title: GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 40/98 door de Raad vastgesteld op 16 juni 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/.../EG van de Raad van ... inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties

eurovoc_concepts:
environmental monitoring
industrial pollution
organic chemical
pollution control measures
solvent
substitute product

text: 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/1 I (Mededelingen) RAAD GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 40/98 door de Raad vastgesteld op 16 juni 1998 met het oog op de aanneming van Richtlijn 98/. /EG van de Raad van. inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (98/C 248/01) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 130 S, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comite´ (2), Volgens de procedure van artikel 189 C van het Ver- drag (3), (1) Overwegende dat de actieprogramma’s voor het milieu van de Gemeenschap, goedgekeurd door de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resoluties van 22 november 1973 (4), 17 mei 1977 (5), 7 februari 1983 (6), 19 oktober 1987 (7) en 1 februari 1993 (8) op het belang van de preven- tie en de beperking van luchtverontreiniging wijzen; (2) Overwegende dat in het bijzonder in de resolutie van 19 oktober 1987 wordt beklemtoond dat het communautair optreden zich onder meer dient te (1) PB C 99 van 26. 3. 1997, blz. 32. (2) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 55. (3) Advies van het Europees Parlement van 14 januari 1998 (PB C 34 van 2. 2. 1998, blz. 83), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 16 juni 1998 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (4) PB C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1. (5) PB C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1. (6) PB C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1. (7) PB C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1. (8) PB C 138 van 1. 2. 1993, blz. 1. concentreren op de invoering van adequate normen om bescherming van de volksgezondheid en het milieu op een hoog niveau te waarborgen; (3) Overwegende dat de Gemeenschap en haar lidstaten partij zijn bij het protocol bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreini- ging over lange afstand, inzake de beheersing van emissies van vluchtige organische stoffen met het oog op de beperking van de grensoverschrijdende stromen van deze stoffen en van de daaruit gevormde secundaire fotochemische oxidanten, ten- einde de gezondheid van de mens en het milieu tegen schadelijke effecten te beschermen; (4) Overwegende dat de verontreiniging door vluchtige organische stoffen in e´e´n lidstaat vaak gevolgen heeft voor lucht en water in andere lidstaten; dat overeenkomstig artikel 130 R een optreden door de Gemeenschap noodzakelijk is; (5) Overwegende dat organische oplosmiddelen zoda- nige kenmerken hebben dat bij het gebruik daarvan bij bepaalde activiteiten en in bepaalde installaties organische verbindingen in de lucht terecht komen de schadelijk kunnen zijn voor de volksgezondheid en/of kunnen bijdragen tot plaatselijke en grensover- schrijdende vorming van fotochemische oxidanten in de grenslaag van de troposfeer die schade toebren- gen aan natuurlijke hulpbronnen die van vitaal belang zijn voor het milieu en de economie en onder bepaalde omstandigheden bij blootstelling schade- lijke gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid van de mens; (6) Overwegende dat hoge ozonconcentraties in de tro- posfeer de laatste jaren zo vaak voorkomen, dat in brede kring bezorgdheid is ontstaan over de uitwer- king op de volksgezondheid en het milieu; C 248/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 (7) Overwegende dat derhalve preventieve maatregelen moeten worden genomen om de volksgezondheid en het milieu te beschermen tegen de gevolgen van de bijzonder schadelijke emissie ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen en om de bur- ger het recht op een schoon en gezond milieu te waarborgen; (8) Overwegende dat de emissie van organische verbin- dingen bij vele activiteiten en installaties kan worden voorkomen of verminderd omdat potentieel minder schadelijke vervangingsproducten beschikbaar zijn of de komende jaren beschikbaar zullen komen; dat, niet wanneer beschikbaar zijn, andere technische maatregelen moeten worden getroffen om de emissie in het milieu te verminderen, voorzover dit economisch en technisch haalbaar is; vervangingsproducten adequate (9) Overwegende dat het gebruik van organische oplos- middelen en de emissie van organische verbindingen die de ernstigste gevolgen voor de volksgezondheid hebben, moeten worden teruggebracht voorzover dit technisch haalbaar is; (10) Overwegende dat de installaties en processen die onder deze richtlijn vallen ten minste moeten wor- den geregistreerd indien daarvoor geen vergunning krachtens de communautaire of nationale wetgeving moet worden verleend; (11) Overwegende dat bestaande installaties en activitei- ten waar nodig moeten worden aangepast zodat zij binnen een afdoende termijn aan de voor nieuwe installaties en activiteiten vastgestelde eisen voldoen; dat deze termijn moet passen binnen het tijdschema voor de naleving van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake ge(cid:239)ntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1); (12) Overwegende dat de delen van bestaande installaties die belangrijke wijzigingen ondergaan, voor de in belangrijke mate gewijzigde apparatuur principieel aan de normen voor nieuwe installaties moeten vol- doen; (13) Overwegende dat organische oplosmiddelen in veel verschillende soorten installaties en activiteiten wor- den gebruikt, zodat, naast de algemene eisen, ook specifieke vereisten moeten worden vastgesteld, als- mede drempelwaarden voor de omvang van de installaties of de activiteiten die aan de richtlijn moe- ten voldoen; (14) Overwegende dat milieubescherming op een hoog niveau alleen mogelijk is indien binnen de Gemeen- schap voor bepaalde installaties en activiteiten waar- bij organische oplosmiddelen worden gebruikt, emis- siebeperkingen voor organische verbindingen en ade- quate bedrijfsomstandigheden — in overeenstem- (1) PB L 257 van 10. 10. 1996, blz. 26. ming met het beginsel van de beste beschikbare technieken — worden vastgesteld en verwezenlijkt; (15) Overwegende dat de lidstaten in bepaalde gevallen de exploitant van naleving van de emissiegrenswaar- den kunnen vrijstellen, omdat er andere mogelijkhe- den zijn om tot een gelijkwaardige emissiebeperking te komen; bijvoorbeeld het gebruik van producten of technieken met weinig of geen oplosmiddelen; (16) Overwegende dat afdoende rekening moet worden gehouden met emissiebeperkende maatregelen die v(cid:243)(cid:243)r de inwerkingtreding van deze richtlijn zijn genomen; (17) Overwegende dat de doelstelling van deze richtlijn wellicht doeltreffender kan worden verwezenlijkt met een andere aanpak voor emissiebeperking dan de invoering van eenvormige emissiegrenswaarden; dat de lidstaten derhalve bestaande installaties van naleving van de emissiebeperkingen kunnen vrijstel- len wanneer zij een nationaal programma uitvoeren dat binnen het tijdschema voor de uitvoering van de richtlijn leidt tot minimaal dezelfde beperking van de emissie van organische verbindingen bij deze acti- viteiten en installaties; (18) Overwegende dat bestaande installaties die onder Richtlijn 96/61/EG vallen en waarvoor een nationaal programma geldt, onder geen beding kunnen wor- den vrijgesteld van de bepalingen van die richtlijn met inbegrip van artikel 9, lid 4; (19) Overwegende dat in vele gevallen kan worden toege- staan dat zowel nieuwe als bestaande kleine en mid- delgrote installaties aan enigszins minder strenge eisen voldoen om hun concurrentievermogen op peil te houden; (20) Overwegende dat voor chemisch reinigen een nul- drempel passend is, onder voorbehoud van gespecifi- ceerde vrijstellingen; (21) Overwegende dat toezicht op de emissie vereist is, waarbij meettechnieken moeten worden gebruikt voor de bepaling van de massaconcentratie of de hoeveelheid van de verontreinigende stoffen die in het milieu terecht komen; (22) Overwegende dat de exploitant de emissie van orga- nische oplosmiddelen, met inbegrip van de diffuse emissie, en van organische verbindingen dient te beperken; dat een oplosmiddelenboekhouding een belangrijk hulpmiddel is om te controleren of dit gebeurt; dat weliswaar richtsnoeren kunnen worden gegeven, maar dat de ontwikkeling van de oplosmid- delenboekhouding niet zover gevorderd is, dat een communautaire methodologie kan worden vastge- steld; (23) Overwegende dat de lidstaten moeten bepalen welke procedure moet worden gevolgd en welke maatrege- len moeten worden genomen wanneer de emissiebe- perking wordt overschreden; 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/3 (24) Overwegende dat de Commissie en de lidstaten moe- ten samenwerken om te zorgen voor de uitwisseling van informatie over de uitvoering van deze richtlijn en over de vorderingen bij de ontwikkeling van ver- vangingsproducten, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doel en toepassingsgebied Deze richtlijn heeft tot doel de directe en indirecte uitwer- king van de emissie van vluchtige organische stoffen in het milieu, voornamelijk de lucht, en de mogelijke risico’s voor de menselijke gezondheid te voorkomen of te vermin- deren door maatregelen vast te stellen en procedures in te voeren voor de in bijlage I genoemde activiteiten, voor- zover daarbij de in bijlage IIA vermelde drempelwaarden voor het oplosmiddelenverbruik worden overschreden. Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: 1. installatie: een vaste technische eenheid waar een of meer van de onder artikel 1 vallende activiteiten plaatsvinden, en alle andere daar rechtstreeks mee samenhangende activiteiten die technisch verband houden met de op die locatie verrichte activiteiten en van invloed kunnen zijn op emissies; 2. bestaande installatie: een installatie in bedrijf of, over- eenkomstig de wetgeving die geldt v(cid:243)(cid:243)r de datum waarop deze richtlijn van kracht wordt, een installatie waarvoor een vergunning is verleend of die geregi- streerd is of waarvoor naar het oordeel van de bevoegde instantie een volledige aanvraag om een ver- gunning is ingediend, mits de installatie uiterlijk een jaar na de datum waarop deze richtlijn van kracht wordt, in gebruik wordt genomen; 3. kleine installatie: een installatie met de laagste drem- pelwaarde van de punten 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16, 17 of van bijlage IIA of, voor de andere activiteiten van bijlage IIA, die minder dan 10 ton oplosmiddel per jaar gebruikt; 4. belangrijke wijziging: — voor een installatie die onder Richtlijn 96/61/EG valt: de in die richtlijn vermelde definitie; de emissies van vluchtige organische stoffen met meer dan 25 %. Iedere verandering die naar de mening van de bevoegde autoriteit aanzienlijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu kan hebben is tevens een belangrijke verandering; — voor alle andere installaties: een verandering van de nominale capaciteit die leidt tot een toename van de emissies van vluchtige organische stoffen met meer dan 10 %. Iedere verandering die naar de mening van de bevoegde autoriteit aanzienlijke negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu kan hebben is tevens een belangrijke verandering; 5. bevoegde autoriteiten: de autoriteiten