title: Rozporządzenie finansowe z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczące rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP–WE

eurovoc_concepts:
ACP-EU Convention
EDF
Member States' contribution
development aid
financial cooperation

text: 448 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 31998Q0430 7. 7. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 191/53 ROZPORZĄDZENIE FINANSOWE z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczące rozwoju współpracy finansowej w ramach czwartej Konwencji AKP–WE (98/430/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, zwany dalej „Traktatem WE”, uwzględniając czwartą Konwencję AKP-WE, podpisaną w Lomé dnia 15 grudnia 1989 r. zwaną dalej „Konwencją”, zmienioną Umową podpisaną na Mauritiusie dnia 4 listopada 1995 r. , uwzględniając Umowę wewnętrzną w sprawie finansowania i administrowania pomocą wspólnotową na mocy Czwartej Konwencji AKP-EWG (1), podpisaną w Brukseli dnia 20 grudnia 1995 r. , zwaną dalej „Umową wewnętrzną”, w szczególności jej art. 32, uwzględniając decyzję Rady 91/482/EWG z dnia 25 lipca 1991 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich z Europejską Wspólnotą Gospodarczą (2), zwaną dalej „decyzją”, uwzględniając regulamin ogólny oraz ogólne warunki dotyczące umów o pracę, dostawy i usługi, finansowanych z Europejskiego Funduszu Rozwoju (3), które zostały zatwierdzone przez Radę Ministrów AKP-EWG dnia 29 marca 1990 r. , zwany dalej „Ogólnym Regulaminem i Warunkami Zawierania Umów”, uwzględniając wniosek złożony przez Komisję, uwzględniając opinię Europejskiego Banku Inwestycyjnego, zwanego dalej „Bankiem”, uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (4), a także mając na uwadze, co następuje: na podstawie art. 1 ust. 1 Umowy wewnętrznej, Państwa Członkowskie utworzyły ósmy Europejski Fundusz Rozwoju, zwany „EFR” w niniejszym rozporządzeniu; (1) Dz. U. L 229 z 17. 8. 1991, str. 288. (2) Dz. U. L 263 z 19. 9. 1991, str. 1. Decyzja zmieniona decyzją 97/803/WE (Dz. U. L 329 z 29. 11. 1997, str. 50). (3) Dz. U. L 382 z 31. 12. 1990, str. 3. (4) Dz. U. C 223 z 22. 7. 1997, str. 1. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 449 na mocy art. 32 Umowy wewnętrznej, wraz z wejściem w życie Konwencji, przepisy dotyczące wykonania tej Umowy wewnętrznej stanowią przedmiot rozporządzenia finansowego przyjętego przez Radę działającą większością kwalifikowaną, ustanowioną art. 21 ust. 4 Umowy, 4 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE FINANSOWE: PROGNOZY FINANSOWE, ZASADY WPŁATY UDZIAŁÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH DO EFR ORAZ ZASADY OGÓLNE TYTUŁ I Artykuł 1 Kwota EFR ustanowiona w art. 1 Umowy wewnętrznej rozdzielana jest w sposób określony w załączniku I. Podział przyznanych środków oraz zasady transferu ustanawiają Konwencja oraz Umowa wewnętrzna. procentowej określonej dla finansowania krótkoterminowego, stosowanej w dniu, w którym wymagalna jest rata, na rynku pie- niężnym Państwa Członkowskiego dla ecu. Za każdy miesiąc zwłoki stopa ta jest podwyższana o ćwierć punktu procentowego. Wyższa stopa stosowana jest w odniesieniu do całego okresu zwłoki. Kwoty otrzymane przez Komisję pochodzące z tych odse- tek z płatności przeterminowanych zostają zapisane na rachunku określonym w art. 9 ust. 2 Umowy wewnętrznej. Artykuł 2 Artykuł 3 1. Roczne składki do EFR wnoszone są w czterech ratach płat- nych: 1. Wkłady finansowe Państw Członkowskich określane są w ecu. — dnia 20 stycznia, — dnia 1 kwietnia, — dnia 1 lipca, — dnia 1 listopada. 2. Każde Państwo Członkowskie wpłaca kwotę swojej składki w ecu. Jednakże Państwa Członkowskie mogą dokonywać bieżą- cych wpłat swoich składek w swoich walutach krajowych. Składki dodatkowe na dany rok budżetowy, o których decyduje Rada zgodnie z art. 6 ust. 3 Umowy wewnętrznej, są wymagane, chyba że Rada zadecyduje inaczej, dokonywane w okresie naj- krótszym z możliwych, określonym w decyzji wzywającej do takiej składki, określającej termin, który nie może przekroczyć trzech miesięcy. 3. Wkłady finansowe są przez każde Państwo Członkowskie zapisywane na dobro specjalnego rachunku nazwanego „Komisja Wspólnot Europejskich - Europejski Fundusz Rozwoju” otwar- tego w banku emisyjnym tego Państwa Członkowskiego lub instytucji finansowej wyznaczonej przez ten bank. Wkłady te pozostają na tych specjalnych rachunkach do czasu realizacji potrzeb, przewidzianych w art. 319 Konwencji. 2. Komisja powiadamia Państwa Członkowskie tak szybko, jak to jest możliwe, nie później niż do rozpoczęcia każdego roku bud- żetowego, oraz na podstawie decyzji Rady wymienionej w art. 6 ust. 1 Umowy wewnętrznej, kwoty rat składek, które należy wpłacić w każdym wymagalnym terminie. Komisja ustanawia kwoty wpłat dla każdego Państwa Członkowskiego proporcjonal- nie do jego udziału w EFR, określonego w art. 1 ust. 2 Umowy wewnętrznej. 4. Na mocy wygaśnięcia Konwencji, Komisja wzywa do wpłaty tej części składek, która pozostała do wpłacenia przez Państwa Członkowskie, zgodnie z wymogami, na warunkach ustanowio- nych w niniejszym rozporządzeniu finansowym. Artykuł 4 Komisja powiadamia Państwa Członkowskie o każdej zmianie kwot na wezwaniach do wpłaty tak szybko, jak to jest możliwe, przed terminem wymagalności każdej raty, w oparciu o sytuację finansową EFR i jego prognozy wydatków na pozostałą część roku. 1. Ecu stanowi sumę poszczególnych kwot walut Państw Człon- (WE) kowskich, wymienionych w rozporządzeniu Rady nr 3320/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie ujednolicenia obowiązujących przepisów prawa Wspólnoty określających ecu po wejściu w życie Traktatu o Unii Europejskiej (1). 3. W przypadku gdy rata składki płatna na mocy niniejszego artykułu, nie zostaje dokonana w okresie 15 dni od terminu wymagalności, zainteresowane Państwo Członkowskie zostaje wezwane do zapłaty odsetek od niezapłaconej kwoty, liczonych stopy dwóch punktów procentowych powyżej według Wszelkie zmiany w strukturze ecu, zadecydowane przez Radę zgodnie z Traktatem WE, stosuje się do niniejszego przepisu. (1) Dz. U. L 350 z 31. 12. 1994, str. 27. 450 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 2. Wartość ecu w danej walucie odpowiada sumie równowarto- ści kwot walut, które składają się na ecu. Artykuł 7 Jest ona ustalana przez Komisję na podstawie kursów wymiany na rynkach wymiany każdego dnia. Dzienne kursy wymiany różnych walut krajowych są dostępne każdego dnia i publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 3. Wszelkie działania obejmujące wymianę ecu na waluty krajo- we, w zasadzie wykonywane są na podstawie kursów wymiany stosowanych w danym dniu. Odstępstwa od tej zasady są dozwo- lone w należycie uzasadnionych, wyjątkowych przypadkach, zgodnie z przepisami wykonawczymi rozporządzenia finanso- wego z dnia 21 grudnia 1977 r. stosowanego do budżetu ogól- nego Wspólnot Europejskich (1). Artykuł 5 W celu dokonania wpłat określonych w art. 319 ust. 1 i 4 Konwencji, Komisja otwiera rachunki w instytucjach finansowych w krajach AKP oraz KTZ i w Państwach Członkowskich, dla wpłat w walutach krajowych krajów AKP lub w walutach lokalnych KTZ, oraz w Państwach Członkowskich, dla wpłat w ecu i innych walutach. Z zastrzeżeniem art. 319 ust. 3 Konwencji, depozyty znajdujące się na tych rachunkach są oprocentowane. Z takie odsetki zostają zastrzeżeniem art. 192 Konwencji, ulokowane na rachunku określonym w art. 9 ust. 2 Umowy wewnętrznej. oraz urzędników Podpisy przedstawicieli Komisji upoważnionych do prowadzenia czynności związanych z rachunkami EFR, zostają złożone w bankach, których to dotyczy, w momencie zakładania rachunku lub po mianowaniu upoważnianych do tego urzędników i przedstawicieli. Niniejsza procedura ma zastosowanie również do składania podpisów krajowych i regionalnych urzędników upoważniających, a także ich zastępców do prowadzenia czynności na rachunkach rozliczeniowych zakładanych w krajach AKP lub KTZ oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, na rachunkach otwieranych w Państwach Członkowskich. Artykuł 8 1. Środki z EFR muszą być wykorzystywane zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki finansowej, w szczególności zasadami gospodarności i efektywności kosztów. Cele jakościowe i iloś- ciowe muszą zostać określone, a postępy dotyczące ich realizacji monitorowane przy pomocy właściwych wskaźników. 