title: Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiv 98/31/EÜ, 22. juuni 1998, millega muudetakse nõukogu direktiivi 93/6/EMÜ investeerimisühingute ja krediidiasutuste kapitali adekvaatsuse kohta

eurovoc_concepts:
credit guarantee
credit institution
financial instrument
financial solvency
management audit
share capital

text: 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 113 31998L0031 L 204/13 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 21. 7. 1998 EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU DIREKTIIV 98/31/EÜ, 22. juuni 1998, millega muudetakse nõukogu direktiivi 93/6/EMÜ investeerimisühingute ja krediidiasutuste kapitali adekvaatsuse kohta EUROOPA PARLAMENT JA EUROOPA LIIDU NÕUKOGU, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, eriti selle artik- li 57 lõike 2 esimest ja kolmandat lauset, oma üldisest äritegevusest tulenevate kaubariskide katmi- sel; teatavate kaubafutuuridega kauplejate rasked kelmused põhjustavad ühendusele üha enam muret ja on ohuks futuuridega kauplemise mainele ja terviklikkusele; on soo- vitav, et komisjon kaaluks asjakohase usaldusnormide raa- mistiku määratlemist, et tulevikus vältida selliseid pettusi; võttes arvesse komisjoni ettepanekut, (1) võttes arvesse majandus- ja sotsiaalkomitee arvamust, (2) võttes arvesse Euroopa Rahainstituudi arvamust, (3) toimides asutamislepingu artiklis 189b ettenähtud menetluse kohaselt (4) ning arvestades, et: (1) kaupadega kauplemise ja kauba tuletisinstrumentidega seo- tud riskide suhtes kohaldatakse hetkel nõukogu 18. det- sembri 1989. aasta direktiivi 89/647/EMÜ krediidiasutuste maksevõime suhtarvu kohta; (5) direktiiv 89/647/EMÜ ei kata siiski korralikult nende positsioonidega seotud turu- riske; “kauplemisportfelli” mõistet on vaja laiendada kau- bapositsioonidele või kauba tuletisinstrumentide positsioo- nidele, mida hoitakse kauplemiseks ja mis on altid eelkõige tururiskidele; asutused peavad täitma käesolevat direktiivi (1) EÜT C 240, 6. 8. 1997, lk 24 ja EÜT C 118, 17. 4. 1998, lk 16. (2) (3) (4) (2) EÜT C 19, 21. 1. 1998, lk 9. (3) Arvamus on esitatud 7. oktoobril 1997. (4) Euroopa Parlamendi 18. detsembri 1997. aasta arvamus (EÜT C 14, 19. 1. 1998), nõukogu 9. märtsi 1998. aasta ühine seisukoht (EÜT C 135, 30. 4. 1998, Parlamendi 30. aprilli 1998. aasta otsus (EÜT C 152, 18. 5. 1998). Nõukogu 19. mai 1998. aasta otsus. Euroopa lk 7) ja investeerimisühingute ja krediidiasutuste kapitali adekvaat- sust käsitleva nõukogu 15. märtsi 1993. aasta direktiiviga 93/6/EMÜ (6) kehtestatakse ühtne meetod investeerimis- ühingute ja krediidiasutuste kantavate tururiskidega seotud kapitalinõuete arvutamiseks; asutused on välja töötanud oma riskijuhtimissüsteemid (sisemudelid), mis on mõeldud investeerimisühingute ja krediidiasutuste kantavate tururis- kide mõõtmiseks täpsemalt kui ühtse meetodiga; täpse- mate riskimõõtmismeetodite kasutamist tuleks soodusta- da; selliste sisemudelite kasutamiseks kapitalinõuete arvutami- sel on vaja rangeid sisekontrollisüsteeme ning pädevad asu- tused peaksid tunnustama ja valvama nende kasutamist; sisemudeli arvutustulemuste jätkuvas usaldusväärsuses tuleks veenduda järelvõrdluse abil; on asjakohane, et pädevad asutused võivad lubada börsil kaubeldavate futuuride ja optsioonide ning üleminekuajal samalaadsete börsiväliste tuletisinstrumentide tagatise nõu- deid kasutada käesoleva direktiivi alusel sellistele instru- mentidele arvutatud kapitalinõude asemel, tingimusel et selle tulemuseks ei ole kapitalinõue, mis on madalam kui muude käesolevas direktiivis sätestatud meetoditega arvu- tatud kapitalinõue; selle põhimõtte kohaldamine ei nõua, et seda kohaldavad asutused peavad selliste tagatise nõuete (5) EÜT L 386, 30. 12. 1989, lk 14. Direktiivi on viimati muudetud Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiviga 98/32/EÜ (vt EÜT L 204, 21. 7. 1998, lk 26). (6) EÜT L 141, 11. 6. 1993, lk 1. Direktiivi on viimati muudetud Euroopa ja nõukogu direktiiviga 98/33/EÜ (vt EÜT L 204, Parlamendi 21. 7. 1998, lk 29). 114 ET Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd ja muude käesolevas direktiivis sätestatud meetoditega arvutatud kapitalinõuete võrdväärsust pidevalt kontrolli- ma; 1. Artiklit 2 muudetakse järgmiselt: a) punkti 6 alapunkt a ning punkti 6 alapunkti b sissejuha- tav osa ja taanded i ja ii asendatakse järgmisega: “a) b) (5) (6) (7) (8) (9) laiemal rahvusvahelisel tasandil vastuvõetud eeskirjad või- vad keerukamate sisemudelitel põhinevate riskijuhtimis- meetodite soodustamiseks vähendada kolmandate riikide krediidiasutuste kapitalinõudeid; need krediidiasutused konkureerivad liikmesriikides asutatud investeerimisühin- gute ja krediidiasutustega; liikmesriikides asutatud inves- teerimisühingutele ja krediidiasutustele saab samasuguseid soodustusi sisemudelite arendamiseks ja kasutamiseks keh- testada üksnes direktiivi 93/6/EMÜ muutmise teel; tururiskiga kapitali nõuete arvutamiseks tuleks kulla posit- sioone ja kulla tuletisinstrumentide positsioone käsitleda samamoodi kui välisvaluuta positsioone; allutatud võlainstrumentide väljalaskmine ei tohiks auto- maatselt tähendada, et emitendi aktsiaid ei või arvata port- felli, mille eririski kaal on direktiivi 93/6/EMÜ I lisa punkti 33 kohaselt 2 %; käesolev direktiiv on kooskõlas pangandusjärelevalvajate rahvusvahelise foorumi tööga, mis käsitleb tururiskide ning kaubapositsioonide ja kauba tuletisinstrumentide posit- sioonide järelevalvet; käesoleva direktiivi ühtse kohaldamise tagamiseks on vaja, et investeerimisühingutel ja krediidiasutustel, kes kauple- vad suurel määral kaupadega ja kellel on diversifitseeritud kaubaportfell ning kes ei saa veel kasutada kaubariski kapi- talinõude arvutamiseks mudeleid, oleks üleminekuajal vali- kuline kapitalikord; (10) käesolev direktiiv on sobivaim vahend seatud eesmärkide saavutamiseks ja ei käsitle rohkemat kui nende eesmärkide saavutamiseks vajalik, omandipositsioonidest finantsvahendites, kaupades ja kauba tuletisinstrumentides, mida hoitakse edasi- müügiks ja/või mida asutus on soetanud kavatsu- sega saada kiiret kasu ostu- ja müügihinna tegelike ja/või eeldatavate erinevuste või muude hinna- või intressimäära kõikumiste arvelt, ning kattuvate ostu- ja müügisoovide ühildamisest tulenevatest positsioonidest ja kauba tuletisinstrumentides või positsioonidest, mis võetakse kauplemisportfelli teiste osade katmiseks; finantsvahendites, kaupades andmisest riskidest, mis tulenevad II lisa punktides 1, 2, 3 ja 5 nimetatud lõpetamata tehingutest, enne tasumist loovutatud väärtpaberitest ja börsivälistest tuletis- instrumentidest, riskidest, mis tulenevad II lisa punk- tis 4 nimetatud repotehingutest ning väärtpaberi- ja kaubalaenude põhinevad punkti a kohastel kauplemisportfelli kantud väärtpa- beritel või kaupadel, riskidest, mis tulenevad samas punktis nimetatud pöördrepotehingutest ja väärtpabe- rite ja kaupade laenutehingutest, tingimusel et päde- vad asutused need heaks kiidavad, ja mis vastavad järg- mistele alapunktides i–iii ja v, või iv ja v kirjeldatud tingimustele: ja mis i) riskid arvutatakse iga päev II lisas sätestatud kor- ras turuhinna sisse; ii) tagatist kohandatakse asjakohase lepingu või tehingu väärtpaberite või kaupade väärtuse olu- liste muutuste arvessevõtmiseks pädevate asu- tuste heakskiidetud eeskirja kohaselt”; ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA DIREKTIIVI: b) punktid 15 ja 16 asendatakse järgmisega: Artikkel 1 Käesolevaga muudetakse direktiivi 93/6/EMÜ järgmiselt. “15) varrant — väärtpaber, mis annab selle omanikule õiguse osta selle alusvara kindlaksmääratud hin- naga varrandi kehtivusajal või lõpptähtpäeval. Seda võib teha alusvara enda kättetoimetamise või rahalise arvelduse teel; 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 115 16) varude rahastamine — positsioonid, kus füüsilised varud on müüdud tähtpäevalepingu alusel ja rahastamiskulud püsivad muutumatuna tähtpäevamüügi kuupäevani”; 2. Artikli 4 lõike 1 esimese lõigu alapunktid i ja ii asendatakse järgmisega: c) punkti 17 esimene lõik asendatakse järgmisega: “17) repotehing ja pöördrepotehing — mis tahes leping, mille alusel asutus või tema vastaspool võõrandab väärtpaberid või kaubad või tagatud õigused, mis annavad omandiõiguse väärtpaberitele või kaupade- le, kui tagatise on andnud tunnustatud börs, kellel on õigused nendele väärtpaberitele või kaupadele, ja lepinguga ei ole asutusel lubatud võõrandada ega pantida teatavat väärtpaberit või kaupa korraga roh- kem kui ühele vastaspoolele, kohustudes need (või samalaadsed asendusväärtpaberid või -kaubad) võõ- randaja määratud või määrataval kuupäeval kind- laksmääratud hinnaga tagasi ostma, kui väärtpabe- reid müüvale asutusele on see repotehing ja väärtpabereid ostvale asutusele pöördrepotehing”; d) punkt 18 asendatakse järgmisega: “18) väärtpaberite või kaupade laenuks andmine ja väärtpabe- rite või kaupade laenuks võtmine — mis tahes tehing, kus asutus või tema vastaspool annab kohase taga- tise eest üle väärtpaberid või kaubad ning laenuvõtja kohustub tulevikus või laenuandja nõudmise korral tagastama samaväärsed väärtpaberid või kaubad, kui väärtpabereid või kaupu üleandvale asutusele on see väärtpaberite või kaupade laenuksandmine ja väärtpabereid või kaupu vastuvõtvale asutusele väärtpaberite või kaupade laenuksvõtmine. “i) kapitalinõuded, mis on arvutatud nende kauplemisport- felli jaoks I, II ja VI ning vajaduse korral VIII lisa kohaselt; ii) kapitalinõuded, mis on arvutatud kogu nende äritegevuse jaoks III ja VII ning vajaduse korral VIII lisa kohaselt;”. 3. Artikli 5 lõige 2 asendatakse järgmisega: “2. Olenemata lõikest 1 jälgivad ja kontrollivad asutused, kes arvutavad oma kauplemisportfelliga seotud kapitalinõudeid I ja II ning vajaduse korral VIII lisa kohaselt, oma riskide kont- sentratsiooni direktiivi 92/121/EMÜ kohaselt, kui käesoleva direktiivi VI lisas sätestatud muudatustest ei tulene teisiti. ” 4. Artikli 7 lõige 10 ja artikli 7 lõike 11 sissejuhatav osa asenda- takse järgmisega: “10. Kui lõigetes 7 ja 9 sätestatud loobumisõigust ei kasutata, võivad pädevad asutused I ja VIII lisas sätestatud kapitali- nõuete ja VI lisas sätestatud kliendiriskide konsolideeritud arvutamiseks lubada ühe asutuse kauplemisportfelli positsioo- nide tasaarvestust teise asutuse kauplemisportfelli positsioo- nide suhtes I, VI ja VIII lisas sätestatud eeskirjade kohaselt. Lisaks võivad nad lubada ühe asutuse välisvaluuta positsioo- nide tasaarvestust teise asutuse välisvaluuta positsioonide suh- tes III ja/või VIII lisas sätestatud eeskirjade kohaselt. Samuti võivad nad lubada ühe asutuse kaubapositsioonide tasaarves- tust teise asutuse kaubapositsioonide suhtes III ja/või VIII lisas sätestatud eeskirjade kohaselt. 11. Samuti võivad pädevad asutused lubada kolmandates rii- kides asuvate ettevõtjate kauplemisportfelli ning välisvääringu- ja kaubapositsioonide tasaarvestust, kui ühel ajal on täidetud järgmised tingimused:”. 