title: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen

eurovoc_concepts:
approximation of laws
commercial transaction
data protection
electronic mail
information network

text: ^rt*tt#r* COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 13. 05. 1998 COM( 1998) 297 def. 98/0191 (COD) RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD Voorstel voor een betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (door de Commissie ingediend) I. ACHTERGROND TOELICHTING Open netwerken zoals hel Internet zijn van steeds groter belang voor wereldomspannende communicatie. Zij bieden de mogelijkheid tot interactieve communicatie tussen partijen die niet noodzakelijkerwijze vooraf een relatie met elkaar hadden. Zij bieden nieuwe zakelijke mogelijkheden door middel van gereedschappen die de productiviteit verhogen en de kosten verlagen, en nieuwe methoden om de klanten te bereiken. Deze netwerken worden gebruikt door bedrijven die voordeel willen halen uit deze nieuwe manieren van zaken doen en werken, zoals telewerken en gedeelde virtuele omgevingen. Ook overheden maken gebruik van deze netwerken in hun relaties met bedrijven en burgers. De elektronische handel biedt de Europese Unie goede kansen om voortgang te boeken met de economische integratie. Om zo goed mogelijk gebruik kunnen te maken van deze kansen, bestaat er behoefte aan een veilige omgeving met betrekking tot elektronische authentificatie. Er bestaat een aantal verschillende methoden om documenten elektronisch te ondertekenen, variërend van zeer eenvoudige methoden (bijvoorbeeld het invoegen van een gescand beeld van een met de hand geschreven handtekening in een met de tekstverwerker aangemaakt document) tot zeer geavanceerde methoden (bijvoorbeeld digitale handtekeningen die gebruikmaken van "cryptografie met openbare sleutels"). Elektronische handtekeningen maken het de ontvanger van elektronisch verzonden gegevens mogelijk de oorsprong van de gegevens te verifiëren (authentificatie van de gegevensbron) en na te gaan dat de gegevens volledig zijn en niet werden veranderd, zodat hun integriteit is gegarandeerd (integriteit van de gegevens). Verificatie van de authenticiteit en de integriteit van de gegevens houdt niet noodzakelijkerwijze een bewijs in van de identiteit van de ondertekenaar die de elektronische handtekeningen aanmaakt. Hoe kan bijvoorbeeld de ontvanger van een bericht weten dat de afzender werkelijk degene is die hij beweert te zijn? De ontvanger kan daarom wensen betrouwbaardere informatie over de identiteit van de ondertekenaar te kunnen krijgen. Dergelijke informatie kan worden verstrekt door de ondertekenaar zelf, wanneer hij de ontvanger voorziet van voldoende bewijs. Een andere manier bestaat erin dit te laten bevestigen door een derde partij (bijvoorbeeld een persoon of instelling die door beide partijen wordt vertrouwd). In de context van deze richtlijn worden dergelijke derde partijen certificatiedienstverleners genoemd. In haar Mededeling over "Een Europees initiatief op het gebied van elektronische handel1" van 16 april aan het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, wees de Commissie digitale handtekeningen aan als een essentieel hulpmiddel om te voorzien in veiligheid en om vertrouwen op open netwerken te In de ministeriële verklaring van Bonn2 werd eveneens erkend dat digitale ontwikkelen. handtekeningen een sleutelelement zijn voor de elektronische handel. COM(97) 157 def. van 16. 4. 1997. Europese Ministerconferentie te Bonn, 6-8 juli 1997, "Wereldwijde informatienetwerken: realiseren van het potentieel". Als een eerste stap heeft de Commissie een mededeling "Over veiligheid en vertrouwen in elektronische communicatie - naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie3" ingediend bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, waarin de behoefte aan een samenhangende aanpak op dit gebied werd geschetst. Op 1 december 1997 verwelkomde de Raad deze mededeling en verzocht de Commissie zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen voor een richtlijn van het Europees Parlement en van de Raad betreffende digitale handtekeningen. Na de publicatie van die mededeling en naar aanleiding van overleg met de lidstaten en met vertegenwoordigers van de particuliere sector, met name van de Europese cryptografische industrie, en na de hoorzitting met internationale deskundigen te Kopenhagen4, heeft de Commissie input gekregen van de verschillende betrokken partijen. Uit de verzamelde informatie kunnen de volgende conclusies worden getrokken: 1. 2. 3. 4. 5. De steeds toenemende wetgevende activiteiten op dit gebied in verscheidene lidstaten maken het des te urgenter een geharmoniseerd wettelijk kader op Europees niveau tot stand te brengen, zodat er geen grote belemmeringen voor het functioneren van de interne markt tot stand komen. Op dit ogenblik wordt er veel gesproken over en gewerkt aan technologieën voor digitale handtekeningen die gebruikmaken van cryptografie met openbare sleutels, maar een richtlijn op Europees niveau dient technologisch neutraal te zijn en dient niet alleen op dit soort handtekeningen in te gaan. Aangezien er naar verwachting een brede verscheidenheid van authentificatiemechanismen zal worden ontwikkeld, moet het werkingsgebied van deze richtlijn breed genoeg zijn om een heel spectrum van "elektronische handtekeningen" te beslaan, waaronder ook handtekeningen op basis van cryptografie met openbare sleutels vallen, naast andere middelen voor het authentillceren van gegevens. Om het functioneren van de interne markt te ondersteunen en de snelle ontwikkeling van de markt te stimuleren in termen van gebruikersvraag en technologische innovatie, moet worden vermeden dat voorafgaande machtigingen nodig zijn. Om het vertrouwen van de consumenten te winnen, zijn accreditatieregelingen op vrijwillige basis voor certificatiedienstvcrleners, gericht op het leveren van een hoger niveau van beveiliging, nuttig. Voorzover dergelijke regelingen door de markt worden gevraagd, kunnen zij leiden tot een duidelijker of voorspelbaarder niveau van juridische zekerheid voor zowel de certificatiedienstverlener als voor de consument. Elektronische handtekeningen die worden gebruikt in besloten groepen waartussen reeds contractuele relaties bestaan, dienen niet automatisch onder het werkingsgebied van de richtlijn te vallen. De vrijheid van contractsluiting dient in een dergelijke context voorrang te hebben. Garanderen van de wettelijke erkenning - met name grensoverschrijdend - van elektronische handtekeningen en van certificatiediensten wordt beschouwd als de belangrijkste kwestie op dit gebied. Daarvoor moet worden vastgesteld wat de COM(97) 503 def. van 8. 10. 1997. Internationale hoorzitting, Kopenhagen, 23 en 24 april 1998. essentiële eisen voor eertillcatiedienstverleners dienen te zijn, ook wat betreft hun aansprakelijkheid. De industrie zal naar verwachting samen met de normalisatie-instellingen het voortouw nemen bij het ontwikkelen van internationaal overeengekomen normen voor elektronische handtekeningen. Deze normen dienen vooral te zijn gericht op het tot stand brengen van een open omgeving voor interoperabele producten en diensten. De Commissie zal dit proces ondersteunen. inzake digitale handtekeningen. inzake elektronische handel goedgekeurd en Op internationaal niveau lopen thans vele activiteiten en besprekingen. De Commissie van de Verenigde Naties voor Internationaal Handelsrecht (UNCITRAL) heeft een modelrecht is begonnen met daaropvolgende werkzaamheden die zijn gericht op het voorbereiden van uniforme De Organisatie voor Economische regels Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft ook werkzaamheden lopen op dit gebied, naar aanleiding van haar richtsnoeren van 1997 inzake een cryptografiebeleid. Andere internationale organisaties, zoals de Wereldhandelsorganisatie (WHO) zijn ook betrokken geraakt bij aanverwante kwesties. Bij de totstandbrenging van een juridisch kader op Europees niveau moet rekening worden gehouden met deze lopende ontwikkelingen. II. DE BEHOEFTE AAN HARMONISATIE In verschillende lidstaten is men reeds begonnen met het opstellen van gedetailleerde wetgevende initiatieven op het gebied van elektronische handtekeningen: Lidstaat Wetgevende initiatieven - stand van zaken Oostenrijk Voorbereidende werkzaamheden Belgie • Tclecommunicatiewet: regeling voor voorafgaande verklaring op vrijwillige basis voor dienstverlcners; • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet betreffende certificatiediensten die betrekking hebben op digitale handtekeningen; • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet tot wijziging van het burgerlijk wetboek met betrekking tot elektronische bewijsvoering; • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet betreffende het gebruik van digitale handtekening in de sectoren sociale zekerheid en volksgezondheid. Denemarken Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet betreffende het veilig en efficient gebruik van digitale communicatie. Frankrijk • Telecommunicatiewet (Vergunnings- en vrijstellingsverordeningen): :;•:•> levering van producten en dienstverlening voor elektronische handtekeningcn onclerworpen aan een infornialieprocedure; ~> gebruik, invoer en uitvoer van producten en diensten voor elektronische handtckeningen vrij. • Wetgeving betreffende het gebruik van digitale handtekeningen in de sectoren sociale zekerheid en volksgezondheid. Finland • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet betreffende elektronische uitwisseling van informatie in overheidsdiensten en bij bestuursrechtelijke procedures; • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet over de status van het bevolkingsregistercentrum als leverancier van certificatiediensten. Duitsland • Wet en verordening betreffende digitale handtekeningcn van kracht: gaan in op de voorwaarden waaronder digitale handtekeningen veilig mogen worden geacht; vrijwillige accreditalie van dienstverlcners; • Er wordt gewerkt aan het opstellen van een catalogus van geschikte veiligheidsmaatregelen; • Er vindt thans openbaar overleg plaats over de juridische aspecten van digitale handtekeningen en digitaal ondertekende elektronische documenten. Italie • Algemene wet over de hervorming van de openbare diensten administratieve vereenvoudiging van kracht: bevat het beginsel van wettelijke erkenning van elektronische documenten; • Verordening betreffende het aanmaken, archiveren en verzenden van elektronische documenten en contracten; • Er wordt gewerkt aan een verordening betreffende de eisen voor producten en diensten; • Er wordt gewerkt aan een verordening betreffende de fiscale verplichtingen die uit elektronische documenten voortvloeien. Nederland • Een vrijwillige regeling voor de accreditatie van dienstverleners wordt voorbereid; • De belastingwet voorziet in de mogelijkheid belastingformulieren elektronisch in te dienen; • Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wet tot wijziging van het burgerlijk wetboek. Spanje • Circulaire van de douanediensten betreffende het gebruik van elektronische handtekeningen; • Resolutie op het gebied van dc sociale zekerheid, waarmee het gebruik van cleklronische midtlelen wordt geregcld; • Wetten en circulaires op het gebied van hypothcken, belastinghcfflng, financiele diensten en de registratie van ondernemingen, waarmee het gebruik van elektronische procedures wordt toegestaan; • De begrotingswet 1998, waarmee de Munt opdracht wordt verleend om als certificatiedienstverlener op te treden. Zweden Voorbereidende werkzaamheden Verenigd Koninkrijk Er wordt gewerkt aan een ontwerp-wetgeving betreffende vergunningen op vrijwillige basis voor certificatiedienstverleners en betreffende de wettelijke erkenning van digitale handtekeningen. Uit dit overzicht blijkt dat de verschillende initiatieven in de lidstaten tot een uiteenlopende juridische situatie hebben geleid. Hoewel de lidstaten zich lijken toe te leggen op dezelfde onderwerpen, met name op de eisen die men aan dienstverleners en aan producten moet stellen, op de voorwaarden waaronder elektronische handtekeningen wettelijk bindend kunnen is het duidelijk dat de relevante zijn en op de structuur van accreditatieregelingen, regelgeving, of het gebrek daaraan, dermate grote verschillen vertoont dat het functioneren van de interne markt op het gebied van elektronische handtekeningen in gevaar wordt gebracht. Uiteenlopende regels met betrekking tot de rechtsgeldigheid van elektronische handtekeningen zijn bijzonder slecht voor de verdere ontwikkeling van de elektronische handel en derhalve voor de economische groei en werkgelegenheid in de Gemeenschap. De verschillende regels met betrekking tot aansprakelijkheid en het gevaar van een onzekere rechtssituatie op dit gebied wanneer diensten tussen verschillende lidstaten worden geleverd, versterken de onzekerheid nog. Het lijkt ook waarschijnlijk dat de lidstaten zullen overgaan tot het vaststellen van verschillende technische voorwaarden waaronder elektronische handtekeningen veilig kunnen worden geacht. Deze uiteenlopende situatie kan een grote belemmering vormen voor communicatie en zaken doen via open netwerken in de Europese Gemeenschap, doordat het vrije gebruik en de levering van met elektronische handtekeningen verband houdende diensten worden belemmerd en tevens de ontwikkeling van nieuwe economische activiteiten in verband met de elektronische handel wordt beperkt. De doelstelling van het bijgevoegde voorstel voor een richtlijn is het wegnemen van belemmeringen, met name veroorzaakt door verschillen betreffende de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen, en van belemmeringen inzake het vrije verkeer van certificatiediensten en -producten tussen de lidstaten. Gezien de nagestreefde doelstellingen valt de verantwoordelijkheid voor de geplande maatregel onder de uitsluitende bevoegdheid van de Gemeenschap. Het voorstel voor een richtlijn is gericht op het mogelijk maken van het gebruik van elektronische handtekeningen in een gebied zonder interne grenzen, door nadruk te leggen op de essentiële eisen voor certificatiediensten en laat gedetailleerde tenuitvoerleggingsbepalingen over aan de lidstaten. Het voorstel is consistent met het wetgevend beleid van de Commissie met betrekking tot subsidiariteit, evenredigheid en eenvoud van wetgeving. De Commissie stelt derhalve voor artikel 57, lid 2, artikel 66 en artikel 100A te gebruiken als rechtsgrondslag voor dit voorstel. Met hel oog op het evenredigheidsbeginsel acht de Commissie dat een richtlijn het geëigende juridische instrument is. III. DOELSTELLING EN TOEPASSINGSGEBIED VAN DE RICHTLIJN 1. 2. 3. 4. 