2. W tym celu korzystanie ze środków EFR musi przebiegać na podstawie oceny ex ante czynności podejmowanej w związku z zapewnieniem, że oczekiwane wyniki uzasadniają wykorzystane środki. 3. Wszystkie działania muszą być okresowo kontrolowane a ich podstawy sprawdzane, szczególnie w związku z prognozami wezwań do opłacenia składek określonych w art. 6 ust. 1 Umowy wewnętrznej. Artykuł 6 Artykuł 9 1. Komisja przekaże ze specjalnego rachunku otwartego na pod- stawie art. 3 ust. 3 kwotę potrzebną do uzupełnienia rachunków otwartych w jej imieniu zgodnie z art. 5. Takie transfery są doko- nywane w oparciu o potrzeby pieniężne wynikające z projektów i programów. 2. Komisja dokłada wszelkich starań w celu dokonywania wypłat z rachunków specjalnych wymienionych w art. 3 ust. 3, w taki sposób, aby zachować dystrybucję swoich aktywów na tych rachunkach proporcjonalnie do składek poszczególnych Państw Członkowskich do EFR. (1) Dz. U. L 356 z 31. 12. 1977, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem (WE) nr 2444/97 (Dz. U. L 340 z 11. 12. 1997, str. 1). 1. Decyzje finansowe podejmowane na podstawie art. 25–27 Umowy wewnętrznej, w odniesieniu do pomocy administrowa- nej przez Komisję, oraz umowy finansowe, zawierają termin roz- poczęcia wykonania projektu. Decyzja finansowa oraz umowa przestają obowiązywać po tym terminie. 2. Decyzje finansowe określone w ust. 1 oraz umowy finansowe zawierają również termin wykonania tych działań. Kontynuacja działań wykraczająca poza ten termin musi być uzasadniona przez beneficjanta będącego stroną trzecią i zaakceptowana przez Komisję przed upływem czasu przeznaczonego na wykonanie. 3. Zakończenie projektu oraz nieprzyznawanie funduszy wypła- canych na mocy art. 20 dokonywane jest wówczas, gdy zostało podjęte zobowiązanie prawne zaciągnięte przez Komisję w związku z tym projektem w odniesieniu do tego beneficjanta, a związane z tym płatności i wpłaty zostały zaksięgowane na tych rachunkach. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 451 FINANSOWE ADMINISTROWANIE ŚRODKAMI EFR PRZEZ KOMISJĘ TYTUŁ II S e k c j a I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 10 dzeń wydatków oraz za kontrolę księgowania oraz rejestrowania przychodów i zadłużenia. W wykonywaniu swoich obowiązków kontroler finansowy może być wspomagany przez jednego lub więcej asystentów. Z zastrzeżeniem art. 15 ust. 3 lit. c) i art. 39, przepisy niniejszego tytułu nie mają zastosowania do kapitału ryzyka i dopłat do oprocentowania zarządzanych przez Bank. Artykuł 11 1. Środkami przyznanymi zarządzają intendenci, którzy mają prawo do samodzielnego zaciągania zobowiązań dotyczących wydatków, ustalania kwot wymagalnych do poboru i wystawia- nia zleceń windykacji lub wezwań do zapłaty. 2. Płatności oraz ściąganie należności prowadzone są przez księ- gowego. 3. Pełnienie obowiązków urzędnika upoważniającego, kontrolera finansowego i księgowego wzajemnie się wyklucza. Artykuł 12 W przypadku gdy czynności związane z dochodami i wydatkami są zarządzane przez zintegrowane systemy komputerowe, stosuje się przepisy sekcji II i III niniejszego tytułu, z wykorzystaniem możliwości zarządzania komputerowego. i wymogów wynikających z W tym celu: — dokumenty towarzyszące mogą pozostać u głównego urzęd- nika upoważniającego lub księgowego lub ich zastępców do celów kontrolnych, — podpisy i zatwierdzenia mogą być dodane w odpowiedniej formie komputerowej. System rachunkowości EFR jest konsultowany z kontrolerem finansowym, który posiada dostęp do danych tego systemu. Artykuł 13 1. Główny urzędnik upoważniający EFR, którego obowiązki są ustanowione w art. 311 Konwencji, jest mianowany przez Komi- sję. 2. Główny urzędnik upoważniający EFR może delegować swoje uprawnienia wykonawcze EFR na wyznaczone przez niego osoby upoważnione, z zastrzeżeniem zgody Komisji. Zasady regulujące obowiązki przyjęte na mocy niniejszego tytułu stosuje się do tych osób w granicach delegowanych im kompetencji. Każda decyzja o delegowaniu uprawnień określa zakres i, gdzie właściwe, czas trwania delegacji. 3. Osoby, na które delegowano uprawnienia, mogą działać wyłącznie w granicach wyraźnie im przyznanych kompetencji. Decyzje o delegowaniu uprawnień są podawane do wiadomości tych, którzy je otrzymują, księgowemu, kontrolerowi finanso- wemu, głównemu urzędnikowi upoważniającemu oraz Trybuna- łowi Obrachunkowemu. 2. Kontrola przeprowadzana jest przez kontrolera finansowego na podstawie badania dokumentów oraz, jeśli to konieczne, na miejscu. W związku z tym posiada on dostęp do rejestru oraz oryginałów dokumentów towarzyszących związanych ze zobo- wiązaniami, wydatkami i przychodami oraz, gdzie właściwe, do dokumentów związanych z przyznanymi środkami i przydzielo- nymi funduszami. Każdy dokument lub informacja sporządzone lub przechowywane na magnetycznym nośniku, który kontroler finansowy uzna za niezbędny do wykonania swojej pracy, jest mu przekazywany na jego żądanie. 3. Szczególne zasady mające zastosowanie wobec kontrolera finansowego zostały ustanowione w rozporządzeniu finansowym dotyczącym budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Artykuł 15 1. Księgowy jest mianowany przez Komisję. W wykonywaniu jego obowiązków mogą mu towarzyszyć jeden lub kilku asysten- tów księgowych wyznaczonych na podstawie uzasadnionej opi- nii księgowego, na tych samych warunkach, co księgowy. 2. Księgowy odpowiada za zbieranie przychodów i płatności wydatków, windykację długów oraz zarządzanie przepływem środków pieniężnych. Z zastrzeżeniem art. 36, księgowy, posiada samodzielne uprawnienia do zarządzania funduszami i aktywami. Księgowy odpowiada za ich stan. 3. Księgowy odpowiada za prowadzenie rachunków dla: a) przyznanych środków określonych w art. 1; b) zobowiązań określonych w art. 20; c) decyzji związanych z kapitałem ryzyka i bonifikatami opro- centowania określonymi w art. 39; d) płatności, przychodów i długów. Artykuł 14 1. Kontrolerem finansowym EFR zostaje kontroler finansowy Komisji. Odpowiada on za monitorowanie zobowiązań i zatwier- 4. Księgowy odpowiada za przygotowanie sprawozdań finanso- wych określonych w art. 66 ust. 2 niniejszego rozporządzenia finansowego. 452 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 Artykuł 16 a) dochód zaksięgowano na właściwej pozycji; Trybunał Obrachunkowy jest powiadamiany o mianowaniu głównego urzędnika upoważniającego, księgowego, asystenta księgowego i dysponenta zaliczek, określonych w art. 36 oraz o systemie księgowania określonym w art. 40. Komisja przekazuje Trybunałowi wszelkie regulaminy sporządzone przez nią w odniesieniu do spraw finansowych. S e k c j a I I PRZYCHODY I DŁUGI Artykuł 17 1. Przychody EFR składają się z wpłat dokonanych przez Pań- stwa Członkowskie zgodnie z Umową wewnętrzną, dochodów z depozytów oraz każdej innej sumy, której przyjęcie jest ustalane przez Radę. 2. Księgowy odpowiada za nadzorowanie i rejestrację na rachun- kach wpłat od Państw Członkowskich oraz innych dochodów. 3. Dla wszystkich innych dochodów, księgowy opracowuje zle- cenie inkasa przychodu, które jest przekazywane do kontrolera finansowego w celu uzyskania uprzedniej zgody. Zatwierdzenie ze strony kontrolera powinno być uzależnione od ustalenia czy: a) dochód zaksięgowano na właściwej pozycji; b) polecenie jest prawidłowe i zgodne ze stosownymi przepisa- mi; c) dokumenty towarzyszące są prawidłowe; d) zlecenie jest zgodne z zasadami należytego zarządzania finan- sami; e) kwota i waluta przychodu są prawidłowe. Zaksięgowanie dochodu na rachunku zostaje zakończone po zatwierdzeniu przez kontrolera finansowego. Artykuł 18 1. Wszelkie środki lub sytuacje, które mogą spowodować lub zmienić dług podlegający zapłacie na rzecz EFR i które zostały przedstawione Komisji przez krajowego urzędnika upoważniają- cego muszą być poprzedzone oszacowaniem zadłużenia dokona- nym przez urzędnika upoważniającego. Oszacowanie to przeka- zywane jest do zatwierdzenia przez kontrolera finansowego oraz do księgowego w celu wstępnego zaksięgowania na rachunkach. Oszacowanie zawiera, w szczególności, rodzaj zadłużenia, jego szacunkową kwotę oraz pozycję w budżecie, na której będzie zaksięgowany a także nazwę (nazwisko) i charakterystykę dłuż- nika. Zatwierdzenie ze strony kontrolera powinno być uzależ- nione od ustalenia czy: b) oszacowanie zadłużenia jest w należytym porządku i jest zgodne z odpowiednimi przepisami dotyczącymi zarządzania EFR i wszystkie czynności z nim związane zostały wykonane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami okre- ślonymi w art. 8. Kontroler finansowy może wstrzymać zatwierdzenie, jeżeli uzna, że warunki ustanowione w ust. 1 lit. a) i b) powyżej, nie zostały spełnione. Komisja może, w drodze decyzji zawierającej pełne uzasadnienie, oraz na własną odpowiedzialność, odrzucić wstrzymanie. Decy- zja taka jest ostateczna i wiążąca. Zostaje ona przekazana do wia- domości kontrolera finansowego. Komisja informuje Trybunał Obrachunkowy o wszystkich tego rodzaju decyzjach w terminie jednego miesiąca. 