of organen die krachtens de wettelijke bepalingen van de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de uit deze richtlijn voortvloeiende taken; 6. exploitant: de natuurlijke of rechtspersoon die de installatie exploiteert of beheert of, indien de natio- nale wetgeving daarin voorziet, die de economische zeggenschap over het technisch functioneren van de installatie heeft; 7. vergunning: een schriftelijk de bevoegde instantie toestemming verleent voor de exploitatie van een gehele installatie of een gedeelte daarvan; besluit waarbij 8. registratie: een in een wettelijke regeling vastgelegde procedure waarbij de exploitant de bevoegde autori- teit op zijn minst in kennis stelt van het voornemen een binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn vallende installatie te exploiteren of activiteit uit te oefenen; 9. emissie: de uitstoot van vluchtige organische stoffen uit een installatie in het milieu; 10. diffuse emissies: emissies, in een andere vorm dan van afgassen, van vluchtige organische stoffen in lucht, bodem of water alsmede, tenzij anders vermeld in bijlage IIA, oplosmiddelen die zich in enig product bevinden. Hieronder zijn begrepen de niet opgevangen emissies die via ramen, deuren, ventilatiekanalen, ont- luchtingen en soortgelijke openingen in het milieu terechtkomen; 11. afgassen: de uiteindelijke uitworp in de lucht van gas- sen met vluchtige organische stoffen of andere veront- reinigende stoffen uit een afgaskanaal of uit nabehan- delingsapparatuur in de lucht. Het volumetrisch debiet wordt uitgedrukt in m3/uur bij normale omstandighe- den; — voor een kleine installatie: een verandering van de nominale capaciteit die leidt tot een toename van 12. totale emissie: de som van diffuse emissies en emissies van afgassen; C 248/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 13. emissiegrenswaarde: de massa van de vluchtige orga- nische stoffen, uitgedrukt als bepaalde specifieke para- meters, concentratie, percentage en/of niveau van een emissie, berekend in standaardomstandigheden (n) die gedurende een of meer periodes niet overschreden mogen worden; 14. stoffen: chemische elementen en hun verbindingen die in de natuur voorkomen of door de industrie worden geproduceerd, in vaste of vloeibare of gasvorm; 15. preparaat: een mengsel of oplossing, bestaande uit twee of meer stoffen; 16. organische verbinding: een verbinding die ten minste het element koolstof bevat en daarnaast een of meer van de volgende elementen: waterstof, halogenen, zuurstof, zwavel, fosfor, silicium en stikstof, met uit- zondering van koolstofoxiden en anorganische carbo- naten en bicarbonaten; 17. vluchtige organische stof (VOS): een organische ver- binding die bij 293,15 K een dampspanning van 0,01 kPa of meer of onder de specifieke gebruiksomstan- digheden een vergelijkbare vluchtigheid heeft. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt de fractie creosoot die deze dampspanning overschrijdt bij 293,15 K, beschouwd als een VOS; 18. organisch oplosmiddel: een vluchtige organische ver- binding die alleen of in combinatie met andere stoffen en zonder een chemische verandering te ondergaan wordt gebruikt om grondstoffen, producten of afval- materialen op te lossen of als schoonmaakmiddel om verontreinigingen op te lossen, dan wel als verdunner, als dispergeermiddel, om de viscositeit aan te passen, om de oppervlaktespanning aan te passen, als week- maker of als conserveermiddel; 19. gehalogeneerd organisch oplosmiddel: een organisch oplosmiddel dat ten minste e´e´n broom-, chloor-, fluor- of iodiumatoom per molecuul bevat; 20. coating: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische oplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om op een oppervlak voor een decora- tief, beschermend of ander functioneel effect te zor- gen; 21. kleefstof: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische oplosmiddelen bevatten, dat wordt gebruikt om afzonderlijke delen van een product samen te kleven; 22. inkt: een preparaat, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of preparaten die organische oplosmiddelen bevatten, dat bij een drukactiviteit wordt gebruikt om een tekst of afbeeldingen op een oppervlak af te drukken; 23. lak: een doorzichtige coating; 24. verbruik: de totale input van organische oplosmidde- len per kalenderjaar of een andere periode van twaalf maanden in een installatie, verminderd met eventuele VOS die voor hergebruik worden teruggewonnen; 25. input: de hoeveelheid organische oplosmiddelen en de hoeveelheid daarvan in preparaten die tijdens het uit- oefenen van een activiteit worden gebruikt, met inbe- grip van de gerecycleerde oplosmiddelen, binnen en buiten de installatie, die telkens worden meegerekend wanneer zij worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen; 26. hergebruik van organische oplosmiddelen: het gebruik van uit een installatie teruggewonnen organische oplosmiddelen voor elk technisch of commercieel doel, met inbegrip van het gebruik als brandstof maar met uitzondering van de definitieve verwijdering van deze teruggewonnen organische oplosmiddelen als afval; 27. massastroom: de hoeveelheid vrijgekomen VOS in eenheden of massa/uur; 28. nominale capaciteit: de massa van de organische oplosmiddelen die een installatie gemiddeld over e´e´n dag maximaal als input gebruikt, als de installatie onder normale bedrijfsomstandigheden bij de ontwerp- output functioneert; 29. normaal bedrijf: alle perioden waarin een installatie of een activiteit in bedrijf is, met uitzondering van het opstarten en stilleggen en het onderhoud van appara- tuur; 30. gesloten systeem: een systeem dat zodanig functioneert dat de uit de activiteit vrijkomende VOS beheerst wor- den afgevangen en uitgestoten, hetzij via een afgaska- naal of via nabehandelingsapparatuur, en derhalve niet volledig diffuus zijn; 31. normale omstandigheden: een temperatuur van 273,15 Kelvin en een druk van 101,3 kPa; 32. gemiddelde over 24 uur: het rekenkundig gemiddelde van alle valide waarden die gedurende een periode van 24 uur bij normale exploitatie zijn geregistreerd; 33. opstarten en stilleggen: activiteiten de worden uitge- voerd wanneer een activiteit, een deel van de installa- tie of een reservoir in of buiten bedrijf wordt gesteld of in of uit de onbelaste toestand wordt gebracht. Regelmatig oscillerende activiteitenfasen worden niet als opstarten of stilleggen beschouwd. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/5 Artikel 3 Verplichtingen voor nieuwe installaties de totale emissiegrenswaarden en overige voorschrif- ten; De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: 1. 2. alle nieuwe installaties voldoen aan de eisen van de artikelen 5, 8 en 9 van deze richtlijn; alle nieuwe installaties die niet onder Richtlijn 96/61/ EG vallen, worden geregistreerd of aan een vergun- ningsprocedure worden onderworpen voordat zij in bedrijf worden genomen. b) 3. Artikel 4 Verplichtingen voor bestaande installaties Onverminderd Richtlijn 96/61/EG treffen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: 1. bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 aan de eisen van de artikelen 5, 8 en 9 voldoen; 2. 3. voor alle bestaande installaties uiterlijk op 31 oktober 2007 registratie heeft plaatsgevonden of een vergun- ning is verleend; installaties waarvoor de verlening van de vergunning of de registratie moet plaatsvinden met gebruikmaking van het reductieprogramma van bijlage IIB, dit uiter- lijk op 31 oktober 2005 aan de bevoegde autoriteiten melden; 4. indien een installatie — een belangrijke wijziging ondergaat, of — na een belangrijke wijziging voor het eerst onder de richtlijn valt, het deel van de installatie dat de belangrijke wijziging ondergaat zal worden behandeld als nieuwe installatie dan wel als een bestaande installatie mits de totale emissies van de gehele installatie niet hoger zijn dan wanneer het deel dat belangrijke wijzigingen heeft ondergaan als nieuwe installatie was behandeld. Artikel 5 Vereisten 1. De lidstaten treffen de nodige maatregelen, hetzij door vermelding in de voorwaarden van de vergunning, hetzij door algemeen bindende voorschriften om ervoor te zorgen dat aan de leden 2 tot en met 12 wordt voldaan. 2. Alle installaties moeten voldoen aan: a) of de in bijlage IIA bepaalde emissiegrenswaarden voor afgassen en diffuse emissiegrenswaarden of aan of aan de eisen van het in bijlage IIB beschreven reduc- tieprogramma. a) Voor diffuse emissies passen de lidstaten diffuse emissiegrenswaarden op installaties toe als emissie- grenswaarde. Maar indien ten genoegen van de bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat deze waarde technisch en economisch niet haalbaar is voor een afzonderlijke installatie, kan de bevoegde autoriteit voor een dergelijke installatie een uitzon- dering maken, op voorwaarde dat er geen aanmer- kelijke gevaren voor de menselijke gezondheid of het milieu zijn te verwachten. Voor elke uitzonde- ring moet de exploitant ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat er gebruik wordt gemaakt van de beste beschikbare techniek. b) Voor activiteiten die niet in een gesloten systeem kunnen worden uitgeoefend, kan worden afgewe- ken van de emissiegrenswaarden van bijlage IIA, indien deze mogelijkheid uitdrukkelijk in deze bij- lage wordt genoemd. In dat geval dient het reduc- tieprogramma van bijlage IIB te worden gevolgd, tenzij ten genoegen van de bevoegde autoriteit wordt aangetoond dat deze optie technisch en eco- nomisch niet haalbaar is. In dat geval moet de exploitant ten genoegen van de bevoegde autoriteit aantonen dat er gebruik wordt gemaakt van de beste beschikbare techniek. De lidstaten brengen over de uitzonderingen betreffende de voorgaande punten a) en b), verslag uit aan de Com- missie overeenkomstig artikel 11. Voor installaties die het reductieprogramma niet vol- 4. gen, moet iedere emissieverminderende apparatuur die na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn is aange- bracht, aan de vereisten van bijlage IIA voldoen. 5. Installaties waar twee of meer activiteiten worden verricht die elk de drempelwaarden van bijlage IIA over- schrijden, moeten a) ten aanzien van de in de leden 6, 7 en 8 gespecifi- ceerde stoffen voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in die leden vermelde eisen; b) ten aanzien van alle andere stoffen: i) hetzij voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in lid 2 vermelde eisen, ii) hetzij totale emissies hebben die niet hoger zijn dan bij toepassing van punt i) het geval zou zijn geweest. C 248/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 6. Stoffen of preparaten waaraan een of meer van de risicozinnen R45, R46, R49, R60 en R61 is of zijn toege- kend of die van deze zinnen moeten zijn voorzien wegens hun gehalte aan VOS die krachtens Richtlijn 67/548/ EEG (1) als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting zijn ingedeeld, moeten voorzover mogelijk en rekening houdend met de in artikel 7, lid 1, genoemde richtsnoeren binnen zo kort mogelijke tijd door minder schadelijke stoffen of preparaten worden vervangen. 7. Voor de uitstoot van de in lid 6 vermelde VOS, waar- bij de massastroom van de stoffen waarvoor de in lid 6 vermelde etikettering verplicht is, in totaal 10 g/uur of meer bedraagt, moet een emissiegrenswaarde van 2 mg/ nm3 in acht worden genomen. De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokken stoffen. 