5. Deze richtlijn beoogt een goed functioneren van de interne markt op het gebied van elektronische handtekeningen door het tot stand brengen van een geharmoniseerd en geschikt juridisch kader voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de Europese Gemeenschap en het vaststellen van een verzameling criteria die de basis vormt voor de juridische erkenning van elektronische handtekeningen. Wereldwijde elektronische communicatie en handel zijn afhankelijk van de geleidelijke aanpassing van internationale en nationale wetten aan de zich snel ontwikkelende technologische infrastructuur. Hoewel in een groot aantal situaties bevredigende oplossingen zouden kunnen worden gevonden door analogieën met bestaande regels, zijn waarschijnlijk bepaalde aanpassingen van die bestaande wetten in het licht van nieuwe technologieën nodig om ongewenste effecten tegen te gaan. Hoewel digitale handtekeningen die worden aangemaakt met behulp van cryptografische technieken thans worden beschouwd als een belangrijke categorie elektronische handtekeningen, dient een Europees regelgevend kader flexibel genoeg te zijn om ook andere mogelijke technieken voor authentificatie te beslaan. de van zijn voor hand liggende toepassingen Er elektronische handtekeningstechnologie in besloten omgevingen, bijvoorbeeld een lokaal netwerk van een bedrijf of een banksysteem. Certificaten en elektronische handtekeningen worden ook gebruikt voor autorisatiedoeleinden, bijvoorbeeld voor de toegang tot particuliere rekeningen. Binnen de beperkingen van het nationaal recht maakt het beginsel van de contractvrijheid het de contractsluitende partijen mogelijk met elkaar de voorwaarden overeen te komen waaronder zij met elkaar zaken doen, en bijvoorbeeld eikaars elektronische handtekeningen aanvaarden. Op deze gebieden is er geen sprake van een vanzelfsprekende behoefte aan regelgeving. Gezien de brede reeks van diensten en hun mogelijke toepassingen, dient certificatiedienstverleners te worden toegestaan hun diensten aan te bieden zonder een voorafgaande machtiging te moeten aanvragen. Toch zullen dienstverleners misschien wensen de rechtsgeldigheid van hun elektronische handtekeningen te kunnen afleiden uit een vrijwillige accreditatieregeling op basis van gemeenschappelijke eisen. Accreditatie moet worden beschouwd voor certificatiedienstverleners die diensten van een hoog niveau wensen aan te bieden. Dit houdt echter geenszins in dat een niet-geaccrediteerde dienst automatisch minder veilig is. een openbare dienst als Certificatiedienstverleners kunnen een brede reeks van diensten aanbieden. Deze richtlijn gaat met name in op certificatiediensten in verband met elektronische handtekeningen. Certificaten kunnen worden gebruikt voor een verscheidenheid van functies en kunnen verschillende soorten informatie bevatten. De informatie kan gewone identilicatiekenmerken omvatten zoals naam, adres, registratienummer of sociale-verzekeringsnummer, BTW- of fiscaal nummer, of specifieke attributen van de ondertekenaar, bijvoorbeeld de volmacht om namens een bedrijf te handelen, de kredietwaardigheid, het bestaan van betalingsgaranties of het houden van specifieke vergunningen of machtigingen. Daarom wordt een verscheidenheid van certificaten overwogen, voor een hele reeks van toepassingen. Er bestaat echter vooral behoefte aan een juridisch kader voor certificaten om de authentillcatic van de elektronische handtekening van de ondertekenende persoon mogelijk te maken. Deze richtlijn gaat derhalve vooral in op de functie van een certificaat ("gekwalificeerd certificaat" genoemd) die inhoudt dat een band tot stand wordt gebracht met de identiteit of de rol van een persoon. De juridische gevolgen van elektronische handtekeningen zijn een sleutelelement in een open maar vertrouwenswaardig systeem voor elektronische handtekeningen. De toepassing van deze richtlijn moet ook bijdragen aan een geharmoniseerd juridisch kader in de Gemeenschap, door ervoor te zorgen dat een elektronische handtekening geen rechtsgeldigheid, rechtsgevolgen of afdwingbaarheid kan worden ontzegd, alleen op grond van het feit dat de handtekening de vorm heeft van elektronische gegevens, niet is gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat of op een certificaat dat is uitgegeven door een geaccrediteerde certificatiedienstverlener, en voorts dat elektronische handtekeningen wettelijk dienen te worden erkend op dezelfde manier als handgeschreven handtekeningen. Voorts dienen nationale regels met betrekking tot bewijskracht te worden opengesteld voor het gebruik van elektronische handtekeningen, en deze moeten worden erkend. De wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen moet worden gebaseerd op objectieve, transparante, niet-discriminerende en evenredige criteria en mag niet worden verbonden met enige vorm van machtiging of accreditatie van de betrokken dienstverlener. Gemeenschappelijke eisen voor certificatiedienstverleners zouden de grensoverschrijdende erkenning van handtekeningen en certificaten in de Europese Gemeenschap ondersteunen. De lijst van eisen moet van toepassing zijn voor certificatiedienstverleners, onafhankelijk van het in de individuele lidstaat gekozen accreditatiemodel. Aangezien de toekomstige technologische of marktontwikkelingen om aanpassingen kunnen vragen, kan het nodig zijn de eisen van tijd tot tijd te herzien. De Commissie kan herziene verzamelingen eisen voorstellen op basis van in de toekomst binnenkomend advies. Gemeenschappelijke aansprakelijkheidsregels zouden bijdragen aan het proces van vertrouwensopbouw, zowel voor consumenten en bedrijven die gebruikmaken van certificaten als voor dienstverleners, en zouden daarmee de brede aanvaarding van elektronische handtekeningen bevorderen. die internationale zijn Voor de ontwikkeling van de samenwerkingsmechanismen van handtekeningen en certificaten in de betrekkingen met derde landen ondersteunen van belang. Met name zou het de levering van grensoverschrijdende diensten op een eenvoudige maar efficiënte wijze bevorderen wanneer men certificatiedienstverleners binnen de Europese Gemeenschap toestaat zich borg te stellen voor certificaten uit derde landen in dezelfde mate als dat zij hun eigen certificaten garanderen. elektronische handel erkenning grensoverschrijdende de 6. 7. 8. 9. RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD Voorstel voor een betreffende cen gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, artikel 66 en op artikel 100A, Gezien het voorstel van de Commissie', Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité6, Gezien het advies van het Comité van de Regio's7, Volgens de procedure van artikel 189B van het Verdrag8, (1) (2) Overwegende dat de Commissie op 16 april 1997 bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een mededeling over een Europees initiatief inzake elektronische handel9 heeft ingediend; Overwegende dat de Commissie op 8 oktober 1997 bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een Mededeling "zorgen voor veiligheid van en vertrouwen in elektronische communicatie- naar een Europees kader voor digitale handtekeningen en encryptie"1") heeft ingediend; (3) Overwegende dat op 1 december 1997 de Raad de Commissie heeft opgeroepen zo spoedig mogelijk een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende digitale handtekeningen in te dienen; P B C. P B C. P B C. P B C. COM(97)157def. COM(97) 503 def. (4) (5) (6) (7) (8) Overwegende dat voor elektronische communicatie en handel elektronische handtekeningen en daarmee verwante, de authentificatie ervan mogelijk makende diensten, vereist zijn; dat uiteenlopende regels voor de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen en voor de accreditatie van certificatiedienstverleners in de lidstaten tot grote belemmeringen voor hel gebruik van elektronische communicatie en elektronische handel kunnen leiden, en daarmee de ontwikkeling van de interne markt kunnen belemmeren; dat uiteenlopende activiteiten in de lidstaten erop wijzen dat er aan harmonisatie op het niveau van de Gemeenschap behoefte bestaat; Overwegende dat de interoperabiliteit van elektronische handtekeningsproducten moet worden bevorderd; dat, in overeenstemming met artikel 7A van het Verdrag, de interne markt een gebied is waarin het vrije verkeer van goederen dient te worden gewaarborgd; dat dient te worden voldaan aan essentiële eisen die voor door certificatiedienstverleners gebruikte elektronische handtekeningsproducten specifiek zijn, zodanig dat het vrije verkeer in de interne markt kan worden gewaarborgd en het vertrouwen in elektronische handtekeningen kan worden opgebouwd; Overwegende dat de snelle technologische ontwikkelingen en het wereldomspannende karakter van het Internet een aanpak vergen die openstaat voor de verschillende technologieën en diensten die elektronische authentificatie kunnen bieden; dat thans evenwel digitale handtekeningen die op cryptografie met openbare sleutel zijn gebaseerd, de meest erkende vorm van elektronische handtekeningen zijn; Overwegende dat de interne markt het certificatiedienstverleners mogelijk maakt grensoverschrijdende activiteiten te ontwikkelen om hun concurrentiepositie te verbeteren en bijgevolg de consument en het bedrijfsleven nieuwe mogelijkheden te bieden voor het over de grenzen heen op veilige wijze elektronisch uitwisselen van gegevens en het drijven van handel; dat het, om een de gehele Gemeenschap te bevorderen, bestrijkende certificatiedienstenverlening over open netwerken certificatiedienstverleners in het algemeen dient te worden toegestaan hun diensten zonder voorafgaande machtiging aan te bieden; dat er geen onmiddellijke behoefte bestaat om door harmonisering van gerechtvaardigde en evenredige nationale beperkingen op de verstrekking van deze diensten het vrije verkeer van certificatiediensten te garanderen; Overwegende dat vrijwillige accreditatieregelingen die beogen het niveau van de dienstverlening te verbeteren, certificatiedienstverleners voor het verder ontwikkelen van hun diensten naar de niveaus van vertrouwen, veiligheid en kwaliteit die door de zich ontwikkelende markt worden verlangd, het geëigende kader kunnen bieden; dat regelingen de ontwikkeling van een "beste praktijk" bij de dergelijke certificatiedienstverleners dienen te bevorderen; dat het certificatiedienstverleners vrij dient te staan zich bij dergelijke accreditatieregelingen aan te sluiten en daarvan gebruik te maken; dat de lidstaten de certificatiedienstverleners niet mogen verbieden buiten dergelijke accreditatieregelingen te werken; dat ervoor dient te worden zorg gedragen dat accreditatieregelingen aan de concurrentie voor certificatiediensten geen afbreuk doen; dat het van belang is tussen de behoeften van de consument en die van het bedrijfsleven een evenwicht te vinden; 10 (9) Overwegende dat deze richtlijn derhalve gericht dient te zijn op het bijdragen tot het gebruik en de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap; dat er geen behoefte bestaat aan een regelgevend kader voor elektronische handtekeningen die uitsluitend in gesloten systemen worden gebruikt; dat de vrijheid van partijen om onderling voorwaarden voor de aanvaarding van elektronisch ondertekende gegevens overeen te komen dient te worden geëerbiedigd in de mate die door het nationale recht wordt toegestaan; dat deze richtlijn niet bedoeld is nationale regels te harmoniseren met betrekking tot het overeenkomstenrecht, in het bijzonder betreffende het aangaan en uitvoeren van overeenkomsten, of andere niet-contractuele formaliteiten waarbij handtekeningen vereist zijn; dat derhalve de bepalingen betreffende de rechtsgevolgen van elektronische handtekeningen geen afbreuk dienen te doen aan de nationaalrechtelijke vormvereisten voor het sluiten van overeenkomsten of met betrekking tot de regels inzake de bepaling van de plaats van sluiting van een overeenkomst; (10) Overwegende dat om bij te dragen tot de algemene aanvaarding van elektronische handtekeningen, aan die handtekening geen rechtsgeldigheid mag worden ontzegd louter op grond van het feil dat de vorm ervan elektronisch is, niet op een gekwalificeerd certificaat of op een door een geaccrediteerde certificatiedienstverlener afgegeven certificaat berust, of de dienstverlener die het ermee samenhangende is; dat elektronische certificaat heeft afgegeven, uit een andere handtekeningen, die met een vertrouwenswaardige certificatiedienstverlener die voldoet aan de essentiële eisen, zijn verbonden, dezelfde rechtskracht dienen te hebben als met de hand geschreven handtekeningen; dat ervoor dient te worden zorg gedragen dat in alle lidstaten elektronische handtekeningen als bewijsmiddel in rechtszaken kunnen worden gebruikt; dat de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen op objectieve criteria dient te worden gebaseerd en niet mag worden verbonden aan de machtiging van de betrokken dienstverlener; dat geharmoniseerde regels betreffende de rechtskracht van elektronische handtekeningen voor de gehele Gemeenschap een samenhangend juridisch kader zullen garanderen; lidstaat in de omvang en de (11) Overwegende dat certiricaticdienstverleners die aan het publiek certificatiediensten aanbieden, aan de nationale bepalingen met betrekking tot aansprakelijkheid zijn onderworpen; dat verschillen inhoud van dergelijke leiden, met name met tot rechtsonzekerheid kunnen aansprakelijkheidsregels betrekking tot derden die van hun diensten gebruikmaken; dat een dergelijke onzekerheid aan de ontwikkeling van de grensoverschrijdende handel afbreuk zal doen en het goed functioneren van de interne markt zal belemmeren; dat geharmoniseerde aansprakelijkheidsregels, zowel voor certificatiedienstverleners als voor de consument, in rechtszekerheid en voorspelbaarheid voorzien; dat dergelijke regels tot algemene aanvaarding en juridische erkenning van elektronische handtekeningen in de Gemeenschap zouden bijdragen en derhalve gunstige gevolgen voor het functioneren van de interne markt zouden hebben; (12) Overwegende dat voor de ontwikkeling van de internationale elektronische handel grensoverschrijdende mechanismen vereist zijn, waarbij derde landen zijn betrokken; dat deze mechanismen door het zakenleven dienen te worden ontwikkeld; dat het, teneinde interoperabiliteit op wereldniveau te waarborgen, nuttig kan zijn met derde landen overeenkomsten inzake multilaterale regels voor wederzijdse erkenning van certificatiediensten te sluiten; 11 te zorg voor door dragen, bevorderen gebruikersvertrouwen ( 13) Overwegende dat de lidstaten, om elektronische communicatie en elektronische handel te de certificaticdienstverleners ertoe dienen te verplichten de wetgeving met betrekking tot gegevensbescherming en bescherming van de individuele levenssfeer te eerbiedigen en op aanvraag van de ondertekenaar bij certillcatiediensten ook in pseudoniemen te voorzien; dat in het nationale recht dient te worden bepaald of en onder welke voorwaarden de gegevens die de identiteit van het data-subject prijsgeven, voor onderzoek dat certificatiedienstverleners de gebruikers vooraf over hun voorwaarden, in het bijzonder over hun aansprakelijkheidsbeperkingen dienen in te lichten, en wel in schriftelijke vorm, in begrijpelijke taal en onder gebruikmaking van een duurzaam communicatiemedium; te worden doorgegeven; certificaten strafbare gebruik dienen exacte feiten naar over hun van het en (14) Overwegende dat het voor de toepassing van deze richtlijn wenselijk is dat de Commissie wordt bijgestaan door een comité van raadgevende aard; (15) Overwegende dat in overeenstemming met de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid die in artikel 3B van het Verdrag zijn vervat, de doelstelling van het tot levering van stand brengen van een geharmoniseerd juridisch kader voor de elektronische handtekeningen en daarmee verband houdende diensten niet in voldoende mate door de lidstaten en derhalve beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt; dat deze richtlijn beperkt blijft tot de minimumeisen die nodig zijn om deze doelstelling te verwezenlijken, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied Deze richtlijn bestrijkt de wettelijke erkenning van elektronische handtekeningen. Zij bestrijkt geen andere aspecten in verband met de totstandkoming of geldigheid van overeenkomsten of verband houdend met andere, niet-contracuele formaliteiten waarbij handtekeningen vereist zijn. Zij biedt voor bepaalde certificatiediensten die het publiek worden aangeboden, een wettelijk kader teneinde het goed functioneren van de interne markt op het gebied van elektronische handtekeningen te waarborgen. Artikel 2 Definities Voor de doeleinden van deze richtlijn wordt verstaan onder: 1) "elektronische handtekening", een handtekening in digitale vorm die uit gegevens bestaat, of aan die gegevens is vastgehecht of logisch daarmee is geassocieerd, welke door een ondertekenaar wordt gebruikt om van diens goedkeuring van die gegevens blijk te geven, en aan de volgende eisen beantwoordt: 12 a) b) c) d) op unieke wijze met de ondertekenaar verbonden zijn; identificatie van de ondertekenaar mogelijk maken; tot stand komen met gebruikmaking van middelen die de ondertekenaar onder zijn uitsluitende controle kan houden en verbonden zijn met de gegevens waarop zij betrekking heeft, zodanig dat elke volgende wijziging van de gegevens tot uiting komt; "ondertekenaar", een persoon die een elektronische handtekening aanmaakt; "middel voor het aanmaken van handtekeningen", unieke gegevens, zoals codes of cryptografische privésleutels, of een door de ondertekenaar bij het aanmaken van een elektronische handtekening gebruikt, op unieke wijze geconfigureerd fysiek apparaat; "middel voor het verifiëren van een handtekening", unieke gegevens, zoals codes of cryptografische privésleutels, of een bij het verifiëren van een elektronische handtekening gebruikt, op unieke wijze geconfigureerd fysiek apparaat; "gekwalificeerd certificaat", een digitale verklaring die een middel voor handtekeningverifiëring met een bepaalde persoon verbindt, diens identiteit bevestigt en aan de in bijlage I vervatte eisen voldoet; "certificatiedienstverlener", persoon of entiteit die certificaten uitgeeft of het publiek andere diensten in verband met elektronische handtekeningen verleent; "product voor elektronische handtekeningen", voor het gebruik door een certificatiedienstverlener ten behoeve van de verlening van diensten op het gebied van elektronische handtekeningen bestemde apparatuur of programmatuur of relevante componenten daarvan. Artikel 3 Markttoegang De lidstaten mogen de verlening van certilicatiediensten niet aan een voorafgaande machtiging onderwerpen. in lid Onverminderd het bepaalde vrijwillige accreditatieregelingen invoeren of behouden die op verbetering van het Alle voorwaarden betreffende certificatiedienstverleningsniveau zijn gericht. dergelijke regelingen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn. De lidstaten mogen om redenen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn begrepen, niet het aantal certificatiedienstverleners beperken. 