2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 12, główny urzędnik upo- ważniający opracowuje, odnośnie do każdego stwierdzonego, płynnego i należnego długu podlegającego zapłacie na rzecz EFR, w zakresie realizacji środków przyznanych EFR, zlecenie windy- kacji, które przesyła z dokumentami uzupełniającymi do kontro- lera finansowego w celu uzyskania jego uprzedniej zgody. Takie zlecenie po uzyskaniu zgody kontrolera finansowego, zostaje zaksięgowane przez księgowego na rachunkach. Celem zatwierdzenia jest ustalenie, że: a) dochód zaksięgowano na właściwej pozycji; b) polecenie jest prawidłowe i zgodne ze stosownymi przepisa- mi; c) dokumenty towarzyszące są prawidłowe; d) dłużnik został prawidłowo opisany; e) termin wymagalności został wskazany; f) zlecenie odpowiada zasadzie należytego zarządzania finan- sami określonej w art. 8; g) kwota i waluta zwracanej sumy są prawidłowe. Jeżeli zatwierdzenie zostaje wstrzymane, stosuje się ust. 1 akapit trzeci. 3. Jeżeli główny urzędnik upoważniający zrzeka się prawa odzy- skania długu, jak określono w ust. 1, to przesyła najpierw propo- zycję anulowania do zatwierdzenia przez kontrolera finansowe- go, a także do wiadomości księgowego. Celem zatwierdzenia przez kontrolera finansowego jest ustalenie, że anulowanie jest w należytym porządku i jest zgodne z zasadami należytego zarzą- dzania finansami. Propozycja ta jest rejestrowana przez księgo- wego. Jeżeli zatwierdzenie zostaje wstrzymane, stosuje się ust. 1 akapit trzeci. 4. W przypadku gdy kontroler finansowy odkryje, że nie zostało wystawione zlecenie windykacji, lub że należna suma nie została odzyskana, powiadamia o tym Komisję. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 453 Artykuł 19 2. Zatwierdzenie nie może być warunkowe. 1. Za właściwe wystawienie zleceń windykacji odpowiada księ- gowy. 2. Księgowy czyni wszystko, co jest w jego mocy, aby uzyskać zapewnienie, że długi określone w art. 18, zostaną odzyskane w wymagalnych terminach wskazanych na zleceniach windyka- cji i zapewnia, że właściwe prawa Wspólnoty zostały zabezpie- czone. 3. Księgowy powiadamia głównego urzędnika upoważniającego i kontrolera finansowego o każdym długu nie odzyskanym w wyznaczonym terminie. 4. Jeżeli jest to konieczne, wszczyna procedurę windykacji. S e k c j a I I I ZOBOWIĄZANIE, LEGALIZACJA, ZATWIERDZENIE PŁATNOŚCI Z TYTUŁU WYDATKÓW 1. Zobowiązanie z tytułu wydatków Artykuł 20 1. Wszystkie środki, które mogą spowodować powstanie wydat- ków płatnych przez EFR, muszą być poprzedzone propozycją głównego urzędnika upoważniającego co do zaciągnięcia zobo- wiązania do wydatków i mogą rodzić zobowiązania prawne w stosunku do stron trzecich, wyłącznie po zatwierdzeniu przez kontrolera finansowego i po decyzji finansowej Komisji. 2. Decyzje finansowe podejmowane przez Komisję zgodnie z art. 25–27 Umowy wewnętrznej i przepisami upoważniającymi ją do przyznawania pomocy finansowej z EFR stanowią podstawę zobowiązania z tytułu wydatków. Artykuł 21 1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 12, propozycje dotyczące zobowiązań wraz z dokumentami towarzyszącymi, przekazy- wane są do kontrolera finansowego. Zawierają one w szczegól- ności, cel wydatku, kwotę, pozycję, z której wydatek jest obcią- żany oraz nazwę (nazwisko) oraz opis odbiorcy finansowania. 2. Po zatwierdzeniu przez kontrolera finansowego oraz decyzji finansowej Komisji propozycje zobowiązań wymagają podpisu księgowego. Artykuł 23 1. Kontroler finansowy może wstrzymać zatwierdzenie, jeżeli uzna, że warunki ustanowione w art. 22 nie zostały spełnione. Jeżeli wstrzymuje zatwierdzenie, dostarcza pisemne oświadcze- nie uzasadniające odmowę. Główny urzędnik upoważniający jest powiadamiany odpowiednio. W przypadku gdy zatwierdzenie zostaje wstrzymane, a główny urzędnik upoważniajacy podtrzymuje swoją propozycję, odmowa zostaje przekazana do decyzji Komisji. 2. Z wyjątkiem sytuacji, w której dostępność do środków jest wątpliwa, Komisja może, na mocy decyzji zawierającej pełne uza- sadnienie i na swoją wyłączną odpowiedzialność, odrzucić taką odmowę. Taka decyzja jest ostateczna i wiążąca; jest przekazy- wana do wiadomości kontrolera finansowego. Komisja informuje Trybunał Obrachunkowy o wszystkich takich decyzjach w termi- nie jednego miesiąca. 2. Przyznane fundusze Artykuł 24 1. Umowy zawarte przez beneficjanta na wykonanie projektu lub programu stanowiącego przedmiot decyzji finansowej określonej w art. 20 ust. 2 i zatwierdzone przez Przewodniczącego Delega- cji, księgowane są na rachunkach przez głównego urzędnika upoważniającego. Taki zapis nazwany jest przyznanymi fundu- szami. To samo obowiązuje w przypadku umów i kosztorysów wynikających z tytułu wykonania tych projektów lub programów zawartych bezpośrednio lub w imieniu beneficjanta przez Komi- sję. 2. Księgowane przyznane fundusze są kompensowane ze zobo- wiązaniami z tytułu wydatków wynikających z decyzji finanso- wych wymienionych w art. 20 ust. 2. Artykuł 22 3. Zatwierdzenie wydatków 1. Celem zatwierdzenia propozycji zaciągniecia zobowiązań, przez kontrolera finansowego jest ustalenie, że: a) propozycja jest zgodna z art. 20. ust. 1; b) wydatek obciąża prawidłową pozycję; c) środki są dostępne; d) propozycja finansowa jest prawidłowa i zgodna z przepisami Artykuł 25 Legalizacja wydatku stanowi czynność, w której główny urzęd- nik upoważniający: a) sprawdza istnienie roszczenia wierzyciela; mającymi zastosowanie wobec EFR; b) określa lub sprawdza istnienie i wartość należnej kwoty; e) zastosowano zasady należytego zarządzania finansami, okre- c) sprawdza warunki, na podstawie których płatność staje się ślonymi w art. 8. wymagalna. 454 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 Artykuł 26 Artykuł 30 1. Zatwierdzenie wszelkich wydatków wymaga przedłożenia dokumentów uzupełniających przedstawiających roszczenie wie- rzycieli oraz, gdzie sytuacja tego wymaga, wykonaną usługę lub istnienie dokumentu uzasadniającego płatność. Rodzaj dokumen- tów uzupełniających dołączonych do zleceń płatności oraz dane szczegółowe, musi umożliwiać przeprowadzenie kontroli prze- widzianych w art. 25 i 29. 2. Dla niektórych kategorii wydatków można przyznawać zalicz- ki. 3. Główny urzędnik upoważniający, upoważniony do zatwier- dzenia wydatków, osobiście sprawdza dokumenty uzupełniające lub, na własną odpowiedzialność, poświadcza, że zostały one sporządzone. 1. Z zastrzeżeniem art. 35, polecenia zapłaty wysyłane są do kontrolera finansowego w celu uzyskania uprzedniej zgody. Celem uzyskania uprzedniej zgody jest ustalenie, że: a) polecenie zapłaty zostało prawidłowo sporządzone; b) polecenie zapłaty jest zgodne z roszczeniem wierzyciela; c) wydatek został poniesiony na konto właściwej pozycji; d) środki zostały przyznane; e) dokumenty uzupełniające są prawidłowe; f) odbiorca został poprawnie nazwany i opisany. 4. Zatwierdzenie wydatków 2. W przypadku wstrzymania zatwierdzenia, stosuje się art. 23. Artykuł 27 Zatwierdzenie jest czynnością, w której główny urzędnik upoważniający, zapłaty, upoważnia księgowego do zapłaty pozycji wydatku, który został przez niego zatwierdzony. poprzez wystawienie polecenia Artykuł 28 Polecenie zapłaty zawiera: a) pozycję, z której obciążona jest płatność; b) kwotę do wypłaty, w liczbach i słownie, z określeniem waluty; c) nazwa (nazwisko) i adres beneficjanta; d) rachunek bankowy; e) formę płatności; f) cel wydatku. Polecenie zapłaty jest opatrzone datą i podpisane przez głównego urzędnika upoważniającego. 3. Po zatwierdzeniu przez kontrolera finansowego, oryginał polecenia zapłaty, wraz ze wszystkimi dokumentami uzupełnia- jącymi, zostaje przekazany księgowemu. 