title: Uredba Komisije (EZ) br. 1980/98 od 17. rujna 1998. o otvaranju i upravljanju carinskim kvotama i carinskim plafonima Zajednice te o uspostavi nadzora Zajednice u okviru referentnih količina za određene poljoprivredne proizvode podrijetlom iz afričkih, karipskih i pacifičkih država (država AKP-a)

text: L_1998256HR. 01000301. xml 02/Sv. 021 HR Službeni list Europske unije 78 31998R1980 L 256/3 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 17. 09. 1998. UREDBA KOMISIJE (EZ) br. 1980/98 od 17. rujna 1998. o otvaranju i upravljanju carinskim kvotama i carinskim plafonima Zajednice te o uspostavi nadzora Zajednice u okviru referentnih količina za određene poljoprivredne proizvode podrijetlom iz afričkih, karipskih i pacifičkih država (država AKP-a) KOMISIJA EUROPSKIH ZAJEDNICA, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, uzimajući u obzir Uredbu Vijeća (EZ) br. 1706/98 od 20. srpnja 1998. o pravilima koja se primjenjuju na poljoprivredne proizvode i robu dobivenu preradom poljoprivrednih proizvoda podrijetlom iz afričkih, karipskih i pacifičkih država (država AKP-a) i o stavljanju izvan snage Uredbe (EEZ) br. 715/90 (1), a posebno njezin članak 30. , budući da se četvrtom Konvencijom AKP-EZ-a (2), dalje u tekstu „Konvencija” predviđa ukidanje ili sniženje carine na uvoz određenih proizvoda podrijetlom iz država AKP-a u Zajednicu u okviru carinskih kvota, carinskih plafona ili referentnih količina; budući da se carinske kvote, carinski plafoni ili referentne količine predviđene Konvencijom trebaju otvarati godišnje sve do prestanka važenja Konvencije; budući da u nadležnost Komisije pripada usvajanje provedbenih mjera koje se odnose na otvaranje i upravljanje carinskim kvotama i carinskim plafonima te referentnim količinama Zajednice; budući da su Uredbom Komisije (EEZ) br. 2454/93 od 2. srpnja 1993. o utvrđivanju odredaba za provedbu Uredbe Vijeća (EEZ) br. 2913/92 o Carinskom zakoniku Zajednice (3), kako je zadnje izmijenjena Uredbom (EZ) br. 1677/98 (4), objedinjene odredbe o upravljanju carinskim kvotama koje se trebaju koristiti po kronološkom redu datuma prihvaćanja deklaracija o puštanju robe u slobodan promet, i odredbe koje se odnose na nadzor nad preferencijalnim uvozom; budući da je na pregovorima o srednjoročnoj izmjeni Konvencije iz Loméa dogovoreno da izmjene pravila trebaju stupiti na snagu 1. siječnja 1996. ; budući da stoga treba predvidjeti da s tim datumom stupi na snagu primjena ove Urede i stavljanje izvan snage uredaba Komisije (EZ) br. 1280/94 (5), kako je izmijenjena Uredbom (EZ) br. 896/95 (6), Uredbe (EZ) br. 2763/94 (7), kako je zadnje izmijenjena Uredbom (EZ) br. 2411/96 (8) i Uredbe (EZ) br. 2942/95 (9), kako je izmijenjena Uredbom (EZ) br. 982/96 (10); budući da su mjere previđene ovom Uredbom u skladu s mišljenjem Odbora za Carinski zakonik, DONIJELA JE OVU UREDBU: Članak 1. 1. Carine na proizvode navedene u Prilogu A podrijetlom iz država AKP-a puštene u slobodan promet u Zajednici i popraćene dokazom o podrijetlu u skladu s Protokolom o podrijetlu uz Konvenciju mogu se ukinuti ili sniziti unutar granica carinskih plafona određenih u tom Prilogu. 2. Carinskim kvotama navedenim u ovom članku upravlja Komisija u skladu s člancima od 308. a do 308. c Uredbe (EEZ) br. 2454/93. 3. Svaka država članica uvoznicima predmetnih proizvoda osigurava jednak i kontinuiran pristup kvotama sve dok to dozvoljava količina unutar relevantnog opsega kvote. Članak 2. 1. Carine na proizvode navedene u Prilogu B podrijetlom iz država AKP-a puštene u slobodan promet u Zajednici i popraćene dokazom o podrijetlu u skladu s Protokolom o podrijetlu uz Konvenciju mogu se ukinuti unutar granica carinskih plafona određenih u tom Prilogu. 2. Carinski plafon iz ovog članka podliježe nadzoru Zajednice koji provodi Komisija u bliskoj suradnji s državama članicama u skladu s člankom 308. d Uredbe (EEZ) br. 2454/93. Članak 3. 1. Carine na proizvode navedene u Prilogu C podrijetlom iz država AKP-a puštene u slobodan promet u Zajednici i popraćene dokazom o podrijetlu u skladu s Protokolom o podrijetlu uz Konvenciju mogu se ukinuti unutar granica referentnih količina određenih u tom Prilogu, a ti proizvodi podliježu nadzoru Zajednice. 2. Korištenje referentnih količina evidentira se na razini Zajednica na temelju podataka koje Komisiji šalju države članice u skladu s člankom 308. d Uredbe (EEZ) br. 2454/93. Članak 4. Komisija u bliskoj suradnji s državama članicama poduzima sve korake potrebne za primjenu ove Uredbe. Članak 5. Uredbe (EZ) br. 1280/94, (EZ) br. 2763/94 i (EZ) br. 2942/95 stavljaju se izvan snage. Članak 6. Ova Uredba stupa na snagu sljedećeg dana od dana objave u Službenom listu Europskih zajednica. Primjenjuje se s učinkom od 1. siječnja 1996. Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 17. rujna 1998. Za Komisiju Mario MONTI Član Komisije (1)  SL L 215, 1. 8. 1998. , str. 12. (2)  SL L 229, 17. 8. 1991. , str. 3. (3)  SL L 253, 11. 10. 1993. , str. 1. (4)  SL L 212, 30. 7. 1998. , str. 18. (5)  SL L 140, 3. 6. 1994. , str. 10. (6)  SL L 92, 25. 4. 1995. , str. 12. (7)  SL L 294, 15. 11. 1994. , str. 6. (8)  SL L 329, 19. 12. 1996. , str. 8. (9)  SL L 308, 21. 12. 1995. , str. 9. (10)  SL L 131, 1. 6. 1996. , str. 43. PRILOG A koji se odnosi na proizvode iz članka 1. Neovisno o pravilima za tumačenje kombinirane nomenklature tekst opisa proizvoda treba uzeti samo kao naznaku, s obzirom na to da je preferencijalni režim, u kontekstu ovog Priloga, određen opsegom oznaka KN važećim u trenutku donošenja ove Uredbe. Kada uz oznaku KN stoji dodatak „ex”, preferencijalni se režim se treba odrediti zajedničkom primjenom oznake KN i odgovarajućeg opisa. Redni broj Oznaka KN Podbroj TARIC (2) Naziv Opseg kvote po godini ili po navedenom razdoblju (u tonama) Carina unutar kvote (sniženje u postocima) 09. 1613 ex 0702 00 00 01 02 03 04 05 06 15 16 17 18 19 20 60 61 62 63 64 65 80 81 82 83 84 85 Mini-rajčica, svježa ili rashlađena, od 15. studenoga do 30. travnja 2 000 100 (1) 09. 1601 ex 0702 00 00 08 09 10 11 12 13 22 23 24 25 26 27 68 69 70 71 72 73 88 89 90 91 92 93 Rajčica, osim mini- rajčice, svježa ili rashlađena, od 15. studenoga do 30. travnja 2 000 60 (1) 09. 1615 ex 0806 10 10 15 Stolno grožđe, bez sjemenki, svježe, od 1. do 31. siječnja 400 100 09. 1616 ex 0806 10 10 85 Stolno grožđe, bez sjemenki, svježe, od 1. do 31. prosinca 400 100 09. 1610 0808 10   Jabuke, svježe 1 000 50 (1) 09. 1612 0808 20 10 0808 20 50   Kruške, svježe 2 000 65 (1) 09. 1603 ex 0810 10 05   Jagode, svježe, od 1. siječnja do kraja veljače 1 600 100   ex 0810 10 80   Jagode, svježe od 1. studenoga do 31. prosinca     (1)  Sniženje se primjenjuje samo na carine ad valorem. (2)  Oznake TARIC vrijede samo od 1. siječnja do 31. prosinca 1998. PRILOG B u vezi s proizvodima iz članka 2. Neovisno o pravilima za tumačenje kombinirane nomenklature tekst opisa proizvoda treba uzeti samo kao naznaku, s obzirom na to da je preferencijalni režim u kontekstu ovog Priloga određen opsegom oznaka KN važećim u trenutku donošenja ove Uredbe. Kada uz oznaku KN stoji dodatak „ex”, preferencijalni režim se treba odrediti zajedničkom primjenom oznake KN i odgovarajućeg opisa. Redni broj Oznaka KN Podbroj TARIC (1) Naziv Referentna količina za navedeno razdoblje (u tonama) 26. 0010 ex 0804 20 10   Smokve, svježe, od 1. studenoga do 30. travnja 200 (1)  Oznake TARIC vrijede samo od 1. siječnja do 31. prosinca 1998. PRILOG C u vezi s proizvodima iz članka 3. Neovisno o pravilima za tumačenje kombinirane nomenklature tekst opisa proizvoda treba uzeti samo kao naznaku, s obzirom na to da je preferencijalni režim u kontekstu ovog Priloga određen opsegom oznaka KN važećim u trenutku donošenja ove Uredbe. Kada uz oznaku KN stoji dodatak „ex”, preferencijalni režim se treba odrediti zajedničkom primjenom oznake KN i odgovarajućeg opisa. Redni broj Oznaka KN Podbroj TARIC (1) Naziv Referentna količina za navedeno razdoblje (u tonama) 12. 0105 ex 0805 10 10 ex 0805 10 30 ex 0805 10 50 ex 0805 10 84   Naranče, svježe ili sušene, od 15. svibnja do 30. rujna 25 000 12. 0115 ex 0805 10 20 ex 0805 20 30 ex 0805 20 50 ex 0805 20 70 ex 0805 20 90   Mandarine (uključujući tangerske i satsuma mandarine); klementine, wilking mandarine i slični hibridi agruma, svježe ili sušene, od 15. svibnja do 30. rujna 4 000 12. 0120 ex 0806 10 10 20 Stolno grožđe, bez sjemenki, svježe, od 1. veljače do 31. ožujka 100 (1)  Oznake TARIC vrijede samo od 1. siječnja do 31. prosinca 1998


title: QUESTION ECRITE no 2799/98 de Leonie van BLADEL à la Commission. Réfugiés au Kosovo

eurovoc_concepts:
Albania
Kosovo
UNHCR
aid to refugees
civil defence
humanitarian aid
international organisation
refugee
repatriation grant
settlement of disputes

formats: html print


title: Legislative Entschließung mit der Stellungnahme des Europäischen Parlaments zu dem Vorschlag für eine Richtlinie des Rates zur Änderung der Sechsten MwSt- Richtlinie 77/388/EWG über das gemeinsame Mehrwertsteuersystem (Ausschuß für Mehrwertsteuer) (KOM(97) 0325 C4-0365/97 97/0186(CNS))(Verfahren der Konsultation)

eurovoc_concepts:
application of EU law
approximation of laws
catalogue
committee (EU)
double taxation
new economic order


title: Verordening (EG) nr. 1991/98 van de Commissie van 17 september 1998 betreffende de offertes voor de uitvoer van gerst die zijn meegedeeld in het kader van de openbare inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1564/98

eurovoc_concepts:
Spain
award of contract
barley
export refund
intervention agency