1, mogen de lidstaten De Commissie kan, overeenkomstig de procedure in artikel 9, referentienummers van algemeen erkende geharmoniseerde normen voor producten voor elektronische handtekeningen vaststellen en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaken. De lidstaten dienen uit te gaan van de overeenstemming met de in bijlage II, punt e), vervatte eisen wanneer een product voor elektronische handtekeningen aan dergelijke geharmoniseerde normen voldoet. 13 2) 3) 4) 5) 6) 7) 1. 2. 3. 4. 1. De lidstaten mogen voor het gebruik van elektronische handtekeningen in de openbare sector aanvullende eisen stellen. Deze eisen moeten objectief, transparant, evenredig en niet discriminerend zijn en mogen slechts op de specifieke kenmerken van de betrokken toepassing betrekking hebben. Artikel 4 Beginselen betreffende de interne markt Elke lidstaat past de nationale bepalingen die zij krachtens deze richtlijn vaststelt, toe op de op haar grondgebied gevestigde certificatiedienstverleners en op de diensten die zij verlenen. De lidstaten mogen op de gebieden die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn begrepen, de levering van certificatiediensten die uit een andere lidstaat afkomstig zijn, niet beperken. 2. De lidstaten waarborgen het vrije verkeer in de interne markt van de producten voor elektronische handtekeningen die aan deze richtlijn beantwoorden. Artikel 5 Rechtsgevolgen 1. 2. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een elektronische handtekening louter op grond van het feit dat de handtekening in elektronische vorm is of niet op een gekwalificeerd certificaat dan wel niet op een door een geaccrediteerd certificatiedienstverlener is gebaseerd, geen rechtsgevolgen, rechtsgeldigheid of afgegeven certificaat afdwingbaarheid mag worden ontzegd. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de elektronische handtekeningen, gebaseerd op een gekwalificeerd certificaat dat door een aan de in bijlage II genoemde eisen beantwoordende certificatiedienstverlener te beantwoorden aan, enerzijds, de wettelijke eisen van een met de hand geschreven handtekening en, anderzijds, in gerechtelijke procedures op dezelfde wijze als met de hand geschreven handtekeningen als bewijsmiddel worden toegelaten. is afgegeven, worden erkend als Artikel 6 Aansprakelijkheid 1. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een gekwalificeerd certificaat afgevende certificatiedienstverlener aansprakelijk is jegens elke persoon die in redelijkheid op dit certificaat vertrouwt, voor wat betreft: a) b) c) de juistheid, op de datum van afgifte, van alle gegevens op het gekwalificeerde certificaat, tenzij de certificatiedienstverlener op het certificaat zelf anders heeft verklaard; de overeenstemming, bij de afgifte van het gekwalificeerde certificaat, met alle vereisten van deze richtlijn; de garantie dat de in het gekwalificeerd certificaat vermelde persoon, op het tijdstip van de certificaatafgifte houder was van het middel voor het aanmaken 14 van de handtekening, dat met het in het certificaat gegeven of geïdentificeerde middel voor handtekeningverifiëring overeenstemt; d) de garantie, in gevallen waarin het middel voor het aanmaken van de handtekening de certificatiedienstverlener worden gegenereerd, dat deze twee middelen samen complementair functioneren. handtekeningverifiëring door voor dat de en 2. 3. 4. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener niet voor fouten in de gegevens op het gekwalificeerde certificaat aansprakelijk is, voorzover dat certificaat is afgegeven, wanneer de is geleverd door de persoon aan wie het certificatiedienstverlener kan aantonen dat hij alle in redelijkheid mogelijke maatregelen heeft getroffen om die gegevens te verifiëren. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener op het gekwalificeerd certificaat grenzen aan het gebruik van dat certificaat kan aanbrengen. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die voortvloeit uit een buiten die grenzen liggend gebruik van een gekwalificeerd certificaat waarop die grenzen inzake het gebruik ervan zijn aangebracht. De lidstaten dragen ervoor zorg dat de certificatiedienstverleners in het gekwalificeerd certificaat een grens mogen stellen aan de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is. De certificatiedienstverlener is niet aansprakelijk voor schade die die waardegrens overschrijdt. 5. De leden 1 tot en met 4 gelden onverminderd Richtlijn 93/13/EEG van de Raad11. Artikel 7 Internationale aspecten 1. De lidstaten dragen ervoor zorg dat certificaten die door een in een derde land gevestigde certificatiedienstverlener zijn afgegeven, als juridisch gelijkwaardig aan certificaten die door een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener zijn afgegeven, worden erkend, wanneer: a) b) c) de certificatiedienstverlener aan de in deze richtlijn vervatte vereisten voldoet en ingestelde vrijwillige accreditatieregeling is geaccrediteerd of in het kader van een door een lidstaat een in de Gemeenschap gevestigde certificatiedienstverlener, die aan de eisen in bijlage II voldoet, het certificaat in dezelfde mate als de eigen certificaten garandeert of het certificaat of de certificatiedienstverlener in het kader van een bi- of multilaterale overeenkomst tussen de Gemeenschap en derde landen of internationale organisaties is erkend. PB L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29. 15 2. 1. 2. 3. 4. Teneinde grensoverschrijdende certificatiediensten met derde landen te bevorderen en ter bevordering van de wettelijke erkenning van uit derde landen afkomstige elektronische handtekeningen zal de Commissie, zo nodig, voorstellen doen om de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van normen en internationale overeenkomsten die op certificatiediensten van toepassing zijn, te bereiken. Met name kan zij bij de Raad voorstellen indienen voor passende onderhandelingsmandaten voor bilaterale en multilaterale overeenkomsten met derde landen en internationale organisaties. De Raad besluit met een gekwalificeerde meerderheid. Artikel 8 Gegevensbescherming De lidstaten dragen ervoor zorg dat de certificatiedienstverleners en de nationale instanties die voor accreditatie of toezicht verantwoordelijk zijn, aan de eisen van de Richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad 95/46/EG12 en 97/66/EG13 voldoen. De lidstaten dragen ervoor zorg dat een certificatiedienstverlener persoonlijke gegevens slechts rechtstreeks van het datasubject kan verkrijgen en bovendien slechts in de mate die voor de afgifte van het certificaat is vereist. De gegevens mogen niet zonder toestemming van het datasubject voor andere doeleinden worden verzameld of verwerkt. lidstaten dragen ervoor zorg dat, op aanvraag van de ondertekenaar, de De certificatiedienstverlener op het certificaat een pseudoniem in plaats van de werkelijke naam van de ondertekenaar vermeldt. De lidstaten dragen ervoor zorg dat, in het geval van personen die pseudoniemen gebruiken, de certificatiedienstverlener de gegevens betreffende de identiteit van deze personen desgevraagd, met instemming van deze laatsten, aan overheidsinstanties bekendmaken. Wanneer in overeenstemming met het nationaal recht de overdracht van identiteit van het datasubject bekend wordt gemaakt, gegevens waarmee de noodzakelijk is ten behoeve van het onderzoek naar strafbare feiten met betrekking tot het gebruik van elektronische handtekeningen onder een pseudoniem, wordt die overdracht vastgelegd en wordt het datasubject zo spoedig mogelijk na de voltooiing van het onderzoek over de overdracht van op hem betrekking hebbende gegevens ingelicht. Artikel 9 Comité De Commissie wordt bijgestaan door een comité van raadgevende aard, het "Comité voor elektronische handtekeningen" geheten, hierna "het comité" genoemd, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 12 13 PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. PB L 24 van 30. 1. 1998, blz. 1. 16 De vertegenwoordiger van clc Commissie legl hel comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. I lel comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. I Iet advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. Artikel 10 Raadpleging Het comité wordt zo nodig geraadpleegd over de in bijlage II vervatte eisen voor certificaticdienstverleners en over algemeen erkende normen voor producten voor elektronische handtekeningen overeenkomstig artikel 3, lid 3. Artikel 11 Kennisgeving 1. De lidstaten verstrekten de Commissie de volgende gegevens: a) b) gegevens over vrijwillige nationale accreditatieregelingen, met inbegrip van eventuele aanvullende eisen overeenkomstig artikel 3, lid 4; naam en adres van de nationale lichamen die voor accreditatie en toezicht verantwoordelijk zijn en c) naam en adres van geaccrediteerde nationale certificatiedienstverleners. 2. De overeenkomstig lid 1 te verstrekken gegevens en de wijzigingen daarvan worden door de lidstaten zo spoedig mogelijk gemeld. Artikel 12 Heronderzoek 1. 2. De Commissie beoordeelt de werking van deze richtlijn en brengt uiterlijk op 31 december 2002 daarover bij het Europees Parlement en bij de Raad verslag uit. Bij de beoordeling wordt onder andere ingegaan op de vraag of, rekening houdende met de technologische en juridische ontwikkelingen, het werkingsgebied van de richtlijn dient te worden gewijzigd. Het verslag dient met name, op basis van de opgedane ervaringen, een beoordeling te bevatten van harmonisatie-aspecten. Het verslag gaat, voorzover van toepassing, van aanvullende voorstellen voor wetgeving vergezeld. 17 Artikel 13 Tenuitvoerlegging 1. De lidstaten stellen uiterlijk op 31 december 2000 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten de in de eerste alinea bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied en op aanverwante gebieden vaststellen, alsmede een concordantietabel voor de bepalingen van deze richtlijn en de vastgestelde bepalingen van nationaal recht. Artikel 14 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 15 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor het Europees Parlement Voor de Raad De Voorzitter De Voorzitter Bijlage I Eisen voor gekwalificeerde certificaten Gekwalificeerde certificaten bevatten: a) b) c) d) e) I) g) h) i) een identificatie van de afgevende certificatiedienstverlener; de onmiskenbare naam van de houder of een onmiskenbaar pseudoniem, dat als zodanig wordt geïdentificeerd; een specifiek attribuut van de houder, zoals het adres, de bevoegdheid om namens een onderneming op te treden, de kredietwaardigheid, BTW- of andere fiscale nummers, het bestaan van betalingsgaranties of van specifieke vergunningen of machtigingen; een middel voor het verifiëren van de handtekening dat overeenstemt met dat voor het aanmaken van de handtekening dat onder controle van de houder staat; begin en einde van de geldigheidsduur van het certificaat; de unieke identificatiecode van het certificaat; de elektronische handtekening van de afgevende certificatiedienstverlener; voorzover van toepassing, beperkingen betreffende het toepassingsgebied van het certificaat en voorzover van toepassing, beperkingen van de aansprakelijkheid van de certificatiedienstverlener inzake de waarde van de transacties waarvoor het certificaat geldig is. 19 Bijlage II Eisen voor ccrtificaticdienstverleners Certificatiedienstverleners moeten: a) b) c) d) e) I) g) h) i) aantonen dat zij de betrouwbaarheid bezitten die voor het aanbieden van certificatiediensten vereist is; een prompt reagerende en veilige herroepingsdienst bieden; met daartoe geschikte middelen de identiteit en hoedanigheid van de persoon aan wie een gekwalificeerd certificaat wordt afgegeven, verifiëren; personeel hebben dat over de deskundige kennis, ervaring en kwalificaties beschikt die voor de aangeboden diensten nodig zijn en met name over competentie op het gebied van beheer en technologie inzake elektronische handtekeningen en over bekendheid met goede beveiligingsprocedures beschikt; het personeel moet ook de nodige administratieve en beheerprocedures en -processen kunnen uitvoeren die adequaat zijn en die met erkende normen overeenkomen; gebruikmaken van betrouwbare systemen en van producten voor elektronische handtekeningen die bescherming bieden tegen ongeautoriseerde wijziging van de producten die zou inhouden dat zij kunnen worden gebruikt voor het uitvoeren van andere functies dan die waarvoor zij werden ontworpen; zij moeten ook gebruikmaken van producten voor elektronische handtekeningen die de technische en cryptografische veiligheid garanderen van de door de producten ondersteunde certificatieprocessen; maatregelen nemen tegen het vervalsen van certificaten en, wanneer de certificatiedienstverlencr cryptografische privésleutels voor handtekeningen aanmaakt, gedurende het proces waarbij deze sleutels worden aangemaakt, de vertrouwelijkheid kunnen garanderen; beschikken over voldoende financiële middelen om in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn te kunnen functioneren, met name om in geval van schade, bijvoorbeeld door middel van een geëigende verzekering, de aansprakelijkheid te kunnen dragen; gedurende een gepaste periode alle relevante informatie met betrekking tot een gekwalificeerd certificaat vastleggen, met name om ten behoeve van gerechtelijke procedures de certificatie te kunnen bewijzen. Dit vastleggen mag elektronisch gebeuren; afzien van hel opslaan of copicren van privésleutels voor cryptografische handtekeningen certificatiedienstverlener sleutelbeheerdiensten heeft aangeboden, tenzij die persoon daar uitdrukkelijk om vraagt; van de personen aan wie de 20 j) de consumenten, alvorens zij een contract aangaan, schriftelijk, in begrijpelijke taal en onder gebruikmaking van een duurzaam communicatiemedium, over de exacte voorwaarden voor het gebruik van het certificaat inlichten, met inbegrip van eventuele beperkingen van de aansprakelijkheid, het bestaan van een vrijwillige accreditatie en de procedures voor klachtenbehandeling en geschillenbeslechting. 21 ISSN 0254-1513 COM(98) 297 del'. DOCUMENTEN NL 15 06 10 01 Catalogusnummer : CB-CO-98-336-NL-C ISBN 92-78-36443-6 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg II


