title: 1999/269/EG: Beschikking van de Commissie van 16 september 1998 houdende voorwaardelijke goedkeuring van de door Italië aan Italstrade SpA verleende steun (Kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2859) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
aid to undertakings
capital increase
public works
technology

text: 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/1 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) II COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 16 september 1998 houdende voorwaardelijke goedkeuring van de door Italie¨ aan Italstrade SpA verleende steun (Kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 2859) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/269/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben verzocht hun opmerkingen te maken (1), Overwegende hetgeen volgt: I Italstrade SpA, hierna: „Italstrade” genoemd, is een in de sector industrie¨le installaties en civiele bouw (we- gen, spoorwegen enz. ) werkzame onderneming. Aan- vankelijk was de onderneming voor 100 % eigendom van Iritecna SpA, hierna „Iritecna” genoemd, een houdstermaatschappij die volledig in handen is van IRI SpA, hierna „IRI” genoemd, die op haar beurt onder (1) PB C 328 van 30. 10. 1997, blz. 3. de volledige zeggenschap van het Italiaanse ministerie van de Schatkist staat. Met het oog op de herstructure- ring van haar divisie industrie¨le installaties en civiele bouw heeft IRI in 1993 de volgende initiatieven geno- men: — liquidatie van Iritecna, tegen een kostprijs van in totaal 4 490 miljard ITL (2,3 miljard ECU); — oprichting van een nieuwe subholding, Fintecna SpA („Fintecna”), belast met de privatisering van de winstgevende activiteiten. Italstrade werd wegens de zware verliezen die zij in de periode 1992–1994 had gemaakt, aanvankelijk met het oog op de verkoop overgedragen aan Iritecna. Nadien werd de onderneming — vooral wegens haar grote aantal orders, die in hoofdzaak voortvloeiden uit het aandeel in de consortia Iricav I en II, die de opdracht hadden gekregen voor de hogesnelheids- spoorlijn de trajecten Rome-Napels en Verona-Venetie¨ aan te leggen — beschouwd als een potentieel interes- sante investering voor particuliere ondernemingen. Bij- gevolg werd het volledige maatschappelijke kapitaal overgedragen aan Fintecna, met het oog op de privati- sering van de onderneming. In de periode 1991–1994 leed de onderneming een gecumuleerd verlies van 267 miljard ITL (137 miljoen ECU). De brutomarge van de onderneming — ten opzichte van de omzet — was gedaald van 9 % in 1991 tot (cid:159) 15 % van de omzet in 1994. Iritecna had in L 109/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 die periode bij herhaling financie¨le steun moeten ver- lenen (kapitaalverhogingen en kwijtschelding van schulden), voor een totaalbedrag van meer dan 450 miljard ITL (231 miljoen ECU). Om het door deze verliezen aangetaste maatschappe- lijke kapitaal opnieuw op te bouwen was Fintecna ver- plicht Italstrade nieuwe middelen ter beschikking te stellen voor een totaalbedrag van 126 miljard ITL (64 miljoen ECU) in de periode 1996–1997. Gezien de herstructureringsmaatregelen van de onder- neming (personeelsafvloeiing van 1 447 tot 866 werk- nemers, herwaardering van de lopende werkzaam- heden enz. ) en de vooruitzichten in verband met de hervatting van de werken voor het project van de hogesnelheidslijn had Fintecna een snelle privatisering van de onderneming voor mogelijk gehouden. In het herstructureringsplan dat aan de Commissie was voor- gelegd, werd uitdrukkelijk voorzien in de mogelijkheid de ondernemingen uit de bouwsector — waaronder Italstrade — reeds in 1995 naar de markt te brengen. Daartoe was immers reeds eind 1994 een adviseur aangesteld die de markt moest peilen en op zoek moest gaan naar potentie¨le overnemers. Bij Beschikking 95/524/EG van de Commissie (1), hier- na: „de beschikking” genoemd, werd de steun welke Iritecna en Fintecna voor de liquidatie van Iritecna was verleend, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard. In de beschikking werd ook goedkeu- ring verleend voor de bedragen die Iritecna tot en met 31 december 1994 had ingebracht ter dekking van de verliezen van Italstrade (450 miljard ITL, of 231 mil- joen ECU). In artikel 1 van de beschikking werd gee¨ist dat het door de Commissie goedgekeurde herstructurerings- plan, dat onder meer de privatisering omvatte van de ondernemingen — zoals Italstrade — die onder de zeg- genschap stonden van Fintecna, binnen een redelijk tijdsbestek en zonder verdere steun werd uitgevoerd. Na deze beschikking heeft de Italiaanse regering de Commissie evenwel meegedeeld dat de verkoopproce- dure voor de onderneming was opgeschort, om de juri- dische consequenties na te gaan van de door IRI gege- ven contractuele garanties in verband met de werk- zaamheden voor de hogesnelheidslijn. Toen dit nader juridische onderzoek was afgelopen, werd de verkoopprocedure in november 1995 hervat, met als doel de verkoop van slechts een minderheids- belang; de verkoop van alle activa zou namelijk pas plaatsvinden wanneer IRI niet langer gebonden was aan de garanties in verband met de werkzaamheden voor de hogesnelheidslijn. Ondertussen bleef Italstrade aanzienlijke verliezen lij- den: deze stegen van 15 miljard ITL (8 miljoen ECU) in 1995, (na herwaarderingen van meer dan 16 miljard ITL) tot 96 miljard ITL (49 miljoen ECU) in 1996. Op verzoek van de Commissie hebben de Italiaanse autoriteiten op 24 juni 1997 meegedeeld hoe deze maatregelen ten behoeve van het maatschappelijk kapitaal van Italstrade werden uitgevoerd; tevens deel- den zij mee dat de onderhandelingen over de verkoop van de onderneming waren hervat. Volgens de Itali- aanse autoriteiten werden de door Fintecna aan Ital- strade ter beschikking gestelde middelen beschouwd als een verplichting op grond van het Burgerlijk Wet- boek, om de liquidatie van de onderneming te voor- komen. Ten slotte heeft Fintecna in maart 1997 49 % van het kapitaal van Italstrade overgedragen aan een particu- liere investeerder (Astaldi), waarbij in de verkoopover- eenkomst de volgende bepalingen waren opgenomen: — Astaldi verleent Fintecna een optie voor de verkoop van de overige aandelen tegen een vooraf vast- gestelde prijs; de optie loopt van januari 1999 tot zes maanden na het aflopen van de door IRI in ver- band met de werkzaamheden voor de hogesnel- heidslijn gegeven garanties, of — indien IRI ver- vroegd van deze garanties wordt vrijgesteld — tot en met 30 juni 1999; — op basis van een volledige waardering van Ital- strade wordt de verkoopprijs vastgesteld op 30 mil- jard ITL (15 miljoen ECU); — Fintecna is verplicht het kapitaal van Italstrade op het ogenblik van de verkoop opnieuw op te bou- wen tot een bedrag van 30 miljard ITL. Om het effect te verzachten van de bepaling inzake de heropbouw van het maatschappelijk kapitaal, stelde Fintecna in april en augustus 1997 Italstrade aanvul- lende middelen ter beschikking voor een bedrag van 27 miljard ITL (14 miljoen ECU). De Commissie besloot de procedure van artikel 93, lid 2, van het Verdrag in te leiden ten aanzien van het kapitaal dat in de periode 1995–1997 ter beschikking was gesteld, alsmede ten aanzien van de ontoereikende herstructureringsmaatregelen en de wijze waarop de onderneming werd geprivatiseerd, daar deze in strijd leek te zijn met de door de beschikking opgelegde voorwaarden. Bij schrijven van 1 augustus 1997 stelde de Commissie de Italiaanse regering in kennis van haar besluit tot inleiding van de procedure (2). (1) PB L 300 van 13. 12. 1995, blz. 23. (2) PB C 328 van 30. 10. 1999, blz. 3. 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/3 Bij schrijven van 20 oktober 1997 maakte de Itali- aanse regering haar opmerkingen officieel kenbaar. Van een andere lidstaat of van belanghebbenden ont- ving de Commissie binnen de gestelde termijn geen opmerkingen. Bij schrijven van 30 januari 1998 ver- zocht de Commissie de Italiaanse autoriteiten om ver- dere gegevens. Deze werden bij schrijven van 6 maart 1998 verstrekt. Ten slotte verstrekten de Italiaanse autoriteiten de Commissie op 5 mei een exemplaar van de balans van de onderneming voor 1997 en van het bedrijfsplan voor de periode 1998–2000. Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlich- tingen bleek dat Fintecna Italstrade op 31 december 1997 nogmaals kapitaal ter beschikking had gesteld ten bedrage van 52 miljard ITL, als compensatie voor de overnemer voor een nieuwe herwaardering van de activa van Italstrade. Door deze transactie kwam het bedrag dat Fintecna na 1994 aan Italstrade ter beschikking had gesteld, uit op in totaal 178 miljard ITL (91 miljoen ECU). II In haar opmerkingen ten aanzien van de inleiding van de procedure heeft de Italiaanse regering aangevoerd dat: i) in de beschikking in de mogelijkheid werd voorzien nieuwe middelen ter beschikking van Italstrade te stellen; ii) Fintecna deze maatregelen had uitgevoerd met eigen middelen en vanuit het oogpunt van een par- ticuliere investeerder, en dat zij bijgevolg geen staatssteun vormden; en iii) geen enkele inbreuk op de door de beschikking opgelegde voorwaarden was gemaakt. Voorts heeft de Italiaanse regering aangevoerd dat, zelfs indien voormelde maatregelen als staatssteun zou- den worden aangemerkt, zij op grond van artikel 92, lid 3, van het Verdrag, toch als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt moesten worden aange- merkt. Wat punt i) betreft, stelt de Italiaanse regering dat het de Commissie ten tijde van de beschikking bekend was dat aan de onderneming nieuwe middelen ter beschik- king moesten worden gesteld om de privatisering mogelijk te maken. Voorts zou de Commissie volgens de Italiaanse regering tijdig in kennis zijn gesteld van iedere herkapitalisering ten behoeve van Italstrade en van het verloop van de verkoopprocedure van de onderneming. In het door de beschikking goedgekeurde herstructure- ringsplan was voorzien in de overdracht aan Fintecna van de ondernemingen die gezond waren of konden worden gesaneerd, om de privatisering ervan te ver- gemakkelijken. In de beschikking zou dus rekening zijn gehouden met de noodzaak bepaalde herstructure- ringen te financieren, inzonderheid in de bouwsector, waar Italstrade actief is. Bovendien zouden zowel Fintecna als IRI die de zeg- genschap over haar uitoefende, de Commissie na de beschikking regelmatig op de hoogte hebben gehouden van het verloop van de privatisering. Meer bepaald zouden IRI en Fintecna tijdens een in juni 1997 te Rome gehouden bijeenkomst alle gegevens verstrekt hebben die nodig zijn voor een beoordeling van de fei- ten waarop de huidige procedure van artikel 93, lid 2, betrekking heeft. Wat punt ii) betreft, wijst de Italiaanse regering erop dat de maatregelen van Fintecna ten behoeve van Ital- strade, werden gefinancierd met middelen afkomstig uit de eigen bedrijfsvoering, zonder enige inbreng van- wege de staat. Voorts zou het optreden van Fintecna stoelen op het zogenoemde