5. Płatność wydatków Artykuł 31 1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 313 lub art. 319 ust. 8 Konwencji dotyczących odpowiednio obowiązków krajowego urzędnika upoważniającego oraz zobowiązań finansowych przedstawicieli odpowiedzialnych za zarządzanie i realizację w zakresie rozwoju współpracy finansowej, płatność jest ostatnią czynnością, na podstawie której EFR jest rozliczany ze swoich zobowiązań wobec wierzycieli. 2. Z zastrzeżeniem art. 36, płatności są dokonywane przez księ- gowych w granicach dostępnych funduszy. Artykuł 32 W przypadku poważnego błędu lub zakwestionowania ważności absolutorium lub nieprzestrzegania formalności określonych w niniejszym rozporządzeniu finansowym, księgowy wstrzymuje płatność. Artykuł 29 Artykuł 33 1. Poleceniu zapłaty towarzyszą oryginały dokumentów uzupeł- niających, które zawierają lub, do którym towarzyszą oświadcze- nia potwierdzające zgodność kwot do wypłaty oraz odbiór dostaw lub usług. Polecenie zapłaty zawiera numery i daty wła- ściwych zatwierdzeń zobowiązań. 2. Kopie dokumentów uzupełniających, poświadczone jako odpisy uwierzytelnione przez głównego urzędnika upoważniają- cego lub przewodniczącego delegacji Komisji, we właściwie uza- sadnionych przypadkach, mogą być przyjęte zamiast oryginałów. 1. Jeżeli płatność zostaje wstrzymana, księgowy podaje powody swojej decyzji w oświadczeniu na piśmie, które niezwłocznie przesyła do głównego urzędnika upoważniającego oraz podaje do wiadomości kontrolera finansowego. 2. Z wyjątkiem sytuacji, w których kwestionowane jest absolu- torium, główny urzędnik upoważniający może, w przypadku wstrzymania płatności, przekazać sprawę do Komisji. Komisja może zażądać, na piśmie i na własną odpowiedzialność, realiza- cji tej płatności. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 455 Artykuł 34 c) maksymalne kwoty zaliczek; 1. Płatności realizowane są za pośrednictwem rachunków ban- kowych, określonych w art. 5. Procedura otwierania, administro- wania i korzystania z tych rachunków zostaje ustalona przez Komisję. 2. Te warunki, w szczególności, wymagają dwóch podpisów na czekach oraz poleceniach przelewu, z których jednym jest pod- pis księgowego, asystenta księgowego lub dysponenta funduszy zaliczkowych. Warunki te, ponadto, wymagają specyfikacji wydatków, wobec których płatność musi być koniecznie doko- nana za pomocą czeku lub przelewu. d) procedury sporządzania dokumentów uzupełniających oraz termin, w którym muszą one zostać sporządzone; e) zakres odpowiedzialności dysponentów zaliczek. 4. Główny urzędnik upoważniający oraz księgowy podejmują niezbędne kroki zmierzające do rozliczenia, w zakresie dokład- nych kwot i w odpowiednim terminie zaliczek przyznanych na mocy niniejszego artykułu. 6. Płatności dokonywane lokalnie S e k c j a I V RACHUNKI Artykuł 37 Artykuł 35 Rachunki księgowania i w oparciu o rok kalendarzowy. są prowadzone w ecu, metodą podwójnego 1. W przypadkach, w których główny urzędnik upoważniający przekazuje swoje obowiązki przewodniczącemu delegacji zgod- nie z art. 13, stosowne płatności mogą być realizowane na miejs- cu, przez asystenta księgowego, mianowanego zgodnie z warun- kami określonymi w art. 15. Asystent księgowy dokonuje płatności w walucie lokalnej z rachunku rozliczeniowego w kraju AKP lub KTZ i, gdzie sytuacja tego wymaga, płatności w walutach obcych z jednego lub wielu rachunków instytucji rozliczeniowych we Wspólnocie. 2. Księgowanie płatności na rachunkach EFR dokonywanych zgodnie z ust. 1 może także zostać powierzone asystentowi księ- gowemu. 3. W przypadku płatności dokonanych przez asystenta księgo- wego, kontroler finansowy przeprowadza kontrole po ich reali- zacji lub w miarę możliwości po ich zaksięgowaniu na rachun- kach. 7. Rachunki zaliczkowe Artykuł 36 1. W celu dokonania płatności z tytułu niektórych kategorii wydatków, na mocy decyzji głównego urzędnika upoważniają- cego, po uzyskaniu pozytywnej opinii księgowego i kontrolera finansowego mogą być tworzone fundusze zaliczkowe. 2. Wyłącznie księgowy może uzupełniać rachunki zaliczkowe. 3. Zasady regulujące zarządzanie funduszami zaliczkowymi obejmują w szczególności: a) mianowanie dysponentów funduszy zaliczkowych; b) rodzaj i maksymalną kwotę każdej pozycji wydatku, który ma zostać poniesiony; Wykazują one wszystkie: a) przyznane środki;, b) zobowiązania; c) przyznane fundusze; d) przychody, płatności, stwierdzone zadłużenie oraz czynności inkasa należności za cały rok w pełnej kwocie, bez wzajem- nego saldowania. Są one poparte dokumentami uzupełniającymi. W przypadku gdy przekazane fundusze, przychody, płatności i zadłużenie podawane są w walutach krajowych, system księ- gowy powinien umożliwić, w miarę potrzeby, ich księgowanie w walutach krajowych a także w ecu. Artykuł 38 1. Zobowiązania określone w art. 20 ust. 2 księgowane są w ecu, w wartości określonej w decyzjach finansowych podjętych przez Komisję. 2. Przekazane fundusze określone w art. 24 księgowane są w ecu jako ekwiwalent wartości kontraktowych i kosztorysów sporzą- dzonych przez beneficjanta, którym jest kraj AKP lub KTZ lub przez Komisję, przy realizacji projektu. Wartość ta obejmuje, gdzie sytuacja tego wymaga: a) rezerwę na płatność z tytułu (zwrotnych) wydatków po przed- stawieniu dokumentów towarzyszących; b) rezerwę na rewizję cen i wydatki nieprzewidziane określone w umowach finansowanych z funduszy EFR; c) rezerwę finansową na wahania kursów walutowych. 3. Kursy przeliczeniowe stosowane do końcowego księgowania dokonanych wypłat wynikających z projektów lub programów wymienionych w części 3, tytule III Konwencji stanowią kursy stosowane w dniu dokonania tych faktycznych płatności. Data ta odpowiada dacie, w której rachunki Komisji wymienione w art. 5 niniejszego rozporządzenia finansowego zostały obciążone. 456 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 4. Cała dokumentacja księgowa dotycząca wypełniania zobowią- zań jest przechowywana przez okres pięciu lat od dnia decyzji o absolutorium z wykonania EFR, wymienionej w art. 33 ust. 3 Umowy wewnętrznej, w odniesieniu do roku budżetowego, w którym zawarte zostało zobowiązanie do celów księgowych. Artykuł 39 1. Komisja prowadzi rachunki kapitału ryzyka i bonifikat opro- centowania administrowanych przez Bank w imieniu Wspólnoty. 2. Przed przyjęciem decyzji finansowej przez zarząd Banku zgod- nie z art. 29 ust. 3 i 4 Umowy wewnętrznej, propozycja doty- cząca zaksięgowania decyzji na rachunkach jest przesyłana przez głównego urzędnika upoważniającego do kontrolera finanso- wego i księgowego. 3. Propozycja określa, miedzy innymi, cel, szacunkową kwotę i pozycję, w której wydatek ma być zaksięgowany, a także bene- ficjanta finansowania. Zatwierdzenie ze strony kontrolera winno być uzależnione od ustalenia czy: a) wydatek został zaksięgowany w odpowiedniej pozycji; b) środki są dostępne. Zatwierdzenie przez księgowego następuje po przyjęciu decyzji finansowej przez zarząd Banku. 4. a) Decyzje finansowe dotyczące kapitału ryzyka przyjęte przez Bank księgowane są na rachunkach w wartości nomi- nalnej. b) W przypadku bonifikat oprocentowania, przeprowadza się wstępne księgowanie na rachunkach w oparciu o wartość szacowaną przez Komisję, po przyjęciu decyzji. Ostateczny zapis na rachunkach następuję po otrzymaniu szacunko- wej kwoty dotacji na spłatę oprocentowania z Banku po podpisaniu umowy. Kwota ta jest korygowana na koniec umowy. 