formats: pdf print

text: L 256/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 9. 98 VERORDENING (EG) Nr. 1991/98 VAN DE COMMISSIE van 17 september 1998 betreffende de offertes voor de uitvoer van gerst die zijn meegedeeld in het kader van de openbare inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1564/98 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad van 30 juni 1992 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector granen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 923/96 van de Commissie (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1501/95 van de Commissie van 29 juni 1995 tot vaststelling van enkele toepassings- bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad voor wat de toekenning, in de graansector, van uitvoerrestituties en van bij verstoring van de graanmarkt te treffen maatregelen betreft (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2052/97 (4), en met name op artikel 7, Overwegende dat een inschrijving voor de restitutie bij uitvoer van gerst uit Spanje naar alle derde landen is opengesteld bij Verordening (EG) nr. 1564/98 van de Commissie (5); Overwegende dat, overeenkomstig artikel 7 van Verorde- ning (EG) nr. 1501/95, de Commissie volgens de proce- dure van artikel 23 van Verordening (EEG) nr. 1766/92 op grond van de meegedeelde offertes kan besluiten niet tot toewijzing over te gaan; Overwegende dat het, met name rekening houdend met de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1501/95 genoemde criteria, niet wenselijk is een maximumresti- tutie vast te stellen; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatre- gelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comit(cid:130) van beheer voor granen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Er wordt geen gevolg gegeven aan de offertes die van 11 tot en met 17 september 1998 zijn meegedeeld in het kader van de in Verordening (EG) nr. 1564/98 bedoelde inschrijving voor de restitutie bij uitvoer van gerst. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 18 september 1998. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 17 september 1998. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 181 van 1. 7. 1992, blz. 21. (2) PB L 126 van 24. 5. 1996, blz. 37. (3) PB L 147 van 30. 6. 1995, blz. 7. (4) PB L 287 van 21. 10. 1997, blz. 14. (5) PB L 203 van 21. 7. 1998, blz. 6


title: Ψήφισμα σχετικά με την πέμπτη ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις ΜΜΕ (1997) (C4-0115/98)

eurovoc_concepts:
handicrafts
industrial policy
small and medium-sized enterprises
tourism
trade policy


title: QUESTION ECRITE no 2794/98 de Amedeo AMADEO à la Commission. Systèmes sanitaires de l'UE

eurovoc_concepts:
Austria
EU programme
health care system
health policy
information
member country
public health

formats: html pdf print

text: C 118/144 Journal officiel des CommunautØs europØennes FR 29. 4. 1999 Mme Mary Robinson, haut commissaire des Nations Unies pour les droits de l(cid:146)homme, a protestØ contre l(cid:146)exØcution de M. Rawhani et a exhortØ TØhØran (cid:224) ne pas exØcuter les trois autres Baha(cid:146)is. (1999/C 118/179) QUESTION (cid:201)CRITE E-2794/98 posØe par Amedeo Amadeo (NI) (cid:224) la Commission (17 septembre 1998) Objet: SystŁmes sanitaires de l(cid:146)UE Le 24 juillet dernier, s(cid:146)est dØroulØe (cid:224) Bad Tatzmanndorf (Autriche), (cid:224) l(cid:146)initiative de la prØsidence autrichienne du Conseil de l(cid:146)UE et en prØsence de M. Padreig Flynn, membre de la Commission chargØ de la politique commune, une confØrence ministØrielle sur le thŁme «QualitØ des systŁmes de soin». M. Flynn a dØclarØ: «Il existe un manque de coordination des donnØes disponibles entre les (cid:201)tats de l(cid:146)UE, ce qui est regrettable Øtant donnØ que la qualitØ des services sanitaires est une question qui concerne la vie quotidienne de 380 millions d(cid:146)EuropØens». L(cid:146)auteur de la question souscrit (cid:224) ces dØclarations et s(cid:146)interroge sur l(cid:146)opportunitØ de lancer une Øtude comparative des divers systŁmes sanitaires. Par ailleurs, la Commission ne juge-t-elle pas indispensable d(cid:146)Ølaborer un modŁle rationnel de systŁme sanitaire auquel pourraient se rØfØrer tous les (cid:201)tats membres, compte tenu des grands bouleversements dØmographiques qui ont ØtØ constatØs et des nouvelles technologies qui s(cid:146)appliquent dans le domaine sanitaire? RØponse donnØe par M. Flynn au nom de la Commission (23 octobre 1998) Dans sa communication rØcente sur l(cid:146)Øvolution de la politique en matiŁre de santØ publique (1), la Commission a soulignØ la nØcessitØ de mettre au point un systŁme communautaire structurØ et complet de collecte, d(cid:146)analyse et de diffusion des informations sur l(cid:146)Øtat de santØ, les dØterminants de la santØ et les systŁmes de santØ dans tous les (cid:201)tats membres. Le programme d(cid:146)action communautaire en matiŁre de surveillance de la santØ devrait apporter une contribution significative dans ce sens. Une Øtude comparative sur «Les systŁmes de soins de santØ dans l(cid:146)UE» a rØcemment ØtØ publiØe par le Parlement (SACO 101 EN). Cette Øtude contient des informations sur les systŁmes de soins de santØ dans les (cid:201)tats membres. L(cid:146)organisation des soins de santØ est une question relevant de la compØtence des (cid:201)tats membres. (1) COM(98) 230 final. (1999/C 118/180) QUESTION (cid:201)CRITE E-2796/98 posØe par Leonie van Bladel (UPE) (cid:224) la Commission (17 septembre 1998) Objet: LibertØ de circulation des journalistes au Kosovo Les parties qui s(cid:146)affrontent au Kosovo ne cessent d(cid:146)entraver le travail des journalistes. Certains ont essuyØ des coups, d(cid:146)autres des tirs de mitraillette. Une Øquipe de la tØlØvision allemande vient d(cid:146)Œtre refoulØe par les autoritØs. La rØcente visite du commissaire Bonino dans le territoire contr(cid:244)lØ par l(cid:146)armØe de libØration du Kosovo (UCK) n(cid:146)a pas pu Œtre couverte par des journalistes yougoslaves parce que personne ne pouvait garantir leur sØcuritØ. Pendant cette visite, l(cid:146)UCK a retenu les journalistes Øtrangers et saisi les enregistrements de deux Øquipes de tØlØvision. Deux jours plus tard, Djuro Slavuj, journaliste de la radio Pristina et son chauffeur Ranko Perinic ont ØtØ enlevØs dans cette mŒme rØgion. On n(cid:146)a encore trouvØ leur trace nulle part. Djuro Slavuj, ancien collaborateur de la radio Dvor na Uni de Croatie, vit depuis 1995 au Kosovo avec le statut de rØfugiØ


title: Risoluzione legislativa recante il parere del Parlamento europeo sulla proposta di decisione del Consiglio relativa alla posizione della Comunità nell'ambito del Consiglio di associazione in merito alla partecipazione della Repubblica ceca al programma comunitario per le piccole e medie imprese(COM(98)0113 C4-0204/98 98/0079(CNS))(Procedura di consultazione)

eurovoc_concepts:
Czechia
EU financing
EU programme
Mexico
clock and watch industry
small and medium-sized enterprises


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2804/98 του Nikitas KAKLAMANIS προς την Επ τροπή. Καταστροφικές πυρκαγιές στην Ελλάδα

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
EAGGF
EU aid
Greece
afforestation
degradation of the environment
environmental offence
fire
forest
forest conservation


title: Ψήφισμα σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές ενόψει της Διάσκεψης στο Μπουένος Άιρες (Νοέμβριος 1998)

eurovoc_concepts:
climate change
environmental protection
international meeting
summit meeting


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 2795/98 af Leonie van BLADEL til Kommissionen. Pengestrømme til UCK

eurovoc_concepts:
Albania
Kosovo
armed forces
arms limitation
financial aid
international organisation
international sanctions
the EU's international role

text: C 135/116 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 14. 5. 1999 Svar afgivet på Kommissionens vegne af João de Deus Pinheiro (28. september 1998) Anvendelsen af budgetbevillinger, for hvilke der endnu ikke findes noget retsgrundlag, sker efter meget strenge bestemmelser i finansforordningen, der gælder for hele budgettet. Dette har også været tilfældet med de projekter, som det ærede medlem henviser til. Kommissionen kan derfor ikke acceptere, at den har »overtrådt en række bestemmelser«. Via budgetposten finansieres projekter, som forelægges Kommissionen af partnerne (ikke-statslige organisationer, sammenslutninger eller internationale organisationer). Projekterne undersøges og behand- les, og hvis de opfylder kriterierne for benyttelse af budgetposten, træffer Kommissionen en formel beslutning herom i medfør af de gældende finansieringsbestemmelser. Kommissionen skal desuden minde om, at de to projekter som nævnt i dens svar på forespørgsel 2187/98 specifikt indgår i et program for en sammenhængende overordnet støtte af valgprocessen, og dette program er kommet i stand på anmodning af den nationale anvisningsberettigede i overensstemmelse med Parlamentets beslutning om Togo af november 1997 og efter henvendelser fra de forskellige partnere. Kommissionen mener derfor, at den har finansieret aktioner, der har været nyttige for valgforløbet, og som er gennemført af partnere, der har arbejdet effektivt og uafhængigt. (1999/C 135/138) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-2790/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (17. september 1998) Om: Europæiske sportsligaer Hvad agter Kommissionen at gøre for at fremme oprettelsen af europæiske ligaer inden for forskellige sportsgrene? Svar afgivet på Kommissionens vegne af Marcelino Oreja (16. november 1998) De fleste større sportsforbund har længe afholdt europæiske konkurrencer. Fodbold, fx, har mesterhol- denes turnering, og basketball har sin europæiske liga. Hvis det ærede medlems spørgsmål drejer sig om oprettelse af europæiske ligaer uden for forbundene, har Kommissionen ingen planer om en særlig indsats for at opmuntre til sådanne skridt. Dette er en sag for sportsorganisationerne. Kommissionen har hverken juridisk grundlag for eller politisk interesse i at blande sig i det. Ikke desto mindre skal Kommissionen understrege betydningen af at opretholde en ægte solidaritet mellem eliteidræt og breddeidræt. Og hvor eksisterende eller nye sportsorganisationers regler eller handlinger falder ind under EF-traktatens konkurrenceregler, har Kommissionen desuden pligt til at drage omsorg for, at disse regler overholdes. (1999/C 135/139) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-2795/98 af Leonie van Bladel (UPE) til Kommissionen (17. september 1998) Om: Pengestrømme til UCK Trods alle mundtlige tilsagn udviser de albanske politikere i Kosovo fortsat alt for ringe ægte vilje til at indlede drøftelser med de serbiske og jugoslaviske myndigheder med henblik på en fredelig løsning af konflikten. En væsentlig hindring er i den forbindelse holdningen i UCK (Kosovos befrielseshær), som


title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gecoördineerde invoering van mobiele en draadloze communicatie (UMTS) in de Gemeenschap"

eurovoc_concepts:
approximation of laws
communications systems
harmonisation of standards
information network
telecommunications
transmission network

