title: Verslag van de Commissie over het Communautaire Douanewetboek

text: COMMISSE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 03. 06. 1998 COM(1998)226def. 98/0134 (COD) VERSLAG VAN DE COMMISSIE over het Communautair Douanewetboek Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek (door de Commissie ingediend) Verslag van de Commissie over het Communautair Douanewetboek SAMENVATTING Volgens Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek dient de Commissie voor het einde van 1997 verslag uit te brengen over de wijzigingen die in dit wetboek dienen te worden aangebracht, met name om het beter aan de eengemaakte markt aan te passen. De Commissie legt hierbij het verslag voor over de ervaringen bij de toepassing van het wetboek in de afgelopen vier jaar. Dit verslag wordt gevolgd door een voorstel tot wijziging van het wetboek. Het communautair douanewetboek heeft duidelijk meer transparantie gebracht ten opzichte van de vroegere situatie. Verschillende derde landen in en buiten Europa hebben dit wetboek als voorbeeld genomen bij het opstellen van hun douanewetgeving. Het douanewetboek vormt de onderbouw voor verschillende communautaire beleidsterreinen van de nationale en het kader voor douaneadministraties. een gemeenschappelijk optreden De basisverordening schijnt haar doel, namelijk een kwalitatieve codificatie, te hebben te worden verfijnd. Het bereikt. De uitvoeringsbepalingen dienen echter nog referentiekader voor een modern douanewetboek is het actieprogramma 'Douane 2000' en het doel is een vereenvoudiging van de douaneprocedures. Het actieprogramma op het gebied van het communautaire douanevervoer en de Mededeling over het beheer van de preferentiële douanetariefregelingen zijn eveneens van invloed op de ontwikkelingen van het wetboek. De eerste wijzigingen van het wetboek vloeiden voort uit de noodzaak de resultaten van de Uruguay-Ronde in de communautaire wetgeving op te nemen. Het streven is thans voornamelijk gericht op een vereenvoudiging van de wetgeving, een grotere flexibiliteit van de basisverordening, een verbetering van de invorderingsprocedure en een grotere aanpassing van de bepalingen inzake de aanbieding bij de douane aan de eisen van een eengemaakte markt. I. Inleiding Het communautair douanewetboek werd vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 19921. Volgens de slotbepalingen van deze verordening zal de Raad na een periode van vier jaar het wetboek in het licht van de opgedane ervaring opnieuw bezien. Deze periode van vier jaar loopt eind 1997 af. De douanewetgeving is op twee niveaus gecodificeerd. Er is een basisverordening - het communautair douanewetboek zelf - dat de grondbeginselen bevat - en er zijn uitvoeringsbepalingen die zijn opgenomen in Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 19932 en waarin de beginselen van de basisverordening nader zijn uitgewerkt. De herziening van het wetboek dient zich logischerwijze niet tot de basisverordening te beperken, maar dient ook de uitvoeringsbepalingen te omvatten. Het voorstel tot wijziging van het wetboek dat bij deze mededeling is gevoegd heeft echter uitsluitend betrekking op de basisverordening. II. Het communautair douanewetboek - historisch overzicht en actualiteit Met de codificatie van de communautaire douanewetgeving heeft de Gemeenschap een drempel overschreden. Het wetboek, dat de neerslag vormt van de inspanningen van een kwart eeuw op het gebied van de harmonisering van de wetgeving, is een voorbeeld voor andere gebieden van het communautaire recht. Dit wetboek heeft een transparantie en vereenvoudiging tot stand gebracht die slechts ten volle gewaardeerd kunnen worden door degenen die - vóór 1994 - honderden voorschriften hebben moeten toepassen die over een gehele verzameling publicatiebladen waren verspreid. III. De uitstraling van het communautair douanewetboek buiten de Gemeenschap Hoewel dit geen doelstelling was, heeft het communautair douanewetboek ook buiten de Gemeenschap veel belangstelling opgewekt. Zelfs voordat het wetboek werd toegepast of vastgesteld hebben veel landen zich hierop geïnspireerd, vooral de voormalige landen met staatshandel die snel een operationele douanewetgeving moesten opstellen om aan de internationale handel te kunnen deelnemen. De belangstelling die de Oost- en Midden-Europese landen, de landen van de voormalige Sovjet-Unie en van het voormalige Joegoslavië en zelfs een groep als Mercosur voor het communautair douanewetboek aan de dag hebben gelegd, getuigt van een vertrouwen dat evenzeer gebaseerd is op het imago van de Europese Unie in het algemeen als op de kwaliteiten van het wetboek: het wetboek werd beschouwd als een evenwichtig compromis tussen verscheidene benaderingen en zienswijzen. Het spreek vanzelf dat het wetboek, net als elke wetgevingscodificatie - als compact normatief geheel - de werkzaamheden ter voorbereiding van de verschillende uitbreidingen van de Gemeenschap vereenvoudigt. Dit is gebleken bij 1 2 PBnr. L 302 van 19. 10. 1992 PBnr. L 253 van 11. 10. 1993 de recente overgang van 12 naar 15 lidstaten en dit kan ook in de toekomst weer blijken. De bepalingen van het communautair douanewetboek worden ook veel gebruikt in het kader van de douane-unies die de Gemeenschap met Andorra, San Marino en Turkije heeft gesloten. IV. De invloed van het wetboek op andere beleidsterreinen Het belang van het douanewetboek voor de Gemeenschap is afhankelijk van de functies die de instrumenten van de douane-unie op diverse beleidsgebieden vervullen. Hoewel het procedures van het douanewetboek eveneens van toepassing zijn op in- en uitvoerverboden en -beperkingen, is het eigenlijke toepassingsgebied van het wetboek de heffing of niet-hefïing van douanerechten. De douanerechten spelen een steeds minder belangrijke rol bij de bescherming van bedrijfstakken van de Gemeenschap. Als instrument van het handelsbeleid - de toekenning van preferentierechten - zijn ze echter nog steeds van belang. De Commissie heeft het belang van een correct beheer van de preferentiële douanetariefregelingen onlangs benadrukt in haar Mededeling van 23 juli 1997 (COM(97)402). Industriële en commerciële belangen worden beschermd door anti dumpingrechten en compenserende rechten die volgens de voorschriften en procedures van het communautair douanewetboek worden toegepast. Bij de toepassing van de uitvoerrestituties van het landbouwbeleid wordt gebruik gemaakt van de procedures van het douanewetboek. Het douanewetboek blijft centraal staan bij de bescherming van de landbouwsector door maatregelen bij invoer - ook na de wijzigingen ten gevolge van de Uruguay-Ronde. In het nieuwe systeem zijn de heffingen door douanerechten vervangen en wordt uitgegaan van het basisbegrip "douanewaarde". Hoewel de soepele regels van het douanewetboek op dit gebied zijn vervangen door minder soepele landbouwmechanismen, blijft het douanewetboek het referentiepunt op dit gebied. Het communautair douanewetboek voorziet in het gebruik van een Europees douaneaangiftedocument - het zogenaamde 'enig document' - aan de hand waarvan de statistieken over de buitenlandse handel worden opgesteld. De invloed van de douanewetgeving op de indirecte belastingen is ook na de eenmaking van de markt 'belangrijk gebleven. Na deze eenmaking is het toepassingsgebied van schorsende douaneregelingen voor het verkeer binnen de Gemeenschap weliswaar aanzienlijk ingekrompen, maar bij de toepassing van de BTW op producten die uit derde landen worden ingevoerd is de band met de douaneprocedures van het douanewetboek echter sterker geworden. Naast het horizontale belang dat het douanewetboek voor al deze beleidsterreinen heeft, is het douanewetboek ook een bindingsfactor in verticale zin, daar het administratief apparaat dat met de uitvoering ervan is belast uit 15 nationale administraties bestaat. Het bewustzijn dat het douanewetboek een kader vormt waarbinnen ze gemeenschappelijke activiteiten uitoefenen is voor de integratie van deze nationale administraties even belangrijk als de verschillende acties in het kader van het Programma 'Douane 2Ô00'. ruimte' Tenslotte heeft het douanewetboek bijgedragen tot de schepping van een 'Europese van juridische algemene door aantal intrekking van een besluit, administratiefrechtelijke begrippen (annulering, bescherming van het gewettigd vertrouwen in geval van een vergissing van de overheid). de vastlegging een is meer in het algemeen een van de Het communautair douanewetboek belangrijkste rechtsinstrumenten om het bedrag van de verschuldigde rechten vast te stellen en vast te stellen wie deze rechten verschuldigd zijn. Het wetboek is de rechtsgrond voor de heffing van de rechten. Het is een van de voornaamste instrumenten voor de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en voor de goede werking van het communautaire beleid op diverse gebieden. Het valt echter niet te ontkennen dat het sinds 1992 bij de geconstateerde gevallen van fraude en onregelmatigheden om steeds hogere bedragen gaat. Bovendien wordt het steeds moeilijker deze gevallen op te sporen omdat steeds geraffineerder methoden worden gebruikt. De georganiseerde misdaad is zich kennelijk steeds meer op douanefraude gaan toeleggen, omdat hiermee grote sommen zijn te verdienen zonder dat daar werkelijke risico's tegenover staan. Uit de jaarverslagen over de fraudebestrijding dat de Gemeenschap steeds grotere bedragen aan eigen middelen misloopt en dat het steeds moeilijker wordt deze bedragen in te vorderen en ter beschikking van de begroting te stellen. Zo zou het ontdoken bedrag in 1996 787 miljoen ecu hebben bedragen, ofwel 6% van de totale opbrengst van de douane aan rechten en landbouwheffingen, dat in dat jaar 13,7 miljard ecu bedroeg. V. Kwalitatieve aspecten van de codificatie van de communautaire douanewetgeving Bij het stellen van de vraag of de codificatie van de douanewetgeving geslaagd is, is het nuttig te weten op welke wijze dit werk tot stand is gekomen. De samenhang en transparatie van een systeem van voorschriften - de voornaamste doelstellingen - zijn noch noodzakelijkerwijze het resultaat noch van een codificatie toevalligerwijze het gevolg van een dergelijke actie. De Raad heeft in de resolutie van 25 oktober 1996 over de vereenvoudiging en de rationalisering van de douanevoorschriften en -procedures van de Gemeenschap3 reeds gewezen op het belang dat de Gemeenschap aan deze beginselen hecht. Een codificatie in kwalitatieve zin is meer dan een simpele consolidatie of compilatie van voorschriften. Voor een dergelijke codificatie : PB nr. C 332 van 7. 