5. Wnioski o płatność funduszy, określone w art. 59 ust. 2 i art. 61 ust. 3 przesyłane są do kontrolera finansowego do zatwierdzenia przez głównego urzędnika upoważniającego. W odniesieniu do płatności określa się: a) pozycję, w której płatność została poniesiona; b) kwotę płatności liczbowo i słownie z określeniem waluty; c) nazwę (nazwisko) i adres odbiorcy; d) rachunek bankowy i formę płatności; e) cel wydatku; f) datę zapisu księgowego płatności. Artykuł 40 1. Księgowanie na rachunkach przeprowadzane jest na podsta- wie systemu księgowości obejmującego nomenklaturę pozycji budżetowych, która dokonuje wyraźnego podziału między sprawozdaniami finansowymi a rachunkami dochodów i wydat- ków. 2. Szczegółowe warunki ustanawiania i wykonywania czynności związanych z systemem księgowym określane są przez Komisję na podstawie propozycji księgowego. Artykuł 41 Rachunki są zamykane na koniec roku budżetowego w celu umożliwienia sporządzenia sprawozdań finansowych oraz rachunków dochodów i wydatków EFR. Są one przedkładane do opinii kontrolera finansowego. Sekcja V OBOWIĄZKI URZĘDNIKÓW UPOWAŻNIAJĄCYCH, KONTROLERÓW FINANSOWYCH, KSIĘGOWYCH I DYSPONENTÓW FUNDUSZY ZALICZKOWYCH Artykuł 42 Bez uszczerbku dla postanowień art. 313 ust. 1 lit. f) lub art. 319 ust. 8 Konwencji, urzędnicy upoważniający, którzy w trakcie ustanawiania z tytułów należności podlegających windykacji dla EFR, księgują zobowiązania z tytułu wydatków, podpisują polecenia zapłaty, lub wystawiają zlecenia windykacji należności, wykonują te czynności bez stosowania się do niniejszego rozporządzenia środkom dyscyplinarnym, a gdzie sytuacja tego wymaga, wypłaceniu odszkodowania. To samo dotyczy sytuacji, w której zaniedbują oni wystawienie zleceń windykacji należności i poleceń zapłaty lub, bez uzasadnienia opóźniają ich wystawienie, narażając Komisję na postępowanie cywilne wszczęte przez strony trzecie. finansowego, podlegają Artykuł 43 finansowi Kontrolerzy postępowaniu dyscyplinarnemu, a gdzie sytuacja tego wymaga, wypłacie odszkodowania za każdą czynność wykonywaną w czasie ich urzędowania, w szczególności w przypadku gdy zatwierdzą wydatki przekraczające przyznane środki. podlegają Artykuł 44 1. Księgowy i asystenci księgowych podlegają postępowaniu dyscyplinarnemu, a gdzie właściwe, zapłacie odszkodowania wobec płatności, których dokonują z pominięciem art. 32. 6. Płatność jest dokonywana i księgowana na rachunku przez księgowego. 7. Wygaśnięcie decyzji finansowej oraz spłata salda w odniesie- niu do środków przyznanych dokonywane jest na wniosek EBI. Podlegają oni odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz obowiąz- kowi wypłaty odszkodowania za wszelkie straty czy uszczerbek pieniędzy, aktywów i dokumentów im powierzonych, jeśli ta strata czy uszczerbek wynikły z zamierzonego błędu lub poważ- nego zaniedbania z ich strony. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 457 Na tych samych warunkach, są oni odpowiedzialni za prawidłową realizację zleceń otrzymanych w związku z wykorzystaniem i zarządzaniem rachunkami bankowymi, prowadzonymi w uzna- nych instytucjach finansowych, w szczególności: a) w przypadku gdy kwoty zwrotu dokonanych wypłat nie są zgodne z kwotami widniejącymi na poleceniu zwrotu lub zapłaty; b) gdy realizują płatność na rzecz innej strony niż uprawniony odbiorca. 2. Dysponenci funduszy zaliczkowych podlegają odpowiedzial- ności dyscyplinarnej, a gdzie właściwe, zapłacie odszkodowania: a) jeśli nie są w stanie wykazać się należytymi gwarancjami, w postaci stosownych dokumentów, dokonanych przez sie- bie wypłat; b) gdy realizują płatności na rzecz strony innej niż strona upo- ważniona. i zapłacie Podlegają oni odpowiedzialności dyscyplinarnej odszkodowania z tytułu każdej straty lub zmniejszenia wartości pieniędzy, aktywów i dokumentów, za które odpowiadają, kiedy ta strata lub zmniejszenie wartości zostały spowodowane świa- domym błędem lub powstały w wyniku poważnego zaniedbania z ich strony. 3. Księgowy, asystenci księgowych i dysponenci funduszy zalicz- kowych ubezpieczają się od ryzyka, na jakie są narażeni w wyniku niniejszego artykułu, i które nie może być pokryte z funduszu gwarancji przewidzianego w ust. 4. Komisja pokryje odpowied- nie koszty ubezpieczenia. 4. Dodatki specjalne przyznawane są księgowym, asystentom księgowych i dysponentom funduszy zaliczkowych. Kwotę tych dodatków określa Komisja. Wartości odpowiadające tym zalicz- kom są zapisywane, co miesiąc na rzecz rachunku założonego przez Komisję w imieniu każdego z tych urzędników w celu usta- nowienia funduszu gwarancyjnego na pokrycie wszelkich braków gotówkowych lub bankowych, za które może odpowiadać osoba, której to dotyczy. Saldo kredytowe na tych rachunkach gwarancyjnych wypłacane jest osobom, których to dotyczy po zakończeniu ich służby na stanowisku księgowego lub dysponenta funduszy zaliczkowych. W przypadku księgowych jest to uzależnione od wypełnienia zobowiązań określonych w art. 46. Artykuł 45 Odpowiedzialność głównego urzędnika upoważniającego i jego zastępców, kontrolerów finansowych, księgowych i dysponentów funduszy zaliczkowych, w zakresie płatności odszkodowania i postępowania dyscyplinarnego jest określona zgodnie z art. 22 i 86–89 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich. Artykuł 46 Komisji przysługuje okres dwóch lat od daty, w której sprawozdanie finansowe zostało przedłożone Radzie na podjęcie decyzji w sprawie udzielenia ostatecznego absolutorium księgowym w zakresie transakcji dotyczących sprawozdania. TYTUŁ III ŚRODKI WYKONAWCZE S e k c j a I 2. Przetargi i umowy DZIAŁANIA ZWIĄZANE Z EFR ADMINISTROWANYM PRZEZ KOMISJĘ 1. Przepisy ogólne Artykuł 47 W przypadku gdy przydzielona pomoc jest pożyczana końcowemu pożyczkobiorcy, zgodnie z art. 219 ust. 5, art. 233 ust. 3 i art. 266 Konwencji, wówczas umowa finansowa określa warunki takiej pożyczki, między innymi odsetki, okres trwania pożyczki, termin płatności oraz uzgodnienia dotyczące użytkowania funduszy wynikające ze spłaty kapitału i odsetek. Przy ustalaniu tych warunków, należyta uwaga zostaje poświęcona wszystkim odpowiednim postanowieniom Konwencji, w szczególności, art. 233 ust. 4 lit. b), art. 240 ust. 1 lit. a) i art. 291. Artykuł 48 Roszczenia z tytułu opóźnionych płatności, za którą odpowiada Komisja z tytułu art. 319 Konwencji, są pokrywane z rachunku określonego w art. 9 ust. 2 Umowy wewnętrznej. Artykuł 49 1. Komisja podejmuje wszelkie właściwe środki w celu zapew- nienia efektywnego rozpowszechniania informacji zainteresowa- nym podmiotom gospodarczym, a mianowicie przez okresowe publikacje prognoz dotyczących umów, które mają być sfinanso- wane z zasobów EFR. 2. Komisja zapewnia, że poprzez najbardziej odpowiednie środki przekazu opublikowane zostaną następujące informacje: a) określenie przedmiotu, treści i wartości każdej prognozowa- nej umowy: — raz w roku, prognozy umów na projekty dotyczące usług i współpracy technicznej przyznanych w wyniku zapro- szenia do przetargu, w publikacjach następujących po nich w ciągu dwunastu miesięcy, — raz na trzy miesiące, zmiany w prognozach wymienio- nych w tiret pierwszym; b) wyniki zaproszeń do składania ofert przetargowych w najbliż- szym możliwie terminie. 458 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 3. Podobnej procedury należy przestrzegać w przypadku poda- wania do wiadomości decyzji dotyczących interwencji w odnie- sieniu do przeprowadzania badań i dostarczania pomocy tech- nicznej. 2. Umowy wynikające z programów przywozu, które przyjmują formę postanowienia dotyczącego wymiany waluty obcej mogą być wyrażone w innych walutach niż waluty krajów AKP lub ecu, jak również inne waluty w celu uwzględnienia tych państw, które nie są Umawiającymi się Stronami Konwencji. Artykuł 50 Każdego roku Komisja powiadamia Radę o każdej umowie zawartej podczas tego roku. W miarę potrzeby, powiadamia ona Radę o wszelkich środkach, które podjęła lub które proponuje podjąć w celu ulepszenia warunków konkursu dotyczących udziału w przetargach zorganizowanych przez EFR. W swoim raporcie, Komisja udostępnia Radzie informacje pozwalające na ocenę czy środki podjęte przez Komisję rzeczywiście dały wszystkim przedsiębiorstwom z różnych Państw Członkowskich, AKP oraz państw i obszarów stowarzyszonych, równe szanse dostępu do umów dotyczących prac, dostaw, usług sfinansowanych z EFR. 3. W przypadku każdego z funduszy zaliczkowych przewidzia- nego w programach przystosowania strukturalnego, Komisja sprawdza prawidłowość i zgodność z uzasadnieniem użycia fun- duszy i stosowanych zasad oraz przepisów zgodnie z art. 246, 248 i art. 294 ust. 1 lit. b) Konwencji i art. 20 Umowy wewnętrz- nej. Artykuł 51 4. Zarządzanie systemem stabilizacji przychodów z wywozu (Stabex) Informacje dotyczące umów zawartych bez pośredników, umów o pracę, dostawy i usługi zawarte w wyniku zaproszeń do przetargów ograniczonych lub bezpośrednich umów o pracę zawarte są w sprawozdaniu rocznym dla Rady określonym w art. 50. Artykuł 54 Artykuł 52 Zasoby rocznych środków dostępnych w ramach systemu Stabex określonego w art. 191 Konwencji, zarządzane są przez Komisję zgodnie z następującymi procedurami: 1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 20 ust. 1 lit. c) Umowy wewnętrznej, przepisy regulaminu ogólnego i warunki umowy mają zastosowanie w przypadku wszystkich przetargów i umów finansowanych z EFR. Zatwierdzenia płatności oraz waluta lub waluty płatności są określane w treści odpowiednich umów. 2. Ceny proponowane w przetargach dotyczących umów sfinan- sowanych z EFR zawierają stosowane przepisy podatkowe, prze- widziane w art. 308, 309 i 310 Konwencji. 