title: Regulamento (CE) nº 995/98 da Comissão de 13 de Maio de 1998 que estabelece os valores forfetários de importação para a determinação do preço de entrada de certos frutos e produtos hortícolas

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 14. 5. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 142/5 REGULAMENTO (CE) Nº 995/98 DA COMISS(cid:212)O de 13 de Maio de 1998 que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 3223/94 da Comiss(cid:209)o, de 21 de Dezembro de 1994, que estabelece regras de execu(cid:135)(cid:209)o do regime de importa(cid:135)(cid:209)o dos frutos e dos produtos hort(cid:146)colas (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2375/96 (2), e, nomea- damente, o nº 1 do seu artigo 4º, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 3813/92 do Conselho, de 28 de Dezembro de 1992, relativo (cid:133) unidade de conta e (cid:133)s taxas de convers(cid:209)o a aplicar no (cid:131)mbito da pol(cid:146)tica agr(cid:146)cola comum (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 150/95 (4), e, nomeadamente, o nº 3 do seu artigo 3º, Considerando que o Regulamento (CE) nº 3223/94 prev(cid:136), em aplica(cid:135)(cid:209)o dos resultados das negocia(cid:135)(cid:210)es comerciais multilaterais do «Uruguay Round», os crit(cid:130)rios para a fixa(cid:135)(cid:209)o pela Comiss(cid:209)o dos valores forfet(cid:145)rios de impor- ta(cid:135)(cid:209)o dos pa(cid:146)ses terceiros, relativamente aos produtos e per(cid:146)odos que especifica no seu anexo; Considerando que, em aplica(cid:135)(cid:209)o dos supracitados crit(cid:130)- rios, os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o devem ser fixados nos n(cid:146)veis constantes em anexo, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o referidos no artigo 4º do Regulamento (CE) nº 3223/94 s(cid:209)o fixados como indi- cado no quadro constante do anexo. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 14 de Maio de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 13 de Maio de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 337 de 24. 12. 1994, p. 66. (2) JO L 325 de 14. 12. 1996, p. 5. (3) JO L 387 de 31. 12. 1992, p. 1. (4) JO L 22 de 31. 1. 1995, p. 1. L 142/6 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 14. 5. 98 do Regulamento da Comiss(cid:209)o, de 13 de Maio de 1998, que estabelece os valores forfet(cid:145)rios de importa(cid:135)(cid:209)o para a determina(cid:135)(cid:209)o do pre(cid:135)o de entrada de certos frutos e produtos hort(cid:146)colas ANEXO C(cid:155)digo NC 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 C(cid:155)digo pa(cid:146)ses terceiros (1) Valor forfet(cid:145)rio de importa(cid:135)(cid:209)o (ECU/100 kg) 204 999 052 999 052 204 999 052 204 212 400 600 624 999 382 388 999 060 388 400 404 508 512 524 528 804 999 143,0 143,0 94,8 94,8 75,3 87,8 81,6 60,0 38,0 60,0 55,4 54,7 47,6 52,6 60,1 60,1 60,1 42,3 74,4 91,2 93,8 80,3 78,6 89,2 74,6 110,4 81,6 (1) Nomenclatura dos pa(cid:146)ses fixada pelo Regulamento (CE) nº 2317/97 da Comiss(cid:209)o (JO L 321 de 22. 11. 1997, p. 19). O c(cid:155)digo «999» representa «outras origens»


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1458/98 van Roberta ANGELILLI aan de Commissie. Stadsontwikkeling in Tormarancia en het park van Appia Antica

eurovoc_concepts:
Italy
archaeology
cultural heritage
environmental impact
environmental protection
heritage protection
industrial project
town-planning scheme

formats: html pdf print

text: C 402/136 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen NL 22. 12. 98 (98/C 402/180) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1458/98 van Roberta Angelilli (NI) aan de Commissie (13 mei 1998) Betreft: Stadsontwikkeling in Tormarancia en het park van Appia Antica Het Romeins gebied Tormarancia, waartoe tevens het park van Appia Antica behoort, is in archeologisch en in milieu-opzicht een zeer belangrijk gebied. Hier wordt volgens een oud plan voor ruimtelijke ordening van 1965 een grote stadswijk gepland voor 16. 000 tot 22. 000 mensen. Het huidige stadsbestuur van Rome heeft nu toestemming gegeven voor de constructie van gebouwen met een totaal volume van 1. 500. 000 m3 in de onmiddellijke nabijheid van het archeologisch park. Dit besluit is op unaniem verzet van de burgers gestuit (er zijn ook duizenden handtekeningen ingezameld). De stadsontwikkeling in Tormarancia is niet alleen nadelig voor het archeologisch en natuurlijk erfgoed, maar zou tevens leiden tot een verkeerscollaps in de reeds zwaar belaste omringende wijken. Het stadsgebied zou kunnen verworden tot een voorstadwoestijn, in een district dat kan bogen op het hoogste percentage niet verkocht onroerend goed. Tegen de aanleg van de stadswijk is ook geprotesteerd door de dienst van toezicht voor de archeologie, de commissie voor gewijde kunst van de Heilige Stoel, de vakgroep aardwetenschappen van de universiteit (cid:132)La Sapienza(cid:148), het Nationaal Instituut voor geofysica, de Nationale onderzoeksraad, alle buitenlandse instituten te Rome en de (cid:132)Accademia dei Lincei(cid:148). Acht de Commissie de geplande stadsontwikkeling in strijd met richtlijn 85/337/EEG (1) inzake de milieu- 1. effectrapportage en de inspraak van de burgers? Acht zij het besluit in strijd met de standpunten van de Europese Unie over de bescherming van het 2. archeologisch erfgoed, zoals met name in bijlage III van richtlijn 97/11/EG (2)? Acht de Commissie het gewenst zich te richten tot de Italiaanse autoriteiten om erop aan te dringen dat de 3. stadsontwikkeling in bedoeld gebied wordt opgeschort totdat de zaak is opgehelderd? 4. Wat is haar algemene standpunt over deze aangelegenheid? (1) (2) PB L 175 van 5. 7. 1985, blz. 40. PB L 73 van 14. 3. 1997, blz. 5. Antwoord van mevrouw Bjerregaard namens de Commissie (15 juni 1998) Op basis van de informatie van het geachte parlementslid meent de Commissie dat de in de vraag bedoelde werkzaamheden een project als bedoeld in bijlage II van Richtlijn 85/337/EEG (1) vormen. Voor dergelijke projecten moet een milieu-effectbeoordeling plaatsvinden als de lidstaten vinden dat dit op grond van de kenmerken ervan nodig is. Richtlijn 97/11/EG (2) van 3 maart 1997 is de nieuwe richtlijn tot wijziging van Richtlijn 85/337 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten. Op grond van deze richtlijn moet bij de beoordeling van de kwetsbaarheid van het milieu in de gebieden waarop de projecten van invloed kunnen zijn bijzondere aandacht uitgaan naar landschappen van historisch, cultureel of archeologisch belang (Bijlage III punt 2, onder h). Dit element moet worden aangemerkt als een geldige maatstaf voor de lidstaten om op deugdelijke wijze te bepalen voor welke projecten van de lijst in bijlage II een milieu-effectbeoordeling moet worden uitgevoerd (zowel op ad hoc basis als wanneer zij algemene drempelwaarden of criteria vaststellen. Uiterlijk op 14 maart 1999 moeten de lidstaten voldoen aan Richtlijn 97/11/EG. Aangezien de Commissie niet op de hoogte is van bedoeld project, kan zij geen commentaar geven op de specifieke bedoelde situatie. Zij zal de nodige stappen ondernemen om uitvoerige informatie te vergaren en ervoor te zorgen dat het Gemeenschapsrecht wordt nageleefd. (1) (2) PB L 175 van 5. 7. 1985. PB L 73 van 14. 3. 1997


title: Résolution portant avis du Parlement européen sur la nomination des membres du directoire de la Banque centrale européenne (7993/98 - C4-0260/98)

eurovoc_concepts:
European Central Bank
appointment of staff
decision-making body (EU)


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1494/98 του Hiltrud BREYER προς την Επ τροπή. Mochovce

eurovoc_concepts:
Slovakia
construction costs
health risk
nuclear power station
nuclear reactor
nuclear safety
price of energy

text: 19. 11. 98 EL Epi·shmh Efhmeri·da tvn Eyrvpai¤kv· n Koinoth·tvn C 354/103 (98/C 354/165) Ue·ma: Mochovce GRAPTH ERVTHSH E-1492/98 ypobolh· : Hiltrud Breyer (V) prow thn Epitroph· (13 Mai(cid:143)oy 1998) Gnvri·zei h Epitroph· o·ti ta sygkroth·mata toy pyrhnikoy· ergostasi·oy toy Mochovce e·xoyn kataskeyasuei· me ba·sh palia· sobietikh· texnologi·a thw dekaeti·aw toy (cid:146)70 xvri·w containment kai o·ti epiple·on h kataskeyh· tvn egkatasta·sevn pragmatopoih·uhke vw ergota·jio makroy· xro·noy me polyetei·w diakope·w se apodedeigme·na seismogene·w kai tektonikv· w akata·llhlo xv· ro, gegono·w to opoi·o odhgei· sthn y·parjh seira· w a·llvn epi·shw anypolo·gistvn parago·ntvn kindy·noy stiw egkatasta·seiw; (98/C 354/166) GRAPTH ERVTHSH E-1493/98 ypobolh· : Hiltrud Breyer (V) prow thn Epitroph· (13 Mai(cid:143)oy 1998) Ue·ma: Mochovce › Walkdown 2 Ua la·bei a·rage ypo·ch thw h Epitroph· ta apotele·smata thw dieunoy·w epitroph·w gia to Mochovce (Walkdown 2) vw ba·sh tvn peraite·rvn sxedi·vn thw o·son afora· tiw pyrhnike·w egkatasta· seiw toy Mochovce; (98/C 354/167) Ue·ma: Mochovce GRAPTH ERVTHSH E-1494/98 ypobolh· : Hiltrud Breyer (V) prow thn Epitroph· (13 Mai(cid:143)oy 1998) Gnvri·zei h Epitroph· o·ti h problepo·menh metatroph· eno·w antidrasth·ra WWER 440/213 se e·na to·so metagene·stero sta·dio den e·xei e·vw sh·mera dokimasuei· poyuena· kai o·ti oi germanike·w arxe·w ta·xuhkan kata· miaw te·toiaw metatroph·w sthn peri·ptvsh tvn pyrhnikv· n egkatasta· sevn toy Greifswald, dio·ti o ki·ndynow ua h·tan ype·rmetra mega·low kai h xrhmatodo·thsh ua epiba·ryne mo·no toyw forologoyme·noyw; Oi oikonomikv· w anuoy·ntew energeiakoi· o·miloi sth Germani·a den h·tan diateueime·noi na xrhmatodoth·soyn thn eja·leich tvn 201 ellei·cevn vw prow thn asfa·leia, uevrv· ntaw to egxei·rhma vw li·an epiki·ndyno kai oikonomikv· w apro·sforo. Eno·cei thw eleyue·rvshw thw eyrvpai¤kh·w agora·w hlektrikh·w ene·rgeiaw poie·w ua ei·nai oi syne·peiew thw promh·ueiaw rey·matow apo· to pyrhniko· ergosta·sio toy Mochovce (panomoio·typo me to pyrhniko· ergosta·sio toy Greifswald) sthn eyrvpai¤kh· agora· hlektrikh·w ene·rgeiaw; Koinh· apa· nthsh toy k. Van den Broek ej ono·matow thw Epitroph· w stiw grapte·w ervth· seiw P-1465/98, E-1487/98, E-1488/98, E-1489/98, E-1490/98, E-1491/98, E-1492/98, E-1493/98 kai E-1494/98 (5 Ioyni·oy 1998) Ta texnika· zhth·mata o·son afora· thn pyrhnikh· asfa·leia toy progra· mmatow eksygxronismoy· toy pyrhnikoy· staumoy· Mochovce ei·xan ejetastei· apo· thn aneja·rthth etairei·a symboy·lvn Riskaudit, koinh· epixei·rhsh tvn organismv· n asfa·leiaw GRS (Gesellschaft fo·r Reaktorsicherheit, Germani·a) kai IPSN (Institoy·to pyrhnikh·w prostasi·aw kai asfa·leiaw, Galli·a) to 1994, kato·pin sxetikoy· aith·matow sto plai·sio toy danei·oy Euratom › Eyrvpai¤kh· Tra·peza anasygkro·thshw kai ana·ptyjhw (BERD). H eje·tash poy pragmatopoih·uhke apo· thn etairei·a Riskaudit parei·xe th diabebai·vsh o·ti h kataskeyh·, h diaxei·rish kai h leitoyrgi·a toy pyrhnikoy· staumoy· Mochovce antapokri·nontan stoyw kano·new asfa·leiaw kai thn isxy·oysa praktikh· sth Germani·a kai th Galli·a, ypo· ton o·ro o·ti efarmo·zontai me oruo· kai plh·rh tro·po oi diatypvuei·sew systa·seiw. H e·kuesh Riskaudit kate·lhge sto sympe·rasma o·ti «dedome·nhw thw ypa·rxoysaw kata·stashw sto Mochovce kai thw efarmogh·w tvn proteino·menvn me·trvn (. ) mporoy·me na sympera· noyme o·ti h kataskeyh·, h diaxei·rish kai h leitoyrgi·a thw egkata·stashw ua antapokri·nontai stiw (. ) apaith·seiw asfa·leiaw kai thn isxy·oysa praktikh· stiw xv· rew thw Dy·shw, ypo· ton o·ro o·ti lamba·nontai ypo·ch oi systa·seiw tvn IPSN-GRS kata· tro·po oruo· kai plh·rh»


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1512/98 von Roberta ANGELILLI an die Kommission. Archäologische Überreste im Hafenviertel von Rom

eurovoc_concepts:
EU programme
Latium
archaeology
cultural heritage
heritage protection
historic site
road building

formats: html print


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1469/98 do Deputado Johanna MAIJ-WEGGEN à Comissão. Número de efectivos na DG VI

eurovoc_concepts:
European official
administrator
animal welfare
food technology
hormone
infectious disease
medicinal product
recruitment
veterinary legislation

text: 22. 12. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 402/137 (98/C 402/181) PERGUNTA ESCRITA E-1469/98 apresentada por Johanna Maij-Weggen (PPE) (cid:224) Comissªo (13 de Maio de 1998) Objecto: Nœmero de efectivos na DG VI PoderÆ a Comissªo indicar o nœmero de efectivos da categoria A contratados pela DG VI a tempo inteiro para as seguintes Æreas: › bem-estar dos animais (produ(cid:231)ªo, transporte, abate) › res(cid:237)duos nos gØneros alimentares (incluindo hormonas e antibi(cid:243)ticos) › doen(cid:231)as zoon(cid:243)ticas (salmonelas, campilobacter, listeria, etc. )? PoderÆ a Comissªo informar igualmente se se trata de funcionÆrios permanentes, agentes temporÆrios ou peritos nacionais destacados e, para os dois œltimos casos, indicar quando termina o seu contrato com a Comissªo? Resposta dada por Franz Fischler em nome da Comissªo (22 de Junho de 1998) A unidade da Direc(cid:231)ªo-Geral da Agricultura responsÆvel pelas questıes a que se refere a Senhora Deputada Ø a VI/B. II. 2, «Legisla(cid:231)ªo veterinÆria e zootØcnica». A unidade conta com 22 funcionÆrios da categoria A. Ao dom(cid:237)nio do bem-estar animal (explora(cid:231)ªo, transporte e abate) estªo afectos um agente temporÆrio da categoria A, cujo contrato termina em 15 de Julho de 1998, e um perito nacional, cujo contrato termina em 31 de Janeiro de 1999. Ao dom(cid:237)nio dos res(cid:237)duos nos gØneros alimentares (incluindo hormonas e antibi(cid:243)ticos) estÆ afecto um agente temporÆrio da categoria A, cujo contrato termina em 31 de Agosto de 1998. Ao dom(cid:237)nio das doen(cid:231)as zoon(cid:243)ticas (salmonelas, campilobacter, listeria) estÆ afecto um perito nacional, cujo contrato termina em 31 de Janeiro de 2001. (98/C 402/182) PERGUNTA ESCRITA E-1477/98 apresentada por Lis Jensen (I-EDN) (cid:224) Comissªo (13 de Maio de 1998) Objecto: Projecto de moderniza(cid:231)ªo e amplia(cid:231)ªo do aeroporto internacional de S(cid:243)fia O projecto de moderniza(cid:231)ªo e amplia(cid:231)ªo do aeroporto internacional de S(cid:243)fia recebeu um financiamento do BEI de 60 milhıes de ecus. O financiamento destina-se ao prolongamento da pista e hÆ constru(cid:231)ªo de um terminal de passageiros. O contrato jÆ foi assinado. Contudo, nªo foi elaborado qualquer projecto concreto, nem foi realizado qualquer estudo de impacto ambiental (EIA). Existe unicamente um plano director para a reconstru(cid:231)ªo do aeroporto de S(cid:243)fia elaborado pela empresa brit(cid:226)nica «Sir Halkrow and Partners». Nªo existe um projecto espec(cid:237)fico. No plano director sªo propostas diversas variantes para o prolongamento da pista. As obras poderªo come(cid:231)ar sem a devida avalia(cid:231)ªo das variantes e do projecto. Deveria realizar-se um EIA do projecto espec(cid:237)fico e nªo somente a n(cid:237)vel do projecto global. Na reuniªo pœblica sobre o EIA do projecto global foram apresentados argumentos contra o projecto actual, tendo sido propostas localiza(cid:231)ıes alternativas para a constru(cid:231)ªo de um aeroporto. Nenhum desses projectos foi tomado em considera(cid:231)ªo. O aeroporto situa-se inadmissivelmente perto da cidade de S(cid:243)fia. Os n(cid:237)veis de ru(cid:237)do e de emissıes ultrapassam os limites mÆximos permitidos. Tem havido sucessivos protestos e peti(cid:231)ıes, por parte da popula(cid:231)ªo local, contra a amplia(cid:231)ªo do aeroporto. Porque vai o BEI financiar um projecto sem que este tenha sido efectivamente redigido e projectado e sem a realiza(cid:231)ªo prØvia de um EIA?


title: WRITTEN QUESTION No. 1510/98 by Carlos ROBLES PIQUER to the Commission. Common defence against 'technological sabotage'

eurovoc_concepts:
computer crime
computer piracy
computer system
fraud
industrial hazard
private sector
public sector
technological independence

text: C 13/38 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 18. 1. 1999 (1999/C 13/053) SKRIFTLIG FR¯GA E-1501/98 fr(cid:229)n Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) till kommissionen (13 maj 1998) ˜mne: Informationssamh(cid:228)llet och den ekonomiska och sociala sammanh(cid:229)llningen N(cid:228)r kommissionsledamot Monika Wulf-Mathies inf(cid:246)r Europaparlamentets utskott f(cid:246)r regionalpolitik presente- rade kommissionens meddelande (cid:148)Sammanh(cid:229)llningen och informationssamh(cid:228)llet(cid:148) (KOM(97) 0007, 22. 1. 1997) sade hon att budgetmedel hade avsatts i enlighet med artikel 6 i ESF (Europeiska socialfonden) f(cid:246)r ett visst antal regioner i syfte att utarbeta en strategi och ett handlingsprogram f(cid:246)r (cid:246)verg(cid:229)ngen till informationssamh(cid:228)llet. Kan kommissionen ge information om i f(cid:246)rsta hand alla de projekt r(cid:246)rande informationssamh(cid:228)llet f(cid:246)r vilka Europeiska kommissionen hittills har bidragit med finansiering inom ramen f(cid:246)r artikel 6 i ESF, och om dem som kommer att f(cid:229) finansiering under hela den nuvarande programperioden, med specificering av gynnade regioner, total kostnad f(cid:246)r genomf(cid:246)randet och samfinansiering fr(cid:229)n gemenskapen? Svar fr(cid:229)n PÆdraig Flynn p(cid:229) kommissionens v(cid:228)gnar (19 juni 1998) F(cid:246)r n(cid:228)rvarande ges st(cid:246)d enligt artikel 6 i f(cid:246)rordningen om Europeiska socialfonden (1) till pilotprojekt inom informationssamh(cid:228)llet genom det regionala informationssamh(cid:228)lleinitiativet (RISI). Enligt detta system finansi- erar Europeiska socialfonden totalt tio projekt. ¯tta projekt f(cid:229)r st(cid:246)d inom RISI 1 (regionala strategier och handlingsplaner). De ber(cid:246)rda regionerna (cid:228)r Bremen i Tyskland, Attika i Grekland, Midi-PyrenØerna i Frankrike, South West Region p(cid:229) Irland, Norra Karelen i Finland, Murcia i Spanien, Blekinge i Sverige och Wales i F(cid:246)renade kungariket. Varje projekt f(cid:229)r till 50 % samfinansierat st(cid:246)d f(cid:246)r totalt upp till 250 000 ecu f(cid:246)r att bygga upp en strategi och en handlingsplan f(cid:246)r informationssamh(cid:228)llet. Tv(cid:229) projekt f(cid:229)r st(cid:246)d inom RISI 2 (regionala till(cid:228)mpningar av informationssamh(cid:228)llet). Det r(cid:246)r sig h(cid:228)r om region(cid:246)verskridande projekt som skall utf(cid:246)ra genomf(cid:246)rbarhetsstudier innan de praktiska till(cid:228)mpningarna i de ber(cid:246)rda regionerna utprovas. De tv(cid:229) projekten g(cid:228)ller gr(cid:228)ns(cid:246)verskridande telearbete (telecentrer) och bibliotek som informations- och utbildningscentrer (ISTAR). Den f(cid:246)rstn(cid:228)mnda f(cid:229)r till 50 % samfinansierat st(cid:246)d f(cid:246)r 2,4 miljoner ecu och den senare f(cid:229)r till 50 % samfinansierat st(cid:246)d f(cid:246)r totalt 1,1 miljoner ecu. (1) EGT L 193, 31. 7. 1993, s. 39. (1999/C 13/054) SKRIFTLIG FR¯GA E-1510/98 fr(cid:229)n Carlos Robles Piquer (PPE) till kommissionen (13 maj 1998) ˜mne: Gemensamt f(cid:246)rsvar mot (cid:148)tekniska sabotage(cid:148) Det (cid:228)r tydligt att de offentliga och privata f(cid:246)retagens datasystem (cid:228)r mycket s(cid:229)rbara, eftersom de (cid:228)r s(cid:229) beroende av tekniken. Detta beroende leder till att n(cid:228)tverken f(cid:246)r s(cid:228)kerhet, finansinstituten och (cid:228)ven maktcentra (cid:228)r mycket k(cid:228)nsliga f(cid:246)r datarelaterade angrepp. Man m(cid:229)ste (cid:246)verv(cid:228)ga de risker som utg(cid:246)rs av s(cid:229) kallat tekniskt sabotage och de f(cid:246)ljder som detta kan f(cid:229), i synnerhet f(cid:246)r finans-, energi- och kommunikationssektorerna. Anser kommissionen, med tanke p(cid:229) det (cid:246)msesidiga beroende som livet inom gemenskapen inneb(cid:228)r, att man b(cid:246)r f(cid:246)resl(cid:229) en gemenskapsklassificering av tekniska brott, s(cid:229) att alla medlemsl(cid:228)nder gemensamt kan f(cid:246)rsvara sig mot varje typ av ny olaglig verksamhet?


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1486/98 af Rosemarie WEMHEUER til Kommissionen. Personalesituationen i Kommissionen

eurovoc_concepts:
European Commission
access to EU information
contract staff
personnel administration
regulations for civil servants
socioprofessional category
statistics

text: C 354/108 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 19. 11. 98 Retssagen mod Lino Orviedo som fłlge af det mislykkede statskup i april 1996 forlłb i fłrste omgang ved milit(cid:230)rretten og siden ved Paraguays hłjesteret, hvilket hans forsvarer havde anmodet om. Hłjesteret stadf(cid:230)stede milit(cid:230)rrettens dom, hvor Lino Orviedo blev idłmt en f(cid:230)ngselsstraf p(cid:229) ti (cid:229)r og milit(cid:230)r degradering samtidig med frakendelse af sine civile og politiske rettigheder. Fortolkningen og anvendelsen af Paraguays demokratiske forfatning og gennemfłrelsesbestemmelserne hertil er et anliggende, der udelukkende henhłrer under Paraguays dommerstands og domstoles kompetence, som alene er lovens vogter, og deres beslutninger unddrager sig Kommissionen kompetence. (98/C 354/173) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1485/98 af Andrea Manzella (PSE) til R(cid:229)det (14. maj 1998) Om: Dommen over general Oviedo Vil R(cid:229)det i forbindelse med den nuv(cid:230)rende situation i Paraguay oplyse, hvilken dom der er afsagt, og hvilken »moral suasion« (appelleren til samvittigheden) der er udłvet med hensyn til den igangv(cid:230)rende valgproces? Der er st(cid:230)rk tvivl med hensyn til dennes regelm(cid:230)ssighed som fłlge af anholdelsen af og dommen over general Luis Oviedo, som fandt sted under uklare procesm(cid:230)ssige forhold og uden effektive garantier. General Oviedo er den kandidat, som opn(cid:229)ede flest stemmer ved prim(cid:230)rvalget, der blev kendt lovligt af den kompetente dłmmende magt, og han er ogs(cid:229) langt den stłrste favorit i samtlige opinionsundersłgelser. Vil R(cid:229)det p(cid:229) basis af officielle akter fra Paraguays regering oplyse, hvad anklagepunkterne bestod i, om de var velbegrundede, og om dommen over general Oviedo stod i et rimeligt forhold til lovovertr(cid:230)delsen? Svar (20. juli 1998) 1. P(cid:229) baggrund af de begivenheder, der fandt sted for nylig forud for valget, fandt Den Europ(cid:230)iske Union, at selv om situationen gav anledning til bekymring, ville det ikke v(cid:230)re tilr(cid:229)deligt for EU at frems(cid:230)tte endnu en erkl(cid:230)ring om Paraguay efter den erkl(cid:230)ring, som den havde fremsat den 19. november 1997, og hvori der var blevet redegjordt for EU(cid:146)s holdning. Samtidig har EU inden for rammerne af normale diplomatiske kontakter over for de paraguayske myndigheder givet udtryk for den bekymring, som den n(cid:230)vnte i denne erkl(cid:230)ring. EU har ligeledes v(cid:230)ret i t(cid:230)t kontakt med Mercosur-regeringerne. Den har omhyggeligt noteret sig deres vurdering af situationen i Paraguay og forts(cid:230)tter med at overv(cid:229)ge situationen. Endvidere har EU i f(cid:230)llesskab med Organisationen af Amerikanske Stater (OAS) finansieret en observatłrmission i forbindelse med valget i Paraguay. Paraguays Hłjesteret bekr(cid:230)ftede i midten af april 1998 den dom, der var blevet afsagt af den 2. ekstraordin(cid:230)re milit(cid:230)rdomstol, som idłmte general Oviedo 10 (cid:229)rs f(cid:230)ngsel for et kupforsłg i april 1996. R(cid:229)det kan ikke vurdere, om anklagepunkterne er velbegrundede, eller om dommen st(cid:229)r i et rimeligt forhold til lovovertr(cid:230)delsen. (98/C 354/174) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1486/98 af Rosemarie Wemheuer (PSE) til Kommissionen (13. maj 1998) Om: Personalesituationen i Kommissionen P(cid:229) baggrund af den igen og igen opdukkende diskussion om det administrative janushoved p(cid:229) den ene side og de overbebyrdede tjenestegrene p(cid:229) den anden vil jeg gerne have et overblik over den nłjagtige personalesituation og fordelingen af de tjenestem(cid:230)nd, der arbejder i og for Kommissionen. Der for beder jeg Kommissionen om at besvare fłlgende spłrgsm(cid:229)l:


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1498/98 af Peter SKINNER til Kommissionen. Menneskerettighedssituationen i Sierra Leone

eurovoc_concepts:
Sierra Leone
democracy
financial aid
human rights
humanitarian aid
institutional structure
political asylum
political refugee
repatriation grant

text: C 386/138 De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende DA 11. 12. 98 (98/C 386/192) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1498/98 af Peter Skinner (PSE) til Kommissionen (13. maj 1998) Om: Menneskerettighedssituationen i Sierra Leone Vil Kommissionen i betragtning af de seneste begivenheder i Sierra Leone kommentere, hvad der głres for at stabilisere et demokratisk styre? Vil Kommissionen endvidere kommentere sine drłftelser vedrłrende den nuv(cid:230)rende situation for flygtninge, som słger politisk asyl? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Joªo de Deus Pinheiro (23. juni 1998) Siden pr(cid:230)sident Kabbahs tilbagevenden fra udlandet og genindfłrelsen den 10. marts 1998 af demokratisk styre i Sierra Leone, er der blevet lagt s(cid:230)rlig v(cid:230)gt p(cid:229), hvorledes det demokratiske styre kan stabiliseres og bef(cid:230)stes med henblik p(cid:229) at danne et solidt grundlag for landets genopbygning og fremtidige udvikling. Den indre sikkerhed i landet vil fortsat i nogen tid afh(cid:230)nge af tilstedev(cid:230)relsen af kontrolgruppen fra De Vestafrikanske Staters (cid:216)konomiske F(cid:230)llesskab (Ecomog), og resultaterne af denne gruppes operationer i Sierra Leone vil v(cid:230)re afgłrende for tidsplanen for og hele tilrettel(cid:230)ggelsen af genindfłrelsen af lokalt selvstyre, som planlagt af den nuv(cid:230)rende regering. P(cid:229) centralt plan har regeringen forpligtet sig til at indfłre en mere ansvarlig og gennemsigtig opkr(cid:230)vning og forvaltning af de offentlige midler, i et forsłg p(cid:229) at vende situationen, der er pr(cid:230)get af utilfredshed og uro i det civile samfund og blandt de v(cid:230)bnede styrker som fłlge af (cid:229)rtiers vidt udbredt korruption og d(cid:229)rlig forvaltning. Kommissionen er s(cid:229)ledes i gang med at finansiere et program for institutionel stłtte med udgangspunkt i finansministeriet, og dette program tager sigte p(cid:229) at styrke regeringens evne til at forvalte og afl(cid:230)gge regnskab for statens finanser, ligesom Kommissionen har planer om at udvide denne form for bistand i de kommende programmer, der finansieres under den 8. Europ(cid:230)iske Udviklingsfond (EUF). For s(cid:229) vidt ang(cid:229)r resten af landet, er regeringen › med bistand fra diverse donorer › i f(cid:230)rd med at głre det lettere for de borgere, der er blevet fordrevet fra deres lokalsamfund, at vende tilbage til deres byer og landsbyer. Der ydes humanit(cid:230)r nłdhj(cid:230)lp i form af en m(cid:229)lrettet ern(cid:230)ringsm(cid:230)ssig indsats samt medicinske programmer (2,9 mio. ECU) og endvidere i form af programmer for levering af s(cid:229)s(cid:230)d og landbrugsredskaber (1,9 mio. ECU) til ophj(cid:230)lpning af landbruget. Kommissionen er ogs(cid:229) i gang med at forberede genoptagelsen af rehabiliteringspro- grammerne til fordel for landdistrikterne med det form(cid:229)l at bist(cid:229) med genopbygningen af den sociale infrastruktur, der er blevet łdelagt under borgerkrigen gennem de sidste 7 (cid:229)r samt i de allerseneste kampe siden milit(cid:230)rkuppet i maj 1997. Der l(cid:230)gges s(cid:230)rlig megen v(cid:230)gt p(cid:229) at yde hj(cid:230)lp til lokalsamfundene med henblik p(cid:229) genbos(cid:230)ttelse og genoptagelse af de łkonomiske aktiviteter samt genetablering af de grundl(cid:230)ggende sociale serviceorganer, set p(cid:229) baggrund af den indvirkning, de sidste mange (cid:229)rs sociale marginalisering og afsavn har haft p(cid:229) de efterfłlgende regeringers stabilitet lige siden landets uafh(cid:230)ngighed. Kommissionen er ikke bekendt med nogen drłftelser om flygtninges ansłgning om politisk asyl. Dog ydes der › via en europ(cid:230)isk ngo › bistand til flygtninge i Guinea, hvor man er ved at forberede deres endelige frivillige tilbagevenden til Sierra Leone, s(cid:229) snart den sikkerhedsm(cid:230)ssige situation tillader det. (98/C 386/193) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-1508/98 af Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) til Kommissionen (13. maj 1998) Om: Informationssamfundet og den łkonomiske og sociale samhłrighed Europa-Parlamentets Udvalg om Regionalpolitik (bet(cid:230)nkning A-0399/97) har understreget, at adgangen til informationssamfundet generelt og konkret evnen til at anvende information og senere omdanne den til relevante kundskaber kr(cid:230)ver s(cid:230)rlige kvalifikationer af de menneskelige ressourcer. I denne forbindelse fremfłrer