5. Artikli 8 lõige 5 asendatakse järgmisega: Väärtpaberite või kaupade laenuksvõtmist käsitle- takse erialaasjatundjate vahelise tehinguna, kui vas- taspoole suhtes kohaldatakse ühenduse tasemel üht- lustatud usaldusnormide täitmise järelevalvet või kui vastaspooleks on direktiivis 89/647/EMÜ mää- ratletud A-piirkonna krediidiasutus või kolmanda riigi tunnustatud investeerimisühing või kui tehing on sõlmitud tunnustatud arvelduskoja või börsiga;”. “5. Pädevad asutused kohustavad asutusi teatama neile viivi- tamata igast juhtumist, mil nende repotehingute ja pöördre- potehingute või väärtpaberite ja kaupade laenuks andmise ja võtmise tehingute vastaspooled ei täida oma kohustusi. Komisjon annab nõukogule aru sellistest juhtumitest ning nende mõjust selliste lepingute ja tehingute käsitlemisele käes- olevas direktiivis hiljemalt kolme aasta jooksul pärast artik- lis 12 nimetatud kuupäeva. Selles aruandes kirjeldatakse ka 116 ET Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd seda, kuidas asutused täidavad nende suhtes kohaldatavaid artikli 2 lõike 6 punkti b alapunktide i–v, eelkõige alapunkti v tingimusi. Lisaks sellele kirjeldatakse aruandes üksikasjalikult igasuguseid muutusi asutuste tavalise laenutegevuse ning pöördrepotehingute ja väärtpaberite või kaupade laenuks võt- mise tehingute kaudu toimuva laenutegevuse suhtelistes mah- tudes. Kui komisjon järeldab sellest aruandest ja muudest and- metest, et kuritarvituste vältimiseks on vaja rakendada täiendavaid kaitsemeetmeid, teeb ta asjakohased ettepanekud. ” 6. Lisatakse järgmine artikkel: “Artikkel 11a Liikmesriigid võivad 31. detsembrini 2006 lubada oma asu- tustel kasutada VII lisa punktides 13, 14, 17 ja 18 osutatute asemel järgmises tabelis sätestatud vähimat hinnavahe määra, tehingute edasikandmise kulumäära ja ostu-müügi tehingu- määra, tingimusel et asjaomaste pädevate asutuste arvates asu- tused: i) kauplevad suurel määral kaupadega, ii) omavad diversifitseeritud kaubaportfelli ja iii) ei saa veel kasutada sisemudeleid kaubariski kapitalinõude arvutamiseks VIII lisa kohaselt. Tabel Väärismetallid (v. a kuld) Mittevääris- metallid Põllu- majandus- tooted (kulu- kaubad) 1,5 0,6 Muu, sh energia- tooted 1,5 0,6 1,2 0,5 10 12 15 Hinnavahe määr (%) Tehingute üle- kande kulu- määr (%) Ostu-müügi tehingumäär (%) 1,0 0,3 8 Liikmesriigid teatavad komisjonile, kuidas nad käesolevat artiklit kasutavad. ” 7. Käesoleva määruse lisa kohaselt muudetakse I–III ja V lisa ning lisatakse VII ja VIII lisa. Artikkel 2 1. Liikmesriigid jõustavad käesoleva direktiivi täitmiseks vajali- kud õigus- ja haldusnormid hiljemalt 24 kuu jooksul pärast direk- tiivi jõustumist. Liikmesriigid teatavad sellest viivitamata komis- jonile. Kui liikmesriigid need meetmed vastu võtavad, lisavad nad nen- desse meetmetesse või nende meetmete ametliku avaldamise kor- ral nende juurde viite käesolevale direktiivile. Sellise viitamise viisi näevad ette liikmesriigid. 2. Liikmesriigid edastavad komisjonile käesoleva direktiiviga reguleeritavas valdkonnas nende vastuvõetud põhiliste siseriiklike õigusnormide teksti. Artikkel 3 Käesolev direktiiv jõustub Euroopa Ühenduste Teatajas avaldamise päeval. Artikkel 4 Käesolev direktiiv on adresseeritud liikmesriikidele. Luxembourg, 22. juuni 1998 Euroopa Parlamendi nimel Nõukogu nimel president eesistuja J. M. GIL-ROBLES J. CUNNINGHAM 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 117 LISA 1. I lisa muudetakse järgmiselt: a) punkti 4 viimane lause kustutatakseja lisatakse järgmine lõik: “Pädevad asutused võivad lubada, et börsil kaubeldava futuuri kapitalinõue on võrdne börsi nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt futuuriga seotud riskile ja on vähemalt võrdne futuuri kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Samuti võivad pädevad asutused 31. detsembrini 2006 lubada, et nende tunnustatud arvelduskoja arveldatud ja käesolevas punktis nimetatud liiki börsivälise tuletisinstrumentide lepingu kapitalinõue võib olla võrdne arvelduskoja nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt tuletisinstrumentide lepinguga seotud riskile ja on vähemalt võrdne kõnealuse lepingu kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. ”; b) punkti 5 kolmas lõik asendatakse järgmisega: lisas kirjeldatud “Pädevad asutused nõuavad kõikide optsioonidega seotud muude riskide kui deltariski katmist. Pädevad asutused võivad lubada, et börsil kaubeldava väljaantud optsiooni kapitalinõue on võrdne börsi nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt optsiooniga seotud riskile ja on vähemalt võrdne optsiooni kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII asutused 31. detsembrini 2006 lubada, et nende tunnustatud arvelduskoja arveldatud börsivälise optsiooni kapitalinõue võib olla võrdne arvelduskoja nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt optsiooniga seotud riskile ja on vähemalt võrdne börsivälise optsiooni kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Lisaks võivad nad lubada, et börsil kaubeldava või börsivälise ostetud optsiooni kapitalinõue on sama, mis tema aluseks oleval instrumendil, tingimusel et tekkiv nõue ei ületa optsiooni turuväärtust. Väljaantud börsivälise optsiooni kapitalinõue seotakse selle aluseks oleva instrumendiga. ”; sisemudelite meetodi võivad pädevad kohaldamisest. Samuti c) punkt 6 asendatakse järgmisega: “6. Võlakirjade ja aktsiate varrante käsitletakse samamoodi kui punkti 5 alusel optsioone. ”; d) punkti 33 alapunkt i asendatakse järgmisega: “i) kõne all ei ole nende väljalaskjate aktsiad, kes on välja lasknud üksnes kaubeldavaid võlakirju, mida käsitleb punktis 14 esitatud tabeli 1 kohane 8 % nõue või mida käsitleb madalam nõue üksnes seetõttu, et need on tagatud või kindlustatud;”. 2. II lisa muudetakse järgmiselt: a) punkt 1 asendatakse järgmisega: “1. Tehingute puhul, milles arveldused võlakirjade, aktsiatega ja kaupadega (välja arvatud repotehingud ja pöördrepotehingud ning väärtpaberite või kaupade laenuks andmine ja võtmine) ei ole nende ettenähtud tehingupäevaks veel lõpetatud, peab asutus arvutama hinnavahe, millega ta riskib. See on asjakohase võlakirja, aktsia või kauba kokkulepitud arveldushinna ja tema jooksva turuväärtuse vahe, mis võib põhjustada asutusele kahjumi. Kapitalinõude arvutamiseks peab asutus korrutama selle vahe punkti 2 tabeli A-veerus esitatud asjakohase teguriga. ”; 118 ET Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd b) punktid 3. 1 ja 3. 2 asendatakse järgmisega: “3. 1. Asutusel peab olema kapital vastaspoole riski katmiseks, kui: i) ta on maksnud väärtpaberite või kaupade eest enne nende kättesaamist või on loovutanud väärtpaberid või kaubad enne, kui on nende eest tasu saanud; ja ii) piiriüleste tehingute puhul on maksmisest või loovutamisest möödunud üks päev või rohkem. 3. 2. Kapitalinõudeks on 8 % väärtpaberite või kaupade väärtusest või asutusele võlgnetavast rahast korrutatuna asjakohase vastaspoole suhtes kohaldatava riskikaaluga. ”; c) punktile 4. 1 eelnev pealkiri ja punkti 4. 1 esimene lõik asendatakse järgmisega: “Repotehingud ja pöördrepotehingud ning väärtpaberite või kaupade laenuks andmine ja võtmine 4. 1. Kauplemisportfelli kantud väärtpaberitel või kaupadel põhinevate repotehingute ja väärtpaberite või kaupade laenuks andmise puhul arvutab asutus väärtpaberite või kaupade turuväärtuse ja enda laenuks võetud summa või tagatise turuväärtuse vahe, kui see vahe on positiivne. Pöördrepotehingute ja väärtpaberite või kaupade laenuks võtmise puhul arvutab asutus enda laenuks antud summa või tagatise turuväärtuse ja saadud väärtpaberite või kaupade turuväärtuse vahe, kui see vahe on positiivne. ” 3. III lisa muudetakse järgmiselt: a) punkt 1 asendatakse järgmisega: “1. Kui asutuse kogu netovälisvaluuta positsiooni ja netokullapositsiooni summa, mis on arvutatud allpool sätestatud korras, ületab 2 % tema kogu omavahenditest, korrutab ta oma välisvaluutapositsiooni ja netokullapositsiooni summa 8 %ga, et arvutada omavahendite nõue valuutakursiriski katmiseks. Pädevad asutused võivad 31. detsembrini 2004 lubada asutustel arvutada omavahendite nõuet nii, et korrutatakse 8 %ga summat, mille võrra kogu netovälisvaluutapositsiooni ja netokullapositsiooni summa ületab 2 % kogu omavahenditest. ”; b) punktid 3. 1 ja 3. 2 asendatakse järgmisega: “3. 1. Esiteks arvutatakse asutuse avatud netopositsioon igas vääringus (sealhulgas aruandlusvääring) ja kullas. See positsioon koosneb järgmiste (positiivsete või negatiivsete) osade summast: — netohetkepositsioon (s. t kõik asjakohases vääringus olevad varad, millest on maha arvatud kõik kohustused, sealhulgas kogunenud intress, või kulla puhul netohetkepositsioon kullas), — netotähtpäevapositsioon (s. t kõik välisvaluuta ja kulla tähtpäevatehingutega saadavad summad, millest on maha arvatud kõik nende tehingutega makstavad summad, sealhulgas valuuta- ja kullafutuurid ja hetkepositsioonis mittesisalduv valuutavahetuslepingute põhisumma), — tühistamatud tagatised (ja sarnased instrumendid), mida kindlasti kasutatakse ja mis on tõenäoliselt tagastamatud, — tulevane tekkimata, kuid täielikult kaetud netotulu/netokulu (aruandva asutuse vabal valikul ja pädevate asutuste eelneval loal võib siia arvata ka tulevase tekkimata netotulu/netokulu, mis on raamatupidamisse kandmata, kuid täielikult välisvaluuta tähtpäevatehingutega kaetud). Sellised valikud peavad olema järjepidevad, — välisvaluuta- ja kullaoptsioonide kogusumma delta (või deltal põhinev) netoekvivalent, — muude optsioonide (s. t muude kui välisvaluuta- ja kullaoptsioonide) turuväärtus, 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 119 — avatud netovälisvaluutapositsioonide arvutamisel võib välja jätta positsioonid, mis asutus on tahtlikult võtnud, et vähendada vahetuskursi kahjulikku mõju oma maksevõime suhtarvule. Sellised positsioonid peaksid olema mittekaubeldavad või struktuurilised ning nende väljajätmiseks või nende väljajätmise tingimuste muutmiseks on vaja pädevate asutuste nõusolekut. Nimetatud tingimuste kohaselt võib samamoodi käsitleda ka asutuse neid positsioone, mis käsitlevad omavahendite arvutamisel juba mahaarvatud kirjeid. 3. 2. Pädevad asutused võivad oma äranägemisel lubada asutustel kasutada iga vääringu ja kulla avatud netopositsiooni arvutamiseks ajakohast netoväärtust. ”; c) punkti 4 esimene lause asendatakse järgmisega: “4. Teiseks, kõikide muude vääringute kui aruandlusvääringu ning kulla lühikesed ja pikad netopositsioonid arvestatakse hetkekursiga ümber aruandlusvääringuks. ”; d) punkt 7 asendatakse järgmisega: “7. Teiseks võivad pädevad asutused 31. detsembrini 2004 lubada asutustel kasutada käesoleva lisa kohaldamiseks punktides 1-6 kirjeldatud meetodi asemel mõnda asendusmeetodit. Selle meetodiga leitav kapitalinõue peab olema piisav, et ületada 2 % punktis 4 osutatud viisil mõõdetud avatud netopositsioonidest ja ületada kolme eelnenud aasta jooksul kõikide 10tööpäevaste libisevate ajavahemike jooksul toimunud kursimuutuste analüüsi põhjal arvutatud tõenäoline kahjum vähemalt 99 % ajast. Esimeses lõigus kirjeldatud asendusmeetodit võib kasutada üksnes järgmistel tingimustel: i) arvutusvalemi ja korrelatsioonikordajad kinnitavad pädevad asutused oma kursimuutuste analüüsi põhjal; ii) pädevad asutused vaatavad korrelatsioonikordajad korrapäraselt läbi, pidades silmas vääringuturgude arenguid. ” 4. V lisa muudetakse järgmiselt: a) punkti 2 esimene lause asendatakse järgmisega: “Olenemata lõikest 1 võivad pädevad asutused lubada nendel asutustel, kes on kohustatud täitma I–IV ja VI–VIII lisas sätestatud omavahendite nõudeid, kasutada muud määratlust üksnes neid nõudeid täites. ”; b) punkt 4 asendatakse järgmisega: “4. Punkti 2 alapunktis c nimetatud allutatud laenukapital ei tohi ületada 150 % esmastest omavahenditest, mida kasutatakse I–IV ja VI–VIII lisa nõuete täitmiseks, ja tohib sellele ülemmäärale läheneda üksnes asjaomastele ametiasutustele vastuvõetavatel eriasjaoludel. ”; c) punktid 6 ja 7 asendatakse järgmisega: “6. 