title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de "Mededeling van de Commissie 'De nieuwe regionale programma's voor de periode 1997-1999 in het kader van doelstelling 2 van het structuurbeleid van de Gemeenschap: toegespitst op banengroei'"

eurovoc_concepts:
European Regional Development Fund
European Social Fund
job creation
regional planning
structural policy

text: C 235/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 in hoeverre een en ander concrete resultaten heeft opgeleverd. Ten slotte stelt het Comité nog tot zijn voldoening vast dat de Commissie begin 1998 een afzonderlijk verslag over de plaats van O&TO in het kader van de Structuurfondsenproblematiek gaat uitbrengen. Brussel, 27 mei 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS Advies van het Economisch en Sociaal Comité over de „Mededeling van de Commissie ‘De nieuwe regionale programma’s voor de periode 1997-1999 in het kader van doelstelling 2 van het structuurbeleid van de Gemeenschap: toegespitst op banengroei‘” (98/C 235/09) De Commissie heeft op 17 november 1997 besloten om, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité om advies te vragen over de voornoemde mededeling. De Afdeling voor regionale ontwikkeling, ruimtelijke ordening en urbanisme, die met de voorbereidende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 21 april 1998 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Masucci. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 355e Zitting (vergadering van 27 mei 1998) het volgende advies uitgebracht, dat met 114 stemmen vo´ o´r bij 1 onthouding is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie heeft in november 1997 een Mededeling uitgebracht waarin de nieuwe regionale programma’s in het kader van doelstelling 2 worden toegelicht. Met deze programma’s gaat de Gemeenschap in de tweede helft van de huidige programmeringsperio- de, d. w. z. tussen nu en eind 1999, steun verlenen aan achteropgeraakte industriegebieden. De Mededeling is gebaseerd op een analyse van 65 „ge- combineerde programmeringsdocumenten” (GPD’s) en één „communautair bestek” (CB). Het geanalyseerde CB had betrekking op Spanje. De GPD’s voor Oostenrijk en Zweden worden in de Mededeling niet behandeld omdat deze twee lid-staten voor een vijfjarige programmeringsperiode hebben ge- kozen (1). 1. 2. De Commissie geeft in de Mededeling o. m. aan welke gevolgen de steunverlening in het kader van doelstelling 2 zal hebben voor de economische ontwikke- ling en de werkgelegenheid. (1) In de Mededeling van de Commissie over de tenuitvoerleg- ging van het regionale beleid van de Europese Unie in Oostenrijk, Finland en Zweden is een samenvatting van de Oostenrijkse en Zweedse programma’s opgenomen (COM(96) 316 def. van 3 juli 1996). Volgens de door de lid-staten verstrekte informatie zullen dankzij de nieuwe programma’s ongeveer 880 000 arbeidsplaatsen worden gecree¨erd of in stand worden gehouden, waarvan 801 000 (90 %) in Duitsland, Frank- rijk, Groot-Brittannie¨, Italie¨ en Spanje. De geplande maatregelen kunnen grosso modo 1. 3. in vier categoriee¨n worden ingedeeld: — maatregelen ter bevordering van de groei en het concurrentievermogen van industrie en handel, met speciale aandacht voor kleine en middelgrote onder- nemingen (47,4 % van de geplande uitgaven); — programma’s ter bevordering van de opleiding en de bij- en herscholing van werknemers, met speciale aandacht voor nieuwe technologiee¨n (33,8 % van de uitgaven); — maatregelen die tot doel hebben achteropgeraakte stedelijke en industriegebieden nieuw leven in te blazen (12,3 % van de uitgaven); — milieubescherming, bevordering van de toepassing van schone technologiee¨n en stimulering van „groen” toerisme (5,2 % van de uitgaven). 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/39 Volgens de richtsnoeren die de Commissie op 30 april 1996 aan de lid-staten heeft gestuurd (1), moesten de programma’s voor de periode 1997-1999 er in de allereerste plaats op gericht zijn nieuwe banen te scheppen. Dit doel moest worden nagestreefd door de productiestructuur en het opleidingsniveau van de arbeidskrachten te verbeteren. 1. 4. In het licht van deze doelstellingen heeft de Commissie alle ingediende plannen aan de volgende criteria getoetst: samenhang met de vastgestelde doelstel- lingen en prioriteiten, aard van de betrokken sector, samenhang tussen doelstellingen en ingezette middelen, verwachte aantal nieuwe arbeidsplaatsen en milieueffect van de uitgestippelde strategie en de geplande maatre- gelen. Verder heeft zij ook naar de toepassing van het 1. 4. 1. partnerschaps- en het additionaliteitsbeginsel gekeken. Zo moest uit de voorgelegde plannen duidelijk blijken dat ernaar was gestreefd de sociaal-economische kringen zo nauw mogelijk bij een en ander te betrekken en dat de programma’s in het kader van doelstelling 2 aansluiten bij andere initiatieven ter bevordering van de economi- sche ontwikkeling in de betrokken regio. Wat het additionaliteitsbeginsel betreft moest iedere lid-staat garanderen dat de totale uitgaven in de nieuwe programmeringsfase op het zelfde niveau zouden liggen als in de programmeringsfase 1994-1996. 1. 5. Op de lijst van subsidiabele regio’s staan grosso modo dezelfde regio’s als op de lijst voor de program- meringsfase 1994-1996. Ook het bevolkingspercentage is ongewijzigd gebleven (16,4 %). Voor een en ander is een bedrag van 8 288 miljoen ecu uitgetrokken (in prijzen van 1997), wat neerkomt op een ree¨le stijging van 13,8 % ten opzichte van de vorige programmeringsfase. Bij dit bedrag komen nog 859 mil- joen ecu aan niet-opgebruikte middelen uit de vorige programmeringsfase, wat het totale budget op 9 147 mil- joen ecu brengt. 2. Problemen 2. 1. De Commissie stelt vast dat bij het uitwerken van de nieuwe GPD’s lering is getrokken uit de ervaringen die in de vorige programmeringsfase zijn opgedaan. Ook blijkt dat de gekozen strategiee¨n grotendeels in de lijn liggen van die uit de vorige fase. De doelstellingen worden over het geheel genomen op een duidelijke en gedetailleerde manier aangegeven. Doorgaans worden in de plannen vier à vijf strategische doelstellingen genoemd, die in sommige gevallen voort- vloeien uit een geı¨ntegreerde benadering van het econo- mische ontwikkelingsproces, terwijl het in andere geval- len om horizontale doelstellingen gaat (zoals bv. milieu- bescherming of bevordering van gelijke kansen). 2. 2. Wat de samenhang tussen de geplande maatrege- len en de aangegeven strategische doelstellingen betreft, stelt de Commissie vast dat de maatregelen zo’n breed (1) COM(96) 952 def. van 29. 4. 1996. scala van activiteiten bestrijken dat er van complementa- riteit en synergie nauwelijks sprake is. 2. 2. 1. Dit geldt vooral voor maatregelen ter bevorde- ring van de opleiding, wat volgens de Commissie „gedeeltelijk aan het horizontale karakter van het beleid inzake de menselijke hulpbronnen te wijten kan zijn” (2). De Commissie merkt niettemin op dat er sprake is van „een betere integratie tussen de EFRO- en de ESF-maatregelen” (2). 2. 2. 2. Een belangrijk minpunt van de aanvankelijk ingediende plannen is volgens de Commissie „de ontoe- reikende kwantificering van de doelstellingen en de verwachte resultaten, met inbegrip van de werkgelegen- heidseffecten, en het ontbreken van gegevens over de uitgangssituatie” (3). In dit verband wijst zij erop dat over het geheel genomen weinig gebruik is gemaakt van de richtsnoeren die zij met het oog op de evaluatie ex ante van het werkgelegenheidseffect aan de lid-staten heeft toege- zonden. De milieuproblematiek daarentegen heeft wèl 2. 2. 3. heel wat aandacht gekregen: in de meeste plannen is een strategische milieu-evaluatie opgenomen en in sommige gevallen wordt zelfs zeer gedetailleerde informatie over elke geplande maatregel verstrekt. 2. 3. Wat het partnerschapsbeginsel betreft wordt in de meeste plannen verklaard dat dit beginsel strikt zal worden toegepast, maar meer concrete informatie wordt hierover niet gegeven. 2. 4. In hoeverre de lid-staten het additionaliteits- beginsel in acht hebben genomen kon moeilijk worden uitgemaakt door het feit dat hierover te weinig informatie werd verstrekt of doordat de verstrekte informatie moeilijk kon worden nagetrokken. Daarom heeft de Commissie in de beschikkingen over de goedgekeurde GPD’s de bepaling opgenomen dat „de communautaire bepalingen na de betaling van het eerste voorschot (. ) worden geschorst in afwachting van de voorafgaande toetsing van de naleving van het additionaliteitsbeginsel” (4). 2. 5. Tijdens de onderhandelingen met de betrokken lid-staten is over deze tekortkomingen gesproken en zijn de nodige afspraken gemaakt om de kwaliteit en efficie¨ntie van de ingediende programma’s te verbeteren. Daarbij is volgens de Commissie „vooral rekening gehouden met de evaluatieresultaten (. ) en (. ) de topprioriteit die (. ) wordt toegekend aan het scheppen van werkgelegenheid” (5). (2) COM(97) 524 def. van 14. 11. 1997, III, i, iv. (3) COM(97) 524 def. van 14. 11. 1997, III, i, v. (4) COM(97) 524 def. van 14. 11. 1997, III, i, c. (5) COM(97) 524 def. van 14. 11. 1997, III, ii. C 235/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 In een aantal gevallen is in de programma’s uiteindelijk een centrale plaats ingeruimd voor maatregelen waarvan mag worden verwacht dat zij heel wat nieuwe arbeids- plaatsen zullen opleveren, terwijl in andere gevallen zelfs het gehele programma ingrijpend is herzien. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Deze Mededeling is om verschillende redenen een zeer belangrijk document, maar toch in de allereerste plaats omdat het hier gaat om de laatste periode waarin doelstelling 2 in haar huidige vorm van toepassing is. Zoals bekend heeft de Commissie in haar 3. 1. 1. document „Agenda 2000” een grondige herziening van het structuurbeleid en de Structuurfondsenregeling aan- gekondigd. De huidige zeven doelstellingen zullen tot drie worden teruggebracht, waarbij het in twee gevallen om regionale doelstellingen en in één geval om een horizontale doelstelling (verbetering van het menselijk potentieel) gaat. In de periode 2000-2006 zullen volgens de Commissie gemiddeld iets minder middelen ter beschikking zijn dan in 1999 en zal bij de selectie van subsidiabele regio’s in het kader van de nieuwe doelstelling 1 strikter de hand worden gehouden aan het BBP-criterium (BBP lager dan 75 % van het EU-gemiddelde). 3. 1. 2. Bovendien zal het aantal doelstelling-1- en doelstelling-2-regio’s worden teruggebracht om te berei- ken dat de steunmaatregelen in kwestie slechts 35 à 40 % in plaats van de huidige 51 % van de EU-bevolking ten goede komen. Als men daarbij ook nog eens bedenkt dat alle programma’s in het kader van „communautaire initiatieven” (met uitzondering evenwel van program- ma’s ten behoeve van het menselijk potentieel, die onder de nieuwe doelstelling 3 gaan vallen) onder de nieuwe doelstellingen 1 en 2 worden gebracht, dan is het duidelijk dat een aantal regio’s vanaf 1999 niet langer voor structurele steun in aanmerking gaat komen (met uitzondering van steun uit hoofde van het Europees Sociaal Fonds en uit hoofde van communautaire initiatie- ven ten behoeve van het menselijk potentieel). Voor die regio’s zijn de in de Mededeling genoemde maatregelen dan ook van nog groter belang. Deze Mededeling is ook van zeer groot belang 3. 2. omdat uit de GPD’s voor de nieuwe programmeringsfase en uit de door de lid-staten geplande maatregelen heel wat lering kan worden getrokken met het oog op de komende hervorming van de Structuurfondsenregeling, die de transparantie en doeltreffendheid hiervan verder moet verbeteren. Van groot belang zijn in dit verband: — wat de opzet van de programma’s betreft: de controle op de manier waarop het „horizontale partnerschap” in praktijk wordt gebracht; — wat de inhoud van de programma’s betreft: de keuze van innovatieve projecten en projecten die de lokale ontwikkeling ten goede komen; — wat de doelstellingen betreft: het scheppen van extra en duurzame arbeidsplaatsen. 3. 3. In de derde plaats — en dit is in feite de belangrijkste reden — is de Mededeling van groot belang omdat de in de GPD’s opgenomen programma’s kunnen bijdragen tot het verwezenlijken van de topprioriteit van het EU-beleid, nl. het instandhouden van bestaande en het scheppen van nieuwe arbeidsplaatsen. 4. Evaluatie van de nieuwe programma’s Bij het evalueren van de in de Mededeling 4. 1. aangegeven programma’s moet dus worden nagegaan in hoeverre: — lering is getrokken uit de problemen die zijn gerezen bij de tenuitvoerlegging van de „oude” doelstelling 2; — de nieuwe programma’s aansluiten bij de plannen voor de hervorming van het structuurbeleid zoals die in het document „Agenda 2000” naar voren zijn gebracht (1). 4. 2. De nieuwe programma’s en de ervaringen uit het verleden 4. 2. 1. Het is in de eerste plaats zaak na te gaan of in de programma’s voor de programmeringsfase 1997-1999 verbeteringen zijn aangebracht ten opzichte van de programma’s uit de vorige fase. Daarbij kan worden uitgegaan van de vragen die in het kader van het Europees Forum over de samenhang, dat in april 1997 heeft plaatsgehad en waarop van gedachten is gewisseld over een aantal rapporten over het beheer van de Structuurfondsen (2), naar voren zijn gebracht. 4. 2. 2. Tijdens die bijeenkomst is gebleken dat zich bij de steunverlening in het kader van doelstelling 2 een aantal fundamentele problemen voordoen. De struc- turele steunverlening heeft weliswaar aanzienlijk bijge- dragen tot de herstructurering van achteroprakende industriegebieden (in de periode 1989-1993 zijn er per saldo ongeveer 500 000 arbeidsplaatsen bijgekomen), maar toch waren de resultaten van de steunverlening aan de povere kant. Door de geringe omvang van sommige gebieden bleek het namelijk niet mogelijk te zijn om de problemen op een efficie¨nte en geı¨ntegreerde manier aan te pakken. Vanwege de geringe duur van de programmeringsfase (twee jaar) was het bovendien niet mogelijk om de steunmaatregelen in te bedden in een langetermijnstra- tegie. 