text: 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/23 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gecoördineerde invoering van mobiele en draadloze communicatie (UMTS) in de Gemeenschap” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (98/C 373/04) gezien „Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gecoördineerde invoering van mobiele en draadloze communicatie (UMTS) in de Gemeenschap” (COM(98) 58 def. — 98/0051 COD) (1); gezien het besluit van de Raad d. d. 24 maart 1998, overeenkomstig artikel 198 C, eerste alinea, van het EG-Verdrag hem over dit onderwerp te raadplegen; gezien het besluit van zijn Bureau d. d. 15 juli 10 juni 1998, commissie 3 „Trans-Europese netwerken, vervoer, informatiemaatschappij” te belasten met de voorbereiding van dit advies; gezien het door commissie 3 op 7 juli 1998 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 159/98 rev. ) (rapporteur: de heer Nordstro¨m), heeft tijdens zijn 25e zitting d. d. 16 en 17 september 1998 (vergadering van 17 september) het volgende advies met algemene stemmen goedgekeurd. 1. Inleiding 2. Achtergrond 1. 1. Dit voorstel voor een beschikking van het Euro- pees Parlement en van de Raad bevat een aantal voorschriften voor de gecoördineerde invoering door de lid-staten van de derde generatie mobiele en draadloze communicatiesystemen in de Europese Unie op basis van het huidige regelgevingskader van de Europese Unie. UMTS zal de gebruikers naast mobiele telefonie en berichtendiensten, die ook nu al beschikbaar zijn, tevens draadloze toegang tot het Internet en andere multimediadiensten bieden. 1. 2. De Commissie heeft op 15 oktober 1997 een mededeling over strategische en beleidsorie¨ntaties met betrekking tot de verdere ontwikkeling van mobiele en draadloze communicatie (UMTS) gepresenteerd. In deze mededeling werd verslag gedaan van de besprekingen met de lid-staten en de marktdeelnemers op basis van een voorgaande mededeling van 29 mei 1997 en werd een actieplan geschetst voor het cree¨ren van een gunstig klimaat voor de ontwikkeling van UMTS. De voorgestelde beschikking is een antwoord op 1. 3. het verzoek van de Raad aan de Commissie om „begin 1998 een voorstel in te dienen voor een beschikking van het Europees Parlement en van de Raad waarmee richtsnoeren met betrekking tot de grond van de zaak kunnen worden vastgesteld en waardoor binnen het bestaande communautaire rechtskader de vroegtijdige verlening van vergunningen voor UMTS-diensten wordt vergemakkelijkt, alsmede, voorzover van toepassing en op basis van de bestaande bevoegdheidsverdeling, met betrekking tot de gecoördineerde toewijzing van frequenties in de Gemeenschap en pan-Europese roa- ming”. (1) PB C 131 van 29. 4. 1998, blz. 9. 2. 1. In het Groenboek van 1994 over mobiele en persoonlijke communicatie is al de nadruk gelegd op het belang van de toekomstige ontwikkeling van mobiele en persoonlijke communicatie in de Gemeenschap en wereldwijd. De Commissie heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de tweede generatie mobiele communicatiesystemen zoals GSM en aanver- wante digitale communicatiediensten. Deze vormen nu, met ruim 70 miljoen gebruikers in meer dan 110 landen, een groot marktsucces. Momenteel doen ook mobiele communicatiesystemen voor de koppeling van compu- ters en de toegang tot het Internet, evenals persoonlijke communicatiesystemen met behulp van satellieten hun intrede op de markt. De ontwikkeling hiervan vindt plaats tegen de achtergrond van de volledige liberalise- ring van de telecommunicatiemarkten die in de meeste lid-staten op 1 januari 1998 voltooid werd. 2. 2. Voortbouwend op deze ontwikkelingen werkt de communicatie-industrie aan een strategische visie op de volgende generatie mobiele systemen die in Europa met de term Universeel Mobiel Telecommunicatie- Systeem (UMTS) wordt aangeduid. Daartoe moet wor- den gekeken naar en de bijzonderheden van de toekomsti- ge dienstenconcepten en gebruikerseisen zodat de be- hoeften ten aanzien van regelgeving, frequentietoe- wijzing en normalisatie op communautair en nationaal niveau kunnen worden vastgesteld. 2. 3. De Europese markt voor cellulaire mobiele dien- sten zoals UMTS zal in het jaar 2005 met ongeveer 200 miljoen abonnees naar verwachting een jaaromzet van 100 miljard ecu bereiken. Wereldwijd zal de groei C 373/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 12. 98 vermoedelijk nog sneller gaan, vooral in Azie¨. UMTS moet in de Gemeenschap tienduizenden nieuwe arbeids- plaatsen opleveren in een zeer geavanceerde en strategi- sche sector van de economie. 2. 4. De eerste fase van de ontwikkeling van UMTS moet nog voor eind 2002 tot de invoering van UMTS- diensten leiden. 2. 5. Dit is doorslaggevend voor de strategie voor de invoering van UMTS in de Europese Unie rekening houdende met de noodzaak om de UMTS-norm te promoten als onmisbaar element van de aanbeveling voor de volgende generatie van systemen voor mobiele communicatie (IMT 2000 genaamd), die momenteel door de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU) wordt ontwikkeld en in 2000 moet worden geı¨mplemen- teerd; het akkoord dat op 29 januari 1998 in ETSI- verband is bereikt over de radiointerfacetechnologie maakt UMTS tot een sterke kandidaat om als wereld- wijde standaard te worden geaccepteerd. 3. Samenvatting van de voorgestelde beschikking 3. 1. Algemene en concrete doelstellingen van de voor- gestelde beschikking 3. 1. 1. Het doel van de beschikking is om op zo kort mogelijke termijn op het niveau van de Gemeenschap geschikte maatregelen te treffen met betrekking tot een geharmoniseerde invoering van UMTS in de Europese Unie waarvoor de vergunningenrichtlijn of individueel optreden van de lid-staten niet volstaat. 3. 1. 2. Een beschikking van de Europese Unie wordt gezien als het meest doeltreffende instrument om te zorgen voor een geharmoniseerde en snelle invoering van compatibele UMTS-diensten waarbij in geheel Europa roaming mogelijk is voor de toekomstige UMTS- diensten. Daartoe moeten op korte termijn in geheel Europa frequenties voor UMTS worden gereserveerd, alsmede open en internationaal concurrerende normen worden vastgesteld, zodat de ontwikkeling van diensten die de gehele Gemeenschap en geheel Europa bestrijken, gegarandeerd is. 3. 1. 3. Deze beschikking verruimt het harmonisatie- proces van de vergunningenrichtlijn, waarbij de CEPT en het Vergunningencomité zijn betrokken. Dit geldt zowel voor algemene machtigingen als voor individuele vergunningen. De beschikking eist ook dat de vergunnin- gen worden gebaseerd op door het ETSI ontwikkelde Europese normen, waar beschikbaar. ITU-verband en in de industrie. Een duidelijke definitie van UMTS is bevorderlijk voor de harmonisatie van UMTS binnen de Europese Unie. 3. 2. 3. In artikel 3 staan de belangrijkste uitgangspun- ten voor het stelsel van gecoördineerde vergunningen van de lid-staten. 3. 2. 4. Lid 1 bepaalt dat de lid-staten alle nodige maatregelen moeten treffen om vo´o´r 1 januari 2002 op hun grondgebied het geharmoniseerde aanbod van UMTS-diensten uiterlijk op 1 januari 2000 het mogelijk te maken; met name moeten zij vergunningenstelsel daarvoor hebben opgezet. Lid 2 voorziet in harmonisatie van de frequen- 3. 2. 5. tiebanden door de CEPT met inachtneming van de door het ETSI ontwikkelde Europese normen, in het bijzonder een internationaal concurrerende radiointerface. Deze vergunningen moeten roaming door de gehele Gemeen- schap mogelijk maken. 3. 2. 6. Lid 3 bepaalt dat de in bijlage I opgenomen basiskenmerken van UMTS door de lid-staten moeten worden geı¨mplementeerd bij de afgifte van de vergun- ningen. 3. 2. 7. Lid 4 bevat een vrijwaringsclausule voor het geval dat systemen niet compatibel zijn of er onvoldoende frequenties beschikbaar zijn om ruimte te bieden aan alle systemen. De lid-staten moeten hun vergunningspro- cedures op elkaar afstemmen zodat in de Gemeenschap alleen vergunningen worden afgegeven voor compatibele UMTS-diensten. 3. 2. 8. plichten inzake roaming. Artikel 4 heeft betrekking op de rechten en 3. 2. 9. Lid 1 verplicht de lid-staten ertoe ervoor te zorgen dat organisaties die UMTS-netwerkfaciliteiten aanbieden, het recht en de plicht hebben om roaming- overeenkomsten te sluiten met andere soortgelijke or- ganisaties teneinde voor een naadloze Europese dekking te zorgen. 3. 2. 10. Lid 2 staat de lid-staten toe maatregelen te treffen zoals het bevorderen van overeenkomsten tussen exploitanten binnen de grenzen van het Gemeenschaps- recht om de dekking van minder bevolkte gebieden te garanderen. 3. 2. Samenvatting en inhoud van de voorgestelde be- schikking 3. 2. 1. beschikking. Artikel 1 definieert de basisdoelstelling van de 3. 2. 2. Artikel 2 geeft een definitie van UMTS. De Raad heeft om richtsnoeren voor de essentie van het concept gevraagd. UMTS is een nieuwe generatie van diensten die moet worden gedefinieerd rekening houden- de met de technische vooruitgang en het werk in Artikel 5 regelt de samenwerking met de 3. 2. 11. CEPT. De CEPT/ECTRA en de CEPT/ERC krijgen opdrachten om het frequentiegebruik en de vergunnings- voorwaarden voor UMTS-netwerken en -diensten te harmoniseren. In bijlage II is een tijdschema opgenomen. Na voltooiing van zo’n opdracht zal volgens comitépro- cedure IIb worden besloten of de resultaten van de werkzaamheden die in het kader van de opdracht zijn verricht, in de Gemeenschap zullen worden toegepast. Lid 3 van dit artikel geeft aan wat kan worden gedaan ingeval dit proces vertraging ondervindt. 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/25 3. 2. 12. Artikel 6 voorziet in samenwerking met het ETSI wanneer dit nodig is voor het promoten van een gemeenschappelijke en open norm voor de levering van compatibele UMTS-diensten, rekening houdende met de omstandigheden wereldwijd, onder de partners bin- nen de Internationale Telecommunicatie-unie. In artikel 7 is de comitéprocedure vastgelegd. 3. 2. 13. Het comité is het Vergunningencomité dat bij Richtlijn 97/13/EG (de vergunningenrichtlijn) is ingesteld. 3. 2. 14. Artikel 8 bepaalt dat de Commissie het comité regelmatig op de hoogte brengt van de resultaten van zijn besprekingen en dat het comité de informatie- uitwisseling tussen de Commissie en de lid-staten over UMTS bevordert. Artikel 9 betreft de internationale aspecten. 3. 2. 15. De Commissie dient de nodige maatregelen te treffen om de invoering van UMTS-diensten in derde landen en het vrij verkeer van UMTS-apparatuur te bevorderen. Zij moet voorts ernaar streven dat bestaande internationale afspraken worden nagekomen en zij kan vragen om een specifiek mandaat voor de sluiting van nieuwe overeenkomsten. Artikel 10 eist van de lid-staten dat zij de 3. 2. 16. Commissie op haar verzoek alle informatie verschaffen die nodig is voor de tenuitvoerlegging van de beschik- king. 3. 2. 17. aanzien van de vertrouwelijkheid. Artikel 11 bevat standaardbepalingen ten 3. 2. 18. beschikking op vier jaar. Artikel 12 stelt de geldigheidsduur van de 3. 2. 19. Artikel 13 bepaalt dat de Commissie na twee jaar verslag moet uitbrengen aan de Raad en het Parlement. 3. 2. 20. aanzien van de tenuitvoerlegging door de lid-staten. Artikel 14 bevat de standaardbepaling ten 3. 2. 21. lid-staten is gericht. Artikel 15 bepaalt dat de beschikking tot de 4. Stellingname van het Comité van de Regio’s 4. 1. Het stemt het Comité van de Regio’s zeer tot voldoening dat de Commissie een voorstel heeft ingediend waardoor binnen de Unie op efficie¨nte en vooruitziende wijze gebruik kan worden gemaakt van UMTS. Gezien het snelle tempo waarin de huidige technische ontwikkeling op dit gebied zich voltrekt, is het bijzonder toe te juichen dat dit voorstel zo´ flexibel van opzet is dat het de mogelijkheid biedt om steeds in te spelen op de gewijzigde omstandigheden. 4. 2. UMTS zal een belangrijke rol vervullen ten behoeve van bevolking en bedrijfsleven, en niet in de laatste plaats ten behoeve van overheidsinstanties die diensten produceren voor de bevolking van groot belang zijn. 4. 3. Doordat dank zij UMTS informatie kan worden verspreid en kan worden gecommuniceerd zonder aange- wezen te zijn op vaste lijnvoorzieningen, zullen in de toekomst groepen kunnen worden bereikt alsook afgelegen regio’s die ten tijde van de conventionele techniek slechts tegen hoge kosten konden worden bediend. Het Comité van de Regio’s acht het bijzonder van belang te benadrukken dat de UMTS-dienst één van legio instrumenten is om de dienstverlening en ontwikkeling van alle regio’s en gemeenten binnen de Unie te vergemakkelijken. In het bijzonder wil het Comité van de Regio’s 4. 4. de betekenis onderstrepen van datgene waarop de Commissie in punt 33 van haar voorstel de nadruk legt, nl. dat bij de implementatie van UMTS-systemen en -diensten in het bijzonder „rekening dient te worden gehouden met de behoeften van potentie¨le gebruikers- groepen in diensten van algemeen belang (gezondheid, onderwijs, vervoer, milieu, enz. )”. Dit geldt in aanzienlij- ke mate voor activiteiten die door diensten op plaatselijk en regionaal niveau worden beheerd en gee¨xploiteerd. 4. 5. Hetisdebedoelingdatdeafgiftevanvergunningen voor UMTS-diensten door de overheid van het desbetref- fende land of door de desbetreffende regionale overheid geschiedt, afhankelijk van de regeling van de competentie in de lid-staat, geschiedt, waarbij de mogelijkheid moet bestaan ervoor te zorgen dat exploitanten de bediening in dunbevolkte regio’s garanderen tegen aanvaardbare prijzen. Dit recht is in de ogen van het Comité van de Regio’s van bijzonder belang, en de toepassing daarvan dient constant te worden gevolgd om naderhand te kun- nen beschikken over ervaringen waaruit blijkt of deze mogelijkheden daadwerkelijk zijn benut. 4. 6. De vergunningverlenende autoriteit dient er op toe te zien dat op de markt waarop diensten op het gebied van multimedia en Internet dienen te worden verleend, van een daadwerkelijke concurrentie sprake is. Deze con- currentie dient niet alleen plaats te vinden tussen exploi- tanten, maar ook tussen de technologiee¨n om een zo groot mogelijk gedeelte van de bevolking dergelijke diensten te verlenen tegen transparante tarieven. 4. 7. Tevens wil het Comité van de Regio’s erop wijzen dat — ingeval afzonderlijke landen goedkeuring verlenen voor UMTS-diensten — in het bijzonder gehoor dient te kunnen worden gegeven aan wensen betreffende vergunningen van de kant van bedrijven en organisaties die tot taak hebben te voorzien in de behoeften van plaatselijke en regionale instanties om met de bevolking te kunnen communiceren. Zo niet is het gevaar aanwezig dat het aanbod aan informatie en communicatiemoge- lijkheden uitsluitend gericht zal zijn op centrale en grootschalige bedrijven en organisaties. 4. 8. Voorts vestigt het Comité van de Regio’s er de aandacht op dat plaatselijke en regionale instanties mogelijke grote gebruikers van UMTS-diensten zijn. Wil men kunnen komen tot uit kostenoogpunt verantwoorde oplossingen die deze instanties ten goede komen, dan is het zaak dat er in de diverse regio’s en plaatselijke entiteiten binnen de EU sprake is van voldoende concur- rentie en dat er noch plaatselijk, noch regionaal monopo- lies ontstaan. Het Comité van de Regio’s bepleit dat bij de toewijzing van vergunningen een systeem wordt gehanteerd waardoor de prijs van de vergunning niet onnodig hoog uitvalt. C 373/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 12. 98 Tot 4. 9. slot wil het Comité van de Regio’s benadrukken dat als gevolg van de zich in een snel tempo voltrekkende technische ontwikkeling steeds nieuwe technieken op de markt komen en in dit steeds de behoefte aan normalisatie zich opzicht permanent doet gevoelen. In verband hiermee is het zaak dat het Comité van de Regio’s als vertegen- woordiger van de bevolking en de politieke organen op plaatselijk en regionaal niveau hierbij ook in de toekomst tijdig wordt betrokken. Brussel, 17 september 1998. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER Advies van het Comité van de Regio’s betreffende het „Groenboek over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving: Naar een aanpak voor de informatiemaatschappij” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (98/C 373/05) gelet op het „Groenboek over de convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie en de implicaties daarvan voor de regelgeving: Naar een aanpak voor de informatiemaatschappij” (COM(97) 623 def. ); gelet op het besluit van de Commissie d. d. 5 december 1997 om het Comité, overeenkomstig artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, te raadplegen over dit onderwerp; gelet op het besluit van het Bureau d. d. 13 mei 1998 om dit advies te laten voorbereiden door commissie 3 („Transeuropese netwerken, vervoer, informatiemaatschappij”); gelet op het ontwerpadvies (CDR 149/98 rev. ), dat op 7 juli 1998 door commissie 3 is goedgekeurd (rapporteurs: Koivisto en Nash), heeft tijdens zijn 25e zitting van 16 en 17 september 1998 (vergadering van 17 september) met algemene stemmen het volgende advies goedgekeurd. Het Comité van de Regio’s 1) is ten zeerste doordrongen van de noodzaak dat er een discussie op gang dient te worden gebracht over het ontwikkelen van regelgeving in het licht van de convergentie; 2) is het eens met de Commissie dat de regelgeving over het algemeen zoveel mogelijk tot een minimum beperkt dient te blijven; 3) verkiest in het belang van de regio’s een grootschali- ge internationale normalisatie en een hieruit voort- vloeiende mededinging op wereldwijd niveau boven een in hoofdzaak via Europese normen en regels te bereiken marktprotectie; is van mening dat in het Groenboek te eenzijdig 4) de nadruk wordt gelegd op ontwikkeling van de markt en dat er onvoldoende aandacht is voor algemene maatschappelijke doelstellingen, die de behoefte aan mededingingswetgeving waarschijnlijk zullen doen toe- nemen; 5) stelt vast dat de convergentie risico’s voor de regio’s met zich brengt, maar tevens mogelijkheden schept voor regio’s die zich actief opstellen; 6) wijst op de gevolgen van de convergentie in het licht van de grote verschillen die tussen de regio’s bestaan op het vlak van mediacultuur en infrastructuur, een aspect dat in het Groenboek onvoldoende tot uiting komt; 7) is met name bezorgd over de gevaren die de convergentie inhoudt voor hel produceren van Europese inhoud;