7. Pädevad asutused võivad lubada investeerimisühingutel ületada punktis 4 sätestatud allutatud laenukapitali ülemmäära, kui nad peavad seda põhjendatuks seoses usaldusnormide täitmisega, tingimusel et sellise allutatud laenukapitali ja punktis 5 nimetatud kirjete kogusumma ei ületa 200 % esmastest omavahenditest, mida kasutatakse I–IV ja VI–VII lisa nõuete täitmiseks, või 250 % samast summast, kui investeerimisühingud arvavad omavahendite arvutamisel maha punkti 2 alapunktis d osutatud kirje. Pädevad asutused võivad lubada krediidiasutustel ületada punktis 4 sätestatud allutatud laenukapitali ülemmäära, kui nad peavad seda põhjendatuks seoses usaldusnormide täitmisega, tingimusel et sellise ja punktis 5 nimetatud kirjete kogusumma ei ületa 250 % esmastest allutatud laenukapitali omavahenditest, mida kasutatakse I–III ja VI–VIII lisa nõuete täitmiseks. ” 120 ET Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd 5. Lisatakse järgmised lisad: “VII LISA KAUBARISK 1. 2. 3. 4. 5. 6. Iga kaubapositsiooni või kauba tuletisinstrumentide positsiooni väljendatakse normühikus. Iga kauba hetkehinda väljendatakse aruandlusvääringus. Kulla positsioone või kulla tuletisinstrumentide positsioone käsitatakse valuutakursiriski tekitavatena ja käsitletakse tururiski arvutamiseks vastavalt vajadusele III või VIII lisa kohaselt. Käesoleva lisa kohaldamisel võib puhtalt varude rahastamisega seotud positsioonid välja jätta üksnes kaubariski arvutamisel. Käesoleva lisa muude sätetega hõlmamata intressimäära- ja valuutakursiriske võetakse arvesse kaubeldavate võlakirjade üldriski ja valuutakursiriski arvutamisel. Kui lühike positsioon saabub enne pikka positsiooni, katavad asutused ka likviidsusvaegusriski, mis võib mõnel turul ilmneda. Punkti 19 kohaldamisel on asutuse iga kauba netopositsioon selliste pikkade ja lühikeste positsioonide vahe, mis käsitlevad sama kaupa ning ühesuguseid kaubafutuure, -optsioone ja -varrante. Pädevad asutused lubavad tuletisinstrumentide positsioone käsitleda punktides 8-10 sätestatud viisil alusvaraks oleva kauba positsioonidena. 7. Pädevad asutused võivad sama kauba positsioonidena käsitelda järgmisi positsioone: — kaupade erinevate alaliikide positsioonid, kui alarühmad on vastastikku vahetatavad, ja — sarnaste kaupade positsioonid, kui need on lähedased asenduskaubad ja hinnamuutuste selgelt osutatud korrelatsioon on vähemalt 0,9 vähemalt ühe aasta jooksul. Eriinstrumendid 8. 9. Kaubafutuure ja tähtajalisi kohustusi osta või müüa üksikuid kaupu võetakse mõõtmissüsteemis arvesse normühikutes väljendatud nimisummadena ja neile määratakse kehtivusaja põhjal tähtaeg. Pädevad asutused võivad lubada, et börsil kaubeldava futuuri kapitalinõue on võrdne börsi nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt futuuriga seotud riskile ja on vähemalt võrdne futuuri kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Samuti võivad pädevad asutused 31. detsembrini 2006 lubada, et nende tunnustatud arvelduskoja arveldatud ja käesolevas punktis nimetatud liiki börsivälise kauba tuletisinstrumentide lepingu kapitalinõue võib olla võrdne arvelduskoja nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt tuletisinstrumentide lepinguga seotud riskile ja on vähemalt võrdne kõnealuse lepingu kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Kaubavahetuslepinguid, kus tehingu üks pool on fikseeritud hinnaga ja teine jooksva turuhinnaga, võetakse lõpptähtajal põhinevas meetodis arvesse lepingu nimisummaga võrdsete positsioonide jadana, kusjuures üks positsioon vastab igale vahetuslepingu maksele ja paigutub punktis 13 esitatud tabelis sätestatud tähtaegade jaotusse. Positsioonid on pikad, kui asutus maksab fikseeritud hinna ja saab ujuva hinna, või lühikesed, kui asutus saab kindla hinna ja maksab ujuva hinna. Kaubavahetuslepingud, kus tehingu poolteks on erinevad kaubad, esitatakse lõpptähtajal põhineva meetodi asjakohases aruandetabelis. 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 121 10. Käesoleva lisa kohaldamisel käsitletakse kaubaoptsioone või kauba tuletisinstrumentide optsioone positsioonidena, mille väärtus võrdub optsiooni alusvara väärtusega, mis on korrutatud selle deltaga. Need positsioonid võib nettida nende aluseks olevate ühesuguste kaupade või kauba tuletisinstrumentide tasakaalustavate positsioonide suhtes. Kasutatakse asjaomase börsi või pädevate asutuste arvutatud deltat või kui kumbki ei ole kättesaadav või on tegemist börsiväliste optsioonidega, kasutatakse asutuse enda arvutatud deltat, tingimusel et pädevad asutused on veendunud asutuse valitud mudeli sobivuses. Pädevad asutused võivad siiski nõuda, et asutused arvutaksid oma deltad pädevate asutuste ettenähtud meetoditega. Pädevad asutused nõuavad kõikide kaubaoptsioonidega seotud muude riskide kui deltariski katmist. Pädevad asutused võivad lubada, et börsil kaubeldava väljaantud kaubaoptsiooni kapitalinõue on võrdne börsi nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt optsiooniga seotud riskile ja on vähemalt võrdne optsiooni kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Samuti võivad pädevad asutused 31. detsembrini 2006 lubada, et nende tunnustatud arvelduskoja arveldatud börsivälise kaubaoptsiooni kapitalinõue võib olla võrdne arvelduskoja nõutava tagatisega, kui nad on täiesti veendunud, et see vastab täpselt optsiooniga seotud riskile ja on vähemalt võrdne börsivälise optsiooni kapitalinõudega, mis tuleneks käesolevas lisas edaspidi sätestatud meetodiga tehtud arvutusest või VIII lisas kirjeldatud sisemudelite meetodi kohaldamisest. Lisaks võivad nad lubada, et börsil kaubeldava või börsivälise ostetud kaubaoptsiooni kapitalinõue on sama, mis tema aluseks oleval kaubal, tingimusel et tekkiv nõue ei ületa optsiooni turuväärtust. Väljaantud börsivälise optsiooni kapitalinõue seotakse selle aluseks oleva kaubaga. 11. Kaupadega seotud varrante käsitletakse samamoodi kui punkti 10 alusel kaubaoptsioone. 12. Repotehingute kohane kaupade või kaupade omandiõigusega seotud tagatud õiguste võõrandaja ja kaupade laenuksandmise lepingu kohane laenuandja võtavad selliseid kaupu käesoleva lisa kohaselt arvesse oma kapitalinõude arvutamisel. a) Lõpptähtajal põhinev meetod 13. Asutus kasutab iga kauba puhul eraldi tähtaegade jaotust kooskõlas järgmise tabeliga. Selle kauba kõik positsioonid ja kõik positsioonid, mida käsitletakse punkti 7 kohaselt sama kauba positsioonidena, paigutatakse asjakohastesse lõpptähtajavöönditesse. Füüsilised varud paigutatakse esimesse lõpptäht- ajavööndisse. Lõpptähtajavöönd 1 0 = 1 kuu > 1 = 3 kuud > 3 = 6 kuud > 6 = 12 kuud > 1 = 2 aastat > 2 = 3 aastat > 3 aastat Hinnavahe määr (%) 2 1,50 1,50 1,50 1,50 1,50 1,50 1,50 14. Pädevad asutused võivad lubada, et positsioonid, mis on sama kauba positsioonid või mida käsitletakse sellistena punkti 7 kohaselt, võib tasaarvestada ja paigutada netopositsioonidena asjakohastesse lõpptähtajavöönditesse: — sama tähtpäevaga lepinguid käsitlevate positsioonide puhul, ja 122 ET Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd — üksteisest kõige rohkem 10 päeva kaugusel oleva tähtpäevaga lepinguid käsitlevate positsioonide puhul, kui nende lepingutega kaubeldakse turgudel, kus tehingupäevad on igapäevased. 15. Seejärel arvutab asutus igas lõpptähtajavööndis pikkade positsioonide summa ja lühikeste positsioonide summa. Teatavas lõpptähtajavööndis esimestena (viimastena) nimetatud positsioonidega kattuvate viimastena (esimestena) nimetatud positsioonide summa on selle vööndi netitud positsioon, kusjuures ülejääv pikk või lühike positsioon on sama vööndi nettimata positsioon. 16. Teatava lõpptähtajavööndi nettimata pika (lühikese) positsiooni see osa, mis kattub pikemat tähtaega esindava lõpptähtajavööndi nettimata lühikese (pika) positsiooniga, on kahe lõpptähtajavööndi netitud positsioon. Nettimata pika või lühikese positsiooni see osa, mis sel viisil ei kattu, on nettimata positsioon. 17. Asutuse iga kauba kapitalinõue arvutatakse asjakohase tähtaegade jaotuse põhjal järgmiste summana: i) ii) netitud pikkade ja lühikeste positsioonide summa korrutatuna punktis 13 esitatud tabeli teises tulbas igale lõpptähtajavööndile määratud asjakohase hinnavahe määra ja kauba hetkehinnaga; kahe lõpptähtajavööndi netitud positsioon iga lõpptähtajavööndi puhul, kuhu nettimata positsioon on edasi kantud, korrutatuna 0,6 % (tehingute ülekande kulumäär) ja kauba hetkehinnaga; iii) ülejäänud nettimata positsioonid korrutatuna 15 % (ostu-müügi tehingumäär) ja kauba hetkehinnaga. 18. Asutuse üldine kaubariski kapitalinõue arvutatakse punkti 17 kohaselt igale kaubale arvutatud kapitalinõuete summana. b) Lihtsustatud meetod 19. Asutuse iga kauba kapitalinõue arvutatakse järgmiste summana: i) 15 % pikast või lühikesest netopositsioonist korrutatuna kauba hetkehinnaga; ii) 3 % pika ja lühikese brutopositsiooni summast korrutatuna kauba hetkehinnaga. 20. Asutuse üldine kaubariski kapitalinõue arvutatakse punkti 19 kohaselt igale kaubale arvutatud kapitalinõuete summana. VIII LISA SISEMUDELID 1. lubada asutustel kasutada oma Pädevad asutused võivad käesolevas lisas sätestatud tingimustel sisemisi positsiooniriski, riskijuhtimismudeleid I, III ja VII lisas kirjeldatud meetodite asemel või nendega ühendatuna. Iga kord on vaja pädevate asutuste selgesõnalist heakskiitu, et kasutada mudeleid kapitalijärelevalveks. arvutamiseks oma valuutakursiriski kapitalinõuete kaubariski ja/või 2. Heakskiit antakse üksnes siis, kui pädev asutus on veendunud, et asutuse riskijuhtimissüsteem on sisuliselt veatu, süsteemi rakendatakse terviklikult ja eelkõige täidetakse järgmisi kvaliteedinõudeid: i) ii) sisemine riskimõõtmismudel on tihedalt seotud asutuse igapäevase riskijuhtimisega ja selle alusel teatatakse riskidest asutuse nõukogule; asutusel on kauplemisosakondadest sõltumatu riskijärelevalve osakond, kes annab aru otse nõukogule. Osakond peab vastutama asutuse riskijuhtimissüsteemi kavandamise ja rakendamise eest. Ta koostab ja analüüsib iga päev aruandeid riskimõõtmismudeliga saadud tulemuste ja kauplemise piirmääradega seotud asjakohaste meetmete kohta; 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 123 iii) iv) v) asutuse juhatus ja nõukogu osalevad aktiivselt riskijärelevalves ning riskijärelevalve osakonna koostatud päevaaruanded vaatab läbi selline juhtimistasand, kellel on piisavad volitused vähendada nii üksikute kauplejate võetud positsioone kui ka asutuse koguriski; asutustel on piisav hulk töötajaid, kes oskavad kasutada keerulisi mudeleid kauplemisel, riskijärelevalves, kontrollimisel ja tehingute arveldamisel; asutus on kehtestanud riskimõõtmissüsteemi üldist toimimist käsitlevate kirjalike asutusesiseste tegevus- ja kontrollipõhimõtete täitmise järelevalve ja tagamise korra; vi) on olemas kinnitatud andmed, et asutuse mudelitega on riske piisavalt täpselt mõõdetud; vii) asutus rakendab tihti ranget kriisitestimiskava, mille tulemused vaatab nõukogu läbi ja võtab neid oma kinnitatavates tegevuspõhimõtetes ja piirmäärades arvesse; viii) asutus peab oma korrapärase sisekontrolli raames korraldama oma riskijuhtimissüsteemi sõltumatu kontrollimise. Kontrollimine peab hõlmama nii kauplemisosakondade kui ka sõltumatu riskijärelevalve osakonna tegevust. Asutus peab vähemalt kord aastas kontrollima oma üldist riskijuhtimist. See kontrollimine peab käsitlema: — riskijuhtimissüsteemi ja selle toimimist käsitlevate dokumentide ning riskijärelevalve osakonna korralduse asjakohasust, — tururiski mõõtmistulemuste ühildamist igapäevase riskijuhtimisega ja juhtimisteabesüsteemi terviklikkust, — menetlust, mida asutus rakendab tehingute sõlmimis- ja arveldusosakondade töötajate kasutatavate riskihindamismudelite ja hindamissüsteemide kinnitamiseks, — riskimõõtmismudeliga hõlmatud tururiskide ulatust ja riskimõõtmises tehtavate oluliste muudatuste kinnitamist, — positsioone käsitlevate andmete täpsust ja täielikkust, volatiilsus- ja korrelatsiooniennustuste täpsust ja asjakohasust ning hindamise ja riskitundlikkusarvutuste täpsust, — kontrollimenetlust, mida asutus rakendab sisemudelites kasutatavate teabeallikate järjepidevuse, õigeaegsuse ja usaldusväärsuse ning sõltumatuse hindamiseks, ja — kontrollimenetlust, mida asutus rakendab mudeli täpsuse mõõtmiseks tehtava järelvõrdluse hindamiseks. 