11. 1996 dient een onderscheid te worden gemaakt tussen bepalingen van algemene aard en bepalingen waarin de beginselen nader worden uitgewerkt, bijv. eisen inzake voor te leggen documenten, waarna de bepalingen van algemene aard in een basisverordening en de andere bepalingen in uitvoeringsverordening kunnen worden opgenomen; dient de materie volgens een strak gestructureerd schema te worden ingedeeld; dienen doublures te worden weggenomen; dienen de twee niveaus - basisverordening en uitvoeringsbepalingen - als een geheel te worden beschouwd, niet alleen in juridische zin, maar ook op het gebied van de presentatie. Beziet men de basisverordening in het licht van het voorgaande dan is de conclusie gerechtvaardigd dat deze, in het algemeen, aan de criteria van een kwalitatieve codificatie voldoet, wat echter niet betekent dat de codificatie geen ander resultaat kon hebben. De wetgever heeft een verdeling van de materie over twee niveaus mogelijk gemaakt door veel bevoegdheden aan de Commissie te delegeren. Tegelijk werd echter de comitéprocedure gehandhaafd, waardoor een grote plaats wordt ingeruimd voor de deelname van de lidstaten. Toegegeven moet worden dat bovenomschreven regels voor een goede codificatie bij de opstelling van de uitvoeringsbepalingen niet altijd de nodige aandacht hebben gekregen. Het opstellen van de uitvoeringsbepalingen vond in moeilijker omstandigheden plaats dan het opstellen van de basisverordening. Omdat deze werkzaamheden samenvielen met de laatste fase van de voorbereiding van de interne markt, hebben ze geen prioriteit gekregen. Gezien de omvang van het werk en de tijdsdruk werd besloten tot een samenvoeging van 'wetgevingsblokken' die door de verschillende afdelingen van het latere Comité Douanewetboek waren samengesteld zonder dat een algemene omwerking van de materie kon plaatsvinden. Dit leidt tot de conclusie dat thans actief moet worden verdergewerkt aan de verbetering van de kwalitatieve aspecten van de codificatie. De diensten van de Commissie hebben hiertoe de nodige coördinatiemaatregelen genomen. Er wordt thans gewerkt aan de herziening van de bepalingen op het gebied van het douanevervoer en de economische douaneregelingen en deze herziening vormt een gunstige gelegenheid om op de ingeslagen weg verder te gaan. VI. Referentiekader voor een modern communautair douanewetboek 1. Nog belangrijker dan de kwalitatieve aspecten van de codificatie, is de vraag of het wetboek in staat is aan de huidige en toekomstige uitdagingen het hoofd te bieden. Een van de hoofddoelstellingen van het actieprogramma 'Douane 2000,4is dat ervoor moet worden gezorgd dat 'de toepassing van het Gemeenschapsrecht op elke plaats binnen het douanegebied van de Gemeenschap gelijkwaardige resultaten oplevert' (artikel 4). Besluit nr. 210/97/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 19. 12. 1996 - PB nr. L 33 van 4. 2. 1997, blz. 24 De situatie van het communautair douanewetboek ten aanzien van dit programma is van tweeërlei aard. Enerzijds maakt dit douanewetboek zelf deel uit van het Gemeenschapsrecht dat op gelijkwaardige wijze moet worden toegepast en staat dus - als voorwerp van dit programma - buiten de acties van het programma. Anderzijds staat het douanewetboek op zijn beurt ten dienste van en is een van de instrumenten voor de correcte toepassing van het Gemeenschapsrecht en wel op die gebieden die op de douane-unie steunen. De bijwerking en aanpassing van het douanewetboek maken dan ook deel uit van de maatregelen in het kader van het programma 'Douane 2000'. Zoals in dit programma is vermeld zijn de voornaamste doeleinden van het wetboek de gelijkvormige toepassing van de douaneprocedures en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en van de bedrijven in de Gemeenschap. 2. Een ander doel van de modernisering van het wetboek is vereenvoudiging. Vereenvoudiging van de wetgeving is een permanente uitdaging - zoals werd benadrukt in de verklaring van Stockholm van de Directeuren-generaal Douane van de lidstaten en van de Commissie van mei 1996, die werd gevolgd door de Resolutie van de Raad van 25 oktober 1996. De vereenvoudiging van douaneregels en -procedures wordt tevens vermeld in het Actieprogramma ten behoeve van de Eengemaakte Markt (CSE(97)1 van 4 juni 1997), waarin het een onderdeel vormt van het 'Eerste strategische doel: het doelmatiger maken van de wetgeving'. Gezien de grote bedragen aan eigen middelen die worden ontdoken moeten alle vereenvoudigingsmaatregelen echter gepaard gaan met controlemaatregelen die aangepast zijn aan de risico's die uit die vereenvoudigingsmaatregelen voortvloeien. 3. De Gemeenschap treedt momenteel doortastend op op twee probleemgebieden die zijn gerezen in het kader van de douane-unie en op de beleidsterreinen die op douane-instrumenten zijn gebaseerd. Tegen een probleemgebied - de veelvuldige fraude in het kader van de regeling communautair douanevervoer - kon aanvankelijk niet doelmatig worden opgetreden, maar door wijzigingen van de uitvoeringsbepalingen werd deze regeling reeds minder fraudegevoelig gemaakt. Er zullen nog meer maatregelen volgen in het kader van het actieprogramma van de Commissie op dit gebied5. De preferentiële douanetariefregelingen vormen een tweede probleemgebied. Deze regelingen hebben te lijden onder een gebrekkig beheer, ook in derde landen, en de onregelmatigheden die zich in dit verband voordoen zijn verontrustend, zoals blijkt uit de recente Mededeling van de Commissie (COM(94)402 van 23. 7. 1997). Hierin heeft de Commissie er duidelijk op gewezen dat de legitieme problematiek van de 'goede trouw' van onze importeurs niet kan verhullen dat deze kwestie in het ruimere politieke kader van de preferentiële tariefregelingen behandeld moet worden. Het is evenwel duidelijk, zowel in dit geval als in het geval van het communautair douanevervoer, dat een oplossing niet alleen door middel van wetgeving kan worden bereikt, maar dat ook het beheer van deze regelingen aanzienlijk verbeterd moet worden. PB nr. C 176 van 10. 6. 1997, blz. 3 De Commissie heeft daarom, in dit ruimere verband, een actieprogramma voorgesteld dat zowel op communautair niveau als ten opzichte van de derde landen van toepassing is. Zij streeft hiermee naar een betere toepassing van de bestaande bepalingen, maar het programma bevat ook een aantal operationele maatregelen ter verbetering of aanvulling van die bepalingen. Deze aanpak zou later consequenties kunnen hebben, ook voor bepaalde punten van het douanewetboek. 4. Wetgeving en beheer vullen elkaar aan, maar ze dienen elk hun eigen rol te vervullen. Alle tekortkomingen in de werking van de douane-unie of op bepaalde beleidsterreinen kunnen niet aan het douanewetboek worden toegeschreven. Dit wetboek is niet het enige instrument om operationele problemen op te lossen. Op dezelfde wijze zijn de relaties tussen het wetboek en het programma 'Douane 2000' te bezien - het zijn instrumenten die elkaar aanvullen. In dit verband kunnen twee voorbeelden worden gegeven: De vereenvoudigde procedures worden in de lidstaten niet op gelijkvormige wijze toegepast en op het gebied van de automatisering zijn er grote verschillen, hetgeen zeker te betreuren is. Men dient zich er evenwel van bewust te zijn dat de organisatie en coördinatie die op deze gebieden nog moeten worden ondernomen niet werkelijk afhankelijk zijn van wijzigingen in de bestaande wetgeving. De werking van de invorderingsprocedure werd in het kader van de preferentiële douanetariefregelingen ook als een probleemgebied aangemerkt. Het feit dat de douaneautoriteiten van dé verschillende lidstaten op uiteenlopende wijze tewerk gaan bij het boeken van de verschuldigde rechten en het nemen van conservatoire maatregelen en dit dikwijls ook met vertraging doen, bewijst dat deze autoriteiten een grote beoordelingsvrijheid hebben behouden. Pogingen om de autonomie van deze autoriteiten door middel van wetgeving in te perken, schijnen het gewenste doel niet geheel te bereiken. De vaststelling van duidelijker criteria - die toch nog interpretatie zouden behoeven - is een nuttig middel om een algemeen gedrag te harmoniseren, niet om een gemeenschappelijke actie in een bepaalde situatie te ondersteunen. Zoals trouwens in artikel 7 van het besluit 'Douane 2000' wordt bevestigd, kan een oplossing eerder door middel van coördinatie worden gevonden en door de instelling van passende mechanismen in een klimaat van medewerking die quasi-hierarchische bestuurselerhenten kan bevatten. Deze beoordeling van een bijzonder probleem doet niet af van de noodzaak de wetgeving op het gebied van de invordering aan te passen; met name moet worden voorkomen dat de douaneschuld door het verstrijken van de verjaringstermijn niet meer kan worden ingevorderd. De daartoe strekkende bepalingen in het kader van het communautair douanewetboek zullen in het algemeen van invloed zijn op alle in te vorderen schulden, of dit nu op het kader van het douanevervoer is of in het kader van de preferentiële en niet-preferentiële invoer. VII. Reeds gerealiseerde en voorgenomen wijzigingen 1. Het communautair douanewetboek is sinds de inwerkingtreding in 1994 twee maal gewijzigd. De eerste wijziging was het gevolg van de Toetredingsakte van 19956 en heeft betrekking op de daaruit voortvloeiende uitbreiding van het douanegebied van de Gemeenschap. De tweede wijziging - die werd vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 19967 - stond voornamelijk in het teken van de omzetting van de resultaten van de Uruguay-Ronde op landbouwgebied en het gebied van de oorsprongsregels. Op een aantal andere gebieden werden nog wijzigingen vastgesteld die als gemeenschappelijk kenmerk hadden dat het wetboek daardoor meer aan de behoeften van het bedrijfsleven werd aangepast: de voorschriften van het wetboek werden versoepeld of van die voorschriften kon door middel van meer gedifferentieerde uitvoeringsbepalingen worden afgeweken. 