4. 2. 3. Ook aan de praktische uitvoerbaarheid van de programma’s bleek het een en ander te schorten. Van de nagestreefde omschakeling is maar weinig terechtge- komen doordat kleine en middelgrote ondernemingen er vaak niet in slagen de marktontwikkelingen en de technologische vooruitgang bij te benen, waardoor zij geen noemenswaardige regionale toegevoegde waarde cree¨ren. Positief is dat in de nieuwe programma’s een hogere prioriteit wordt toegekend aan immaterie¨le factoren (1) Zie „Agenda 2000”, eerste deel, II, 2. (2) Van bijzonder belang was het rapport van Prof. M. Quévit. 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/41 (bedrijfsontwikkeling, innovatie, opleiding, milieu- bescherming) in plaats van aan fysieke factoren als de basisinfrastructuur. Ook O&O en innovatie krijgen heel wat aandacht, maar in dit verband moet erop worden toegezien dat niet het innovatie-aanbod maar de innovatie-vraag van de betrokken ondernemingen bepalend is. 4. 2. 4. Eén van de belangrijkste pluspunten van de Structuurfondsenregeling is het feit dat de steunverlening de regio’s ertoe heeft aangezet hun ontwikkeling op een systematische en georganiseerde manier aan te pakken. Als gevolg van de uiteenlopende tradities op bestuurlijk vlak verschilt de concrete aanpak echter nog steeds aanzienlijk van regio tot regio, wat overigens ook als een pluspunt kan worden gezien. Een minpunt is echter dat landen met een sterk gecentra- liseerd bestuur nogal wat moeite blijken te hebben met de bottum up-aanpak die in het kader van het regionale ontwikkelingsbeleid wordt nagestreefd. 4. 2. 5. Een ander groot voordeel van de Structuurfond- senregeling is het feit dat deze steunverlening de totstand- koming van een „horizontaal partnerschap” heeft bevor- derd en de coherentie met andere vormen van nationale of regionale steunverlening ten goede is gekomen. In sommige gebieden komt het partnerschap echter maar moeizaam van de grond doordat overheid en sociaal-economische kringen daar niet gewend zijn met elkaar samen te werken. In het verleden was het uitwerken van programma’s bijna uitsluitend een overheidsen semi-overheidsaange- legenheid en kwam de particuliere sector er vrijwel niet aan te pas. 4. 2. 6. Ook op het beheer van de programma’s valt het een en ander aan te merken. Wijzigingen en aanpassingen zijn meestal niet het gevolg van veranderingen in de prioriteiten op het vlak van het regionaal beleid, maar zijn vaak ingegeven door financie¨le overwegingen. Dit wordt nog in de hand gewerkt door het vrijwel volledig ontbreken van enig toezicht en door de korte looptijd van de projecten. Bij vele projecten wordt niet van tevoren vastgelegd welk doel of effect wordt nagestreefd. Selectie van projecten aan de hand van dergelijke criteria is meer uitzondering dan regel. In verscheidene gevallen zijn er ook problemen met het additionaliteitsbeginsel. Vaak worden de beschikbare middelen niet op een adequate manier ingezet door het feit dat de regionale en nationale overheden niet over voldoende middelen beschikken om de EU-steun met eigen middelen aan te vullen. De Commissie merkt in de conclusies van haar 4. 2. 7. Mededeling op dat in de nieuwe programma’s meer aandacht wordt geschonken aan maatregelen ter bevor- dering van investeringen die een duurzaam ontwik- kelingsproces op gang moeten brengen en een intensieve inzet van de beschikbare arbeidskrachten mogelijk moeten maken. Zo nemen maatregelen op het gebied van opleiding en bij- en herscholing, initiatieven ter bevordering van het ondernemerschap en acties op O&TO-gebied in de nieuwe programma’s een prominente plaats in. Ook de uitbouw van de dienstverlening op lokaal niveau — een belangrijke bron van werkgelegenheid — krijgt weer heel wat aandacht. 4. 2. 7. 1. In het algemeen kan men stellen dat terdege is geprobeerd om communautaire, nationale en lokale initiatieven op een adequate manier te combineren ten einde te komen tot een geı¨ntegreerde aanpak van de plaatselijke ontwikkelingsproblematiek, wat een condi- tio sine qua non is als men de beschikbare middelen zo efficie¨nt mogelijk wil gebruiken en tot betere resultaten wil komen. 4. 3. De hervorming van de Structuurfondsen en de regionale ontwikkelingssteun van de lid-staten 4. 3. 1. Volgens „Agenda 2000” zullen de nieuwe pro- gramma’s ten behoeve van doelstelling-2-regio’s „moe- ten worden toegespitst op economische diversificatie, ook in de regio’s die sterk afhankelijk zijn van een enkele in verval verkerende economische sector” (1). De Commissie voegt daar nog aan toe dat „het daartoe nodig zal zijn de steun voor het MKB en voor innovatie uit te breiden en vooral aandacht te besteden aan beroepsopleiding, aan het plaatselijke ontwikkelingspo- tentieel, aan milieubescherming en aan bestrijding van de sociale uitsluiting (. )” en dat „de investeringen in het menselijke kapitaal moeten worden verhoogd op basis van een op anticipatie en activering van de arbeidsmarkt gerichte strategie (. )”. 4. 3. 1. 1. De Commissie hoopt dat „eenvoudige, door- zichtige en specifiek op de verschillende typen gebieden van de nieuwe doelstelling 2 afgestemde communautaire afhankelijkheidscriteria worden uitgewerkt” en wijst er in dit verband op dat de steunverlening via de verschillende Fondsen (EFRO, ESF, EOGFL, FIOV) zal worden gebundeld in het kader van één enkel programma per regio. 4. 3. 1. 2. De bedoeling is om de beschikbare middelen zo veel mogelijk in te zetten in de regio’s die het zwaarst zijn getroffen. Gebieden die momenteel onder doelstelling 2 of 5b vallen en op grond van de nieuwe selectiecriteria niet langer voor steun in aanmerking komen, zullen gedurende een overgangsperiode toch nog enige financie¨- le steun blijven ontvangen. Om de werking van de Structuurfondsenregeling te vergemakkelijken zal in het kader van de doelstellingen 1 en 2 voor elke regio één enkel meerjarenprogramma worden opgesteld, zullen de verantwoordelijkheden duidelijk over de verschillende bestuursniveaus worden verdeeld (nationale overheid, regionale en lokale overhe- den en Commissie), zullen strenge controles worden uitgevoerd en zullen de resultaten grondig worden gee¨valueerd. 4. 3. 2. Verder moet in dit verband melding worden gemaakt van de nieuwe richtsnoeren van de Commissie met betrekking tot de regionale ontwikkelingssteun van (1) „Agenda 2000”, eerste deel, II, 2. C 235/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 de lid-staten. Deze richtsnoeren, die op initiatief van commissaris Van Miert zijn uitgewerkt en door de Commissie op 10 december 1997 zijn goedgekeurd, hebben tot doel een meer doorzichtige regeling in te voeren en beogen tevens een positieve discriminatie ten gunste van de meest achterop geraakte regio’s (1). 4. 3. 2. 1. De voornaamste criteria van de nieuwe rege- ling zijn: — concentratie van de steunverlening in de meest achteropgeraakte regio’s; — nauwe samenhang tussen de regionale ontwik- kelingssteun van de lid-staten en die van de Unie; — speciale aandacht voor steunmaatregelen ter verbete- ring van de werkgelegenheidssituatie, dus niet alleen ter bevordering van de productieve investeringen, maar ook ten behoeve van de werknemers die als gevolg van die investeringen aan de slag kunnen; — inkrimping van de regionale steun. 4. 3. 3. Het Comité wil in dit advies vooral ingaan op de gevolgen van de voorgestelde nieuwe regeling voor de bevolking van regio’s die na het jaar 2000 geen structurele steun meer zullen krijgen. Zaak is dat de overgang in dergelijke regio’s zorgvuldig wordt begeleid en dat de nieuwe selectiecriteria op een oordeelkundige wijze worden vastgesteld en stoelen op betrouwbare gegevens over de sociaal-economische situatie in de betrokken regio’s. 4. 3. 4. Zo zijn er nogal wat bezwaren tegen het voorstel om de doelstelling-2-regio’s te laten samenvallen met de regio’s die in aanmerking komen voor regionale ontwikkelingssteun op nationaal niveau (artikel 92, lid 3, sub c van het Verdrag). Het is weliswaar duidelijk dat het communautaire structuurbeleid beter op het structuurbeleid van de lid-staten moet worden afge- stemd, maar niettemin dient men te bedenken dat een dergelijke wijziging tot een aanzienlijke vermindering van het aantal voor steun in aanmerking komende regio’s kan leiden. 5. Effect op de werkgelegenheid 5. 1. Een belangrijk aspect van de Structuurfondsen- problematiek is het effect van de structurele steunverle- ning op de werkgelegenheid. Volgens het Witboek- Delors is de Structuurfondsenregeling er in de eerste plaats op gericht de voorwaarden voor een duurzame economische ontwikkeling, groei en verbetering van het concurrentievermogen te cree¨ren. De Commissie heeft de werkgelegenheid in haar Medede- ling van maart 1996 over „Structuurmaatregelen van de Gemeenschap en werkgelegenheid” tot een van de prioriteiten van de structurele steunverlening uitge- roepen (2). Sinds de Top van Essen is de werkgelegenheidsproble- matiek ook door de Europese Raad vanwege de ernst van de situatie telkens opnieuw tot prioriteit nummer één uitgeroepen. In het Verdrag van Amsterdam wordt de werkgelegen- heid als „een aangelegenheid van gemeenschappelijke zorg” bestempeld en wordt er een aparte titel aan gewijd. Ook in het werkprogramma van de Commissie voor 1998 (3) worden de nieuwe Structuurfondsenverordenin- gen aangekondigd — tegen de achtergrond van de in „Agenda 2000” voorgestelde hervormingen — en wordt de werkgelegenheid als de voornaamste politiek priori- teit van de Commissie omschreven (4). 5. 2. Daarom zal in het onderstaande nader worden ingegaan op de werkgelegenheidsdoelstellingen in de diverse GPD’s. De in bijlage 4 verstrekte gegevens over het verwachte werkgelegenheidseffect varie¨ren sterk naar gelang van de lid-staat. Die verschillen zijn niet altijd even gemakke- lijk te verklaren. Zo verwacht men in het Verenigd Koninkrijk meer dan 380 000 nieuwe of instandgehouden arbeidsplaatsen (waarvan meer dan 40 000, d. i. bijna 10 %, tijdelijke banen), terwijl het werkgelegenheidseffect in Duitsland op minder dan 120 000 nieuwe of instandgehouden arbeidsplaatsen (waarvan 4 100, d. i. 3 %, tijdelijke banen) en in Italie¨ op 123. 000 (waarvan 6 200, d. i. 5 %, tijdelijke banen) wordt geraamd. Ook de gemiddelde kosten per nieuwe arbeidsplaats lopen bijgevolg aanzienlijk uiteen. 5. 3. Op sommige punten spreekt de Commissie zich- zelf tegen. Zo verklaart zij in hoofdstuk III, punt v („kwantificering van de doelstellingen en de effecten”), dat „één van de meeste teleurstellende kenmerken van de aanvankelijk ingediende plannen (. ) de ontoereikende kwantificering van de doelstellingen en de verwachte resultaten (was)”. Zij voegt er echter onmiddellijk aan toe dat tijdens de onderhandelingen op dit punt „aanzienlijke vooruitgang (is) geboekt”. In de volgende alinea beklaagt zij zich evenwel over het feit dat „over het algemeen (. ) weinig gebruik (werd) gemaakt van de aan de lid-staten meegedeelde methodo- logische aanwijzingen voor de voorafgaande raming van de werkgelegenheidseffecten”. Een paar bladzijden verder maakt zij echter weer gewag van een „aanzienlijke vooruitgang (. ) wat de kwantificering van de werkgelegenheidseffecten betreft” en van „gedetailleerde ramingen” (5). Uit een en ander lijkt te kunnen worden afgeleid 5. 3. 1. dat de evaluaties niet allemaal volgens dezelfde methode zijn doorgevoerd. 5. 4. Dit probleem doet zich ook voor als men de resultaten vergelijkt met die van vroegere evaluaties ex post. (1) PB C 74 van 10. 3. 1998. (2) COM(96) 109 def. van 20. 3. 1996. (3) SEC(97) 1852 def. (4) COM(97) 517 def. (5) COM(97) 524 def. van 14. 11. 1997, III, iii. 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/43 Volgens het Achtste Jaarverslag over de Structuurfond- sen (1996) bedraagt het bruto-aantal gecree¨erde arbeids- plaatsen in de programmeringsperiode 1989-1993 850 000. Voor de programmeringsfase 1997-1999 — een periode van slechts twee jaar dus — wordt het bruto-aantal gecree¨erde arbeidsplaatsen op 880 000 geraamd. Hoewel de periode maar half zo lang is, verwacht de Commissie dus een beter resultaat, wat in feite neerkomt op meer dan een verdubbeling van het aantal gecree¨erde arbeidsplaatsen. Deze ontwikkeling moet wellicht wor- den toegeschreven aan het feit dat de werkgelegenheids- problematiek meer aandacht krijgt dan voorheen. Interessanter is evenwel een vergelijking van het netto- aantal gecree¨erde arbeidsplaatsen, maar een dergelijke vergelijking kan niet worden gemaakt omdat hierover merkwaardig genoeg geen gegevens beschikbaar zijn (alleen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben hierover informatie verstrekt). Dit zegt heel wat over de betrouwbaarheid van de gegevens die door de lid-staten worden verstrekt. Over het aantal tijdelijke arbeidsplaatsen daarentegen hebben maar liefst twaalf lid-staten concrete cijfers meegedeeld. In totaal gaat het hier om 106 115 arbeids- plaatsen, een vrij groot aantal als men dit relateert aan het netto-aantal arbeidsplaatsen dat waarschijnlijk zal worden gecree¨erd. 5. 5. Hoewel de betrouwbaarheid van de verstrekte informatie te wensen overlaat en de Commissie over onvoldoende mankracht beschikt om een en ander na te trekken, is er duidelijk ook een ernstig methodologisch probleem, nl. het feit dat momenteel niet wordt nagegaan of en in hoeverre de doelstellingen worden gerealiseerd. Er worden wel nauwgezette en strenge controles uitge- voerd, maar er wordt alleen nagegaan of de toegekende steun op een verantwoorde manier wordt gebruikt. Van permanent toezicht en evaluaties ex post is er echter geen sprake. Het gaat hier evenwel om een methodologisch probleem met ernstige gevolgen voor de werkgelegenheid in de betrokken regio’s. 5. 