title: PREGUNTA ESCRITA n. 1565/98 del Viviane REDING a la Comisión. Concentración de las compras de material de las instituciones europeas

eurovoc_concepts:
EU institution
award of contract
costing
furniture industry
reduced price
restriction on competition
small and medium-sized enterprises
supplies contract

text: C 386/150 Diario Oficial de las Comunidades Europead ES 11. 12. 98 (98/C 386/204) PREGUNTA ESCRITA E-1565/98 de Viviane Reding (PPE) a la Comisi(cid:243)n (20 de mayo de 1998) Asunto: Concentraci(cid:243)n de las compras de material de las instituciones europeas Junto con las demÆs instituciones europeas, la Comisi(cid:243)n, con objeto de reducir costes, intenta centralizar las compras de material, en particular de mobiliario, en Bruselas. Se trata, por una parte, de realizar contratos mayores y, por otra, de prolongar la duraci(cid:243)n de los contratos, que mediante pr(cid:243)rrogas sucesivas, pueden alcanzar los 10 aæos. Este nuevo enfoque, que aparentemente permite ahorrar, tiene tambiØn defectos. Primero, la vida media del mobiliario es a menudo inferior a la duraci(cid:243)n de los contratos prevista por la Comisi(cid:243)n. DespuØs, el nuevo enfoque favorece abiertamente a las grandes empresas capaces de hacer frente a pedidos cada vez mayores. ¿Es consciente la Comisi(cid:243)n de que el inflamiento, la prolongaci(cid:243)n y la centralizaci(cid:243)n de los contratos en Bruselas perjudican a las pequeæas y medianas empresas? ¿Es consciente la Comisi(cid:243)n del hecho de que a cambio de reducciones marginales de los costes penaliza fuertemente a uno de los sectores de la econom(cid:237)a con los que mÆs cuenta para la creaci(cid:243)n de empleo? ¿QuØ medidas piensa adoptar para evitar que sus esfuerzos de reducci(cid:243)n de los costes tengan consecuencias negativas para las pequeæas y medianas empresas? Respuesta del Sr. Liikanen en nombre de la Comisi(cid:243)n (22 de junio de 1998) Los contratos prolongados y la centralizaci(cid:243)n de las compras de mobiliario no tienen por œnico objetivo reducir los costes de la adquisici(cid:243)n. Se trata tambiØn de estandarizar los equipamientos que van a adquirirse y, en particular, de facilitar la gesti(cid:243)n y los intercambios y reducir los movimientos de mobiliario en las mudanzas. Los contratos estÆn previstos para completar y renovar el parque inmobiliario de la Comisi(cid:243)n y eventualmente, de otras instituciones. Su duraci(cid:243)n carece de relaci(cid:243)n alguna con la vida media del material en cuesti(cid:243)n. Los contratos prorrogados vinculan a la Comisi(cid:243)n ›o a otra instituci(cid:243)n› con un proveedor para un per(cid:237)odo mÆs amplio, pero no influyen en el volumen anual de compras. Este volumen es generalmente muy importante y puede variar considerablemente de un aæo a otro. Tanto para garantizar la buena ejecuci(cid:243)n de sus pedidos como para no perjudicar el equilibrio financiero de sus proveedores, la Comisi(cid:243)n tiene que tratar con empresas cuyas capacidades de producci(cid:243)n respondan a sus necesidades, sin por ello introducir clÆusulas discriminatorias para las empresas europeas ni, en particular, para las pequeæas y medianas empresas (PYME). Generalmente, para lograr una utilizaci(cid:243)n (cid:243)ptima de los fondos pœblicos y en el clima actual de rigor presupuestario, la Comisi(cid:243)n sigue efectivamente una estrategia de compra destinada a obtener la mejor relaci(cid:243)n entre calidad y precio. As(cid:237) se atiene a la pol(cid:237)tica europea en los contratos pœblicos cuyo objetivo es, sobre todo, mejorar la competitividad de las empresas europeas. (98/C 386/205) PREGUNTA ESCRITA E-1578/98 de Glyn Ford (PSE) a la Comisi(cid:243)n (25 de mayo de 1998) Asunto: Asteroides La Comisi(cid:243)n tendrÆ sin duda conocimiento de las informaciones recientes aparecidas en la prensa en las que se afirma que existe cierta probabilidad de que la Tierra colisione con un pequeæo asteroide en un futuro no determinado. La preocupaci(cid:243)n sobre este asunto aumentarÆ en el verano con el estreno de la œltima pel(cid:237)cula de Steven Spielberg. Los cient(cid:237)ficos nos dicen que el peligro es muy pequeæo y que el riesgo para cada ciudadano es equivalente al de morir en un accidente de aviaci(cid:243)n


title: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de snelheidsmeter van twee- of driewielige motorvoertuigen en houdende wijziging van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad

eurovoc_concepts:
approval
motor vehicle
speed control
technical regulations
two-wheeled vehicle

formats: html pdf print

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 20. 05. 1998 COM(1998) 285 def. 98/0163 (COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de snelheidsmeter van twee- of driewielige motorvoertuigen en houdende wijziging van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad (door de Commissie ingediend) Toelichting Dit voorstel voor een richtlijn heeft betrekking op de snelheidsmeter van twee- of drievvielige motorvoertuigen en houdt verband met de goedkeuringsprocedure van dergelijke voertuigen, die is vastgelegd in (kader)Richllijn 92/(>l/EI,Xi van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of drievvielige motorvoertuigen. De technische eisen in dit voorstel hebben betrekking op de constructievoorschriften voor snelheidsmeters bestemd voor deze motorvoertuigen op twee of drie wielen, die tezamen met die voor andere elementen en eigenschappen als genoemd in bijlage I van de kaderrichtlijn moeten worden nageleefd, willen deze voertuigen goedgekeurd kunnen worden en op de gemeenschappelijke markt worden gebracht. Met dit voorstel geeft de Commissie gevolg aan het verzoek van de Beneluxlanden om de montage van een snelheidsmeter op alle motorvoertuigen op twee of drie wielen verplicht te stellen met uitzondering van voertuigen met een maximumsnelheid van 25 km/h en wel om redenen van verkeersveiligheid en milieubescherming. De Beneluxlanden wijzen erop dat de berijders van voertuigen op twee of drie wielen zich te allen tijde aan de snelheidsbeperkingen in de lidstaten moeten kunnen houden waarbij zij niet kunnen aanvoeren dat er geen wettelijke voorschriften voor een snelheidsmeter zijn om zich zo te onttrekken aan de eventuele gevolgen van een overtreding. Vandaar de noodzaak om een snelheidsmeter te installeren op motorvoertuigen op twee of drie wielen. De Commissie is echter van mening dat om dezelfde redenen van de verkeersveiligheid en de bescherming van het milieu die de Beneluxlanden hebben aangevoerd voor de verplichte montage van een snelheidsmeter op voertuigen die een maximumsnelheid hebben van meer dan 25 km/h, dit voorschrift moet gelden voor alle motorvoertuigen die onder de goedkeuringsprocedure vallen. Immers wanneer men bedenkt dat zelfs bromfietsen met een beperkt vermogen in de zin van de noot in bijlage I van Richtlijn 92/61/EEG onder bepaalde omstandigheden snelheden kunnen bereiken die veel hoger liggen dan de maximumsnelheid waarop de motor is afgesteld (25 km/h), lijkt het niet verstandig deze voertuigen van het toepassingsgebied van dit voorstel uit te sluiten. Bovendien is hel zo dal de meeste brom lietsmodel len, zelfs de goedkoopste die op de markt in de Europese Unie verkrijgbaar zijn, reeds standaard uitgerust zijn met een snelheidsmeter zonder dat hierdoor de prijs van de bromfiets merkbaar is verhoogd. Bij de opstelling van dit voorstel heeft de Commissie in sterke mate rekening gehouden met de voorschriften die zijn vastgesteld door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties bij Reglement nr. 39 en zij is van mening dat de voorschriften van dit voorstel en die van het bovengenoemde reglement gelijkwaardig moet zijn temeer daar een dergelijke gelijkwaardigheid de toegang tot markten van derde landen vergemakkelijkt. Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende de snelheidsmeter van twee- of driewielige motorvoertuigen en houdende wijziging van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A, Gezien het voorstel van de Commissie', Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité^, Volgens de procedure van artikel 189B van het Verdrag, (1) (2) (3) (4) Overwegende dat in iedere lidstaat twee- of driewielige motorvoertuigen wat de snelheidsmeter betreft moeten voldoen aan bepaalde technische eigenschappen, vastgelegd in dwingende voorschriften, die van lidstaat tot lidstaat verschillen; dat zij door hun verschillen het handelsverkeer in de Gemeenschap belemmeren; Overwegende dat deze belemmeringen voor de werking van de interne markt kunnen worden opgeheven indien alle lidstaten in plaats van hun bestaande nationale regelingen dezelfde voorschriften vaststellen; Overwegende dat deze richtlijn wordt toegevoegd aan de lijst van bijzondere richtlijnen waaraan moet worden voldaan krachtens artikel 4 van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen,^ gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden. Overwegende dat de vaststelling van geharmoniseerde voorschriften voor de snelheidsmeter van twee- of driewielige motorvoertuigen noodzakelijk is opdat voor typcr van deze motorvoertuigen de alle in Richtlijn 92/61/EEG opgenomen goedkeuringsprocedure kan worden gevolgd; PBC PBC PB L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1. 3 (5) Overwegende dat overeenkomstig hel in artikel 3B van het Verdrag genoemde subsidiariteitsbeginsel en evenredigheidsbeginsel, de doelstelling van het beoogde optreden, te welen de communautaire goedkeuring van het type voertuig, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het overwogen optreden beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt; dat de onderhavige Richtlijn zich tot het minimaal noodzakelijke ter bereiking van deze doelstelling beperkt en niet. verder gaat dan dat wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken; (6) Overwegende dat het, ter vergemakkelijking van de toegang tot de markten van derde landen, noodzakelijk is voor gelijkwaardigheid te zorgen tussen de voorschriften van deze richtlijn en die van Reglement nr. 39 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties; (7) Overwegende dat Richtlijn 92/61/EEG derhalve moet worden gewijzigd; HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. 