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 2789/98 af Graham WATSON til Kommissionen. Lysforurening

eurovoc_concepts:
air quality
electromagnetic interference
health risk
lighting
lighting equipment
pollutant
renewable resources

text: 8. 4. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 96/147 (1999/C 96/209) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL P-2788/98 af Carmen D(cid:237)ez de Rivera Icaza (PSE) til Kommissionen (9. september 1998) Om: Vildledende turistreklame Strłmmen af turistbrochurer, der reklamerer for paradisiske steder og łer i Middelhavet gennem fotografier af uberłrt natur og praktisk talt ingen bebyggelse, kan fłre til bedrag og skuffelser, fordi virkeligheden viser sig at se ganske anderledes ud med masser af lejlighedskomplekser, hoteller, affald, stłjforurening, vandmangel, manglende infrastruktur osv. Hvilke foranstaltninger overvejer Kommissionen at tage for at łge kendskabet til og overholdelsen af 1. direktiv 84/450/E(cid:216)F (1). Har Kommissionen til hensigt at forlange, at ogs(cid:229) turisttilbuddene p(cid:229) ejendomsmarkedet skal give et mere 2. sandf(cid:230)rdigt billede, der svarer til omgivelserne? (1) EFT L 250 af 19. 9. 1984, s. 17. Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Emma Bonino (9. oktober 1998) Alle medlemsstaterne har omsat det n(cid:230)vnte direktiv i national lovgivning. R(cid:229)dets direktiv 84/450/E(cid:216)F af 10. september 1984 behandler den indbyrdes tiln(cid:230)rmelse af medlemsstaternes love og administrative bestem- melser om vildledende reklame. F(cid:230)llesskabsteksten g(cid:230)lder for alle omr(cid:229)der, herunder ogs(cid:229) turisme og miljł. I direktivets artikel 4 er det fastsat, at medlemsstaterne p(cid:229)ser, at der findes tilstr(cid:230)kkelige og effektive muligheder for kontrol med vildledende reklame. Det er Kommissionens opfattelse, at de midler og procedurer, medlems- staterne har etableret, głr det muligt at gribe effektivt ind over for konkrete tilf(cid:230)lde af vildledende reklame. (1999/C 96/210) SKRIFTLIG FORESP(cid:216)RGSEL E-2789/98 af Graham Watson (ELDR) til Kommissionen (17. september 1998) Om: Lysforurening Lysforurening er et voksende problem b(cid:229)de i byromr(cid:229)der og landdistrikter og for(cid:229)rsager alvorlige fysiologiske og łkologiske problemer. Denne form for forurening er endvidere spild af elektricitet, hvilket er det samme som spild af penge og dermed, hvad der er endnu mere alvorligt, af jordens opbrugelige energiressourcer. Har Kommissionen foretaget undersłgelser af denne form for forurening, og p(cid:229)t(cid:230)nkes det i bekr(cid:230)ftende fald at tage hensigtsm(cid:230)ssige EU-initiativer p(cid:229) dette omr(cid:229)de? Svar afgivet p(cid:229) Kommissionens vegne af Padraig Flynn (28. oktober 1998) Det (cid:230)rede medlem henvises til Kommissionens svar p(cid:229) skriftlige forespłrgsler E-1166/95 (1) og E-2014/95 fra Phillip Whitehead (2). (1) EFT C 196 af 31. 7. 1995. (2) EFT C 277 af 23. 10. 1995


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 2800/98 von Alexandros ALAVANOS an die Kommission. Unannehmbare Bedingungen für die Konservierung der Elgin Marbles im British Museum

eurovoc_concepts:
EU financing
EU programme
Greece
United Kingdom
architectural heritage
cultural cooperation
cultural heritage
cultural policy
heritage protection
museum


title: Resolução legislativa que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a proposta de decisão do Conselho relativa à posição da Comunidade no âmbito do Conselho de Associação no que respeita à participação da Roménia no programa comunitário no domínio das pequenas e médias empresas (COM(98)0113 C4-0208/98 98/0083(CNS))(Processo de consulta)

eurovoc_concepts:
EU financing
EU programme
Mexico
Romania
clock and watch industry
small and medium industries
small and medium-sized enterprises


title: Advies van het Comité van de Regio's over de "Mededeling van de Commissie betreffende overheidsopdrachten in de Europese Unie"

eurovoc_concepts:
aid to undertakings
competitiveness
environmental protection
invitation to tender
public contract
simplification of formalities

text: 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/13 Advies van het Comité van de Regio’s over de „Mededeling van de Commissie betreffende overheidsopdrachten in de Europese Unie” HET COMITÉ VAN DE REGIO’S, (98/C 373/02) gezien de mededeling van de Commissie betreffende overheidsopdrachten in de Europese Unie (COM(98) 143 def. ); gezien zijn besluit van 13 mei 1998 om overeenkomstig artikel 198 C vierde alinea van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap een advies over dit onderwerp op te stellen en commissie 6 „Werkgelegenheid, economisch beleid, interne markt, industrie, MKB” met de voorbereiding hiervan te belasten; gezien het door commissie 6 op 3 juni 1998 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 108/98 rev. ) (rapporteurs: mevrouw Lund en mevrouw Birath Lindvall), heeft het Comité van de Regio’s tijdens zijn op 16 en 17 september 1998 gehouden 25e zitting (vergadering van 17 september) het volgende advies uitgebracht. 1. Inleiding 2. Algemene opmerkingen In aansluiting op de brede discussie over het 1. 1. toekomstige beleid van de EU inzake overheidsopdrach- ten die naar aanleiding van haar Groenboek over dit onderwerp (1) is ontstaan, heeft de Commissie op 11 maart 1998 een mededeling betreffende overheidsop- drachten uitgebracht. 1. 2. Het Comité van de Regio’s leverde met zijn advies van 16 juni 1997 een bijdrage aan het debat over het Groenboek (2). Het Comité stelde in dit advies vast dat de richtlijnen inzake aanbesteding van groot belang zijn voor de lokale en regionale overheden, die een groot gedeelte van de totale overheidsinkopen voor hun rekening nemen. Het Comité uitte scherpe kritiek op de onnodige bureaucratische rompslomp die met de richtlijnen gepaard gaat. De belangrijkste boodschap van het Comité was dat de regels zo snel mogelijk vereenvoudigd moeten worden om te kunnen beant- woorden aan de eisen van een moderne interactie tussen overheid en bedrijfsleven. Bovendien hebben tal van lid-staten aanbestedingsregels die restrictiever zijn dan en verder gaan dan de aanbestedingsrichtlijn zelf; dit leidt tot ongelijke concurrentievoorwaarden. 1. 3. Tal van partijen — waaronder vooral het Euro- pees Parlement — plaatsten eveneens dergelijke kritische kanttekeningen bij de richtlijnen. Vereenvoudiging, meer flexibiliteit en gemakkelijke toegang tot informatie over overheidsopdrachten waren duidelijke eisen van de partijen die nauw betrokken zijn bij de toepassing van de regels in de dagelijkse praktijk. (1) COM(96) 583 def. (2) CDR 81/97 fin — PB C 244 van 11. 8. 1997, blz. 28. 2. 1. Alomvattende benadering 2. 1. 1. Het Comité is verheugd dat de Commissie zich in haar mededeling richt op vereenvoudiging en meer flexibiliteit. De Commissie geeft zo blijk van haar wil om in te gaan op de voorstellen ter zake die het Comité in zijn advies over het Groenboek onder de aandacht heeft gebracht. 2. 1. 2. De Commissie is van plan in 1998 een compleet pakket wetgevingsmaatregelen voor te leggen, dat in de eerste plaats op vereenvoudiging is gericht. Het Comité is ermee ingenomen dat de Commissie gehoor heeft gegeven aan zijn wens om niet langer uit te gaan van het standpunt dat stabiliteit op het gebied van overheidsop- drachten voorrang moet krijgen boven de noodzakelijke aanpassing van de richtlijnen. 2. 1. 3. Het Comité onderschrijft dan ook de conclusie die de Commissie uit de discussie over overheidsopdrach- ten heeft getrokken: de richtlijnen moeten eenvoudiger en flexibeler worden. 2. 2. Vereenvoudiging en meer flexibiliteit 2. 2. 1. De Commissie wil voortaan te werk gaan volgens het principe dat flexibilisering van de regels inzake overheidsopdrachten hand in hand moet gaan met betere controleorganen en klachtenbureaus op nationaal niveau. Het Comité is het ermee eens dat vereenvoudiging gepaard moet gaan met aanscherping van de controle op nationaal niveau, indien dit in de praktijk tot meer flexibiliteit leidt. Wel meent het dat landen reeds over goede controleorganen en veel C 373/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 12. 98 klachtenbureaus beschikken. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan volgens nog een ander fundamenteel principe te werk te gaan: EU-aanbestedingen moeten altijd echt profijt opleveren voor zowel aanbestedende dienst als leverancier. EU-aanbestedingen zijn een instru- ment om er actief voor te zorgen dat kwalitatief goede openbare diensten tegen zo gunstig mogelijk prijzen worden geleverd. In de praktijk moet dit fundamentele principe waarborgen dat de economische winst a. g. v. de toename van de concurrentie niet wordt uitgehold door de kosten van de overheidsopdrachten voor de betrokken diensten en bedrijven. 2. 2. 2. C o d i f i c a t i e 2. 2. 2. 1. De Commissie stelt in haar mededeling voor — overeenkomstig de wens van o. a. het Comité — de zgn. „klassieke” aanbestedingsrichtlijnen (m. b. t. dienst- verlening, leveringen en de uitvoering van werken) in één enkele richtlijn voor overheidsopdrachten onder te brengen. Doel is de administratieve procedures te vereenvoudigen en de aanbestedingsregels voor over- heidsdiensten en bedrijven te verduidelijken. 2. 2. 2. 2. Het Comité kan zich zonder meer vinden in dit voorstel, omdat de lokale en regionale overheden dan nog maar één i. p. v. drie richtlijnen in aanmerking hoeven te nemen. Deze codificatie dient zo snel mogelijk te worden uitgevoerd en te worden gevolgd door documenten waarin wordt uitgelegd hoe de richtlijn geı¨nterpreteerd moet worden. 2. 2. 2. 3. Het Comité spreekt zijn voldoening uit over de voorstellen waarmee wordt beoogd de werking van de richtlijnen te verbeteren. Tegelijkertijd dringt het er bij de lid-staten op aan, de implementatie van de richtlijnen te bespoedigen. 2. 2. 3. N i e u w e a a n b e s t e d i n g s p r o c e d u r e : d e c o n c u r r e n t i e¨ l e d i a l o o g 2. 2. 3. 1. Om tegemoet te komen aan de behoefte aan vereenvoudiging stelt de Commissie concreet voor een nieuwe aanbestedingsvorm in te voeren, de zgn. concur- rentie¨le dialoog. Zij beoogt hiermee de interactie tussen overheid en bedrijfsleven soepeler en flexibeler te laten verlopen dan met de huidige aanbestedingsvormen — de openbare procedure en de onderhandse procedure — mogelijk is. De nieuwe aanbestedingsprocedure zou in de plaats komen van de procedure van gunning via onderhandelingen met voorafgaande bekendmaking, waarvan thans slechts zeer beperkt gebruik gemaakt kan worden. 2. 2. 3. 2. Het Comité kan zich vinden in een dergelijke nieuwe aanbestedingsprocedure, mits deze werkelijk tot meer flexibiliteit leidt en in geen enkel opzicht een verslechtering ten opzichte van de huidige procedure betekent. Het Comité acht het in dit verband noodza- kelijk om de problemen die de lokale en regionale overheden met de huidige aanbestedingsrichtlijnen ondervinden, te verduidelijken. 2. 2. 3. 3. Het grootste probleem voor de lokale en regionale overheden is dat het in de praktijk heel moeilijk is om een EU-aanbesteding correct uit te voeren, met name op gebieden waar de product- en marktontwik- kelingen elkaar in hoog tempo opvolgen en sprake is van zeer ingewikkelde diensten. Dat is bijvoorbeeld het geval bij overheidsopdrachten op het vlak van de gezondheidszorg (medische technologie, operatie- en röntgenapparatuur, e. d. ) en computersystemen. De pro- blemen doen zich hoofdzakelijk op vier gebieden voor: 1) vo´ o´r publicatie van een EU-aanbesteding dient de overheidsinstantie haar wensen nauwkeurig te om- schrijven in het bestek; dit impliceert dat de overheids- instantie een flexibele interactie met de leveranciers kan aangaan en te weten kan komen welke oplossin- gen mogelijk zijn; 2) tijdens de aanbestedingsprocedure zelf bestaat er vaak behoefte aan kleine preciseringen van het bestek of aan verduidelijking van de offertes die de leveranciers hebben toegezonden; 3) bij het opstellen van het contract kan het tijdens de samenwerking tussen overheid en leverancier noodzakelijk blijken om bepaalde onderdelen van de aanbesteding aan te passen; 4) tijdens de uitvoering van het contract kan het nodig blijken om kleine technische aanpassingen door te voeren. 2. 2. 3. 4. M. b. t. deze vier punten ondervinden veel lokale en regionale overheden dat de huidige aanbe- stedingsregels een volstrekt onnodige barrière opwerpen voor de flexibele interactie die van fundamenteel belang is om de burgers te laten profiteren van de beste diensten tegen de laagste prijzen. 2. 2. 3. 5. Uit een rapport van het Zweedse Bureau voor Overheidsopdrachten (Nämnden för Offentlig Upphandling) (1) blijkt o. m. dat de wetgeving inzake overheidsopdrachten de overheden slechts een geringe besparing oplevert. Het Comité leidt hieruit af dat gedetailleerde en starre aanbestedingsregels minder pro- fijt opleveren dan flexibelere regels. 2. 2. 3. 6. Het directe gevolg is vaak dat de lokale en regionale overheden zich genoodzaakt zien dure externe (1) „Effekter av lagen om offentlig upphandling” (Gevolgen van de wet op overheidsopdrachten), Nämnden for Offent- lig Upphandling, januari 1998. 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/15 adviesbureaus in te schakelen om het aanbestedingspro- ces in goede banen te leiden. Dat leidt uiteindelijk tot hogere kosten voor de burgers. 2. 2. 3. 7. Het indirecte gevolg is dat een op ontwikke- ling georie¨nteerde dialoog tussen overheidsinstantie en leverancier dusdanig wordt belemmerd dat de optimale voorwaarden voor productontwikkeling en -innovatie ontbreken. Het Comité meent dat dit op langere termijn ten koste kan gaan van de groei en de werkgelegenheid. 2. 2. 3. 8. Het Comité dringt er daarom bij de Commis- sie op aan, in de nieuwe aanbestedingsprocedure — de concurrentie¨le dialoog — een ruime mate van flexibiliteit in te bouwen, zodat een brede dialoog met de leveranciers zowel vo´ o´r, tijdens als na de uitvoering van de over- heidsopdracht mogelijk is. 2. 2. 3. 9. Het Comité verzoekt de Commissie tevens, af te stappen van het idee dat tijdens het aanbestedings- proces onderscheid kan worden gemaakt tussen aspecten m. b. t. de prijs en aspecten m. b. t. de inhoud. Zo is het thans niet altijd mogelijk om technische wijzigingen in een contract aan te brengen indien de prijs hierdoor wordt beı¨nvloed. Een EU-aanbesteding is een alomvat- tende procedure, waarin prijs en inhoud nauw met elkaar verbonden zijn. 2. 2. 3. 10. Het Comité acht het van wezenlijk belang dat de concurrentie¨le dialoog in de lijn ligt van de gewone aanbestedingsvormen, t. w. de openbare en de onderhandse aanbestedingsprocedure. 2. 2. 4. V e r d u i d e l i j k i n g v a n o n d u i d e l i j k e b e g r i p p e n i n d e r i c h t l i j n e n 2. 2. 4. 1. De Commissie wil de richtlijnen inzake over- heidsopdrachten op een aantal punten dusdanig precise- ren dat duidelijk wordt hoe de richtlijnen in de praktijk moeten worden toegepast. Het Comité steunt dit voorne- men, aangezien onduidelijke teksten leiden tot interpre- tatieproblemen en dus tot hoge kosten. 2. 2. 4. 2. Als terrein waar verduidelijking geboden is, kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de dialoog die de overheidsinstantie voorafgaand aan een aanbesteding met leveranciers kan voeren (technische dialoog). In de praktijk willen overheden zich namelijk vaak bij de bedrijven orie¨nteren over de mogelijke oplossingen. Deze dialoog wordt thans sterk bemoeilijkt door de manier waarop de richtlijnen worden geı¨nterpreteerd. Zowel overheden als leveranciers hebben behoefte aan veel meer flexibiliteit. 2. 2. 4. 3. Het Comité acht het van doorslaggevend belang dat de Commissie bij deze verduidelijking van de richtlijnen uitgaat van vereenvoudiging en flexibilise- ring. Ter wille van de vereenvoudiging zouden de verduidelijkingen zoveel mogelijk moeten worden opge- nomen in aanvullende documenten over de interpretatie van de richtlijnen, dan wel — indien dit niet mogelijk is — in wijzigingen van de richtlijnen. 2. 2. 4. 4. Het Comité vindt dat de voorwaarden voor het inschakelen van particuliere adviesbureaus bij EU- overheidsopdrachten moeten worden verduidelijkt. Een grote mate van onafhankelijkheid tussen deze particu- liere adviseurs en de leveranciers moet worden gewaar- borgd, met name op terreinen waar leveranciers en adviseurs historisch en cultureel gezien nauw met elkaar verbonden zijn. 2. 2. 5. M i n d e r r o m p - a d m i n i s t r a t i e v e s l o m p — m e e r m o g e l i j k h e d e n o m i n t e s c h r i j v e n 2. 2. 5. 1. Het Comité meent dat de huidige drempel- waarden voor dienstverlening en leveringen volstrekt overbodige kosten voor zowel opdrachtgevers als le- veranciers met zich brengt a. g. v. het extra administratie- ve werk. Tijdens de discussie die naar aanleiding van het Groenboek ontstond, is gebleken dat veel partijen dit standpunt onderschrijven. 2. 2. 5. 2. De ervaring leert dat de belangstelling van bedrijven voor kleine contracten in het buitenland vrij beperkt is. Onderzoeken van de Commissie zelf geven aan dat slechts ongeveer 1 % van alle contracten wordt gegund aan bedrijven in het buitenland. Een studie van Deense gemeenten heeft uitgewezen dat buitenlandse bedrijven slechts bij 3 % van de overheidsopdrachten op het gebied van dienstverlening een aanvraag tot deelneming indienen. Waarschijnlijk zal voor kleine contracten in nog sterkere mate slechts op regionaal, en in sommige gevallen nationaal niveau interesse bestaan. 2. 2. 5. 3. Gezien het gebrek aan belangstelling van bedrijven voor kleine contracten in het buitenland en de hoge kosten a. g. v. het administratieve werk meent het Comité dat verhoging van de drempelwaarden ontegenzeggelijk noodzakelijk is. Het dringt er daarom opnieuw bij de Commissie op aan, een aanscherping van de drempelwaarden in de richtlijnen voor leveringen en dienstverlening voor te stellen. 2. 2. 5. 4. Het Comité dringt nogmaals aan op een globale analyse van het extra administratieve werk dat de richtlijnen met zich brengen, alsmede van de gevolgen van de tenuitvoerlegging van de richtlijnen door de lid-staten. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. Groene aankopen en de richtlijnen inzake over- heidsopdrachten 3. 1. 1. De Commissie is van plan te verduidelijken welke mogelijkheden bestaan om eisen te stellen bij overheidsopdrachten. Het Comité is ermee ingenomen dat de Commissie zich meer wil inspannen t. b. v. de zgn. lokale en groene aankopen en wijst erop dat veel regionale overheden zich actief inzetten om een groen C 373/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 12. 98 aankoopbeleid te bevorderen. Overigens benadrukt het Comité wel dat milieuvoorschriften niet gelijkgesteld kunnen worden aan het beginsel dat er sprake moet zijn van een goede kosten/baten-verhouding. 3. 1. 2. Het Comité acht het van doorslaggevend belang dat bij overheidsopdrachten niet alleen eisen aan de eigenschappen van een product (bijvoorbeeld het PVC- gehalte in plastic) kunnen worden gesteld, maar ook objectieve eisen t. a. v. de totale belasting van het milieu door product en bedrijf, waaronder eisen t. a. v. het productieproces. 3. 1. 3. Het Comité wijst erop dat de General Procure- ment Agreement (1) de mogelijkheid biedt om dergelijke eisen te stellen (artikel VI van de overeenkomst). Het verzoekt de Commissie daarom na te gaan in hoeverre op basis van deze overeenkomst dergelijke objectieve eisen gesteld kunnen worden bij EU-aanbestedingen. Mocht dit niet mogelijk zijn, dan verzoekt het Comité de Commissie een dusdanige wijziging van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten uit te werken dat overheden verantwoorde overwegingen kunnen laten meetellen bij hun aankopen. 3. 1. 4. Het Comité pleit voor integratie van de inspan- ningen op het vlak van overheidsopdrachten met de initiatieven op milieugebied, met name het Europese ecolabel en de EMAS, de Europese milieukeurregeling voor bedrijven. 3. 2. Intergemeentelijke samenwerkingsverbanden 3. 2. 