beginsel van de particuliere investeerder, zodat deze maatregelen niet als staats- steun kunnen worden aangemerkt. Fintecna zou namelijk een afweging gemaakt hebben van de kosten voor de liquidatie van Italstrade tegen de kosten voor de herkapitalisering-privatisering. Aan- gezien de te voorziene kosten van de liquidatie hoger liggen dan wanneer de onderneming wordt geherkapi- taliseerd en verkocht, zou er geen staatssteun zijn in de zin van artikel 92, lid 1. Meer bepaald zouden de kosten voor de liquidatie van Italstrade volgens de ramingen van Fintecna 535 mil- jard ITL dan wel 1 500 miljard ITL bedragen, naarge- lang een gecontroleerde of ongecontroleerde liquidatie plaatsvindt. Gezien deze kosten zou Fintecna het raad- zamer hebben geacht Italstrade te herkapitaliseren, om de onderneming in afwachting van de privatisering in leven te houden. In dat opzicht zou Fintecna zich gedragen hebben als een particuliere investeerder, en bijgevolg zouden de aan Italstrade ter beschikking gestelde middelen geen staatssteun zijn. Ten aanzien van punt iii) voert de Italiaanse regering aan dat, alle door de beschikking opgelegde voorwaar- den zijn nageleefd, inzonderheid wat betreft de totale kostprijs van de herstructurering, de toezegging inzake herstructurering van het concern, alsmede de privatise- ring van Italstrade. Aangaande de totale kostprijs van het door de Com- missie goedgekeurde plan, stelt de Italiaanse regering vast, dat in de beschikking toestemming werd gegeven voor een bedrag van maximaal 4 490 miljard ITL; L 109/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 daarvan was in de periode 1991–1993 reeds 1 090 miljard ITL toegekend aan de dochterondernemingen, waaronder Italstrade, en was 3 400 miljard ITL de geraamde kostprijs voor de liquidatie van Iritecna (in- clusief 1 653 miljard ITL afkomstig uit door Fintecna verkochte activa). Thans raamt de Italiaanse regering de uiteindelijke kostprijs lager dan het voormelde maximumbedrag, ondanks een geringere opbrengst van de verkoop van Italstrade. Bijgevolg werd de beschikking nageleefd. Aangaande de in de beschikking vastgestelde herstruc- tureringsmaatregelen merkt de Italiaanse regering op, dat met de uitgevoerde maatregelen het door de Com- missie goedgekeurde plan daadwerkelijk werd nage- leefd. Ten aanzien van de personeelsafvloeiingen (en bijgevolg — indirect — de inkrimping van de produc- tiecapaciteit), wijst de Italiaanse regering erop dat de gegevens die de Commissie vermeldt in haar besluit tot inleiding van de procedure, betrekking hebben op de „actieve” werknemers in vaste dienst, terwijl de balans ook gegevens bevat over werknemers met overeenkom- sten voor bepaalde duur en technisch werkloze werk- nemers (die zijn aangesloten bij de Cassa integrazione guadagni). Met betrekking tot de verslechtering van de economi- sche resultaten van Italstrade ten opzichte van de prog- noses in het plan (24 miljard ITL nettowinst in 1995 en 26 miljard ITL in 1996) voert de Italiaanse regering aan, dat dit te wijten is aan een verslechterde markt- situatie, en niet aan de mislukking van de herstructure- ring van de onderneming. Zij stelt dat de resultaten van Italstrade in de periode 1995–1996 niet zonder meer kunnen worden vergele- ken met het herstructureringsplan dat de Commissie in haar beschikking heeft goedgekeurd. Volgens de Itali- aanse regering heeft het feit dat de in het plan geraamde verkoopopbrengsten niet zijn gehaald, tot een vermindering van de brutomarge met 170 miljard ITL in die twee jaar geleid. Worden bij dit negatief effect nog een aantal uitgaven meegerekend waarop de onderneming geen vat heeft en die bij de opstelling van het plan niet te voorzien waren — in totaal 99 miljard ITL — dan zou aangetoond zijn dat meer dan voldaan is aan de geplande herstructureringsmaatrege- len. Over de in de beschikking vastgestelde privatiserings- verplichting merkt de Italiaanse regering het volgende op: — Fintecna heeft desondanks voldaan aan deze voor- waarde, omdat zij Italstrade binnen het door de beschikking vastgestelde „redelijke tijdsbestek” heeft verkocht. In haar besluit tot inleiding van de procedure heeft de Commissie, op basis van de gegevens waarover zij des- tijds beschikte, gesteld dat de verkoop van Italstrade niet als een daadwerkelijke privatisering kon worden aangemerkt, omdat Fintecna slechts 49 % van haar aandelen heeft verkocht en zelf 51 % behouden. Dienaangaande voert de Italiaanse regering aan, dat de privatisering van Italstrade als ree¨el en definitief moet worden beschouwd. De overdracht van 49 % van de aandelen houdt immers verband met specifieke con- tractuele bepalingen waardoor de verkoop van de ove- rige 51 % onvermijdelijk is. De keuze om de over- dracht in twee afzonderlijke delen te doen verlopen, is volgens de Italiaanse regering te verklaren door een contractuele bepaling in de overeenkomst tussen TAV SpA, hierna „TAV” genoemd en het Iricav-consortium, waarbij Italstrade betrokken is. Dit consortium voert in opdracht van TAV de werken uit in verband met de aanleg van het traject voor de hogesnelheidsspoorlijn Rome-Napels. Op grond van deze bepaling is IRI ver- plicht tot de voltooiing van de werken een „meerder- heidsbelang” te behouden in het consortium dat de werken uitvoert. Deze bepaling zou volgens de Italiaanse regering kun- nen worden geschrapt in geval van een akkoord hier- over tussen het Iricav-consortium en de opdrachtgever TAV. In dat geval voorziet de overeenkomst over de verkoop van Italstrade reeds in de mogelijkheid dat Fintecna de rest van het kapitaal verkoopt. Om te bewijzen dat de verkoop van Italstrade als defi- nitief moet worden beschouwd, voert Italie¨ nog twee andere elementen aan: — het feit dat de Italiaanse mededingingsautoriteit tij- dens haar onderzoek heeft vastgesteld dat de ver- koop, ondanks het feit dat deze slechts 49 % van het kapitaal betreft, in de onmiddellijke overdracht van de verantwoordelijkheid voor het beheer van de onderneming op de koper resulteert; — het feit dat het accountantskantoor dat de balansen van Fintecna goedkeurt, op basis van het criterium van de daadwerkelijke zeggenschap, de resultaten van Italstrade over 1997 niet in de geconsolideerde balans van Fintecna zal opnemen. — deze verplichting wordt thans onderzocht door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen; Voorts moest volgens de beschikking de privatisering van Italstrade worden uitgevoerd zonder verdere steun. In verband hiermee wijst de Italiaanse regering erop dat de financie¨le maatregelen die Fintecna na 1994 ten 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/5 behoeve van Italstrade heeft genomen — voor onge- veer 178 miljard ITL (ongeveer 91 miljoen ECU) — op grond van hetgeen in punt ii) is uiteengezet niet als staatssteun in de zin van artikel 92 mogen worden aangemerkt. Subsidiair voert de Italiaanse regering aan dat ingeval wel staatssteun wordt aangenomen, deze om de volgende redenen als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt moet worden aangemerkt: iv) het verbod bij de privatiseringen nieuwe steun te verlenen. i) De verplichting de maatregelen uit het herstructure- ringsplan ten uitvoer te leggen — de middelen zijn toegekend in het kader van een herstructureringsplan dat gericht is op het herstel van de rendabiliteit van de onderneming, zoals door de privatisering ervan wordt bevestigd; De Commissie heeft in haar besluit tot inleiding van de procedure verklaard, dat de in het herstructure- ringsplan vastgestelde economische sanering van Ital- strade nog niet voltooid is. Inzonderheid werd het vol- gende opgemerkt: — de middelen zijn beperkt tot hetgeen strikt nood- zakelijk is om de onderneming de terugkeer tot marktomstandigheden te waarborgen. III Gelet op het voorgaande moet in de eerste plaats wor- den nagegaan of met de hier beschreven maatregelen al dan niet inbreuk is gemaakt op de in de beschikking gestelde voorwaarden. In dat geval zou een nieuw onderzoek moeten worden uitgevoerd naar de verenig- baarheid van de tot en met 1994 aan Italstrade toege- kende steun die in de voormelde beschikking is goed- gekeurd. Bovendien moet, met het oog op de beoor- deling van de naleving van de voorwaarden van artikel 1, leden 4 en 5, van de beschikking, worden uit- gemaakt of de na 1994 aan Italstrade toegekende mid- delen staatssteun vormen in de zin van artikel 92 van het Verdrag en wanneer dit het geval is moet worden nagegaan of alle steunmaatregelen ten behoeve van Italstrade eventueel verenigbaar zijn met de gemeen- schappelijke markt. Zoals gezegd, werd in de beschikking de steun die tot en met 1994 aan Italstrade was verleend (450 miljard ITL of 231 miljoen ECU), verenigbaar met de gemeen- schappelijke markt verklaard, mits aan een aantal voorwaarden werd voldaan, waaronder de volgende: i) de verplichting voor Italstrade de maatregelen uit het door de Commissie goedgekeurde herstructure- ringsplan ten uitvoer te leggen; ii) de toezegging Fintecna en haar dochteronder- nemingen — waaronder Italstrade — te privatise- ren volgens het aan de Commissie voorgelegde tijd- schema, en in ieder geval binnen een redelijk tijds- bestek; iii) het verbod de opbrengsten van de voor Fintecna verkochte activa te gebruiken als steun voor nog niet verkochte ondernemingen in moeilijkheden; — in 1994 bedroeg het aantal werknemers met con- tracten voor onbepaalde duur 866 (nadien gedaald tot 793 in 1995), dus meer dan het totale aantal dat in het herstructureringsplan voor de bouwdivi- sie was voorzien; — de beschreven personeelsuitbreiding viel samen met een duidelijk negatieve economische situatie, met een verlies van 15 miljard ITL in 1995 en 96 mil- jard ITL in 1996. In haar opmerkingen heeft de Italiaanse regering aan- gevoerd, dat de door de Commissie gebruikte gegevens ook de werknemers omvatten die op de loonlijst staan, maar die in feite niet actief zijn (zoals bijvoorbeeld de technisch werklozen in het stelsel van de Cassa inte- grazione guadagni). Volgens de Italiaanse regering zou een uitgezuiverde vergelijking de volgende resultaten opleveren: Werknemers volgens het herstructureringsplan (gemiddelde) Werknemers op het einde van het jaar, volgens het personeelsregister 1993 1994 1995 1996 1997 1 003 759 550 … 609 854 645 680 642 543 NB: Gegevens met betrekking tot de volledige divisie „bouw” (Con- dotte en Italstrade). Deze gegevens tonen aldus de Italiaanse regering aan, dat op doelmatigheidsgebied de doelstellingen van het plan werden gehaald. Een juiste vergelijking van de gegevens kan alleen maar gebeuren op basis van het gemiddeld aantal werknemers per jaar (berekend als wiskundig gemid- delde van de gegevens voor het jaareinde van twee opeenvolgende jaren): L 109/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 1993 1994 1995 1996 1997 derd en werd de eigen organisatiestructuur verder gerationaliseerd. Werknemers - jaargemid- delde (raming van de Commissie). n. b. 750 663 661 592 Het valt gemakkelijk te zien, dat enkel voor 1994 het feitelijk gemiddelde met het herstructureringsplan overeenstemt. Nadien — zowel in 1995 als in 1996 — blijkt dit aantal aanzienlijk hoger te zijn dan in het plan werd bepaald. Terzelfder tijd, en ten dele als gevolg van deze ontwik- keling, behaalde Italstrade, in contrast met het her- structureringsplan, aanzienlijk slechtere economische resultaten. Terwijl in het plan nog een nettowinst van 24 miljard ITL in 1995 en 26 miljard ITL in 1996 werd voorzien, heeft Italstrade in die twee jaren een nettoverlies gemaakt van 15 respectievelijk 96 miljard ITL. Enkel in 1997 behaalde zij een winst van 2 mil- jard ITL, zij het dankzij 66 miljard ITL buitengewone inkomsten (grotendeels door Fintecna verstrekte mid- delen). In dit verband volstaat het niet — zoals de Italiaanse regering — te beweren dat deze verslechtering te wij- ten is aan een niet te voorziene ongunstige ontwikke- ling van de markt. Volgens het plan zou Italstrade dankzij interne herstructureringsmaatregelen in staat zijn reeds vanaf 1995 een brutobedrijfsmarge — v(cid:243)(cid:243)r structurele kosten — te behalen van 7 % van de omzet. Dankzij een dergelijke marge zou de onder- neming ondanks de verminderde inkomsten in theorie een nettowinst kunnen maken van ongeveer 12 miljard ITL in 1995 en 13 miljard ITL in 1996. De Commissie was van oordeel, dat de onderneming met een bedrijfsmarge van 7 %, ook in de meest pessi- mistische marktomstandigheden — die zich nadien ook inderdaad voordeden — in staat zou zijn een aan- in stand te houden, zienlijk economisch evenwicht zonder dat verdere kapitaalinbreng vereist was. In wer- kelijkheid had Italstrade in 1995 en 1996 zelfs een negatieve bedrijfsmarge, en in 1996 boekte zij zelfs een nettoverlies dat hoger lag dan het maatschappelijk kapitaal. Wel dient erop te worden gewezen dat de periode 1995–1997 een van de moeilijkste periodes voor de Italiaanse bouwsector (waar Italstrade meer dan 60 % van haar orders verwerft) is geweest, met een aanzien- lijke vermindering van de aanbestedingen (vooral van- wege de overheid), alsmede een drastische daling van de winstmarges. Om aan deze negatieve conjunctuur het hoofd te bieden, heeft de onderneming herstructu- reringsmaatregelen ten uitvoer gelegd die veel ingrij- pender waren dan in het goedgekeurde plan was bepaald; zo worden de eigen exploitatiekosten vermin- Meer bepaald heeft Italstrade haar structurele kosten nog veel drastischer verlaagd dan volgens het door de Commissie goedgekeurde herstructureringsplan vereist was. Zoals uit tabel 1 blijkt, staat tegenover de ver- slechtering van de brutomarge in 1995 en 1996 dat Italstrade de structurele kosten heeft verlaagd van 15 miljard ITL in 1996 ((cid:159) 6 % ten opzichte van het plan) tot 13 miljard ITL in 1997 ((cid:159) 35 % ten opzichte van het plan). Dank zij deze herstructureringsinspanningen kon Ital- strade een brutomarge behalen van 6 % van de omzet, ook al bleven de ontvangsten 70 % onder het peil dat in het plan was bepaald. Bovendien kon Italstrade voor het eerst sinds lange tijd een — zij het geringe — nettowinst boeken. Tabel 1 Financieel-economische resultaten van Italstrade (in miljard ITL) 1995 gepland 1995 werke- lijk 1996 gepland 1996 werke- lijk 1997 gepland 1997 werke- lijk Netto-omzet 503 197 790 239 854 330 Brutomarge 28 (10) 35 (2) 35 18 Structurele kosten Nettowinst (verlies) (16) (15) (19) (16) (20) (13) 24 (15) 26 (96) 27 2 Bron: Balansgegevens Italstrade over 1995, 1996 en 1997, zoals aan- gepast in de notitie van IRI van 19 januari 1998. Een groot deel van de nettoverliezen die de onder- neming in deze periode heeft gemaakt, zijn trouwens te verklaren door een herwaardering van de activa als gevolg van geringere marges op lopende en reeds toe- gewezen werkzaamheden. Voorts zullen volgens het aan de Commissie voor- gelegde plan de rationaliseringsmaatregelen nog verder worden versterkt, met bijzondere aandacht voor de kosten van de centrale structuur. Uit het voorgaande kan worden afgeleid dat is voldaan lid 2, van de aan de voorwaarden van artikel 1, beschikking, mede gelet op de maatregelen van de onderneming om het hoofd te bieden aan een slechtere marktsituatie dan in het herstructureringsplan is voor- zien. 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/7 ii) De toezegging Italstrade te privatiseren volgens het vastgestelde tijdschema of in ieder geval binnen een redelijk tijdsbestek. — de voorwaarden betreffende de overdracht van de overige 51 % van het kapitaal; In de beschikking werd onder meer rekening gehouden met de toezegging van de Italiaanse regering Italstrade snel te privatiseren overeenkomstig de bepalingen van het herstructureringsplan; op basis van de verstrekte gegevens werd er in de beschikking vanuit gegaan dat deze privatisering mogelijk was op een redelijk korte termijn (1). De snelle afstoting van Italstrade was voor de Commissie een van de belangrijkste gegevens bij de beoordeling van de verenigbaarheid van de aan Iri- tecna verleende steun, gelet onder meer op de massieve steun die de bouwdivisie van de onderneming tot dan toe had ontvangen. De Commissie erkende dat op het ogenblik dat de beschikking werd gegeven in deze divisie de herstruc- tureringen nog lopende waren; gelet op de bepalingen van het Iritecna-plan was de Commissie in de beschik- king evenwel van oordeel, dat deze herstructureringen „v(cid:243)(cid:243)r eind 1995 voltooid” moesten zijn (2), om de afstoting van de ondernemingen mogelijk te maken. Om deze redenen werd in artikel 1, leden 3 en 5, van de beschikking de verplichting vastgelegd, dat de ondernemingen die onder de zeggenschap van Fintecna stonden, volgens het aan de Commissie voorgelegde tijdschema, doch in ieder geval binnen een redelijk tijdsbestek zonder verdere staatssteun moesten zijn geprivatiseerd. De verkoopprocedure werd, zoals gezegd, evenwel kort na de vaststelling van de beschikking opgeschort en pas in november 1995 hervat. Volgens de Italiaanse regering was dit noodzakelijk omdat een nader onder- zoek vereist was van de juridische consequenties van de door IRI gegeven contractuele garanties in verband met de werkzaamheden voor de hogesnelheidslijn. Pas in maart 1997 werd de overeenkomst afgesloten waarbij Astaldi 49 % van het kapitaal van Italstrade dat in handen was van Fintecna werd overgedragen. Bij de inleiding van de procedure beschikte de Com- missie niet over voldoende gegevens om na te gaan of de verkoop, zoals de beschikking verlangde, als ree¨el en onomkeerbaar kon worden aangemerkt. Inzonder- heid had de Commissie twijfel ten aanzien van de vol- gende elementen: — de overdracht van de beheersbevoegdheid (aanstel- ling van beheerders) van Fintecna aan de overne- mer; — de financie¨ele gevolgen voor Fintecna van eventuele verdere verliezen van Italstrade; — de mogelijkheid dat een beroep wordt gedaan op de door IRI verstrekte garanties inzake de contrac- ten voor de hogesnelheidslijn. De Italiaanse regering verstrekt in haar antwoord vol- doende gegevens om de twijfel van de Commissie weg te nemen. Wat de overdracht van beheersbevoegdheden betreft, moet erop gewezen worden dat de overnemer de bevoegdheid heeft gekregen tot aanstelling van de gedelegeerd bestuurder, die belast is met het beheer van de onderneming na voorafgaande goedkeuring door de raad van bestuur. Zijn bevoegdheid wordt enkel beperkt met betrekking tot eventuele handelin- gen die Fintecna of IRI zouden kunnen schaden inzake de werkzaamheden voor de hogesnelheidslijn. Voorts bestaat de raad van bestuur uit zeven leden waarvan drie, onder wie de gedelegeerd bestuurder, door Astaldi SpA, hierna „Astaldi” genoemd, worden benoemd, drie door Fintecna en de voorzitter, met instemming van Fintecna, door Astaldi. Op basis van deze gegevens kan worden verklaard dat de overnemer de beheersbevoegdheid over Italstrade volledig van Fintecna heeft overgenomen. Wat betreft de eventuele lasten voor Fintecna als gevolg van toekomstige verliezen van Italstrade, is in de overeenkomst bepaald dat de aandeelhouders in de eventuele financie¨le behoeften van Italstrade participe- ren in evenredigheid met hun aandeel in het maat- schappelijk kapitaal, totdat Fintecna de rest van haar belang heeft overgedragen. Vanaf dat tijdstip is Astaldi vanzelfsprekend volledig vermogensrechtelijk aanspra- kelijk voor de resultaten van Italstrade. Door dit mechanisme kan Fintecna zich nogmaals ver- plicht zien bij eventuele toekomstige kapitaalsver- hogingen overheidsmiddelen in Italstrade in te bren- gen. Volgens de verkoopovereenkomst zullen zowel Fintecna als Astaldi aan deze kapitaalsverhoging deel- nemen, elk in verhouding tot haar belang. Bovendien biedt de deelname van een particuliere aandeelhouder de garantie dat iedere eventuele investering in Ital- strade gebeurt op basis van de opbrengst die van de Ingeval de ingebrachte middelen wordt verwacht. vooruitzichten van Italstrade ongunstig zouden zijn, zal de particuliere investeerder geen nieuwe middelen ter beschikking stellen, maar zal hij veeleer voor de liquidatie van de onderneming kiezen. (1) Zie deel III, punt 6. (2) Zie deel IV, punt 3. Bijgevolg blijft de kans bestaan dat Italstrade via Fin- tecna nog overheidsmiddelen ontvangt. Desalniettemin L 109/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 zullen deze middelen beschouwd worden als normale marktinvesteringen, omdat zij worden ter beschikking gesteld met een belangrijk (nagenoeg even groot) aan- deel van een particuliere onderneming: deze middelen kunnen bijgevolg niet als staatssteun in de zin van arti- kel 92 van het Verdrag worden aangemerkt. De Commissie gaat ervan uit, dat er bij kapitaal- inbreng geen sprake is van staatssteun wanneer de overheid middelen inbrengt die in verhouding staan tot een gelijksoortige investering door particuliere aan- deelhouders (1). Bijgevolg is voldaan aan de voorwaarde van artikel 1, lid 3, van de beschikking, ook al bezit Fintecna thans nog 51 % van Italstrade. De vertraging bij de verkoop is immers afhankelijk van omstandigheden buiten de wil van Fintecna (de bepaling in de overeenkomst met betrekking tot de werken voor de hogesnelheidstrein). Fintecna heeft, voorzover dit in haar macht lag, gehan- deld met de bedoeling Italstrade zo snel mogelijk te privatiseren. Zoals gezegd, moet deze doelstelling op grond van de bepalingen in de koopovereenkomst en de toezegging van de Italiaanse autoriteiten de over- dracht van de overige aandelen zo snel mogelijk uit te voeren, als vervuld worden beschouwd. In dit geval zullen Fintecna en Astaldi uitsluitend even- redig aan hun respectieve aandeel in Italstrade aan eventuele kapitaalsverhogingen ten gunste van deze onderneming bijdragen. Hier mag worden aange- nomen dat de eventuele toekenning van middelen door Fintecna aan Italstrade op een wijze zal verlopen die aanvaardbaar is voor een particuliere investeerder die in normale marktomstandigheden actief is. Wat betreft de voorwaarden voor de overdracht van de overige 51 % van het kapitaal van Fintecna aan Astaldi, is in de overeenkomst bepaald dat Fintecna het recht heeft haar 51 % aan Astaldi over te dragen tegen een vastgestelde prijs, vanaf 1 januari tot en met 30 juni 1999, of zes maanden nadat IRI is ontslagen van de garanties in verband met de hogesnelheidslijn. Uit de door de Italiaanse regering verstrekte inlichtin- gen blijkt duidelijk, dat de partijen geen juridische ver- plichting hebben de overdracht van Italstrade te vol- tooien. Fintecna heeft alleen het recht de rest van het kapitaal over te dragen; pas wanneer zij dit recht uit- oefent, is de andere partij verplicht de verkooptrans- actie te voltooien. Er kan zich overigens een situatie voordoen waarin Fintecna besluit dit recht niet uit te oefenen; in dat geval zou de in de beschikking vast- gestelde voorwaarde niet zijn nageleefd, omdat de ver- koop van Italstrade niet zou zijn voltooid. De Italiaanse regering heeft evenwel de toezegging gedaan, dat Fintecna de overige aandelen van Ital- strade zal overdragen tegen de in de overeenkomst vastgestelde voorwaarden, inzonderheid met betrek- king tot de vervaldagen voor het uitoefenen van de optie. Gezien deze toezegging mag het resterende gedeelte van de participatie van Fintecna in Italstrade worden aangemerkt als uitsluitend tijdelijk en als te dienen voor het behoud van het vermogen van IRI in het kader van de garanties in verband met de overeen- komsten inzake de hogesnelheidslijn, voor eventuele tekortkomingen door de overnemer. (1) Zie „Toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Ver- drag op de deelneming van overheidsinstanties in het kapitaal van ondernemingen”, Bull. EG 9–1984, punt 3. 2. Wat de contractuele bepalingen in verband met de werken voor de hogesnelheidslijn betreft, neemt de Commissie er kennis van dat IRI en de opdrachtgever TAV onderhandelen over het schrappen van de bepa- ling die inhoudt dat IRI de absolute meerderheid in het kapitaal van Italstrade behoudt. De Commissie is van oordeel dat een eventueel positief resultaat van deze onderhandelingen de overdracht — ook formeel — van het volledige kapitaal van Italstrade aan Astaldi kan versnellen. iii) Het verbod de opbrengsten van de verkoop van activa door Fintecna te gebruiken als steun voor ondernemingen in moeilijkheden die nog niet ver- kocht zijn Om na te gaan of Fintecna aan de in artikel 1, leden 4 en 5, van de beschikking bedoelde voorwaarden — inzonderheid het verbod nog verder steun te verlenen — heeft voldaan, moet, overeenkomstig artikel 92, lid 1, van het Verdrag, worden onderzocht of de na 1994 aan Italstrade toegekende middelen een investering vormen die voldoet aan criteria van de markteco- nomie, dan wel of het staatssteun betreft. Om te bepalen of de financie¨le betrekkingen tussen een staat en de overheidsondernemingen staatssteun in de zin van artikel 92 inhouden, toetst de Commissie de financie¨le stromen aan het zogenoemde beginsel van de investeerder tegen marktvoorwaarden. In de onderhavige zaak moet worden onderzocht of de aan Italstrade verstrekte middelen overheidsmiddelen vor- men, en vervolgens of deze middelen overeenkomstig het voornoemde beginsel zijn toegekend. In het kader van het Iritecna-plan werd Italstrade over- gedragen aan Fintecna, een volledige dochteronder- neming van IRI, een industrie¨le houdstermaatschappij die volledig in handen is van het Italiaanse ministerie van de Schatkist. De Italiaanse regering benoemt de raad van bestuur van IRI, die de raad van bestuur van Fintecna aanstelt. 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/9 Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie (in- zonderheid het arrest van 21 maart 1991 in zaak C-305/89, Italie¨/Commissie) mag om te bepalen of steun kan worden aangemerkt als staatssteun in de zin van artikel 92 van het Verdrag, „geen onderscheid worden gemaakt tussen de gevallen waarin de steun rechtstreeks door de staat wordt verleend, en die waarin hij wordt verleend door van overheidswege ingestelde of aangewezen publiek- of privaatrechtelijke beheersorganen” (1). Bijgevolg mag worden aange- nomen dat de aan Italstrade verstrekte middelen, ook al zijn zij niet rechtstreeks afkomstig van de staat, toch overheidsmiddelen zijn. In dit verband volstaat het niet, zoals de Italiaanse regering in haar opmerkingen deed, te verklaren dat de financie¨le maatregelen van Fintecna zijn genomen met middelen afkomstig uit de bedrijfsexploitatie, en niet met van de staat verkregen middelen. Een onrendabel gebruik van de kasstroom uit de bedrijfsuitoefening — zoals bij Italstrade — verkleint immers de winst van de aandeelhouder van de onderneming — IRI — en uiteindelijk van de staat. Fintecna had haar eigen mid- delen kunnen gebruiken voor meer rendabele activitei- ten, waardoor IRI — en dus ook de staat — een beter economisch rendement voor hun investeringen hadden kunnen krijgen. Omdat een beperkter rendement op de investering van IRI in Fintecna uiteindelijk resulteert in winstderving voor de staat, kan worden gesteld dat de aan Italstrade verstrekte middelen, zelfs wanneer zij niet rechtstreeks door de staat zijn verleend, toch overheidsmiddelen zijn. Teneinde na te gaan of zij onder het verbod van artikel 92, lid 1, vallen, moeten zij worden getoetst aan het beginsel van de particuliere investeerder tegen marktvoorwaarden (2). Dit beginsel houdt in, dat een financie¨le transactie tus- sen de staat en een overheidsonderneming steun inhoudt wanneer een particuliere investeerder deze onder normale marktomstandigheden niet had ver- richt. Meer bepaald kan van staatssteun worden gesproken „wanneer de financie¨le positie van de onderneming en met name de structuur en de omvang van de schuldenlast zodanig zijn dat het niet gerecht- vaardigd lijkt, binnen een redelijke termijn, te rekenen op een normaal rendement (in dividenden of in waar- de) van de ge(cid:239)nvesteerde kapitalen” (3). Daarom moet de financieel-economische positie van Italstrade in de jaren v(cid:243)(cid:243)r de kapitaalverhoging wor- den beoordeeld; deze wordt in tabel 2 getoond. (1) Jurispr. 1991, blz. I-1603, r. o. 13. (2) Mededeling van de Commissie aan de lidstaten betref- fende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG- Verdrag en van artikel 5 van Richtlijn 80/723/EEG op openbare bedrijven in de industriesector; PB C 307 van 13. 11. 1993, blz. 3, deel III. (3) Zie noot 8, punt 16. Tabel 2 Financieel-economische resultaten van Italstrade (in miljard ITL) 1993 1994 1995 1996 Netto-omzet n. b. 245,1 197,3 238,9 Brutomarge n. b. (37,5) 18,9 (2) (2,0) Nettowinst (verlies) (183,0) (19,3) (1) (15,0) (2) Nettovermogen n. b. 30,0 15,0 (96) 32,0 (1) Na kwijtschelding van schulden ten bedrage van 186 miljard ITL (2) door Iritecna. Inclusief 45,8 miljard ITL buitengewone baten en lasten, waarvan 22 miljard ITL uit de verkoop van activiteiten aan dochteronder- nemingen en aan Iritecna Bron: Balansgegevens van Italstrade. Uit bovenstaande cijfers blijkt dat Italstrade geen ren- dabele onderneming was op het tijdstip dat Fintecna middelen inbracht. In 1996 verstrekte Fintecna nieuwe middelen, ook al kon zij op grond van de economische resultaten van de onderneming redelijkerwijs van haar investering geen belangrijk rendement verwachten. Het volstaat trouwens niet zich op het feit te beroepen dat de kosten van de liquidatie van de onderneming hoger waren dan die voor de herkapitaliseringen welke plaatsvonden. Geconfronteerd met slechtere markt- vooruitzichten en de onmogelijkheid van een sanering, zou een particuliere aandeelhouder de onderneming veel vroeger geliquideerd hebben dan in 1996, en zelfs v(cid:243)(cid:243)r 1994, om zodoende dure herkapitaliseringen te vermijden en de kosten van een liquidatie aanzienlijk te verminderen. Op basis hiervan vormen de financie¨le middelen die Fintecna na 1994 aan Italstrade heeft verstrekt, staats- steun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Bijgevolg werd de voorwaarde van artikel 1, lid 5, van de beschikking niet nageleefd. Derhalve moeten niet alleen de nieuwe steunmaatregelen op hun verenig- baarheid worden onderzocht, maar ook de door Ital- strade verkregen steun die in het kader van de beschik- king werd goedgekeurd (450 miljard ITL). Om na te gaan of de beschikking werd nageleefd, vol- staat het niet dat wordt onderzocht of het totale bedrag van de goedgekeurde steun niet werd over- schreden. In artikel 1, lid 5, van de beschikking is immers uitdrukkelijk bepaald dat de privatisering niet met nieuwe overheidssteun mag worden gefinancierd. De grond voor deze verplichting was de noodzaak de mededingingverstorende gevolgen van de toegekende steun tot een minimum te beperken, en bijgevolg ook de noodzaak de opbrengsten van de verkopen te L 109/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 gebruiken om de kosten van de liquidatie van het Iri- tecna/Fintecna-concern te verminderen. IV Aangezien bovendien de voor particuliere investeerders aantrekkelijkste ondernemingen aan Fintecna waren overgedragen met het oog de verkoop ervan en — in beperkte mate — verdere herstructurering, was in de beschikking juist het verbod opgenomen aan die ondernemingen nog verder steun te verlenen. In beginsel kan voor de privatisering van overheids- ondernemingen staatssteun worden verleend ofwel aan de overnemer — ingeval de verkoop niet tegen markt- waarde plaatsvindt — ofwel aan de verkochte onder- neming, wanneer de koopovereenkomst de overnemer voorwaarden oplegt inzake de voortzetting van onren- dabele activiteiten die anders door een particuliere investeerder zouden zijn bee¨indigd. Wat de verkoop van Italstrade aan een particuliere investeerder betreft, moet erop worden gewezen dat de transactie plaatsvond overeenkomstig de desbetref- fende communautaire regels. Met name verliepen zowel de procedure uit 1994 (die nadien werd gestaakt) als die uit 1995 (die nadien resulteerde in de verkoop van de onderneming aan Astaldi) volgens een open procedure met overnamebod. Tijdens deze proce- dure toonden ongeveer 20 investeerders voorlopige belangstelling voor de verkoop van de Fintecna-onder- nemingen uit de sector civiele bouw. Daarvan bevestig- den 13 hun belangstelling en kregen nadere informatie. Vervolgens werden van deze belangstellenden drie gekozen voor de short list. Ten slotte heeft alleen Astaldi een bindend bod uitgebracht, en bijgevolg werd zij toegelaten tot de fase van de due diligence. De door Fintecna gevolgde procedure heeft ervoor gezorgd dat alle potentie¨le investeerders op voet van gelijkheid konden deelnemen aan de verkoop en dat uiteindelijk het beste aanbod werd gekozen. Daarom kan de Commissie concluderen dat de onderneming tegen marktprijs is verkocht en dat Astaldi geen enkele steun bij de overname van Italstrade heeft ontvangen. Bovendien bevat de verkoopovereenkomst voor de overnemer geen bijzondere verplichtingen inzake de instandhouding van eventueel verliesgevende activitei- ten. Bijgevolg is er, wat de verkoopvoorwaarden betreft, geen steun ten behoeve van Italstrade. Nu vaststaat dat de door Italstrade na 1994 ontvangen steun staatssteun is in de zin van artikel 92, lid 1, en dat als gevolg daarvan de door de onderneming v(cid:243)(cid:243)r 1994 ontvangen steun die bij de beschikking van de Commissie is goedgekeurd, in beginsel als onwettig moet worden aangemerkt, moet worden nagegaan of deze steunmaatregelen in hun geheel verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kunnen zijn. Overeenkomstig artikel 92, leden 2 en 3, van het Ver- drag zijn bepaalde steunmaatregelen verenigbaar met de gemeenschappelijke markt, of kunnen zij als zoda- nig worden beschouwd. Gezien de aard van de onderhavige maatregelen komen lid 2 en lid 3, onder a) en b), van het Verdrag niet in aanmerking. Gelet op de sterk uiteenlopende activiteiten en vestigingsplaatsen van Italstrade en op het feit dat de steun geen regionale doelstelling heeft, kan alleen de afwijking van artikel 92, lid 3, onder c) (ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid) in aanmerking worden genomen. Meer bepaald moet deze steun, gezien de aard ervan, wor- den beschouwd als steun voor de herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden. Voor dit soort steun heeft de Commissie de com- munautaire kaderregeling voor reddings- en herstruc- tureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (1) hierna: „kaderregeling” genoemd, opgesteld. In de praktijk betekent dit dat voor een goedkeuring door de Commissie van ad-hocsteun voor een onderneming in moeilijkheden, de steun aan de volgende voorwaar- den moet voldoen: i) de steun moet zorgen voor het herstel van de levensvatbaarheid op lange termijn; ii) buitensporige vervalsing van de mededinging moet worden vermeden; iii) de steun moet in verhouding staan tot de kosten en baten van de herstructurering, en dus beperkt blij- ven tot het strikt noodzakelijke minimum; iv) het herstructureringsplan moet volledig ten uitvoer worden gelegd; v) de tenuitvoerlegging van het plan moet door de Commissie worden gevolgd en gecontroleerd. Alleen indien aan alle voorwaarden is voldaan, kan de Commissie de gevolgen van de steun aanmerken als niet strijdig met het gemeenschappelijk belang, en de steun goedkeuren op grond van artikel 92, lid 3, onder c). Wat punt i) betreft, hadden die Italiaanse autoriteiten reeds naar aanleiding van de beschikking een herstruc- tureringsplan voorgelegd waarmee het herstel van de rendabiliteit van Italstrade vanaf 1995 werd beoogd. De steun die Italstrade tot en met 1994 had ontvangen (1) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/11 (450 miljard ITL), werd als verenigbaar aangemerkt, precies op grond van dit plan en van de kaderregeling. Italstrade heeft echter niet de beoogde economische resultaten gerealiseerd en heeft bijgevolg opnieuw een beroep moeten doen op overheidsondersteuning (zoals gezegd, ongeveer 178 miljard ITL). Het herstructureringsplan voor Italstrade dat de Com- missie bij haar beschikking had goedgekeurd, was gebaseerd op voorzichtige prognoses over de ontwik- keling van de orders van de onderneming. Op 31 december 1992 had de onderneming voor 2 377 mil- jard ITL orders ontvangen, waarvan ongeveer 558 mil- jard ITL voor opdrachten in verband met de hogesnel- heidslijn. Volgens de door de opdrachtgever vast- gestelde uitvoeringstermijnen, mocht redelijkerwijs worden verwacht dat de omzet en de bedrijfsresultaten van Italstrade zich zouden ontwikkelen zoals aange- geven in tabel 3. Meer bepaald heeft de onderneming in 1996 een nieuw plan opgesteld voor een interne herstructurering (zie tabel 4), waarmee het herstel werd beoogd van een stabiele rendabiliteit van de exploitatie. In het plan wordt onder meer voorzien in een geleidelijke hervat- ting van de werkzaamheden in verband met de projec- ten voor de hogesnelheidslijn, waarbij vooral wordt uitgegaan van maatregelen om de structurele kosten meer te beperken dan hetgeen in het door de beschik- king goedgekeurde plan het geval was. Tabel 4 Bedrijfsplan Italstrade voor de periode 1998-2000 Netto-omzet Brutomarge (in miljard ITL) 1998 1999 2000 370 21 (15) 6 400 28,5 (15) 7,5 453 31 (16) 9,5 Tabel 3 Structurele kosten Prognoses van de financieel-economische resultaten van Italstrade Nettowinst (verlies) (in miljard ITL) Netto-omzet Brutomarge Exploitatieresultaat Nettowinst (verlies) 1995 503 28 12 24 1996 790 35 16 26 1997 854 35 15 27 Bron: Herstructureringsplan van Iritecna. De crisis in de Italiaanse bouwsector was echter ernsti- reeds verkregen ger dan verwacht en de destijds opdrachten in verband met de hogesnelheidslijn wer- den vertraagd om redenen buiten de wil van de onder- neming. Bijgevolg behaalde Italstrade, zoals blijkt uit tabel 1, een omzet die aanzienlijk lager lag dan voor- zien: — 197 miljard ITL in 1995, of 39 % van hetgeen was voorzien, — 239 miljard ITL in 1996, of 30 % van hetgeen was voorzien. In beide jaren was evenals in 1994 de omzet van Ital- strade ongeveer 50 % lager dan in 1992, een boekjaar waarin de sector waarin Italstrade actief is, al erg zwaar door de crisis was getroffen. De omzetdaling van Italstrade was in die periode veel groter dan die op de markt in het algemeen. Italstrade heeft op deze van de marktomstandigheden onafhankelijke verslech- tering gereageerd met herstructureringsmaatregelen die verder gingen dan waarin het plan voorzag. Bron: Herstructureringsplan van Italstrade voor de periode 1998–2000. Zo blijven de structurele kosten 25 % beneden het in het plan vastgestelde niveau, om, ondanks een gevoelig lagere omzet dan de aanvankelijke prognoses, een vol- doende rendabiliteit te kunnen handhaven. De nettowinst van Italstrade zal ongeveer 2 % bedra- gen van de inkomsten over deze periode, ook al bedraagt de productie minder dan 50 % van het in het Iritecna-plan voor 1996 vastgestelde niveau. Dit werd mogelijk door een verdere besparing op de structurele uitgaven als gevolg van bijkomende personeelsafvloei- ingen op het hoofdkantoor en van een herstructurering van de operationele procedures. Een feit blijft echter dat de onderneming in 1996 ver- liezen leed zowel wat de exploitatie als de nettowinst betreft; toch blijkt uit de resultaten reeds in 1996 een positieve tendens van vermindering van de exploitatie- tekorten, hetgeen neerkomt op een interne verbetering van het concurrentievermogen van de onderneming. In 1997 zette deze tendens zich door, zoals blijkt uit de positieve resultaten inzake brutomarge en nettowinst. Omdat Italstrade vooral in de periode 1996–1997 her- structureringsmaatregelen heeft genomen die verder gingen dan het door de beschikking van de Commissie goedgekeurde plan, zal zij, ondanks de verwachte ver- slechtering van de marktsituatie, weer voldoende ren- dabel kunnen worden. Deze rendabiliteit op lange ter- mijn wordt trouwens bereikt dankzij de beslissende rol van de interne herstructureringsmaatregelen (capaci- L 109/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 4. 1999 teitsinkrimpingen enz. ), in plaats van dankzij optimis- tische marktprognoses. In die zin kan worden gesteld dat voldaan is aan de eerste van de voorwaarden voor goedkeuring van her- structureringssteun. In verband hiermee wijst de Commissie erop, dat de onderneming aan een particuliere aandeelhouder is verkocht, zodat de staat niet verplicht is, volgens in de overeenkomst vastgestelde mechanismen, eventuele toekomstige verliezen van Italstrade te financieren. Bovendien biedt de aanwezigheid van een particuliere meerderheidsaandeelhouder (zie deel III, onder ii)) meer zekerheid ten aanzien van de vooruitzichten van Italstrade op rendabiliteit. Wat punt ii) betreft, mag de steun aan een onder- neming niet leiden tot een buitensporige vervalsing van de mededinging. In beginsel leidt iedere staatssteun aan een onderneming tot een buitensporige verstoring van de vrije mededinging, omdat hij de betrokken onderneming in een economisch voordeliger positie plaatst dan haar concurrenten. Daarom moet dit gevolg worden gecompenseerd door inkrimpingen van de productiecapaciteit, met name in sectoren waar — zoals in de civiele bouw — een aanzienlijk capaciteits- overschot bestaat. In deze zaak voorzag het door de beschikking van de Commissie goedgekeurde herstructureringsplan al in aanzienlijke inkrimpingen van de productiecapaciteit. In de bouwsector bestaat de productiecapaciteit van ondernemingen vooral in menselijk potentieel, zowel wat betreft het ontwerp van projecten als wat betreft de werknemers om deze projecten uit te voeren. Uit de vermindering van dit personeel, gecombineerd met een aanzienlijke daling van de productie, bleek duidelijk dat het marktaandeel van de onderneming ten tijde van de beschikking aanmerkelijk was gedaald. Daarom had de Commissie besloten dat de tot en met 31 december 1994 aan Italstrade toegekende steun, aan de vereisten voor herstructureringssteun voldeed. Aangezien Italstrade na de beschikking verder steun heeft ontvangen, moet worden nagegaan of deze nieuwe middelen het intracommunautaire handelsver- keer be(cid:239)nvloeden in een mate die strijdig is met het gemeenschappelijk belang. Dit zou kunnen worden aangetoond wanneer de onderneming deze middelen heeft gebruikt voor de financiering van commercie¨le praktijken waarmee zij haar marktaandeel heeft kun- nen uitbreiden ten koste van concurrenten die geen steun hebben ontvangen. Zoals gezegd, heeft Italstrade in de periode 1995–1997 haar personeel — en dus ook haar productiecapaciteit — veel sterker teruggebracht dan in het plan was voor- zien. Bijgevolg was de Commissie van oordeel, dat de ont- wikkeling van de omzet van de onderneming waarin het herstructureringsplan voorzag (zie tabel 3), het handelsverkeer niet be(cid:239)nvloedde in een mate die strij- dig was met het gemeenschappelijk belang. Zoals blijkt uit tabel 5, bedroeg de omzet van Italstrade in de periode 1995–1997 in werkelijkheid ongeveer 30 % van de raming en van het plan, en ook het aantal orders lag beduidend lager. Tabel 5 Evolutie van de omzet en orderportefeuille van Italstrade 1993 1994 1995 1996 1997 (in miljard ITL) Netto-omzet 660 245 197 239 370 Orderportefeuille 1 653 1 284 1 256 1 077 1 036 waarvan orders in verband met de hogesnelheidslijn 558 530 480 380 n. b. Bron: Balansgegevens Italstrade. Uit deze gegevens blijkt duidelijk, dat als gevolg van de herstructurering van Italstrade haar concurrerende activiteiten op de internationale markten geleidelijk zijn afgenomen. Volgens het in de beschikking goedge- keurde herstructureringsplan zouden de orders binnen- komen in een ritme dat grotendeels gelijk was met de in het plan voor ieder jaar vastgestelde omzet. Gezien de aanzienlijke herstructureringsinspanningen die de onderneming reeds had geleverd, werd dit productieni- veau en dit aantal orders als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt beschouwd. Ondanks de daling van de omzet met ongeveer 70 % ten opzichte van het plan, heeft Italstrade haar order- portefeuille ook ongeveer 40 % ten opzichte van 31 december 1993 teruggebracht, door een aanzienlijke beperking — die verder ging dan volgens het Iritecna- plan was vereist — van de eigen concurrerende activi- teiten op de desbetreffende markten. Bijgevolg be(cid:239)n- vloedt haar uiteindelijke concurrentiepositie het han- delsverkeer niet in een mate die strijdig is met het gemeenschappelijk belang. Wat punt iii) betreft, kan staatssteun enkel verenigbaar worden verklaard indien hij beperkt blijft tot hetgeen strikt noodzakelijk is voor de economische sanering, en hij niet wordt gebruikt voor het voeren van agres- sieve concurrerende activiteiten, tenzij dit noodzakelijk is voor het herstel van de rendabiliteit van de betrok- ken onderneming. Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte gege- vens kan worden opgemaakt dat de door Fintecna aan 27. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 109/13 Italstrade verstrekte middelen nodig waren voor het wegwerken van de verliezen, die vooral te wijten zijn aan herwaardering van de activa en aan de kosten voor de inkrimping van de productiecapaciteit (per- soneelsafvloeiingen). Tijdens de periode waarin de ver- koopprocedure was opgeschort, heeft Fintecna her- structureringsmaatregelen gefinancierd die verder gin- gen dan het Iritecna-plan, om het hoofd te kunnen bieden aan de onverwachte verslechtering van de marktvooruitzichten. De steun voldoet aan de vereisten van de communau- taire kaderregeling voor reddings- en herstructurerings- steun aan ondernemingen in moeilijkheden van 27 juli 1994. Bijgevolg wordt hij op grond van artikel 92, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag en artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst vrijgesteld van het verbod van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst, en verenigbaar met de gemeenschappelijke markt ver- klaard, mits aan artikel 2 wordt voldaan. Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat de onder- neming door de toekenning van de steun geen nieuwe liquide middelen heeft ontvangen — zonder enig ver- band met de herstructurering — die konden worden gebruikt voor agressieve commercie¨le activiteiten of voor investeringen die niet nodig waren voor de her- structurering. Voorts wijst de Commissie erop, dat Italstrade voor de verliezen die met middelen van Fintecna zijn gedekt, geen aanspraak kan maken op enig belastingkrediet. Ten slotte zal de begunstigde onderneming een aan- zienlijke bijdrage leveren tot de herstructurering, aan- gezien eventuele toekomstige lasten door beide aan- deelhouders worden gedragen in verhouding tot hun respectieve aandeel in de onderneming, en dit tot het tijdstip waarop de resterende 51 % van de aandelen zijn overgedragen. De Italiaanse regering moet periodiek verslag uitbren- gen over de voortgang van de privatiseringsprocedure en de tenuitvoerlegging van het voor Italstrade opge- stelde herstructureringsplan, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De steun ten gunste van Italstrade SpA in de vorm van kapitaalinbrengen in de periode 1995–1997, ten bedrage van in totaal 178 miljard ITL (78 miljoen ECU), alsmede de v(cid:243)(cid:243)r 1994 toegekende 450 miljard ITL steun welke reeds door de Commissie is goedge- keurd, zijn aan te merken als staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag en van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst. Artikel 2 Italie¨ draagt de overige aandelen Italstrade die in han- den zijn van Fintecna, over aan de particuliere aan- deelhouder overeenkomstig de termijnen en voorwaar- den in de koopovereenkomst, in het bijzonder de ter- mijnen voor het uitoefenen van de optie. Artikel 3 Om de volle medewerking aan de regeling inzake het toezicht op de tenuitvoerlegging van deze beschikking te verzekeren, dient Italie¨ bij de Commissie halfjaar- lijkse verslagen in over de financieel-economische ont- wikkeling van Italstrade en deelt het de Commissie de belangrijkste stappen mede inzake de overdracht van het resterende belang van Fintecna in Italstrade. Het eerste verslag beschrijft de financieel-economische situatie van Italstrade per 30 juni 1998 en moet de Commissie uiterlijk op 31 december 1998 bereiken. Artikel 4 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Repu- bliek. Gedaan te Brussel, 16 september 1998. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: 98/576/CE: Décision de la Commission du 16 septembre 1998 portant réglementation technique commune concernant les exigences de raccordement applicables aux équipements terminaux à connecter au réseau téléphonique public commuté (RTPC) qui intègrent une fonction de combiné analogique [notifiée sous le numéro C(1998) 2722] (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
public service
systems interconnection
technical regulations
telephone

formats: html pdf print

text: L 278/40 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 15. 10. 98 D(cid:144)CISION DE LA COMMISSION du 16 septembre 1998 portant r(cid:130)glementation technique commune concernant les exigences de raccor- dement applicables aux (cid:130)quipements terminaux (cid:133) connecter au r(cid:130)seau t(cid:130)l(cid:130)pho- int(cid:138)grent une fonction de combin(cid:130) nique public commut(cid:130) (RTPC) qui analogique [notifi(cid:130)e sous le num(cid:130)ro C(1998) 2722] (Texte pr(cid:130)sentant de l’int(cid:130)r(cid:136)t pour l’EEE) (98/576/CE) LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu la directive 98/13/CE du Parlement europ(cid:130)en et du Conseil du 12 f(cid:130)vrier 1998 concernant les (cid:130)quipements terminaux de t(cid:130)l(cid:130)communications et les (cid:130)quipements de stations satellite, incluant la reconnaissance mutuelle de leur conformit(cid:130) (1), et notamment son article 7, paragraphe 2, second tiret, communications par terrestres de lequel une consid(cid:130)rant que la Commission a adopt(cid:130) la mesure iden- tifiant le type d’(cid:130)quipements terminaux de t(cid:130)l(cid:130)communi- r(cid:130)glementation technique cation pour commune est n(cid:130)cessaire ainsi que la d(cid:130)claration aff(cid:130)rente sur la port(cid:130)e de cette r(cid:130)glementation, conform(cid:130)ment (cid:133) l’article 7, paragraphe 2, premier tiret de la directive 98/ 13/CE; consid(cid:130)rant qu’il importe d’adopter les normes harmoni- s(cid:130)es correspondantes, ou une partie de ces normes, mettant en œuvre les exigences essentielles (cid:133) transposer en r(cid:130)glementations techniques communes; consid(cid:130)rant qu’il est n(cid:130)cessaire, pour maintenir l’acc(cid:138)s aux march(cid:130)s pour les fabricants, de permettre des arrange- ments transitoires concernant les (cid:130)quipements agr(cid:130)(cid:130)s conform(cid:130)ment aux r(cid:130)glementations nationales en mati(cid:138)re d’homologation; consid(cid:130)rant que la proposition a (cid:130)t(cid:130) soumise au comit(cid:130) d’agr(cid:130)ment des (cid:130)quipements de t(cid:130)l(cid:130)communications (ACTE), conform(cid:130)ment (cid:133) l’article 29, paragraphe 2; consid(cid:130)rant que la r(cid:130)glementation technique commune pr(cid:130)vue dans la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision est conforme (cid:133) l’avis de l’ACTE, 2. La pr(cid:130)sente d(cid:130)cision (cid:130)tablit une r(cid:130)glementation tech- nique commune couvrant les exigences de raccordement applicables aux (cid:130)quipements terminaux qui int(cid:138)grent une fonction de combin(cid:130) analogique leur permettant de prendre en charge le service de t(cid:130)l(cid:130)phonie analogique dans les cas justifi(cid:130)s lorsqu’ils sont connect(cid:130)s (cid:133) l’interface analogique d’un RTPC dans la Communaut(cid:130). Article 2 1. la La r(cid:130)glementation technique commune inclut norme harmonis(cid:130)e qui a (cid:130)t(cid:130) (cid:130)labor(cid:130)e par l’organisme de normalisation comp(cid:130)tent pour mettre en œuvre, dans la mesure du possible, les exigences essentielles vis(cid:130)es (cid:133) l’article 5, point g), de la directive 98/13/CE. La r(cid:130)f(cid:130)rence (cid:133) cette norme figure (cid:133) l’annexe. terminaux qui Les (cid:130)quipements 2. rel(cid:138)vent de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision sont conformes (cid:133) la r(cid:130)glementation technique commune vis(cid:130)e au paragraphe 1, satisfont aux exigences essentielles vis(cid:130)es (cid:133) l’article 5, points a) et b), de la directive 98/13/CE et satisfont aux exigences des autres directives les directives 73/ 23/CEE (2) et 89/336/CEE (3) du Conseil. applicables, notamment Article 3 Les organismes notifi(cid:130)s d(cid:130)sign(cid:130)s pour mener (cid:133) bien les proc(cid:130)dures vis(cid:130)es (cid:133) l’article 10 de la directive 98/13/CE utilisent ou garantissent l’utilisation, en ce qui concerne les (cid:130)quipements terminaux couverts par l’article 1er, para- graphe 1, de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision, des (cid:130)l(cid:130)ments appli- cables de la norme harmonis(cid:130)e vis(cid:130)e (cid:133) l’annexe apr(cid:138)s la notification de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision. A ARR(cid:219)T(cid:144) LA PR(cid:144)SENTE D(cid:144)CISION: Article premier 1. La pr(cid:130)sente d(cid:130)cision s’applique aux (cid:130)quipements terminaux destin(cid:130)s (cid:133) (cid:136)tre connect(cid:130)s (cid:133) un r(cid:130)seau public de t(cid:130)l(cid:130)communications et relevant de la norme harmonis(cid:130)e d(cid:130)finie (cid:133) l’article 2, paragraphe 1. Article 4 1. Les r(cid:130)glementations nationales en mati(cid:138)re d’homolo- gation couvrant les (cid:130)quipements qui rel(cid:138)vent de la norme harmonis(cid:130)e vis(cid:130)e (cid:133) l’annexe cessent d’(cid:136)tre appliqu(cid:130)es douze mois apr(cid:138)s la date d’adoption de la pr(cid:130)sente d(cid:130)ci- sion. (1) JO L 74 du 12. 3. 1998, p. 1. (2) JO L 77 du 26. 3. 1973, p. 29. (3) JO L 139 du 23. 5. 1989, p. 19. 15. 10. 98 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 278/41 Les (cid:130)quipements terminaux agr(cid:130)(cid:130)s conform(cid:130)ment auxdites r(cid:130)glementations nationales 2. peuvent continuer (cid:133) (cid:136)tre commercialis(cid:130)s sur leur march(cid:130) national respectif et (cid:133) (cid:136)tre mis en service. Les (cid:144)tats membres sont destinataires de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision. Article 5 Fait (cid:133) Bruxelles, le 16 septembre 1998. Par la Commission Martin BANGEMANN Membre de la Commission L 278/42 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 15. 10. 98 ANNEXE R(cid:130)f(cid:130)rence (cid:133) la norme harmonis(cid:130)e applicable La norme harmonis(cid:130)e vis(cid:130)e (cid:133) l’article 2 de la pr(cid:130)sente d(cid:130)cision est la suivante: Public Switched Telephone Network (PSTN); Attachment requirements for a terminal equipment incorporating an analogue handset function capable of supporting the justified case service when connected to the analogue interface of the PSTN in Europe [R(cid:130)seau t(cid:130)l(cid:130)phonique public commut(cid:130) (RTPC); Exigences de raccordement applicables aux (cid:130)quipements terminaux qui int(cid:138)grent une fonction de combin(cid:130) analogique leur permettant de prendre en charge le service de t(cid:130)l(cid:130)phonie analogique dans les cas justifi(cid:130)s lorsqu’ils sont connect(cid:130)s (cid:133) l’interface analogique d’un RTPC en Europe] ETSI Institut europ(cid:130)en des normes de t(cid:130)l(cid:130)communications Secr(cid:130)tariat TBR38 — mai 1998 (sauf l’introduction) Renseignements compl(cid:130)mentaires L’Institut europ(cid:130)en des normes de t(cid:130)l(cid:130)communications est reconnu aux termes de la directive 83/ 189/CEE du Conseil (1). La norme harmonis(cid:130)e vis(cid:130)e ci-dessus a (cid:130)t(cid:130) (cid:130)labor(cid:130)e en vertu d’un mandat d(cid:130)livr(cid:130) conform(cid:130)ment aux proc(cid:130)dures applicables en la mati(cid:138)re de la directive 83/189/CEE. Le texte int(cid:130)gral de la norme harmonis(cid:130)e mentionn(cid:130)e ci-dessus peut (cid:136)tre obtenu aupr(cid:138)s de: Institut europ(cid:130)en des normes de t(cid:130)l(cid:130)communications 650, route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex Commission europ(cid:130)enne DG XIII/A/2 — (BU 31, 1/7) Rue de la Loi 200 B-1049 Bruxelles ou aupr(cid:138)s de tout autre organisme responsable de la diffusion des normes ETSI, dont la liste figure (cid:133) l’adresse Internet www. ispo. cec. be. (1) JO L 109 du 26. 4. 1983, p. 8