6. In dit verband wil het Comité er nogmaals de aandacht op vestigen dat economische groei — en in concreto een toename van de vraag en het beschikbare inkomen — een conditio sine qua non is als men nieuwe, duurzame arbeidsplaatsen wil cree¨ren. Steunmaatregelen met als doel nieuwe arbeidsplaatsen in het leven te roepen moeten worden ingebed in een algemeen groei- en ontwikkelingsbeleid. Wat op macro-economisch niveau geldt, geldt ook op micro-economisch niveau: maatregelen ter bevordering van de invoering van nieuwe technologiee¨n en ter verbetering van de productiviteit dienen gepaard te gaan met maatregelen die tot doel hebben de vraag te stimuleren. nieuwe arbeidsplaatsen hét grote probleem is, ongeacht de verhouding tussen werkgelegenheid en productieve groei (1). De structurele steunverlening, incl. die in het kader van doelstelling 2, dient erop gericht te zijn niet alleen het concurrentievermogen van het bedrijfsleven en de regio’s te verbeteren, maar ook de productie, de vraag en het inkomen te stimuleren of te vergroten. Alleen da´n zullen de steunmaatregelen ook extra arbeidsplaatsen opleveren. 6. Slotopmerkingen Uit de Mededeling van de Commissie blijkt dat met het oog op de hervorming van de Structuurfondsen nog een aantal problemen moet worden opgelost. De Mededeling biedt ook de gelegenheid om een aantal suggesties naar voren te brengen teneinde de efficie¨ntie van de steunverlening te vergroten, zowel vanuit het oogpunt van de op korte termijn nagestreefde verbetering van de werkgelegenheidssituatie als vanuit het oogpunt van de op langere termijn nagestreefde verbetering van de economische en sociale samenhang. 6. 1. Versterking van het partnerschap 6. 1. 1. In de eerste plaats moet ernstig werk worden gemaakt van de versterking van het partnerschap. Aan dit fundamentele aspect van het structuurbeleid wordt slechts één kleine paragraaf in het algemene gedeelte van de Mededeling gewijd en in de gedetailleerde overzichten per lid-staat en de conclusies wordt zelfs helemaal niet over de toepassing van de partnerschaps- regeling gesproken. Alleen in het overzicht van „concep- ten voor territoriale werkgelegenheidspacten” (bijlage 5) is een lijst van de „belangrijkste partners” opgenomen. De Commissie merkt in haar in 1996 aan de 6. 1. 2. lid-staten gezonden richtsnoeren zelf op dat er in doelstelling-2-regio’s vaak een zekere partnerschapstra- ditie is, die verder moet worden uitgebouwd, verruimd en versterkt (2). Zij dringt er dan ook op aan dat bij de uitwerking en tenuitvoerlegging van de nieuwe programma’s voor doelstelling 2 nauw wordt samen- gewerkt met de regionale en lokale overheden en met de sociaal-economische kringen, bv. met vertegenwoordi- gers van de kleine en middelgrote ondernemingen, om te bereiken dat de programma’s in kwestie nauw aansluiten bij de lokale behoeften en omstandigheden. 6. 1. 3. In haar Mededeling geeft zij echter nergens aan of deze samenwerking, zowel bij het uitwerken van de programma’s als later bij de tenuitvoerlegging en de controles, vlot en efficie¨nt is verlopen. 6. 1. 4. Het Comité dringt er nogmaals op aan dat het partnerschapsbeginsel in alle fasen van de structurele steunverlening, d. w. z. al vanaf de planningsfase, in praktijk wordt gebracht. Een hecht partnerschap is In haar recent verslag over „Werkgelegenheid in Europa” (1997) verklaart de Commissie dat het cree¨ren van (1) COM(97) 479 def. van 1. 10. 1997, blz. 1. (2) COM(96) 952 def. van 29. 4. 1996, III. C 235/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 7. 98 zonder meer van essentieel belang voor een efficie¨nte steunverlening, omdat de inbreng van de lokale „part- ners” ervoor kan zorgen dat de steunmaatregelen nauw aansluiten bij de specifieke sociaal-economische omstan- digheden in de betrokken gebieden en worden ingebed in een regionale ontwikkelingsstrategie. De overheid kan de inschakeling van de sociaal- economische organisaties niet langer als een bijkomstig en dus niet verplicht onderdeel van de Structuurfondsen- regeling, of zelfs als een formaliteit die het werk van de beleidsmakers alleen maar compliceert, beschouwen. Het is integendeel zaak dat de partnerschapsregeling in alle lid-staten en bij alle structurele maatregelen systematisch wordt toegepast. 6. 1. 5. Sinds de hervorming van de Structuurfondsen- regeling in 1993 is er op het stuk van het partnerschap weliswaar vooruitgang geboekt, maar niet alle lid-staten houden zich even strikt aan de toepassing van het bewuste artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2081. Het Comité heeft er al meermaals op aangedrongen dat dit artikel wordt gewijzigd en dat duidelijker wordt aangegeven op welke manier de lid-staten het partner- schapsbeginsel in praktijk dienen te brengen, waarbij de speelruimte van de nationale overheden binnen de perken moet blijven. Het nieuwe Commissievoorstel hieromtrent (artikel 8 van het recente voorstel voor een kaderverordening) komt aan die eis van het Comité tegemoet en lijkt dus een stap in de goede richting te zijn. Ook met betrekking tot de werking van de toezichtcomités dienen nu nog gemeenschappelijke crite- ria te worden vastgesteld. Zoals de Commissie zelf in haar verslag over 6. 1. 6. de toepassing van de Structuurfondsenregeling in 1996 (1) opmerkt, komt het erop aan: — een nieuw wettelijk kader uit te werken en meer duidelijkheid te verschaffen over de taak en verant- woordelijkheid van elk van de partners; — maatregelen te nemen ter verbetering van de techni- sche en praktische deskundigheid van partners die daar behoefte aan hebben, en zulks door middel van acties op het gebied van opleiding, voorlichting en technische bijstand. De bedoeling is dat de partnerschapsregeling een ver- plicht onderdeel van het structuurbeleid wordt en dat alle „partners” — overheden en sociaal-economische kringen — daadwerkelijk bij de uitwerking van de structurele steunmaatregelen worden betrokken. 6. 2. Herziening van de duur van de programmerings- periode en van de selectiecriteria In plaats van de looptijd van de programma’s 6. 2. 1. uit de programmeringsfase 1994-1996 te verlengen heeft de Commissie er de voorkeur aan gegeven nieuwe programma’s te laten uitwerken omdat zij van oordeel was dat de beschikbare middelen op die manier het best worden gebruikt. Daar valt wel wat voor te zeggen omdat de programma’s uit de vorige programmeringsfa- se anders moesten worden bijgestuurd aangezien het verbeteren van de werkgelegenheidssituatie tot hoofd- prioriteit van de nieuwe programmeringsperiode is uitgeroepen. Het Comité is evenwel van oordeel dat het productieap- paraat van een gebied niet van de ene dag op de andere kan worden geherstructureerd, omdat in sommige geval- (1) COM(97) 526 def. len het gehele sociaal-economische bestel moet worden omgevormd. Ook de noodzakelijke reallocatie van het menselijk potentieel, dat op een adequate manier moet worden voorbereid op zijn nieuwe taken, vergt de nodige tijd. 6. 2. 2. Het komt het Comité voor dat een langere programmeringsperiode een meer geı¨ntegreerde en beter op de specifieke omstandigheden in doelstelling-2-regio’s afgestemde aanpak mogelijk zou maken. Uiteraard moet een en ander halverwege de programmeringsperiode opnieuw worden bekeken, niet alleen omdat zulks de mogelijkheid biedt om na te gaan wat de maatregelen in kwestie hebben opgeleverd en waar de nodige correcties moeten worden aangebracht, maar ook omdat van die gelegenheid eventueel gebruik kan worden gemaakt om met nieuwe initiatieven alsnog in te spelen op de specifieke omstandigheden in gebieden waar voldoende ontwikkelingspotentieel voorhanden is om het concur- rentievermogen van de gehele regio te verbeteren en stabiele arbeidsplaatsen te cree¨ren. De selectiecriteria, met name in het kader van 6. 2. 3. doelstelling 2, moeten grondig onder de loep worden genomen. Als men de ontwikkelingsproblemen van de regio’s op een efficie¨ntere en meer geı¨ntegreerde manier wil aanpakken, is het duidelijk dat er ruimte moet zijn voor flexibiliteit bij de afbakening van het geografische toepassingsgebied van steunmaatregelen. 6. 2. 4. Met de nationale en regionale overheden moe- ten afspraken worden gemaakt over de statistische indicatoren aan de hand waarvan gaat worden uitge- maakt of een gebied al dan niet voor steun in aanmerking komt. Er moeten specifieke indicatoren voor crisissituaties worden uitgewerkt om over vergelijkbare en betrouw- bare statistische gegevens te kunnen beschikken. 6. 2. 5. Het Comité is het er in beginsel mee eens dat een zo groot mogelijke geografische concentratie moet worden nagestreefd om versnippering van de beschik- bare middelen tegen te gaan en over voldoende „kritische massa” te beschikken om het omschakelings- en ontwik- kelingsproces een krachtige impuls te geven. Het is dan ook van oordeel dat de beschikbare middelen vooral de zwaarst getroffen gebieden binnen de voor steun in aanmerking komende regio’s ten goede moeten komen. 6. 3. Prioriteit aan de steunverlening ten behoeve van het MKB 6. 3. 1. Voor een optimaal resultaat, met name vanuit het oogpunt van de werkgelegenheid, is het zaak dat voorrang wordt gegeven aan het ondersteunen van kleine en middelgrote ondernemingen. De uitbouw van de bestaande middelgrote, kleine en zeer kleine ondernemingen en de oprichting van nieuwe en inno- vatieve bedrijven zijn absoluut noodzakelijke voorwaar- den om het productieapparaat in om te schakelen gebieden te kunnen diversifie¨ren. Kleine en middelgrote ondernemingen moeten worden geholpen bij het verbeteren van hun concurrentievermo- gen op de nationale en internationale markt. Met het oog daarop is het zaak steun te verlenen om de overdracht 27. 7. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 235/45 van nieuwe technologiee¨n te bevorderen, uitgaande van de doelstellingen van het uitgestippelde omschakelings- beleid. Het budget voor doelstelling 2 moet niet alleen worden gebruikt om de infrastructuur verder uit te bouwen, maar ook om de positie van het MKB in het intracommu- nautaire handelsverkeer te versterken. In concreto komt het erop aan de bedrijven in kwestie in staat te stellen nieuwe producten te ontwikkelen en nieuwe markten aan te boren. In het algemeen moet ernaar worden gestreefd een gunstig ondernemingsklimaat te scheppen om de winstkansen van de bedrijven veilig te stellen, alsmede de jongeren de nodige zin voor risico’s en innovatie bij te brengen. van informatie- Van fundamenteel belang bij dit alles is de 6. 3. 2. en communicatie- ontwikkeling systemen, d. w. z. de inschakeling van kleine en middel- grote bedrijven in de productie- en dienstensector in de informatiemaatschappij. Met het oog hierop moet in de eerste plaats steun worden verleend ter bevordering van de oprichting van dienstencentra ten behoeve van kleine en middelgrote ondernemingen, die moeten worden afgestemd op de specifieke behoeften van dit soort bedrijven. Er moet ook worden opgetreden tegen de algemene tendens om vooral bedrijven in de traditionele sectoren (d. w. z. industrie¨le bedrijven) te hulp te komen in plaats van steun te vragen voor bedrijven in de dienstensector, de handel en het toerisme. In dit verband zij erop gewezen dat het aantal werk- nemers in industrie en landbouw al verscheidene jaren achteruitgaat en dat in deze beide sectoren weinig mogelijkheden zijn om nieuwe werkgelegenheid te cree¨- ren, terwijl de werkgelegenheid in de dienstensector al geruime tijd in de lift zit. werkgelegenheid. In het Witboek-Delors, maar ook in meer recente ramingen en prognoses, wordt ervan uitgegaan dat miljoenen arbeidsplaatsen kunnen worden gecree¨erd door in te spelen op alle mogelijkheden die de informatiemaatschappij biedt. Daarom moet in het kader van doelstelling 2 voldoende steun worden ver- leend ten behoeve van maatregelen die erop gericht zijn nieuwe technologiee¨n ingang te doen vinden, zoals bv. maatregelen ter bevordering van de invoering van telematicasystemen in de handel en in de dienstensector. 6. 3. 3. Daarnaast zijn er nog twee andere terreinen die heel wat mogelijkheden bieden op het vlak van de werkgelegenheid: — milieubescherming (waterzuivering, hergebruik van industrieel afval, verbetering van het stedelijk milieu, enz. ), een aspect dat uitvoerig aan de orde komt in de recente Mededeling over „Milieu en werkgelegen- heid” (1); — nieuwe taken als gevolg van de veranderende behoef- ten van de bevolking, een terrein dat vooral in doelstelling-2-regio’s met hun grote bevolkingsdicht- heid en hun enorme arbeidspotentieel ten gevolge van de herstructurering van de plaatselijke industrie interessante perspectieven biedt. 6. 3. 4. Ook voor de ontwikkeling van het menselijk potentieel — waarbij vooral moet worden gekeken naar de behoeften van het bedrijfsleven — moeten voldoende middelen worden uitgetrokken. Dit aspect is van bijzon- der belang in doelstelling-2-gebieden, waar honderddui- zenden vaak hooggekwalificeerde arbeidskrachten zich op gevorderde leeftijd genoodzaakt zien zich te her- scholen. Het is dan ook van essentieel belang een systeem van permanente scholing op te zetten om de arbeidskrachten in dergelijke gebieden in staat te stellen de steeds sneller op elkaar volgende veranderingen het hoofd te bieden. Sectoren als telecommunicatie, informatica en distributie bieden nog heel wat ruimte voor het cree¨ren van nieuwe (1) COM(97) 592 def. van 18. 11. 1997. Brussel, 27 mei 1998. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité T. JENKINS


