title: Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 259/93 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap

eurovoc_concepts:
cross-border transport
export of waste
transport of dangerous goods
waste
waste management

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 28. 07. 1998 COM( 1998) 475 def. MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT OVER DE TENUITVOERLEGGING VAN VERORDENING (EEG) NR. 259/93 BETREFFENDE TOEZICHT EN CONTROLE OP DE OVERBRENGING VAN AFVALSTOFFEN BINNEN, NAAR EN UIT DE EUROPESE GEMEENSCHAP INHOUDSOPGAVE I. INLEIDING II. OVERZICHT VAN DE GEGEVENS DIE DOOR DE LIDSTATEN ZIJN VERSTREKT OP BASIS VAN DE DOOR HET SECRETARIAAT VAN HET VERDRAG VAN BAZEL OPGESTELDE VRAGENLIJST A. TOEPASSING VAN DE SPECIFIEKE BEPALINGEN VAN ARTIKEL 13 VAN HET VERDRAG VAN BAZEL 2 3 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. VAN OVER GEGEVENS AFVALSTOFFEN, AANWIJZING VAN DE BEVOEGDE INSTANTIES EN CORRESPONDENTEN DEFINITIE VAN GEVAARLIJKE AFVALSTOFFEN INDIEN VERSCHILLEND VAN DE OPSOMMING IN DE BIJLAGEN I EN II VAN HET VERDRAG VAN BAZEL BESLUITEN VAN DE LIDSTATEN OM DE INVOER VAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN IN EEN ONDER HUN VOOR VERWIJDERING NATIONALE JURISDICTIE VALLEND GEBIED GEHEEL OF GEDEELTELIJK TE WEIGEREN NATIONALE BESLUITEN OM DE UITVOER VAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN TE VERBIEDEN OF TE BEPERKEN ANDERE OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 13, LID 4, VAN HET VERDRAG VAN BAZEL GEVRAAGDE GEGEVENS TOEZENDING DE UITGEVOERDE HOEVEELHEID GEVAARLIJKE EN ANDERE CATEGORIE WAARTOE DEZE BEHOREN EN DE KENMERKEN DAARVAN, DE BESTEMMING, HET EVENTUELE DOORVOERLAND GEBRUIKTE VERWIJDERINGS-METHODE, ZOALS AANGEGEVEN IN DE REACTIE OP DE KENNISGEVING TOEZENDING DE VAN INGEVOERDE HOEVEELHEID GEVAARLIJKE EN CATEGORIE ANDERE WAARTOE DEZE BEHOREN EN DE KENMERKEN DAARVAN, DE HERKOMST EN DE GEBRUIKTE VERWIJDERINGSMETHODE GEGEVENS OVER DE GEVALLEN WAARIN DE VERWIJDERING NIET VOLGENS PLAN HEEFT PLAATSGEVONDEN MAATREGELEN TER BEPERKING VAN HET VOLUME AAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN DAT OVER DE GRENZEN WORDT VERVOERD GEGEVENS OVER DE TER UITVOERING VAN HET VERDRAG VAN BAZEL DOOR DE PARTIJEN GETROFFEN MAATREGELEN AFVALSTOFFEN, GEGEVENS OVER DE DE DE EN 1 11. 12. 13. 14. 15. 16. TIJDENS VOORGEDAAN MEDEDELING VAN STATISTISCHE GEGEVENS GEGEVENS OVER DE KRACHTENS ARTIKEL 11 VAN HET VERDRAG VAN BAZEL VASTGESTELDE BILATERALE, MULTILATERALE EN REGIONALE OVEREENKOMSTEN EN REGELINGEN GEGEVENS OVER DE ONGEVALLEN DIE ZICH HEBBEN DE GRENSOVERSCHRIJDENDE OVERBRENGING EN DE VERWIJDERING VAN GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN EN OVER DE NAAR AANLEIDING DAARVAN GETROFFEN MAATREGELEN OVER GEGEVENS VERWIJDERINGSMETHODEN GEBRUIKT JURISDICTIE VALLENDE GEBIED GEGEVENS OVER DE MAATREGELEN DIE ZIJN GETROFFEN VOOR DE ONTWIKKELING VAN EN/OF TECHNIEKEN BEËINDIGING VAN PRODUCTIE GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN ALLE ANDERE GEGEVENS OVER POOR DE CONFERENTIE VAN PARTIJEN RELEVANT GEACHTE VRAAGSTUKKEN VERSCHILLENDE WORDEN IN HET ONDER DE NATIONALE VERMINDERING DE VOOR VAN DIE DE B. ANDERE IN DE VRAGENLIJST VAN HET SECRETARIAAT VAN HET VERDRAG VAN BAZEL GEVRAAGDE GEGEVENS 26 1. 2. 3. DE PRODUCTIE INFORMATIE OVER VAN GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN DIE ONDER DE TOEPASSING VAN HET VERDRAG VAN BAZEL VALLEN GEGEVENS OVER DE TECHNISCHE HULPMIDDELEN GEGEVENS OVER DE NODIGE DESKUNDIGEN EN SNELLE NODIGE MATERIEEL HET NOODHULPVERLENING AAN STATEN VOOR III. CONCLUSIES. 27 <L. I. INLEIDING Verordening (EEG) nr. 259/93 vormt het wetgevingskader voor het communautaire beleid inzake het toezicht en de controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap. Deze verordening, die van kracht js sinds mei 1994, is bedoeld om het toezicht en de controle op de overbrenging van afvalstoffen zodanig te organiseren dat rekening wordt gehouden met de noodzaak de kwaliteit van het milieu in stand te houden, te beschermen en te verbeteren. De verordening is gebaseerd op de hoofdlijnen van de communautaire strategie inzake afvalbeheer, met name preventie, nuttige toepassing en definitieve verwijdering, en bevat een reeks normen die de Gemeenschap als geheel in staat moeten stellen zelf haar afvalstoffen te verwijderen en de lidstaten zich individueel hiervoor in te zetten, rekening houdend met de geografische omstandigheden of de eventuele behoefte aan gespecialiseerde installaties voor bepaalde typen afvalstoffen. De verordening bevat een reeks elementen ten behoeve van de controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen de Gemeenschap, met name: - Een opsomming van de buiten resp. binnen de werkingssfeer van de verordening vallende afvalstoffen. - Definities en gemeenschappelijke terminologie inzake de overbrenging van afvalstoffen. - Normen voor de overbrenging, de uitvoer, de invoer alsmede de doorvoer van voor verwijdering of nuttige toepassing bestemde afvalstoffen. - Een informatieplicht voor de lidstaten en de Commissie. In artikel 41 van de verordening is het volgende bepaald: *'l. 2. Vóór het einde van elk kalenderjaar stellen de lidstaten in overeenstemming met artikel 13, lid 3, van het Verdrag van Bazel een verslag op dat zij toezenden aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel, met afschrift aan de Commissie. Aan de hand van deze verslagen brengt de Commissie om de drie jaar verslag uit over de tenuitvoerlegging van deze verordening door de Gemeenschap en haar lidstaten. Daartoe kan zij aanvullende gegevens verlangen overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 91/692/EEG. " Krachtens deze verplichting hebben de lidstaten de Commissie verslagen over het toezicht en de controle op de overbrenging van afvalstoffen toegezonden. De Commissie heeft de volgende verslagen ontvangen: Voor 1994 van Frankrijk, Duitsland, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Denemarken, Luxemburg, Nederland, Zweden, Finland, Oostenrijk en België. Voor 1995 van Denemarken, Nederland, Luxemburg, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Portugal, Italië, Oostenrijk, België en Finland. Voor 1996 alleen van Luxemburg en Portugal. De Commissie moet nu het driejaarlijks verslag opstellen waarin de door de lidstaten verstrekte informatie verwerkt is. Dit verslag bestrijkt de jaren 1994, 1995 en 1996. Dit verslag moet een beeld geven van de voortgang die is gemaakt met de grensoverschrijdende controle op afvalstoffen op het hele grondgebied van de Gemeenschap. Aangezien de lidstaten slechts een deel van de vereiste gegevens hebben verstrekt, op basis van de artikelen 13 en 16 van het Verdrag van Bazel, zal dit eerste verslag echter enigszins tekortschieten wat detaillering betreft. II. OVERZICHT VAN DE GEGEVENS DIE DOOR DE LIDSTATEN ZIJN VERSTREKT OP BASIS VAN DE DOOR HET SECRETARIAAT VAN HET VERDRAG VAN BAZEL OPGESTELDE VRAGENLIJST A. TOEPASSING VAN DE SPECIFIEKE BEPALINGEN VAN ARTIKEL 13 VAN HET VERDRAG VAN BAZEL 1. AANWIJZING VAN DE BEVOEGDE INSTANTIES EN CORRESPONDENTEN Volgens artikel 13, lid 2, onder a), van het Verdrag van Bazel stellen de partijen elkaar via het Secretariaat in kennis van de wijzigingen met betrekking tot de aanwijzing, overeenkomstig artikel 5, van de bevoegde instanties en/of de correspondenten. In 1996 is een lijst van de bevoegde instanties in de lidstaten gepubliceerd (PB 327 van 31. 10. 1996). 2. DEFINITIE VAN GEVAARLIJKE AFVALSTOFFEN INDIEN VERSCHILLEND VAN DE OPSOMMING IN DE BIJLAGEN I EN II VAN HET VERDRAG VAN BAZEL Krachtens artikel 13, lid 2, onder b), moeten de partijen elkaar in kennis stellen van de wijzigingen in de nationale definitie van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag van Bazel. Spanje deelt mede dat er geen wijzigingen in de nationale definitie van gevaarlijke afvalstoffen te melden zijn ten opzichte van het bepaalde in het Verdrag van Bazel. België verklaart dat zijn definitie van gevaarlijke afvalstoffen in overeenstemming is met de communautaire wetgeving. Wat betreft de grensoverschrijdende overbrenging van afvalstoffen die bestemd zijn voor definitieve verwijdering maakt Verordening (EEG) nr. 259/93 geen onderscheid tussen gevaarlijke en ongevaarlijke afvalstoffen. Voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen worden echter omschreven in de bijlagen II, III en IV van de verordening volgens de OESO-nomenclatuur. Voor het Gewest Brussel is de definitie van gevaarlijke afvalstoffen vastgesteld in de wet van 7 maart 1991. Deze definitie spoort met de definitie in de communautaire Richtlijn Gevaarlijke afvalstoffen (91/689/EEG). Voor Wallonië is de definitie van gevaarlijke afvalstoffen vastgesteld in het Besluit van 9 april 1992 inzake gevaarlijke en giftige afvalstoffen en in het Besluit van 10 juli 1997. De betrokken afvalstoffen worden daarin omschreven als afvalstoffen die een of meer van de volgende gevaarskenmerken bezitten: ontplofbaar, oxiderend, ontvlambaar, irriterend, schadelijk, kankerverwekkend, corrosief, infectieus, teratogeen, mutageen, ecotoxisch. Deze gevaarlijke afvalstoffen komen voor op een als leidraad fungerende lijst van afvalstoffen die kunnen worden toegelaten lot stortplaatsen van klasse 1 en 2. Wat Vlaanderen betreft delen de autoriteiten mede dat het besluit van de Vlaamse in Regering overeenstemming is met de Richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschap inzake gevaarlijke afvalstoffen (91 /689/EEG en 94/904/EEG). inzake de definitie van gevaarlijke afvalstoffen van 24 mei 1995 Frankrijk signaleert dat het gebruik maakt van de nomenclatuur die is gepubliceerd in de mededeling van 16 mei 1985 inzake de nomenclatuur van afvalstoffen die op 16 mei 1985 is verschenen. in het staatsblad (Journal Officiel de La République Française) Duitsland deelt mee dat de wet inzake verwijdering en recycling op 7 oktober 1996 in werking is getreden. Door middel van deze wet en een uitvoeringsbesluit inzake de indeling van afvalstoffen die speciaal toezicht behoeven, is de bij Beschikking 94/904/EG van de Raad van 22 december 1994 vastgestelde lijst van gevaarlijke afvalstoffen in de Duitse wetgeving verwerkt. De codes van de afvalstoffen verwijzen niet naar categorie "Y" van de bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel. Wat betreft de grensoverschrijdende overbrenging van voor definitieve verwijdering bestemde afvalstoffen wordt in Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad geen onderscheid gemaakt tussen gevaarlijke en ongevaarlijke afvalstoffen. De voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen worden in de bijlagen II, III en IV omschreven volgens de OESO-nomenclatuur (de groene, de oranje en de rode lijst). Momenteel is het bijna onmogelijk deze lijsten te vergelijken met de bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel. Zodra de werkgroep vollediger lijsten van gevaarlijke afvalstoffen heeft opgesteld, zal deze vergelijking volgens de Duitse autoriteiten veel gemakkelijker worden. Het Verenigd Koninkrijk verstrekt dezelfde gegevens als Duitsland. De autoriteiten delen mee dat de voor verwijdering bestemde afvalstoffen onder Verordening (EEG) nr. 259/93 vallen. Daarin wordt geen onderscheid gemaakt tussen gevaarlijke en ongevaarlijke afvalstoffen. De voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen worden omschreven in de bijlagen II, III en IV volgens de OESO-nomenclatuur. Momenteel is het niet mogelijk deze lijsten te vergelijken met de bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel. Wanneer de werkgroep vollediger lijsten van gevaarlijke afvalstoffen heeft opgesteld zal deze vergelijking gemakkelijker worden. Portugal signaleert de publicatie van zijn nieuwe wetgeving inzake het beheer van in november 1995 (Wetsbesluit nr. 310/95). Daarin zijn volgens de afvalstoffen Portugese autoriteiten de definities van afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen uit de communautaire richtlijnen overgenomen. Ook de nationale lijsten van afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen zijn gelijk aan die welke zijn vastgesteld bij Beschikking nr. 94/3/EEG van de Commissie respectievelijk Beschikking 94/4/EEG van de Raad. Zweden deelt mede dat zijn nationale definitie van gevaarlijke afvalstoffen overeenstemt met die van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad. laat weten dat de definities van afvalstoffen zijn gewijzigd bij de Finland inwerkingtreding van de Afvalstoffenwet (1072/93) en het Afvalstoffenbesluit (1390/93). Een gedetailleerde definitie van gevaarlijke afvalstoffen is opgenomen in het besluit. Overeenkomstig de definitie van gevaarlijke afvalstoffen (stof die door haar chemische of andere eigenschappen gevaar voor de volksgezondheid of voor het milieu oplevert) wordt elke afvalstof die voorkomt in de bijlagen II en III en die een van de in bijlage IV genoemde eigenschappen bezit als gevaarlijk aangemerkt. De bijlagen II, III en IV komen overeen met de bijlagen I, II en III van Richtlijn 91/689/EEGvandeRaad. De Finse autoriteiten verklaren dat zij geen wijzigingen hebben aangebracht in de nationale definitie van afvalstoffen die via grensoverschrijdend vervoer worden overgebracht, vergeleken met de wet inzake de internationale controle op afvalstoffen. De bevoegde autoriteiten signaleren dat naar aanleiding van de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad de wet inzake de internationale controle van afvalstoffen is ingetrokken. Oostenrijk meldt dat voor de uitvoer van gevaarlijke en ongevaarlijke afvalstoffen een uitvoervergunning vereist is krachtens artikel 35 van de federale wet inzake het beheer van afvalstoffen, en dat zo, overeenkomstig artikel 1, lid 1, onder b), van het Verdrag van Bazel de controle op alle afvalstoffen gewaarborgd wordt. Volgens artikel 35 van de federale wet inzake het afvalstoffenbeheer moet de bevoegde autoriteit van het land van bestemming schriftelijk toestemming geven en moeten de betrokken afvalstoffen pp ecologisch verantwoorde wijze worden beheerd (artikel 4 van het Verdrag van Bazel). Er wordt evenwel een uitzondering gemaakt voor verschillende afvalstoffen op de groene OESO-lijst, namelijk bij uitvoer naar een erkende recyclinginstallatie in een OESO-land. De kwaliteitsnormen blijven evenwel ook voor deze afvalstoffen gelden en moeten dus in acht worden genomen. Uitvoervergunningen voor afvalstoffen die voorkomen in de bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel, of voor gevaarlijke afvalstoffen in de zin van de nationale definitie van afvalstoffen, worden verleend overeenkomstig artikel 35 en artikel 35bis van de federale wet inzake afvalstoffenbeheer. In de Oostenrijkse afvalstoffennomenclatuur (ÖNORM S 2100) wordt geen melding gemaakt van de categorie "Y" van de bijlagen I en II van het Verdrag van Bazel. De nationale definitie van gevaarlijke afvalstoffen die is opgenomen in de regeling gevaarlijke afvalstoffen (Federale Wet Staatsblad 1991/49) omvat een definitie van gevaarlijke afvalstoffen die gebaseerd is op de nationale afvalstoffennomenclatuur. Italië, Griekenland, Denemarken, Luxemburg, Nederland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 3. BESLUITEN VAN DE LIDSTATEN OM DE INVOER VAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN VOOR VERWIJDERING IN EEN ONDER HUN NATIONALE JURISDICTIE VALLEND GEBIED GEHEEL OF GEDEELTELIJK TE WEIGEREN Volgens artikel 13, lid 2, onder c), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen elkaar via het Secretariaat op de hoogte stellen van de door hen genomen besluiten om de invoer van gevaarlijke of andere afvalstoffen voor verwijdering in een onder hun nationale jurisdictie vallend gebied geheel of gedeeltelijk te weigeren. Spanje deelt mede geen formele besluiten van algemene aard te hebben genomen die ertoe strekken de invoer van afvalstoffen geheel of gedeeltelijk te verbieden. Elk transport wordt apart beoordeeld. België laat weten dat het ten aanzien van de invoer van voor definitieve verwijdering bestemde afvalstoffen de artikelen 3, 4, 19 en 20 van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad toepast. Voor werkzaamheden op het gebied van terugwinning en recycling gelden de artikelen 6, 7, 8, 9,10,21 en 22 van genoemde verordening. De Belgische autoriteiten staan de invoer van afvalstoffen niet toe wanneer een vergunning voor de behandeling van die afvalstoffen ontbreekt, in geval van onvolledige kennisgeving of wanneer er sprake is van sluikhandel. Frankrijk heeft een indeling van afvalstoffen opgesteld die verschilt van die in Verordening (EEG) nr. 259/93. In de Franse indeling wordt in de eerste plaats onderscheid gemaakt tussen afvalstoffen die geen hinder veroorzaken (huisvuil, gewoon industrieel afval en non-ferrometalen) en afvalstoffen die wel een bron van hinder zijn. De Franse autoriteiten delen mee dat overeenkomstig Besluit 90/267 van 23 maart 1990, gewijzigd in 1992, de invoer van huisvuil dat bestemd is om te worden gestort verboden is, behalve in de gevallen waarin de afvalbeheersplannen daarin uitdrukkelijk voorzien. Voor de invoer van huisvuil dat niet bestemd is om te worden gestort is een voorafgaande vergunning vereist. Deze maatregel heeft ertoe geleid dat de invoer van huisvuil sinds 1991 sterk is teruggelopen. In 1994 is 5. 600 ton ingevoerd. Gewoon industrieel afval staat voortaan op de groene lijst van de OESO en sinds 1995 is daarvoor niet langer een vergunning vereist maar volstaat een aangifte. De Franse autoriteiten wijzen erop dat in de voorgaande verslagen non-ferrometalen werden meegerekend als hinderveroorzakende afvalstoffen. Aangezien zij in onverwerkte toestand niet-toxisch zijn, zijn zij in 1994 uit deze categorie gelicht en maken zij bijgevolg geen deel meer uit van de in- en uitvoer van afvalstoffen die hinder veroorzaken. De ingevoerde hoeveelheden afvalstoffen die hinder veroorzaken zijn volgens de Franse autoriteiten vrijwel integraal afkomstig uit de Europese Unie (95,8%) en voor de rest uit de OESO-landen. Duitsland verklaart dat het de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap toepast, met name de artikelen 19, lid 1, en 21, lid 1. Volgens het Verenigd Koninkrijk zijn er twee nationale regelingen die de invoer van gevaarlijke afvalstoffen, zowel voor verwijdering als voor terugwinning, verbieden: - Regeling nr. 3 inzake asbest (verbodsbepalingen) van 1992 verbiedt de invoer van amfibool-asbest - Regeling nr. 4 (2) inzake de controle op voor de gezondheid gevaarlijke stoffen verbiedt de invoer van 2-naftilamine, benzidine, 4-aminodifenyl, zouten daarvan en elke andere stof die een van deze verbindingen bevat in een concentratie van in totaal meer dan 0,1%. Portugal verklaart de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 toe te passen, met name de artikelen 4, 7, 19 en 21; belangrijk in dit verband is ook artikel 7 van Wetsbesluit nr. 310/95. Nederland heeft in 1994 1. 331 kennisgevingen ontvangen, waarvan er 382 betrekking hadden op invoer, 715 op uitvoer en 234 op doorvoer. Voor 1995 zijn geen cijfers meegedeeld. In 1994 heeft Nederland in 15 gevallen toestemming geweigerd voor de invoer van voor verwijdering bestemde gevaarlijke afvalstoffen. Het ging in deze gevallen om afvalstoffen die PCB's bevatten, met olie verontreinigd slib, fotografisch afval, oplosmiddelen met verfresten, zuren met organische verontreinigende stoffen en zuren die zwavel bevatten. In 1995 is in negen gevallen de invoer van gevaarlijke afvalstoffen geweigerd; in twee gevallen ging het om verwijdering en in zeven gevallen om recycling. De herkomst van de afvalstoffen is slechts voor enkele gevallen opgegeven. Het betreft afvalstoffen die PCB's bevatten, vloeibaar gas, verontreinigde grond en afvalstoffen die zwavel bevatten. De Nederlandse autoriteiten delen mede dat zij alleen afvalstoffen invoeren die zijn vermeld in bijlage 1 bij het Verdrag van Bazel en afkomstig zijn van OESO-landen. Deze afvalstoffen worden ingevoerd voor verwijdering of recycling. Zweden meldt dat het de invoer of uitvoer van afvalstoffen alleen toestaat indien de installatie van bestemming over alle vergunningen voor de behandeling van die afvalstoffen beschikt. Denemarken en Finland verklaren dat zij terzake geen formele besluiten hebben genomen. Oostenrijk verklaart eveneens dat het geen formele verbodsbepalingen heeft vastgesteld. De invoervergunningen worden per geval verleend, mits de installatie van bestemming voor recycling of verwijdering is goedgekeurd en over de nodige capaciteit beschikt. Italië, Griekenland, Luxemburg en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 4. NATIONALE BESLUITEN OM DE UITVOER VAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN TE VERBIEDEN OF TE BEPERKEN Krachtens artikel 13, lid 2, onder d), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen kennis geven van de door hen genomen besluiten om de uitvoer van gevaarlijke of andere afvalstoffen te beperken of te verbieden. Spanje verklaart dat het wat dit betreft Verordening (EEG) nr. 259/93 toepast: artikel 14 beperkt de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar de EVA-landen en artikel 18 verbiedt de uitvoer van afvalstoffen naar ACS-staten. Voor de rest van de uitvoer voor recycling blijven naar het land van bestemming gedifferentieerde regels gelden. In de praktijk voert Spanje alleen afvalstoffen uit naar andere landen van de Europese Unie. België deelt mee dat het sinds 7 mei 1994 Verordening (EEG) nr. 259/93 toepast. Voor verwijdering zijn de artikelen 3,4,14,15 en 18 van de verordening van toepassing. Voor terugwinning en recycling gelden de artikelen 6, 7, 8, 9,10, 16, 17 en 18. De Belgische autoriteiten weigeren de uitvoer van afvalstoffen in de volgende gevallen: - bij weigering door de autoriteit van bestemming; - wanneer de kennisgeving onvolledig is; - wanneer het transport wordt uitgevoerd zonder rekening te houden met de nationale wetgeving (nabijheidsbeginsel en beginsel van zelfverzorging op nationaal en communautair niveau). Frankrijk geeft geen rechtstreeks antwoord op de vraag. Het heeft wel tabellen over de uitvoer toegezonden, die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat-generaal XI, Afdeling Afvalbeheer, Wetstraat 200, B-1049 Brussels. Duitsland laat weten dat het de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 259/93 heeft overgenomen, met name de artikelen 14 tot en met 18. De uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen is dus verboden, behalve naar EVA-Ianden die ook partij zijn bij het Verdrag van Bazel. Voorts is, sinds Verordening (EEG) nr. 259/93 is gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 120/97, de uitvoer vanuit de lidstaten van de Europese Unie van voor terugwinning of recycling bestemde afvalstoffen die voorkomen in bijlage V (oranje en rode lijst) dus per 1 januari 1998 eveneens verboden wanneer het land van bestemming geen OESO-land is. Het Verenigd Koninkrijk deelt mede dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 toepast, die voorziet in een verbod op de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar derde landen, behalve EV A-landen die ook partij zijn bij het Verdrag van Bazel. De uitvoer voor recycling is eveneens verboden door de verordening, behalve naar OESO- landen, landen die partij zijn bij het Verdrag van Bazel en landen waarmee de Europese Gemeenschap bilaterale of multilaterale overeenkomsten heeft gesloten. Portugal verklaart dat het optreedt overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad, met name wat betreft de artikelen 4, 7, 14, 16,17 en 18. Luxemburg laat weten dat krachtens de wet Afvalstoffenbeheer van 17 juni 1994 een speciale vergunning vereist is voor de uitvoer van afvalstoffen (zowel voor verwijdering als voor terugwinning en recycling) naar derde landen, en dat de uitvoer van afvalstoffen naar niet-OESO-landen volledig verboden is. Nederland heeft in 1994 de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen helemaal geweigerd in 45 gevallen, en daarnaast nog eens gedeeltelijk in 73 gevallen. In het verslag wordt niet vermeld voor welke landen deze afvalstoffen bestemd waren. Deze weigeringen zijn in hoofdzaak ingegeven door het Nederlandse meerjarenplan, dat bepaalt dat afvalstoffen niet mogen worden uitgevoerd wanneer zij ook in Nederland kunnen worden gerecycled. Voor 1995 melden de Nederlandse autoriteiten dat in 16 gevallen de uitvoer van gevaarlijke afvalstoffen zonder meer is geweigerd en in nog eens 60 gevallen is beperkt. Over dit verschil in aanpak wordt geen nadere uitleg verstrekt. Van de betrokken gevallen hadden er 62 betrekking op verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen en 14 op recycling. De belangrijkste reden voor de wijziging was nogmaals dat recycling - eventueel met verbranding van de restfractie - van de afvalstoffen in Nederland mogelijk was. Zweden staat de uitvoer van afvalstoffen toe indien de installatie van bestemming over de nodige vergunningen voor de behandeling van de afvalstoffen beschikt. laat weten dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 Finland toepast sinds de inwerkingtreding daarvan op 1 januari 1995, en dat er voordien geen formele verbodsbepalingen ten aanzien van de uitvoer van afvalstoffen bestonden. Op 1 oktober 1995 is Besluit 1127/95 van 15 september 1995 van het Finse ministerie van Milieu in werking getreden. Dit besluit verbiedt de uitvoer van voor recycling bestemde gevaarlijke afvalstoffen naar niet-OESO-landen. Oostenrijk verklaart dat vergunningen voor de uitvoer van voor verwijdering bestemde gevaarlijke afvalstoffen alleen kunnen worden verleend aan landen die partij zijn bij het Verdrag van Bazel (artikel 35bis van de Federale Wet Afvalstoffenbeheer 1992/715). Een uitvoervergunning wordt alleen verleend in de volgende gevallen: - Indien de afvalstoffen niet binnenslands kunnen worden verwijderd of indien het vervoer naar de verwijderingsinstallatie langer zou duren dan het vervoer naar een buitenlandse installatie van een vergelijkbaar niveau. - Indien een milieuveilig beheer wordt gegarandeerd dat beantwoordt aan de Oostenrijkse normen. Het is echter pas vanaf 1 januari 1995, ingevolge de inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 259/93, dat een algemeen uitvoerverbod voor afvalstoffen is vastgesteld, behalve voor de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar andere EG- landen of EVA-landen die ook partij zijn bij het Verdrag van Bazel. Voor terugwinning en recycling kan voor gevaarlijke afvalstoffen alleen een vergunning worden verleend voor de uitvoer naar landen die partij zijn bij het Verdrag van Bazel of OESO-landen (OESO-Besluit C(92)39 def. ). De vergunning wordt alleen verleend indien: - Er behoefte aan het materiaal bestaat voor gebruik als grondstof (de nationale definitie van recycling is stringenter dan die in bijlage IVb van het Verdrag van Bazel). - Een milieuvriendelijk beheer wordt gewaarborgd dat voldoet aan de Oostenrijkse normen. - Er geen internationale overeenkomsten bestaan die uitvoer verbieden. Italie, Griekenland, Denemarken en Ierland hebben geen informatie verstrekt. 5. ANDERE OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 13, LID 4, VAN HET VERDRAG VAN BAZEL GEVRAAGDE GEGEVENS Volgens artikel 13, lid 2, onder e), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen elkaar via het Secretariaat in kennis stellen van alle andere overeenkomstig lid 4 van dit artikel gevraagde gegevens; in lid 4 is bepaald dat de partijen er overeenkomstig de nationale wetten en regelingen voor zorgen dat van elke kennisgeving betreffende een grensoverschrijdend transport van gevaarlijke of andere afvalstoffen en van elke reactie op een dergelijke kennisgeving een kopie aan het Secretariaat wordt toegezonden wanneer een partij die milieuschade dreigt te ondervinden als gevolg van het betrokken grensoverschrijdende transport daarom verzoekt. Spanje verklaart dat de situatie waarin artikel 13, lid 4, voorziet zich nog niet heeft voorgedaan bij de in Spanje gecontroleerde transporten. Luxemburg signaleert dat het alleen naar andere lidstaten van de Europese Unie afvalstoffen uitvoert en dat daarvoor een kennisgevingssysteem is opgezet. Nederland heeft over dit aspect geen mededelingen gedaan. België, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk verklaren dat zij op dit punt niets te melden hebben. Frankrijk, Italië, Griekenland, Portugal, Denemarken, Zweden, Finland en Ierland hebben geen informatie verstrekt. 6. TOEZENDING VAN GEGEVENS OVER DE UITGEVOERDE HOEVEELHEID GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN, DE CATEGORIE WAARTOE DEZE BEHOREN EN DE KENMERKEN DAARVAN, DE BESTEMMING, HET EVENTUELE DOORVOERLAND EN DE GEBRUIKTE VERWIJDERINGS METHODE, ZOALS AANGEGEVEN IN DE REACTIE OP DE KENNISGEVING In artikel 13, lid 3, onder b), i), van het Verdrag van Bazel is bepa aid dat de partijen overeenkomstig de nationale wetten en regelingen de in artikel 15 bedoelde Conferentie van de Partijen vóór het einde van elk kalenderjaar via het Secretariaat een verslag over het voorgaande kalenderjaar doen toekomen dat de volgende gegevens bevat: "b) gegevens over de grensoverschrijdende. transporten van gevaarlijke en andere afvalstoffen waarbij zij betrokken waren, en met name: i) de uitgevoerde hoeveelheid gevaarlijke en andere afvalstoffen, de categorie waartoe deze behoren en kenmerken daarvan, de bestemming, het eventuele doorvoerland en de gebruikte verwijderingsmethode zoals aangegeven in de reactie op de kennisgeving;" Spanje, België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Denemarken, Luxemburg, Nederland, Zweden, Finland en Oostenrijk hebben inlichtingen verstrekt in tabelvorm die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat- generaal XI, Afdeling Afvalbeheer, Wetstraat 200, B-1049 Brussels. 10 Denemarken. De Deense autoriteiten melden een wijziging in het Deense Register, als gevolg van de opneming in de Deense wetgeving van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen. Deze verordening is op 6 mei 1994 in Denemarken van kracht geworden, net zoals het nieuwe register. Door de invoering van het nieuwe register halverwege het jaar zijn problemen ontstaan met betrekking tot de gegevens over 1994. Deze gegevens zijn dus nog verwerkt volgens het oude nationale indelingssysteem, dat zowel de voor verwijdering als voor recycling bestemde afvalstoffen omvat. De medegedeelde cijfers hebben betrekking op alle in 1994 door het Milieuagentschap toegestane transporten, met dien verstande dat deze niet noodzakelijk nog datzelfde jaar hebben plaatsgevonden. Voor de cijfers over 1995 is de nieuwe indeling van de OESO-code toegepast en deze hebben dus betrekking op de werkelijk vervoerde hoeveelheden afvalstoffen. Het register is namelijk samengesteld aan de hand van de door Verordening (EEG) nr. 259/93 voorgeschreven kennisgevingen. Griekenland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 7. TOEZENDING VAN GEGEVENS OVER DE INGEVOERDE HOEVEELHEID GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN, DE CATEGORIE WAARTOE DEZE BEHOREN EN DE KENMERKEN DAARVAN, DE HERKOMST EN DE GEBRUIKTE VERWIJDERINGSMETHODE Krachtens artikel 13, lid 3, onder b), ii), moeten de partijen de ingevoerde hoeveelheid gevaarlijke en andere afvalstoffen, de categorie waartoe deze behoren en de kenmerken daarvan, de herkomst en de gebruikte verwijderingsmethode mededelen. Spanje, België, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Denemarken, Luxemburg, Nederland, Zweden, Finland en Oostenrijk hebben inlichtingen verstrekt om tabelvorm die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat- generaal XI. Italië heeft geen gegevens over de invoer van afvalstoffen verstrekt. Volgens het ministerie zijn de regionale autoriteiten bevoegd voor de bestemming van de afvalstoffen. De Italiaanse autoriteiten hebben evenwel de ondertekening aangekondigd van een wetsbesluit dat voorziet in mededeling van de gegevens door de regionale autoriteiten, alsook in de mogelijkheid om door middel van een pas opgezet registratiesysteem de identiteit van de importeurs van ongevaarlijke afvalstoffen te achterhalen. Griekenland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 8. GEGEVENS OVER DE GEVALLEN WAARIN DE VERWIJDERING NIET VOLGENS PLAN HEEFT PLAATSGEVONDEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder b), iii), moeten de partijen de gevallen melden waarin de verwijdering niet volgens plan heeft plaatsgevonden. Spanje, België, Duitsland, Portugal, Luxemburg, Nederland en Zweden hebben geen incidenten gesignaleerd. 11 Het Verenigd Koninkrijk heeft voor 1994 geen incidenten gesignaleerd. In 1995 daarentegen hebben zich vier incidenten voorgedaan die allemaal betrekking hadden op voor verwijdering bestemd garageafval uit Duitsland. In alle vier de gevallen was de beschrijving van de afvalstoffen verkeerd of ontbrak deze helemaal; daarom werden de betrokken afvalstoffen geretourneerd aan de exporteur. Deze feiten hebben zich voorgedaan op respectievelijk 28 mei, 18 augustus, 25 augustus en 13 september 1995 en met de transporten was in het eerste geval 20 ton afvalstoffen, in het tweede 21,86 ton, in het derde 19,78 ton en in het laatste geval 23,71 ton gemoeid. Denemarken heeft alleen melding gemaakt van één transport dat niet volgens plan is verlopen in 1995. In december 1995 was namelijk ongeveer 1. 400 ton aan als afvalstoffen van kunststof omschreven materiaal (GH010 van de groene lijst van het controlesysteem van de OESO), bestemd voor terugwinning (verbranding met terugwinning van de vrijgekomen energie, procédé RI in bijlage IV, punt B, van het Verdrag van Bazel), in doorvoer in Denemarken; deze partij was verzonden vanuit Duitsland en onderweg naar de Faeröer. Tijdens het transport hebben de Deense inspectiediensten de betrokken afvalstoffen echter ingedeeld als huishoudelijk afval (categorie AD 160 van de oranje lijst van het controlesysteem van de OESO, Y46 volgens bijlage II van het Verdrag van Bazel, dat volgens Verordening (EEG) nr. 259/93 bij de autoriteiten moet worden gemeld. De betrokken afvalstoffen zijn dus in 1996 geretourneerd aan de exporteur zoals bepaald in de communautaire regelgeving. In 1994 waren er geen incidenten te melden. Finland heeft voor 1994 geen incidenten gemeld. In 1995 daarentegen hebben zich drie incidenten voorgedaan: - In januari 1995 heeft een Fins bedrijf een container met 18 ton voor verwijdering bestemd kwikafval naar het Verenigd Koninkrijk gestuurd. Het bedrijf waarvoor de zending bestemd was heeft ontdekt dat een deel van het afval (ongeveer 1,4 ton) bestond uit anorganische zouten die geen kwik bevatten. Dit gedeelte van de partij is teruggestuurd naar Finland. - In juni 1995 heeft Finland 500 ton koperarseniet met bestemming Zuid-Afrika verzonden, nadat dit land daarvoor toestemming had gegeven. De Zuid-Afrikaanse autoriteiten hebben zich echter bedacht en de partij is in België tegengehouden en teruggezonden naar Finland. - In juli 1995 heeft zich nog een ander geval voorgedaan: door een vergissing van de vervoerder werd een container met 1,3 ton batterijen en 11 ton cyaanhoudend afval achtergelaten in de Baai van Helsinki. Omdat het bedrijf waarvoor de container bestemd was zijn activiteiten in die periode had beëindigd, werd de lading door de exporteur geretourneerd aan het Finse bedrijf. Eerder had het betrokken Engelse bedrijf 16 ton batterijen en 78 ton cyaanhoudend afval volgens de regels van de kunst verwijderd. Oostenrijk. Voor 1994 zijn de autoriteiten geen incidenten bekend. In 1995 heeft zich wel een incident voorgedaan. Bij een transport van CIANIC-zouten waren deze verhard doordat ze niet goed ingepakt waren. Het verwijderingsbedrij f heeft daarom het product teruggestuurd; dit is opnieuw ingevoerd, opnieuw verpakt en opnieuw uitgevoerd voor definitieve ondergrondse opslag. Frankrijk, Italië, Griekenland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 12 9. MAATREGELEN TER BEPERKING VAN HET VOLUME AAN GEVAARLIJKE OF ANDERE AFVALSTOFFEN DAT OVER DE GRENZEN WORDT VERVOERD Krachtens artikel 13, lid 3, onder b), iv), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen overeenkomstig de nationale wetten en regelingen vóór het einde van elk kalenderjaar de in artikel 15 bedoelde Conferentie van de Partijen via het Secretariaat een verslag over het voorgaande kalenderjaar doen toekomen met de volgende gegevens: de maatregelen die zijn getroffen om het volume aan gevaarlijke en andere afvalstoffen dat over de grenzen wordt vervoerd te beperken. Spanje deelt mede dat in het algemeen plan voor gevaarlijke afvalstoffen 1995-2000 als één van de doelstellingen is opgenomen het tot een minimum beperken en indien mogelijk verminderen van de hoeveelheid afvalstoffen; voor het jaar 2000 wordt minimaal uitgegaan van een vermindering van de hoeveelheid gevaarlijke afvalstoffen ten opzichte van het niveau in 1994. Deze doelstelling zal worden bijgesteld zodra voor 1995 gegevens over de kenmerken en het volume van de betrokken afvalstoffen beschikbaar zijn. Voor de ontwikkeling van dit programma voorziet het plan in de volgende economische maatregelen: • Een specifieke kredietlijn (MIBOR-3 punten). • Subsidies ten behoeve van de sectorplannen of de bedrijven op basis van gezamenlijke financiering (50%) met de Autonome Gemeenschap (CA. - de autonome regionale overheid). • Ondersteuning van het MKB (via EMGRISA en de overige instanties van de Autonome Gemeenschappen). • Steun voor modelprojecten (50%) in samenwerking met de Autonome Gemeenschap. Tevens is in het nationaal plan voor gevaarlijke afvalstoffen de doelstelling opgenomen dat voor het jaar 2000 minimaal 20% moet worden hergebruikt en gerecycled vergeleken met 1994. Daartoe subsidiëren de Autonome Gemeenschappen dit soort maatregelen en hebben zij zelfs al een aantal specifieke centra opgericht, onder andere het "Centrum voor initiatieven voor schone productiemethodes in Catalonië). De openbare dienst voor het beheer van afvalstoffen EMGRISA heeft ook als doel bijstand te verlenen aan MKB-bedrijven voor de ontwikkeling van projecten voor het minimaliseren van afval. De hergebruik en verwijdering zijn op aanvraag verkrijgbaar bij Directoraat-generaal XI. De Spaanse autoriteiten maken de volgende opmerkingen: inlichtingen betreffende de toegestane vormen van terugwinning, recycling, • Zij hebben alle betrokken procédés in één bijlage ondergebracht, omdat enkele installaties gemachtigd zijn om zowel de in bijlage IVA als de in bijlage IVB vermelde procédés toe te passen. • De medegedeelde gegevens hebben betrekking op de activiteiten van de goedgekeurde centra in 1995. 13 Wat het beheer van giftige en gevaarlijke afvalstoffen door deze centra betreft hebben de opgegeven afgeronde cijfers betrekking op de capaciteit van de installatie, en slaan decimale of exacte cijfers op de in 1994 verwerkte hoeveelheden afvalstoffen. Wanneer onder de naam van een beheerscentrum dezelfde naam. nog eens voorkomt zonder adres, betreft het een apart verwerkingsprocédé bij hetzelfde centrum. Verklaring van de eenheden en afkortingen: T/A: K/D: mVA: L/A: RTP: ton/jaar kilogram/dag kubieke meter/jaar liter/jaar giftige en gevaarlijke afvalstoffen België verklaart dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 op het hele nationale grondgebied ten uitvoer heeft gelegd. Het maakt hierbij de volgende kanttekeningen: Milieunormen: De Vlaamse autoriteiten delen mede dat een van de Vlaamse beleidsdoelstellingen bestaat in preventie van afvalstoffen en vermindering van de hoeveelheid daarvan, alsook preventie en vermindering van de verontreiniging van afvalstoffen door gevaarlijke stoffen (artikel 5 van het Besluit Afvalstoffenbeheer van 20 april 1994). De Waalse autoriteiten signaleren dat op basis van het Waalse afvalstoffenplan, dat erop gericht is de hoeveelheid afvalstoffen terug te dringen, invoer en uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen verboden zijn. Economische maatregelen: Toepassing van heffingen op afvalstoffen. In Vlaanderen wordt een milieuheffing toegepast op voor definitieve verwijdering bestemde afvalstoffen, in de eerste plaats afvalstoffen die worden verbrand resp. gestort. Voor afvalstoffen die bestemd zijn voor recycling bestaan uitzonderingen. Deze regeling is een nuttig instrument om de productie van afvalstoffen bij de bron tegen te gaan en zo preventie te bevorderen. Door de industrie getroffen maatregelen: Volgens de Vlaamse autoriteiten neemt de industrie deel aan het PRESTI-programma (preventie door stimulering van schone technologie): dit programma is niet gericht op individuele industrietakken, maar op een hele groep industriële sectoren. Andere maatregelen: Volgens de Vlaamse en Waalse autoriteiten wordt er gewerkt aan technieken om gevaarlijke afvalstoffen tot een minimum te beperken, alsook om gevaarlijke afvalstoffen te neutraliseren. De overige door de Belgische autoriteiten verstrekte gegevens over beperking van het volume aan afvalstoffen dat over de grenzen wordt vervoerd, zijn op aanvraag verkrijgbaar bij Directoraat-generaal XI. Frankrijk wordt geacht deze vraag niet te hebben beantwoord. Het voor 1994 door de Franse autoriteiten ingediende document voldoet namelijk niet aan de in artikel 41 van Verordening (EEG) nr. 259/93 opgenomen verplichting (namelijk dat de lidstaten voor 14 het einde van elk kalenderjaar in overeenstemming met artikel 13, lid 3, van het Verdrag van Bazel een verslag moeten opstellen en doorzenden aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel, met afschrift aan de Commissie): het komt immers specifiek tegemoet aan een nationaal voorschrift dat is opgenomen in artikel 23-4 van Wet nr. 75-633 van 15 juli 1975, gewijzigde versie, inzake afvalstoffen en terugwinning van materialen. De Commissie kan de verstrekte informatie dus niet verwerken tot de in artikel 13, lid 3, van het Verdrag van Bazel, met name onder b), iv), voorgeschreven gegevens. In het document staat dat het in 1992 gewijzigde Besluit nr. 90/267 van 23 maart 1990 de invoer van huisvuil dat bestemd is om te worden gestort verbiedt, met uitzondering van de soorten huishoudelijk afval waarin uitdrukkelijk is voorzien in de beheersplannen voor afvalstoffen. Voor de invoer van huishoudelijk afval met een andere bestemming dan storten is een voorafgaande vergunning vereist. Door deze regeling is de invoer van huisvuil gedaald van 430. 000 ton in 1991 tot 5. 600 ton in 1994. Met het oog op verwijdering is in 1994 32. 473 ton ingevoerd, dit is 7,5% van de totale invoer. Er is dus sprake van een bruuske daling ten opzichte van 1993, toen voor verwijdering bestemd afval nog 46,8% van de invoer uitmaakte. De overige gegevens zijn op aanvraag verkrijgbaar bij Directoraat-generaal XI. Duitsland heeft de volgende opmerkingen gemaakt met betrekking tot de onderstaande aspecten: - Milieunormen - Criteria voor vermindering of verwijdering van afvalstoffen - Door de industrie getroffen maatregelen. Volgens artikel la van de Wet Afvalstoffenbeheer moet het ontstaan van afvalstoffen worden voorkomen overeenkomstig de desbetreffende regelingen als bedoeld in artikel 14, lid 1, punten 3 en 4, en lid 2, derde zin, punten 2 t/m 5. Dit is niet van invloed op de verplichting van de exploitanten van vergunningplichtige installaties om het ontslaan van afvalstoffen te vermijden door toepassing van aangepaste procédés en hergebruik of recycling van restfracties, overeenkomstig artikel 5, lid 1, punt 3, van de Wet Emissiebeheersing. Deze afvalstoffen worden hergebruikt of gerecycled overeenkomstig artikel 3, lid 2, derde zin, of voorzover daarvan sprake is in de krachtens artikel 14 van de Wet Afvalstoffenbeheer vastgestelde regeling. Alle terugwinnings- of recyclingsinstallaties moeten een vergunning hebben ontvangen overeenkomstig de Wet Afvalstoffenbeheer respectievelijk de Wet Emissiebeheersing. De overige gegevens zijn op aanvraag verkrijgbaar bij Directoraat-generaal XI. Portugal laat weten dat het ministerie van Milieubeheer en het ministerie van Industrie een reeks studies opzetten die ervoor moeten zorgen dat Portugal in de nabije toekomst over een systeem voor de correcte verwijdering van industriële afvalstoffen kan beschikken. Door middel van dit systeem moeten de hoeveelheden voor verwijdering bestemde afvalstoffen die naar andere lidstaten van de EG worden uitgevoerd tot een minimum worden teruggebracht. Denemarken merkt op dat vermindering van de hoeveelheden gevaarlijke en andere afvalstoffen die over de grenzen worden vervoerd onderdeel is van het algemene beleid 15 van dat land om de productie van afvalstoffen te beperken. De Deense initiatieven zijn beschreven in het actieplan voor schone technologie en schone recycling. Luxemburg signaleert dat de Wet Afvalstoffenbeheer van 17 juni 1994 (artikel 1) de verplichting oplegt de volgende prioriteiten in acht te nemen: preventie, vermindering, nuttige toepassing en verwijdering. Tevens zijn de producenten van afvalstoffen verplicht beheersplannen op te stellen. In de sfeer van economische maatregelen heeft het ministerie van Milieubeheer in 1995 samen met de Kamer van Koophandel de "Superdreckskëscht fir Betriber" opgezet die aan MKB-bedrijven assistentie verleent bij het op preventie, vermindering en recycling gerichte beheer van afvalstoffen. De industriële bedrijven van hun kant moeten beheersplannen opstellen die gericht zijn op preventie en recycling van afvalstoffen. De overige gegevens zijn op aanvraag verkrijgbaar bij Directoraat-generaal XL. Nederland deelt mee, met tabellen ter illustratie, dat de uitvoer van voor verwijdering bestemde afvalstoffen naar andere landen sinds 1989 sterk is teruggelopen; de voor terugwinning uitgevoerde hoeveelheden daarentegen zijn in die periode constant gestegen. is gestegen van 153. 900 ton in 1994 tot De invoer van gevaarlijke afvalstoffen 247. 500 ton in 1995. Deze stijging komt hoofdzakelijk voor rekening van de invoer van verontreinigde grond uit andere lidstaten van de Gemeenschap; de technologie voor het saneren van verontreinigde grond is in Nederland namelijk zeer geavanceerd. Van specifieke maatregelen voor het verminderen van het volume aan afvalstoffen dat wordt vervoerd is geen melding gemaakt (het door de Nederlandse autoriteiten ingediende document voldoet niet aan de in artikel 41 van Verordening (EEG) nr. 259/93 aan de lidstaten opgelegde verplichting om vóór het einde van elk kalenderjaar in overeenstemming met artikel 13, lid 3, van het Verdrag van Bazel een verslag op te stellen). Finland heeft de volgende opmerkingen gemaakt: a) Milieunormen/criteria voor vermindering of verwijdering van afvalstoffen - De Afvalstoffenwet (1072/93), die sinds 1 januari 1994 van toepassing is, voorziet in een algemene verplichting om de productie van afvalstoffen te beperken, de hoeveelheden daarvan te verminderen en tevens de afvalstoffen minder schadelijk te maken. Om aan deze algemene verplichting te voldoen, kan de Staatsraad algemene regelingen vaststellen voor de etikettering van de producten, de opslag daarvan, beperking van de productie, alsook invoer, uitvoer, verkoop, inlevering of gebruik van de producten. - Op 1 maart 1995 is een besluit van de Raad inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten (105/95) van kracht geworden. Daarbij zijn beperkingen opgelegd ten aanzien van de schadelijke eigenschappen van batterijen en accu's en is een etiketteringssysteem ingevoerd voor batterijen en accu's die zware metalen bevatten; dit besluit schrijft tevens voor dat deze afzonderlijk moeten worden teruggewonnen. b) Economische maatregelen 16 De Finse regering verleent subsidies aan milieubeschermingsprojecten, waarbij prioriteit wordt gegeven aan projecten die erop gericht zijn de productie van afvalstoffen te voorkomen en de daardoor veroorzaakte hinder te verminderen. Oostenrijk heeft de volgende opmerkingen gemaakt: a) Milieunormen/criteria voor vermindering van de hoeveelheid afvalstoffen of voor verwijdering daarvan: 1. Nationale strategie voor definitieve verwijdering De hoeveelheid afvalstoffen en potentieel verontreinigende stoffen die deze bevatten moet, naar de geest van de federale wet Afvalstoffenbeheer, zo laag mogelijk worden gehouden (voorzorgsprincipe). Afvalstoffen worden gerecycled voorzover dit gunstig is voor het milieu, technisch haalbaar is, de daaraan verbonden extra kosten niet buitensporig hoog zijn vergeleken met andere milieubeheersmethodes en er voor de gerecyclede stoffen een markt bestaat op (of kan worden gecreëerd). Niet voor recycling geschikte afvalstoffen zullen al naargelang het geval biologisch, thermisch of fysisch-chemisch worden behandeld. Vaste afvalstoffen zullen zodanig worden opgeslagen dat de reactiviteit daarvan tot een minimum wordt beperkt (voorzorgsprincipe). 2. Branchespecifieke concepten De specifieke sectorplannen worden doorgaans opgesteld in samenwerking met het Federale Ministerie van Milieubeheer* Gezinszaken en Jeugd en de betrokken groeperingen. De fundamentele doelstellingen van deze concepten voor het afvalstoffenbeheer zijn de opstelling van strategieën voor het tot een minimum beperken van afvalstoffen en de invoering van innovatieve recyclingmethoden die speciaal zijn ontwikkeld voor gevaarlijke afvalstoffen en waarbij de beste beschikbare technieken worden gebruikt. Deze concepten voor een specifiek afvalstoffenbeheer dienen ook als grondslag voor de toekenning van subsidies krachtens de Wet Milieufondsen. 3. Verwijdering Om eventuele problemen te voorkomen is het Federale Ministerie van Milieubeheer voornemens regelgeving te ontwikkelen voor het bepalen van de te gebruiken technieken, alsook van de noodzakelijke uitrusting voor de exploitatie van installaties waarvoor een vergunningplicht geldt overeenkomstig de Wet Afvalstoffenbeheer. In deze regelgeving kunnen ook de emissiegrenzen nader worden vastgesteld, rekening houdend met de beste beschikbare technologieën. 17 4. Storten De Verordening inzake storten wordt van toepassing zodra de gewijzigde Waterwet in werking treedt (uiterlijk 1 januari 1997). Door de wijziging van deze wet moeten voor storten de nieuwe normen in acht worden genomen. 5. Afvalverbrandingsinstallaties Momenteel moet elke verbrandingsinstallatie voldoen aan de bepalingen van de wet lucht (emissiegrens voor dioxine: 0,1 nanogram TE/Nm3). De inzake schone communautaire richtlijn Verbranding van gevaarlijke afvalstoffen treedt in werking op 1 januari 1997. Het ministerie van Milieubeheer en het ministerie van Economische Zaken werken aan een Wet Afvalverbranding waardoor de communautaire richtlijn in nationale wet wordt omgezet. In deze wet zullen ook de meest geavanceerde technologieën voor de verbranding van gevaarlijke en andere afvalstoffen worden omschreven. 6. Mechanisch-biologische behandeling De Oostenrijkse autoriteiten zijn voornemens de meest geavanceerde technologieën voor deze behandeling te omschrijven. 7. Installaties voor bijzondere behandelingen Het Federale Ministerie van Milieubeheer heeft bij besluit milieuvriendelijke procédés vastgesteld voor de behandeling van auto's aan het eind van hun levenscyclus, fotografisch afval, afval van koelkasten en asbestafval. 8. Beheersplan afvalstoffen Om de doelstellingen van de Wet Afvalstoffenbcheer te bereiken (kwalitatieve en kwantitatieve preventie van afvalstoffen, recycling van afvalstoffen volgens een in technisch en economisch opzicht geschikte methode en definitieve verwijdering) moet het ministerie van Milieubeheer een beheersplan voor afvalstoffen publiceren. Tot dusver zijn dergelijke beheersplannen opgesteld in 1992 en in 1995. Tevens is het eerste rapport over de in het beheersplan vervatte maatregelen aan de Algemene Vergadering voorgelegd. Volgens de Wet Afvalstoffenbeheer moet een beheersplan tenminste de volgende elementen bevatten: • Een inventaris van de situatie op het gebied van het afvalstoffenbeheer; • Concrete normen die zijn afgeleid van de Wet Afvalstoffenbeheer (doelstellingen en principes met betrekking tot het beheer van afvalstoffen) met het doel: - het volume en het verontreinigend vermogen van de afvalstoffen te verminderen; - afvalstoffen op een ecologisch en economisch verantwoorde wijze te recyclen; - afvalstoffen die niet kunnen worden gerecycled of waarvan het ontstaan niet kan worden voorkomen, te verwijderen; • Door de Federale Regering geïnitieerde maatregelen om deze doelstellingen te bereiken; • De regionale verspreiding van de nodige installaties voor de behandeling van gevaarlijke afvalstoffen. 18 9. Op zelfverzorging gericht beleid - Uitvoer van afvalstoffen In de Algemene Wet Afvalstoffenbeheer is bepaald dat de uitvoervergunningen worden verleend door het Federale Ministerie van Milieubeheer en alleen indien er in Oostenrijk geen installaties voorhanden zijn met voldoende capaciteit voor de behandeling van het betrokken afval of (in zeer zeldzame gevallen) indien door uitvoer een zeer langdurig transport kan worden vermeden, en indien de installatie van bestemming normen hanteert die gelijkwaardig zijn aan de Oostenrijkse normen. - Principe "de vervuiler betaalt" Dit principe is een fundamenteel element van de Wet Afvalstoffenbeheer en is reeds in verschillende regelingen toegepast. Met name moet de verantwoordelijkheid van de producenten worden uitgebreid tot recycling en verwijdering. De producenten spelen in dezen namelijk een essentiële rol, daar zij b§sjissjngen nemen die bepalend zijn voor het potentiële beheer van de van hun productie afkomstige afvalstoffen. De producenten kennen de samenstelling van hun producten en kunnen dus de milieueffecten beoordelen van het daarvan afkomstige afval. De materiële aansprakelijkheid van de producent houdt totale verantwoordelijkheid draagt voor zijn productie en de daardoor veroorzaakte afvalstoffen. I let afval moet op milieuvriendelijke wijze worden verzameld, gerecycled, teruggewonnen of verwijderd. De financiële aansprakelijkheid van de producent houdt in dat alle kosten voor behandeling van de afvalstoffen voor zijn rekening zijn. in dat hij de - Regeling inzake de verpakking van afval Sinds 1. 10. 1993 is elke producent, importeur of distributeur verplicht het verpakkings materiaal gratis van de afnemers terug te nemen en dit opnieuw te gebruiken of te recyclen, tenzij er een nationaal inzamelings- of recyclingsysteem bestaat. In 1995 is de recycling met zo'n 50% toegenomen. - Regeling inzake batterijen In deze regeling, sinds 1. 9. 1991 van kracht, is een grens vastgesteld voor de hoeveelhe den kwik en cadmium, en is tevens voorzien in een inzamelingsplicht voor de verkoper. - Regeling inzake speciale lampen Sinds 1 januari 1991 zorgt deze regeling voor de georganiseerde inzameling van fluorescerende lampen door de handelaars, die verplicht zijn deze terug te nemen. - Regeling inzake koelkasten Sinds 1 maart 1993 is elke fabrikant, importeur of distributeur verplicht bij verkoop van een nieuwe koelkast de oude in te nemen; de koper betaalt voor de correcte verwijdering van het toestel. - Ontwerp-regeling inzake elektronisch afval b) Economische maatregelen De Wet Milieufondsen: Aangezien in de meeste gevallen wijzigingen in de productiesystemen aanzienlijke kosten met zich meebrengen, kent het ministerie van Milieubeheer, Jeugd- en 19 Gezinszaken financiële steun toe aan bedrijven voor het realiseren van aanpassingen in de door hen gebruikte technieken en voor de invoering van de beste beschikbare technologie voor preventie en behandeling van afvalstoffen. I let is al voorgekomen dat 80% van de activiteiten ter verbetering van milieumaatregelen werd gesubsidieerd. c) Door de industrie getroffen maatregelen: • Elk bedrijf met meer dan 100 werknemers moet een beheersplan voor afvalstoffen ontwikkelen. Het doel is de hoeveelheid afvalstoffen te verminderen en recycling of hergebruik te bevorderen, en tevens te zorgen voor een milieuveilige verwijdering van de restfractie. Om vermindering van de hoeveelheid industriële afvalstoffen te vergemakkelijken heeft het Federale Ministerie van Milieubeheer, Jeugd- en Gezinszaken verschillende specifieke beleidslijnen uitgezet voor de verschillende productiesectoren (bijvoorbeeld landbouwafval, bosafval, afval van de gezondheidszorg, vernissen, gehalogeneerde oplosmiddelen, ververij-afval, afval van de levensmiddelenindustrie, afval van de textielproductie, enz. ). • Vrijwillig akkoord over sloopauto's: In 1995 is een nieuw vrijwillig akkoord bereikt over auto's aan het eind van hun levenscyclus. De Oostenrijkse automobielindustrie heeft zich ertoe verplicht het percentage gerecycled materiaal van 75% op 95% te brengen en al in het ontwerpstadium te zorgen voor een betere technische haalbaarheid van recycling, bijvoorbeeld door het aantal materiaalsoorten te beperken of gebruik te maken van gerecycled materiaal. De automobielproducenten verbinden zich er met dit vrijwillige akkoord toe bij verkoop van een nieuwe of tweedehandsauto voor de sloop bestemde auto's in'te nemen. De verkopers hebben er zelfs in toegestemd aan het eind van hun levenscyclus gekomen auto's over te nemen op marktcondities (hetzij door te zorgen dat daarop winst wordt gemaakt, hetzij door de recyclingkosten apart voor hun rekening te nemen, los van de aanschaf van een nieuwe auto). • Andere maatregelen: Om ervoor te zorgen dat minder gevaarlijke afvalstoffen worden geproduceerd, is bij de Chemiewet (Federaal Publicatieblad 326/1987) de afgelopen jaren hel gebruik van sloffen zoals PCB/PCT, CFK's, CHC's of cadmium geheel of gedeeltelijk verboden. • Nieuwe voorschriften in 1995: - Nieuwe voorschriften inzake CFK's (Federaal Publicatieblad 1995/750), waarbij het gebruik daarvan voor normale doeleinden met ingang van het jaar 2000 en het gebruik in koelkasten met ingang van 2002 wordt verboden. - Gewijzigde voorschriften voor giftige stoffen, die op 1 juli 1995 in werking zijn getreden (Federaal Publicatieblad 1995/442). Het Verenigd Koninkrijk, Italië, Griekenland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 20 10. GEGEVENS OVER DE 1ER UITVOERING VAN HET VERDRAG VAN BAZEL DOOR DE PARTIJEN GETROFFEN MAATREGELEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder c), van het Verdrag van Bazel doen de partijen overeenkomstig de nationale wetten en regelingen vóór het eind van elk kalenderjaar de in arlikel 15 bedoelde Conferentie van de Partijen via hel Secretariaat een verslag over het vorige kalenderjaar toekomen dat onder andere gegevens over de ter uitvoering van dit Verdrag door de partijen getroffen maatregelen bevat. Spanje verklaart dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 toepast en de bepalingen van het Verdrag van Bazel in nationale wetgeving heeft omgezet. België verklaart dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 en de wet van 6 augustus 1993 ter bekrachtiging van het Verdrag van Bazel, alsook de op 22 maart 1989 in Bazel opgestelde bijlagen I, II, III, IV, V, Vb en VI toepast. Duitsland heeft op 30 september 1994 het Verdrag van Bazel, dat het reeds had ondertekend en bekrachtigd, in nationale wetgeving omgezet. Tevens heeft het Beschikking 94/721/EG van de Commissie tot aanpassing, overeenkomstig artikel 42, lid 3, van de bijlage II, III en IV bij Verordening (EEG) nr. 259/93 en Beschikking 94/904/EEG van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van de lijst van gevaarlijke afvalstoffen in het nationale recht verwerkt. Het Verenigd Koninkrijk verklaart dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 heeft omgezet door middel van de regelgeving uit 1994 inzake het grensoverschrijdende vervoer van afvalstoffen (Statutory Instrument 1994 n° 1137). Portugal verklaart dat het Verordening (EEG) nr. 259/93 toepast en de bepalingen van het Verdrag van Bazel in nationale wetgeving heeft omgezet. Denemarken verklaart dat het het Verdrag van Bazel, Verordening (EEG) nr. 259/93 alsook Beschikking 94/721 /EG van de Commissie van 21 oktober 1994 tot aanpassing, overeenkomstig artikel 42, lid 3, van de bijlagen II, III en IV bij Verordening (EEG) nr. 259/93 in de nationale wetgeving heeft verwerkt. Finland deelt mede dat het het Verdrag van Bazel integraal toepast voor wat betreft de controle op de grensoverschrijdende overbrenging van afvalstoffen. Sinds de inwerkingtreding van de Afvalstoffenwet (1072/93) en het Afvalstoffenbesluit (1390/93) kan efficiënter inhoud worden gegeven aan de toepassing van de algemene principes van het Verdrag van Bazel, namelijk vermindering van de productie van afvalstoffen en zelfverzorging. Sinds begin 1995 worden afvalstoffen overgebracht overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad. Oostenrijk verklaart dat het geen formele wijzigingen in zijn wetgeving heeft aangebracht. Frankrijk, Italië, Griekenland, Luxemburg, Nederland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 21 11. MEDEDELING VAN STATISTISCHE GEGEVENS Krachtens artikel 13, lid 3, onder d), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen inlichtingen verstrekken over de relevante statistische gegevens die zij verzameld hebben over de effecten op de volksgezondheid en het milieu van de productie, het vervoer en de verwijdering van gevaarlijke of andere afvalstoffen. Spanje deelt mede dat de situatie als volgt is: - Gevaarlijke afvalstoffen: dit aspect is niet geëvalueerd. Er wordt echter van uitgegaan dat de cijfers vergelijkbaar zijn met die voor 1994 (in 1994 hebben de autoriteiten echter evenmin specifieke cijfers verstrekt). - Huishoudelijk afval: in 1995 is 14. 914. 235 ton huishoudelijk afval geproduceerd. Duitsland. De Duitse autoriteiten verklaren dat overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de Wet Afval stoffcnbeheer, de betrokken afvalstoffen zodanig worden beheerd dat zij niet schadelijk zijn voor de volksgezondheid. België, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Luxemburg en Finland delen mede dat zij geen gegevens beschikbaar hebben. Oostenrijk laat weten dat het Federale Milieubureau gegevens kan leveren via het Internet op het volgende adres: "http://www. ubavie. gv. at/info". Frankrijk, Italië, Griekenland, Portugal, Nederland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 12. GEGEVENS OVER DE KRACHTENS ARTIKEL 11 VAN HET VERDRAG VAN BAZEL VASTGESTELDE BILATERALE, MULTILATERALE EN REGIONALE OVEREENKOMSTEN EN REGELINGEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder e), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen gegevens verstrekken over de krachtens artikel 11 van het Verdrag van Bazel vastgestelde bilaterale, multilaterale en regionale overeenkomsten en regelingen. Spanje verklaart dat de desbetreffende informatie betrekking heeft op 1993 en reeds aan het Secretariaat van het Verdrag van Bazel is doorgegeven. België laat weten dat het geen overeenkomsten of regelingen heeft vastgesteld. Duitsland verklaart dat het op nationaal niveau bilaterale overeenkomsten heeft gesloten met Litouwen, Namibië, Wit-Rusland, Zimbabwe en Kazachstan voor de invoer van in Duitsland. Met Kazachstan heeft het eveneens overeenkomsten afvalstoffen vastgesteld voor de uitvoer van diverse afvalstoffen. Het Verenigd Koninkrijk verklaart dat het noch in 1994, noch in 1995 overeenkomsten of regelingen heeft vastgesteld. Portugal. Volgens de Portugese autoriteiten zijn op nationaal niveau de EG-overeenkomsten en OESO-Besluit C(92)39 def. van toepassing. 22 Denemarken deelt mede dat het geen bilaterale, multinationale of regionale overeenkomsten krachtens artikel 11 van het Verdrag van Bazel heeft vastgesteld. Zweden laat weten dat het behalve wat betreft OESO-Besluit (92)39 geen bilaterale, regionale of multilaterale overeenkomsten met andere landen heeft gesloten. Finland deelt mede dat het voor 1994 een overeenkomst met Duitsland heeft vastgesteld. In 1995 zijn er geen overeenkomsten of regelingen geweest. Oostenrijk verklaart dat het noch in 1994, noch in 1995 overeenkomsten of regelingen heeft vastgesteld. Frankrijk, Italië, Griekenland, Luxemburg, Nederland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 13. GEGEVENS OVER DE ONGEVALLEN DIE ZICH HEBBEN VOORGEDAAN TIJDENS DE GRENSOVERSCHRIJDENDE OVERBRENGING EN DE VERWIJDERING VAN GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN EN OVER DE NAAR AANLEIDING DAARVAN GETROFFEN MAATREGELEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder f), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen gegevens verstrekken over de ongevallen die zich hebben voorgedaan tijdens de grensoverschrijdende overbrenging en de verwijdering van gevaarlijke en andere afvalstoffen en over de naar aanleiding daarvan getroffen maatregelen. Spanje verklaart dat het niets bekend is van tijdens de overbrenging of de verwijdering van afvalstoffen gebeurde ongevallen. België, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en Luxemburg hebben geen ongevallen op hun grondgebied geconstateerd. Duitsland signaleert twee ongevallen die zich in 1995 hebben voorgedaan met slecht verpakte afvalstoffen. In het eerste geval werden de na het opruimen overblijvende afvalstoffen geretourneerd aan de exporteur. In het tweede geval werden de afvalstoffen na opnieuw te zijn verpakt alsnog naar de verwijderingsinstallatie vervoerd. In 1994 heeft zich geen enkel ongeval voorgedaan. Oostenrijk laat weten dat er in 1994 geen ongevallen gebeurd zijn. In 1995 heeft zich echter één ongeval voorgedaan bij het vervoer van slecht verpakte gevaarlijke afvalstoffen. Frankrijk, Italië, Griekenland, Portugal, Nederland, Zweden, Finland en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 14. GEGEVENS OVER DE VERSCHILLENDE VERWIJDERINGSMETHODEN DIE WORDEN GEBRUIKT IN HET ONDER DE NATIONALE JURISDICTIE VALLENDE GEBIED 23 Krachtens artikel 13, lid 3, onder g), van het Verdrag Van Bazel moeten de partijen gegevens verstrekken over de verschillende vcrwijderingsmethoden die worden gebruikt in het onder hun nationale jurisdictie vallende gebied. Spanje, België, Frankrijk en Duitsland hebben inlichtingen verstrekt in tabelvorm die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat-generaal XI. Portugal deelt mede dat de gegevens kunnen worden verkregen via "LA UNIDADE DE TRATAMENTO DE RESIDUOS INDUSTRIAL DE SINES-BACIAS 9 E 10 Institute da Agua- Delegaçao de Santo André; Bairro Azul, Colectiva BI2; Apartado 64; 7501 SANTO ANDRE CODEX; Tel. (069) 71224/5/6; Fax (069) 73817. Denemarken laat weten dat het een centrale verwerkingsinstallatie heeft voor de verwijdering van gevaarlijke afvalstoffen, "KOMMUNEKEMI A/S" genaamd. Dit bedrijf beschikt over een bij hoge temperatuur werkend verbrandingssysteem met energieterugwinning, een systeem voor fysisch-chemische verwerking en een stortplaats voor gevaarlijke afvalstoffen. KOMMUNEKEMI beheert ongeveer 100. 000 ton gevaarlijke afvalstoffen per jaar. Daarnaast zijn er nog 75 kleine gespecialiseerde bedrijven die zich bezig houden met de recycling van gevaarlijke afvalstoffen. Luxemburg maakt melding van een verwijderingscentrum met een tot eind 1994 lopende vergunning, namelijk "Ronnebierg Jean Lamesch et Cie", B. P. 75, L-3201 Bettembourg, dat reeds 23. 595 ton plaatselijk afval heeft verwijderd. Oostenrijk signaleert dat het federaal plan Afvalstoffenbeheer (waarin lijsten van de Oostenrijkse verwijderingsinstallaties zijn opgenomen) kan worden verkregen bij het Federaal Milieubureau op het volgende adres: UBA Wien, A-1099 Spittelauer Lande 5, Oostenrijk. Het Verenigd Koninkrijk, Italië, Griekenland, Nederland, Finland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 15. GEGEVENS OVER DE MAATREGELEN DIE ZIJN GETROFFEN VOOR DE ONTWIKKELING VAN TECHNIEKEN VOOR VERMINDERING EN/QF BEËINDIGING VAN DE PRODUCTIE VAN GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder h), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen gegevens verstrekken over de maatregelen die zijn getroffen voor de ontwikkeling van technieken voor vermindering en/of beëindiging van de productie van gevaarlijke en andere afvalstoffen. België: De Brusselse autoriteiten delen mede dat sinds januari 1993 binnen het BIM een cel "Schone technologie" actief is. Het doel is om binnen de Brusselse MKB-bedrijven de ontwikkeling van milieuvriendelijker productieprocédés en -technieken te bevorderen. Daartoe wordt onder andere informatiemateriaal gepubliceerd (bijvoorbeeld het blad Brussel Techno-Clean) of worden per sector (zoals stomerijen of carosseriebedrijven) bewustmakingscampagnes georganiseerd. De Waalse autoriteiten hebben geen gegevens verstrekt. 24 Overeenkomstig het besluit van de Vlaamse regering van 12 oktober 1994 is een programma voor preventie en voor bevordering van schone technologieën opgezet. Dit Prest i-programma in slaat te stellen preventieve maatregelen te nemen met het oog op de doelstellingen inzake milieubescherming die zijn opgenomen in het alvalstoffenplan 1991-1995 dat op 20 februari 1991 door de Vlaamse regering is goedgekeurd. is gecreëerd om de bedrijven Duitsland vermeldt als maatregelen schone productietechnieken, recycling, vermindering van de hoeveelheid afvalstoffen en verwijdering, maar verstrekt daarover geen nadere bijzonderheden. Het Verenigd Koninkrijk vermeldt als maatregelen minimalisering van de hoeveelheid afvalstoffen door middel van recycling, hergebruik en terugwinning binnen de industrie (WRM3) - EPSRC/OTI en het programma Beste praktijk op het gebied van milieutechnogie (ETBPP). Portugal maakt melding van de oprichting van een specifiek fonds, "PEDIP" genaamd, dat de ontwikkeling van- technologieën voor minimalisering van de productie van gevaarlijke en andere afvalstoffen moet ondersteunen. Denemarken deelt mede dat de recentste versie van de Deense plannen voor vermindering en/of verwijdering van gevaarlijke en andere afvalstoffen in 1993 door de Deense regering is vastgesteld. Het gaat hierbij om een: - actieplan voor schone technologie; - actieplan voor afvalstoffen en recycling. Voor de uitvoering van beide plannen heeft het Deense parlement 85 resp. 20 miljoen kronen per jaar uitgetrokken. Een herziening van de plannen is gepland voor 1997. Finland laat weten dat, naast de in de afgelopen jaren getroffen maatregelen, de inwerkingtreding van de Wet Afvalstoffen (1972/93) en het Afvalstoffenbesluit (1390/93) op 1 januari 1994 een veel efficiëntere toepassing mogelijk heeft gemaakt van de algemene principes van het Verdrag van Bazel, inclusief minimalisering van de hoeveelheid gevaarlijke afvalstoffen. Spanje, Italië, Griekenland, Luxemburg, Nederland, Zweden, Oostenrijk en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 16. ALLE ANDERE GEGEVENS OVER DOOR DE CONFERENTIE VAN PARTIJEN RELEVANT GEACHTE VRAAGSTUKKEN Krachtens artikel 13, lid 3, onder i), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen alle andere gegevens over de door de Conferentie relevant geachte vraagstukken indienen. De lidstaten hebben dergelijke gegevens niet verstrekt. 25 B. 1. ANDERE IN DE VRAGENLIJST VAN HET SECRETARIAAT VAN HET VERDRAG VAN BAZEL GEVRAAGDE GEGEVENS INFORMATIE OVER DE PRODUCTIE VAN GEVAARLIJKE EN ANDERE AFVALSTOFFEN DIE ONDER DE TOEPASSING VAN HET VERDRAG VAN BAZEL VALLEN Spanje heeft gegevens over de jaren 1990, 1991, 1992, 1993 en 1994 verstrekt die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat-generaal XI. Voor 1995 delen de Spaanse is geproduceerd. Voor autoriteiten mede dat 14. 914. 235 ton huishoudelijk afval gevaarlijke afvalstoffen zijn nog geen gegevens beschikbaar, maar er wordt gewerkt aan een inventaris. België meldt dat Wallonië in 1994 167. 315 ton heeft geproduceerd, Vlaanderen 1. 255. 582 ton en het Brusselse Gewest in totaal 11. 464 ton gevaarlijke afvalstoffen, 1. 025 ton afvalolie en 135 ton PCB's. In 1993 heeft het Brusselse Gewest 2. 917 ton gevaarlijke afvalstoffen, 200 ton afvalolie en 61 ton PCB's geproduceerd. In 1995 heeft Brussel 23. 002 ton en Vlaanderen 1. 090. 499 ton geproduceerd. Voor Wallonië zijn voor dat jaar geen gegevens verstrekt. Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Luxemburg en Oostenrijk hebben inlichtingen verstrekt die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat-generaal XI. Finland verklaart dat de recentste informatie over de hoeveelheid geproduceerde afvalstoffen dateert van 1992. in Finland Frankrijk, Italië, Griekenland, Denemarken, Nederland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 2. GEGEVENS OVER DE TECHNISCHE HULPMIDDELEN Krachtens artikel 16, lid 1, onder g), van het Verdrag van Bazel moeten de partijen informatie verstrekken over: - de voorzieningen voor technische bijstand of opleiding, - de beschikbare technische en wetenschappelijke kennis, - de mogelijkheden voor adviezen en assistentie van deskundigen, - de beschikbare hulpmiddelen. België. Er zijn geen gegevens beschikbaar. Spanje, Duitsland, Luxemburg en Oostenrijk hebben inlichtingen verstrekt die op aanvraag verkrijgbaar zijn bij Directoraat-generaal XI. Finland verklaart dat deze informatie niet in bondige vorm beschikbaar is, maar dat verschillende instellingen, technische hogescholen, onderzoekinstituten en particuliere bedrijven deskundigheid op dit gebied ontwikkelen. Omdat hun aantal steeds toeneemt kunnen de Finse autoriteiten geen precieze lijst verstrekken. 26 Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Griekenland, Denemarken, Nederland, Zweden en Ierland hebben geen gegevens verstrekt. 3. GEGEVENS OVER DE NODIGE DESKUNDIGEN EN HET NODIGE MATERIEEL VOOR SNELLE NOODHULPVERLENING AAN STATEN De lidstaten hebben hierover geen gegevens verstrekt. Duitsland licht toe dat dit geen taak van de regering is, maar dat het Federaal Bureau van de regering alle inlichtingen kan verstrekken. III. CONCLUSIES Ondanks het feit dat de lidstaten sinds 6 mei 1994 verplicht zijn de bepalingen van de verordening integraal toe te passen (met uitzondering van de drie recentste lidstaten van de Europese Gemeenschap, namelijk Oostenrijk, Finland en Zweden, voor wie deze verplichting pas per 1 januari 1995 is ingegaan met een overgangsperiode tot 1. 1. 1997 voor Oostenrijk), zijn de door de lidstaten aan de Europese Commissie verstrekte gegevens over de tenuitvoerlegging van de richtlijn ontoereikend gebleken en ontbreken zij in een aantal gevallen zelfs geheel. De gegevens die door de lidstaten zijn verstrekt aan de hand van een door het Secretariaat van het Verdrag van Bazel opgestelde vragenlijst zijn namelijk beperkt en vrij algemeen van aard ondanks de specifieke vraagstelling, enkele uitzonderingen waaronder Oostenrijk niet te na gesproken. De volgende tekortkomingen zijn geconstateerd: - Wat betreft de nationale definitie van gevaarlijke afvalstoffen volstaan de lidstaten er in het algemeen mee te verklaren dat deze overeenstemt met de in de communautaire wetgeving opgenomen definitie. 27 - Wat betreft de beslissingen van de lidstaten om de invoer van afvalstoffen die bestemd zijn voor verwijdering in een onder hun nationale jurisdictie vallend gebied geheel of gedeeltelijk te verbieden, beperken de lidstaten zich er in de meeste gevallen toe de terzake geldende artikelen van het Verdrag van Bazel te vermelden. Hetzelfde antwoord wordt gegeven met betrekking tot de nationale besluiten om de uitvoer van afvalstoffen te verbieden of te beperken. Wel hebben de meeste lidstaten op adequate wijze de vereiste gegevens verstrekt over de hoeveelheid vanaf hun grondgebied uitgevoerde en op hun grondgebied ingevoerde gevaarlijke en andere afvalstoffen, met vermelding van de categorie waartoe die afvalstoffen behoren, de kenmerken daarvan, de herkomst en de toegepaste verwijderingsmethode. - Op het verzoek om gegevens over de maatregelen die zijn getroffen om de in omvang terug te brengen, grensoverschrijdende overbrenging van afvalstoffen hebben niet alle lidstaten op bevredigende wijze gereageerd. Zes lidstaten hebben helemaal geen en de overige slechts gedeeltelijke informatie verstrekt. - Wat betreft het in de vragenlijst opgenomen verzoek om gegevens over de maatregelen die door de partijen met het oog op de toepassing van het Verdrag van Bazel zijn getroffen, hebben zes lidstaten in het geheel niet gereageerd en hebben de overige alleen verklaard dat zij het Verdrag van Bazel in hun nationaal recht hebben verwerkt. - Op het verzoek om informatie over de statistische gegevens is over het algemeen niet gereageerd. - Wat betreft de krachtens het Verdrag van Bazel vastgestelde overeenkomsten en regelingen heeft slechts de helft van de lidstaten geantwoord. Hetzelfde aantal lidstaten heeft antwoord gegeven op de vraag over de ongevallen die zich hebben voorgedaan tijdens de grensoverschrijdende overbrenging en tijdens de verwijdering van gevaarlijke en andere afvalstoffen en de naar aanleiding daarvan getroffen maatregelen. - Op het verzoek om gegevens over de verschillende verwijderingsmethoden die op het onder de nationale jurisdictie van de lidstaten vallende gebied worden toegepast, hebben zeven lidstaten helemaal geen en de rest slechts summiere informatie verstrekt. - De vraag betreffende de maatregelen die zijn getroffen met het oog op de ontwikkeling van technieken voor vermindering en/of beëindiging van de productie van afvalstoffen is slechts door zes lidstaten beantwoord. Tenslotte is er een minimale respons gekomen op het verzoek om gegevens over de technische hulpmiddelen en de deskundigen en het materieel die nodig zijn voor snelle noodhulpverlening aan staten. Een ander punt is dat de door het Secretariaat van het Verdrag van Bazel opgestelde vragenlijst niet alle verplichtingen bestrijkt die krachtens Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 op de lidstaten rusten. De kwestie is dat de Commissie krachtens artikel 41 van genoemde verordening een verslag over de tenuitvoerlegging van deze verordening door de Gemeenschap en haar lidstaten moet opstellen en dat de 28 verplichtingen van de lidstaten terzake veel ruimer zijn dan die waarin het Verdrag van Bazel voorziet. De Commissie constateert namelijk dat in de vragenlijst die ten grondslag lag aan de lidstaten een hele reeks uit de verordening voortvloeiende verslagen van de verplichtingen niet ter sprake is gekomen. Zo beschikt de Commissie, wat de toepassing van het nabij heidsprincipe betreft, niet over gegevens over het geïntegreerde netwerk van afvalverwijderingsinstallaties dat de lidstaten moeten opzetten om de Gemeenschap in staat te stellen zelf voor de verwijdering van haar afvalstoffen te zorgen en de lidstaten dit doel individueel na te streven (artikel 4, lid 3, onder b), van Verordening (EEG) nr. 259/93). Zij beschikt evenmin over informatie over de door de lidstaten getroffen maatregelen betreffende een algeheel of gedeeltelijk verbod op of stelselmatig bezwaar tegen de overbrenging van afvalstoffen, waarvan kennis moet worden gegeven aan de Commissie (artikel 4, lid 3, onder a), i)). Voorts is zij niet ingelicht over de uitzonderingen op de toepassing van de principes van nabijheid, voorrang voor nuttige toepassing en zelfverzorging op communautair en nationaal niveau, wanneer het gaat om gevaarlijke afvalstoffen die in de lidstaat van verzending in zulke kleine hoeveelheden worden geproduceerd dat het economisch niet verantwoord zou zijn in die staat nieuwe gespecialiseerde verwijderingsinstallaties te bouwen (artikel 4, lid 3, onder a), ii) en iii)). De lidstaten hebben evenmin gegevens verstrekt over de buiten het toepassingsgebied van de verordening vallende afvalstoffen (artikel 1, lid 2), noch over de controle op de overbrenging van in bijlage II bij de verordening genoemde ongevaarlijke afvalstoffen (artikel 1, lid 3, onder d)). De Commissie heeft twee beschikkingen tot aanpassing van de bijlagen vastgesteld: het eerste, van 21 oktober 1994, tot aanpassing, overeenkomstig artikel 42, lid 3, van de bijlagen II, III en IV van de verordening en het tweede, van 14 november 1996, tot aanpassing, overeenkomstig artikel 42, lid 3, van bijlage II bij genoemde verordening. Bij de rapportage door de lidstaten heeft de Commissie geen gegevens ontvangen over de beslissingen van sommige voor specifieke inrichtingen voor nuttige toepassingen bevoegde autoriteiten om geen bezwaar te maken tegen de overbrenging van bepaalde soorten afvalstoffen naar een bepaalde inrichting voor nuttige toepassingen, en evenmin over de eventuele intrekking van deze beslissingen, waarvan eveneens mededeling moet worden gedaan aan de Commissie (artikel 9, lid 1 en lid 2). Deze informatie is er stukje bij beetje binnengekomen en is telkens aan de lidstaten doorgegeven. Op basis van de vragenlijst kon de Commissie uiteraard geen gegevens ontvangen over de in artikel 9, lid 4, van de verordening bedoelde verplichting op grond waarvan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de Commissie moeten inlichten wanneer de tussen de kennisgever en de ontvanger afgesloten contracten voor de nuttige toepassing van de afvalstoffen moeten worden getoetst. De Commissie is niet op de hoogte gesteld van de door de lidstaten ingevoerde stelsels voor toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen (artikel 13, lid 2 en lid 3) 29 en heeft geen bevestiging gekregen van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 20 juli 1994 tot vaststelling van de overeenkomstig de verordening toe te passen controleprocedure met betrekking tot bepaalde transporten van afvalstoffen naar een aantal niet-OESO-landen (artikel 17). I Iet aantal douanekantoren van binnenkomst in en van uitgang uit de Gemeenschap die door de lidstaten kunnen worden aangewezen voor de overbrenging van afvalstoffen is de Commissie onbekend. Uit deze eerste rapportage over de tenuitvoerlegging van de verordening blijkt dat de meeste lidstaten de Commissie onvoldoende informeren over de ter uitvoering van de verordening getroffen maatregelen. De Commissie is zich er wel van bewust dat dit gedeeltelijk toe te schrijven kan zijn aan de door het Secretariaat van het Verdrag van Bazel opgestelde vragenlijst, die jammer genoeg niet alle uit de verordening voortvloeiende verplichtingen bestrijkt. De Commissie is van oordeel dat de verordening een reeks elementen bevat waarvoor gegevens van de lidstaten onmisbaar zijn om een samenhangend beeld te verkrijgen van het communautaire beleid inzake het afvalstoffenbeheer en is derhalve voornemens om op grond van artikel 41, lid 2, aanvullende gegevens op te vragen door middel van een vragenlijst waarin alle bovenvermelde aspecten aan bod komen. 30 ISSN 0254-1513 COM(98) 475 def. DOCUMENTEN NL 07 14 11 15 Catalogusnummer : CB-CO-98-484-NL-C ISBN 92-78-38521-2 Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 3/


title: PERGUNTA ESCRITA n. 2520/98 do Deputado Hugh McMAHON à Comissão. Projectos em Tarija, Bolívias

eurovoc_concepts:
Bolivia
EU programme
balance sheet
costing
disclosure of information
food aid
foodstuff
operating cost
transport price
wage cost

formats: html pdf print

text: C 386/172 Jornal Oficial das Comunidades Europeias PT 11. 12. 98 Resposta dada pelo Sr. Pinheiro em nome da Comissªo (8 de Setembro 1998) Dada a dimensªo da resposta, que inclui diversos quadros, a Comissªo envia-a directamente ao Senhor Deputado e ao Secretariado-Geral do Parlamento. (98/C 386/241) PERGUNTA ESCRITA P-2520/98 apresentada por Hugh McMahon (PSE) (cid:224) Comissªo (28 de Julho de 1998) Objecto: Projectos em Tarija, Bol(cid:237)vias PoderÆ a Comissªo fornecer ao Parlamento uma lista actualizada relativa ao financiamento de projectos em Tarija, Bol(cid:237)via, nas seguintes categorias: › Melhoria do acesso econ(cid:243)mico a alimentos; › Melhoria do acesso f(cid:237)sico a alimentos; › Melhoria das provisıes alimentares? AlØm disso, poderÆ a Comissªo informar o Parlamento dos custos administrativos gerados pelo projecto, incluindo os custos de pessoal relativos a 8 Directores nos œltimos 4 anos, bem como o custo de transporte de provisıes procedentes da Europa? Resposta dada pelo Sr. Marin em nome da Comissªo (25 de Agosto de 1998) A Comissªo estÆ a proceder (cid:224) recolha das informa(cid:231)ıes necessÆrias para responder (cid:224) pergunta colocada. A Comissªo nªo deixarÆ de comunicar o resultados das suas pesquisas no mais curto prazo


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 2519/98 af Marco CELLAI til Kommissionen. Fireårsprogrammet MARCO 1999-2003

eurovoc_concepts:
EU programme
EU research policy
applied research
basic research
research budget
scientific research

formats: html print


title: Regulamento (CE) nº 1665/98 da Comissão de 28 de Julho de 1998 que determina em que medida podem ser aceites os pedidos de certificados de importação apresentados em Julho de 1998 para o contingente pautal de carne de bovino previsto no acordo provisório entre a Comunidade e a República da Eslovénia

eurovoc_concepts:
Slovenia
beef
import licence
interim agreement (EU)
tariff quota

formats: pdf print

text: 29. 7. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 211/11 REGULAMENTO (CE) Nº 1665/98 DA COMISS(cid:212)O de 28 de Julho de 1998 que determina em que medida podem ser aceites os pedidos de certificados de importa(cid:135)(cid:209)o apresentados em Julho de 1998 para o contingente pautal de carne de bovino previsto no acordo provis(cid:155)rio entre a Comunidade e a Rep(cid:156)blica da Eslov(cid:130)nia A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 2527/97 da Comiss(cid:209)o, de 15 de Dezembro de 1997, que estabelece, para 1998, as normas de execu(cid:135)(cid:209)o respeitantes ao contin- gente pautal de carne de bovino previsto no acordo provi- s(cid:155)rio entre a Comunidade e a Rep(cid:156)blica da Eslov(cid:130)nia (1), e, nomeadamente, o nº 4 do seu artigo 3º, Considerando que o nº 3 do artigo 1º do Regulamento (CE) nº 2527/97 fixou a quantidade de carne de bovino fresca ou refrigerada origin(cid:145)ria da Eslov(cid:130)nia que pode ser importada, em condi(cid:135)(cid:210)es especiais, a t(cid:146)tulo do per(cid:146)odo compreendido entre 1 de Julho e 31 de Dezembro de 1998; que a quantidade de carne objecto de pedidos de certificados de importa(cid:135)(cid:209)o permite a integral satisfa(cid:135)(cid:209)o dos mesmos pedidos, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º Os pedidos de certificados de importa(cid:135)(cid:209)o apresentados a t(cid:146)tulo do per(cid:146)odo compreendido entre 1 de Julho e 31 de Dezembro de 1998, no (cid:131)mbito do contingente referido no Regulamento (CE) nº 2527/97, ser(cid:209)o satisfeitos na (cid:146)ntegra. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 29 de Julho de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 28 de Julho de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 346 de 17. 12. 1997, p. 56


title: WRITTEN QUESTION No. 2357/98 by Graham WATSON to the Council. Presidential elections in Togo

eurovoc_concepts:
Togo
democratisation
fact-finding mission
legitimacy
presidential election