8. Voor de uitstoot van gehalogeneerde VOS waaraan de risicozin R40 is toegekend, waarbij de massastroom van de stoffen waarvoor de vermelding van R40 verplicht is, in totaal 100 g/uur of meer bedraagt, moet een emissie- grenswaarde van 20 mg/nm3 in acht worden genomen. De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokken stoffen. De in lid 6 en de eerste alinea genoemde uitstoot van VOS moet worden beperkt als ware het emissies van een instal- latie in een gesloten systeem, voorzover dit technisch en economisch haalbaar is, om de volksgezondheid en het milieu te beschermen. 9. Bij uitstoot van VOS waaraan na de inwerkingtre- ding van deze richtlijn een van de in de leden 6 en 8 genoemde risicozinnen wordt toegekend of die van deze zinnen moeten zijn voorzien, moeten de in lid 7, respectie- velijk lid 8, genoemde emissiegrenswaarden zo snel moge- lijk in acht worden genomen. 10. Alle passende voorzorgsmaatregelen worden getrof- fen om de emissies bij het starten en stilleggen van de installatie tot een minimum te beperken. 11. Bestaande installaties die werken met nabehande- lingsapparatuur en voldoen aan de emissiegrenswaarden van — 50 mg C/nm3 bij verbranding, — 150 mg C/nm3 bij iedere andere nabehandelingsappa- ratuur, zijn vrijgesteld van de emissiegrenswaarden voor afgassen in de tabel van bijlage IIA, voor een periode van twaalf jaar na de in artikel 15 bedoelde datum, mits de totale emissies van de gehele installatie niet groter zijn dan het geval zou zijn geweest indien aan alle eisen van de tabel was voldaan. 12. Noch het reductieprogramma, noch de toepassing van lid 11 of artikel 6, ontslaat installaties die stoffen als bedoeld in de leden 6, 7 en 8 uitwerpen van de plicht aan de eisen van die leden te voldoen. 13. Wanneer een risicobeoordeling overeenkomstig Ver- ordening (EEG) nr. 793/93 (2) of Richtlijn 88/379/EEG (3) plaatsvindt voor e´e´n van de stoffen waarvoor op de etiket- tering R40, R60 of R61 moet worden vermeld en die krachtens deze richtlijn worden gereguleerd, beziet de Commissie de conclusies van de risicobeoordeling en neemt zij in voorkomend geval de nodige maatregelen. Artikel 6 Nationale plannen 1. Onverminderd Richtlijn 96/61/EG kunnen de lidsta- ten nationale plannen opstellen en uitvoeren om de emissie van de onder artikel 1 vallende activiteiten en industrie¨le installaties, met uitzondering van de activiteiten 4 en 11 van bijlage IIA, te beperken. Geen enkele van de andere activiteiten kan door middel van een nationaal plan van het toepassingsgebied van de richtlijn worden uitgesloten. Die plannen moeten ertoe leiden dat de jaarlijkse emissie van VOS door onder deze richtlijn vallende bestaande installaties ten minste evenveel en binnen dezelfde tijd daalt als wanneer de emissiegrenswaarden krachtens artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II tijdens de looptijd van het nationale plan zouden zijn toegepast. Het zo nodig bij- gewerkte nationale plan wordt om de drie jaar opnieuw voorgelegd aan de Commissie. Een lidstaat die aldus handelt kan bestaande installaties vrijstellen van de toepassing van de in artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II vastgestelde emissiegrenswaarden. Een bestaande installatie kan in geen geval op grond van een nationaal plan van de bepalingen van Richtlijn 96/61/EG vrijgesteld worden. 2. Het plan bevat een lijst van de maatregelen die zijn of moeten worden genomen om ervoor te zorgen dat het in lid 1 vermelde doel wordt bereikt, met inbegrip van een gedetailleerde beschrijving van de voorgestelde regeling voor toezicht op het plan. Ook worden er bindende tus- sentijdse reductiedoelstellingen in opgenomen, waaraan de vorderingen kunnen worden gemeten. Het plan dient ver- (1) PB 196 van 16. 8. 1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/69/EG van de Commissie (PB L 343 van 13. 12. 1997, blz. 19). (2) PB L 84 van 5. 4. 1993, blz. 1. (3) PB L 187 van 16. 7. 1988, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewij- zigd bij Richtlijn 96/65/EG (PB L 265 van 18. 10. 1996, blz. 15). 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/7 enigbaar te zijn met de desbetreffende bestaande commu- nautaire wetgeving, met inbegrip van de bepalingen ter- zake van deze richtlijn, en dient het volgende te omvatten: — een omschrijving van de activiteit(en) waarop het plan van toepassing is; — de door die activiteiten te verwezenlijken emissiere- ductie die overeenstemt met de reductie die zou zijn bereikt door toepassing van de in lid 1 bedoelde emis- siegrenswaarden; — het aantal onder het plan vallende installaties, de totale omvang van hun emissies en de totale omvang van de emissies van elk van de activiteiten. Het plan dient tevens een volledige beschrijving te bevat- ten van het gamma aan instrumenten waarmee aan de eisen van het plan zal worden voldaan, alsmede de nodige bewijzen dat deze instrumenten afdwingbaar zijn, en nadere gegevens betreffende de middelen aan de hand waarvan de naleving van het plan zal worden aangetoond. 3. De lidstaat dient het plan in bij de Commissie. Het plan moet vergezeld gaan van documentatie aan de hand waarvan kan worden gecontroleerd of het in lid 1 ver- melde doel zal worden bereikt, waaronder eventueel speci- aal door de Commissie gevraagde documentatie. Bestaande installaties die aanzienlijke wijzigingen ondergaan, blijven binnen het toepassingsgebied van het nationale plan, op voorwaarde dat de betrokken installaties ook al onder dit plan zouden vallen voordat zij die aanzienlijke wijzigingen hadden ondergaan. 4. De lidstaat wijst een nationale autoriteit aan voor het verzamelen en beoordelen van de krachtens lid 3 vereiste informatie en voor de uitvoering van het nationale plan. 5. a) De Commissie stelt het comite´ van artikel 13 uiter- lijk e´e´n jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in kennis van de criteria voor de beoordeling van de nationale plannen. b) Indien de Commissie na beoordeling van het plan, van het opnieuw ingediende plan of de krachtens artikel 11 van deze richtlijn door de lidstaat inge- diende verslagen, er niet van overtuigd is dat de doelstellingen van het plan binnen de voorgeschre- ven termijn zullen worden verwezenlijkt, stelt zij de lidstaat en het in artikel 13 bedoelde comite´ in kennis van haar mening en de redenen daarvoor. Zij doet zulks binnen zes maanden na de ontvangst van het plan of het verslag. Vervolgens stelt de lid- staat de Commissie en het comite´ binnen drie maanden in kennis van de corrigerende maatrege- len die hij zal treffen om ervoor te zorgen dat de doelstellingen worden verwezenlijkt. verwezenlijkt, doelstelling van het plan binnen de vermelde termijn wordt gehouden voor bestaande installaties binnen de daarvoor in deze richtlijn vermelde termijn, aan artikel 5, leden 2 en 3, en bijlage II in artikel 13 te voldoen. De Commissie brengt het bedoelde comite´ op de hoogte van haar besluit. lidstaat is de Artikel 7 Vervanging 1. De Commissie draagt er zorg voor dat er een uitwis- seling van informatie tussen de lidstaten en de betrokken activiteiten plaatsvindt over het gebruik van organische stoffen en mogelijke vervangingsproducten daarvoor. Daarbij wordt aandacht besteed aan de geschiktheid voor het gebruik, de potentie¨le effecten voor de menselijke gezondheid en het milieu en de economische gevolgen, met name de kosten en baten van de beschikbare mogelijkhe- den, met het oog op richtsnoeren voor het gebruik van stoffen en technieken die de minste potentie¨le effecten op lucht, water, bodem, ecosystemen en de menselijke gezondheid hebben. Na de informatie-uitwisseling publi- ceert de Commissie richtsnoeren voor elke activiteit. 2. De lidstaten dragen er zorg voor dat bij de verlening van een vergunning en bij het formuleren van algemeen bindende voorschriften rekening wordt gehouden met de in lid 1 genoemde richtsnoeren. Artikel 8 Toezicht 1. De lidstaten voeren een verplichting in voor de exploitant van een onder deze richtlijn vallende installatie de bevoegde autoriteit eenmaal per jaar of op verzoek de gegevens te verstrekken die deze nodig heeft om na te gaan of aan de richtlijn wordt voldaan. 2. De lidstaten zien erop toe dat rookkanalen waarop nabehandelingsapparatuur is aangesloten en die aan de uitlaatzijde gemiddeld in totaal meer dan 10 kg organische koolstof per uur uitwerpen, doorlopend op naleving van de emissiegrenswaarden worden gecontroleerd. 3. In andere gevallen dragen de lidstaten er zorg voor dat continue of periodieke metingen worden uitgevoerd. Bij periodieke metingen worden gedurende elke meetcam- pagne ten minste drie meetresultaten geregistreerd. 4. Metingen zijn niet vereist indien nabehandelings- apparatuur aan het einde van de pijp niet noodzakelijk is om te voldoen aan deze richtlijn. 6. Indien de Commissie binnen zes maanden na de ken- nisgeving van de corrigerende maatregelen besluit dat die maatregelen onvoldoende zijn om te verzekeren dat de 5. De Commissie organiseert binnen drie jaar na de datum van omzetting van deze richtlijn een uitwisseling C 248/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 van informatie over het gebruik van oplosmiddelenboek- houdingen in de lidstaten op basis van de gegevens over de uitvoering van de richtlijn. Artikel 10 Niet-naleving Artikel 9 Naleving van emissiegrenswaarden Ten genoegen van de bevoegde autoriteit dient te 1. worden aangetoond dat is voldaan aan — emissiegrenswaarden voor afgassen, de diffuse- en totale emissiegrenswaarden, — de eisen van het reductieprogramma krachtens bijlage IIB, — artikel 5, lid 3. De lidstaten treffen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer wordt vastgesteld dat niet aan de eisen van deze richtlijn is voldaan: a) de exploitant de bevoegde autoriteit op de hoogte stelt en maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat op een zo kort mogelijke termijn weer aan de eisen wordt voldaan; b) indien de niet-naleving een direct gevaar voor de men- selijke gezondheid oplevert en zolang niet gewaar- borgd kan worden dat overeenkomstig punt a) weer aan de eisen wordt voldaan, verdere uitoefening van de activiteit opgeschort wordt. Bijlage III bevat richtsnoeren voor een oplosmiddelenboek- houding, waarmee kan worden aangetoond dat deze para- meters in acht worden genomen. Artikel 11 Informatiesystemen en verslaggeving Gasvolumes mogen worden toegevoegd om de afgassen af te koelen of te verdunnen indien dit technisch gerechtvaar- digd is maar worden niet meegeteld bij het vaststellen van de massaconcentratie van de verontreinigende stof in het afgas. 2. Na een belangrijke wijziging wordt opnieuw nage- gaan of de voorschriften worden nageleefd. Bij doorlopende metingen wordt geacht aan de emis- 3. siegrenswaarden voldaan te zijn indien: a) b) geen van de gemiddelden onder normale omstandighe- den gedurende 24 uur normaal bedrijf hoger is dan de emissiegrenswaarden, en geen van de uurgemiddelden onder normale omstan- digheden hoger is dan 1,5 maal de emissiegrenswaar- den. Bij periodieke metingen wordt geacht aan de emissie- 4. grenswaarden voldaan te zijn indien in e´e´n toezichtcam- pagne: a) het gemiddelde van alle metingen onder normale omstandigheden niet hoger is dan de emissiegrens- waarden, en b) geen van de uurgemiddelden onder normale omstan- digheden hoger is dan 1,5 maal de emissiegrenswaar- den. 5. De naleving van artikel 5, leden 7 en 8, wordt gecon- troleerd op basis van de som van de massaconcentraties van de verschillende betrokken vluchtige organische stof- fen. In alle andere gevallen vindt de controle op de nale- ving plaats op basis van de totale massa organische kool- stof die wordt uitgestoten, tenzij in bijlage IIA anders is bepaald. 1. Elke drie jaar verstrekken de lidstaten de Commissie informatie over de uitvoering van deze richtlijn in de vorm van een verslag. Het verslag wordt opgesteld aan de hand van een vragenlijst of een schema, uitgewerkt door de Commissie volgens de procedure van artikel 6 van Richt- lijn 91/692/EEG van de Raad (1). De vragenlijst of het schema wordt zes maanden v(cid:243)(cid:243)r de aanvang van de ver- slagperiode aan de lidstaten toegezonden. Het verslag wordt aan de Commissie voorgelegd binnen negen maan- den na de periode van drie jaar waarop het betrekking heeft. Behoudens de in artikel 3, leden 2 en 3, van Richt- lijn 90/313/EEG van de Raad (2) vastgestelde beperkingen tijdstip publiceren de lidstaten deze verslagen op het waarop zij bij de Commissie worden ingediend. Het eerste verslag bestrijkt de eerste drie jaren na de in artikel 15 bedoelde datum. 2. De krachtens lid 1 verstrekte informatie omvat met name voldoende representatieve gegevens om aan te tonen dat voldaan is aan de voorschriften van artikel 5 en in voorkomend geval aan de voorschriften van artikel 6. 3. De Commissie stelt een verslag op over de tenuitvoer- legging van deze richtlijn, op basis van de door de lidsta- ten verstrekte gegevens, en doet dit uiterlijk vijf jaar nadat de eerste verslagen door de lidstaten zijn voorgelegd. De Commissie legt dit verslag voor aan het Europees Parle- ment en aan de Raad, zo nodig vergezeld van voorstellen. Artikel 12 Openbaarheid van informatie 1. Onverminderd Richtlijn 90/313/EEG treffen de lid- staten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ten (1) PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48. (2) PB L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/9 minste aanvragen om vergunningen voor nieuwe installa- ties of voor belangrijke wijzigingen aan die installaties die krachtens Richtlijn 96/61/EG een vergunning moeten heb- ben, gedurende een passende periode voor het publiek toe- gankelijk zijn, zodat het publiek daarover opmerkingen kan maken, voordat de bevoegde autoriteit een beslissing neemt. Onverminderd Richtlijn 96/61/EG houdt dit niet in dat de informatie voor het publiek moet worden bewerkt. De beslissing van de bevoegde autoriteit, met ten minste een afschrift van de vergunning, en eventuele latere bijwer- kingen moeten eveneens voor het publiek toegankelijk zijn. De algemeen bindende voorschriften voor installaties en de lijst van geregistreerde en toegestane activiteiten worden voor het publiek toegankelijk gesteld. Artikel 14 Sancties De lidstaten bepalen welke sancties gelden voor overtre- dingen van de nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn worden vastgesteld en nemen alle nodige maatre- gelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden getrof- fen. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en ontmoedigend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 15 vermelde datum in kennis van die bepalingen en delen eventuele latere wijzi- gingen zo spoedig mogelijk mee. Artikel 15 Omzetting 2. De resultaten van het volgens de vergunnings- of registratievoorwaarden van de artikelen 8 en 9 verplichte emissietoezicht, die in het bezit zijn van de bevoegde auto- riteit moeten voor het publiek toegankelijk zijn. 1. De lidstaten treffen de nodige wettelijke en bestuurs- rechtelijke maatregelen om uiterlijk. (*) aan deze richt- lijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onver- wijld in kennis. 3. De leden 1 en 2 gelden met inachtneming van de beperkingen ten aanzien van de redenen op grond waarvan de overheid kan weigeren informatie te verstrekken, waar- onder de vertrouwelijkheid van bedrijfs- en handelsgege- vens, die in artikel 3, leden 2 en 3, van Richtlijn 90/313/ EEG zijn vastgesteld. Artikel 13 Comite´ De Commissie wordt bijgestaan door een comite´ van raad- gevende aard bestaande uit vertegenwoordigers van de lid- staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comite´ een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comite´ brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comite´ uitgebrachte advies. Zij brengt het comite´ op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officie¨le bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 17 Bestemming Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te. Voor de Raad De Voorzitter (*) 24 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn. C 248/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 BIJLAGE I TOEPASSINGSGEBIED Deze bijlage bevat de in artikel 1 bedoelde categoriee¨n industrie¨le activiteiten. Bij overschrijding van de in bijlage IIA genoemde productiedrempels vallen de in deze bijlage genoemde activiteiten binnen het toepassings- gebied van de richtlijn. In elk geval omvatten de activiteiten de reiniging van de procesapparatuur, maar niet de reiniging van de werkstukken, tenzij andersluidende vermeldingen zijn opgenomen. Aanbrengen van lijmlagen Activiteiten waarbij een kleefstof op een oppervlak wordt aangebracht, met uitzondering van het aanbrengen van lijmlagen en lamineren samenhangend met drukprocessen. Coatingwerkzaamheden Alle activiteiten waarbij een of meer ononderbroken lagen van een coating worden aangebracht op: — de volgende voertuigen: — nieuwe auto’s die in Richtlijn 70/156/EEG (1) worden gedefinieerd als voertuigen van categorie M1 en, voorzover de coating plaatsvindt in dezelfde installatie als voertuigen van M1, van categorie N1; — vrachtwagencabines, gedefinieerd als de behuizing voor de chauffeur en de daarmee ge(cid:239)ntegreerde behuizing voor de technische apparatuur van voertuigen die in Richtlijn 70/156/EEG als voertuigen van de categoriee¨n N2 en N3 worden gedefinieerd; — bestelwagens en vrachtwagens, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd als voertuigen van de categoriee¨n N1, N2 en N3, met uitzondering van vrachtwagencabines; — bussen, in Richtlijn 70/156/EEG gedefinieerd als voertuigen van de categoriee¨n M2 en M3; — aanhangwagens, gedefinieerd in de categoriee¨n O1, O2 en O3 in Richtlijn 70/156/EEG; — metalen en kunststofoppervlakken, met inbegrip van oppervlakken van vliegtuigen, schepen, treinen enz. ; — houten oppervlakken; — textiel, stoffen, film en papieroppervlakken; — leder. Hieronder valt niet de coating van substraten met metalen met behulp van elektroforese en chemische spuit- technieken. Als de coatingactiviteit ook een stap omvat waarbij hetzelfde artikel wordt bedrukt, ongeacht de daarbij gebruikte techniek, wordt deze stap als onderdeel van de coatingactiviteit beschouwd. Drukactiviteiten die als afzonderlijke activiteiten plaatsvinden, vallen echter niet binnen deze categorie, maar kunnen onder deze richtlijn vallen indien de drukactiviteit binnen het toepassingsgebied daarvan valt. Bandlakken Elke activiteit waarbij band van staal, roestvrij staal, bekleed staal, koperlegeringen of aluminiumband in een continu proce´de´ wordt bekleed met een filmvormende of laminaatcoating. Chemisch reinigen Alle industrie¨le of commercie¨le activiteiten waarbij VOS worden gebruikt in een installatie voor het schoon- maken van kleren, meubelstoffen en soortgelijke consumptiegoederen, met uitzondering van het handmatig verwijderen van vlekken in de textiel- en de kledingindustrie. (1) PB L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/27/EG (PB L 233 van 25. 8. 1997, blz. 1). 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/11 Fabricage van schoeisel Elke activiteit met betrekking tot de fabricage van volledig schoeisel of delen daarvan. Vervaardiging van coatingpreparaten, lak, inkt en kleefstoffen De vervaardiging van bovengenoemde eindproducten en, wanneer dit in dezelfde installatie gebeurt, van half- fabrikaten door het mengen van pigmenten, hars en kleefstoffen met organische oplosmiddelen of andere draagstoffen, waaronder dispergeren en predispergeren, aanpassen van de viscositeit en de kleur en bewerkin- gen om de verpakking te vullen met het eindproduct. Vervaardiging van geneesmiddelen De chemische synthese, fermentatie, extractie, formulering en afwerking van geneesmiddelen en de vervaardi- ging van halffabrikaten, voorzover deze op dezelfde plaats gebeurt. Drukken Een activiteit waarbij tekst en/of afbeeldingen worden gereproduceerd door met behulp van een beelddrager inkt op ongeacht welk soort oppervlak aan te brengen. Hieronder vallen ook daarmee samenhangende lak-, coating- en lamineertechniken. Onder deze richtlijn vallen alleen de volgende deelprocessen: — flexografie: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een beelddrager van rubber of elastische fotopolymeren, waarop de drukkende delen zich boven de niet-drukkende delen bevinden, en van vloei- bare inkt die door verdamping droogt. — heatsetrotatie-offset: een rotatiedrukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een beelddrager waarop de drukkende delen en de niet-drukkende delen in hetzelfde vlak liggen, waarbij rotatie inhoudt dat het te betrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de machine wordt gevoerd. Het niet-druk- kende deel wordt zodanig behandeld dat het water aantrekt en derhalve de inkt afstoot. Het drukkende deel wordt zodanig behandeld dat het inkt opneemt en overbrengt op het te bedrukken oppervlak. De ver- damping vindt plaats in een oven, waar het bedrukte materiaal met warme lucht wordt verwarmd. — lamineren samenhangend met een drukproces: de samenhechting van twee of meer flexibele materialen tot een laminaat. — illustratiediepdruk: rotatiediepdrukactiviteit waarbij papier voor tijdschriften, brochures, catalogi of soort- gelijke producten met inkt op basis van tolueen wordt bedrukt. — rotatiediepdruk: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een cilindrische beelddrager, waarop de drukkende delen lager liggen dan de niet-drukkende delen, en vloeibare inkt die door verdam- ping droogt. De napjes worden met inkt gevuld en het overschot wordt van de niet-drukkende delen ver- wijderd voordat het te bedrukken oppervlak contact met de cilinder maakt en de inkt uit de napjes trekt. — rotatiezeefdruk: een rotatiedrukactiviteit waarbij de inkt door een poreuze beelddrager wordt geperst, waarbij de drukkende delen open zijn en het niet-drukkende deel wordt afgedekt, en zo op het te bedruk- ken oppervlak wordt gebracht en gebruik wordt gemaakt van vloeibare inkt die uitsluitend door verdam- ping droogt. Bij een rotatief drukproces wordt het te bedrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de machine gebracht. — lakken: een proces waarbij een lak of een kleefstof om later het verpakkingsmateriaal af te sluiten op een flexibel materiaal wordt aangebracht. Bewerking van natuurlijk of synthetisch rubber Elke activiteit met betrekking tot het mengen, malen, vermengen, kalanderen, extruderen en vulkaniseren van natuurlijk of synthetisch rubber en alle nevenbewerkingen om natuurlijk of synthetisch rubber te bewerken tot eindproduct. Oppervlaktereiniging Alle activiteiten, met uitzondering van chemisch reinigen, waarbij organische oplosmiddelen worden gebruikt om verontreiniging van het oppervlak van materialen te verwijderen, met inbegrip van ontvetting. Een uit C 248/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 meer dan e´e´n stap bestaande reinigingsactiviteit die niet wordt onderbroken door een andere stap, wordt als e´e´n oppervlaktereinigingsactiviteit beschouwd. Deze activiteit betreft niet het reinigen van apparatuur maar het reinigen van het oppervlak van producten. Extractie van plantaardige olie¨n en dierlijke vetten en raffinage van plantaardige olie¨n Alle activiteiten waarbij plantaardige olie uit zaden en ander plantaardig materiaal wordt gee¨xtraheerd, droge residuen tot diervoeder worden verwerkt, of vetten en plantaardige olie uit zaden, plantaardig materiaal en/of dierlijk materiaal worden geraffineerd. Overspuiten van voertuigen Alle industrie¨le of commercie¨le activiteiten en daarmee verband houdende ontvettingsactiviteiten waarbij als onderdeel van de reparatie, de bescherming of de decoratie van voertuigen buiten de fabriek een laklaag wordt aangebracht op een wegvoertuig, zoals gedefinieerd in Richtlijn 70/156/EEG, of een deel daarvan, of waarbij met voor het overspuiten gebruikelijke lakken op een andere plaats dan de oorspronkelijke fabricagelijn de oorspronkelijke laklaag op voertuigen wordt aangebracht. Coating van wikkeldraad Elke coatingsactiviteit van metalen geleiders die worden gebruikt om spoelen voor transformatoren, motoren enz. mee te wikkelen. Impregneren van houten oppervlakken Elke activiteit waarbij een houtverduurzamingsmiddel in het hout wordt gebracht. Lamineren van hout en kunststof Elke activiteit met het oog op het aaneenhechten van hout en/of kunststof voor de vervaardiging van lamina- ten. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/13 BIJLAGE IIA I. DREMPELWAARDEN EN EMISSIEBEPERKING Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempel- waarde (verbruik op- losmiddelen in ton/jaar) Emissie- grenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) Diffuse-emissiegrens- waarde (percentage oplosmiddeleninput) Totale emissiegrens- waarde Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand Bijzondere bepalingen 1 Heatsetrotatie-offsetdruk (. 15) 15-25. 25 100 20 30 (1) 30 (1) (1) Resten oplosmiddelen in eindproduct worden niet als onderdeel van de dif- fuse emissie beschouwd. 2 Illustratiediepdruk (. 25) 75 10 15 3 Andere rotatiediepdruk, flexografie, rotatiezeefdruk, lamineer- of lakeenheden, (. 15) rotatiezeefdruk op textiel/karton (. 30) 15-25. 25. 30 (1) 100 100 100 25 20 20 4 Oppervlaktereiniging (1) (. 1) 1-5. 5 20 (2) 20 (2) 15 10 5 Overige oppervlaktereiniging (. 2) 2-10. 10 75 (1) 75 (1) 20 (1) 15 (1) 6 Coating voertuigen (, 15) en. 0,5 50 (1) 25 overspuiten voertuigen (1) Drempel voor rotatiezeef- druk op textiel en karton. (1) Met de in artikel 5, leden 6 en 8, vermelde stoffen. (2) Grenswaarde in massa van de verbindingen in mg/nm3 en niet in totale massa koolstof. (1) Wanneer aan de bevoegde instantie wordt aange- toond dat het gemiddelde gehalte aan organische oplosmiddelen van al het in een installatie gebruikte reinigingsmateriaal niet hoger ligt dan 30 gewichtsprocenten, gelden deze waarden niet voor die installatie. (1) Naleving overeenkomstig artikel 9, lid 3, moet wor- den aangetoond op basis van metingen om de 15 minuten. C 248/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempel- waarde (verbruik op- losmiddelen in ton/jaar) Emissie- grenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) Diffuse-emissiegrens- waarde (percentage oplosmiddeleninput) Totale emissiegrens- waarde Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand Bijzondere bepalingen 7 Bandlakken (. 25) 50 (1) 5 10 8 Andere coatingprocessen, waaronder metaal-, kunst- stof-, textiel- (1), film- en papiercoating (. 5) 5-15. 15 100 (2) (5) 50/75 (3) (4) (5) 20 (5) 20 (5) (1) Voor installaties die tech- nieken gebruiken waarbij hergebruik van terug- gewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt een emissiegrenswaarde van 150. (1) Rotatiezeefdruk op textiel valt onder sector 3. (2) Deze emissiegrenswaarde geldt voor coating- en droogprocessen in een gesloten systeem. (3) De eerste emissiegrens- waarde geldt voor droog- processen en de tweede voor coatingprocessen. (4) Voor installaties die ge- nitrogeneerde oplosmidde- len gebruiken met technie- ken waarbij hergebruik van teruggewonnen oplos- middelen mogelijk is, geldt een gecombineerde grenswaarde voor coating- en droogproces van 150. (5) Voor coatingwerk dat niet kan worden uitgevoerd in een gesloten systeem (zoals in de scheepsbouw, schilderen van vliegtuig- rompen) kan overeenkom- stig artikel 5, lid 3, on- der b), van deze waarden worden afgeweken. 9 Coating van wikkeldraad (. 5) 10 g/kg (1) 5 g/kg (2) (1) Geldt voor installaties met een gemiddelde draaddia- meter # 0,1 mm. (2) Geldt voor alle andere in- stallaties. 10 Coating van hout (. 15) 15-25. 25 100 (1) 50/75 (2) 25 20 (1) Deze emissiegrenswaarde geldt voor coating- en droogprocessen in een gesloten systeem. (2) De eerste waarde geldt voor droogprocessen en de tweede voor coating- processen. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/15 Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempel- waarde (verbruik op- losmiddelen in ton/jaar) Emissie- grenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) Diffuse-emissiegrens- waarde (percentage oplosmiddeleninput) Totale emissiegrens- waarde Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand Bijzondere bepalingen 11 Chemisch reinigen 20 g/kg (1) (2) (3) (1) Uitgedrukt in massa uit- gestoten oplosmiddel per kilogram gereinigd en gedroogd product. (2) De in artikel 5, lid 8, vermelde emissiegrens- waarde geldt niet voor deze sector. (3) De volgende vrijstelling geldt alleen voor Grieken- land: de totale emissie- grenswaarde geldt de eer- ste twaalf jaar na de in- werkingtreding van deze richtlijn niet voor be- staande installaties in af- gelegen gebieden en/of op eilanden, met een bevol- king van maximaal 2 000 permanente inwoners, waar het gebruik van technologisch geavan- ceerde apparatuur econo- misch niet haalbaar is. 12 Impregneren van hout (. 25) 100 (1) 45 11 kg/m3 (1) Geldt niet voor impreg- neren met creosoot. 13 Coating van leer (. 10) 10-25. 25 14 Fabricage van schoeisel (. 5) 85 g/m2 75 g/m2 150 g/m2 (. 10) (1) (1) Voor coating van leer voor meubelen en bepaalde lederen goederen die worden gebruikt als kleine consumptiegoederen zoals tassen, riemen, portefeuilles enz. 25 g per paar De totale emissiegrenswaar- den zijn uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel per vervaardigd paar compleet schoeisel. 15 Lamineren van hout en kunststof (. 5) 30 g/m2 C 248/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempel- waarde (verbruik op- losmiddelen in ton/jaar) Emissie- grenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) Diffuse-emissiegrens- waarde (percentage oplosmiddeleninput) Totale emissiegrens- waarde Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand Bijzondere bepalingen 16 Het aanbrengen van een lijmlaag (. 5) 5-15. 15 50 (1) 50 (1) 25 20 (1) Als technieken worden ge- bruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplos- middelen mogelijk is, geldt een emissiegrens- waarde voor afgassen van 150. 17 Vervaardiging van coating- preparaten, lak, inkt en kleefstoffen (. 100) 100-1 000 150. 1 000 150 5 3 5 % van de op- losmiddeleninput 3 % van de op- losmiddeleninput Onder de diffuse-emissie- grenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als be- standdeel van een coatingpre- paraat in een gesloten contai- ner worden verkocht. 18 Bewerking van rubber 20 (1) 25 (2) (. 15) 25 % van de op- losmiddeleninput 19 Extractie van plantaardige oliën en van dierlijke vetten en raffinage van plantaardige oliën (. 10) Dierlijk vet: 1,5 kg/ton Ricinus: 3,0 kg/ ton Raapzaad: 1,0 kg/ton Zonnebloemzaad: 1,0 kg/ton Sojabonen (nor- male maling): 0,8 kg/ton Sojabonen (witte vlokken): 1,2 kg/ton Overige zaden en ander plantaardig materiaal: — 3 kg/ton (1) — 1,5 kg/ton (2) — 4 kg/ton (3) (1) Als technieken worden ge- bruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplos- middelen mogelijk is, geldt voor afgassen een emissiegrenswaarde van 150. (2) Onder de diffuse-emissie- grenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als be- standdeel van een coating- preparaat in een gesloten container worden verkocht. (1) De totale emissiegrens- waarden voor installaties voor de verwerking van losse partijen zaden en an- der plantaardig materiaal moeten door de bevoegde autoriteit per geval worden vastgesteld, met toepassing van de beste beschikbare technieken. (2) Geldt voor alle fractione- ringsprocessen met uitzon- dering van ontgommen (het verwijderen van gom uit de olie). (3) Geldt voor ontgommen. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/17 Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempel- waarde (verbruik op- losmiddelen in ton/jaar) Emissie- grenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) Diffuse emissiegrens- waarde (percentage oplosmiddeleninput) Totale emissiegrens- waarde Nieuw Bestaand Nieuw Bestaand Bijzondere bepalingen 20 Vervaardiging van genees- 20 (1) 5 (2) 15 (2) middelen (. 50) 5 % van de oplos- mid- delen- input 15 % van de oplos- mid- delen- input (1) Als technieken worden ge- bruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplos- middelen mogelijk is, geldt voor afgassen een emissiegrenswaarde van 150. (2) Onder de diffuse-emissie- grenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als bestanddeel van een coatingpreparaat in een gesloten container worden verkocht. II. DE VOERTUIGCOATINGINDUSTRIE De totale emissiegrenswaarden zijn uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel per m2 vervaardigd product en in kilogram uitgestoten oplosmiddel per carrosserie. Het oppervlak van de in de onderstaande tabel vermelde producten wordt als volgt gedefinieerd: — het berekende oppervlak van het totale elektroforetisch coatingvlak en het oppervlak van delen die eventueel in latere fasen van het coatingproces worden toegevoegd en met dezelfde coating worden bekleed als voor het desbetreffende product wordt gebruikt, of het totale oppervlak van het in de installatie gecoate product. Het oppervlak van het elektroforetisch coatingvlak wordt berekend met de volgende formule: 2 × gewicht product zonder coating gemiddelde dikte metaalplaat × dichtheid metaalplaat Deze methode wordt ook gebruikt voor andere gecoate onderdelen van metaalplaat. Voor de berekening van het oppervlak van de andere toegevoegde delen of het totale in de installatie gecoate oppervlak wordt gebruik gemaakt van CAD (computergesteund ontwerp) of andere gelijkwaardige methoden. De totale emissiegrenswaarde in onderstaande tabel heeft betrekking op alle procesfasen die in dezelfde installatie worden uitgevoerd vanaf elektroforetische coating of een ander soort coatingproces tot en met het uiteindelijke in de was zetten en polijsten van de toplaag, alsmede de oplosmiddelen die bij het reinigen van procesapparatuur worden gebruikt, met inbegrip van spuitcabines en andere vaste apparatuur, zowel tijdens als buiten de productiefase. De grenswaarde wordt uitgedrukt als de totale massa organische verbindingen per m2 oppervlak van het gecoate product en als de totale massa organische verbindingen per auto- carrosserie. Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempelwaarde productie (geldt voor de jaarlijkse productie van gecoat materiaal) Totale emissiegrenswaarde Nieuw Bestaand Coating nieuwe auto’s (. 15). 5 000 # 5 000 zelfdragend of. 3 500 met chassis 45 g/m2 of 1,3 kg/auto + 33 g/m2 90 g/m2 of 1,5 kg/auto + 70 g/m2 60 g/m2 of 1,9 kg/auto + 41 g/m2 90 g/m2 oder 1,5 kg/auto + 70 g/m2 C 248/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) Drempelwaarde productie (geldt voor de jaarlijkse productie van gecoat materiaal) Totale emissiegrenswaarde Nieuw Bestaand Coating van nieuwe vracht- wagencabines (. 15) Coating van nieuwe bestel- wagens en vrachtwagens (. 15) Coating van nieuwe bussen (. 15) # 5 000. 5 000 # 2 500. 2 500 # 2 000. 2 000 Totale emissiegrenswaarde (g/m2) 65 55 90 70 210 150 85 75 120 90 290 225 Installaties voor de coating van voertuigen beneden de in bovenstaande tabel vermelde drempelwaarden voor het oplosmiddelenverbruik moeten voldoen aan de in bijlage IIA vermelde eisen voor de sector overspuiten van voertuigen. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/19 BIJLAGE IIB REDUCTIEPROGRAMMA 1. Beginselen Het reductieprogramma is bedoeld om de exploitant de mogelijkheid te bieden de emissie op een andere manier in dezelfde mate te beperken als door de toepassing van emissiegrenswaarden zou gebeuren. Daartoe mag de exploitant ieder speciaal voor zijn installatie ontworpen reductieprogramma gebruiken, mits uiteindelijk dezelfde emissiebeperking wordt bereikt. De lidstaten brengen overeenkomstig arti- kel 11 van deze richtlijn verslag uit aan de Commissie over de vordering met het bereiken van dezelfde emissiebeperking, onder meer ook over hun ervaring met de toepassing van het reductieprogramma. 2. Praktische uitvoering Bij het aanbrengen van coating, lak, kleefstof of inkt kan het volgende programma worden gebruikt. Wanneer deze methode niet bruikbaar is, kan de bevoegde instantie een exploitant toestaan een andere ontheffingsregeling toe te passen die naar haar overtuiging aan de hier geschetste beginselen voldoet. Bij de opzet van het programma wordt rekening gehouden met de volgende gegevens: i) wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog in ontwikkeling zijn, moet de exploitant extra tijd krijgen om zijn reductieprogramma uit te voeren; ii) het referentiepunt voor de emissiebeperking moet zo goed mogelijk overeenkomen met de emissie die het resultaat zou zijn als er geen beperkende maatregelen zouden worden genomen. De volgende regeling geldt voor installaties waar voor het product een constant gehalte aan vaste stof kan worden aangenomen en voor de bepaling van het referentiepunt voor de emissiebeperking kan worden gebruikt. i) De exploitant dient een reductieprogramma in waarin met name de daling van het gemiddelde gehalte aan oplosmiddelen van de totale input en/of de verhoging van het rendement bij het gebruik van vaste stoffen wordt vermeld die moet leiden tot een beperking van de totale emissie van de installatie tot een bepaald percentage van de jaarlijkse referentie-emissie, de zogenoemde beoogde emissie. Dit moet volgens het volgende tijdschema gebeuren: Periode in jaren Nieuwe installaties Bestaande installaties Maximaal toegelaten totale emissie per jaar Uiterlijk 31. 10. 2001 Uiterlijk 31. 10. 2005 Beoogde emissie × 1,5 Uiterlijk 31. 10. 2004 Uiterlijk 31. 10. 2007 Beoogde emissie ii) De jaarlijke referentie-emissie wordt als volgt berekend: a) Eerst wordt de totale massa bepaald aan vaste stof in de hoeveelheid coating en/of inkt en/of lak en/of kleefstof die per jaar wordt gebruikt. Vaste stof is ieder materiaal in coating, inkt, lak en kleefstof dat vast wordt wanneer het water of de vluchtige organische stoffen zijn verdampt. b) De jaarlijke referentie-emissie wordt berekend door de volgens punt a) bepaalde massa te vermenigvuldigen met de in onderstaande tabel vermelde factor. De bevoegde instanties kunnen deze factoren voor individuele installaties aanpassen om rekening te houden met een aange- toonde stijging van het rendement bij het gebruik van vaste stoffen. C 248/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 Activiteit Voor punt ii), onder b) te gebruiken vermenig- vuldigingsfactor Rotatiediepdruk; flexografie; lamineren samenhangend met een drukacti- viteit; lakken samenhangend met een drukactiviteit; coating van hout; coating van textiel, vezel, film of papier; het aanbrengen van een lijmlaag Bandlakken, overspuiten van voertuigen 4 3 Coating in contact met levensmiddelen; coating in lucht- en ruimtevaart 2,33 Overige coating en rotatiezeefdruk 1,5 c) De beoogde emissie wordt berekend door de jaarlijkse referentie-emissie te vermenigvuldigen met een percentage dat gelijk is aan: — (de diffuse-emissiegrenswaarde + 15) voor installaties die onder punt 6 en binnen het laagste drempelwaarde-interval van de punten 8 en 10 van bijlage IIA vallen; — (de diffuse-emissiegrenswaarde + 5) voor alle andere installaties. d) Aan de eisen wordt voldaan als de feitelijke emissie van oplosmiddelen, bepaald aan de hand van de oplosmiddelenboekhouding, kleiner is dan of gelijk is aan de beoogde emissie. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/21 BIJLAGE III OPLOSMIDDELENBOEKHOUDING 1. Inleiding In deze bijlage worden richtsnoeren gegeven voor de uitvoering van een oplosmiddelenboekhouding. Allereerst worden de beginselen vermeld (punt 2), vervolgens worden regels inzake de massabalans gegeven (punt 3) en tenslotte wordt aangegeven welke eisen aan de controle op de naleving worden gesteld (punt 4). 2. Beginselen De oplosmiddelenboekhouding beoogt het volgende: i) controle of aan de eisen van artikel 9, lid 1, wordt voldaan; ii) specificatie van de mogelijkheden voor emissiebeperking in de toekomst; iii) verstrekking van informatie over het verbruik van oplosmiddelen, de emissie van oplosmiddelen en de naleving van de richtlijn aan het publiek mogelijk te maken. 3. Definities Met de volgende definities worden regels gegeven ter bepaling van de massabalans. Input (I) van organische oplosmiddelen: I1. De hoeveelheid aangekochte organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten, die in het proces wordt ingevoerd gedurende de termijn waarover de massabalans wordt bepaald. I2. De hoeveelheid teruggewonnen en als oplosmiddel in het proces hergebruikte organische oplosmid- delen als zodanig of in preparaten (de gerecycleerde oplosmiddelen worden telkens meegerekend wanneer ze worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen). Output (O) van organische oplosmiddelen: O1. Afgassenemissies. O2. In water geloosde organische oplosmiddelen, eventueel rekening houdend met de afvalwaterzuive- ring bij de berekening van O5. O3. De hoeveelheid organische oplosmiddelen die als verontreiniging of als residu in de bij het proces vervaardigde producten achterblijft. O4. Niet-afgevangen emissie van organische oplosmiddelen in de lucht. Het gaat hierbij om de algemene ventilatie van ruimtes, waarbij de lucht via ramen, deuren, luchtafvoerkanalen en soortgelijke openingen in het buitenmilieu terechtkomt. O5. Organische oplosmiddelen en/of organische verbindingen die door chemische of fysische reacties verloren gaan (met inbegrip van hoeveelheden die door verbranding, een andere zuivering van afgassen of afvalwaterzuivering vernietigd worden of bijvoorbeeld door adsorptie opgevangen worden, mits die niet bij O6, O7 of O8 worden meegerekend). O6. Organische oplosmiddelen in ingezameld afval. O7. Organische oplosmiddelen als zodanig of in preparaten die als een product met handelswaarde worden verkocht of bestemd zijn om te worden verkocht. O8. Organische oplosmiddelen in preparaten die voor hergebruik worden teruggewonnen maar niet opnieuw in het proces worden ingebracht, mits deze niet bij O7 worden meegerekend. O9. Organische oplosmiddelen die op andere wijze vrijkomen. 4. Richtsnoeren voor het gebruik van een oplosmiddelenboekhouding voor controle op de naleving Het specifieke voorschrift waarop de controle wordt toegepast, zal bepalend zijn voor de wijze waarop de oplosmiddelenboekhouding wordt gebruikt: C 248/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 i) Controle op de naleving van het reductieprogramma in bijlage IIB, waarbij de totale emissie- grenswaarde wordt uitgedrukt in uitgestoten oplosmiddel per eenheid product, of anders wordt geformuleerd in bijlage IIA. a) Voor alle activiteiten die gebruik maken van bijlage IIB, moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gemaakt om het verbruik (V) te bepalen. Het verbruik kan met behulp van de volgende vergelijking worden berekend: V = I1 − O8. Op soortgelijke wijze moet ook de in coatings gebruikte hoeveelheid vaste stof worden bepaald, zodat elk jaar de jaarlijkse referentie-emissie en de beoogde emissie kunnen worden berekend. b) Voor de controle op de naleving van een totale emissiegrenswaarde die in uitgeworpen oplosmiddel per eenheid product wordt uitgedrukt, of anders wordt geformuleerd in bijlage IIA, moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gebruikt om de emissie (E) te bepalen. De emissie kan met behulp van de volgende vergelijking worden berekend: E = LE + O1. Hierbij is LE de lekkage-emissie, zoals gedefinieerd onder punt ii), onder a). De emissie moet vervolgens worden gedeeld door de parameter voor het desbetreffende product. c) Voor controle op de naleving van de voorschriften van artikel 5, lid 5, onder b), ii), moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gebruikt om de totale emissie van alle betrokken activiteiten te bepalen en moet dit getal vervolgens worden vergeleken met de totale emissie die zou zijn veroorzaakt als de voorschriften van bijlage III voor elke activiteit afzonderlijk nageleefd zouden zijn. ii) Bepaling van de diffuse emissie om deze met de lekkage-emissiewaarden in bijlage IIA te kunnen vergelijken: a) Methodologie De diffuse emissie (LE) kan met behulp van de volgende vergelijking worden berekend: LE = I1 − O1 − O5 − O6 − O7 − O8 of LE = O2 + O3 + O4 + O9. Deze hoeveelheid kan door rechtstreekse meting van de verschillende factoren worden bepaald. Het is ook mogelijk een gelijkwaardige berekening op een andere manier uit te voeren, bijvoorbeeld met behulp van het afvangrendement van het proces. De diffuse-emissiewaarde wordt uitgedrukt als een percentage van de input, die met behulp van de volgende vergelijking kan worden berekend: I = I1 + I2. b) Frequentie De diffuse emissie kan met behulp van korte maar volledige metingen worden bepaald. Dit behoeft niet te worden herhaald zolang de apparatuur niet veranderd wordt. 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/23 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING 1. Op 18 februari 1997 heeft de Commissie een op artikel 130 S, lid 1, van het EG-Verdrag gebaseerd voorstel ingediend betreffende de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (1). 2. Het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité hebben op 14 januari 1998 (2) respectievelijk 28 mei 1997 (3) advies uitgebracht. 3. De Commissie heeft de Raad op 26 maart 1998 een gewijzigd voorstel toegezon- den (4). 4. De Raad heeft op 16 juni 1998 zijn gemeenschappelijk standpunt overeenkomstig artikel 189 C van het Verdrag vastgesteld. II. DOEL Deze richtlijn strekt ertoe de rechtstreekse en onrechtstreekse gevolgen van de emissie van vluchtige organische stoffen in het milieu en voornamelijk in de lucht, en de mogelijke gevaren voor de menselijke gezondheid te voorkomen of te beperken door middel van maatregelen en procedures voor een ruime waaier van industriële of commerciële activiteiten voorzover zij de vastgestelde drempelwaarde voor het gebruik van oplosmiddelen overschrij- den. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT A. GEWIJZIGD COMMISSIEVOORSTEL De Raad heeft tien amendementen van het Europees Parlement die in het gewijzigd Commissievoorstel waren opgenomen en twee amendementen die er niet in waren opgenomen hetzij volledig (5), hetzij ten dele (6) of in beginsel aangenomen (7). De twee niet-opgenomen amendementen betreffen: — Artikel 10 (niet-naleving) (amendement nr. 19): waarin het oude lid 2 (aanpak per bedrijfstak voor de nationale plannen) is geschrapt; — Bijlage IIA, rubriek 13 (gedeelte van amendement nr. 29): De invoering van een totale emissiegrenswaarde voor bepaalde vormen van coating van leer. B. DOOR DE COMMISSIE AANVAARDE AMENDEMENTEN DIE NIET IN HET GEMEEN- SCHAPPELIJK STANDPUNT ZIJN OPGENOMEN 1. Gedeelte van amendement nr. 4 (nieuwe overweging), betreffende een nuldrempel voor de sector overspuiten van voertuigen: De Raad achtte een grenswaarde van 500 kg/jaar in deze fase passender in het licht van de administratieve gevolgen van het hoge aantal te controleren installaties. Hij (1) PB C 99 van 26. 3. 1997, blz. 32. (2) PB C 34 van 2. 2. 1998, blz. 83. (3) PB C 287 van 22. 9. 1997, blz. 55. (4) PB C 126 van 24. 4. 1998, blz. 8. (5) Amendementen nrs. 13, 21, 25 en 30. (6) Amendement nr. 4. (7) Amendementen nrs. 15 (zie artikel 5, lid 3, onder a), 17 (zie vermelding van het mogelijk effect op de gezondheid van de mens in artikel 7), 18 (zie artikel 8), 23 (zie artikel 15, lid 1), 26 (combinatie van de definitie van coating (bijlage I), de tweede tabel van bijlage IIA, betreffende de voertuigcoatingsector en de laatste zin van bijlage IIA). C 248/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 8. 98 heeft de Commissie derhalve verzocht zo spoedig mogelijk, als alternatief voor de controle van deze sector, voorstellen voor de regeling ervan per product in te dienen. 2. Amendement nr. 31 (bijlage III, punt 1), betreffende de mogelijkheid voor de lidstaten om bedrijven vrij te stellen van de opstelling van een beheersplan voor oplosmiddelen indien zij de in een akkoord voor de bedrijfstak vastgelegde beste beschikbare technieken (BBT) toepassen: Aangezien in bijlage III betreffende de oplosmiddelenboekhouding enkel richtsnoeren worden gegeven voor de uitvoering van de plannen en in artikel 9 wordt bepaald dat de plannen alleen ondersteunend en demonstratief van aard zijn, was de Raad van oordeel dat een aanvullende keuzemogelijkheid niet noodzakelijk was; de Raad was evenwel van mening dat, teneinde de naleving van de emissiegrenswaarden te controleren, aan de exploitant van een installatie de verplichting wordt opgelegd om de bevoegde autoriteit de nodige gegevens te verstrekken, gegevens over het gebruik van BBT kunnen worden toegevoegd. C. BELANGRIJKSTE WIJZIGINGEN OF ELEMENTEN DIE DOOR DE RAAD ZIJN INGE- VOERD 1. Definities (artikel 2) Alle definities, met inbegrip van de definities die tevoren in de technische bijlage 2 stonden, zijn samengebracht in een enkel artikel en op een logischer wijze geordend. Sommige zijn geherformuleerd om de begrippen te verduidelijken. 2. Vereisten (artikel 5) Hoewel de inhoud van het Commissievoorstel niet is gewijzigd, heeft de Raad dit artikel geherformuleerd op de volgende wijze: — in lid 2 is het begrip „totale emissiegrenswaarde” geïntroduceerd dat ook voorkomt in een nieuwe kolom in bijlage IIA; — in lid 3 wordt voorzien in de mogelijkheid om uitzonderingen toe te staan voor de diffuse-emissiegrenswaarde wanneer voor specifieke installaties is aangetoond dat deze waarde met het gebruik van de beste beschikbare techniek technisch en economisch niet haalbaar is, op voorwaarde dat er geen aanmerkelijke gevaren voor de menselijke gezondheid of het milieu zijn te verwachten; — in lid 9 (nieuw) wordt de overgangsperiode voor de inachtneming van de emissiegrenswaarden tot een minimum beperkt bij uitstoot van vluchtige organi- sche stoffen waaraan, na de inwerkingtreding van de richtlijn, een van de in lid 6 en lid 8 genoemde risicozinnen wordt toegekend of die van deze zinnen moeten zijn voorzien; — lid 11 komt overeen met de bepaling inzake de bescherming van investeringen die tevoren in bijlage IIA was opgenomen en bevat tevens een termijn voor de toepassing ervan. 3. Nationale plannen (artikel 6) De Raad heeft in zijn gemeenschappelijk standpunt de mogelijkheid gehandhaafd om een nationaal plan op te stellen en uit te voeren. In vergelijking met het Commissie- voorstel: — heeft hij deze beperkt tot bestaande installaties, met uitsluiting van: — de oppervlaktereiniging en het chemisch reinigen, — de activiteiten waarbij stoffen worden gebruikt die vergezeld gaan van een in artikel 5 bedoelde waarschuwingszin. De installaties waarvoor een nationaal plan wordt opgesteld zijn echter niet vrijgesteld van de bepalingen van de IPPC-richtlijn; 7. 8. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 248/25 — moeten de lidstaten die van deze mogelijkheid gebruik maken een reeks aanvul- lende gegevens verstrekken aan de hand waarvan de Commissie kan controleren of de doelstellingen wordt bereikt; — is de rol van het raadgevend comité (artikel 13) tot deze materie uitgebreid. 4. Toezicht op en naleving en naleving van de emissiegrenswaarden (artikelen 8 en 9) De Raad heeft deze artikelen een volledig andere structuur gegeven om een duidelijk onderscheid te maken tussen toezicht op en naleving van emissiegrenswaarden. 5. Informatiesysteem en verslaggeving (artikel 11) De Raad heeft een bepaling toegevoegd waarbij de Commissie een verslag moet opstellen over de uitvoering van de richtlijn, op basis van de door de lidstaten verstrekte gegevens. Dit verslag wordt voorgelegd aan het Europees Parlement en aan de Raad, zonodig vergezeld van voorstellen. 6. Drempelwaarden en emissiebeperking (bijlage IIA) De Raad staat achter de inhoud van de door de Commissie voorgestelde aanpak. Hij heeft evenwel een aantal wijzigingen aangebracht waarvan de belangrijkste zijn: — alle sectoren: invoeging van een nieuwe kolom voor totale emissiegrenswaar- den; — sectoren 1 en 3: schrapping van de „richtwaarden” voor diffuse emissiegrens- waarden; — verhoging van de drempelwaarden voor verbruik voor: — sector 3: rotatiezeefdruk op textiel/karton: 30 ton, — sector 6: coating voertuigen en overspuiten voertuigen: 0,5 ton (zie tevens opmerkingen onder B. 1), — sector 18: bewerking van rubber waarvoor de laagste marge is geschrapt, — sector 8 (andere coatingprocessen): voor coatingwerk dat niet in een beheerst systeem kan worden uitgevoerd (b. v. het schilderen van vliegtuigrompen), wordt overeenkomstig artikel 5, lid 3, onder b), in een afwijking voorzien, — sector 11: er wordt voorzien in een specifieke in de tijd beperkte vrijstelling voor Griekenland voor chemisch reinigen in afgelegen gebieden en/of op eilanden; — totale emissiegrenswaarden: — worden opgetrokken voor sector 14 (schoeisel): van 20 tot 25 gram per paar, — worden ingevoerd voor: — de sectoren 17, 18 en 20, — sector 19 (dierlijke vetten): 1,5 kg/ton, — voor de coating van voertuigen wordt een meer billijke aanpak gehanteerd door deze waarden ten dele als een constante per voertuig en ten dele in verhouding tot het coatingvlak toe te passen, — een deel van sector 19 (extractie van olijfolie) is nu opgenomen onder „overige zaden en ander plantaardig materiaal” en de totale emissiegrens- waarden voor de verwerking van losse partijen moeten per geval worden vastgesteld, met toepassing van BBT’s. De Commissie heeft alle wijzigingen van de Raad aanvaard


title: WRITTEN QUESTION No. 1905/98 by Jesús CABEZÓN ALONSO to the Commission. EU-US agreement on the Helms-Burton Act

eurovoc_concepts:
Cuba
EU relations
United States
World Trade Organisation
extra-territoriality
international law
international sanctions
ministerial meeting

formats: html pdf print

text: 11. 12. 98 FI Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti C 386/165 Komission j(cid:228)senten korvaus muodostuu seuraavista osista: › peruspalkka. Komission j(cid:228)senen peruspalkka on 112,5 prosenttia palkkaluokan A1/6 virkamiehen peruspalkasta eli 617 756 Belgian frangia. Komission varapuheenjohtajien kuukausittainen peruspalkka on 125 prosenttia ja komission puheenjohtajan 138 prosenttia palkkaluokan A1/6 virkamiehen peruspalkasta. Komission j(cid:228)senten peruspalkka on progressiivisen verotuksen alaista tuloa, jossa korkein marginaalivero- aste on 45 prosenttia, ja palkasta pid(cid:228)tet(cid:228)(cid:228)n 5,83 prosentin suuruinen tilap(cid:228)inen maksu. Komission j(cid:228)seniin sovelletaan samoja verotusta koskevia s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) kuin henkil(cid:246)st(cid:246)s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)iss(cid:228) s(cid:228)(cid:228)det(cid:228)(cid:228)n komission virka- miesten osalta, ja verot tuloutetaan Euroopan unionin talousarvioon. Lis(cid:228)ksi palkasta pid(cid:228)tet(cid:228)(cid:228)n 1,8 prosentin osuus sairaus- ja tapaturmavakuutusta varten. › maastamuuttokorvaus, jonka suuruus on 15 prosenttia peruspalkasta. Komission j(cid:228)senill(cid:228) ei ole oikeutta ulkomaankorvaukseen (16 prosenttia peruspalkasta), johon kotimaastaan l(cid:228)hteneet komission virkamiehet ovat oikeutettuja. › kuukausittainen edustuskorvaus, jonka suuruus on 24 515 Belgian frangia. Komission j(cid:228)senten korvaukset ovat muilta osin samat kuin komission virkamiehille henkil(cid:246)st(cid:246)s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)jen nojalla maksettavat korvaukset. Kappale henkil(cid:246)st(cid:246)s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)j(cid:228) toimitetaan suoraan arvoisalle parlamentin j(cid:228)senelle ja parlamentin p(cid:228)(cid:228)sihteerist(cid:246)lle. Edell(cid:228) mainittujen tekij(cid:246)iden perusteella komission j(cid:228)senen kuukausittaiseksi nettopalkaksi saadaan 513 410 Belgian frangia. T(cid:228)m(cid:228) vaihtelee, sill(cid:228) kotitalouslis(cid:228) ja huollettavina olevista lapsista maksettavat lis(cid:228)t vaikuttavat palkan m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)(cid:228)n. (1) EYVL L 351, 23. 12. 1997. (98/C 386/227) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1904/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Jesœs Cabez(cid:243)n Alonso (PSE) komissiolle (16. kes(cid:228)kuuta 1998) Aihe: Euroopan unioni ja Helmsin-Burtonin laki P(cid:228)(cid:228)stiink(cid:246) (cid:228)skett(cid:228)isiss(cid:228) Euroopan unionin ja Yhdysvaltain v(cid:228)lisiss(cid:228) Helmsin-Burtonin laista johtuvia ekstrate- rritoriaalisuuden vaikutuksia koskevissa neuvotteluissa sopimukseen Yhdysvaltojen m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)(cid:228)mien ekstraterrito- riaalisten lakien t(cid:228)ydest(cid:228) kumoamisesta vai viitataanko sopimuksessa vain Euroopan unionin v(cid:228)liaikaiseen vapautumiseen mainittujen lakien vaikutuksista? (98/C 386/228) KIRJALLINEN KYSYMYS E-1905/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Jesœs Cabez(cid:243)n Alonso (PSE) komissiolle (16. kes(cid:228)kuuta 1998) Aihe: Yhdysvaltojen ja Euroopan unionin sopimus Helmsin-Burtonin laista Tarkoittaako unionin puheenjohtajan, komission ja Yhdysvaltojen presidentin 18. toukokuuta 1998 julkaisema sopimus sit(cid:228), ett(cid:228) yhteis(cid:246)n lains(cid:228)(cid:228)d(cid:228)nt(cid:246)(cid:246)n sis(cid:228)llytet(cid:228)(cid:228)n sopimuksesta huolimatta Helmsin-Burtonin lain voi- massa olevat m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ykset? Katsooko komissio, ett(cid:228) t(cid:228)ll(cid:228) sopimuksella taataan kaikkien Euroopan unionin j(cid:228)senvaltioiden kansallinen suvereniteetti?