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1630/98 του Amedeo AMADEO προς την Επ τροπή. Ετήσια έκθεση του Ταμείου Συνοχής (1996)

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
activity report
economic convergence
environmental protection
implementation of the budget
less-favoured region
project evaluation
transport infrastructure

formats: html print


title: WRITTEN QUESTION No. 1626/98 by Amedeo AMADEO to the Commission. Fifth framework programme for RTDD (budget for implementation)

eurovoc_concepts:
EU programme
competitiveness
employment policy
higher education
innovation
quality of life
research and development
scientific research
small and medium-sized enterprises
technological change

formats: html pdf print

text: C 31/62 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 5. 2. 1999 (1999/C 31/081) SKRIFTLIG FR¯GA E-1624/98 fr(cid:229)n Amedeo Amadeo (NI) till kommissionen (27 maj 1998) ˜mne: Femte ramprogrammet f(cid:246)r forskning och teknisk utveckling (ekonomiska anslag) Denna fr(cid:229)ga st(cid:228)lls mot bakgrund av (KOM(97) 0439-97/0119 COD › 97/0120 CNS) (1). Kan kommissionen i fr(cid:229)ga om de s(cid:229) kallade nyckel(cid:229)tg(cid:228)rderna g(cid:246)ra f(cid:246)ljande: 1. 2. 3. 4. 5. se till att en tillr(cid:228)ckligt stor del av anslagen till dessa (cid:229)tg(cid:228)rder avs(cid:228)tts f(cid:246)r demonstrations- och innovations- verksamhet samt sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retag, till st(cid:246)d f(cid:246)r samverkan mellan forskning och innovation p(cid:229) marknaden, integrera och rationalisera inneh(cid:229)llet i de f(cid:246)reslagna nyckel(cid:229)tg(cid:228)rderna genom, d(cid:228)r detta (cid:228)r m(cid:246)jligt, genom- f(cid:246)ra f(cid:246)r(cid:228)ndringar i de tematiska program som kommissionen har lagt fram, utarbeta ett tiotal nyckel(cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r femte ramprogrammet f(cid:246)r gemenskapens forskning, tekniska utveckling och demonstration respektive femte ramprogrammet f(cid:246)r Euratom och f(cid:246)rse dem med tillr(cid:228)ckliga eko- nomiska medel samt s(cid:228)kerst(cid:228)lla absorptionskapacitet och strategisk (cid:246)ppenhet, g(cid:246)ra tilldelningen av ekonomiska medel avh(cid:228)ngig av de resultat som uppn(cid:229)s och d(cid:228)rmed undvika avbrott vart femte (cid:229)r och en finansiell (cid:148)begr(cid:228)nsning(cid:148) av verksamheten inom forskning, teknisk utveckling och demonstration p(cid:229) l(cid:229)g niv(cid:229) med avseende p(cid:229) teknisk f(cid:246)rm(cid:229)ga och innovation, s(cid:228)kerst(cid:228)lla moderna, enkla och (cid:246)ppna f(cid:246)rvaltningsmekanismer som s(cid:228)kerst(cid:228)ller l(cid:228)mpliga administrativa kostnader och tidsfrister genom exakt ansvarsf(cid:246)rdelning och begr(cid:228)nsning av byr(cid:229)kratin och genom att beslutsfattandet begr(cid:228)nsas till de ber(cid:246)rda kommissionsledam(cid:246)terna p(cid:229) h(cid:246)gsta niv(cid:229)? (1) EGT C 291, 25. 9. 1997, s. 15-16. (1999/C 31/082) SKRIFTLIG FR¯GA E-1625/98 fr(cid:229)n Amedeo Amadeo (NI) till kommissionen (27 maj 1998) ˜mne: Femte ramprogrammet f(cid:246)r forskning och teknisk utveckling (ekonomiska anslag) Denna fr(cid:229)ga st(cid:228)lls mot bakgrund av det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till Europaparlamentets och r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska gemenskapens verksamhet inom omr(cid:229)det forskning, teknisk utveckling och demonstration (1998-2002) och det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska atomenergigemenskapens (Euratom) verksamhet (1998-2002) (KOM(97) 0439-97/0119 COD › 97/0120 CNS) (1). inom forsknings- och utbildningsomr(cid:229)det Kan Europeiska kommissionen st(cid:228)lla f(cid:246)ljande villkor f(cid:246)r tilldelningen av ekonomiska medel: en procentuell f(cid:246)rdelning som gynnar (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r utbyte mellan den akademiska v(cid:228)rlden och n(cid:228)ringslivet, universitet och sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retag, stora forskningscentra, industrilaboratorier och sm(cid:229) och medelstora f(cid:246)retag? (1) EGT C 291, 25. 9. 1997, s. 15-16. (1999/C 31/083) SKRIFTLIG FR¯GA E-1626/98 fr(cid:229)n Amedeo Amadeo (NI) till kommissionen (27 maj 1998) ˜mne: Femte ramprogrammet f(cid:246)r forskning och teknisk utveckling (ekonomiska anslag) Denna fr(cid:229)ga st(cid:228)lls mot bakgrund av det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till Europaparlamentets och r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska gemenskapens verksamhet inom omr(cid:229)det forskning, teknisk utveckling och demonstration (1998-2002) och det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska atomenergigemenskapens (Euratom) verksamhet (1998-2002) (KOM(97) 0439-97/0119 COD › 97/0120 CNS) (1) inom forsknings- och utbildningsomr(cid:229)det


title: Τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου που τροποποιεί για δεύτερη φορά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1360/90 για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
European Training Foundation
Mediterranean third countries
cooperation policy
vocational training

formats: pdf print

text: C (cid:216)213/8 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn 9. 7. 98 II (Proparaskeyastik~w pr‘jeiw) EPITROPH Tropopoihm~nh pr(cid:246)tash kanonismo(cid:255) (EK) toy Symboyl(cid:242)oy poy tropopoie(cid:242) gia de(cid:255)terh for‘ ton kano(cid:220) nism(cid:246) (EOK) ariq. 1360/90 gia th dhmioyrg(cid:242)a en(cid:246)w Eyrvpaıko(cid:255) Idr(cid:255)matow Epaggelmatik(cid:254)w Ekpa(cid:242)(cid:220) deyshw(cid:216)(˛) (98/C 213/08) COM(1998) 337 telik(cid:246) - 97/0126(CNS) (Ypobl(cid:254)qhke ap(cid:246) thn Epitrop(cid:254) s(cid:255)mfvna me to ‘rqro 189A, par‘grafow 2 thw synq(cid:254)khw stiw 27 Ma(cid:148)(cid:224)oy 1998) (˛)(cid:217)EE C (cid:216)156 thw 24. 5. 1997, s. 27. ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH TO SYMBOYLIO THS EYRVPA(cid:231)KHS ENVSHS, Amet‘blhto (cid:190)Exontaw yp(cid:246)ch: th synq(cid:254)kh gia thn (cid:242)drysh thw Eyrvpaık(cid:254)w Koin(cid:246)thtaw, kai id(cid:242)vw to ‘rqro 235 thn pr(cid:246)tash thw Epitrop(cid:254)w, th gn(cid:215)mh toy Eyrvpaıko(cid:255) Koinoboyl(cid:242)oy, th gn(cid:215)mh thw Oikonomik(cid:254)w kai Koinvnik(cid:254)w Epitrop(cid:254)w, Ektim(cid:215)ntaw: (cid:246)ti to Eyrvpaık(cid:246) Symbo(cid:255)lio, kat‘ th synedr(cid:242)as(cid:254) toy sto Strasbo(cid:255)rgo stiw 8 kai 9 Dekembr(cid:242)oy 1989, k‘lese to Sym(cid:220) bo(cid:255)lio, (cid:255)stera ap(cid:246) pr(cid:246)tash thw Epitrop(cid:254)w, na egkr(cid:242)nei tiw apaito(cid:255)menew apof‘seiw gia th s(cid:255)stash Eyrvpaıko(cid:255) Idr(cid:255)(cid:220) matow Epaggelmatik(cid:254)w Ekpa(cid:242)deyshw gia thn Kentrik(cid:254) kai thn Anatolik(cid:254) Eyr(cid:215)ph(cid:221) (cid:246)ti gia to skop(cid:246) ayt(cid:246), to Sym(cid:220) bo(cid:255)lio en~krine, stiw 7 Ma(cid:148)(cid:224)oy 1990, ton kanonism(cid:246) (EOK) ariq. 1360/90 toy Symboyl(cid:242)oy(cid:216)(˛) o opo(cid:242)ow syst(cid:254)nei to en l(cid:246)gv (cid:190)Idryma(cid:221) (cid:246)ti, s(cid:255)mfvna me ton kanonism(cid:246) (EOK) ariq. 1360/90, oi x(cid:215)rew poy e(cid:242)nai epil~jimew gia ta progr‘mmata toy Idr(cid:255)(cid:220) matow e(cid:242)nai oi x(cid:215)rew poy e(cid:242)nai epil~jimew gia oikonomik(cid:254) en(cid:242)sxysh b‘sei toy kanonismo(cid:255) (EOK) ariq. 3906/89 toy Symboyl(cid:242)oy(cid:216)(ˇ) (pr(cid:246)gramma Pare) kai toy kanonismo(cid:255) (Eyrat(cid:246)m, EK) ariq. 1279/96(cid:216)(—) (pr(cid:246)gramma Tacis)(cid:221) (˛)(cid:217)EE L (cid:216)131 thw 23. 5. 1990, s. 1(cid:221) kanonism(cid:246)w (cid:246)pvw tropopoie(cid:242)tai ap(cid:246) ton kanonism(cid:246) (EK) ariq. 2063/94 (EE L (cid:216)216 thw 20. 8. 1994, s. 9). (ˇ) EE L (cid:216)375 thw 23. 12. 1989, s. 11(cid:221) kanonism(cid:246)w (cid:246)pvw tropopoie(cid:242)tai ap(cid:246) ton kanonism(cid:246) (EK) ariq. 753/96 (EE L (cid:216)103 thw 26. 4. 1996, s. (cid:217)5). (—) EE L (cid:216)165 thw 4. 7. 1996, s. 1. 9. 7. 98 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn C (cid:216)213/9 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH (cid:246)ti oi ekpr(cid:246)svpoi toy Symboyl(cid:242)oy, thw Epitrop(cid:254)w, tvn krat(cid:215)n mel(cid:215)n kai tvn mesogeiak(cid:215)n xvr(cid:215)n eta(cid:242)rvn, poy synedr(cid:242)asan sth Barkel(cid:215)nh stiw 27 kai 28 Noembr(cid:242)oy 1995, symf(cid:215)nhsan, sth d(cid:254)lvs(cid:254) toyw sxetik‘ me thn kaqi~(cid:220) rvsh eyrvmesogeiak(cid:254)w etairik(cid:254)w sx~shw, na doqe(cid:242) megal(cid:255)(cid:220) terh ~mfash sthn koinvnik(cid:254), politistik(cid:254) kai anqr(cid:215)pinh di‘stash(cid:221) (cid:246)ti, gia th symbol(cid:254) sthn ep(cid:242)teyjh toy st(cid:246)xoy ayto(cid:255), to pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw poy efarm(cid:246)zei th d(cid:254)lvsh thw Barkel(cid:215)nhw probl~pei thn pragmatopo(cid:242)hsh dr‘shw me ep(cid:242)kentro arxik‘ thn epaggelmatik(cid:254) ekpa(cid:242)deysh, metaj(cid:255) ‘llvn, sthn opo(cid:242)a qa symb‘llei to Eyrvpaık(cid:246) (cid:190)Idryma Epaggelmatik(cid:254)w Ekpa(cid:242)deyshw(cid:221) (cid:246)ti to Eyrvpaık(cid:246) Sym(cid:220) bo(cid:255)lio, kat‘ th synedr(cid:242)as(cid:254) toy sth Madr(cid:242)th stiw 15 kai 16 Dekembr(cid:242)oy 1995, k‘lese to Symbo(cid:255)lio kai thn Epitrop(cid:254) na q~soyn se efarmog(cid:254) th d(cid:254)lvsh kai to pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw poy egkr(cid:242)qhkan sth Barkel(cid:215)nh(cid:221) (cid:246)ti o kanonism(cid:246)w (EK) ariq. 1488/96(cid:216)(˛) probl~pei xrhmato(cid:220) dotik‘ kai texnik‘ m~tra gia th st(cid:254)rijh thw metarr(cid:255)qmishw tvn oikonomik(cid:215)n kai koinvnik(cid:215)n dom(cid:215)n sto pla(cid:242)sio thw eyrvmesogeiak(cid:254)w etairik(cid:254)w sx~shw (MEDA)(cid:221) (cid:246)ti, sto pla(cid:242)sio tvn prospaqei(cid:215)n poy katab‘lloyn oi mesogeiako(cid:242) eta(cid:242)roi gia th metarr(cid:255)qmish tvn oikonomik(cid:215)n kai tvn koinvnik(cid:215)n dom(cid:215)n toyw, h an‘ptyjh toy anqr(cid:215)(cid:220) pinoy dynamiko(cid:255) e(cid:242)nai oysi(cid:215)dhw gia thn ep(cid:242)teyjh makropr(cid:246)(cid:220) qesmhw staqer(cid:246)thtaw kai eyhmer(cid:242)aw kai id(cid:242)vw gia thn ep(cid:242)teyjh koinvnikooikonomik(cid:254)w isorrop(cid:242)aw(cid:221) (cid:246)ti to (cid:190)Idryma syst‘qhke prokeim~noy na antapokr(cid:242)netai me ey~likto tr(cid:246)po stiw sygkekrim~new kai jexvrist~w apai(cid:220) t(cid:254)seiw k‘qe x(cid:215)raw sthn opo(cid:242)a pr~pei na xorhge(cid:242) bo(cid:254)qeia(cid:221) (cid:246)ti, kat‘ thn parox(cid:254) thw bo(cid:254)qeiaw me b‘sh thn pe(cid:242)ra poy ~xei apokthqe(cid:242) sthn Koin(cid:246)thta ston tom~a thw epaggelma(cid:220) tik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw, to (cid:190)Idryma e(cid:242)nai epifortism~no na synerg‘zetai me perifereiako(cid:255)w eqniko(cid:255)w, dhm(cid:246)sioyw kai idivtiko(cid:255)w fore(cid:242)w sthn Koin(cid:246)thta kai stiw tr(cid:242)tew x(cid:215)rew, kai me to na aske(cid:242) ta kaq(cid:254)kont‘ toy se sten(cid:254) synergas(cid:242)a me toyw yp‘rxontew eqniko(cid:255)w kai dieqne(cid:242)w organismo(cid:255)w(cid:221) (cid:246)ti e(cid:242)nai dynat(cid:254) h symmetox(cid:254) tvn tr(cid:242)tvn xvr(cid:215)n poy symmer(cid:242)(cid:220) zontai th d~smeysh thw Koin(cid:246)thtaw gia parox(cid:254) bo(cid:254)qeiaw ston tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw(cid:221) (cid:246)ti ejasfa(cid:220) l(cid:242)zontai h synox(cid:254) kai h symplhrvmatik(cid:246)thta metaj(cid:255) tvn ergasi(cid:215)n toy Idr(cid:255)matow kai tvn ‘llvn koinotik(cid:215)n ener(cid:220) gei(cid:215)n(cid:221) (˛)(cid:217)EE L (cid:216)189 thw 30. 7. 1996, s. 1. (cid:246)ti oi gn(cid:215)seiw kai h ‘mesh empeir(cid:242)a toy Idr(cid:255)matow se sx~sh me tiw eidik~w apait(cid:254)seiw kai perist‘seiw tvn xvr(cid:215)n stiw opo(cid:242)ew par~xetai bo(cid:254)qeia ston tom~a thw epaggelma(cid:220) tik(cid:254)w kat‘rtishw kai thw an‘ptyjhw anqr(cid:215)pinvn p(cid:246)rvn, mporo(cid:255)n na fano(cid:255)n xr(cid:254)simew sth x‘rajh thw koinotik(cid:254)w politik(cid:254)w parox(cid:254)w bo(cid:254)qeiaw gia th metarr(cid:255)qmish tvn systhm‘tvn epaggelmatik(cid:254)w kat‘rtis(cid:254)w toyw(cid:221) C (cid:216)213/10 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn 9. 7. 98 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH (cid:246)ti kat‘ syn~peia to (cid:242)dryma pr~pei na bohq‘ thn Epitrop(cid:254) sthn pro(cid:215)qhsh, an‘ptyjh kai eksygxronism(cid:246) tvn systh(cid:220) m‘tvn epaggelmatik(cid:254)w kat‘rtishw stiw x(cid:215)rew stiw opo(cid:242)ew par~xetai bo(cid:254)qeia, ~tsi (cid:215)ste na dieykolynqe(cid:242) h met‘bas(cid:254) toyw se oikonom(cid:242)a agor‘w kai na enisxyqo(cid:255)n oi dhmokra(cid:220) tiko(cid:242) qesmo(cid:242) toyw, h koinvnik(cid:254) di‘stash, o sebasm(cid:246)w tvn anqrvp(cid:242)nvn dikaivm‘tvn kai h is(cid:246)thta tvn eykairi(cid:215)n(cid:221) (cid:246)ti h efarmog(cid:254) programm‘tvn epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)(cid:220) deyshw pr~pei na par‘sxei sto (cid:190)Idryma thn eykair(cid:242)a na dokim‘sei kainot(cid:246)ma syst(cid:254)mata, na provq(cid:254)sei koin(cid:254) pro(cid:220) s~ggish sta zht(cid:254)mata epaggelmatik(cid:254)w kat‘rtishw kai na pragmatopoi(cid:254)sei th metafor‘ tvn b~ltistvn praktik(cid:215)n(cid:221) (cid:246)ti, sto qesmik(cid:246) pla(cid:242)sio poy probl~petai gia to (cid:190)Idryma, h koinotik(cid:254) empeir(cid:242)a mpore(cid:242) na teqe(cid:242) sth di‘qesh kai tvn mesogeiak(cid:215)n eta(cid:242)rvn(cid:221) Amet‘blhto (cid:246)ti to dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio toy Idr(cid:255)matow pr~pei na eni(cid:220) sxyqe(cid:242) prokeim~noy na synektimhqe(cid:242) to eyr(cid:255)tero ped(cid:242)o dr‘shw toy, xvr(cid:242)w vst(cid:246)so na ayjhqe(cid:242) kat’ analog(cid:242)a o ariqm(cid:246)w c(cid:254)fvn poy diaq~toyn oi ekpr(cid:246)svpoi thw Epi(cid:220) trop(cid:254)w(cid:221) (cid:246)ti to dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio toy idr(cid:255)matow pr~pei na eni(cid:220) sxyqe(cid:242) prokeim~noy na synektimhqe(cid:242) to eyr(cid:255)tero ped(cid:242)o dr‘shw toy, xvr(cid:242)w vst(cid:246)so na ayjhqe(cid:242) kat’ analog(cid:242)a o ariqm(cid:246)w c(cid:254)fvn poy diaq~toyn oi ekpr(cid:246)svpoi thw Epi(cid:220) trop(cid:254)w(cid:221) (cid:246)ti h synergas(cid:242)a me ‘lloyw sxetiko(cid:255)w koinotiko(cid:255)w fore(cid:242)w apotele(cid:242) apara(cid:242)thth pro\p(cid:246)qesh gia thn apotelesmatik(cid:254) xr(cid:254)sh tvn p(cid:246)rvn kai qa pr~pei na enisxyqe(cid:242) prokeim~noy na ajiopoihqo(cid:255)n oi synerg(cid:242)ew(cid:221) (cid:246)ti ayt(cid:246) mpore(cid:242) na ejasfa(cid:220) liste(cid:242) apotelesmatik(cid:246)tera ap(cid:246) thn Epitrop(cid:254)(cid:221) (cid:246)ti oi ejoys(cid:242)ew l(cid:254)chw apof‘sevn toy dioikhtiko(cid:255) sym(cid:220) boyl(cid:242)oy toy Idr(cid:255)matow qa enisxyqo(cid:255)n m~sv thw an‘ptyjhw sten(cid:246)terhw sx~shw metaj(cid:255) toy progr‘mmatow ergas(cid:242)aw toy Idr(cid:255)matow kai toy pro\pologismo(cid:255) toy, id(cid:242)vw m~sv thw ~gkrishw eggr‘fvn me th syntonism~nh diadikas(cid:242)a kai thw sten(cid:254)w s(cid:255)ndeshw tvn dapan(cid:215)n toy Idr(cid:255)matow me tiw lei(cid:220) toyrg(cid:242)ew toy(cid:221) (cid:246)ti h pe(cid:242)ra ap~deije (cid:246)ti o r(cid:246)low toy symboyleytiko(cid:255) s(cid:215)matow toy Idr(cid:255)matow qa enisxyq(cid:242) m~sv thw parox(cid:254)w apo(cid:220) telesmatik(cid:246)tervn symboyl(cid:215)n ap(cid:246) thn Epitrop(cid:254)(cid:221) (cid:246)ti pr~pei na kaqoriste(cid:242) h entol(cid:254) toy dieyqynt(cid:254) toy Idr(cid:255)(cid:220) matow me akrib~stero kai elastik(cid:246)tero tr(cid:246)po. 9. 7. 98 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn C (cid:216)213/11 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH EJEDVSE TON PARONTA KANONISMO (cid:190)Arqro 1 O kanonism(cid:246)w (EOK) ariq. 1360/90 tropopoie(cid:242)tai vw ej(cid:254)w: 1. (cid:217)Sto ‘rqro 1, to pr(cid:215)to ed‘fio antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Me ton par(cid:246)nta kanonism(cid:246) synist‘tai to Eyrvpaık(cid:246) (cid:190)Idryma Epaggelmatik(cid:254)w Ekpa(cid:242)deyshw (kalo(cid:255)meno sto ej(cid:254)w ""to (cid:190)Idryma’’, skop(cid:246)w toy opo(cid:242)oy e(cid:242)nai na sym(cid:220) b‘llei sthn an(cid:255)ptyjh tvn systhm‘tvn epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw: -(cid:217)tvn xvr(cid:215)n thw Kentrik(cid:254)w kai Anatolik(cid:254)w Eyr(cid:215)phw poy or(cid:242)zontai ap(cid:246) to Symbo(cid:255)lio vw epil~jimew gia oikonomik(cid:254) en(cid:242)sxysh b‘sei toy kanonismo(cid:255) (EOK) ariq. 3906/89 (cid:254) opoiasd(cid:254)pote ‘llhw sxetik(cid:254)w nomik(cid:254)w pr‘jhw h opo(cid:242)a qesp(cid:242)zetai metagen~stera, -(cid:217)tvn anej‘rthtvn krat(cid:215)n thw pr(cid:215)hn Sobietik(cid:254)w (cid:190)Envshw kai thw Moggol(cid:242)aw poy epvfelo(cid:255)ntai toy progr‘mmatow syndrom(cid:254)w gia thn ejyg(cid:242)ansh kai thn oikonomik(cid:254) anasygkr(cid:246)thsh sto pla(cid:242)sio toy kanoni(cid:220) smo(cid:255) (Eyrat(cid:246)m, EK) ariq. 1279/96 (cid:254) opoiasd(cid:254)pote ‘llhw sxetik(cid:254)w nomik(cid:254)w pr‘jhw h opo(cid:242)a qesp(cid:242)zetai metagen~stera, -(cid:217)tvn tr(cid:242)tvn mesogeiak(cid:215)n xvr(cid:215)n kai edaf(cid:215)n poy e(cid:242)nai dikaio(cid:255)xoi tvn synodeytik(cid:215)n xrhmatodotik(cid:215)n kai texnik(cid:215)n m~trvn gia thn ypost(cid:254)rijh thw metar(cid:220) r(cid:255)qmishw tvn oikonomik(cid:215)n kai koinvnik(cid:215)n dom(cid:215)n toyw b‘sei toy kanonismo(cid:255) (EK) ariq. 1488/96 (cid:254) opoiasd(cid:254)pote ‘llhw sxetik(cid:254)w nomik(cid:254)w pr‘jhw h opo(cid:242)a qesp(cid:242)zetai metagen~stera. (cid:176) 2. (cid:217)To ‘rqro 2 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: 2. (cid:217)To ‘rqro 2 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)S(cid:255)mfvna me tiw genik~w kateyqynt(cid:254)riew gramm~w se q~mata politik(cid:254)w poy qa or(cid:242)sei h Epitrop(cid:254), oi ergas(cid:242)ew toy Idr(cid:255)matow aforo(cid:255)n ton tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw kai kal(cid:255)ptoyn thn arxik(cid:254) kai th synex(cid:254) epaggelmatik(cid:254) ekpa(cid:242)deysh, kaq(cid:215)w kai thn ek n~oy kat‘rtish n~vn kai enhl(cid:242)kvn, symperilambanom~nhw eidik(cid:246)tera thw kat‘rtishw dioikhtik(cid:215)n stelex(cid:215)n. (cid:176) (cid:133)S(cid:255)mfvna me tiw genik~w kateyqynt(cid:254)riew gramm~w se q~mata politik(cid:254)w poy qa or(cid:242)sei h Epitrop(cid:254) kai me b‘sh d(cid:254)lvsh apostol(cid:254)w poy qa kaqor(cid:242)soyn ap(cid:246) koino(cid:255) h Epitrop(cid:254) kai to Dioikhtik(cid:246) Symbo(cid:255)lio, oi ergas(cid:242)ew toy Idr(cid:255)matow aforo(cid:255)n ton tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw kai kal(cid:255)ptoyn thn arxik(cid:254) kai th synex(cid:254) epaggelmatik(cid:254) ekpa(cid:242)deysh, kaq(cid:215)w kai thn ek n~oy kat‘rtish n~vn kai enhl(cid:242)kvn, symperilambanom~nhw eidik(cid:246)tera thw kat‘rtishw dioikhtik(cid:215)n stelex(cid:215)n. (cid:176) 3. (cid:217)H eisagvgik(cid:254) pr(cid:246)tash toy ‘rqroy 3 antikaq(cid:242)statai Amet‘blhto ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Gia thn ep(cid:242)teyjh tvn st(cid:246)xvn poy or(cid:242)zontai sto ‘rqro 1, to (cid:190)Idryma, s(cid:255)mfvna me tiw genik~w kateyqynt(cid:254)riew gramm~w se q~mata politik(cid:254)w poy or(cid:242)zei h Epitrop(cid:254). (cid:176) C (cid:216)213/12 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn 9. 7. 