3. W przypadku gdy płatność jest dokonywana w walucie krajo- wej kraju AKP, będzie realizowana za pośrednictwem banku usta- nowionego w tym kraju lub w państwie, w którym znajduje się siedziba statutowa spółki kontrahenta. W przypadku gdy płatność dokonywana jest w ecu lub innej walucie obcej, będzie realizowana za pośrednictwem zatwierdzo- nego banku lub agencji ustanowionej w Państwie Członkowskim, w kraju AKP lub w państwie, w którym znajduje się statutowa sie- dziba spółki kontrahenta. 3. Pomoc na dostosowanie strukturalne Artykuł 53 a) połowa każdej rocznej raty zostaje zakredytowana do systemu odpowiednio w dniach 1 kwietnia i 1 lipca i przekazywana na specjalny rachunek bankowy Stabex’u. Jednakże pierwsza wpłata rocznej raty w każdym roku zostaje pomniejszona o każdą kwotę wykorzystaną zaliczkowo w poprzednim roku na mocy art. 194 ust. 1 Konwencji. Druga połowa rocznej raty zostaje powiększona o każdą kwotę wykorzystaną zaliczkowo na rok następny na podstawie art. 194 ust. 1 Konwencji. Każda wymagalna suma w systemie Stabex w roku, w którym Konwencja weszła w życie zostaje przekazana na rachunek systemu Stabex w dniu wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia finansowego, z mocą od terminów wymagal- Jednakże każde Państwo nych ustanowionych powyżej. Członkowskie może zamienić swój udział na otwarty dług, produkujący odsetki na korzyść systemu zgodnie z uzgodnie- niami ustanowionymi w załączniku II; b) odsetki są naliczane od kwot rocznych rat zakredytowanych na dobro systemu Stabex w sposób następujący: — od dnia 1 kwietnia każdego roku od kwot z pierwszej połowy każdej raty rocznej pomniejszonej o każdą zaliczkę i przelewy wypłacone ze środków systemu Sta- bex, — podobnie, od dnia 1 lipca każdego roku w odniesieniu do drugiej połowy każdej rocznej składki; 1. Pomoc na programy dostosowania strukturalnego przewi- dziana w Konwencji jest realizowana zgodnie z art. 243–248 Konwencji. c) każda część rocznej raty, która nie została wypłacona w for- mie zaliczki lub przelewu nadal zawiera odsetki, które naras- tają w systemie do ich wykorzystania w następnym roku; 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 459 d) transfery określone w art. 211 Konwencji dokonywane są w ecu na oprocentowany rachunek bankowy, otwarty w Pań- stwie Członkowskim Wspólnoty i wybrany na drodze wza- jemnego porozumienia między krajem AKP a Komisją. Wszystkie narosłe odsetki są zakredytowane na tym rachunku. Wszelkie płatności z tego rachunku wymagają dwóch podpi- sów, jednego podpisu osoby wyznaczonej przez zaintereso- wane państwo AKP, drugiego podpisu przewodniczącego delegacji Komisji. Fundusze zgromadzone na rachunku, w tym odsetki, są wykorzystane zgodnie z art. 186 ust. 2 Konwencji. Artykuł 55 W przypadku gdy wykorzystanie zaliczki następuje za raty za następny rok zgodnie z art. 194 Konwencji środki zostają wykorzystane z góry, zaliczki wymienione w art. 206 Konwencji zostają proporcjonalnie pomniejszone. Artykuł 56 Kwartalne sprawozdanie dla Państw Członkowskich w sprawie sytuacji pieniężnej majątku EFR, określone w art. 2 ust. 1, zawiera szczególne informacje dotyczące sytuacji finansowej systemu Stabex. Artykuł 57 W przypadkach gdy kalkulacja kwot transferu lub zaliczki wymaga przeliczenia danych statystycznych wyrażonych w walucie krajowej zainteresowanych krajów AKP lub jakiejkolwiek innej walucie, na ecu, stosowany kurs walutowy to średni kurs roczny obowiązujący, w roku kalendarzowym, którego dotyczą określone dane statystyczne. S e k c j a I I POMOC ZARZĄDZANA PRZEZ BANK Artykuł 58 Bank przekazuje Komisji na początku każdego kwartału oszacowanie wszystkich kwot, których będzie można domagać się od EFR w tym kwartale w odniesieniu do kapitału ryzyka oraz bonifikat oprocentowania, którymi zarządza zgodnie z art. 10 Umowy wewnętrznej. 1. Kapitał ryzyka Artykuł 59 1. Każda decyzja o przyznaniu kapitału ryzyka określa ograni- finansowej zobowiązań i odpowiedzialności czenie dla Wspólnoty, oraz w przypadku udziałów w spółce, ograniczenie dla praw w spółce, do której odnoszą się te czynności. Decyzja uwzględnia postanowienia art. 234 ust. 2 Konwencji dotyczącego odpowiedzialności z tytułu ryzyka kursu walutowego. Instrumenty oddziaływujące na czynności związane z kapitałem ryzyka są stosowane przez Bank działający jako upoważniony przedstawiciel Wspólnoty. 2. Kiedy ma miejsce wypłata, Bank składa Komisji żądanie o zapłatę w ecu kwoty wypłaconego kapitału ryzyka. Komisja wypłaci tę kwotę w terminie 21 dni od dnia otrzymania żądania wypłaty z tą samą datą waluty, co data wypłaty przez Bank 3. W momencie dokonywania wypłaty w walucie innej niż ecu, kursy wymiany stosowane w celu określenia kwot do wypłaty są takie, jakie uzyska Bank od korespondenta banku odpowiedzial- nego za transakcje walutowe. Kursy wymiany ecu stosowane w przypadku pożyczkobiorcy do skalkulowania kwot wymagalnych w odniesieniu do produktów, dochodu i zwrotów z tytułu działań kapitałem ryzyka są takie, jak kursy obowiązujące jeden miesiąc przed datą płatności. 4. Kwoty wymagalne dotyczące wpływów, dochodu i spłat w związku z operacjami dotyczącymi kapitału o podwyższonym poziomie ryzyka są inkasowane przez Bank w imieniu Wspól- noty, zgodnie z art. 60. Artykuł 60 Sumy inkasowane przez Bank w formie wpływów, dochodu lub spłat z tytułu działań kapitałem ryzyka są zapisywane na dobro specjalnego rachunku założonego w imieniu Wspólnoty dla Państw Członkowskich proporcjonalnie do ich wkładów do EFR. Rachunek jest prowadzony w ecu i zarządzany przez Bank zgodnie z art. 9 ust. 1 Umowy wewnętrznej. Bank uzgadnia z Państwami Członkowskimi zakres informacji, które należy dostarczyć w związku z rachunkiem. Rada i Bank w porozumieniu z Komisją decydują o procedurach technicznych w zakresie zarządzania rachunkiem, w tym dotyczących ustalania odsetek na tym rachunku. 2. Pożyczki subsydiowane Artykuł 61 1. Łączna kwota bonifikat oprocentowania w przypadku każdej pożyczki z banku zostaje skalkulowana w ecu zgodnie z art. 235 Konwencji, w oparciu o złożoną stopę procentową ustaloną zgodnie z procedurą określoną w ust. 3 lit. c) niniejszego arty- kułu. 460 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 2. Przy podpisywaniu każdej umowy pożyczki, Bank powiada- mia Komisję o szacunkowej kwocie ogólnej bonifikat oprocento- wania w ecu. tuje korzyści z tytuł bonifikat oprocentowania. W kalkulacji bieżącej wartości stosuje się tą stopę dyskontową pomniej- szoną o cztery dziesiąte punktu procentowego. 3. Przy wypłacie każdej raty pożyczki, Bank składa wniosek do Komisji o płatność bonifikat oprocentowania związanych z ratą opartą o następujące kalkulacje: a) równowartość w ecu kwot walut, w których rata pożyczki zostaje wypłacona po kursie wymiany dla tych walut oraz ecu opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich obowiązujących w dniu, w którym zostaje określona kwota walut do płatności, która to data zostaje podana do wiado- mości Komisji; b) zastosowanie stawki procentowej dopłat do oprocentowania od malejącego salda kapitału rocznego wymagalnego każdego dnia spłaty; c) wartość bieżąca bonifikat oprocentowania odnoszących się do wypłat pożyczki. Kalkulacja wartości bieżącej, sporządzana jest przez odniesienie do złożonej stopy dyskontowej równej rocznym stopom procentowym, które Bank otrzymałby fak- tycznie w walucie lub walutach stosowanych w odniesieniu do odpowiednich wypłat pożyczki, jeżeli pożyczka nie gwaran- 4. Komisja wypłaca w ecu wartość bonifikat, zdyskontowaną zgodnie z procedurą opisaną w ust. 3, w terminie 21 dni, od dnia otrzymania żądania zapłaty, przy czym datą waluty jest data płat- ności odpowiedniej raty pożyczki. 5. W przypadku gdy całość pożyczki z dopłatą do oprocentowa- nia jest wypłacona z góry, Bank płaci Komisji łączne saldo boni- fikaty zdyskontowanej, dostosowanej do okresu między otrzyma- niem a wypłatą przez Bank, w dniu pierwszej zakontraktowanej spłaty następującej po wypłacie zaliczki. Gdy tylko część takiej pożyczki zostaje spłacona, płatność na rzecz Komisji realizowana przez Bank odnosi się do tej części pożyczki, która została spła- cona. 6. Sumy wypłacone Komisji zostają dodane do przyznanych środków rozporządzalnych na sfinansowanie oprocentowanych subwencji określonych w art. 4 Umowy wewnętrznej. 