title: Forslag til Rådets beslutning om bemyndigelse af Den Italienske Republik til at indføre en foranstaltning, der fraviger bestemmelserne i artikel 2 og artikel 10 i Rådets sjette direktiv (77/388/EØF) af 17. maj 1977 om harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om omsætningsafgifter

eurovoc_concepts:
Italy
VAT
derogation from EU law
tax exemption
waste

text: KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER Bruxelles, den 16. 06. 1998 KOM(1998) 375 endelig udg. Forslag til RÅDETS BESLUTNING om bemyndigelse af Den Italienske Republik til at indføre en foranstaltning, der fraviger bestemmelserne i artikel 2 og artikel 10 i Rådets sjette direktiv (77/388/EØF) af 17. maj 1977 om harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om omsætningsafgifter (forelagt af Kommissionen) v£&# !I'£iffVt s-: f a-tøft*. -. 4 '<*»•£' ' " ' '. • J ' -. i '" tøfl 13&$ "•%'•;•' L. :' ton %• HM gjpt 11« BEGRUNDELSE Ved skrivelse, der indgik i Kommissionens generalsekretariat den 19. marts 1998, anmodede den italienske regering under henvisning til artikel 27 i Rådets sjette direktiv 77/388/EØF af 17. maj 1977 om harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om omsætningsafgifter - Det fælles merværdiafgiftssystem: ensartet beregningsgrundlag1 om tilladelse til at indføre en særlig afgiftsordning i sektoren for brugte materialer samt affald. I henhold til sjette direktivs artikel 27, stk. 3, blev de øvrige medlemsstater ved skrivelse af 17. april 1998 underrettet om Italiens anmodning. Den særlige ordning, bestemmelser: Italien forelægger Kommissionen, indeholder følgende - en fritagelsesordning uden fradragsret vedrørende leveringer af skrot og andre materialer til genbrug (gammelt papir, klude osv. ), som foretages af virksomheder, der: 1 ) enten har fast forretningssted og i det foregående år har haft en omsætning uden afgift på 2 mia. ITL eller derunder 2) eller ikke har fast forretningssted - en mulighed for at vælge den almindelige afgiftsordning for de under 1) nævnte virksomheder, hvis omsætning uden afgift i det foregående år er på over 150 mio. ITL, på betingelse af at de stiller en passende sikkerhed - tvungen anvendelse af den almindelige momsordning for de under 1) nævnte virksomheder, hvis omsætning uden afgift i det foregående år er på over 2 mia. ITL - en momsudsættelsesordning med fradragsret, der finder anvendelse på leveringer af ikke-jernholdigt skrot (herunder metaller, der er undergået en foreløbig, grov forarbejdning, der adskiller dem i de mindste dele ved hjælp af enkle grundlæggende tekniske strukturer) uanset størrelsen af den pågældende virksomheds omsætning. I den italienske anmodning står der desuden, at for virksomheder, der samtidig arbejder i sektoren for ikke-jernholdigt skrot og andre materialer til genbrug, skal den foreslåede ordning for ikke-jernholdige materialer anvendes. Ifølge Den Italienske Republiks regering har ordningen til formål at bekæmpe det voksende antal tilfælde af svig i denne sektor. I den forbindelse anfører Den Italienske Republiks regering, at der for tiden findes skuffeselskaber, der beregner moms, og således gør det muligt for køberen at fradrage denne, men som ikke indbetaler momsen til statskassen. 1 EFT L 145 af 13. 6. 1977, s. 1. Direktivet er senest ændret ved direktiv 96/95/EF (EFT L 338 af 28. 12. 1996, s. 89). Kommissionen anlægger den betragtning, at fritagelse for leveringer, der foretages af mindre virksomheder, udgør en foranstaltning til forenkling og til bekæmpelse af svig, da den gør det muligt fra momssystemet at udelukke en kategori af afgiftspligtige, der kræver en uforholdsmæssig stor kontrol- og afgiftsopkrævningsindsats i forhold til indtægterne. Endvidere er den mulighed for anvendelse af den almindelige ordning, der tilbydes virksomheder med fast forretningssted og en omsætning uden afgift i det foregående år på mellem 150 mio. ITL og 2 mia. ITL, egnet til at inddrage de erhvervsdrivende, der stiller passende sikkerhed, i den almindelige momsordning. ligeledes den betragtning, at der må anvendes en Kommissionen anlægger momsudsættelsesordning for leveringer af ikke-jernholdigt skrot, herunder varer, der er undergået en foreløbig forarbejdning, med henblik på at sikre transaktioner, hvor farerne for svig er større som følge af disse varers værdi. Ifølge de oplysninger, Kommissionen er i besiddelse af, præges markedet for brugte materialer og affald i Italien af, at de erhvervsdrivende oftest arbejder samtidig i sektoren for ikke-jernholdigt skrot og i sektoren for andre genbrugsmaterialer (jernholdige metaller, papir, tekstiler). For at sikre at den særlige momsordning forenkles mest muligt, vurderer Kommissionen, at Italien må indrømmes tilladelse til at anvende udsættelsesordningen på samtlige former for virksomhed, der udføres af afgiftspligtige, der arbejder samtidig i sektoren for ikke- jernholdige metaller og i sektoren for andre genbrugsmaterialer. Førnævnte regel finder dog ikke anvendelse, for så vidt som transaktionerne vedrørende ikke-jernholdige metaller er underordnede i forhold til transaktionerne vedrørende de øvrige genbrugsmaterialer. Kommissionen finder, at Den Italienske Republik kan bemyndiges til at anvende den foreslåede undtagelsesbestemmelse indtil den 31. december 2000. Kommissionen vedtog den 10. juli 1996 et arbejdsprogram for indførelse af et fælles momssystem2, ifølge hvilket det nye system skal indføres i etaper. Derfor synes det betimeligt at begrænse undtagelsens gyldighed til den 31. december 2000, idet det så på det tidspunkt kan vurderes, hvorledes undtagelsesbestemmelsen harmonerer med den praksis, der udvikles som led i det nye fælles momssystem. Kommissionen skal endelig anføre, at en eventuel forlængelse af nærværende bemyndigelse ud over den 31. december 2000 kun vil kunne ske efter en evaluering af nærværende undtagelsesbestemmelses anvendelse. I påkommende tilfælde vil det altså være op til Den Italienske Republik at tilvejebringe de nødvendige oplysninger. KOM(96) 328 endelig udg. af 22. 7. 1996. Forslag til RÅDETS BESLUTNING om bemyndigelse af Den Italienske Republik til at indføre en foranstaltning, der fraviger bestemmelserne i artikel 2 og artikel 10 i Rådets sjette direktiv (77/388/EØF) af 17. maj 1977 om harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om omsætningsafgifter (forelagt af Kommissionen) RÅDET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR - under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets sjette direktiv (77/388/EØF) af 17. maj 1977 om harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om afsætningsafgifter - Det fælles merværdiafgiftssystem: ensartet beregningsgrundlag1, særlig artikel 27, under henvisning til forslag fra Kommissionen, og ud fra følgende betragtninger: Ifølge artikel 27, stk. 1, i direktiv 77/388/EØF kan Rådet med enstemmighed på forslag af Kommissionen give en medlemsstat tilladelse til at indføre særlige foranstaltninger, der fraviger bestemmelserne i direktivet, for at forenkle afgiftsopkrævningen eller for at undgå visse former for svig eller unddragelse; ved skrivelse, der indgik i Kommissionen den 19. marts 1998, anmodede Den Italienske Republik om tilladelse til at indføre en foranstaltning, der fraviger bestemmelserne i artikel 2 og artikel 10 i direktiv 77/388/EØF; i overensstemmelse med sjette direktivs artikel 27, stk. 3, blev de øvrige medlemsstater den 17. april 1998 underrettet om Den Italienske Republiks anmodning; foranstaltningen tager for det første sigte på at fritage leveringer af skrot og andre materialer til genbrug fra virksomheder, der enten har fast forretningssted og det foregående år har haft en omsætning på 2 mia. ITL eller derunder, eller som ikke har fast forretningssted, for moms, uden at de dog indrømmes fradragsret; 1 EFT L 145 af 13. 6. 1977, s. 1. Direktivet er senest ændret ved direktiv 96/95/EF (EFT L 338 af 28. 12. 1996, s. 89). foranstaltningen tager for det andet sigte på at indrømme virksomheder med fast forretningssted og en omsætning uden afgift i det foregående år på mellem 150 mio. ITL og 2 mia. ITL ret til at vælge den almindelige afgiftsordning; foranstaltningen tager for det tredje sigte på at lade leveringer af ikke-jernholdigt skrot uanset størrelsen af virksomhedens omsætning uden afgift omfatte af en afgiftsudsættelsesordning; ordningen kan udgøre et effektivt middel til at bekæmpe det voksende antal tilfælde af svig i denne sektor; den særlige ordning opfylder derfor de i sjette direktivs artikel 27 fastsatte betingelser; Kommissionen vedtog den 10. juli 1996 et arbejdsprogram2 sammen med en tidsplan for forslag om en gradvis og etapevis fremadskriden mod et fælles momssystem for det indre marked; tilladelsen skal derfor gives indtil den 31. december 2000, hvorved det så på det tidspunkt kan vurderes, hvorledes undtagelsesbestemmelsen harmonerer med den samlede praksis for det nye fælles momssystem; undtagelsesbestemmelsen vil ikke få nogen betydning for de af De Europæiske Fællesskabers egne indtægter, der hidrører fra momsen - VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: KOM(96) 328 endelig udg. af 22. 7. 1996. Artikel 1 Den Italienske Republik bemyndiges til indtil den 31. december 2000 at anvende en særlig afgiftsordning i sektoren for materialer til genbrug samt affald, som omfatter bestemmelser, der fraviger bestemmelserne i Rådets sjette direktiv 77/388/EØF af 17. maj 1977. Undtagelsesbestemmelserne under denne ordning er fastsat i nedenstående artikel 2 og 3. Artikel 2 Uanset bestemmelserne i artikel 2, stk. 1, i sjette direktiv 77/388/EØF, jf. dog bestemmelserne i artikel 3, indrømmes der momsfritagelse for leveringer af brugte materialer og affald bestående af bl. à. papir, karton, klude eller gas, som foretages af virksomheder: - der har fast forretningssted, og hvis omsætning uden afgift i det foregående år ligger på under 2 mia. ITL - eller som ikke har fast forretningssted. De i første led omhandlede virksomheder, hvis omsætning uden afgift i det foregående år overstiger 150 mio. ITL, kan bemyndiges til ikke at lade disse leveringer omfatte af den i foregående afsnit omhandlede særlige ordning. Artikel 3 Uanset artikel 10, stk. 2, i sjette momsdirektiv 77/388/EØF er leveringer af ikke- jernholdigt skrot, herunder metaller, der er undergået en foreløbig, grov forarbejdning, der adskiller dem i de mindste dele ved hjælp af enkle grundlæggende tekniske strukturer, omfattet af en afgiftsbetalingsudsættelsesordning. Denne afgiftsbetalingsudsættelsesordning omfatter leveringer af brugte materialer og andet affald end ikke-jernholdigt skrot, der foretages af afgiftspligtige, som arbejder samtidig i sektoren for ikke-jernholdigt skrot og i sektoren for andre materialer til genbrug, for så vidt som transaktionerne vedrørende ikke-jernholdigt skrot ikke er underordnede. ligeledes Denne beslutning er rettet til Den Italienske Republik. Artikel 4 Udfærdiget i Bruxelles, den På Rådets vegne Formand ISSN 0254-1459 KOM(98) 375 endelig udg. DOKUMENTER DA 09 06 10 Katalognummer : CB-C0-98-383-DA-C ISBN 92-78-37146-7 Kontoret for De Europæiske Fællesskabers Officielle Publikationer L-2985 Luxembourg 1


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1887/98 dell'on. José GARCÍA- MARGALLO Y MARFIL alla Commissione. Relazione sulla convergenza

eurovoc_concepts:
European Economic Area
consumer price
economic convergence
goods and services
monetary policy
price index
third stage of EMU

text: 5. 2. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 31/95 La Commissione pu(cid:242) fornire i dati relativi all(cid:146)IPCSEE per il 1997? (1) GU L 257 del 27. 10. 1995, pag. 1. (1999/C 31/127) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1886/98 di JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) alla Commissione Oggetto: Relazione sulla convergenza (16 giugno 1998) La relazione della Commissione (COM(98) 1999 def. ) sulla convergenza e raccomandazione per il passaggio alla terza fase dell(cid:146)unione economica e monetaria indica che, il 23 ottobre 1995, il Consiglio ha adottato il regolamento n. 2494/95 (1) che fissa la base giuridica per la determinazione degli indici di prezzi al consumo armonizzati negli Stati membri. Tale regolamento prevede un(cid:146)armonizzazione graduale in due fasi: 1. elaborazione di una serie provvisoria di indici dei prezzi al consumo (IPPC) basati sugli IPC nazionali gi(cid:224) esistenti, adeguati per rendere il piø omogenei possibili i beni e i servizi coperti; 2. elaborazione di indici dei prezzi al consumo armonizzati (IPCA). Nella stessa relazioni si segnala che gli IPCA saranno utilizzati per il calcolo di vari indici aggregati a livello europeo: l(cid:146)indice dei prezzi al consumo europeo (IPCE), l(cid:146)indice dei prezzi al consumo dello Spazio economico europeo (IPCSEE) e il futuro indice dei prezzi al consumo dell(cid:146)Unione monetaria (IPCUM). La Commissione pu(cid:242) fornire i dati relativi all(cid:146)IPCE per il 1997? (1) GU L 257 del 27. 10. 1995, pag. 1. (1999/C 31/128) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1887/98 di JosØ Garc(cid:237)a-Margallo y Marfil (PPE) alla Commissione Oggetto: Relazione sulla convergenza (16 giugno 1998) La relazione della Commissione (COM(98) 1999 def. ) sulla convergenza e raccomandazione per il passaggio alla terza fase dell(cid:146)unione economica e monetaria indica che, il 23 ottobre 1995, il Consiglio ha adottato il regolamento n. 2494/95 (1) che fissa la base giuridica per la determinazione degli indici di prezzi al consumo armonizzati negli Stati membri. Tale regolamento prevede un(cid:146)armonizzazione graduale in due fasi: 1. elaborazione di una serie provvisoria di indici dei prezzi al consumo (IPPC) basati sugli IPC nazionali gi(cid:224) esistenti, adeguati per rendere il piø omogenei possibili i beni e i servizi coperti; 2. elaborazione di indici dei prezzi al consumo armonizzati (IPCA). La Commissione pu(cid:242) specificare quali beni e servizi sono stati inclusi nell(cid:146)elaborazione degli indici provvisori di prezzi al consumo (IPPC)? (1) GU L 257 del 27. 10. 1995, pag. 1. Risposta comune data dal sig. de Silguy in nome della Commissione alle interrogazioni scritte E-1885/98, E-1886/98 e E-1887/98 (30 luglio 1998) La Commissione ha calcolato l(cid:146)indice dei prezzi al consumo dello Spazio economico europeo (IPCSEE › EEAICP) dal gennaio 1995 e le informazioni richieste per il 1997 sono disponibili su base mensile su supporto sia elettronico (base dati NewCronos) sia cartaceo (Statistics in Focus: Economy and Finance). Mutatis mutandis la Commissione ha pure calcolato l(cid:146)indice europeo dei prezzi al consumo (IPCE) dal gennaio 1995 e le informazioni richieste per il 1997 sono disponibili con cadenza mensile esattamente con le stesse modalit(cid:224) utilizzate per l(cid:146)IPCSEE