98 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH 3a. (cid:217)Sto ‘rqro 3, to stoixe(cid:242)o g) antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)g)(cid:217)efarm(cid:246)zei, kat(cid:246)pin ait(cid:254)matow thw Epitrop(cid:254)w, (cid:254) tvn epil~jimvn xvr(cid:215)n kai se synergas(cid:242)a me to dioikh(cid:220) tik(cid:246) symbo(cid:255)lio, progr‘mmata ston tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw, poy ~xoyn synafqe(cid:242) metaj(cid:255) thw Epitrop(cid:254)w kai miaw (cid:254) perissot~rvn epi(cid:220) l~jimvn xvr(cid:215)n sto pla(cid:242)sio thw koinotik(cid:254)w poli(cid:220) tik(cid:254)w parox(cid:254)w en(cid:242)sxyshw prow tiw x(cid:215)rew ayt~w, xrh(cid:220) simopoi(cid:215)ntaw om‘dew eidik(cid:215)n me di‘forew eidik(cid:246)(cid:220) thtew, se sten(cid:254) synergas(cid:242)a me tiw arm(cid:246)diew arx~w tvn endiaferom~nvn xvr(cid:215)n, kai apokom(cid:242)zontaw energ‘ of~lh ap(cid:246) thn empeir(cid:242)a tvn koinotik(cid:215)n programm‘tvn epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw(cid:221) kat‘ thn epilog(cid:254) tvn sxed(cid:242)vn poy diaxeir(cid:242)zetai to (cid:190)Idryma, proterai(cid:246)thta d(cid:242)detai se sx~dia kaino(cid:220) t(cid:246)moy xarakt(cid:254)ra kai - gia tiw x(cid:215)rew poy qa pro(cid:220) sxvr(cid:254)soyn - ta opo(cid:242)a synd~ontai ‘mesa me tiw proterai(cid:246)thtew politik(cid:254)w thw Koin(cid:246)thtaw ston tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw(cid:176). 4. (cid:217)Sto ‘rqro 3, to stoixe(cid:242)o e) antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)(cid:220) Amet‘blhto loyqo ke(cid:242)meno: to (cid:133)e)(cid:217)par~xei sto dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio thn ejoys(cid:242)a na qesp(cid:242)zei diadikas(cid:242)ew ypobol(cid:254)w prosfor(cid:215)n (cid:246)son afor‘ ta progr‘mmata poy xrhmatodoto(cid:255)ntai (cid:254) sygxrhmatodoto(cid:255)ntai ap(cid:246) (cid:190)Idryma, lamb‘(cid:220) nontaw, de(cid:246)ntvw yp(cid:246)ch tiw diadikas(cid:242)ew poy ~xoyn qespiste(cid:242) sta pla(cid:242)sia toy kanonismo(cid:255) (EOK) ariq. 3906/89, kai id(cid:242)vw toy ‘rqroy 7, sto pla(cid:242)sio toy kanonismo(cid:255) (Eyrat(cid:246)m, EK) ariq. 1279/96, kai id(cid:242)vw tvn ‘rqrvn 6 kai 7, sto pla(cid:242)sio toy kanonismo(cid:255) (EK) ariq. 1488/96, kai id(cid:242)vw toy ‘rqroy 8, (cid:254) opoi(cid:220) asd(cid:254)pote ‘llhw sxetik(cid:254)w nomik(cid:254)w pr‘jhw poy qesp(cid:242)zetai metagen~stera 7(cid:176). 5. (cid:217)Sto ‘rqro 4 par‘grafow 1, to de(cid:255)tero ed‘fio antika(cid:220) q(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)H Epitrop(cid:254) ejasfal(cid:242)zei th synergas(cid:242)a toy Idr(cid:255)matow kai ‘llvn sxetik(cid:215)n koinotik(cid:215)n for~vn, kai id(cid:242)vw toy Cedefop. (cid:176) 6. (cid:217)Sto ‘rqro 5 par‘grafow 1, to pr(cid:215)to ed‘fio antika(cid:220) q(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)To (cid:190)Idryma diaq~tei dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio, to opo(cid:242)o apotele(cid:242)tai ap(cid:246) ~nan antipr(cid:246)svpo an‘ kr‘tow m~low kai treiw antipros(cid:215)poyw thw Epitrop(cid:254)w. (cid:176) 7. (cid:217)Sto ‘rqro 5 par‘grafow 4, to tr(cid:242)to ed‘fio antika(cid:220) q(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)K‘qe m~low toy dioikhtiko(cid:255) symboyl(cid:242)oy poy antipro(cid:220) svpe(cid:255)ei kr‘tow m~low ~xei m(cid:242)a c(cid:254)fo. Oi antipr(cid:246)svpoi thw Epitrop(cid:254)w diaq~toyn synolik‘ m(cid:242)a c(cid:254)fo. (cid:176) 9. 7. 98 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn C (cid:216)213/13 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH 8. (cid:217)Sto ‘rqro 5, h par‘grafow 7 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Me b‘sh sx~dio poy ypob‘llei o dieyqynt(cid:254)w toy Idr(cid:255)(cid:220) matow, to dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio, se synenn(cid:246)hsh me thn Epitrop(cid:254), egkr(cid:242)nei sthn arx(cid:254) k‘qe ~toyw to et(cid:254)sio pr(cid:246)(cid:220) gramma ergas(cid:242)aw, sto pla(cid:242)sio thw dynat(cid:246)thtaw meta(cid:220) for‘w gia mia triet(cid:242)a. To pr(cid:246)gramma mpore(cid:242) na ana(cid:220) prosarm(cid:246)zetai kat‘ th di‘rkeia toy ~toyw me thn (cid:242)dia diadikas(cid:242)a. Ta sx~dia kai oi drasthri(cid:246)thtew poy peri~xontai sto et(cid:254)sio pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw synode(cid:255)ontai ap(cid:246) pro\po(cid:220) logism(cid:246) toy (cid:255)coyw tvn anagka(cid:242)vn dapan(cid:215)n kai ap(cid:246) pist(cid:215)seiw p(cid:246)rvn. (cid:176) 9. (cid:217)Sto ‘rqro 6 par‘grafow 1, to de(cid:255)tero ed‘fio antika(cid:220) q(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Ta m~lh toy symboyleytiko(cid:255) s(cid:215)matow epil~gontai metaj(cid:255) empeirognvm(cid:246)nvn ap(cid:246) to x(cid:215)ro thw epaggelma(cid:220) tik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw (cid:254) ‘lloyw x(cid:215)royw toyw opo(cid:242)oyw afor‘ to ~rgo toy Idr(cid:255)matow, lambanom~nhw yp(cid:246)ch thw an‘gkhw na ejasfal(cid:242)zetai h paroys(cid:242)a ekpros(cid:215)pvn tvn koinvnik(cid:215)n eta(cid:242)rvn, thw Epitrop(cid:254)w, tvn dieqn(cid:215)n orga(cid:220) nism(cid:215)n poy drasthriopoio(cid:255)ntai sthn parox(cid:254) bo(cid:254)qeiaw ston tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw, kai tvn epil~jimvn xvr(cid:215)n. (cid:176) 10. (cid:217)To ‘rqro 6 par‘grafow 2 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)(cid:220) loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)To dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio sygkentr(cid:215)nei prot‘seiw dio(cid:220) rismo(cid:255) ap(cid:246): -(cid:217)kaq~na ap(cid:246) ta kr‘th m~lh, -(cid:217)kaqem(cid:242)a ap(cid:246) tiw epil~jimew x(cid:215)rew, -(cid:217)thn Epitrop(cid:254), -(cid:217)toyw koinvniko(cid:255)w eta(cid:242)royw se eyrvpaık(cid:246) ep(cid:242)pedo oi op(cid:242)oi erg‘zontai (cid:254)dh sta pla(cid:242)sia tvn qesmik(cid:215)n org‘nvn thw Koin(cid:246)thtaw kai -(cid:217)toyw arm(cid:246)dioyw dieqne(cid:242)w organismo(cid:255)w. (cid:176) 11. (cid:217)Sto ‘rqro 7, h pr(cid:215)th par‘grafow antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) 11. (cid:217)Sto ‘rqro 7, h pr(cid:215)th par‘grafow antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)O dieyqynt(cid:254)w toy Idr(cid:255)matow dior(cid:242)zetai ap(cid:246) to dioikh(cid:220) tik(cid:246) symbo(cid:255)lio me pr(cid:246)tash thw Epitrop(cid:254)w gia qhte(cid:242)a ap(cid:246) tr(cid:242)a e(cid:215)w p~nte ~th, h opo(cid:242)a mpore(cid:242) na ananevqe(cid:242) (cid:255)stera ap(cid:246) pr(cid:246)tash thw Epitrop(cid:254)w. (cid:133)O dieyqynt(cid:254)w toy Idr(cid:255)matow dior(cid:242)zetai ap(cid:246) to dioikh(cid:220) tik(cid:246) symbo(cid:255)lio me pr(cid:246)tash thw Epitrop(cid:254)w gia qhte(cid:242)a ~vw p~nte ~th, h opo(cid:242)a mpore(cid:242) na ananevqe(cid:242) ‘paj to pol(cid:255) gia p~nte ~th. O dieyqynt(cid:254)w e(cid:242)nai ype(cid:255)qynow gia: O dieyqynt(cid:254)w e(cid:242)nai ype(cid:255)qynow gia: -(cid:217)thn proetoimas(cid:242)a kai thn org‘nvsh tvn ergasi(cid:215)n toy dioikhtiko(cid:255) symboyl(cid:242)oy, tvn ad hoc om‘dvn ergas(cid:242)aw poy sygkalo(cid:255)ntai ap(cid:246) to dioikhtik(cid:246) sym(cid:220) bo(cid:255)lio kai, eidik(cid:246)tera, gia thn ekp(cid:246)nhsh toy sxed(cid:242)oy et(cid:254)sioy progr‘mmatow ergas(cid:242)aw toy Idr(cid:255)(cid:220) matow, s(cid:255)mfvna me tiw genik~w kateyqynt(cid:254)riew gramm~w se q~mata politik(cid:254)w poy or(cid:242)zei h Epitrop(cid:254). -(cid:217)thn proetoimas(cid:242)a kai thn org‘nvsh tvn ergasi(cid:215)n toy dioikhtiko(cid:255) symboyl(cid:242)oy, tvn ad hoc om‘dvn ergas(cid:242)aw poy sygkalo(cid:255)ntai ap(cid:246) to dioikhtik(cid:246) sym(cid:220) bo(cid:255)lio kai, eidik(cid:246)tera, gia thn ekp(cid:246)nhsh toy sxed(cid:242)oy et(cid:254)sioy progr‘mmatow ergas(cid:242)aw toy Idr(cid:255)(cid:220) matow, s(cid:255)mfvna me tiw genik~w kateyqynt(cid:254)riew gramm~w se q~mata politik(cid:254)w poy or(cid:242)zei h Epitrop(cid:254). C (cid:216)213/14 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn 9. 7. 98 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH -(cid:217)thn tr~xoysa dio(cid:242)khsh toy Idr(cid:255)matow, -(cid:217)thn tr~xoysa dio(cid:242)khsh toy Idr(cid:255)matow, -(cid:217)thn kat‘rtish thw kat‘stashw tvn es(cid:246)dvn kai tvn ej(cid:246)dvn kai gia thn ekt~lesh toy pro\pologismo(cid:255) toy Idr(cid:255)matow, -(cid:217)thn kat‘rtish thw kat‘stashw tvn es(cid:246)dvn kai tvn ej(cid:246)dvn kai gia thn ekt~lesh toy pro\pologismo(cid:255) toy Idr(cid:255)matow, -(cid:217)th s(cid:255)ntajh kai th dhmos(cid:242)eysh tvn ekq~sevn poy -(cid:217)th s(cid:255)ntajh kai th dhmos(cid:242)eysh tvn ekq~sevn poy prol~pontai ston par(cid:246)nta kanonism(cid:246), prol~pontai ston par(cid:246)nta kanonism(cid:246), -(cid:217)(cid:246)la ta q~mata prosvpiko(cid:255), -(cid:217)(cid:246)la ta q~mata prosvpiko(cid:255), -(cid:217)thn ekpl(cid:254)rvsh tvn kaqhk(cid:246)ntvn poy or(cid:242)zontai sto et(cid:254)sio pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw poy anaf~retai sto ‘rqro 5 par‘grafow 7, -(cid:217)thn ekpl(cid:254)rvsh tvn kaqhk(cid:246)ntvn poy or(cid:242)zontai sto et(cid:254)sio pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw poy anaf~retai sto ‘rqro 5 par‘grafow 7, -(cid:217)thn orq(cid:254) efarmog(cid:254) tvn apof‘sevn toy dioikhtiko(cid:255) symboyl(cid:242)oy kai tvn kateyqynt(cid:254)rivn gramm(cid:215)n poy or(cid:242)zontai gia tiw drasthri(cid:246)thtew toy Idr(cid:255)matow. (cid:176) -(cid:217)thn orq(cid:254) efarmog(cid:254) tvn apof‘sevn toy dioikhtiko(cid:255) symboyl(cid:242)oy kai tvn kateyqynt(cid:254)rivn gramm(cid:215)n poy or(cid:242)zontai gia tiw drasthri(cid:246)thtew toy Idr(cid:255)matow. (cid:176) 12. (cid:217)To ‘rqro 8 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: Amet‘blhto (cid:133)(cid:190)Arqro 8 Sx~seiw me ‘llew koinotik~w dr‘seiw H Epitrop(cid:254), se synergas(cid:242)a me to dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio kai, endexom~nvw, s(cid:255)mfvna me tiw diadikas(cid:242)ew poy pro(cid:220) bl~pontai sto ‘rqro 9 toy kanonismo(cid:255) (EOK) ariq. 3906/89, sto ‘rqro 8 toy kanonismo(cid:255) (Eyrat(cid:246)m, EK) ariq. 1279/96 kai sto ‘rqro, 11 toy kanonismo(cid:255) (EK) ariq. 1488/96 (cid:254) se opoiad(cid:254)pote ‘llh sxetik(cid:254) nomik(cid:254) pr‘jh poy qesp(cid:242)zetai metagen~stera, diasfal(cid:242)zei th synox(cid:254) kai, (cid:246)poy kr(cid:242)netai anagka(cid:242)o, th symplhrvmati(cid:220) k(cid:246)thta metaj(cid:255) tvn ergasi(cid:215)n toy Idr(cid:255)matow kai ‘llvn dr‘sevn se koinotik(cid:246) ep(cid:242)pedo, t(cid:246)so sto esvterik(cid:246) thw Koin(cid:246)thtaw (cid:246)so kai kat‘ thn parox(cid:254) bo(cid:254)qeiaw prow tiw epil~jimew x(cid:215)rew, d(cid:242)nontaw idia(cid:242)terh ~mfash stiw dr‘(cid:220) seiw poy diej‘gontai sta pla(cid:242)sia toy progr‘mmatow Tempus. (cid:176) 13. (cid:217)Sto ‘rqro 10, h par‘grafow 4 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to 13. (cid:217)Sto ‘rqro 10, h par‘grafow 4 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Sthn arx(cid:254) k‘qe oikonomiko(cid:255) ~toyw, to dioikhtik(cid:246) symo(cid:255)lio, kat(cid:246)pin gnvmodot(cid:254)sevw thw Epitrop(cid:254)w, egkr(cid:242)nei ton pro\pologism(cid:246) toy Idr(cid:255)matow maz(cid:242) me to pr(cid:246)gramma ergas(cid:242)aw, prosarm(cid:246)zont‘w ton an‘loga me tiw di‘forew syneisfor~w poy xorhgo(cid:255)ntai sto (cid:190)Idry(cid:220) makai kai me toyw ‘lloyw p(cid:246)royw toy. (cid:176) (cid:133)Sthn arx(cid:254) k‘qe oikonomiko(cid:255) ~toyw, to dioikhtik(cid:246) sym(cid:220) bo(cid:255)lio, kat(cid:246)pin gnvmodot(cid:254)sevw thw Epitrop(cid:254)w, egkr(cid:242)nei ton pro\pologism(cid:246) toy Idr(cid:255)matow maz(cid:242) me to pr(cid:246)(cid:220) gramma ergas(cid:242)aw, prosarm(cid:246)zont‘w ton an‘loga me tiw di‘forew syneisfor~w poy xorhgo(cid:255)ntai sto (cid:190)Idrymakai me toyw ‘lloyw p(cid:246)royw toy. Ston pro\pologism(cid:246) qa emfa(cid:242)netai leptomereiak‘ to prosvpik(cid:246), me katanom(cid:254) an‘ kathgor(cid:242)a kai baqm(cid:246), poy pr(cid:246)keitai na apasxo(cid:220) lhqe(cid:242) ap(cid:246) to (cid:190)Idryma kat‘ to sxetik(cid:246) oikonomik(cid:246) ~tow. (cid:176) 9. 7. 98 EL Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn C (cid:216)213/15 ARXIKH PROTASH TROPOPOIHMENH PROTASH 14. (cid:217)Sto ‘rqro 16 par‘grafow 1, to pr(cid:215)to ed‘fio antika(cid:220) Amet‘blhto q(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Sto (cid:190)Idryma mporo(cid:255)n na symmet~xoyn x(cid:215)rew mh m~lh thw Eyrvpaık(cid:254)w Koin(cid:246)thtaw, oi opo(cid:242)ew ~xoyn anal‘bei ap(cid:246) koino(cid:255) me thn Koin(cid:246)thta kai ta kr‘th m~lh thn ypoxr~vsh parox(cid:254)w en(cid:242)sxyshw stiw epil~jimew x(cid:215)rew ston tom~a thw epaggelmatik(cid:254)w ekpa(cid:242)deyshw, met‘ ap(cid:246) dieyqet(cid:254)seiw poy qa kaqoristo(cid:255)n me symfvn(cid:242)ew metaj(cid:255) thw Koin(cid:246)thtaw kai tvn xvr(cid:215)n ayt(cid:215)n, s(cid:255)mfvna me th diadikas(cid:242)a poy probl~petai sto ‘rqro 228 thw syn(cid:220) q(cid:254)khw. (cid:176) 14a. (cid:217)To ‘rqro 17 antikaq(cid:242)statai ap(cid:246) to ak(cid:246)loyqo ke(cid:242)meno: (cid:133)Diadikas(cid:242)a parakolo(cid:255)qhshw kai ektim(cid:254)sevw H Epitrop(cid:254), ~peita ap(cid:246) diabo(cid:255)leysh me to dioikhtik(cid:246) symbo(cid:255)lio, kaqier(cid:215)nei diadikas(cid:242)a parakolo(cid:255)qhshw kai ajiol(cid:246)ghshw tvn empeiri(cid:215)n poy ~xoyn apokthqe(cid:242) ap(cid:246) tiw ergas(cid:242)ew toy Idr(cid:255)matow. H diadikas(cid:242)a ayt(cid:254) dienerge(cid:242)tai ap(cid:246) ejvterik(cid:246) for~a kai pr~pei na lam(cid:220) b‘nei idiait~rvw yp(cid:246)ch to baqm(cid:246) ston opo(cid:242)o to (cid:190)Idryma: -(cid:217)ep~tyxe toyw st(cid:246)xoyw poy or(cid:242)sqhkan sth d(cid:254)lvsh apostol(cid:254)w h opo(cid:242)a kaqor(cid:242)sqhke ap(cid:246) koino(cid:255) ap(cid:246) thn Epitrop(cid:254) kai to Dioikhtik(cid:246) Symbo(cid:255)lio, sto triet~w kyli(cid:246)meno pr(cid:246)gramma kai sto et(cid:254)sio pr(cid:246)(cid:220) gramma ergas(cid:242)aw kai -(cid:217)ef‘rmose m~tra me proorism(cid:246) na diasfalisqo(cid:255)n h apofyg(cid:254) diakr(cid:242)sevn kai h is(cid:246)thta tvn eykairi(cid:215)n kat‘ thn pr(cid:246)sbash sthn ekpa(cid:242)deysh. H Epitrop(cid:254) anakoin(cid:215)nei ta pr(cid:215)ta apotel~smata thw vw ‘nv diadikas(cid:242)aw se ~kqesh, h opo(cid:242)a ypob‘lletai sto Eyrvpaık(cid:246) Koinobo(cid:255)lio, to Symbo(cid:255)lio kai thn Oikonomik(cid:254) kai Koinvnik(cid:254) Epitrop(cid:254) pro thw 31hw Dekembr(cid:242)oy 2000. (cid:176) (cid:190)Arqro 2 Amet‘blhto O par(cid:215)n kanonism(cid:246)w arx(cid:242)zei na isx(cid:255)ei thn (cid:246)gdoh hm~ra ap(cid:246) th dhmos(cid:242)eys(cid:254) toy sthn Ep(cid:242)shmh Efhmer(cid:242)da tvn Eyrvpaık(cid:215)n Koinot(cid:254)tvn. O par(cid:215)n kanonism(cid:246)w e(cid:242)nai desmeytik(cid:246)w vw prow (cid:246)la ta m~rh toy kai isx(cid:255)ei ‘mesa se k‘qe kr‘tow m~low