2. Een versoepeling van de basisvoorschriften is zeker ook een van de voornaamste doelstellingen van de huidige herzieningswerkzaamheden waarvan de resultaten voor een deel in bijgaand voorstel tot wijziging van het wetboek zijn opgenomen. Andere wijzigingsvoorstellen - die betrekking hebben op de regeling communautair douanevervoer - liggen in dezelfde lijn. Doel ervan is de voorschriften flexibeler te maken of een reeds de facto bestaande flexibiliteit van de bepalingen op het gebied van het communautair douanevervoer transparanter te maken. Een onderwerp waarmee de wetgever regelmatig geconfronteerd wordt - en wel op de twee niveaus van de douanewetgeving - is dat van de douaneschuld en de voorwaarden waaronder het evenredigheidsbeginsel wordt menigmaal gesteld dat de desbetreffende regels te rigide zijn. Reeds bij de voorgaande wijziging van de wetgeving werd ernaar gestreefd een evenwicht te vinden tussen de verschillende belangen die op het spel staan - een streven dat in het kader van het nieuwe voorstel van de Commissie is voortgezet. ontstaat. Met beroep deze een op De bepalingen inzake de erkenning van een nieuw type vrije zone en vrij entrepot, met een bijzondere vorm van toezicht, zijn zo opgesteld dat de concurrentieverhoudingen tussen de bedrijven in de Gemeenschap hierdoor niet wordt aangetast. De herziening van de voorschriften voor de economische douaneregelingen en het douanevervoer met het doel deze te vereenvoudigen zal voornamelijk plaatsvinden door een wijziging van de uitvoeringsbepalingen. Omdat bepaalde wijzigingen van de uitvoeringsbepalingen niet mogelijk zijn zonder een wijziging van de basisverordening, doet de Commissie het voorstel enkele bepalingen van de basisverordening te wijzigen. PBnr. L 1 van 1. 1. 1995 PB nr. L 17 van 21. 1. 1997 10 Om redenen van een vereenvoudiging van de douaneformaliteiten was bij de tweede wijziging van het wetboek reeds in de mogelijkheid voorzien dat bij wederuitvoer van de verplichting tot kennisgeving kon worden afgeweken. In het kader van de huidige herziening stelt de Commissie een versoepeling voor van de verplichting bepaalde documenten met de aangifte te overleggen, ten einde de automatisering van de douane-afhandeling niet in de weg te staan. Er wordt echter wel rekening gehouden met de noodzaak de financiële belangen zeker te stellen en met de bijzondere controlemaatregelen die in dat geval nodig zijn. 3. De verbetering van de invorderingsprocedure is een tweede doelstelling die een aanpassing van het communautair douanewetboek vereist. Deze procedure levert niet alleen middelen op voor de Gemeenschapsbegroting, maar ze is ook van belang voor de geloofwaardigheid van de beleid op het gebied van de fraudebestrijding. In het kader van de tweede wijziging heeft de Raad een voorstel van de Commissie tot verlenging van de verjaringstermijn in geval van vermoedens van fraude die een verder onderzoek noodzakelijk maken niet aanvaard. Het Europees Parlement was ook van oordeel dat de kwestie van de bescherming van de 'goede trouw' ten aanzien van het documentaire bewijs van de preferentiële status van goederen uit derde landen nader moest worden onderzocht. Daar deze kwestie nader is uitgewerkt in haar mededeling van 23 juli 1997 (COM(97)402), legt de Commissie dit voorstel opnieuw voor. Ze stelt tevens voor de band tussen de invordering en de mogelijkheid van beroep te herzien. Het beroep heeft ten doel de bedrijven tegen de invordering van niet-verschuldigde bedragen te beschermen, maar indien het beroep wordt afgewezen, moet de invordering op zulke wijze kunnen geschieden dat de bedrijven die geen beroep hebben ingesteld niet benadeeld worden. 4. Het probleem van de ongelijke voorwaarden waarop de bedrijven in de verschillende lidstaten aan de buitenlandse handel deelnemen komt tot uiting in de wijze waarop sommige lidstaten de mogelijkheid om de douaneformaliteiten door tussenpersonen te laten vervullen hebben gereglementeerd. Artikel S van het wetboek bevat een 'voorbehoudsclausule' die een nadelige invloed heeft op de werking van de eengemaakte markt en die tot een ongerechtvaardigde concurrentievervalsing leidt. Een meer gedetailleerde beschrijving van de gevolgen van deze mechanismen bevindt zich in punt 1 van de toelichting bij het voorstel tot wijziging van genoemde verordening in deel II van dit document. Voorgesteld wordt deze voorbehoudsclausule met ingang van 1 januari 2002 te vervangen door de bepaling dat uitsluitend de indirecte vertegenwoordiging aan douane-expediteurs kan worden voorbehouden en dat nadere bepalingen over de douaneaangifte door tussenpersonen in de uitvoeringsbepalingen worden opgenomen. VIII. Consolidatie en hercodificatie van een wetgeving die voortdurend in ontwikkeling is Volgens de laatste overweging van Verordening (EG) nr. 82/97 is de Commissie bereid, om de praktische bruikbaarheid van het douanewetboek te handhaven, te doen verschijnen, vergezeld van de jaarlijks een bijgewerkte versie uitvoeringsbepalingen. 11 De Commissie zal zich aan deze belofte houden door een gegevensbank ter beschikking te stellen van alle gebruikers. Deze gegevensbank zal in de loop van 1998 worden opgezet door het Bureau voor Officiële Publicaties van de Europese Gemeenschap dat erop zal toezien dat deze steeds de laatste versie bevat van de in alle talen van de basisverordening en van de uitvoeringsbepalingen Gemeenschap. Onafhankelijk hiervan zal worden onderzocht of uitvoeringsbepalingen die in één jaar meer dan éénmaal zijn gewijzigd, opnieuw gecodificeerd moeten worden. Dit werk kan echter pas worden uitgevoerd nadat de ingrijpende wijziging van de bepalingen op het gebied van de economische douaneregelingen en het communautair douanevervoer is voltooid. Dit zal dus na de opzet van de gegevensbank gebeuren die reeds de nodige transparantie op dit gebied van het communautaire recht zal zorgen. IX. Conclusies Het communautaire douanewetboek heeft reeds veel duidelijkheid verschaft ten opzichte van de vroegere situatie. Verschillende derde landen in en buiten Europa hebben dit wetboek als voorbeeld genomen bij het opstellen van hun douanewetgeving. Het douanewetboek vormt de onderbouw voor verschillende communautaire beleidsterreinen en het kader voor het gemeenschappelijke optreden van de nationale douaneadministraties. Tegen de achtergrond van het toenemende aantal fraudegevallen dient erop te worden toegezien dat het douanewetboek zijn rol optimaal kan vervullen. Indien niet ieder zijn best doet om te voorkomen dat het wetboek voor particuliere of zelfs onrechtmatige belangen wordt gebruikt, zullen de kansen op een toename van economische en/of politieke spanningen onnodig worden vergroot. De basisverordening schijnt haar doel, namelijk een kwalitatieve codificatie, te hebben bereikt. De uitvoeringsbepalingen dienen echter nog te worden -verfijnd. Het referentiekader voor een modern douanewetboek is het actieprogramma 'Douane 2000' en het doel is een vereenvoudiging van de douaneprocedures. Het actieprogramma op het gebied van het communautaire douanevervoer en de Mededeling over het beheer van de preferentiële douanetariefregelingen zijn eveneens van invloed op de ontwikkelingen van het wetboek. De eerste wijzigingen van het wetboek vloeiden voort uit de noodzaak de resultaten van de Uruguay-Ronde in de communautaire wetgeving op te nemen. Het streven is thans voornamelijk gericht op een vereenvoudiging van de wetgeving, een grotere flexibiliteit van de basisverordening, een verbetering van de invorderingsprocedure en een grotere aanpassing van de bepalingen inzake de aanbieding bij de douane aan de eisen van een eengemaakte markt. Voorstellen tot wijziging van de basisverordening gaan hierbij. 12 II Voorstel voor een Verordening (EG) nr. van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek 13 TOELICHTING Punt 1 (artikel 5) Importeurs en exporteurs schakelen vaak tussenpersonen in die voor hen de douaneformaliteiten vervullen. Sommige tussenpersonen zijn op de eerste plaats vervoerders die daarnaast ook de douaneformaliteiten vervullen. Andere tussenpersonen zijn gespecialiseerde bedrijven waarvan de activiteiten in sommige lidstaten aan allerlei voorschriften zijn onderworpen. Volgens de douanewetgeving kunnen de tussenpersonen op twee manieren optreden (artikel 5 van het wetboek): door middel van de directe vertegenwoordiging: de tussenpersoon handelt in naam en voor rekening van de opdrachtgever die voor de betaling van de douaneschuld aansprakelijk is; door middel van de indirecte vertegenwoordiging: de tussenpersoon handelt in eigen naam, maar voor rekening van de opdrachtgever. De tussenpersoon is op dezelfde wijze aansprakelijk voor de betaling van de douaneschuld als de opdrachtgever. De communautaire douanewetgeving dient in principe geen voorschriften te bevatten over de organisatie van de activiteiten van tussenpersonen op dit gebied, maar aan artikel 5 werd door de Raad in 1992, bij wijze van 'compromis', een 'voorbehoudsclausule' toegevoegd op grond waarvan de lidstaten het recht om op hun grondgebied indirecte douaneaangiften vertegenwoordiging mogen voorbehouden aan douane^expediteurs die op dat grondgebied hun beroep uitoefenen. te doen volgens de methode van de directe of Hoewel het niet onlogisch is dat sommige lidstaten sommige bijzondere rechten voor een beroepscategorie wensen voor te behouden die meer risico loopt (bij de indirecte vertegenwoordiging), moet thans evenwel worden geconstateerd dat deze logica en dit evenwicht niet meer aanwezig zijn en dat het voorkeursrecht steeds meer van elke financiële aansprakelijkheid van de tussenpersoon wordt losgekoppeld (bijv. in Frankrijk en Italië), waardoor de voorbehoudsclausule slechts een instrument is geworden ter bepmerking van het aanbod zonder dat dit vanuit douane-oogpunt of financieel oogpunt gerechtvaardigd is. Dit is des te meer het geval daar in sommige lidstaten thans stappen worden ondernomen om de wetgeving in die zin te wijzigen dat een bepaalde categorie aangevers van de hoofdelijke aansprakelijkheid wordt vrijgesteld, terwijl andere dienstverleners die niet tot die categorie behoren, maar die dezelfde werkzaamheden verrichten wel hoofdelijk aansprakelijk zouden worden. Een dergelijke situatie is strijdig met de beginselen van de interne markt, want zij leidt tot een beperking van de vrije dienstverlening en concurrentievervalsing. Deze onevenwichtige situatie heeft ongunstige gevolgen voor het economisch klimaat waarin de buitenlandse handel zich moet ontwikkelen. Er moeten steeds meer douaneaangiften worden gedaan (gevolg van de groei van de buitenlandse handel van de Gemeenschap), maar de opdeling van de interne markt door middel van de 14 voorbehoudsclausule, en met name de mogelijkheid de directe vertegenwoordiging aan bepaalde categorieën voor te behouden, vormt een nodeloze rem op de economische activiteit. Het gevaar bestaat dat het concurrentievermogen wordt aangetast en dat de prijzen waartegen de dienst wordt aangeboden gaan stijgen, wat met name in het nadeel isvanhetMKB. Gezien het bovenstaande stelt de Commissie voor