2. Deze richtlijn is van toepassing op de snelheidsmeter van alle voertuigtypen die in artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG zijn omschreven. Alle voertuigen die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad vallen, moeten met een snelheidsmeter zijn uitgerust, die in overeenstemming is met de bijlage bij de onderhavige richtlijn. Artikel 2 De goedkeuringsprocedures betreffende de snelheidsmeter van twee- of driewielige motorvoertuigen alsmede de eisen ten aanzien van het vrije verkeer van deze voertuigen zijn die welke zijn vastgelegd bij Richtlijn 92/61 /EEG, in respectievelijk de hoofdstukken II en III. Artikel 3 Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 92/61/EEG wordt de gelijkwaardigheid erkend tussen de voorschriften van deze richtlijn en die van Reglement nr. 39 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (document E/ECE/TRANS/505- Rev. 1/Add. 38/Amend. 1). De instanties van de lidstaten die de goedkeuring verlenen, aanvaarden overeenkomstig de in de eerste alinea genoemde Reglement nr. 39 afgegeven voorschriften van het goedkeuringen en goedkeuringsmerktekens in plaats van de overeenkomstig de voorschriften van en onderhavige goedkeuringsmerktekens. overeenkomstige goedkeuringen afgegeven richtlijn de Artikel 4 De wijzigingen die noodzakelijk zijn om rekening te houden met wijzigingen in het in artikel 3 genoemde Reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties en om de bijlage aan te passen aan de vooruitgang van de techniek worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad4 Richtlijn 92/61 /EEG wordt als volgt gewijzigd: Artikel 5 1. In bijlage I, rubriek 45, wordt "Snelheidsmeter en kilometerteller voor motorfietsen, driewielers en vierwielers" vervangen door "Snelheidsmeter en kilometerteller" en de aanduiding "OR" door de aanduiding "BR". 2. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd: a) In punt 4. 7. , wordt "Snelheidsmeter en kilomctertcllcr: ja/ncen(1)" vervangen door "Snelheidsmeter en kilomctertcllcr". b) De volgende nieuwe punten 4. 7. 3. lot en met 4. 7. 8. worden ingevoegd'. "4. 7. 3. Foto's en/of tekeningen van het volledige systeem 4. 7. 4. Schaalbereik 4. 7. 5. Tolerantie van het meetelement van de snelheidsmeter 4. 7. 6. Technische constante van de snelheidsmeter 4. 7. 7. Werkingswijze en beschrijving van het aandrijfmechanisme 4. 7. 8. Totale overbrengingsverhouding van het aandrijfmechanisme. " 3. 1. In bijlage motorfietsen, kilometerteller" en de aanduiding "OR" door de aanduiding "BR". III, rubriek 10. 12. , wordt "Snelheidsmeter en kilomctertcllcr voor en drie- en vierwielers" vervangen door "Snelheidsmeter Artikel 6 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 4 PIJ 1,42 van 23. 2. 1970, blz. I. 2. 3. 4. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Met ingang van de in lid 1, eerste alinea, genoemde datum mogen de lidstaten het in het verkeer brengen van voertuigen die voldoen aan deze richtlijn niet meer verbieden om redenen die verband houden met de snelheidsmeter. De lidstaten passen de in lid 1, eerste alinea, bedoelde bepalingen met ingang van 1 juli 2001 toe. Artikel 7 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor het Europees Parlement Voor de Raad De voorzitter De voorzitter BIJLAGE 1. Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: 1. 1. "voertuigtype wat de snelheidsmeter" betreft, voertuigen die onderling geen essentiële verschillen vertonen met name wat betreft de volgende eigenschappen: 1. 1. 1. de karakteristieken van de normaal gemonteerde banden; 1. 1. 2. 1. 1. 3. 1. 2. 1. 3. 1. 4. 1. 5. 2. 2. 1. 2. 2. 2. 2. 1. totale overbrengingsverhouding met inbegrip van de eventuele corrigeerinrichting (aantal toeren aan de ingang van de snelheidsmeter bij een omwenteling van de voor de aanduiding van de snelheidsmeter dienende as bij rechtuitrijden); type(n) van de snelheidsmeter; het type wordt bepaald door de tolerantie van het meetelement van de snelheidsmeter, de technische constante van het apparaat en het schaalbereik; "onder normaal gemonteerde band", het (de) type(n) band die door de fabrikant zijn bestemd voor het desbetreffende type voertuig en die zijn aangegeven in het inlichtingenformulicr van bijlage II van Richtlijn 92/61/EEG. Winterbanden worden niet als normaal gemonteerde banden beschouwd. "spanning in normale toestand", de spanning in koude toestand als aangegeven door de fabrikant verhoogd met 0,2 bar; "snelheidsmeter", het gedeelte van het apparaat dat bestemd is om de snelheid van het voertuig op een bepaald moment aan de bestuurder kenbaar te maken; "massa in rijklare toestand", de massa als gedefinieerd in de noten van bijlage 11 van Richtlijn 92/61/EEG onder letter (d), punt 2. Specificaties De wijzerplaat van de snelheidsmeter moet zich in het directe gezichtsveld van de bestuurder bevinden en moet zowel bij dag als bij nacht duidelijk leesbaar zijn. Het meetbereik moet zo groot zijn dat het de door de fabrikant opgegeven maximumsnelheid van het voertuigtype omvat. Bij een snelheidsmeter met een wijzerplaat in plaats van een digitale aanduiding moet deze van een duidelijke schaalverdeling zijn voorzien. De schaal moet verdeeld zijn in de 1, 2, 5 of 10 km/h. De waarden van de snelheid moet op de volgende wijze op de wijzerplaat worden aangeduid: 2. 2. 1. 1. 2. 2. 1. 2. 2. 2. 2. 2. 2. 3. 2. 3. 2. 3. 1. 2. 3. 2. 2. 3. 3. 2. 3. 4. bij een maximale waarde op tic wijzerplaat van 200 km/h, moeten de waarden voor de snelheid op de wijzerplaat worden aangeduid met stappen van maximaal 20 km/h; bij een maximumsnelheid op de wijzerplaat van meer dan 200 km/h, moeten de waarden voor de snelheid op de wijzerplaat worden aangegeven met stappen van maximaal 30 km/h. van het Indien een voertuig bestemd is om te worden verkocht in een lidstaat waar de meeteenheden de schaalaanduiding eveneens in mph (mijl per uur) worden aangegeven; de schaal moet zijn verdeeld in 1, 2, 5 of 10 mph. De waarden van de snelheid moet op de wijzerplaat worden aangegeven in stappen van maximaal 20 mph. gebruikt, moet stelsel worden imperiale Het is niet noodzakelijk dat de stappen van de snclhcidswaarden regelmatig verdeeld zijn. De nauwkeurigheid van de snelheidsmeter wordt volgens de onderstaande procedure gelest: liet voertuig wordt voorzien van een van normaal gemonteerde bandtypen. De proef moet worden herhaald voor elk type snelheidsmeter waarmee de fabrikant het voertuig uitrust. De belasting op de as die de snelheidsmeter aandrijft moet overeenstemmen met de massa in rijklare toestand. De referentietemperatuur 2 9 6 K ± 5 K. in de omgeving van de snelheidsmeter bedraagt Bij elke proef moet de bandenspanning overeenkomen met de spanning in normale toestand als bepaald in punt 1. 3. 2. 3. 5. I let voertuig wordt bij de volgende snelheden beproefd: IVIaximumsncllicid (vlll]lx) Aangegcven door de fabrikant (km/h) Beproevingssnelheid (km/h) vmax < 45 45 < vmax < 100 100 < vmax < 150 I50<vllliix 20en80%vm a x(indiende resulterende beproevingssnelheid >35) 40 en 80% vmax (indien de resulterende beproevingssnelheid ^55) 40, 80 en 80% vmax (indien de resulterende beproevingssnelheid > 100) 40, 80 en 120 2. 3. 6. De nauwkeurigheid van het controleapparaat dat wordt gebruikt voor de meting van de werkelijke snelheid van het voertuig moet ± 0,5% bedragen. 2. 3. 6. 1. Bij gebruik van een proefcircuit moet dit vlak en droog zijn met een voldoende grote wrijvingscoüfficicnt. 2. 3. 6. 2. Indien voor de proef gebruik wordt gemaakt van een rollenbank moeten de rollen een diameter hebben van minimaal 2 m. 2. 3. 7. De aangegeven snelheid mag nooit minder bedragen van de werkelijke snelheid bij de in punt 2. 3. 5. genoemde waarden en daartussen tussen de snelheid v, op de wijzerplaat van de snelheidsmeter en de werkelijke snelheid v2 het volgende verband bestaan: 3. 3. 1. 3. 2. 0<v, -v2<0,l. v2 + 4km/h. Overeenstemming van de productie De overeenstemming van de productie wordt gecontroleerd overeenkomstig de bepalingen van bijlage VI bij Richtlijn 92/61/EEG. De productie wordt geacht overeen te stemmen met de voorschriften van deze richtlijn, indien, onder de in de punten 2. 3. 1. tot en met 2. 3. 6. genoemde voorwaarden, tussen snelheid v, op de wijzerplaat van de snelheidsmeter en de werkelijke snelheid het volgende verband bestaat: ()<v,-v, <0,l. v, + 8km/h. Aanhangsel INLICHTINGENFORMULIER BETREFFENDE DE SNELHEIDSMETER VAN EEN TWEE- OF DRIE WIELIG TYPE MOTORVOERTUIG (bij de goedkeuringsaan vraag voegen indien deze onafhankelijk van de aanvraag voor goedkeuring van het voertuig wordt ingediend) Volgnummer (van de aanvrager) De aanvraag van goedkeuring betreffende de snelheidsmeter van een twee- of driewielig type motorvoertuig moet vergezeld gaan van de volgende in bijlage II bij Richtlijn 92/61/EEG, onder A, genoemde gegevens: 0. 1. 0. 2. 0. 5. 0. 6. 2. 1. 2. 1. 1. 4. 7. t/m 4. 7. 8. 5. 2. 5. 2. 2. 10 Aanhangsel 2 TYPLGOEDKEURINGSFORMULIER BETREFFENDE DE SNELHEIDSMETER VAN EEN TWEE- OF DRIE WILLIG TYPE MOTORVOER TUIG Model Dienststempel Verslagnummcr van de technische dienst dd Goedkeuringsnummer: Uitbreidingsnummcr: 1. Merk of handelsaanduiding van het voertuig: 2. Voertuigtype: 3. Naam en adres van de fabrikant: 4. Naam en adres van de fabrikant (eventuele gevolmachtigde van de fabrikant): 5. Voertuig voor de proef ter beschikking gesteld op: 6. 7. Typegoedkeuring is verleend/geweigerd''* Plaats: 8. Datum: 9. Handtekening: ( i) Doorhalen wat niet van toepassing is. 11 ISSN 0254-1513 COM(98) 285 def. DOCUMENTEN NL 07 15 10 06 Catalogusnummer : CB-CO-98-340-NL-C ISBN 92-78-36487-8 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg AL


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1740/98 dell'on. Olivier DUPUIS alla Commissione. Finanziamento della trasmissione RAI su Altiero Spinelli

eurovoc_concepts:
European Commission
Italy
access to information
co-financing
programmes industry
public service
television

formats: html print


title: Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εξασφάλιση ελαχίστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων στην Κοινότητα

eurovoc_concepts:
direct tax
fiscal policy
restriction on competition
savings
tax on investment income

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 20. 05. 1998 COM(1998) 295 τελικό 98/0193 (CNS) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εξασφάλιση ελαχίστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων στην Κοινότητα (υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Γενικέ€ παοατιι ρήσεις 1. 2. Σχην ανακοίνωση χης Επιχροπής χης 5ης Νοεμβρίου 19971 με χίχλο «Ένα πακέχο μέχρων για την ανχιμεχώπιση χου επιζήμιου φορολογικού ανταγωνισμού σχην Ευρωπαϊκή Ένωση» επισημαίνεχαι η ανάγκη συνχονισμένης δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ανχιμεχώπιση χου επιζήμιου φορολογικού ανχαγωνισμού, προκειμένου να επιχευχβούν ορισμένοι σχόχοι, όπως ο περιορισμός χων σχρεβλώσεων που εξακολουθούν να υπάρχουν σχην εσωχερική αγορά, η αποφυγή σημανχικών απωλειών φορολογικών εσόδων και ο προσαναχολισμός χων φορολογικών συσχημάχων σε καχευθύνσεις που ενισχύουν 19972 χην απασχόληση. Το Συμβούλιο Ecofin χης 1ης Δεκεμβρίου πραγμαχοποίησε ευρεία συζήτηση βάσει χης ανακοίνωσης αυτής· εξέφρασε χη συμφωνία χου για χο ψήφισμα σχεχικά με έναν κώδικα δεοντολογίας σχον χομέα χης φορολογίας χων επιχειρήσεων, ενέκρινε ένα κείμενο σχεχικά με χη φορολογία χων αποχαμιεύσεων, ως βάση μιας οδηγίας σχον εν λόγω χομέα, και έκρινε όχι η Επιχροπή θα έπρεπε να χου υποβάλει πρόχαση οδηγίας σχεχικά με χις πληρωμές χόκων και δικαιωμάχων μεχαξύ επιχειρήσεων. Δίδοντας συνέχεια στη συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου, η Επιτροπή εξέδωσε στις 4 Μαρτίου 19983 πρόταση οδηγίας σχετικά με ένα κοινό καθεστώς για χις πληρωμές χόκων και δικαιωμάχων που πραγμαχοποιούνχαι μεχαξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων διαφόρων κραχών μελών. Η παρούσα έκθεση πραγμαχεύεχαι χην πρόχαση οδηγίας για χη διασφάλιση χων εισοδημάχων από αποχαμιεύσεις σχην Κοινόχηχα. επιπέδου πραγμαχικής φορολόγησης ελάχισχου ενός επιπέδου πραγμαχικής Το πρόβλημα χης διασφάλισης ενός ελάχισχου φορολόγησης χων χόκων στην Κοινόχηχα άρχισε να γίνεχαι αντιληπτό με μεγαλύχερη οξύχηχα καθώς σημειωνόχαν πρόοδος σχον χομέα της ελευθέρωσης χων κινήσεων κεφαλαίων. Όπως προβλέπεχαι σχην οδηγία χου Συμβουλίου 88/361/ΕΟΚ χης 24ης Ιουνίου 19884, που επέχρεψε χην πλήρη ελευθέρωση χων κινήσεων κεφαλαίων, η Επιχροπή υπέβαλε σχις 10 Φεβρουαρίου 1989 πρόταση οδηγίας στο Συμβούλιο σχετικά με σύστημα παρακράχησης φόρου σχην πηγή επί χων χόκων5. Η πρόχαση αυχή, η οποία αποσκοπούσε στη θέσπιση ενός ενιαίου καθεσχώχος παρακράχησης φόρου σχην πηγή σε ολόκληρο χο έδαφος της Κοινόχηχας, δεν έγινε ομόφωνα αποδεκτή από χα κράτη μέλη σχο Συμβούλιο. Αποσύρεχαι χαυχόχρονα με χην υποβολή χης παρούσας πρόχασης. 3. Η δυναχόχηχα χης μη φορολόγησης χων διασυνοριακών χόκων σχην Κοινόχηχα αποχελεί χην αιχία οικονομικών σχρεβλώσεων που δεν συμβιβάζονται με χην ορθή λειχουργία χης εσωχερικής αγοράς. Ο ευρωπαϊκός χρημαχοπισχωχικός χώρος, που επιτεύχθηκε χάρη στην ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων, δεν μπορεί να αναπτύξει πλήρως τις θεχικές χου συνέπειες, εάν οι αποφάσεις χων αποχαμιευχών λαμβάνονχαι σε συνάρχηση με χη δυναχόχηχα μη καχαβολής χου 1 COM(97) 564 τελικό της 5ης Νοεμβρίου 1997. 2 ΕΕ C 2, 6. 1. 1998, σ. 1. 3 COM(1998) 67 τελικό της 4ης Μαρτίου 1998 και BE C 123,22. 4. 1998, σ. 9. 4 EEL 178, 8. 7. 1988,σ. 5. 5 COM(89) 60 τελικό και ΕΕ C 141, 7. 6. 1989, σ. 5. 2 φόρου και όχι καχόπιν της σύγκρισης μεταξύ των εναλλακτικών επενδυτικών λύσεων, συνεκτιμώντας τα εγγενή τους πλεονεκτήματα. Η ανάγκη κοινοτικής δράσης για την εξάλειψη των εν λόγω οικονομικών στρεβλώσεων καθίσταται επιτακτικότερη εν όψει της έναρξης του τρίτου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η οποία θα διευκολύνει περαιτέρω τη διασυνοριακή επένδυση των αποταμιεύσεων. 4. Η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική που απαιτείται από τα κράτη μέλη καθιστά εξάλλου ολοένα και λιγότερο ανεκτή την εξαφάνιση φορολογικών βάσεων που συνδέεχαι με χην απουσία εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου πραγμαχικής φορολόγησης χης διασυνοριακής επένδυσης χων αποχαμιεύσεων. Σχο πλαίσιο αυχό, η απουσία εξασφάλισης επιπέδου πραγμαχικής ενός φορολόγησης χης διασυνοριακής επένδυσης χων αποχαμιεύσεων αποχελεί επίσης εμπόδιο στην προσπάθεια των κρατών μελών να εξισορροπήσουν τις φορολογικές επιβαρύνσεις των διαφόρων συντελεστών της παραγωγής και να επιτύχουν καχ'αυχόν τον τρόπο τη μείωση των υποχρεωτικών εισφορών επί των εισοδημάτων από την εργασία, γεγονός που θα είχε ασφαλώς θετικές συνέπειες για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την απορρόφηση της ανεργίας. ελάχισχου Το αοντέλο συνύπαρξης 5. Τηρουμένων των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και σύμφωνα με τη συμφωνία του Συμβουλίου Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997, η πρόταση βασίζεται στο λεγόμενο μοντέλο «συνύπαρξης», στο πλαίσιο του οποίου κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει την παρακράτηση φόρου στην πηγή ή παρέχει στα άλλα κράτη μέλη πληροφορίες σχετικά με τα εισοδήματα από αποταμιεύσεις. Το πλεονέκτημα χου μοντέλου συνύπαρξης έγκειται στο γεγονός ότι τα κράτη μέλη που θα ήταν πρόθυμα να εφαρμόσουν μία από τις δύο αυτές μεθόδους ενδέχεται να έχουν προβλήματα για την εφαρμογή της άλλης, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη θέσπιση ενός ενιαίου καθεστώτος στο σύνολο της Κοινότητας. 6. Προβλέφθηκε επίσης η δυνατότηχα να επιχραπεί σχα κράχη μέλη που εφαρμόζουν χο καθεσχώς παρακράχησης φόρου στην πηγή να εφαρμόζουν επιπλέον χα μέχρα ανχαλλαγής πληροφοριών που προβλέπονχαι ενδεχομένως σχις εθνικές διαχάξεις ή σχις διμερείς συμφωνίες που έχουν συνάψει με άλλα κράχη μέλη. 7. 8. Το πεδίο εφαρμογής χης οδηγίας περιορίστηκε σχους χόκους που καχαβάλλονται σε κάθε κράχος μέλος σχα φυσικά πρόσωπα που καχοικούν σε άλλο κράτος μέλος. Καλύπχονχαι όλοι οι διασυνοριακοί χόκοι που καχαβάλλονται σε φυσικά πρόσωπα σχην Κοινόχηχα, χωρίς να λαμβάνεχαι υπόψη ο χόπος εγκαχάοτασης του οφειλέτη χων χόκων. Δεδομένου όχι σχόχος είναι να διασφαλισχεί ένα ελάχιστο επίπεδο πραγμαχικής φορολόγησης χων διασυνοριακών χόκων που εισπράττουν οι κάτοικοι κάθε κράτους μέλους, ήταν απαραίχηχο να προβλεφθεί όχι χα κράχη μέλη που εφαρμόζουν χο καθεσχώς παροχής πληροφοριών υποχρεούνχαι να διαβιβάζουν χις πληροφορίες αυχές σε όλα χα άλλα κράχη μέλη, καθόχι χα κράχη αυχά συγκεντρώνουν, όπως είναι φυσικό, μόνο χις πληροφορίες που αφορούν χους δικούς χους καχοίκους. 9. Ωστόσο, λόγω χων διαφορεχικών επιπέδων φορολογίας χων καχοίκων χων διαφόρων κραχών μελών, είναι δύσκολο να προσδιορισχεί ένας ελάχισχος συνχελεσχής παρακράχησης φόρου σχην πηγή ανχαποκρινόμενος, από χην άποψη όλων χων κραχών μελών, στο αίχημα της ελάχιστης πραγμαχικής φορολόγησης χων εισοδημάχων από αποχαμιεύσεις. Δεν θα ήχαν σκόπιμο να καθορισχεί σε. πολύ χαμηλό επίπεδο η παρακράχηση φόρου στην πηγή διόχι, καίχοι αυτή η παρακράτηση δεν έχει χαρακτήρα πλήρους απαλλαγής από χις σχεχικές υποχρεώσεις, θα μπορούσε σχην πράξη να χον αποκτήσει, εάν ο δικαιούχος δεν δηλώνει σχη χώρα κατοικίας χου χα εισπραχχόμενα εισοδήμαχα. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η ανχαγωνισχικόχηχα χων ευρωπαϊκών χρημαχαγορών και ο κίνδυνος να ενθαρρυνθεί η επένδυση χων αποχαμιεύσεων εκτός χης Κοινόχηχας, σε περίπχωση που καθορισθεί υπερβολικά υψηλός συντελεστής παρακράτησης φόρου στην πηγή. 10. Η Επιτροπή έκρινε ότι μπορεί να δοθεί μια εξισορροπημένη λύση στο θέμα του καθορισμού του συντελεστή παρακράτησης φόρου στην πηγή, εάν ο συντελεστής αυτός ανερχόταν σε ελάχιστο επίπεδο 20%, σε συνδυασμό με έναν διορθωτικό μηχανισμό που θα επιτρέπει σχον δικαιούχο, κατόπιν δικής χου πρωτοβουλίας και χωρίς να θίγεται το τραπεζικό απόρρητο, να φορολογηθεί σύμφωνα με τους κανόνες του κράτους μέλους κατοικίας του. Ο διορθωτικός αυτός μηχανισμός βασίζεται στην έκδοση ενός πιστοποιητικού από τη φορολογική διοίκηση του κράχους καχοικίας, σχο οποίο βεβαιώνεχαι όχι ο δικαιούχος έχει ενημερώσει χην διοίκηση αυτή σχεχικά με χο ύψος χων προς είσπραξη χόκων. 11. Εν συνχομία, χο μονχέλο «συνύπαρξης», όπως παρουσιάζεχαι σχην πρόχαση, προβλέπει όχι κάθε κράχος μέλος μπορεί να επιλέξει μεχαξύ δύο καθεσχώχων, χου καθεσχώχος παροχής πληροφοριών (παροχή πληροφοριών σε οποιοδήποχε άλλο κράχος μέλος χου οποίου είναι κάχοικος ο δικαιούχος) και χου καθεστώτος πρακράτησης φόρου στην πηγή (παρακράτηση φόρου στην πηγή με συντελεστή 20%). Επαφίεται σε κάθε κράτος μέλος να επιλέξει ένα και το αυτό καθεστώς μεταξύ των δύο δυνατών καθεστώτων και να εφαρμόζει το καθεστώς αυτό σε όλες τις πληρωμές τόκων που πραγμαχοποιούνχαι σχο έδαφος χου σε καχοίκους οποιουδήποχε άλλου κράχους μέλους. Εξάλλου, ο πραγμαχικός δικαιούχος που εισπράχχει μια πληρωμή σε ένα κράχος μέλος χο οποίο έχει επιλέξει χο καθεσχώς χης παρακράχησης φόρου στην πηγή μπορεί να επιτύχει την εφαρμογή μιας παραλλαγής του εν λόγω καθεστώτος μέσω του μηχανισμού του πιστοποιητικού· πράγματι, ο εν λόγω δικαιούχος μπορεί να φορολογηθεί αποκλειστικά στο κράτος μέλος φορολογικής του κατοικίας, κατά τον ίδιο τρόπο που φορολογείται ένας δικαιούχος που εισπράττει μια πληρωμή σε κράτος μέλος που έχει επιλέξει χο καθεσχώς της παροχής πληροφοριών. 12. Η αποτελεσματικότηχα οποιουδήποχε μέχρου που αποσκοπεί σχη διασφάλιση χης πραγμαχικής φορολογίας χων εισοδημάχων από αποχαμιεύσεις δεν μπορεί να εξασφαλισχεί χωρίς χη συνεργασία χων φορέων χης αγοράς. Σχο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, η οποία βασίζεχαι σχη συνύπαρξη χου καθεσχώχος παρακράχησης φόρου σχην πηγή και χου καθεσχώχος παροχής πληροφοριών, καθώς και σχον περιορισμό χου πεδίου εφαρμογής σχους χόκους που καχαβάλλονχαι σε φυσικά πρόσωπα μη καχοίκους, ο φορέας πληρωμής χων χόκων είναι ο φορέας χης αγοράς που είναι περισσόχερο από κάθε άλλον σε θέση να εκτελέσει χα απαιτούμενα μέχρα καχά χρόπο αποχελεσμαχικό. 13. Πράγμαχι, ο φορέας πληρωμής μπορεί να διαπισχώσει, κατά τρόπο απλό και με μικρό κόστος, εάν καταβάλλεται τόκος σε ένα φυσικό πρόσωπο και να ζητήσει από τον τελευταίο να του παράσχει μια απόδειξη σχεχικά με χη φορολογική χου καχοικία. Εξαιρουμένων χων περιπτώσεων χων χόκων που προέρχονχαι από χραπεζικούς λογαριασμούς και καχαθέσεις, ο οφειλέχης σπάνια έρχεχαι σε επαφή 4 με χους δικαιούχους και θα χου ήχαν δύσκολο να χους διακρίνει. Επιπλέον, η απουσία επαφής με χους δικαιούχους καθισχά πολύ περιπλοκόχερη και δαπανηρόχερη την ανάθεση αυτού του ρόλου στον οφειλέτη στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το σύστημα της παροχής πληροφοριών. 14. Το γεγονός ότι ανατίθεται στο φορέα πληρωμής η ανάθεση καθηκόντων έχει επίσης ως συνέπεια ότι περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής οι τόκοι που απορρέουν από τίτλους εκδιδόμενους από οφειλέτες εγκατεστημένους εκτός της Κοινότητας, εφόσον οι τόκοι αυτοί καταβάλλονται σε ένα από τα κράτη μέλη σε φυσικό πρόσωπο κάτοικο άλλου κράτους μέλους. Συνεπώς, η δραστηριότητα έκδοσης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων επηρεάζεται πολύ λιγότερο, όσον αφορά τον ανταγωνισμό με εξωκοινοτικούς εκδότες τίτλων, από ό,τι εάν ανατίθετο στον οφειλέτη ο καθοριστικός ρόλος που προέβλεπε η πρόταση οδηγίας που υπέβαλε η Επιτροπή στις 10 Φεβρουαρίου 1989. Η νέα προσέγγιση, η οποία βασίζεται στην ανάθεση της ευθύνης στο φορέα πληρωμής, καθώς και η εφαρμογή της οδηγίας μόνο στις πληρωμές προς φυσικά πρόσωπα που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη, επιτρέπει ειδικότερα να περιοριστούν κατά πολύ οι επιπτώσεις των προτεινόμενων μέτρων στην αγορά ευρωομολογιών. Επισημαίνεται ότι η αγορά αυτή τροφοδοτείται κυρίως από τις επενδύσεις των θεσμικών επενδυτών και κατά ένα μέρος από τις επενδύσεις των ιδιωτών επενδυτών που δεν κατοικούν στην Κοινότητα. Η Επιτροπή εκτιμά όχι η νέα αυτή κατεύθυνση της οδηγίας δεν δικαιολογεί την εξαίρεση των ευρωομολογιών από το πεδίο εφαρμογής της, ενώ ήταν προαιρετική στην πρόταση του 1989. 15. Το Συμβούλιο, στο πλαίσιο των αποφάσεων του της 1ης Δεκεμβρίου 1997 για τη φορολόγηση της αποταμίευσης, έκρινε ότι στις διατάξεις της οδηγίας πρέπει να ληφθεί υπόψη η ανάγκη να διαφυλαχθεί η ανχαγωνισχικόχηχα χων ευρωπαϊκών χρημαχαγορών και χόνισε όχι οι βασικές αρχές χης οδηγίας θα πρέπει να υιοθεχηθούν σε όσο χο δυναχόν ευρύχερη βάση. Για χο σκοπό αυχό, η Κοινόχηχα οφείλει να αρχίσει διαπραγμαχεύσεις με χους κυριόχερους εμπορικούς χης εχαίρους μεχαξύ χων χρίχων χωρών, είχε σε διμερή βάση, είχε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγμαχική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταβάλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες. Εξάλλου, τα κράτη μέλη οφείλουν να δεσμευθούν, για τους ίδιους λόγους, ότι θα προωθήσουν την εφαρμογή διατάξεων ισοδύναμων με εκείνες της παρούσας οδηγίας στα εδάφη που δεν θα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της. Ιδιαίτερα, τα κράτη μέλη που έχουν εξαρτώμενα ή συνδεδεμένα εδάφη ή έχουν ιδιαίτερες αρμοδιότητες ή φορολογικά προνόμια σε άλλα εδάφη οφείλουν να δεσμευθούν, ενδεχομένως στο πλαίσιο των συνταγματικών τους διατάξεων, ότι θα εξασφαλίσουν την εφαρμογή, στα προαναφερθέντα εδάφη, διατάξεων ισοδύναμων με εκείνες της οδηγίας. Για χο σκοπό αυχό, και παράλληλα με χη συζήχηση σχεχικά με χην παρούσα οδηγία, οι προαναφερθείσες δεσμεύσεις θα πρέπει να λάβουν χη μορφή απόφασης χων αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνερχομένων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, με βάση το υπόδειγμα που προτείνεται από κοινού με την πρόταση οδηγίας (βλ. παράρτημα). IL ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ Άρθρο 1 1. Σχόχος της οδηγίας είναι να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο φορολόγησης των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις. Η οδηγία εφαρμόζεται στους τόκους που εισπράττονται από φυσικά πρόσωπα που έχουν τη φορολογική τους κατοικία εντός της Κοινότητας, αλλά σε διαφορετικό κράτος μέλος από αυτό στο οποίο καταβάλλονται οι τόκοι. 2. Η οδηγία εφαρμόζεται στους τόκους που καταβάλλονται στο έδαφος των κρατών μελών, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του δανειολήπτη. Κάθε κράτος μέλος πρέπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλίσει ότι οι φορείς πληρωμής τόκων που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του εκτελούν τα καθήκοντα που τους ανατίθενται για την εφαρμογή της οδηγίας. Άρθρο 2 Η οδηγία βασίζεται στη συνύπαρξη δύο καθεστώτων, του καθεστώτος της παροχής πληροφοριών και του καθεστώτος της παρακράχησης φόρου στην πηγή. Κάθε κράχος μέλος σχο οποίο καχαβάλλονχαι οι χόκοι πρέπει να επιλέξει χο ένα από χα δύο καθεσχώχα και χο επιλεγέν καθεσχώς εφαρμόζεχαι σε όλους χους χόκους που καχαβάλλονχαι σχο έδαφος χου σε καχοίκους οποιουδήποχε άλλου κράχους μέλους. α) Ορισμός χου πραγματικού δικαιούχου Άρθρο 3 Πρόκειχαι για κάθε φυσικό πρόσωπο που εισπράχχει χόκους για ίδιο λογαριασμό. Τούχο σημαίνει όχι από χο πεδίο εφαρμογής χης οδηγίας εξαιρούνχαι οι πληρωμές χόκων υπέρ νομικών προσώπων ή εχαιρειών, καθώς και οι πληρωμές χόκων σε φυσικά πρόσωπα που χους εισπράχχουν για λογαριασμό χρίχου, ενεργώντας υπό την επαγγελματική ιδιότητα του αντιπροσώπου, του καταπιστευματοδόχου ή του εξουσιοδοτημένου προσώπου. β) Ορισμός του φορέα πληρωμής Στόχος του ορισμού αυτού είναι να διασφαλιστεί ο καθορισμός ενός μόνο φορέα πληρωμής στις ακόλουθες περιπτώσεις: όταν η καταβολή του πραγματικού δικαιούχου πραγματοποιείται άμεσα από τον οφειλέτη, ο τελευταίος είναι και ο φορέας πληρωμής* τόκων υπέρ αντίθετα, όταν ο οφειλέτης αναθέτει σε έναν άλλο οικονομικό φορέα την πληρωμή στον πραγματικό δικαιούχο, ο φορέας αυτός είναι ο φορέας πληρωμής· ως φορέας πληρωμής ορίζεται επίσης το πρόσωπο το οποίο, στο πλαίσιο επιχειρηματικής ή επαγγελματικής δραστηριότητας, καταβάλλει στους πελάτες του τόκους που προέρχονται από την καταπιστευματική διαχείριση της περιουσίας των τελευταίων. Όταν η πληρωμή τόκων πραγματοποιείται μέσω μιας πλειάδας μεσαζόντων, εγκατεστημένων ενδεχομένως σε διαφορετικά κράτη ή εδάφη, ως "πληρωμή τόκων" νοείται μόνο η πράξη με την οποία καταβάλλονται οι τόκοι προς άμεσο όφελος του πραγματικού δικαιούχου και ως "φορέας πληρωμής" νοείται μόνο το τελευταίο πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και προβαίνει στην πράξη αυτή. γ) Ορισμός σχετικά με τη φορολογική κατοικία Για να καταστεί δυνατή η επίλυση ενδεχόμενων διαφορών κατά τον καθορισμό της φορολογικής κατοικίας μεταξύ ή περισσότερων κρατών μελών, το άρθρο προβλέπει την εφαρμογή διαδοχικών κριτηρίων καθορισμού της φορολογικής κατοικίας για τους σκοπούς της οδηγίας. δ) Ορισμός της αρμόδιας αρχής Αρμόδιες αρχές είναι οι αρχές που ορίζονται στο άρθρο 1, παράγραφος 5 της οδηγίας του συμβουλίου 77/799/ΕΟΚ της 19ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων και έμμεσων φόρων6. Άρθρο 4 Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικόχηχας, εναπόκειχαι σχα κράχη μέλη να καθορίσουν την καταλληλότερη μέθοδο για τον προσδιορισμό των πραγματικών δικαιούχων και του τόπου φορολογικής τους κατοικίας. Η μέθοδος προσδιορισμού που θα αποφασίσει κάθε κράτος θα εφαρμόζεται από τους φορείς της αγοράς: συνεπώς, η μέθοδος αυτή δεν θα έπρεπε να είναι πολύ δεσμευχική - χουλάχισχον για χις πιο συνηθισμένες πράξεις και για χις πράξεις που επιδέχονχαι δυσκολόχερα καχαχρήσεις -, χηρώνχας χαυχόχρονα ένα επίπεδο αποχελεσμαχικόχηχας που επιχρέπει χην επίχευξη χου σχόχου της οδηγίας. Άρθρο 5 α) Η έκφραση απαιτήσεις κάθε είδους" περιλαμβάνει ασφαλώς τις καταθέσεις και εγγυήσεις τοις μετρητοίς. Οι ομολογίες που δίνουν το δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη πρέπει να θεωρηθούν ως έντοκοι τίτλοι και όχι ως μερίσματα, εκτός εάν τα δανεισθέντα κεφάλαια πράγματι επιμερίζουν τους κινδύνους που διατρέχει ο οφειλέτης. β) Ακόμη και εάν ο πολύ ευρύς ορισμός που προβλέπεται στο σημείο α) αρκούσε για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ως προς την ένταξη στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας των εισοδημάτων από ομολογίες χωρίς τοκομερίδια και παρόμοιες απαιτήσεις, κρίθηκε σκόπιμο να διευκρινισθεί ότι η αύξηση της αξίας των απαιτήσεων αυτών αποτελεί εισόδημα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Αυτή η αύξηση της αξίας εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας όταν καταβάλλεται από τον φορέα πληρωμής κατά την εξόφληση της απαίτησης ή του αντίστοιχου τίτλου. Δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 336 της 27ης Δεκεμβρίου 1977, σ. 15 και στη συνέχεια τροποποιήθηκε από τις οδηγίες του Συμβουλίου 79/1070/ΕΟΚ της 6ης Δεκεμβρίου 1979 (ΕΕ L 331, 27. 12. 1979, σ. 8) και 92/12/ΕΟΚ της 25ης Φεβρουαρίου 1992 (EEL76, 23. 3. 1992, σ. 1) και τελευταία από την Πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας (απόφαση 95/1 /ΕΚ, ΕΕ L 1, 1. 1. 1995, σ. Ι ). 7 γ) δ) Το άρθρο αυχό θεωρεί επίσης ως χόκους για χους σκοπούς της παρούσας οδηγίας τα εισοδήματα από αποταμιεύσεις που εισπράττονται έμμεσα, δια μέσου των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, επί τίτλων που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις. Για να προσδιοριστούν οι σχετικοί οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων, ορίστηκε ρητά, σε σχέση με τη σύνθεση των επενδυθέντων κεφαλαίων, ένα ενιαίο κριτήριο για τον προσδιορισμό των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων των οποίων τα έσοδα θεωρούνται ως τόκοι κατά την είσπραξη τους από τους συμμετέχοντες. Για να προληφθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ συγκρίσιμων χρηματοπιστωτικών μέσων, τα κεφαλαιοποιημένα έσοδα των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, οι οποίοι έχουν επενδύσει άνω του 50% των κεφαλαίων τους σε ομολογίες και παρόμοιους τίτλους, θεωρήθηκαν με τη σειρά τους ως τόκοι για τους συμμετέχοντες που μπορούν να εισπράξουν το κέρδος κατά την εκχώρηση ή εξόφληση των μεριδίων τους. Άρθρο 6 Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αποτελείται από το έδαφος επί του οποίου έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της συνθήκης ΕΚ, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 227 της εν λόγω συνθήκης. Άρθρο 7 1. Κατά την εφαρμογή του καθεστώτος παροχής πληροφοριών, κάθε κράτος μέλος πρέπει να παρέχει τις προβλεπόμενες πληροφορίες, χωρίς την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας, σε κάθε άλλο κράτος μέλος στο οποίο έχει την κατοικία του ο πραγματικός δικαιούχος. 2. Η παράγραφος αυτή υποδεικνύει τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται σε κάθε περίπτωση από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς παροχής πληροφοριών. Αυτά τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να παρέχουν και άλλες πληροφορίες. 3. Η παροχή πληροφοριών μόνον κατόπιν αιτήσεως δεν θα ήταν σύμφωνη με το στόχο της οδηγίας, διότι δεν θα εξασφάλιζε τη δυνατότητα φορολόγησης των τόκων. 4. Διευκρινίζεται ότι οι συνέπειες του άρθρου 8 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ δεν εκτείνονται στις πληροφορίες που παρέχονται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας. Είναι φανερό ότι η ενδεχόμενη επίκληση των διατάξεων του εν λόγω άρθρου από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το καθεστώς της παροχής πληροφοριών θα εμπόδιζε ασφαλώς την επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας. Η παροχή πληροφοριών μόνο σε βάση αμοιβαιότητας (δυνατότητα που προβλέπεται στην τρίτη παράγραφο του ανωτέρω άρθρου) θα επέτρεπε για παράδειγμα στους κατοίκους ορισμένων κρατών μελών (εκείνων που δεν μπορούν να διαβιβάζουν πληροφορίες) να αποφεύγουν πλήρως τη φορολογία επί των διασυνοριακών τόκων. Άρθρο 8 1. Ο καθορισμός XOD έλήγχοτου συντελεστή στο 20% δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη ποχ> το επιθυμούν να εφαpμόσoDV υψηλότερο ο-υνχελεσχή. Η aπaγόpεDση διενέργειας άλλων παρακρατήσεων cpopoD στην πηγή επί χων πληρωμών χων χόκων που καλύπχονται από χην οδηγία ισχύει για όλα χα κράτη μέλη (ο-υμπεριλαμβανομένων όσων επιλέξουν χο καθεσχώς της παροχής πληροφοριών στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας). 2. Σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, η παρακράτηση cpopoD στην πηγή από το κράτος μέλος όπoD εκτελείται η πληρωμή δεν είναι καταρχήν οριστική και δεν έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απαλλαγή του δικαιούχου από τις φορολογικές υποχρεώσεις που έχει στη χώρα κατοικίας του. Η παρακράτηση cpopoD στην πηγή αποτελεί μια πρακτική λύση που επιτρέπει ένα ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των διασυνοριακών τόκων πoD καταβάλλονται στην Κοινότητα. Ο ' στόχος αυτός επιτυγχάνεται επίσης όταν ο δικαιούχος μπορεί να αποδείξει, μέσω ενός πιστοποιητικού, ότι έχει ενημερώσει τη φορολογική διοίκηση της χώρας TOD για την είσπραξη εισοδημάτων σε άλλο κράτος μέλος: θεωρήθηκε ότι στην περίπτωση αυτχ\ η παρακράτηση cpopoD στην πηγή δεν είναι απαραίτητη, διότι είναι ODva^ η φορολόγηση στο κράτος μέλος κατοικίας του δικaιoύχoD. 3. Στα κράτη μέλη πoD θα επιλέξoDv το καθεστώς της παρακράτησης cpopoD στην πηγή δίνεται η δυνατότητα va ôiaGéTODv στο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του δικαιούχου πληροφορίες σχετικά με την πληρωμή τόκων που υπόκεινται σε παρακράτηση cpopoD. Αυνί\ η παροχή πληροφοριών, που μπορεί να βασίζεται σε εθνικές διατάξεις ή σε διμερείς συμβάσεις, δεν ρυθμίζεται: από την παρούσα οδηγία, καίτοι αναγνωρίζεται ρητά το συμβιβάσιμο της με αυτήν. Άρθρο 9 Στόχος του apOpoD αυτού είναι να προσδιοριστεί επακριβώς το περιεχόμενο των πληροφοριών που πρέπει να αναφέρονται στο πιστοποιητικό πoD χορηγείται από τις φορολογικές αρχές των κρατών μελών στον πραγματικό δικαιούχο των τόκων κατόπιν αίτησης TOD τελευταίου. Ο δικαιούχος μπορεί ασφαλώς να ζητήσει περισσότερα του ενός πιστοποιητικά από τη διοίκηση της χώρας TOD και τούτο όχι μόνο όταν έχει επενδύσει κεφάλαια σε περισσότερα TOD ενός κράτη μέλη που εφapμόζoDV το καθεστώς της παρακράτησης cpopoD στην πηγή, αλλά και όταν εισπράττει TOKODÇ από πεpισσότεpoDς TOD ενός φορείς στο ίδιο κράτος μέλος. Άρθρο 10 1. Η παράγραφος aDO^ υπενθυμίζει, στο πλαίσιο της οδηγίας, την Dπoχpέωση εξάλειψης της διπλής φορολόγησης των εισπραττόμενων τόκων. 2. Η παράγραφος aD-τή θεσπίζει τη βασική αρχή κατά την οποία κάθε κράτος μέλος Dπoχpεoύτaι, κατά τον καθορισμό TOD cpopoD εισοδήματος πoD βαρύνει TODÇ κάτοικος TOD, να λαμβάνει υπόψη την παρακράτηση cpopoD που έχει διενεργηθεί σε άλλο κράτος μέλος κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Το βασικό κριτήριο πoD έχει υιοθετηθεί είναι το κριτήριο του «κανονικού καταλογισμού», που συνίσταται στη χορήγηση μείωσης cpopoD η οποία δεν υπερβαίνει το χαμηλότερο από τα aκόλoDθa δύο ποσά: χο ποσό χης παρακράτησης φόρου στην πηγή που ο δικαιούχος μπορεί να αποδείξει ότι πράγματι διενεργήθηκε στο κράτος μέλος όπου έχουν καταβληθεί οι τόκοι, το ποσοστό του οφειλόμενου από το δικαιούχο φόρου εισοδήματος που αντιστοιχεί, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του κράτους κατοικίας του δικαιούχου, στους τόκους επί των οποίων παρακρατήθηκε φόρος στην πηγή. Μόνο το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής υποχρεούται να χορηγήσει επιστροφές για την υπερβάλλουσα παρακράτηση φόρου, που δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει ο πραγματικός δικαιούχος στο κράτος μέλος κατοικίας του. 3. Η παράγραφος αυτή υποδεικνύει τους ιδιαίτερους κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται, τόσο στο κράτος μέλος όπου έχουν καταβληθεί οι τόκοι, όσο και στο κράτος μέλος κατοικίας του δικαιούχου, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι παρακρατήσεις φόρου στην πηγή, καθώς και κάθε άλλος άμεσος φόρος που έχει ήδη βαρύνει τα εισοδήματα των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων που αντιστοιχούν στους τόκους αυτούς. Οι ιδιαίτεροι αυτοί κανόνες αποσκοπούν να διασφαλίσουν την ουδετερότητα ως προς τη μεταχείριση της άμεσης επένδυσης των αποταμιεύσεων και της επένδυσης που πραγματοποιείται μέσω ενός οργανισμού συλλογικών επενδύσεων. Επαφίεται στα κράτη μέλη να καθορίσουν κριτήρια που δεν θα είναι υπερβολικά δεσμευτικά ώστε να είναι δυνατή η αιτιολόγηση, εκ μέρους των πραγματικών δικαιούχων και των εγκατεστημένων στο έδαφος τους φορών πληρωμής, της φορολόγησης που έχει ήδη επιβαρύνει πραγματικά, στο επίπεδο των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στους καταβληθέντες τόκους. α) Το σημείο αυτό αφορά τις πληρωμές τόκων που προέρχονται από κράτη μέλη που έχουν προτιμήσει το καθεστώς της παροχής πληροφοριών. β) Προβλέφθηκαν τις για κανόνες ιδιαίτεροι πληρωμές που πραγματοποιούνται στα κράτη μέλη που θα προτιμήσουν το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ήδη καταβληθέντες φόροι συνυπολογίζονται από το κράτος μέλος κατοικίας σύμφωνα με το κριτήριο του «κανονικού καταλογισμού» (βλ. περιγραφή στην παράγραφο 2 ανωτέρω), η εφαρμογή της παρακράτησης φόρου στην πηγή με τον κανονικό συντελεστή, επιπλέον της φορολογίας που έχει ήδη επιβληθεί στην περίπτωση των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, θα είχε ως αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των περιπτώσεων στις οποίες οι καταβληθέντες φόροι δεν μπορούν να αφαιρεθούν στο σύνολο τους στο κράτος μέλος κατοικίας. 4. Οι διμερείς συμβάσεις που αποσκοπούν στην αποφυγή της διπλής φορολογίας χορηγούν συχνά το δικαίωμα φορολογίας, υπό μορφή παρακράτησης φόρου στην πηγή, στο κράτος όπου είναι εγκατεστημένος ο οφειλέτης, το οποίο δεν είναι απαραίτητα το κράτος μέλος στο οποίο καταβάλλονται οι τόκοι. Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών, το άρθρο 8 αποκλείει την παρακράτηση φόρων επί αυτής της βάσης. Ωστόσο, δεν ισχύει το ίδιο απαραίτητα στην περίπτωση των σχέσεων με τις τρίτες χώρες σχετικά με τους τίτλους που εκδίδονται στο έδαφος τους. Προκειμένου να αποφευχθούν οι περιπτώσεις διπλής φορολογίας, προβλέφθηκε ένας μηχανισμός ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ήδη διενεργηθείσες παρακρατήσεις φόρου στην πηγή για τον υπολογισμό της παρακράτησης φόρου στην πηγή που πρέπει να διενεργείται βάσει της παρούσας 10 οδηγίας. Είναι έργο χων κραχών μελών που εφαρμόζουν χο καθεστώς παρακράχησης φόρου σχην πηγή, κάθε κράχος για χις πληρωμές χόκων που πραγμαχοποιούνχαι σχο έδαφος χου, να προσδιορίσουν χα δικαιολογηχικά βάσει χων οποίων ο δικαιούχος θα μπορεί να απαντήσει από χον φορέα πληρωμής να συνυπολογίσει χις ήδη διενεργηθείσες παρακρατήσεις φόρου. Άρθρο 11 Η Κοινότητα αρχίζει διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους εμπορικούς της εταίρους μεταξύ των τρίτων χωρών, είτε σε διμερή βάση, είτε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταβάλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες. Άρθρο 12 Η παράγραφος 1 καθορίζει το χρονοδιάγραμμα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι πρέπει να δοθεί χρόνος στους φορείς πληρωμής για να προσαρμόσουν τις διαδικασίες τους όσον αφορά την εφαρμογή των καθεστώτων που προβλέπονται στην οδηγία, κρίθηκε σκόπιμο να μεσολαβήσει ένα διάστημα μεταξύ της έκδοσης και της έναρξης ισχύος των εθνικών διατάξεων. Η κοινοποίηση στην Επιτροπή των εθνικών διατάξεων που θα εκδοθούν, πριν από την έναρξη ισχύος τους, αποσκοπεί να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της οδηγίας. Η παράγραφος 2 περιλαμβάνει τους όρους που προβλέπονται συνήθως για την κοινοποίηση, από τα κράτη μέλη, των εθνικών διατάξεων που εκδίδονται για τη μεταφορά της οδηγίας. Άρθρο 13 Η Επιτροπή εκτιμά ότι, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997, το μοντέλο της συνύπαρξης αποτελεί το πρώτο βήμα για την πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στο σύνολο της Κοινότητας και ότι πρέπει να προβλεφθεί η επανεξέταση της κατάστασης προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον θα πρέπει να γίνουν περαιτέρω βήματα προόδου. 11 Πρόχαση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χην εξασφάλιση ελαχίστου επιπέδου πραγμαχικής φορολόγησης χων εισοδημάχων χης αποχαμίευσης υπό μορφή χόκων στην Κοινόχηχα ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχονχας υπόψη: χη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 100, την πρόταση της Επιτροπής7, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου8, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής9, Εκτιμώντας: (1) (2) (3) (4) ότι η οδηγία 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της Συνθήκης10, προέβλεπε την από 1ης Ιουλίου 1990 πλήρη ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων που πραγματοποιούνται στην Κοινότητα μεταξύ των κατοίκων των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων επενδύσεων, και ότι από την 1η Ιανουαρίου 1994 η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων θεσπίστηκε από τα άρθρα 73Β έως 73Ζ της συνθήκης· ότι τα εισοδήματα υπό μορφή τόκων από τις άμεσες επενδύσεις της αποταμίευσης είναι φορολογητέα εισοδήματα για τους κατοίκους όλων των κρατών μελών ότι δυνάμει του άρθρου 73Δ, παράγραφος 1, της συνθήκης τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν τις οικείες διατάξεις της φορολογικής τους νομοθεσίας οι οποίες διακρίνουν μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά την κατοικία τους ή τον τόπο όπου είναι επενδεδυμένα τα κεφάλαια τους, καθώς και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή παραβάσεων των εθνικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, ιδίως στον τομέα της φορολογίας· ότι οι διατάξεις της φορολογικής νομοθεσίας των κρατών μελών που αποσκοπούν στην καταπολέμηση των καταχρήσεων ή της φοροδιαφυγής δεν πρέπει να αποτελούν, σύμφωνα με την παράγραφο 3, του άρθρου 73Δ της συνθήκης, ούτε μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό της ελεύθερης κίνησης των κεφαλαίων και των πληρωμών όπως ορίζεται στο άρθρο 73Β της συνθήκης· 7 EEC 8 EEC 9 EEC 10 EEL 178, 8. 7. 1988, σ. 5. 12 (5) (6) (7) (8) (9) (10) (11) (12) όχι λόγω χης έλλειψης συντονισμού χων εθνικών φορολογικών καθεστώτων σχετικά με τη φορολογία των αποταμιεύσεων, ιδίως σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των τόκων που εισπράττονται σε κάθε κράτος μέλος από μη κατοίκους, είναι σήμερα δυνατόν οι κάτοικοι των κρατών μελών να αποφεύγουν κάθε μορφή φορολογίας επί των τόκων που εισπράττουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος όπου κατοικούν ότι αυτή η δυνατότητα φοροαποφυγής προκαλεί οικονομικές στρεβλώσεις στις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ κρατών μελών που δεν συμβιβάζονται με την ύπαρξη της Εσωτερικής Αγοράς· ότι, κατά το Συμβούλιο Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997 για θέματα φορολογικής πολιτικής11, το Συμβούλιο στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του σχετικά με τη φορολογία των αποταμιεύσεων, ενέκρινε τον στόχο της εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στην Κοινότητα και αποφυγής των ανεπιθύμητων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού· ότι συμφώνησε επί ορισμένων στοιχείων που αποτελούν τη βάση της παρούσας οδηγίας* ότι, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που προβλέπονται στο άρθρο 3Β της συνθήκης, ο στόχος που επιδιώκεται από την παρούσα οδηγία, δηλαδή η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στο σύνολο της Κοινότητας, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται συνεπώς να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο· ότι η παρούσα οδηγία, ως ένα πρώτο βήμα για την επίτευξη του ανωτέρω στόχου, περιορίζεται στο ελάχιστο απαραίτητο και δεν υπερβαίνει το επίπεδο που απαιτείται για την επίτευξη αυτού του στόχου, καθότι εφαρμόζεται μόνο στους τόκους που καταβάλλονται από έναν φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε κράτος μέλος προς φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι άλλου κράτους μέλους· ότι κατά τον ίδιο τρόπο, το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας πρέπει να περιοριστεί στους τόκους που απορρέουν από την επένδυση ενός κεφαλαίου και ότι για το λόγο αυτό, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη φορολόγηση των συντάξεων και των ασφαλιστικών παροχών θα αποτελέσουν αντικείμενο ξεχωριστής εξέτασης για να ληφθούν, ενδεχομένως, ειδικές νομοθετικές πρωτοβουλίες· ότι ο επιδιωκόμενος στόχος μπορεί να επιτευχθεί χάρη σε ένα μοντέλο συνύπαρξης, το οποίο επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιλέξουν να εφαρμόζουν παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων που καταβάλλονται στο έδαφος τους σε μη κατοίκους (καθεστώς της παρακράτησης φόρου), ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου των τόκων να προβεί στη φορολόγηση χάρη στην κοινοποίηση των απαραίτητων πληροφοριών από το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής (καθεστώς της παροχής πληροφοριών) · ότι για λόγους ασφάλειας του δικαίου και διαφάνειας, πρέπει να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα μόνο και το αυτό καθεστώς για όλους τους τόκους που καταβάλλονται στο έδαφος τους σε μη φορολογικούς κατοίκους· ότι τα κράτη μέλη, όταν επιλέγουν το ένα από τα δύο καθεστώτα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο εγκατεστημένος στο έδαφος τους φορέας πληρωμής να μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντα που του ανατίθενται μέσω της παρούσας οδηγίας· EEC 2,6. 1. 1998,σ. 1. 13 (13) (14) (15) (16) (17) (18) (19) (20) (21) όχι πρέπει να διευκρινιστεί πως, όχαν οι χόκοι δεν καχαβάλλονχαι άμεσα στον πραγματικό δικαιούχο από τον οφειλέτη του τοκιζόμενου κεφαλαίου, ο φορέας πληρωμής του κράτους μέλους που εκπληρώνει τα ανωτέρω καθήκοντα είναι ο υπεύθυνος οικονομικός φορέας για την άμεση πληρωμή των τόκων στον πραγματικό δικαιούχο· ότι η οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας12, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, επιτρέπει σε κάποιο βαθμό στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τον ορθό προσδιορισμό του φόρου μέσω ενός μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών ότι η αυτόματη ανταλλαγή των κατάλληλων πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τους τόκους τους οποίους αφορά η παρούσα οδηγία αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την εφαρμογή του καθεστώτος παροχής πληροφοριών και ότι πρέπει να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το σύστημα αυτό δεν θα μπορούν να επικαλούνται τη δυνατότητα περιορισμού της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ· ότι πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε τα κράτη μέλη που θα προτιμήσουν το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή να εφαρμόζουν έναν ελάχιστο πραγματικό συντελεστή για αυτή την παρακράτηση και να διασφαλιστεί ότι αυτή η παρακράτηση θα διενεργείται μόνο άπαξ στην Κοινότητα· ότι, όταν ο τόκοι καταβάλλονται από έναν φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε κράτος μέλος που έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα για τον πραγματικό δικαιούχο αυτών των τόκων, φορολογικό κάτοικο άλλου κράτους μέλους, να υποβάλλει ένα πιστοποιητικό στον φορέα πληρωμής ώστε ο τελευταίος να μην προβαίνει στην παρακράτηση φόρου στην πηγή· ότι για το σκοπό αυτόν πρέπει να προβλεφθεί η έκδοση τέτοιου πιστοποιητικού από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος· ότι ο στόχος της διασφάλισης της πραγματικής φορολόγησης των τόκων που καταβάλλονται μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών, συνεπάγεται τη συνακόλουθη υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίσουν την εξάλειψη κάθε διπλής φορολογίας αυτών των τόκων ότι σε περίπτωση που έχει εφαρμοστεί παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου πρέπει να υπολογίσει αυτή την παρακράτηση μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφος του για τους τόκους αυτούς και ότι η ενδεχόμενη διαφορά πρέπει να μπορεί να επιστρέφεται από το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο φορέας πληρωμής· ότι η ίδια αρχή πρέπει να εφαρμόζεται για τους τόκους που προέρχονται από ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων, και ότι πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες μέθοδοι για να διασφαλιστεί η εξάλειψη της διπλής φορολογίας επί των αντίστοιχων τόκων 12 ΕΕ L 336,27. 12. 1977, σ. 15. 14 (22) όχι χο ΣυμΡούλιο, σχο πλαίσιο χων αποφάσεων χου χης 1ης ΔεκεμΡρίου 1997 για τη φορολόγηση της αποταμίευσης, υπογράμμισε την ανάγκη να διαφυλαχθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών χρηματαγορών και τόνισε ότι οι Ρασικές αρχές μιας οδηγίας στον τομέα αυτό θα πρέπει να υιοθετηθούν σε όσο το δυνατόν ευρύτερη Ράση· ότι, για το σκοπό αυτό, η Κοινότητα οφείλει να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους εμπορικούς της εταίρους μεταξύ των τρίτων χωρών, είτε σε διμερή Ράση, είτε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταράλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες. (23) ότι είναι σκόπιμο να προρλεφθεί η επανεξέταση της κατάστασης από το ΣυμΡούλιο Ράσει έκθεσης της Επιτροπής τρία χρόνια μετά την καταληκτική ημερομηνία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον θα χρειαστούν νέα Ρήματα προόδου με στόχο την καλύτερη πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Αντικείμενο 1. 2. 1. 2. Τα κράτη μέλη λαμΡάνουν τα απαραίτητα μέτρα που επιτρέπουν ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των τόκων που καταράλλονται σε φυσικά πρόσωπα τα οποία έχουν τη φορολογική τους κατοικία σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο πραγματοποιείται η πληρωμή από τον φορέα πληρωμής. Τα κράτη μέλη λαμΡάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλιστεί η εκτέλεση των καθηκόντων που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τον φορέα πληρωμής των τόκων, ο οποίος είναι εγκατεστημένος στο έδαφος τους, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του οργανισμού που οφείλει το κεφάλαιο που παράγει αυτούς τους τόκους. Άρθρο 2 Μοντέλο συνύπαρξης Τα κράτη μέλη επιλέγουν είτε το σύστημα της παροχής των πληροφοριών στο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου της πληρωμής (στο εξής «καθεστώς παροχής πληροφοριών») είτε το σύστημα της παρακράτησης φόρου στην πηγή (στο εξής «καθεστώς παρακράτησης φόρου στην πηγή»), σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8. Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει ένα και το αυτό καθεστώς σε όλες τις πληρωμές τόκων που πραγματοποιούνται από έναν εγκατεστημένο στο έδαφος του φορέα πληρωμής στα φυσικά πρόσωπα που είναι φορολογικοί κάτοικοι άλλων κρατών μελών. Άρθρο 3 Γενικοί ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας: α) ως «πραγματικός δικαιούχος» νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για ίδιο λογαριασμό· 15 Ρ) ως «φορέας πληρωμής» νοείχαι κάθε οικονομικός φορέας που είναι υπεύθυνος για χην πληρωμή χόκων προς άμεσο όφελος χου πραγμαχικού δικαιούχου, είχε πρόκειται για χον ίδιο χον οφειλέτη του τοκιζόμενου κεφαλαίου είτε ακόμη για το φορέα που είναι επιφορτισμένος με την πληρωμή των τόκων από τον οφειλέτη ή τον πραγματικό δικαιούχο, κατά το μέτρο που ο οικονομικός φορέας είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα εκτός του κράτους μέλους στο οποίο ο πραγματικός δικαιούχος έχει την φορολογική του κατοικία· γ) σε περίπτωση δυσχέρειας μεταξύ τουλάχιστον δύο κρατών μελών για τον προσδιορισμό της «φορολογικής κατοικίας» του πραγματικού δικαιούχου, εφαρμόζονται τα ακόλουθα κριτήρια: i) ii) iii) ο πραγματικός δικαιούχος θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους στο οποίο διαθέτει σταθερή κατοικία· εάν διαθέτει σταθερή κατοικία σε πλείονα κράτη μέλη, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους με το οποίο έχει στενότερους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς (κέντρο ζωτικών συμφερόντων)· εάν δεν μπορεί να προσδιοριστεί το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του δικαιούχου ή εάν ο τελευταίος δεν διαθέτει σταθερή κατοικία σε κανένα κράτος μέλος, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει συνήθως· εάν ο εν λόγω δικαιούχος διαμένει συνήθως σε πλείονα κράτη μέλη ή εάν δεν διαμένει συνήθως σε κανένα κράτος μέλος, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους του οποίου έχει την υπηκοότητα· iv) σε περίπτωση δυσχερειών για τον προσδιορισμό της φορολογικής κατοικίας ενός πραγματικού δικαιούχου μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στα στοιχεία i), ii) και iii), τα εν λόγω κράτη μέλη συμφωνούν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος σχετικά με τον καθορισμό ενός μοναδικού τόπου κατοικίας· δ) ως «αρμόδια αργή» ενός κράτους μέλους νοείται μία από τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 5 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ. Άρθρο 4 Προσδιορισμός των πραγματικών δικαιούχων Κάθε κράτος μέλος εγκρίνει και διασφαλίζει την εφαρμογή στο έδαφος του συστήματος που επιτρέπει στον φορέα πληρωμής να προσδιορίζει τους πραγματικούς δικαιούχους και τον τόπο φορολογικής τους κατοικίας για τους σκοπούς του άρθρου 1. Άρθρο 5 Ορισμός των τόκων Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «τόκοι» νοούνται: α) τα εισοδήματα από απαιτήσεις κάθε είδους, που συνοδεύονται ή όχι από ενυπόθηκες εγγυήσεις ή από ρήτρα συμμετοχής στα κέρδη του οφειλέτη, ιδίως δε τα εισοδήματα από τίτλους του δημοσίου και ομολογιακά δάνεια, συμπεριλαμΡανομένων των πριμοδοτήσεων και δώρων που συνδέονται με αυτά. Οι τόκοι υπερημερίας δεν θεωρούνται ως τόκοι· Ρ) η αύξηση της αξίας απαιτήσεων, το εισόδημα από τις οποίες συνίσταται βάσει σύμΡασης, αποκλειστικά ή κατά ένα μέρος στην εν λόγω αύξηση της αξίας, 16 ανεξαρχήχως της φύσης αυτής της αύξησης. Οι τόκοι που λαμΡάνονται υπόψη συνίστανται στην περίπτωση αυτή στη διαφορά μεταξύ του εξοφληθέντος κεφαλαίου και της τιμής έκδοσης των αντίστοιχων τίτλων, η οποία καταβάλλεται από το φορέα πληρωμής κατά την εξόφληση της απαίτησης· τα εισοδήματα που διανέμονται από οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, κατά την έννοια της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του ΣυμΡουλίου13, οι οποίοι επενδύουν άμεσα ή έμμεσα άνω του 50% του ενεργητικού τους σε απαιτήσεις ή αντίστοιχους τίτλους· η διαφορά μεταξύ της τιμής στην οποία επιτυγχάνεται η εξόφληση των μεριδίων των οργανισμών που αναφέρονται στο στοιχείο γ) και της τιμής έκδοσης των μεριδίων αυτών ή, εφόσον τα εν λόγω μερίδια έχουν αποκτηθεί μετά την έκδοση, της τιμής αγοράς από τον πραγματικό δικαιούχο. γ) δ) Άρθρο 6 Εδαφικό πεδίο εφαρμογής Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους τόκους που πληρώνονται από φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε έδαφος όπου εφαρμόζεται η συνθήκη δυνάμει του άρθρου 227 αυτής. Άρθρο 7 Το καθεστώς παροχής πληροφοριών 1. 2. 3. 4. 1. Το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, εφόσον έχει επιλέξει το καθεστώς παροχής πληροφοριών, διαβιβάζει στο κράτος μέλος στο οποίο έχει τη φορολογική του κατοικία ο πραγματικός δικαιούχος τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2, οι οποίες είναι απαραίτητες για τον ορθό καθορισμό του φόρου εισοδήματος που οφείλει ο τελευταίος στο κράτος μέλος της φορολογικής του κατοικίας. Οι πληροφορίες που διαβιβάζουν οι αρμόδιες αρχές του πρώτου κράτους μέλους στις αρμόδιες αρχές του δεύτερου κράτους μέλους συνίστανται τουλάχιστον στην αναφορά του ύψους των καταβληθέντων τόκων, της ημερομηνίας καταβολής τους, των στοιχείων ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου και της κατοικίας που έχει δηλώσει ο ίδιος. Η παροχή των πληροφοριών πραγματοποιείται αυτομάτως τουλάχιστον άπαξ ετησίως, εντός έξι μηνών μετά το τέλος του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, για τις καταβολές τόκων που έχουν πραγματοποιηθεί κατά το έτος αυτό. Όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, το άρθρο 8 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ δεν έχει εφαρμογή. Άρθρο 8 Το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή. Το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, εφόσον έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, παρακρατεί φόρο στην πηγή ελάχιστου ύψους 20% επί των τόκων που καταβάλλει ο φορέας πληρωμής στον πραγματικό δικαιούχο. Καμία άλλη παρακράτηση φόρου στην πηγή δεν μπορεί να διενεργηθεί στην Κοινότητα επί των τόκων που καταβάλλονται στους πραγματικούς δικαιούχους. 13 EEL 375, 31. 12. 1985,σ. 3. 17 2. 3. Η παρακράτηση φόρου στην πηγή δεν διενεργείται όταν ο πραγματικός δικαιούχος υποράλλει στο φορέα πληρωμής πιστοποιητικό που του χορηγεί η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους φορολογικής του κατοικίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9, όπου ΡεΡαιώνεται ότι ο εν λόγω πραγματικός δικαιούχος έχει ενημερώσει την αρχή αυτή για τους τόκους που πρόκειται να εισπράξει. Όταν το ποσό των καταρερλημένων τόκων υπερΡαίνει το ποσό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό, παρακρατείται φόρος στην πηγή επί της διαφοράς μεταξύ των δύο ποσών. Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη που έχουν επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή να παρέχουν επίσης και τις πληροφορίες που προρλέπονται στο πλαίσιο των εθνικών τους διατάξεων ή των διμερών συμφωνιών που έχουν συνάψει με άλλα κράτη μέλη. Άρθρο 9 Χορήγηση του πιστοποιητικού Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους υποχρεούνται να χορηγούν ένα πιστοποιητικό ράσει των πληροφοριών που τους παρέχουν οι φορολογικοί τους κάτοικοι, πραγματικοί δικαιούχοι τόκων που τους οφείλει ένας φορέας πληρωμής. Το πιστοποιητικό αυτό πρέπει να αναφέρει τα στοιχεία ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου και του φορέα πληρωμής, το ποσό των τόκων που πρόκειται να εισπραχθούν και την ημερομηνία πληρωμής. Η χορήγηση του εν λόγω πιστοποιητικού στον πραγματικό δικαιούχο που το έχει ζητήσει πραγματοποιείται εντός προθεσμίας δύο μηνών από της υποΡολής της αιτήσεως. Άρθρο 10 Εξάλειψη της διπλής φορολογίας 1. 2. Τα κράτη μέλη λαμΡάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την εξάλειψη κάθε δυιλής φορολογίας επί των τόκων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Όταν επί των τόκων που εισπράττει ένας πραγματικός δικαιούχος έχει παρακρατηθεί φόρος στην πηγή στο κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, το κράτος μέλος της φορολογικής κατοικίας του εν λόγω πραγματικού δικαιούχου του χορηγεί πίστωση φόρου ίση με το παρακρατηθέν στην πηγή ποσό, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφος του για τους τόκους αυτούς. Σε περίπτωση που η παρακράτηση φόρου στην πηγή που έχει πράγματι διενεργηθεί στο κράτος μέλος του φορέα πληρωμής υπερΡαίνει την πίστωση φόρου που έχει χορηγήσει στον πραγματικό δικαιούχο το κράτος μέλος φορολογικής του κατοικίας, το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής επιστρέφει τη διαφορά άμεσα στον πραγματικό δικαιούχο. 3. Όσον αφορά τις πληρωμές τόκων κατά την έννοια του άρθρου 5, στοιχεία γ) και δ): α) Ρ) σε περίπτωση που το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής έχει επιλέξει το καθεστώς της παροχής πληροφοριών, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου χορηγεί στον τελευταίο, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται επί των τόκων αυτών στο έδαφος του, πίστωση φόρου ίση με τη φορολογία που έχει πράγματι επφαρύνει, στο επίπεδο των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στους τόκους που έχουν καταρληθεί στον εν λόγω πραγματικό δικαιούχο· σε περίπτωση που το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, ο φορέας πληρωμής μειώνει την παρακράτηση φόρου στην πηγή που προρλέπεται στο άρθρο 8 κατά το ποσό της φορολογίας που έχει πράγματι επφαρύνει, στην περίπτωση των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στους τόκους που 1* έχουν καχαρληθεί στον εν λόγω πραγμαχικό δικαιούχο. Σχην περίπτωση αυχή, χο κράχος μέλος φορολογικής καχοικίας χου πραγμαχικού δικαιούχου χορηγεί στον χελευχαίο πίσχωση φόρου που καλύπχει χο σύνολο της φορολογίας που έχει πράγματι επφαρύνει τους τόκους, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφος του για τους τόκους αυτούς. 4. Όταν έχει παρακρατηθεί σε τρίτο κράτος φόρος, χωρίς δυνατότητα επιστροφής, επί των τόκων που έχουν καταρληθεί, μέσω φορέα πληρωμής εγκατεστημένου σε ένα κράτος μέλος, σε πραγματικό δικαιούχο φορολογικό κάτοικο άλλου κράτους μέλους, το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής το οποίο έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή μειώνει το ποσό της παρακράτησης φόρου στην πηγή επί των εν λόγω τόκων κατά το ποσό που έχει ήδη παρακρατηθεί. Άρθρο 11 Διαπραγματεύσεις με τις τρίτες χώρες Η Κοινότητα προΡαίνει σε διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους εμπορικούς της εταίρους μεταξύ των τρίτων χωρών, είτε σε διμερή ράση, είτε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταράλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες. Άρθρο 12 Μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο 1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 1999 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιανουαρίου 2001. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Στην ανακοίνωση αυτή περιλαμράνεται πίνακας αντιστοιχίας όπου αναφέρονται τα ισχύοντα ή υπό θέσπιση εθνικά μέτρα που αντιστοιχούν σε καθένα από τα άρθρα της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης τα στοιχεία των αρμόδιων αρχών τους. Άρθρο 13 Επανεξέταση Η Επιτροπή υποΡάλλει στο ΣυμΡούλιο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004 έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της παρούσας οδηγίας. Βάσει της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή προτείνει στο ΣυμΡούλιο, εάν συντρέχει λόγος, τις τροποποιήσεις της οδηγίας που θα ήταν απαραίτητες προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, καθώς και η εξάλειψη των ανεπιθύμητων στρερλώσεων του ανταγωνισμού. 19 Άρθρο 14 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει χην εικοστή ημέρα μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Άρθρο 15 Αποδέκτες Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο, Ο Πρόεδρος 20 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της στον τομέα της φορολόγησης της αποταμίευσης ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ: ότι, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ανάγκη διαφύλαξης της ανταγωνιστικότητας των χρηματαγορών σε παγκόσμια κλίμακα, πρέπει να υιοθετηθούν σε όσο το δυνατόν ευρύτερη Ράση τα στοιχεία που συμφωνήθηκαν στο κείμενο για θέματα φορολογίας της αποταμίευσης στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του ΣυμΡουλίου Ecofin της 1ης ΔεκεμΡρίου 1997· ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ: ότι η πρόταση οδηγίας που υπορλήθηκε στις 20 Μαΐου 1998 από την Επιτροπή, με σκοπό την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων εντός της Κοινότητας, Ρασίζεται στα προαναφερθέντα στοιχεία· ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ: την συμφωνία που επήλθε κατά το ΣυμΡούλιο Ecofin της 1ης ΔεκεμΡρίου 1997 σχετικά με την ανάγκη να δεσμευθούν τα κράτη μέλη ότι παράλληλα με τη συζήτηση της εν λόγω πρότασης οδηγίας, θα προωθήσουν την εφαρμογή μέτρων ισοδύναμων με εκείνα της οδηγίας στις τρίτες χώρες καθώς και στα εξαρτώμενα ή συνδεδεμένα εδάφη τους ή στα οποία τα κράτη μέλη έχουν ιδιαίτερες αρμοδιότητες ή φορολογικά προνόμια και τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ΕΚΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Τα κράτη μέλη δεσμεύονται, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους και εκείνων της Κοινότητας, ότι, παράλληλα με τη συζήτηση για την πρόταση οδηγίας που υπορλήθηκε στις 20 Μαΐου 1998 από την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων εντός της Κοινότητας, θα προωθήσουν την εφαρμογή ισοδύναμων μέτρων στις τρίτες χώρες σχετικά με τις πληρωμές τόκων στους κατοίκους της Κοινότητας. 21 Άρθρο 2 Τα κράτη μέλη που έχουν εξαρτώμενα ή συνδεδεμένα εδάφη ή έχουν ειδικές αρμοδιότητες ή φορολογικά προνόμια σε άλλα εδάφη, δεσμεύονται να λάρουν τα ενδεδειγμένα μέτρα, ενδεχομένως στο πλαίσιο των συνταγματικών τους διατάξεων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι διατάξεις για τις πληρωμές τόκων στους κατοίκους της Κοινότητας, ισοδύναμες με εκείνες που θα περιλαμΡάνονται στην εκδοθείσα οδηγία, θα μπορούν να εφαρμοστούν στα εν λόγω εδάφη. 22 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΑΕΛΤΙΟ Η παρούσα πρόχαση οδηγίας χου ΣυμΡουλίου έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στον κοινοχικό προϋπολογισμό 23 ΔΕΛΤΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Επιπτώσεις της πρότασης στις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (MME) Τίτλος της πρότασης: Πρόταση οδηγίας TOD ΣυμΡουλίου για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων στην Κοινότητα Αριθιιός αναφοράς της αξιολόγησης των επιπτώσεων στις επιγειρησεις : 98006. Η πρόταση: 1. Λαμβανομένης υπόψη της αρχής της επικουρικότητας, γιατί είναι απαραίτητη η λήψη κοινοτικών νομοθετικών μέτρων στον εν λόγω τομέα και ποιοι είναι οι κυριότεροι στόχοι της; Στόχος της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι να καταστεί δυνατό ένα ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των τόκων που καταράλλονται σε κάθε κράτος μέλος σε φυσικά πρόσωπα που έχουν τη φορολογική τους κατοικία σε άλλο κράτος μέλος. Πράγματι, ελλείψει του συντονισμού των εθνικών καθεστώτων, σήμερα τα φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι των κρατών μελών έχουν τη δυνατότητα να αποφεύγουν κάθε είδους φορολόγηση των τόκων που εισπράττουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτό στο οποίο κατοικούν. Το γεγονός αυτό προκαλεί στρερλώσεις στη λειτουργία της Ενιαίας Αγοράς, καθώς και απώλεια φορολογικών εσόδων από τα κράτη μέλη. Ο ευρωπαϊκός χρηματοπιστωτικός χώρος, που δημιουργήθηκε χάρη στην ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων, δεν μπορεί να αποφέρει τις πλήρεις θετικές του συνέπειες, που απορρέουν από την αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των παροχών υπηρεσιών, εάν οι αποφάσεις των αποταμιευτών λαμΡάνονται σε συνάρτηση με τη δυνατότητα αποφυγής του φόρου και όχι ράσει της σύγκρισης μεταξύ των εναλλακτικών επενδυτικών λύσεων λαμράνοντας υπόψη τα εγγενή τους πλεονεκτήματα. Οι επιπτώσεις στις επιγειρησεις 2. Ποιος θα επηρεαστεί από την πρόταση; ποιοι τομείς επιχειρήσεων; ποια μεγέθη επιχειρήσεων (ποσοστό μικρομεσαίων επιχειρήσεων); υπάρχουν ιδιαίτερες γεωγραφικές ζώνες στην Κοινότητα όπου είναι εγκατεστημένες οι επιχειρήσεις αυτές; Η έκδοση της παρούσας οδηγίας δεν θα προκαλέσει καμία αύξηση της φορολογικής πίεσης επί των εισοδημάτων των επιχειρήσεων σε κανέναν οικονομικό τομέα. Πράγματι, για να αποφευχθούν τα εμπόδια στις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητες, που δεν θα ήταν συμΡφάσιμα με την Ενιαία Αγορά, αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας οι ροές διατραπεζικών τόκων και γενικότερα μεταξύ όσων δεν είναι φυσικά πρόσωπα. Όσον αφορά τις ατομικές επιχειρήσεις, οι 24 διασυνοριακοί χόκοι που εισπράττουν περιλαμΡάνονχαι στο πεδίο εφαρμογής χης οδηγίας, αλλά η ύπαρξη ενός διορθωτικού μηχανισμού, ποο επιτρέπει την αποφυγή της παρακράτησης φόρου στην πηγή επί των εισοδημάτων που γνωστοποιούνται στη φορολογική διοίκηση του κράτους κατοικίας, προστατεύει τις επιχειρήσεις αυτές από διπλή φορολόγηση. Συνεπώς, οι επιπτώσεις της πρότασης επικεντρώνονται στο κόστος του πρόσθετου διοικητικού φόρτου που επφάλλεται στους φορείς πληρωμής των τόκων, οι οποίοι είναι εν γένει χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ειδικότερα, η εκτέλεση των μέτρων ανατίθεται στους φορείς πληρωμής των τόκων, που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος όλων των κρατών μελών της Κοινότητας. Στην κατηγορία αυτή δύνανται να εμπίπτουν, κατ'αρχήν, όλα τα πρόσωπα τα οποία, μη ενεργώντας ιδιωτικά ως φυσικά πρόσωπα, προΡαίνουν σε πληρωμές τόκων σχετικά με δικά τους χρέη ή χρέη τρίτων. Στην πράξη, οι φορείς πληρωμής πολύ σπάνια είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η ιδιότητα του φορέα πληρωμής αφορά αποκλειστικά τις επιχειρήσεις ή τους επαγγελματίες που πληρώνουν τόκους σε φυσικά πρόσωπα: συνεπώς η πλειονότητα των εκδοτών τίτλων και των φορέων της αγοράς δεν θα υποστεί καμία πρόσθετη διοικητική επιράρυνση. 3. Ποια μέτρα πρέπει να λάβουν οι επιχειρήσεις για να συμμορφωθούν με την πρόταση; Τα πρόσωπα που θα έχουν την ιδιότητα του φορέα πληρωμής κατά κανόνα ήδη υποχρεούνται να τηρούν τα στοιχεία ταυτότητας των δικαιούχων των πληρωμών τους, ενώ συχνά επίσης έχουν την ευθύνη συλλογής φόρων ή δήλωσης εισοδημάτων στην εθνική φορολογική τους διοίκηση. Οι πρόσθετες υποχρεώσεις που αναλαμΡάνουν για την εκτέλεση των μέτρων που θεσπίζει η παρούσα οδηγία θα απαιτήσουν ασφαλώς την προσαρμογή των διοικητικών διαδικασιών και των προγραμμάτων πληροφορικής, αλλά τα μέτρα έχουν σχεδιαστεί κατά τρόπον ώστε το κόστος αυτής της προσαρμογής, καθώς και ο πρόσθετος διοικητικός φόρτος να μπορούν να είναι κατ'αρχήν σχετικά περιορισμένα. Τα κράτη μέλη πρέπει να λάρουν υπόψη αυτή την ανάγκη κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο. 4. Ποιες είναι οι πιθανές οικονομικές συνέπειες της πρότασης στην απασχόληση; στις επενδύσεις και στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων; στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων; Το γεγονός ότι όλοι οι τόκοι που καταράλλονται στην Κοινότητα λαμΡάνονται υπόψη, χωρίς ωστόσο να λαμράνεται υπόψη ο τόπος εγκατάστασης του οφειλέτη, έχει ως αποτέλεσμα ότι οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Κοινότητα δεν περιέρχονται σε μειονεκτική θέση, όταν δανείζονται κεφάλαια, σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους από τις τρίτες χώρες. Συνεπώς, περιορίζονται οι κίνδυνοι μετατόπισης των δραστηριοτήτων έκδοσης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων εκτός της Κοινότητας με μόνο στόχο την αποφυγή του φόρου. Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περιορίζεται στους τόκους που καταράλλονται σε φυσικά πρόσωπα τα οποία κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος από αυτό στο οποίο καταράλλονται οι τόκοι. Ως εκ τούτου, το κόστος χρηματοδότησης των επιχειρήσεων θα επηρεαστεί σε μικρό Ραθμό από την παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων. 25 Όσον αφορά χα μερίσμαχα, η νομοθεσία χων κραχών μελών ήδη επιχρέπει την επίτευξη του στόχου εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης, ανεξαρτήτως του τόπου είσπραξης. Το γεγονός όχι θα καχασχεί δυναχό ένα ελάχισχο επίπεδο πραγμαχικής φορολόγησης και χων διασυνοριακών χόκων θα συμΡάλει ασφαλώς στην εξάλειψη των στρερλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων μέσων χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, συγκεκριμένα δε των μέσων που επιτρέπουν τη χρηματοδότηση υπό μορφή επιχειρηματικού κεφαλαίου και των μέσων χρηματοδότησης υπό μορφή χρέους. Η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων υπό μορφή επιχειρηματικού κεφαλαίου θα τεθεί επίσης σε ισότιμη ράση με τη χρηματοδότηση του δημόσιου χομέα μέσω δανειοληψίας. Ειδικόχερα, χο φαινόμενο της μη φορολόγησης των διασυνοριακών τόκων, εκτός του ότι προκαλεί άμεση απώλεια των φορολογικών εσόδων που συνδέονται με αυτούς τους τόκους, έχει επίσης ως αποτέλεσμα ότι υποχρεώνει ορισμένα κράτη μέλη - για να αποφύγουν τον κίνδυνο μαζικής μετατόπισης των αποταμιεύσεων - να μειώνουν το φορολογικό συντελεστή επί των εγχώριων τόκων σε επίπεδο χαμηλότερο από αυτό που θα μπορούσαν να είχαν επιλέξει υπό διαφορετικές συνθήκες. Η εφαρμογή είναι ελαχίστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης της διασυνοριακής επένδυσης των αποταμιεύσεων μπορεί επίσης να συνδράμει της προσπάθειας των κρατών μελών για εξισορρόπηση των φορολογικών επφαρύνσεων μεταξύ των διαφόρων συντελεστών της παραγωγής και κατ'ακολουθία στη μείωση των υποχρεωτικών επφαρύνσεων επί των εισοδημάτων της εργασίας, γεγονός που δεν μπορεί παρά να μειώσει το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων και να έχει θετικές συνέπειες για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την απορρόφηση της ανεργίας. 5. Περιέχει η πρόταση μέτρα στα οποία λαμβάνεται υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (μειωμένες ή διαφορετικές απαιτήσεις, κλπ. ); Οι επιπτώσεις της πρότασης στις επιχειρήσεις αφορά κυρίως τους φορείς πληρωμής που πολύ σπάνια είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Διαβούλευση 6. Οργανώσεις που διατύπωσαν τη γνώμη τους επί της πρότασης και παράθεση των βασικών στοιχείων της Θέσης τους. Οι Ρασικές αρχές της πρότασης έχουν εγκριθεί από χο ΣυμΡούλιο Ecofin χης 1ης ΔεκεμΡρίου 1997 και δημοσιεύθηκαν σχην Επίσημη Εφημερίδα C της 6ης Ιανουαρίου 1998. Η δημοσίευση αυτή δεν προκάλεσε ανχιδράσεις από καμία οργάνωση. Ωσχόσο, χο Μάιο χου 1997 η Ευρωπαϊκή Φορολογική Συνομοσπονδία (CFE) δημοσίευσε μελέχη σχην οποία αναφέρονχαν οι Ρασικές διαφορές που υφίστανται σχη φορολόγηση χων χόκων και των μερισμάχων και διαχυπώθηκε χο συμπέρασμα όχι η εξάλειψη χων διαφορών αυχών είναι απαραίχηχη για χη δημιουργία μιας ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς κεφαλαίων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ενυπόθηκης Πίστης, σε απάνχηση χης έκθεσης χης Επιχροπής «Η φορολογία σχην Ευρωπαϊκή Ένωση»14, επεσήμανε χην ανησυχία χης όχι η εναρμόνιση χης φορολόγησης χων εισοδημάχων χου κεφαλαίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα μπορούσε να είναι προρλημαχική και να προκαλέσει μεχαχόπιση χων κεφαλαίων σε χώρες εκχός χης Κοινότητας, όπου η φορολόγηση τους είναι ευνοϊκότερη. Το Μάιο του 1997 η Τραπεζική Ομοσπονδία της 14 COM(96) 546 τελικό της 22ας Οκτωβρίου 1996. 26 Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανχιδρώνχας σχην ίδια έκθεση, εξέφρασε χην ανησυχία της για μια πιθανή μετατόπιση των καταθέσεων και των επενδύσεων εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω της καθιέρωσης ενός ελάχιστου επιπέδου παρακράτησης φόρου στην πηγή. Ο Ευρωπαϊκός Όμιλος Ταμιευτηρίων αναγνώρισε τον Ιούνιο του 1997 την ανάγκη εναρμόνισης της φορολόγησης των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις και δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ μιας ήπιας μετάΡασης προς τη θέσπιση της παρακράτησης φόρου στην πηγή με ένα μέτριο συντελεστή. 27 ISSN 0254-1483 COM(98) 295 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 10 09 08 Αριθ. καταλόγου : CB-C0-98-354-GR-C ISBN 92-78-36849-0 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 ΛουξεμΡούργο -2S-