title: Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος

eurovoc_concepts:
halogen
ozone
pollution control measures
stratospheric pollution
substitute product

text: ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 14. 08. 1998 ΚΟΜ (1998) 398 τελικό 98/0228 (SYN) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος (υποβληθείσα από την Επιτροπή) ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Η παρούσα πρόταση αφορά ένα νέο κανονισμό για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, ο οποίος προβλέπεται να αντικαταστήσει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94 του Συμβουλίου. Αντικατοπτρίζει την ταχύρρυθμη αύξηση των διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων αντί των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, όπως οι HCFC και το μεθυλοβρωμίδιο. Η ανάληψη περαιτέρω δράσης για τη μείωση της παραγωγής και της χρήσης ουσιών που καταστρέφουν το όζον, με σκοπό τη μεγαλύτερη προστασία του στρώματος του όζοντος, συναντά ισχυρή πολιτική υποστήριξη σε όλη την έκταση της ευρωπαϊκής Κοινότητας. ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η παρούσα πρόταση αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 ζητήθηκε από το Συμβούλιο μετά τη σύνοδο των συμβαλλομένων μερών του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος στη Βιέννη το Δεκέμβριο του 1995. Με το νέο κανονισμό εφαρμόζονται οι νέες τροποποιήσεις και αναπροσαρμογές του Πρωτοκόλλου, που εγκρίθηκαν στην ένατη σύνοδο των μερών το Σεπτέμβριο του 1997. Επιπλέον, η πρόταση αντικατοπτρίζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην ανάπτυξη και στη διάθεση στην αγορά υποκατάστατων των ουσιών που καταστρέφουν το όζον καθώς και την πείρα από τη λειτουργία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94. Σε ορισμένα σημεία, τα προτεινόμενα μέτρα υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις που επιβάλλει σήμερα στις βιομηχανικές χώρες το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Το ίδιο συνέβη και με τον ισχύοντα κανονισμό, βάσει του οποίου, συγκεκριμένα, η παραγωγή χλωροφθορανθράκων (CFC) καταργήθηκε σταδιακά μέχρι τον Ιανουάριο του 1995, ένα έτος νωρίτερα από την ημερομηνία που όριζε το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Η σταδιακή κατάργηση περιελάμβανε εξαίρεση της παραγωγής για περιορισμένες "βασικές χρήσεις" και για την κάλυψη βασικών εγχώριων αναγκών των αναπτυσσόμενων χωρών. Μολονότι έχουν γίνει πολλά βήματα και σε διεθνές επίπεδο και από πλευράς συμβολής της Κοινότητας στην προστασία του στρώματος του όζοντος, το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί, κάθε άλλο. Από πρόσφατες μετρήσεις, που δείχνουν άνευ προηγουμένου χαμηλά επίπεδα και εκταταμένη καταστροφή του όζοντος, συνάγεται ότι είναι απαραίτητο να προστατευθεί ακόμη περισσότερο το στρώμα του όζοντος, ιδίως στην επόμενη δεκαετία, οπότε αναμένεται να κορυφωθεί η αραίωση του. Η επιτροπή επιστημονικής αξιολόγησης του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, πέραν της σταδιακής κατάργησης της χρήσης των CFC, το αποτελεσματικότερο μέτρο για να περιοριστεί η έκταση της καταστροφής του όζοντος είναι η υπαγωγή των υδροχλωροφθορανθράκων (HCFC) και του μεθυλοβρωμιδίου σε αυστηρότερους ελέγχους. Υπάρχουν επίσης ισχυρά πολιτικά επιχειρήματα υπέρ του να πρωτοστατήσει η Κοινότητα σ' αυτή την αποφασιστική τελική φάση της πορείας προς την ολοκληρωτική κατάργηση των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, αποτέλεσμα που έχουν δεσμευθεί να επιτύχουν βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, τόσο οι βιομηχανικές, όσο και οι αναπτυσσόμενες χώρες. Τα μέτρα που προτείνονται στο παρόν έγγραφο βασίστηκαν σε ενδελεχή αξιολόγηση των διαθέσιμων υποκατάστατων και των HCFC και του μεθυλοβρωμιδίου. Έχουν διαμορφωθεί κατά τρόπον ώσετ να εξισορροπούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις με το κόστος για τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς παράγοντες και να παρέχουν στους τελευταίους αρκετό χρόνο για την αλλαγή. Προβλέπεται ότι θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να έχει το προβάδισμα στην ανάπτυξη και εφαρμογή εναλλακτικών λύσεων σε συνθήκες όπου έχει ήδη συμφωνηθεί βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ η σταδιακή κατάργηση των ουσιών που καταστρέφουν το όζον σε παγκόσμια κλίμακα. Τα βασικά στοιχεία της πρότασης είναι: (i) Περαιτέρω ενέργειες σε σχέση με τους υδροχλωροφθοράνθρακες (HCFC) μείωση της "προσαύξησης" για τη διάθεση HCFC στην αγορά από 2,6 σε 2% Το Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος συμφώνησε σε προσαύξηση 2% ως διαπραγματευτική εντολή για τη σύνοδο του 1995 των συμβαλλομένων μερών του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και επανέλαβε την έκκληση του για προσαύξηση 2% στην εντολή για την ένατη σύνοδο των μερών στο Μόντρεαλ το Σεπτέμβριο του 1997. αυστηρότερα μέτρα ελέγχου της τελικής χρήσης HCFC στο άρθρο 5 του κανονισμού Προτείνεται η σταδιακή κατάργηση τ(ον IICFC στις περιπτίόσεις όπου υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Κ<ιτ' αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται να δοθεί ισχύς στο άρθρο 2ΣΤ παράγραφος 7 του Ι Ιρωτοκόλλου, το οποίο ορίζει ότι: "ότι η χρήση (ΙΚ Ί·\ ') περιορίζεται στις εφαρμογές για τις οποίες δεν υπάρχουν (ύλες, περιβαλλοντικά πιο ενδεδειγμένες, εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες". χρονοδιάγραμμα καθήλωσης και, εν συνεχεία, σταδιακής κατάργησης της παραγωγής HCFC Η θέσπιση μέτρων ελέγχου της παραγωγής για τους HCFC, όπως ήδη συμβαίνει με όλες τις υπόλουτες ελεγχόμενες ουσίες, είναι ένα μέτρο που υποστηρίζει ένθερμα η Κοινότητα στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Το προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα έχει μελετηθεί έτσι ώστε να αποτρέπει την επιβάρυνση των ευρωπαίων παραγωγών με αθέμιτο μειονέκτημα στη διεθνή αγορά. (Η) Σταδιακή κατάργηση της παραγωγής και της κατανάλωσης μεθυλοβρωμιδίου μέχρι την 1. 1. 2001, με εξαιρέσεις για "χρήσεις κρίσιμης σημασίας" Η προτεινόμενη χρονολογία σταδιακής κατάργησης 2001 βασίζεται στο γεγονός ότι διατίθενται ικανοποιητικά υποκατάστατα του μεθυλοβρωμιδίου, ενώ ταυτόχρονα παρέχει την απαραίτητη ευελιξία το>ν "εξαιρέσεων για κρίσιμης σημασίας χρήσεις", προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι περιπτώσεις όπου η αλλαγή αυτί] δημιουργεί στους γεωργούς ιδιαίτερα προβλήματα. (iii) Γενική απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά και της χρήσης CFC και άλλων πλήρως αλογονωμένων υδρογονανθράκων Δεδομένου ότι η παραγωγή CFC είναι απαγορευμένη στην Κοινότητα από το 1995 και η παραγωγή halon από το 1994 και ότι υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις, είναι πλέον σκόπιμο να απαγορευθεί και η εμπορία αυτών των ουσιών με την επιφύλαξη της δυνατότητας των "βασικών χρήσεων" και ορισμένων περιορισμένων εξαιρέσεων για να διευκολυνθεί η μεταβατική φάση. (iv) Μέτρα για τον έλεγχο του εμπορίου II πρόταση περιλαμβάνει διατάξεις για την έγκριση το»ν εξαγωγών ουσιών που καταστρέφουν το όζον, ώστε να εφαρμοστούν οι απαιτήσεις σχετικά με τη χορήγηση αδειών εξαγωγής που εισήχθησαν στο Ι Ιρωτόκολλο το Σεπτέμβριο του 1 *>*>7. 11ρόκείται για σημαντικό μέτρο που θα επιτρέψει τη διασταύρωση στοιχείων με άλλα συμβαλλόμενα μέρη και τελικά θα συμβάλει στην απομάκρυνση του κινδύνου παράνομου εμπορίου ουσιών που καταστρέφουν το όζον. 1· ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 11 Νομικές εκτιμήσεις 2. 3. 4. 1. Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην αντικατάσταση του ισχύοντος κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 για να ληφθούν υπόψη: * οι αλλαγές που έχουν επέλθει στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ τη διεθνή σύμβαση για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, της οποίας η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος, * η τεχνική πρόοδος, ιδιαίτερα της βιομηχανίας της ΕΚ, στην ανάπτυξη και εφαρμογή εναλλακτικών λύσεων αντί της χρήσης ουσιών που προκαλούν βλάβες στο στρώμα του όζοντος, * η πείρα από τη λειτουργία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 και το ότι ορισμένες από τις ισχύουσες διατάξεις είναι πια περιττές. Επειδή προτείνονται σημαντικές αλλαγές στον ισχύοντα κανονισμό, είναι σκόπιμο να αντικατασταθεί από τον προτεινόμενο νέο. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθούν η νομική σαφήνεια και η διαφάνεια. Ο προτεινόμενος κανονισμός βασίζεται στο άρθρο 130Σ παράγραφος Ι της συνθήκης ΕΚ, όπως και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3093/94 του Συμβουλίου. Σκοπός του κανονισμού είναι η σταδιακή κατάργηση των ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Η ουσία της πρότασης είναι να απαγορευθούν κατά κανόνα η παραγωγή, η διάθεση στην αγορά και η χρήση των ελεγχόμενων ουσιών σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και με τον τρόπο που καθορίζονται. Περιλαμβάνονται επίσης διατάξεις για τις εξαγωγές, την ανάκτηση των ελεγχόμενων ουσιών μετά τη χρήση τους, τον έλεγχο των διαρροών και την υποβολή στοιχείων. Η πρόταση ενισχύει τα ισχύοντα μέτρα ελέγχου αλλά δεν διευρύνει το πεδίο εφαρμογής σε σχέση }ΐε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94. Καθώς η αραίωση του στρώματος του όζοντος αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα πλανητικά περιβαλλοντικά ζητήματα, η διεθνής κοινότητα θεωρεί την καταστροφή του όζοντος αρκετά σοβαρή απειλή ώστε να δικαιολογεί την πλήρη σταδιακή κατάργηση της παραγωγής και της κατανάλωσης ουσιών που καταστρέφουν το όζον μέσω του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ του 1987 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος και των μετέπειτα αναπροσαρμογών και τροποποιήσεων του. Ο νέος κανονισμός είναι απαραίτητος για να εκπληρώσει η Κοινότητα τις υποχρεώσεις που δέχθηκε να αναλάβει βάσει της αναπροσαρμογής της Βιέννης του 1995 και των αναπροσαρμογών και τροποποιήσεων του Μόντρεαλ του 1997 του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Οι εν λόγω υποχρεώσεις περιλαμβάνουν τελική χρονολογία σταδιακής κατάργησης και χρονοδιάγραμμα περιστολής για το μεθυλοβρωμίδιο καθώς και την καθιέρωση συστήματος χορήγησης αδειών για τις εισαγωγές και εξαγωγές ουσιών που καταστρέφουν το όζον, το οποίο απαιτεί να θεσπιστούν πρόσθετα μέτρα στην Κοινότητα για την έγκριση και τη γνωστοποίηση τ<υν εξαγωγών. Πρέπει επίσης να υλοποιηθούν και ορισμένες άλλες αποφάσεις το>ν συνόδων το>ν συμβαλλομένων μερών, μεταξύ άλλων οι σχετικές με τις απαιτήσεις για την υποβολή στοιχείων. 5. 6. Σε ορισμένα σημεία, η παρούσα πρόταση προχωρεί πέραν του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και των τελευταίοι τροποποιήσεων του ή περιλαμβάνει λεπτομερέστερες διατάξεις. Η δυνατότητα των συμβαλλομένων μερών να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα ελέγχου αναγνωρίζεται στο Πρωτόκολλο και έχει αξιοποιηθεί από ορισμένα μέρη. Η σταδιακή κατάργηση των CFC στην Κοινότητα, λόγου χάριν, επισπεύστηκε κατά ένα έτος σε σχέση με την υποχρέωση που επέβαλλε το Πρωτόκολλο στις "βιομηχανικές χώρες" {1995 αντί του 1996). Η γενική προσέγγιση που υιοθετήθηκε στο Πρωτόκολλο τη στιβάδα του όζοντος εκτίθεται στο προοίμιο του: "Αποφασισμένα να προστατεύσουν λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα για να ελέγξουν δίκαια την ανά τον κόσμο συνολική ποσότητα των εκπομπών ουσιών που την καταστρέφουν, με απώτερο στόχο την εξάλειψη της επιστήμης, και λαμβάνοντας υπόψη τους τεχνικούς και τους βάσει των εξελίξεων οικονομικούς πα/)άγοντες, καθώς και τις αναπτυξιακές ανάγκες των αναπτυσσόμενοι χωρών". Όσον αφορά την Κοινότητα, αυτί] η αρχή της προφύλαξης ορίζεται ο>ς βάση της περιβαλλοντικής πολιτικής της στο άρθρο Ι30ρ παράγραφος 2. Λπό πρόσφατες μετρήσεις που δείχνουν πρα>τοφανή επίπεδα και έκταση της καταστροφής του όζοντος, συνάγεται ότι είναι απαραίτητο να προστατευθεί ακόμη περισσότερο το στρώμα του όζοντος (βλ. κατωτέρω). Επιπλέον, οι τεχνικές και οικονομικές εξελίξεις όσον αφορά τα διαθέσιμα στην αγορά υποκατάστατα, ειδικότερα των HCFC και του μεθυλοβριομιδίου, επιτρέπουν στην Κοινότητα να μπορεί να λάβει τα προτεινόμενα μέτρα με λογικό κόστος. στις εφαρμογές για τις οποίες δεν υπάρχουν άλλες, περιβαλλοντικά Σχετικά με τους HCFC, τα προτεινόμενα μέτρα θα πρέπει να τοποθετηθούν στο πλαίσιο του άρθρου 2 ΣΤ παράγραφος 7 του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, το οποίο απαιτεί από "η χ()ήση (HCFC) να κάθε συμβαλλόμενο μέρος να καταβάλει προσπάθεια ώστε περιορίζεται πιο ενδεδειγμένες, εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες". Κατ' εφαρμογή του άρθρου αυτού, η Κοινότητα συμφώνησε να επιβάλει ελέγχους στη χρήση HCFC με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 του Συμβουλίου. Για να είναι σε θέση να λαμβάνει υπόψη την ανάπτυξη και τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών λύσεων, ο ισχύων κανονισμός παρέχει ήδη τη δυνατότητα τροποποίησης του ανωτέρα) άρθρου "///: βάση την τεχνική πρόοδο". Στο διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοση του κανονισμού, σημειώθηκε σημαντική πρόοδος, με αποτέλεσμα ορισμένα υποκατάστατα να κυκλοφορήσουν στην αγορά νωρίτερα απ' όσο αναμενόταν τότε. Η παρούσα πρόταση ανταποκρίνεται στην κατάσταση αυτή κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 ΣΤ παράγραφος 7. Αυτό ισχύει απόλυτα για τον αυστηρότερο έλεγχο της χρήσης που προτείνεται στο άρθρο 5 και, κατ' επέκταση, αντικατοπτρίζεται στην προτεινόμενη μείωση της προσαύξησης για τη διάθεση HCFC στην αγορά. 1. 2 Περιβαλλοντικές εκτιμήσεις 7. 8. Το στρατοσφαιρικό όζον έχει μειωθεί κατά 6 έως 10% σε σύγκριση με το 1980. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) αναφέρει ότι η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική κάλυψε το 1996 έκταση 20 εκατ. τετραγων. χιλιομέτρων για περισσότερες από 40 ημέρες και ότι ο βαθμός καταστροφής πάνω από τη Σκανδιναβία, τη Γροιλανδία και τη Σιβηρία έφθασε στο πρωτοφανές ποσοστό 45%. Τα κατωτέρω αποτελέσματα της έρευνας που έχει διεξαχθεί στην Ε Ε για το στρατοσφαιρικό όζον στο πλαίσιο του προγράμματος "Περιβάλλον και κλίμα", ιδίως 6 μέσω των μεγάλων ευρωπαϊκών εκστρατειών EASOE 1991/92, SESAME 1994/95, ΑΡΕ 1996/97, προβάλουν έντονα και τεκμηριώνουν επιστημονικά την ανάγκη συνέχισης και ενίσχυσης της δράσης για την προστασία του στρώματος του όζοντος. * * Την των τελευταία δεκαετία διαπιστώνεται σταθερή πρόσθετη μείωση συγκεντρώσεων του όζοντος της κατώτερης στρατόσφαιρας στις πολικές περιοχές, όχι μόνο της Ανταρκτικής αλλά και της Αρκτικής. Την άνοιξη στην Ανταρκτική καταστρέφεται πρακτικά το σύνολο του όζοντος σε ύψος μεταξύ 16 και 20 χιλιομέτρων ("τρύπα του όζοντος") ενώ την τελευταία τριετία 1994-1997, παρατηρήθηκαν στη διάρκεια του χειμώνα στην Αρκτική απώλειες της τάξεο>ς του 50% στο ίδιο ύψος. Στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη του βορείου ημισφαιρίου, η μεταβολή της στήλης του όζοντος κορυφώνεται το χειμώνα και την άνοιξη, τα δε σημερινά εαρινά επίπεδα είναι κατά περισσότερο από 10% χαμηλότερα εκείνων της δεκαετίας του 1970. * Οι άνευ προηγουμένου χαμηλές θερμοκρασίες που σημειώθηκαν το 1997 στη στρατόσφαιρα της Αρκτικής είναι πιθανόν να εντάσσονται σε μια πιο μακρόχρονη τάση που είναι αποτέλεσμα μηχανισμών αλλαγής του κλίματος. Αυτές οι χαμηλές θερμοκρασίες ενδέχεται να ενισχύσουν μελλοντικά τους μηχανισμούς καταστροφής του όζοντος. * Από μετρήσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας που πραγματοποιήθηκαν στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία, προέκυψε ότι τα επίπεδα της περιοχής Β του φάσματος εξακολουθούσαν να αυξάνονται με ρυθμό περίπου 2% ετησίως. 9. Η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεο>ν της καταστροφής του όζοντος του IJNEP, του 1994, περιέγραψε τις σοβαρές επιπτώσεις της αυξημένης ακτινοβολίας UV-I1 στην υγεία του ανθρώπου, στα ζώα, στα φυτά, στους μικροοργανισμούς, στα υλικά και στην ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. Σε έκθεση του UNEP του 1996 καταγράφονται: * * * * * πρόσθετα στοιχεία για σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία (καρκίνος του δέρματος, καταρράκτης, ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού συστήματος)· νέα στοιχεία για τις επιπτώσεις στα χερσαία οικοσυστήματα (αλλαγή της ανάπτυξης και των φυσιολογικών διεργασιών)· πρόσθετα στοιχεία για εκτεταμένες βλάβες στα υδάτινα οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συντηρούν τροφικές αλυσίδες· επυττώσεις στους βιογεωχημικούς κύκλους· ζημίες στα υλικά (μείωση της ελαστικότητας στον εφελκυσμό πολλών πλαστικών υλών). Σύνοψη των άμεσων και έμμεσων επιδράσεων της αυξημένης ακτινοβολίας UV-B Παραγωγικότητα Επιπτώσεις στις καλλιέργειες, στο φυτοπλαγκτόν, στις πλαστικές ύλες, στον τουρισμό, ευνοεί τη μονοκαλλιέργεια Υγεία Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, καταρράκτης, καρκίνος του δέρματος Ανέσεις Εμποδίζει την πλήρη εκμετάλλευση των υπαίθριων χώρων (τουρισμός, αθλητισμός, αναψυχή) Ύπαρξη ()ρισμένο>ν θαλάσσιων οργανισμών και των τροφικών αλυσίδων που συντηρούν 10. 11. Οι τιμές ODP (δυναμικό καταστροφής του όζοντος) που χρησιμοποιούνται σήμερα (δίδοντας, λόγου χάριν ODP 0,11 για τον HCFC 141 b) υπολογίζονται σε πολύ μακρό χρόνο. Σύμφωνα με την αξιολόγηση του UNEP, ωστόσο, ο HCFC 141 b, π. χ. , καταστρέφει κατά προσέγγιση τα 2/3 της ποσότητας όζοντος που καταστρέφει ο CFC - 11 κατά τη δεκαετία που ακολουθεί την έκλυση του. Ανάλογες τιμές ισχύουν και για άλλους HCFC και για το Μ Br. Υπολογίζεται ότι το βρώμιο είναι ανά άτομο περίπου 50 φορές ισχυρότερος παράγοντας καταστροφής του στρατοσφαιρικού όζοντος από το χλώριο. Με βάση τους υπολογισμούς αυτούς, η Επιτροπή Επιστημονικής Αξιολόγησης κατέληξε στο συμπέρασμα το 1994 ότι η εξάλειψη των πλανητικοί εκπομπο')ν Μ Br από τις γεωργικές, τις διαρθρωτικές και τις βιομηχανικές δράστηριότητες μέχρι το 2001 θα περιόριζε κατά 13% τις μελλοντικές απο')λειες όζοντος τα επόμενα 50 έτη σε σύγκριση με την πλήρη τήρηση των ισχυουσών διατάξεων του πρίοτοκόλλου. Ένα άλλο συμπέρασμα της επιτροπής είναι ότι η εξάλειψη των εκπομπών IICFC μέχρι το 2004 θα περιόριζε τις απώλειες όζοντος τα επόμενα 50 έτη κατά 5%, συνεισφέροντας κατά σημαντικό ποσοστό στα οφέλη για το στρώμα του όζοντος στο άμεσο μέλλον. Η εφαρμογή πρόσθετων μέτρων για τους HCFC και το Μ Br που έχουν μικρό χρόνο υποδιπλασιασμού στην ατμόσφαιρα είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να μειωθούν τα φορτία αιχμής χλωρίου και βρώμιου της στρατόσφαιρας, πράγμα που επιτρέπει να μετριαστεί η καταστροφή του όζοντος τις αμέσως επόμενες δεκαετίες. Επιπλέον, η σταδιακή κατάργηση σε μικρότερο χρονικό διάστημα θα επιταχύνει την αποκατάσταση του στρώματος του όζοντος, που θα συντομεύσει τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η κατάσταση του θα είναι η χειρότερη. Είναι σημαντικό να γίνει δεκτό ότι μόνο με την εφαρμογή του συνόλου των μέτρων της παρούσας πρότασης το όφελος για το περιβάλλον θα μπορεί να είναι πλήρες. Γα μέτρα αυτά αναμένεται επίσης να φέρουν και "δευτερογενή αποτελέσματα" μέσω της προώθησης των εναλλακτικών ουσιών που δεν καταστρέφουν το όζον, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό θα τις απέτρεπε από το να επενδύσουν σε νέες καταστροφικές για το όζον βιομηχανικές δραστηριότητες με. χρήση HCFC. 1. 3 Πολιτικές εκτιμήσεις 12. Η πιθανή έκταση των βλαβών στο όζον εξαιτίας των HCFC και του μεθυλοβρωμιδίου ώθησε ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων η Κοινότητα και τα κράτη μέλη, να αυτοδεσμευθούν να λάβουν και άλλα μέτρα πέραν εκείνων που εγκρίθηκαν στη Βιέννη χώρες, το συμπεριλαμβανομένων δέκα κρατών μελών, υπέγραψαν εθελούσια δήλωση για το και στο Μόντρεαλ 1997. Στη Βιέννη, είκοσι 1995 μία το 8 μεθυλοβρωμίδιο, στην οποία υποστηρίζουν την υιοθέτηση εναλλακτικιυν λύσεων και διακηρύσσουν ότι είναι αποφασισμένες να λάβουν κάθε κατάλληλο μέτρο για να περιοριστεί η κατανάλωση Μ Br μόνο στις αυστηρά αναγκαίες εφαρμογές και να καταργηθεί το συντομότερο δυνατόν. Ενώ στη σύνοδο του Μόντρεαλ αποφασίστηκε να επισπευσθεί η χρονολογία σταδιακής κατάργησης για τις ανεπτυγμένες χώρες από το 2010 στο 2005 και έγινε δεκτό το 2015 ως χρονολογία σταδιακής κατάργησης για τις αναπτυσσόμενες χώρες, η εθνική νομοθεσία μεγάλων χρηστών του μεθυλοβρωμιδίου προβλέπει πιο σύντομες χρονολογίες. Προ της απουσίας προόδου στο Μόντρεαλ ως προς την ένταση των μέτρων ελέγχου των HCFC, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και όλα τα κράτη μέλη της, μαζί με άλλα 22 συμβαλλόμενα μέρη, υπέγραψαν δήλωση με την οποία ζητούν περαιτέρω δράση κατά των HCFC βάσει του πρωτοκόλλου. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη θεσπίσει πιο προωθημένες εθνικές νομοθετικές διατάξεις για το μεθυλοβρωμίδιο και τους HCFC σε σύγκριση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94, με αποτέλεσμα να ασκούνται σημαντικές πιέσεις για την αναθεώρηση της κοινοτικής νομοθεσίας προς την ίδια κατεύθυνση. Η παρούσα πρόταση ανταποκρίνεται στο αίτημα του Συμβούλιο να τροποποιηθεί επί το αστηρότερο ο κανονισμός, το οποίο διατύπωσε στα συμπεράσματα που ενέκρινε μετά τη σύνοδο των συμβαλλόμενων μερών στη Βιέννη: ". ότι μετά τη σύνοδο της Βιέννης, συντρέχουν επί το αυστηρότερο, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων τα aπoτέL·σμaτa της συνόδου αυτής ". οι προϋποθέσεις για την περαιτέρω τροποποίηση του κανονισμού Οι προτάσεις ευθυγραμμίζονται με τη στάση που από μακρού τηρεί η Κοινότητα όσον αφορά την προσαύξηση 2% για τους HCFC: διαπραγματευτική θέση ήδη για την έβδομη σύνοδο των συμβαλλομένων μερών του προ>τοκόλλου του Μόντρεαλ στη Βιέννη το "επί τη δεκάτη επετείω" του 1995, που παγιώθηκε για τη σύνοδο των μερών πρωτοκόλλου. Η πρόταση ολοκληρώνει τη σταδιακή κατάργηση της χρήσης HCFC στην Ευρώπη προβλέποντας τη σταδιακή κατάργηση της παραγωγής HCFC εν όψει της σταδιακής κατάργησης της κατανάλιοσης παγκοσμίως, όπως ορίζει ρητά το Προ)τόκολλο. Πρόκειται για αποτελεσματικό μέτρο στην προσπάθεια να ενθαρρυνθεί η ευρύτερη υιοθέτηση των ήδη διαθέσηκυν εναλλακτικών λύσεων, όχι μόνο στο εσο>τερικό της Κοινότητας αλλά περισσότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στην ένατη σύνοδο των συμβαλλομένων μερών στο Μόντρεαλ, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα υποστήριξε την εισαγωγή στο Πρωτόκολλο μέτρων ελέγχου της παραγωγής HCFC. Μετά την αποτυχία των σχετικών προτάσεων, η Κοινότητα και όλα τα κράτη μέλη διακήρυξαν εγγράφως τη σταθερή απόφαση τους να συνεχίσουν να πρωτοστατούν στο θέμα τ<ην HCFC και, ειδικότερα, του ελέγχου της παραγωγής τους. 13. 14. 15. 16. 17. Όσον αφορά το μεθυλοβρωμίδιο, η Κοινότητα οφείλει να συμπορευθεί με τη σταδιακή κατάργηση μέχρι το 2001, που ήδη έχουν συμφωνήσει οι Η Π Α/Καναδάς και ορισμένα κράτη μέλη. Η προτεινόμενη] σταδιακή κατάργηση δεν Or? Οεσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή γεωργία που ίσως θα εξακολουθεί να έχει ανάγκη το μεθυλοβρωμίδιο, διότι προβλέπεται μια ευέλικτη διαδικασία εξαιρέσεων για χρήσεις κρίσιμης σημασίας. 18. Επιπλέον, με το δεδομένο των παράνομων εισαγωγών CFC στην Κοινότητα, υπάρχει ισχυρό πολιτικό επιχείρημα υπέρ της εφαρμογής προσθέτουν μέτρων ώστε να εκλείψει η 19. 20. αγορά των CFC, των οπούην η παραγωγή ήδη καταργήθηκε στην Κοινότητα. Η προτεινόμενη απαγόρευση της διάθεσης στην αγορά και της χρήσης CFC είναι ένα αποτελεσματικό μέσο για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, το οποίο υποστηρίζεται και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε ψήφισμα του του Σεπτεμβρίου 1997. Τέλος, η παρούσα πρόταση είναι απόλυτα συνεπής με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την αναθεώρηση του προγράμματος πολιτικής και δράσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη ("Στόχος η αειφορία"), η οποία αναφέρεται ρητά, σε σχέση με την αραίωση του στρώματος του όζοντος, στην ανάγκη να αποδώσει η Κοινότητα ιδιαίτερη προσοχή στην "ενίσχυση των μέτρων ελέγχου των HCFC και του μεθυλοβρωμιδίου καθώς και των CFC και των halon. " Η πρόταση συμβάλλει στη δρομολόγηση της ανάπτυξης μακροπρόθεσμα βιώσιμιυν από περιβαλλοντικής πλευράς προϊόντων από τις ευρο>παϊκές επιχειρήσεις. Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε, ένα ευρύ φάσμα εναλλακτικών λύσεο>ν αντί των ουσιών, που καταστρέφουν το όζον, σε μεγάλο βαθμό από την ευρο>παϊκή βιομηχανία. 11 Κοινότητα θα πρέπει να αναλάβει δράση το συντομότερο για να εκπληριυσει την υποχρέωση που έχει αναλάβει βάσει του Πρωτοκόλλου απέναντι στο περιβάλλον να προωθήσει την εφαρμογή αυτών των νέων τεχνολογιών, και για να δώσει το παράδειγμα στη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες, όσον αφορά την προστασία του στρώματος του όζοντος. Η πολιτική σε θέματα χρηματοδότησης που εγκρίθηκε πρόσφατα στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και αποθαρρύνει τη στροφή στην τεχνολογία HCFC στις αναπτυσσόμενες χώρες, θα προσφέρει στους κοινοτικούς παραγωγούς τεχνολογιών χωρίς χρήση HCFC νέες εμπορικές προοπτικές για πωλήσεις, τεχνική εξυπηρέτηση και παροχή υπηρεσιών τεχνικού συμβούλου. 2. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 2. 1 Γενική οικονομική ανάλυση 21 Αόγω της επείγουσας περιβαλλοντικής ανάγκης, στόχος της παρούσας πρότασης είναι να ημερομηνία μετατεθούν νωρίτερα ορισμένες από τις χρονολογίες για να ληφθούν υπόψη οι τεχνικές εξελίξεις. Όταν εξετάζονται το κόστος και τα οφέλη της πρότασης πρέπει προπάντων να συνεκτιμάται η σταδιακή κατλαργηση που έχει ήδη συμφωνηθεί για τις καλυπτόμενες ουσίες για τους HCFC, η ημερομηνία κατάργησης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94 (2015) παραμένει αμετάβλητη, ενώ για το μεθυλοβρωμίδιο της καθορίζεται προβλεπόμενης στο Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Η σταδιακή κατάργηση των συγκεκριμένων ουσιών αιτιολογείται έμμεσα από πλευράς σχέσης κόστους-οφέλους ήδη στο ίδιο το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Οσον αφορά τους HCFC, η συνολική εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ είχε ο>ς αποτέλεσμα τον αδιαμφισβήτητο χαρακτηρισμό τους ως ελεγχόμενης μεταβατικής ουσίας. Τα ζητήματα της διαθεσιμότητας εναλλακτικών λύσεων και της εξέτασης του κόστους αναλύονται κατωτέρω σε συσχετισμό με τα προτεινόμενα επιμέρους μέτρα. προγενέστερη κατάργησης σταδιακής κάπως 22. Σχετικά με το κόστος επενδύσεων που έχει η στροφή στις εναλλακτικές λύσεις, έχει σημασία να τονιστούν τα ακόλουθα γενικά πραγματικά στοιχεία: * * Αλλαγές που συνεπάγονται δαπάνες για ορισμένους κλάδους της κοινοτικής βιομηχανίας θα αποφέρουν κέρδη σε άλλους κλάδους (π. χ. παραγωγοί εναλλακτικών ουσιών). Οι παραγωγοί ουσιών που καταστρέφουν το όζον και εξοπλισμού ή προϊόντων στα οποία χρησιμοποιούνται οι ουσίες αυτές, συχνά είναι και παραγωγοί εναλλακτικών συστημάτων. ) Οι αρχικές δαπάνες για τις μετατροπές που απαιτούν οι εναλλακτικές λύσεις μπορεί να είναι μεγαλύτερες αλλά αντιπροσωπεύουν μικρό μόνο μέρος του συνολικού κόστους. Τα οφέλη από τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης, οι μικρότερες δαπάνες εκμετάλλευσης και άλλα οφέλη από την αντικατάσταση παλακόν τεχνικο>ν από υπερσύγχρονες είναι δυνατόν σε πολλές περιπτώσεις να αντισταθμίσουν το κόστος επενδύσεων. 23. Δεν υπάρχουν ωστόσο αρκετά στοιχεία που να καταδεικνύουν τα συνολικά οικονομικά οφέλη από τον έλεγχο των ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Παρόλο που δεν μπορεί να δοθεί ακριβής αριθμός για τις επιπτώσεις το>ν αυξημένο)ν ποσοτήτίον ακτινοβολίας UV-B που φθάνουν στην επιφάνεια της γης, η επίδραση της αύξησης αυτής της ακτινοβολίας γίνεται ολοένα περισσότερο κατανοητή και οι περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες της προβάλλουν ολοένα σαφέστερες. * Κάθε αύξηση της ακτινοβολίας UV-B κατά 1% είχε ως : '7Γητ. '';λεσμα να αυξηθούν κατά 2% τα περιστατικά καρκίνου του δέρματος στους 7ιΛηθυσμούς με ανοικτό χρώμα δέρματος, με συνέπεια σημαντικό ύψος ιατρικών εξόδων. Τα έξοδα αυτά δεν περιορίζονται στον καρκίνο του δέρματος αλλά συνδέονται και με άλλες επιπτώσεις στην υγεία. 11 * * Οι βλάβες που υφίστανται τα υδάτινα οικοσυστήματα πλήττουν το κέντρο της ανθρώπινης τροφικής αλυσίδας, ενώ οι μεταβολές στην αύξηση των φυτών διαταράσσουν την εύρυθμη λειτουργία των χερσαίων οικοσυστημάτων. Η ταχύτερη φθορά των υλικών στους εξο)τερικούς χοίρους (αποδόμηση ορισμένοι πολυμερών κοινής χρήσεο>ς από την αυξημένη ακτινοβολία UV-B) συνεπάγεται σημαντικές δαπάνες σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι γνωστό ότι το κόστος της αδράνειας προβλέπεται υψηλό. Από ορισμένες μελέτες προέκυψε ότι τα οφέλη της σταδιακής κατάργησης των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, είναι σαφώς μεγαλύτερα από το κόστος της αλλαγής. Για παράδειγμα, το 1993, η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ επανεξέτασε διεξοδικά το κόστος και τα οφέλη της τελικής δράσης της όσον αφορά το μεθυλοβρωμίδιο. Υπολόγισε το συνολικό κόστος της σταδιακής κατάργησης του μεθυλοβρωμιδίου στη χώρα στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1994 και 2010 σε 1,7 έως 2,3 δις δολάρια, έναντι οφελο')ν που εκτιμώνται σε ποσό μεταξύ 14 και 56 δις δολαρίων για την ίδια περίοδο (συνολικά, μεταξύ 244 και 952 δις δολαρύυν). Τα οφέλη αυτά απορρέουν προντίστο>ς από την αποτροπή άλλιον τύπων καρκίνου του δέρματος πλην του μελανώματος (το πεδίο τιμών προκύπτει από διαφορετικές εκτιμήσεις της αξίας που αποδίδεται στην ανθρώπινη ζο>ή). 2. 2 HCFC 24. 25. Τα μέτρα που προτείνονται για τους HCFC στηρίζονται στην κυκλοφορία στην αγορά εναλλακτικών λύσεων αντί των σημερινών χρήσεων HCFC. Αυτά τα πρόσθετα μέτρα ελέγχου της χρήσης επηρεάζουν τις ποσότητες FICFC που θα χρειάζεται η κοινοτική αγορά και, κατά συνέπεια, την "προσαύξηση". Ενώ, σε ό,τι αφορά τη διάθεση στην κοινοτική αγορά, δεν αλλάζει η τελική ημερομηνία σταδιακής κατάργησης 2015, οι προτεινόμενες ενδιάμεσες περικοπές αντικατοπτρίζουν την απαγόρευση της χρήσης. Επιπλέον, τα προτεινόμενα μέτρα ελέγχου της παραγωγής θα πρέπει να αποτελούν την πολιτική έκφραση της διαθεσιμότητας υποκατάστατων των HCFC. (i) Διαθέσιμα υποκατάστατα/1 Ιεριορισμοί τελικής χρήσης Οι HCFC χρησιμοποιούνται κυρύος στους κλάδους της ψύξης και του κλιματισμού το>ν διαλυτών και των αφρωδών πλαστικών ο>ς υποκατάστατα το>ν CFC. Τα μέτρα ελέγχου της τελικής χρήσης που προτείνονται στο άρθρο 5 βασίζονται στο γεγονός ότι, σήμερα, σε όλη την έκταση της Κοινότητας διατίθενται για όλες σχεδόν αυτές τις εφαρμογές περιβαλλοντικά κατάλληλες και τεχνικά βιώσιμες εναλλακτικές ουσίες αντί των IICFC με χαμηλό κόστος {βλ. τεχνικό παράρτημα\ από τις οποίες τις περισσότερες παράγουν επιχειρήσεις της ΕΚ (βλ. εκτίμηση των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις για τους επιμέρους κλάδους). Η διαθεσιμότητα των υποκατάστατων των HCFC έχει αποδειχθεί κατ' επανάληψη (π. χ. εκθέσεις του UNEP και στο ενημερωτικό του δελτίο Ozon-Action, σε μελέτες των αρμόδιων για το περιβάλλον οργανισμών των κρατών μελών για συγκεκριμένους κλάδους και σε συνέδρια). Πρόσφατα, τα αποτελέσματα μελέτης με θέμα τα υποκατάστατα ουσιών που καταστρέφουν το όζον, η οποία εκπονήθηκε από την εταιρεία Prospect Consulting and Services για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πρόσφεραν και άλλα στοιχεία που δείχνουν ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις σχεδόν για όλες τις χρήσεις HCFC. 12 26. 27. 28. 29. Σε μία άλλη μελέτη με θέμα τους HCFC και τα υποκατάστατα τους, που ανέλαβε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ειτροπής η March Consulting Group ("μελέτη March"), υποστηρίζεται επίσης η σκοπιμότητα της επιβολής νέων μέτρων ελέγχου στην τελική χρήση: "είναι λογικό να τροποποιηθεί ο ισχύων κανονισμός, με την προϋπόθεση ότι τα μέτρα που θα προταθούν στο περιβάλλον και τους κόστους. " Οι συντάκτες της μελέτης αναφέρουν ότι τάσσονται υπέρ της επιβολής ορισμένων νέο>ν σε σχέση με τον ισχύοντα κανονισμό περιορισμών στην τελική χρήση, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι "οι περιορισμοί αυτοί θα επιταχύνουν τη τους όρους σταδιακή κατάργηση των HCFC, θα εξισώσουν σε μεγαλύτερο βαθμό διευκολύνουν ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων που είναι τελικοί χρήστες και θα τους τους προϊόντων προγράμματα. " ισορροπία μεταξύ τ(ον επιπτώσεων να καταστρώσουν θα εξασφαλίζουν παραγωγούς επενδυτικά χημικών τα Παρά τις διαθέσιμες εναλλακτικές ουσίες, πολλές ευρωπαϊκές αγορές και βιομηχανίες δεν έχουν ακόμη στραφεί στις τεχνολογίες χωρίς χρήση HCFC και απαιτούνται πρόσθετα νομοθετικά κίνητρα για την εγκατάλειψη των HCFC. Με τα μέτρα ελέγχου της τελικής χρήσης που προτείνονται στο άρθρο 5 επιδιώκεται η επίτευξη αυτού του στόχου, ενώ παράλληλα λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στη διαθεσιμότητα εναλλακτικών λύσεων για τις διάφορες εφαρμογές. Οι προτεινόμενες ημερομηνίες συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνες που προσδιορίζει η προαναφερόμενη μελέτη March. Παρέχουν στις βιομηχανίες που χρησιμοποιούν HCFC εύλογα χρονικά περιθώρια για να υιοθετήσουν τις εναλλακτικές λύσεις. Έχουν επίσης ληφθεί υπόψη στις διατάξεις ειδικά προβλήματα που ενδέχεται να δημιουργήσει η στροφή σε ουσίες που δεν καταστρέφουν το όζον σε ορισμένες εφαρμογές (βλ. δελτίο επιπτώσεων στις επιχειρήσεις και τεχνικό παράρτημα). (ii) Οικονομικές συνέπειες Όσον αφορά το κόστος της αλλαγής, ορισμένες επενδύσεις είναι αναπόφευκτες κατά την εφαρμογή τεχνολογίας χωρίς χρήση HCFC. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, ο βασικός λόγος για την επιλογή HCFC ήταν ότι αποτελούν ουσιαστικά ένα "περαστικό" υποκατάστατο, που μπορεί να υιοθετηθεί με χαμηλό κόστος, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να αναβάλουν τις επενδύσεις κεφαλαίου που απαιτούνται για μια πιο μακροπρόθεσμη αλλαγή διεργασιών. £2ς εκ τούτου, η απόσβεση το>ν δαπανούν που συνδέονται με. τους HCFC δεν προβλέπεται να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στους χρήστες τους. Στη μελέτη March, επιχειρήθηκε το 1997 να εκτιμηθεί, το άμεσο κόστος των μετατροπών που θα συνεπαγόταν η ολική κατάργηση της χρήσης τιον HCFC μέχρι το 1999 (το 2000 για τον τομέα της ψύξης). Ι Ιάντως, δεν ελήφθησαν υπόψη οι οικονομίες λόγο) μικρότερων δαπανών εκμετάλλευσης, που είναι ιδιαίτερα πιθανό να υπάρξουν· στον τομέα των διαλυτών, ούτε προσδιορίστηκαν τα αυξανόμενα μερίδια αγοράς των παραγωγών υποκατάστατων. Το κόστος στον τομέα της ψύξης υπολογιζόταν σε λιγότερο από 100 εκατομ. ECU (ή κάτω του 2% του ετήσιου κύκλου εργασιών του τομέα). Το κόστος στον τομέα των διαλυτών αναμενόταν να είναι περίπου 150 εκατομ. ECU (κάτω του 5% του ετήσιου κύκλου εργασιών). Ο τομέας των αφρωδών πλαστικών θα επιβαρυνόταν με κόστος μετατροπών, περίπου 160 εκατομ ECU ή 15% του ετήσιου κύκλου εργασιών. 13 30. 31. 32. στην ανωτέρω Ανταποκρινόμενη εκτίμηση, η παρούσα πρόταση προβλέπει μεταγενέστερο χρόνο κατάργησης για τους τομείς εκείνους όπου μπορεί να προκύψει ιδιαίτερα υψηλό κόστος μετατροπών. Στη μελέτη March, λόγου χάριν, υποστηρίζεται ότι ένα χρονοδιάγραμμα σταδιακής κατάργησης στον κλάδο των αφρωδών πλαστικοί ανάλογο με το προβλεπόμενο στην παρούσα πρόταση, θα μείωνε τις δαπάνε. ς σε. 40 εκατ. ECU περίπου ή ποσοστό περίπου 4% του ετήσιου κύκλου εργασιών. Επιπλέον, προβλέπεται ένα σχήμα εξαίρεσης βασικής χρήσης για ειδικούς τομείς τελικής χρήσης, όπου η κατάργηση μπορεί να είναι ιδιαίτερα προβληματική και δαπανηρή. Λς σημειωθεί ότι από έρευνα βάσει ερο)τηματολογίου που πραγματοποιήθηκε σ' ένα σημαντικό υποκλάδο της βιομηχανίας αφρωδών πλαστικών (παραγωγή πλακών τύπου σάντουιτς), όπου έχουν ήδη εγκαταλειφθεί οι HCFC, προέκυψε ότι το κόστος μετατροπών ενδεχομένως είναι χαμηλότερο από τους υπολογισμούς της μελέτης March. Στην πλειονότητα τους, οι απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο αναφέρουν κόστος μετατροπών μικρότερο του 2% του ετήσιου κύκλου εργασιών. (iii) Όρια για τη διάθεση HCFC στην αγορά Στον νέο κανονισμό προτείνεται να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2001 προσαύξηση 2,0% για τη διάθεση HCFC στην αγορά αντί του ισχύοντος ορίου 2,6%. Η καθοριζόμενη προσαύξηση 2,0% αναμένεται να επιτρέψει την προσφορά υπερεπαρκούς ποσότητας HCFC για τις χρήσεις στις οποίες αυτοί εξακολουθούν να είναι απαραίτητοι, ενώ ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει την ευρεία διαθεσιμότητα υποκατάστατων. Η μείωση της προσαύξησης σε 2,0% συναντά ένθερμη πολιτική υποστήριξη (βλ. σημείο 1. 3 ανοΐτέρο:»). της χρήσης, θα αναπροσαρμοστεί το Λόγω των προτεινόμενων περιορισμών χρονοδιάγραμμα περιορισμού της διάθεσης HCFC στην αγορά, χωρίς α>στόσο να αλλάξει η τελική χρονολογία σταδιακής κατάργησης, που είναι το 2015. (iv) Περιορισμοί στην παραγωγή Η σταδιακή κατάργηση της παραγο)γής HCFC, που συμβαδίζει με τους προτεινόμενους περιορισμούς στη διάθεση στην αγορά, είναι ένα αποτελεσματικό κίνητρο για την ευρύτερη απορρόφηση των ήδη διαθέσιμων εναλλακτικών λύσεων. Αναμένεται να αποτελέσει παράδειγμα για τη διεθνή κοινότητα και να συμβάλει στην αποτροπή της υπέρμετρης προώθησηςη των HCFC στις αναπτυσσόμενες χώρες. Δεδομένου ότι η παραγωγή όλων των υπολοίπων ουσιών που καταστρέφουν το όζον ελέγχεται ήδη βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94, δεν υπάρχει λόγος να εξακολουθήσουν οι HCFC να αποτελούν εξαίρεση, καθώς μάλιστα πρόκειται για ουσίες μόνο μεταβατικής χρήσης. 11 Ευρωπαϊκή Κοινότητα πρότεινε να εισαχθούν στο Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ περιορισμοί της παραγωγής κατά την ένατη σύνοδο το)ν ισχυρά πολιτικά συμβαλλομένων μερών στο Μόντρεαλ το 1997 ενο') υπάρχουν επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της εφαρμογής αυτού του μέτρου σε κοινοτική κλίμακα (βλ. σημείο 1. 3). Το προτε. ινόμενο χρονοδιάγραμμα παρέχει στους κοινοτικούς παραγο>γούς τη δυνατότητα να διατηρήσουν την παραγιογή τους στα σημερινά επίπεδα μέχρι το 2008. Οι μετέπειτα περικοπές αντικατοπτρίζουν τη σταδιακή μείωση της κατανάλωσης στο εσωτερικό της Κοινότητας, στις βιομηχανικές χώρες και, αργότερα, στις χώρες του άρθρου 5, με πλήρη κατάργηση της παραγωγής το 2025. Κατά συνέπεια, η πρόταση δεν θα πρέπει να έχει δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις στους παραγωγούς. Στην περίπτωση 14 των παραγωγών HCFC, οι περισσότεροι παράγουν και υποκατάστατα. Η στροφή της παραγωγής τους προς τα εναλλακτικά αυτά προϊόντα μπορεί να συνεπάγεται κάποιο αρχικό κόστος, το οποίο όμως αναμένεται να αντισταθμιστεί πιο μακροπρόθεσμα από τις μεγαλύτερες δυνατότητες εμπορίας των εναλλακτικών λύσεων. Προβλέπεται ότι πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή θα επανεξετάσει την κατάσταση, για να αποφασίσει κατά πόσον θα πρέπει να προτείνει για την Κοινότητα περικοπές της παραγωγής πριν από το 2008. Στην επανεξέταση αυτί'] θα ληφθούν υπόψη οι τεχνικοί και οικονομικοί όροι διάθεσης υποκατάστατοι, η εξέλιξη της παγκόσμιας κατανάλωσης HCFC και οι εξαγωγές HCFC από την Κοινότητα. 2. 3 Μεθυλοβρωμίδιο (Μ Br) 33. Η έκθεση UNEIVWMO, της επιτροπής επιστημονικής αξιολόγησης του Ι Ιρο>τοκόλλου 1994, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μόνο απόλυτα του Μόντρεαλ, του αποτελεσματικό πρόσθετο μέτρο, που θα μπορούσαν να λάβουν τα συμβαλλόμενα μέρη για να περιοριστεί η καταστροφή του όζοντος τις αμέσως προσεχείς δεκαετίες, είναι η σταδιακή κατάργηση της παραγωγής και της κατανάλωσης μεθυλοβρωμιδίου μέχρι το 2001. 34. Στον προτεινόμενο κανονισμό προβλέπεται: * κατάργηση της παραγωγής και της κατανάλωσης MBr το 2001, με μία εξαίρεση για χρήσεις κρίσιμης σημασίας. Η χρονολογία αυτί] συνιστά επίσπευση έναντι της σταδιακής κατάργησης μέχρι το 2005 που συμφωνήθηκε στο Μόντρεαλ για τις ανεπτυγμένες χώρες αλλά συμπίπτει με τη χρονολογία σταδιακής κατάργησης που συνιστά η επιτροπή επιστημονικής αξιολόγησης. Αλλες χώρες που έχουν ήδη δεχθεί να καταργήσουν σταδιακά το MBr μέχρι το 2001 είναι η III ΙΑ ( ο μεγαλύτερος χρήστης MBr στον κόσμο), ο Καναδάς, η Αυστρία, η Δανία, η Φινλανδία, η Ι ερμανία, οι Κάτο) Χώρες, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Ινδονησία και η Κολομβία. * για χρήση Εξαίρεση να κρίσιμης σημασίας, ώστε εξακολουθήσει να είναι διαθέσιμο στις περιπτώσεις για τις οποίες δεν έχει εξευρεθεί βιώσιμη από τεχνικής ή οικονομικής πλευράς εναλλακτική ουσία ή τεχνική. το μεθυλοβρο)μίδιο Η εξαίρεση αυτή αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι το μεθυλοβρωμίδιο είναι πιθανόν να μην έχει υποκατασταθεί σε όλες τις χρήσεις του μέχρι το 2001. Η επιτροπή τεχνικών επιλογών για το MBr του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ εκτιμά ότι υπάρχουν ήδη καλές εναλλακτικές λύσεις για το 90% περίπου των σημερινών χρήσεο)ν της ουσίας. Ο προτεινόμενος κανονισμός παρέχει μια ευέλικτη διαδικασία, με την οποία οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν εξαιρέσεις για χρήση κρίσιμης σημασίας, εφαρμόζοντας τα κριτήρια που καθορίζονται στον ; r,'^"ΐσμό. Κατ' αυτόν τον τρόπο αναγνο>ρίζεται ότι τα κράτη μέλη είναι σε θέση να γνιορίζουν καλύτερα ποιες εναλλακτικές λύσεις αποδίδουν στις τοπικές συνθήκες τις επ'. Λ-ράτειάς τους. 15 35. 36. 37. (i) Τι είναι το μεθυλοβροηιίδιο; Το μεθυλοβρωμίδιο είναι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό αέριο γεωργικό φάρμακο ευρέως φάσματος. Εκτός από το ότι αποτελεί ισχυρό παράγοντα καταστροφής του όζοντος, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το έχει κατατάξει στις "πολύ τοξικές" ουσίες. Μετά από πολλά περιστατικά δηλητηρίασης, οι περισσότερες χώρες εφαρμόζουν σήμερα αυστηρά μέτρα ελέγχου της χρήσης του και έχουν επιβάλει την εφαρμογή του από επιχειρήσεις υποκαπνισμού που διαθέτουν ειδική άδεια. Πολλές χώρες έχουν επίσης θεσπίσει μέτρα για τη πρόληψη της μόλυνσης του αέρα και των υδάτων της γύρω περιοχής κατά τον υποκαπνισμό. Η Ιταλία, λόγου χάριν, απαγόρευσε τη χρήση MBr στις εντατικές καλλιέργειες ανθοκηπευτικών γύρο) από τη λίμνη Bracciano μετά από ανησυχίες για μόλυνση της λίμνης. Όταν διασπείρεται στο έδαφος, το MBr εξολοθρεύει όλους τους οργανισμούς του, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που συντελούν στη διατήρηση της υγείας του εδάφους. Η πιθανότητα υπολειμμάτων οδήγησε πολλές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης του κλάδου των υπεραγορών να απαιτούν από τους προμηθευτές τους να εφαρμόζουν ολοκληρωμένη διαχείριση των βλαβερών οργανισμών (ΙΡΜ) αντί του MBr για την καταπολέμηση των βλαβερών οργανισμών που * αναπτύσσονται στο έδαφος. Η απαίτηση αυτή είναι συνεπής με το πέμπτο πρόγραμμα δράσης της Κοινότητας για το περιβάλλον, το οποίο περιλαμβάνει διατάξεις για τη μετάβαση στην ΙΡΜ και τη σημαντική περιστολή της χρήσης γεωργικών φαρμάκου μέχρι το 2000. (ii) Χρήσεις του μεθυλοβροηιιδίου στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα κατέχει τη δεύτερη θέση στον κόσμο στην κατανάλιυση μεθυλοβρωμιδίου. Η ουσία αυτή χρησιμοποιείται πρωτίστως για υποκαπνισμό του εδάφους (90%) αλλά και για υποκαπνισμό αγροτικών προϊόντων (3%) και του εσωτερικού κτιρίων όπως οι αλευρόμυλοι (3%), καθώς επίσης ως χημική πρώτη ύλη για την παραγωγή φαρμακευτικών και άλλο>ν προϊόντων (4%). Η συνολική ποσότητα που επιτρέπεται να διατίθεται στην κοινοτική αγορά περιορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94 σε 16. 472 τόννους για το 1997, με προοπτική να μειωθεί κατά 25% το 1998, φθάνοντας τους 12. 533 τόννους. Η χρήση MBr για υποκαπνισμό του εδάφους περιορίζεται στις μονοκαλλιέργειες υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως τομάτες, φράουλες, πεπόνια, αγγούρια και λουλούδια. Περισσότερο από το 50% του MBr που χρησιμοποιείται στην Κοινότητα καταναλώνεται από την Ιταλία αλλά τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται σημαντικές διακυμάνσεις στη χρήση του, η οποία μειώθηκε κατά 18% στο Βέλγιο και κατά 73% στη Δανία ενο') καταργήθηκε, τελείιος στις Κάτο> Χώρες και στη Ι ερμανία. Αντίθετα, η χρήση (Αυξήθηκε κατά 50% στην Ισπανία και ακόμη περισσότερο στη Σικελία, στη οποία αναλογεί σήμερα περισσότερο από 20% της συνολικής κατανάλωσης MBr στην Κοινότητα. (iii) Επιλογές όσον αφορά τον έλεγχο του μεθυλοβρωμιδίου 38. Προτείνεται η κατάργηση της παραγο)γής και της κατανάλωσης MBr το 2001, με μία εξαίρεση για χρήσεις κρίσιμης σημασίας. Π προσέγγιση αυτή είναι συνεπής με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, σύμφο>να με το οποίο οι εκπομπές ουσιών που καταστρέφουν το όζον εξαλείφονται μέσοι της σταδιακής κατάργησης της παραγωγής και της κατανάλωσης τους (που ορίζεται ως παραγωγή συν εισαγωγείς μείον εξαγωγές). Η 16 39. 40. 41. πρόταση είναι επίσης συνεπής προς τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94, που περιορίζει την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά MBr. Ο κλάδος του υποκαπνισμού εισηγήθηκε μια εναλλακτική προσέγγιση. Προτείνουν απλώς την περιστολή των εκπομπο')ν με τη χρήση πρακτικά αδιαπέραστοι πλαστικών φύλλο>ν και τη μείωση το>ν δόσεων, χοιρίς να θιγεί η παραγο>γή και η κατανάλο>ση. 11 πρόταση αυτή, μολονότι ευπρόσδεκτη ο>ς μέσο περιορισμού το>ν εκπομπών, δεν θα επέτρεπε στην Κοινότητα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Πρωτόκολλο, στο οποίο έγινε δεκτό εξαρχής ότι η περιστολή το>ν εκπομπών είναι αδύνατον να ελεγχθεί και, συνεπώς, δεν μπορεί να χρησιμεύσε. ι ο>ς επαρκής βάση για την προστασία του στρώματος του όζοντος. Στις περιπτώσεις όπου θα μπορεί να συνεχιστεί η χρήση MBr, π. χ. βάσει της εξαίρεσης για χρήση κρίσιμης σημασίας, θα είναι σημαντικό να περιοριστούν οι εκπομπές. Ο προτεινόμενος κανονισμός απαιτεί από τις επιχειρήσεις υποκαπνισμού να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για την αποτροπή των διαρροών μεθυλοβρωμιδίου κατά τον υποκαπνισμό και να υποβάλλουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τα μέτρα αυτά και με τις εκτιμήσεις για τις εκπομπές. (iv) Υποκατάστατα του μεθυλοβρωμιδίου Έστω και αν δεν υπάρχει μία και μόνη εναλλακτική ουσία που θα μπορούσε να υποκαταστήσει το μεθυλοβρο)μίδιο σε όλες τις τρέχουσες εφαρμογές του, έχουν υιοθετηθεί με επιτυχία στην επαγγελματική καλλιέργεια ανθοκηπευτικο>ν ορισμένες εναλλακτικές προσεγγίσεις της καταπολέμησης το>ν βλαβερών οργανισμών του εδάφους. Στις λύσεις αυτές συγκαταλέγονται η αμειψισπορά, η χρήση συνδυασμών γευ>ργικών φαρμάκοιν, η χρήση φυσικών και συνΟειικώνυποστρο)μάτυ>ν, η αποστείρυ>ση με ατμό, η έκθεση στον ήλιο, τα βιολογικά μέσα ελέγχου, η αλλαγή των καλλιεργούμενιυν ποικιλιών και το βαθύ όργωμα. Χρησιμοποιούνται με επιτυχία σε ορισμένα κράτη μέλη αντί του MBr χωρίς αρνητικές συνέπειες για τη συγκομιδή, την οικονομική απόδοση ή την απασχόληση. Ανάλογες εμπειρίες έχουν αναφερθεί από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Λατινική Αμερική. Σήμερα υπάρχουν τεχνικά και οικονομικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις για τις περισσότερες από τις τρέχουσες χρήσεις του MBr, οπότε είναι πλέον δυνατόν να προγραμματιστεί η κατάργηση του το 2001, με τη σημαντική εγγύηση της εξαίρεσης για χρήση κρίσιμης σημασίας στις ελάχιστες εναπομένουσες περιπτώσεις, για τις οποίες δεν έχουν ακόμη εξευρεθεί υποκατάστατα. (ν) Τα αποτελέσματα της κατάργησης σε σύντομο χρόνο με μία εξαίρεση για χρήση κρίσιμης σημασίας Η κατάργηση του MBr το 2001 θα υποβοηθήσει την ταχεία υιοθέτηση το)ν ήδη διαθέσιμων εναλλακτικών λύσικυν, ενώ η εξαίρεση για χρήσεις κρίσιμης σημασίας εγγυάται ότι οι γείυργοί δεν θα στερηθούν το MBr πριν τους 7ΐροσφερ0εί ένα καλό υποκατάστατο. 11 εξαίρεση θα εγκρίνεται από τα κράτη μέλη για να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στις καλλιέργειες και στις τοπικές συνθήκες, όπως το κλίμα και ο τύπος του εδάφους. Οι εν λόγω εξαιρέσεις για κρίσιμης σημασίας χρήσεις θα περιορίζονται σε κάποιες πολύ συγκεκριμένες εφαρμογές και περιοχές εντός ενός δεδομένου κράτους μέλους και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να έχουν επίπτωση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Οι παρεκκλίσεις αυτές θα έχουν ίσο>ς μεγαλύτερη έκταση στην αρχή, αλλά θα αξιολογούνται τακτικά και θα περιοριστούν ανάλογα με την πρόοδο στην ανάπτυξη και διάθεση οικονομικά συμφερουσών εναλλακτικών τεχνικών. Κάθε κράτος μέλος θα 17 42. 43. 44. υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τις εξαιρέσεις που εγκρίνει, τα δε κριτήρια για τον προσδιορισμό των χρήσεων κρίσιμης σημασίας θα επανεξετάζονται τακτικά με βάση τις ανωτέρω εκθέσεις, την τεχνική πρόοδο και τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις. (vi) Οικονομικές συνέπειες της αντικατάστασης του μεθυλοβρωμιδίου Η βιομηχανία μεθυλοβρωμιδίου ισχυρίζεται ότι η κατάργηση του MBr θα μειώσει την απόδοση των καλλιεργειών, θα πλήξει την κερδοφορία και θα αυξήσει την ανεργία. Αυτό το σενάριο δεν μπορεί να θεωρηθεί απίθανο, αν π. χ. υποτεθεί ότι καταργείται αιφνιδίως το μεθυλοβρωμίδιο ενώ ακόμη δεν διατίθενται τεχνικά και οικονομικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις, αλλά δεν προτείνεται κάτι τέτοιο. Τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα που διαπιστώθηκαν σε πολλές περιπτώσεις όπου το MBr έχει ήδη αντικατασταθεί, σε συνδυασμό με την ασφαλιστική δικλείδα που συνιστά η εξαίρεση για χρήση κρίσιμης σημασίας, επιτρέπουν τη σταδιακή κατάργηση του MBr χο>ρίς να ζημιωθούν οι γεοιργοί. που το χρησιμοποιούν σήμερα. Το Μάιο του 1997 ολοκληρώθηκε μια μελέτη που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με θέμα το κόστος και τις επιπτώσεις της σταδιακής κατάργησης του MBr στην Κοινότητα. Στη μελέτη αυτή παρατίθενται πολλά παραδείγματα επιτυχούς αντικατάστασης του MBr από εναλλακτικές τεχνικές χωρίς δυσμενή επίδραση στην απόδοση των καλλιεργειών ή στα κέρδη: • • • • η καλλιέργεια φράουλας σε φυσικό υποκατάστατο του εδάφους στην Ιταλία αποδίδει 4,8 kg/m2 έναντι μέσης απόδοσης 3,0 kg/m2 στην Ιταλία και στην Ισπανία με χρήση MBr η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία καλλιεργειών πιπεριάς σε αγρούς στην Ιταλία αύξησε την απόδοση τους κατά 20% σε σύγκριση με το MBr η εγκατάλειψη του MBr υπέρ το>ν συνθετικών υποστρωμάτο)ν στις Κάτο> Χώρες αύξησε την απόδοση τυ>ν καλλιεργειο'ιν τομάτας κατά 10% με αποτέλεσμα να φθάσε. ι τα 52 kg/m*· στη Ραγκούσα της Ιταλίας, η αντικατάσταση του MBr από ένα συνδυασμό έκθεσης στο ηλιακό φο>ς και ΙΡΜ ε. ίχε <υς αποτέλεσμα να αυξηθούν τα κέρδη φθάνοντας τα 2000 δολάρια ΗΠΑ ανά εκτάριο. Η πείρα δείχνει ότι αυτές οι εναλλακτικές τεχνικές αποδίδουν καλύτερα αποτελέσματα όταν ενσωματώνονται στο σύστημα εκμετάλλευσης και στοχεύουν σε συγκεκριμένους βλαβερούς οργανισμούς και συγκεκριμένες καλλιέργειες. Ενώ το MBr εξολοθρεύει τα πάντα αδιακρίτως σε οποιοδήποτε είδος καλλιεργούμενου φυτού, η χρήση εναλλακτικών τεχνικών απαιτεί εύστροφη προσέγγιση, στηριζόμενη σε ευρύτερη ενημέρωση, για την εξεύρεση της καλύτερης για μια συγκεκριμένη καλλιέργεια αγωγής κατά συγκεκριμένου βλαβερού οργανισμού σε ειδικές τοπικές συνθήκες. Από την άποψη αυτή, η χρήση υποκατάστατων απαιτεί ενδεχομένως πιο ειδικευμένο γεωργικό εργατικό δυναμικό απ' ό,τι το MBr. Αυτό έχει μεν συνέπειε. ς ο>ς προς το κόστος αλλά προσφέρει επίσης προοπτικές απασχόλησης και επαγγελματικής κατάρτισης που θα ωφελούσαν τον κλάδο της γειοργίας. II ταχεία υιοθέτηση εναλλακτικών λύσεων θα μπορούσε, να επηρεάσει θετικά την ανταγυΜστικότητα της κοινοτικής γεο>ργίας: 45. 46. 2. 4 47. 48. * * * συμβάλλοντας στην αειφορία της κοινοτικής γεωργικής παραγωγής σε πιο μακροπρόθεσμη βάση, δημιουργώντας εξαγο)γικές αγορές για τις φιλοπεριβαλλοντικές καταπολέμησης των βλαβερών οργανισμών, καλύπτοντας την αυξανόμενη ζήτηση γεωργικών προϊόντο)ν απαλλαγμένων από γεωργικά φάρμακα. τεχνολογίες Υποστηρίζεται ότι η Κοινότητα δεν θα πρέπει να καταργήσει το MBr, όσο αυτό εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στις βορειοαφρικανικές χώρες. Εκφράζονται φόβοι ότι τα γεωργικά προϊόντα που αναπτύσσονται με MBr στο Μαρόκο και στην Τυνησία μπορεί να εκτοπίσουν την εγχώρια παραγωγή στην κοινοτική αγορά. Οι φόβοι αυτοί στηρίζονται στην πεποίθηση ότι η χρήση υποκατάστατων οδηγεί αναπόφευκτα σε ακριβότερα ή χαμηλότερης ποιότητας προϊόντα σε σχέση με τη χρήση MBr αλλά η αντίληψη αυτί'* δεν τεκμηριώνεται από τα γεγονότα. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες η υιοθέτηση εναλλακτικοί συστημάτιον που βελτιώνουν την κερδοφορία να επιτρέψει στους γειοργούς της Κοινότητας να προσφέρουν προϊόντα φθηνότερα από τους ανταγωνιστές τους. Οι Κάτο) Χώρες, για παράδειγμα, αφού κατάργησαν το MBr, ανέπτυξαν με επιτυχία τη χρήση υποστρωμάτων υψηλής απόδοσης και διατήρησαν τη δεσπόζουσα θέση τους σε καλλιέργειες όπως η τομάτα. Η εμπειρία αυτή και ανάλογες τεχνικές θα μπορούσαν να προσαρμοστούν για χρήση σε όλη την έκταση της Κοινότητας καλλιέργειες που σήμερα αναπτύσσονται με τη βοήθεια του μεθυλοβρωμιδίου. Αναγνωρίζοντας τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γεωργοί της Νότιας Ευρώπης, η Επιτροπή διοργάνωσε στην Τενερίφη, τον Απρίλιο του 1997, ημερίδα με θέμα "Υποκατάστατα του μεθυλοβρωμιδίου για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης". Στα συμπεράσματα αναφέρεται: "Η ύπαρξη πολλών εναλλακτικών λύσεων αντί της χρήσης MBr για υποκαπνισμό του εδάφους αποδείχθηκε πλήρως, και από τις πα()ουσιάσεις και από επισκέψεις να εφαρμοστούν άμεσα στις χώρες της Νότιας Ευρώπης. " σε αγρούς παραγωγών. Πολλές από τις μεθόδους αυτές μπορούν Σταδιακή κατάργηση της διάθεσης στην αγορά και της χρήσης CFC και άλλων πλήρως αλογονωμένων υδρογονανθράκων Βάσει του ισχύοντος κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94 του Συμβουλίου, η Κοινότητα κατόρθωσε να επιτύχει τη γενική σταδιακή κατάργηση της παραγο)γής CFC και άλλων πλήρως ανλογωνομένιον ελεγχόμενοι ουσκυν. Μολονότι όμιυς οι έχουν καταργηθεί από το 1995 (και τα halon από το 1994), εξακολουθούν να κυκλοφορούν στην ευρωπαϊκή αγορά υπερβολικά πολλοί φθηνοί CTC, πράγμα που καθυστερεί τη στροφή σε εναλλακτικές λύσεις. Η συνεχιζόμενη διαθεσιμότητα εξηγείται <ος ένα βαθμό από τα υπάρχοντα αποθέματα και από την ανακύκλωση, ενώ σημαντικό μερίδιο ευθύνης θεωρείται ότι φέρουν και οι παράνομες εισαγυ>γές. ( TC Με. δεδομένο το γενικό στόχο του Ι Ιροποκόλλου του Μόντρεαλ και του κανονισμού, που είναι η εξάλειψη των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, και αν /. ηφθεί υπόψη ο χρόνος που έχει ήδη παρέλθει από την απαγόρευση της παραγωγής, είναι πλέον δικαιολογημένο να απαγορευθούν οι πωλήσεις και η χρήση των CFC, halon και άλλων πληροίς αλογονωμένων ελεγχόμενων ουσιών. Με τον όρο "χρήση" καλύπτεται η χρησιμοποίηση τους στην παραγωγή ή στη συντήρηση προϊόντων ή εξοπλισμού (π. χ. επαναπλήρωση 19 ψυκτικών συστημάτο)ν) ή σε διεργασίες. Η προτεινόμενη απαγόρευση ισχύει με. την επιφύλαξη περιορισμένων εξαιρέσεων για να διευκολυνθεί η μεταβατική φάση και της δυνατότητας τοιν "βασικών χρήσεων". Με το μέτρο αυτό θα εκλείψει η αγορά τιυν συγκεκριμένων ουσιών, πράγμα που αποτελεί το αποτελεσματικότερο μέσο για να σταματήσουν οι παράνομες εισαγωγές. 49. Όσον αφορά τις βασικές χρήσεις CFC, η Επιτροπή χαράσσει τώρα μεταβατική στρατηγική για τον περιορισμό των χρήσεων σε ιατρικές συσκευές εισπνοής μετά την εντολή προς τα συμβαλλόμενα μέρη βάσει του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Ολοκληρώνεται τώρα ένα "στρατηγικό σχέδιο" με τη συμμετοχή των κρατών μελών καθώς και όλων των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων για την επίτευξη ταχείας στροφής σε προϊόντα χωρίς CFC στον ιατρικό κλάδο. 2. 5 Εμπόριο ουσιών που καταστρέφουν το όζον - απαιτήσεις χορήγησης αδειών 50. 51. Στην ένατη σύνοδο το)ν συμβαλλομένου μερών, το Ι Ιρο>τόκολλο του Μόντρεαλ τροποποιήθηκε με τη νέα απαίτηση από τα συμβαλλόμενα μέρη να εγκαθιδρύσουν σύστημα χορήγησης αδειών για τις εισαγα>γές και εξαγωγές ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Η κατάλληλη παρακολούθηση του εμπορίου ελεγχόμενων ουσιών μέσω της υπαγωγής του σε απαιτήσεις χορήγησης άδειας και υποβολής στοιχείων, αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την αξιολόγηση από τα συμβαλλόμενα μέρη των επιδόσεων τους στην εξάλειψη των ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Επιπλέον, ενισχύει σημαντικά τις προσπάθειες για την καταστολή του παράνομου εμπορίου των ουσιών αυτών, ιδιαίτερα επειδή οι σχετικές υποχρεώσεις επιβάλλονται τώρα σε όλα τα μέρη του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94, οι εισαγωγές ήδη υπόκεινται στην Κοινότητα σε απαίτηση ποσόστωσης και έγκρισης, η οποία διατηρείται στην παρούσα πρόταση. Η εν λόγω απαίτηση για χορήγηση άδειας επεκτείνεται και στις "εργασίες τελειοποίησης προς επανεξαγωγή", δηλαδή στις ελεγχόμενες ουσίες που εισέρχονται στην Κοινότητα για να υποβληθούν εκ νέου σε επεξεργασία/συσκευασία, μετά την οποία πρόκειται να επανεξαχθούν. Πέραν του συστήματος που ισχύει για τις εισαγωγές, προτείνεται να θεσπιστεί και ένα σύστημα για την έγκριση το>ν εξαγοιγών ουσιών που καταστρέφουν το όζον, το οποίο συμπληρώνεται με καταλληλότερες απαιτήσεις υποβολής στοιχεύυν για τις εταιρείες που εμπορεύονται ουσίες που καταστρέφουν το όζον. Σε αντιδιαστολή με την απαίτηση για έκδοση άδειας εισαγωγής για κάθε φορτίο χωριστά, η πρόταση προβλέπει γενική έγκριση των εξαγωγών κατόπιν αιτήσεως, που πρέπει να υποβάλλεται στην Επιτροπή στην αρχή του έτους. Το σύστημα έχει διαμορφωθεί κατά τρόπον ώστε να ανταποκρίνεται στην απαίτηση του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, ιδίως δε να επιτρέπει τη διασταύρωση πληροφοριών με άλλα συμβαλλόμενα μέρη, χο>ρίς να επιβαρύνει με άσκοπες διοικητικές διατυπώσεις τις επιχειρήσεις και τις αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές. 20 Παράρτημα 1 Εκτίμηση των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις με ιδιαίτερη αναφορά στις MME Τίτλος της πρότασης: Σχέδιο πρότασης για κανονισμό σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος. Αριθμός αναφοράς του εγγράφου: 98003 I. Ποιοι θίγονται από την πρόταση; Η πρόταση θα έχει επίδραση στους: Ι. Παραγωγούς Α. ουσιών που καταστρέφουν το όζον και υποκατάστατων αυτών των ουσιών Β. εξοπλισμού και προϊόντων στα οποία χρησιμοποιούνται οι ανωτέρω ουσίες ή/και τα υποκατάστατα τους, όπου συμπεριλαμβάνονται οι κατασκευαστές αφρο>δο')ν πλαστικών και ψυκτικών συσκευών II. Χρήστες Α. ουσιών που καταστρέφουν το όζον ο>ς διαλυτών και στη γειυργία (MBr) Β. ψυκτικών συσκευών, εξοπλισμού για εφαρμογές TÎDV διαλυτών και μονωτοαυν προϊόντων III. Επιχειρήσεις υποκαπνισμού με μεθυλοβρωμίδιο Οι οκτώ ευρωπαίοι παραγωγοί ουσιών που καταστρέφουν το όζον είναι στο σύνολο τους μεγάλες εταιρείες ή θυγατρικές τους. Η παρούσα πρόταση περιορίζει τις δυνατότητες αύξησης των συνολικών πωλήσεων τους στο άμεσο μέλλον και μπορεί τελικά vex επιφέρει πτώση των πωλήσεων HCFC. Δεδομένου όμως ότι η κατανάλωση HCFC ούτως ή άλλως υπόκειται ήδη σε έλεγχο βάσει του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ, οι τυχόν αρνητικές συνέπειες για τους παραγωγούς αναμένεται ότι θα είναι μικρής σημασίας. Παράλληλα, η πρόταση θα έχει ευνοϊκή επίδραση στις πωλήσεις υποκαταστάπυν. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι παραγο)γοί παράγουν και τα υποκατάστατα, οι συνολικές επιππυσεις σ' αυτούς μπορεί να είναι ακόμη και θετικές. Η πρόταση θα προσφέρε. ! πλεονεκτήματα στους κοινοτικούς παραγυ>γούς και καταναλυντές τεχνολογιών και ουσιών που δεν καταστρέφουν το όζον, τονώνοντας τις αντίστοιχες αγορές. ( )ι τυχόν αρνητικές συνέπειες για τους παραγο>γούς ε. ξοπλισμού ή τους χρήστες ουσιών πον καταστρέφουν το όζον (ειδικότερα HCFC και. μεΟυλοβροηιιδίου) προβλέπεται ότι θα είναι περιορισμένες για τους εξής λόγους: 1. 2. 3. υπάρχει μεγάλος αριθμός εναλλακτικών λύσεων, που διατίθενται c ·: λογικές τιμές· αναμένεται περαιτέρω πτώση των τιμών ως αποτέλεσμα οικονομιών κλίμακας· η πρόταση παρέχει σκοπίμως μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια για τη μετάβαση στις ιδιαίτερες εναλλακτικές δυσχέρειες, όπως π. χ. η μετατροπή ορισμένων εγκαταστάσεων παραγωγής αφρωδών πλαστικών τεχνικές, στις περιπτώσεις όπου αυτή προσκρούει σε 21 4. 5. 2. σε πολλές περιπτώσεις, οι αρχικές δαπάνες για τη μετατροπή των μονάδων παραγωγής θα αντισταθμιστούν με την πάροδο του χρόνου από τη μείωση των δαπανών εκμετάλλευσης, π. χ. στην περίπτωση του υδατικού καθαρισμού αντί της χρήσης διαλυτών που περιέχουν HCFC· η πρόταση επιτρέπει και άλλες εξαιρέσεις σε ειδικές περιπτο')σεις, όπου είτε δεν έχουν εξευρεθεί εναλλακτικές λύσεις είτε οι διαθέσιμες δεν είναι ικανοποιητικές. Τι θα πρέπει να πράξουν «ι επιχειρήσεις για να συμμορφωθούν με τον προτεινόμενο κανονισμό; Η τήρηση του κανονισμού θα απαιτήσει και από τους παραγωγούς και από τους χρήστες εξοπλισμού και προϊόντων για ψύξη, εφαρμογές των διαλυτών και μόνωση να στραφούν σε φιλοζοντικές εναλλακτικές τεχνικές. Οι επιχειρήσεις θα υποχρεωθούν: 1. 2. 3. 4. να ενημερωθούν σχετικά με τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις, να αποφασίσουν ποια είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση για την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, να πραγματοποιήσουν ορισμένες επενδύσεις σε νέα τεχνολογία χωρίς ουσίες που καταστρέφουν το όζον, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προσαρμόσουν τις εγκαταστάσεις και την πρακτική τους στη σωστή χρήση των υποκατάστατο)ν (που μερικές φορές είναι εύφλεκτα ή τοξικά). Ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα το>ν MME σε. σχέση με την εγκατάλειψη το)ν ουσιών που καταστρέφουν το όζον είναι η ελλιπής ενημέρο>σή τους σχετικά με τις εναλλακτικές λύσεις. Το πρόβλημα αυτό δεν είναι ουσιαστικό: η Υπηρεσία Βιομηχανίας και Περιβάλλοντος του UNEP στο Παρίσι εκδίδει τακτικά ενημερο)τικά δελτία για τα εναλλακτικά συστήματα, των οποίων οι πληροφορίες διατίθενται επίσης από βάση δεδομένων. Επιπλέον, η Επιτροπή ετοιμάζει βάση δεδομένων για τα διαθέσιμα στην Ευρώπη εναλλακτικά συστήματα. 3. Ποιες είναι οι πιθανές οικονομικές επιπτώσεις της πρότασης; Η ισχύουσα νομοθεσία επιβάλλει ούτως ή άλλως την πραγματοποίηση επενδύσεων σε υποκατάστατα των ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Η παρούσα πρόταση θα έχει ως αποτέλεσμα να επιταχυνθεί η κίνηση αυτί'* σε ορισμένους κλάδους. Οι οικονομικές συνέπειες για τους παραγωγούς ουσιών που καταστρέφουν το όζον αναμένεται να είναι περιορισμένες ή ακόμη και θετικές, εφόσον σημειωθεί ραγδαία άνοδος των πο)λήσεων υποκατάστατων. Οι παραγωγοί αφρωδών πλαστικών και οι κατασκε. υαστές εξοπλισμού και προϊόναυν ψύξης θα υποχρεωθούν να στραφούν σε υποκατάστατα αλλά οι εργασίες για την ανάπτυξη εναλλακτικοί λύσεων ως επί το πλε. ίστον έχουν ήδη ολοκληρο)θεί. Κατά συνέπεια, οι δαπάνες θα είναι μάλλον περιορισμένες. Το άμεσο κόστος για τον κλάδο της ψύξης υπολογίστηκε στη μελέτη March σε λιγότερο από 2% του ετήσιου κύκλου εργασιών. Για τον κλάδο των αφρο>δών πλαστικών, η ίδια μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν όλες οι ουσίες που καταστρέφουν το όςον καταργούνταν σταδιακά μέχρι το 2000, οι συνολικές δαπάνες μετατροπής θα ανέρχονταν σε 15% του ετήσιου κύκλου εργασιών. Ο προτεινόμενος κανονισμός, όμως, παρέχει σημαντικά μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια για τη μετατροπή των εγκαταστάσεων στους υποκλάδους του ο? κλάδου των αφρωδών πλαστικών, στους οποίους η κατάργηση σε πολύ σύντομο χρόνο θα συνεπαγόταν σχετικά μεγάλες δαπάνες. Κατ' αυτό τον τρόπο, το κόστος μετατροπής μπορεί πιθανότατα να περιοριστεί σε 4% περίπου του ετήσιου κύκλου εργασιών. Ας σημειωθεί ακόμη ότι το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών αυτών προβλέπεται να μετακυλιστεί στους χρήστες, οπότε το κόστος επενδύσεων θα κατανεμηθεί σε μεγάλο αριθμό χρηστών. Η πρόταση ενδέχεται επίσης να διευρύνει τις προοπτικές εξαγωγών για τις εταιρείες που αναπτύσσουν εναλλακτικά συστήματα, μόλις η σταδιακή κατάργηση αρχίσει να αυξάνει τη ζήτηση εναλλακτικών ουσιών και τεχνολογιών εκτός Ευρώπης. Αυτό θα ευνοούσε ιδιαίτερα τους παραγωγούς προϊόντων υποκατάστασης του εξοπλισμού στον οποίο χρησιμοποιούνται HCFC, καθώς η Ευρώπη θα είχε το προβάδισμα παγκοσμίως. Δεδομένου ότι στην ευρο)παϊκή αγορά θα έχουν κυκλοφορήσει εναλλακτικά συστήματα δυνάμει του κανονισμού, οι παραγο>γοί της ΕΕ θα διαθέτουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, όταν θα αρχίσει να αυξάνεται η ζήτηση προϊόντων χο)ρίς HCFC σε άλλα μέρη. Λυτό συμβαίνει ήδη με τις ψυκτικές συσκευές υδρογονανθράκων με αφρώδη πλαστικά διογκοηιένα επίσης με υδρογονάνθρακες, που εξάγουν η Γερμανία και η Σουηδία, με τον κλιματισμό μι: υδρογονάνθρακες ή αμμο)νία (Ηνοηιένο Βασίλειο και Ιταλία), τους σωλήνες για κεντρική θέρμανση συνοικίας με μύνιοση χωρίς ουσίες που καταστρέφουν το όζον (Δανία, Σουηδία) και τα ψυκτικά συστήματα επαγγελματικής χρήσεο)ς με αμμωνία (Δανία). Διανοίγονται επίσης πρόσθετες προοπτικές για τις MME στον τομέα της ανάκτησης και ανακύκλωσης ουσιών που καταστρέφουν το όζον. Όσον αφορά το μεθυλοβρωμίδιο, είναι σαφές ότι η επιμελής χρήση σωστά επιλεγμένων εναλλακτικών ουσιών και τεχνικών μπορεί να οδηγήσει σε απόδοση των καλλιεργειών και κέρδη ίσα ή μεταλύτερα απ* ό,τι η χρήση MBr. Για παράδειγμα, η Ιταλική Ένωση Επιχειρήσεων Υποκαπνισμού διαπιστώνει την καλή σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία για ορισμένες καλλιέργειες. Παρατηρεί ότι η εφαρμογή συστημάτων αμειψισποράς θα περιόριζε τον αριθμό των παθογόνων μικροοργανισμών του εδάφους και θα επέτρεπε τη χρήση εναλλακτικών μέσων υποκαπνισμού σε μικρότερες δόσεις. Στην έκθεση της ένωσης προτείνεται η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, σε συνδυασμό με. βιολογικά μέσα ελέγχους/μικρές δόσεις μέσο)ν υποκαπνισμού, ο>ς καλή εναλλακτική'* λύση αντί της χημικής απολύμανσης του εδάφους με MBr, ιδίως για τη νότια Ιταλία, λύση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλη τη Μεσόγειο. 4. Η πρόταση περιλαμβάνει μέτρα για να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη θέση των M M E; Η πρόταση αφορά ειδικά τις MME, κατά το μέτρο που πολλοί παραγωγοί και χρήστες εναλλακτικών συστημάτων είναι κυρύυς MME και όχι μεγάλες εταιρείες, αν και οι παραγωγοί τεχνολογίας βασιζόμενης σε ουσίες που καταστρέφουν το όζον είναι στην πλειονότητα τους μεγάλες εταιρείες. Στην περίπτωση των κλιματιστικών μηχανημάτων επαγγελματικής χρήσης, το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού στον οποίο χρησιμοποιούνται ουσίες που καταστρέφουν το όζον προέρχεται από μεγάλους παραγωγούς εγκατεστημένους εκτός Ευρώπης ενώ τα εναλλακτικά συστήματα παράγονται ως επί το πλείστον από μικρές εταιρείες που εδρεύουν στην Κοινότητα. Τα προϊόντα που περιέχουν I KTC χρησιμοποιούνται σήμερα από πολλές MME αλλά η πρόταση δεν επιβάλλει τη μετατροπή του υφιστάμενου εξοπλισμού. Οταν είναι αναγκαία η προμήθεια νέου εξοπλισμού απαλλαγμένου από IICFC, το κόστος του στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα είναι σημαντικά υψηλότερο έναντι το>ν προϊόντων που βασίζονται στους 1ICFC. Στους 23 υποκλάδους του κλάδου των αφρωδών πλαστικών όπου οπι περισσότεροι παραγωγοί είναι MME καθώς και στους χρήστες διαλυτών (πολλοί από τους οποίους επίσης είναι MME), η πρόταση παρέχει σχετικά πολύ χρόνο για να ολοκληρώσουν τη σταδιακή κατάργηση των HCFC. Στις περιπτώσεις όπου θα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσχέρειες οικονομικής ή τεχνικής φύσεως, οι MME θα βοηθηθούν από τις εξαιρέσεις για βασική ή κρίσιμης σημασίας χρήση. Οι περισσότερες από τις εταιρείες που ε. κτελούν υποκαπνισμό με MBr στην \·Μ είναι MME. Οι εταιρείες αυτές δήλο)σαν μέσω το>ν ενώσεων τους, ότι προβλέπουν να υποστούν οικονομική ζημία από οποιαδήποτε απόπειρα να επισπευσθεί η σταδιακή κατάργηση του MBr. Λυτό όμιυς είναι ίσως ακριβές μόνο προκειμένου για επιχειρήσεις υποκαπνισμού που ειδικεύονται στην αγωγή με μεθυλοβρωμίδιο χωρίς να προσφέρουν άλλες λύσεις για τη καταπολέμηση συγκεκριμένων βλαβερών οργανισμών ή ασθενειών. Οι επιχειρήσεις υποκαπνισμού με μεθυλοβρωμίδιο οι οποίες δεν θα διαφοροποιήσουν τις υπηρεσίες που παρέχουν, θα κλείσουν ούτως ή άλλως σε λίγα χρόνια, λόγιο της σταδιακής κατάργησης του MBr σε διεθνή κλίμακα σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Π επίσπευση της σταδιακής κατάργησης στην Κοινότητα, συνοδευόμενη από ένα ευέλικτο σύστημα εξαιρέσεων, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο, ώστε οι εταιρείες αυτές να διαφοροποιήσουν τις δραστηριότητες τους και, επομένως, να διατηρηθούν. Ταυτόχρονα, η εγκατάλειψη του MBr θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας στις MME που παρέχουν υπηρεσίες όπως η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία και η αγωγή με ατμό καθώς και στους παραγωγούς υποστρωμάτων. Η πρόταση ορίζει ότι η χρήση μεθυλοβρωμιδίου θα μπορεί να συνεχιστεί σε κρίσιμης σημασίας εφαρμογές στη γεωργία. Θα εξακολουθήσει συνεπώς ο υποκαπνισμός με μεθυλοβρωμίδιο, στο οποίο θα εφαρμόζονται οι νέες τεχνολογίες περιορισμού των εκπομπών, όπο)ς τα πλαστικά φύλλα μεγαλύτερου πάχους. Με το συνδυασμό αυτό, ο υποκαπνισμός με μεθυλοβρο)μίδιο θα γίνει πιο εξειδικευμένη δραστηριότητα, για την οποία οι επιχειρήσεις του κλάδου θα μπορούν κάλιστα να χρεώνουν πρόσθετη αμοιβή. 5. Οι απόψεις των θιγόμενων εταιρειών και των επαγγελματικών οργανώσεων Εκφράζοντας πολλές διαφορετικές απόψεις σχετικά με τις οικονομικές επιπτώσεις των προτεινόμενων μέτρων στις επιχειρήσεις. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, αν ληφθεί υπόψη το ευρύ φάσμα υποκλάδο)ν στους οποίους θα έχει επίδραση η πρόταση. Ειδικότερα, οι ενώσεις επιχειρήσεων ισχυρίζονται ότι η κατάργηση το>ν HCFC νο>ρίτερα απ' ύ,τι προβλέπεται στην παρούσα πρόταση θα είχε αρνητικές οικονομικές συνέπειες για τα μέλη τους. Παρόλα αυτά, σε ορισμένες προτάσεις που υπεβλήθησαν από μεμονωμένες εταιρείες, υποστηρίζεται η επιβολή ακόμα σκληρότερων μέτρων ελέγχου από τα προτεινόμενα σήμμερα. Οι εθνικές επαγγελματικές οργανώσεις των κρατών μελών που έχουν ήδη καταργήσει τους HCFC παραδέχονται και αυτές ότι μια πιο αυστηρή πρόταση θα ήταν ρεαλιστική'] και θα μπορούσε να εφαρμοστεί. 24 6. Διαβουλεύσεις Οι παραγωγοί και οι καταναλωτές ουσιών που καταστρέφουν και ουσιών που δεν καταστρέφουν το όζον εξέφρασαν τις απόψεις του μέσο) το>ν τακτικών συσκέψεων της IGPOL με τις Υπηρεσίες της Επιτροπής. Κατέθεσαν επίσης στοιχεία, είτε απε. υθείας είτε έμμεσα, σε μελέτη με θέμα τα υποκατάστατα των ουσιών που καταστρέφουν το όζον, η οποία εκπονήθηκε για λογαριασμό της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Επιτροπής, ή στις εκθέσεις των τεχνικών επιτροπών του UNEP. Οι φορείς αυτοί είναι οι εξής: Βιομηχανιών), και Μεταλλουργικών GIFAS Aéronautique and Aerospatiale, G1TEP, FIEE (Ομοσπονδία Βιομηχανιών Ηλεκτρικών (Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Ηλεκτρικών, και Ηλεκτρονικών Προϊόντων), ORG ALINE Ηλεκτρονικών, Μηχανουργικών SURCHIM, GRAINDORGE, ELF Atochem, ICI, Rhone-Poulenc, OASI (Ιταλικές Βιομηχανίες Απολίπανσης Μετάλλων), Solvay, ISQPA, BRUFMA, Eurovent, European Panels Federation, Exiba, Dehon, Knaut, Belgian Association of Refrigeration, Acrib, Eucrar, RFIC, CSDF, AREA, KTG, CECOMAF, ASERCOM, PANAMA, Linde, Kaltetechnik, Dansk Teknologisk Institut, Danfoss, Soby Sabroe Refrigeration, A'Gramkow, Dansk Ammoniafabrik, Gram Refrigeration, Koleteknik, Danvalve, Retech Refrigeration Technologies, Calor Gas, University of Hannover- Refregeration Institute, Electroluc, AEG, Integral, Siemens, Tesco, Sainsbury, Cactus, Migros, Bosch, DcLonghi, York International, ABB Stal, Star Refregeration, ALDI, Liebherr, Frigoscandia, Pilkington, Pittsburgh Corning, Robur, Thnnec, Zeo-tech, Birdsall, Eco/eo, Whitbread, Morris and Young, APV Baker, Carrier Air Conditioning, Copelnnd, Eaton Williams. Mitsubishi, Munters Ltd, Toshiba, Armstrong, BASF, Bayer, Lematic, nine Kenmorc, Recticel, Rochwool, AKA kyla, EUROFEU. 25 Παράρτημα 2 Τεχνική και οικονομική σκοπιμότητα των προτεινόμενων μέτρων ελέγχου των HCFC Παραγωγοί HCFC Στην Κοινότητα υπάρχουν εννέα παραγωγοί HCFC, όλοι μεγάλες χημικές εταιρείες ή θυγατρικές τους, που προσφέρουν μεγάλη ποικιλία προϊόντων, μεταξύ των οποίων τα κυριότερα υποκατάστατα των HCFC. Κατά συνέπεια, κάθε διάταξη που συνεπάγεται μείωση της παραγωγής HCFC θα έχει ως αποτέλεσμα νέες αγορές για άλλα τμήματα/μονάδες των ίδιων εταιρειών. Οι απαγορεύσεις της χρήσης HCFC θα αναγκάσει τους παραγωγούς να περικόψουν την παραγωγή τους που προορίζεται για την ευρωπαϊκή αγορά. Η αγορά αυτί'* όμως αντιπροσωπεύει μικρό μέρος της συνολικής αγοράς HCFC, η οποία περιλαμβάνει επίσης την παραγωγή για χρήση ως πρώτη ύλη (που δεν καλύπτεται από τον κανονισμό) και για εξαγωγή. Τα μέτρα ελέγχου της παραγωγής που προτείνονται τ(όρα επιτρέπουν στους παραγο>γούς να εξακολουθήσουν να παράγουν HCFC μέχρι το 2008, χωρίς να υπερβαίνουν τα σημερινά επίπεδα, κατόπιν δε, να συνεχίσουν τις εξαγο>γές IICFC μέχρι το 2014, διατηρώντας τες στα επίπεδα του 1997. Ούτως ή άλλως όμιυς, η σημαντική αγορά HCFC 14lb των ΙIIΙΑ θα έχει εκλείψει μέχρι το 2003, λόγο) της απαγόρευσης της ουσίας στη χώρα. Η Ιαπωνία επίσης θα έχει απαγορεύσει τους HCFC μέχρι το 2004. Στην μελέτη March, που βασίστηκε σε εκτίμηση της ζήτησης στην αγορά, αναφέρεται ότι "είναι ενδεχομένως δυνατόν να διατηρηθούν τα επίπεδα εξαγωγών στο ύψος του 1993 μέχρι το 2009". Τα επίπεδα του 1993 ήταν κατά 35% χαμηλότερα των σημερινών. Αυτό συνεπάγεται προφανώς ότι οι προτεινόμενοι περιορισμοί στην παραγωγή HCFC δεν θα έχουν επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα των παραγιυγών 1 ICI C της Κοινότητας. Παραγωγοί και τελικοί χρήστες προϊόντων και εξοπλισμού με HCFC Η χρήση HCFC στην Ευρώπη το 1996 στους τρεις βασικούς κλάδους εμφαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί: Ι Χρήση HCFC το 1996 (τόννοι ODP) Ψύξη Διαλύτες Αφρώδη πλαστικά 4220 2350 650 Ψύξη Χρήση H C FC το 1996 (%) 32% 10% 57% Ένα μεγάλο μέρος των HCFC χρησιμοποιείται για συντήρηση, δηλαδή επαναπλήρωση των υφισταμένων ψυκτικών συστημάτων λόγιο των διαρροών. Η χρήση HCFC έχει ήδη απαγορευθε. ί σε. πολλούς τύπους συστημάτιον ψύξης και κλιματισμού με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94. Με το νέο άρθρο 5, η απαγόρευση αυτή επεκτείνεται, από την 1η Ιανουαρίου 2001, σε. όλα σχεδόν τα νέα συστήματα ψύξης και κλιματισμού, εκτός από τα αντιστρέψιμα συστήματα κλιματισμού / θέρμανσης, στα οποία προβλέπεται να επιτραπεί η χρήση HCFC μέχρι το 2004, λόγω του ότι δεν υπάρχουν ακόμη εναλλακτικές ουσίες. 26 Η πρόταση θα έχει επίδραση στον υφιστάμενο εξοπλισμό ψύξης μόνο κατά το ότι θα απαγορεύεται από το 2008 η χρήση αχρησιμοποίητων HCFC για συντήρηση. Αυτό δεν να αναμένεται χρησιμοποιούνται ανακυκλωμένοι HCFC και είναι δυνατόν να περιοριστούν σημαντικά οι διαρροές. Θα υπάρχει επίσης άφθονος χρόνος για να αναπτυχθούν νέες εναλλακτικές λύσεις αντί της επαναπλήρωσης. να δημιουργήσει προβλήματα, δεδομένου θα μπορούν ακόμη ότι Ορισμένες από τις εφαρμογές της ψύξης (π. χ. σε καταστήματα λιανικής πώλησης, εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, επιχειρήσεις τροφίμων και στον κλιματισμό οικιακής χρήσειος) στηρίζονται σήμερα σε μεγάλο βαθμό στον HCFC 22. Π απαγόρευση της χρήσης IICFC στα συστήματα ψύξης είναι προφανές ότι θα περιορίσει το μερίδιο της αγοράς που κατέχουν οι παραγίυγοί εξοπλισμού, οι οποίοι δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει ή προγραμματίσει να υιοθετήσουν εναλλακτικές ουσίες. Ταυτόχρονα όμως, η ίδια απαγόρευση θα αποβεί προς όφελος το>ν παραγωγών εναλλακτικών ψυκτικών ρευστών και των παραγωγών εξοπλισμού που έχει σχεδιασθεί για να λειτουργεί με εναλλακτικές ουσίες, που δεν είναι λίγοι στην Κοινότητα. Οι υδρογονάνθρακες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ψυκτικά μέσα είτε μόνοι (σε μικρά συστήματα) είτε ως μέρος δευτερευόντων συστημάτων για ψύξη και κλιματισμό μεγάλης κλίμακας. Οι απαιτήσεις για χαμηλό φορτίο και η βελτίωση της τεχνολογίας των πρακτικών τεχνικής εξυπηρέτησης, και των συστημάτων ελέγχου είχαν ως αποτέλεσμα να γίνει ασφαλής η χρήση των υδρογονανθράκων σε δημόσιους χώρους παρά το γεγονός ότι είναι εύφλεκτοι. Τα συστήματα υδρογονανθράκων χρησιμοποιούνται ήδη σε ψυκτικές συσκευές επαγγελματικής χρήσεως για μικρά καταστήματα λιανικής πώλησης, σουπερμάρκετ, μπαρ, εστιατόρια, πρατήρια βενζίνης και πρατήρια τροφίμων των πρατηρίθ)ν βενζίνης. Αυξάνεται επίσης το μερίδιο των υδρογονανθράκων στην αγορά των κλματιστικών μηχανημάτων. Κατά τους κατασκευαστές και τους διανομείς συστημάτων υδρογονανθράκων για επαγγελματική χρήση, οι χρήστες των συστημάτων αυτών είναι στην πλειονότητα τους MME. Οι υδρογονάνθρακες είναι ενεργειακά αποδοτικοί και συμβατοί με τα περισσότερα από τα πετρελαιοειδή και υλικά των συμπιεστούν. Οι παραγωγοί εξοπλισμού ψύξης επιβεβαίωσαν την άποψη ότι, τουλάχιστον στην περίπτο>ση το)ν μικρότερων συστημάτων, το κόστος μετάβασης σε συστήματα υδρογονανθράκων σπάνια υπερβαίνει το κόστος της μετάβασης σε οποιοδήποτε άλλο σύστημα, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η αμμωνία είναι μια φυσική μεν αλλά τοξική ουσία, η οποία χρησιμοποιείται για ψύξη στη βιομηχανία εδώ και πολλές δεκαετίες με άριστες επιδόσεις από πλευράς ασφάλειας παγκοσμίως. Για παράδειγμα, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Γερμανία, αναλογεί στην αμμωνία άνω του 70% των βιομηχανικών εφαρμογών της ψύξης. Κατά παράδοση, η χρήση της αμμωνίας σε άλλες εφαρμογές πλην της ψύξης στη βιομηχανία υπήρξε περιορισμένη* αλλά τώρα αυξάνεται σε εφαρμογές όπως ο κλιματισμός και οι υπεραγορές. Αλλοι χρήστες είναι μεγάλες εταιρείες τροφίμων, φαρμακευτικές εταιρείες και ζυθοποιίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αμμίυνία απαιτεί τη χρήση και δευτερεύοντος ψυκτικού μέσου σε έμμεσα συστήματα, με. αποτέλε. σμα να ενδείκνυται για μεγάλα συστήματα, αν και πρόσφατα μειώθηκε το κατώτερο όριο μεγέθους για ένα τεχνικά και οικονομικά εφικτό σύστημα αμμωνίας. Οι τιμές των συστημάτων αμμωνίας που πρέπει να αποτελούνται από χάλυβα αντί του χαλκού είναι σήμερα 0-50% υψηλότερες από τ* ς τιμές των συστημάτων HCFC αλλά αναμένεται ότι η διαφορά τιμής θα μειωθεί χάρις σε οικονομίες κλίμακας. Η μεγαλύτερη επένδυση κεφαλαίου προβλέπεται ότι σε πολλές περιπτώσεις θα αντισταθμιστεί μεσομακροπρόθεσμα από την υψηλή ενεργειακή αποδοτικότητα 27 και το χαμηλό κόστος λειτουργίας των συστημάτων αμμωνίας. 11 τιμή της ίδιας της αμμωνίας ανέρχεται στο 20% περίπου της τιμής του IICFC -22. Συστήματα ψύξης ή κλιματισμού με HFC είναι ήδη διαθέσιμα για όλες σχεδόν τις εφαρμογές. Η ονομασία HFC περικλείει ένα ευρύ φάσμα ουσιών (και των μιγμάτων τους) με ελαφρά διαφορετικές ιδιότητες. Ορισμένες από τις ουσίες απαιτούν διαφορετικό σχεδιασμό συστημάτων απ' ό,τι οι HCFC. Κατά τους κατασκευαστές εξοπλισμού, η ανάγκη αυτή μπορεί να οδηγήσει στην αρχή σε αύξηση των δαπανών κατασκευής της τάξεως του 5%. Αυτή η αρχική αύξηση του κόστους θα εξουδετερωθεί με την ευρύτερη διάδοση των συστημάτων HCFC. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χρήση HFC αντί των HCFC δεν έχει σημαντική επίδραση στις επιδόσεις συστημάτων ψύξης (δηλ. ψυκτική ικανότητα και ενεργειακή αποδοτικότητα). Οι HFC, ωστόσο, είναι ουσίες με πολύ μακρό χρόνο υποδιπλασιασμού στην ατμόσφαιρα. Η ιδιότητα τους αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αποτελούν επίσης δυνάμει θερμοκηπιακά αέρια, επιβάλλει να ληφθούν μέτρα για τον έλεγχο των εκπομπών. Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Κιότο που εγκρίθηκε το Δεκέμβριο 1997, οι HFC συμπεριλαμβάνονται στην ομάδα αερίων με κλιματικές επιπτώσεις, για τα οποία η Ε Ε υποχρεούται να περιορίσει τις εκπομπές της κατά 8% στο διάστημα 2008-2012 έναντι των επιπέδων του 1990. Αυτό σημαίνει ότι κάθε χρήση HFC θα πρέπει να συνοδεύεται από αυστηρά μέτρα ελέγχου των εκπομπών. Αλλα ψυκτικά μέσα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται το νερό και τα υδατικά μίγματα, το διοξείδιο του άνθρακα, ο αέρας και άλλοι τύποι κλιματιστικών και ψυκτικών συστημάτων (π. χ. συστήματα απορρόφησης) βρίσκονται σήμερα υπό ανάπτυξη ή χρησιμοποιούνται σε περιορισμένη μόνο έκταση αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι σύντομα θα είναι διαθέσιμα σε ευρύτερη κλίμακα. Παρά την αποδεδειγμένη ευρεία διαθεσιμότητα υποκατάστατων, οι ενώσεις των παραγωγών και χρηστών HCFC ισχυρίστηκαν κατά τις διαβουλεύσεις για την παρούσα πρόταση ότι οι υδρογονάνθρακες είναι κατάλληλοι μόνο για ψυγεία οικιακής χρήσεως, τα δε συστήματα αμμωνίας μόνο για ψύξη στη βιομηχανία. Η βιομηχανία εμφανίζεται επίσης απρόθυμη να επεκτείνει τη χρήση HFC, φοβούμενη μελλοντικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Ως εκ τούτου, διάφορες επαγγελματικές οργανώσεις του κλάδου της ψύξης εξέφρασαν την άποψη ότι οι ημερομηνίες σταδιακής κατάργησης των HCFC δεν θα πρέπει να μετατεθούν νωρίτερα, ταυτόχρονα όμως παραδέχθηκαν ότι, από τεχνικής πλευράς, υπάρχουν εναλλακτικές ουσίες για το νέο εξοπλισμό ψύξης. Εντούτοις, η Σουηδική Ένωση Κατασκευαστών Ψυκτικών Συστημάτων Επαγγελματικής Χρήσης όπως και ορισμένοι παραγωγοί εξοπλισμού (π. χ. Electrolux, Siemens) πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι υποστηρίζουν την ταχεία κατάργηση της χρήσης HCFC. Διαλύτες Οι σημαντικότερες εφαρμογές των HCFC ως διαλυτών είναι ο καθαρισμός ηλεκτρονικού εξοπλισμού, ο καθαρισμός ακριβείας και η απολίπανση μετάλλων πρόκειται για ευρύ φάσμα επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων πολλές MME. Ο προτεινόμενος κανονισμός απαγορεύει τη χρήση HCFC ως διαλυτών από την 1 Ιανουαρίου 2003, με εξαίρεση τον καθαρισμό ακριβείας στην αεροδιαστημική βιομηχανία, για τον οποίο δεν υπάρχουν ακόμη εναλλακτικές ουσίες. Δεδομένου ότι ο κλάδος των διαλυτών χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ποικιλομορφία, περικλείοντας αρκετούς υποκλάδους με πολλές διαφορετικές 28 εφαρμογές, μπορούν ενδεχομένως να εγκριθούν λίγες εξαιρέσεις βάσει του προτεινόμενου καθεστώτος των βασικών χρήσεων για τις εφαρμογές εκείνες στις οποίες ανακύπτουν προβλήματα στην εξεύρεση εναλλακτικών λύσε(υν που να είναι τεχνικά ή οικονομικά συμφέρουσες. Η χρήση εναλλακτικών τεχνικών στο συγκεκριμένο κλάδο είναι ευρέως διαδεδομένη στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες εδώ και πολύ καιρό. Στις τεχνικές αυτές συγκαταλέγονται τα υδατικά και ημι-υδατικά συστήματα, η τεχνολογία no-clean και αρκετές διεργασίες καθαρισμού με και χωρίς διαλύτες. Στην αξιολόγηση της του 1995, η επιτροπή τεχνικών επιλογών για τους διαλύτες του UNEP αναφέρει τα εξής σχετικά με τους διαλύτες που έχουν καταστροφική επίδραση στο όζον: "Δεν υπάρχουν τεχνικοί λόγοι που να εμποδίζουν οποιαδήποτε εταιρεία, μεγάλη ή μικρή, ανεπτυγμένης ή αναπτυσσόμενης χώρας να εγκαταλείψει αμέσως αυτούς τους διαλύτες". Η επιτροπή έχει επίσης ταχθεί ειδικά κατά της πρακτικής να χρησιμοποιείται ο HCFC 141 b ως διαλύτης, με το δικαιολογητικό ότι η ουσία έχει υψηλό δυναμικό καταστροφής του όζοντος και είναι ακατάλληλη από τεχνική άποψη για πολλές διεργασίες καθαρισμού. Εν τούτοις, ο HCFC 141 b έχει χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο που δεν απαιτεί ιδιαίτερη προετοιμασία αντί των συστημάτων καθαρισμού με CFC ή 1,1,1 ,-τριχλωροαιθάνιο, επειδή το κόστος επένδυσης για την αλλαγή αυτί] είναι χαμηλό και σε ορισμένα κράτη μέλη οι HCFC προωθήθηκαν έντονα στην αγορά. Στην Ευρώπη, οι πωλήσεις HCFC 141 b στο συγκεκριμένο κλάδο άρχισαν το 1990, τετραπλασιάστηκαν την περίοδο 1992-1993 και υπερδιπλασιάστηκαν από το 1993-1994, παρόλο που το 1992 η ουσία συμπερυ:λήφθη στο Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Η μελέτη March κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η λέξη που περιγράφει ακριβέστερα ένα ποσοστό 30% περίπου της τρέχουσας χρήσης HCFC είναι "υπερκατανάλο)ση" και ότι μόνο το 10% είναι δύσκολο να καταργηθεί. Το γεγονός ότι οι εναλλακτικές λύσεις που εξευρίσκονται από ορισμένους χρήστες δεν υιοθετούνται από άλλους αποδίδεται στην "έλλειψη σαφούς στόχου". Η εμπειρία των κρατών μελών που έχουν ήδη εγκαταλείψει τελείως τους διαλύτες οι οποίοι περιέχουν ουσίες που καταστρέφουν το όζον αποδεικνύει επαρκώς ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί χωρίς δυσμενείς επιπτώσεις στις επιχειρήσεις. Οι δαπάνες εκμετάλλευσης σε πολλές περιπτώσεις είναι σημαντικά μικρότερες (π. χ. χρήση εναλλακτικών συστημάτων χωρίς ουσίες που καταστρέφουν το όζον στον καθαρισμό ηλεκτρονικού εξοπλισμού), αντισταθμίζοντας επομένως το αρχικό κόστος επένδυσης. Ορισμένες εταιρείες και ενώσεις βιομηχανιών δηλώνουν ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν προς το παρόν εναλλακτικές λύσεις για πολλές από τις χρήσεις τ<υν HCFC ο>ς διαλυτών. Οι ενώσεις των βιομηχανιών ανέφεραν επίσης στην Επιτροπή ότι, κατά τη γνο'ψη τους, μία από τις κυριότερες εναλλακτικές μεθόδους καθαρισμού που είναι διαθέσιμες (υδατικά συστήματα καθαρισμού) απαιτεί υπέρμετρες επενδύσεις και τεχνική ειδίκευση υψηλού επιπέδου, μολονότι το λόγο αυτό, οι αντιπροσωπευτικές οργανιυσεις του κλάδου Οε<υρούν τη σταδιακή κατάργηση σε. πολύ σύχτομο χρόνο εκτός πραγματικότητας και προτείνουν: ΙII ΙΑ με. επιτυχία. Για χρησιμοπου:ίται ευρέως στις το 2015 για την αεροδιαστημική βιομηχανία το 2002-2003 για τη βιομηχανία ηλεκτρονικού υλικού. Η πρόταση απαντά στον προβληματισμό αυτό με την εξαίρεση των χρήσεων στην αεροδιαστημική βιομηχανία μέχρι το 2015 και με τη σταδιακή κατάργηση της χρήσης ως 29 διαλυτών μέχρι το 2003. Επιπλέον, η πρόταση παρέχει τη δυνατότητα εξαιρέσεων για "βασικές χρήσεις" σε ειδικές περιπτώσεις, για τις οποίες οι εναλλακτικές λύσεις δεν είναι ούτε τεχνικά ούτε οικονομικά συμφέρουσες. Αφρώδη πλαστικά Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94, απαγορεύεται ήδη η χρήση HCFC σε ορισμένους τύπους αφρωδών πλαστικών, όπιυς τα εύκαμπτα. Με. τον προτεινόμενο κανονισμό θα απαγορευθε. ί σταδιακά η χρήση IKT'C στα σκληρά μονωτικά αφρο>δη πλαστικά, στις περιπτώσεις όπου εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ακόμη IICFC. Γα κυριότερα εναλλακτικά μέσα διόγκιυσης είναι οι υδρογονάνθρακες, οι 11CFC και το διοξείδιο του άνθρακα (COo). Σε. πολλές εφαρμογές, τα αφρώδη πλαστικά είναι επίσης δυνατόν να αντικατασταθούν από μη αφρώδη μονωτικά υλικά (ορυκτοβάμβακας, κελύφη κενού αέρος, αφρώδες γυαλί κ. λπ. ). Συνολικά, αυτά τα διαφορετικής φύσεως υποκατάστατα έχουν σήμερα κατακυριεύσει την αγορά μονωτικών υλικών. Τα σκληρά μονωτικά αφρώδη πλαστικά διακρίνονται είτε βάσει της χημικής προέλευσης - πολυουρεθάνη (PU, ο σημαντικότερος από ποσοτική άποψη τύπος), πολυστυρόλιο διέλασης (XPS), φαινολικά αφρώδη πλαστικά και πολυϊσοκυανουρικά αφρώδη πλαστικά (PIR) - είτε βάσει των εφαρμογών τους (π. χ. πλάκες επένδυσης, πλάκες τύπου σάντουιτς, αφρώδη πλαστικά για ηλεκτρικές συσκευές). Τα αφρώδη πλαστικά τύπου integral skin δεν είναι μονωτικά αφρώδη πλαστικά με την αυστηρή έννοια. Χρησιμοποιούνται στην κατασκευή τιμονιών, στηριγμάτων κεφαλής, πελμάτων υποδημάτων κ. λπ. και αντιπροσωπεύουν το 2% περίπου της τρέχουσας χρήσης IICFC στον κλάδο των αφρωδών πλαστικών. Διατίθενται πολλά εναλλακτικά συστήματα αντί το)ν HCFC (π. χ. νερό και CO2 ). Η ίδια η βιομηχανία, σε συσκέψεις με τις Υπηρεσίες της Επιτροπής, συμφώνησε στην κατάργηση σε σύντομο χρόνο των I ICFC για το συγκεκριμένο τύπο αφρο)δο')ν πλαστικών. Προτείνεται να απαγορευθεί αυτή η εφαρμογή των HCFC από την 1η Ιανουαρίου 2000. Η ίδια ημερομηνία θα ισχύει για το αφρώδες πολυαιθυλένιο, όπου η κατάσταση είναι ανάλογη. Για το αφρώδες XPS, έχουν ήδη υιοθετηθεί ως μέσο διόγκωσης (στη Γερμανία, στις Κάτω Χώρες και στη Σουηδία) το C 02 και άλλοι (διαθέσιμοι σήμερα) HFC. Τα πλεονεκτήματα τωχ' ουσιών αυτών είναι ότι δεν είναι εύφλεκτες και προσδίδουν ικανοποιητική μονωτική αξία. Η μετατροποή ωστόσο των εγκαταστάσεων παραγωγής είναι χρονοβόρος και οι εταιρείες ιδιαίτερα οι μικρότερες, χρειάζονται τη μετατροπή των μονάδων παραγωγής. ίσως λίγο χρόνο ακόμη, προκειμένου να ολοκληρώσουν Για τις περισσότερες εφαρμογές της αφρώδους πολυουρεθάνης (PU),r\ χρήση υδρογονανθράκων ή άλλων υποκατάστατων έχει ήδη καθιερωθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Σε ορισμένα κράτη μέλη, οι βιομηχανίες διστάζουν να στραφούν στα υποκατάστατα, φοβούμενες ότι η μονωτική αξία μειώνεται με αποτέλεσμα να απαιτείται μόνωση μεγαλύτερου πάχους. Ισχυρίζονται ακόμη ότι το εύφλεκτο των υδρογονανθράκων συνεπάγεται αύξηση του κόστους και ότι τα εθνικά οικοδομικά πρότυπα ενδέχεται να εμποδίζουν τη χρήση τους σε κάπου:ς εφαρμογές σε ορισμένες χώρες. Η αφρώδης PU είναι όμως εύφλεκτη ακόμη και αν χρησιμοποιούνται άφλεκτα μέσα διόγκο>σης, συνήθιος δε, απαιτεί τη χρήση επιβραδυντών φλόγας. Έχει ήδη κα0υ:ρο>0εί η χρήση 30 υδρογονανθράκων ή C 02 /νερού σε πλάκες επένδυσης/πολύστρωτα υλικά με εύκαμπτη επιφάνεια και σε πλάκες τύπου σάντουιτς για τις κατασκευές καθώς και σε εφαρμογές των αφρωδών πλαστικών για οικιακές ηλεκτρικές συσκευές. Η μονωτική αξία μπορεί να είναι κατά 5-10% χαμηλότερη σε σύγκριση με τα αφρώδη πλαστικά που διογκώνονται με HCFC αλλά η απώλεια αυτή θα μπορούσε σε πολλές περιπτώσεις να καλυφθεί με την αύξηση του πάχους της μόνωσης ή άλλες ελαφρές τροποποιήσεις του σχεδιασμού. Επειδή ιοστόσο η μετατροπή τιον υφιστάμενων εγκαταστάσεων σε πολύ σύντομο χρόνο θα ήταν σχετικά δαπανηρή, προτείνεται να απαγορευθεί η χρήση HCFC στις κατηγορίες αυτές από την 1 η Ιανουαρίου 2000. Η χρήση αφρωδών πλαστικών με ελαφρά κατώτερες μονωτικές ιδιότητες, βασιζόμενων στο CO2 ή στους υδρογονάνθρακες, ενδέχεται να δημιουργήσει κάπως μεγαλύτερα προβλήματα στις εφαρμογές των αφρωδών πλαστικών Χ PS και PU στη μόνωση στις μεταφορές, όπου το πάχος των τοιχωμάτων των οχημάτων υπαγορεύεται από τους κώδικες οδικής κυκλοφορίας και από τα μεγέθη των παλετών που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη. Ανάλογοι περιορισμοί ισχύουν για ορισμένα άλλα, "εξειδικευμένα" αφρώδη πλαστικά PU, όπως τα αφρώδη μπλοκ PU. Ία φαινολικά αφρώδη πλαστικά και τα P1R προωθούνται στην αγορά ως μη εύφλεκτα αφρο')δη πλαστικά και χρησιμοποιούνται κυρίως στις περιπτώσεις όπου η πυραντοχή έχει ύψιστη σημασία. Εν τούτοις, εξετάζε,ται η χρήση εύφλεκτιυν μέσων διόγκιυσης αλλά δεν είναι ακόμη καθιερο)μένη. II κατάργηση όσο ακόμη δεν υπάρχουν άφλεκτα μέσα διόγκωσης θα έθε. τε τους παραγωγούς αφρωδών πλαστικών PIR και φαινολικών σε δυσανάλογα μειονεκτική θέση. Για το λόγο αυτό προτείνεται να επιτραπεί η χρήση HCFC στους συγκεκριμένους τύπους αφρωδώχ- πλαστικών μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2004, οπότε αναμένεται ότι θα είναι διαθέσιμα εναλλακτικά μέσα διόγκωσης που θα προσδίδουν τις ίδιες μονωτικές ιδιότητες όπως οι HCFC. Οι υγροί HFC ( π. χ. HFC 245 fa) θεωρούνται από πολλούς εκπροσώπους της βιομηχανίας ως τα σημαντικότερα άφλεκτα μέσα διόγκωσης για πάρα πολλούς τύπους αφρωδών πλαστικών μελλοντικά. Οι ενώσεις βιομηχανιών, στις οποίες υπερισχύουν οι βιομηχανίες που δεν έχουν υιοθετήσει τις διαθέσιμες σήμερα εναλλακτικές λύσεις, περιμένουν τη σχεδιασμένη διάθεση υγρών HFC και, ως εκ τούτου, δηλώνουν ότι τους είναι απαραίτητο να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν HCFC μέχρι το 2004. Οι HFC ενδέχεται ωστόσο να μην αποτελούν την καλύτερη λύση για πολλούς τύπους αφρο)δών πλαστικώχ', δεδομένου ότι οι ουσίες αυτές ε. ίναι ισχυρά θερμοκηπιακά αέρια και η τιμή των μέσο>ν διόγκιυσης αναμένεται να είναι έ(»ς και τετραπλάσια της τιμής των HC. 31 Νέες απαγορεύσεις χρήσης, χρησιμοποιούμενοι ΗΟΡΟ και παραδείγματα υποκατάστατων των Η€Ρ€ XpriaT] Keinevo ava<popd<; pnmuo- UpOTElVO- YnoKaxdaxaxo από το άρθρο 5 του οιούμενα μένη κανονισμού ΟΡΟ απαγόρευ Aia0£aiu6xn,xa TOU DJIOKOTd- axaxou Σε κάθε άλλο 22,123,124 2001 Auuwvia EupEia ση της χρήσης ΜΟΤΟ* Y8poyovdvGpaKEi; l l l;C Yrc6 avanxu^n. EupEia 22. 123 2001 A|i|i(nvi(i MIC Ni:po I'updu KuOii;p<»p£vo Yrt6 avdjiii>4n 22 2001 YfipoyovavOpuKEc; KaOiEpwpEvo HFC EupEia ItoixEia Kbaxooq (yiu to UJlOKUTa- OTUTO)** 1,2,3 1,2,3, 2,4 1. 2. 3 2,4 5 1,2,3 2,4 nX. avr|TiKE(; 7iEpi(JaXAovxiK£<; Eniimi>ar. i<; xou unoKaxaaxuxou* * * O DP 0, G WP 0 O D P O, G W P < I0 O DP 0, G WP ifilO Jicfiio Tlp<i)V UE i i. i v l l C IC il\ uvti)il. \i<n ii'v avouf'. pfii O D P O, G WP 0 O. C, av(0T£p(D 4**^11 £uaxr)uaxa £7tayyEXuaxiKf|i; και κλιματισμού εξοπλισμό ψύξης II μι: εξαίρεση τα αναστρέψιμα συστήματα Σι. κάθε άλλο εξοπλισμό ψύξης και κλιματισμού II με εξαίρεση τα αναστρέψιμα συστήματα Σε κάθε άλλο εξοπλισμό ψύξης και κλιματισμού με εξαίρεση τα αναστρέψιμα συστήματα Kai Pioun,xaviKT)<; WWCOK, VvZj\ KXipuxiapoc, EJiayyEXpaxiKn,. ; XpnaEux; Vifr KXiuaxiouoc. oiKiaKrn; Xpiiaeox; wijn KA. iuaxiau6c oiKiaian; XpiiaEioc τα αναστρέψιμα 22 2004 INC IlEpiopiauEvn, 2,4 Qq avonEpo) συστήματα κλιματισμού/ αντλίας 2000 IIIC- 134a EupEia 4 2002 YfipoyovdvOpuKEC, CO, C()2 MIC 1 1 4 J I / H I;C IS2 EupEia EupEia KaOtKpotuEvo KuOir. poipEvo 1,2,3 2,3 2,3 2. 4 O D I M) G WP i5io TTEOiO TlU(i)V HE XMV I I C IC O D P O, G W P - 10 O D P O, GWP 1 12c r/vfuxf. pfii ( i WP ioio m. oii) xiiuiiv pi. TOIV 11< ' IC 2003 YSpoyovavOpaKEi; M\] a(ppti)8r) iiovwiiKa uXiKa EupEia EupEia 1,2,3 SuyKpiaiuo UE TO)V a(ppa)5(bv uA-lK(i)V Qc, avwxEpio O DP O. GWPO Y y p o i l l lC EupEia 4. 5 O D P =0 GWP uSio nr. »Sio xiiuhv pi: xiov I I C IC (avacrtpEyiua θερμότητας auaxfiuaxa Aq>p(a5i] nijuniKb Integral skin / TtoXuaiOuXevio A<ppu>5ti nXatrriKa XPS A<pp(i)6n, nXaoTiKd noXuoupeGavn, 22 141η 142ο 22 142η 22 1415 142ο. αφρωδών πλαστικών τύπου ίηιοβταΙ ϋκίη και αφρώδους πολυαιθυλενίου. αφρώδους πολυστυρολίου διέλασης, εκτός αν χρησιμοποιείται για μόνωση στις μεταφορές. αφρώδους πολυουρεθάνης για ηλεκτρικές συσκευές. πολύστρωτης [. | με εύκαμπτη επιφάνεια και πλακών πυλυουρεΟάνης τύπου σάντουιτς. εκτός από τις περιπτώσεις όπου Ι ] χρησιμο ποιούνται για μόνωση στις μεταφορές 32 Aq>po>dT| n X a o n Kd. OTTrv napayioyn, 22,l41b,142b 2004 Yypoi HFC MriSeviKr) 4,5 rioXoiaoicu-avoupiKa/ κάθε είδους Mr) a<pp(i)5r| uXucd KaOiepwpevo ZuyKpiaiuo U. E Clc, avojTEpw Qq avcoxEpo) (paivoXiKd, Ei5iK(bv Eipapuoyuv (jioX. ooupe96vr| Kai XPS) αφρωδών πλαστικών XCJV acppw&bv nXaoxiKcbv OE OpiOUEVEq E<papuoy£<; Aiu>. VTi:q. σε όλες χις 141η 2<ΚΗ χρήσεις διαλυτών, με εξαίρεση χον καθαρισμό ακριβείας χων ηλεκτρικών και λοιπών εξαρτημάτων στην αεροδιαστημική και αεροναυτική βιομηχανία 2- x^oponpondvio 1 llplOplOplVI) No-clciin Mux Yfturikrt KUI HpuxSutiMi mioii'ipura Eupi:ia Eupdu 5 2,3 2 ,1 IIAI O D P O. ( i W I M) O D P O G WP 0 Y»S|wiyov('ivOpaKi:c; Eitpclu 1. 2. 3 IMC 1 Ir. piopmpEvi) 4 12< uvioiipin LIL, ((V(Dii:p(ii Πηγές:Διεθνές Ινστιτούτο Ψύξης, ΙΙΝΕΡ, Οργανισμός Προστασίας του Περιβάλλοντος της ϋιηννβΐίοιιηύεδαηιί Γερμανίας, Συμβούλιο Σκανδιναβικών Χωρών, Δανίας, Τεκμηρίωση της βιομηχανίας, Εταιρεία συμβούλων Μ α κΗ * * * Ι 2 3 4 5 *** Όλες οι πληροφορίες για τις χρονολογίες κατάργησης αναφέρονται στην !η Ιανουαρίου του αντίστοιχου έτους. Πληροφορίες για το κόστος ως εξής: Δαπάνες οφειλόμενες στο εύφλεκτο ή στην αλλαγή των ιδιοτήτων τιυν προϊόντων όταν χρησιμοποιούνται νέες ουσίες Υπολογίσιμο κόστος μετατροπών Πιθανότητα μείωσης των δαπανών εκμετάλλευσης Πιθανότητα διπλασιασμού των επενδύσεων κεφαλαίου λόγο) περαιτέρω διεθνών ρυ0μίσεο>ν για τα θερμοκηπιακά αέρια Ανεπαρκής εμπειρία για μια αξιόπιστη εκτίμηση ΟϋΡ: δυναμικό καταστροφής του όζοντος θερμοκρασίας (. ΐννΤ: Δυναμικό πλανητικής αύξησης της Σημείωση: Η επιλογή του χρόνου απαγόρευσης της χρήσης αντικατοπτρίζει την τεχνική και οικονομική διαθεσιμότητα υποκατάστατων 33 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Σ παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής1 τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινιυνικής Επιτροπής2, Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 1891 της συνθήκης, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Εκτιμώντας: 1. 2. 3. ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3093/94 του Συμβουλίου3 πρέπει να τροποποποιηθεί ουσιαστικά και ότι, για λόγους νομικής σαφήνειας και διαφάνειας, είναι σκόπιμο να αναθεωρηθεί πλήρως· ότι χρειάζεται να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος από τις δυσμενείς επιπτώσεις που έχουν οι εκπομπές ουσιών που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος· ότι έχει διαπιστωθεί ότι οι συνεχιζόμενες εκπομπές ουσιών που καταστρέφουν το όζον στα σημερινά επίπεδα εξακολουθούν να προκαλούν σοβαρές ζημίες στο στρώμα του όζοντος· ότι, ιυς εκ τούτου, Γ. ίνα ι απαραίτητο να ληφθούν περαιτέρο> μέτρα προκειμένου να εξασφαλισθεί επαρκής προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος 4. ότι, επειδή η Κοινότητα είναι υπεύθυνη γαι τους τομείς του περιβάλλοντος και του εμπορίου κατέστη δυνάμει της απόφασης 88/540/ΕΟΚ του Συμβουλίου4 η 1 COM( 1998) 398 της 1 ης Ιουλίου 1998 2 3. EEL 333 της 22. 12. 1994, σ. 1 34 5. 6. 7. 8. 9. Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης της Βιέννης για την προστασία του στρώματος του όζοντος και του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, όπως τροποποιήθηκε από τα συμβαλλόμενα του πρωτοκόλλου μέρη κατά τη δεύτερη συνοδό τους στο Λονδίνο και στην τέταρτη συνοδό τους στην Κοπεγχάγη· ότι τα μέρη του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ ενέκριναν πρόσθετα μέτρα για την προστασία του στρώματος του όζοντος στην έβδομη συνοδό τους στη Βιέννη, το Δεκέμβριο του 1995, καθώς και στην ένατη συνοδό τους στο Μόντρεαλ, το Σεπτέμβριο του 1997, όπου έλαβε μέρος η Κοινότητα · ότι είναι αναγκαίο να αναληφθεί δράση σε κοινοτικό επίπεδο, ό)στε να τηρηθούν οι υποχρεώσεις της Κοινότητας που απορρέουν από τη σύμβαση της Βιέννης και από του τις τελευταίες Μόντρεαλ, ειδικότερα για τη σταδιακή κατάργηση της παραγωγής και της διάθεσης στην αγορά μεθυλοβρωμιδίου στο εσωτερικό της Κοινότητας και την καθιέρωση συστήματος χορήγησης αδειών, όχι μόνο για τις εισαγωγές αλλά και για τις εξαγωγές ουσιών που καταστρέφουν το όζον τροποποιήσεις και αναπροσαρμογές του πρωτοκόλλου ότι, δεδομένου ότι υπάρχουν διαθέσιμες τεχνολογίες που επιτρέπουν την αντικατάσταση των ουσιών που καταστρέφουν το όζον νωρίτερα απ'ό,τι αναμενόταν, είναι σκόπιμο, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προβλεφθούν χρονοδιαγράμματα σταδιακής κατάργησης αυστηρότερα εκείνων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3093/94 αλλά και εκείνων που προβλέπονται στο τροποποιημένο και αναπροσαρμοσμένο Πρωτόκολλο· ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3093/94, καταργήθηκε σταδιακά η παραγωγή χλωροφθορανθράκων, άλλων πλήρως αλογονωμένων χλωροφθορανθράκων, halons, τετραχλωράνθρακα, 1,1,1-τριχλωροαιθανίου και υδροβρωμοφθορανθράκων ότι απαγορεύεται συνεπώς η παραγωγή αυτών των ελεγχόμενων ουσιών, με την επιφύλαξη της δυνατότητας παρεκκλίσεουν για βασικές χρήσεις και για την κάλυψη τ(υν βασικών εγχώριων αναγκών των συμβαλλομένου μερών σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ· ότι σήμερα είναι σκόπιμο να απαγορευθεί επίσης προοδευτικά η διάθεση στην αγορά και η χρήση των ανωτέρω ουσιών καθώς και των προϊόντων και του εξοπλισμού που περιέχουν τις ουσίες αυτές· εναλλακτικών ουσιών αντί ότι ο αυξανόμενος αριθμός διαθέσιμων του μεθυλοβρωμιδίου θα πρέπει να οδηγήσει στην κατάργηση του μεθυλοβρωμιδίου σε συντομότερο χρονικό διάστημα από το προβλεπόμενο στο πρωτόκολλο του Μόντρεαλ· ότι αυτή η επίσπευση της σταδιακής κατάργησης έχει αποφασιστεί και από άλλα συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου· ότι υπάρχουν ενδεχομένως ορισμένες κρίσιμης σημασίας γεωργικές συνθήκες και χρήσεις, όπου η κατάργηση του μεθυλοβρωμιδίου είναι πιθανόν να προκαλέσει σοβαρές τεχνικές ή οικονομικές δυσχέρειες· ότι, για τις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει να προβλεφθούν εξαιρέσεις, ώστε να μπορεί να επιτρέπεται η παραγωγή και διάθεση στην αγορά μεθυλοβρωμιδίου μετά την ολοκλήρωση της σταδιακής κατάργησης του· ΕΕ L 297 της 31. 10. 1988, σ. 8 35 του Μόντρεαλ· 10. ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3093/94 περιορίζει την παραγωγή όλων των ουσιών που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος πλην των υδροχλωροφθορανθράκων (HCFC)· ότι είναι σκόπιμο να εισαχθεί σχετική διάταξη, ώστε να μην συνεχιστεί η χρήση HCFC στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν εναλλακτικές ουσίες που δεν καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος· ότι θα πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα ελέγχου της παραγωγής υδροχλωροφθορανθράκων από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου της παραγωγής υδροχλωροφθορανθράκων θα εξέφραζε έμπρακτα αυτή την αναγκαιότητα και την αποφασιστικότητα της Κοινότητας να πρωτοστατήσει στο ζήτημα αυτό· ότι οι παραγόμενες ποσότητες θα πρέπει να προσαρμοστούν στους περιορισμούς διάθεσης HCFC στην κοινοτική αγορά καθώς και στην ύφεση που εμφάνιζα η ζήτηση υδροχλωροφθορανθράκων παγκοσμίως, ως αποτέλεσμα τα)ν περιορισμών στην κατανάλωση τους που επιβάλλει το Πρωτόκολλο· ότι τα μέτρα ελέγχου των 1 ICFC βάσει του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ θα πρέπει να ενισχυθούν σημαντικά για την προστασία του στρώματος του όζοντος και για να αντικατοπτρίζουν τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις· ότι η Κοινότητα θα εξακολουθήσει να ασκεί πίεση στα συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου, ώστε να δεχθούν αυστηρότερα μέτρα ελέγχου των HCFC· καθήλωση ότι η 11. ότι το άρθρο 2 ΣΤ παράγραφος 7 του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ απαιτεί "κάθε συμβαλλόμενο μέρος να μεριμνά ώστε η χρήση HCFC να περιορίζεται σε εκείνες τις εφαρμογές για τις οποίες δεν υπάρχουν άλλες περιβαλλοντικά καταλληλότερες εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες"· ότι, με δεδομένη την ύπαρξη εναλλακτικών τεχνολογιών και τεχνολογιών υποκατάστασης, είναι δυνατόν να περιοριστούν ακόμη περισσότερο η διάθεση στην αγορά και η χρήση υδροχλωροφθορανθράκων και προϊόντων που περιέχουν υδροχλωροφθοράνθρακες · 12. ότι θα πρέπει να εγκρίνονται ποσοστώσεις για τη θέση ελεγχόμενο>ν. ουσιών σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα μόνο για περιορισμένες χρήσεις το>ν ελεγχόμενων ουσιών ότι δεν θα πρέπει να εισάγονται ελεγχόμενες ουσίες και είναι προϊόντα που περιέχουν συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ· ουσίες από κράτη που δεν ελεγχόμενες 13. ότι το σύστημα χορήγησης αδειών για τις ελεγχόμενες ουσίες πρέπει να επεκταθεί για να περιλάβει την έγκριση των εξαγωγών ελεγχόμενων ουσιών, ώστε να υπάρχει δυνατότητα παρακολούθησης του εμπορίου ουσιών που καταστρέφουν το όζον και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών 14. ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για την ανάκτηση των χρησιμοποιημένων ελεγχόμενων ουσιών και την πρόληψη των διαρροών ελεγχόμενων ουσιών 15. ότι το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ απαιτεί την υποβολή εκθέσεων σχετικά με. το εμπόριο ουσιών που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος· ότι θα πρέπει συνεπώς να επιβληθεί στους παραγωγούς, στους εξαγοιγείς ελεγχόμενο>ν ουσιών η υποχρέ<οση να υποβάλλουν ετήσια στοιχεία· εισαγιυγείς και στους ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 36 ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός έχει εφαρμογή στην παραγωγή, τις εισαγα>γές, τις εξαγωγές, τη διάθεση στην αγορά, τη χρήση, την ανάκτηση, την ανακύκλωση και την ποιοτική αποκατάσταση αλογονωμένων χλωροφθορανθράκων, 1,1,1 -τριχλωροαιθανίου, μεθυλοβρωμιδίου, υδροβρωμοφθορανθράκων και υδροχλωροφθορανθράκιον, στην υποβολή στοιχείων σχετικά με τις ουσίες αυτές και στις εισαγωγές, τις εξαγωγές, τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση προϊόντων και εξοπλισμού που περιέχουν τις συγκεκριμένες ουσίες. χλωροφθορανθράκων, halons, τετρα-χλωράνθρακα, πλήρως άλλα>ν Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος Κανονισμού, νοούνται ως: "Πρωτόκολλο": το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987 για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, με τις τελευταίες τροποποιήσεις και αναπροσαρμογές του, "μέρος": κάθε συμβαλλόμενο μέρος του Πρωτοκόλλου, "κράτος μη μέρος του Πρωτοκόλλου": κάθε κράτος ή οργανισμός περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης που, όσον αφορά συγκεκριμένη ελεγχόμενη ουσία, δεν έχει συμφωνήσει να δεσμεύεται από τα μέτρα ελέγχου που ισχύουν για την ουσία αυτή, το τα halons, τετραχλωράνθρακας, "ελεγχόμενες ουσίες": οι χλωροφθοράνθρακες, άλλοι πλήρως αλογονωμένοι 1,1,1- ο χλωροφθοράνθρακες, τριχλωροαιθάνιο, το μεθυλοβρωμίδιο, οι υδροβρωμοφθοράνθρακες και οι υδροχλωροφθοράνθρακες, είτε αυτούσιες είτε σε μείγματα και ανεξαρτήτως του εάν είναι αχρησιμοποίητες ή προέρχονται από ανάκτηση, ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση. Ο ορισμός αυτός δεν καλύπτει τις ελεγχόμενες ουσίες που περιέχονται σε. άλλα βιομηχανικά προϊόντα πλην το>ν δοχείων που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά η την αποθήκευση τιον ουσιών αυτών, ούτε τις ασήμαντες ποσότητες ελεγχόμενων ουσιών που σχηματίζονται ακούσια ή τυχαία κατά τη βιομηχανική διεργασία, που προέρχονται από πρώτη ύλη που δεν αντέδρασε ή από χρήση ως μέσου επεξεργασίας, το οποίο απαντά σε χημικές ουσίες ως ξένη πρόσμιξη σε ίχνη, ή που εκλύονται κατά την παραγωγή ή το χειρισμό προϊόντος, "χλωροφθοράνθρακες": οι ελεγχόμενες ουσίες που περιλαμβάνονται στην ομάδα Ι του παραρτήματος Ι καθώς και τα ισομερή τους, 37 "άλλοι πλήρως αλογονωμένοι χλωροφθοράνθρακες": οι ελεγχόμενες ουσίες που περιλαμβάνονται στην ομάδα II του παραρτήματος Ι καθώς και τα ισομερή τους, "halons": οι ελεγχόμενες ουσίες που περιλαμβάνονται στην ομάδα III του παραρτήματος Ι καθώς και τα ισομερή τους, "τετραχλωράνθρακας": η ελεγχόμενη ουσία που κατονομάζεται στην ομάδα IV του παραρτήματος Ι, "1,1,1-τριχλωροαιθάνιο": η ελεγχόμενη ουσία που κατονομάζεται στην ομάδα V του παραρτήματος Ι, "μεθυλοβρωμίδιο": η ελεγχόμενη ουσία που κατονομάζεται στην ομάδα VI του παραρτήματος Ι, "υδροβρωμοφθοράνθρακες": οι ελεγχόμενες ουσίες που περιλαμβάνονται στην ομάδα VII του παραρτήματος Ι καθώς και τα ισομερή τους, "υδροχλωροφθοράνθρακες": οι ελεγχόμενες ουσίες που περιλαμβάνονται στην ομάδα VIII του παραρτήματος Ι καθώς και τα ισομερή τους, "πρώτη ύλη": κάθε ελεγχόμενη ουσία που υφίσταται μετατροπή με διεργασία κατά την οποία μεταβάλλεται πλήρως η αρχική της σύνθεση, "μέσο επεξεργασίας": ελεγχόμενες ουσίες που χρησιμοποιούνται για τη χημική κατεργασία στις εφαρμογές που απαριθμούνται στο παράρτημα VI, σε εγκαταστάσεις που λειτουργούσαν την 1η Σεπτεμβρίου 1997 και εφόσον οι εκπομπές είναι αμελητέες. Με βάση τα κριτήρια αυτά, η Επιτροπή καταρτίζει με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 κατάλογο επιχειρήσεων, στις οποίες επιτρέπεται η χρήση ελεγχόμενων ουσιών ως μέσων επεξεργασίας. Η Επιτροπή δύναται με την ίδια διαδικασία του άρθρου 17 να τροποποιεί τον κατάλογο αυτό με βάση νέα στοιχεία ή τις τεχνικές εξελίξεις, "παραγωγός": κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παρασκευάζει ελεγχόμενες ουσίες εντός της Κοινότητας, "παραγωγή": η παραγόμενη ποσότητα ελεγχόμενων ουσιών, μείον την ποσότητα που καταστρέφεται με τεχνικές εγκεκριμένες από τα μέρη και μείον την ποσότητα που χρησιμοποιείται εξ ολοκλήρου ως πρώτη ύλη ή μέσο επεξεργασίας για την παραγωγή άλλων χημικών προϊόντων. Δεν θεωρούνται ως "παραγωγή" οι ποσότητες που λαμβάνονται με ανάκτηση, ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση, "δυναμικό καταστροφής του όζοντος": ο αριθμός στην τελευταία στήλη του παραρτήματος Ι, που αντιπροσο>πεύει τη δυνητική επίδραση μιας ελεγχόμενης ουσίας στο στρώμα του όζοντος, "υπολογιζόμενο επίπεδο": η ποσότητα που υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας την ποσότητα κάθε ελεγχόμενης ουσίας επί το δυναμικό καταστροφής του όζοντος της ουσίας αυτής και προσθέτοντας, για κάθε ομάδα ελεγχόμενων ουσιών του παραρτήματος Ι χωριστά, τους αριθμούς που προκύπτουν, "εξορθολογισμός της βιομηχανικής παραγωγής": η μεταφορά, μεταξύ μερών ή στο εσωτερικό κράτους μέλους, του συνόλου ή μέρους του υπολογιζόμενου επιπέδου παραγωγής ενός παραγωγού προς άλλον, με σκοπό τη βελτιστοποίηση της οικονομικής απόδοσης ή την αντιμετώπιση αναμενόμενων μειώσεων της προσφοράς λόγω της παύσης λειτουργίας βιομηχανικών μονάδαϊν, 38 "διάθεση στην αγορά": η έναντι αμοιβής ή δωρεάν παροχή ή προσφορά σε τρίτους ελεγχόμενων ουσιών ή προϊόντος που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες οι οποίες καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, με σκοπό τη διανομή ή χρήση τους στην κοινοτική αγορά, "χρήση": η χρησιμοποίηση ελεγχόμενων ουσιών στην παραγωγή ή στη συντήρηση προϊόντων ή εξοπλισμού ή σε άλλες διεργασίες πλην της χρήσης ως πρώτης ύλης ή μέσου επεξεργασίας, "αναστρέψιμο σύστημα κλιματισμού/αντλίας θερμότητας": ένας συνδυασμός συνδεδεμένων μεταξύ τους στοιχείων που περιέχουν ψυκτικό μέσο και συνιστούν ένα κλειστό κύκλωμα ψύξης, στο οποίο το ψυκτικό μέσο κυκλοφορεί με σκοπό την απορρόφηση και την αποβολή θερμότητας (δηλ. ψύξη, θέρμανση), και που είναι αναστρέψιμα με την έννοια ότι οι εξατμιστήρες και οι συμπυκνωτές είναι σχεδιασμένοι έτσι ώστε η λειτουργία τους να μπορεί να εναλλάσσεται, "τελειοποίηση προς επανεξαγωγή": η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 114 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου5, "ανάκτηση": η συλλογή και αποθήκευση ελεγχόμενιον ουσιών, π. χ. από μηχανήματα, εξοπλισμό και περιέκτες κατά τη συντήρηση ή πριν από την τελική διάθεση τους, "ανακύκλωση": η επαναχρησιμοποίηση μιας ελεγχόμενης ουσίας που έχει ληφθεί με ανάκτηση, μετά από διαδικασία βασικού καθαρισμού, όπως η διήθηση και η ξήρανση. Για τα ψυκτικά μέσα, η ανακύκλωση κατά κανόνα συνεπάγεται επαναδιοχέτευση στον εξοπλισμό, δεδομένου ότι συχνά γίνεται επί τόπου, "ποιοτική αποκατάσταση": η επανεπεξεργασία και αναβάθμιση μιας ελεγχόμενης ουσίας που έχει ληφθεί με ανάκτηση μέσω διεργασιών όπως η διήθηση, η ξήρανση, η απόσταξη και η χημική επεξεργασία, με σκοπό να αποκατασταθούν οι επιδόσεις της σε συγκεκριμένο επίπεδο· συχνά συνεπάγεται επεξεργασία όχι επί τόπου αλλά σε κεντρικές εγκαταστάσεις, "επιχείρηση": κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που παράγει, ανακυκλώνει για να διαθέσει στην αγορά ή χρησιμοποιεί ελεγχόμενες ουσίες για βιομηχανικούς ή εμπορικούς σκοπούς εντός της Κοινότητας ή θέτει σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα εισαγόμενες ουσίες αυτού του είδους ή εξάγει τις ουσίες αυτές από την Κοινότητα για βιομηχανικούς ή εμπορικούς σκοπούς. 5 E EL 302 της 19. 10. 1992,σ. Ι 39 ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΠΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ Άρθρο 3 Έλεγχος της παραγωγής ελεγχόμενων ουσιών. 1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 5 έως 10, απαγορεύεται η παραγωγή: (α) χλωροφθορανθράκων, (β) άλλων πλήρως αλογονωμένων χλωροφθορανθράκων, (γ) halons, (δ) τετραχλωράνθρακα, (ε) 1,1,1 -τριχλωροαιθανίου, (στ) υδροβρωμοφθορανθράκων. Με βάση τις προτάσεις που υποβάλλουν τα τα κράτη μέλη, η Επιτροπή εφαρμόζει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 17, τα κριτήρια που καθορίζονται στην απόφαση IV/25 των μερών του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για να προσδιορίζει ετησίως τις τυχόν βασικές χρήσεις, για τις οποίες μπορούν να επιτραπούν η παραγωγή και η εισαγωγή στην Κοινότητα των ελεγχόμενων ουσιών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, καθώς και τους χρήστες που επιτρέπεται να επωφεληθούν από τις βασικές αυτές χρήσεις για ίδιο λογαριασμό. Η παραγωγή και η εισαγωγή των συγκεκριμένων ουσιών επιτρέπονται μόνον εάν κανένα από τα μέρη του Πρωτοκόλλου δεν μπορεί να προμηθεύσει κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ούτε ουσίες που προέρχονται από ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση. 2. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 5 έα>ς 10, κάθε παραγωγός μεριμνά ώστε: (α) για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και για κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του όσον αφορά το μεθυλοβρωμίδιο να μην υπερβαίνει το 75 % του αντίστοιχου υπολογιζόμενου επιπέδου της παραγωγής του του 1991, (β) να μην παράγει μεθυλοβρωμίδιο μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2000. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους εφαρμόζει τα κριτήρια που καθορίζονται στο παράρτημα V για να προσδιορίζει ετησίως τις τυχόν χρήσεις κρίσιμης σημασίας, για τις οποίες η παραγωγή, η εισαγωγή και η χρήση μεθυλοβρωμιδίου μπορούν να επιτρέπονται στην Κοινότητα μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2000, καθώς και τους χρήστες που επιτρέπεται να επωφελούνται από αυτές τις κρίσιμης σημασίας χρήσεις για ίδιο λογαριασμό. Η παραγωγή και η εισαγωγή μεθυλοβρωμιδίου επιτρέπονται μόνον εάν κανένα από τα μέρη του Πρωτοκόλλου δεν μπορεί να προμηθεύσει κατάλληλες εναλλακτικές ουσίες ούτε μεθυλοβρωμίδιο προερχόμενο από ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει κατ' έτος στην Επιτροπή, πριν από τις 31 Ιανουαρίου, έκθεση σχετικά με τις άδειες που έχει χορηγήσει η αρμόδια αρχή ίου την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου του προηγουμένου έτους, στην οποία πρέπει να αναφέρονται επίσης οι ειδικές χρήσεις και οι ποσότητες που εγκρίθηκαν, οι λόγοι για τους οποίους χορηγήθηκαν οι άδειες, οι προσπάθειες που καταβάλλονται για τον 40 εντοπισμό και την εφαρμογή εναλλακτικών λύσεων, τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τον περιορισμό των εκπομπών καθώς και εκτίμηση το>ν πραγματικών εκπομπών. Η Επιτροπή επανεξετάζει κατ' έτος τις εξαιρέσεις για χρήσεις κρίσιμης σημασίας που έχουν εγκρίνει οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Με βάση την επανεξέταση αυτή και τεχνικά και άλλα στοιχεία, η Επιτροπή λαμβάνει κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης, εάν είναι απαραίτητο, της υποβολής προτάσεων για την τροποποίηση του παραρτήματος V. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, εφόσον το απαιτούν αναπάντεχες επιδρομές βλαβερών οργανισμών ή επιδημίες ασθενειών, και κατά παρέκκλιση του παραρτήματος V, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται να επιτρέπουν την προσωρινή χρήση μεθυλοβρωμιδίου. Η διάρκεια ισχύος της σχετικής άδειας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 60 ημέρες. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή εντός ενός μηνός κάθε άδεια λόγω έκτακτης ανάγκης που χορηγούν με τη διαδικασία αυτή. 3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 8,9 και 10, κάθε παραγωγός μεριμνά ώστε: (α) κατά την περίοδο από 1 ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2000 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του ως προς τους υδροχλωροφθοράνθρακες να μην υπερβαίνει το αντίστοιχο υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του του 1997, (β) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2008 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του ως προς τους υδροχλωροφθοράνθρακες να μην υπερβαίνει το 35% του αντίστοιχου υπολογιζόμενου επιπέδου της παραγωγής του του 1997, (γ) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2014 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του ως προς τους υδροχλωροφθοράνθρακες να μην υπερβαίνει το 20% του αντίστοιχου υπολογιζόμενου επίπεδου της παραγωγής του του 1997, (δ) κατά την περίοδο από 1 ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2020 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο της παραγωγής του ως προς τους υδροχλωροφθοράνθρακες να μην υπερβαίνει το 15% του αντίστοιχου υπολογιζόμενου επιπέδου της παραγωγής του του 1997, (ε) να μην παράγει υδροχλωροφθοράνθρακες μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή θα επανεξετάσει το επίπεδο της παραγωγής υδροχλωροφθορανθράκων για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2003 έως 31 Δεκεμβρίου 2007, για να κρίνει κατά πόσον θα πρέπει να προτείνει περικοπή της παραγα>γής πριν από το έτος 2008. Στην επανεξέταση αυτή θα ληφθούν υπόψη η εξέλιξη της παγκόσμιας κατανάλωσης HCFC, οι εξαγωγές HCFC από την Κοινότητα και άλλες χώρες του ΟΟΣΛ καθώς και οι τεχνικοί και οικονομικοί όροι διάθεσης εναλλακτικών ουσιών ή τεχνολογιών. 4. 5. Η Επιτροπή χορηγεί άδεια στους χρήστες που προσδιορίζονται σύμφοινα με την παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο και τους γνωστοποιεί τη χρήση για την οποία τους χορηγείται άδεια, τις ουσίες που επιτρέπεται να χρησιμοποιούν καθώς και την ποσότητα των ουσιών αυτών. Είναι δυνατόν να επιτραπεί σε ένα παραγωγό, από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η σχετική παραγωγή, να παράγει ελεγχόμενες ουσίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση 41 6. 7. 8. 9. για την οποία έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με την παράγραφο 4, και να παράγει μεθυλοβρωμίδιο για την κάλυψη χρήσεων κρίσιμης σημασίας που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2. II αρμόδια αρχή του συγκεκριμένου κράτους μέλους γνωστοποιεί εκ των προτέρων στην Επιτροπή την πρόθεση της να εκδώσει τέτοιες άδειες. Προκειμένου να καλυφθούν οι βασικές εγχώριες ανάγκες των μερών σύμφωνα με το άρθρο 5 του Πρωτοκόλλου, ένας παραγωγός μπορεί, με την άδεια της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η σχετική παραγωγή, να υπερβεί τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2, με την προϋπόθεση ότι τα πρόσθετα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής του συγκεκριμένου κράτους μέλους δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα που επιτρέπονται για τον ανωτέρω σκοπό κατά τα άρθρα 2α έως 2ε και το άρθρο 2η του Πρωτοκόλλου για τις δεδομένες περιόδους. Η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους γνωστοποιεί εκ των προτέρων στην Επιτροπή την πρόθεση της να εκδώσει τέτοιες άδειες. Στο βαθμό που επιτρέπεται από το Ι Ιριοτόκολλο, ένας παραγιογός μπορεί, με την άδεια της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η σχετική παραγωγή, να υπερβεί τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2, προκειμένου να καλυφθούν βασικές ή κρίσιμης σημασίας χρήσεις σε συμβαλλόμενα μέρη του Πρωτοκόλλου, μετά από σχετική αίτηση τους. Η αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους γνωστοποιεί εκ των προτέρων στην Επιτροπή την πρόθεση της να εκδώσει τέτοιες άδειες. Στο βαθμό που επιτρέπεται από το Πρωτόκολλο, ένας παραγωγός μπορεί, με την άδεια της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η σχετική παραγωγή, να υπερβεί τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής που καθορίζονται στις παραγράφους 1 έως 7 για τους σκοπούς του εξορθολογισμού της βιομηχανικής παραγωγής στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, με την προϋπόθεση ότι τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής του εν λόγο) κράτους μέλους δεν υπερβαίνουν το άθροισμα το>ν υπολογιζόμενων επιπέδων παραγωγής των εγχώριων παραγωγών του, τα οποία καθορίζονται στις παραγράφους 1 έο>ς 7, για τις υπο κρίση περιόδους. 11 αρμόδια αρχή του κράτους μέλους γνωστοποιεί εκ των προτέρων στην Επιτροπή την πρόθεση της να εκδώσει τέτοιες άδειες. τα υπολογιζόμενα Στο βαθμό που επιτρέπεται από το Πρωτόκολλο, ένας παραγωγός μπορεί με την άδεια της Επιτροπής, η οποία χορηγείται κατόπιν συμφωνίας με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου πραγματοποιείται η σχετική παραγωγή, να υπερβεί επίπεδα παραγωγής που καθορίζονται στις παραγράφους 1 έως 8 για τους σκοπούς του εξορθολογισμού της βιομηχανικής παραγωγής μεταξύ κρατών μελών, με την προϋπόθεση ότι το σύνολο των υπολογιζόμενων επιπέδων παραγωγής των ενδιαφερόμενων κρατών μελών δεν υπερβαίνει το άθροισμα των υπολογιζόμενων επιπέδων παραγωγής των εγχώριων παραγωγών τους, τα οποία ορίζονται στις παραγράφους 1 έως 8, για τις δεδομένες περιόδους. Απαιτείται επίσης η σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο πρόκειται να μειωθεί η παραγωγή. 10. Στο βαθμό που επιτρέπεται από το Πρωτόκολλο και για τους σκοπούς του εξορθολογισμού της βιομηχανικής παραγωγής με τρίτη χώρα συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου ένας παραγίογός μπορεί με την άδεια της Επιτροπής, η οποία χορηγείται κατόπιν συμφωνίας, αφενός με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η σχετική παραγιογή και, αφετέρου, με την 42 κυβέρνηση της ενδιαφερόμενης τρίτης χώρας να συνδυάσει τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής που καθορίζονται στις παραγράφους 1 έως 9 με τα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής που επιτρέπονται σε παραγωγό τρίτης χώρας- μέρους σύμφωνα με το Πρωτόκολλο και με τη νομοθεσία της χώρας του, με την προϋπόθεση ότι τα συνδυασμένα υπολογιζόμενα επίπεδα παραγωγής των δύο παραγωγών δεν υπερβαίνουν το άθροισμα των υπολογιζόμενων επιπέδο)ν παραγωγής που επιτρέπονται στον κοινοτικό παραγωγό βάσει το>ν παραγράφου 1 έως 9 και των υπολογιζόμενων επιπέδων παραγωγής που επιτρέπονται στον παραγωγό της τρίτης χώρας-μέρους βάσει του Πρωτοκόλλου και της σχετικής νομοθεσίας της χώρας του. Έλεγχος της διάθεσης στην αγορά και της χρήσης ελεγχόμενων ουσιών Άρθρο 4 1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 5, απαγορεύεται η διάθεση στην αγορά και η χρήση: (α) χλωροφθορανθράκων, (β) άλλων πλήρως αλογονωμένων χλωροφθορανθράκων, (γ) halons, (δ) τετραχλωράνθρακα, (ε) 1,1,1 -τριχλωροαιθανίου και (στ) υδροβρωμοφθορανθράκων. 2. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 4 και 5, κάθε παραγωγός και εισαγωγέας μεριμνά ώστε: (α) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο μεθυλοβρωμιδίου που διαθέτει στην αγορά ή χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό να μην υπερβαίνει το 75% του υπολογιζόμενου επιπέδου μεθυλοβρωμιδίου που διέθεσε στην αγορά ή χρησιμοποίησε για ίδιο λογαριασμό το 1991, (β) να μη διαθέτει στην αγορά ούτε να χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό μεθυλοβρωμίδιο μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2000. Τα συνολικά όρια για τις ποσότητες μεθυλοβρωμιδίου που μπορούν να διατεθούν στην αγορά ή να χρησιμοποιηθούν για ίδιο λογαριασμό από παραγιυγούς και εισαγωγείς καθορίζονται στο παράρτημα II. 3. Mr. την επιφύλαξη τιον παραγράφου 4 και 5 και του άρθρου 5 παράγραφος 5, (α) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και το επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το άθροισμα: του 2,6% του υπολογιζόμενου επιπέδου χλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διέθεσαν στην αγορά ή χρησιμοποίησαν για ίδιο λογαριασμό το 1989 και 43 του υπολογιζόμενου επιπέδου υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διέθεσαν στην αγορά ή χρησιμοποίησαν για ίδιο λογαριασμό το 1989· (β) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2001, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το άθροισμα: του 2,0% του υπολογιζόμενου επιπέδου χλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διέθεσαν στην αγορά ή χρησιμοποίησαν για ίδιο λογαριασμό το 1989 και του υπολογιζόμενου επιπέδου υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διέθεσαν στην αγορά ή χρησιμοποίησαν για ίδιο λογαριασμό το 1989· (γ) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2002, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το 90% της ποσότητας που υπολογίζεται σύμφωνα με το στοιχείο(β), (δ) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2003, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγα>γοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το 35% της ποσότητας που υπολογίζεται σύμφωνα με το στοιχείο(β), (ε) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2004 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το 30% της ποσότητας που υπολογίζεται σύμφωνα με το στοιχείο (β), (στ) κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2008 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο, το υπολογιζόμενο επίπεδο υδροχλωροφθορανθράκων που οι παραγωγοί και οι εισαγωγείς διαθέτουν στην αγορά ή χρησιμοποιούν για ίδιο λογαριασμό δεν υπερβαίνει το 5% της ποσότητας που υπολογίζεται σύμφωνα με το στοιχείο (β), (ζ) κανένας παραγωγός ή εισαγωγέας δεν διαθέτει στην αγορά ούτε χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό υδροχλο>ροφθοράνθρακες μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2014, τις (η) κάθε παραγωγός και εισαγωγέας μεριμνά ώστε, κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και κάθε. επόμενο δωδεκάμηνο επίπεδο 2002, μέχρι υδροχλωροφθορανθράκων που διαθέτει στην αγορά ή χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό, εκφραζόμενο σε ποσοστό επί τοις εκατό των υπολογιζόμενων επιπέδων που αναφέρονται στα στοιχεία (α) έως (στ) δεν υπερβαίνει το εκατοστιαίο μερίδιο του στην αγορά του 1996. υπολογιζόμενο Λεκεμβρίου 31 το Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2001, η Επιτροπή καθορίζει με τη διαδικασία του άρθρου 17, μηχανισμό για τη χορήγηση σε κάθε παραγωγό και εισαγωγέα ποσοστώσεο)ν το>ν υπολογιζόμενων επιπέδιον που αναφέρονται 44 στα στοιχεία (α) έως (στ) οι οποίες θα ισχύουν την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2003 και κάθε επόμενο δωδεκάμηνο. Τα συνολικά όρια για τις ποσότητες υδροχλωροφθορανθράκων που μπορούν να διατεθούν στην αγορά ή να χρησιμοποιηθούν για ίδιο λογαριασμό από παραγωγούς και εισαγωγείς καθορίζονται στο Παράρτημα II. Οι παράγραφοι 1 έως 3 δεν ισχύουν για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση ελεγχόμενων ουσιών εφόσον: α) καταστρέφονται στο εσωτερικό της Κοινότητας με τεχνολογίες εγκεκριμένες από τα μέρη β) ή χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη ή μέσο επεξεργασίας γ) καλύπτονται οι εγκεκριμένες αιτήσεις για βασικές χρήσεις των χρηστών που έχουν προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 και οι χρήσεις κρίσιμης σημασίας, για τις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999, η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση ελεγχόμενων ουσιών για τη συντήρηση ή την επισκευή εξοπλισμού ψύξης και κλιματισμού. Η παράγραφος 1 στοιχείο (γ) δεν ισχύει για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση halons σε υπάρχοντα συστήματα πυροπροστασίας, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003 και τη διάθεση halons στην αγορά για τις χρήσεις κρίσιμης σημασίας που απαριθμούνται στο παράρτημα VII παρόντος κανονισμού. Κάθε παραγωγός ή εισαγωγέας που έχει το δικαίωμα να διαθέτει στην αγορά ή να χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό ελεγχόμενες ουσίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο μπορεί να μεταβιβάζει το δικαίωμα του αυτό για το σύνολο ή μέρος των ποσοτήτων της συγκεκριμένης ομάδας ουσιών, που καθορίζονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο, σε οποιονδήποτε άλλο παραγωγό ή εισαγωγέα της ίδιας ομάδας ουσιών εντός της Κοινότητας. Κάθε μεταβίβαση δικαιώματος κατά τα ανωτέρω γνωστοποιείται εκ των προτέριον στην Επιτροπή. II μεταβίβαση του δικαιώματος διάθεσης στην αγορά ή χρήσης δεν συνεπάγεται πρόσθετο δικαύυμα παραγωγής ή εισαγωγής. περιέχουν χλωροφθοράνθρακες, Απαγορεύονται η εισαγωγή και η διάθεση στην αγορά προϊόντων και εξοπλισμού που αλογονωμένους χλωροφθοράνθρακες, halons, τετραχλωράνθρακα, 1,1,1-τριχλωροαιθάνιο και υδροβρωμοφθοράνθρακες, με εξαίρεση τα προϊόντα και τον εξοπλισμό, στα οποία έχει επιτραπεί η χρήση των συγκεκριμένων ελεγχόμενων ουσιών βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο. II απαγόρευση αυτή δεν αφορά τα προϊόντα και τον εξοπλισμό που αποδεικνύεται ότι είχαν κατασκευαστεί πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. πλήρως άλλους 45 Άρθρο 5 Έλεγχος της χρήσης υδροχλωροφθορανθράκων 1. Απαγορεύεται υδροχλωροφθοράνθρακες: υπό τους ακόλουθους όρους να χρησιμοποιούνται α) σε αερολύματα, β) ως διαλύτες, i. ανοικτού εφαρμογές κυκλώματος διαλυτών, σε συμπεριλαμβανομένων των ανοικτών συσκευών καθαρισμού και των ανοικτών συστημάτων ξήρανσης χωρίς ψυχόμενα σημεία, σε συγκολλητικά μέσα και μέσα καθαρισμού τύπων, όταν δεν καθαρισμό χρησιμοποιούνται αποχετεύσειον οι υδροχλωροφθοράνθρα κες, για ανακτώνται εξοπλισμό, δεν κλειστό τον σε κατά οποίο των ii. από 1ης Ιανουαρίου 2003, σε όλες τις χρΐ|σεις διαλυτών, με εξαίρεση τον καθαρισμό ακριβείας των ηλεκτρικών και λοιπών εξαρτημάτων στην αεροδιαστημική και αεροναυτική βιομηχανία, γ) ως ψυκτικά μέσα, ί. σε εξοπλισμό που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1995 για τις ακόλουθες χρήσεις: σε συστήματα άμεσης εξάτμισης σε ανοικτό περιβάλλον, σε ψυγεία και καταψύκτες οικιακής χρήσεως, σε συστήματα κλιματισμού αυτοκινήτων, ελκυστήρων, μη οδικών οχημάτο>ν ή ρυμουλκούμενων, ανεξαρτήτως της πηγής ενέργειας των συστημάτων αυτών, στον κλιματισμό δημόσκον οδικών συγκοινοινιακών μέσο>ν, ii. iii. στον κλιματισμό σιδηροδρομικών μεταφορών σε εξοπλισμό που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1997, από 1ης Ιανουαρίου 2000, σε εξοπλισμό που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1999 για τις ακόλουθες χρήσεις: σε ψυκτικούς θαλάμους και αποθήκες του Δημοσίου και των κυκλωμάτων διανομής, για μηχανήματα με ισχύ εισόδου στον άξονα τουλάχιστον 150 kW, iv. από 1ης Ιανουαρίου 2001, σε κάθε άλλο εξοπλισμό ψύξης και κλιματισμού που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2000, με κλιματισμού/αντλίας εξαίρεση θερμότητας, χρησιμοποιούνται στα υδροχλίοροφθοράνΟρακες από Ιανουαρίου 2004 σε. κάθε. εξοπλισμό που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2003, οποία απαγορεύεται αναστρέψιμα συστήματα 1ης να τα ν. από Ι ης Ιανουαρίου 2008, απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται αχρησιμοποίητοι υδροχλωροφθοράνθρακες για τη συντήρηση και την 46 δ) στην παραγωγή αφρωδών πλαστικών με εξαίρεση την παραγωγή αφρωδών πλαστικών πλαστικών τύπου integral skin για εφαρμογές ασφαλείας και σκληρών μονωτικών αφρωδών πλαστικών i. από 1ης Ιανουαρίου 2000, στην παραγωγή αφρωδών πλαστικών τύπου integral skin και αφρώδους πολυαιθυλενίου, ii. από 1ης Ιανουαρίου 2002,στην παραγωγή αφρώδους πολυστυρολίου διέλασης, εκτός αν χρησιμοποιείται για μόνιυση στις μεταφορές, iii. από Ι ης Ιανουαρίου 2003, στην παραγιυγή αφρώδους πολυουρεθάνης για ηλεκτρικές συσκευές, πολύστροφης αφρώδους πολυουρεΟάνης με εύκαμπτη επιφάνεια και πλακών πολυουρεθάνης χωρίς ένωση, εκτός προϊόντα από χρησιμοποιούνται για μόνωση στις μεταφορές, περιπτώσεις τελευταία όπου δύο τις τα iv. από 1ης Ιανουαρίου 2004, στην παραγα>γή κάθε. είδους αφρωδών πλαστικών, ε) ως φέρον αέριο για αποστειρωτικές ουσίες σε κλειστά συστήματα, σε εξοπλισμό που έχει παραχθεί μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1997. στ) σε οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή. 2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται υδροχλωροφθοράνθρακες α) σε εργαστηριακές εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας και ανάπτυξης, 3. 4. 5. 6. β) ως πρώτη ύλη για την παραγωγή άλλων χημικών προϊόντων, γ) ως μέσα επεξεργασίας. Η εισαγωγή και η διάθεση στην αγορά εξοπλισμού και προϊόντων που περιέχουν υδροχλωροφθοράνθρακες, το>ν οποίων η χρήση υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του παρόντος άρθρου, απαγορεύονται από την ημερομηνία που αρχίζουν να ισχύουν αυτοί οι περιορισμοί χρήσης. Δεν υπόκεινται στην απαγόρευση αυτή τα προϊόντα και ο εξοπλισμός που αποδεικνύεται ότι είχαν κατασκευαστεί πριν από την ημερομηνία περιορισμού της χρήσης. Οι περιορισμοί χρήσης βάσει των παραγράφων 1,2 και 3 δεν ισχύουν για τη χρήση υδροχλωροφθορανθράκων στην παραγωγή προϊόντων προοριζόμενων για χρήση εξακολουθεί εξαγωγή υδροχλωροφθορανθράκων στα δεδομένα προϊόντα. επιτρέπεται χώρες όπου να σε η II Επιτροπή δύναται, με. τη διαδικασία του άρθρου 17 και με βάση την πείρα από την ε. φαρμογή του κανονισμού ή προκειμένου να ληφθεί υπόψη η τεχνική πρόοδος, να τροποποιεί τον κατάλογο και τις ημερομηνίες της παραγράφου 1. Στις περιπτώσεις όπου, για συγκεκριμένη χρήση, αποδεδειγμένα δεν υπάρχουν ή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμφέρουσες από τεχνική και οικονομική άποψη εναλλακτικές ουσίες ή τεχνολογίες, η Επιτροπή δύναται κατόπιν αιτήσεως της αρμόδιας αρχής κράτους μέλους και με τη διαδικασία του άρθρου 17, να εγκρίνει προσωρινή εξαίρεση, ώστε να επιτρέπεται η χρήση και η διάθεση στην αγορά υδροχλωροφθορανθράκων κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 και το άρθρο 4, παράγραφος 3. 47 ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΕΜΠΟΡΙΑ Άρθρο 6 Άδειες εισαγωγής από τρίτες χώρες 1. 2. Για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα ή την τελειοποίηση προς επανεξαγωγή ελεγχόμενων ουσιών, προσκομίζεται άδεια εισαγωγής. Η άδεια αυτή εκδίδεται από την Επιτροπή, αφού εξακριβωθεί η συμμόρφωση προς τα άρθρα 6, 7, 8 και 13. Η Επιτροπή διαβιβάζει αντίγραφο κάθε άδειας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο πρόκειται να εισαχθούν οι εκάστοτε ουσίες. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την αρμόδια αρχή προς το σκοπό αυτό. Όταν η άδεια αφορά διαδικασία τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, εκδίδεται μόνον εάν οι ελεγχόμενες ουσίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, υπαγόμενες στο σύστημα αναστολής που προβλέπεται στο άρθρο 114 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2913/92 και υπό τον όρο ότι τα παράγοιγα προϊόντα θα επανεξαχθούν σε κράτος στο οποίο δεν έχει απαγορευθεί η παραγίογή, η κατανάλωση ή η εισαγωγή της εκάστοτε ελεγχόμενης ουσίας. 11 άδεια χορηγείται μόνο κατόπιν εγκρίσεο>ς της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο θα γίνει η τελειοποίηση προς επανεξαγωγή. 3. Η αίτηση για την άδεια περιλαμβάνει: α) το όνομα και τη διεύθυνση του εισαγωγέα και του εξαγωγέα· β) τη χώρα εξαγωγής· γ) τη χώρα τελικού προορισμού, εάν οι ελεγχόμενες ουσίες πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εντός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας υπό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2· δ) περιγραφή καθεμίας από τις ελεγχόμενες ουσίες, στην οποία πρέπει να αναφέρονται: - η εμπορική ονομασία, - η περιγραφή και ο κ(οδικός ΣΟ σύμφωνα με το παράρτημα III, - η φύση της ουσίας (αχρησιμοποίητη ή προερχόμενη από ανάκτηση ή ποιοτική αποκατάσταση), - η ποσότητα της ουσίας σε χιλιόγραμμα· ε) το σκοπό της προτεινόμενης εισαγωγής· στ) τον τόπο και την ημερομηνία της προτεινόμενης εισαγωγής, εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι γνωστά. 4. Η Επιτροπή δύναται να ζητεί πιστοποιητικό που βεβαιώνει τη φύση των ουσιών που πρόκειται να εισαχθούν. 48 5. Η Επιτροπή δύναται να τροποποιεί τον κατάλογο της παραγράφου 3 και το παράρτημα III με τη διαδικασία του άρθρου 17. Άρθρο 7 Εισαγωγές ελεγχόμενων ουσιών, από τρίτες χώρες II θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα ελεγχόμενοι ουσκυν που εισάγονται από τρίτες χώρες υπόκειται σε ποσοτικούς περιορισμούς. Οι οριακές ποσότητες καθορίζονται και κατανέμονται μεταξύ τιον επιχειρήσεο)ν για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 και για κάθε επόμενο δωδεκάμηνο με τη διαδικασία του άρθρου 17. Η κατανομή των ποσοτήτων αυτών αφορά μόνο α) β) γ) δ) τις ελεγχόμενες ουσίες των ομάδων VI και VIII που αναφέρονται στο παράρτημα Ι τις ελεγχόμενες ουσίες που χρησιμοποιούνται με σκοπό την κάλυψη βασικών ή κρίσιμης σημασίας χρήσεων ή τις ελεγχόμενες ουσίες που χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη ή μέσα επεξεργασίας, τις ανακτηθείσες ελεγχόμενες ουσίες που πρόκειται να καταστραφούν στην Κοινότητα με τεχνολογίες εγκεκριμένες από τα μέρη. Εισαγωγές ελεγχόμεν(ον ουσιών από κράτη μη μέρη του Πρωτοκόλλου Άρθρο Η 1. Απαγορεύεται η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα ή η τελειοποίηση προς επανεξαγωγή ελεγχόμενων ουσιών που εισάγονται από οποιοδήποτε κράτος μη μέρος του Πρωτοκόλλου. Άρθρο 9 Εισαγωγές προϊόντων που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες από κράτη μη μέρη του Πρωτοκόλλου Απαγορεύεται η θέση σε. ε. λεύθε. ρη κυκλοφορία στην Κοινότητα προϊόντιυν και εξοπλισμού που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίε. ς που εισάγονται (Από οποιοδήποτε κράτος μη μέρος του Ι Ιριυτοκόλλου. Στο παράρτημα IV παρατίθεται κατάλογος προϊόντιον που περιέχουν ελεγχόμενες των ουσίες και κωδικών συνδυασμένης ονοματολογίας προς διευκόλυνση τελωνειακών αρχών των κρατών μελών. II Επιτροπή δύναται, με τη διαδικασία του άρθρου 17, να επιφέρει προσθήκες, διαγραφές ή τροποποιήσεις στον κατάλογο αυτό με βάση τους καταλόγους που καταρτίζονται από τα μέρη. 49 Άρθρο 10 Εισαγωγές προϊόντων που παράγονται με ελεγχόμενες ουσίες από κράτη μη μέρη του Πρωτοκόλλου Με βάση την απόφαση των μερών και μετά από πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο θεσπίζει κανόνες για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα, προϊόντων εισαγόμενων από κράτη μη μέρη του προ>τοκόλλου, τα οποία παρήχθησαν με χρήση ελεγχόμενων ουσιών αλλά δεν πε. ριέχουν ουσίες, οι οποίες μπορούν να αναγνωριστούν μι: βεβαιότητα ως ελεγχόμενες ουσίε. ς. Για την αναγνώριση το>ν προϊόντοιν αυτών ακολουθούνται οι τεχνικές συμβουλές που παρέχονται κατά περιόδους στα μέρη. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία. Εξαγωγές ελεγχόμενων ουσιών, ή προϊόντων που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες Άρθρο 11 1. Απαγορεύονται οι εξαγωγές από την Κοινότητα χλωροφθορανθράκων, άλλων πλήρως αλογονωμένων χλωροφθορανθράκων, halons, τετραχλωράνθρακα, 1,1,1- τριχλωροαιθανίου και υδροβρωμοφθορανθράκων ή προϊόντων και εξοπλισμού, εκτός από προσωπικά αντικείμενα, που περιέχουν τις ανωτέρω ελεγχόμενες ουσίες. Η απαγόρευση αυτή δεν ισχύει για τις εξαγωγές ελεγχόμενων ουσιών, των οποίων η παραγωγή έχει επιτραπεί βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 6 για την κάλυψη των βασικών εγχώριοιν αναγκών το>ν μερών κατ'εφαρμογή του άρθρου 5 του 1 Ιρωτοκόλλου, και ελεγχόμενοι ουσιών V] προϊόντων και εξοπλισμού που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες, τα οποία έχουν εγκριθεί βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 7 για την κάλυψη βασικών χρήσεων στα μέρη του Πρωτοκόλλου. 2. Απαγορεύονται οι εξαγωγές μεθυλοβρωμιδίου και υδροχλωροφθορανθράκων από την Κοινότητα σε κράτη μη μέρη του Πρωτοκόλλου. Άρθρο 12 Έγκριση εξαγωγών 1. 1 ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου Οι εξαγωγές ελεγχόμενων ουσιών από την Κοινότητα υπόκεινται σε έγκριση. Οι σχετικές άδειες χορηγούνται στις επιχειρήσεις από την Επιτροπή για την περίοδο από επόμενο δωδεκάμηνο, αφού εξακριβωθεί η τήρηση του άρθρου 11. 11 Επιτροπή διαβιβάζει στην αρμόδια αρχή του οικε. ίου κράτους μέλους αντίγραφο κάθε. άδειας εξαγο>γών που χορηγεί. 1999 και για κάθε 2. Οι αιτήσεις για την έκδοση άδειας εξαγο>γών περιλαμβάνουν: (α) το όνομα και η διεύθυνση του εξαγωγέα· (β) περιγραφή της ή των ελεγχόμενων ουσιών προς εξαγωγή, στην οποία πρέπει να αναφέρονται: - η εμπορική ονομασία, 50 - η περιγραφή και ο κωδικός ΣΟ σύμφωνα με το παράρτημα III, - η φύση της ουσίας (αχρησιμοποίητη ή προερχόμενη από ανάκτηση ή ποιοτική αποκατάσταση)· (γ) τη συνολική ποσότητα κάθε ουσίας που πρόκειται να εξαχθεί· (δ) την ή τις χώρες τελικού προορισμού της ή των ελεγχόμενων ουσιών (ε) το σκοπό των εξαγωγών. 3. Κάθε εξαγωγέας γνωστοποιεί στην Επιτροπή τις τυχόν μεταβολές που έχουν επέλθει κατά τη διάρκεια ισχύος της αδείας του έτους στα στοιχεία που κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2. Κάθε εξαγωγέας υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 18. Άδεια κατ' εξαίρεση για εμπόριο με κράτη μη μέρη του Πρωτοκόλλου Άρθρο 13 Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 8, το άρθρο 9, παράγραφος 1, το άρθρο 10 και το άρθρο 11 παράγραφος 2, η Επιτροπή δύναται να επιτρέπει το εμπόριο ελεγχόμενων ουσιών καθώς και προϊόντων που περιέχουν ή παράγονται με μία ή περισσότερες απ'αυτές τις ουσίες, με οποιοδήποτε κράτος μη μέρος του Ι Ιρο>τοκόλλου, εφόσον έχει κριθεί σε σύνοδο των μερών ότι το κράτος μη μέρος του Πρωτοκόλλου τηρεί πλήρως το Πρωτόκολλο και έχει υποβάλει τα σχετικά στοιχεία, όπως ορίζεται στο άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου. Η Επιτροπή ενεργεί με τη διαδικασία του άρθρου 17. Εμπόριο με επικράτειες που δεν καλύπτονται από το Πρωτόκολλο Άρθρο 14 1. 2. Με την επιφύλαξη τυχόν αποφάσε,ων που λαμβάνονται βάσει της παραγράφου 2, τα άρθρα 8 και 9 και το άρθρο 11 παράγραφος 2 εφαρμόζονται κατά τον ίδιο τρόπο όπως για τα κράτη μη μέρη του Ι Ιριοτοκόλλου σε. όλες τις επικράτειες που δεν καλύπτονται από το Ι Ιρωτόκολλο. Εφόσον οι αρχές μίας επικράτειας που δεν καλύπτεται από το Πρωτόκολλο τηρούν πλήρως το Πρωτόκολλο και έχουν υποβάλει τα σχετικά στοιχεία, όπως καθορίζεται στο άρθρο 7 του Πρωτοκόλλου, η Επιτροπή δύναται να αποφασίζει ότι, για την επικράτεια αυτή, δεν ισχύουν ορισμένες ή όλες από τις διατάξεις των άρθρων 8, 9 και 11 του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή λαμβάνει την απόφαση της με τη διαδικασία του άρθρου 17. 51 ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΚΙΙΟΜΙ ΙΩΝ Άρθρο 15 Ανάκτηση χρησιμοποιημένων ελεγχόμενων ουσιών Οι χλωροφθοράνθρακες, οι άλλοι πλήρως αλογονωμένοι χλωροφθοράνθρακες, τα halons, ο τετραχλωράνθρακας, το 1,1,1-τριχλωροαιθάνιο, οι υδροβρωμοφθοράνθρακες και οι υδροχλωροφθοράνθρακες που περιέχονται σε: εξοπλισμό ψύξης και κλιματισμού, εξοπλισμό που περιέχει διαλύτες, συστήματα πυροπροστασίας και πυροσβεστήρες και, σκληρά αφρώδη πλαστικά ανακτώνται, εάν αυτό είναι πρακτικά εφικτό, με σκοπό την καταστροφή τους με τεχνολογίες εγκεκριμένες από τα μέρη ή μι: οποιαδήποτε άλλη, αποδεκτή από περιβαλλοντική άποψη τεχνολογία καταστροφής ή την ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση τους κατά τη συντήρηση και την επισκευή του εξοπλισμού ή πριν από τη διάλυση ή την τελική διάθεση του εξοπλισμού. Τα κράτη μέλη προωθούν, κατά περίπτωση, και ποιοτικής ίδρυση μονάδων καταστροφής, ανακύκλωσης αποκατάστασης. Τα κράτη μέλη δύνανται να καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τα προσόντα του προσωπικού συντήρησης. την Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, έκθεση σχετικά με τα συστήματα που έχουν θέσει σε εφαρμογή για την προώθηση της ανάκτησης χρησιμοποιημένων ελεγχόμενων ουσιών, τις διαθέσιμες εγκαταστάσεις και τις ανακτήθηκαν, ουσιών ανακυκλώθηκαν, αποκαταστάθηκαν ποιοτικά ή καταστράφηκαν. χρησιμοποιημένων ελεγχόμενων ποσότητες που Η διάταξη αυτή ισχύει με. την ε. πιφύλαξη της οδηγίας 75/442/1Χ)Κ του Συμβουλίου6 για τα απόβλητα ή των μέτρων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της οδηγίας αυτής. Άρθρο 16 Διαρροές ελεγχόμενων ουσιών 1. χλωροφθορανθράκων, Λαμβάνεται κάθε πρακτικώς δυνατό προληπτικό μέτρο για την αποτροπή των διαρροών αλογονωμένων 1,1,1-τριχλωροαιθανίου, χλωροφθορανθράκων, υδροβρωμοφθορανθράκων εξοπλισμό κλιματισμού και ψύξης, επαγγελματικής και βιομηχανικής χρήσεως, από συστήματα πυροπροστασίας και από εξοπλισμό που πε. ριέχει διαλύτες κατά την κατασκευή, την ε. γκατάσταση, τη λειτουργία και τη συντήρηση. Τα κράτη μέλη άλλων τετραχλωράνθρακα, και υδροχλωροφθορανθράκων από πλήρως halons, 1·:ΐ·:ΐ. 194 της 25. 7. 1975, σ. 19 52 καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τα προσόντα του προσωπικού συντήρησης και υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2000, έκθεση σχετικά με το καθεστώς που έχουν θεσπίσει όσον αφορά τα εν λόγω απαιτούμενα προσόντα Η Επιτροπή προωθεί, κατά περίπτωση, την εκπόνηση ευρο)παϊκών προτύπων για τις τεχνικές απαιτήσεις όσον αφορά τη στεγανότητα των ψυκτικών συστημάτων. Λαμβάνεται κάθε πρακτικώς δυνατό προληπτικό μέτρο για την αποτροπή τίον διαρροών μεθυλοβρωμιδίου από εγκαταστάσε. ις υποκαπνισμού και από εργασίες στις οποίες χρησιμοποιείται μεθυλοβρωμίδιο. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τα προσόντα του προσωπικού συντήρησης. Λαμβάνεται κάθε πρακτικώς δυνατό προληπτικό μέτρο για την αποτροπή των διαρροών ελεγχόμενων ουσιών που χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη και μέσα επεξεργασίας για την παρασκευή χημικών προϊόντων. Λαμβάνεται κάθε πρακτικώς δυνατό προληπτικό μέτρο για την αποτροπή οποιασδήποτε διαρροής ελεγχόμενων ουσιών που παράγονται ακουσίως κατά την παρασκευή άλλων χημικών προϊόντων. 2. 3. 4. ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ, ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ, ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΛΙ ΚΥΡΏΣΕΙΣ Άρθρο 17 Επιτροπή Διαχείρισης Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειπει να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της σχετικά με το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζε. ι με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία. 11 Επιτροπή θεσπίζει μέτρα τα οποία ε. φαρμόζονται αμέσιυς. Εάν όμως τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή, ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναβάλει, επί ένα μήνα το πολύ από την ημερομηνία της ανακοίνωσης αυτής, την εφαρμογή των μέτρων που αποφασίστηκαν από αυτή. Το Συμβούλιο μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο. 53 Άρθρο 18 Υποβολή στοιχείων Κατ' έτος και πριν από την 1η Μαρτίου, κάθε παραγωγός, εισαγο>γέας και εξαγωγέας ελεγχόμενων ουσιών ανακοινώνει στην Επιτροπή, αποστέλλοντας αντίγραφο στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους, τα στοιχεία που καθορίζονται κατωτέρω για κάθε ελεγχόμενη ουσία για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου του προηγουμένου έτους. (α) Κάθε παραγωγός ανακοινώνει: - τη συνολική του παραγωγή ως προς κάθε ελεγχόμενη ουσία, - την παραγωγή που διέθεσε, στην αγορά ή χρησιμοποιεί για ίδιο λογαριασμό, αναφέροντας χωριστά την παραγωγή που προοριζόταν να χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη, ως μέσο επεξεργασίας και για άλλες χρήσεις, - την παραγωγή για την κάλυψη των βασικών χρήσεων στην Κοινότητα, για τις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4, - την εγκεκριμένη βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 6 παραγωγή για την κάλυψη βασικών εγχώριων αναγκών τα>ν μερών σύμφωνα με το άρθρο 5 του Πρωτοκόλλου, - την εγκεκριμένη βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 7 παραγωγή για την του κάλυψη βασικών ή κρίσιμης σημασίας χρήσεων σε μέρη Πρωτοκόλλου, - την τυχόν αύξηση της παραγωγής που έχει εγκριθεί βάσει του άρθρου 3 της παράγραφοι 8, 9 και 10 στο πλαίσιο του εξορθολογισμού βιομηχανικής παραγο>γής, - κάθε ποσότητα που ανακυκλώθηκε, αποκαταστάθηκε ποιοτικά ή καταστράφηκε, - τα αποθέματα του, (β) Κάθε εισαγωγέας, συμπεριλαμβανομένων των παραγωγών που πραγματοποιούν και εισαγωγές, ανακοινώνει: - τις ποσότητες που ετέθησαν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα, αναφέροντας χωριστά τις εισαγωγές για χρήση ως πρώτη ύλη και μέσο επεξεργασίας, για βασικές χρήσεις που έχουν επιτραπεί σύμφο>να με το άρθρο 3 παράγραφος 4, για εφαρμογές στην υγειονομική απομόνωση και στην προετοιμασία αποστολής φορτίου και για καταστροφή, - τις ποσότητες ελεγχόμενων ουσιών που εισήλθαν στην Κοινότητα υπό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, - τις ποσότητες χρησιμοποιημένοι ελεγχόμενοι ουσιών που εισήχθησαν για ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση, - τα αποθέματα του. 54 (γ) Κάθε εξαγωγέας (συμπεριλαμβανομένων των παραγωγών που πραγματοποιούν και εξαγωγές) ανακοινώνει: - τις ποσότητες ελεγχόμενων ουσιών που εξήχθησαν από την Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των ουσιών που εξήχθησαν υπό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, προσδιορίζοντας τις ποσότητες που εξήχθησαν σΓ- κάθε χώρα προορισμού και τις ποσότητες που εξήχθησαν για χρήση ο>ς πρώτη ύλη και μέσο ε. πεξε. ργασίας, για βασικές χρήσεις, για εφαρμογές στην υγειονομική απομόνιοση και στην προετοιμασία αποστολής φορτίου, για την κάλυψη βασικών εγχώριων αναγκών τα>ν μερών σύμφωνα με το άρθρο 5 του Πρωτοκόλλου και για καταστροφή, - τις ποσότητες χρησιμοποιημένων ελεγχόμενων ουσιών που εξήχθησαν για ανακύκλωση ή ποιοτική αποκατάσταση, - τα αποθέματα του. Οι τελωνειακές αρχές των κρατών μελών επιστρέφουν στην Επιτροπή πριν από τις 31 Δεκεμβρίου κάθε έτους τα σφραγισμένα έγγραφα αδειών. Κατ' έτος και πριν από την 1η Μαρτίου, κάθε χρήστης, στον οποίο έχει επιτραπεί να επωφεληθεί από την εξαίρεση για βασική χρήση σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1, δηλώνει στην Επιτροπή, για κάθε ουσία για την οποία έχει λάβει άδεια, το είδος της χρήσης, τις ποσότητες που χρησιμοποίησε το προηγούμενο έτος, τις ποσότητες που ανακυκλώθηκαν ή καταστράφηκαν και την ποσότητα προΐόντοιν που περιέχουν τις συγκεκριμένες ουσίες, η οποία διε. τέθη στην κοινοτική αγορά ή/και. εξήχθη, αποστέλλοντας αντίγραφο στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους. των αποθεμάτων τις ποσότητες του, όλες Κατ' έτος και πριν από την 1η Μαρτίου, κάθε επιχείρηση στην οποία έχει επιτραπεί να χρησιμοποιεί ελεγχόμενες ουσίες ως μέσα επεξεργασίας δηλώνει στην Επιτροπή τις ποσότητες που χρησιμοποίησε το προηγούμενο έτος και υποβάλλει εκτίμηση των εκπομπών κατά τη χρήση τους. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την τήρηση εχεμύθειας σχετικά με τα υποβαλλόμενα στοιχεία. Η Επιτροπή, δύναται, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 17 να τροποποήσει τις απαιτήσεις σχετικά με την υποβολή των στοιχείων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο για να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις δυνάμει του Πρωτοκόλλου ή να βελτιώσει την πρακτική εφαρμογή των απαιτήσεων σχετικά με την εν λόγω υποβολή στοιχείων. Άρθρο 19 Επιθεώρηση Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή δύναται να ζητεί κάθε αναγκαία πληροφορία από τις κυβερνήσεις και τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καθώς και από επιχειρήσεις. Όταν η Επιτροπή ζητεί πληροφορίες από μια επιχείρηση, διαβιβάζει ταυτόχρονα αντίγραφο της αίτησης στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο έδαφος του 55 2. 3. 4. 5. 6. 1. 2. οποίου εδρεύει η επιχείρηση, εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους ζητούνται οι πληροφορίες αυτές. 3. 4. 5. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών αναλαμβάνουν τη διενέργεια των ερευνών τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίες βάσει του παρόντος κανονισμού. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της Επιτροπής και της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρόκειται να διενεργηθεί η έρευνα, οι υπάλληλοι της Επιτροπής επικουρούν τους υπαλλήλους της αρχής αυτής κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την τήρηση εχεμύθειας σχετικά με τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 εως 4. Άρθρο 20 Κυρώσεις Τα κράτη μέλη καθορίζουν το σύστημα των κυρώσεων που επιβάλλονται στις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή για την μη συμμόρφωση προς τις εθνικές που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή του και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλιστεί η θέση τους σε εφαρμογή. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις Ιουνίου 1999 και κάθε διατάξεις αυτές στην επιτροπή το αργότερο στις 30 μεταγενέστερη τροποποίηση τους το συντομότερο δυνατόν. ΚΕΦΛΛΛΙΟ VI ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 21 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3093/94 καταργείται. Οι παραπομπές στον κανονισμό που καταργείται θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό. Άρθρο 22 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμόζεται από την [1η Ιανουαρίου 1999J. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Ι Ία το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος 56 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Ελεγχόμενες ουσίες που καλύπτει ο κανονισμός 1 O^dSa Ouoia Ofiti5a I O^dSall Ojidoalll O^dSa IV Ond8aV O\io6a VI (ΟΡΟ-11) (ΟΡΟ-12) (ΟΡΟ-113) (ΟΡΟ-114) (ΟΡΟ-115) (ΟΡΟ-13) (ΟΡΟ-111) (ΟΡΟ-112) (ΟΡΟ-211) (ΟΡΟ-212) (ΟΡΟ-213) (010-214) (ΟΡΟ-215) (ΟΡΟ-216) (ΟΡΟ-217) (ΗαΙοη-1211) ΟΡ013 ΟΡ2012 02Ρ3013 02Ρ4012 02Ρ501 ΟΡ301 02ΡΟΙ5 02Ρ2014 03Ρ017 03Ρ2016 03Ρ3015 03Ρ40Ι4 03Ρ50Ί3 03Ρ6012 03Ρ701 0Ρ2Βι€1 0 Ρ 3 ΒΓ 02Ρ4ΒΓ2 0014 02Η3013(2) 0 Η 3 ΒΓ (ΗαΙοη-1301) (ΙιαΙοη-2402) (τετραχλωράνΟρακας) (1,1,1 -τριχλωροαιΟάνιο) (μεθυλοβρ(υμίδιο) AuvajxiKO KaxaCTTpocpriq TOU6£OVTO<;(1) 1,0 1,0 0,8 1,0 0,6 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 3,0 10,0 6,0 1,1 0,1 0,6 57 OndoaVII CHFBr2 0ΗΡ2ΒΓ ΟΗ2ΡΒΓ 02ΗΡΒΓ4 0 2 Η Ρ 2 Β Γ3 0 2 Η Ρ 3 Β Γ2 0 2 Η Ρ 4 ΒΓ 0 2 Η 2 Ρ Β Γ3 0 2 Η 2 Ρ 2 Β Γ2 0 2 Η 2 Ρ 3 ΒΓ 0 2 Η 3 Ρ Β Γ2 0 2 Η 3 Ρ 2 ΒΓ 02Η4ΡΒΓ 0 3 Η Ρ Β Γ6 0 3 Η Ρ 2 Β Γ5 0 3 Η Ρ 3 Β Γ4 0 3 Η Ρ 4 Β Γ3 0 3 Η Ρ 5 Β Γ2 0 3 Η Ρ 6 ΒΓ 0 3 Η 2 Ρ Β Γ5 0 3 Η 2 Ρ 2 Β Γ4 0 3 Η 2 Ρ 3 Β Γ3 0 3 Η 2 Ρ 4 Β Γ2 0 3 Η 2 Ρ 5 ΒΓ 0 3 Η 3 Ρ Β Γ4 0 3 Η 3 Ρ 2 Β Γ3 0 3 Η 3 Ρ 3 Β Γ2 0 3 Η 3 Ρ 4 ΒΓ 1,00 0,74 0,73 0,8 1,8 1,6 1,2 1,1 1,5 1,6 1,7 1,1 ο,ι 1,5 1,9 1,8 2,2 2,0 3,3 1,9 2,1 5,6 7,5 1,4 1,9 3,1 2,5 4,4 58 Ομάδα VIII C3H4FBr3 C3H4F2Br2 C3H4F3Br C3H5FBr2 C3H5F2Br C3H6FBr (HCFC-132) (HCFC-21) (3) (HCFC- 22) (3) (HCFC-31) (HCFC-121) (HCFC-122) (HCFC-123)(3) (HCFC-124) (3) (HCFC-131) (HCFC-133) (HCFC-141) (HCFC-141b)(3) (HCFC-142) (HCFC-142b) (3) (HCFC-151) (HCFC-221) (HCFC-222) (HCFC-223) (HCFC-224) (HCFC-225) CHFC12 CHF2C1 CH2FC1 C2HFC14 C2HF2C13 C2HF3C12 C2HF4C1 C2H2FC13 C2H2F2CI2 C2H2F3C1 C2H3FC12 CH3FC12 C2H3F2C1 CH3F2C1 C2H4FC1 C3HFC16 C3HF2C15 C3HF3C14 C3HF4C13 C3HF5CI2 CF3CF2CHC12 (HCFC-225ca) (3) CF2C1F2CHC1F (HCFC-225cb) (3) C3HF6C1 C3H2FC15 C3H2F2C14 C3H2F3C13 C3H2F4C12 C3H2F5C1 C3H3FC14 C3H3F2C13 C3H3F3C12 C3H3F4C1 C3H4FC13 C3H4F2C12 C3H4F3C1 C3H5FCI2 C3H5F2CI C3II6FCI (HCFC-253) (HCFC-261) (IKTC-262) (HCFC-271) (HCFC-232) (HCFC-233) (HCFC-234) (HCFC-244) (HCFC-251) (HCFC-235) (IICFC-241) (HCFC-226) (IICFC-231) (HCFC-242) (HCFC-243) (HCFC-252) 0,3 1,0 0,8 0,4 0,8 0,7 0,040 0,055 0,020 0,040 0,080 0,020 0,022 0,050 0,050 0,060 0,070 0,110 0,070 0,065 0,005 0,070 0,090 0,080 0,090 0,070 0,025 0,033 0,100 0,090 0,100 0,230 0,280 0,520 0,090 0,130 0,120 0,140 0,010 0,040 0,030 0,020 0,020 0,030 I) (2) (3) Αυτές οι τιμές δυναμικού καταστροφής του όζοντος είναι εκτιμήσεις που βασίζονται στις σημερινές γνώσεις. Κατά διαστήματα θα γίνεται επισκόπηση και αναθεώρηση το>ν τιμών αυτών με τα δεδομένα των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα μέρη του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος. Ο τύπος αυτός δεν παριστά το 1,1,2-τριχλωροαιθάνιο. Χαρακτηρίζει την ουσία με τη μεγαλύτερη εμπορική διάρκεια όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο. 59 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 11 Συνολικά ποσοτικά όρια για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση για ίδιο λογαριασμό ελεγχόμενων ουσιών από παραγωγούς και εισαγωγείς στην Κοινότητα (υπολογιζόμενα επίπεδα εκφραζόμενα σε τόνους ODP) Ομάδα II Ομάδα III Ομάδα Ι Ομάδα IV Ομάδα V Ομάδα VII Ομάδα VI (1) Ουσία Ομάδα VIII 1ης Για 12μηνα διαστήματα από Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 0 0 0 0 0 0 7412 7412 0 8079 6678 4007 4007 3339 1669 1669 1669 1669 334 334 334 334 334 334 334 ο ( 1 ) Υπολογιζόμενα με βάση δυναμικό καταστροφής του όζοντος (ODP) =; 0,6. 60 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 111 Ομάδες, κωδικοί συνδυασμένης ονοματολογίας 1997 (Σ097) (1) και περιγραφή των ουσιών που αναφέρονται στα παραρτήματα Ι και II Ojidda OfidSa I 0(id8a II Oiidoa III 0|id8a IV Opd8a V O^dSa VI Ond5a VII KCOOIKO<; EO 97 2903 4100 2903 42 00 2903 43 00 2903 44 10 2903 44 90 2903 45 10 2903 45 15 2903 45 20 2903 45 25 2903 45 30 2903 45 35 2903 45 40 2903 45 45 2903 45 50 2903 45 55 2903 46 10 2903 46 20 2903 46 90 2903 14 00 2903 19 10 2903 30 33 2903 49 30 Ond5a VIII 2903 49 10 6x3824 7100 εχ 3824 79 00 εχ 3824 90 95 nepiypa<pi) - Τριχλωροφθορομεθάνιο - Διχλωροφθορομεθάνιο - ΤριχλωροτριφθοροαιΟάνιο - ΔιχλωροτετραφΟοροαιΟάνιο - Χλϋ)ροπενταφ0οροαι0άνιο — Χλωροτριφθορομεθάνιο — Πενταχλωροφθοροαιθάνιο — Τετραχλωροδιφθοροαιθάνιο — Επταχλωροφθοροπροπάνιο — Εξαχλωροδιφθοροπροπάνιο — ΠενταχλίοροτριφΟοροπροπάνιυ — ΤετραχλωροτετραφΟοροπροπάνιο — Τριχλωροπενταφθοροπροπάνιο — Διχλωροεξαφθοροπροπάνιο — Χλωροεπταφθοροπροπάνιο — Βρωμοχλωροδιφθορομεθάνιο — Βρα)μοτριφ()ορομε0άνιο — ΔφρωμοτετραφΟοροαιΟάνιο — Τετραχλωράνθρακας —1,1,1 -Τριχλα>ροαιθάνιο (μεΟυλοχλωροφόρμιο) — Βρωμομεθάνιο (μεθυλοβρωμίδιο) —Υδροβρωμοφθορο-μεθάνιο, -αιθάνιο ή - προπάνιο —Υδροχλωροφθορο-μεθάνιο,-αιθάνιοή- προπάνιο — Μείγματα που περιέχουν μία ή περισσότερες ουσίες που εμπίπτουν στους κωδικούς 2903 41 00 έως 2903 45 55 — Μείγματα που περιέχουν μία ή περισσότερες ουσίες που εμπίπτουν στους κωδικούς 2903 46 10 έως 2903 46 90 — Μείγματα που περιέχουν μία ή περισσότερες ουσίες που εμπίπτουν στους κο>οικούς 2903 14 00, 2903 19 10, 2903 30 33, 2903 49 10 ή 2903 49 30 (Ι) Η ένδειξη "εχ" πριν από έναν κωδικό υποδηλώνει ότι στη διάκριση αυτή μπορεί να υπάγονται και άλλα προϊόντα εκτός από εκείνα που αναφέρονται στη στήλη "Περιγραφή". 61 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Κωδικοί συνδυασμένης ονοματολογίας (ΣΟ) προϊόντων που περιέχουν ελεγχόμενες ουσίες (1) ( 1 ) Παρατίθενται προς διευκόλυνση των τελο>νειακών αρχών των κρατών μελών 1. Συσκευές κλιματισμού αυτοκινήτων και φορτηγών Κωδικοί ΣΟ 8701 20 10-870190 90 8702 10 11-8702 90 90 8703 10 10-8703 90 90 8704 10 11-8704 90 00 8705 10 00-8705 90 90 8706 00 11 - 8706 00 99 2. Οικιακές και επαγγελματικές ψυκτικές συσκευές και συσκευές κλιματισμού/αντλίας θερμότητας Ψυγεία: Κωδικοί ΣΟ 8418 10 10-8418 29 00 8418 50 11-8418 50 19 8418 61 10-8418 69 99 Καταψύκτες: Κωδικοί ΣΟ 8418 10 10-8418 29 00 8418 30 10-8418 30 99 8418 40 10-8418 40 99 8418 50 11-8418 50 19 8418 61 10-8418 61 90 8418 69 10-8418 69 99 62 Αφυγραντήρες: Κωδικοί ΣΟ 8415 10 00-8415 83 90 8424 89 00 8479 89 10 8479 89 80 Ψύκτες νερού: Κωδικοί ΣΟ 8419 60 00 8419 89 80 Παγομηχανές: Κωδικοί ΣΟ 8418 10 10-8414 29 00 8418 30 10-8418 30 99 8418 40 10-84)8 40 99 8418 5011-8418 50 19 8418 61 10-8418 6190 8418 69 10-8418 69 99 8479 89 80 Συσκευές κλιματισμού και αντλίας θερμότητας: Κωδικοί ΣΟ 8415 10 00-8415 83 90 8418 61 10-8418 6190 8418 69 10-8418 69 99 8418 99 10-8418 99 90 3. Προϊόντα σε μορφή αερολύματος (σπρέι), εκτός από τα ιατρικά αερολύματα Είδη διατροφής: Κωδικοί ΣΟ 0404 90 11 - 0404 90 99 1517 90 10- 1517 90 99 21069091 2106 90 99 63 Χρώματα και βερνίκια, έτοιμα υδατικά πιγμέντα και βαφές: Κωδικοί ΣΟ 3208 10 10-3208 10 90 3208 20 10-3208 20 90 3208 90 10-3208 90 99 3209 10 00-3209 90 00 3210 00 10-3210 00 90 3212 90 90 Είδη αρωματοποιίας, καλλυντικά και προϊόντα ατομικής υγιεινής: Κωδικοί ΣΟ 3303 00 10-3303 00 90 3304 30 00 3304 99 00 3305 10 00-3305 90 90 3306 10 00-3306 90 00 3307 10 00-3307 30 00 3307 49 00 3307 90 00 Επιφανειοδραστικά παρασκευάσματα : Κωδικοί ΣΟ 3402 20 10-3402 20 90 Λιπαντικά παρασκευάσματα: Κωδικοί ΣΟ 2710 00 81 2710 00 98 3403 11 00 3403 19 10-3403 19 99 3403 91 00 3403 99 10-3403 99 90 64 Παρασκευάσματα οικιακής χρήσεως: Κωδικοί ΣΟ 3405 10 00 3405 20 00 3405 30 00 3405 40 00 3405 90 10-3405 90 90 Είδη από εύφλεκτα υλικά: Κωδικοί ΣΟ 3606 10 00 Εντομοκτόνα, τρωκτικοκτόνα, μυκητοκτόνα, ζιζανιοκτόνα κ. λπ. : Κωδικοί ΣΟ 3808 10 10-3808 10 90 3808 20 10-3808 20 80 3808 30 11 - 3808 30 90 3808 40 10-3808 40 90 3808 90 10-3808 90 90 Προϊόντα για φινίρισμα: Κωδικοί ΣΟ 3809 10 10-3809 10 90 3809 91 00 - 3809 93 00 Παρασκευάσματα και γομώσεις για πυροσβεστήρες· πυροσβεστικές βόμβες με γόμωση: Κωδικοί ΣΟ 3813 00 00 Σύνθετοι οργανικοί διαλύτες κ. λπ. : Κωδικοί ΣΟ 3814 00 10-3814 00 90 Έτοιμα ρευστά για αποπάγωση: Κωδικοί ΣΟ 3820 00 00 65 Προϊόντα χημικών και συναφών βιομηχανιών: Κωδικοί ΣΟ 3823 90 10 3823 90 60 3823 90 70 3823 90 81 -3823 90 98 Σιλικόνες σε πρωτογενή μορφή: Όπλα: Κωδικοί ΣΟ 3910 00 00 Κωδικοί ΣΟ 9304 00 00 4. Φορητοί πυροσβεστήρες Κωδικοί ΣΟ 8424 10 10-8424 10 99 5. Μονωτικές σανίδες και πλάκες και προστατευτικά περιβλήματα σωλήνων Κωδικοί ΣΟ 3917 21 10-3917 40 90 3920 10 21 -3920 99 90 3921 11 00-392190 90 3925 10 00-3925 90 80 3926 90 10-3926 90 99 6. Προπολυμερή Κωδικοί ΣΟ 3901 10 10-391190 90 66 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V 1. α) β) γ) δ) ε) 2. α) β) γ) ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ΠΑ ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΘΥΛΟΒΡΩΜΙΔΙΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών εγκρίνουν την κρίσιμης σημασίας χρήση μεθυλοβρωμιδίου, μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι πληρούνται όλα τα ακόλουθα κριτήρια: το μεθυλοβρωμίδιο είναι απαραίτητο για τη διασφάλιση του εφοδιασμού σε τρόφιμα και εμπορεύματα ή έχει καίρια σημασία για ορισμένους τύπους παραγωγής γεωργικών προϊόντων ή ανθοκηπευτικών (συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής πλευράς)· δεν υπάρχουν τεχνικά και οικονομικά συμφέρουσες εναλλακτικές λύσε. ις ή υποκατάστατα, αποδεκτά από άποψη περιβάλλοντος και υγείας έχουν αρχίσει εργασίες για την αναζήτηση, την αξιολόγηση, τις επιτόπιες δοκιμές, την εμπορική εκμετάλλευση και, όπου είναι απαραίτητο, τη διευκόλυνση της προβλεπόμενης από τις νομοθετικές ρυθμίσεις έγκρισης εναλλακτικών τεχνικών και υποκατάστατων, με στόχο να καταργηθεί η χρήση μεθυλοβρωμιδίου το συντομότερο δυνατόν στην εφαρμογή του μεθυλοβρωμιδίου θα χρησιμοποιηθούν οι καλύτερες διαθέσιμες τεχνικές για τον περιορισμό των εκπομπών κατά την προηγούμενη πενταετία, το μεθυλοβρωμίδιο χρησιμοποιήθηκε συστηματικά ως αναπόσπαστο μέρος των εργασιών υποκαπνισμού στην υπό εξέταση καλλιέργεια και περιφέρεια· Οι εξαιρέσεις για μεθυλοβρωμίδιο θα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μετά την κατάργηση του: χρήση κρίσιμης σημασίας, βάσει το>ν οποκυν το προσδιορίζουν τη μέγιστη ποσότητα μεΟυλοβρο>μιδίου που επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί, τη μέγιστη δόση, τον ελάχιστο χρόνο που πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ των υποκαπνισμών και τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται για την ελαχιστοποίηση των εκπομπών περιγράφουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τη συγκεκριμένη χρήση που καλύπτεται από την εξαίρεση, με λεπτομέρειες για την καλλιέργεια, την καλλιεργητική μέθοδο, την ή τις τοποθεσίες καθώς και για την ή τις ασθένειες που επιδιώκεται να εξαλειφθούν με μεθυλοβρωμίδιο· επανεξετάζονται από τις αρμόδιες αρχές τουλάχιστον ανά διετία, ώστε να εξακριβώνεται αν η χρήση εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στα ανωτέρω κριτήρια, με απώτερο στόχο να μειωθούν σταδιακά οι ποσότητες μεθυλοβρωμιδίου που αποτελούν αντικείμενο εξαίρεσης για χρήση κρίσιμης σημασίας. 67 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΙ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΜΕΣΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ χρήση τετραχλωράνθρακα για την απομάκρυνση του τριχλωριούχου αζώτου στην παραγωγή καυστικής σόδας· χρήση τετραχλωράνθρακα στην ανάκτηση χλωρίου από τα απαέρια της παραγωγής χλωρίου· χρήση τετραχλωράνθρακα στη διεργασία χλωριωμένου καουτσούκ· χρήση τετραχλωράνθρακα στην παραγωγή γεωργικών φαρμάκων χρήση τετραχλωράνθρακα στην παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων χρήση τετραχλωράνθρακα στην παραγωγή χλωροσουλφονωμένων πολυολεφινών (CSM)· παραγωγή πολυφαινυλενοτερεφθαλαμιδίου με τη βοήθεια τετραχλωράνθρακα σε ενδιάμεσο ακατέργαστο προϊόν χρήση τετραχλωράνθρακα στην παραγωγή καουτσούκ στυρολίου-βουταδιεν'ιου (SBK)· χρήση τετραχλωράνθρακα στην παραγωγή χλωριωμένων παραφινών χρήση CFC-113 στην κατασκευή μιας οικογένειας ρητινών φθοροπολυμερούς· χρήση CFC-11 στην κατασκευή αρμών διαστολής από λεπτές συνθετικές ίνες. 68 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII ΧΡΗΣΕΙΣ ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΩΝ HALONS Χρήση halon 1301: στα αεροσκάφη για την προστασία των ατρακτιδίων των κινητήρων, των θαλάμων φορτίου και των ξηρών θαλάμων στους θαλάμους πληρώματος των στρατιωτικών οχημάτων για την αδρανοποίηση κατειλημμένων χώρων, στους οποίους υπάρχει πιθανότητα ελευθέρωσης εύφλεκτων υγρών. Χρήση halon 1211: σε φορητούς πυροσβεστήρες που τοποθετούνται σε αεροσκάφη· σε πυροσβεστήρες των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σο>μάτων Ασφαλείας που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε πρόσιοπα. 69 ISSN 0254-1483 COM(98) 398 τελικό ΕΓΓΡΑΦΑ GR 06 12 14 15 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-440-GR-C ISBN 92-78-37975-1 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2985 Λουξεμβούργο 70