dat de mogelijkheid dat de lidstaten zelf kunnen bepalen welke methode van vertegenwoordiging zij aan bepaalde categorieën voorbehouden, wordt afgeschaft en dat de lidstaten voortaan alleen de indirecte vertegenwoordiging aan bepaalde categorieën kunnen voorbehouden. Zij wenst voorts in de uitvoeringsbepalingen communautaire criteria op te nemen voor alle dienstverleners die zich met douaneaangiften bezighouden om zodoende, in het licht van de ervaring, een nieuw evenwicht in het leven te roepen. Om de bedrijven die zich beroepshalve met de in- en uitklaring van goederen bezighouden en de andere betrokken economische milieus in staat te stellen zich op deze nieuwe situatie voor te bereiden, wordt voorgesteld dat deze wijziging eerst op 1 januari 2002 in werking treedt. Punt 2 (artikel 35) Er zijn geen probleem wat betreft de overeenstemming van het douanewetboek met Verordening (EG) nr. 1103/97 van 17 juni 1997 houdende enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro8. Daar de bevoegdheden van de nationale bankautoriteiten nog niet definitief zijn vastgesteld, lijkt het aangewezen artikel 35 op een meer algemene manier te formuleren en te spreken van de 'ter zake bevoegde autoriteiten'. Punt 3 (artikel 49) toekenning van een Bepaald moet worden wie verantwoordelijk douanebestemming aan tijdelijk opgeslagen goederen om te weten wie de schuldenaar is wanneer een douaneschuld ontstaat op grond van artikel 203 of 204. De term 'houder' die in artikel 51 reeds in gebruikt, lijkt het meest aangewezen. is voor de Punt 4 (artikel 62) Het blijkt steeds meer noodzakelijk toe te staan dat bij de aangifte behorende documenten niet worden voorgelegd, met name wanneer de aangifte op elektronische wijze wordt ingediend. Daar de bestaande vereenvoudigde procedures voor dit probleem slechts gedeeltelijk een oplossing bieden, biedt bijgaand voorstel de mogelijkheid afwijkingen op de verplichting tot voorlegging van documenten toe te staan, doch in dit geval zal aan bepaalde voorwaarden betreffende de toegang tot en de bewaring van de documenten moeten worden voldaan, welke voorwaarden in de uitvoeringsbepalingen zullen worden omschreven. PB nr. L 162 van 19. 6. 1997, blz. 1 15 Punt 5 (Artikel 115, lid 4) Door de nieuwe formulering van lid 4 kunnen in de uitvoeringsbepalingen bepalingen worden opgenomen om de equivalentiemogelijkheden in het kader van de regeling actieve veredeling uit te breiden. De huidige tekst bevat slechts beperkingen en verboden. Punten 6 en 11 (artikel 117, onder c) en artikel 133, onder e)) In het kader van de modernisering van de actieve veredeling en de behandeling onder douanetoezicht, worden lijsten vastgesteld van gevallen waarin de economische voorwaarden als vervuld worden beschouwd. In die gevallen kunnen de termijnen voor de afgifte van de vergunning worden ingekort. Tevens worden de praktijken in de lidstaten op deze wijze geharmoniseerd. Deze wijziging maakt deel uit van de beoogde vereenvoudiging. Punt 7 (artikel 118) In het kader van de "modernisering" van de regeling actieve veredeling is het wenselijk gebleken bijzondere wederuitvoertermijnen te kunnen vaststellen voor alle transacties van een bepaald bedrijf. Punt 8 (artikel 124) Deze wijziging was nodig om het wetboek aan de ontwikkelingen op landbouwgebied landbouwproducten kunnen voortaan ook voor het aan te passen. Sommige terugbetalingssysteem in de uitvoeringsbepalingen zullen worden omschreven. in aanmerking komen op de voorwaarden die Punt 9 (artikel 128) Het is niet verantwoord ervan uit te gaan dat wanneer onder de regeling actieve veredeling, terugbetalingssysteem, geplaatste goederen onder de regeling douanevervoer worden geplaatst, dit gelijk staat met uitvoer en dat er dus een recht ontstaat op de terugbetaling of kwijtschelding van rechten. De voorgestelde wijziging maakt dus een einde aan de mogelijkheid van een terugbetaling of kwijtschelding van rechten wanneer de veredelingsproducten of de goederen in ongewijzigde staat onder de regeling douanevervoer worden geplaatst. Punt 10 (artikel 131) De tekst van dit artikel is op artikel 141 afgestemd om een grotere flexibiliteit te verkrijgen bij de vaststelling van de gevallen waarin en de voorwaarden waarop gebruik kan worden gemaakt van de regeling 'behandeling onder douanetoezicht'. 16 Punt 12 (artikel 142) Door deze formulering wordt artikel 142 aan artikel 141 aangepast om alle gevallen te kunnen dekken waarin niet aan de voorwaarden voor een volledige vrijstelling wordt voldaan (de huidige tekst is veel beperkender voor de gevallen van gedeeltelijke vrijstelling dan voor de gevallen van volledige vrijstelling. In alle gevallen wordt geëist dat de eigenaar van de goederen buiten het douanegebied van de Gemeenschap is gevestigd). Deze tekst geeft tevens een nadere omschrijving van de voorwaarden waaronder van de regeling gebruik kan worden gemaakt. Punt 13 (artikel 144) Door de schrapping van lid 1 van dit artikel is het mogelijk - door een beroep te doen op de algemene regel van artikel 214 - dat het regelmatig gebruik van onder de regeling tijdelijke invoer geplaatste goederen niet wordt belast. Het voormalige lid 2, dat nu enig lid is geworden, is om redenen van duidelijkheid gewijzigd. Voor goederen die onder de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van rechten zijn geplaatst, is een deel van de rechten reeds voldaan. Bij het in het vrije verkeer brengen, of wanneer om andere redenen een douaneschuld ontstaat, moet het verschil tussen het reeds voldane bedrag en het bedrag van de douaneschuld worden betaald. Punten 14 en 15 (artikelen 152 en 153) Door de nieuwe formulering van artikel 152 en de schrapping van artikel 153 wordt naar de uitvoeringsbepalingen verwezen om de gevallen te bepalen waarin een andere heffing dan de differentiële heffing volgens artikel 151 van toepassing is. De wetgeving wordt hierdoor vereenvoudigd en een flexibeler toepassing wordt mogelijk gemaakt. Tevens wordt hiermee de weg geëffend voor een eventuele invoering van een heffing op de meerwaarde die verder gaat dan die welke in artikel 153 is voorzien. Punten 16, 17 en 18 (Artikel 167, lid 3, artikel 168, lid 1, en artikel 168bis) Gebleken is dat het traditionele begrip 'vrije zone', zoals dat in het wetboek wordt gebruikt, niet aan de behoeften van de buitenlandse handel van sommige lidstaten voldoet. Voor die lidstaten dienen de controlemethodes van de schorsende regelingen op de vrije zones te worden toegepast, zonder dat de voordelen die aan de benaming 'vrije zone' verbonden zijn, verloren gaan. Het voorstel voorziet dus in de instelling van een tweede soort van controle in de vrije zones die bepaalde kenmerken van de controle in de traditionele vrije zone combineert met de formaliteiten en controlemethoden die op het stelsel douane-entrepôts van toepassing zijn. 17 Punt 19 (artikel 212bis) Bij de vorige wijziging van het wetboek werd artikel 212bis ingevoegd om een vrijstelling van rechten mogelijk te maken wanneer de douaneschuld niet door de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer ontstaat, maar door andere oorzaken. Het is wenselijk gebleken deze mogelijkheid - op dezelfde voorwaarden - uit te breiden tot de gevallen waarin een douaneschuld ontstaat voor goederen die vanwege hun aard of bijzondere bestemming voor een differentiële heffing in het kader van de passieve veredeling in aanmerking hadden kunnen komen indien ze voor het vrije verkeer waren aangegeven. Punt 20 (artikel 215, lid 5) Soms wordt in een lidstaat vastgesteld dat in een andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan (gewoonlijk op grond van artikel 202). Indien het bedrag van die schuld niet opweegt tegen de administratiekosten die aan de samenwerkingsprocedure tussen de betrokken lidstaten zijn verbonden, moet het mogelijk zijn dat de lidstaat die de douaneschuld heeft vastgesteld en waar de schuldenaar zich gewoonlijk bevindt, deze schuld boekt en int. (artikel 215, lid 6) De vereenvoudigde procedures om goederen in het vrije verkeer te brengen moeten kunnen worden toegepast op goederen die in verschillende lidstaten worden aangeboden. Bij gebruik van de procedure van de vereenvoudigde aangifte ontstaat de douaneschuld in de lidstaat waar de vereenvoudigde aangifte (onvolledige aangifte of handels- of administratief document) wordt aanvaard. Het zou logischer zijn de plaats waar de douaneschuld ontstaat te laten samenvallen met de plaats waar de volledige aangifte wordt ingediend, zodat kan worden overgegaan tot de in artikel 218, lid 1, tweede alinea, bedoelde 'globale' boeking. De in dit artikel bedoelde zekerheid kan worden gesteld op de plaats waar de hoofdboekhouding van de betrokkene wordt bijgehouden en waar de vergunning is afgegeven. De voor deze plaats bevoegde douaneautoriteit zou aldus over alle middelen beschikken om zo doelmatig mogelijk te kunnen controleren. Daarnaast dient erop te worden gewezen dat de vereenvoudigingen die door dit voorstel in de douaneprocedures worden ingevoerd niet volledig doelmatig kunnen zijn wat de BTW bij inzake de invoer betreft vanwege de communautaire voorschriften belastingheffing op de plaats van bestemming, Een betere samenhang en een werkelijke vereenvoudiging van de douane- en belastingvoorschriften zijn slechts mogelijk indien een gemeenschappelijke BTW- regeling tot stand wordt gebracht die van een enkele plaats van heffing uitgaat. 18 Punt 21 (artikel 220, lid 1) De Commissie had dit voorstel al opgenomen in haar eerste voorstel voor een substantiële wijziging van het Wetboek van 1995 (COM(95)335). Het huidige artikel 220, lid 1, laat de boeking achteraf van de rechten o. a. afhangen van de vraag of de douaneautoriteiten in staat zijn het wettelijk verschuldigde bedrag te berekenen. De tijd die verstrijkt voordat dit bedrag met zekerheid kan worden berekend is vaak langer dan de verjaringstermijn (artikel 221, lid 3), met name indien de controles achteraf onderzoek in verschillende lidstaten en/of in derde landen impliceren met coördinatie van de verschillende acties op communautair niveau. Er zijn gevallen waarin de feitelijke situatie al is opgehelderd, maar daar de juridische beoordeling van de bekende feiten een zekere tijd in beslag neemt vanwege de discussies die op verschillende niveaus moeten plaatsvinden, belet de termijn van 3 jaar het welslagen van de actie ter bestrijding van de onregelmatigheden. Dit resultaat is moeilijk aanvaardbaar vanuit het oogpunt van een beleid dat gericht is op bestrijding van onregelmatigheden. Hoewel de actie ter bestrijding van onregelmatigheden, in geval van een strafrechtelijk vervolgbare handeling, nog kan worden voortgezet, wordt een homogene behandeling van de gevallen op communautair niveau toch enigszins onzeker vanwege verschillen in de nationale verjaringstermijnen (artikel 221, lid 3, tweede zin). De voorgestelde wijziging van artikel 220, lid 1, is erop gericht de douanediensten een duidelijker rechtsgrond te verschaffen, zodat deze de rechten kunnen boeken voordat het wettelijk verschuldigde bedrag met zekerheid kan worden vastgesteld. Op deze wijze zal de toepassing van de communautaire wetgeving doeltreffender kunnen worden. (Zie ook punt 23). Toen het voorstel van 1995 in de Raad werd besproken, waren de delegaties van oordeel dat de onzekerheid voor de betrokkene in de tijd beperkt moest worden. Bij het opstellen van de tweede alinea is met deze wens rekening gehouden. De termijn is beperkt tot drie jaar na de 'voorlopige boeking'. Tezelfdertijd is de normale verjaringstermijn tot twee jaar teruggebracht (zie punt 22). Punt 22 (artikel 221, lid 3) Voorgesteld wordt de termijn voor de boeking te beperken tot twee jaar na het ontstaan van de douaneschuld, ten einde een zeker evenwicht te bewaren tussen de rechtszekerheid voor de bedrijven en de bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap, mede gelet op de verlenging van de boekingstermijn met drie jaar in geval van gegronde twijfel (zie punt 21). Voorgesteld wordt de verjaringstermijn voor de boeking op te schorten wanneer de betrokkene een beroep instelt ten einde de financiële belangen van de Gemeenschap tegen langdurige rechtsprocessen te beschermen. 19 (Artikel 221, lid 4) Door de toevoeging van dit lid kunnen schulden worden ingevorderd waarvoor de verjaringstermijn nog niet verstreken is, maar die vervallen omdat ze zijn opgenomen in een bericht over een schuld die wel is vervallen. Volgens het nationale recht van sommige lidstaten kunnen deze berichten worden gesplitst, maar niet in alle lidstaten. (Zie de overwegingen 65 tot en met 71 van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 14 mei 1996 in de gevoegde zaken C-153/94 en C-204/94, arrest 'Seafood'). Punt 23 (artikel 222, lid 2) Het is de bedoeling dat dit lid met een derde en vierde streepje wordt aangevuld. In het actieprogramma voor het douanevervoer wordt voorgesteld dat een zekere rangorde wordt ingesteld tussen de personen die de douaneautoriteiten kunnen aanspreken wanneer een douaneschuld ontstaat omdat onder de regeling douanevervoer geplaatste goederen aan het douanetoezicht worden onttrokken. In lid 3 van artikel 203 worden de schuldenaars van deze douaneschuld vermeld. Het lijkt wenselijk te bepalen dat de achter het laatste streepje genoemde 'hoofdaansprakelijke' slechts gehouden zal zijn de douaneschuld te betalen wanneer het niet mogelijk is gebleken de verschuldigde bedragen bij de andere schuldenaars in te vorderen. De in het wetboek vastgestelde structuur van de invorderingsprocedure leidt tot een betalingsverplichting zodra de douaneschuld geboekt is en aan de schuldenaar medegedeeld. Om ervoor te zorgen dat de douaneautoriteiten eerst een invorderingsactie bij de andere schuldenaars kunnen instellen, moeten de uitvoeringsbepalingen de mogelijkheid bieden dat de verplichting tot betaling van de hoofdaansprakelijke kan worden uitgesteld. Het voorstel voor het bepaalde achter het vierde streepje houdt verband met punt 21: de boeking achteraf van de douaneschuld op grond van artikel 220, lid 1, tweede alinea, wordt als een conservatoire maatregel beschouwd. Het verschuldigde bedrag behoeft niet onmiddellijk te worden betaald. De verplichting tot betaling kan worden uitgesteld. 20 Voorstel voor een Verordening (EG) nr. van het Europees Parlement en de Raad van. tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 28,100Aenll3, Gezien het voorstel van de Commissie9, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité10, Gelet op de in artikel 189B van het Verdrag omschreven procedure", (1) Overwegende dat in artikel 253 van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek12, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad13, is voorzien dat de Raad, vóór 1 januari 1998, op grond van een verslag van de Commissie, het douanewetboek opnieuw zal onderzoeken om daarin de wijzigingen aan te brengen die, met name ten gevolge van de eenmaking van de markt, nodig zullen blijken; dat de Commissie een voorstel tot wijziging van het douanewetboek bij haar verslag kan voegen; (2) Overwegende dat het nodig is een einde te maken aan de opdeling van de interne markt die het gevolg is van de mogelijkheid de directe vertegenwoordiging bij de douane aan bepaalde beroepsgroepen voor te behouden die op het grondgebied van de betrokken lidstaat zijn gevestigd; dat het dienstig lijkt de inwerkingtreding van deze wijziging tot 1 januari 2002 uit te stellen, zodat het bedrijfsleven zich op deze nieuwe situatie kan voorbereiden; (3) Overwegende dat de bevoegdheden van de verschillende autoriteiten op het gebied van de bepaling van de wisselkoersen na de invoering van de euro nog niet zijn vastgesteld; (4) Overwegende dat een nadere omschrijving moet worden gegeven van de persoon die ervoor verantwoordelijk is de bij de douane aangeboden goederen een douanebestemming te geven; 9 10 11 12 11 PB nr. PB nr. PBnr. PB nr. L 302 van 19. 10. 1992, biz. PBnr. L 17 van 21. 01. 1997, biz. 1 21 (5) Overwegende dat het wenselijk is in de mogelijkheid te voorzien dat de douaneaangifte niet van bepaalde documenten vergezeld gaat; (6) Overwegende dat de voorschriften voor het gebruik van de regelingen actieve veredeling, behandeling onder douanetoezicht en tijdelijke invoer versoepeld dienen te worden zodat het gemakkelijker zal zijn van deze regelingen gebruik te maken; (7) Overwegende dat het de voorkeur verdient dat alternatieve manieren om de in het kader van de regeling passieve veredeling toepasselijke heffing te berekenen, volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld; (8) Overwegende dat, al naar gelang de economische behoefte, dient te worden toegestaan dat in bepaalde vrije zones de formaliteiten voor het stelsel douane- entrepôts worden vervuld en dat de douaneautoriteiten de controles overeenkomstig dit stelsel verrichten; (9) Overwegende dat de gunstige tariefbehandeling vanwege de aard of de bijzondere bestemming van goederen en de differentiële heffing op grond van de regeling passieve veredeling eveneens dienen te worden toegepast wanneer de douaneschuld om andere redenen dan het in het vrije verkeer brengen ontstaat; (10) Overwegende dat bijzondere bepalingen over de plaats waar de douaneschuld ontstaat moeten worden vastgesteld voor de gevallen waarin de douaneschuld lager is dan een bepaald bedrag en voor de gevallen waarin de goederen volgens vereenvoudigde procedures in het vrije verkeer mogen worden gebracht; dat hiervoor nader bepalingen moeten worden vastgesteld volgens de procedure van het Comité waarbij met name rekening moet worden gehouden met het feit dat de plaats waar de douaneschuld ontstaat en de plaats waar de BTW bij invoer ontstaat niet dezelfde kunnen zijn; (11) Overwegende dat in die gevallen waarin het wettelijk verschuldigde bedrag niet precies berekend kan worden de verjaringstermijn van drie jaar te kort kan zijn om de navorderingsprocedure te kunnen voltooien; dat het in die gevallen mogelijk moet zijn dat het waarschijnlijk verschuldigde bedrag tijdig wordt geboekt; dat de periode gedurende welke de belanghebbende zich in onzekerheid bevindt echter in geen geval meer dan vijf jaar mag bedragen ; (12) Overwegende dat dat in een uitstel van de betalingsverplichting moet worden voorzien in de gevallen waarin de douaneschuld ontstaat omdat de goederen aan het douanetoezicht zijn onttrokken en waarin er meer dan een schuldenaar is, om de douaneautoriteiten in staat te stellen de invorderingsprocedure bij voorrang bij een bepaalde schuldenaar in te stellen; (13) Overwegende dat de financiële belangen van de Gemeenschap beschermd dienen te worden tegen langdurige rechtsprocessen en tegen de algehele ongeldigheid van een mededeling omdat een deel van de medegedeelde schuld is verjaard; (14) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2913/92 derhalve gewijzigd dient te worden; 22 HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EEG) nr. 2913/92 wordt als volgt gewijzigd: 1. De tweede alinea van artikel 5, lid 2, wordt als volgt gelezen: "De lidstaten kunnen het recht om op hun grondgebied volgens de methode van de indirecte vertegenwoordiging douaneaangiften te doen aan douane-expediteurs voorbehouden. Volgens de procedure van het Comité kunnen uitvoeringsbepalingen worden vastgesteld, met name om ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor de toegang tot de beide methoden van vertegenwoordiging billijk zijn. " 2. De eerste alinea van artikel 35 wordt als volgt gelezen: "Wanneer de elementen aan de hand waarvan de douanewaarde van goederen wordt vastgesteld, in een andere valuta zijn uitgedrukt dan in die van de lidstaat waar deze waarde wordt bepaald, wordt de wisselkoers toegepast die de ter zake bevoegde autoriteiten hebben bekendgemaakt. " 3. Artikel 49, lid 1, wordt als volgt gelezen: "1. De houder van de goederen waarvoor een summiere aangifte is ingediend moet de douaneformaliteiten om de goederen een douanebestemming te geven binnen de volgende termijnen vervullen: 4. Aan artikel 62 wordt het volgende lid 3 toegevoegd: "3. Uitzonderingen op de bij lid 2 vastgestelde verplichting kunnen volgens de procedure van het Comité worden toegestaan, met name indien de aangifte op elektronische wijze wordt ingediend. De nationale autoriteiten of, in voorkomend geval, de communautaire autoriteiten, moeten echter zonder voorafgaande kennisgeving toegang kunnen verkrijgen tot deze bescheiden die het bedrijf gedurende een bepaalde termijn dient te bewaren. De wijze waarop deze bepaling ten uitvoer wordt gelegd wordt volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 5. Artikel 115, lid 4,komt als volgt te luiden: "4. Bijzondere bepalingen over de toepassing van lid 1 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld. " 6. Aan punt c) van artikel 117 wordt de volgende tweede zin toegevoegd: "Volgens de procedure van het Comité kunnen de gevallen worden vastgesteld waarin beschouwd wordt dat aan de economische voorwaarden is voldaan. " 23 8. Lid 4 van artikel 118 komt als volgt te luiden: "4. Volgens de procedure van het Comité kunnen bijzondere termijnen worden vastgesteld. " 9. Artikel 124 komt als volgt te luiden: "Artikel 124 1. Het terugbetalingssysteem kan voor alle goederen worden gebruikt, behalve voor goederen die op het tijdstip van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer aan kwantitatieve invoerbeperkingen zijn onderworpen of waarvoor een invoer- of uitvoercertificaat moet worden overlegd. 2. Van het terugbetalingssysteem mag slechts gebruik worden gemaakt indien op het tijdstip waarop de aangifte voor het vrije verkeer van de invoergoederen wordt aanvaard, geen uitvoerrestitutie voor de veredelingsproducten is vastgesteld. 3. Gebruik van het terugbetalingssysteem is slechts toegestaan indien op het tijdstip waarop de aangifte ten uitvoer van de veredelingsproducten wordt aanvaard, geen uitvoerrestitutie of uitvoerhefïing voor de veredelingsproducten is vastgesteld. 4. Uitzonderingen op het bepaalde in de leden 1, 2 en 3 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld. 9. De tekst achter het tweede streepje van artikel 128, lid 1, komt als volgt te luiden: 'hetzij, met het oog op de latere wederuitvoer, onder het stelsel douane-entrepôts, de regeling tijdelijke invoer, de regeling actieve veredeling - schorsingssysteem - of in een vrije zone of een vrij entrepot zijn geplaatst," 10. Artikel 131 komt als volgt te luiden: 'Artikel 131 De gevallen waarin en de voorwaarden waaronder gebruik kan worden gemaakt van de regeling behandeling onder douanetoezicht worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. ' « 11. Aan punt e) van artikel 133 wordt de volgende tweede zin toegevoegd: "De gevallen waarin geacht wordt dat aan de economische voorwaarden is voldaan worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 24 12. Artikel 142 komt als volgt te luiden: "Artikel 142 "1. Gebruikmaking van de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer wordt toegestaan voor goederen die niet in de overeenkomstig artikel 141 vastgestelde bepalingen zijn genoemd of die daarin wel zijn genoemd, doch niet voldoen aan alle daarin genoemde voorwaarden voor een tijdelijke invoer met volledige vrijstelling van rechten. 2. De lijst van goederen die niet onder de regeling tijdelijke invoer met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer kunnen worden geplaatst, alsmede de voorwaarden waaronder goederen wel onder deze regeling kunnen worden geplaatst worden volgens de procedure van het Comité vastgesteld. " 13. Artikel 144 komt als volgt te luiden: "Artikel 144 Wanneer op grond van artikel 201, lid 1, onder a), artikel 203 of artikel 204 een douaneschuld ontstaat voor goederen die onder de regeling tijdelijke invoer zijn geplaatst met gedeeltelijke vrijstelling van de rechten bij invoer, is het bedrag van deze schuld gelijk aan het verschil tussen het overeenkomstig artikel 214 en het overeenkomstig artikel 143 vastgestelde bedrag. " 14. Artikel 152 komt als volgt te luiden: 'Artikel 152 In afwijking van artikel 151 kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld de bijzondere gevallen waarin en de bijzondere voorwaarden waaronder goederen na passieve veredeling in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, hetzij met gehele vrijstelling van rechten, hetzij door de kosten van de veredelingswerkzaamheden als heffingsgrondslag te nemen voor de toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief. ' 15. Artikel 153 wordt geschrapt. 16. Artikel 167 wordt als volgt gewijzigd: In de leden 1, 2 en 3 wordt de term a) ' douaneautoriteiten'. 'Lid-Staten' vervangen door b) Lid 3, eerste zin komt als volgt te luiden: * 3. Onverminderd artikel 168bis zijn vrije zones afgesloten. ' 25 17. Artikel 168, lid 1, komt als volgt te luiden: '1. Wanneer vrije zones afgesloten zijn, staan de begrenzingen en de in- en uitgangen van de vrije zone en de vrije entrepots onder toezicht van de douaneautoriteiten. ' 18. Het volgende artikel 168 bis wordt toegevoegd, tussen artikel 168 en Punt B. Binnenkomst van goederen in vrije zones en vrije entrepots: 'Artikel 168bis 1. De douaneautoriteiten kunnen vrije zones aanwijzen waarbinnen de douanecontroles en -formaliteiten op de voor het stelsel douane-entrepôts geldende inzake de douaneschuld voorwaarden worden verricht en de bepalingen overeenkomstig de bepalingen inzake het stelsel douane-entrepôts worden toegepast. De artikelen 170,176 en 180 zijn niet van toepassing. 2. De lid 1 bedoelde vrije zones worden niet als vrije zones in de zin van de artikelen 37, 38 en 205 beschouwd. De verwijzingen naar vrije zones op andere wetgevingsgebieden worden niet geacht naar de in dit artikel bedoelde vrije zones te verwijzen. ' 20. Artikel 212bis komt als volgt te luiden: 'Artikel 212bis * Indien de douanewetgeving in een gunstige tarief behandeling voorziet vanwege de aard of de bijzondere bestemming van bepaalde goederen of in een gehele of gedeeltelijke vrijstelling van de in- of uitvoerrechten krachtens de artikelen 21. 145 of 184 tot en met 187, dan is deze gunstige tariefbehandeling of vrijstelling eveneens van toepassing in de gevallen waarin de douaneschuld uit hoofde van de artikelen 202 tot en met 205,210 of 211 ontstaat, indien de betrokkene geen fraude of duidelijk nalatigheid kan worden verweten en hij aantoont dat aan de overige voorwaarden voor de toekenning van de gunstige tariefbehandeling of de vrijstelling is voldaan. ' 22. Aan artikel 215 worden de volgende leden 5 en 6 toegevoegd: Indien een douaneautoriteit vaststelt dat op grond van artikel 202 in een '5. andere lidstaat een douaneschuld is ontstaan, wordt deze geacht te zijn ontstaan in de lidstaat waarin deze werd vastgesteld indien het bedrag ervan lager is dan 5. 000 ecu. " "6. Wanneer een douaneschuld ontstaat ten gevolge van de aanvaarding van een in artikel 76, lid 1, onder b), bedoelde vereenvoudigde aangifte of een ander document voor het vrije verkeer, en wanneer artikel 218, lid 1, tweede alinea, van toepassing is, wordt deze douaneschuld geacht te zijn ontstaan in de lidstaat waar de aanvullende aangifte overeenkomstig artikel 76, lid 2, is ingediend. " 26 21. Aan artikel 220, lid 1, worden de volgende tweede en derde alinea toegevoegd: "Wanneer de door de douaneautoriteiten uit te voeren controles tot een douaneschuld of tot een hoger bedrag aan rechten kunnen leiden dan het reeds geboekte bedrag en deze autoriteiten niet in staat zijn het wettelijk verschuldigde bedrag nauwkeurig te berekenen, boeken zij het bedrag dat uiteindelijk voor deze goederen verschuldigd kan zijn, binnen een zodanige termijn dat dit voorlopige bedrag vóór het verstrijken van de in artikel 221, lid 3, bedoelde termijn aan de schuldenaar kan worden medegedeeld. Het bedrag dat voor de goederen verschuldigd kan zijn, wordt echter geacht niet te zijn geboekt indien de douaneautoriteiten binnen drie jaar nadat het in de tweede alinea bedoelde voorlopige bedrag aan de schuldenaar is medegedeeld het wettelijk verschuldigde bedrag niet met zekerheid kunnen vaststellen. " 22. Artikel 221 wordt als volgt gewijzigd: a) Lid 3 komt als volgt te luiden: '3. De mededeling aan de schuldenaar moet plaatsvinden binnen twee jaar nadat de douaneschuld is ontstaan. Deze termijn wordt opgeschort vanaf het tijdstip dat een beroep in de zin van artikel 243 wordt ingesteld, voor de duur van de procedure van beroep. b) De volgende leden 4 en 5 worden toegevoegd: '4. Indien wordt vastgesteld dat de in lid 3 genoemde termijn voor een deel van de douaneschulden is verstreken, blijft de mededeling aan de schuldenaar geldig voor de rest van het bedrag van de rechten waarop ze betrekking heeft. 5. Wanneer de douaneautoriteiten het juiste bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten niet hebben kunnen vaststellen ten gevolge van een handeling die op het tijdstip dat ze werd verricht strafrechtelijk vervolgbaar was, kan de mededeling aan de schuldenaar, op de daarvoor vastgestelde voorwaarden, na het verstrijken van de in lid 3 genoemde termijn. ' 23. Het tweede lid van artikel 222 komt als volgt te luiden: 2. De gevallen waarin en de voorwaarden waarop de verplichting van de schuldenaar tot betaling van de rechten kan worden opgeschort kunnen volgens de procedure van het Comité worden vastgesteld : wanneer een verzoek tot kwijtschelding van rechten wordt ingediend overeenkomstig de artikelen 236,238 of 239; of wanneer goederen in beslag worden genomen met het oog op een latere verbeurdverklaring overeenkomstig artikel 233, onder c), tweede streepje, of 27 wanneer de douaneschuld op grond van artikel 203 is ontstaan en er meer dan een schuldenaar is; of in de in artikel 220, lid 1, tweede alinea, bedoelde gevallen. ' Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 1 januari 1999. Punt 1 van artikel 1 is van toepassing met ingang van 1 januari 2002. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor het Europees Parlement De Voorzitter Voor de Raad, De Voorzitter 28 ISSN 0254-1513 COM(98) 226 def. DOCUMENTEN NL 02 10 Catalogusnummer : CB-CO-98-239-NL-C ISBN 92-78-33166-X Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 29-


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1161/98 av den 3 juni 1998 om försäljning genom anbudsförfarande av nötkött som innehas av vissa interventionsorgan och som är avsett för bearbetning inom gemenskapen

eurovoc_concepts:
EU Member State
award of contract
beef
intervention agency
processing industry

formats: html pdf print

text: 4. 6. 98 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 160/23 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 1161/98 av den 3 juni 1998 om f(cid:148)rs(cid:132)ljning genom anbudsf(cid:148)rfarande av n(cid:148)tk(cid:148)tt som innehas av vissa inter- ventionsorgan och som (cid:132)r avsett f(cid:148)r bearbetning inom gemenskapen EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r n(cid:148)tk(cid:148)tt. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 805/68 av den 27 juni 1968 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r n(cid:148)tk(cid:148)tt (1), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rord- ning (EG) nr 2634/97 (2), s(cid:132)rskilt artikel 7. 3 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: Till(cid:132)mpningen av interventions(cid:134)tg(cid:132)rder f(cid:148)r n(cid:148)tk(cid:148)tt har medf(cid:148)rt att det finns stora lager i flera medlemsstater. F(cid:148)r att undg(cid:134) alltf(cid:148)r l(cid:134)ng lagring b(cid:148)r en del av dessa lager s(cid:132)ljas genom anbudsf(cid:148)rfarande i syfte att bearbetas inom gemenskapen. S(cid:134)dan f(cid:148)rs(cid:132)ljning b(cid:148)r ske enligt reglerna i kommissionens f(cid:148)rordningar (EEG) nr 2173/79 (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2417/95 (4), (EEG) nr 3002/92 (5), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 770/96 (6) och (EEG) nr 2182/77 (7), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2417/95, med vissa undantag p(cid:134) grund av dessa produkters speciella anv(cid:132)ndnings(cid:132)ndam(cid:134)l. F(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla ett regelbundet och enhetligt anbuds- f(cid:148)rfarande b(cid:148)r ytterligare (cid:134)tg(cid:132)rder vidtas ut(cid:148)ver de som fastst(cid:132)lls i artikel 8. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79. Det (cid:132)r l(cid:132)mpligt att medge undantag fr(cid:134)n best(cid:132)mmelserna i artikel 8. 2 b i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 med tanke p(cid:134) de administrativa sv(cid:134)righeter som till(cid:132)mpningen av denna punkt v(cid:134)llar i de ber(cid:148)rda medlemsstaterna. F(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla b(cid:132)sta m(cid:148)jliga kontroll av best(cid:132)mmelse- orten f(cid:148)r det n(cid:148)tk(cid:148)tt som (cid:132)r f(cid:148)rem(cid:134)l f(cid:148)r intervention (cid:132)r det l(cid:132)mpligt att f(cid:148)reskriva att kontroll(cid:134)tg(cid:132)rder i form av fysiska kvantitets- och kvalitetskontroller skall vidtas ut(cid:148)ver de (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i f(cid:148)rordning (EEG) nr 3002/92. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 F(cid:148)rs(cid:132)ljning skall 1. enligt f(cid:148)ljande: ske av interventionsprodukter — cirka 32 ton framkvartsparter med ben och 53 ton bakkvartsparter med ben som innehas av det tyska interventionsorganet, — cirka 54 ton framkvartsparter med ben och 88 ton bakkvartsparter med ben som innehas av det danska interventionsorganet, — cirka 2 ton framkvartsparter med ben och 2 ton bakkvartsparter med ben innehas av det (cid:148)sterrikiska interventionsorganet, — cirka 497 ton framkvartsparter med ben och 715 ton bakkvartsparter med ben som innehas av det spanska interventionsorganet, — cirka 16,5 ton benfritt n(cid:148)tk(cid:148)tt som innehas av inter- ventionsorganet i F(cid:148)renade kungariket. De produkter som bjuds ut till f(cid:148)rs(cid:132)ljning har k(cid:148)pts upp f(cid:148)r intervention i enlighet med artikel 1 c i kommissio- nens f(cid:148)rordningar (EG) nr 1788/96 (8), (EG) nr 1960/96 (9), (EG) nr 2045/96 (10), (EG) nr 2195/96 (11), (EG) nr 2301/ 96 (12) och (EG) nr 2378/96 (13). N(cid:132)rmare upplysningar om kvantiteter ges i bilaga I. s(cid:132)gs 2. Om inte annat i best(cid:132)mmelserna i denna f(cid:148)rordning skall de produkter som avses i punkt 1 s(cid:132)ljas i enlighet med best(cid:132)mmelserna i kommissionens f(cid:148)rord- ningar (EEG) nr 2173/79, s(cid:132)rskilt avdelningarna II och III, (EEG) nr 2182/77 och (EEG) nr 3002/92. (1) EGT L 148, 28. 6. 1968, s. 24. (2) EGT L 356, 31. 12. 1997, s. 13. (3) EGT L 251, 5. 10. 1979, s. 12. (4) EGT L 248, 14. 10. 1995, s. 39. (5) EGT L 301, 17. 10. 1992, s. 17. (6) EGT L 104, 27. 4. 1996, s. 13. (7) EGT L 251, 1. 10. 1977, s. 60. (8) EGT L 233, 14. 9. 1996, s. 18. (9) EGT L 259, 12. 10. 1996, s. 1. (10) EGT L 274, 26. 10. 1996, s. 2. (11) EGT L 293, 16. 11. 1996, s. 5. (12) EGT L 311, 30. 11. 1996, s. 43. (13) EGT L 325, 14. 12. 1996, s. 9. L 160/24 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning 4. 6. 98 Artikel 2 godk(cid:132)nd i enlighet med best(cid:132)mmelserna i artikel 8 i r(cid:134)dets direktiv 77/99/EEG (1). Trots artiklarna 6 och 7 i 1. f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 skall best(cid:132)mmelserna i och bilagorna till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen tj(cid:132)na som ett allm(cid:132)nt meddelande om anbudsinfordran. De ber(cid:148)rda interventionsorganen skall utf(cid:132)rda ett medde- lande om anbudsinfordran med angivande s(cid:132)rskilt av a) de kvantiteter n(cid:148)tk(cid:148)tt som (cid:132)r till salu, och b) tidsfrist och plats f(cid:148)r inl(cid:132)mnande av anbud. Upplysningar om kvantiteter och om var produk- 2. terna h(cid:134)lls i lager skall kunna inh(cid:132)mtas p(cid:134) de adresser som anges i bilaga II till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. Interven- tionsorganen skall dessutom ansl(cid:134) det meddelande som avses i punkt 1 p(cid:134) sina huvudkontor och kan (cid:132)ven offent- ligg(cid:148)ra det p(cid:134) andra st(cid:132)llen. F(cid:148)r varje produkt i bilaga I skall interventionsor- 3. ganen f(cid:148)rst s(cid:132)lja det k(cid:148)tt som h(cid:134)llits l(cid:132)ngst i lager. Endast 4. handa senast kl. 12. 00 den 8 juni 1998 skall beaktas. interventionsorganen till anbud som (cid:132)r Trots artikel 8. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 skall 5. ett anbud skickas till det ber(cid:148)rda interventionsorganet i ett f(cid:148)rseglat kuvert, med h(cid:132)nvisning till den f(cid:148)rordning det g(cid:132)ller. Det f(cid:148)rseglade kuvertet f(cid:134)r inte (cid:148)ppnas av inter- ventionsorganet innan den tidsfrist som avses i punkt 4 har l(cid:148)pt ut. 6. Trots artikel 8. 2 b i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 skall det i anbuden inte anges i vilket eller vilka kyl- eller fryshus som produkterna f(cid:148)rvaras. 7. Trots artikel 17 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 skall, n(cid:132)r det g(cid:132)ller benfritt n(cid:148)tk(cid:148)tt, kvantiteten f(cid:148)r varje styck- ningsdel utg(cid:148)ra minimikvantiteten i anbudsf(cid:148)rfarandet. Artikel 3 1. Medlemsstaterna skall underr(cid:132)tta kommissionen om de mottagna anbuden senast den f(cid:148)ljande arbetsdagen efter det att tidsfristen f(cid:148)r inl(cid:132)mnande av anbud har l(cid:148)pt ut. Efter granskning av de mottagna anbuden skall det 2. f(cid:148)r varje produkt fastst(cid:132)llas ett l(cid:132)gsta f(cid:148)rs(cid:132)ljningspris. I annat fall skall anbudsf(cid:148)rfarandet avbrytas. Artikel 4 1. Ett anbud skall bara vara giltig om det inges av eller p(cid:134) uppdrag av en fysisk eller juridisk person som (cid:132)r momsregistrerad i en medlemsstat och vars verksamhet under de senaste tolv m(cid:134)naderna innan denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft har omfattat bearbetning av produkter som inneh(cid:134)ller n(cid:148)tk(cid:148)tt. Dessutom skall anbudet vara inl(cid:132)mnat av eller p(cid:134) uppdrag av en bearbetningsanl(cid:132)ggning som (cid:132)r Trots best(cid:132)mmelserna i artikel 3. 1 och 3. 2 i f(cid:148)rord- 2. ning (EEG) nr 2182/77 skall anbudet (cid:134)tf(cid:148)ljas av — en skriftlig f(cid:148)rpliktelse fr(cid:134)n anbudsgivaren att inom den tid som avses i artikel 5. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr s(cid:134)dana 2182/77 bearbeta det k(cid:148)pta k(cid:148)ttet produkter som avses i artikel 5, till — en exakt angivelse av den anl(cid:132)ggning eller de anl(cid:132)gg- ningar d(cid:132)r det k(cid:148)pta k(cid:148)ttet skall bearbetas. En anbudsgivare enligt punkt 1 f(cid:134)r 3. skriftligen uppdra (cid:134)t ett ombud att ta emot de k(cid:148)pta produkterna f(cid:148)r den s(cid:148)kandes r(cid:132)kning. I dessa fall skall ombudet l(cid:132)gga fram anbud p(cid:134) uppdrag av anbudsgivaren tillsammans med den skriftliga instruktion som avses ovan. 4. Utan hinder av artikel 18. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2173/79 skall tidsgr(cid:132)nsen f(cid:148)r att ta (cid:148)ver det k(cid:148)tt som s(cid:132)ljs i enlighet med den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen vara tv(cid:134) m(cid:134)nader fr(cid:134)n dagen f(cid:148)r den anm(cid:132)lan som anges i artikel 11 i samma f(cid:148)rordning. 5. De k(cid:148)pare och ombud som avses i f(cid:148)reg(cid:134)ende stycken skall f(cid:148)ra l(cid:148)pande lagerbok som g(cid:148)r det m(cid:148)jligt att s(cid:132)kerst(cid:132)lla produkternas best(cid:132)mmelseort och anv(cid:132)nd- ning, s(cid:132)rskilt f(cid:148)r att det skall g(cid:134) att f(cid:148)rvissa sig om att de uppk(cid:148)pta kvantiteterna motsvarar de bearbetade kvantite- terna. Artikel 5 1. Det k(cid:148)tt som k(cid:148)ps i enlighet med denna f(cid:148)rordning skall bearbetas till produkter som svarar mot definitio- nerna f(cid:148)r de A-produkter eller B-produkter som avses i punkterna 2 och 3. 2. Med A-produkt avses en bearbetad produkt som omfattas av KN-nr 1602 10, 1602 50 31, 1602 50 39 eller 1602 50 80 och som inte inneh(cid:134)ller n(cid:134)got annat k(cid:148)tt (cid:132)n k(cid:148)tt av n(cid:148)tkreatur, med en kollagenhalt/proteinhalt av h(cid:148)gst 0,45 % (2) och som inneh(cid:134)ller minst 20 viktpro- cent (3) k(cid:148)tt (dock inte slaktbiprodukter (4) och fett), d(cid:132)r k(cid:148)ttet och k(cid:148)ttskyn st(cid:134)r f(cid:148)r minst 85 % av hela netto- vikten. (1) EGT L 26, 31. 1. 1977, s. 85. (2) Best(cid:132)mning av kollagenhalten: Med kollagenhalt avses hyd- roxyprolinhalten multiplicerad med faktorn 8. Hydroxyprolin- halt skall best(cid:132)mmas i enlighet med ISO-metod 3496-1978. (3) Inneh(cid:134)llet av k(cid:148)tt utan fett skall best(cid:132)mmas i enlighet med det f(cid:148)rfarande som beskrivs i bilagan till kommissionens f(cid:148)r- ordning (EEG) nr 2429/86 (EGT L 210, 1. 8. 1986, s. 39). (4) Slaktbiprodukter inbegriper f(cid:148)ljande: huvud och delar d(cid:132)rav juver, lever, njure, br(cid:132)ss ((cid:132)ven (cid:148)ron), f(cid:148)tter, svansar, hj(cid:132)rtan, (thymus- och bukspottk(cid:148)rtel), hj(cid:132)rna, lungor, hals, njurtapp, mj(cid:132)lte, tunga, bukhinna, ryggrad, (cid:132)tbara hinnor, reproduktion- sorgan (dvs. livmoder, (cid:132)ggstockar och testiklar), sk(cid:148)ldk(cid:148)rtel, hypofys. 4. 6. 98 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 160/25 Produkten skall uts(cid:132)ttas f(cid:148)r en v(cid:132)rmebehandling som (cid:132)r tillr(cid:132)cklig f(cid:148)r att k(cid:148)ttproteinerna skall koagulera i hela produkten som d(cid:132)rf(cid:148)r inte f(cid:134)r visa sp(cid:134)r av rosaf(cid:132)rgad v(cid:132)tska i snittytan n(cid:132)r den sk(cid:132)rs l(cid:132)ngs en linje som g(cid:134)r genom den tjockaste delen. — skillnaden i ecu mellan priset per ton i anbudet och 1 800 ecu n(cid:132)r det g(cid:132)ller framkvartsparter med ben, — skillnaden i ecu mellan priset per ton i anbudet och 2 700 ecu n(cid:132)r det g(cid:132)ller bakkvartsparter med ben, 3. Med B-produkt avses en bearbetad produkt som inneh(cid:134)ller annat n(cid:148)tk(cid:148)tt (cid:132)n — de produkter som anges i artikel 1. 1 a i f(cid:148)rordning (EEG) nr 805/68, eller — de produkter som avses i punkt 2. En bearbetad produkt enligt KN-nr 0210 20 90 som har torkats eller r(cid:148)kts s(cid:134) att det f(cid:132)rska k(cid:148)ttets f(cid:132)rg och konsi- stens helt har f(cid:148)rsvunnit och vars vattenkvot/proteinkvot inte (cid:148)verstiger 3,2 skall anses vara en B-produkt. Artikel 6 1. Medlemsstaterna skall inf(cid:148)ra ett system f(cid:148)r fysisk och administrativ kontroll f(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla att allt k(cid:148)tt bearbetas i enlighet med best(cid:132)mmelserna i artikel 5. Systemet skall omfatta fysiska kvantitativa och kvalitativa kontroller n(cid:132)r bearbetningen inleds, under bearbetningen och n(cid:132)r bearbetningen har avslutats. F(cid:148)r detta (cid:132)ndam(cid:134)l skall bearbetningsf(cid:148)retagen n(cid:132)r som helst kunna styrka k(cid:148)ttets identitet och anv(cid:132)ndning med hj(cid:132)lp av produktre- gister av l(cid:132)mpligt slag. Vid den beh(cid:148)riga myndighetens tekniska kontroll av i n(cid:148)dv(cid:132)ndig utstr(cid:132)ckning produktionsmetoden skall h(cid:132)nsyn tas till f(cid:148)rluster vid upptining och putsning. F(cid:148)r att kontrollera den f(cid:132)rdiga produktens kvalitet och (cid:148)verensst(cid:132)mmelse med bearbetningsf(cid:148)retagets recept skall medlemsstaterna samla in och analysera representativa prov p(cid:134) dessa produkter. Kostnaden f(cid:148)r detta skall b(cid:132)ras av det ber(cid:148)rda bearbetningsf(cid:148)retaget. P(cid:134) en bearbetares beg(cid:132)ran f(cid:134)r en medlemsstat till(cid:134)ta 2. att urbening av framkvartsparter och bakkvartsparter g(cid:148)rs i en annan anl(cid:132)ggning (cid:132)n den d(cid:132)r bearbetningen skall (cid:132)ga rum, under f(cid:148)ruts(cid:132)ttning att denna urbening g(cid:148)rs i samma medlemsstat och under vederb(cid:148)rlig kontroll. Artikel 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2182/77 skall inte 3. till(cid:132)mpas. — skillnaden i ecu mellan priser per ton i anbudet och 3 500 ecu n(cid:132)r det g(cid:132)ller benfritt n(cid:148)tk(cid:148)tt. 3. Genom undantag fr(cid:134)n artikel 5. 3 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2182/77 skall det vara ett absolut krav att allt k(cid:148)tt som k(cid:148)ps skall bearbetas till de slutprodukter som avses i artikel 5. Artikel 8 Genom undantag fr(cid:134)n artikel 9 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2182/77, ut(cid:148)ver de uppgifter som fastst(cid:132)lls i f(cid:148)rordning (EEG) nr 3002/92 — skall f(cid:132)lt 104 i kontrollexemplar T 5 fyllas i med en eller flera av f(cid:148)ljande uppgifter — Para transformaci(cid:155)n [Reglamentos (CEE) no 2182/77 y (CE) no 1161/98] — Til forarbejdning (forordning (EØF) nr. 2182/77 og (EF) nr. 1161/98) — Zur Verarbeitung bestimmt (Verordnungen (EWG) Nr. 2182/77 und (EG) Nr. 1161/98) — Cia letapo˜igsg [jamomislo˜i (EOJ) aqih. 2182/77 jai (EJ) aqih. 1161/98] — For processing (Regulations (EEC) No 2182/77 and (EC) No 1161/98) — Destin(cid:130)s (cid:133) la transformation [r(cid:138)glements (CEE) no 2182/77 et (CE) no 1161/98] — Destinate alla trasformazione [Regolamenti (CEE) n. 2182/77 e (CE) n. 1161/98] — Bestemd om te worden verwerkt (Verordeningen (EEG) nr. 2182/77 en (EG) nr. 1161/98) — Para transforma(cid:135)˜ao 2182/77 e (CE) nº 1161/98] [Regulamentos (CEE) nº — Jalostettavaksi (Asetukset (ETY) N:o 2182/77 ja (EY) N:o 1161/98) — F(cid:148)r bearbetning (F(cid:148)rordningarna (EEG) nr 2182/77 och (EG) nr 1161/98), — F(cid:132)lt 106 i kontrollexemplar T 5 skall fyllas i med uppgift om datum d(cid:134) f(cid:148)rs(cid:132)ljningskontraktet sl(cid:148)ts. Artikel 7 Artikel 9 1. S(cid:132)kerheten i artikel 15. 1 i 2173/79 skall vara 12 ecu per 100 kg. f(cid:148)rordning (EEG) nr S(cid:132)kerheten i artikel 4. 1 i 2. 2182/77 skall motsvara f(cid:148)rordning (EEG) nr Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. L 160/26 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning 4. 6. 98 Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 3 juni 1998. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen 4. 6. 98 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 160/27 ANEXO I — BILAG I — ANHANG I — PAQAQTGLA I — ANNEX I — ANNEXE I — ALLEGATO I — BIJLAGE I — ANEXO I — LIITE I — BILAGA I Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Jq ˜ator l ˜ekor Member State (cid:144)tat membre Stato membro Lidstaat Estado-membro J(cid:132)senvaltio Medlemsstat Productos (1) Produkter (1) Erzeugnisse (1) Pqoˇi ˜omta (1) Products (1) Produits (1) Prodotti (1) Producten (1) Produtos (1) Tuotteet (1) Produkter (1) Cantidad aproximada (toneladas) Tilnærmet mængde (tons) Ungef(cid:132)hre Mengen (Tonnen) Jat ˜a pqos ˜eccisg pos ˜otgta (t ˜omoi) Approximate quantity (tonnes) Quantit(cid:130) approximative (tonnes) Quantit(cid:133) approssimativa (tonnellate) Hoeveelheid bij benadering (ton) Quantidade aproximada (toneladas) Arvioitu m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) (tonneina) Ungef(cid:132)rlig kvantitet (ton) a) Carne con hueso — Kød, ikke udbenet — Fleisch mit Knochen — Jq ˜eata le j ˜ojaka — Bone-in beef — Viande avec os — Carni non disossate — Vlees met been — Carne com osso — Luullinen naudanliha — K(cid:148)tt med ben DEUTSCHLAND — Vorderviertel DANMARK — Hinterviertel — Forfjerdinger — Bagfjerdinger (cid:153)STERREICH — Vorderviertel — Hinterviertel ESPA (cid:5)NA — Cuartos delanteros — Cuartos traseros 32 53 54 88 2 2 497 715 b) Carne deshuesada — Udbenet kød — Fleisch ohne Knochen — Jq ˜eata wyq˜ir j ˜ojaka — Boneless beef — Viande d(cid:130)soss(cid:130)e — Carni senza osso — Vlees zonder been — Carne desossada — Luuton naudanliha — Benfritt k(cid:148)tt UNITED KINGDOM — Intervention shank (INT 11) — Intervention thick flank (INT 12) — Intervention topside (INT 13) — Intervention silverside (INT 14) — Intervention rump (INT 16) — Intervention flank (INT 18) — Intervention forerib (INT 19) — Intervention shin (INT 21) — Intervention shoulder (INT 22) — Intervention brisket (INT 23) — Intervention forequarter (INT 24) 1 1,2 1,8 1,6 1 2,5 0,8 0,5 2,5 1,1 2,5 L 160/28 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning 4. 6. 98 (1) V(cid:130)anse los anexos V y VII del Reglamento (CEE) no 2456/93 de la Comisi(cid:155)n (DO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4), cuya ´ultima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2602/97 (DO L 351 de 23. 12. 1997, p. 20). (1) Se bilag V og VII til Kommissionens forordning (EØF) nr. 2456/93 (EFT L 225 af 4. 9. 1993, s. 4), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2602/97 (EFT L 351 af 23. 12. 1997, s. 20). (1) Vgl. Anh(cid:132)nge V und VII der Verordnung (EWG) Nr. 2456/93 der Kommission (ABl. L 225 vom 4. 9. 1993, S. 4), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2602/97 (ABl. L 351 vom 23. 12. 1997, S. 20). s. 4), (1) Bk ˜epe paqaqt ˜glata V jai VII tou jamomislo ˜u (EOJ) aqih. 2456/93 tgr Epitqop ˜gr (EE L 225 tgr 4. 9. 1993, ˜opyr tqopopoi ˜ghgje tekeuta˜ia ap ˜o tom jamomisl ˜o (EJ) aqih. 2602/97 (EE L 351 tgr 23. 12. 1997, s. 20). (1) See Annexes V and VII to Commission Regulation (EEC) No 2456/93 (OJ L 225, 4. 9. 1993, p. 4), as last amended by Regulation (EC) No 2602/97 (OJ L 351, 23. 12. 1997, p. 20). (1) Voir annexes V et VII du r(cid:138)glement (CEE) no 2456/93 de la Commission (JO L 225 du 4. 9. 1993, p. 4). R(cid:138)glement modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 2602/97 (JO L 351 du 23. 12. 1997, p. 20). (1) Cfr. allegati V e VII del regolamento (CEE) n. 2456/93 della Commissione (GU L 225 del 4. 9. 1993, pag. 4), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2602/97 (GU L 351 del 23. 12. 1997, pag. 20). (1) Zie de bijlagen V en VII van Verordening (EEG) nr. 2456/93 van de Commisie (PB L 225 van 4. 9. 1993, blz. 4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2602/97 (PB L 351 van 23. 12. 1997, blz. 20). (1) Ver anexos V e VII do Regulamento (CEE) nº 2456/93 da Comiss˜ao (JO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4). Regulamento com a ´ultima redac(cid:135)˜ao que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2602/97 (JO L 351 de 23. 12. 1997, p. 20). (1) Katso komission asetuksen (ETY) N:o 2456/93 (EYVL L 225, 4. 9. 1993, s. 4), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2602/97 (EYVL L 351, 23. 12. 1997, s. 20) liitteet V ja VII. (1) Se bilaga V och VII i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2456/93 (EGT L 225, 4. 9. 1993, s. 4), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2602/97 (EGT L 351, 23. 12. 1997, s. 20). 4. 6. 98 ‹ SV ‹ Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 160/29 ANEXO II — BILAG II — ANHANG II — PAQAQTGLA II — ANNEX II — ANNEXE II — ALLEGATO II — BIJLAGE II — ANEXO II — LIITE II — BILAGA II Direcciones de los organismos de intervenci(cid:155)n — Interventionsorganernes adresser — Anschriften der Interventionsstellen — Dieuh ˜umseir tym oqcamisl ˜ym paqelb ˜aseyr — Addresses of the intervention agencies — Adresses des organismes d’intervention — Indirizzi degli organismi d’intervento — Adressen van de interventiebureaus — Endere(cid:135)os dos organismos de interven(cid:135)˜ao — Interventioelinten osoitteet — Interventionsorganens adresser BUNDESREPUBLIK DEUTSCHLAND Bundesanstalt f(cid:129)r Landwirtschaft und Ern(cid:132)hrung (BLE) Postfach 180203, D-60083 Frankfurt am Main Adickesallee 40 D-60322 Frankfurt am Main Tel. : (49) 69 1564-704/772; Telex: 411727; Telefax: (49) 69 15 64-790/791 DANMARK Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri EU-direktoratet Kampmannsgade 3 DK-1780 København V Tlf. (45) 33 92 70 00; telex 151317 DK; fax (45) 33 92 69 48, (45) 33 92 69 23 ESPA (cid:5)NA FEGA (Fondo Espa ˜nol de Garant(cid:146)a Agraria) Beneficencia, 8 E-28005 Madrid Tel. : 915 22 43 87 (34) 913 47 65 00/913 47 63 10; t(cid:130)lex: FEGA 23427 E/FEGA 41818 E; fax: (34) 915 21 98 32/ (cid:153)STERREICH AMA-Agrarmarkt Austria Dresdner Straße 70 A-1201 Wien Tel. : (431) 33 15 12 20; Telefax: (431) 33 15 1297 UNITED KINGDOM Intervention Board Executive Agency Kings House 33 Kings Road Reading RG1 3BU UK-Berkshire Tel. (01189) 58 36 26 Fax (01189) 56 67 50