7. Wszystkie płatności przewidziane w niniejszym artykule dokonywane są w ecu. TYTUŁ IV ORGANY WYKONAWCZE 1. Główny urzędnik upoważniający w stanie wypełnić swoich obowiązków ciążących na nim na mocy Konwencji, w tym czasowego zastąpienia go głównym urzędni- kiem upoważniającym. Artykuł 62 Artykuł 64 Główny urzędnik upoważniający EFR, wymieniony w art. 311 Konwencji, podejmuje wszystkie działania niezbędne w celu wykonania art. 294–307 Konwencji. Transakcje dotyczące realizacji projektów dokonywane są przez krajowych lub regionalnych urzędników upoważniających w ścisłej współpracy z przewodniczącym delegacji zgodnie z art. 313 i 317 Konwencji. Artykuł 63 W trakcie wykonywania swoich obowiązków ustanowionych w art. 316 przewodniczący delegacji stosuje się do niniejszego rozporządzenia finansowego. 1. Główny urzędnik upoważniający podejmuje wszelkie środki w celu zapewnienia, że krajowi lub regionalni urzędnicy upoważ- niający wykonują swoje obowiązki, za które są odpowiedzialni z tytułu Konwencji, w szczególności jej art. 312–315. 2. W przypadku gdy główny urzędnik upoważniający EFR dowiaduje się o problemach zaistniałych w związku z wykony- waniem procedur dotyczących zarządzania środkami EFR, wów- czas wraz z krajowym lub regionalnym urzędnikiem upoważnia- jącym ustalają niezbędne kroki w celu zaradzenia zaistniałej sytuacji i podjęcia wszelkich odpowiednich działań gdy krajowy lub regionalny urzędnik upoważniający nie wypełnia lub nie jest 2. Agent rozliczeniowy Artykuł 65 Relacje między Komisją a agentami rozliczeniowymi określone w art. 319 Konwencji stanowią przedmiot umów wymagających uprzedniej zgody kontrolera finansowego. Po podpisaniu, umowy te przesyłane są do Trybunału Obrachunkowego. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 461 TYTUŁ V PRZEDSTAWIANIE I WERYFIKACJA ROZLICZEŃ Artykuł 66 1. Komisja opracowuje, nie później niż do dnia 1 maja każdego roku, sprawozdania finansowe i rachunki dochodów i wydatków EFR określające sytuację finansową Funduszu na dzień 31 grud- nia roku poprzedzającego. 2. Sprawozdania finansowe sporządzane są przez księgowego i obejmują: b) tabelę przedstawiającą sumę z podziałem na środki przyznane na zobowiązania, przekazane fundusze i płatności zrealizo- wane podczas roku budżetowego oraz ogólne sumy od otwar- cia EFR; c) tabele przedstawiające w podziałem na środki przyznane, pań- stwo, terytorium, region lub subregion, ogół przekazanych środków, przekazane fundusze i płatności zrealizowane w roku budżetowym oraz ogólne sumy od początku EFR. a) bilans aktywów i pasywów EFR na koniec poprzedniego roku budżetowego; 2. Rachunki dochodów i wydatków są poprzedzone analizą zarządzania finansami podczas roku poprzedzającego. b) zestawienie źródeł i wykorzystania funduszy za poprzedni rok budżetowy; c) zestawienie przychodów i wydatków w poprzednim roku budżetowym; d) tabelę przychodów przedstawiającą: — szacunkowe przychody w roku kalendarzowym, — korekty do szacunków przychodów, — należności stwierdzone w roku kalendarzowym, — kwoty do otrzymania na koniec roku kalendarzowego, — dodatkowe przychody; e) tabelę długów przedstawiającą: — długi do windykacji na początku roku kalendarzowego, Artykuł 68 Bez uszczerbku dla postanowień art. 33 ust. 5 Umowy sprawozdania wewnętrznej, Komisja przekaże rachunków dochodów i wydatków Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Trybunałowi Obrachunkowemu najpóźniej do dnia 1 maja następnego roku budżetowego. finansowe Artykuł 69 Trybunał Obrachunkowy i jego członkowie mogą zwracać się o pomoc do pracowników Trybunału w udzieleniu absolutorium z tytułu pełnionych obowiązków. Zadania delegowane takim pracownikom zostają podane do lub przez wiadomości przez sam Trybunał Obrachunkowy, jednego z jego członków, organom, z którymi pracownicy, o których mowa, są zobowiązani pracować. — należności stwierdzone w roku kalendarzowym, Artykuł 70 — kwoty odzyskane w roku kalendarzowym, — anulowanie stwierdzonych należności, — długi do odzyskania na koniec roku kalendarzowego; f) rachunki wykazujące, które z zasad księgowości zostały zasto- sowane w trakcie przygotowywania i przedstawiania rachun- ków z podaniem, gdzie sytuacja tego wymaga, dodatkowych wyjaśnień różnych nagłówków w tabelach wymienionych w lit. a), b), c), d) i e). Artykuł 67 1. Rachunek dochodów i wydatków określony w art. 68 jest spo- rządzany przez głównego urzędnika upoważniającego wraz z księgowym i obejmuje: a) tabelę przedstawiającą zmiany zachodzące w roku poprzedza- jącym w zakresie środków przyznanych wymienionych w art. 1; 1. Bez uszczerbku dla postanowień art. 33 ust. 5 Umowy wewnętrznej, audyt przeprowadzony przez Trybunał Obrachun- kowy opiera się na dokumentacji oraz, jeżeli to jest konieczne, przeprowadzany na miejscu. Jego celem jest ustalenie, że wszyst- kie przychody zostały otrzymane a wydatki poniesione prawi- dłowo i w sposób zgodny z prawem w odniesieniu do stosowa- nych przepisów oraz, że zarządzanie finansami było prawidłowe. 2. W ramach wykonywania swoich zadań, Trybunał Obrachun- kowy może, na warunkach określonych w ust. 6, konsultować wszystkie dokumenty i informacje związane z zarządzaniem finansami służb poddanych jego kontroli. Ma prawo wysłucha- nia każdego urzędnika odpowiedzialnego za działania związane z dochodami i wydatkami i zastosowania każdej procedury rewi- zyjnej właściwej dla tych służb. 3. Trybunał Obrachunkowy zapewnia, że wszystkie papiery war- tościowe i środki pieniężne na rachunkach depozytowych lub w kasie są sprawdzane z dowodami podpisywanymi przez depo- zytariuszy lub z oficjalnymi notatkami dotyczącymi posiadanej gotówki i papierów wartościowych. Trybunał może sam przepro- wadzić takie kontrole 462 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 4. Na żądanie Trybunału Obrachunkowego, Komisja upoważnia instytucje finansowe posiadające depozyty EFR aby umożliwiały Trybunałowi upewnienie się, że dane zewnętrzne są zgodne z rachunkami. 5. Komisja przyznaje Trybunałowi Obrachunkowemu wszystkie udogodnienia i przekazuje wszystkie informacje, które Trybunał może uznać za niezbędne do wykonania swoich zadań, oraz w szczególności, poda do wiadomości wszystkie informacje, jakie posiada Komisja w wyniku przeprowadzonych kontroli, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w ramach służb odpowiedzialnych za zarządzanie finansami EFR oraz za realizację wydatków w imie- niu Wspólnoty. W szczególności, przekaże do dyspozycji Trybu- nału wszystkie dokumenty dotyczące zawarcia i wykonania umów oraz wszystkich rachunków dotyczących środków pie- niężnych i materiałów, wszystkich zapisów księgowych lub doku- mentów na poparcie a także dokumentów administracyjnych odnoszących się do nich, wszystkich dokumentów dotyczących dochodów i wydatków, wszystkich inwentaryzacji, i wszystkich wykazów stanowisk w służbach, które Trybunał Obrachunkowy może uznać za konieczne jak również wszystkich dokumentów i danych utworzonych lub zgromadzonych na nośnikach danych. W tym celu, urzędnicy, z zastrzeżeniem audytu przeprowadzo- nego przez Trybunał Obrachunkowy powinni w szczególności: a) ujawniać zapisy dotyczące gotówki w kasie, gotówki w każ- dej innej formie, papiery wartościowe i materiały każdego rodzaju oraz dokumenty towarzyszące odnośnie do zarządza- nia nimi, których są depozytariuszami i każdą księgę, rejestr oraz inne dokumenty z nimi związane; b) przedstawić korespondencję lub każdy inny dokument wyma- gany w celu dokładnego wykonania kontroli finansowej okre- ślonej w ust. 1. Informacji, wymienionych w akapicie drugim lit. b) może zażą- dać wyłącznie Trybunał Obrachunkowy. Artykuł 71 1. Trybunał Obrachunkowy sporządza sprawozdanie roczne na koniec każdego roku budżetowego. 2. Trybunał Obrachunkowy może także, w każdej chwili, przed- kładać uwagi, w formie specjalnych sprawozdań, w sprawie szcze- gólnych kwestii i wydawać opinie na żądanie jednej z instytucji Wspólnot. 3. Sprawozdania specjalne są przekazywane instytucji lub orga- nowi, których to dotyczy. Zainteresowana instytucja, ma dwa i pół miesiąca na poinformo- wanie Trybunału Obrachunkowego o wszelkich komentarzach, które zamierza wystosować w sprawie uwag, o których mowa. W przypadku gdy Trybunał Obrachunkowy zdecyduje o sporzą- dzeniu takich uwag opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, wówczas do uwag dołączy wszelkiego rodzaju komentarze przedłożone przez instytucję lub instytucje, których to dotyczy. Specjalne sprawozdania przekazywane są Parlamentowi Europej- skiemu i Radzie, z których każde decyduje, wraz z Komisją, tam gdzie właściwe, o działaniach, jakie należy podjąć w odpowiedzi. Artykuł 72 1. Sprawozdanie roczne Trybunału Obrachunkowego określone w art. 188c Traktatu WE jest regulowane następującymi przepi- sami: a) Trybunał Obrachunkowy podaje do wiadomości Komisji, nie później niż dnia 15 lipca, wszelkiego rodzaju uwagi, które uzna za konieczne do umieszczenia w sprawozdaniu rocz- nym. Te uwagi muszą pozostać poufne. Komisja przedkłada swoje odpowiedzi Trybunałowi Obrachunkowemu, nie póź- niej niż dnia 31 października odpowiedniego roku; b) roczne sprawozdanie zawiera ocenę prawidłowości zarządza- nia finansami. Trybunał Obrachunkowy jest uprawomocniony do kontroli dokumentów w odniesieniu do dochodów i wydatków EFR, które są prowadzone przez służby Komisji oraz, w szczególności przez służby odpowiedzialne za decyzje w sprawie tych dochodów i wydatków. 2. Trybunał Obrachunkowy przesyła swoje sprawozdanie rocz- ne, wraz z odpowiedziami Komisji, nie później niż dnia 30 listo- pada, do Komisji oraz władz odpowiedzialnych za wypełnienie zobowiązań zgodnie z art. 33 ust. 3 Umowy wewnętrznej, oraz zapewni jego opublikowanie w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 6. Zadanie stwierdzenia, że przychód został uzyskany a wydatek poniesiony zgodnie z prawem i w sposób prawidłowy i, że zarzą- dzanie finansami było prawidłowe obejmuje również wykorzys- tanie przez organy spoza Komisji funduszy wspólnotowych, które otrzymali. Każde przyznanie funduszy z EFR beneficjantom spoza Komisji wymaga pisemnej zgody otrzymujących przepro- wadzenie audytu przez Trybunał Obrachunkowy na wykorzysta- nie wypłaconych kwot. Artykuł 73 Obrachunkowy Trybunał Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oświadczenie o wiarygodności, dotyczące rachunków oraz zgodności z prawem i prawidłowości transakcji leżących u ich podstaw w tym samym czasie, co sprawozdanie roczne określone w art. 71. udostępnia 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 463 Artykuł 74 3. Kontroler w decyzji o absolutorium. finansowy uwzględnia uwagi zamieszczone 1. Przed dniem 30 kwietnia następnego roku Parlament Europej- ski, na zalecenie Rady, która stanowi kwalifikowaną większością, udziela Komisji absolutorium z wykonania zarządzania finanso- wego EFR za poprzedni rok budżetowy, zgodnie z art. 33 ust. 3 Umowy wewnętrznej. Jeśli nie dotrzyma tej daty, wówczas Parla- ment Europejski lub Rada powiadamiają Komisję o przyczynach, dla których niniejsza decyzja musi być przełożona na później. W przypadku gdy Parlament Europejski odracza swą decyzję w spra- wie udzielenia absolutorium, Komisja dokłada wszelkich starań do podjęcia kroków, aby jak najszybciej ułatwić usunięcie prze- szkód do podjęcia tej decyzji. 4. Komisja podejmuje wszelkie stosowne działania wynikające z uwag zawartych w decyzji o absolutorium. 5. Na żądanie Parlamentu Europejskiego lub Rady, Komisja składa sprawozdanie w sprawie środków podjętych w świetle tych uwag, w szczególności, w sprawie instrukcji przekazanych tym służbom, które są odpowiedzialne za zarządzanie EFR. Raport ten jest przesyłany także do Trybunału Obrachunkowego. 2. Decyzja o absolutorium zawiera ocenę odpowiedzialności Komisji w zakresie zarządzania finansami w okresie poprzedza- jącym. 6. Sprawozdania finansowe oraz rachunki dochodów i wydat- ków na każdy rok budżetowy i decyzja o absolutorium są publi- kowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. TYTUŁ VI PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE Artykuł 75 Odniesienia w niniejszym rozporządzeniu finansowym do postanowień Konwencji uznaje się za odniesienia do odpowiednich przepisów decyzji 91/482/EWG, chyba że ustalono inaczej. Artykuł 76 Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy określonej w Protokole finansowym do Konwencji. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego przyjęciu i jest stosowane w tym samym okresie, co Umowa wewnętrzna. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 czerwca 1998 r. W imieniu Rady M. MEACHER Przewodniczący 464 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 1 ZAŁĄCZNIK I Zgodnie z art. 1 Umowy wewnętrznej, ósmy EFR składa się z 13 132 milionów ECU, z których: 1. 12 967 milionów ECU, dla państw AKP, przyznanych jako: a) dotacje na wsparcie dostosowania strukturalnego: b) dotacje na System Stabilizacji Dochodów z Eksportu (Stabex): c) dotacje na Sysmin: d) dotacje na pomoc w sytuacjach wyjątkowych: e) dotacje na pomoc dla uchodźców: f) dotacje na współpracę regionalną: w tym: — kwota przeznaczona na finansowanie budżetu Centrum Rozwoju Przemysłu, — kwota przeznaczona na cele wymienione w załączniku LXVIII Kon- wencji, — kwota przeznaczona na finansowanie regionalnych programów dotyczących rozwoju handlu, wymienionych w art. 138 Konwencji, — kwota przeznaczona na bodźce finansowe dotyczące wsparcia instytucjonalnego wymienionego w art. 224 lit. m) Konwencji; 1 400 milionów ECU 1 800 milionów ECU 575 milionów ECU 140 milionów ECU 120 milionów ECU 1 300 milionów ECU g) bonifikaty oprocentowania wymienione w art. 235 Konwencji: h) dotacje na finansowanie krajowych programów pomocowych: i) kapitał ryzyka: 370 milionów ECU 6 262 milionów ECU 1 000 milionów ECU 2. 165 milionów ECU dla KTZ, przyznanych jako: a) dotacje na System Stabilizacji Dochodów z Przywozu (Stabex): b) dotacje na Sysmin: c) dotacje na pomoc natychmiastową: d) dotacje na pomoc dla uchodźców: e) dotacje na współpracę regionalną: f) dotacje na finansowanie bonifikat oprocentowania wymienionych w art. 157 decyzji 91/482/EWG: g) dotacje na finansowanie krajowych programów pomocowych: brytyj- skie KTZ: h) dotacje na finansowanie krajowych programów pomocowych: francu- skie KTZ: dotacje na finansowanie krajowych programów pomocowych: nider- landzkie KTZ: i) j) 5,5 milionów ECU 2,5 milionów ECU 3,5 milionów ECU 10 milionów ECU 8,5 milionów ECU 105 milionów ECU (1)       kapitał ryzyka: 30 milionów ECU (1) Należy zwrócić uwagę, że przyznanie tej kwoty dla trzech grup KTZ należy określić w kontekście poprawionej decyzji w spra- wie stowarzyszenia KTZ. 01/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 465 ZAŁĄCZNIK II Zgodnie z art. 54 lit. a) każde Państwo Członkowskie może wymienić swój udział na sfinansowanie rocznej składki wymienionej w art. 191 Konwencji na otwarty dług przynoszący odsetki na korzyść systemu Stabex. Takie wkłady są zapisywane na rachunkach skarbu Państw Członkowskich, które obsługują ten system zgodnie ze skalą przydziału ósmego EFR, określoną w Umowie wewnętrznej. Procent składany od zadłużenia danego Państwa Członkowskiego, będzie skalkulowany przez księgowego EFR, na podstawie obowiązującej rocznej średniej stopy w Banku Rozrachunków Międzynarodowych plus ćwierć punktu procentowego. Wykorzystanie długu zostanie przeprowadzone stopniowo, w zależności od powstania takiej potrzeby. W praktyce, Państwa Członkowskie odpowiadają za płatność następujących kwot na poczet systemu Stabex, według niniejszej propozycji: 1998: — 1 lipca 1998 r. : a) 720 milionów ECU podlega wypłacie w gotówce lub w formie długu z lat zgłoszenia 1995 i 1996; b) 180 milionów ECU podlega wypłacie w gotówce lub w formie długu w ramach pierw- szej transzy z roku zgłoszenia 1997, — 1 listopada 1998 r. : 180 milionów ECU podlega wypłacie w gotówce lub długu w ramach drugiej transzy z roku zgłoszenia 1997, 1999: — 1 kwietnia 1999 r. : 180 milionów ECU podlega wypłacie w gotówce lub długu w ramach pierwszej transzy z roku zgłoszenia 1998, — 1 lipca 1999 r. : 180 milionów ECU podlega wypłacie w formie długu lub w gotówce w ramach drugiej transzy z roku zgłoszenia 1998, 2000: — 1 kwietnia 2000 r. : 180 milionów ECU podlega wypłacie w formie długu lub w gotówce w ramach pierwszej transzy z roku zgłoszenia 1999, — 1 lipca 2000 r. : 180 milionów ECU podlega wypłacie w formie długu lub w gotówce w ramach drugiej transzy z roku zgłoszenia 1999. 2001 i później: Wystąpienie o fundusze na podstawie prognoz aktualnych wydatków i wykorzystania długu i do kwoty kapitału powiększonego o narosłe odsetki