1. Het Comité drong er in zijn advies over het Groenboek bij de Commissie op aan, te verduidelijken dat het uitbesteden van taken van bijvoorbeeld een gemeente aan een intergemeentelijk samenwerkingsver- band (b. v. afvalverwerkingsbedrijf) als productie in eigen beheer moet worden beschouwd en dus niet onder de richtlijnen inzake overheidsopdrachten valt. Dit punt wordt niet apart behandeld in de mededeling. Hetzelfde geldt voor gemeenten en samenwerkingsverbanden die d. m. v. intergemeentelijke samenwerkingsovereenkom- sten bepaalde taken door andere gemeenten laten uit- voeren. komsten tussen overheden waarbij geen particuliere ondernemingen zijn betrokken — niet onder de richtlij- nen inzake overheidsopdrachten valt. Het Comité be- klemtoont dat in het Handvest van de Raad van Europa over lokale autonomie het recht van gemeenten om onderlinge samenwerkingsverbanden aan te gaan met het doel taken van gemeenschappelijk belang te vervul- len, ondubbelzinnig is vastgelegd. 3. 3. Elektronische overheidsopdrachten 3. 3. 1. Het Comité acht het een goede zaak dat de Commissie stappen heeft ondernomen om een doeltref- fend kader voor elektronische aanbestedingen tot stand te brengen. Het elektronisch pilotproject van de Commis- sie, SIMAP (Système d’Information sur les Marchés Publics) (2), heeft reeds goede resultaten opgeleverd, en het Comité hoopt dat dit project binnen afzienbare tijd tot een ree¨le vermindering van de administratieve rompslomp en tot meer openheid inzake overheidsop- drachten kan leiden. 3. 3. 2. Het Comité verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat alle fasen van de aanbestedingsprocedure indien gewenst langs elektronische weg kunnen verlopen: het publiceren van aanbestedingen, het zoeken van nieuwe aanbestedingen, het verzenden en ontvangen van informatie over aanbestedingen en van offertes, en het vastleggen van afspraken en het betalen voor geleverde goederen en diensten. Het Comité beklemtoont tevens in dit verband dat het elektronische systeem zo veilig dient te zijn, dat er geen gevaar bestaat dat onbevoegden toegang kunnen krijgen tot commercieel gevoelige infor- matie van de leveranciers. 3. 3. 3. Het Comité wijst er echter wel op dat het informatietechnologisch niveau sterk van lid-staat tot lid-staat verschilt — dit geldt met name voor de lokale en regionale overheden. Overheden en bedrijven die geen toegang hebben tot dergelijke elektronische diensten, mogen daarom niet het dupe worden van de Commissie- voorstellen. 3. 2. 2. Het Comité herhaalt dan ook zijn verzoek aan de Commissie om te verduidelijken dat de politieke keuze van de lokale en regionale overheden voor een bepaalde organisatievorm — waaronder overeen- Verder meent het Comité dat een elektronisch 3. 3. 4. aanbestedingssysteem alleen succesvol zal zijn indien overheden en bedrijven een adequate opleiding wordt geboden. Het Comité staat de Commissie hierbij graag terzijde door concrete voorstellen daartoe uit te werken. (1) De WTO-overeenkomst inzake overheidsopdrachten, die het o. m. mogelijk maakt dat Europese bedrijven offertes uitbrengen voor overheidsopdrachten in bijvoorbeeld de VS. (2) De Commissie heeft een pilotproject gestart dat de basis moet vormen van een algemeen elektronisch aanbestedings- systeem. 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/17 3. 3. 5. Tot slot acht het Comité een adequate CPV- nomenclatuur (1) essentieel voor het gebruik van elek- tronische aanbestedingen. De bestaande CPV-nomencla- tuur levert veel problemen op doordat een homogene structuur ontbreekt en op tal van punten onduidelijkheid bestaat. Daarom verzoekt het Comité de Commissie van de CPV-nomenclatuur een doeltreffend instrument te maken, dat ook in de elektronische handel kan worden gebruikt. 3. 4. Uitzonderingen in de nutssectoren 3. 4. 1. De Commissie stelt voor, de nutsrichtlijn (38/93/EEG) (2) buiten toepassing te verklaren voor die terreinen binnen de nutssector waarin in de praktijk sprake is van daadwerkelijke concurrentie. Dit is met name actueel op telecommunicatiegebied, waar het liberaliseringsproces ertoe heeft geleid dat bedrijven die voorheen een monopoliepositie hadden, nu de concurrentiestrijd moeten aangaan. 3. 4. 2. Het Comité steunt dit voorstel. Zodra een lid-staat besluit een sector aan effectieve concurrentie te onderwerpen (te liberaliseren), zou deze sector automa- tisch niet meer onder de richtlijnen moeten vallen, tenzij het om een openbare dienst gaat waarmee een dusdanig algemeen belang is gemoeid dat een zekere controle is in het kader waarvan de EU-regels inzake vereist overheidsopdrachten worden toegepast. 3. 5. Meer kadercontracten 3. 5. 1. De Commissie stelt voor, de aanbestedingsre- gels dusdanig te wijzigen dat expliciet de mogelijkheid wordt geboden om (flexibele) kadercontracten te gebrui- ken. Zoals bekend is deze mogelijkheid niet uitdrukkelijk in de richtlijnen betreffende leveringen en dienstverlening voorzien. Het Comité wijst erop dat een groot deel van de aankopen van de lokale en regionale overheden momenteel plaatsvindt d. m. v. kadercontracten voor EU-aanbestedingen. Het is algemeen aanvaard dat ka- dercontracten een flexibel aankoopbeleid mogelijk ma- ken, waarbij voortdurend rekening wordt gehouden met de prijs- en productontwikkelingen. 3. 5. 2. Het Comité onderschrijft het principie¨le stand- punt van de Commissie dat er meer mogelijkheden moeten komen om gebruik te maken van kadercon- tracten. 3. 6. Regulering van concessies (3) 3. 6. 1. De Commissie wil concessies op het gebied van dienstverlening aan nadere regelgeving onderwerpen. Het Comité vindt dat de Commissie onvoldoende heeft aangetoond dat de behoefte aan regulering van concessies sinds de invoering van de dienstenrichtlijn is toegeno- men. Het Comité kan dit voorstel dan ook niet steunen. 3. 6. 2. Het Comité acht het voorts verstandig om eerst de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de Arnhem-zaak (C-360/96)(4) af te wachten, aangezien de conclusie van de advocaat- generaal in deze zaak een belangrijke bijdrage levert aan het antwoord op de vraag wat onder een concessie op het gebied van dienstverlening moet worden verstaan. 3. 7. Controle op EU-niveau en onafhankelijke contro- le-instanties en klachtenbureaus 3. 7. 1. Het Comité stelde zich in zijn advies over het Groenboek sceptisch op (vgl. subsidiariteitsbeginsel) ten aanzien van de plannen om de Commissie soortgelijke controlebevoegdheden te geven als die welke zij op mededingingsgebied heeft schadevergoe- dingen, enz. ). Daarentegen verklaarde het Comité zich wel voorstander van toepassing van de Verdragschen- dingsprocedure, aangezien zo meer druk kan worden uitgeoefend en deze procedure een duidelijke preventieve werking zal hebben in lid-staten die de richtlijnen inzake overheidsopdrachten niet in acht nemen of nog niet in nationale wetgeving hebben omgezet. (sancties, 3. 7. 2. Het Comité is van mening dat oprichting van nationale controle-instanties en klachtenbureaus de manier is om voor meer transparantie en juridische waarborgen voor bedrijven en opdrachtgevers te zorgen. Ontwikkeling van dergelijke instanties garandeert bo- vendien een eerlijke behandeling van klachten en zal de aandacht voor overheidsopdrachten op nationaal niveau doen toenemen. Het Comité steunt dan ook het voorstel van de Commissie om meer druk uit te oefenen op lid-staten die nog geen onafhankelijke nationale contro- le-instanties en klachtenbureaus hebben opgericht in het kader van de implementatie van de richtlijnen inzake controle. 3. 7. 3. De ervaringen van de landen die wel over dergelijke instanties beschikken, zijn over het algemeen genomen positief. Voor zowel bedrijven als aanbesteden- de overheidsdiensten is het zeker een geruststelling dat concrete klachten door een onafhankelijk bureau zullen worden beoordeeld. (1) Common Procurement Vocabulary is een systeem ter identificatie van categoriee¨n goederen en diensten. (2) Richtlijn 38/93/EEG houdende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie — PB L 199 van 9. 8. 1993, blz. 84. (3) Concessies houden in dat een overheidsinstantie een onder- neming tegen betaling het recht geeft om bijvoorbeeld een openbaar vervoersnet te exploiteren. (4) Bij het Hof loopt momenteel een zaak tegen een regionaal afvalverwerkingsbedrijf in Arnhem; naar verwachting zal het Hof in dit verband ook ingaan op concessies. C 373/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 2. 12. 98 3. 7. 4. Om het aanbestedingsbeleid te vereenvoudigen en eerlijke mededingingsvoorwaarden te waarborgen moet er tevens op worden toegezien dat de nationale overheden geen regels hanteren die strenger zijn dan die, welke in de EU-richtlijnen zijn opgenomen. Voor een doeltreffende bestrijding van de 3. 7. 5. georganiseerde misdaad, de instandhouding en groei van een gezonde arbeidsmarkt en de garantie van een hoge kwaliteit van de uitvoering van de contracten, wil het Comité tot slot benadrukken dat de aanbestedings- richtlijnen geen verplichting bevatten om contracten op grond van de laagste prijs toe te kennen, maar ook de mogelijkheid bieden om contracten te gunnen op grond van het criterium van het overeengekomen (of een soortgelijk) gemiddelde. 3. 8. MKB-beleid en aanbestedingsregels 3. 8. 1. Het Comité is verheugd over de voorstellen van de Commissie inzake speciale maatregelen t. b. v. het MKB om deze bedrijven beter in staat te stellen, op overheidsopdrachten in te schrijven. 3. 8. 2. Het Comité acht het van groot belang dat deze initiatieven op onderwijs en informatie zijn gericht. Lokale en regionale overheden in heel Europa kunnen ervan meepraten dat veel bedrijven niet over de juiste capaciteiten beschikken om een goede offerte uit te brengen. De aanbestedende overheidsdiensten zien zich daarom vaak genoodzaakt om deze offertes af te wijzen, bijvoorbeeld omdat niet aan de voorwaarden wordt voldaan. Verder maken lokale en regionale overheden vaak mee dat het steeds dezelfde, de typisch grotere, landelijk opererende bedrijven zijn die offertes uit- brengen. 3. 8. 3. De lokale en regionale overheden zijn in zekere mate verantwoordelijk voor de ontwikkeling van een gunstig ondernemingsklimaat, en daarmee ook voor het opleiden en voorbereiden van ondernemers met het oog op de scherpere concurrentie op de markt voor overheidsopdrachten. De gemeente Naestved in De- nemarken heeft aangetoond dat dankzij doelgerichte opleidingsmaatregelen t. b. v. ondernemers niet alleen de belangstelling voor overheidsopdrachten is toegenomen, maar ook de kwaliteit van de offertes duidelijk is verbeterd. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, de lokale en regionale overheden veel meer bij te staan met het uitwisselen van ervaringen en het opzetten van dergelijke opleidingsinitiatieven. 3. 8. 4. De Commissie wijst erop dat de ervaringen die kleine en middelgrote bedrijven met rechtstreekse deelname aan grensoverschrijdende contracten hebben opgedaan, teleurstellend zijn. Uit de reacties op het Groenboek blijkt dat het MKB te maken heeft met tal van belemmeringen, zoals het gebrek aan informatie over potentie¨le contracten. Het Comité wijst er tevens op dat de huidige zeer bureaucratische aanbestedingsregels grote barrières voor het MKB opwerpen. Door de vele procedurele eisen is het uitwerken van offertes een veel te dure aangelegenheid voor de bedrijven. Aangezien kleine bedrijven niet beschikken over dezelfde admini- stratieve capaciteit om een gecompliceerde aanbe- stedingsprocecedure te doorlopen als grote bedrijven, bezorgen de regels bedrijven met een ruime hoeveelheid interne middelen in de praktijk een concurrentievoor- deel. 3. 8. 5. Het Comité dringt er daarom bij de Commissie op aan, de in de mededeling beoogde vereenvoudiging ook op dit gebied door te voeren. 3. 8. 6. Het Comité verzoekt de Commissie erop toe te zien dat alles in het werk wordt gesteld om zoveel mogelijk bekendheid te geven aan kansen voor het MKB om overheidsopdrachten binnen te halen. 3. 9. Vertegenwoordiging van de lokale en regionale overheden 3. 9. 1. Hoewel de lokale en regionale overheden een centrale rol spelen bij de toepassing van de regels inzake overheidsopdrachten, zijn zij nauwelijks vertegenwoor- digd in de organen die de Commissie op dit gebied bijstaan. 3. 9. 2. Het Comité betreurt ten zeerste dat er bijvoor- beeld in het adviescomité van de Commissie geen vertegenwoordigers van de lokale en regionale aanbe- stedende overheidsdiensten zijn opgenomen; deze nemen in veel lid-staten meer dan twee derde van de totale overheidsaankopen voor hun rekening en beschikken daarom over concrete ervaring met het uitvoeren van tal van overheidsopdrachten. 3. 9. 3. Het Comité dringt er daarom bij de Commissie op aan, te bedenken hoe zij bij haar werkzaamheden op het gebied van overheidsopdrachten rechtstreeks kan profiteren van de ervaringen van de lokale en regionale overheden. 3. 9. 4. Het Comité staat achter het voorstel van de Commissie om de bestaande EU-steun aan de landen in Midden- en Oost-Europa uit te breiden met educatie over de EU-regels inzake overheidsopdrachten en technische bijstand op dit gebied. Dergelijke hulp aan deze landen is van belang bij hun voorbereiding op toetreding tot de Unie. 4. Conclusies 4. 1. Een zeer groot gedeelte van de overheidsaan- kopen in Europa komt voor rekening van de lokale en regionale overheden. De richtlijnen inzake overheidsop- drachten zijn van groot belang voor de interactie tussen 2. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 373/19 de lokale en regionale overheden en de bedrijven, en dus voor de diensten die de lokale en regionale overheden de burgers aanbieden. 4. 2. Het Comité is ermee ingenomen dat de Commis- sie gehoor heeft gegeven aan het verzoek van o. m. het Comité om prioriteit toe te kennen aan de noodzakelijke vereenvoudiging en flexibilisering. Het hoopt dat het voorgestelde wetgevingspakket zal leiden tot verminde- ring van de met het administratieve werk verbonden kosten voor zowel overheden als bedrijven. EU- aanbestedingen moeten altijd een effectief instrument zijn om de beste goederen en diensten te kopen tegen de laagste prijzen. 4. 3. In het licht van deze vereenvoudiging steunt het Comité het voorstel om de klassieke richtlijnen inzake overheidsopdrachten in één enkele richtlijn onder te brengen, alsmede het voorstel om een nieuwe aanbe- stedingsprocedure, de zgn. concurrentie¨le dialoog, in te voeren, die voor de nodige flexibiliteit in de interactie tussen overheid en bedrijfsleven sector kan zorgen. 4. 4. Het Comité steunt de inspanningen van de Commissie om een milieubewust aankoopbeleid van de overheden mogelijk te maken. Het dringt er daarom bij de Commissie op aan, te voorzien in de mogelijkheid om Brussel, 17 september 1998. alle milieucriteria bij overheidsopdrachten te betrekken, hetzij d. m. v. een speciaal document betreffende de interpretatie van de richtlijnen, hetzij door aanpassing van de richtlijnen. Het Comité wijst er in dit verband wel op dat milieuvoorschriften niet gelijkgesteld kunnen worden aan het beginsel dat er sprake moet zijn van een goede kosten/baten-verhouding. 4. 5. De Commissie zou het MKB in staat moeten stellen om kansen om overheidsopdrachten binnen te halen, ten volle te benutten door het bevorderen van betere opleidingsfaciliteiten en door ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk bekendheid wordt gegeven aan overheidsopdrachten. Het Comité onderstreept dat de verantwoordelijkheid voor de organisatie van oplei- dingsinitiatieven die specifiek op EU-aanbestedingen zijn gericht, vooral bij de Commissie, maar ook bij de lid-staten en regionale en lokale overheden berust. 4. 6. Het Comité acht het voor de concrete uitwerking van de voorgestelde initiatieven van doorslaggevend belang dat de lokale en regionale overheden een actieve rol krijgen bij de verdere inspanningen op het vlak van de regelgeving inzake overheidsopdrachten. Het Comité dringt er daarom bij de Commissie op aan, te bedenken hoe de verdere dialoog kan worden versterkt door de ervaringen van de lokale en regionale overheden in aanmerking te nemen. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Regulamento (CE) nº 1990/98 da Comissão de 17 de Setembro de 1998 relativo às propostas comunicadas para a exportação de centeio no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) nº 1746/98