3. Asutus kontrollib oma mudeli täpsust ja toimimist järelvõrdluskava abil. Järelvõrdluse abil tuleb iga pangapäeva suhtes võrrelda asutuse mudeli alusel portfelli päevalõpupositsiooni arvutamiseks saadud päevast riskiväärtust portfelli väärtuse päevase muutumisega järgmise pangapäeva lõpuks. Pädevad asutused uurivad asutuse suutlikkust tagantjärele võrrelda nii tegelikke kui ka oletatavaid muutusi portfelli väärtuses. Portfelli väärtuse oletatavate muutuste järelvõrdlus põhineb portfelli päevalõpuväärtuse ja selle järgmise päeva lõppväärtuse võrdlemisel, eeldusel et positsioonid ei muutu. Pädevad asutused nõuavad, et asutused võtaksid oma järelvõrdluskava parandamiseks asjakohaseid meetmeid, kui see osutub puudulikuks. 4. Kaubeldavate võlakirjade ja aktsiate positsioonidega seotud eririski kapitalinõuete arvutamiseks võivad pädevad asutused heaks kiita asutuste sisemudeli kasutamise, kui mudel lisaks käesoleva lisa ülejäänud tingimuste täitmisele: — selgitab portfellis toimunud hinnamuutusi, — näitab kontsentratsiooni portfelli mahu ja koostise muutuste osas, — töötab korralikult ka ebasoodsas keskkonnas, — on kontrollitud järelvõrdluse abil, mille eesmärk on hinnata eririski täpset mõõtmist. Kui pädevad asutused lubavad sellist järelvõrdlust teha asjakohaste portfelliosade põhjal, tuleb need valida järjepidevalt. 124 ET 5. Euroopa Liidu Teataja 06/3. kd Punkti 4 alusel heakskiitmata sisemudeleid kasutavad asutused kohustuvad täitma eraldi eririski kapitalinõuet, mis arvutatakse I lisa kohaselt. 6. Punkti 10 alapunkti ii kohaldamisel korrutatakse asutuse oma arvutust teguriga, mille suurus on vähemalt 3. 7. Korrutustegurit suurendatakse järgmise tabeli kohaselt lisateguriga 0-1, olenevalt ületamiste arvust viimase 250 pangapäeva jooksul, mis nähtub asutuse järelvõrdlusest. Pädevad asutused nõuavad, et asutused arvutaksid ületamisi järjepidevalt kas portfelli väärtuse tegelike või oletatavate muutuste järelvõrdluse põhjal. Ületamine on portfelli väärtuse päevane muutus, mis ületab asutuse mudeli põhjal leitud vastava päevase riskiväärtuse. Lisateguri määramiseks kontrollitakse ületamiste arvu vähemalt kord kvartalis. Ületamiste arv Vähemkui5 5 6 7 8 9 10 või rohkem Lisategur 0,00 0,40 0,50 0,65 0,75 0,85 1,00 Pädevad asutused võivad üksikjuhtudel suurendada korrutustegurit eespool esitatud tabeli kohase lisateguriga, kui asutus on pädevaid asutusi rahuvaldaval viisil tõendanud, et selline suurendus on põhjendamatu ja mudel on sisuliselt veatu. ja erandlikes olukordades loobuda nõudest Kui arvukad ületamised osutavad, et mudel ei ole piisavalt täpne, tühistavad pädevad asutused mudeli heakskiidu või rakendavad asjakohaseid meetmeid tagamaks, et mudelit parandatakse viivitamata. Võimaldamaks pädevatel asutustel pidevalt veenduda lisateguri asjakohasuses, teatavad asutused pädevatele asutustele viivitamata ja igal juhul hiljemalt viie tööpäeva jooksul ületamistest, mis nähtuvad nende järelvõrdluskavast ja tähendavad eespool esitatud tabeli kohaselt lisateguri suurendamist. 8. Kui pädevad asutused kiidavad asutuse mudeli punkti 4 kohaselt heaks eririski kapitalinõuete arvutamiseks, suurendab asutus oma punktide 6, 7 ja 10 kohaselt arvutatud kapitalinõuet summa võrra, mis vastab kas: i) ii) riskiväärtuse eririski osale, mis tuleks järelevalvesuuniste kohaselt eraldada, või asutuse valikul eririski sisaldavate võlakirja- ja aktsiapositsioonide portfelliosade riskiväärtusele. Valikut ii kasutavad asutused peavad eelnevalt määratlema oma portfelliosa ülesehituse ja ei tohiks seda pädevate asutuste nõusolekuta muuta. 9. Pädevad asutused võivad loobuda punkti 8 kohasest suurendamise nõudest, kui asutus tõendab, et kooskõlas rahvusvaheliselt tunnustatud normidega mõõdab tema mudel täpselt ka tema kaubeldavate võlakirjade ja aktsiate positsioonide toimumis- ja täitmatajätmisriski. 10. Iga asutus peab täitma kapitalinõude, mis on suurem kui: i) tema eelmise päeva riskiväärtus, mis on mõõdetud käesolevas lisas piiritletud suuruste kohaselt; 06/3. kd ET Euroopa Liidu Teataja 125 ii) eelnenud 60 pangapäeva päevaste riskiväärtuste keskmine, korrutatuna punktis 6 nimetatud teguriga, mida on kohandatud punktis 7 nimetatud teguriga. 11. Riskiväärtuse arvutamisel täidetakse vähemalt järgmisi nõudeid: i) riskiväärtus arvutatakse vähemalt iga päev; ii) 99 % ühesuunaline usaldusvahemik; iii) 10päevane hoiuaeg; iv) vähemalt aastane tagasivaateline jälgimisperiood, välja arvatud juhul, kui lühem jälgimisperiood on põhjendatud hinna volatiilsuse märkimisväärse äkktõusu tõttu; v) andmeid ajakohastatakse iga kolme kuu tagant. 12. Pädevad asutused nõuavad, et mudel mõõdaks täpselt kõiki olulisi optsioonide või optsioonisarnaste positsioonide hinnariske ja kõik muud mudeliga hõlmamata riskid oleksid omavahenditega asjakohaselt kaetud. 13. Pädevad asutused nõuavad, et riskimõõtmismudel hõlmaks piisava hulga riskitegureid, olenevalt asutuse tegevuse ulatusest asjakohastel turgudel. Täidetakse vähemalt järgmisi eeskirju: i) ii) iii) iv) intressimäära riski puhul sisaldab riskimõõtmissüsteem hulka riskitegureid, mis vastavad kõikide nende vääringute intressimääradele, milles asutusel on intressimääratundlikke bilansisiseseid või -väliseid positsioone. Asutus koostab intressikõverate mudelid, kasutades mõnd üldtunnustatud meetodit. Põhiliste vääringute ja turgude oluliste intressimäärariskide puhul jagatakse intressikõver vähemalt intressikõveral. kuude Riskimõõtmissüsteem peab samuti hõlmama riski, mis tuleneb erinevate intressikõverate liikumiste kehvast vastastikusest seostamisest; et mõõta määrade volatiilsuse muutusi lõpptähtajavööndisse, valuutakursiriski puhul sisaldab riskimõõtmissüsteem riskitegureid, mis vastavad kullale ja üksikutele välisvääringutele, milles asutuse positsioonid on vääringustatud; aktsiakursiriski puhul sisaldab riskimõõtmissüsteem eraldi riskitegurit vähemalt iga aktsiaturu suhtes, kus asutusel on olulisi positsioone; kaubariski puhul sisaldab riskimõõtmissüsteem eraldi riskitegurit vähemalt iga kauba suhtes, milles asutusel on olulisi positsioone. Riskimõõtmissüsteem peab hõlmama ka riski, mis tuleneb sarnaste, kuid mitte ühesuguste kaupade hinnaliikumiste kehvast vastastikusest seostamisest, ja tähtpäevahindade muutumise riski, mis tuleneb tähtaegade erinevusest. Samuti võetakse süsteemis arvesse turgude tunnusjooni, eelkõige tehingupäevi ja kauplejate võimalust positsioone sulgeda. 14. Pädevad asutused võivad lubada asutustel kasutada riskiklassides ja riskiklasside vahel üldisi korrelatsioone, kui nad on veendunud, et asutuse süsteem vastastikuste seoste mõõtmiseks on veatu ja seda rakendatakse terviklikult. ”


title: 98/436/EZ: Odluka Komisije od 22. lipnja 1998. o postupku potvrđivanja sukladnosti građevnih proizvoda prema članku 20. stavku 2. Direktive Vijeća 89/106/EEZ u odnosu na krovne pokrove, svjetlice, krovne prozore i pomoćne proizvode (priopćena pod brojem dokumenta C(1998) 1598)  Tekst značajan za EGP

eurovoc_concepts:
construction equipment
product quality
product safety
quality control of industrial products
quality label

text: L_1998194HR. 01003001. xml 13/Sv. 62 HR Službeni list Europske unije 68 31998D0436 L 194/30 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE ODLUKA KOMISIJE od 22. lipnja 1998. o postupku potvrđivanja sukladnosti građevnih proizvoda prema članku 20. stavku 2. Direktive Vijeća 89/106/EEZ u odnosu na krovne pokrove, svjetlice, krovne prozore i pomoćne proizvode (priopćena pod brojem dokumenta C(1998) 1598) (Tekst značajan za EGP) (98/436/EZ) KOMISIJA EUROPSKIH ZAJEDNICA, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, uzimajući u obzir Direktivu Vijeća 89/106/EEZ od 21. prosinca 1988. o usklađivanju zakona i drugih propisa država članica u odnosu na građevne proizvode (1), kako je izmijenjena Direktivom 93/68/EEZ (2), a posebno njezin članak 13. stavak 4. , budući da Komisija mora između dva postupka iz članka 13. stavka 3. Direktive 89/106/EEZ za potvrđivanje sukladnosti proizvoda, odabrati „najmanje zahtjevan postupak koji ispunjava zahtjeve sigurnosti”; budući da to znači da je potrebno odlučiti je li postojanje tvorničkoga sustava kontrole proizvodnje u okviru odgovornosti proizvođača neophodan i dovoljan uvjet za potvrđivanje sukladnosti određenoga proizvoda ili skupine proizvoda, ili je, iz razloga vezanih uz poštovanje kriterija iz članka 13. stavka 4. , u tu svrhu potrebno uključivanje ovlaštenoga tijela za potvrđivanje; budući da se člankom 13. stavkom 4. zahtijeva da tako utvrđeni postupak mora biti naznačen u mandatima i tehničkim specifikacijama; budući da je stoga poželjno odrediti pojam proizvoda ili skupine proizvoda kako je utvrđen u mandatima i tehničkim specifikacijama; budući da su oba postupka predviđena člankom 13. stavkom 3. podrobno opisana u Prilogu III. Direktivi 89/106/EEZ; budući da je stoga potrebno točno odrediti metode kojima se navedena dva postupka moraju provesti, sukladno Prilogu III. , za svaki proizvod ili skupinu proizvoda, budući da Prilog III. daje prednost određenim sustavima; budući da postupak iz članka 13. stavka 3. točke (a) odgovara sustavima koji su utvrđeni u Prilogu III. odjeljku 2. točki ii. mogućnosti prvoj, bez stalnoga nadzora, te mogućnosti drugoj i trećoj, i budući da postupak iz članka 13. stavka 3. točke (b) odgovara sustavima koji su utvrđeni u Prilogu III. odjeljku 2. točki i. , te u Prilogu III. odjeljku 2. točki ii. , u mogućnosti prvoj, sa stalnim nadzorom; budući da su mjere predviđene ovom Odlukom u skladu s mišljenjem Stalnog odbora za graditeljstvo, DONIJELA JE OVU ODLUKU: Članak 1. Sukladnost proizvoda i skupina proizvoda navedenih u Prilogu I. potvrđuje se postupkom u kojem proizvođač pod svojom isključivom odgovornošću ima nadzorni sustav tvorničke proizvodnje jamčeći tako sukladnost proizvoda s odgovarajućim tehničkim specifikacijama. Članak 2. Sukladnost proizvoda koji su navedeni u Prilogu I. potvrđuje se postupkom prema kojem je, uz tvornički sustav kontrole proizvodnje kojim upravlja proizvođač, u ocjenu i nadzor kontrole proizvodnje ili samoga proizvoda uključeno i ovlašteno certifikacijsko tijelo. Članak 3. Postupak potvrđivanja sukladnosti kako je utvrđen u Prilogu III. naznačen je u mandatima za usklađene norme. Članak 4. Ova je Odluka upućena državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 22. lipnja 1998. Za Komisiju Martin BANGEMANN Član Komisije (1)  SL L 40, 11. 