title: Regulamento (CE) nº 1074/98 da Comissão de 27 de Maio de 1998 que fixa o montante máximo da restituição à exportação do açúcar branco para o quadragésimo concurso público parcial efectuado no âmbito do concurso público permanente referido no Regulamento (CE) nº 1408/97

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

text: 28. 5. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 154/7 REGULAMENTO (CE) Nº 1074/98 DA COMISS(cid:212)O de 27 de Maio de 1998 que fixa o montante m(cid:145)ximo da restitui(cid:135)(cid:209)o (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o do a(cid:135)(cid:156)car branco para o quadrag(cid:130)simo concurso p(cid:156)blico parcial efectuado no (cid:131)mbito do concurso p(cid:156)blico permanente referido no Regulamento (CE) nº 1408/97 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em contra o Regulamento (CEE) nº 1785/81 do Conselho, de 30 de Junho de 1981, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector do a(cid:135)(cid:156)car (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1599/96 (2), e, nomeadamente, o nº 5, al(cid:146)nea b), do seu artigo 17º, Considerando que, por for(cid:135)a do Regulamento (CE) nº 1408/97 da Comiss(cid:209)o, de 22 de Julho de 1997, respeitante a um concurso p(cid:156)blico permanente para a determina(cid:135)(cid:209)o de direitos niveladores e/ou de restitui(cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o de a(cid:135)(cid:156)car branco (3), procedeu-se a concursos p(cid:156)blicos parciais para a exporta(cid:135)(cid:209)o desse a(cid:135)(cid:156)car; Considerando que, nos termos do nº 1 do artigo 9º do Regulamento (CE) nº 1408/97, (cid:130) fixado um montante m(cid:145)ximo da restitui(cid:135)(cid:209)o (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o, eventualmente, para o concurso p(cid:156)blico parcial em causa, tendo em conta, nomeadamente, a situa(cid:135)(cid:209)o e a evolu(cid:135)(cid:209)o previs(cid:146)vel do mercado do a(cid:135)(cid:156)car na Comunidade e no mercado mundial; Considerando que, ap(cid:155)s exame das ofertas, (cid:130) conveniente adoptar, para o quadrag(cid:130)simo concurso p(cid:156)blico parcial, as disposi(cid:135)(cid:210)es referidas no artigo 1º; Considerando que o Comit(cid:130) de gest(cid:209)o do a(cid:135)(cid:156)car n(cid:209)o emitiu qualquer parecer no prazo limite estabelecido pelo seu presidente, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Para o quadrag(cid:130)simo concurso p(cid:156)blico parcial de a(cid:135)(cid:156)car branco, efectuado no (cid:131)mbito do Regulamento (CE) nº 1408/97, o montante m(cid:145)ximo da restitui(cid:135)(cid:209)o (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o (cid:130) fixado em 47,498 ecus por 100 quilogramas. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 28 de Maio de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 27 de Maio de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) JO L 206 de 16. 8. 1996, p. 43. (3) JO L 194 de 23. 7. 1997, p. 16