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
export tax
rye
third country

text: 18. 9. 98 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 256/25 REGULAMENTO (CE) Nº 1990/98 DA COMISS(cid:212)O de 17 de Setembro de 1998 relativo (cid:133)s propostas comunicadas para a exporta(cid:135)(cid:209)o de centeio no (cid:131)mbito do concurso referido no Regulamento (CE) nº 1746/98 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 1766/92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector dos cereais (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 923/96 da Comiss(cid:209)o (2), Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 1501/95 da Comiss(cid:209)o, de 29 de Junho de 1995, que estabelece normas de execu(cid:135)(cid:209)o do Regulamento (CEE) nº 1766/92 do Conselho, no que diz respeito (cid:133) concess(cid:209)o de restitui- (cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o, bem como as medidas a tomar em caso de perturba(cid:135)(cid:209)o, no sector dos cereais (3), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 2052/97 (4), e, nomeadamente, o seu artigo 7º, Considerando que, pelo Regulamento (CE) nº 1746/98 da Comiss(cid:209)o (5), foi aberto um concurso para a restitui(cid:135)(cid:209)o e/ou a imposi(cid:135)(cid:209)o (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o de centeio para todos os pa(cid:146)ses terceiros; Considerando que, em conformidade com o artigo 7º do Regulamento (CE) nº 1501/95, a Comiss(cid:209)o pode, com base nas propostas comunicadas, de acordo com o processo previsto no artigo 23º do Regulamento (CEE) nº 1766/92, decidir n(cid:209)o dar seguimento ao concurso; Considerando que, tendo em conta nomeadamente os crit(cid:130)rios previstos no artigo 1º do Regulamento (CE) nº 1501/95, n(cid:209)o (cid:130) conveniente proceder (cid:133) fixa(cid:135)(cid:209)o duma restitui(cid:135)(cid:209)o m(cid:145)xima ou imposi(cid:135)(cid:209)o m(cid:146)nima; Considerando que as medidas previstas no presente regu- lamento est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o dos Cereais, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º N(cid:209)o (cid:130) dado seguimento (cid:133)s propostas comunicadas de 11 a 17 de Setembro de 1998 no (cid:131)mbito do concurso para a restitui(cid:135)(cid:209)o ou a imposi(cid:135)(cid:209)o (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o de centeio refe- rido no Regulamento (CE) nº 1746/98. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 18 de Setembro de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 17 de Setembro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) JO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) JO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) JO L 287 de 21. 10. 1997, p. 14. (5) JO L 219 de 7. 8. 1998, p. 3


title: WRITTEN QUESTION No. 2803/98 by Nikitas KAKLAMANIS to the Commission. Local staff of the Commission's Office in Athens

eurovoc_concepts:
Greece
pay
remuneration of work
servant (EU)
social security
working conditions

text: C 96/148 Euroopan yhteis(cid:246)jen virallinen lehti FI 8. 4. 1999 (1999/C 96/211) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2803/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Nikitas Kaklamanis (UPE) komissiolle (17. syyskuuta 1998) Aihe: Euroopan komission Ateenassa sijaitsevan edustuston paikalliset virkamiehet Euroopan komission Ateenassa sijaitseva edustusto on k(cid:228)ytt(cid:228)nyt jo vuosien ajan paikallista henkil(cid:246)kuntaa (local staff) tyydytt(cid:228)(cid:228)kseen Kreikan-edustustonsa toiminnan synnytt(cid:228)m(cid:228)t tarpeet. Pyyt(cid:228)isin saada tiet(cid:228)(cid:228) Euroopan komissiolta: 1. Kuka m(cid:228)(cid:228)rittelee Ateenan edustuston paikallisille virkamiehille maksettavan kuukausipalkan suuruuden? 2. Mink(cid:228) perusteiden nojalla t(cid:228)m(cid:228)n korvauksen suuruudesta p(cid:228)(cid:228)tet(cid:228)(cid:228)n? 3. Millainen on n(cid:228)ihin palkkoihin liittyv(cid:228) palkkaluokkien asteikko? 4. Mitk(cid:228) ovat n(cid:228)iden virkamiesten vakuutusj(cid:228)rjestelm(cid:228)(cid:228) koskevat s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)kset? Komission j(cid:228)senen Erkki Liikasen komission puolesta antama vastaus (27. lokakuuta 1998) Ateenassa sijaitsevan edustuston paikallisten virkamiesten ty(cid:246)ehdot on vahvistettu 14. maaliskuuta 1. ja 2. 1997 annetulla komission s(cid:228)(cid:228)d(cid:246)ksell(cid:228), joka laadittiin Euroopan yhteis(cid:246)jen muuhun henkil(cid:246)st(cid:246)(cid:246)n sovellettavista palvelussuhteen ehdoista annetun asetuksen 79 artiklaan ja sit(cid:228) seuraaviin artikloihin sis(cid:228)ltyvien s(cid:228)(cid:228)nt(cid:246)jen kehitt(cid:228)miseksi. N(cid:228)it(cid:228) s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)ksi(cid:228) tarkastellaan s(cid:228)(cid:228)nn(cid:246)llisin v(cid:228)liajoin Ateenassa ty(cid:246)skentelevien paikallisten virkamiesten palkkojen mukauttamiseksi kyseisess(cid:228) asetuksessa esitettyjen parametrien mukaisesti. Palkat on alunperin vahvistettu suhteessa paikallisiin ty(cid:246)markkinoihin, ja niit(cid:228) tarkistetaan julkisen ja yksityisen sektorin palkkakehityksen sek(cid:228) kuluttajahintaindeksin perusteella. 3. T(cid:228)ll(cid:228) hetkell(cid:228) paikallisilla virkamiehill(cid:228) on palkkaluokkia 21. Euroopan yhteis(cid:246)jen muuhun henkil(cid:246)st(cid:246)(cid:246)n sovellettavista palvelussuhteen ehdoista annetun asetuksen 80 4. artiklan mukaisesti paikalliset virkamiehet kuuluvat kansalliseen vakuutusj(cid:228)rjestelm(cid:228)(cid:228)n, ja komissio hoitaa sille ty(cid:246)nantajana kuuluvat maksut. Lis(cid:228)ksi paikalliseen j(cid:228)rjestelm(cid:228)(cid:228)n kuuluu t(cid:228)ydent(cid:228)v(cid:228) sairaus-, ty(cid:246)kyvytt(cid:246)myys- ja ty(cid:246)tapaturmavakuutus. (1999/C 96/212) KIRJALLINEN KYSYMYS E-2806/98 esitt(cid:228)j(cid:228)(t): Joan VallvØ (ELDR) komissiolle (17. syyskuuta 1998) Aihe: Misteri d(cid:146)Elx Elchen kaupunki haluaisi, ett(cid:228) Unesco julistaisi maailmanperinn(cid:246)ksi yhden kaupungin vuosisataisista perinteist(cid:228), Misteri o Festa d(cid:146)Elx -juhlan. Juhla juontaa juurensa 1300-luvulta ja siit(cid:228) l(cid:228)htien sit(cid:228) on esitetty Neitsyt Marian taivaaseenastumisen juhlap(cid:228)ivin(cid:228) kunkin vuoden elokuun 14 ja 15 p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228). Kirjailija Joan Fuster sanoi kyseisest(cid:228) tapahtumasta, ett(cid:228) el(cid:228)v(cid:228) kansanjuhla ilment(cid:228)(cid:228) sivistysperinnett(cid:228) ja uskonnollinen iloisuus yhdistyy suvaitsevai- sen kulttuurin ensimm(cid:228)isiin merkkeihin, ja ett(cid:228) j(cid:228)(cid:228)nteet vanhoista liturgioista n(cid:228)kyv(cid:228)t jokap(cid:228)iv(cid:228)isiss(cid:228) toimissa; kaikki t(cid:228)m(cid:228) luo tietty(cid:228) turvallisuuden tunnetta ja samalla kertoo suurista yhteisist(cid:228) vaiheista. Aikooko komissio Euroopan unionista tehdyn sopimuksen 128 artiklan m(cid:228)(cid:228)r(cid:228)ysten mukaisesti tukea t(cid:228)t(cid:228) aloitetta, joka merkitsisi vuosisataisen perinteen omaavan yhteis(cid:246)n kulttuuriarvon tunnustamista? Komission j(cid:228)senen Marcelino Orejan komission puolesta antama vastaus (20. lokakuuta 1998) Komissio pyyt(cid:228)(cid:228) kunnianarvoisaa j(cid:228)sent(cid:228) tutustumaan vastaukseen, jonka komissio antoi h(cid:228)nen esitt(cid:228)m(cid:228)(cid:228)ns(cid:228) suulliseen kysymykseen H-865/98 kyselytunnilla parlamentin istuntojaksolla lokakuu 1998 (1). (1) Parlamentin keskustelut (lokakuu 1998)


title: QUESTION ECRITE no 2814/98 de Michael HINDLEY à la Commission. Programme d'action relatif à la République du Kazakhstan (aide de l'UE au Kazakhstan)

eurovoc_concepts:
EU aid
Kazakhstan
action programme
common organisation of markets
cooperation policy
technical cooperation

text: 29. 4. 1999 FR Journal officiel des CommunautØs europØennes C 118/149 Par consØquent, la Commission n(cid:146)envisage pas de prØsenter des propositions d(cid:146)amendement des directives «pharmaciens» visant (cid:224) mettre en cause le principe de l(cid:146)unicitØ du dipl(cid:244)me. La Commission estime que ce principe constitue un acquis extrŒmement positif pour les pharmaciens communautaires dans la mesure oø il leur garantit effectivement le droit (cid:224) la libertØ de circulation au sein du marchØ intØrieur. (1) (2) JO L 253 du 24. 9. 1985. JO L 147 du 9. 6. 1975. (1999/C 118/185) QUESTION (cid:201)CRITE E-2813/98 posØe par Susan Waddington (PSE) (cid:224) la Commission (17 septembre 1998) Objet: RØglementation des agences matrimoniales au niveau international Plusieurs agences matrimoniales exer(cid:231)ant leurs activitØs sur le territoire de l(cid:146)UE proposent parmi leurs services de mettre en contact des ressortissants masculins de l(cid:146)UE et des jeunes femmes originaires de Tha(cid:239)lande ou d(cid:146)autres pays d(cid:146)Asie du Sud-Est. MŒme si ces agences agissent en toute bonne foi, force est de constater que leurs activitØs Øchappent (cid:224) toute rØglementation ou (cid:224) tout contr(cid:244)le. Cela Øtant, ces agences peuvent Œtre utilisØes directement ou indirectement pour servir de couverture au trafic des femmes (cid:224) des fins d(cid:146)exploitation sexuelle. ConformØment (cid:224) la recommandation du Parlement (1), selon laquelle il convient d(cid:146)envisager la mise au point d(cid:146)un cadre rØglementaire pour ces agences, quelle initiative la Commission a-t-elle prise en ce sens et quelle action envisage-t-elle (cid:224) l(cid:146)avenir? (1) JO C 14 du 19. 1. 1998, p. 39. RØponse donnØe par Mme Gradin au nom de la Commission (26 octobre 1998) La Commission n(cid:146)ignore pas que certaines affaires ont ØtØ portØes (cid:224) l(cid:146)attention du public, en particulier par les mØdias, oø des agences matrimoniales de l(cid:146)Union ont servi directement ou indirectement (cid:224) des fins de trafic de femmes. Il est Øgalement vrai qu(cid:146)(cid:224) l(cid:146)heure actuelle c(cid:146)est aux (cid:201)tats membres qu(cid:146)il appartient de dØcider de l(cid:146)opportunitØ et de la maniŁre de contr(cid:244)ler la fa(cid:231)on dont fonctionnent les agences matrimo- niales. La Commission prØvoit une Øtude comparative sur la situation dans les (cid:201)tats membres afin d(cid:146)Øvaluer la nØcessitØ d(cid:146)une initiative lØgislative au niveau europØen. La question des mariages forcØs est actuellement un des thŁmes examinØs par les participants (cid:224) deux projets de 1997, dans le cadre de l(cid:146)initiative DAPHNE. (1999/C 118/186) QUESTION (cid:201)CRITE E-2814/98 posØe par Michael Hindley (PSE) (cid:224) la Commission (17 septembre 1998) Objet: Programme d(cid:146)action relatif (cid:224) la RØpublique du Kazakhstan (aide de l(cid:146)UE au Kazakhstan) Dans le cadre du programme indicatif 1996-1999 qui a ØtØ adoptØ entre les autoritØs du Kazakhstan et le ComitØ de gestion TACIS, une rØfØrence spØcifique a ØtØ faite (cid:224) l(cid:146)assistance en vue de faciliter l(cid:146)adhØsion du Kazakhstan (cid:224) l(cid:146)OMC. La Commission peut-elle indiquer quelles sont les modalitØs de cette assistance?


title: Komission asetus (EY) N:o 1990/98, annettu 17 päivänä syyskuuta 1998, asetuksessa (EY) N:o 1746/98 tarkoitetun rukiin vientiä koskevan tarjouskilpailun osana toimitettujen tarjousten osalta

text: 18. 9. 98 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 256/25 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1990/98, annettu 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) syyskuuta 1998, asetuksessa (EY) N:o 1746/98 tarkoitetun rukiin vienti(cid:132) koskevan tarjouskilpailun osana toimitettujen tarjousten osalta EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjestelyst(cid:132) 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1992 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 923/96 (2), ottaa huomioon neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1766/92 soveltamista koskevista tietyist(cid:132) yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)n- n(cid:148)ist(cid:132) vientitukien my(cid:148)nt(cid:132)misen ja h(cid:132)iri(cid:148)tilanteessa toteutettavien toimenpiteiden osalta vilja-alalla 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1995 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1501/95 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2052/97 (4), sen 7 artiklan, ja erityisesti sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksen (EY) N:o 1501/95 7 artiklan mukaan komissio voi toimitettujen tarjousten perusteella asetuksen (ETY) N:o 1766/92 23 artiklassa s(cid:132)(cid:132)detty(cid:132) menettely(cid:132) noudat- taen p(cid:132)(cid:132)tt(cid:132)(cid:132) tarjouskilpailun ratkaisematta j(cid:132)tt(cid:132)misest(cid:132), erityisesti asetuksen (EY) N:o 1501/95 1 artiklassa s(cid:132)(cid:132)detyt perusteet huomioon ottaen ei ole aiheellista vahvistaa enimm(cid:132)istukea tai v(cid:132)himm(cid:132)ismaksua, ja t(cid:132)ss(cid:132) asetuksessa m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)tyt toimenpiteet ovat viljan hallin- tokomitean lausunnon mukaiset, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Tarjouskilpailu j(cid:132)tet(cid:132)(cid:132)n ratkaisematta niiden tarjousten osalta, jotka on toimitettu 11. –17. syyskuuta 1998 osana asetuksessa (EY) N:o 1746/98 tarkoitettua rukiin vienti- tukea tai vientimaksua koskevaa tarjouskilpailua. kaikkiin kolmansiin maihin viet(cid:132)v(cid:132)n rukiin vientitukea ja/tai vientimaksua koskeva tarjouskilpailu on avattu komission asetuksella (EY) N:o 1746/98 (5), 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 18 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) syyskuuta 1998. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) syyskuuta 1998. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 181, 1. 7. 1992, s. 21 (2) EYVL L 126, 24. 5. 1996, s. 37 (3) EYVL L 147, 30. 6. 1995, s. 7 (4) EYVL L 287, 21. 10. 1997, s. 14 (5) EYVL L 219, 7. 8. 1998, s. 3