2. 1989. , str. 12. (2)  SL L 220, 30. 8. 1993. , str. 1. PRILOG I. Ravne i profilirane površine: Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra: Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli: Svjetlici: Krovni prozori: Zabati i strehe: Za sve vrste uporabe, osim onih koje su podložne protupožarnim propisima za proizvode izrađene od materijala koji pripadaju kategorijama (A, B, C) (1). Pokrivanje krova mastik asfaltom; Pokrivanje krova pločama: Sustavi pristupa krovu, prijelazi i uporišta: Sigurnosne kuke i sidra za krovove: Mehanički držači za krovne pokrove: Pribor za krovne pokrove: Za sve vrste uporabe. (1)  Materijali čija je otpornost na vatru podložna promjeni tijekom proizvodnje (općenito, materijali podvrgnuti kemijskim promjenama, npr. sporogoreći materijali, ili kada promjene u sastavu mogu dovesti do promjena u otpornosti na vatru). PRILOG II. Ravne i profilirane površine: Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra: Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli: Svjetlici: Krovni prozori: Zabati i strehe: Za uporabu koja je podložna protupožarnim propisima za proizvode izrađene od materijala koji pripadaju kategorijama (A, B, C) (1). (1)  Materijali čija je otpornost na vatru podložna promjeni tijekom proizvodnje (općenito, materijali podvrgnuti kemijskim promjenama, npr. sporogoreći materijali, ili kada promjene u sastavu mogu dovesti do promjena u otpornosti na vatru). PRILOG III. Napomena: za proizvode koji imaju više od jedne namjene određene u sljedećim skupinama proizvoda, zadaci ovlaštenog tijela, koji proizlaze iz odgovarajućih sustava potvrđivanja usklađenosti, su kumulativni. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (1/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni proizvodEUR i namjenu-e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj usklađenoj normi(-ama): Proizvod(i) Namjena(-e) Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Ravne i profilirane površine Za uporabu koja je podložna propisima u vezi s otpornošću na vatru (npr. odjeljci zaštićeni od požara) Bilo koja 3 Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli Svjetlici Krovni prozori Sustav 3: Vidjeti Direktivu o građevinskim proizvodima (u daljnjem tekstu CPD), Prilog III. odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 interpretacijskih dokumenata). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (2/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni(-e) proizvodEUR i namjenu(-e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(-e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj(-im) usklađenoj(-im) normi(-ama). Proizvod(i) Namjena(-e) Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Ravne i profilirane površine Za uporabu koja je podložna propisima u vezi s otpornošću na vatru (A, B, C) (1) 1 Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra (A, B, C) (2) 3 Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli A (3), D, E, F 4 Svjetlici Krovni prozori Zabati i strehe Sustav 1: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka i. , bez kontrolnog ispitivanja uzorka. Sustav 3: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Sustav 4: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , treća mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 dokumenata za tumačenje). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (3/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni(-e) proizvod(e) i namjenu(-e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj(-im) usklađenoj(-im) normi(-ama). Proizvod(i) Namjena(-e) Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Ravne i profilirane površine Za uporabu koja je podložna propisima u slučaju vanjskog požara Proizvodi koje treba ispitati 3 Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli Pokrivanje krova mastik asfaltom Proizvodi koji se „smatraju zadovoljavajućim” bez ispitivanja (4) 4 Pokrivanje krova pločama Svjetlici Krovni prozori Sustavi pristupa krovu, prijelazi i uporišta Pribor za krovne pokrove Sustav 3: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Sustav 4: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , treća mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 interpretacijskih dokumenata). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (4/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni(-e) proizvod(e) i namjenu(e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj(-im) usklađenoj(-im) normi(-ama). Proizvod(i) Namjena(-e) Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Ravne i profilirane površine Za uporabu koja doprinosi učvršćivanju krovne konstrukcije — 3 Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli   Svjetlici   Krovni prozori   Sustav 3: Vidjeti Direktivu o građevinskim proizvodima (CPD), Prilog III. odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 interpretacijskih dokumenata). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (5/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni(-e) proizvod(e) i namjenu(-e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj(-im) usklađenoj(-im) normi(-ama) Proizvod(i) Namjena(-e) Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Svi krovni pokrovi, svjetlici, krovni prozori i pomoćni proizvodi Za uporabu koja je podložna propisima u vezi s opasnim tvarima (5) — 3 Sustav 3: Vidjeti Direktivu o građevinskim proizvodima (CPD), Prilog III. odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 interpretacijskih dokumenata). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. SKUPINA PROIZVODA KROVNI POKROVI, SVJETLICI, KROVNI PROZORI I POMOĆNI PROIZVODI (6/6) Sustavi potvrđivanja usklađenosti Za dolje navedeni(-e) proizvod(-e) i namjenu(-e), CEN/Cenelec mora odrediti sljedeći(-e) sustav(e) potvrđivanja usklađenosti prema odgovarajućoj(-im) usklađenoj(-im) normi(-ama). Proizvod(i) Namjena Razina(-e) ili kategorija(-e) Sustav(i) potvrđivanja usklađenosti Ravne i profilirane površine Za uporabu osim one utvrđene za skupine proizvoda (1/6), (2/6), (3/6), (4/6), (5/6) — 4 Krovni crjepovi, pločice škriljevca, kamen i šindra Tvornički sastavljeni kompozitni ili sendvič paneli Pokrivanje krova pločama Zabati i strehe Mehanički držači za krovne pokrove Pribor za krovne pokrove Sustavi pristupa krovu, prijelazi i uporišta Za uporabu osim one utvrđene za skupine proizvoda (1/6), (2/6), (3/6), (4/6), (5/6)   3 Sigurnosne kuke i sidra za krovove Pokrivanje krova mastik asfaltom Krovni prozori Svjetlici Sustav 3: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , druga mogućnost. Sustav 4: Vidjeti Prilog III. CPD-u, odjeljak 2. točka ii. , treća mogućnost. Specifikacija sustava treba biti takva da se može primijeniti čak i kada ne treba utvrditi učinkovitost proizvoda za određenu karakteristiku, jer najmanje jedna država članica nema nikakvih pravnih zahtjeva za takvu karakteristiku (vidjeti članak 2. stavak 1. Direktive 89/106/EEZ i, prema potrebi, točku 1. 2. 3 interpretacijskih dokumenata). U tim slučajevima ovjera takve karakteristike ne smije biti nametnuta proizvođaču ako on ne želi deklarirati učinkovitost proizvoda u tom smislu. (1)  Materijali čija je otpornost na vatru podložna promjeni tijekom proizvodnje (općenito, materijali podvrgnuti kemijskim promjenama, npr. sporogoreći materijali, ili kada promjene u sastavu mogu dovesti do promjena u otpornosti na vatru). (2)  Materijali čija otpornost na vatru nije podložna promjeni tijekom procesa proizvodnje. (3)  Materijali kategorije A čija otpornost na vatru ne treba biti ispitivana, u skladu s Odlukom 96/603/EZ. (4)  Mora biti utvrđeno kroz raspravu s Regulatornom skupinom za zaštitu od požara. (5)  Naročito one opasne tvari koje su utvrđene u Direktivi Vijeća 76/769/EEZ, s izmjenama


title: Dyrektywa 98/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. zmieniająca art. 12 dyrektywy Rady 77/780/EWG w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, art. 2, 5, 6, 7, 8 oraz załączniki II i III do dyrektywy Rady 89/647/EWG w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych i załącznika II do dyrektywy Rady 93/6/EWG art. 2 w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych

eurovoc_concepts:
EU Member State
European Economic Area
banking
credit institution
directory
management audit

formats: html pdf print

text: 126 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 31998L0033 21. 7. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 204/29 DYREKTYWA 98/33/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 22 czerwca 1998 r. zmieniająca art. 12 dyrektywy Rady 77/780/EWG w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, art. 2, 5, 6, 7, 8 oraz załączniki II i III do dyrektywy Rady 89/647/EWG w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych i załącznika II do dyrektywy Rady 93/6/EWG art. 2 w sprawie adekwatności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, pod warunkiem, że ujawniana informacja podlega właści- wym gwarancjom tajemnicy zawodowej. uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 57 ust. 2 zdanie pierwsze i trzecie, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Pierwsza dyrektywa Rady (77/780/EWG) z dnia 12 grud- nia 1977 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytu- cje kredytowe (4) zezwala na wymianę informacji między właściwymi władzami i niektórymi innymi władzami lub organami w obrębie Państwa Członkowskiego lub między Państwami Członkowskimi; niniejsza dyrektywa zezwala także na zawarcie przez Państwo Członkowskie porozu- mień o współpracy zapewniających wymianę informacji z właściwymi władzami państw trzecich; do celów spójno- ści, upoważnienie do zawierania umów w sprawie wymiany informacji z państwami trzecimi powinno zostać rozszerzone tak, aby włączyć wymianę informacji z nie- którymi innymi władzami lub organami w tych krajach, (1) Dz. U. C 208 z 19. 7. 1996, str. 8 oraz Dz. U. C 259 z 26. 8. 1997, str. 1. (2) Dz. U. C 30 z 30. 1. 1997, str. 13. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 kwietnia 1997 r. (Dz. U. C 132 z 28. 4. 1997, str. 234), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 marca 1998 r. (Dz. U. C 135 z 30. 4. 1998, str. 32) i decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 1998 r. (Dz. U. C 152 z 18. 5. 1998). Decyzja Rady z dnia 19 maja 1998 r. (4) Dz. U. L 322 z 17. 12. 1977, str. 30. Dyrektywa ostatnio zmieniona (2) (3) (4) Dyrektywa Rady 89/647/EWG z dnia 18 grudnia 1989 r. w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredyto- wych (5) ocenia aktywa i pozycje pozabilansowe zgodnie z ich stopniem ryzyka kredytowego. Kościoły i związki wyznaniowe które, ustanowione jako osoby prawne podlegające prawu publicznemu, pobierają podatki zgodnie z przepisami uprawniającymi je do tego, niosą ze sobą ryzyko kredytowe podobne do władz regio- nalnych i lokalnych; zgodnie z tym, należy konsekwentnie zapewnić właściwym władzom możliwość traktowania roszczeń w stosunku do kościołów i związków wyznanio- wych w taki sam sposób jak roszczeń względem lokalnych rządów i władz, gdzie te kościoły i związki wyznaniowe pobierają podatki; jednakże możliwość zastosowania obciążenia w wysokości 0 % w stosunku do roszczeń względem lokalnych rządów i lokalnych władz nie roz- ciąga się na roszczenia w stosunku do kościołów i związ- ków wyznaniowych wyłącznie na podstawie prawa pobie- rania przez nie podatków. Dyrektywa Komisji 94/7/WE z dnia 15 marca 1994 r. dostosowująca dyrektywę Rady 89/647/EWG w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych zgodnie z techniczną definicją „banków rozwoju wielostronnego” (6) w tym Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego; niniejszy Fundusz stanowi nową i jedyną strukturę współpracy w Europie w celu wzmocnienia rynku wewnętrznego, wspierania ożywienia gospodarczego w Europie i spójno- ści gospodarczej i społecznej. (5) W rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. d) pkt 7 dyrektywy 89/647/EWG, waga 100 % powinna być zastosowana do niewniesionej części kapitału subskrybowanego przez (5) Dz. U. L 386 z 30. 12. 1989, str. 14. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 98/32/WE (Dz. U. L 204 z 21. 7. 1998, str. 29). dyrektywą 96/13/WE (Dz. U. L 66 z 16. 3. 1996, str. 15). (6) Dz. U. L 89 z 6. 4. 1994, str. 17. 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 127 instytucje kredytowe w Europejskim FunduszuInwestycyj- nym. (9) Należy również uwzględnić przypadki, gdy gwarancja jest zabezpieczona przez rzeczywiste zabezpieczenie w rozu- mieniu art. 6 ust. 1 lit. c) pkt 1 odnośnie dopozycji poza- bilansowych, które są zabezpieczeniami lub gwarancjami o charakterze substytutów kredytu. (6) (7) (8) Kapitał Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego zarezer- wowany dla subskrypcji przez instytucje finansowe jest ograniczony do 30 %, z czego 20 % ma być wniesione na początku w czterech rocznych ratach po 5 % każda; sto- sownie do tego, 80 % nie zostaje wniesione, pozostając zobowiązaniem warunkowym członków Funduszu; uwz- ględniając określony cel Rady Europejskiej, wyrażony przy tworzeniu Funduszu zachęcenia banków komercyjnych do uczestnictwa, taki udział nie powinien prowadzić do nega- tywnych skutków i wydaje się bardziej odpowiednim zastosowanie wagi 20 % do nie wniesionej części kapitału subskrybowanego. Załącznik I do dyrektywy 89/647/EWG, który dotyczy kla- syfikacji pozycji pozabilansowych, określa niektóre pozy- cje jako pozycje pełnego ryzyka i odpowiednio stosuje wagę 100 %; art. 6 ust. 4 wspomnianej dyrektywy stano- wi, że „gdy pozycje pozabilansowe zawierają wyraźne gwarancje, zostaną ważone tak jakby zostały obciążone na rzecz raczej gwaranta, a nie strony przeciwnej. Gdy poten- cjalne narażenie powstałe z transakcji pozabilansowych jest w pełni i całkowicie zabezpieczone, w sposób spełnia- jący wymagania właściwych władz, przez pozycje akty- wów uznanych, na mocy ust. 1 lit a) pkt 7 lub ust. 1 lit. b) pkt 11 za zabezpieczenia, obowiązują wagi 0 % lub 20 % w zależności od zabezpieczenia, o którym mowa”. Rozliczenie pochodnych instrumentów pozagiełdowych, zapewnione przez izby rozrachunkowe, działające jako centralni kontrahenci, odgrywa ważną rolę w niektórych Państwach Członkowskich; w kalkulacji ryzyka kredyto- wego w nadzorze ostrożnościowym właściwe jest uznanie korzyści wynikających z takiego rozliczania w kategoriach ograniczenia ryzyka kredytowego oraz związanego z nim ryzyka systematycznego; bieżące i potencjalne przyszłe ryzyka wynikające z rozliczanych kontraktów na pozagieł- dowe instrumenty pochodne muszą być w pełni zabezpie- czone, zaś narastanie ryzyk izb rozrachunkowych poza wartość rynkową zabezpieczenia, musi być wyelimino- wane po to, by w okresie przejściowym rozliczane poza- giełdowe instrumenty pochodne były do celów nadzoru ostrożnościowego traktowane tak samo, jak giełdowe instrumenty pochodne; właściwe władze muszą zapewnić wymagany poziom marż początkowych i marż odchyleń oraz jakość i poziom ochrony wynikającej z zabezpiecze- nia. (10) W rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a) pkt 2, 4 i 7 dyrektywy 89/647/EWG, wagę zerową stosuje się do aktywów stano- wiących roszczenia wobec rządów centralnych i banków centralnych strefy A lub objętych ich wyraźną gwarancją oraz wobec aktywów zabezpieczonych papierami wartoś- ciowymi rządów centralnych lub banków centralnych strefy A; w rozumieniu art. 7 ust. 1 wspomnianej dyrek- tywy, Państwa Członkowskie mogą, pod pewnymi warun- kami, stosować wagę zerową względem aktywów stano- wiących roszczenia wobec ich własnych rządów regionalnych i władz lokalnych oraz wobec osób trzecich, a także pozycji pozabilansowych utrzymywanych w imie- niu osób trzecich a gwarantowanych przez te rządy regio- nalne i władze lokalne. (11) Artykuł 8 ust. 1 dyrektywy 89/647/EWG stanowi, że Pań- stwa Członkowskie mogą zastosować wagę 20 % wobec aktywów, które są zabezpieczone, w sposób spełniający wymagania właściwych władz, jako zabezpieczenia w for- mie papierów wartościowych wystawionych przez regio- nalne lub lokalne władze strefy A; zabezpieczenia w for- mie papierów wartościowych wystawionych przez regionalne lub lokalne władze Państw Członkowskich powinny być rozpatrywane jako gwarantowane przez wspomniane regionalne lub lokalne władze w rozumieniu art. 7 ust. 1, w celu umożliwienia właściwym władzom stosowania wagi zerowej w stosunku do aktywów i pozy- cji pozabilansowych zabezpieczonych w ten sposób, ponownie z zastrzeżeniem warunków ustanowionych we wspomnianym ustępie. (12) Załącznik II do dyrektywy 89/647/EWG opisuje traktowa- nie pozycji pozabilansowych zwykle określanych jako pozagiełdowe instrumenty pochodne dotyczące oprocen- towania i kursów wymiany walut w kontekście obliczania wymogów kapitałowych instytucji kredytowych. (13) Artykuł 2 ust. 1 lit. a), art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3 lit. b) i art. 2 ust. 6 oraz art. 3 ust. 1 i 2 niniejszej dyrektywy i jej Załącz- nik są zgodne z pracą międzynarodowego forum nadzor- ców bankowych nad subtelnym i pod niektórymi aspek- tami bardziej rygorystycznym traktowaniem przez władze kontrolne ryzyk kredytowych nieodłącznie związanych z 128 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi, w szczegól- ności rozszerzeniem obowiązkowego zabezpieczenia kapi- tału pozagiełdowych instrumentów pochodnych, doty- czące aspektów innych niż oprocentowanie i kursy wymiany walut oraz możliwością wzięcia pod uwagę wpływu ograniczenia ryzyka uznanych przez właściwe władze porozumień w sprawie umownego kompensowa- nia pozycji przy obliczaniu wymogów kapitałowych dla potencjalnych przyszłych ryzyk kredytowych nieodłącznie związanych z pozagiełdowymi instrumentami pochodny- mi. (14) Zasady przyjęte na szerszym międzynarodowym poziomie w stosunku do instytucji kredytowych działających na płaszczyźnie międzynarodowej i grup instytucji kredyto- wych w licznych państwach trzecich, które konkurują ze wspólnotowymi instytucjami kredytowymi, pozwolą na bardziej subtelne traktowanie pozagiełdowych instrumen- tów pochodnych przez organ kontrolny; ta subtelność zezwoli na bardziej właściwe przymusowe pokrycie kapi- tału, uwzględniając wpływ ograniczenia ryzyka uznanych przez organy kontrolne postanowień umownych o kompensowaniu pozycji na potencjalne przyszłe ryzyka kredytowe. (15) W przypadku wspólnotowych instytucji kredytowych, podobnie subtelny nadzór nad pozagiełdowymi instru- mentami pochodnymi, w tym możliwość uwzględnienia wpływu ograniczenia ryzyka uznanych przez władze kon- rolne postanowień umownych o kompensowaniu pozycji na potencjalne przyszłe ryzyka kredytowe, może zostać osiągnięte dyrektywy 89/647/EWG. jedynie w drodze zmiany (16) W celu zapewnienia instytucjom kredytowym i przedsię- biorstwom inwestycyjnym konkurującym na obszarze Wspólnoty wyrównanych szans, niezbędna jest spójność w nadzorowaniu ich działalności w zakresie pozagiełdo- wych instrumentów pochodnych, a może to jedynie zostać osiągnięte w drodze dostosowywania dyrektywy Rady 93/6/EWG z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie adekwat- ności kapitałowej przedsiębiorstw inwestycyjnych i insty- tucji kredytowych (1). (17) Niniejsza dyrektywa jest najbardziej właściwym sposobem osiągnięcia wyznaczonych celów i nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Artykuł 12 ust. 3 dyrektywy 77/780/EWG otrzymuje brzmienie: „3. Państwa Członkowskie mogą zawierać porozumienia o współpracy, zapewniające wymianę informacji, z właściwymi władzami państw trzecich lub z władzami lub organami pań- stw trzecich w rozumieniu ust. 5 i 5a, tylko wówczas, gdy ujawniona informacja podlega gwarancjom tajemnicy zawo- dowej, co najmniej równoważnym do określonych w niniej- szym artykule. Taka wymiana informacji musi służyć do celów wykonywania czynności nadzorczych przez wspomniane władze lub organy. W przypadku, gdy informacja pochodzi z innego Państwa Członkowskiego, nie może zostać ujawniona bez wyraźnego zezwolenia właściwych władz, które ją udostępniły, i gdzie sytuacja tego wymaga, jedynie do celów, dla których wspom- niane władze udzieliły swojej zgody. ” Artykuł 2 W dyrektywie 89/647/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1. W art. 2 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się tiret w brzmieniu: „— »uznane giełdy« oznaczają giełdy uznane przez wła- ściwe władze, które: i) funkcjonują regularnie, ii) są regulowane przepisami, wydanymi lub zatwier- dzonymi przez właściwe władze państwa siedziby giełdy, które określają warunki dla działalności giełdy, warunki wejścia na giełdę, a także warun- ki, które muszą zostać spełnione przez kontrakt, zanim będzie on mógł stać się przedmiotem obrotu giełdowego, iii) podlegają procedurom rozrachunkowym, które zapewniają, że kontrakty wymienione w załącz- niku III spełniają wymagania dziennego pokrycia przy zapewnieniu właściwej ochrony w opinii właściwych władz. ”; (1) Dz. U. L 141 z 11. 6. 1993, str. 1. b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu: 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 129 „Właściwe władze mogą także rozumieć pod pojęciem regionalnych i lokalnych władz kościoły i związki wyzna- niowe ustanowione jako osoby prawne podlegające prawu publicznemu, w zakresie pobierania przez nie podatków zgodnie z uprawniającymi je do tego przepisami. Jednakże uprawnienie określone w art. 7 nie ma w tym przypadku zastosowania”. 2. W art. 5 ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „3. W przypadku pozycji pozabilansowych określonych w art. 6 ust. 3, potencjalne koszty zastąpienia kontraktów w przypadku niedotrzymania warunków przez kontrahenta, zostaną wyliczone przy pomocy jednej z dwóch metod okre- ślonych w załączniku II. ” 3. W art. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 2 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Część kapitału niewpłaconego podjętego w Europejskim Funduszu Inwestycyjnym może być obciążona stawką 20 %”; rynkową ustalonego zabezpieczenia. Państwa Człon- kowskie powiadomią Komisję o stosowaniu przez nie tej opcji”; c) w ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu: „Państwa Członkowskie mogą zastosować ważenie 50 % wobec pozycji pozabilansowych, stanowiących poręczenia lub gwarancje o charakterze substytutów kredytu, w pełni gwarantowanych, w celu spełnienia wymagań właściwych władz, zastawem hipotecznym spełniającym warunki wymienione w ust. 1 lit. c) pkt 1, z zastrzeżeniem prawa poręczyciela do takiego zabezpieczenia”. 4. W art. 7 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 po wyrazach „lokalne władze” dodaje się co nastę- puje: „lub zabezpieczone „ , w celu spełnienia wymagań właściwych władz, których to dotyczy, przez zabezpieczenie w formie papierów war- tościowych wyemitowanych przez regionalne lub lokalne władze”; b) w ust. 2 po wyrazach „ten ostatni” dodaje się co następuje: „ , w tym zabezpieczenie w formie papierów wartościo- wych”. b) ustęp 3 otrzymuje brzmienie: 5. Artykuł 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „3. Metody wymienione w załączniku II stosuje się do pozycji pozabilansowych wymienionych w załączniku III z wyjątkiem: — umów będących przedmiotem obrotu na uznanych giełdach, — umów walutowych (z wyjątkiem umów dotyczących złota) o pierwotnym terminie zapadalności 14 dni kalendarzowych lub krótszym. Do dnia 31 grudnia 2006 r. , właściwe władze Państw Członkowskich mogą zwolnić ze stosowania metod określonych w załączniku II pozagiełdowe umowy, rozliczone przez izbę rozrachunkową, w przypadku gdy ta ostatnia występuje jako strona umowy, nato- miast wszyscy uczestnicy każdego dnia w pełni zabez- pieczają ryzyko, jakie stanowią dla izby rozrachunko- wej, zapewniając w ten sposób ochronę obejmująca zarówno ryzyko bieżące jak i potencjalne przyszłe ryzyko. Należy spełnić wymagania właściwych władz, co do poziomu bezpieczeństwa gwarantowanego ustalonym zabezpieczeniem zgodnie z ust. 1 lit. a) pkt 7 oraz co do wyeliminowania powstania dla izby rozrachunkowej ryzyka wykraczającego poza wartość „1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 7 ust. 1 Państwa Człon- kowskie mogą stosować wagę 20 % w stosunku do aktywów, które są zabezpieczone, w celu spełnienia wymagań zaintere- sowanych właściwych władz, przez zabezpieczenia w formie papierów wartościowych wyemitowanych przez regionalne lub lokalne władze ze strefy A, przez depozyty umieszczone w instytucjach kredytowych strefy A innych niż instytucje pożyczkowe, lub przez zaświadczenia depozytu lub podob- nych instrumentów wystawionych przez instytucje kredy- towe”. 6. Załączniki II i III zostają zmienione lub zastąpione zgodnie z częścią A i B Załącznika do niniejszej dyrektywy. Artykuł 3 W dyrektywie 93/6/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1. Artykuł 2 ust. 10 otrzymuje brzmienie: 130 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 „10. »pozagiełdowe instrumenty pochodne« oznaczają pozy- cje pozabilansowe, wobec których stosuje się, zgodnie z art. 6 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 89/647/EWG, metody okre- ślone w załączniku II wspomnianej dyrektywy”. niniejszej dyrektywy nie później niż w terminie 24 miesięcy od momentu jej wejścia w życie i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. 2. W załączniku II pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5. W celu wyliczenia wymogów kapitałowych ich pozagieł- dowych instrumentów pochodnych, instytucje zastosują art. II do dyrektywy 89/647/EWG. Wskaźniki korygujące ryzyko stosowane względem odpowiednich stron zostaną ustalone zgodnie z art. 2 ust. 9 niniejszej dyrektywy. Wymienione środki zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to powinno towarzyszyć ich urzędowej publika- cji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, które zostaną przyjęte w odniesieniu do zagadnień, których dotyczy niniejsza dyrekty- wa. Do dnia 31 grudnia 2006 r. , właściwe władze Państw Członkowskich mogą odstąpić od stosowania metod ustanowionych w załączniku II kontrakty w obrocie pozagiełdowym, zabezpieczone przez izbę rozrachun- kową, w przypadku gdy ta ostatnia występuje jako strona umowy, natomiast wszyscy uczestnicy każdego dnia w pełni zabezpieczają ryzyko, jakie stanowią dla izby rozrachunkowej, zapewniając w ten sposób ochronę obejmująca zarówno ryzyko bieżące jak i potencjalne przyszłe ryzyko. Należy spełnić wymagania właściwych władz, co do poziomu bezpieczeństwa gwarantowanego ustalonym zabezpieczeniem zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. a) pkt 7 dyrektywy 89/647/EWG oraz co do wyeliminowa- nia powstania dla izby rozrachunkowej ryzyka wykracza- jącego poza wartość rynkową ustalonego zabezpieczenia. Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o stosowa- niu przez nie tej opcji”. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 6 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania Sporządzono w Luksemburgu, dnia 22 czerwca 1998 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący J. CUNNINGHAM Przewodniczący 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 131 ZAŁĄCZNIK A. W załączniku II do dyrektywy 89/647/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1. Nagłówek otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK II TRAKTOWANIE POZYCJI POZABILANSOWYCH”; 2. Punkt 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wybór metody W celu oceny ryzyka kredytu związanego z umowami wymienionymi w załączniku III pkt 1 i 2, instytucje kredytowe mogą wybrać, za zgodą właściwych władz, jedną z metod określonych poniżej. Instytucje kredytowe, które obowiązane są dostosowywać się do art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/6/EWG, muszą stosować metodę 1 określoną poniżej. W celu oceny ryzyka kredytu związanego z umowami wymienionymi w załączniku III pkt 3, wszystkie instytucje kredytowe muszą stosować metodę 1 opisaną poniżej”; 3. W pkt 2 tabelę 1 zastępuje się tabelą: „ TABELA (1) (2) Termin płatności ( 3) () Kontrakty oprocento- wane Kontrakty dotyczące kursów wymiany walut i dotyczące złota Kontrakty dotyczące akcji przedsię- biorstw Kontrakty doty- czące metali szla- chetnych z wyjąt- kiem złota Kontrakty doty- czące towarów innych niż metale szla- chetne Jeden rok lub mniej 0 % 1 % Ponad jeden rok, mniej niż pięć lat Ponad pięć lat 0,5 % 1,5 % 5 % 7,5 % 6 % 8 % 10 % 7 % 7 % 8 % 10 % 12 % 15 % (1) Kontrakty, które nie zaliczają się do żadnej z pięciu kategorii wskazanych w niniejszej tabeli, będą traktowane jako kon- trakty dotyczące towarów innych niż metale szlachetne. (2) Dla kontraktów z wielokrotną wymianą kapitału, oprocentowanie musi być pomnożone przez liczbę płatności pozo- stających do realizacji zgodnie z kontraktem. (3) Dla kontraktów, sporządzonych w celu uregulowania zaległości po określonych datach płatności i w przypadku gdy warunki są ponownie ustalane, tak, że wartość rynkowa kontraktu wynosi zero w określonych datach, termin płatności byłby równy terminowi pozostałemu do daty następnego ponownego ustalenia. W przypadku kontraktów oprocento- wanych, spełniających te kryteria i o terminie wymagalności powyżej jednego roku, oprocentowanie będzie nie niższe niż 0,5 %. Do celów skalkulowania potencjalnego przyszłego ryzyka zgodnie z krokiem b) właściwe władze mogą zezwolić instytucjom kredytowym w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r. na stosowanie następujących stawek procentowych w miejsce określonych w tabeli 1 pod warunkiem, że instytucje te stosują opcję określoną w art. 11a dyrektywy 93/6/EWG dla kontraktów w rozumieniu załącznika III pkt 3 lit. b) i c): Tabela 1a Termin płatności Metale szlachetne (z wyjątkiem złota) Metale podsta- wowe Produkty rolne (miękkie) Inne, w tym pro- dukty energetyczne Jeden rok lub mniej Ponad jeden rok, mniej niż pięć lat Ponad pięć lat 2 % 5 % 7,5 % 2,5 % 4 % 8 % 3 % 5 % 9 % 4 % 6 % 10 %” 132 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 06/t. 3 4. W tabeli 2 pozycja w pierwszym rzędzie trzeciej kolumny otrzymuje brzmienie: „Kontrakty dotyczące kursów wymiany walut i złota”. 5. Na końcu w pkt 2 dodaje się akapit w brzmieniu: „Dla metod 1 i 2 właściwe władze muszą zapewnić, że kwota nominalna, którą należy wziąć pod uwagę, stanowi właściwy miernik ryzyka nieodłącznie związanego z kontraktem. W przypadku, gdy na przykład, kontrakt przewiduje zwielokrotnienie przepływów środków pieniężnych, kwota nominalna musi być dostosowana, aby uwzględnić wpływ tego zwielokrotnienia na strukturę ryzyka tego kontraktu”. 6. W pkt 3 lit. b) dodaje się akapit w brzmieniu: „Właściwe władze mogą uznać za zmniejszający ryzyko umów o kompensowaniu pozycji obejmujących kontrakty walutowe o pierwotnym terminie zapadalności 14 dni kalendarzowych lub krótszym, pisemne opcje lub podobne pozycje pozabilansowe, do których niniejszy Załącznik nie stosuje się, ponieważ ryzyko kredytowe, którego dotyczą, jest nieznaczne lub nie występuje. Jeśli, opierając się na pozytywnej lub negatywnej wartości rynkowej tych kontraktów, włączenie ich do kolejnej umowy o kompensowaniu pozycji może spowodować wzrost lub spadek wymogów kapitałowych, właściwe władze muszą nałożyć na swoje instytucje kredytowe obowiązek stosowania jednolitego traktowania. ” 7. W pkt 3 lit. c) ii) akapit pierwszy i słowa wprowadzające oraz akapit drugi tiret pierwsze otrzymują brzmienie: „ii) Inne umowy o kompensowaniu pozycji Przy stosowaniu metody 1: w kroku a) bieżący koszt wymiany kontraktów włączonych do umowy o kompensowaniu pozycji może być otrzymany poprzez wzięcie pod uwagę rzeczywistego kosztu hipotetycznej wymiany netto, który wynika z umowy; w przypadku gdy kompensowanie pozycji prowadzi do zobowiązania netto wobec instytucji kredytowej, która oblicza koszt netto odtworzenia środków trwałych, bieżący koszt odtworzenia środków trwałych oblicza się jako »0«; w kroku b) kwota potencjalnego przyszłego ryzyka kredytowego wszystkich kontraktów włączonych do umowy o kompensowaniu pozycji może zostać zmniejszona zgodnie z następującym równaniem: PCEred. = 0,4 * PCEgross + 0,6 * NGR * PCEgross gdzie: — PCEred. = obniżona wielkość potencjalnego przyszłego ryzyka kredytowego z określoną drugą stroną włączoną w prawnie obowiązującą dwustronną umowę o kompensowaniu pozycji, — PCEgross = wielkość ogółem potencjalnego przyszłego ryzyka kredytowego wszystkich kontraktów z określoną drugą stroną, które są włączone w prawnie obowiązująca dwustronną umowę o kompensowaniu pozycji i są wyliczane w drodze mnożenia ich założonych wartości zasadniczych przez wartości procentowe wyszczególnione w tabeli 1, — NGR = stosunek »netto — do — brutto«: według uznania właściwych władz albo: i) osobne obliczenia: kosztów zamiany netto wszystkich kontraktów włączonych w prawnie obowiązującą dwustronną umowę o kompensowaniu pozycji z określoną drugą stroną (licznik) i koszt zamiany brutto dla wszystkich kontraktów włączonych do prawnie obowiązującej dwustronnej umowy o kompensowaniu pozycji z tą stroną (mianownik), albo ii) obliczenia łączne: iloraz sumy kosztu netto odtworzenia środków trwałych obliczany na bazie dwustronnej dla wszystkich stron umowy, uwzględniający kontrakty włączone do prawnie obowiązujących umów w sprawie kompensowania pozycji (licznik) i kosztu brutto odtworzenia środków trwałych dla wszystkich kontraktów włączonych do prawnie obowiązujących umów w sprawie kompensowania pozycji (mianownik). Jeśli Państwo Członkowskie zezwala instytucjom kredytowym na wybór metody, należy konsekwentnie stosować wybraną metodę. W celu obliczenia potencjalnego przyszłego ryzyka kredytowego zgodnie z powyższym wzorem, umowy, które dokładnie do niego pasują, a także zostały włączone do umowy o kompensowaniu pozycji może zostać rozpatrzone jako pojedynczy kontrakt z ekwiwalentem wartości nominalnej w stosunku do wpływów netto. Dokładnie dopasowanymi umowami są walutowe kontrakty terminowe typu forward lub podobne umowy, których zakładany kapitał jest równy przepływowi środków pieniężnych, jeżeli wymagalność przepływu środków pieniężnych przypada na tę samą datę waluty w pełni lub częściowo w tej samej walucie. 06/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 133 Przy stosowaniu metody 2 krok a) — dokładnie dopasowane umowy włączone do umowy o kompensowaniu pozycji mogą być brane pod uwagę jako pojedyncza umowa z zakładanym kapitałem równym przychodom netto, zakładana wysokość kapitału jest mnożona przez wartości procentowe wymienione w tabeli 2”. B. Załącznik III do dyrektywy 89/647/EWG otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK III RODZAJE POZYCJI POZABILANSOWYCH 1. Kontrakty oprocentowane: a) jednowalutowe swapy procentowe; b) swapy bazowe; c) procentowe transakcje terminowe typu forward; d) procentowe transakcje terminowe typu futures; e) zakupione opcje procentowe; f) inne umowy o podobnym charakterze. 2. Umowy wymiany walut i kontrakty dotyczące złota: a) krzyżowe swapy procentowe; b) walutowe transakcje terminowe typu forward, c) walutowe transakcje terminowe typu futures, d) zakupione opcje walutowe, e) inne umowy o podobnym charakterze, f) umowy dotyczące złota o charakterze podobnym a)-e). 3. Umowy o charakterze podobnym do wymienionych w pkt 1 lit. a)-e) i pkt 2 lit. a)-d) dotyczące innych pozycji, dotyczące: a) akcji przedsiębiorstwa; b) metali szlachetnych z wyjątkiem złota; c) towarów innych niż metale szlachetne; d) innych umów o podobnym charakterze. ”


title: Decyzja Komisji z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie pokryć dachowych, świetlików, okien dachowych i części dodatkowych (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 1598)Tekst mający znaczenie dla EOG.

text: 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 315 31998D0436 L 194/30 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 10. 7. 1998 DECYZJA KOMISJI z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 świetlików, okien ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie pokryć dachowych, dachowych i części dodatkowych (notyfikowana jako dokument nr C(1998) 1598) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (98/436/WE) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom; uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykona- wczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszą- cych się do wyrobów budowlanych (1), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (2), w szczególności jej art. 13 ust. 4, procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a), odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałe- go nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawio- nej w sekcji 2 załącznika III ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b), odpowiada systemom przedstawionym w sekcji 2 załącznika III ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w sekcji 2 załącznika III ppkt ii); a także mając na uwadze, co następuje: Komisja jest zobowiązana wybrać spośród dwóch procedur zaświadczania zgodności wyrobu przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeń- stwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za którą odpowiedzialność po- jest koniecznym i wystarczającym warunkiem nosi producent, do zaświadczenia zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 jednostki ust. 4, wymagana jest certyfikującej; interwencja zatwierdzonej artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych; obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowane metod, za po- mocą których te dwie procedury mają być wprowadzane w (1) Dz. U. L 40 z 11. 2. 1989, str. 12. (2) Dz. U. L 220 z 30. 8. 1993, str. 1. działania przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Zgodność wyrobu i rodziny wyrobów wymienionych w za- łączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent jako jedyna osoba odpowiedzialna za fabrycz- ny system kontroli produkcji zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi. Artykuł 2 Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz sys- temu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaanga- żowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca. 316 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 Artykuł 3 Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących zharmonizowanych norm. Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 4 Sporządzono w Brukseli, dnia 22 czerwca 1998 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 317 ZAŁĄCZNIK I ZAŁĄCZNIK II 318 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 ZAŁĄCZNIK III Uwaga: dla wyrobów mających więcej niż jedno zamierzone zastosowanie, wymienionych w następujących rodzinach wyrobów, zatwierdzona jednostka, w ramach odpowiednich systemów zaświadczania zgodności, wykonuje jednocześnie wszystkie zadania z nich wynikające. POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I CZĘŚCI DODATKOWE (1/6) System zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Poziom(-y) lub kla- sa(-y) (odporność na ogień) System(-y) zaświad- czania zgodności Wszystkie 3 Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Do celów zastosowań podlegają- przepisom przeciwpożaro- cych wym (np. odcinkowe powstawanie pożaru) Blachy metalowe płaskie i profilowa- ne łupki dachowe, dachów- Dachówka, ka cementowa i gonty Złożone panele łączone fabrycznie lub panele warstwowe Świetliki Okna dachowe System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) druga możliwość. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 319 POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I CZĘŚCI DODATKOWE (2/6) System zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) zastosowań Do przepisom przeciwpożarowym podlegających Blachy metalowe płaskie i profilowa- ne łupki dachowe, dachów- Dachówka, ka cementowa i gonty Złożone panele łączone fabrycznie lub panele warstwowe Świetliki Okna dachowe Blachy okapowe i podsufitowe Poziom(-y) lub kla- sa(-y) (odporność na ogień) System(-y) zaświad- czania zgodności (A, B, C) (*) (A, B, C) (**) A (***), D, E, F 1 3 4 System 1: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt i), bez kontroli próbek losowych. System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość druga. System 4: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość trzecia. (*) Materiały, których właściwości reakcji na ogień mogą ulec zmianie podczas procesu produkcyjnego (w szczególności te materiały, które podlegają zmianom chemicznym, np. preparaty ogniochronne, lub w których zmiany w składzie mogą prowadzić do zmiany właściwości reakcji na ogień). (**) Materiały, których należy właściwości reakcji na ogień nie zmieniają się podczas procesu produkcyjnego. (***) Materiały klasy A, wobec których zgodnie z decyzją 96/603/WE, nie jest wymagana kontrola przeciwpożarowa. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie. 320 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I CZĘŚCI DODATKOWE (3/6) Systemy zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub kla- sa(-y) (odporność na ogień) System(-y) zaświad- czania zgodności Blachy metalowe płaskie i profilowa- ne łupki dachowe, dachów- Dachówka, ka cementowa i gonty Złożone panele łączone fabrycznie lub panele warstwowe Mastyka dachowa asfaltowa Płyty dachowe Świetliki Okna dachowe Systemy dojścia na dach, przejścia i podparcia stóp Akcesoria do pokrywania dachu Do zastosowań zewnętrznych pod- legających przepisom dotyczącym właściwości reakcji na ogień Wyroby wyma- gające sprawdze- nia Wyroby, co do których przyjęto, że odpowiadają wymaganiom, bez uprzedniej kontroli (*) 3 4 System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość druga. System 4: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość trzecia. (*) W celu potwierdzenia, po konsultacji z Grupą ds. Przepisów Przeciwpożarowych. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 321 POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I WYROBY PODOBNE (4/6) Systemy zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub kla- sa(-y) System(-y) zaświad- czania zgodności Do zastosowań wpływających na sztywność konstrukcji dachu 3 Blachy metalowe płaskie i profilowa- ne Złożone panele łączone fabrycznie lub panele warstwowe Świetliki Okna dachowe System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość druga. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie. 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 20 POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I WYROBY PODOBNE (5/6) Systemy zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Wszystkie pokrycia dachowe, świetli- ki, okna dachowe i akcesoria zastosowań podlegających Do przepisom o substancjach niebez- piecznych (*) Poziom(-y) lub klasa (-y) System(-y) zaświad- czania zgodności — 3 System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość druga. (*) W szczególności substancje niebezpieczne wymienione w dyrektywie Rady 76/769/EWG z późniejszymi zmianami. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie. 13/t. 20 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 POKRYCIA DACHOWE, ŚWIETLIKI, OKNA DACHOWE I CZĘŚCI DODATKOWE (6/6) Systemy zaświadczania zgodności RODZINA WYROBÓW Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania (zastosowań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normaliza- (CEN/Cenelec) o wyszczególnienie następujących cyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych: Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub kla- sa(-y) System(-y) zaświad- czania zgodności Do zastosowań innych, niż podane w rodzinach wyrobów (1/6), (2/6), (3/6), (4/6), (5/6) Do celów zastosowania innych, niż podanych w rodzinach wyrobów (1/6), (2/6), (3/6), (4/6), (5/6) — — 4 3 Blachy metalowe płaskie i profilowa- ne łupki dachowe, dachów- Dachówka, ka cementowa i gonty Złożone panele łączone fabrycznie lub panele warstwowe Płyty dachowe Blachy okapowe i podsufitowe Zamocowania mechaniczne dla po- kryć dachowych Akcesoria do pokryć dachowych Systemy do wchodzenia na dach, przejścia, podparcia do nóg Haki zabezpieczające dachowe i za- kotwienia Mastyka dachowa afaltowa Okna dachowe Świetliki System 3: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość druga. System 4: patrz załącznik III do dyrektywy 89/106/EWG sekcja 2 ppkt ii) możliwość trzecia. Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1. 2. 3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie