title: Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας

eurovoc_concepts:
application of EU law
free movement of persons
free movement of workers
migrant worker
social security

formats: html pdf print

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 22. 07. 1998 COM(1998) 394 τελικό 98/0229 (COD) 98/0230 (COD) 98/0231 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και τη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων εντός της Κοινότητας και για τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου (υποβληθείσες από την Επιτροπή) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα πρόχαση απανχά σχις ενέργειες που ανακοινώθηκαν από χην Επιχροπή σχο σχέδιο δράσης χης για χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων που εγκρίθηκε σχις 12 Νοεμβρίου 19971. Πραγμαχικά, σχο σχέδιο δράσης, η Επιχροπή ανακοίνωσε χις ενέργειες που αποσκοπούν σχην βελχίωσης χης ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων ξεκινώνχας από μία διπλή προσέγγιση: • • Αφενός, για να προσφέρει σχον ευρωπαίο πολίτη ένα αποχελεσμαχικό και διαφανές μέσο ώσχε να ασκεί μια θεμελιώδη ελευθερία, που θεσπίστηκε με χη συνθήκη χης Ρώμης και εφαρμόσχηκε εδώ και 30 έτη. Αφετέρου, η ελεύθερη κυκλοφορία ως νομικό μέσον για τη διευκόλυνση της κινητικότητας των εργαζομένων αποβλέπει στη συμβολή της στο συντονισμό των εθνικών πολιτικών απασχόλησης. Με αυτή την προοπτική, η κινητικότητα εμφανίζεται ως ένα θεμελιώδες μέσο για την αύξηση της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας των ενεργειών υπέρ της απασχόλησης. Έτσι, η επίτευξη ενός πραγματικού χώρου επαγγελματικής κινητικότητας μπορεί να αυξήσει τις δυνατότητες απασχόλησης το)ν ευρωπαίων εργαζομένων. Αφενός, αυτοί θα έχουν στη διάθεση τους μία μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά της απασχόλησης. Αφετέρου, οι εργαζόμενοι θα μπορούν να βελτιώσουν τις ειδικότητες τους και την εμπειρία τους αποκτώντας μια διεθνή επαγγελματική εμπειρία, πράγμα που θα βελτιώσει την απασχολησιμότητα και προσαρμοστικότητα τους για την αγορά της απασχόλησης. Σ'αυτό το πλαίσιο, το ακόλουθο έγγραφο παρουσιάζει μια πρόταση για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (πρώτο μέρος) Εξάλλου, όπως τονίστηκε στο προαναφερθέν σχέδιο δράσης, η συμβολή των κοινωνικών εταίρων η συζήτηση αυτή είναι ουσιώδης και είναι σημαντικό να διευκολυνθούν και να απλουστευθούν οι υφιστάμενες δομές. Για να γίνει αυτό, ακολουθώντας τις συστάσεις των ίδιων των κοινωνικών εταίρων, η Επιτροπή προτείνει τη συγχώνευση των δύο συμβουλευτικών επιτροπών που υφίστανται σε θέματα ελεύθερης κυκλοφορίας: της συμβουλευτικής επιτροπής επί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και της συμβουλευτικής επιτροπής επί της κοινωνικής ασφάλισης των διακινουμένων εργαζομένων. Για το σκοπό αυτό υποβάλλεται μία πρόταση απόφασης (δεύτερο μέρος). COM(97) 586 τελικό. ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ Πρόχαση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χην χροποποίηση χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 χου Συμβουλίου περί χης ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων σχο εσωχερικό χης Κοινόχηχας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για χον ΕΟΧ) Πρόχαση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χην χροποποίηση χης οδηγίας 68/360/ΕΟΚ χου Συμβουλίου περί καχαργήσεως χων περιορισμών σχη διακίνηση και χη διαμονή χων εργαζομένων χων κραχών μελών και χων οικογενειών χους σχο εσωχερικό χης Κοινόχηχας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για χον ΕΟΧ) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ 1. Λόγοι τικ προτεινόμενης αναθεώρησης Οι κανόνες που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων ισχύουν ήδη από πολλών δεκαεχιών. Η ελεύθερη κυκλοφορία αποχελεί έναν από χους πλέον ανεπχυγμένους και προηγμένους νομικούς μηχανισμούς χης συνθήκης χης Ρώμης υπέρ χου ευρωπαίου πολίχη. Πραγμαχικά, χο δικαίωμα σχην ελεύθερη κυκλοφορία σχην Ευρωπαϊκή Ένωση επιχρέπει χην άμεση και αυχόμαχη πρόσβαση χων εργαζομένων, υπηκόων κραχών μελών, σε όλες χις αγορές απασχόλησης χων κραχών μελών. Η εφαρμογή χου δικαιώμαχος αυχού εξαρχάχαι από χην αποχελεσμαχικόχηχα χων κανόνων που επιχρέπουν μία χωρίς φραγμούς άσκηση χης ελευθερίας κυκλοφορίας. Όμως, οι κανόνες χρονολογούνχαι από χριακονχαεχίας. Καχά χην περίοδο αυτί], χο Δικασχήριο είχε πολλές ευκαιρίες να εκφρασχεί επί χων κειμένων αυτών και να τα ερμηνεύσει. Κατά συνέπεια, αναπχύχθηκε ένα ολόκληρο σώμα νομολογίας που ερμηνεύει χα νομοθεχικά κείμενα. Για να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και η διαφάνεια υπέρ χου πολίχη, θα πρέπει χώρα να προσαρμοστούν χα κείμενα σχην υφιστάμενη νομολογία. Έτσι, παρά το γεγονός ότι η ελεύθερη κυκλοφορία αποτελεί μια πραγματικότητα στην Ένωση εδώ και 30 έτη, η εμπειρία που ανχλήθηκε από χην εφαρμογή χων κειμένων, αφήνει, μεχά από 30 έχη, να εμφανισχούν ορισμένα νομικά κενά που θα πρέπει να πληρωθούν, καθώς και αχέλειες που θα πρέπει να διορθωθούν. Η αχέλεια χων νομικών κειμένων περί χης ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, ο απαρχαιωμένος χαρακτήρας ορισμένων κανόνων και χης εφαρμογής χους από χις εθνικές διοικηχικές αρχές αποχελεί ένα αναγνωρισμένο εμπόδιο στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς. Οι σταχισχικές δείχνουν, π. χ. , όχι η κινηχικόχηχα στην Ευρώπη παραμένει χαμηλή σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες2. Έτσι η διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας αποτελεί σημαντικό στόχο για την Ευρώπη, αλλά η εκπλήρωση αυτού χου σχόχου εξαρχάχαι εν έρει από χην αποχελεσμαχικόχηχα χων κανόνων που επιχρέπουν χην ακώλυτη άσκηση χου δικαιώμαχος χης ελεύθερης κυκλοφορίας. Για να δώσει νέα ώθηση σχο θέμα αυχό η Επιχροπή είχε δημιουργήσει μία ομάδα υψηλού επιπέδου για την ελεύθερη κυκλοφορία χων προσώπων χο 1996. Η ομάδα αυτή, προεδρευόμενη από την κα Simone Veil, έδωσε στη δημοσιότητα μια έκθεση το Μάρτιο 1997 όπου παρουσιάζοντο αυτά τα μειονεκχήμαχα και οι αχέλειες. Επιπλέον, η έκθεση χης ομάδας υπογραμμίζει χην ανάγκη να παρουσιάζεχαι σχο νομοθεχικό πλαίσιο όχι μόνο η νομολογιακή εξέλιξη αλλά επίσης «η πολιχική και η κοινωνιολογική εξέλιξη» χης Ευρωπαϊκής Ένωσης από χο 1968. Βλέπε έκθεση της Επιτροπής "Η απασχόληση στην Ευρώπη 1997". 4 Αφεχέρου, χο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράστηκε σαφώς υπέρ της βελτίωσης χου νομικού πλαισίου της ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων. Έχσι χο Κοινοβούλιο είχε ήδη δεχθεί ευνοϊκά3 χις νομοθεχικές προχάσεις της Επιχροπής χου 1989 που αφορούσαν χον κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την οδηγία 68/360/ΕΟΚ4. Τελευχαία, σχο πλαίσιο χης συνέχειας που δόθηκε σχην έκθεση χης ομάδας υψηλού επιπέδου επί χης ελεύθερης κυκλοφορίας, χο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιβεβαίωσε εκ νέου χην ανάγκη ενίσχυσης χου νομικού πλαισίου χης ελεύθερης κυκλοφορίας καθώς και χην αποχελεσμαχική χου εφαρμογή από χα κράχη μέλη. Η Επιχροπή, ευθυγραμμισμένη με χο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ανχαποκρινόμενη εν μέρει στις συσχάσεις χης ομάδας υψηλού επιπέδου ενέκρινε χο Νοέμβριο 1997 ένα σχέδιο δράσης για χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων. Σ'αυχό χο πλαίσιο δράσης, ανακοίνωσε χην υποβολή νομοθεχικών προχάσεων που αποσκοπούν στη βελχίωση χων συνθηκών άσκησης χου δικαιώμαχος χης ελεύθερης κυκλοφορίας. Τα εμπόδια, που υφίσχανχαι ακόμη σήμερα αναφέρονχαι όχι μόνο σχις διοικηχικές οχληρές διαδικασίες για την αναγνώριση χου δικαιώμαχος παραμονής (π. χ. , για χους ασκούμενους ή χα άχομα που αναζηχούν θέση εργασίας) αλλά επίσης σε ό. τι αφορά τα προβλήματα αναγνώρισης της εμπειρίας και των ειδικοχήχων που έχουν αποκτηθεί σε ένα άλλο κράτος μέλος. Κατά συνέπεια είναι ουσιώδους σημασίας οι βελτιώσεις στους τομείς αυχούς για να ενισχυθεί η δυναχότηχα χης Ένωσης να προσφέρει μια αποχελεσμαχική αγορά εργασίας σχους εργαζόμενους σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Οι καχευθυνχήριες γραμμές για χην απασχόληση, που εγκρίθηκαν μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου του Νοεμβρίου 1997, υπογραμμίζουν τη σημασία που έχει η βελτίωση της ικανότηχας επαγγελμαχικής ένχαξης χων εργαζομένων και ιδίως χων ανέργων (απασχολησιμόχηχα). Για χο σκοπό αυχό, οι άνεργοι και ειδικά οι νεαροί άνεργοι και οι μακροχρόνια άνεργοι, θα επωφεληθούν περισσότερο των ευκαιριών κατάρτισης και εμπειρίας. Η κινητικότητα προσφέρει αυξημένες ευκαιρίες κατάρτισης και εμπειρίας. Η εμπειρία που αποκτάται από εργαζόμενους, ανέργους, ασκούμενους ή σπουδαστές σε κράτη μέλη διαφορετικά του κράτους καταγωγής τους θα έχει σημαντική ποιοτική αξία σχο βαθμό όπου η εμπειρία αυχή μπορεί να συμπεριλαμβάνει τη γνώση μιας γλώσσας ή μιας επιχειρημαχικής ανχίληψης διαφορεχικής από χην εθνική χους. Έχσι χα πρόσωπα αυχά θα μπορέσουν να βελχιώσουν χην απασχολησιμόχηχα τους όχι μόνο στο κράτος μέλος καταγωγής τους αλλά σε ολόκληρη την Ένωση. Εξάλλου, ο ευρωπαίος πολίτης τρέφει σημαντικές προσδοκίες αναφορικά με τις ευκαιρίες που χου προσφέρει η Ευρώπη, όπως χο αποδεικνύει χο ενδιαφέρον των πολιτών για τους μηχανισμούς ενημέρωσης ως προς τα δικαιώματα τους. Έτσι, στηριζόμενη στο μέρος II χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και σε μία απόφαση χο 1993, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέπτυξε ήδη χο δίκτυο EU RES σε συνεργασία με τις υπηρεσίες απασχόλησης των κρατών μελών και άλλους εταίρους, ιδίως τους κοινωνικούς εταίρους. Με τη βοήθεια περίπου 500 ευρωσυμβούλων, οι εχαίροι αυχοί προσφέρουν σχους εργαζόμενους και χους αναζηχούνχες θέση εργασίας, καθώς και σχους εργοδόχες, γενικές πληροφορίες και αχομικές συμβουλές συνδεόμενες με χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης χης πρόσβασης σε μια βάση στοιχείων σχετικών με προσφορές θέσεων εργασίας. 3 Γνώμη του Κοινοβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1989 (Α3-0013/90). 4 COM(88) 815 τελικό. Η αυξανόμενη χρησιμοποίηση χης υπηρεσίας αυχής και χα πρώχα αποχελέσμαχα χης εκσχραχείας "πολίχες χης Ευρώπης" έδειξαν χο ενδιαφέρον χων πολιχών για χις δυναχόχηχες απασχόλησης σχα λοιπά κράτη μέλη. Έχσι, ένας μεγάλος αριθμός αχόμων ήλθε σε επαφή με χην υπηρεσία προσαναχολισμού χων "πολιχών χης Ευρώπης" που δημιουργήθηκε για να βοηθήσει χους πολίχες να ανχιμεχωπίσουν καχά χρόπο ουδέχερο και ανχικειμενικό ένα πρόβλημα και να προχείνει χα μέσα για χην επίλυση χου. Η έκθεση αξιολόγησης αυχών χων κλήσεων "ακούγονχας χους πολίχες", που επισυνάπχονχαι σχο δεύχερο πίνακα σχοιχείων της ενιαίας αγοράς χου Μαίου 1998, δείχνει όχι μία από χις σημανχικόχερες ανησυχίες χων πολιχών ήχαν να βοηθηθούν για χην αναζήχηση θέσης απασχόλησης σε ένα άλλο κράχος μέλος. Σχο πλαίσιο χου "διαρκούς διαλόγου με χους πολίχες και χις επιχειρήσεις" δημοσιεύχηκε σχις 14 Ιουνίου 1998, σύμφωνα με χο σχέδιο δράσης υπέρ της ενιαίας αγοράς και ακόμα ένας πρακχικός οδηγός με χίχλο "φυλλάδιο καθοδήγησης για χους αναζηχούνχες εργασία". Ο οδηγός αυχός ενημερώνει χον πολίχη για χο γεγονός όχι η Ευρώπη θέχει στη διάθεση χου μία μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά εργασίας για να εργασχεί. Είναι λοιπόν ουσιώδες να υπάρξει μέριμνα ώσχε οι συγκεκριμένοι νομικοί κανόνες ή οι διαδικασίες εφαρμογής χους να μην παρεμποδίζουν χην πραγμαχικόχηχα χου μηνύμαχος αυχού που χα κράχη μέλη και η Ένωση θα διαβιβάσουν σχους πολίχες. Εξάλλου, θα πρέπει να υπογραμμισχεί όχι οι δημογραφικές προοπτικές στην Ευρώπη αποτελούν έναν επιπρόσθεχο λόγο εξάλειψης χων φραγμών σχην κινητικότητα των κοινοτικών εργαζομένων για χην καχαπολέμηση χων δημογραφικών ανισοτήτων που μπορούν να δημιουργηθούν σε ορισμένες περιφέρειες. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι βιομηχανικές αλλαγές και οι νέες τεχνολογίες πρόκειται να ευνοήσουν στο μέλλον μία μεγαλύτερη κινητικότητα των εργαζομένων. Πραγματικά, οι νέες τεχνολογίες έχουν μία ευρωπαϊκή, ή και παγκόσμια, διάσταση και επιτρέπουν στους εργαζόμενους να ασκήσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα σε μία ευρωπαϊκή αγορά όπου εξαλείφονται οι τεχνολογικοί φραγμοί. Αφετέρου, οι βιομηχανικές αλλαγές που επηρεάζουν την αγορά μπορούν να αυξήσουν την μη προσαρμογή των επαγγελματικών δεξιοτήτων έναντι των αναγκών της αγοράς και να προκαλέσουν ένα έλλειμμα εξειδικευμένων εργαζομένων σε ορισμένα μέρη της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η κινητικότητα των εργαζομένων μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό μηχανισμό για την θεραπεία των προβλημάτων αυτών. Απ'όσα προηγήθηκαν, προκύπτει ότι η αναθεώρηση των νομικών κανόνων περί ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων συνιστά μία νομική, κοινωνική, οικονομική και πολιτική προτεραιότητα για την Ευρώπη, εντασσόμενη συγχρόνως στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών υπέρ των σύγχρονων και αποτελεσματικών εθνικών πολιτικών για την απασχόληση. Οι νομοθετικές προτάσεις που περιέχονται σχο παρόν έγγραφο ανχαποκρίνονχαι λοιπόν σχο πλαίσιο αυχό και σχη νέα προσέγγιση που αναγγέλλεχαι σχο σχέδιο δράσης. Καχά συνέπεια, οι νομοθεχικές προχάσεις χης Επιχροπής που αφορούν τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την οδηγία 68/360/ΕΟΚ που είχαν υποβληθεί το 1989 θα αποσυρθούν κατά την υποβολή των νέων προτάσεων. Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να εξασφαλίσει ότι οι παρούσες προτάσεις θα επιτύχουν το σκοπό τους για πρόοδο στη βελτίωση των συνθηκών για την ελεύθερη κυκλοφορία κατά το πνεύμα της νομολογίας. Αυτή αποτελεί λοιπόν ένα θεμελιώδες κεκτημένο για τον ευρωπαίο πολίτη και η Επιτροπή θα μεριμνήσει ώστε οι συζητήσεις επί των προτάσεων ενώπιον του Συμβουλίου να μην προκαλέσουν οπισθοδρόμηση στα κεκτημένα της εν λόγω νομολογίας. Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρόταση αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο στο βαθμό που βάσει του άρθρου 28 της συνθήκης για τον ΕΟΧ οι πολίτες του ΕΟΧ απολαμβάνουν του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. 2. Εύρο€ τικ: αναθεώρησης σε σγέση αε την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη 11 αναθεώρηση που προτείνεται στοχεύει στα κείμενα που αφορούν τους μισΟοκούς εργαζόμενους και τα μέλη της οικογενείας τους. Το καθεστώς αυτό εφαρμόζεται σε όλους τους ευρωπαίους πολίτες που μετακινούνται για να ασκήσουν μια μισθωτή οικονομική δραστηριότητα ή να αναζητήσουν εργασία. Έτσι, η αναθεώρηση δεν επηρεάζει τους πολίτες που ασκούν μια ανεξάρτητη δραστηριότηχα ή που δεν ασκούν καμία οικονομική δρασχηριότηχα με εξαίρεση εκείνους που είναι μέλη της οικογενείας ενός πολίτη που ασκεί μισθωτή οικονομική δραστηριότητα. Στην παρούσα κατάσταση του κοινοτικού δικαίου, οι πολίτες αυτοί καλύπτονται από άλλα νομικά κείμενα5. Πάντως, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πρόταση αυτή συνιστά μια βάση από την οποία είναι απαραίτητο να γίνει εμβάθυνση προς μία μεγαλύτερη ομοιογένεια της μεταχείρισης των πολιτών της Κοινότητας και των οικογενειών τους στα κράτη μέλη. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή ανακοίνωσε στο σχέδιο δράσης της για την εσωτερική αγορά ότι πρόκειται να καταρτίσει προτάσεις για την ενημέρωση των προϋποθέσεων για την άσκηση του δικαιώματος παραμονής ώστε να ευθυγραμμιστεί τούτο με τη ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη. Εντούτοις, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η πρόταση αναθεώρησης των κανόνων που αφορούν αποκλειστικά τους εργαζόμενους και τα μέλη της οικογενείας τους είναι συμπληρωματική των πρωτοβουλιών σε θέματα της ιδιότητας του πολίτη. Πράγματι, θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην παρούσα κατάσταση του κοινοτικού δικαίου, το υλικό περιεχόμενο των δικαιωμάτων των διαφόρων κατηγοριών ευρωπαίων πολιτών (εργαζόμενοι, σπουδαστές ανενεργοί, συνταξιούχοι παρέχοντες ή λαμβάνοντες υπηρεσίες, κ. λ. π. ) απέχει πολύ από το να είναι ομοιογενές. Κατά συνέπεια, αυτή η υλική διαφορά αιτιολογεί την υποβολή προτάσεων που στοχεύουν στο υλικό νομικό καθεστώς του εργαζόμενου και των μελών της οικογενείας χου. Εξάλλου, η σημασία χης κινηχικόχηχας χων εργαζομένων σχο πλαίσιο των προσπαθειών της Ένωσης για την ενίσχυση χων εθνικών πολιτικών απασχόλησης απαιτεί μία ακριβή και άμεση παρέμβαση η οποία δεν μπορεί να υπόκειται πλήρως στην ευρύτερη συζήτηση για την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι παρούσες προτάσεις αφορούν ειδικόχερα χο καθεσχώς χων αναζηχούνχων θέση 5 Οδηγία 73/148/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1973 (ΕΕ L 172, 28. 6. 1973). Οδηγία 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με το δικαίωμα παραμονής (ΕΕ L 180, 13. 7. 1990). Οδηγία 90/365/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1990 σχετικά με το δικαίωμα παραμονής των μισθωτών και μη μισθωτών εργαζομένων που έχουν παύσει την επαγγελματική τους δραστηριότητα (ΕΕ L 180, 13. 7. 1990). Οδηγία 93/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1993 σχετικά με τους σπουδαστές (EEL 317, 18. 12. 1993). 7 εργασίας και χους ασκούμενους, καθώς και χο ζήτημα της επαγγελματικής αναγνώρισης σε όλα τα κράτη μέλη των προσωπικών και επαγγελματικών περιστάσεων που επηρεάζουν τις συνθήκες εργασίας των διακινουμένων εργαζομένων. Τα ζητήματα αυτά, που αποβλέπουν στην ενίσχυση της επίτευξης ενός χώρου επαγγελματικής κινητικότητας σε ευρωπαϊκή κλίμακα, θα πρέπει λοιπόν να αποτελέσουν χο αντικείμενο μιας ειδικής προσέγγισης των εργαζομένων. Κατά συνέπεια, εκφράζοντας συγχρόνως την επιθυμία για μία εξέλιξη του νομικού καθεστώτος των διαφόρων κατηγοριών υπαλλήλων που υφίστανται στην δευτερογενή νομοθεσία, είναι απαραίτητη η βελτίωση των συνθηκών για την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένιον. Το νομικό καθεστώς του κοινοτικού εργαζομένου συνιστά ακρογωνιαίο λίθο της ιδιότητας του ευρωπαίου πολίτη και αντιπροσωπεύει έναν από τους στόχους που θα πρέπει να επιτευχθούν για μια πραγματική ένταξη όλων των ευρωπαίων πολιτών στα κράτη μέλη υποδοχής τους. Η αναθεώρηση των κανόνων σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένιον ευθυγραμμίζεται έτσι με την πιθανότητα αναθεώρησης των κανόνων που διέπουν το δικαίωματ εισόδου και παραμονής που θα μπορούσε να στηρίζεται στο άρθρο 8Α της συνθήκης όπως τροποποιήθηκε με την συνθήκη του Αμστερνταμ και το οποίο αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός ενιαίου νομικού καθεστώτος για την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη. Οι προτάσεις που διατυπώνονται παρακάτω εγγράφονται πλήρως στη στρατηγική της Επιτροπής υπέρ της ιδιότητας του πολίτη, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη την κοινοτική συμβολή στην πολιτική για την απασχόληση. 3. Νοιιικη βάση Δεδομένου ότι η αναθεώρηση αφορά τα νομικά κείμενα που σχετίζονται με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, η νομική βάση είναι το άρθρο 49 της συνθήκης τόσο για την οδηγία 68/360/ΕΟΚ όσο και για τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι το Συμβούλιο αποφαίνεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 189Β μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. 4. Στόνοι me αναθεώρησης Η αναθεώρηση αφορά τις προϋποθέσεις παραμονής των εργαζομένων καθώς και τις διαδικασίες άσκησης του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας. Οι κυριότεροι στόχοι είναι: • • • Διευκόλυνση του δικαιώματος παραμονής των αναζητούντων θέση εργασίας, των ασκουμένων και των εργαζομένων που ασκούν διαδοχικές εργασίες σύντομης διάρκειας σε ένα κράτος μέλος. Επέκταση του συνόλου των επωφελούμενων του κοινοτικού δικαίου σε όλους τους ανιόντες και κατιόντες του εργαζομένου και της συζύγου του (του συζύγου της) καθώς και στα λοιπά προστατευόμενα μέλη της οικογενείας ή τα μέλη που ζουν κάτω από τη στέγη του εργαζομένου στη χώρα προέλευσης. Ενίσχυση του νομικού καθεστώτος των μελών της οικογένειας για τη διευκόλυνση της ένταξης τους στο κράτος μέλος υποδοχής, ιδίως σε περίπτωση λύσης του γάμου. β • Ενίσχυση χου κανόνα της ισότητας μεταχείρισης των κοινοτικών εργαζομένων εφαρμόζοντας στην αρχή χης ισοδυναμίας χων καχασχάσεων για επαγγελμαχικούς λόγους και λαμβάνονχας υπόψη χην ιδιάζουσα καχάσχαση χων διασυνοριακών εργαζομένων. Ελάφρυνση χων διοικηχικών διαδικασιών για χην ουσιασχική άσκηση χου δικαιώμαχος ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων και χων μελών χης οικογενείας χους. Το χμήμα II αποσαφηνίζει περαιχέρω χο εύρος χης σχεδιαζόμενης αναθεώρησης. Β. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ 68/360/ΕΟΚ Ι. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 1612/68 1. Ρήτρα περί mi διάκρισης Σύμφωνα με χο νέο άρθρο ΙΑ που προχείνεχαι, η διάκριση λόγω φυλής, θρησκείας, φύλου ή ηλικίας ή μειονεξίας απαγορεύεχαι σχον χομέα εφαρμογής χου κανονισμού 1612/68. Το άρθρο αυχό προσφέρει έχσι μια άμεση και αυξημένη προσχασία σε όλους χους επωφελούμενους χου κανονισμού 1612/68 για χην αποφυγή χων διακρίσεων που είναι ανχίθεχες προς χα θεμελιώδη δικαιώμαχα χου αχόμου. Το άρθρο ΙΑ ανχαποκρίνεχαι σχη μέριμνα χης Ευρωπαϊκής Ένωσης για ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου κατά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Η μέριμνα αυτή περιλαμβάνεται επίσης στην ανακοίνωση της Επιτροπής που περιέχει ένα σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση του ρατσισμού6 Εντούτοις, πρέπει να σημειωθεί ότι οι μορφές διάκρισης που εξετάζονται στο νέο άρθρο ΙΑ αποτελούν από μόνες τους εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία και κατά συνέπεια αντιτίθενται στο άρθρο 48 της συνθήκης. Πραγματικά, η ελεύθερη κυκλοφορία αποσκοπεί στην πλήρη ένταξη του διακινούμενου εργαζόμενου και των μελών της οικογενείας του. Η πολιτιστική, κοινωνική, θρησκευτική και εθνοτική ευρωπαϊκή πολυμορφία συμβάλλει ώστε η υφιστάμενη προστασία έναντι των διακρίσεων που στηρίζονται στην εθνικότητα να μην είναι επαρκής για να επιτρέπει την ουσιαστική άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι όλες οι μορφές διακρίσεων αντιτίθενται στο ιδεώδες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης που επιδιώκεται με το άρθρο 48 της συνθήκης. Αυτό το νέο άρθρο εγγράφεται επίσης στην εξέλιξη του κοινοτικού δικαίου που θα περιέχει, όταν τεθεί σε ισχύ η συνθήκη του Άμστερνταμ, μία νέα ρήτρα περί μη διακρίσεων (άρθρο 13). 6 COM( 1988) 183 τελικό της 25ης Μαρτίου 1998. 2. Περιφερειακό πεδίο εφαρμογής Το Δικασχήριο διευκρίνισε καχ'επανάληψη όχι η εφαρμοσιμόχηχα χου κοινοχικού δικαίου σε θέμαχα ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων δεν καθορίζεχαι καχ'ουδένα χρόπο από χον χόπο άσκησης χης δρασχηριόχηχας7. Αυχός μπορεί να βρίσκεχαι ακόμη και εκτός του εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς εντούτοις να παύουν να ισχύουν οι κοινοτικοί κανονισμοί, από τη στιγμή που η εργασιακή σχέση διατηρεί μία επαρκώς στενή επαφή με αυτό το έδαφος. Έτσι, μια τέτοια επαφή μπορεί να εντοπιστεί στις συνθήκες υπό τις οποίες ο κοινοτικός εργαζόμενος προσελήφθη από μία επιχείρηση κράτους μέλους, έχει ενταχθεί στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης του κράτους αυτού και ασκεί τις δραστηριότητες του για λογαριασμό αυτής της επιχείρησης κατά την απόσπαση του στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή σε ένα τρίτο κράτος. Εντούτοις, η εφαρμογή της αρχής της ισότητας μεταχείρισης μπορεί επίσης να γίνει, εκτός κάθε απόσπασης, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η σχέση εργασίας είναι συνδεδεμένη κατά τρόπο επαρκή με το δίκαιο ενός κράτους μέλους και, κατά συνέπεια, με τους κατάλληλους κανόνες του κοινοτικού δικαίου. Αυτό ισχύει συγκεκριμένα στην περίπτωση κατά την οποία η σύμβαση ενός κοινοτικού εργαζόμενου, ο οποίος προσελήφθη σε τοπικό επίπεδο εκτός του εδάφους της Ένωσης έχει συναφθεί σύμφ<ονα με το δίκαιο ενός κράτους μέλους και υπόκειται στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους8. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο κοινοτικός εργαζόμενος πρέπει να μπορεί να διεκδικήσει την εφαρμογή της αρχής ισότητας μεταχείρισης με τους πολίτες της χώρας. Δεν πρόκειται λοιπόν για δημιουργία ενός νέου δικαιώματος για τον κοινοτικό εργαζόμενο που εργάζεται εκτός της Ένωσης αλλά για την παροχή σ αυτόν της δυνατότητας να αντιμετωπίζεται όπως ένας υπήκοος κράτους μέλους όταν υπόκειται στη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, εργαζόμενος όμως εκτός του κράτους αυτού. Έτσι, προτείνεται να προστεθεί ένα άρθρο 9Α που να αφορά τον εργαζόμενο ο οποίος είναι αποσπασμένος στην Ένωση ή εκτός της Ένωσης καθώς και τον εργαζόμενο που εργάζεται εκτός της Ένωσης, από τη στιγμή που η σχέση εργασίας του διατηρεί ένα επαρκώς στενό δεσμό με το έδαφος ενός κράτους μέλους. Αυτή η νέα διάταξη κρίνεται λοιπόν απαραίτητη με την επιφύλαξη της οδηγίας 96/71/ΕΚ που αφορά την απόσπαση εργαζομένων η οποία γίνεται στο πλαίσιο μιας παροχής υπηρεσιών9, δεδομένου ότι το πεδίο εφαρμογής αυτής είναι πιο περιορισμένο από εκείνο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68. 7 Βλέπε π. χ. την απόφαση Prodest της 12ης Απριλίου 1984 (υπόθεση C-237/83, Συλλ. σ. 3153) και απόφαση Boukhalfa της 30ής Απριλίου 1996 (υπόθεση C-214/94, Συλλ. σ. 2253). 8 Βλέπε την προαναφερθείσα απόφαση Boukhalfa στην υποσημείωση 7. 9 REL 18, 21. 1. 1997, σ. 1-6. 10 3. Προσωπικό πεδίο εοαριιογικ Σχους avaCnxovvxec θέσης εονασίας και χους ασκούιιενοικ Το Δικαστήριο έχει ήδη σαφώς αναγνωρίσει ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων εφαρμόζεται στα άτομα που αναζητούν θέση εργασίας καθώς και στα άτομα που πραγματοποιούν μία περίοδο επαγγελματικής άσκησης10. Κατά συνέπεια, το άρθρο 1 περιέχει στο εξής μία αναφορά στους αναζητούντες θέση εργασίας και στους ασκούμενους. Η πρόταση αυτή δεν οδηγεί σε επέκταση του προσωπικού πεδίου εφαρμογής αλλά αντίθετα σε αντανάκλαση της υφιστάμενης νομολογίας. Η πρόταση αυτή αντικατοπτρίζεται σε τροποποιήσεις της οδηγίας 68/360. της δυνατότητας πραγματοποίησης περιόδων, Στο άρθρο 5, προτείνεται να συμπεριληφθούν στην αρχή της ισότητας μεταχείρισης, οι ενισχύσεις για πρόσληψη σε θέσεις εργασίας ή για περιόδους άσκησης, πράγμα που θα ενίσχυε τις δυνατότητες για τους ανέργους να βρουν μια θέση εργασίας όταν συμπεριλαμβανομένης μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος για να εργασθούν. Πάντως, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αναφορά στους αναζητούντες θέσης εργασίας δεν επηρεάζει καταρχήν τη νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι άνεργοι δεν επωφελούνται του Τίτλου II του κανονισμούΠ. Αντίθετα, οι ασκούμενοι θα πρέπει να θεωρούνται ως εργαζόμενοι για την εφαρμογή αυτού του ιδίου Τίτλου II στο βαθμό όπου η μισθωτή τους δραστηριότητα είναι πραγματική και ουσιαστική, ανεξάρτητα της μορφής κατάρτισης που έχει αυτή12. Σχη συγκένχρωση xnc οικογένειας Τη στιγμή αυτή, ο κανονισμός παρέχει το δικαίωμα εγκατάστασης μαζί με τον εργαζόμενο που απασχολείται σε ένα κράτος μέλος, στην (στον) σύζυγο, στους κατιόντες της ηλικίας κάτω των 21 ετών ή που είναι προστατευόμενα μέλη και στους ανιόντες τους που έχουν την ιδιότητα των προστατευομένων μελών, ανεξάρτητα της υπηκοότητας τους. Αναφορικά με τα λοιπά μέλη της οικογένειας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ευνοούν την είσοδο τους στη χώρα από τη στιγμή που είναι προστατευόμενα μέλη ή ζουν, στη χώρα καταγωγής, κάτω από τη στέγη του διακινούμενου εργαζόμενου. Εντούτοις, αυτό το καθεστώς είναι ανεπαρκές και θέτει ακόμη δυσχέρειες στους εργαζόμενους. Όπως το έχει υποδείξει η ομάδα υψηλού επιπέδου, «οι δυσχέρειες αυτές δεν είναι ασύμβατες με το διπλό στόχο της διαφύλαξης της οικογενειακής ενότητας και της ένταξης της οικογένειας στο περιβάλλον της χώρας υποδοχής, πράγμα που δεν μπορεί να διαχωριστεί από το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων». 10 Σχετικά με τους αναζητούντες θέσεις εργασίας βλέπε απόφαση Antonissen της 26ης Φεβρουαρίου 1991 (Υπόθεση C-292/89, Συλλ. σ. 745) και απόφαση Επιτροπής/Βελγίου της 20ής Φεβρουαρίου 1997 (Υπόθεση C-344/95, Συλλ. σ. 1035). Για τους ασκούμενους βλέπε π. χ. απόφαση Lawrie-Blum της 3ης Ιουλίου 1986, (Υπόθεση C-66/85, Συλλ. σ. 2121) και απόφαση Le Manoir της 21ης Νοεμβρίου 1997 (Υπόθεση C-27/91, Συλλ. σ. 5531). 1 ! Βλέπε απόφαση Lebon της 18ης Ιουνίου 1987 (Υπόθεση C-316/85, Συμ. σ. 2811 ). ' 2 Βλέπε την προαναφερθείσα απόφαση Lawrie-Blum. Για την επίλυση αυτών των προβλημάτων, προτείνεται η επέκταση του προσωπικού πεδίου εφαρμογής του κανονισμού ώστε να καταστεί δυνατή η συγκέντρωση της οικογενείας που ανταποκρίνεται στη δημογραφική και κοινωνιολογική εξέλιξη του σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πραγματικά, φαίνεται ασυμβίβαστο με μία ουσιαστική άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας να είναι επιτρεπτό μία οικογενειακή εστία που έχει δημιουργηθεί από έναν κοινοτικό εργαζόμενο στο κράτος μέλος καταγωγής του να διαλύεται λόγω της μη άσκησης μιας θεμελιώδους ελευθερίας όπως η ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 10. 1 που προτείνεται προβλέπει το δικαίωμα εγκατάστασης στο κράτος μέλος υποδοχής μαζί με τον κοινοτικό εργαζόμενο των άμεσων κατιόντων και ανιόντων χωρίς την προϋπόθεση να αποτελούν προστατευόμενο μέλος ή όριο ηλικίας, καθώς και κάθε άλλου μέλους της οικογένειας που είναι προστατευόμενο μέλος ή ζει κάτω από τη στέγη του εργαζόμενου στο κράτος μέλος προέλευσης. Καταρχήν, πρέπει να σημειωθεί ότι η είσοδος των υπηκόων τρίτων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να υπάγεται κυρίως στην αρμοδιότητα των των κρατών μελών. Η κατάργηση της προϋπόθεσης ηλικίας (κάτω των 21 ετών) ή του προστατευόμενου μέλους αποσκοπεί στην αποφυγή τα παιδιά ή οι γονείς του εργαζόμενου ή της (του) συζύγου που δεν πληρούν τους όρους αυτούς περί ηλικίας ή ιδιότητας προστατευόμενου μέλους να μην μπορούν να ακολουθήσουν την οικογένεια κάτω από τις ίδιες προϋποθέσεις με τα λοιπά μέλη της οικογένειας. Αφετέρου, το ισχύον καθεστώς παρουσιάζει αντιφάσεις στο βαθμό όπου τα μέλη της οικογένειας τα οποία δεν αποτελούν προστατευόμενα μέλη της οικογενείας του εργαζόμενου και κατά συνέπεια έχουν λιγότερες πιθανότητες να καταστούν ένα βάρος για το κράτος υποδοχής, δεν μπορούν να επωφεληθούν της οικογενειακής συγκέντρωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68. Αντίθετα, τα μέλη της οικογένειας που είναι προστατευόμενα μέλη για τον εργαζόμενο και που θα μπορούσαν ενδεχομένως να τον υποχρεώσουν να ζητήσει μία κοινωνική συνδρομή από το κράτος υποδοχής, επωφελούνται του συνόλου των πλεονεκτημάτων της συγκέντρωσης οικογενείας. Πραγματικά, ως παράδειγμα, πρέπει να σημειωθεί ότι το ισχύον καθεστώς σήμερα δεν επιτρέπει στα παιδιά άνω των 21 ετών που δεν είναι προστατευόμενα μέλη των γονέων τους να ακολουθούν την οικογένεια. Αν επιθυμούν να ακολουθήσουν τους γονείς τους, τα παιδιά αυτά θα πρέπει να προμηθευτούν αυτόνομο τίτλο παραμονής. Έτσι, τα παιδιά ενός εργαζομένου τα οποία σπουδάζουν σε πανεπιστήμιο και δεν αποτελούν πλέον προστατευόμενα μέλη θα πρέπει να ζητήσουν τίτλο παραμονής βάσει της οδηγίας 93/9613 αν επιθυμούν να ακολουθήσουν την οικογένεια τους σε ένα άλλο κράτος μέλος. Τα παιδιά υπόκεινται λοιπόν στην έκδοση τίτλου παραμονής ο οποίος περιορίζεται στη διάρκεια των σπουδών τους. Οφείλουν δε να αποκτήσουν μία ασφάλιση ασθενείας και να δηλώσουν ότι διαθέτουν επαρκείς πόρους. Στην περίπτωση κατά την οποία δεν πληρούν πλέον τις συνθήκες αυτές, μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο απέλασης και αυτό παρά το γεγονός ότι το υπόλοιπο της οικογένειας διαθέτει τίτλο παραμονής 5 ετών αυτόματα ανανεούμενο και επιθυμεί να παραμείνει και να ενταχθεί στο κράτος μέλος της υποδοχής. Επιπλέον, τα παιδιά που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 δεν επωφελούνται της αρχής της ισότητας μεταχείρισης ως προς τα κοινωνικά πλεονεκτήματα αντίθετα προς τα παιδιά ηλικίας κάτω των 21 ετών. 13 Οδηγία 93/96 του Συμβουλίου σχετική με το δικαίωμα παραμονής των φοιτητών (ΕΕ L 317, 18. 12. 1996. σ. 59). 12 Η κατάσταση των παιδιών που δεν είναι προστατευόμενα μέλη μπορεί να είναι ακόμη δραματικότερη στην περίπτωση κατά την οποία aDTa δεν έχουν την υπηκοότητα KpaTODç μέλους και η συγκέντρωση οικογενείας θα μπορούσε να παρεμποδιστεί σημαντικά από TODÇ εθνικούς κανόνες ως προς τη μετανάστευση καθόσον δεν απολαμβάνουν των κοινοτικών κανόνων ως προς το δικαίωμα παραμονής. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το νέο άρθρο 10. 1 περιλαμβάνει επίσης το δικαίωμα συγκέντρωσης οικογενείας των μελών της οικογένειας TOD εργαζόμενου ή χτ\ς(χου) ο^ζύγοί) TOD (της) που ήταν προστατευόμενα μέλη TOD εpγaζόμεvoD ή ζούσαν κάτω από τη στέγη TOD στο κράτος μέλος πpoέλεDσης (νέο άρθρο 10. 1. γ). Πρόκειται για την οικογενειακή εστία πoD ο εργαζόμενος είχε δημ^ργήσει στη χώρα όπου εργάζετο πριν ασκήσει το δικαίωμα TOD σε ελεύθερη κυκλοφορία. Αυχτ) η επέκταση της συγκέντρωσης οικογενείας δεν είναι εντελώς νέα. Όντως, το παλαιό άρθρο 10. 2 προέβλεπε ήδη ότι τα κράτη μέλη θα έπρεπε va ÔI8DKOADVODV την είσοδο αυτών των μελών της οικογένειας. Η ενίσχυση των δικαιωμάτων των μελών της οικογένειας αιτιολογεί την δημιουργία σήμερα ενός ιδιαιτέρου δικαιώματος μάλλον παρά τη διατήρηση της παλαιάς διατύπωσης. Οταν ο κοινοτικός εργαζόμενος μετακινείται από μια τρίτη χώρα, η νέα πρόταση διατηρεί την απαίτηση που προβλεπόταν ήδη στον παλαιό κανονισμό να δ^κολύνεται η οικογενειακή συγκέντρωση αυτών των μελών της οικογένειας. Το άρθρο 10. 1 πoD προτείνεται προβλέπει επίσης ότι ο σύντροφος πoD είναι εξομοιωμένος προς σύζDγo μπορεί να ακολχ^θεί τον εργαζόμενο, όταν το κράτος μέλος Dπoδoχής αναγνωρίζει την κατάσταση των αγάμων ζεDγώv στους δικούς TOD D^KOODÇ. Η πιθανότητα aDTT|, η οποία απλώς αντικατοπτρίζει την κοινωνιολογική εξέλιξη σε ορισμένα κράτη μέλη, έχει ήδη αναγνωριστεί από τη νομολογία και δεν αποτελεί παρά εφαρμογή της αρχής της ισότητας μεταχείρισης14. Έτσι, η διάταξη αυχτ) δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη va avavva^oDv τα άγαμα ζεDγάpιa και δεν θα εφαρμόζεται παρά μόνο στις περιπτώσεις όπoD η αναγνώριση aDir| έχει αποφασιστεί από τον εθνικό νομοθέτη. Τέλος, μέσα στο ίδιο πνεύμα δ^κόλυνσης της συγκέντρωσης της οικογένειας και συνεπώς της κυκλοφορίας TOD εpγaζόμεvoD και της οικογενείας του σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο, η προϋπόθεση διάθεσης μιας κανονικής κατοικίας για την οικογένεια δεν περιλαμβάνεται πλέον στη νέα διατύπωση. Για χα όικαιώΐΑαχα των μελών χης οικονένειας Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, σύμφωνα με την ομάδα Dij/ηλού επιπέδoD, η συγκέντρωση της οικογένειας αποσκοπεί επίσης στην ενσωμάτωση των μελών της οικογένειας στη χώρα Dπoδoχής. Αυτή η πλήρης και ουσιαστική ενσωμάτωση θα πρέπει επίσης να συνοδεύεται από νομική ενσωμάτωση. Στην παρούσα κατάσταση TOD κοινοτικού ÔucaioD, τα μέλη της οικογένειας δεν ôia0éTODv άμεσο δικαίωμα αλλά αυχά εξαρτώνται από την ιδιότητα TODÇ των μελών της οικογένειας15. Θα πρέπει, κατά συνέπεια, να χορηγηθούν ίδια δικαιώματα τα μέλη της οικογένειας, ÔiatpDA-aaaovTaç πάντα το δεσμό μεταξύ aDTibv των δικαιωμάτων και της ιδιότητας τοι> μέρους της οικογένειας. 14 Απόφαση Reed της 17ης Απριλίου 1986 (Υπόθεση C 59/85, Συλλ. σ. 1283). ' 5 Προαναφερθείσα απόφαση Lebon. 13 Πραγματικά, στο άρθρο 10. 3 προβλέπεται ότι τα μέλη της οικογένειας που αφορούν οι προηγούμενες παράγραφοι δικαιούνται ίσης μεταχείρισης σε ό,τι αφορά όλα τα οικονομικά, φορολογικά, κοινωνικά, πολιτιστικά κ. λ. π. πλεονεκτήματα. Η νομολογία TOD Δικαστηρίου έχει σαφώς τονίσει ότι η ισότητα μεταχείρισης των μελών της οικογένειας αποτελεί δικαίωμα TOD εργαζομένου16. Εντούτοις, για να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και να καταστεί δυνατό στα μέλη της οικογένειας να επικαλούνται και να υπερασπίζονται τα συμφέροντα TODÇ ενώπιον της διοίκησης και των δικαστηρύον, είναι σημαντικό va TODÇ αναγνωριστεί άμεσα το δικαίωμα αυχό. Το άρθρο 11 TOD κανονισμού τόσο στην παλιά TOD διατύπωση όσο και σε αυτή πoD προτείνεται περιείχε ήδη ένα ίδιο δικαίωμα της (TOD) σDζύγoD και των παιδιών να ασκούν μισθωτή οικονομική δραστηριότητα. Στη νέα διατύπωση διευκρινίζεται ότι το δικαίωμα aDTO περιλαμβάνει επίσης το δικαίωμα άσκησης μιας ανεξάρτητης δραστηριότητας. Το κενό aDTO δεν είχε εξάλλου καμία αιτιολόγηση. Εξάλλου, σύμφωνα με την επέκταση TOD δικαιώματος στην συγκέντρωση της οικογένειας, το δικαίωμα άσκησης της οικονομικής δραστηριότητας που περιέχεται στο άρθρο 11 επεκτείνεται σε όλους χους δικαιούχους TOD άρθρου 10. Ομοίως, το δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση και την κατάρτιση ποι> προβλέπεται στο άρθρο 12 θα πρέπει να επεκταθεί σε όλoDς TODÇ επωφελούμενους της συγκέντρωσης οικογένειας. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση περιλαμβάνει, εννοείται, την πανεπιστημιακή και μη πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι aDTa τα ίδια δικαιώματα διατηρούν έναν άμεσο δεσμό μι: την ιδιότητα TOD μέλoDς της οικογένειας. Το νέο κείμενο TOD άρθρου 10 επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας να επικαλεστούν άμεσα τα δικαιώματα τους αλλά τους είναι πάντα απαραίτητο να αποδείξουν αυτή την ιδιότητα του μέλους της οικογένειας. Έτσι, τα δικαιώματα αυτά χάνονται όταν η ιδιότητα του μέλους της οικογένειας εξαφανίζεται. Εντούτοις, η ένταξη που είναι επιθυμητή από το υφιστάμενο κοινοτικό δίκαιο, όπως αυχό ερμηνεύεται από το Δικαστήριο και ενισχύεται από νέες προτάσεις, δεν θα είχε έννοια αν αυτή η ένταξη μπορούσε να τερματίζεται απότομα και ολοκληρωτικά με τη λύση του γάμου. Πραγματικά, η(ο) σύζυγος που αντλεί το σύνολο των δικαιωμάτων της (του) από την έγγαμη κατάσταση θα μπορούσε να βρεθεί σε μία δραματική οικονομική, νομική και ηθική κατάσταση εάν έχανε όλα τα δικαιώματα σε περίπτωση διαζυγίου. Αυτή η κατάσταση αβεβαιότητας μπορεί επίσης να επηρεάσει τα λοιπά μέλη της οικογένειας καθόσον το διαζύγιο προκαλεί συχνά μία προσωπική ρήξη μεταξύ των μελών της οικογένειας που μπορεί σοβαρά να επιδράσει από νομική άποψη σε αυτά τα μέλη των οποίων τα δικαιώματα εξαρτώνται αποκλειστικά από τον εργαζόμενο. Για όλους αυτούς τους λόγους, κρίθηκε απαραίτητο να τερματιστεί η κατάσταση αυτή νομικής ανασφάλειας μετά από μία λογική περίοδο παραμονής που επιτρέπει να υποτεθεί ότι τα μέλη της οικογένειας και ιδίως η διαζευγμένη σύζυγος έχουν επιτύχει ένα σημαντικό επίπεδο ένταξης. Το άρθρο 10. 4 προβλέπει, σε περίπτωση λύσης του γάμου, ένα αυτόνομο δικαίωμα παραμονής για τα μέλη της οικογένειας μετά από περίοδο παραμονής τριών ετών. Ομοίως, το άρθρο 11 τελευταία παράγραφος προβλέπει ότι τα μέλη της οικογένειας διατηρούν το δικαίωμα εργασίας σε περίπτωση λύσης του γάμου. Οι διατάξεις αυτές 16 Ομοίως. 14 εφαρμόζονται αποκλειστικά στα μέλη της οικογένειας πoD δεν έχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους. Πραγματικά, σε περίπτωση λύσης TOD γάμoD, τα μέλη της οικογένειας πoD είναι Dπήκooι κράτους μέλους μπορούν να επωφεληθούν άμεσα των κοινοτικών κανόνων περί ελεύθερης κυκλοφορίας και δικαιώματος παραμονής. Οι προϋποθέσεις για την άσκηση TOD δικαιώματος παραμονής περιέχονται στην πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ. Αυτή η νομική εξέλιξη βασίζεται στο άρθρο 48 και 49 της συνθήκης και αποτελεί απαραίτητη κορωνίδα της ελεύθερης κυκλοφορίας. Η νομολογία έχει σαφώς αναγνωρίσει τη σημασία της ενσωμάτωσης της οικογένειας για να καταστεί δυνατή η πραγματική άσκηση TOD δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας17. Η ένταξη μπορεί να εξεταστεί στην αDτόvoμη διάσταση της προς όφελος των μελών της οικογένειας. Η ερμηνεία αυτή δεν είναι εξάλλου νέα στο βαθμό όπoD ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1251/70 ως προς το δικαίωμα παραμονής αναγνωρίζει, από περισσοτέρων των 25 ετών, το δικαίωμα παραμονής των μελών της οικογένειας σε περίπτωση θανάτου TOD εpγaζoμέvoD και αυτό με βάση το άρθρο 49 της συνθήκης. Στην περίπτωση aDTii, η λύση TOD γάμoD κατόπιν θανάτου TOD εργαζομένου δεν μεταφράζεται σε απώλεια των δικαιωμάτων των μελών της οικογένειας 18ποι> είναι Dπήκooι τρίτης χώρας. Αντίθετα, το σύστημα που υφίσταται σήμερα χαρακτηρίζεται από κάποια έλλειψη συνοχής, καθόσον τα μέλη της οικογένειας ποι> δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους μπορούν να διατηρήσουν το δικαίωμα παραμονής τους σε περίπτωση θανάτου του κοινοτικού συζύγου αλλά χάνουν αυτό το ίδιο δικαίωμα σε περίπτωση διαζυγίου. Εξάλλου θα πρέπει να σημειωθεί ότι η έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου έλαβε επίσης υπόψη την κατάσταση αυτή και σύστησε στην Επιτροπή να λάβει μέτρα υπέρ της(του) διαζευχθείσας(-έντος) συζύγου. 4. Υλικά δικαιώιιατα του ερναζοαένου Η αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 δεν επηρεάζει τα υλικά δικαιώματα του εργαζομένου. Πράγματι, είναι σαφές ότι αυτός επωφελείται του δικαιώματος σε ίση μεταχείριση στο κράτος μέλος υποδοχής. Κατά συνέπεια, τα Dλικά δικαιώματα των εργαζομένων είναι τα ίδια με εκείνα των εθνικών εργαζομένων. Εντούτοις, δεδoμέvoD ότι η ισότητα μεταχείρισης δεν εφαρμόζεται πάντα πλήρως στα κράτη μέλη, θα πρέπει να ενισχυθεί το κείμενο των άρθρων του Τίτλου II. Οι ακόλουθες προτάσεις περιλαμβάνουν ουσιαστικά τη νομολογία του Δικαστηρίου. Οι τροποποιήσεις που προτείνονται στο άρθρο 7 δεν έχουν υλική επίπτωση επί των δικαιωμάτων, όπως aDTa είναι αναγνωρισμένα από τη νομολογία, αλλά παρέχουν σημαντικές διευκρινήσεις. Στο άρθρο 7. 1. στοιχεία όπως η ισότητα μεταχείρισης σε θέματα προϋποθέσεων ασφάλειας και υγιεινής, προστίθενται στο άρθρο. Το ίδιο ισχύει για τα μέτρα επαγγελματικής αναπροσαρμογής σε περίπτωση ακούσιας ανεργίας. Το άρθρο 7. 2 είναι διατυπωμένο με ακριβέστερο τρόπο ώστε να αντικατοπτρίζει τη νομολογία του Δικαστηρίου που έχει στόχο την πλήρη ενσωμάτωση του εργαζομένου σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, πολιτιστικό, ελευθέρου χρόνου, κοινωνικό, κ. λ,π. Πραγματικά, για το Δικαστήριο, «πρέπει να εννοηθούν ως «κοινωνικά πλεονεκτήματα» όλα τα πλεονεκτήματα τα οποία συνδεόμενα ή όχι με μία σύμβαση απασχόλησης. 17 Απόφαση Echternach και Moritz της 15ης Μαρτίου 1989 (υποθέσεις C-389/87 και 390/87, Συλλ. σ. 723) και απόφαση Di Leo της 13ης Νοεμβρίου 1990 (υπόθεση C-32/75, Συλλ. σ. 1085). 18 Απόφαση Cristini της 30ής Σεπτεμβρίου 1975 (υπόθεση C-32/75, Συλλ. σ. 1085). 15 συνδέονται γενικά με TODÇ εθνικούς εργαζόμενους, λόγω της αντικειμενικής TODÇ ιδιότητας των εργαζομένων ή TOD απλού γεγονότος της κατοικίας TODÇ στην εθνική επικράτεια και των οποίων η επέκταση στους εpγαζoμέvoDς που είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών φαίνεται, ως εκ τούτου, κατάλληλη για να διευκολύνει την κινητικότητα TODÇ στο εσωτερικό της Κοινότητας»19. Η νέα διατύπωση TOD άρθοορ 7. 2 αποσκοπεί στην κάλυψη αυτού TOD ορισμού TOD Δικαστηρίου. Στο άρθρο 7. 3, η έκφραση επαγγελματικά σχολεία αντικαταστάθηκε με την έκφραση «επαγγελματική κατάρτιση», πoD ανταποκρίνεται στη σημερινή κατάσταση σε θέματα κατάρτισης στα κράτη μέλη. Το άρθρο αυτό είναι θεμελιώδες σήμερα δεδομένης της σπουδαιότητας της δια βίου κατάρτισης για την διαρκή προσαρμογή των εργαζομένου στις βιομηχανικές αλλαγές και την εξέλιξη της τεχνολογίας. Πραγματικά, το άρθρο 7. 3 καλύπτει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο εργαζόμενος διακόπτει την επαγγελματική TOD ζωή για να βελτιώσει ή να συμπληρώσει την κατάρτιση TOD και τα επαγγελματικά TOD προσόντα. Είναι επίσης ÔDVOTO να αποφασίσει ο εργαζόμενος να τροποποιήσει τον επαγγελματικό TOD προσανατολισμό κατόπιν βιομηχανικών αλλαγών στην αγορά της απασχόλησης. Κατά συνέπεια, η πρόσβαση χωρίς διακρίσεις στη κατάρτιση και κατ'ακολουθίαν στη συνεχή κατάρτιση αντιπροσωπεύει σε κάθε στιγμή ένα βασικό στοιχείο της απασχολησιμότητας και της προσαρμοστικότητας των εργαζομένων. Η διάταξη αυτή εντάσσεται έτσι πλήρως στις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση καθώς και στα συμπεράσματα της Διάσκεψης G8 για την απασχολησιμότητα20. Επιπλέον, η διάταξη αυτή περιλαμβάνει τη νομολογία του Δικαστηρίου η οποία αναγνώρισε, σε ότι αφορά το δικαίωμα στην επαγγελματική κατάρτιση ότι «ορισμένα δικαιώματα συνδεόμενα με την ιδιότητα του εργαζομένου είναι εγγυημένα για τους διακινούμενους εργαζόμενους έστω και αν αυτοί δεν κατέχουν πλέον θέση εργασίας»21. Τέλος, στο άρθρο 8, παράγραφος 1 που προτείνεται, η έννοια της άσκησης λειτουργήματος δημοσίου δικαίου αντικαθίσταται με την έκφραση «που συνεπάγεται την άσκηση δημόσιας εξουσίας και τη διαφύλαξη των γενικών συμφερόντων του κράτους και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης», ώστε να συμπεριληφθεί η νομολογία του Δικαστηρίου επί του άρθρου 48. 422. Πραγματικά, ο αποκλεισμός των εργαζομένων που είναι υπήκοοι κρατών μελών από τη διαχείριση οργανισμών δημοσίου δικαίου δεν μπορεί να έχει γενικό χαρακτήρα, όπως προέκυπτε από την προηγούμενη διατύπωση του άρθρου 8. 1. Αποκλειστικά και μόνο εν όψει της ειδικής φύσης των καθηκόντων στο πλαίσιο οργανισμών δημοσίου δικαίου θα είναι δυνατός ο αποκλεισμός των εργαζομένων που προέρχονται από χώρες μέλη. Η αρχή χης ισοδυναμίας των καχασχάσεων Μία νέα παράγραφος 5 εισήχθη στο άρθρο 7. Η παράγραφος αυτή στοχεύει στην ενσωμάτωση της αρχής της ισοδυναμίας των καταστάσεων για επαγγελματικούς σκοπούς. Η αρχή αυτή βρίσκεται στην ίδια τη βάση της δημιουργίας ενός αληθινού χώρου της επαγγελματικής κινητικότητας. Πραγματικά, βάσει αυτής της αρχής, ο εργαζόμενος μπορεί να μετακινείται με «τις προσωπικές του και επαγγελματικές του αποσκευές» χωρίς να υφίσταται οικονομική ή επαγγελματική βλάβη ή απώλεια. 19 Απόφαση Schmid της 27ης Μαΐου 1993 (υπόθεση 310/91, Συλλ. σ. 3011) και απόφαση Meints της 27ης Νοεμβρίου 1997 (υπόθεση 57/96, Συλλ. σ. 6689). 20 Διάσκεψη Λονδίνου. Φεβρουάριος 1998. - ' Προαναφερθείσα απόφαση Cristini (σημείο 11 ) και απόφαση Lair της 21 ης Ιουνίου 1988 (υπόθεση C-39/86, Συλλ. σ. 3161). 22 Βλέπε προαναφερθείσα απόφαση Lawrie-Blum. 16 Η εμπειρία που αντλήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού αποκάλυψε τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι για την επίτευξη του δικαιώματος σε ορισμένα κοινωνικά ή επαγγελματικά πλεονεκτήματα ως εκ του ότι οι νομοθετικές, ρυθμιστικές και διοικητικές διατάξεις δεν λαμβάνουν υπόψη για την απόκτηση του δικαιώματος παρά μόνο τα γεγονότα ή τα συμβάντα που έχουν λάβει χώρα στο εθνικό έδαφος. Έτσι, ορισμένες φοροαπαλλαγές για προστατευόμενα τέκνα δεν χορηγούνται παρά μόνο αν τα παιδιά ανατρέφονται πραγματικά εντός της εθνικής επικράτειας· η αναγνώριση ετών αρχαιότητας για τη σταδιοδρομία στην δημοσιοϋπαλληλικό κλάδο γίνεται συναρτήσει των ετών στρατιωτικής θητείας εάν αυτή έχει πραγματοποιηθεί υπό την εθνική σημαία· η τελική κατάταξη ενός υπαλλήλου στη σταδιοδρομία του εξαρτάται από την αρχαιότητα του στην υπηρεσία αλλά μόνο στην εθνική δημόσια υπηρεσία. Ως προς τα προαναφερθέντα παραδείγματα και άλλα που περιλαμβάνονται στη νομολογία, το Δικαστήριο εκφράστηκε σαφώς υπέρ της αναγνώρισης των ιδίων προσωπικών ή επαγγελματικών γεγονότων ή περιστάσεων που έχουν παραχθεί σε άλλα κράτη μέλη23. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αρχή της ισοδυναμίας καταστάσεων θα έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στις θέσεις απασχόλησης στον δημοσιοϋπαλληλικό κλάδο των κρατών μελών. Πραγματικά, σ'αυτές τις θέσεις εργασίας, οι οποίες διέπονται από ισχυρότερους και αυστηρότερους κανονισμούς σε ορισμένα κράτη μέλη, οι συνθήκες απασχόλησης εξαρτώνται από μία ολόκληρη σειρά περιστάσεων σαφώς καθορισμένων από τους αντίστοιχους κανονισμούς και καταστατικά. Πάντως, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι οι συλλογικές συμβάσεις εκείνες που θεσπίζουν τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των όρων απασχόλησης για τους δημόσιους υπαλλήλους. Αυτές οι συμβάσεις γενικά, όπως και τα καταστατικά, δεν περιέχουν παρά εθνικές αναφορές (π. χ. αναφορές στα εθνικά πτυχία, την εθνική κατάρτιση ή την εθνική στρατιωτική θητεία). Σε έναν μικρότερο βαθμό, οι συλλογικές συμβάσεις του ιδιωτικού τομέα μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν εθνικές αναφορές για την πρόσληψη και την αμοιβή των εργαζομένων. Παραδείγματος χάριν στη δημόσια διοίκηση η στρατιωτική θητεία μπορεί να έχει επίδραση στην επαγγελματική κατάταξη του υπαλλήλου, καθόσον τα έτη εθνικής στρατιωτικής θητείας λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της αρχαιότητας του. Αφετέρου, η δημόσια διοίκηση ενθαρρύνει και ανταμείβει πολύ συχνά τους υπαλλήλους που έχουν παρακολουθήσει μαθήματα κατάρτισης ή έχουν αποκτήσει ακαδημαϊκά προσόντα κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας. Αυτά τα ακαδημαϊκά προσόντα μπορούν λοιπόν να έχουν αντίκτυπο στην αμοιβή ή την προαγωγή των υπαλλήλων. Τέλος, συμβαίνει συχνά για την ίδια την πρόσβαση στους διαγωνισμούς, να έχουν μεγάλη σημασία τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα των υποψηφίων. rjf Φ 23 Απόφαση Ugliola της 15ης Οκτωβρίου 1969 (υπόθεση C-15/69, Συλλ. σ. 363), υπόθεση Scholz της 23ης Φεβρουαρίου 1994 (υπόθεση C-419/92, Συλλ. σ. 505), υπόθεση Βουγιούκας της 22ας Νοεμβρίου 1995 (υπόθεση C-443/93, Συλλ. σ. 4033), υπόθεση Schipning της 15ης Ιανουαρίου 1998 (υπόθεση C-15/96, μη δημοσιευθείσα), απόφαση Επιτροπής/Ελλάδας της 12ης Μαρτίου 1998 (μη εισέτι δημοσιευθείσα). 17 Εντούτοις, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ουσιαστικά αν οι διακινούμενοι εργαζόμενοι δεν μπορούν να επωφεληθούν στον ίδιο βαθμό με τους υπηκόους της χώρας υποδοχής των ακαδημαϊκών, επαγγελματικών ή προσωπικών τους προσόντων (στρατιωτική θητεία) που έχουν αποκτηθεί σε άλλα κράτη μέλη για την εξέλιξη της σταδιοδρομίας τους. Οι οδηγίες που αποσκοπούν στην επαγγελματική αναγνώριση των προσόντων δεν είναι ικανοποιητικές για το σκοπό αυτό. Οι οδηγίες αυτές δεν εφαρμόζονται παρά μόνο για την πρόσβαση σε επαγγέλματα που είναι κανονιστικά ρυθμισμένα από τις δύο πλευρές και δεν εφαρμόζονται στην αναγνώριση των επαγγελματικών (ή ατομικών) προσόντων που δεν είναι απαραίτητα για την πρόσβαση στο επάγγελμα αλλά τα οποία μπορούν να βελτιώσουν τις συνθήκες άσκησης ενός επαγγέλματος. Έτσι, ένας εργαζόμενος θα μπορεί να διεκδικήσει την εφαρμογή μιας οδηγίας για την επαγγελματική αναγνώριση των προσόντων του ώστε να έχει πρόσβαση σε ένα κανονιστικά ρυθμισμένο επάγγελμα αλλά δεν θα μπορεί να διεκδικήσει την εφαρμογή αυτής για την εξέλιξη στη σταδιοδρομία του εάν διαθέτει και άλλα επαγγελματικά ή ακαδημαϊκά προσόντα Το άρθρο 7. 5 που προτείνεται αποσκοπεί, κατά συνέπεια, στην διόρθωση της κατάστασης αυτής, η οποία εξάλλου αποτελεί το αντικείμενο μεγάλου αριθμού παραπόνων προς την Επιτροπή και επερωτήσεων προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το κείμενο είναι κατ'ανάγκη γενικό καθόσον η τυπολογία των πρακτικών καταστάσεο)ν είναι πολύ ποικίλη. Εξάλλου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ουσιαστική εφαρμογή της αρχής αυτής αποτελεί ζήτημα πολιτικής βούλησης των κρατών μελών. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη δύσκολα μπορεί να επιβληθεί μέσω κανονιστικών διατάξεων. Έτσι εναπόκειται στις εθνικές αρχές και στους κοινωνικούς εταίρους για τις συλλογικές συμβάσεις, να υιοθετήσουν μία ανοικτή και ευέλικτη στάση έναντι των διακινουμένων εργαζομένων και των επαγγελματικών και προσωπικών περιστάσεων που τους επηρεάζουν και παράγονται σε ένα άλλο κράτος μέλος. Η τεχνική αυτή αφομοίωσης των καταστάσεων δεν είναι νέα για τα κράτη μέλη καθόσον χρησιμοποιείται ευρέως στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/7124 για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (άθροιση των ασφαλιστικών περιόδων, απασχόλησης και διαμονής για την απόκτηση του δικαιώματος και τον υπολογισμό των παροχών κοινωνικής ασφάλισης). Οι διασυνοριακοί ερνα&ιιενοι Η προβληματική των διασυνοριακών εργαζομένων υπερβαίνει εκείνη των διακινούμενων εργαζομένων γενικά, καθόσον συχνά υπόκεινται σε δύο νομικά συστήματα και όχι σε ένα όπως ο εργαζόμενος που διαμένει στη χώρα απασχόλησης. Εντούτοις, είναι αναμφισβήτητο ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 έχει εφαρμογή στους διασυνοριακούς εργαζόμενους. Ο κανονισμός το αναγνωρίζει στις αιτιολογικές του σκέψεις και το Δικαστήριο έχει σαφώς αποφανθεί προς την κατεύθυνση αυτή25. Πάντως, το φορολογικό και κοινωνικό καθεστώς των διασυνοριακών εργαζομένων παρουσιάζει ειδικές δυσχέρειες οι οποίες δεν είναι κοινές για τους λοιπούς εργαζομένους, που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68, οι οποίοι έχουν ασκήσει το δικαίωμα τους για ελεύθερη κυκλοφορία. Η νομολογία του Δικαστηρίου έχει σαφώς επιτρέψει τη διευκρίνιση του νομικού καθεστώτος των 24 liEL 149,5. 7. 1971. -- Ι Ιροαναφερθείσα απόφαση Meints. διασυνοριακών εργαζομένων, ιδίως σε φορολογικά δέματα26 και σε ό,τι αφορά τα κοινωνικά πλεονεκτήματα27 και την κοινωνική ασ^άλιση28. Παρά τη νομολογία, η νομική κατάσταση είναι αβέβαιη στ^ βαθμό που τα κράτη μέλη δεν είναι πάντα σε θέση από νομική άποψη και από πλευράς διοικητικής τους οργάνωσης να αντιμετωπίσουν την κατάσταση των εργαζομένων που διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος, όπου έχουν το κέντρο των προσωπικών και οικογενειακών τους συμφερόντων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογράμμισε επίσης τη σημασία της διασυνοριακής εργασίας (έκθεση Van Lancker), αναγνωρίζοντας συγχρόνο)ς ότι η αναλογία των διασυνοριακών εργαζομένων σε σχέση με το σύνολο των εργαζομένων στην Ευρώπη παραμένει πολύ χαμηλή (0,5%). Εντούτοις, η διασυνοριακή εργασία παρουσιάζει αναμφισβήτητο πολιτικό ενδιαφέρον στο βαθμό όπου αυτή μπορεί να χρησιμεύσει ως βαρόμετρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και συγκεκριμένα σε ό,τι αφορά τη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς της απασχόλησης (έκθεση Van Lancker). Η ομάδα υψηλού επιπέδου που προεδρεύεται από την κα Simone Veil αφιέρωσε ένα μέρος της τελικής της έκθεσης στο ζήτημα των διασυνοριακών εργαζομένων. Για την ομάδα, επιβάλλεται η θέσπιση κοινοτικών κανόνων για τη ρύθμιση του ζητήματος των μονίμων και μη κατοίκων, δεδομένου ότι οι συμφωνίες περί διπλής φορολόγησης μεταξύ των κρατών μελών δεν είναι σε θέση να επιλύσουν όλα τα προβλήματα. Για να υπάρξει ανταπόκριση σ'αυτά τα αιτήματα, προβλέπεται στο άρθρο 7Α να γίνει αναφορά στην κατάσταση του διασυνοριακού εργαζόμενου. Η διάταξη αυτή, η οποία έχει κατ'ανάγκη γενικό χαρακτήρα αποτελεί μία βάση για την ενίσχυση της νομικής ασφάλειας του διασυνοριακού εργαζομένου. Πραγματικά, ένα από τα κυριότερα ζητήματα που τίθενται είναι ο προσδιορισμός των πλεονεκτημάτων και ωφελημάτων στα οποία έχει δικαίωμα ο διασυνοριακός εργαζόμενος βάσει της νομοθεσίας της χώρας απασχόλησης, που γενικά έχει μελετηθεί για τους εργαζόμενους οι οποίοι είναι μόνιμοι κάτοικοι αυτής. Ως κανόνας θεωρείται ότι ένας διασυνοριακός εργαζόμενος θα έπρεπε να απολαμβάνει των ιδίων πλεονεκτημάτων με έναν εργαζόμενο που είναι μόνιμος κάτοικος της χώρας29. Εντούτοις, σε ορισμένες περιστάσεις, θα είναι απαραίτητο να ελεγχθεί κατά πόσον οι καταστάσεις ενός εργαζομένου που είναι μόνιμος κάτοικος και ενός εργαζομένου που δεν είναι μόνιμος κάτοικος είναι αντικειμενικά συγκρίσιμες. Αυτό θα ισχύει ειδικότερα για ορισμένα φορολογικά οφέλη30. Ο προσδιορισμός της αντικειμενικής συγκρισιμότητας των καταστάσεων είναι ασφαλώς ζήτημα αντικειμενικών γεγονότων. Η σύσταση της Επιτροπής της 21 Δεκεμβρίου 1993 «περί της φορολόγησης ορισμένων εισοδημάτων που αποκτώνται από τους μη μονίμους κατοίκους σε ένα κράτος μέλος» θα έπρεπε να χρησιμεύσει ως βάση για την ερμηνεία αυτή. Πάντως, θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το άρθρο 7Λ δεν είναι του τύπου που θα μπορούσε να επηρεάσει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ο οποίος αποσκοπεί στον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Όντως, οι διατάξεις του κανονισμού αυτού (ειδικός νόμος) επικρατούν του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 (γενικός νόμος) και θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες 26 Απόφαση Biehl της 8ης Μαΐου 1990 (υπόθεση C-175/88, σ. 1779), απόφαση Schumacker της 14ης Φεβρουαρίου 1995 (υπόθεση C-279/93, απόφαση Wielockx της 11ης Αυγούστου 1995 (υπόθεση C-80/94, Συλλ. σ. 2493). 27 Προαναφερθείσα απόφαση Meints. 28 Απόφαση Miethe της 12ης Ιουνίου 1986 (υπόθεση 1/85, Συλλ. σ. 1837). -^ Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση Meints. 30 Βλέπε τη νομολογία στις υποθέσεις Biehl και Schumacher (προαναφερθείσες αποφάσεις). 19 περιπτώσεις, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 εγγυάται για τους διασυνοριακούς εργαζόμενους, τα πλεονεκτήματα του κράτους παραμονής μάλλον παρά τα πλεονεκτήματα του κράτους απασχόλησης. Το άρθρο 42. 2 του κανονισμού 1612/68 αναγνωρίζει εξάλλου ότι οι διατάξεις του κανονισμού αυτού δεν θίγουν τα μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 51 της συνθήκης. Π: ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 68/360/ΕΟΚ 1. Αναζητούντες θέση εργασίας και ασκούιιενοι Ένας από τους σημαντικούς σκοπούς της τροποποίησης της οδηγίας είναι η διευκόλυνση του δικαιώματος εισόδου και παραμονής των αναζητούντων θέση απασχόλησης. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου31, είναι αναμφισβήτητο το δικαίωμα στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων συνεπάγεται το δικαίωμα παραμονής για την αναζήτηση εργασίας. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 αποσκοπεί στην αποτύπωση αυτής της νομικής πραγματικότητας στη νομοθεσία. Η οδηγία 68/360/ΕΟΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί προς στην ίδια κατεύθυνση. Έτσι, στο άρθρο 2, παράγραφος 1, διευκρινίζεται ότι η ελεύθερη κυκλοφορία συνεπάγεται επίσης το δικαίωμα εγκατάλειψης της επικράτειας των κρατών μελών για την αναζήτηση θέσης απασχόλησης σε ένα άλλο κράτος μέλος ή για την εκτέλεση εκεί μιας περιόδου επαγγελματικής άσκησης. Προς αυτή τη κατεύθυνση, προστέθηκε στο άρθρο 8, παράγραφος 1. ένα νέο εδάωιο δ) το οποίο προβλέπει ότι τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το δικαίωμα παραμονής στον αναζητούντα θέση εργασίας χωρίς να είναι απαραίτητη η κατοχή άδειας παραμονής. Αυτό το δικαίωμα παραμονής αναγνωρίζεται αυτόματα για τους αναζητούντες εργασία για διάρκεια έξη μηνών. Το δικαίωμα παραμονής διατηρείται πέραν της περιόδου αυτής στο βαθμό που αυτός αναζητεί ενεργά απασχόληση και έχει εύλογες πιθανότητες να βρει μία τέτοια θέση. Η διάταξη αυτή βασίζεται άμεσα στη νομολογία του Δικαστηρίου σε θέματα αναζητούντων θέση εργασίας32 Αφετέρου, η σημερινή αγορά εργασίας δεν επιτρέπει πάντα μία άμεση σταθερότητα στην απασχόληση. Κατά συνέπεια, η έναρξη του επαγγελματικού βίου σε ένα κράτος μέλος μπορεί να οδηγήσει ένα εργαζόμενο να καταλαμβάνει προσωρινές θέσεις εργασίας διακοπτόμενες από περιόδους ανεργίας. Για να αποφευχθούν τα διοικητικά προβλήματα που μπορεί να θέσει αυτό το είδος κατάστασης, θα πρέπει να προβλεφθεί στο άρθρο 6. παράγραφος 4 ότι ο εργαζόμενος, υπήκοος κράτους μέλους, ο οποίος διαθέτει ήδη προσωρινή άδεια παραμονής, έχει το δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης αυτής έστω και αν βρίσκεται σε κατάσταση ανεργίας και στο βαθμό που συνεχίζει να αναζητά θέση απασχόλησης. Είναι επίσης σημαντικό να προβλεφθεί ότι όταν ο αναζητών θέση εργασίας έχει αποκτήσει το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας, η άδεια παραμονής του θα πρέπει να ισχύει κατά τη διάρκεια ισχύος του δικαιώματος αυτού. Πραγματικά, σε τέτοια περίπτωση, ο άνεργος που αναλαμβάνεται από το γραφείο ευρέσεως εργασίας ανήκει πάντα στην εθνική αγορά απασχόλησης έστω και αν βρίσκεται σε κατάσταση αναζήτησης θέσης εργασίας και πρέπει λοιπόν να επωφελείται του δικαιώματος παραμονής. •* ' Βλέπε προαναφερθείσες αποφάσεις Antonissen και Επιτροπής/Βελγίου. -*2 Βλέπε αποφάσεις Antonissen και Επιτροπής/Βελγίου που προαναφέρθηκαν. 20 Τέλος, θα πρέπει να καχαργηθεί η δεύχεοη παράγραφος χου άρθρου 7. Όνχως, ένας εργαζόμενος ο οποίος καχέχει χίχλο παραμονής πένχε ετών βρίσκεται σε κατάσταση κατά την οποία το κοινοτικό δίκαιο υποθέτει ότι έχει πρόθεση μόνιμης εγκατάστασης στο κράτος μέλος υποδοχής. Το γεγονός ότι έχασε τη θέση εργασίας του δεν σημαίνει ότι παύει να ισχύει η υπόθεση αυχή. Καχά συνέπεια, θα πρέπει να εκχιμηθεί όχι ένας χέχοιος εργαζόμενος αποχελεί πάνχοχε μέρος χης εθνικής αγοράς απασχόλησης. Υπό αυχές χις συνθήκες, δεν μπορεί να περιοριστεί η διάρκεια της ανανέωσης της άδειας παραμονής του. την Αφετέρου, το άρθρο 2, παράγραφος 1 όπως προτείνεται εδώ, αναφέρεται επίσης σε ασκούμενους. Ομοίως, στο άρθρο 4, παράγραφος 3, εδάφιο β), προβλέπεται ότι μία βεβαίωση περί περιόδου επαγγελματικής άσκησης είναι επαρκής για την έκδοση άδειας παραμονής. Όντως, όπως το τόνισε η Επιτροπή στο Πράσινο Βιβλίο «Εκπαίδευση, κατάρτιση και έρευνα, τα εμπόδια στην διακρατική κινητικότητα», θα πρέπει να βελτιωθεί η διοικητική κατάσταση των ασκουμένων. Η συνεχιζόμενη κατάρτιση και η επαγγελματική μαθητεία με σκοπό επαγγελματική αναπροσαρμογή ή αναπροσανατολισμό αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας ενεργού πολιτικής της απασχόλησης που στοχεύει στην προπαρασκευή των εργαζομένων για τις βιομηχανικές αλλαγές του μέλλοντος. Με αυτές τις συνθήκες, είναι ουσιώδες να εξαλειφθούν οι διοικητικοί φραγμοί και η νομική ανασφάλεια που διέπει συχνά την ελεύθερη κυκλοφορία των ασκουμένων, το καθεστώς των οποίων, ευρισκόμενο μεταξύ σπουδαστή και εργαζόμενου, δεν έχει τη στιγμή αυτή καθοριστεί. Η συμπερίληψη των ασκουμένων στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 δεν επηρεάζει το φορολογικό και κοινωνικό τους καθεστώς το οποίο ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. H συμπερίληψη αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά στη διευκόλυνση του δικαιώματος παραμονής τους και στη διασφάλιση της ισότητας μεταχείρισης σε σχέση με τους εθνικούς ασκούμενους. 2. Τα ιιέλη της οικογένειας Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 όπως τροποποιήθηκε, εισάγει σημαντικές εργαζόμενου, τροποποιήσεις στο οικογενειακό καθεστώς αναγνωρίζοντας συγχρόνως τα άμεσα και ατομικά δικαιώματα των μελών της οικογένειας. Οι αλλαγές αυτές θα πρέπει λοιπόν να ενσωματωθούν στην οδηγία 68/360/ΕΟΚ. του διακινουμένου Επί χης συνκένχρωσης χης οικογένειας Οι τροποποιήσεις που έγιναν στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 σκοπούν στην ενίσχυση του εύρους εφαρμογής του δικαιώματος για συγκέντρωση της οικογένειας καθώς και στην κατάργηση της προϋπόθεσης ηλικίας για τους κατιόντες και της προϋπόθεσης να είναι προστατευόμενο μέλος για τους ανιόντες και τους κατιόντες. Επιπλέον, στα μέλη της οικογένειας που ήταν προστατευόμενα μέλη ή ζούσαν κάτω από τη στέγη του εργαζόμενου στη χώρα προέλευσης αναγνωρίζεται το δικαίωμα για συγκέντρωση της οικογένειας. Οι αλλαγές αυτές περιέχονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3. εδάφιο ε). Τέλος, και στο ίδιο πνεύμα διευκόλυνσης της οικογενειακής προσέγγισης, μια νέα παράγραφος 3, προτείνεται στο άρθρο 3. Η διάταξη αυτή αποσκοπεί στην διευκόλυνση της επίτευξης θεώρηση διαβατηρίου για τα μέλη της οικογένειας που είναι υπήκοοι τρίτης χώρας και τα οποία κατοικούν ήδη κατά τρόπο κανονικό και μόνιμο σε ένα κράτος μέλος της Ένωσης. Για αυτά τα μέλη της οικογένειας, το δικαίωμα κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Ένωσης αν και αποκλειστικά με την ιδιότητα τους των μελών της οικογένειας, απορρέει απευθείας από το κοινοτικό δίκαιο. Η απαίτηση θεώρησης 21 διαβατηρίου δεν είναι πλέον πλήρως απαραίτητη και σε κάθε περίπτωση αυτή η θεώρηση διαβατηρίου δεν έχει παρά αξία δήλωσης και δεν θεμελιώνει το ίδιο το δικαίωμα. Κατά συνέπεια, αυτά τα μέλη της οικογένειας, αν χρειάζονται θεώρηση διαβατηρίου, θα πρέπει να μπορούν να αποκτήσουν στο κράτος μέλος διαμονής ή σε εκείνο όπου πρόκειται να εγκατασταθούν με τον εργαζόμενο. Ειδικότερα, είναι σημαντικό να αποφεύγεται η περίπτωση κατά την οποία τα μέλη της οικογένειας που κατοικούν ήδη κανονικά σε ένα κράτος μέλος να υποχρεούνται να επιστρέψουν στη χώρα καταγωγής τους για να προμηθευτούν θεώρηση παραμονής όταν μετακινούνται από το ένα κράτος μέλος στο άλλο μαζί με έναν εργαζόμενο. Η πρόταση αυτή που αφορά τις θεωρήσεις διαβατηρίου βασίζεται σε μία ρεαλιστική προσέγγιση η οποία λαμβάνει υπόψη τεχνικά προβλήματα συνδεόμενα με την κατάργηση των θεωρήσεων διαβατηρίου. Εντούτοις, αυτή δεν αντιτίθεται στο συλλογισμό ότι η Επιτροπή έχει δεσμευτεί ως προς την πιθανότητα να προτείνει στο μέλλον την καθολική κατάργηση της θεώρησης διαβατηρίου για τα μέλη της οικογένειας των εργαζομένων που είναι υπήκοοι κράτους μέλους. Πραγματικά, όπως προαναφέρθηκε, γι' αυτά τα μέλη της οικογένειας, το δικαίωμα παραμονής απορρέει απευθείας από το κοινοτικό δίκαιο στο βαθμό όπου έχουν δικαίωμα σε συγκέντρωση της οικογένειας. Επί χου αυχονόμου δικαιώμαχος παραμονής χων ιχελών χης οικογένειας Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 στη νέα του διατύπωση στοχεύει στην αναγνώριση ενός αυτόνομου δικαιώματος παραμονής για τα μέλη της οικογένειας που έχουν διαμείνει με τον εργαζόμενο σύμφωνα με το άρθρο 10 σε περίπτωση λύσης του γάμου. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, αυτό το αυτόνομο δικαίωμα παραμονής για τα μέλη της οικογένειας που είναι υπήκοοι τρίτης χώρας βασίζεται νομικά στο άρθρο 49 και αποτελεί την απαραίτητη κορωνίδα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Πράγματι, η ελεύθερη κυκλοφορία, με την παρούσα κατάσταση ανάπτυξης του κοινοτικού δικαίου, περιλαμβάνει ένα αδιαμφισβήτητο στοιχείο κοινωνικής ένταξης της οικογένειας του εργαζόμενου. Η μετακίνηση του εργαζόμενου, κατά την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, αποτελεί μία όχι μόνο επαγγελματικού και οικονομικού χαρακτήρα απόφαση αλλά επίσης οικογενειακού. Υπό αυτές τις συνθήκες τα μέλη της οικογένειας δεν μπορούν να θεωρούνται επ'αόριστον ως «εξαρτήματα» του εργαζόμενου και ιδίως σε περίπτωση οικογενειακής ρήξης προκαλούμενης από την λύση του γάμου. Το νέο άρθρο 4Α, το οποίο προτείνεται θεσπίζει τις προϋποθέσεις για την άσκηση αυτού του αυτονόμου δικαιώματος των μελών της οικογένειας. Η διάταξη αυτή στοχεύει στα μέλη της οικογένειας που δεν έχουν την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους και θα ευρίσκοντο χωρίς καμία προστασία σε ό,τι αφορά το δικαίωμα παραμονής σε περίπτωση λύσης του γάμου (η(ο) σύζυγος που δεν έχει υπηκοότητα κράτους μέλους και τα μέλη της οικογένειας χωρίς υπηκοότητα κράτους μέλους που είχαν επωφεληθεί χου άρθρου 10 χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68). Για χα μέλη χης οικογένειας που είναι υπήκοοι κράχους μέλους, σε περίπχωση λύσης χου γάμου, χο δικαίωμα παραμονής είναι εξασφαλισμένο από χους καχάλληλους κανόνες που εφαρμόζονχαι σχους εργαζόμενους, ανενεργούς ή σπουδασχές καχά περίπχωση. 22 Έτσι, για την αναγνώριση του δικαιώματος παραμονής σε περίπτωση διαζυγίου, το άρθρο 4Α επιβάλλει μία προϋπόθεση επαρκών οικονομικών πόρων καθώς και ασφάλισης ασθενείας στα μέλη της οικογένειας που δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα. Για τα μέλη της οικογένειας που ασκούν μισθωτή οικονομική δραστηριότητα, οι όροι παραμονής είναι οι ίδιοι με εκείνους που ισχύουν για τους κοινοτικούς εργαζόμενους στο βαθμό όπου οι διατάξεις της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ έχουν εφαρμογή σε αυτούς. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η νομική εξέλιξη αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής ένταξης των νομίμων μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η πολιτική προτεραιότητα έχει σαφώς συμπεριληφθεί από την Επιτροπή στην Ανακοίνωση της 23ης Φεβρουαρίου 1994 σχετικά με τις πολιτικές μετανάστευσης και περί ασύλου33. Σ'αυτή την Ανακοίνωση, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι «η ένταξη συνίσταται στην προσφορά στους διακινούμενους εργαζόμενους και τους κατιόντες αυτών της δυνατότητας να ζουν κανονικά στη χώρα υποδοχής». Περαιτέρω, η Επιτροπή αναφέρει: «124. Κάθε επιτυχημένη πολιχική ένχαξης θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει περισσότερα στοιχεία. Το πρώχο ουσιώδες στοιχείο είναι η προοπτική επίτευξης της ασφάλειας του καθεστώτος του μονίμου κατοίκου. Η ασφάλεια παραμονής και το καθεστώς του μονίμου κατοίκου για όλους εκείνους που ικανοποιούν κριτήρια σταθερότητας αποτελούν ουσιώδεις προϋποθέσεις για μια επιτυχημένη ένταξη. » Κατά συνέπεια, η νομική ασφάλεια των μελών της οικογένειας, ανεξάρτητα της υπηκοότητας τους, θα πρέπει να θεωρείται ως στόχος όχι μόνο νομικός, βασισμένος στο άρθρο 48 αλλά επίσης πολιτικός και κοινωνικός. Είναι σαφές, εντούτοις, ότι στην παρούσα κατάσταση του κοινοτικού δικαίου, οι υπήκοοι τρίτων χωρών δεν έχουν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και οι τροποποιήσεις που γίνονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και την οδηγία 68/360/ΕΟΚ δεν είναι τέτοιας μορφής ώστε να θεσπίσουν ένα τέτοιο δικαίωμα. 3. Ενίσγυση του δικαιώματος παραμονής και ελάφρυνση των διοικητικών διαδικασιών Το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει κατ'επανάληψη ότι τα διοικητικά έγγραφα δεν έχουν αξία θέσπισης ως προς το δικαίωμα παραμονής. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να ελαφρυνθούν οι διοικητικές διαδικασίες ώστε να αποφευχθεί η παρεμβολή εμποδίων από αυτές στην ουσιαστική άσκηση του δικαιώματος. Το άρθρο 6, παράγραφος 1, β), προβλέπει ότι η άδεια παραμονής ισχύος τουλάχιστον 5 ετών είναι αυτόματα ανανεώσιμη. Προτείνεται, μεριμνώντας για ενίσχυση της ασφάλειας του διακινουμένου εργαζομένου και της οικογενείας του σε ύ,τι αφορά την παραμονή τους, να προβλεφθεί η ανανέωση ανά περιόδους 10 ετών. Ορισμένα κράτη μέλη χορηγούν ήδη δελτία παραμονής ισχύος 10 ετών. Το άρθρο 6, παράγραφος 2 συμπληρώθηκε για να προβλέπει, τόσο για κοινωνικούς όσο και για νομικούς λόγους, ότι οι δικαιολογημένες διακοπές της παραμονής για ιατρικούς λόγους, λόγους μητρότητας, σπουδών ή απόσπασης δεν θίγουν το δικαίωμα παραμονής. 33 COM(94) 23 τελικό. 23 Σύμφωνα με χα συμπεράσμαχα χης ομάδας υψηλού επιπέδου, χο άρθρο 6. παράγραφος 3, χελευχαίο εδάφιο περιέχει μία σημανχική καινοχομία. Το άρθρο αυχό προβλέπει τη χορήγηση άδειας παραμονής 5 ετών όταν ο εργαζόμενος κατέχει, επί περίοδο 18 μηνών, περισσότερες θέσεις εργασίας στη διάρκεια των οποίων είναι μικρότερη του ενός έτους. Πραγματικά, το ισχύον τη στιγμή αυτή σύστημα υποχρεώνει τον εργαζόμενο να προμηθεύεται νέα άδεια παραμονής κάθε φορά που προσλαμβάνεται για περίοδο μικρότερη του ενός έτους. Έτσι, ένας εργαζόμενος θα μπορούσε να συγκεντρώσει επί σειρά ετών παραμονής στη χώρα προσωρινές άδειες παραμονής χωρίς ποτέ να αποκτά δικαίωμα σε άδεια 5 ετών ανανεώσιμη εκτός και αν υπογράψει σύμβαση αορίστου διάρκειας. Η απαίτηση προϋπηρεσίας επί 12 μήνες σε περίοδο 18 μηνών που περιέχεται στο νέο άρθρο αποσκοπεί στην αποφυγή του συνυπολογισμού βραχειών περιόδων εργασίας διακοπτόμενων από μεγάλα χρονικά κενά. Στο άρθρο 9 παράγραφος 3. προβλέπεται ότι τα κράτη μέλη θα προσεγγίσουν τις διοικητικές τους διαδικασίες για τη χορήγηση αδειών παραμονής, προς εκείνες που ισχύουν για τα εθνικά έγγραφα ταυτότητας. Αυτή η διοικητική προσέγγιση, η οποία θα μπορούσε ήδη να ελαφρύνει τις γραφειοκρατικές δεσμεύσεις, θα είχε επιπλέον το πλεονέκτημα να ενισχύει το αίσθημα των πολιτών ότι ανήκουν στην Ευρώπη και τη συνειδητοποίηση της ιδιότητας του ευρωπαίου πολίτη. Μέσα στο ίδιο πνεύμα ενίσχυσης της προβολής της ιδιότητας του ευρωπαίου πολίτη, προτείνεται η τροποποίηση στο άρθρο 4, της ονομασίας της άδειας παραμονής θεσπίζοντας την έκφραση «άδεια παραμονής πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Το παράρτημα της οδηγίας τροποποιείται προς την ίδια κατεύθυνση. Τέλος ένας κοινοτικός εργαζόμενος ή τα μέλη της οικογενείας του μπορούν να απολέσουν το δικαίωμα παραμονής τους σε περίπτωση εφαρμογής μέτρων που βασίζονται σε θέματα δημόσιας τάξης ή δημόσιας ασφάλειας. Δεδομένου ότι η αναθεώρηση του δικαιώματος παραμονής και μεταχείρισης των εργαζομένων και των οικογενειών τους που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας πρότασης αποσκοπεί στην πλήρη ενσωμάτωση αυτών στο κράτος μέλος υποδοχής, προτείνεται ο περιορισμός της εφαρμογής των μέτρων απέλασης. Έτσι, μια δεύτερη παράγραφος προστίθεται στο άρθρο 10. με σκοπό τον περιορισμό της εφαρμογής των μέτρων απέλασης στις περιπτώσεις όπου το υπόψη πρόσωπο είναι πλήρως ενταγμένο στο κράτος μέλος υποδοχής και διαθέτει ιδιαίτερους κοινωνικούς, πολιτιστικούς και οικογενειακούς δεσμούς με το κράτος μέλος παραμονής. 24 98/0229 (COD) Πρόχαση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χην χροποποίηση χου κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 χου Συμβουλίου περί χης ελεύθερης κυκλοφορίας χων εργαζομένων σχο εσωτερικό χης Κοινόχηχας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για χον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχονχας υπόψη: τη συνθήκη περί ιδρύσεο)ς χης Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 49, χην πρόχαση χης Επιχροπής34, τη γνώμη χης Οικονομικής και Κοινωνικής Επιχροπής35, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Β της συνθήκης36, Εκχιμώνχας: ( 1 ) όχι είναι σημανχικό να διασφαλισχεί όχι η νομική καχάσχαση χων εργαζομένων των κρατών μελών οι οποίοι διακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας για λόγους απασχόλησης και των μελών της οικογενείας τους προσαρμόζεται στην εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης· (2) ότι το άρθρο 8 της συνθήκης εγκαθίδρυσε την ιδιότητα του πολίτη της Ένωσης και η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων χωρίς εμπόδια συνιστά ουσιώδες στοιχείο αυτής της ιδιότητας του πολίτη· (3) ότι η ευρωπαϊκή συμβολή στις εθνικές πολιτικές της απασχόλησης, όπως έχει αναγνωριστεί στο ψήφισμα του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση για το 199837, απαιτεί την πλήρη κινητικότητα των εργαζομένων ότι η κινητικότητα συνιστά σημαντικό στοιχείο για τη διευκόλυνση της προσαρμοστικότητας και της δυνατότητος απασχόλησης χων εργαζομένων, διευκολύνονχάς χους χην πρόσβαση στην κατάρτιση σε άλλα κράτη μέλη καθώς και την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας σε άλλα κράτη μέλη· (4) ότι είναι απαραίτητο να γίνει προσαρμογή χων διαχάςεων χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου31*, όπως τροποποιήθηκε χελευχαία από χον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2434/9230, σχο νέο κοινωνικοοικονομικό και πολιχικό πλαίσιο χης Κοινόχηχας και είναι σημανχικό να ενσωμαχωθούν σχη νομοθεσία οι αρχές χης νομολογίας χου Δικασχηρίου χων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· 34 35 36 37 ΕΕ C 30,28. 1. 1998, σ. 1. 38 EEL 257, 19. 10. 1962,σ. 2. 39 ΕΕ L 245,26. 8. 1992, σ. 1. 25 (5) όχι οι διακρίσεις που σχηρίζονχαι σχο φύλο, τη φυλετική ή εθνική καταγωγή, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, μια αναπηρία, την ηλικία ή τον γενετήσιο προσανατολισμό συνιστούν εμπόδιο στην άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και των μελών της οικογενείας τους· ότι η ένταξη των εργαζομένου που ασκούν το δικαίωμα τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και των οικογενειών τους στο κράτος υποδοχής μπορεί να παρεμποδιστεί σε μεγάλο βαθμό από αυτές τις διακρίσεις και είναι κατά συνέπεια ουσιώδες να απαγορευτούν αυτές οι διακρίσεις στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68· (6) ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων συνεπάγεται την πλήρη και αποτελεσματική ένταξη του διακινούμενου εργαζομένου και των μελών της οικογενείας του· ότι η συγκέντρωση της οικογένειας θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να αποφευχθεί η περίπτωση κατά την οποία η οικογενειακή εστία του εργαζόμενου που ασκεί το δικαίωμα του σε ελεύθερη κυκλοφορία διασπάται από την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης κυκλοφορίας· (7) ότι η ένταξη των μελών της οικογένειας δεν μπορεί να είναι πλήρης χωρίς πραγματική νομική ένταξη· ότι είναι λοιπόν αναγκαίο να χορηγηθούν άμεσα δικαιώματα στα μέλη της οικογένειας ώστε αυτά να μπορέσουν να προβάλουν το δικαίωμα τους για ισότητα μεταχείρισης άμεσα, διατηρώντας συγχρόνως τη σχέση μεταξύ των δικαιωμάτων αυτών και της ιδιότητας τους των μελών της οικογένειας· (8) ότι τα μέλη της οικογένειας, ιδίως εκείνα που δεν είναι πολίτες της Ένωσης, δεν μπορούν να στερηθούν κάθε νομική προστασία σχετική με το δικαίωμα διαμονής σε περίπτωση λύσης του γάμου· ότι είναι λοιπόν απαραίτητο να τους διασφαλιστεί το δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής μετά από περίοδο παραμονής τριών ετών, πέραν της οποίας είναι λογικό να υποτεθεί ότι είναι επαρκώς ενταγμένα στο κράτος υποδοχής* (9) ότι στην προοπτική της ουσιαστικής άσκησης του θεμελιώδους δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και στην προοπτική της βελτίωσης των συνθηκών για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στην Κοινότητα, σημασία έχει να αρθούν τα εμπόδια που ακόμη υφίστανται στο επίπεδο των ατομικών δικαιωμάτων στην κινητικότητα των εργαζομένων, ιδίως εκείνα που απορρέουν από το γεγονός ότι ο όρος του κριτηρίου του εδάφους περιορίζει την εφαρμογή της ισότητας μεταχείρισης και καθιστά δυσχερή την λήψη υπόψη των επαγγελματικών και προσωπικών περιστάσεων του εργαζομένου όταν αυτές δημιουργούνται σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο της απασχόλησης· (10) ότι η κατάσταση της απασχόλησης στην Κοινότητα και οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση επιβάλλουν να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να διακινούνται ελεύθερα στο εσωτερικό της Ένωσης ενόψει της αναζήτησης θέσης εργασίας ή της εκτέλεσης περιόδου επαγγελματικής κατάρτισης· ότι είναι σημαντικό οι εργαζόμενοι αυτοί να έχουν πρόσβαση σε όλες τις δυνατότητες επαγγελματικής ανακύκλωσης, αναπροσαρμογής ή αναπροσανατολισμού προκειμένου να αυξηθούν οι δυνατότητες της απασχόλησης και της προσαρμοστικότητας τους· (11) ότι, επομένως, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 26 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 χροποποιείχαι ως εξής: 1. Σχο άρθρο 1, η παράγραφος 1, ανχικαθίσχαχαι από χο ακόλουθο κείμενο: Άρθρο 1 "1. Κάθε υπήκοος κράχους μέλους, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής του, έχει το δικαίωμα να αναζητά εργασία, να έχει πρόσβαση σε περίοδο επαγγελματικής άσκησης ή σε μισθωτή δραστηριότητα και να ασκεί αυτή τη δραστηριότητα στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που διέπουν την απασχόληση των εργαζομένων που είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους. " 2. Εισάγεται το ακόλουθο άρθρο Ια: "Αρθρο Ια Στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, απαγορεύεται κάθε διάκριση που βασίζεται στο φύλο, τη φυλετική ή εθνική καταγωγή, την θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, μία αναπηρία, την ηλικία ή τον γενετήσιο προσανατολισμό. " 3. Στο άρθρο 5, προστίθεται το ακόλουθο δεύτερο εδάφιο: "Είναι επίσης δικαιούχος των ενισχύσεων στην πρόσληψη που προβλέπονται για τους υπηκόους της χώρας για να καταλάβουν μισθωτή θέση εργασίας ή να συμμετάσχουν σε περίοδο επαγγελματικής άσκησης. " 4. Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής: α) οι παράγραφοι 1, 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Ο εργαζόμενος που είναι υπήκοος κράτους μέλους δεν μπορεί, στην επικράτεια των άλλων κρατών μελών, λόγω της υπηκοότητας του, να αποτελεί αντικείμενο διαφορετικής μεταχείρισης από τους εργαζόμενους υπηκόους του εν λόγω κράτους ως προς όλες τις προϋποθέσεις απασχόλησης και εργασίας, ιδίως σε θέματα υγείας, ασφάλειας και υγιεινής, καθώς και σε θέματα αμοιβής, απόλυσης και επαγγελματικής αναπροσαρμογής και επανένταξης ή εκ νέου απασχόλησης εάν περιέλθει σε κατάσταση ανεργίας ή καταστεί θύμα ολικής ή μερικής ανικανότητας προς εργασία. 2. Ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους απολαμβάνει των οικονομικών, φορολογικών, δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται στους υπηκόους του κράτους διαμονής. κοινωνικών, πολιτιστικών ιδίων ή άλλων 3. Ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους δικαιούται επίσης, υπό τις ίδιες συνθήκες και όρους με τους εθνικούς εργαζόμενους, πρόσβαση σε όλα χα επίπεδα της εκπαίδευσης και επαγγελμαχικής, πανεπιστημιακής ή μη κατάρτισης, σε επαγγελματική αναπροσαρμογή και εκ νέου κατάρτιση, τελειοποίηση και ανακύκλωση. " β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5 : "5. Όταν σε ένα κράτος μέλος, ο προσδιορισμός των συνθηκών εργασίας, η εξέλιξη στην επαγγελματική σταδιοδρομία ή η χορήγηση ορισμέν(ον πλεονεκτημάτων στους εργαζόμενους εξαρτάται από την τέλεση ορισμένων γεγονότων ή συμβάντων, τα ίδια αποχελέσμαχα χορηγούνχαι ή χα ίδια πλεονεκχήμαχα παραχωρούνχαι για παρόμοια γεγονόχα ή συμβάνχα που έχουν λάβει χώρα σε οιοδήποχε άλλο κράχος μέλος. " 27 5. Παρεμβάλλεχαι χο ακόλουθο άρθρο 7α: "ΆΡΘΡΟ 7α Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αρνηθούν την χορήγηση των πλεονεκτημάτων που προβλέπονται στο άρθρο 7, παράγραφος 2 στον υπήκοο κράτους μέλους που εργάζεται στην επικράτεια τους κατοικώντας εκτός της επικράτειας αυτής. " 6. Στο άρθρο 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, το δεύτερο μέρος της πρώτης φράσης αντικαθίσταται από to ακόλουθο κείμενο: "Είναι δυνατόν να αποκλειστεί από τη συμμετοχή στη διαχείριση οργανισμών δημοσίου δικαίου και στην άσκηση δημόσιου λειτουργήματος, μόνον στο βαθμό που τα προς άσκηση καθήκοντα συνεπάγονται την άσκηση δημόσιας εξουσίας και την προάσπιση των γενικών συμφερόντων του κράτους ή των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. " 7. Στο άρθρο 9, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους που απασχολείται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους απολαύει όλων των δικαιωμάτων και όλων των πλεονεκτημάτων που παρέχονται στους ημεδαπούς εργαζομένους ως προς την στέγη, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος κτήσεως κυριότητος της κατοικίας την οποία έχει ανάγκη και των μέσων χρηματοδότησης και των επιδοτήσεων. " 8. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 9α: "Άρθρο 9α Οι διατάξεις των άρθρων 7, 8 και 9 εφαρμόζονται σε κάθε υπήκοο κράτους μέλους που ασκεί δραστηριότητα στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, που είναι αποσπασμένος από τον εργοδότη του στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους ή σε τρίτη χώρα καθώς και στον εργαζόμενο υπήκοο κράτους μέλους που απασχολείται σε τρίτη χώρα από τη στιγμή που η εργασιακή του σχέση συνδέεται κατά τρόπο επαρκή με το δίκαιο ενός κράτους μέλους. " 9. Τα άρθρα 10 και 11 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: "ΆΡΘΡΟ 10 1. Έχουν το δικαίωμα να διαμένουν με τον εργαζόμενο υπήκοο κράτους μέλους που απασχολείται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, ανεξάρτητα της υπηκοότητας τους: α) β) γ) ο(η) σύζυγος και κάθε πρόσωπο εξομοιούμενο προς σύζυγο από τη νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής και οι κατιόντες τους, οι ανιόντες του εργαζόμενου αυτού και οι ανιόντες της(του) συζύγου του(της), κάθε άλλο μέλος της οικογένειας του εργαζόμενου ή της (του) συζύγου του (της), αν έχει την ιδιότητα του προστευομένου μέλους του εργαζόμενου ή ζεί στο κράτος μέλος προέλευσης κάτω από τη στέγη του εργαζόμενου. 2. Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την είσοδο οποιουδήποτε μέλους της οικογενείας που δεν υπόκειται στο ευεργέτημα των διατάξεων της παραγράφου 1, εφόσον συντηρείται ή ζει στην χώρα προελεύσεως, υπό την αυτή στέγη με τον εργαζόμενο που αναφέρεται στην παράγραφο 1. 28 3. 4. Τα μέλη χης οικογένειας που έχουν χο δικαίωμα διαμονής σε ένα κράχος μέλος βάσει των παραγράφων 1 και 2 δικαιούνχαι όλων χων οικονομικών, φορολογικών, κοινωνικών, πολιχισχικών ή άλλων πλεονεκτημάτων που αναγνωρίζονται στους υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους. Τα μέλη της οικογένειας που αφορά το παρόν άρθρο, τα οποία δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους διατηρούν το δικαίωμα παραμονής στο κράτος μέλος διαμονής σε περίπτωση λύσης του γάμου με την προϋπόθεση ότι έχουν κατοικήσει βάσει του παρόντος άρθρου σ'αυτό επί περίοδο τριών διαδοχικών ετών. Οι διαδικασίες έκδοσης τίτλου παραμονής στα μέλη αυτά της οικογένειας μετά τη λύση του γάμου ορίζονται από το άρθρο 4α της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου*. ΆΡΘΡΟ 11 Τα μέλη της οικογένειας υπηκόου κράτους μέλους που ασκεί στην επικράτεια κράτους μέλους μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα, τα οποία αφορά το άρθρο 10, έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε κάθε μισθωτή ή μη μισθωτή δραστηριότητα στο σύνολο της επικράτειας αυτού του ιδίου κράτους μέλους και άσκησης αυτής σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που διέπουν την απασχόληση των εργαζομένων που είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους. Το δικαίωμα αυτό διατηρείται σε περίπτωση λύσης του γάμου με την προϋπόθεση ότι ο αιτών έχει κατοικήσει στην επικράτεια της χώρας δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1, για περίοδο τουλάχιστον πέντε διαδοχικών ετών. * ΕΕ L 257, 19. 10. 1968, σ. 13. " 10. Το άρθρο 12, πρώτο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Τα μέλη της οικογένειας εργαζομένου που είναι υπήκοος κράτους μέλους, ο οποίος εργάζεται ή είχε εργαστεί στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, τα οποία αφορά το άρθρο 10 γίνονται δεκτά σε μαθήματα γενικής εκπαίδευσης, μαθητείας και ίδιες επαγγελματικής κατάρτισης, πανεπιστημιακού ή μη επιπέδου, υπό τις προϋποθέσεις με τους ημεδαπούς εφόσον διαμένουν στο έδαφος αυτό. " Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα του τα μέρη και ισχύει σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος 29 98/0230 (COD) Πρόχαση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χην χροποποίηση χης οδηγίας 68/360/ΕΟΚ χου Συμβουλίου περί καταργήσεως χων περιορισμών σχη διακίνηση και χη διαμονή χων εργαζομένων χων κραχών μελών και χων οικογενειών χους σχο εσωχερικό χης Κοινότητας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 49, την πρόταση της Επιτροπής40, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιχροπής41, Αποφασίζοντας σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 189Β της συνθήκης42, Εκτιμώντας: (1) ότι η οδηγία ΕΟΚ/68/360 του Συμβουλίου43, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την Πράξη Προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, ορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες καταργούνται ορισμένοι περιορισμοί στη διακίνηση και την διαμονή των δικαιουμένων των ευεργετημάτων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας44, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) [. ] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου45· (2) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 τροποποιήθηκε ιδίως για να διευρυνθεί το προσωπικό πεδίο εφαρμογής του· ότι προκύπτει από αυτό η ανάγκη προσαρμογής τ(ον διατάξεων της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ στις τροποποιήσεις αυτές, σε ό,τι αφορά τόσο τους εργαζόμενους και τα μέλη της οικογενείας τους που είναι πολίτες της Ένωσης όσο και τα μέλη της οικογενείας που δεν είναι πολίτες της Ένωσης· 40 41 42 43 EEL 257, 19. 10. 1968,0. 13. 44 EEL 257, 19. 10. 1968,0. 2. 45 EEL 30 (3) όχι η διοικηχική καχάσχαση χων αναζηχούνχων θέση απασχόλησης δεν είναι πάνχοχε σαφής, παρά χο όχι ουσιαστικά καλύπτονται από το άρθρο 48 της συνθήκης και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68, όπως κατ'επανάληψη ανέφερε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ότι κατά συνέπεια, επιβάλλεται ο προσδιορισμός του δικαιώματος διαμονής τους με σκοπό την αναζήτηση εργασίας για την περίοδο που είναι απαραίτητη για το σκοπό αυτό, χωρίς την υποχρέωση για αυτούς να εφοδιαστούν με άδεια διαμονής· (4) ότι η οδηγία θα πρέπει να επιτρέπει τον αθροιστικό υπολογισμό των περιόδων διαμονής ώστε ο εργαζόμενος να λαμβάνει άδεια διαμονής πενταετούς διάρκειας όταν έχει εργαστεί περισσότερο από 12 μήνες σε διάστημα συνεχούς παραμονής άνω των δεκαοκτώ μηνών ότι η τροποποίηση αυτή είναι σημαντική για την ανταπόκριση σε καταστάσεις προσωρινής μετανάστευσης καθώς και για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας της αγοράς απασχόλησης στην Κοινότητα όπου δεν είναι πάντα δυνατό για τους εργαζόμενους να βρουν μόνιμη θέση εργασίας ήδη από την πρώτη σύμβαση εργασίας· (5) ότι ο εργαζόμενος ο οποίος έχει κατοικήσει επί περίοδο πέντε ετών στην επικράτεια κράτους μέλους θα πρέπει να έχει δικαίωμα σε αυτόματη ανανέωση της άδειας διαμονής για περιόδους δεκαετούς διάρκειας· ότι η διαδικασία για τη χορήγηση των αδειών διαμονής θα πρέπει να διευκολυνθεί και ενδεχομένως να προσεγγίσει τη διαδικασία που υφίσταται στο εθνικό επίπεδο για τα εθνικά έγγραφα ταυτότητας· (6) ότι η αποπομπή των κοινοτικών εργαζομένων ή των μελών της οικογενείας τους για λόγους δημόσιας τάξης και δημόσιας ασφάλειας αποτελεί ριζοσπαστικό μέτρο το οποίο μπορεί να βλάψει σοβαρά τα άτομα που, κάνοντας χρήση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που παρέχονται από τη συνθήκη, έχουν πραγματικά ενταχθεί στο κράτος μέλος υποδοχής· ότι θα πρέπει λοιπόν να περιοριστεί το εύρος εφαρμογής των μέτρων αυτών λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη το επίπεδο ένταξης και τους οικονομικούς και οικογενειακούς δεσμούς του προσώπου που αφορά η λήψη τέτοιων μέτρων (7) ότι η χορήγηση άμεσου δικαιώματος διαμονής στα μέλη της οικογένειας που έχουν διαμείνει για συνεχές διάστημα τριών ετών έχει εισαχθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό [. ]· ότι αυτό θα πρέπει, κατά συνέπεια, να συμπεριληφθεί στην οδηγία 68/360/ΕΟΚ ώστε να καθοριστούν οι διαδικασίες αναγνώρισης αυτού του δικαιώματος· (8) ότι, κατά συνέπεια, η οδηγία 68/360/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Η οδηγία 68/360/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: Άρθρο Ι 1. Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, η πρώτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν στους υπηκόους που αναφέρονται στο άρθρο 1 το δικαίωμα να εγκαταλείπουν την επικράτεια τους για λόγους αναζήτησης θέσης εργασίας, πρόσβασης σε περίοδο επαγγελματικής άσκησης ή πρόσβασης σε μισθωτή δραστηριότητα και άσκηση των δικαιωμάτων αυτών στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους. " 31 2. Σχο άρθρο 3, παράγραφος 2, προσχίθεχαι χο ακόλουθο εδάφιο: "Ενχούχοις χα κράτη μέλη επιτρέπουν στα μέλη της οικογένειας που είναι υπήκοοι τρίχης χώρας και διαμένουν κανονικά σ'ένα κράχος μέλος να λαμβάνουν χις αναγκαίες θεωρήσεις ή άλλα ισοδύναμα έγγραφα σχο κράχος μέλος όπου διέμεναν ή σχο κράχος μέλος όπου χα πρόσωπα αυχά πρόκειχαι να εγκαχασχαθούν με χον εργαζόμενο δυνάμει χου άρθρου 10 χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68. " 3. Το άρθρο 4 χροποποιείχαι ως εξής: α) Στην παράγραφο 2, οι λέξεις "άδεια διαμονής υπηκόου κράτους μέλους της Ε. Ο. Κ. " αντικαθίστανται από τις λέξεις "άδεια διαμονής πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης". β) Η παράγραφος 3 τροποποιείται ως εξής: i) στην εισαγωγική φράση οι λέξεις "άδειας διαμονής υπηκόου κράτους μέλους της Ε. Ο. Κ. " αντικαθίστανται από τις λέξεις "άδειας διαμονής του πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης", ii) το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "β) μία δήλωση πρόσληψης από τον εργοδότη ή βεβαίωση εργασίας ή περιόδου επαγγελματικής άσκησης", iii) το στοιχείο ε) ανχικαθίσχαχαι από χο ακόλουθο κείμενο: "ε) σχις περιπχώσεις που αφορά χο άρθρο 10, παράγραφος 1, σχοιχείο γ), και άρθρο 10, παράγραφος 2 χου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68, έγγραφο εκδιδόμενο από την αρμόδια αρχή του κράτους καταγωγής ή προέλευσης όπου θα βεβαιώνεται ότι είναι προστατευόμενα μέλη του εργαζόμενου ή ότι ζουν κάτω από τη στέγη του στην εν λόγω χώρα". 4. Παρεμβάλλεται άρθρο 4α: "Άρθρο 4α 1. Σε περίπτωση λύσης του γάμου, τα κράτη αέλη αναγνωρίζουν το δικαίωμα διαμονής στην επικράτεια τους στα μέλη της οικογένειας εργαζόμενου εντός της Κοινότητας, τα οποία δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους και έχουν διαμείνει για περίοδο τριών διαδοχικών ετών σε ένα κράτος μέλος βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου. 2. Για τα μέλη της οικογένειας τα οποία δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα, το δικαίωμα διαμονής αναγνωρίζεται κατόπιν προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων ότι διαθέτουν για τον εαυτό τους και για τα προστατευόμενα μέλη τους επαρκείς οικονομικούς πόρους καθώς και ασφάλιση ασθενείας για την κάλυψη του συνόλου των κινδύνων στο κράτος μέλος διαμονής. Οι διατάξεις όσον αφορά τον προσδιορισμό των επαρκών πόρων, τη διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής και την ανανέωση της, οι οποίες περιέχονται στην οδηγία 90/364/ΕΚ του Συμβουλίου* ισχύουν κατ'αναλογία για την εφαρμογή του παρόντος εδαφίου. 3. Για τα μέλη της οικογένειας που ασκούν οικονομική δραστηριότητα βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68, το δικαίωμα διαμονής αναγνωρίζεται κατόπιν παρουσίασης σύμβασης εργασίας, βεβαίωσης εργασίας ή δήλωσης άσκησης ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριόχηχας. 32 Οι διαχάξεις των άρθρων 6 έως 9 της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται κατ'αναλογία σε ό,τι αφορά τη διάρκεια της άδειας διαμονής και τις προϋποθέσεις ανανέωσης της. * ΕΕ L 180, 13. 7. 1990, σ. 26. 4. Οι απουσίες που δεν υπερβαίνουν τους έξι διαδοχικούς μήνες καθώς και οι απουσίες που αιτιολογούνται από την εκπλήρωση στρατιωτικών υποχρεώσεο>ν ή από ιατρικούς λόγους, λόγους μητρότητας ή σπουδών δεν θεωρούνται ως διακοπή της διαμονής για τον υπολογισμό της περιόδου των τριών ετών που προβλέπονται στην παράγραφο 1. " Το άρθρο 6 τροποποιείται ως εξής: α) η παράγραφος 1, σημείο β), αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "β) πρέπει να έχει διάρκεια ισχύος τουλάχιστον πέντε έτη από την ημερομηνία της πρώτης έκδοσης και να ανανεώνεται αυτόματα ανά δεκαετία. " β) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "2. Διακοπές διαμονής που δεν υπερβαίνουν τους έξη συνεχείς μήνες καθώς και απουσίες λόγω εκπληρώσεως στρατιωτικών υποχρεώσεων ή για λόγους ιατρικούς, μητρότητας, σπουδών ή απόσπασης για επαγγελματικούς λόγους δεν θίγουν την ισχύ της αδείας διαμονής. " γ) Στην παράγραφο 3, παρεμβάλλεται το ακόλουθο εδάφιο μετά το πρώτο εδάφιο: "Πάντως, όταν ο εργαζόμενος έχει καταλάβει διάφορες προσωρινές διαδοχικές θέσεις εργασίας, η συνολική διάρκεια των οποίων υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες σε διάστημα διαμονής δεκαοκτώ μηνών, το κράτος μέλος υποδοχής του εκδίδει την άδεια διαμονής που προβλέπεται στην παράγραφο 1, κατόπιν υποβολής δήλωσης πρόσληψης ή βεβαίωσης εργασίας και αυτό έστω και για εργασία διάρκειας μικρότερης του ενός έτους. " δ) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4: "4. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο δ), ο εργαζόμενος που βρίσκεται σε ανεργία μετά από περίοδο εργασίας εντός ενός κράτους μέλους και ο οποίος κατέχει άδεια διαμονής που προβλέπεται από το άρθρο 6, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, έχει το δικαίωμα αυτόματης ανανέωσης της άδειας διαμονής του για περιόδους τουλάχιστον έξη μηνών καθόσον αναζητεί θέση απασχόλησης. Με την επιφύλαξη του προηγουμένου εδαφίου, αν ο ενδιαφερόμενος έχει αποκτήσει δικαίωμα σε παροχές ανεργίας, η άδεια διαμονής ανανεώνεται αυτόματα μέχρι τη λήξη του δικαιώματος αυτού. " Το άρθρο 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 7 Η εν ισχύει άδεια διαμονής δεν δύναται να αφαιρεθεί από τον εργαζόμενο από μόνο το γεγονός ότι δεν απασχολείται πλέον, είτε διότι κατέστη προσωρινά ανίκανος προς εργασία λόγω ασθενείας, ατυχήματος ή μητρότητας είτε διότι είναι ακούσια άνεργος και έχει πιστοποιηθεί τούτο δεόντως από την αρμόδια υπηρεσία απασχόλησης. 33 Καχά χη λήξη χης άδειας διαμονής στη διάρκεια της περιόδου ανικανότητος προς εργασία, ανανεώνεται αυτόματα σύμφωνα με το άρθρο 6. " Στο άρθρο 8, παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο δ): "δ) στον υπήκοο κράτους μέλους που αναζητά εργασία στην επικράτεια του. Στην περίπτωση κατά την οποία η αναζήτηση εργασίας παρατείνεται πέραν περιόδου που υπερβαίνει τους έξη μήνες, το κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από τον αναζητούντα εργασία να αποδείξει ότι αναζητεί ενεργά θέση εργασίας και έχει εύλογες πιθανότητες να προσληφθεί. " Το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής: α) 11 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Τα έγγραφα διαμονής που χορηγούνται στους δικαιούχους των ευεργετημάτων της παρούσας οδηγίας εκδίδονται και ανανεώνονται ατελώς ή αντί καταβολής ποσού, μη υπερβαίνοντος τα δικαιώματα και τέλη που απαιτούνται για την έκδοση δελτίων ταυτότητας στους ημεδαπούς. " β) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα εθνικά μέτρα ώστε να γίνουν οι διαδικασίες έκδοσης των τίτλων διαμονής που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία να προσεγγίσουν τις υφιστάμενες διαδικασίες για την έκδοση των εθνικών δελτίων ταυτότητας ή άλλων ισοδυνάμων εθνικών εγγράφων. " Το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 10 Τα κράτη μέλη δύνανται να παρεκκλίνουν από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας μόνο για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας. Εντούτοις, κατά την εφαρμογή των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη, για να περιοριστεί η έκταση εφαρμογής αυτών των παρεκκλίσεων, το βαθμό ένταξης στην επικράτεια τους του προσώπου που αφορούν αυτά τα μέτρα παρέκκλισης. Για τον προσδιορισμό του βαθμού ένταξης στο κράτος μέλος διαμονής, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη περιστάσεις όπως το γεγονός ότι το οικείο πρόσωπο έχει γεννηθεί στο εν λόγω κράτος, έχει συμπληρώσει μεγάλο μέρος των σπουδών του και της κατάρτισης του , διαθέτει ήδη σημαντικούς πολιτιστικούς, κοινωνικούς, επαγγελματικούς και οικογενειακούς δεσμούς στο εν λόγω κράτος. " Άρθρο 2 Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Οταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 34 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευση της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 3 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Άρθρο 4 Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος 35 ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ Πρόχαση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χη σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων εντός της Κοινότητας και για τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου 36 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και χο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 θέσπισαν ο καθένας μία χριμερή συμβουλευχική επιχροπή για χην εξέχαση χων ζηχημάχων που συνδέονχαι για χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων και χον συνχονισμό χων συσχημάχων κοινωνικής ασφάλισης. Αυχοί οι δύο θεσμοί, ηλικίας άνω χων 20 εχών, ανχιπροσωπεύουν κοινοχικούς χώρους όπου η Επιχροπή, χα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι προσφέρουν σημαντική συμβολή στην ελεύθερη κυκλοφορία. Εντούτοις, μεριμνώντας για τη βελτίωση της λειτουργίας χων δύο επιχροπών και ενόψει χου εξορθολογισμού χων οικονομικών και ανθρωπίνων πόρων, οι κοινωνικοί εχαίροι ζήτησαν να γίνει συγχώνευση των επιτροπών αυτών. Έτσι, στην Ανακοίνωση της επί του κοινωνικού διαλόγου της 18ης Σεπχεμβρίου 1996. η Επιχροπή εισακούει χο αίχημα χων κοινωνικών εχαίρων περί αναθεώρησης των καθηκόντων και της λειτουργίας των δύο επιτροπών επί της ελεύθερης κυκλοφορίας και της κοινωνικής ασφάλισης46. Όντως, από τη σύσταση των διεπαγγελματικών κοινωνικών εταίρων (Ιούνιος 1993) προέκυπτε ότι οι δύο από τις επιτροπές, καθώς και άλλες επιτροπές θα έπρεπε να αποτελέσουν το αντικείμενο αναδιαμόρφωσης. Στην ανακοίνωση της που αφορά ένα σχέδιο δράσης για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων της 12ης Νοεμβρίου 1997, η Επιτροπή αναγγέλλει ότι έχει την πρόθεση να προτείνει μία τέτοια αναπροσαρμογή. Ομοίως, η ανακοίνωση της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 1998 «προσαρμογή και προώθηση του κοινωνικού διαλόγου σε κοινοτικό επίπεδο»47 επαναλαμβάνει την πρόταση αυτή. Η παρούσα πρόταση απόφασης ανταποκρίνεται στο αίτημα αυτό των κοινωνικών εταίρων. Εξάλλου, στο σχέδιο δράσης επί της ελεύθερης κυκλοφορίας, η Επιτροπή εκτιμά ότι επιβάλλεται η υιοθέτηση μιας σφαιρικής προσέγγισης της ελεύθερης κυκλοφορίας, με σκοπό την εισαγωγή της στις κοινοτικές πολιτικές και αρμοδιότητες και ιδίως το συντονισμό των εθνικών πολιτικών για την απασχόληση. Όντως, κατόπιν της υπογραφής της συνθήκης του Άμστερνταμ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κληθεί να προσφέρει αυξημένη συμβολή στα θέματα απασχόλησης στην Ευρώπη. Σ'αυτή την προοπτική, είναι απαραίτητο να τεθεί η ελεύθερη κυκλοφορία στο οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η συγχώνευση των επιτροπών της ελεύθερης κυκλοφορίας και της κοινωνικής ασφάλισης θα οδηγήσει τη γένεση ενός νέου φορέα ικανού να επικεντρώσει τη συμβολή των κοινωνικών εταίρων σ'αυτή τη νέα σφαιρική προσέγγιση της ελεύθερης κυκλοφορίας. Η νέα συμβουλευτική επιτροπή, υπό την επιφύλαξη της συνέχειας των σημερινών επιτροπών, θα έχει μία νέα πολιτική φιλοδοξία που θα πηγαίνει πέραν των τεχνικών θεμάτων για να εξυπηρετεί το χώρο συζήτησης των διακυβευμάτων της κινητικότητας στην Ευρώπη, την ίδια τη στιγμή όπου οι νέες κοινωνικές, δημογραφικές, πολιτικές και οικονομικές προοπτικές απαιτούν μια νέα προσέγγιση της κινηχικότητας χων εργαζομένων ενχός χης Ευρωπαϊκής Ένωσης. 46 ΙΌΜ(96) 448 τελικό. 47 COM( 1998) 322 τελικό. 37 2. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Η παρούσα απόφαση Ρασίζεχαι σχα άρθρα 49, 51 και 235 της συνθήκης. Τα άρθρα 49 και 51 της συνθήκης αποτελούν τις αντίστοιχες νομικές ράσεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 με τις οποίες συστήθηκαν οι σημερινές συμΡουλευτικές επιτροπές. Η τροποποίηση των κανονισμών αυτών για τη δημιουργία μιας νέας ενιαίας επιτροπής απαιτεί κατά συνέπεια τη χρήση των αναφερθεισών νομικών ράσεων. Εξάλλου η νέα συμΡουλευτική επιτροπή θα είναι επίσης αρμόδια για τη συζήτηση και ανάλυση των θεμάτων που αφορούν την κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση το>ν εργαζομένων που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, οι οποίοι δεν είναι μέλη της οικογένειας πολίτη της Κοινότητας. Με τη σημερινή κατάσταση του κοινοτικού δικαίου, τα άρθρα 49 και 51 δεν προσφέρουν νομική Ράση για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που αφορούν τους υπηκόους τρίτων χωρών. Κατά συνέπεια, το άρθρο 235 είναι απαραίτητο για την εκχώρηση μιας τέτοιας αρμοδιότητας στη νέα συμΡουλευτική επιτροπή. Το άρθρο 235 χρησιμοποιείται έτσι ως συμπληρωματική νομική Ράση, δεδομένου ότι η αρμοδιότητα της νέας επιτροπής για τα ζητήματα που συνδέονται με υπηκόους τρίτων χωρών είναι θεμελιώδης. Όντως, η νέα συνθήκη του Άμστερνταμ στοχεύει ειδικά, στο πλαίσιο των κοινοτικών αρμοδιοτήτων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των υπηκόων τρίτων χωρών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η νέα επιτροπή θα δημιουργείτο με αρμοδιότητες οι οποίες αμέσως θα διαπιστώνετο ότι είναι ανεπαρκής εάν δεν ασχολείτο με ζητήματα που αφορούν τους υπηκόους τρίτων χωρών. 3. ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ Η δομή που προτείνεται καθώς και οι κανόνες λειτουργίας περιλαμΡάνουν σε μεγάλο Ραθμό τους κανόνες που ήδη υφίσταντο για τις δύο σημερινές συμΡουλευτικές επιτροπές. Η τριμερής σύνθεση και ο αριθμός των μελών είναι ταυτόσημα. Εντούτοις, κατά τον διορισμό των νέων μελών, είναι σημαντικό να διατηρηθεί η εμπειρογνωμοσύνη και η εκπροσώπηση των δύο τομέων που είναι αλληλένδετοι αλλά παρουσιάζουν και ορισμένες ιδιαιτερότητες: του τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων και εκείνου της κοινωνικής ασφάλισης. Για το λόγο αυτό, προτείνεται στο άρθρο 3 η εκπροσώπηση των κυΡερνήσεων από ένα μέλος της τεχνικής επιτροπής για χην ελεύθερη κυκλοφορία και από ένα μέλος χης διοικηχικής επιχροπής για χην κοινωνική ασφάλιση χων διακινουμένων εργαζομένων. Εξάλλου, η εμπειρία έχει δείξει όχι μία θηχεία δύο εχών είναι πολύ σύνχομη για να επιχρέψει σχα μέλη χης επιτροπής να εργασχούν αποχελεσμαχικά. Καχά συνέπεια, προχείνεχαι η επέκχαση χης διάρκειας χης θηχείας σχα χέσσερα έτη, σύμφωνα με την πρακτική που ισχύει για τις άλλες επιτροπές. Αφετέρου, στο πνεύμα της απλούστευσης των κανόνων διορισμού, θεωρήθηκε χρήσιμο να προρλεφθεί η από μέρους των κρατών μελών άμεση γνωσχοποίηση σχην Επιτροπή των ονομάτων των εθνικών αντιπροσώπων. 38 Τέλος, προχείνεχαι σχο άρθρο 2, παράγραφος 3 να προβλεοθεί όχι χα κράχη μέλη θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν μια ισορροπημένη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη σύνθεση της επιχροπής. Η ρήχρα αυχή λαμβάνει υπόψη χις υποδείξεις χου χεχάρχου προγράμμαχος-πλαισίου για την ισόχηχα ευκαιριών που προρλέπει χη συμπερίληψη χης πολιχικής ισότητας ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών στις λοιπές κοινοτικές πολιτικές (mainstreaming). 4. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤ1ΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Σε ό,τι αφορά τα καθήκοντα χης συμβουλευτικής επιτροπής, η νέα επιχροπή πρόκειχαι να εκπληρώνει χα καθήκονχα που ασκούσαν ήδη οι δύο σημερινές επιχροπές. Εξάλλου, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί όχι χα προρλήμαχα απασχόλησης θα καχέχουν ουσιώδη θέση σχα καθήκονχα της νέας επιχροπής. Έτσι, η συμΡουλευτική επιτροπή θα έχει μεταξύ των Ρασικών της αποσχολών εκείνη χης υπογράμμισης χης συμΡολής χης κινητικότητας στις εθνικές πολιχικές απασχόλησης. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω η κινητικότητα των εργαζομένων θα ΐΐοέπει να αποχελέσει χο αντικείμενο μιας σφαιρικής προσέγγισης που θα χρησιμεύει στη" προβολή της σχέσης της κινητικότητας των εργαζομένων με τις εθνικές πολιτικές απασχόλησης και τον αντίκχυπό χης σ'αυτές. θα πρέπει να σημειωθεί όχι ο συνχονισμός χων εθνικών πολιχικών απασχόλησης, που αποχελεί σήμερα μια προχεραιόχητα για την Ε" ρώπη, συνιστά ήδη ένα θεμελιώδες στοιχείο των καθηκόνχων χων σημερινών συμβουλευτικών επιτροπών, ιδίως της συμβουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη κυκλοφορία. Έτσι, τριάντα έτη πριν από τη συνθήκη του Άμστερνχαμ, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 ανέθεχε ήδη σχη συμβουλευχική επιχροπή για την ελεύθερη κυκλοφορία την αποστολή να συμβάλει σχο συνχονισμό χων ευρωπαϊκών πολιχικών για την απασχόληση. Έστω και αν αυτή η δυνατότητα δεν αξιοποιήθηκε πραγματικά κατά το παρελθόν, η νέα συμβουλευτική επιτροπή θα αρχίσει τις εργασίες της ενισχυμένη με αυτή την πρωτοπόρο αρμοδιότηχα σε θέμαχα απασχόλησης. Η συγχώνευση και χο νέο πολιχικό πλαίσιο, σύμφωνα με χο σχέδιο δράσης, μπορούν να ενισχύσουν χη σημασία της συμβουλευτικής επιτροπής στον τομέα αυτό. Όντως, η Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει χη συζήχηση σχο σχέδιο δράσης χης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων. Το σχέδιο δράσης βασίζεται στην πρόταση ότι η ελεύθερη κυκλοφορία δεν συνιστά μόνο έναν νομικό μηχανισμό για τη διευκόλυνση της άσκησης της επαγγελματικής κινητικόχηχας αλλά όχι η κινηχικόχηχα χων εργαζομένων μπορεί να θεωρηθεί ως ένα όργανο χης πολιτικής για την απασχόληση στην Ευρώπη. Με την επιφύλαξη αυτής της αρμοδιότητας σε θέματα απασχόλησης, η συμβουλευτικής επιτροπή παραμένει πλήρως αρμόδια για την εξέταση όλων των ζητημάτων που σχετίζονται με την κινητικότηχα αυτή καθεαυτή συμπεριλαμβανομένων των πλευρών που συνδέονται με χο συνχονισμό των κανόνων χης κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και χων ειδικών προβλημάχων συγκεκριμένων επαγγελμάχων, όπως χα πολιχισχικού χαρακτήρα (π. χ. οι καλλιτέχνες). Προβλέπεται επίσης ότι η συμβουλευτική επιχροπή θα μπ?ρεί να εξεχάζει χα ζητήματα που αφορούν την κατάσχαση χων υπηκόων χρίχων χωρών σχην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όντως, οι κοινωνικοί εταίροι, στη σύσταση του Ιουνίου 1993 είχαν αναφέρει την επιθυμία τους για αύξηση των αρμοδιοτήτων χης επιχροπής προς την κατεύθυνση αυτή. θα πρέπει να σημειωθεί ότι χα ζηχήμαχα που αφορούν χους υπηκόους χρίχων χωρών αποχελούν ήδη χο ανχικείμενο διαβούλευσης σχο πλαίσιο χης επιχροπής, όπου π. χ. , με 39 χην ευκαιρία χης προχεινόμενης επέκτασης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 στους υπηκόους τρίτων χωρών που είναι νόμιμοι κάτοικοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξάλλου, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η συνθήκη του Άμστερνταμ προρλέπει κοινοτική αρμοδιόχηχα σχα ζηχήμαχα δικαιωμάχων και υποχρεώσεων χων υπηκόων χρίχων χωρών που καχοικούν σχην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι λοιπόν σημανχικό να προσαρμοστεί η συμΡουλευχική επιχροπή στις κοινοτικές αρμοδιότητες που προρλέπονται από τη συνθήκη του Άμστερνταμ. 5. ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ Απ'όσα προηγήθηκαν προκύπτει ότι οι δύο υφιστάμενες επιτροπές διαλύονται για να παραχωρήσουν τη θέση τους στη νέα δομή. Εντούτοις η συνέχεια των εργασιών καθώς και η διατήρηση της αποκτηθείσας εμπειρίας είναι πλήρως εξασφαλισμένες. Πραγματικά, τα μέλη της τεχνικής επιτροπής για την ελεύθερη κυκλοφορία και της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση πρόκειται επίσης να συμμετέχουν στη συμΡουλευτική επιτροπή. Εξάλλου, οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων που συμμετέχουν στις σημερινές επιτροπές έχουν μία μακρά εμπειρία σε θέματα ελεύθερης κυκλοφορίας και θα μπορούν να προσφέρουν τις εμπειρίες τους σε θέματα ελεύθερης κυκλοφορίας και συντονισμού των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. 40 Πρόχαση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για χη σύσχαση συμΡουλευχικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων εντός της Κοινότητας και για τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου 98/0231 (COD) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 49, 51 και 235, την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής48, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής49, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Β της συνθήκης50. Εκτιμώντας: (1 ) ότι η διαρούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο για την εφαρμογή της ελεύθερης κυκλοφορίας· (2) ότι ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί το αναγκαίο επακόλουθο της ουσιαστικής άσκησης της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων ότι μία συνολική θεώρηση των προρλημάτων που αφορούν την ελεύθερη διακίνηση και το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης είναι σημαντική· (3) ότι οι κοινωνικοί εταίροι ζήτησαν τη συγχώνευση των συμΡουλευτικών επιτροπών που υφίστανται στον τομέα της ελεύθερης διακίνησης και της κοινωνικής ασφάλισης με σκοπό τον εξορθολογισμό των πόρων τους και τη Ρελτίωση της λειτουργίας τους* (4) ότι η δημιουργία μιας ενιαίας συμΡουλευτικής επιτροπής για τη συζήτηση των θεμάτων κοινωνικής ασφάλισης και ελεύθερης διακίνησης δύναται να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα αυτής της επιτροπής επιτρέποντας σε αυτήν να έχει σφαιρική προσέγγιση της προρληματικής της ελεύθερης κυκλοφορίας· (5) ότι η νέα συμΡουλευτική επιτροπή πρέπει να αποτελέσει συνέχεια της συμΡουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων και της συμΡουλευτικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων (6) ότι είναι σημαντικό να διατηρηθούν η δομή, η σύνθεση και οι κανόνες λειτουργίας που εφαρμόζονται στις σημερινές επιτροπές· (7) ότι είναι σημαντική μία ισορροπημένη συμμετοχή μεταξύ ανδρών και γυναικών στη συμΡουλευτική επιτροπή· 48 4«) 50 41 (8) (9) όχι η ενχολή χων μελών της επιτροπής θα πρέπει να επεκταθεί σε χέσσερα έχη, σύμφωνα με χις πρακτικές που ισχύουν για άλλες επιχροπές καθώς και με σκοπό την ενίσχυση της διάρκειας και αποτελεσματικότητας της επιτροπής· ότι τα καθήκοντα της συμΡουλευτικής επιτροπής θα πρέπει να καλύψουν σε μεγάλο Ραθμό τα καθήκοντα των σημερινών επιτροπών, προσθέτοντας συγχρόνως μία συνοχή και έναν εξορθολογισμό με σκοπό την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της συνολικής προοπτικής στην ανάλυση της ελεύθερης κυκλοφορίας· (10) ότι τα καθήκοντα της συμΡουλευτικής επιτροπής θα πρέπει να λάρουν υπόψη τη για την απασχόληση, σημασία υπογραμμίζοντας το ρόλο και την προστιθέμενη αξία της κινητικότητας των εργαζομένων εθνικών πολιτικών του συντονισμού των (11) ότι η κατάσταση των εργαζομένων που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών στα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να αποτελέσει το αντικείμενο μελέτης και ανάλυσης από τη συμΡουλευτική επιτροπή και ότι είναι ως εκ τούτου σημαντικό να δύνανται οι κοινωνικοί εταίροι να συζητούν και να αποφαίνονται επί των θεμάτων αυτών. (12) ότι είναι απαραίτητο να διαγραφούν οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του ΣυμΡουλίου περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων σχο εσωτερικό της Κοινότητας51, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [. |52 του Ευρωπαϊκού ΚοινοΡουλίου και του Συμβουλίου53 και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου περί εφαρμογής τιον συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη τιον οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1606/9854 δυνάμει των οποίων είχαν συσταθεί οι συμβουλευτικές επιτροπές σε θέματα ελεύθερης διακίνησης και κοινωνικής ασφάλισης τιον εργαζομένων εντός της Κοινότητας· (13) ότι η συμπερίληψη θεμάτων που αφορούν τους υπηκόους τρίτων χωρών στις αρμοδιότητες της συμΡουλευτικής επιτροπής επιτρέπει στους κοινωνικούς εταίρους να ασχοληθούν κατά τρόπο πλήρη και αποτελεσματικό με όλα τα ζητήματα που συνδέονται με την κινητικότητα των εργαζομένων ότι για την εκπλήρωση του σκοπού αυτού, η συνθήκη δεν προρλέπει άλλες αρμοδιότητες δράσης πέραν εκείνων του άρθρου 235, ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ: Άρθρο Ι Συνιστάται συμβουλευτική επιτροπή για την ελεύθερη διακίνηση και την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων εντός της Κοινότητας (καλούμενη εφεξής: "η επιτροπή") για να επικουρεί την Επιτροπή κατά την εξέταση ζητημάτων που προκύπτουν από την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων, το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης καθώς και την σχέση μεταξύ αυτών και των ζητημάτων απασχόλησης. 51 52 53 54 2. 19. 10. 1968,0. BE L 257, ΕΕί Ε Εί 149, ΚΕΙ, 209,25. 7. Ι998,σ. Ι Ι. 5. 7. 1971,σ. 2. 42 Άρθρο 2 1. Η επιχροπή συνχίθεχαι από 90 χακχικά μέλη, με συμμεχοχή από κάθε κράχος μέλος: α) Ρ) γ) δύο εκπροσώπων της κυρέρνησης, εκ των οποίων ένα μέλος της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση το)ν διακινουμένων εργαζομένων που προρλέπεται στο άρθρο 80 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και ένα μέλος της τεχνικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων, που προρλέπεται από το άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68· δύο εκπροσώπων των επαγγελματικών οργανώσεων των εργαζομένων δύο εκπροσώπων των επαγγελματικών οργανώσεων των εργοδοτών. Για κάθε μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, διορίζεται ένα αναπληρωματικό μέλος ανά κράτος μέλος. 2. Τα τακτικά μέλη και τα αναπληρωματικά μέλη διορίζονται από τα κράτη μέλη, που καταράλουν προσπάθεια, σε ό,τι αφορά τους εκπροσώπους των επαγγελματικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών, να υπάρχει στη σύνθεση της συμΡουλευτικής επιτροπής ισότιμη εκπροσώπηση των διαφόρων ενδιαφερομένων τομέων. Ο κατάλογος των τακτικών και αναπληρωματικών μελών γνωστοποιείται στην Επιτροπή από κάθε κράτος μέλος. 3. Τα κράτη μέλη καταράλουν προσπάθεια ώστε να εξασφαλιστεί ισορροπημένη συμμετοχή μεταξύ ανδρών και γυναικών στη σύνθεση της συμΡουλευτικής επιτροπής. 4. Η διάρκεια της ρ,ντολής των τακτικών και αναπληρωματικών μελών είναι τέσσερα έτη. Η εντολή τους είναι ανανεώσιμη. Μετά τη λήξη της εντολής τους. τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη συνεχίζουν να εκτελούν τα καθήκοντα τους μέχρις ότου γίνει ή αντικατάσταση τους ή η ανανέωση της εντολής τους. Άρθρο 3 1. Της συμΡουλευτικής επιτροπής προεδρεύει ένα μέλος της Επιτροπής ή εκπρόσωπος του. Ο πρόεδρος δεν συμμετέχει στις ψηφοφορίες. Η Γραμματεία εξασφαλίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. 2. Η επιτροπή συνεδριάζει τουλάχιστον μία φορά ανά έτος. Συγκαλείται από τον πρόεδρο της, είτε με δική του πρωτορουλία είτε μετά από γραπτή αίτηση που απευθύνεται σ' αυτόν από τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών. Η αίτηση αυτή θα πρέπει να περιέχει συγκεκριμένες προτάσεις σε ό,τι αφορά την ημερήσια διάταξη. 3. Κατόπιν προτάσεως του προέδρου της, η επιτροπή δύναται, κατ'εξαίρεση, να αποφασίζει να δέχεται σε ακρόαση κάθε πρόσωπο ή εκπρόσωπο οργανισμού που διαθέτει εκτεταμένη εμπειρία σε θέματα ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων ή κοινωνικής ασφάλισης. 4. Οι γνώμες και προτάσεις της επιτροπής είναι αιτιολογημένες. Λαμβάνονται κατ'απόλυτο πλειοψηφία των εγκύρων ψήφων, συνοδεύονται δε από σημείωμα, όπου αναφέρονται οι απόψεις που διατυπώθηκαν από την μειοψηφία, όταν αυτή το ζητήσει. 43 Άρθρο 4 Η συμΡουλευχική επιχροπή έχει δικαιοδοσία, μετά από αίτημα χης Επιχροπής, της διοικητικής επιτροπής για χην κοινωνική ασφάλιση, χης χεχνικής επιχροπής για χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων ή με δική χης πρωχορουλία να ασκεί χα ακόλουθα καθήκονχα: α) β) γ) δ) ε) στ) να εξεχάζει χα προρλήμαχα που συνδέονχαι με χην ελεύθερη διακίνηση και χην κοινωνική ασφάλιση χων εργαζομένων, ιδίως σε ό,χι αφορά χους δεσμούς και χον ανχίκχυπο χης διακίνησης χων εργαζομένων ως προς χις εθνικές πολιχικές απασχόλησης των κρατών μελών να μελετά κατά τρόπο γενικό, τα αποτελέσματα της εφαρμογής χων κοινοχικών κανόνων που αφορούν χην ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων και χον συνχονισμό xcov συσχημάχων κοινοτικής ασφάλισης καθώς και ενδεχόμενα συμπληρωμαχικά μέτρα· να υποβάλει ενδεχομένως σχην Επιχροπή αιχιολογημένες προχάσεις αναθεώρησης xcov κοινοχικών κανόνων που αφορούν χην ελεύθερη διακίνηση xcov εργαζομένων και χο συνχονισμό χων συσχημάχων κοινωνικής ασφάλισης* να διατυπώνει, μετά από αίτημα της Επιτροπής ή με δική της πρωτοβουλία, γνώμες επί γενικών θεμάτων ή θεμάτων αρχής, ιδίως σε ό,τι αφορά τις ανταλλαγές πληροφοριών σχετικά με χην εξέλιξη χης αγοράς της απασχόλησης, τις μετακινήσεις xcov εργαζομένων μεχαξύ κραχών μελών, χα προγράμμαχα ή χα μέχρα που προορίζονχαι για χην ανάπτυξη χου επαγγελμαχικού προσαναχολισμού και χης επαγγελμαχικής καχάρχισης και που έχουν χαρακχήρα ο οποίος αποβλέπει σχην αύξηση το>ν δυναχοχήτων χης ελεύθερης διακίνησης και χης απασχόλησης καθώς και αναφορικά με κάθε μορφή συνδρομής υπέρ των εργαζομένων και των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής συνδρομής και της σχέγασης χων εργαζομένων. να εξεχάζει χα γενικά ζηχήμαχα ή ζηχήμαχα αρχής και χα προβλήμαχα που θέχει η εφαρμογή χων κανονισμών που περιλαμβάνονται σχο πλαίσιο xcov διατάξεων του άρθρου 51 της συνθήκης· να εξετάζει τα ζητήματα που συνδέονται με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σχα κράτη μέλη των εργαζομένων που είναι υπήκοοι τρίχων χωρών και κατοικούν στην Κοινόχηχα. Άρθρο 5 1. Μέχρι τη στιγμή κατά την οποία τα κράτη μέλη θα προβούν στον διορισμό των μελών της επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 2, η σύγκληση των τακτικών μελών για τις συνεδριάσεις της επιτροπής διέπεται από τους κανόνες που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου. 2. Τα τακτικά μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση και της συμβουλευτικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση θεωρούνται ως τακτικά μέλη της επιτροπής. Εντούτοις, δεν θα μπορούν να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της επιτροπής παρά μόνο δύο τακτικά μέλη για κάθε μια από τις τρεις κατηγορίες που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1. Εκτός διαφορετικής υπόδειξης από ένα κράτος μέλος, η Επιτροπή θα 44 συγκαλεί για κάθε συνεδρίαση χα δύο αρχαιόχερα μέλη κάθε καχηγορίας, επιλέγοντας συγχρόνους έναν εκπρόσωπο της παλαιάς συμβουλευτικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση και έναν εκπρόσωπο χης παλαιάς συμβουλευχικής επιχροπής για την κοινωνική ασφάλιση. Αν περισσότερα των δύο μελών έχουν την ίδια αρχαιότητα, η επιλογή θα γίνεται κατ'αλφαβητική σειρά. 3. Για την πρόσκληση των μελών των επαγγελματικών οργανώσεων, η Επιτροπή θα φροντίζει να τηρεί, ανεξάρτητα από το κριτήριο της αρχαιότητας και της αλφαβητικής σειράς, την αντιπροσωπευτικότητα των διαφόρων ενδιαφερομένων τομέων. Σε περίπτωση κωλύματος των προσκληθέντων τακτικών μελών, θα μπορούν να τα αντικαταστήσουν τα λοιπά χακχικά μέλη. Σε περίπχωση κωλύμαχος αυχών, θα μπορούν να χα ανχικαχασχήσουν τα αναπληρωματικά μέλη της τεχνικής επιτροπής για την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων και της συμβουλευτικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση. Άρθρο 6 Τα άρθρα 24 έως 31 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και τα άρθρα 82 και 83 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 διαγράφονται. Άρθρο 7 Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή εντός προθεσμίας τριών μηνών από τη θέση σε ισχύ της παρούσας απόφασης, τον κατάλογο τακτικών και αναπληρωματικών μελών που διορίστηκαν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 2. Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευση της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 8 Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ***τ 45 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ: Θέσπιση Συμβουλευτικής Επιτροπής επί της ελεύθερης κυκλοφορίας και της κοινωνικής ασφάλισης των κοινοτικών εργαζομένων 2. ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ : Λ 7Θ31 3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Άρθρα 49,51 και 235 της συνθήκης 4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ : 4. 1 Γενικός στόχος Συγχώνευση της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την ελεύθερη κυκλοφορία TÎOV εργαζομένων και της Συμβου^τικής Επιτροπής για π/ν κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων σε μια νέα επιτροπή, που έχει ως καθήκον να επικουρεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην εξέταση των θεμάτων που προκύπτουν από την εκτέλεση της συνθήκης και των μέτρων που λαμβάνονται για την εφαρμογή της, σε θέματα ελεύθερης κυκλοφορίας, απασχόλησης και κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων. 4. 2 Χρονική διάρκεια της ενέργειας και προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την ανανέωση ή την παράταση της μη καθορισθείσα 5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ Η ΕΣΟΔΩΝ 5. 1 MY Δ 5. 2 ΜΔΠ 5. 3 Είδος χων εσόδων: - 6. ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ Η ΕΣΟΔΩΝ Πιστώσεις λειτουργίας, μέρος Α του προϋπολογιμού, ιδίως επιστροφή τχον εξόδων στους εμπειρογνώμονες (βλ σημείο 1Θ. 3) 7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Δημοσιονομική επίδραση στο μέρος Β του προϋπολογισμού. Επιχειρησιακές πιστώσεις (δεν εφαρμόζεται) 8. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ Προβλεπόμενα ειδικά μέχρα ελέγχου : Δικαιολογητικά των εξόδων ταξιδίου τχον εμπειρογνωμόνων 46 9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ/ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε τη συγχώνευση των δύο υφιστάμενων επιτροπών (Συμβουλευτική Επιτροπή για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και Συμβουλευτική Επιτροπή για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης) στο σχέδιο δράσης της για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων της 12. 11. 1997 (COM 97/586. ) Η ίδρυση της νέας επιτροπής αναμένεται να οδηγήσει σε βελτίωση και εξορθολογισμό των σημερινών επιτροπών καθώς η νέα επιτροπή, εκτός από τα τεχνικά ζητήματα που εξετάζει, αποκτά ένα νέο πολιτικό χαρακτήρα στον τομέα της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα θέματα που αφορούν τους εργαζομένους που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών και κατοικούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 10. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ (ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ) Η αποτελεσματική κινητοποίηση των αναγκαίων διοικητικών πόρων θα είναι συνέπεια της ετήσιας απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη χορήγηση των πόρων, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως το συμπληρωματικό προσωπικό και τα συμπληρωματικά ποσά που θα χορηγηθούν από τη δημοσιονομική αρχή. 10. 1 Επίδραση στον αριθμό των υπαλλήλων : Api0|i6<; i)7taXX,f|Xcov προσωπικό που διεκπεραιώνει τη δράση μόνιμοι υπάλληλοι έκτακτοι υπάλληλοι προέλευση υπαλλήλου 5tdpKcia εντός της ΓΑ ή της υπηρεσίας συμπληρωματικό προσωπικό anepio- picrc^ p. 6vi(ioi fj eicraicTOi u7tdXA. T|A,oi AXloi nopoi £6voA,o 1 A B C 1 |ΝΜΗΗηΗ||||Η|Μ| 2 1 1 2 10. 2 Δημοσιονομική επίδραση του συιιπληρωματικού προσωπικού n Movijxoi vn&Xkr\Xoi * 'EiccaKTOi U7tdA^,TiX,oi AXkoi Tcopoi (avacpef: xoi) 7ipoi)7coX,oyiop. oi3 ) >ate TT| Ypafi|xi 1 (hXli) MMofiot; \mok (vyictyiou IJo< 2I( rca 3. 000 108. ( )00 ECU x 2=216. 00 0 ECU/txoc, XtivoA, 0 216. ( )00 * με ανακατανομή τον αναγκαίου υφιστάμενου προσωπικού για τη διαχείριση της δράσης. Ο υπολογισμός βασίζεται στους τίτλους Α-1, Α-2, Α-4, Α-5 και Α-7. 47 10. 3 Δημοσιονομική επίδραση άλλων δαπανών λειτουργίας που προκύπτουν από τη δράση rpap. jif| xoi) rcpotmoXxyyio^oi) (apiO. Kai xixXoq) A 7031 Y7COXpe(OTlKT| eTEiTponri riood M69o8o<; wcoXoyianoi) (ECU) 64. 680 2 αντιπρ. /κράτος μέλος χ 650 Ε^ χ 15 χ 1 συνεδρίαση/έτος = 19. 500 Ε^ 4 άτομα, χ 753 Ε€υ χ 15 χ 1 συνεδρίαση/έτος = 45. 180 ΕΠΙ XvvoXx) 64. 680 Οι πιστώσεις βρίσκονται στα κονδύλια που έχουν ήδη διατεθεί στη ΓΑ V. 48 ΔΕΛΤΙΟ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ ΣΤΙΣ MME διευκόλυνση της κινητικότητας, συμπεριλαμβανομένης Οι νομοθεχικές προχάσεις σχεχικά με χην ελεύθερη κυκλοφορία χων εργαζομένων σχοχεύουν, μεχαξύ άλλων, στη της διασυνοριακής κινητικότητας, και στην ενίσχυση της λειτουργίας ενός ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου επαγγελματικής κινητικότητας. Για το σκοπό αυτό, ένα νέο άρθρο αφορά την αναγνώριση σε όλα τα κράτη μέλη των επαγγελματικών ικανοτήτων που έχουν αποκτηθεί σε άλλα κράτη μέλη. Η ενλόγω διάταξη μπορεί κατά συνέπεια να διευκολύνει τη διαφάνεια χων ικανοχήχων και χων επαγγελμαχικών προσόνχων ενώ χαυχόχρονα επιχρέπει χην ανάπχυξη χης ευρωπαϊκής σχαδιοδρομίας. Οι προχάσεις αποσκοπούν επίσης σχη βελχίωση χων συνθηκών προκειμένου να καχασχεί δυναχή η κινηχικόχηχα χων αχόμων που παρακολουθούν μαθήμαχα επαγγελμαχικής καχάρχιοης. Οι σχόχοι αυχοί έχουν ευνοϊκές συνέπειες για χις MME. Πράγματι, όπως αναφέρεται στην έκθεση BEST (Business Environment Simplification- Task Force), είναι πολύ σημαντικό να βελτιωθεί η επαγγελματική κατάρτιση των εργαζομένων ώστε να μπορούν να εργάζονται αποτελεσματικά στις MME και, ενδεχομένως, να ιδρύσουν τη δική τους MME. Για το σκοπό αυτό, η έκθεση BEST υπογραμμίζει τη σημασία της κινητικότητας των ατόμων που παρακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης και των ανταλλαγών μεταξύ ιδρυμάτων και επιχειρήσεων. Εξάλλου, η βελτίωση της κινητικότητας θα έχει θετικό αντίκτυπο στις MME στο μέτρο που η δυνατότητα τους να προσλαμβάνουν εργαζομένους από άλλα κράτη μέλη μπορεί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα τους σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Επίσης, η διασυνοριακή κινητικότητα, που αναφέρεται στις νομοθετικές προτάσεις, έχει ιδιαίτερη σημασία για τις MME στις διασυνοριακές περιοχές. 49 ISSN 0254-1483 COM(98) 394 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 06 04 16 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-430-GR-C ISBN 92-78-37865-8 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων χων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο