissione del 27 maggio 1998 che fissa le restituzioni all'esportazione dello zucchero bianco e dello zucchero greggio come tali

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: 28. 5. 98 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 154/5 REGOLAMENTO (CE) N. 1073/98 DELLA COMMISSIONE del 27 maggio 1998 che fissa le restituzioni all’esportazione dello zucchero bianco e dello zucchero greggio come tali LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 1785/81 del Consiglio, del 1o giugno 1981, relativo all’organizzazione comune dei mercati nel settore dello zucchero (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1599/96 (2), in particolare l’articolo 19, paragrafo 4, primo comma, lettera a), considerando che, ai sensi dell’articolo 19 del regola- mento (CEE) n. 1785/81, la differenza tra i corsi o i prezzi praticati sul mercato mondiale dei prodotti di cui all’arti- colo 1, paragrafo 1, lettera a) dello stesso regolamento e i prezzi di tali prodotti nella Comunità può essere compen- sata da una restituzione all’esportazione; considerando che ai sensi del regolamento (CEE) n. 1785/ 81, le restituzioni per lo zucchero bianco e greggio non denaturati ed esportati allo stato naturale devono essere fissate tenendo conto della situazione sul mercato comu- nitario e sul mercato mondiale dello zucchero, e in parti- colare degli elementi di prezzo e di costo indicati all’arti- colo 17 bis dello stesso regolamento; che, in conformità dello stesso articolo, è opportuno tener conto ugualmente dell’aspetto economico delle esportazioni previste; considerando che per lo zucchero greggio la restituzione deve essere fissata per la qualità tipo; che quest’ultima è definita all’articolo 1 del regolamento (CEE) n. 431/68 del Consiglio, del 9 aprile 1968, che determina la qualità tipo per lo zucchero greggio e il luogo di transito di frontiera della Comunità per il calcolo dei prezzi cif nel settore dello zucchero (3), modificato dal regolamento (CE) n. 3290/94 (4); che tale restituzione è inoltre fissata in conformità dell’articolo 17 bis, paragrafo 4 del regola- mento (CEE) n. 1785/81; che lo zucchero candito è stato definito dal regolamento (CE) n. 2135/95 della Commis- sione, del 7 settembre 1995, relativo alle modalità di applicazione per la concessione di restituzioni all’esporta- zione nel settore dello zucchero (5); che l’importo della restituzione così calcolato per quanto concerne gli zuccheri con aggiunta di aromatizzanti o di coloranti deve applicarsi al loro tenore di saccarosio ed essere pertanto fissato per 1 % di tale tenore; considerando che la situazione del mercato mondiale o le esigenze specifiche di taluni mercati possono rendere necessaria la differenziazione della restituzione per lo zucchero secondo la sua destinazione; considerando che in casi particolari l’importo della resti- tuzione può essere fissato mediante atti di natura diversa; considerando che i tassi rappresentativi di mercato, defi- niti all’articolo 1 del regolamento (CEE) n. 3813/92 del Consiglio (6), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 150/95 (7), sono utilizzati per convertire gli importi espressi nelle monete dei paesi terzi e servono come base per la fissazione del tasso di conversione agricolo delle monete degli Stati membri; che le modalità di applica- zione e di determinazione delle suddette conversioni sono state stabilite dal regolamento (CEE) n. 1068/93 della Commissione (8), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 961/98 (9); considerando che la restituzione deve essere fissata ogni due settimane; che la stessa può essere modificata nell’in- tervallo; considerando che l’applicazione delle suddette modalità alla situazione attuale dei mercati nel settore dello zucchero, e in particolare ai corsi o prezzi dello zucchero nella Comunità e sul mercato mondiale, conduce a fissare la restituzione conformemente agli importi di cui in alle- gato al presente regolamento; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per lo zucchero, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Le restituzioni all’esportazione dei prodotti di cui all’arti- colo 1, paragrafo 1, lettera a) del regolamento (CEE) n. 1785/81, come tali e non denaturati, sono fissate agli importi di cui in allegato al presente regolamento. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 28 maggio 1998. (1) GU L 177 dell’1. 7. 1981, pag. 4. (2) GU L 206 del 16. 8. 1996, pag. 43. (3) GU L 89 del 10. 4. 1968, pag. 3. (4) GU L 349 del 31. 12. 1994, pag. 105. (5) GU L 214 dell’8. 9. 1995, pag. 16. (6) GU L 387 del 31. 12. 1992, pag. 1. (7) GU L 22 del 31. 1. 1995, pag. 1. (8) GU L 108 dell’1. 5. 1993, pag. 106. (9) GU L 135 dell’8. 5. 1998, pag. 5. L 154/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 28. 5. 98 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 27 maggio 1998. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione al regolamento della Commissione, del 27 maggio 1998, che fissa le restituzioni all’esportazione dello zucchero bianco e dello zucchero greggio, come tali ALLEGATO Codice prodotto Importo della restituzione 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 1701 91 00 9000 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 (cid:190) ECU/100 kg (cid:190) 41,05 39,70 41,05 39,70 (1) (1) (2) (1) (1) (2) (cid:190) ECU/1 % di saccarosio × 100 kg (cid:190) 0,4463 (cid:190) ECU/100 kg (cid:190) 44,63 44,48 44,48 (cid:190) ECU/1 % di saccarosio × 100 kg (cid:190) 1701 99 90 9100 0,4463 (1) Il presente importo è applicabile allo zucchero greggio che ha un rendimento del 92 %. Se il rendimento dello zucchero greggio esportato differisce dal 92 %, l’importo della restituzione applicabile è calcolato in conformità delle disposizioni dell’articolo 17 bis, paragrafo 4 del regolamento (CEE) n. 1785/81. (2) Fissazione sospesa con il regolamento (CEE) n. 2689/85 della Commissione regolamento (CEE) (GU L 255 del 26. 9. 1985, pag. 12), modificato dal n. 3251/85 (GU L 309 del 21. 11. 1985, pag. 14)


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1758/98 af Sirkka-Liisa ANTTILA til Kommissionen. Kommissionens beregningsgrundlag for analyserne af indkomstudviklingen for de finske producenter og af udgifterne i landbruget i Finland

eurovoc_concepts:
European accounting system
Finland
agricultural situation
agricultural statistics
farm income
production cost
statistical method

text: 22. 2. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 50/85 Situationen kan opsummeres s(cid:229)ledes: Anmeldte belłb Korrektioner for slagtninger uden for perioden Korrektioner for kontrolmangler Stłtteberettige udgifter til slagtninger Endnu ikke refunderede udgifter til serologiske tests Samlet belłb, der skal l(cid:230)gges til grund Allerede udbetalte belłb Belłb, der skal tilbagebetales (mio. DM) 67,8 (cid:150) 12,8 (cid:150) 5,5 49,5 + 9,7 59,2 66,1 (cid:150) 6,9 (1999/C 50/124) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1756/98 af JosØ Salafranca SÆnchez-Neyra (PPE) til Kommissionen Om: Cubas ansłgning om optagelse i AVS-EU-konventionen (5. juni 1998) I skriftlig forespłrgsel af 26. marts 1998 (E-0816/98) (1) til Kommissionen om Cubas ansłgning om optagelse i AVS-EU-konventionen blev Kommissionen anmodet om at głre rede for, hvorledes den havde reageret p(cid:229) denne ansłgning, og hvorledes den agtede at udtale sig. I svaret herp(cid:229) dateret den 27. april henvistes der til svar p(cid:229) skriftlig forespłrgsel E-0832/98 af Cabez(cid:243)n Alonso. Dette besvarer dog p(cid:229) ingen m(cid:229)de spłrgsm(cid:229)lene i den skriftlige forespłrgsel af 26. marts. Kommissionen bedes derfor give et konsekvent svar p(cid:229) denne forespłrgsel, og helt konkret oplyse, om den har reageret p(cid:229) Cubas ansłgning? Hvem har i bekr(cid:230)ftende fald svaret p(cid:229) Kommissionens vegne? Hvorn(cid:229)r har Kommissionen svaret? Hvem er svaret rettet til, og hvorledes er det formuleret? (1) EFT C 354 af 19. 11. 1998, s. 27. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Joªo de Deus Pinheiro (8. juli 1998) Kommissionen har svaret p(cid:229) brevet af 26. januar 1998 fra den cubanske udenrigsminister, hvor Cuba anmoder om at kunne deltage i forhandlingerne om den nye aftale mellem F(cid:230)llesskabet og landene i Afrika, Vestindien og Stillehavet (AVS). I svaret til ministeren dateret den 20. marts 1998 noterer Kommissionen sig den cubanske anmodning og den positive vurdering, som Cuba har af samarbejdsforbindelserne mellem F(cid:230)llesskabet og AVS. Kommissionen bekr(cid:230)fter, at anmodningen vil blive behandlet med al den fornłdne bev(cid:229)genhed i overensstemmelse med g(cid:230)ldende procedurer i LomØ-konventionen. Senere har spłrgsm(cid:229)let v(cid:230)ret taget op i drłftelser i s(cid:229)vel Gruppen af AVS-stater som i R(cid:229)det. I den anledning erkl(cid:230)rede Kommissionen, at den var positiv over for idØen om Cubas deltagelse som observatłr i forhandlings- processen om den nye konvention med AVS-landene, uden at dette f(cid:229)r indflydelse p(cid:229) spłrgsm(cid:229)let om dette lands tiltr(cid:230)delse af den kommende konvention. (1999/C 50/125) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-1758/98 af Sirkka-Liisa Anttila (ELDR) til Kommissionen (27. maj 1998) Om: Kommissionens beregningsgrundlag for analyserne af indkomstudviklingen for de finske producenter og af udgifterne i landbruget i Finland Kommissionen fłlger udviklingen i landbruget ved at udarbejde landeundersłgelser, undersłgelser af produk- tionssektorer o. lign. Det finske landbrugs s(cid:230)rlige behov har v(cid:230)ret genstand for drłftelser og korrespondance


title: Commission Regulation (EC) No 1080/98 of 27 May 1998 altering the corrective amount applicable to the refund on cereals

eurovoc_concepts:
cereals
export
export refund
third country

text: 28. 5. 98 EN Official Journal of the European Communities L 154/27 COMMISSION REGULATION (EC) No 1080/98 of 27 May 1998 altering the corrective amount applicable to the refund on cereals THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organization of the market in cereals (1), as last amended by Commission Regulation (EC) No 923/96 (2), and in particular Article 13 (8) thereof, Whereas the corrective amount applicable to the refund on cereals was fixed by Commission Regulation (EC) No 928/98 (3); Whereas, on the basis of today’s cif prices and cif forward delivery prices, taking foreseeable developments on the market into account, the corrective amount at present applicable to the refund on cereals should be altered; Whereas the corrective amount must be fixed according to the same procedure as the refund; whereas it may be altered in the period between fixings; Whereas the representative market rates defined in Article 1 of Council Regulation (EEC) No 3813/92 (4), as last amended by Regulation (EC) No 150/95 (5), are used to convert amounts expressed in third country currencies and are used as the basis for determining the agricultural the Member States’ currencies; conversion rates of whereas detailed rules on the application and determina- tion of these conversions were set by Commission Regu- lation (EEC) No 1068/93 (6), as last amended by Regula- tion (EC) No 961/98 (7), HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The corrective amount referred to in Article 1 (1) (a), (b) and (c) of Regulation (EEC) No 1766/92 which is applic- able to the export refunds fixed in advance in respect of the products referred to, except for malt, is hereby altered to the amounts set out in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 28 May 1998. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 27 May 1998. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 126, 24. 5. 1996, p. 37. (3) OJ L 130, 1. 5. 1998, p. 7. (4) OJ L 387, 31. 12. 1992, p. 1. (5) OJ L 22, 31. 1. 1995, p. 1. (6) OJ L 108, 1. 5. 1993, p. 106. (7) OJ L 135, 8. 5. 1998, p. 5. L 154/28 EN Official Journal of the European Communities 28. 5. 98 to the Commission Regulation of 27 May 1998 altering the corrective amount applicable to the refund on cereals ANNEX Product code Destination (1) Current 5 1st period 6 2nd period 7 3rd period 8 4th period 9 5th period 10 6th period 11 (ECU / tonne) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 01 01 (cid:190) 01 (cid:190) 01 (cid:190) 01 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 01 01 01 01 01 (cid:190) (cid:190) 01 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 01 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) –5,00 –5,00 (cid:190) –15,00 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 (cid:190) (cid:190) –7,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) –5,00 –5,00 (cid:190) –15,00 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 (cid:190) (cid:190) –7,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) –5,00 –5,00 (cid:190) –15,00 (cid:190) 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 –7,00 (cid:190) (cid:190) –7,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (1) The destinations are identified as follows: 01 all third countries. NB: The zones are those defined in amended Commission Regulation (EEC) No 2145/92 (OJ L 214, 30. 7. 1992, p. 20)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het Eerste actieplan voor innovatie in Europa - Innovatie ter bevordering van groei en werkgelegenheid"

eurovoc_concepts:
EU policy
action programme
development policy
employment policy
innovation

text: C 235/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie over de tenuitvoerlegging van het Eerste actieplan voor innovatie in Europa — Innovatie ter bevordering van groei en werkgelegenheid” (98/C 235/10) De Commissie heeft op 21 januari 1998 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor energie, nucleaire vraagstukken en onderzoek, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 13 mei 1998 met algemene stemmen goedgekeurd. Rapporteur was mevrouw Sirkeinen. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 355e Zitting op 27 en 28 mei 1998 (vergadering van 27 mei) het volgende advies uitgebracht, dat met 116 stemmen vo´ o´r, bij 3 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. Het Economisch en Sociaal Comité stelt in zijn advies (1) betreffende het Groenboek over innovatie vast dat: — innovaties de basis vormen voor concurrentievermo- gen en werkgelegenheid alsmede voor economische en maatschappelijke ontwikkeling en welvaart; — innovaties de basis leggen voor verdergaande cohesie en — innovatie per definitie een breed en gedecentraliseerd, uit velerlei deelfactoren opgebouwd proces is, dat met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel gecoördineerd dient te worden. 1. 2. Het terugdringen van de werkloosheid in Europa vraagt om nieuwe uitgangspunten en een nieuwe aanpak. Belangrijk is vooral dat de voorwaarden voor innovatie in Europa worden verbeterd. Deze reiken veel verder dan onderzoek en technologie alleen en omvatten ook de manier van denken, maatschappelijk kader, onder- wijssysteem en regelgevingskader. Om de werkloosheid tegen te gaan is tijdens de Top van Amsterdam en Luxemburg dan ook besloten de Commissie de opdracht te geven onderzoek en innovatie te bevorderen. 1. 3. Met het in 1995 uitgebrachte Groenboek over innovatie (2) heeft de Commissie de discussie over inno- vatiebeleid op gang gebracht. Het Comité heeft in mei 1996 hierover advies (1) uitgebracht. Het Groenboek en de reacties daarop hebben de basis gelegd voor het eerste actieplan van de Commissie voor innovatie in Europa, dat in december 1996 gereedkwam. In de mededeling van de Commissie die nu voor advies aan het Comité is voorgelegd, worden een eerste, jaarlijks op te stellen, overzicht gegeven van de tenuitvoerlegging van het actieplan en prioritaire acties voor 1998 gepresenteerd. (1) PB C 212 van 22. 7. 1996. (2) COM(95) 688 def. 2. Essentie van de mededeling van de Commissie Het onderhavige document omvat de volgende onder- delen: 2. 1. Tenuitvoerlegging van het actieplan Op EU-niveau is een begin gemaakt met de tenuitvoerleg- ging van het actieplan. In onderstaande tabel worden de verschillende maatregelen, de belangrijkste vorderingen en de stand van zaken op de verschillende gebieden weergegeven. B e s c h e r m i n g g e n d o m v a n i n t e l l e c t u e l e e i - Groenboek over octrooien: — de Commissie heeft besloten begin 1998 verdere maatregelen te nemen IPR-helpdesk: — begin 1998 wordt een aanbesteding voor het leveren van externe diensten uitgeschreven; medio 1998 moet de helpdesk operationeel worden Toegang tot gegevens over octrooien: — het Europees Octrooibureau heeft besloten over te gaan op één interfacesysteem Bescherming van biotechnologische uitvindingen: — de Raad heeft in november 1997 een politiek akkoord bereikt over een richtlijn dienaangaande Intellectuele eigendom in de informatiemaatschappij: — voorstel van de Commissie voor een richtlijn dienaan- gaande van 10 december 1997 Technische uitvindingen: — voorstel van de Commissie voor een richtlijn dienaan- gaande na overleg op basis van het Groenboek „Bescherming van gebruiksmodellen op de interne markt” F i n a n c i e r i n g v a n i n n o v a t i e a c t i v i t e i t e n Europese kapitaalmarkten: — oprichten van „Euro-Nieuwe markt” en EASDAQ (elektronische markt van de Europese Vereniging van Effectenmakelaars) — verslag van de Commissie aan de Europese Raad van juni 1998 over de nog resterende belemmeringen 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/47 I-TEC (innovatie en risicokapitaal): — selectie van negen fondsen ultimo 1997 (380 mil- joen ecu voor 150 kleine en middelgrote high-tech- bedrijven); beoogd wordt deze fondsen met elkaar te verbinden in een netwerk JEV (transnationale joint ventures): — tenuitvoerlegging van een steunmaatregel voor JEV (5 miljoen ecu) LIFT (hulpinstrumenten om toegang te krijgen tot financie¨le middelen voor innovatieve technologische projecten): — aanbesteding voor een externe databank- en help- deskoperator die als taak heeft het contact tussen investeerders en ondernemers te bevorderen; de helpdesk moet medio 1998 operationeel worden Ondernemerschap en toegang tot financie¨le middelen: — investeringsfora en seminars in het kader van de programma’s Innovation (tot nu toe ca. 330 projec- ten) en Brite-Euram (tot nu toe 5 projecten) — oprichting van het forum „Biotechnologie en finan- cie¨n” — rondetafelconferentie van Parijs over innovatie, de oprichting van ondernemingen en werkgelegenheid R e g e l g e v i n g s k a d e r a d m i n i s t r a t i e v e v e r e e n v o u d i g i n g e n p r o c e d u r e s v a n Taskforce BEST (vereenvoudiging van het onderne- mingsklimaat): — de bedoeling is een verslag op te stellen voor de Europese Raad in juni 1998 SLIM (vereenvoudiging van de interne marktwetgeving): — in november 1997 is een verslag aan de Raad voorgelegd Europees Economisch Samenwerkingsverband (EESV): — mededeling van de Commissie over het deelnemen van EESV’s aan overheidsopdrachten en met openba- re middelen gefinancierde programma’s — een voor het MKB bestemde praktische gids voor het EESV in het kader van het initiatief-REGIE (Europees netwerk van EESV’s) O n d e r w i j s e n o p l e i d i n g Erasmus voor het leerlingwezen: — 70 000 stageplaatsen in het buitenland tegen 1998 Europass-Opleiding: — invoering van alternerende opleidingen in het hoger beroepsonderwijs Campus-Voice: — samenwerkingsverband tussen 70 instellingen voor hoger onderwijs, 6 ondernemingen, 7 krantenuit- gevers en verscheidene studentenorganisaties Form-Inno-Tech: — in september 1997 is overeenstemming bereikt over de criteria voor het opzetten van een Europees netwerk voor ondernemingen dat o. a. als doel heeft de oprichting van middelgrote en kleine bedrijven te stimuleren Train-Re-Tech: — versterkte samenwerking tussen de programma’s „Opleiding en mobiliteit van onderzoekers” en „Leo- nardo”, voortzetting van deze maatregel in het Vijfde Kaderprogramma — uitbreiding van netwerken voor opleiding door onderzoek O n d e r z o e k o p i n n o v a t i e r i c h t e n Vijfde kaderprogramma voor O&TO: — hoofdonderdeel van het Kaderprogramma zijn cen- trale maatregelen die op duidelijk omschreven doel- stellingen en behoeften zijn afgestemd — bevordering van innovatie in de thematische pro- gramma’s Inpassing van het MKB in het Vijfde kaderprogramma voor O&TO: — horizontaal programma „Innovatie en deelneming van het MKB” — in 2,5 jaar tijd hebben 9 000 middelgrote en kleine bedrijven aan het Vierde kaderprogramma deel- genomen Onderzoek en standaardisering beter op elkaar af- stemmen: — werkdocument over onderzoek en standaardisering PROSOMA Esprit: — via CD-ROM en Internet toegang tot resultaten van O&TO Initiatief ter bevordering van de overdracht van technolo- gie in het GCO: — het initiatief zal stapsgewijs worden uitgevoerd, waarbij de ontwikkelingen nauwlettend in het oog zullen worden gehouden en vanaf 1998 de resultaten gee¨valueerd zullen worden M e e r a l g e m e n e i n n o v a t i e b e l e i d c o ö r d i n a t i e v a n h e t Invoering van coördinatiemechanismen: — Groep van directeuren-generaal „Innovatie” — de Commissie legt de laatste hand aan de mededeling „Samenhang, concurrentievermogen, O&TO-beleid en innovatie” Overzicht van de resultaten van het innovatiebeleid en de innovatieve activiteiten in Europa: — het project en het voor de trend chart opgestelde tijdschema hebben in november 1997 hun beslag gekregen 2. 2. Prioriteiten voor maatregelen in 1998 2. 2. 1. Tot de prioriteiten van de Commissie behoort uiteraard ervoor te zorgen dat het actieplan voortgezet wordt, met name op het gebied van: — intellectuele eigendom; C 235/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 — toegang tot financie¨le middelen; — administratieve vereenvoudiging; — bevordering van ondernemingsgeest. 2. 2. 2. In het licht van deze doelstellingen zal de nadruk komen te liggen op maatregelen die tot doel hebben: — de lid-staten en de betrokken actoren tot medewer- king aan te zetten, met name door hen te betrekken bij de uitwerking van een algemeen overzicht van de ontwikkelingen op het gebied van innovatie (Trend Chart on Innovation); — de oprichting, ontwikkeling en groei van met name op basis van de nieuwe technologiee¨n werkende ondernemingen te stimuleren; — nieuwe vormen van productie en handel te bevor- deren; — bij te dragen tot de professionalisering van inno- vatieondersteunende beroepen, in het bijzonder door maatregelen voor scholing in technologiebemidde- ling, technologie-overdracht en financie¨le analyse van technologiebedrijven; — de onderlinge betrekkingen te vergemakkelijken of, indien nodig, particuliere en/of openbare netwerken op te zetten voor ondersteuning van en dienstver- lening aan ondernemingen op het gebied van tech- nologie, marketing, informatiebeheer, informatie en financie¨n. 2. 2. 3. In de bijlage zijn inlichtingenbladen opgeno- men waarin bovengenoemde maatregelen kort beschre- ven staan. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Het Comité wil in dit advies voornamelijk enkele opmerkingen van algemene aard maken m. b. t. de mededeling van de Commissie alsmede de voor 1998 voorgestelde prioritaire acties tegen het licht houden. De huidige afzonderlijke maatregelen zullen niet worden besproken, tenzij er sprake is van iets wezenlijks nieuws. Over het innovatiebeleid (1) en het actieplan heeft het Comité verscheidene adviezen — reeds uitgebracht of thans in voorbereiding — opgesteld. De daarin vervatte stellingnames, die in dit advies niet zullen worden herhaald, liggen aan de basis van dit advies. 3. 2. Voor al diegenen die direct bij het actieplan betrokken zijn of anderszins hierbij belang hebben, is het zonder meer nuttig dat de Commissie elk jaar een overzicht publiceert over de stand van zaken bij de (1) Advies over „Het Groenboek betreffende innovatie” — PB C 212 van 22. 7. 1997; initiatiefadvies over „De gevolgen voor het MKB van de gestage algemene vermindering van voor O&TO-activiteiten uitgetrokken middelen in de Unie (op communautair en op nationaal niveau)” — PB C 355 van 21. 11. 1997, blz. 31; advies betreffende „De regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het vijfde kaderprogramma (1998-2002) van de Europese Gemeen- schap en Euratom”. tenuitvoerlegging van het actieplan voor innovatie en prioriteiten voor het volgende jaar vaststelt. Er zou echter meer zorg kunnen worden besteed aan de presentatie van dit overzicht. Nu is de mededeling, hoewel beknopt, zelfs voor iemand die in de materie thuis is, nogal moeilijk te begrijpen, te meer daar in de mededeling niet dezelfde indeling wordt aangehouden als in het actieplan voor het innovatiebeleid. Verder ontbreekt een motive- ring van de voor 1998 voorgestelde prioriteiten en wordt niet aangegeven welke maatregelen zouden moeten worden genomen. 3. 3. Het Comité stelt voor, het verslag overzichtelijker te maken door in een tabel onder de drie volgende rubrieken kort samen te vatten welke stappen concreet zijn genomen: — prioritaire maatregelen; — vorderingen op de verschillende gebieden; — voor het volgende jaar geplande maatregelen. Doelstellingen innovatiebeleid en prioriteiten van het EU- 3. 4. Een van de grootste problemen van de EU is de hoge werkloosheid. Het is dan ook niet meer dan terecht en bovendien noodzakelijk dat ook m. b. v. het innovatiebeleid getracht wordt dit probleem aan te pakken. In landen waar meer wordt geı¨nvesteerd in onderwijs, onderzoek, innovatie en nieuwe technolo- giee¨n ontstaan meer nieuwe arbeidsplaatsen. 3. 5. Innovatie is in wezen cultuurgebonden. Dit zou in het actieplan van de Commissie meer moeten worden benadrukt. Het gaat om de instelling, de bereidheid van een samenleving om te vernieuwen, de houding t. a. v. veranderingen en risico’s, ondernemingsgeest en dy- namiek in het algemeen. Wat dat betreft is het van cruciaal belang onderwijs en opleiding te ontwikkelen en de banden met de beroepspraktijk en het bedrijfsleven te versterken. 3. 6. Om innovaties te doen slagen, is het van belang dat in de bedrijven zelf op grote schaal kan worden meegewerkt aan het innovatieproces. Het werk moet zo georganiseerd worden dat iedereen aan dit proces zijn bijdrage kan leveren, eenieders bekwaamheden worden benut en iedereen de mogelijkheid wordt geboden zijn bekwaamheden verder te ontwikkelen. 3. 7. Van oudsher geldt in Europa dat bij structurele hervormingen van het bedrijfsleven ook aandacht moet worden besteed aan de sociale samenhang. Dit is onlangs nog bekrachtigd door het Verdrag van Amsterdam. De dialoog tussen de sociale partners kan in dit proces een belangrijke rol spelen. 3. 8. Nieuwe arbeidsplaatsen ontstaan in de eerste plaats in het MKB, in de ambachtelijke sector en in uiterst kleine bedrijven. Deze bedrijven staan dicht bij de markt en kunnen zich snel aanpassen en inspelen op de behoeften van de mensen. Hoogste prioriteit is nu de voorwaarden te verbeteren voor het MKB om in alle opzichten deel te nemen aan het innovatieproces. In 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/49 diverse adviezen (1) heeft het Comité hierop gewezen. Een belangrijk hulpmiddel daarbij is netwerken tussen ondernemingen op te zetten, waarbij met name de samenwerking tussen kleine en grote ondernemingen moet worden bevorderd. 3. 8. 1. Ten behoeve van de tenuitvoerlegging van het actieplan voor innovatie zou het nuttig zijn, de typologische indeling van het MKB uit het hierboven geciteerde advies aan te houden, nl. ondernemingen die nieuwe technologiee¨n ontwikkelen, ondernemingen die van de vooruitgang in de techniek profiteren en zgn. passieve ondernemingen, die technologische producten afnemen. Een concreet voorstel voor toepassing in de praktijk zal in paragraaf 5. 1. 4 van dit advies aan de orde komen. 3. 9. Innovatiebeleid omvat bijzonder uiteenlopende en tal van niveaus bestrijkende gebieden. In de EU spelen naast ondernemingen en andere individuele actoren ook lokale, regionale, nationale en EU-instanties een rol in het innovatiebeleid. Het Comité heeft reeds in zijn advies inzake het Groenboek over innovatie naar voren gebracht dat de EU zich in de eerste plaats dient te concentreren op zaken die onder haar bevoegdheid vallen. Daarbij gaat het om vraagstukken die verband houden met het regelgevingskader in de EU, de interne markt, de structuurfondsen en de onderzoeksprogram- ma’s. Het Comité wil eens te meer benadrukken dat menselijke hulpbronnen en het aantrekken van financie¨le middelen voor deze zaken absoluut prioriteit moeten genieten. 3. 10. Ten aanzien van zaken die tot de verantwoorde- lijkheid van de lid-staten, regio’s of op de markt opererende actoren behoren, kan de EU maatregelen nemen als daardoor meer wordt bereikt of als behoefte bestaat aan politiek handelen. Typische voorbeelden van gedecentraliseerde onderdelen van het inno- vatiestelsel zijn financiering, onderwijs en opleiding, oprichting en ontwikkeling van bedrijven alsmede onder- zoeksactiviteiten zowel aan universiteiten als in andere centra. Op deze gebieden dient de EU in de eerste plaats vergelijkbare gegevens te compileren en beschikbaar te stellen om de uitwisseling van ervaringen en de oprichting van samenwerkingsverbanden tussen kenniscentra, on- derwijsinstellingen en adviesorganisaties op dit terrein uit de verschillende lid-staten alsmede, indien nodig, de coördinatie van nationale en regionale maatregelen mogelijk te maken. Eerste actieplan voor innovatie in Europa 3. 11. Het Comité stelt met voldoening vast dat tal van standpunten die het in zijn advies inzake het Groenboek over innovatiebeleid (2) heeft gepresenteerd, in het actieplan terug te vinden zijn. Het Comité is echter over het actieplan zelf niet geraadpleegd en maakt derhalve van de gelegenheid gebruik om de volgende opmerkingen te maken. 3. 11. 1. Juist omdat het zo belangrijk is de innovatie te bevorderen, is een efficie¨nt en overzichtelijk actieplan geboden. Het Comité heeft echter de indruk dat het eerste actieplan van de Commissie en de tenuitvoerleg- ging ervan nogal fragmentarisch en weinig doelgericht zijn. Het Comité is zich ervan bewust dat het bevorderen van innovatie vele aspecten heeft en derhalve complex is. Het Comité betwijfelt evenwel of het actieplan van de Commissie wel effect heeft. 3. 11. 2. Het actieplan is voornamelijk erop gericht onderzoek en de exploitatie van de hieruit verkregen resultaten te bevorderen, met name in het kader van het Vijfde Kaderprogramma voor O&TO. De maatregelen hebben voor het merendeel als doel de voorwaarden voor onderzoek te verbeteren en de hinderpalen die het exploiteren van onderzoeksresultaten bemoeilijken, uit de weg te ruimen. 3. 11. 3. Toch is onderzoek niet het enige dat tot innovatie aanzet. In het actieplan wordt volledig voorbij- gegaan aan een minstens even belangrijk onderdeel van het innovatiestelsel: de markt. Parallel met het technologisch aanbod dient in ondernemingen inzicht in de marktbehoeften en commercialiseringsmogelijkheden voor de markten binnen de EU en daarbuiten te worden ontwikkeld. Dit zou duidelijk moeten worden vastgelegd in het actieplan, ook al heeft de EU over een groot deel van de eventueel te nemen maatregelen, bv. op het vlak van voorlichting en onderwijs, geen zeggenschap. 3. 11. 4. Wel tot de verantwoordelijkheid van de EU behoort de goede werking van de interne markt. Een goede werking van de interne markt is een eerste vereiste, willen innovaties kans van slagen hebben. Dit geldt voor alle markten, maar met name sectoren die nog helemaal of voor een deel afgeschermd zijn, vormen een probleem. Dat de ontwikkeling veel langzamer gaat dan bij de grootste concurrenten is het duidelijkst te merken in de communicatiesector en in de informatietechnologie in het algemeen, terwijl anderzijds in deze sectoren de meeste innovatieve activiteiten worden ontplooid. 3. 11. 5. De structuurfondsen zijn de belangrijkste financie¨le middelen waarover de EU beschikt om de ontwikkeling van sectoren, de samenhang en een even- wichtige ontwikkeling van de leefomstandigheden in de regio’s op haar grondgebied te bevorderen. Hoofdinstru- ment van het EU-beleid voor innovatie zou in de toekomst dan ook moeten zijn, de structuurfondsen tevens voor innovatiebevorderende activiteiten in te zetten. Hiermee zou ook de bevordering van de werkgele- genheid gebaat zijn, hetgeen in de ogen van het Comité een prioritaire doelstelling van de hervorming van de structuurfondsen is. Nu worden de structuurfondsen slechts terloops vermeld in het actieplan. (1) Initiatiefadvies over „De gevolgen voor het MKB van de gestage algemene vermindering van voor O&TO- activiteiten uitgetrokken middelen in de Unie (op commu- nautair en op nationaal niveau)” — PB C 355 van 21. 11. 1997, blz. 31. (2) PB C 212 van 22. 7. 1996. 3. 11. 6. Voor de bevordering van innovatieve activitei- ten zijn ook projecten die de ontwikkeling van de informatiemaatschappij in Europa ondersteunen van belang. De informatiemaatschappij is een vruchtbare omgeving voor innovatieve activiteiten en schept zowel C 235/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 een vraag als voorwaarden voor nieuwe producten en diensten. Tenuitvoerlegging van het actieplan 3. 12. Het Comité stelt met voldoening vast dat op tal van onderdelen al een begin is gemaakt met de tenuitvoerlegging van het actieplan voor innovatie. Het Comité acht het met name positief dat een groot deel van de op gang gebrachte maatregelen betrekking heeft op de in het actieplan opgenomen prioritaire doelstelling „Totstandbrenging van een gunstig wet- en regelgevend en financieel kader”. Het is namelijk van oordeel dat maatregelen op dit terrein prioriteit genieten, omdat, zoals in paragraaf 3. 8 reeds is opgemerkt, de verantwoor- delijkheid hier duidelijk bij de EU ligt. 3. 13. Het Comité stelt vast dat in de mededeling over de verschillende onderdelen van het actieplan voor innovatie, zelfs niet wanneer de aandachtsgebieden voor 1998 worden opgesomd, met geen woord wordt gerept van zaken als belasting, technologische verkenningen (foresight), mededinging en structuurfondsen. Het zou nuttig zijn wanneer de Commissie, bv. bij de opsomming van de aandachtsgebieden voor 1998, zou aangeven wanneer deze thema’s onder handen zullen worden genomen. 3. 14. Er zullen niet speciaal middelen worden uitge- trokken voor het actieplan. De bedoeling is het actieplan voornamelijk te verwezenlijken d. m. v. horizontale maat- regelen, coördinatie en herziening van de inhoud van bestaande programma’s. Hoewel het Comité zich in zijn advies over het Groenboek voorstander van een dergelijke aanpak heeft getoond, heeft het ook benadrukt dat voor de verspreiding en exploitatie van resultaten op het gebied van O&TO in het kader van het (Vierde) kaderprogramma extra middelen beschikbaar moeten worden gesteld. In hoeverre is deze wens meegenomen in het voorstel voor het Vijfde kaderprogramma? Innovatiebeleid is horizontaal van aard. M. a. w. 3. 15. samenwerking en coördinatie tussen de D-G’s van de Commissie zijn een absolute voorwaarde, willen de maatregelen op EU-niveau effect hebben. De Groep van directeuren-generaal heeft, voorzover het Comité heeft vernomen, reeds nuttig werk verricht. Toch acht het Comité het noodzakelijk nog nauwer en doelmatiger samen te werken om tot concrete resultaten te kunnen komen. 3. 16. De Commissie heeft een Groep van hooggep- laatste ambtenaren uit de verschillende lid-staten inge- steld om de resultaten op het gebied van innovatieve activiteiten en innovatiebeleid in kaart te brengen (Trend Chart). Het Comité vindt dat deze Groep zou moeten worden uitgebreid tot een Forum voor innovatie (Inno- vation Platform) samengesteld uit deskundigen uit de diverse maatschappelijke sectoren die hierbij betrokken zijn. Dit forum zou zijn visie moeten geven op de belangrijkste problemen en aandachtsgebieden en moe- ten functioneren als doorgeefluik van informatie over modellen die goed blijken te werken. 3. 17. Regelmatig de zaken evalueren en bepalen welke maatregelen moeten worden genomen dient een wezenlijk onderdeel van de uitvoering van het actieplan te zijn. Daartoe moet actief gebruik gemaakt worden van efficie¨nte hulpmiddelen waarmee alle ontwikkelingen kunnen worden afgedekt. Te denken valt in het bijzonder aan de deskundigheid van het hierboven vermelde forum voor innovatie. Het Comité dient op constructieve wijze in dit evaluatieproces te worden ingepast. 4. Bijzondere opmerkingen bij de verschillende onder- delen van het actieplan 4. 1. Bescherming van intellectuele eigendom 4. 1. 1. Comité een afzonderlijk advies (1) uitgebracht. Groenboek over octrooien. Hierover heeft het IPR-helpdesk. Op zich is een maatregel als deze 4. 1. 2. nodig. Het Comité dringt niettemin erop aan, zorgvuldig te bekijken of een dergelijke gecentraliseerde oplossing wel voldoet aan de behoeften van de consument of dat de voorkeur zou moeten worden gegeven aan gedecentraliseerde diensten in de lid-staten c. q. regio’s. 4. 2. Financiering van innovatie Proefproject I-TEC. Zowel het project zelf als 4. 2. 1. de wijze waarop hieraan uitvoering zal worden gegeven, zijn goed doordacht en gebaseerd op gegronde argumen- ten. Het is echter nog te vroeg om de omzetting ervan in de praktijk te kunnen beoordelen. 4. 2. 2. LIFT-initiatief. De maatregel op zich lijkt adequaat, maar ook hier is de omzetting in de praktijk nog niet zo ver. Beoordeling van de resultaten is dus nog niet aan de orde. In plaats daarvan is een follow-up van het project geboden, waarbij vooral moet worden nagegaan of de gecentraliseerde aanpak wel werkt. 4. 2. 3. Ondernemerschap en kapitaal voor geavan- ceerde technologie. Dit is een zeer belangrijk onderdeel. Het project dat op dit terrein van start is gegaan, heeft al tot tal van activiteiten geleid. Het is echter nog te vroeg om de resultaten te beoordelen; dat wat de Commissie als resultaten presenteert, betreft eigenlijk alleen de tenuitvoerlegging van de maatregelen. 4. 3. Regelgevingskader en administratieve vereenvou- diging 4. 3. 1. Mededeling van de Commissie betreffende EESV’s. Overheidsopdrachten kunnen een grote rol spelen bij de bevordering van innovatie, dus dit dient de Commissie ook in het vervolg te benadrukken. EESV’s zijn op hun beurt een belangrijk instrument om de innovatieve activiteiten van ondernemingen te organise- ren. In dit licht gezien is de mededeling, die overheidsop- drachten en EESV’s bijeenbrengt, toe te juichen. 4. 3. 2. REGIE-initiatief. Maatregelen voor het opzet- ten van netwerken zijn zonder meer noodzakelijk. Er lijkt echter maar weinig schot in de zaak te zitten. (1) PB C 129 van 27. 4. 1998. 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/51 4. 4. Onderwijs en opleiding 4. 4. 1. De projecten Campus-Voice, Form-Inno-Tech en Train-Re-Tech zijn op alle belangrijke onderdelen van het innovatiestelsel gericht. Het Comité beschouwt deze projecten als proefprojecten waarmee ervaringen vergaard en ideee¨n opgedaan kunnen worden voor programma’s op nationaal en zelfs EU-niveau. Van belang is dat de projecten gee¨valueerd worden en dat daaraan conclusies worden verbonden voor de uitvoering van de projecten in de praktijk, met inbegrip van het stopzetten van minder geslaagde projecten. 4. 5. Onderzoek meer op innovatie richten 4. 5. 1. De planning van de EU-activiteiten voor de komende jaren is voor dit onderdeel in de afrondingsfase, nu de belangrijkste beslissingen i. v. m. het Vijfde kader- programma voor O& TO er bijna door zijn. Het Comité heeft over dit onderwerp reeds verscheidene adviezen (1) uitgebracht of werkt aan het opstellen daarvan. 4. 5. 2. De Commissie stelt vast dat O&TO op EU- niveau vier zwakke punten kent, nl. ontoereikende financiering, versnippering, onvoldoende inzicht in de behoeften van de maatschappij en de markt en gebrek aan afstemming van onderzoek op toepassingen in de praktijk. Laatstgenoemde tekortkomingen worden nog eens bevestigd door het feit dat Europese ondernemingen vooral in snel groeiende sectoren marktaandelen hebben verloren. Hoe meer onderzoek beantwoordt aan de behoeften van de markt, hoe minder problemen de financiering ervan met zich mee zal brengen: geld dat in onderzoek wordt geı¨nvesteerd, wordt met de afzet op de markt zo weer terugverdiend. 4. 5. 3. Inpassing van het MKB in het Vijfde kaderpro- gramma voor O&TO. Het Comité heeft in zijn adviezen herhaaldelijk op het belang van deze maatregel gewezen. Het is positief dat de deelname van het MKB is toegenomen, maar de lat zou op dat punt nog hoger moeten worden gelegd. 4. 5. 4. Onderzoek en standaardisering beter op elkaar afstemmen. Het werkdocument van de Commissie is een stap in de goede richting, maar de maatregelen op dit gebied zouden verder mogen gaan en breder moeten worden opgezet. Bij elk onderzoeksproject dat op EU- of op een ander niveau wordt opgestart, dient vanaf het begin aandacht te worden besteed aan de standaardise- bestaande ring streven ernaar ofwel door te (1) Advies over het „Voorbereidend document van de Commis- sie: Naar het vijfde kaderprogramma: wetenschappelijke en technologische doelstellingen” — PB C 355 van 21. 11. 1997, blz. 38; advies over het „Gewijzigd voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad betreffende het Vijfde kaderprogramma van de Europese gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologi- sche ontwikkeling en demonstratie (1998-2002)” — PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 133; advies over het „Vijfde kaderprogramma voor onderzoek en technologische ont- wikkeling (1998-2002) — Werkdocument van de Commis- sie betreffende de specifieke programma’s” — in voorberei- ding; advies over het „Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende de regels inzake de deelneming van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten en de regels inzake de verspreiding van de onderzoeksresultaten ter uitvoering van het Vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (1998-2002)”. standaardiseringsnormen in acht te nemen ofwel infor- matie te verstrekken over de zaken waaraan in de toekomst qua standaardisering zal moeten worden voldaan. 4. 5. 5. PROSOMA Esprit. Bij dit interessante proef- project lijkt het vooral om de verspreiding van onder- zoeksresultaten te gaan. Wat betreft de omzetting in de praktijk, is het nog te vroeg voor conclusies. 4. 5. 6. Initiatief ter bevordering van de overdracht van technologie in het GCO. Het Comité steunt alle maatregelen die ertoe aanzetten van het onderzoek in het GCO gebruik te maken. Er zou nog meer gebruik van gemaakt worden, als van meet af aan het onderzoek van het GCO en de planning daarvan marktgericht zouden zijn. 4. 6. Meer algemene coördinatie 4. 6. 1. Beknopt overzicht van innovatieve activiteiten in Europa. Dit overzicht dient als hulpmiddel om het innovatiebeleid te analyseren. Zo’n instrument is zeker op zijn plaats, omdat bij het innovatiebeleid vele actoren betrokken zijn en er deels nog geen instrumentarium voor dit beleid ontwikkeld is. 5. Prioritaire acties voor 1998 5. 1. Uit de mededeling blijkt niet duidelijk op welke criteria de prioriteiten zijn gebaseerd. De eerste vier prioritaire acties voor 1998 — intellectuele eigendom, financiering, administratieve vereenvoudiging en bevor- dering van ondernemingsgeest — zijn ook zo al belang- rijk en actueel. 5. 1. 1. Op het terrein van intellectuele eigendom is regelgeving voor de werking van de informatiemaat- schappij, m. i. v. de elektronische handel, het hardst nodig. Dringend zijn ook de kwesties op het vlak van biotechnologie. Bovendien moet de Commissie zich, vooral als de EU één octrooigebied wordt, inzetten voor de harmonisering van het octrooistelsel wereldwijd. Ter ontwikkeling van het financieringsstelsel 5. 1. 2. komt de EU alsook de lid-staten de taak toe een goed functionerend wet- en regelgevend kader uit te werken en algemene stimuli te cree¨ren. Met het oog hierop zou het zinvol zijn, een lijst te maken van de factoren die in de verschillende lid-staten de financiering van projecten bemoeilijken. Rechtstreekse financiering door de EU en de lid-staten zelf dient beperkt te blijven tot de „seed money”-fase. 5. 1. 3. Er zijn verschillende concepten voor adminis- tratieve vereenvoudiging uitgewerkt en er lopen ook al enkele programma’s. Het Comité heeft dit onderwerp in meerdere adviezen behandeld en zich een voorstander getoond van maatregelen die administratieve vereenvou- diging in de hand werken. In plaats van weer geld uit te C 235/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 geven aan nieuwe concepten, is het nu tijd de plannen in de praktijk om te zetten en administratieve belem- meringen op EU- en nationaal niveau uit de weg te ruimen. 5. 1. 4. Wat betreft de bevordering van de onderne- mingsgeest, zou het Comité ook naar paragraaf 3. 9 willen verwijzen. Om ervoor te zorgen dat verschillende types middelgrote en kleine bedrijven hun innovatieve activiteiten uitbreiden, is het volgens het Comité zinvol om de in paragraaf 3. 8. 1 voorgestelde typologie te hanteren. Het Comité stelt verder voor, proefprojecten op te zetten om daar waar deze nog niet zijn, bemid- delingsinstanties op te richten. Dit kunnen ter zake deskundige of kennis bemiddelende organisaties of personen, zoals directeuren van de Kamer van Koophan- del of consultants zijn, die bedrijven op verzoek van dienst zijn bij het vinden van de passende technologie, samenwerkingspartners (grote ondernemingen, particu- liere wetenschappelijke onderzoekers enz. ) of investeer- ders. Met behulp van de Commissie dienen deze bemid- delaars netwerken in de hele EU te vormen. 5. 2. De vijf doelstellingen die aan het slot van de mededeling worden vermeld, verdienen op zich de steun van het Comité. De Commissie geeft echter niet bepaald duidelijk aan met welke maatregelen zij deze doelstellin- gen wil verwezenlijken. De doelstellingsgebieden vallen voor het merendeel onder de bevoegdheid van de lid-staten. Er moet dan ook uiterst zorgvuldig worden afgewogen of maatregelen op EU-niveau wel nodig zijn en welke vorm zij dienen aan te nemen. 6. Conclusies en aanbevelingen 6. 1. Het Comité acht een jaarlijks verslag over het actieplan voor innovatie zinvol. De mededeling met het eerste verslag is echter vrij onoverzichtelijk. Het Comité stelt daarom omwille van de duidelijkheid voor, de prioritaire maatregelen, de vorderingen op de verschil- lende gebieden en de werkzaamheden voor het volgende jaar kort samen te vatten in één tabel. 6. 2. De voorwaarden voor het MKB, ambachtelijke en uiterst kleine bedrijven om deel te nemen aan het innovatieproces in al zijn onderdelen kunnen nog steeds worden verbeterd. Ter bevordering van de onderne- mingsgeest, hetgeen één van de prioriteiten voor 1998 is, stelt het Comité voor, proefprojecten op te zetten om daar waar deze nog niet zijn, bemiddelingsinstanties op te richten. Deze dienen het MKB te helpen de weg te Brussel, 27 mei 1998. vinden naar technologie, samenwerkingspartners en financiering. Volgens het Comité zou het nuttig zijn een typologische indeling te hanteren, waarbij het MKB onderverdeeld wordt in ondernemingen die nieuwe technologiee¨n ontwikkelen, ondernemingen die van de vooruitgang in de techniek profiteren en zgn. passieve ondernemingen, die technologische producten afnemen. 6. 3. In het actieplan wordt volledig voorbijgegaan aan het feit dat de markt een zeer belangrijk onderdeel van het innovatiestelsel vormt. Het Comité wil met klem erop wijzen dat de goede werking van de interne markt, die heel duidelijk tot de bevoegdheid van de EU behoort, een eerste vereiste is, willen innovaties kans van slagen hebben. 6. 4. Een van de kernelementen van het EU-beleid voor innovatie zou moeten zijn, de structuurfondsen tevens voor innovatiebevorderende activiteiten in te zetten. Hiermee zou ook de bevordering van de werkgele- genheid gebaat zijn, hetgeen in de ogen van het Comité een prioritaire doelstelling van de hervorming van de structuurfondsen is. 6. 5. Het Comité is van oordeel dat de EU zich wat betreft het innovatiebeleid in de eerste plaats dient te concentreren op zaken waarvoor zij bevoegd is. Dit zijn vraagstukken die verband houden met het regelgevings- kader in de EU, de interne markt, de structuurfondsen en de onderzoeksprogramma’s. Bij zaken die tot de verantwoordelijkheid van de lid-staten, regio’s of markt- actoren behoren, kan de EU maatregelen nemen als daardoor meer kan worden bereikt. Op deze gebieden dient de rol van de EU in eerste instantie beperkt te blijven tot het compileren en beschikbaar stellen van vergelijkbare gegevens, het scheppen van voorwaarden voor de uitwisseling van ervaringen en de oprichting van samenwerkingsverbanden en, indien nodig, tot het coördineren van nationale en regionale maatregelen. Voor een doelmatige uitvoering van het actieplan 6. 6. voor innovatie in Europa is het van belang dat met behulp van deskundigen uit brede kring de problemen worden geı¨dentificeerd, prioriteiten worden vastgelegd en de behaalde resultaten worden beoordeeld. Het Comité stelt daarom voor, een forum voor innovatie op te richten, waarin naast de Groep van hooggeplaatste ambtenaren deskundigen uit de diverse maatschappelijke sectoren die hierbij betrokken zijn, vertegenwoordigd zijn. Dit forum kan tegelijkertijd voor de uitwisseling van ervaringen en de coördinatie tussen lid-staten en andere niveaus dienen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: Verordening (EG) nr. 1074/98 van de Commissie van 27 mei 1998 tot vaststelling van het maximumbedrag van de restitutie bij uitvoer van witte suiker voor de 40e deelinschrijving in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1408/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

text: 28. 5. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 154/7 VERORDENING (EG) Nr. 1074/98 VAN DE COMMISSIE van 27 mei 1998 tot vaststelling van het maximumbedrag van de restitutie bij uitvoer van witte suiker voor de 40e deelinschrijving in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1408/97 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1599/96 (2), met name op artikel 17, lid 5, tweede alinea, onder b), ling van de suikermarkt in de Gemeenschap en daar- buiten; Overwegende dat na onderzoek van de offertes de in artikel 1 bedoelde bepalingen moeten worden vastgesteld voor de 40e deelinschrijving; Overwegende dat het Comit(cid:130) van beheer voor suiker geen advies heeft uitgebracht binnen de door zijn voorzitter bepaalde termijn, Overwegende dat krachtens Verordening (EG) nr. 1408/97 van de Commissie van 22 juli 1997 betreffende een permanente van heffingen en/of restituties bij uitvoer van witte suiker (3) deelinschrijvingen worden gehouden voor de uitvoer van deze suiker; inschrijving vaststelling voor de Overwegende dat, overeenkomstig de bepalingen van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1408/97 naar gelang van het geval, een maximumbedrag van de resti- tutie bij uitvoer wordt vastgesteld voor de betrokken deelinschrijving, waarbij met name rekening wordt gehouden met de situatie en de te verwachten ontwikke- HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de 40e deelinschrijving voor witte suiker, gehouden krachtens Verordening (EG) nr. 1408/97, wordt het maxi- mumbedrag van de restitutie bij uitvoer vastgesteld op 47,498 ecu per 100 kg. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 28 mei 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 27 mei 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4. (2) PB L 206 van 16. 8. 1996, blz. 43. (3) PB L 194 van 23. 7. 1997, blz. 16