title: WRITTEN QUESTION No. 1627/98 by Amedeo AMADEO to the Commission. Fifth framework programme for RTDD (budget for implementation)

eurovoc_concepts:
EAEC
EU programme
international cooperation
research and development
scientific cooperation
technological change
testing
third country

text: C 13/56 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 18. 1. 1999 Dessa (cid:229)tg(cid:228)rder b(cid:246)r sammantagna kunna bidra till att minska den h(cid:246)ga trafikbelastningen i Dublin och komplettera investeringarna i det omarbetade LUAS-projektet. (1999/C 13/079) SKRIFTLIG FR¯GA E-1621/98 fr(cid:229)n Glyn Ford (PSE) till kommissionen (27 maj 1998) ˜mne: Omedelbar hj(cid:228)lp till Borneo Kommer kommissionen med h(cid:228)nsyn till den senaste tidens br(cid:228)nder p(cid:229) Borneo, som hotar floran, faunan, milj(cid:246)n och befolkningens m(cid:246)jligheter till f(cid:246)rs(cid:246)rjning, att tillhandah(cid:229)lla katastrofbist(cid:229)nd och vidta st(cid:246)d(cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att f(cid:246)rs(cid:246)ka f(cid:246)rhindra att liknande br(cid:228)nder utbryter p(cid:229) nytt? Svar fr(cid:229)n Emma Bonino p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (30 juni 1998) Europeiska gemenskapens kontor f(cid:246)r humanit(cid:228)rt bist(cid:229)nd har som uppgift att ge humanit(cid:228)rt bist(cid:229)nd till befolk- ningar som drabbas av konflikter och naturkatastrofer. Mot bakgrund av detta har kommissionen inte beh(cid:246)righet att ta initiativ n(cid:228)r det g(cid:228)ller flora, fauna eller milj(cid:246)fr(cid:229)gor, (cid:228)ven om den kan ge bist(cid:229)nd f(cid:246)r att skydda f(cid:246)rs(cid:246)rjningen till de befolkningar som p(cid:229)verkas av skogsbr(cid:228)nderna p(cid:229) Borneo. Kommissionen skickade en unders(cid:246)kningsgrupp till den indonesiska provinsen (cid:214)stra Kalimantan, en av de mest drabbade skogsbrandsregionerna. Efter detta gjordes en bed(cid:246)mning som bekr(cid:228)ftades vid en senare unders(cid:246)kning i samma omr(cid:229)de, d(cid:229) man drog slutsatsen att tillr(cid:228)ckliga m(cid:228)ngder mat och dryck tillhandah(cid:246)lls av andra bist(cid:229)ndsgivare, men att behovet av dricksvatten och vatten f(cid:246)r medicinskt bruk inte var fyllt och att ytterligare bidrag kr(cid:228)vdes. Mot bakgrund av denna bed(cid:246)mning utf(cid:246)rdes en unders(cid:246)kning i regionen av ett antal icke-statliga organisationer som (cid:228)r ECHO-partner. Till f(cid:246)ljd av denna har kommissionen lagt fram ett ekonomiskt bidrag p(cid:229) 1 miljon ecu till Indonesien, i vilket (cid:214)stra Kalimantan ing(cid:229)r som bidragsber(cid:228)ttigat omr(cid:229)de. ¯ andra sidan, med h(cid:228)nsyn till de allvarliga hot som milj(cid:246)n i Indonesien och i andra delar av v(cid:228)rlden st(cid:228)lls inf(cid:246)r p(cid:229) grund av gr(cid:228)s- och skogsbr(cid:228)nder, deltar kommissionen aktivt i de internationella diskussioner som syftar till en gemensam strategi i samarbete med ber(cid:246)rda bidragsgivare, f(cid:246)r att st(cid:246)dja b(cid:229)de (cid:229)tg(cid:228)rder p(cid:229) kort sikt f(cid:246)r att bek(cid:228)mpa uppkomsten av s(cid:229)dana okontrollerade br(cid:228)nder samt organisationen av l(cid:228)mpliga strukturer f(cid:246)r att p(cid:229) medell(cid:229)ng och l(cid:229)ng sikt f(cid:246)rebygga och kontrollera br(cid:228)nder. (1999/C 13/080) SKRIFTLIG FR¯GA E-1627/98 fr(cid:229)n Amedeo Amadeo (NI) till kommissionen (27 maj 1998) ˜mne: Femte ramprogrammet f(cid:246)r forskning och teknisk utveckling (ekonomiska anslag) Denna fr(cid:229)ga st(cid:228)lls mot bakgrund av det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till Europaparlamentets och r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska gemenskapens verksamhet inom omr(cid:229)det forskning, teknisk utveckling och demonstration (1998-2002) och det (cid:228)ndrade f(cid:246)rslaget till r(cid:229)dets beslut om femte ramprogrammet f(cid:246)r Europeiska (1998-2002) atomenergigemenskapens (Euratom) verksamhet (KOM(97) 0439-97/0119 COD › 97/0120 CNS) (1). inom forsknings- och utbildningsomr(cid:229)det Kan Europeiska kommissionen s(cid:228)kerst(cid:228)lla en n(cid:228)ra samverkan mellan ramprogrammet och europeiska samar- betsprojekt som inte (cid:228)r gemenskapsprogram, i synnerhet Eureka och Cost, samt med utg(cid:229)ngspunkt i geografiska analyser utveckla (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r l(cid:228)nderna i Central- och (cid:214)steuropa, Medelhavsomr(cid:229)det, l(cid:228)nderna i f(cid:246)re detta Sovjetunionen, l(cid:228)nder med livskraftiga ekonomier i Asien och Latinamerika, utvecklingsl(cid:228)nder samt industri- aliserade l(cid:228)nder utanf(cid:246)r Europeiska unionen? (1) EGT C 291, 25. 9. 1997, s. 15-16


title: Komission asetus (EY) N:o 1077/98, annettu 27 päivänä toukokuuta 1998, tuontitullien vahvistamisesta riisialalla

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
rice

text: 28. 5. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 154/17 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1077/98, annettu 27 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1998, tuontitullien vahvistamisesta riisialalla EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjestelyst(cid:132) 22 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 3072/95 (1), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 192/98 (2), koskevista ottaa huomioon neuvoston asetuksen (EY) N:o 3072/95 soveltamista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132) riisialan tuontitullien osalta 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) hein(cid:132)kuuta 1996 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1503/96 (3), sellai- sena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1403/97 (4), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, yksityiskohtaisista sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksen (EY) N:o 3072/95 11 artiklassa s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n, ett(cid:132) tuotaessa mainitun asetuksen 1 artiklassa tarkoitettuja tuotteita kannetaan yhteisen tullitariffin mukaiset tullit; kyseisen artiklan 2 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden osalta tuontitulli on kuitenkin yht(cid:132) suuri kuin n(cid:132)iden tuotteiden tuontihetkell(cid:132) voimassa oleva interventiohinta, jota on korotettu tietyll(cid:132) prosenttim(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ll(cid:132) sen mukaan, onko kysymys esikuoritusta tai kokonaan hiotusta riisist(cid:132), ja josta on v(cid:132)hennetty tuotantohinta; t(cid:132)m(cid:132) tulli ei kuiten- kaan saa ylitt(cid:132)(cid:132) yhteisen tullitariffin tullien m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132), asetuksen (EY) N:o 3072/95 12 artiklan 3 kohdan mukaan lasketaan kyseisen tuotteen maailman- cif-tuontihinnat markkinoiden tai yhteis(cid:148)n tuontimarkkinoiden edusta- vien hintojen perusteella, asetuksessa (EY) N:o 1503/96 vahvistetaan asetuksen (EY) N:o 3072/95 soveltamista koskevat yksityiskohtaiset s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)t riisialan tuontitullien osalta, tuontitulleja sovelletaan uusien tullien vahvistamisen voimaantuloon asti; ne j(cid:132)(cid:132)v(cid:132)t my(cid:148)s voimaan, jos seuraavaa kausittaista vahvistamista edelt(cid:132)vien kahden viikon aikana ei ole k(cid:132)ytett(cid:132)viss(cid:132) asetuksen (EY) N:o 1503/96 5 artik- lassa s(cid:132)(cid:132)detyst(cid:132) viitel(cid:132)hteest(cid:132) saatavaa noteerausta, tuontitull¶(cid:132)rjestelm(cid:132)n moitteettoman toiminnan vuoksi olisi tullien laskemisessa k(cid:132)ytett(cid:132)v(cid:132) kelluvien valuuttojen osalta viiteajanjakson aikana markkinakursseja, ja asetuksen (EY) N:o 1503/96 soveltamisesta seuraa, ett(cid:132) tuontitullit vahvistetaan t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteiden mukai- sesti, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 3072/95 11 artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut vahvistetaan t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteess(cid:132) I liitteess(cid:132) II annettujen tek¶(cid:148)iden perusteella. tuontitullit riisialalla 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1998. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 27 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 329, 30. 12. 1995, s. 18 (2) EYVL L 20, 27. 1. 1998, s. 16 (3) EYVL L 189, 30. 7. 1996, s. 71 (4) EYVL L 194, 23. 7. 1997, s. 2 L 154/18 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 28. 5. 98 LIITE I Riisin ja rikkoutuneiden riisinjyvien tuontitullit Kolmannet maat (muut kuin AKT-valtiot ja Bangladesh) (3) (7) AKT-valtiot Bangladesh (1) (2) (3) (4) Basmati Intia ja Pakistan (6) Egypti (8) Tuontimaksut (5) (ecua/t) 8,04 8,04 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 317,13 317,13 317,13 258,04 317,13 317,13 317,13 258,04 (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 130,91 154,23 154,23 154,23 124,68 154,23 154,23 154,23 124,68 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 251,59 78,38 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 202,88 237,85 237,85 237,85 193,53 237,85 237,85 237,85 193,53 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 399,75 123,00 CN-koodi 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 (1) Jollei neuvoston asetuksen (ETY) N:o 715/90 (EYVL L 84, 30. 3. 1990, s. 85), sellaisena kuin se on muutettuna, 12 ja 13 artiklan s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten soveltamisesta muuta johdu. (2) Asetuksen (ETY) N:o 715/90 mukaisesti maksuja ei sovelleta Afrikan, Karibian ja Tyynenmeren valtioista per(cid:132)isin oleviin ja suoraan R(cid:130)unionin merentakai- seen departementtiin tuotaviin tuotteisiin. (3) R(cid:130)unionin merentakaiseen departementtiin tuotavalta riisilt(cid:132) kannettava maksu m(cid:132)(cid:132)ritell(cid:132)(cid:132)n asetuksen (EY) N:o 3072/95, 11 artiklan 3 kohdassa. (4) Bangladeshist(cid:132) per(cid:132)isin olevan riisin, lukuun ottamatta rikkoutuneita riisinjyvi(cid:132) (CN-koodi 1006 40 00), tuontiin sovelletaan maksua neuvoston asetuksessa (ETY) N:o 3491/90 (EYVL L 337, 4. 12. 1990, s. 1) ja komission asetuksessa (ETY) N:o 862/91 (EYVL L 88, 9. 4. 1991, s. 7), sellaisena kuin se on muutettuna, m(cid:132)(cid:132)ritellyn j(cid:132)rjestelm(cid:132)n mukaisesti. (5) MMA:ista per(cid:132)isin olevien tuotteiden tuonti vapautetaan maksusta neuvoston p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen 91/482/ETY (EYVL L 263, 19. 9. 1991, s. 1), sellaisena kuin se on muutettuna, 101 artiklan 1 kohdan mukaisesti. (6) Intiasta ja Pakistanista per(cid:132)isin olevaan esikuorittuun Basmati-lajikkeen riisiin sovelletaan 250 ecun alennusta tonnilta [asetuksen (EY) N:o 1503/96 4 a artikla, sellaisena kuin se on muutettuna]. (7) Tuontitulli vahvistettu yhteisess(cid:132) tullitariffissa. (8) Egyptist(cid:132) per(cid:132)isin olevan ja sielt(cid:132) yhteis(cid:148)n alueelle tulevan riisin tuonnista annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2184/96 (EYVL L 292, 15. 11. 1996, s. 1) sek(cid:132) kommission asetuksen (EY) N:o 196/97 (EYVL L 31, 1. 2. 1997, s. 53), soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132). 28. 5. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 154/19 LIITE II Tuontitullien laskeminen riisialalla Paddy- eli raakariisi Indica-riisi Japonica-riisi Esikuorittu Hiottu Esikuorittu Hiottu Rikkoutuneet riisinjyv(cid:132)t 1. Tuontitulli (ecu/t) (1) 258,04 533,00 317,13 533,00 2. Laskuperusteet: a) Cif ARAG -hinta (ecu/t) b) FOB-hinta (ecu/t) c) Merirahti (ecu/t) d) Alkuper(cid:132) (1) Tuontitulli vahvistettu yhteisess(cid:132) tullitariffissa. (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 349,37 337,80 317,28 362,29 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 290,28 335,29 27,00 27,00 USDA Toimija Toimija Toimija (1) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190)