title: Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1688/98 1998 m. liepos 20 d. iš dalies keičiantis Komisijos reglamentą (EB) Nr. 1749/96 dėl suderinto vartotojų kainų indekso geografinės ir gyventojų aprėpties

text: 130 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 10/1 t. 31998R1688 1998 7 31 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS L 214/23 TARYBOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 1688/98 1998 m. liepos 20 d. iš dalies keičiantis Komisijos reglamentą (EB) Nr. 1749/96 dėl suderinto vartotojų kainų indekso geografinės ir gyventojų aprėpties EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, atsižvelgdama į 1995 m. spalio 23 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 2494/95 dėl suderintų vartotojų kainų indeksų (1), ypač į jo 4 straipsnį ir 5 straipsnio 3 dalį, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą, atsižvelgdama į Europos centrinio banko nuomonę (2), kadangi pagal Reglamento (EB) Nr. 2494/95 5 straipsnio 1 dalies b punktą kiekviena valstybė narė turi sudaryti sude- rintą vartotojų kainų indeksą (SVKI) pradedant 1997 m. sausio mėn. indeksu; kadangi reikalavimas sudaryti SVKI jokiu būdu nekelia abejonės dėl valstybių narių teisės skelbti savo naciona- linius nesuderintus infliacijos indeksus, kuriuos jos gali naudoti nacionalinės politikos tikslams; kadangi 1996 m. rugsėjo 9 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1749/96 dėl pradinių Tarybos reglamento (EB) Nr. 2494/95 dėl suderintų vartotojų kainų indeksų įgyvendinimo priemo- nių (3) apibrėžia tam tikrą pradinę SVKI prekių ir paslaugų aprėptį, kuri apsiribojo tomis prekėmis ir paslaugomis, kurios yra įtrauktos į visus arba daugumą nacionalinių vartotojų kainų indeksų (VKI); kadangi 1998 m. (EB) liepos 20 d. Tarybos Nr. 1687/98, iš dalies keičiantis Komisijos reglamentą (EB) Nr. 1749/96 dėl suderinto vartotojų kainų indekso prekių ir paslaugų aprėpties (4), SVKI aprėptį apibrėžė kaip tas prekes ir paslaugas, kurios yra įtrauktos į namų ūkio galutines pinigines vartojimo išlaidas; reglamentas kadangi Reglamento (EB) Nr. 2494/95 3 straipsnyje numatyta, kad SVKI turėtų būti pagrįstas tiesiogiai vartotojų poreikiams patenkinti skirtų prekių ir paslaugų, kurias galima įsigyti vals- tybės narės ekonominėje teritorijoje, kainomis; kadangi SVKI svoriams reikia suderinto jų geografinės ir gyventojų aprėpties apibrėžimo; kadangi Pinigų sąjungos vartotojų kainų indeksui ir Europos vartotojų kainų indeksui (EVKI) sudaryti reikia sude- rintos geografinės SVKI koncepcijos; (PSVKI) (1) OL L 257, 1995 10 27, p. 1. (2) 1998 m. liepos 14 d. pareikšta nuomonė (dar nepaskelbta Oficialia- jame leidinyje). (3) OL L 229, 1996 9 10, p. 3. (4) OL L 214, 1998 7 31, p. 12. kadangi Statistikos programų komitetas (SPK) per savo pirmi- ninko nustatytą laikotarpį nuomonės nepateikė; kadangi šiuo atveju laikantis Reglamento (EB) Nr. 2494/95 14 straipsnio 2 dalyje nustatytos tvarkos Komisija turi nedelsdama pateikti Tarybai pasiūlymą dėl priemonių, kurių reikia imtis, PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis Reglamentas (EB) Nr. 1749/96 iš dalies keičiamas taip: 1. 2 straipsnio a2 punktas pakeičiamas taip: „a2) „Namų ūkio galutinės piniginės vartojimo išlaidos“ yra apibrėžiamos kaip ta dalis galutinio vartojimo išlaidų, kuri yra patiriama: — namų ūkių, neatsižvelgiant į jų pilietybę ar nuo- latinę gyvenamąją vietą, — atliekant piniginius sandorius, — valstybės narės ekonominėje teritorijoje, — prekėms ir paslaugoms, kurios yra naudojamos individualioms reikmėms ir poreikiams tiesiogiai tenkinti, — vienu ar abiem laikotarpiais, kurie yra lyginami. Namų ūkio galutinės piniginės vartojimo išlaidos yra apibūdintos 1b priede ir atitinka Reglamente (EB) Nr. 2223/96 pateiktus Europos sąskaitų siste- moje (ESS) 1995 nustatytus apibrėžimus. (*) OL L 310, 1996 11 13, p. 1. “ 2. 3 straipsnis papildomas šia dalimi: „3. SVKI, sudaryti naudojant subindeksų svorius, kurie atspindi tik dalies, o ne visų namų ūkių galutines pinigines vartojimo išlaidas, yra laikomi palyginamais, kai šis skirtu- mas yra mažesnis negu viena tūkstantoji dalis bendrų išlaidų, įtrauktų į SVKI. Bet kurie svorių pataisymai, reika- lingi, kad būtų užtikrintas šioje dalyje apibrėžtas palygina- mumas, įgyvendinami ne vėliau kaip iki 1999 m. gruodžio mėnesio. “ 10/1 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 131 3. 1b priedo 1 ir 2 dalys pakeičiamos taip: 2 straipsnis „1. Namų ūkio sektorių sudaro namų ūkiai, kuriems pri- klauso visi asmenys ar asmenų grupės (kaip apibrėžta ESS 2. 76. a ir 2. 76. b) neatsižvelgiant į jų gyvenamosios vietovės tipą, jų padėtį pajamų pasiskirstyme, jų pilietybę ar gyve- namąją vietą. Jį sudaro ir asmenys, gyvenantys instituci- niuose namų ūkiuose (kaip apibrėžta ESS 2. 76. b). jį neįeina verslo ūkiai. Į Ekonominė teritorija — tai ESS 2. 05 apibrėžta terito- 2. rija, išskyrus tai, kad šalies ribose esantys eksteritoriniai anklavai yra įtraukiami, o likusioje pasaulio dalyje esantys teritoriniai anklavai yra neįtraukiami. “ Atsižvelgdama į Sprendimu 89/382/EEB, Euratomas( (1)) įkurto komiteto požiūrius, Komisija per dvejus metus nuo šio regla- mento įsigaliojimo parengia pranešimą ir pateikia jį Tarybai. Pranešime įvertinamas šio reglamento nuostatų veikimas. Po šio pranešimo Komisija prireikus gali Tarybai pateikti atitinka- mus pasiūlymus dėl šio reglamento keitimo. 3 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiame leidinyje. Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1998 m. liepos 20 d. Tarybos vardu Pirmininkas W. MOLTERER (1) OL L 181, 1989 6 28, p. 47


title: Decizia Consiliului din 20 iulie 1998 privind încheierea unui Acord de recunoaștere reciprocă între Comunitatea Europeană și Canada

eurovoc_concepts:
Canada
agreement (EU)
mutual recognition principle
ratification of an agreement

formats: html pdf print xhtml

text: 11/vol. 18 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 5 31998D0566 L 280/1 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 16. 10. 1998 DECIZIA CONSILIULUI din 20 iulie 1998 privind încheierea unui Acord de recunoaș(cid:13)tere reciprocă între Comunitatea Europeană ș(cid:13)i Canada (98/566/CE) CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, Textul acordului ș(cid:13)i anexele la acesta se ataș(cid:13)ează la prezenta decizie. având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene, în special articolul 113, coroborat cu articolul 228 alineatul (2) prima teză ș(cid:13)i alineatul (3) primul paragraf ș(cid:13)i cu articolul 228 ali- neatul (4), Articolul 2 având în vedere propunerea Comisiei, Preș(cid:13)edintele Consiliului transmite, în numele Comunității, nota prevăzută la articolul XIX din acord. întrucât Acordul de recunoaș(cid:13)tere reciprocă dintre Comunitatea Europeană ș(cid:13)i Canada, semnat la Londra la 14 mai 1998, a fost negociat ș(cid:13)i ar trebui aprobat; întrucât anumite aspecte ale punerii în aplicare au fost încredin- țate comitetului mixt instituit prin acordul menționat, în special competența de a modifica anumite elemente din anexele sale sec- toriale; întrucât este necesar să se definească procedurile interne necesare bunei funcționări a acordului ș(cid:13)i întrucât este necesar să fie abili- tată Comisia să efectueze anumite modificări tehnice la acord ș(cid:13)i să ia anumite decizii pentru punerea lor în aplicare, DECIDE: Articolul 1 Acordul de recunoaș(cid:13)tere reciprocă dintre Comunitatea Europeană ș(cid:13)i Canada, inclusiv anexele la acesta, este aprobat în numele Comunității. Articolul 3 (1) Comisia, asistată de comitetul special desemnat de Consiliu, reprezintă Comunitatea în cadrul comitetului mixt ș(cid:13)i al grupuri- lor sectoriale mixte instituite prin anexele sectoriale, prevăzute la articolele XI ș(cid:13)i XII din acord. Comisia procedează, după consultarea comitetului special, la numirile în funcții, la schimbul de informații ș(cid:13)i la cererile de verificări prevăzute la articolele IX ș(cid:13)i X, articolul XI alineatul (3) literele (c) ș(cid:13)i (e), articolul XII alinea- tul (2) litera (b) ș(cid:13)i articolul XIII din acord ș(cid:13)i de dispozițiile echiva- lente din anexele sale sectoriale. (2) Poziția Comunității în ceea ce priveș(cid:13)te deciziile care urmează a fi luate de către comitetul mixt sau, după caz, în cadrul grupu- rilor sectoriale mixte, se determină, cu privire la modificările la anexele sectoriale [articolul XI alineatul (3) litera (a) ș(cid:13)i alinea- tul (4) din acord] ș(cid:13)i verificarea respectării în conformitate cu 6 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 11/vol. 18 articolul VIII ș(cid:13)i articolul XI alineatul (4) litera (c) din acord efec- tuate de Comisie, după consultarea comitetului special prevăzut la alineatul (1) din prezentul articol. (3) În toate celelalte cazuri, poziția Comunității în cadrul comi- tetului mixt sau al grupurilor sectoriale mixte este determinată de către Consiliu, hotărând cu majoritate calificată, la propunerea Comisiei. Aceeaș(cid:13)i procedură se aplică ș(cid:13)i în cazul deciziilor adop- tate de Comunitate în cadrul articolului XV alineatul (3) ș(cid:13)i al articolului XIX alineatul (4) din acord. Adoptată la Bruxelles, 20 iulie 1998. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele W. MOLTERER


title: 1998 m. liepos 20 d. Tarybos direktyva 98/56/EB dėl prekybos dekoratyvinių augalų dauginamąja medžiaga

eurovoc_concepts:
administrative check
horticulture
import (EU)
labelling
marketing standard
plant health control
plant propagation

formats: html pdf print

text: 03/23 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 363 31998L0056 L 226/16 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1998 8 13 TARYBOS DIREKTYVA 98/56/EB 1998 m. liepos 20 d. dėl prekybos dekoratyvinių augalų dauginamąja medžiaga EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 43 straipsnį, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą (1), atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę (2), atsižvelgdama į Ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuomonę (3), kadangi Bendrijos žemės ūkyje dekoratyvinių augalų auginimas užimą svarbią vietą; kadangi geri dekoratyvinių augalų auginimo rezultatai didžia dalimi priklauso nuo jiems auginti naudojamos medžiagos kokybės ir sveikumo; kadangi nustačius reikalavimus Bendrijos lygiu bus užtikrinta, kad pirkėjai visoje Bendrijoje gautų sveiką ir geros kokybės dauginamąją medžiagą; suderintus reikalavimai kadangi tiek, kiek jie yra susiję su augalų sveikata, šie turi atitikti 1976 m. gruodžio suderinti 21 d. Tarybos direktyvą 77/93/EEB dėl augalų ir auga- linių produktų apsaugos priemonių nuo kenksmingų organizmų įvežimo į Bendriją ir išplitimo joje (4); (7) (8) (9) ir kokybės kadangi augalų sveikatos standartų tam tikroms dekoratyvinių augalų gentims ir veislėms nusta- tymas reikalauja ilgų ir išsamių techninių ir mokslinių svarstymų; kadangi turi būti sukurta atitinkama šių stan- dartų nustatymo tvarka; kadangi dekoratyvinių augalų tiekėjų pareiga yra visų pirma užtikrinti, kad jų produktai atitiktų šioje direkty- voje nustatytus reikalavimus; institucijos, kadangi valstybių narių kompetentingos vykdydamos kontrolę ir patikrinimus, turėtų užtikrinti, kad tiekėjai laikytųsi šių reikalavimų; (10) kadangi turėtų būti nustatytos Bendrijos kontrolės prie- monės, norint užtikrinti, kad šioje direktyvoje nustatyti standartai būtų vienodai taikomi visose valstybėse narėse; (11) kadangi dekoratyvinių augalų pirkėjai yra suinteresuoti, kad rūšių ar augalų grupių pavadinimai būtų žinomi ir būtų apsaugotas jų tapatumas; kadangi tikslinga nustatyti Bendrijos taisykles, taikomas visoms dekoratyvinių augalų gentims ir rūšims Bendri- joje, išskyrus tas, kurioms taikomas 1996 m. gruodžio 9 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 338/97 dėl laukinių jų gyvūnų ir augalų rūšių apsaugos reglamentuojant prekybą (5); (12) augalų pramonės dekoratyvinių kadangi sektoriui būdingos savybės yra komplikuojantis veiksnys; kadangi dėl to pirmiau nurodytą tikslą geriausiai galima pasiekti pasitelkiant bendras žinias apie veislę arba, kai yra kelios rūšys ar augalų grupės, jeigu tai augalų grupės, remiantis tiekėjų sudarytais ir turimais aprašais; kadangi nepažeidžiant Direktyvos 77/93/EEB nuostatų dėl augalų sveikatos netikslinga taikyti Bendrijos taisykles prekybai dauginamąja medžiaga, jei įrodoma, kad tokią medžiagą ir augalus ketinama eksportuoti trečiąsias šalis, nes taisyklės, taikytinos tose šalyse, gali skirtis nuo šios direktyvos taisyklių; į (1) OL C 50, 1998 2 17, p. 8. (2) OL C 104, 1998 4 6, p. 40. (3) OL C 157, 1998 5 25, p. 3. (4) OL L 26, 1977 1 31, p. 20. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos direktyva 98/2/EB (OL L 15, 1998 1 21, p. 34). (5) OL L 61, 1997 3 3, p. 1. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 938/97 (OL L 140, 1997 5 30, p. 1). (13) kadangi, siekiant užtikrinti dauginamosios medžiagos turi būti nustatytos tapatumą ir tvarkingą prekybą, siuntų atskyrimo ir žymėjimo Bendrijoje taisyklės; kadangi etiketėse turėtų būti nurodomi duomenys, skirti tiek oficialiai kontrolei, tiek augintojui informuoti; (14) kadangi turi būti nustatytos taisyklės, pagal kurias, kilus laikiniems tiekimo sunkumams, būtų leista prekiauti dauginamąja medžiaga laikantis ne tokių griežtų nei nustatyti šioje direktyvoje reikalavimų; (1) (2) (3) (4) (5) (6) 364 (15) (16) (17) (18) (19) (20) (21) (22) (23) LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/23 t. turi būti numatytos nuostatos, kadangi leidžiančios Bendrijoje prekiauti dauginamąja medžiaga, pagaminta trečiosiose šalyse, jeigu ta šalis dauginamajai medžiagai visais atžvilgiais suteikia tokias pačias garantijas, kaip ir Bendrijoje ji atitinka Bendrijos taisykles; išaugintai dauginamajai medžiagai ir kadangi, norint suderinti Bendrijoje taikomus techninius tikrinimo metodus ir palyginti Bendrijoje ir trečiosiose šalyse išaugintą dauginamąją medžiagą, turėtų būti atlie- kami lyginamieji bandymai, kurių metu būtų patikrinta, ar dauginamoji medžiaga atitinka šios direktyvos reikala- vimus; kadangi, siekiant palengvinti šios direktyvos taikymą, Komisijai turi būti pavesta patvirtinti jos įgyvendinimo priemones; kadangi šios priemonės turėtų būti tvirti- namos tvarka, numatančia glaudų Komisijos ir valstybių narių bendradarbiavimą Dauginamosios medžiagos ir dekoratyvinių augalų nuolatiniame komitete; PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: I ANTRAŠTINĖ DALIS TAIKYMO SRITIS 1 straipsnis 1. Ši direktyva taikoma prekybai dekoratyvinių augalų dauginamąja medžiaga ir dekoratyviniais augalais Bendrijoje. Tai nepažeidžia laukinės floros apsaugos taisyklių, nustatytų Reglamente (EEB) Nr. 338/97, pakuočių ir pakuočių atliekų taisyklių, nustatytų Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 94/62/EB (2), arba, jeigu šioje direktyvoje ar ja remiantis nenu- matyta kitaip, augalų sveikatos taisyklių, nustatytų Direktyvoje 77/93/EEB. 2. Ši direktyva netaikoma: kadangi 1991 m. gruodžio 19 d. Tarybos direktyva 91/682/EEB dėl prekybos dekoratyvinių augalų daugi- namąja medžiaga ir dekoratyviniais augalais (1) nustato suderintas lygiu siekiant užtikrinti, kad pirkėjai visoje Bendrijoje gautų sveiką ir geros kokybės dauginamąją medžiagą bei dekoratyvinius augalus; taikomas Bendrijos sąlygas, kadangi valstybės narės susiduria su sunkumais aiškin- damos minėtą direktyvą ir perkeldamos ją į nacionalinę teisę; kadangi minėta direktyva buvo laikoma tinkama įtraukti į SLIM iniciatyvą (Supaprastinti vidaus rinkos teisės aktai), kurią Komisija pradėjo 1996 m. gegužę; kadangi Dekoratyvinių augalų SLIM grupė pateikė įvairių rekomendacijų, kaip supaprastinti minėtą direktyvą; kadangi tos rekomendacijos yra išdėstytos Komisijos komunikate dėl SLIM iniciatyvos, pateiktame Tarybai ir Europos Parlamentui; kadangi tos rekomendacijos yra susijusios su asmenimis, rūšimis, turi kontroliuoti minėta direktyva, kuriuos kurioms bus taikoma ta direktyva, veislės grynumu, Direktyvos 77/93/EEB ir trečiosios šalies lygiavertiškumo tarpusavio ryšiu; kadangi, apsvarsčius tas rekomendacijas, pageidautina iš tam tikras Direktyvos 91/682/EEB dalies pakeisti nuostatas; kadangi tokių pakeitimų į atsižvelgiant skaičių, siekiant aiškumo reikėtų iš naujo suformuluoti minėtą direktyvą, — medžiagai, kurią ketinama eksportuoti į trečiąsias šalis, kuri laikoma pakankamai identifikuota atitinkamai ir yra izoliuotai, — medžiagai, kurios produktai nėra skirti dekoratyviniams jeigu jai taikomi kiti Bendrijos teisės aktai dėl tikslams, prekybos tokia medžiaga. 3. 17 straipsnyje nustatyta tvarka gali būti nuspręsta, kad visi ar kai kurie šios direktyvos reikalavimai nebūtų taikomi tam tikrų rūšių ar grupių augalų sėklai, jeigu ji yra skirta tolesnei dauginamajai medžiagai auginti ir jei nėra pastebimo ryšio tarp tokios sėklos kokybės ir iš jos išaugintos medžiagos kokybės. II ANTRAŠTINĖ DALIS APIBRĖŽIMAI 2 straipsnis Šioje direktyvoje taikomi šie apibrėžimai: 1) „Dauginamoji medžiaga“ – tai augalinė medžiaga, skirta: — dekoratyviniams augalams dauginti arba — dekoratyviniams augalams auginti; tačiau, kai dauginama iš viso augalo šis apibrėžimas taikomas tiek, kiek naujas dekoratyvinis augalas yra skirtas tolesnei prekybai. „Dauginimas“ – tai būdais. reprodukcija vegetatyviniu ar kitais (1) OL L 376, 1991 12 31, p. 21. (2) OL L 365, 1994 12 31, p. 10. 03/23 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 365 2) „Tiekėjas“ – tai juridinis ar fizinis asmuo, profesionaliai užsi- imantis dauginamosios medžiagos prekyba ar importu. b) selekciniam darbui arba c) genetinės įvairovės išsaugojimui. 3) „Prekyba“ – kai tikėjo vykdomas pardavimas ar pristatymas kitam asmeniui. „Pardavimas“ – turėjimas, demonstravimas ketinant parduoti, pasiūlyti pirkti. 4) „Atsakinga oficiali įstaiga“ – tai: a) prižiūrint nacionalinei valstybei valstybės narės įkurta arba paskirta institucija, atsakinga už klausimus, susiju- sius su kokybe; b) kiekviena valstybinės valdžios institucija, įsteigta: — nacionaliniu lygiu arba — regioniniu lygiu, prižiūrint nacionalinėms instituci- joms ir laikantis apribojimų, nustatytų atitinkamos valstybės narės konstitucijos. Laikydamosi savo nacionalinės teisės aktų, pirmiau minėtos įstaigos šioje direktyvoje numatytas užduotis gali pavesti joms vadovaujant ir prižiūrint atlikti bet kuriam pagal viešąją ar privatinę teisę veikiančiam juridiniam asmeniui, kuriam pagal oficialiai patvirtintus jo įstatus yra pavestos išskirtinės konkrečios viešosios funkcijos, jei toks asmuo ir jų taikomų prie- jo nariai nėra asmeniškai suinteresuoti monių rezultatais. Be to, 17 straipsnyje nustatyta tvarka gali būti patvirtintas kitas juridinis asmuo, įsteigtas a punkte nurodytos įstaigos vardu ir veikiantis tokiai įstaigai prižiūrint, jei toks asmuo nėra asmeniškai suinteresuotas jo taikomų priemonių rezul- tatais. Valstybės narės praneša Komisijai apie savo oficialias atsa- kingas įstaigas. Komisija perduoda šią informaciją kitoms valstybės narėms. 5) „Partija“ – tai vienos prekės vienetų, kuriuos galima identifi- kuoti pagal jų vienalytę sudėtį ir kilmę, skaičius. III ANTRAŠTINĖ DALIS REIKALAVIMAI, KURIUOS TURI ATITIKTI DAUGINAMOJI MEDŽIAGA 3 straipsnis Tiekėjai gali prekiauti dauginamąja medžiaga tik tada, jei 1. ji atitinka šioje direktyvoje nustatytus reikalavimus. 2. 1 dalis netaikoma dauginamajai medžiagai, skirtai: a) bandymams ar mokslo tikslams; Išsamios 2 dalies taikymo taisyklės gali būti priimtos 3. 17 straipsnyje nustatyta tvarka. 4 straipsnis Atitinkamais atvejais dauginamoji medžiaga atitinka augalų sveikatos sąlygas, nustatytas Direktyvoje 77/93/EEB. 5 straipsnis Nepažeidžiant 1 ir 4 straipsnio nuostatų, prekiaujant 1. dauginamąja medžiaga: — bent jau apžiūrint ją išoriškai, jokių kokybę menkinančių kenksmingų organizmų, ar kokių nors jų ženklų arba požymių, mažinančių naudingumą, iš esmės neturi būti — ji iš esmės neturi turėti defektų, kurie galėtų pabloginti jos, kaip dauginamosios medžiagos kokybę, — ji turi būti pakankamai gyvybinga ir pagal matmenis atitikti savo, kaip dauginamosios medžiagos, naudingumo reikala- vimus, — jei tai sėkla, ji turi būti pakankamo daigumo, — jeigu parduodant nurodoma veislė pagal 9 straipsnį, ji turi būti pakankamai tapačios ir grynos veislės. 2. Dauginamoji medžiaga, kuri, remiantis išoriniais ženklais ar požymiais, iš esmės yra užkrėsta kenksmingais organizmais, atitinkamai apdorojama ir prireikus pašalinama. 3. Citrusinių medžiagai taip pat taikomi šie reikalavimai: a) ji gaunama iš pradinės medžiagos, kuri buvo patikrinta ir į virusus panašių organizmų kurioje nebuvo rasta virusų, arba ligų požymių; b) ji patikrinama ir joje iš esmės nerasta tokių virusų, į virusus panašių organizmų arba ligų nuo paskutinio vegetacinio ciklo pradžios; ir c) skiepijimo atveju, ji buvo skiepijama tik į viroidams atspa- rius šakniastiebius. 4. Gėlių svogūnėliams taip pat taikomi šie reikalavimai: — dauginamoji medžiaga gaunama tiesiogiai iš medžiagos, kuri kultūrai augant buvo patikrinta ir joje iš esmės nerasta kenksmingų organizmų ir ligų arba jų ženklų ar požymių. 366 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/23 t. 5. 18 straipsnyje nustatyta tvarka tam tikroms gentims ar rūšims gali būti sudarytas papildomų kokybės reikalavimų, kurias turi atitikti parduodama dauginamoji medžiaga, aprašas. Gentys ar rūšys į aprašą įtraukiamos tik tada, jei įrodomas tokių papildomų taisyklių poreikis. Poreikis nustatomas remiantis šiais kriterijais: Jeigu tiekėjo, užsiimančio dauginamosios medžiagos augi- 2. nimu, patalpose atsiranda kenksmingų organizmų, išvardytų Direktyvoje 77/93/EEB, arba priemonėse, nustatytose pagal 5 straipsnio 5 dalį, tiekėjas apie tai praneša atsakingai oficialiai įstaigai ir vykdo visas tos institucijos numatytas priemones. — su tokių genčių ar rūšių dauginamosios medžiagos kokybe susijusios problemos, kurios gali būti tinkamai išspręstos tik teisinėmis priemonėmis, 3. Parduodami dauginamąją medžiagą, registruoti tiekėjai ne trumpiau nei 12 mėnesių saugo įrašus apie pardavimą ir pirkimą. — ekonominė tokių genčių ar rūšių dauginamosios medžiagos reikšmė, Pirmiau išdėstytos 1 dalies taikymo taisyklės gali būti 4. nustatomos 17 straipsnyje išdėstyta tvarka. — atitiktis tarptautiniams kontroliuojamų nekarantininių kenkėjų standartams. V ANTRAŠTINĖ DALIS IV ANTRAŠTINĖ DALIS PREKYBA DAUGINAMĄJA MEDŽIAGA IR JOS ŽENKLINIMAS REIKALAVIMAI, KURIŲ TURI LAIKYTIS DAUGINAMOSIOS MEDŽIAGOS TIEKĖJAI 6 straipsnis tiekėjai oficialiai Nepažeidžiant 2 dalies, 1. registruojami pagal veiklą, kurią jie vykdo pagal šią direktyvą. Atsakinga oficiali įstaiga gali laikyti, kad tiekėjai, kurie jau yra užregist- ruoti pagal Direktyvą 77/93/EEB, būtų laikomi įregistruotais ir pagal šią direktyvą. Tačiau tokie tiekėjai vis tiek laikosi šios direktyvos reikalavimų. 