title: SCHRIFTELIJKE VRAAG nr. 1500/98 van Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA aan de Commissie. Informatiemaatschappij en economische en sociale samenhang

eurovoc_concepts:
European Commission
European Regional Development Fund
action programme
budgetary resources
co-financing
economic and social cohesion
information
information policy
telematics

text: 5. 2. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 31/47 Deze richtsnoeren zullen onder meer worden gebaseerd op de tijdens de uitvoering en halverwege de looptijd verrichte evaluaties van de door de Structuurfondsen ondersteunde activiteiten. De thans aan de gang zijnde evaluatie van het effect van de bijstandsverlening van de Structuurfondsen op het midden- en kleinbedrijf (MKB) zal bijvoorbeeld informatie verschaffen over de typologie van de met de informatiemaatschappij verband houdende uitgaven. Dit zal richting helpen geven aan de maatregelen die de Commissie zal nemen om het MKB te helpen de informatie- en communicatietechnologieºn volledig te integreren. De evaluatie van de IRISI-programma(cid:146)s (de door zes regio(cid:146)s ontwikkelde regionale strategieºn inzake de informatiemaatschappij die de voorlopers waren van de huidige RISI-modelprojecten in het kader van artikel 10 van de thans geldende EFRO-verordening) levert dan weer belangrijke inzichten op met betrekking tot de regionale perceptie van de informatiemaatschappij en de institutionele en procedurele problemen waarmee immateriºle investeringen in sectoren als de informatiemaatschappij gepaard gaan. Bovendien stelt de Commissie na haar mededeling (cid:132)Leven en werken in de informatiemaatschappij: de mens voorop(cid:148) nu een onderzoek in naar aspecten van de veranderingen die de arbeidsorganisatie ondergaat als gevolg van onder meer de verspreiding van informatie- en communicatietechnologieºn. Doel van dit onderzoek is voorbeelden van goede handelwijzen te vinden. (1) COM(98) 131 def. (1999/C 31/062) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1500/98 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie Betreft: Informatiemaatschappij en economische en sociale samenhang (13 mei 1998) Op 23 januari 1997 wees mevrouw Wulf-Mathies, lid van de Commissie, er bij de presentatie van de mededeling van de Commissie over cohesie en de informatiemaatschappij (COM(97) 0007 def. van 22. 1. 1997) voor de Commissie regionaal beleid van het Europees Parlement op dat krachtens artikel 10 van het EFRO aan een aantal regio(cid:146)s begrotingsmiddelen ter beschikking zijn gesteld met het oog op de uitwerking van een strategie en een actieprogramma voor de overgang naar de informatiemaatschappij. Kan de Commissie mededelingen doen over de tot dusverre krachtens artikel 10 van het EFRO door de Commissie medegefinancierde projecten betreffende de informatiemaatschappij en over de tot het einde van de huidige programmeringsperiode nog mede te financieren projecten en daarbij de begunstigde regio(cid:146)s, de totale kosten van de uitvoering en het medefinancieringsbedrag van de Gemeenschap aangeven? (1999/C 31/063) SCHRIFTELIJKE VRAAG E-1502/98 van Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) aan de Commissie Betreft: Informatiemaatschappij en economische en sociale samenhang (13 mei 1998) Op 23 januari 1997 wees mevrouw Wulf-Mathies, lid van de Commissie, er bij de presentatie van de mededeling van de Commissie over cohesie en de informatiemaatschappij (COM(97) 0007 def. van 22. 1. 1997) voor de Commissie regionaal beleid van het Europees Parlement op dat tien projecten op het gebied van de informatie- maatschappij in het kader van de interregionale samenwerking zouden worden gefinancierd. Kan de Commissie mededelingen doen over alle tot dusverre in het kader van de communautaire initiatieven door de Commissie medegefinancierde projecten betreffende de informatiemaatschappij en over de tot het einde van de huidige programmeringsperiode nog mede te financieren projecten en daarbij de begunstigde regio(cid:146)s, de totale kosten van de uitvoering en het medefinancieringsbedrag van de Gemeenschap aangeven?


title: Resolución que contiene el dictamen del Parlamento Europeo sobre el nombramiento de los miembros del Comité Ejecutivo del Banco Central Europeo (7993/98 - C4-0260/98)


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1516/98 del Helena TORRES MARQUES a la Comisión. Campaña sobre el euro y las mujeres

eurovoc_concepts:
EU programme
European Union
dissemination of information
equal treatment
euro
promotion of the European idea
public awareness campaign
woman

text: C 31/50 Diario Oficial de las Comunidades Europeas ES 5. 2. 1999 una respuesta jur(cid:237)dica oportuna a nivel internacional ante el delito informÆtico. La Comisi(cid:243)n participa en la aplicaci(cid:243)n del plan de lucha contra el crimen organizado aprobado por el Consejo Europeo de Amsterdam, que incluye una recomendaci(cid:243)n para combatir el uso delictivo de las nuevas tecnolog(cid:237)as. Estas medidas han de contribuir significativamente a detener la circulaci(cid:243)n de pornograf(cid:237)a infantil en Internet. (1) DO C 223 de 17. 7. 1998, p. 74. (2) DO C 217 de 17. 7. 1997. (3) DO C 102 de 3. 4. 1998. (4) DO C 60 de 25. 2. 1998. (5) DO C 91 de 20. 3. 1997. (6) DO C 83 de 14. 3. 1997. (7) DO C 83 de 14. 3. 1997. (8) DO C 83 de 14. 3. 1997. (9) DO C 60 de 26. 2. 1997. (10) DO C 60 de 26. 2. 1997. (11) COM(97)582 final. (12) COM(97)570 final. (1999/C 31/066) PREGUNTA ESCRITA E-1516/98 de Helena Torres Marques (PSE) a la Comisi(cid:243)n (13 de mayo de 1998) Asunto: Campaæa sobre el euro y las mujeres En la reuni(cid:243)n de 1997 del Grupo de trabajo de Comisarios para la igualdad de oportunidades, el Presidente Santer anunci(cid:243) que las mujeres ser(cid:237)an un grupo espec(cid:237)fico prioritario en las campaæas de informaci(cid:243)n sobre el euro. ¿Puede la Comisi(cid:243)n aclarar c(cid:243)mo se han llevado a la prÆctica las palabras del Presidente? ¿En quØ medida existen campaæas espec(cid:237)ficas para las mujeres en los restantes programas de informaci(cid:243)n del programa PRINCE (Ciudadanos de Europa, Construyamos juntos Europa, etc. ) Respuesta del Sr. Oreja en nombre de la Comisi(cid:243)n (3 de septiembre de 1998) La Comisi(cid:243)n confirma que las mujeres constituyen un grupo prioritario de las acciones de informaci(cid:243)n sobre el euro. Sin embargo, este pœblico no ha sido objeto de un plan de comunicaci(cid:243)n espec(cid:237)fico en la fase inicial de la acci(cid:243)n, esencialmente destinada a los c(cid:237)rculos econ(cid:243)micos. Las mujeres forman parte de todos los segmentos de la poblaci(cid:243)n contemplados por la comunicaci(cid:243)n sobre el euro y se ha considerado mÆs apropiado tener presente a la poblaci(cid:243)n femenina en todos los aspectos de la comunicaci(cid:243)n. As(cid:237), se han apoyado y cofinanciado proyectos presentados por organizaciones de la sociedad civil que desarrollan iniciativas o instrumentos de comunicaci(cid:243)n que afectan a las mujeres tanto en el contexto profesional como familiar y social. En la nueva fase de la acci(cid:243)n, claramente orientada al gran pœblico, se ha previsto acentuar esta dimensi(cid:243)n. As(cid:237), por una parte, se ha pedido que el aæo pr(cid:243)ximo los Estados miembros con los que se han celebrado acuerdos de asociaci(cid:243)n incluyan las acciones de informaci(cid:243)n para mujeres en los planes de comunicaci(cid:243)n y, por otra parte, que la Comisi(cid:243)n inicie un anÆlisis cuantitativo y cualitativo para determinar los vectores de comunicaci(cid:243)n mÆs adecuados a dicho pœblico en lo referente al ecu. La Comisi(cid:243)n trabaja coordinadamente para poner todos sus instrumentos al servicio de dicho objetivo de comunicaci(cid:243)n a las mujeres. Ha previsto consagrar un nœmero especial de la carta informativa «Mujeres de Europa» al euro, que se difundirÆ a la vuelta de vacaciones. Las otras dos acciones del programa Prince («Ciudadanos de Europa» y «Construyamos Europa Juntos») han apoyado igualmente iniciativas orientadas a las mujeres. As(cid:237), entre los seis temas desarrollados por Ciudadanos de Europa, uno ha sido espec(cid:237)ficamente dedicado a la cuesti(cid:243)n de la igualdad de oportunidades en la Comunidad, en particular, con la preparaci(cid:243)n de un folleto y fichas descriptivas. La convocatoria de propuestas actual en el marco de «Construyamos Europa Juntos» ademÆs, al igual que en 1997, ofrece a las organizaciones que desarrollan proyectos para mujeres la oportunidad de solicitar contribuciones financieras para realizarlas