2. 1 dalis netaikoma tiekėjams, parduodantiems tik asme- nims, kurie profesionaliai neužsiima dekoratyvinių augalų ar dauginamosios medžiagos auginimu ir pardavimu. Tačiau tokie tiekėjai vis tiek laikosi šios direktyvos reikalavimų. 8 straipsnis 1. Dauginamoji medžiaga parduodama partijomis. Tačiau skirtingų partijų dauginamoji medžiaga gali būti pateikiama į rinką kaip viena siunta, jeigu tiekėjas saugo įrašus apie atskirų siuntų sudėtį ir kilmę. Parduodama dauginamoji medžiaga ženklinama etikete 2. arba prie jos pridedamas kitas tiekėjo sudarytas dokumentas. 3. 17 straipsnyje nurodyta tvarka nustatomi reikalavimai etiketei ar dokumentui, nurodytam 2 dalyje. Jeigu dauginamoji medžiaga parduodama asmenims, kurie nėra profesionalūs dekoratyvinių augalų ar dauginamosios medžiagos augintojai ar pardavėjai, tik reikalaujama atitinkamą informaciją apie produktą. Ta pačia tvarka gali būti nustatomi reikalavimai dėl dauginamosios medžiagos paka- vimo. etiketėje nurodyti gali būti 7 straipsnis 4. 1 dalis netaikoma dauginamajai medžiagai, parduodamai asmenims, kurie nėra profesionalūs dekoratyvinių augalų ar dauginamosios medžiagos augintojai ar pardavėjai. 1. Tiekėjai, auginantys dauginamąją medžiagą: — nustato kritinius auginimo proceso taškus, kurie daro įtaką medžiagos kokybei, ir atlieka jų monitoringą, 9 straipsnis — saugo informaciją apie pirmojoje įtraukoje numatytą moni- toringą, kurią pareikalavus pateiktų atsakingai oficialiai įstaigai patikrinti, — prireikus ima bandinius, būtinus tyrimui laboratorijoje, turinčioje tinkamus įrenginius ir kompetenciją, Dauginamoji medžiaga gali būti parduodama nurodant 1. veislę tik tada, jei ta veislė yra: — teisiškai saugoma pagal augalo veislės autoriaus teises pagal naujų veislių apsaugos nuostatas, arba — užtikrina, kad auginimo metu dauginamosios medžiagos partijos būtų laikomos atskirai. — visuotinai žinoma, arba — oficialiai užregistruota, arba 03/23 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 367 — įtraukta į tiekėjo turimą sąrašą pateikiant išsamų aprašymą ir pavadinimą. Tokie sąrašai sudaromi remiantis pripažin- tomis tarptautinėmis gairėmis, jeigu tokios yra taikomos. Tokie sąrašai turi būti prieinami atitinkamos valstybės narės atsakingos oficialios įstaigos prašymu. Tiek, kiek įmanoma, visose valstybėse narėse kiekvienai 2. įgyvendinimo veislei suteikiamas toks pat pavadinimas pagal priemones, kurios gali būti priimtos 17 straipsnyje nustatyta tvarka arba, jeigu tokių priemonių nėra, pagal pripažintas tarp- tautines gaires. Jeigu 3. dauginamąja medžiaga prekiaujama nurodant augalų grupę, o ne 1 dalyje minėtą veislę, tiekėjas nurodo augalų grupę taip, kad ji nebūtų painiojama su veislės pavadi- nimu. Papildomos 1 dalies ketvirtosios įtraukos įgyvendinimo 4. nuostatos gali būti priimtos 17 straipsnyje nustatyta tvarka. VI ANTRAŠTINĖ DALIS DAUGINAMOJI MEDŽIAGA, ATITINKANTI NE TOKIUS GRIEŽTUS REIKALAVIMUS 10 straipsnis Kilus laikiniems dauginamosios medžiagos, atitinkančios šios direktyvos reikalavimus, tiekimo sunkumams, kurių negalima įveikti Bendrijoje, 17 straipsnyje nustatyta tvarka gali būti priimtos taisyklės dėl prekybos dauginamąja medžiaga, atitin- kančia ne tokius griežtus reikalavimus. VII ANTRAŠTINĖ DALIS 3. Importuotojas praneša atsakingoms oficialioms įstaigoms apie pagal 2 dalį importuotą medžiagą ir saugo dokumentinius savo sutarties su trečiąją šalimi įrodymus. Įgyvendinimo priemonės, 4. su tvarka, kurios reikia laikytis, ir tolesni reikalavimai, kurių turės laikytis impor- tuotojai, gali būti nustatyti 17 straipsnyje numatyta tvarka. susijusios VIII ANTRAŠTINĖ DALIS KONTROLĖS PRIEMONĖS IR BENDROSIOS NUOSTATOS 12 straipsnis Valstybės narės reikalauja, kad tiekėjai 1. imtųsi visų prie- monių, reikalingų garantuoti, jog būtų laikomasi šios direktyvos reikalavimų. Šiuo tikslu valstybės narės garantuoja, kad daugi- namoji medžiaga bus oficialiai tikrinama: — atliekant bent jau atsitiktinius patikrinimus ir — bent patikrinant, kaip medžiaga parduodama asmenims, kurie yra profesionalūs dekoratyvinių augalų ir dauginamo- sios medžiagos augintojai ir pardavėjai, kad būtų atlikta reikalavimų atitikties patikra. Valstybė narė taip pat gali imti bandinius atitikčiai patikrinti. Vykdydamos prie- žiūrą ir monitoringą, oficialios atsakingos įstaigos bet kuriuo pagrįstu metu gali lengvai patekti į visas tiekėjo įmonės vietas. Iki 2002 m. gruodžio 31 d. Komisija pateikia Tarybai pranešimą apie šiame straipsnyje numatytų kontrolės prie- monių veikimą pridėdama atitinkamus pasiūlymus, prireikus pasiūlymus dėl šios direktyvos reikalavimų netaikymo mažme- ninėje prekyboje. TREČIOSIOSE ŠALYSE IŠAUGINTA DAUGINAMOJI MEDŽIAGA 2. Išsami oficialių tikrinimų, numatytų pagal šią direktyvą, įgyvendinimo tvarka gali būti nustatyta 17 straipsnyje numa- tyta tvarka. 11 straipsnis 13 straipsnis 1. 17 straipsnyje nustatyta tvarka nusprendžiama, ar trečio- joje šalyje išaugintai dauginamajai medžiagai visais atžvilgiais galima suteikti šią direktyvą Bendrijoje išaugintai dauginamajai medžiagai. tokias pačias garantijas, kaip ir pagal Kol priimamas 1 dalyje minimas sprendimas, dauginamo- 2. sios medžiagos negalima importuoti iš trečiosios šalies, jeigu importuojantis tiekėjas prieš importuodamas negarantuoja, kad importuojamai dauginamajai medžiagai visais atžvilgiais, ypač dėl kokybės, tapatumo ir augalų sveikatos, bus suteikiamos tokios pačios garantijos, kaip ir pagal šią direktyvą Bendrijoje išaugintai dauginamajai medžiagai. 1. Jeigu atliekant 12 straipsnyje numatytus oficialius patikri- nimus arba 14 straipsnyje minimus bandymus nustatoma, kad dauginamoji medžiaga neatitinka šios direktyvos reikalavimų, įstaiga užtikrina, kad tiekėjas imtųsi atitin- atsakinga oficiali kamų korekcinių priemonių, o jei tai neįmanoma – uždraudžia Bendrijoje prekiauti ta dauginamąja medžiaga. Jeigu nustatoma, kad konkretaus tiekėjo parduodama 2. dauginamoji medžiaga neatitinka šios direktyvos reikalavimų, suinteresuotoji valstybė narė užtikrina, kad tiekėjo atžvilgiu būtų imtasi atitinkamų veiksmų. 368 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/23 t. 3. Visos priemonės, kurių imamasi pagal 2 dalį, panaiki- namos, kai tvirtai įsitikinama, kad dauginamoji medžiaga, kurią tiekėjas ketina parduoti, ateityje atitiks šios direktyvos reikala- vimus ir sąlygas. 14 straipsnis IX ANTRAŠTINĖ DALIS KOMITETO DARBO TVARKA 17 straipsnis Kai tikslinga, valstybėse narėse atliekami bandinių tyrimai 1. ar bandymai, siekiant patikrinti, ar dauginamoji medžiaga atitinka šios direktyvos reikalavimus ir sąlygas. Komisija gali organizuoti valstybių narių ir Komisijos atstovų atliekamus bandymų patikrinimus. 1. Jeigu taikoma šiame straipsnyje nustatyta tvarka, Komi- sijai padeda Komitetas, vadinamas Dauginamosios medžiagos ir dekoratyvinių augalų nuolatiniu komitetu, kuriam pirminin- kauja Komisijos atstovas. 2. 17 straipsnyje nustatyta tvarka gali būti nuspręsta vykdyti Bendrijos tyrimus ir bandymus tuo pačiu tikslu, koks nurodytas šio 1 dalyje. Komisija gali organizuoti valstybių narių ir Komi- sijos atstovų atliekamus Bendrijos bandymų patikrinimus. 1 ir 2 dalyse minimi bandymai arba tyrimai naudojami 3. dauginamosios medžiagos tikrinimo techniniams metodams derinti. Bandymų ir tyrimų pažangos ataskaitos siunčiamos Komisijai ir pateikiamos 17 straipsnyje minimam Komitetui. 4. Komisija užtikrina, kad tam tikrais atvejais su 17 straips- nyje minimu Komitetu būtų susitariama dėl 1 ir 2 dalyse minimų bandymų ir tyrimų derinimo, atlikimo ir patikrinimo. Kilus problemoms dėl organizmų, kuriems taikoma Direktyva 77/93/EEB, Komisija apie tai praneša Augalų sveikatos nuolati- niam komitetui, su kuriuo konsultuojamasi dėl Bendrijos bandymų protokolų, jei jie yra susiję su organizmais, kuriems taikoma Direktyva 77/93/EEB. Gali būti tiriama ir trečiosiose šalyse išauginta dauginamoji medžiaga. imtasi, projektą. Komitetas Komisijos atstovas pateikia Nuolatiniam komitetui prie- 2. savo monių, kurių turi būti nuomonę dėl projekto pareiškia per tokį laiką, kurį nustato pirmininkas atsižvelgdamas į klausimo skubumą. Nuomonė patvirtinama Sutarties 148 straipsnio 2 dalyje nustatyta balsų dauguma tuo atveju, kai Taryba turi priimti sprendimą remda- masi Komisijos pasiūlymu. Valstybių narių atstovų Komitete balsai skaičiuojami taip, kaip nustatyta tame straipsnyje. Pirmi- ninkas nebalsuoja. 3. a) Komisija tvirtina priemones, kurios taikomos nedelsiant; b) tačiau, kai numatytos priemonės neatitinka Komiteto jas praneša nuomonės, Komisija nedelsdama Tarybai. apie Tokiu atveju: — Komisija gali atidėti patvirtintų priemonių taikymą laikotarpiui ne ilgiau kaip vienam mėnesiui nuo tokio pranešimo dienos, — Taryba kvalifikuota balsų dauguma gali priimti kitokį sprendimą per pirmojoje įtraukoje nurodytą laiką. 15 straipsnis Pirmininko arba vienos valstybės narės prašymu Komi- 4. tetas gali nagrinėti visus esminius šios Direktyvos klausimus. Prekybai dauginamąja medžiaga, atitinkančia šios direktyvos reikalavimus, netaikomi tiekėjo, kokybės, augalų sveikatos, ženklinimo ar pakavimo nei nusta- tyti šioje direktyvoje. jokie kiti apribojimai dėl 18 straipsnis 1. Jeigu taikoma šiame straipsnyje nustatyta tvarka, Komi- sijai padeda Komitetas, vadinamas Dauginamosios medžiagos ir dekoratyvinių augalų nuolatiniu komitetu, kuriam pirminin- kauja Komisijos atstovas. 16 straipsnis 17 straipsnyje numatyta tvarka valstybė narė, jei ji to pagei- dauja ir esant tam tikroms sąlygoms, gali būti visiškai ar iš dalies atleista nuo tam tikrų šioje direktyvoje numatytų įsiparei- gojimų dėl kai kurių genčių ar rūšių dauginamosios medžiagos, kuri yra ekonomiškai nereikšminga jos teritorijoje, išskyrus atvejus, kai tai prieštarauja 15 straipsniui. 2. Komisijos atstovas pateikia komitetui priemonių, kurių turi būti imtasi, projektą. Komitetas savo nuomonę dėl projekto pareiškia per tokį laiką, kurį nustato pirmininkas atsižvelg- damas į klausimo skubumą. Nuomonė patvirtinama Sutarties 148 straipsnio 2 dalyje nustatyta balsų dauguma tuo atveju, kai Taryba remdamasi Komisijos pasiūlymu. Valstybių narių atstovų Komitete balsai skaičiuojami taip, kaip nustatyta tame straipsnyje. Pirmininkas nebalsuoja. turi priimti sprendimą 03/23 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 369 3. a) Komisija patvirtina numatytas priemones, jeigu jos 20 straipsnis atitinka Komiteto nuomonę; b) kai numatytos priemonės neatitinka Komiteto nuomonės arba nuomonė nepareiškiama, Komisija nedelsdama pateikia Tarybai pasiūlymą dėl priemonių, kurių turi būti imtasi. Taryba sprendžia kvalifikuota balsų dauguma. Jeigu Taryba, per tris mėnesius nuo tos dienos, kai klau- simas buvo jai perduotas, nepriima jokio sprendimo, pasiūlytas priemones patvirtina Komisija. 1. Direktyva 91/682/EEB panaikinama nuo 1999 m. liepos 1 d. , nepažeidžiant valstybių narių įsipareigojimų, susijusių su perkėlimo į nacionalinę teisę ir įgyvendinimo laikotarpiu, minimu priedo A dalyje. 2. Nuorodos apie panaikintą Direktyvą 91/682/EEB supran- tamos kaip nuorodos apie šią direktyvą ir aiškinamos pagal koreliacinę lentelę, pateiktą priedo B dalyje. X ANTRAŠTINĖ DALIS BAIGIAMOSIOS NUOSTATOS 19 straipsnis 1. Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsigalioję 1999 m. liepos 1 d. , įgyvendina šią direktyvą. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai. Valstybės narės, tvirtindamos šias priemones, daro jose 2. nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo 3. srityje priimtų vidaus teisės aktų pagrindinių nuostatų tekstus. Įgyvendinimo 3. pagal Direktyvą 91/682/EEB galioja tol, kol yra panaikinamos arba pakeičiamos naujomis įgyvendinimo nuostatomis. nuostatos, priimtos 21 straipsnis Ši direktyva skiriama valstybėms narėms. Priimta Briuselyje, 1998 m. liepos 20 d. Tarybos vardu Pirmininkas W. MOLTERER 370 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 03/23 t. PRIEDAS A DALIS Perkėlimo į nacionalinę teisę ir įgyvendinimo terminai Direktyva Perkėlimo terminas Įgyvendinimo terminas 91/682/EEB (OL L 376,1991 12 31, p. 21. ) 1992 m. gruodžio 31 d. 5–11, 14, 15, 17, 19 ir 24 straipsniai (visoms gentims ir rūšims) 1993 m. gruo- džio 31 d. B DALIS Koreliacinė lentelė Ši direktyva Direktyva 91/682/EEB 1 straipsnis 2 straipsnis 3 straipsnis 4 straipsnis 5 straipsnis 6 straipsnis 7 straipsnis 8 straipsnis 9 straipsnis 10 straipsnis 11 straipsnis 12 straipsnis 13 straipsnis 14 straipsnis 15 straipsnis 16 straipsnis 17 straipsnis 18 straipsnis 19 straipsnis 20 straipsnis 21 straipsnis 1 ir 2 straipsniai 3 straipsnis 8 straipsnis – 4 straipsnis 6 straipsnis 5 straipsnis 10 ir 11 straipsniai 9 straipsnis 13 straipsnis 16 straipsnis 17 ir 18 straipsniai 19 straipsnis 20 straipsnis 14 straipsnis – 21 straipsnis 22 straipsnis – – –


title: Dyrektywa 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniająca dyrektywę 98/34/WE ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych

eurovoc_concepts:
European standard
access to information
exchange of information
technical standard

text: 8 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 31998L0048 5. 8. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 217/18 DYREKTYWA 98/48/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniająca dyrektywę 98/34/WE ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a i 213, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 189b Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W celu wsparcia sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego należy zapewnić jak największą przejrzys- tość w odniesieniu do przyszłych krajowych zasad i regu- lacji dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, poprzez zmianę dyrektywy 98/34/WE (4). (2) (3) (4) Szeroka różnorodność usług, w rozumieniu art. 59 i 60 Traktatu, skorzysta z możliwości zapewnianych przez spo- łeczeństwo informacyjne, świadczonych na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie odbiorcy usług. Obszar bez granic wewnętrznych, zawierający rynek wewnętrzny, pozwala dostawcom takich usług rozwijać działalność transgraniczną, zmierzającą do zwiększenia ich konkurencyjności i stwarza w ten sposób obywatelom nowe możliwości przekazywania i pozyskiwania informa- cji niezależnie od granic, a konsumentom dostarcza nowych form dostępu do towarów i usług. Rozszerzenie zakresu stosowania dyrektywy 98/34/WE nie powinno stanowić przeszkody dla Państw Członkow- skich w uwzględnianiu różnego rodzaju implikacji spo- łecznych i kulturalnych związanych z nadejściem społe- czeństwa informacyjnego; w szczególności stosowanie zasad proceduralnych, ustanowionych w niniejszej (1) Dz. U. C 307 z 16. 10. 1996, str. 11 i Dz. U. C 65 z 28. 2. 1998, str. 12. (2) Dz. U. C 158 z 26. 5. 1997, str. 1. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 16 maja 1997 r. (Dz. U. C 167 z 2. 6. 1997, str. 238), wspólne stanowisko Rady z dnia 26 stycznia 1998 r. (Dz. U. C 62 z 26. 2. 1998, str. 48) i decyzja Par- lamentu Europejskiego z dnia 14 maja 1998 r. (Dz. U. C 167 z 1. 6. 1998). Decyzja Rady z dnia 29 czerwca 1998 r. (4) Dz. U. L 204 z 21. 7. 1998, str. 37. dyrektywie w zakresie usług społeczeństwa informacyjne- go, nie powinno naruszać środków polityki kulturalnej, w szczególności w dziedzinie audiowizualnej, które Pań- stwa Członkowskie mogłyby przyjąć, zgodnie z prawem wspólnotowym, uwzględniając swoje zróżnicowanie języ- kowe, specyfikę krajów i regionów oraz swoje dziedzictwo kulturowe; rozwój społeczeństwa informacyjnego powi- nien w każdym wypadku zapewnić obywatelom europej- skim właściwy dostęp do dziedzictwa kultury europejskiej dostępnego w formie cyfrowej. Zadaniem dyrektywy 98/34/WE nie jest stosowanie się do krajowych zasad dotyczących podstawowych praw, takich jak przepisy konstytucyjne dotyczące wolności słowa, w szczególności wolności prasy; jej przeznaczeniem nie jest również stosowanie się do prawa karnego; ponadto nie ma ona zastosowania do umów prawa prywatnego zawie- ranych między instytucjami kredytowymi, w szczególności do umów w sprawie realizacji płatności między instytu- cjami kredytowymi. Rada Europejska podkreśliła potrzebę stworzenia na szcze- blu Wspólnoty jasnych i stabilnych ram prawnych, sprzy- jających rozwojowi społeczeństwa informacyjnego; prawo wspólnotowe oraz, w szczególności, zasady rynku wewnętrznego, łącznie z zasadami zawartymi w Traktacie i w prawie wtórnym, stanowią już podstawowe ramy prawne dla rozwoju tych usług. Powinna istnieć możliwość dostosowania istniejących kra- jowych zasad i regulacji, mających zastosowanie do obec- nie istniejących form usług, w celu uwzględnienia nowych usług społeczeństwa informacyjnego, zmierzających do zapewnienia lepszej ochrony ogólnych interesów lub, z drugiej strony, do uproszczenia takich zasad i regulacji, w przypadku gdy ich stosowanie okazałoby się niepropor- cjonalne w stosunku do zadań, realizacji których służą. Bez koordynacji na szczeblu Wspólnoty tego rodzaju dzia- łalność ustawodawcza, przewidywana na szczeblu krajo- wym, mogłaby stworzyć ograniczenia w swobodnym przepływie usług i w swobodzie przedsiębiorczości, pro- wadząc z kolei do ponownego rozdrobnienia rynku wewnętrznego, nadmiernej regulacji i braku jej spójności. (5) (6) (7) (8) (9) W celu zapewnienia faktycznej i skutecznej ochrony zadań związanych z interesem ogólnym w zakresie rozwoju spo- łeczeństwa informacyjnego, konieczne jest podejście 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 9 skoordynowane na szczeblu Wspólnoty w przypadku gdy- rozpatrywane są kwestie dotyczące działalności o znacze- niu ponadnarodowym, takich jak odnoszące się do nowych usług. uzyskane w trakcie wprowadzania w życie tej dyrektywy i przewidzianych w niej procedur może być stosowane do projektów zasad dotyczących usług społeczeństwa infor- macyjnego; procedura, którą ustanawia jest obecnie dobrze ugruntowana w administracji krajowej. (10) W przypadku usług telekomunikacyjnych istnieje już har- monizacja na poziomie wspólnotowym lub, w niektórych przypadkach, uzgodnienia dotyczące wzajemnego uzna- wania oraz istniejące ustawodawstwo wspólnotowe prze- widują dostosowania uwzględniające rozwój technolo- giczny i świadczenie nowych usług, w wyniku czego, większość wykonawczych przepisów krajowych dotyczą- cych usług telekomunikacyjnych nie będzie na mocy niniejszej dyrektywy przedmiotem powiadomienia, gdyż będą uznane za podlegające wyłączeniom określonym w art. 10 ust. 1 lub w art. 1 pkt 5 dyrektywy 98/34/WE; jednakże niektóre przepisy krajowe, szczególnie dotyczące kwestii nie podlegających ustawodawstwu wspólnoto- wemu, mogą mieć wpływ na swobodny przepływ usług społeczeństwa informacyjnego i w tym zakresie muszą być przedmiotem powiadomienia. (11) W innych mało dotąd znanych dziedzinach społeczeństwa informacyjnego przedwczesna byłaby jednak koordynacja krajowych zasad i regulacji za pomocą szerokiej lub cał- kowitej harmonizacji prawa materialnego na poziomie wspólnotowym, zakładając, że formy, jakie przybiorą nowe usługi i ich charakter nie są w wystarczającym stop- niu znane oraz, że nie są jeszcze prowadzone na szczeblu krajowym szczególne działania regulacyjne w tej dziedzi- nie, a także, że potrzeba i zakres takiej harmonizacji w świetle rynku wewnętrznego nie mogą zostać określone na tym etapie. (12) Istnieje w związku z tym potrzeba ochrony prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i zapobieżenia zagrożeniom ponownego rozdrobnienia, przez wprowa- dzenie procedury udzielania informacji, przez prowadze- nie konsultacji i współpracę administracyjną w odniesie- niu do nowych projektów zasad i regulacji; taka procedura przyczyni się między innymi do zapewnienia skutecznego stosowania Traktatu, w szczególności jego art. 52 i 59 oraz, w przypadku gdy jest to konieczne, do ujawnienia potrzeby zapewnienia ochrony interesów ogólnych na poziomie wspólnotowym; ponadto lepsze stosowanie Traktatu, możliwe dzięki tego rodzaju procedurze udzie- lania informacji, spowoduje ograniczenie potrzeby zasad wspólnotowych do tego co jest bezwzględnie konieczne i proporcjonalne w świetle rynku wewnętrznego oraz ochrony zadań związanych z interesem ogólnym; wresz- cie, procedura taka pozwoli na bardziej efektywne wyko- rzystanie przez przedsiębiorstwa udogodnień rynku wewnętrznego. (13) Dyrektywa 98/34/WE dotyczy realizacji tych samych celów i gdy skuteczna jest niniejsza procedura; będąc naj- odpowiedniejszą do osiągnięcia tych celów; doświadczenie (14) Ponadto, zgodnie z art. 7a Traktatu, rynek wewnętrzny zawiera przestrzeń bez granic wewnętrznych, w której zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, dyrektywa 98/34/WE przewiduje jedynie procedurę współpracy administracyjnej a nie jakiejkolwiek harmonizacji przepisów materialnych. (15) W związku z tym zmiana dyrektywy 98/34/WE, zmierza- jąca do stosowania jej w odniesieniu do projektów zasad i regulacji dotyczących usług społeczeństwa informacyjne- go, stanowi najbardziej odpowiednie podejście, ze względu na ramy prawne wymienionych usług, zmierzające do sku- tecznego sprostania potrzebie przejrzystości rynku wewnętrznego. (16) Należy zapewnić powiadomienie, zwłaszcza w przypadku zasad, które mogą zostać opracowane w przyszłości; usługi świadczone na odległość, drogą elektroniczną i na indywi- dualne żądanie odbiorcy (usługi społeczeństwa informacyj- nego), ze względu na swoją różnorodność i przyszły roz- wój, mogą wymagać i mogą doprowadzić do powstania największej liczby nowych zasad i regulacji; zgodnie z tym należy przyjąć przepis w sprawie powiadamiania o projek- tach zasad i regulacji dotyczących tych usług. (17) Należy dokonać powiadomienia o przepisach szczegól- nych w zakresie podejmowania i wykonywania działalno- ści usługowej, która może być świadczona w wyżej okre- ślony sposób, nawet w przypadku gdy są włączone do zasad i regulacji w celu bardziej ogólnym; jednakże prze- pisy ogólne niezawierające żadnych przepisów przyjętych specjalnie w stosunku do takich usług, nie muszą być przedmiotem powiadomienia. (18) Wyrażenie „przepisy w zakresie podejmowania i wykony- wania działalności usługowej” oznacza zasady ustanawia- jące usługi społeczeństwa informacyjnego, takie jak prze- pisy dotyczące dostawców usług, usług i odbiorców usług oraz działalności gospodarczej, która może być prowa- dzona drogą elektroniczną, na odległość i na indywidualne żądanie odbiorcy usług; przepisy dotyczące ustanawiania dostawców usług, w szczególności dotyczące uzgodnień w sprawie pozwoleń lub licencji, są odpowiednio objęte; przepisy szczególnie odnoszące się do usług społeczeń- stwa informacyjnego muszą być uważane za taką 10 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 zasadę nawet gdy jest częścią bardziej ogólnych przepisów; z drugiej strony środki bezpośrednio i indywidualnie odno- szące się do niektórych szczególnych odbiorców (takie jak na przykład licencje telekomunikacyjne) nie zostaną objęte. (19) Zgodnie z art. 60 Traktatu poddanym wykładni w orzecz- nictwie Trybunału Sprawiedliwości, przez „usługi” rozu- mieć należy usługi świadczone normalnie za wynagrodze- niem; charakterystyka ta nie istnieje w przypadku działań podejmowanych z wyłączeniem względów ekonomicz- nych przez państwo w ramach jego obowiązków, w szcze- gólności w dziedzinach: społecznej, kulturalnej, edukacyj- nej i sądowej; przepisy prawa krajowego dotyczące tego rodzaju działalności nie są objęte definicją określoną w art. 60 Traktatu i nie wchodzą w zakres stosowania niniejszej dyrektywy. (20) Niniejsza dyrektywa nie narusza zakresu dyrektywy Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wyko- nawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności trans- misyjnej (1), zmienionej dyrektywą 97/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) lub jakichkolwiek przyszłych zmian. (21) W żadnym wypadku niniejsza dyrektywa nie obejmuje projektów przepisów prawa krajowego, mających na celu transpozycję treści obowiązujących dyrektyw wspólnoto- wych, lub dyrektyw oczekujących na przyjęcie, w zakresie, w którym już podlegają szczegółowej analizie; niniejsza dyrektywa nie obejmuje ani krajowych zasad i regulacji transponujących dyrektywę 89/552/EWG, ostatnio zmie- nioną dyrektywą 97/36/WE lub jakichkolwiek przyszłych zmian, ani krajowych zasad i regulacji transponujących lub przyjętych później w kontekście dyrektywy 97/13/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 kwietnia 1997 r. w sprawie wspólnych przepisów ramowych doty- indywidualnych licencji czących ogólnych zezwoleń i w dziedzinie usług telekomunikacyjnych (3). (22) Należy ponadto określić wyjątkowe przypadki, w których krajowe zasady i regulacje dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego będą mogły być przyjmowane niezwłocz- nie, dotyczy to wyłącznie przyczyn związanych z poważ- nymi i nie dającymi się przewidzieć okolicznościami, o których nie posiadano wcześniej wiedzy i które nie zaist- niały na skutek działania władz danego Państwa Człon- kowskiego, tak aby nie podważać celowości wcześniej- administracyjnej szych właściwych dla niniejszej dyrektywy. i współpracy konsultacji (1) Dz. U. L 298 z 17. 10. 1989, str. 23. (2) Dz. U. L 202 z 30. 7. 1997, str. 1. (3) Dz. U. L 117 z 7. 5. 1997, str. 15. (23) Właściwe jest aby Państwo Członkowskie odroczyło o dwanaście miesięcy — lub o osiemnaście miesięcy w przy- padku wspólnego stanowiska Rady — przyjęcie projektu przepisów dotyczących usług, wyłącznie w przypadku gdy projekt dotyczy kwestii uwzględnionej w projekcie dyrek- tywy, rozporządzenia lub decyzji, który został już przed- łożony Radzie przez Komisję; obowiązek ten może zostać nałożony przez Komisję na dane Państwo Członkowskie jedynie w przypadku gdy w projekcie przepisów krajo- wych znajdują się przepisy, które nie są przedmiotowo zgodne z treścią przedstawionego przez Komisję projektu. (24) Definicja ram dla udzielania informacji i przeprowadzania konsultacji na poziomie wspólnotowym, tak jak zostało to określone w niniejszej dyrektywie, stanowi warunek wstępny spójnego i skutecznego udziału Wspólnoty w rozpatrywaniu problemów ustawodawczych związa- nych z usługami społeczeństwa informacyjnego w kontek- ście międzynarodowym. (25) Właściwe jest aby w ramach funkcjonowania dyrektywy 98/34/WE, Komitet określony w art. 5 zbierał się w szcze- gólności w celu zbadania problemów dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. (26) Z tego samego względu należy przypomnieć, że w przy- padku gdy wymaga się aby projekt przepisu krajowego był zgłaszany na mocy innego aktu wspólnotowego, dane Pań- stwo Członkowskie może dokonać jednorazowego powia- domienia na mocy tego drugiego aktu, wskazując, że powiadomienie to stanowi również powiadomienie do celów niniejszej dyrektywy. (27) Komisja będzie systematycznie analizować rozwój rynku nowych usług w dziedzinie społeczeństwa informacyjne- go, przede wszystkim w ramach zgodności między teleko- munikacją, technologią informatyczną i mediami oraz, w przypadku gdy okaże się to konieczne, wystąpi z inicja- tywą mającą na celu natychmiastowe dostosowanie prze- pisów w celu wsparcia europejskiego rozwoju nowych usług, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 98/34/WE wprowadza się następujące zmiany: 1. Tytuł otrzymuje brzmienie: „Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepi- sów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeń- stwa informacyjnego”. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11 2. w art. 1 wprowadza się następujące zmiany: a) dodaje się nowy punkt w brzmieniu: „2. »usługa«, każda usługa społeczeństwa informacyjne- go, to znaczy każda usługa normalnie świadczona za wynagrodzeniem, na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie odbiorcy usług. Do celów niniejszej definicji: Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych ustawodaw- stwem wspólnotowym w dziedzinie usług finanso- wych, których niewyczerpujący wykaz został zawarty w załączniku VI do niniejszej dyrektywy. Z wyjątkiem art. 8 ust. 3, niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zasad ustanowionych przez lub dla rynków regulowanych w rozumieniu dyrektywy 93/22/EWG bądź przez lub dla innych rynków lub organów realizujących operacje rozrachunkowe lub funkcje rozliczeniowe dla tych rynków. — »na odległość« oznacza usługę świadczoną bez równoczesnej obecności stron, Do celów niniejszej definicji: — »drogą elektroniczną« oznacza, iż usługa jest przesyłana pierwotnie i otrzymywana w miejscu przeznaczenia za pomocą sprzętu elektronicz- nego do przetwarzania (włącznie z kompresją cyfrową) oraz przechowywania danych, i która jest całkowicie przesyłana, kierowana i otrzymy- wana za pomocą kabla, odbiornika radiowego, środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych, — »na indywidualne żądanie odbiorcy usług« ozna- cza, że usługa świadczona jest poprzez przesyła- nie danych na indywidualne żądanie. Orientacyjny wykaz usług nieobjętych niniejszą defi- nicją został określony w załączniku V. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do: — usług radiowej emisji dźwięku, — usług telewizyjnych, określonych w art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552/EWG (*); (*) Dz. U. L 298 z 17. 10. 1989, str. 23. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/36/WE (Dz. U. L 202 z 30. 7. 1997, str. 1)”; b) punkty 2 i 3 otrzymują odpowiednio numery 3 i 4; c) dodaje się nowy punkt w brzmieniu: „5. »zasada dotycząca usług«, wymóg o charakterze ogól- nym odnoszący się do podejmowania i wykonywa- nia działalności usługowych, w znaczeniu pkt 2, w szczególności przepisy dotyczące dostawcy usług, usług i odbiorców usług, z wyjątkiem zasad, które szczególnie odnoszą się do usług określonych w tym punkcie. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do zasad odnoszących się do zagadnień objętych ustawodaw- stwem wspólnotowym w dziedzinie usług telekomu- dyrektywą określonych nikacyjnych, 90/387/EWG (*). — zasada traktowana jest jako szczególnie przezna- czona dla usług społeczeństwa informacyjnego, biorąc pod uwagę jej uzasadnienie i część opera- cyjną, celem szczególnym i celem jej wszystkich lub pojedynczych przepisów jest regulacja tych usług w sposób precyzyjny i ujęty celowo, — zasada nie jest traktowana jako szczególnie prze- znaczona dla usług społeczeństwa informacyjne- go, jeżeli odnosi się do tych usług w sposób doro- zumiany lub marginalny. (*) Dz. U. L 192 z 24. 7. 1990, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 97/51/WE (Dz. U. L 295 z 29. 10. 1997, str. 23). ”; d) punkty 4–8 otrzymują odpowiednio numery 6–10; e) punkt 9 otrzymuje numer 11 i otrzymuje brzmienie: „11) »przepisy techniczne«, specyfikacje techniczne i inne wymagania bądź zasady dotyczące usług, włącznie z odpowiednimi przepisami administracyjnymi, któ- rych przestrzeganie jest obowiązkowe, de jure lub de facto, w przypadku wprowadzenia do obrotu, świad- czenia usługi, ustanowienia operatora usług lub sto- sowania w Państwie Członkowskim lub na przewa- żającej jego części jak również przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne Państw Członkow- skich, z wyjątkiem określonych w art. 10, zakazują- cych produkcji, przywozu, wprowadzania do obrotu i stosowania produktu lub zakazujących świadczenia bądź korzystania z usługi lub ustanawiania dostawcy usług. Przepisy techniczne obejmują de facto: — przepisy ustawowe, wykonawcze lub administra- cyjne Państwa Członkowskiego, które odnoszą się do specyfikacji technicznych bądź innych wymagań lub zasad dotyczących usług, bądź też do kodeksów zawodowych lub kodeksów postę- powania, które z kolei odnoszą się do specyfika- cji technicznych bądź do innych wymogów lub zasad dotyczących usług, zgodność z którymi pociąga za sobą domniemanie zgodności z zobo- wiązaniami nałożonymi przez wspomniane prze- pisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, 12 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 — dobrowolne porozumienia, w których władze publiczne są stroną umawiającą się, a które prze- widują, w interesie ogólnym, zgodność ze specy- fikacjami technicznymi lub innymi wymogami albo zasadami dotyczącymi usług, z wyjątkiem specyfikacji odnoszących się do przetargów przy zamówieniach publicznych, — specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług, które powiązane są ze środkami fiskalnymi lub finansowymi mającymi wpływ na konsumpcję produktów lub usług przez wspomaganie przestrzegania takich specy- fikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług; specyfikacje techniczne lub inne wymogi bądź zasady dotyczące usług powiązanych z systemami zabezpieczenia spo- łecznego nie są objęte tym znaczeniem. Obejmuje to przepisy techniczne nałożone przez organy wyznaczone przez Państwa Członkowskie oraz znajdujące się w wykazie sporządzonym przez Komisję przed 5 sierpnia 1999 r. * w ramach Komi- tetu określonego w art. 5. Taka sama procedura stosowana jest przy wprowa- dzaniu zmian do tego wykazu”; f) punkt 10 otrzymuje numer 12, a jego akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: „12. »projekt przepisu technicznego«, tekst specyfikacji technicznej lub innego wymogu bądź zasady doty- czącej usług, włącznie z przepisami administracyj- nymi mającymi na celu ich wdrożenie lub też właśnie wdrożonymi jako przepisy techniczne, tekst będący na etapie przygotowania, na którym mogą zostać wprowadzone zasadnicze zmiany;” 3. w art. 6 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu: „Komitet zbiera się w specjalnym składzie w celu zbadania problemów dotyczących usług społeczeństwa informacyj- nego. ”; b) dodaje się ustęp w brzmieniu: 4. w art. 8 ust. 1 akapit szósty otrzymuje brzmienie: „W odniesieniu do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, określonych w art. 1 pkt 11 akapit drugi tiret trzecie, uwagi lub szczegółowe opi- nie Komisji lub Państw Członkowskich mogą dotyczyć jedy- nie aspektów, które mogą utrudnić handel lub, w stosunku do zasad dotyczących usług, swobodę przepływu usług lub swo- bodę przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dzie- dzinie usług, a nie fiskalnych lub finansowych aspektów tego środka. ”; 5. w art. 9 wprowadza się następujące zmiany: a) ustępy 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Państwa Członkowskie odkładają w czasie: — o cztery miesiące przyjęcie projektu przepisów tech- nicznych w postaci dobrowolnego porozumienia w rozumieniu art. 1 pkt 11 akapit drugi tiret drugie, — z zastrzeżeniem ust. 3, 4 i 5, o sześć miesięcy przy- jęcie wszelkich innych projektów przepisów tech- nicznych (z wyjątkiem projektów zasad dotyczących usług), od dnia otrzymania przez Komisję powiadomienia okre- ślonego w art. 8 ust. 1, jeżeli Komisja lub inne Państwo Członkowskie wyda szczegółową opinię, w ciągu trzech miesięcy od tej daty, stwierdzającą, że przewidziany śro- dek może stworzyć bariery w swobodnym przepływie towarów w obrębie rynku wewnętrznego, — bez uszczerbku dla ust. 4 i 5, o cztery miesiące przy- jęcie projektu zasady dotyczącej usług, od dnia otrzy- mania przez Komisję powiadomienia określonego w art. 8 ust. 1, jeżeli Komisja lub inne Państwo Człon- kowskie wyda szczegółową opinię, w ciągu trzech miesięcy od tej daty, stwierdzającą, że przewidziany środek może stworzyć bariery w swobodnym prze- pływie usług lub swobodzie przedsiębiorczości pod- miotów gospodarczych w dziedzinie usług w obrę- bie rynku wewnętrznego. „8. W odniesieniu do zasad dotyczących usług, Komisja i Komitet mogą zasięgać opinii osób fizycznych lub praw- nych, z branży przemysłowej lub środowiska akademic- kiego oraz, gdy jest to możliwe, reprezentatywnych orga- nów zdolnych do wydawania ekspertyzy w sprawie celów socjalnych i społecznych oraz skutków każdego projektu przepisu dotyczącego usług, oraz uwzględniać ich opinię w przypadku gdy się o to do nich zwrócono. ”; W odniesieniu do projektu zasad dotyczących usług, szcze- lub Państw Członkowskich nie gółowe opinie Komisji mogą naruszać środków polityki kulturalnej, w szczegól- ności w dziedzinie audiowizualnej, które zgodnie z pra- wem wspólnotowym mogą przyjmować Państwa Człon- kowskie, uwzględniając ich zróżnicowanie językowe, specyfikę krajów i regionów, jak również dziedzictwo kul- turowe. 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13 Dane Państwo Członkowskie przekazuje Komisji sprawoz- danie dotyczące działania jakie proponuje podjąć w wyniku otrzymania tego rodzaju opinii szczegółowych. Komisja wydaje komentarz w sprawie tej reakcji. — wypełniają zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, które skutkują przyjęciem wspólnych specyfikacji technicznych lub zasad doty- czących usług we Wspólnocie;” W odniesieniu do zasad dotyczących usług, dane Państwo Członkowskie podaje, w stosownym przypadku, powody dla których szczegółowe opinie nie mogą zostać uwzględ- nione. 3. Z wyłączeniem projektów zasad dotyczących usług, Państwa Członkowskie odkładają w czasie przyjęcie pro- jektu przepisów technicznych o dwanaście miesięcy od daty otrzymania przez Komisję powiadomienia określo- nego w art. 8 ust. 1, jeżeli, w ciągu trzech miesięcy od tej daty, Komisja ogłosi zamiar zgłoszenia wniosku lub przy- jęcia dyrektywy, rozporządzenia lub decyzji w tej sprawie zgodnie z art. 189 Traktatu. ”; b) ustęp 7 otrzymuje brzmienie: „7. Ustęp 1–5 nie stosują się w przypadkach, gdy: — z naglących powodów, spowodowanych przez poważne i nieprzewidziane okoliczności odnoszące się do ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publiczne- go, ochrony zwierząt lub roślin oraz, w stosunku do zasad dotyczących usług, również dla porządku publicznego, w szczególności ochrony nieletnich, Państwo Członkowskie jest zobowiązane przygoto- wać przepisy techniczne w bardzo krótkim czasie, w celu ich natychmiastowego przyjęcia i wprowadze- nia w życie bez możliwości jakichkolwiek konsulta- cji, lub — z naglących powodów, spowodowanych przez poważne okoliczności odnoszące się do ochrony bezpieczeństwa i integralności systemu finansowego, w szczególności ochrony depozytariuszy, inwesto- rów i osób ubezpieczonych, Państwo Członkowskie jest zobowiązane natychmiast przyjąć i wprowadzić w życie przepisy w sprawie usług finansowych. W powiadomieniu określonym w art. 8, Państwa Człon- kowskie przedstawiają powody pilności podjętych środ- ków. Komisja najszybciej jak to możliwe przedstawia opi- nie w sprawie powiadomienia. Podejmuje ona stosowne działanie w przypadkach, gdy procedura ta jest niewłaści- wie stosowana. Parlament Europejski jest na bieżąco infor- mowany przez Komisję. ”; 6. w art. 10 wprowadza się następujące zmiany: a) ustęp 1 tiret pierwsze i drugie otrzymują brzmienie: b) ustęp 1 tiret szóste otrzymuje brzmienie: „— ograniczają się do wprowadzenia zmiany przepisów technicznych w rozumieniu art. 1 pkt 11, zgodnie z wnioskiem Komisji zmierzającym do usunięcia prze- szkód w handlu lub, w przypadku zasad dotyczących usług, w swobodnym przepływie usług lub w swo- bodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodar- czych w dziedzinie usług. ”; c) ustęp 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Artykuł 9 ust. 3-6 nie stosuje się do porozumień dobrowolnych, określonych w drugim tiret art. 1 pkt 11 akapit drugi. 4. Artykuł 9 nie stosuje się do specyfikacji technicznych lub innych wymogów bądź zasad dotyczących usług, okre- ślonych w trzecim tiret art. 1 pkt 11 akapit drugi. ”; 7. dodaje się załączniki V i VI znajdujące się w Załączniku do niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy wyko- nawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy przed 5 sierpnia 1999 r. i niezwłocznie informują o tym Komisję. Wspomniane środki zawierają odniesienie do niniejszej dyrek- tywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Sposoby dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji podstawowe prze- pisy prawa krajowego, przyjęte w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą. Artykuł 3 Nie później niż dwa lata od daty określonej w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę stosowania dyrektywy 98/34/WE, w szczególności w świetle rozwoju technologicznego i rynkowego usług określonych w art. 1 pkt 2. Nie później trzy lata od daty określonej w art. 2 ust. 1 akapit pierwszy, jeśli jest to konieczne, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski dotyczące przeglądu tej dyrektywy. „— są zgodne z wiążącymi aktami wspólnotowymi, które skutkują przyjęciem specyfikacji technicznych i zasad dotyczących usług, W tym celu Komisja uwzględnia ewentualne uwagi przekazane jej przez Państwa Członkowskie. 14 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1998 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący W imieniu Rady W. MOLTERER Przewodniczący 13/t. 21 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15 ZAŁĄCZNIK „ZAŁĄCZNIK V Przybliżony wykaz usług nieobjętych przepisami art. 1 pkt 2 akapit drugi 1. Usługi, które nie są świadczone „na odległość” Usługi świadczone w fizycznej obecności dostawcy i odbiorcy, nawet jeżeli korzystają oni z urządzeń elektro- nicznych: a) badanie lekarskie lub wykonywanie zabiegów w gabinecie lekarskim z zastosowaniem sprzętu elektronicz- nego, przy fizycznej obecności pacjenta; b) wgląd do elektronicznego katalogu w sklepie przy fizycznej obecności klienta; c) rezerwacja biletu lotniczego w biurze podróży przy fizycznej obecności klienta za pomocą sieci kompute- rowej; d) udostępnienie gier elektronicznych w salonie przy fizycznej obecności użytkownika. 2. Usługi, które nie są świadczone „za pomocą środków elektronicznych” — Usługi o charakterze materialnym, nawet jeżeli świadczone są z wykorzystaniem urządzeń elektronicznych: a) dystrybucja banknotów i biletów przez automaty (banknoty, bilety kolejowe); b) dostęp do płatnych dróg, parkingów itp. , nawet jeżeli przy wjeździe lub wyjeździe funkcje kontroli wjazdu lub uiszczenia należności sprawują urządzenia elektroniczne. — Usługi „off-line”: dystrybucja CD-ROM-ów lub oprogramowania na dyskietkach. — Usługi, które nie są świadczone z wykorzystaniem elektronicznego systemu przetwarzania i przechowywa- nia danych: a) usługi telefonii głosowej; b) usługi telefaksowe/teleksowe; c) usługi świadczone przez telefonię głosową lub telefaksem, d) telefoniczne/telefaksowe porady lekarskie, e) f) telefoniczne/telefaksowe porady prawne, telefoniczny/telefaksowy marketing bezpośredni. 3. Usługi, które nie są świadczone „na indywidualne żądanie odbiorcy usług” Usługi świadczone w formie przesyłania danych bez indywidualnego zamówienia i przeznaczone do równocze- snego odbioru przez nieograniczoną liczbę odbiorców (transmisja z punktu do wielu punktów): a) usługi transmisji telewizyjnej (włącznie z usługami systemu nadawania audycji na żądanie), określonych w art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552/EWG; b) usługi przesyłania sygnału radiowego; c) teletekst (telewizyjny). 16 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 21 ZAŁĄCZNIK VI Przybliżony wykaz usług finansowych określonych w art. 1 pkt 5 akapit trzeci — Usługi inwestycyjne — Usługi ubezpieczenia i reasekuracji — Usługi bankowe — Operacje dotyczące funduszy emerytalnych — Usługi związane z obrotem transakcjami terminowymi i opcjami Do usług tych zalicza się w szczególności: a) usługi inwestycyjne, określone w Załączniku do dyrektywy 93/22/EWG (1), usługi w zakresie zbiorowych fun- duszy inwestycyjnych; b) usługi wchodzące w zakres działalności wykorzystującej wzajemne uznawanie określone w Załączniku do dyrek- tywy 89/646/EWG (2) c) operacje wchodzące w zakres działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, określonej: — w art. 1 dyrektywy 73/239/EWG (3), — w Załączniku do dyrektywy 79/267/EWG (4), — w dyrektywie 64/225/EWG (5), — w dyrektywach 92/49/EWG (6) i 92/96/EWG (7). ” (1) Dz. U. L 141 z 11. 6. 1993, str. 27. (2) Dz. U. L 386 z 30. 12. 1989, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/30/EWG (Dz. U. L 110 z 28. 4. 1992, str. 52. ). (3) Dz. U. L 228 z 16. 8. 1973, str. 3. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 92/49/EWG (Dz. U. L 228 z 11. 8. 1992, str. 1). (4) Dz. U. L 63 z 13. 3. 1979, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 90/619/EWG (Dz. U. L 330 z 29. 11. 1990, str. 50). (5) Dz. U. L 56 z 4. 4. 1964, str. 878/64. Dyrektywa zmieniona Aktem Przystąpienia z 1973 r. (6) Dz. U. L 228 z 11. 8. 1992, str. 1. (7) Dz. U. L 360 z 9. 12. 1992, str. 1


title: Regulamento (CE) nº 1627/98 do Conselho de 20 de Julho de 1998 que altera o Regulamento (CEE) nº 822/87 que estabelece a organização comum do mercado vitivinícola

eurovoc_concepts:
common organisation of markets
plantation
vineyard
viticulture
wine

text: L 210/8 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 28. 7. 98 REGULAMENTO (CE) Nº 1627/98 DO CONSELHO de 20 de Julho de 1998 que altera o Regulamento (CEE) nº 822/87 que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum do mercado vitivin(cid:146)cola O CONSELHO DA UNI(cid:212)O EUROPEIA, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 43º, Tendo em conta a proposta da Comiss(cid:209)o (1), Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (2), Tendo em conta o parecer do Comit(cid:130) Econ(cid:155)mico e Social (3), vinhos, Considerando que o Regulamento (CEE) nº 822/87 prev(cid:136), no nº 5 do artigo 65º, que, durante a campanha vit(cid:146)cola de 1997/1998, a Comiss(cid:209)o apresente ao Conselho um relat(cid:155)rio sobre os teores m(cid:145)ximos de anidrido sulfu- roso dos acompanhado de eventualmente propostas; que, dada a import(cid:131)ncia do problema do teor de anidrido sulfuroso, (cid:130) necess(cid:145)rio que na elabora(cid:135)(cid:209)o das propostas, sejam nomeadamente tidos em conta os traba- lhos em curso no Instituto Internacional da Vinha e do Vinho (OIV); que, por conseguinte, h(cid:145) que prorrogar aquele prazo por mais uma campanha, (cid:130) vitivin(cid:146)cola, Considerando que (cid:130) proibida qualquer nova planta(cid:135)(cid:209)o de vinha at(cid:130) 31 de Agosto de 1998; que, atendendo (cid:133) situa(cid:135)(cid:209)o de mercado no sector conveniente, enquanto se aguardam as decis(cid:210)es do Conselho sobre a reforma do sector, prorrogar essa proibi(cid:135)(cid:209)o at(cid:130) 31 de Agosto de 2000; que, por um lado, os Estados-membros necessitam de mais uma campanha para darem execu(cid:135)(cid:209)o (cid:133) disposi(cid:135)(cid:209)o adoptada em 1996, que permite a autoriza(cid:135)(cid:209)o de novas planta(cid:135)(cid:210)es em superf(cid:146)cies destinadas (cid:133) produ(cid:135)(cid:209)o de determinados vinhos; que, por outro lado e para permitir a adapta(cid:135)(cid:209)o do potencial de produ(cid:135)(cid:209)o de deter- minados vinhos (cid:133) procura crescente do mercado, h(cid:145) que autorizar novamente, por duas campanhas, os Estados- -membros a concederem novos direitos de planta(cid:135)(cid:209)o, dentro dos limites precisos e em condi(cid:135)(cid:210)es que evitem qualquer risco de aumento do potencial para vinhos que n(cid:209)o tenham um escoamento suficiente; Considerando que, para atender (cid:133)s condi(cid:135)(cid:210)es particulares de produ(cid:135)(cid:209)o de vinhos de mesa em Espanha, (cid:130) oportuno prever derroga(cid:135)(cid:210)es tempor(cid:145)rias em mat(cid:130)ria de lote dos vinhos neste Estado-membro; Considerando que, (cid:130) oportuno confirmar, para certos Estados-membros, um n(cid:146)vel inferior da acidez total dos vinhos de mesa, por uma derroga(cid:135)(cid:209)o tempor(cid:145)ria, a fim de ter em conta a evolu(cid:135)(cid:209)o verificada na mat(cid:130)ria; Considerando que, enquanto se aguardam as decis(cid:210)es do Conselho sobre a reforma do sector e para evitar situa(cid:135)(cid:210)es de vazio jur(cid:146)dico, (cid:130) conveniente prorrogar determinadas disposi(cid:135)(cid:210)es a que se refere o artigo 39º do Regulamento (CEE) nº 822/87 (4) por mais uma campanha; Considerando que o nº 4 do artigo 46º do Regulamento (CEE) nº 822/87 prev(cid:136) que as campanhas de promo(cid:135)(cid:209)o a favor do consumo de sumos de uvas s(cid:155) possam realizar-se at(cid:130) (cid:133) campanha vit(cid:146)cola de 1997/1998; que, a fim de se poder avaliar a sua efic(cid:145)cia, (cid:130) conveniente prosseguir a sua realiza(cid:135)(cid:209)o durante mais uma campanha; (1) JO C 87 de 23. 3. 1998, p. 13. (2) JO C 210 de 6. 7. 1998. (3) JO C 214 de 10. 7. 1998. (4) JO L 84 de 27. 3. 1987, p. 1. Regulamento com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2087/97 (JO L 292 de 25. 10. 1997, p. 1). ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º O Regulamento (CEE) nº 822/87 (cid:130) alterado do seguinte modo: 1. No nº 1 do artigo 6º: (cid:190) no primeiro par(cid:145)grafo, a data de «31 de Agosto de 1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela de «31 de Agosto de 2000», (cid:190) no terceiro par(cid:145)grafo, ap(cid:155)s a data de «1997/1998», (cid:130) acrescentada a express(cid:209)o «e/ou 1998/1999». (cid:190) a seguir ao terceiro par(cid:145)grafo s(cid:209)o inseridos os seguintes par(cid:145)grafos: «Os Estados-membros podem, al(cid:130)m disso, conceder autoriza(cid:135)(cid:210)es para novas planta(cid:135)(cid:210)es nas campanhas vit(cid:146)colas de 1998/1999 e 1999/2000. Essas autoriza(cid:135)(cid:210)es n(cid:209)o podem exceder, por Estados- -membros, os seguinte limites para o conjunto dessas duas campanhas: Alemanha Gr(cid:130)cia Espanha Fran(cid:135)a It(cid:145)lia Luxemburgo (cid:214)ustria Portugal 289 ha 208 ha 3 615 ha 2 584 ha 2 442 ha 4 ha 139 ha 719 ha Essas autoriza(cid:135)(cid:210)es n(cid:209)o podem ser concedidas: (cid:190) a vinhos produzidos nas zonas determinadas que, nas tr(cid:136)s (cid:156)ltimas campanhas, tenham, sido objecto de pr(cid:130)mios de abandono definitivo previstos no Regulamento (CEE) nº 1442/88, 28. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 210/9 (cid:190) a vinhos produzidos nas regi(cid:210)es administrativas em que, nas tr(cid:136)s (cid:156)ltimas campanhas, o total das quantidades destiladas voluntariamente tenha sido superior a 10 % do total da produ(cid:135)(cid:209)o dessas campanhas. Ao repartir esses direitos, os Estados-membros garanti(cid:209)o prioritariamente o preenchimento dos requisitos das zonas determinadas em que tenham sido feitas planta(cid:135)(cid:210)es nas tr(cid:136)s campanhas ante- riores, mediante a utiliza(cid:135)(cid:209)o de direitos de replan- ta(cid:135)(cid:209)o liberados por outras regi(cid:210)es de produ(cid:135)(cid:209)o. Se se previrem novos direitos de planta(cid:135)(cid:209)o no (cid:131)mbito da reforma, ser(cid:209)o tomados em considera(cid:135)(cid:209)o os direitos de planta(cid:135)(cid:209)o referidos no quarto e quinto par(cid:145)grafos. Os Estados-membros comunicar(cid:209)o (cid:133) Comiss(cid:209)o as disposi(cid:135)(cid:210)es que adoptarem para conceder as autori- za(cid:135)(cid:210)es, a lista dos vinhos benefici(cid:145)rios e as superf(cid:146)- cies correspondentes. ». 2. No nº 5, terceiro par(cid:145)grafo, do artigo 16º, a express(cid:209)o «entre 1 de Setembro de 1997 e 31 de Agosto de 1998» (cid:130) substitu(cid:146)da por «entre 1 de Setembro de 1998 e 31 de Agosto de 1999». 3. No artigo 39º: (cid:190) no nº 10, primeiro e segundo par(cid:145)grafos, a data de «1997/1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela de «1998/1999», (cid:190) no nº 11, a data de «1997/1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela de «1998/1999». 4. No nº 4 do artigo 46º, a data de «1997/1998» (cid:130) substi- tu(cid:146)da pela de «1998/1999». 5. No nº 5 do artigo 65º, a data de «1 de Abril de 1998» (cid:130) substitu(cid:146)da pela de «1 de Abril de 1999» e a de «1 de Setembro de 1998» pela de «1 de Setembro de 1999». 6. No ponto 13 do anexo I, o terceiro par(cid:145)grafo passa a ter a seguinte redac(cid:135)(cid:209)o: «Para as campanhas de 1997/1998 e 1998/1999, os vinhos de mesa produzidos em Fran(cid:135)a, It(cid:145)lia, Portugal e nas partes espanholas das zonas vit(cid:146)colas C, que n(cid:209)o as Ast(cid:156)rias, Baleares, Cant(cid:145)bria, Galiza, bem como nas prov(cid:146)ncias de Guip(cid:156)zcoa a Biscaia, introduzidos para consumo, respectivamente no mercado de Fran(cid:135)a, It(cid:145)lia, Portugal e Espanha, podem ter um teor de acidez total n(cid:209)o inferior a 3,5 gramas por litro, expresso em (cid:145)cido tart(cid:145)rico. ». Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publica(cid:135)(cid:209)o no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. (cid:144) aplic(cid:145)vel a partir de 1 de Setembro de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 20 de Julho de 1998. Pelo Conselho O Presidente W. MOLTERER


title: 98/483/EF: Kommissionens beslutning af 20. juli 1998 om miljøkriterierne for tildeling af Fællesskabets miljømærke til opvaskemaskiner (meddelt under nummer K(1998) 2102) (EØS-relevant tekst)

eurovoc_concepts:
European symbol
consumer information
eco-label
environmental protection
household electrical appliance
quality label

text: L 216/12 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 4. 8. 98 KOMMISSIONEN KOMMISSIONENS BESLUTNING af 20. juli 1998 om miljøkriterierne for tildeling af Fællesskabets miljømærke til opvaskemaskiner (meddelt under nummer K(1998) 2102) (EØS-relevant tekst) (98/483/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det direktiv 97/17/EF (3) om gennemførelsesbestemmelser til R(cid:134)dets direktiv 92/75/EØF (4) for s(cid:134) vidt ang(cid:134)r energi- mærkning af opvaskemaskiner, samt at kriterierne for energi- og vandforbrug tilpasses de teknologiske innovati- oner og udviklingen p(cid:134) markedet; under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 880/92 af 23. marts 1992 om en EF-ordning for tildeling af et miljømærke (1), særlig artikel 5, stk. 1, andet afsnit, og i overensstemmelse med artikel 6 i forordning (EØF) nr. 880/92 har Kommissionen hørt de vigtigste interesse- grupper i et samr(cid:134)dsforum; ud fra følgende betragtninger: I artikel 5, stk. l, første afsnit, i forordning (EØF) nr. 880/92 fastsættes det, at betingelserne for tildeling af miljømærket fastlægges for hver produktgruppe for sig; i artikel 10, stk. 2, i forordning (EØF) nr. 880/92 fastsættes det, at produktets indvirkning p(cid:134) miljøet vurderes ud fra de specifikke kriterier for produktgrupperne; ved beslutning 93/431/EØF (2) fastlagde Kommissionen miljøkriterier for tildeling af miljømærket til opvaskema- skiner, som efter beslutningens artikel 3 udløb den 30. juni 1996; der bør vedtages en ny beslutning om fastlæggelse af miljøkriterierne for denne produktgruppe, som skal gælde for en periode p(cid:134) yderligere tre (cid:134)r efter udløbet af gyldig- hedsperioden for de foreg(cid:134)ende kriterier, s(cid:134)ledes at fabri- kanter og importører af opvaskemaskiner kan deltage i EF-miljømærkningsordningen; de i denne beslutning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra det udvalg, der er nedsat i medfør af artikel 7 i forordning (EØF) nr. 880/92 (cid:190) VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: Artikel 1 Ved produktgruppen »opvaskemaskiner« (i det følgende benævnt »produktgruppen«) forst(cid:134)s: (cid:190) Opvaskemaskiner med almindelig el-nettilslutning til husholdningsbrug solgt til offentligheden. Apparater, der ogs(cid:134) kan benytte andre energikilder, som f. eks. batterier, eller som ikke er forsynet med et indbygget varmelegeme, er ikke omfattet. de kriterier, der blev fastlagt ved beslutning 93/431/EØF, bør revideres, s(cid:134)ledes at prøvningsmetoder og klassifice- ring efter energiforbrug samt opvaske- og tørreevne i overensstemmelse med Kommissionens udtrykkes Produktgruppens indvirkning p(cid:134) miljøet og brugseg- nethed vurderes ud fra de specifikke miljøkriterier i bilaget. Artikel 2 (1) EFT L 99 af 11. 4. 1992, s. 1. (2) EFT L 198 af 7. 8. 1993, s. 38. (3) EFT L 118 af 7. 5. 1997, s. 1. (4) EFT L 297 af 13. 10. 1992, s. 16. 4. 8. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 216/13 Artikel 3 Artikel 5 Definitionen af og de specifikke miljøkriterier for produktgruppen gælder for en periode p(cid:134) tre (cid:134)r regnet fra den første dag i den m(cid:134)ned, der følger efter vedtagelsen af kriterierne. Artikel 4 For administrative form(cid:134)l er kodenummeret for produkt- gruppen »002«. Denne beslutning er rettet til medlemsstaterne. Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1998. P(cid:134) Kommissionens vegne Ritt BJERREGAARD Medlem af Kommissionen L 216/14 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 4. 8. 98 BILAG RAMME For at f(cid:134) tildelt miljømærket skal en opvaskemaskine opfylde kriterierne i dette bilag, som tager sigte p(cid:134) at fremme (cid:190) en reduktion af miljøskader eller (global opvarmning, forsuring, opbrug af ikke-fornyelige ressourcer) ved at nedbringe energiforbruget forbindelse med anvendelsen af energi -risici i (cid:190) en reduktion af miljøskader i forbindelse med anvendelsen af naturressourcer ved at nedbringe vandforbruget (cid:190) en reduktion af vandforureningen ved at mindske forbruget af opvaskemidler. Derudover tilskynder kriterierne til at benytte bedste praksis og øge forbrugernes miljøbevidsthed. Endvidere tilskyndes der gennem mærkning af komponenter af plast til genanvendelse heraf. 1. Energiøkonomiske kriterier NØGLEKRITERIER Opvaskemaskiner til 10 kuverter eller derover skal have et energieffektivitetsindeks p(cid:134) under 0,76 som defineret i bilag IV til Kommissionens direktiv 97/17/EF ved anvendelse af samme prøvningsmetode EN 50242 og samme program som det, der er valgt i direktiv 97/17/EF. Apparatet kan s(cid:134)ledes klassificeres under energikategori A eller B som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF. Opvaskemaskiner til færre end 10 kuverter skal have et energieffektivitetsindeks p(cid:134) under 0,88 som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF ved anvendelse af samme prøvningsmetode EN 50242 og samme program som det, der er valgt i direktiv 97/17/EF. Apparatet kan s(cid:134)ledes klassificeres under energikategori A, B eller C som defineret i bilag IV til 97/17/EF. 2. Vandøkonomiske kriterier Vandforbruget nedenst(cid:134)ende tærskelværdi: i opvaskemaskinen (udtrykt som W(m(cid:134)lt)) skal være lavere end eller lig med W(m(cid:134)lt) <0,6 s + 11,2 hvor W(m(cid:134)lt) = opvaskemaskinens m(cid:134)lte vandforbrug i liter pr. opvask med en decimal s = det antal standardkuverter, som opvaskemaskinen er beregnet til. Vandforbruget m(cid:134)les ved anvendelse af samme prøvningsmetode EN 50242 og samme program som det, der er valgt i direktiv 97/17/EF. 3. Forebyggelse af anvendelse af for meget opvaskemiddel Apparatets opvaskemiddelbeholder skal være forsynet med en klar doseringsangivelse, s(cid:134)ledes at forbrugeren kan tilpasse opvaskemiddeldoseringen til art og mængde samt tilsmudsningsgrad (se ogs(cid:134) kriterium 5. 1. g). fyldningens KRITERIER FOR BEDSTE PRAKSIS 4. Betjeningsdesign 1. Apparatet skal gøre det muligt for brugeren at vælge et program til opvask af en standardfyldning, hvor der anvendes de opvaskemidler, der giver det bedste resultat ved temperaturer under 65 (cid:190)C, dvs. 55 (cid:190) eller 50 (cid:190)C. 4. 8. 98 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 216/15 2. Apparatet skal være forsynet med klare angivelser af de programvalgmuligheder, der findes (normalprogram, lav temperatur, kraftig eller let tilsmudsning osv. ) 3. En eventuel saltdosering skal kunne indstilles efter det stedlige vands h(cid:134)rdhedsgrad, og der skal være en saltp(cid:134)fyldningsindikator. 5. Brugervejledning Med apparatet skal der følge en instruktionsbog, der giver anvisninger om, hvorledes det anvendes miljørigtigt, og især: 1. Anbefaler, hvordan man opn(cid:134)r optimalt forbrug af energi og vand samt opvaskemidler, salt osv. , herunder a) Instruerer i den rigtige installationsm(cid:134)de for opvaskemaskinen og tilr(cid:134)der, hvilket brændstof det er bedst at anvende til brugsvandsopvarmning, hvis apparatet kan tilsluttes til varmt vand. b) Tilr(cid:134)der en eventuel saltdosering til det stedlige vands h(cid:134)rdhedsgrad. c) Tilr(cid:134)der s(cid:134) vidt muligt altid at fylde maskinen op. d) Tilr(cid:134)der at undlade skylning af service, inden det anbringes i opvaskemaskinen. e) Tilr(cid:134)der, hvordan et eventuelt skylleprogram bedst anvendes. f) Tilr(cid:134)der hvilke af de opvaskemidler, som findes p(cid:134) markedet, der er bedst egnede til temperaturer under 65 (cid:190)C og kan være energibesparende. g) Tilr(cid:134)der at dosere opvaskemidlet efter fyldningens art, mængde og tilsmudsningsgrad (f. eks. at halv fyldning kræver mindre opvaskemiddel). Der bør henvises til opvaskemiddelbe- holderens inddeling. h) Oplyser opvaskemaskinens energi- og vandforbrug for de forskellige programmer, s(cid:134)ledes at forbrugeren kan vælge et passende program med minimalt energi- og vandforbrug. i) Tilr(cid:134)der ikke at lade opvaskemaskinen blive st(cid:134)ende p(cid:134) »tændt«, n(cid:134)r programmet er færdigkørt, da der kan være betydeligt energiforbrug i v(cid:134)geposition. Instruktionsbogen skal indeholde oplysninger om programmernes varighed. j) Oplyser maskinens opvaske- og tørreevne med henvisning til etiketten om energiforbrugs- kategori. k) Tilr(cid:134)der vedligeholdelse af opvaskemaskinen, herunder regelmæssig rengøring af filtre og fjernelse af aflejringer. l) Oplyser, at det kan føre til større forbrug af energi, vand og/eller opvaskemidler, hvis ovenst(cid:134)ende r(cid:134)d ikke følges hvilket igen kan forøge udgifterne til brug af maskinen og føre til d(cid:134)rlige resultater. 2. Oplyser, hvilke af maskinens bestanddele og materialer der kan genbruges og/eller genanvendes. 3. Tilr(cid:134)der forbrugeren at indhente oplysninger om affaldsbortskaffelsesmulighederne og om at følge dem, n(cid:134)r opvaskemaskinen skal kasseres. 6. Genanvendelse Komponenter af plast, der vejer over 50 g, skal være forsynet med en varig mærkning af materialets art i overensstemmelse med ISO 1043. Undtaget fra dette kriterium er materialer af ekstruderet plast. YDELSESKRITERIER 7. Opvaskeevne Opvaskemaskinen skal have et opvaskeevneindeks p(cid:134) over 0,88 som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF ved anvendelse af samme prøvningsmetode EN 50242 og samme program som det, der er valgt i direktiv 97/17/EF. L 216/16 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 4. 8. 98 Apparatet kan s(cid:134)ledes klassificeres under kategori A, B eller C som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF. 8. Tørreevne Opvaskemaskinen skal have et tørreevneindeks p(cid:134) over 0,78 som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF ved anvendelse af samme prøvningsmetode EN 50242 og samme program som det, der er valgt i direktiv 97/17/EF. Apparatet kan s(cid:134)ledes klassificeres under kategori A, B eller C som defineret i bilag IV til direktiv 97/17/EF. 9. Støjemissioner Luftb(cid:134)ren støj fra apparatet, bestemt som lydeffekt, m(cid:134) ikke overstige 55 dB (A) for fritst(cid:134)ende modeller og 51 dB (A) for indbygningsmodeller. M(cid:134)ling af støjniveauet foretages i overensstemmelse med R(cid:134)dets direktiv 86/594/EØF (1), efter standarderne i standard EN 50242. 10. Støjoplysninger Oplysning om maskinens støjniveau skal angives p(cid:134) en for forbrugeren klart synlig m(cid:134)de. Oplysningen angives p(cid:134) etiketten om energiforbrugskategorien for opvaskemaskiner. Støjniveauet skal være m(cid:134)lt og oplysningen herom udtrykt i overensstemmelse med direktiv 86/594/EØF efter standarderne i standard EN 50242. 11. Prøvningslaboratorier PRØVNING Prøvningen gennemføres p(cid:134) ansøgerens bekostning af laboratorier, der opfylder de generelle krav i standard EN 45001, og som har erfaring med prøvning af opvaskemaskiner. FORBRUGEROPLYSNINGER Følgende oplysninger skal gives p(cid:134) en for forbrugeren klart synlig m(cid:134)de (om muligt helst ved siden af etiketten): (cid:190) Dette produkt vandforbrugsøkonomisk. har opn(cid:134)et EU-miljømærket, fordi det er energi- og (cid:190) Yderligere oplysninger om, hvorledes miljøp(cid:134)virkningerne kan mindskes, findes i instruktionsbogen. (1) EFT L 344 af 6. 12. 1986, s. 24


title: A Tanács 1639/98/EK rendelete (1998. július 20.) az olívaolaj termelésére nyújtott támogatásra és az olívaolaj termelői szervezetek támogatására vonatkozó általános szabályok megállapításáról szóló 2261/84/EGK rendelet módosításáról

eurovoc_concepts:
olive oil
producer organisation
production aid

text: 314 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 03/23. kötet 31998R1639 L 210/38 AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA 1998. 7. 28. A TANÁCS 1639/98/EK RENDELETE (1998. július 20. ) az olívaolaj termelésére nyújtott támogatásra és az olívaolaj termelői szervezetek támogatására vonatkozó általános szabályok megállapításáról szóló 2261/84/EGK rendelet módosításáról AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, 3. a 12. cikk (1) bekezdése helyébe a következő szöveg lép: tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre, „(1) Minden egyes olívaolaj-termelő előleget kaphat az általa kérelmezett támogatás összegére. ”; tekintettel az olajok és zsírok piaca közös szervezésének létre- hozásáról szóló, 1966. szeptember 22-i 136/66/EGK tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 5. cikke (8) bekezdésére, tekintettel a Bizottság javaslatára (2), mivel az 1638/98/EK rendelet elhagyja a 136/66/EGK rendelet termelőkre 5. cikkéből az 500 kg-nál kevesebb olívaolajat vonatkozó különleges termelési rendelkezéseket; mivel ezért ennek megfelelően módosítani kell a 2261/84/EGK rendeletet (3) és fokozni kell a termelési támogatás ellenőrzését; támogatási mivel az 1638/98/EK rendelet a 136/66/EGK rendelet 5. cikkében bevezeti a maximális garantált mennyiség nemzeti felosztását, és megszabja a termelési támogatásra vonatkozó garantált nemzeti mennyiségek túllépésének következményeit az illető tagállamban; mivel a tapasztalatok alapján szükséges előírni azt, milyen adatokat kell meghatározni vagy közölni e rendelkezések működtetése érdekében, 4. a 13. cikk (1) bekezdése a következő ponttal egészül ki: „e) vállalták, hogy a meghatározásra kerülő időpontokig havi készletnyilvántartási összesítéseket terjesztenek be az illetékes hatóságokhoz. ”; 5. a 14. cikkben: a) a (3a) bekezdésben a bevezető mondat helyébe a következő szöveg lép: „Az olívaolaj-termelők támogatása kifizetésének alkalma- zásában a tagállamok ellenőrzik:”; b) a (4) bekezdést el kell hagyni; c) az (5) bekezdés második albekezdése helyébe a következő szöveg lép: „Ezen adattárakat az (1), megkövetelt ellenőrzés irányításához kell használni. ”; (2) és (3) bekezdés szerint ELFOGADTA EZT A RENDELETET: 1. cikk 6. a 15. cikk (3) bekezdésében a „gazdasági évenként átlagosan termelő, és” szavakat el kell legalább 500 kg olívaolajat hagyni; A 2261/84/EGK rendelet a következőképpen módosul: 1. a 2. cikk (4) és (5) bekezdése helyébe a következő szöveg lép: „(4) A 136/66/EGK rendelet 5. cikkének (1) bekezdésével összhangban a támogatást az engedélyezett olajsajtolóban ténylegesen termelt olaj mennyisége alapján kell megadni. ”; 2. a 8. cikk (1) bekezdésének második francia bekezdése helyébe a következő szöveg lép: „– az egyes termelők által a kisajtolt olajbogyók és a kinyert olaj mennyiségére vonatkozóan szolgáltatott számadatok megfelelnek a sajtolást bizonyító iratban meghatározott olajbogyó- és olajmennyiségeknek. ”; (1) HL L 172. , 1966. 9. 30. , 3025/66. o. A legutóbb az 1638/98/EK rendelettel (HL L 210. , 1998. 7. 28. , 32. o. ) módosított rendelet. (2) HL C 136. , 1998. 5. 1. , 25. o. (3) HL L 208. , 1984. 8. 3. , 3. o. A legutóbb a 636/95/EK rendelettel (HL L 67. , 1995. 3. 25. , 1. o. ) módosított rendelet 7. a 17a. cikk helyébe a következő szöveg lép: „17a. cikk A 136/66/EGK rendelet 38. cikkében meghatározott (1) eljárásnak megfelelően a Bizottság október 1-jéig vala- mennyi termelő tagállam tekintetében meghatározza a folyó gazdasági évre vonatkozólag: – a támogatásra jogosító becsült termelést, – a termelési támogatáselőleg egységnyi mértékét; ennek biztosítania kell, hogy – a szóban forgó gazdasági évre vonatkozó termelési előrejelzés ismeretében – a termelők részére történő jogosulatlan kifizetés kockázatát elke- rüljék. 03/23. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 315 (2) Legkésőbb nyolc hónappal a gazdasági év vége után a Bizottság – az (1) bekezdésben említett eljárásnak megfe- lelően – valamennyi termelő tagállam tekintetében meghatá- rozza az adott gazdasági évre vonatkozólag: – azt a tényleges termelést, amelyre elismeri a támogatási jogosultságot, – az egységnyi termelési támogatás mértékét, lehetőleg a cikkének (6) bekezdésében 136/66/EGK rendelet 5. meghatározott együtthatóval súlyozva. 8. a 18. cikkben „az 5. cikk (2) bekezdése első albekezdésének második francia bekezdésében említett” kifejezés helyébe „az 5. cikk (7) bekezdésében említett” kifejezés lép; 9. a 12. cikk (2) bekezdésének a) pontjában „a 17a. cikk (2) bekezdése alapján” kifejezés helyébe „a 17a. cikk (1) bekez- dése alapján”kifejezés lép. (3) A tagállamok az adott gazdasági évben szeptember 5- ig értesítik a Bizottságot az arra a gazdasági évre vonatkozó olívaolaj-termelési becsléseikről. A Bizottság egyéb információs forrásokat is felhasználhat, és szükség szerint tanulmányokat vagy felméréseket is végez- tethet az olívaolaj-termelésről. ”; 2. cikk Ez a rendelet az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában való kihir- detését követő hetedik napon lép hatályba. Ezt a rendeletet 1998. november 1-jétől kell alkalmazni. Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban. Kelt Brüsszelben, 1998. július 20-án. a Tanács részéről W. MOLTERER az elnök


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1563/98 z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 956/97 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do szczególnych środków stosowanych do przetworzonych szparagów

eurovoc_concepts:
agro-industry
perennial vegetable
production aid
vegetable product

text: 240 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 23 31998R1563 21. 7. 1998 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 203/5 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1563/98 z dnia 20 lipca 1998 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 956/97 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do szczególnych środków stosowanych do przetworzonych szparagów KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych (1), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2199/97 (2), w szczególności jego art. 10 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (WE) nr 956/97 (3) przewiduje, że rozporządzenie Komisji związki przedstawicielskie zobowiązane są do przedłożenia programów szczególnych środków do dnia 30 czerwca 1998 r. ; czas konieczny do utworzenia tych związków przed- stawicielskich określonych w art. 1 lit. a) tego rozporządzenia okazał się dłuższy niż początkowo ustalono; w rezultacie niezbędne jest przedłużenie wyżej wymienionego terminu o jeden rok, tego rozporządzenia; aby umożliwić wprowadzenie w życie środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 W art. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 956/97 „30 czerwca 1998 r. ” zastępuje się „30 czerwca 1999 r. ” Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 20 lipca 1998 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji (1) Dz. U. L 297 z 21. 11. 1996, str. 29. (2) Dz. U. L 303 z 6. 11. 1997, str. 1. (3) Dz. U. L 139 z 30. 5. 1997, str. 10