title: 98/577/EZ: Odluka Komisije od 16. rujna 1998. o zajedničkom tehničkom propisu za terminalne uređaje s vrlo malim antenskim otvorom (VSAT) satelitskih zemaljskih postaja, koji rade u frekvencijskim pojasevima 4 GHz i 6 GHz (priopćena pod brojem dokumenta C(1998) 2723)  Tekst značajan za EGP

eurovoc_concepts:
computer terminal
harmonisation of standards
satellite communications
technical regulations
waveband

text: L_1998278HR. 01004301. xml 13/Sv. 60 HR Službeni list Europske unije 49 31998D0577 L 278/43 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE ODLUKA KOMISIJE od 16. rujna 1998. o zajedničkom tehničkom propisu za terminalne uređaje s vrlo malim antenskim otvorom (VSAT) satelitskih zemaljskih postaja, koji rade u frekvencijskim pojasevima 4 GHz i 6 GHz (priopćena pod brojem dokumenta C(1998) 2723) (Tekst značajan za EGP) (98/577/EZ) KOMISIJA EUROPSKIH ZAJEDNICA, uzimajući u obzir Ugovor o osnivanju Europske zajednice, uzimajući u obzir Direktivu 98/13/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 12. veljače 1998. o telekomunikacijskoj terminalnoj opremi i opremi za satelitske zemaljske postaje, uključujući uzajamno priznavanje njihove sukladnosti (1), a posebno drugu alineju njezina članka 7. stavka 2. , budući da je Komisija donijela mjeru za utvrđivanje vrste opreme za satelitske zemaljske postaje za koju su potrebni zajednički tehnički propis i pripadajuća izjava o području primjene u skladu s prvom alinejom članka 7. stavka 2. ; budući da je potrebno donijeti odgovarajuće usklađene norme ili dijelove normi za provedbu bitnih zahtjeva koje je potrebno preoblikovati u zajedničke tehničke propise; budući da je neophodno uvesti prijelazne sporazume u vezi s opremom koja je odobrena nacionalnim propisima o homologaciji, kako bi se proizvođačima osigurao neprekinut pristup tržištima; budući da je taj prijedlog podnesen Odboru za odobravanje terminalne opreme (ACTE) u skladu s člankom 29. stavkom 2. ; budući da je zajednički tehnički propis koji se donosi ovom Odlukom u skladu s mišljenjem ACTE-a, DONIJELA JE OVU ODLUKU: Članak 1. 1. Ova se Odluka primjenjuje na opremu za satelitske zemaljske postaje koja je obuhvaćena usklađenom normom iz članka 2. stavka 1. 2. Ovom se Odlukom uspostavlja zajednički tehnički propis koji obuhvaća terminalne uređaje s vrlo malim antenskim otvorom (VSAT) satelitskih zemaljskih postaja, koji rade u frekvencijskim pojasevima 4 GHz i 6 GHz. Članak 2. 1. Zajednički tehnički propis uključuje usklađenu normu koju je pripremilo nadležno tijelo za normizaciju za provedbu, u mjeri u kojoj je to moguće, bitnih zahtjeva iz članka 17. Direktive 98/13/EZ. Upućivanje na tu normu navedeno je u Prilogu. 2. Oprema za satelitske zemaljske postaje obuhvaćena ovom Odlukom mora biti u skladu sa zajedničkim tehničkim propisom iz stavka 1. , mora ispunjavati bitne zahtjeve iz članka 5. točaka (a) i (b) Direktive 98/13/EZ i mora ispunjavati zahtjeve svih drugih direktiva koje se primjenjuju, a posebno direktiva Vijeća 73/23/EEZ (2) i 89/336/EEZ (3). Članak 3. U vezi s opremom za satelitske zemaljske postaje iz članka 1. stavka 1. ove Odluke, prijavljena tijela koja su imenovana za provedbu postupaka iz članka 10. Direktive 98/13/EZ primjenjuju ili osiguravaju primjenu usklađene norme iz Priloga nakon notifikacije ove Odluke. Članak 4. 1. Nacionalni propisi za homologaciju koji obuhvaćaju opremu koja je obuhvaćena usklađenom normom iz Priloga prestaju se primjenjivati 3 mjeseca nakon dana donošenja ove Odluke. 2. Oprema za satelitske zemaljske postaje odobrena prema takvim nacionalnim propisima za homologaciju može se nastaviti stavljati na nacionalno tržište i u uporabu. Članak 5. Ova je Odluka upućena državama članicama. Sastavljeno u Bruxellesu 16. rujna 1998. Za Komisiju Martin BANGEMANN Član Komisije (1)  SL L 74, 12. 3. 1998. , str. 1. (2)  SL L 77, 26. 3. 1973. , str. 29. (3)  SL L 139, 23. 5. 1989. , str. 19. PRILOG Upućivanje na važeću usklađenu normu Usklađena norma navedena u članku 2. ove Odluke glasi: Satelitske zemaljske postaje i sustavi (SES); terminalni uređaji s vrlo malim antenskim otvorom (VSAT) satelitskih zemaljskih postaja samo za odašiljanje, za odašiljanje/prijam ili samo za prijam, koji rade u frekvencijskim pojasevima 4 GHz i 6 GHz ETSI Europski institut za telekomunikacijske norme Tajništvo ETSI-ja TBR (tehnička osnova za propis) 43: svibanj 1998. (bez predgovora) Dodatne informacije Europski institut za telekomunikacijske norme priznat je u skladu s Direktivom Vijeća 83/189/EEZ (1). Gore navedena usklađena norma izrađena je u skladu s punomoći koja je izdana u skladu s odgovarajućim postupcima Direktive Vijeća 83/189/EEZ. Cijeli tekst gore navedene usklađene norme može se dobiti pri: European Telecommunications Standards Institute (Europskom institutu za telekomunikacijske norme) 650, route des Lucioles F-06921 Sophia Antipolis Cedex, European Commission (Europskoj Komisiji) DG XIII/A/2 - (BU 31, 1/7) Rue de la Loi/Wetstraat 200 B-1049 Bruxelles ili pri bilo kojoj drugoj organizaciji koja je odgovorna za objavu normi ETSI-ja; popis organizacija nalazi se na internetskoj stranici www. ispo. cec. be. (1)  SL L 109, 26. 4. 1983. , str. 8


title: Decizia Comitetului executiv din 16 septembrie 1998 de instituire a Comitetului permanent pentru evaluarea și punerea în aplicare a Acordului Schengen [SCH/Com-Ex (98)26 def.]

eurovoc_concepts:
application of EU law
committee (EU)
standing committee

formats: pdf print xhtml

text: 8 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 19/vol. 2 41998D0026 22. 9. 2000 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 239/138 DECIZIA COMITETULUI EXECUTIV din 16 septembrie 1998 de instituire a Comitetului permanent pentru evaluarea ș(cid:13)i punerea în aplicare a Acordului Schengen [SCH/Com-Ex (98)26 def. ] COMITETUL EXECUTIV, având în vedere articolul 132 din Convenția pentru punerea în aplicare a Acordului Schengen, având în vedere articolul 7 din Convenția pentru punerea în aplicare a Acordului Schengen, având în vedere Declarația comună cu privire la articolul 139 din Actul final anexat convenției, întrucât inițiativa de instituire a comitetului permanent îș(cid:13)i are originea în necesitatea de a completa actualele instrumente din cadrul Uniunii Europene; ținând seama de necesitatea respectării principiului suveranității naționale; întrucât acest comitet, la momentul oportun, este posibil să fie adaptat pentru a lua în considerare cadrul operațional al Uniunii Europene, ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE: Un Comitet permanent pentru evaluarea ș(cid:13)i punerea în aplicare a Acordului Schengen (numit în continuare „comitetul permanent”) este instituit sub egida Comitetului executiv, în primul rând pen- tru a stabili dacă toate condițiile prealabile pentru intrarea în vigoare a Convenției într-un stat candidat au fost îndeplinite ș(cid:13)i în al doilea rând pentru a se asigura că acquis-ul Schengen este corect aplicat de către statele care aplică deja convenția, mai ales prin sublinierea problemelor ș(cid:13)i propunerea de soluții. Comitetul permanent are unica responsabilitate de a întocmi raportul ce urmăreș(cid:13)te atât să evalueze pregătirile făcute de statele candidate pentru a permite intrarea în vigoare a Convenției Schengen, cât ș(cid:13)i să verifice dacă au fost îndeplinite condițiile pre- alabile pentru aplicarea efectivă a Convenției Schengen ș(cid:13)i elimi- narea controalelor la frontierele interne. A doua sarcină a Comitetului permanent este aceea de a crea bazele care să permită Comitetului executiv să asigure aplicarea corectă a Convenției Schengen de către statele pentru care aceasta este deja în vigoare, în speță respectând recomandările făcute de către comitetele de vizită la frontierele externe, asigurând adop- tarea unor acțiuni de remediere a lipsurilor menționate în Rapor- tul Anual al Frontierelor Externe, concentrând atenția asupra eforturilor comune necesare pentru îmbunătățirea calității con- troalelor la frontierele externe ș(cid:13)i în acelaș(cid:13)i timp veghind asupra optimizării aplicării convenției în probleme de cooperare între forțele de poliție, cooperare judiciară ș(cid:13)i în probleme legate de Sis- temul de Informații Schengen. Comitetul căută soluții pentru pro- blemele depistate ș(cid:13)i face propuneri pentru aplicarea satisfăcătoare ș(cid:13)i optimă a convenției. Controlul aplicării corecte a Convenției Schengen rămâne exclusiv în responsabilitatea Statelor Schengen. Comitetul permanent se limitează la efectuarea verificărilor ce au fost definite în mandatul ce urmează. Aceste două sarcini justifică acordarea Comitetului permanent a două mandate distincte: 1. să pregătească rapoartele ce vor servi drept bază în vederea tuturor condițiilor prealabile pentru estimării satisfacerii intrarea în vigoare a Convenției Schengen într-un stat candidat. În aceste condiții, acesta este denumit „comitetul de evaluare” ș(cid:13)i are sarcina de a evalua dacă aceste state sunt pregătite; 2. să creeze bazele care să permită Comitetului executiv să asi- gure aplicarea corectă a convenției în statele care aplică deja convenția în vederea optimizării aplicării sale ș(cid:13)i a cooperării între partenerii Schengen. Mai întâi trebuie să găsească soluții la problemele depistate începând cu intrarea în vigoare a con- venției ș(cid:13)i să facă propuneri pentru îmbunătățirea controalelor, în acord cu obiectivele stabilite ș(cid:13)i spiritul convenției. În acest caz acesta este denumit „comitetul de aplicare”. I. COMITETUL DE EVALUARE PENTRU STATELE CANDIDATE LA INTRAREA ÎN VIGOARE A CONVENȚIEI 1. SARCINILE COMITETULUI DE EVALUARE Ori de câte ori un stat este candidat pentru a pune în aplicare con- venția, Comitetul permanent, în cadrul misiunii sale de evaluare, întocmeș(cid:13)te un raport care cuprinde o listă a criteriilor ce trebuie satisfăcute de către statele candidate. Această listă indică în mod precis standardele ce trebuie atinse în toate domeniile reglemen- tate de convenție. După ce aceste criterii au fost aprobate de către 19/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 9 într-un alt Comitetul executiv, Comitetul permanent verifică, raport, dacă statul candidat la punerea în aplicare a convenției satisface criteriile ș(cid:13)i se conformează standardelor cerute. vizele; pe de altă parte întocmeș(cid:13)te o listă de sarcini ce trebuie înde- plinite de către experți în alte domenii: În fiecare din domeniile de competența comitetului, acesta poate instrui un grup de experți competenți pentru a întocmi un raport în domeniul său specific. Aceste rapoarte cuprinde aspectele cali- tative, cantitative, operaționale, administrative ș(cid:13)i organizatorice ș(cid:13)i trebuie, de asemenea, să pună în evidență lipsurile sau slăbiciunile, propunând totodată soluții. 2. DOMENII DE COMPETENȚĂ. Comitetul întocmeș(cid:13)te un raport detaliat ș(cid:13)i apreciază cât de bine sunt pregătite statele candidate pentru punerea în aplicare a con- venției în toate domeniile menționate de Decizia SCH/Com- ex (93) 10 din 14 decembrie 1993 ș(cid:13)i se asigură că sunt respectate toate condițiile prealabile pentru punerea în aplicare a convenției. Evaluarea acoperă, în special, următoarele domenii: — controalele la frontierele externe, în special aplicarea Manualului comun; — supravegherea frontierelor externe, terestre ș(cid:13)i maritime; — vizele, în special aplicarea Instrucțiunilor Consulare Comune; — condițiile referitoare la circulația străinilor, incluzând măsurile luate cu privire la imigrația ilegală ș(cid:13)i la străinii aflați ilegal pe teritoriul Schengen; — permisele de ș(cid:13)edere ș(cid:13)i alerte cu scopul respingerii intrării; — cooperarea polițienească; — asistență reciprocă în domeniul penal, incluzând extrădarea; — drogurile; — Sistemul de Informații Schengen, în special aplicarea Manualului Sirene; — protejarea datelor personale; — politica de expulzare ș(cid:13)i readmisie; (a) Controalele la frontierele externe ș(cid:13)i fluxurile migratoare, incluzând cooperarea bilaterală multilaterală cu statele terțe ș(cid:13)i problema readmisiei. Luând în considerare situația geografică locală ș(cid:13)i în funcție de tipul de frontieră externă a statului vizitat, experții: — vizitează toate frontierele externe maritime în scopul de a aduna informații la fața locului privind eficiența măsuri- lor de supraveghere pe mare ș(cid:13)i pe uscat, în special noaptea; ș(cid:13)i observă modul în care sunt efectuate controalele asupra persoanelor ș(cid:13)i mărfurilor în principalele porturi; — observă măsurile de control la frontierele terestre, în scopul de a verifica eficiența lor atât ziua cât ș(cid:13)i noaptea. Aceș(cid:13)tia trebuie să obțină informații referitoare la trecerea frauduloasă a frontierei, printre altele, prin intermediul interviurilor cu autoritățile de control; — vizitează toate aeroporturile, pentru a verifica dacă sunt aplicate condițiile prealabile Schengen; — în plus, vizitează autoritățile centrale răspunzătoare de punctele de control al frontierelor externe ș(cid:13)i imigrării ș(cid:13)i examinează structurile administrative ș(cid:13)i coordonarea la nivel național ș(cid:13)i local; — cu ocazia vizitării punctelor de trecere a frontierei ș(cid:13)i a la se autorităților modalitățile de eliberare a vizelor la frontieră; informează cu privire centrale — verifică, în momentul vizitării punctelor de trecere a frontierei externe ș(cid:13)i a autorităților centrale, dacă Sistemul de Informații Schengen poate fi pus în funcțiune; — evaluează regimul de efectuare a controalelor la frontie- rele externe în punctele oficiale de trecere a frontierei ș(cid:13)i în zona dintre punctele de trecere a frontierei; — regimul de circulație în perimetrul aeroporturilor. — evaluează mijloacele tehnice disponibile la frontierele externe, inter alia, pentru a depista documentele false; Pe de o parte, Comitetul permanent consideră fundamentale legate de frontierele externe, următoarele sarcini cooperarea polițienească, Sistemul de Informații Schengen ș(cid:13)i în domenii — evaluează supravegherea la frontierele terestre ș(cid:13)i maritime; 10 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 19/vol. 2 — verifică dacă există suficient personal la diversele frontiere vizitate, precum ș(cid:13)i pregătirea lor, printre altele, pentru depistarea documentelor false; — mijloacele de securitate ș(cid:13)i nivelul personalului în regiunea de frontieră. — verifică măsurile luate la frontierele externe vizitate în vederea confruntării cu imigrația ilegală ș(cid:13)i în general, cu fenomenul infracțional; (c) Sistemul de Informații Schengen, Biroul Sirene, proteja- rea echipamentelor ș(cid:13)i datelor personale. În acest context, Comitetul permanent are sarcina de a veri- fica: — verifică măsurile luate față de persoanele ce nu sunt admise la frontieră sau sunt prezente în mod ilegal; Aspectele tehnice — verifică măsurile întreprinse pentru a combate rețelele de trecere frauduloasă a frontierei; — evaluează cooperarea cu statul (statele) învecinate. Obiectivul vizitei este acela de a evalua la fața locului eficiența măsurilor de supraveghere ș(cid:13)i conformarea cu standardele de control Schengen, enunțate în Convenția Schengen, Manua- lul comun ș(cid:13)i deciziile corespunzătoare ale comitetului execu- tiv. (b) Cooperarea la frontierele comune cu statele care aplică deja convenția, în principal în ceea ce priveș(cid:13)te cooperarea judiciară ș(cid:13)i polițienească, în special încheierea acorduri- lor bilaterale ș(cid:13)i detaș(cid:13)area ofițerilor de legătură. În acest context, Comitetul permanent are sarcina de a veri- fica: — eficiența cooperării cotidiene din zonele comune de fron- tieră în privința aplicării convenției ș(cid:13)i a acordurilor bila- terale; — aspectele calitative, operaționale, organizatorice ș(cid:13)i tehnice ale viitorului Sistem de Informa- ții Schengen - secțiunea națională (N. SIS); cantitative, — mijloacele tehnice ș(cid:13)i procedurile folosite pentru transferarea informațiilor dinspre sistemele de informații naționale către Sistemul de Informații Schengen - secțiunea națională (transferul dinspre sistemele naționale către Sistemele de Informații Schengen); — mijloacele tehnice pentru a face ca Sistemul de Informații Schengen să fie disponibil utilizatorilor finali din teren,ș(cid:13)i mijloacele ce asigură sincronizarea între datele Sistemului de Informații Schengen - secțiunea națională ș(cid:13)i cele ale Sis- temului de Informații Schengen - secțiunea centrală; — disponibilitatea tehnică a Sistemului de Informații Schengen - secțiunea națională. Aspecte privind datele ș(cid:13)i utilizarea lor — cantitatea de date pe care acel stat este pregătit să o integreze în Sistemul de Informații Schengen (SIS); — capacitatea ș(cid:13)i disponibilitatea de a aplica ș(cid:13)i dezvolta cooperarea cu ofițerii de legătură; — calitatea datelor ce urmează a fi incluse (completarea rubricilor); — capacitatea ș(cid:13)i disponibilitatea de a aplica ș(cid:13)i dezvolta operațiuni transfrontaliere comune în conformitate cu Convenția ș(cid:13)i cu acordurile bilaterale; — localizarea geografică numărul a terminalelor ș(cid:13)i starea lor operațională (accesibilitatea date- lor SIS pentru utilizatorii finali); terminalelor, — eficiența cooperării cu statele vecine frontierelor externe Schengen în lupta împotriva infracționalității, în special lupta împotriva rețelelor imigrație ilegală; — instruirea angajaților autorizați să folosească datele conți- nute în Sistemului de Informații Schengen; — accesul poliției la bazele de date ș(cid:13)i instruirea generală; — procedurile interne ș(cid:13)i instrucțiunile pentru inițierea alertelor ce trebuiesc aplicate în caz de necesitate; — eficiența structurii de cooperare transfrontalieră; — utilizarea diferitelor opțiuni pentru alerte; — cooperarea directă ș(cid:13)i relațiile dintre autoritățile centrale ale statelor candidate ș(cid:13)i statele Schengen; — capacitatea operațională a Biroului Sirene (coordonarea între servicii, timpul de răspuns). 19/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 11 Protejarea echipamentelor ș(cid:13)i datelor lumină în raportul anual asupra situației la frontierele externe ale statului ce aplică deja convenția. — aspectele organizatorice ș(cid:13)i tehnice ale protecției echipa- mentelor ș(cid:13)i datelor personale; — măsuri de prevenirea accesului la sisteme ș(cid:13)i date; — măsuri concepute gradat la diferite niveluri de procesare, conform răspunderilor utilizatorului; — condițiile privind înlăturarea alertelor care au expirat. în cooperare În sfârș(cid:13)it, comitetul îș(cid:13)i îndeplineș(cid:13)te sarcinile în mod flexibil ș(cid:13)i în obiectiv, conformitate cu normele legale ș(cid:13)i etice aplicabile la nivel național; se preocupă astfel de respectarea obiectivelor comune de îmbu- nătățire a securității ș(cid:13)i ia în considerare interesele celorlalte state care aplică deja Convenția. cu autoritățile competente ș(cid:13)i (d) Eliberarea vizelor 2. DOMENII VIZATE — condițiile generale referitoare la eliberarea vizelor, rapor- tate la cele exprimate în Instrucțiunile Consulare Comune; — dispoziții pentru consultări premergătoare eliberării vizelor; Pentru statele ce aplică deja convenția, comitetul are atribuții mai largi comparativ cu comitetele de vizită, dar continuă să se concentreze asupra aspectelor practice. Pot face obiectul unor evaluări ș(cid:13)i de aceea vor trebui luate în considerare următoarele domenii extinse la întregul acquis Schengen: — dispoziții pentru consultarea Sistemului de Informații Schengen anterior eliberării vizelor; — supravegherea ș(cid:13)i controalele la frontierele externe; — dispoziții pentru procurarea autocolantelor Schengen, precum ș(cid:13)i condițiile de depozitare. Comitetul permanent supraveghează coordonarea acestor rapoarte ș(cid:13)i înaintează un raport general Comitetului executiv. — cooperarea polițienească în zonele de frontieră ale statelor care aplică deja convenția; — Sistemul de Informații Schengen; — condițiile pentru eliberarea vizelor Schengen (în special regimul consultărilor premergătoare cu statele partenere asu- pra cetățeniilor sensibile); — măsuri ce au ca scop terminarea staționării străinilor care se II. COMITETUL DE APLICARE PENTRU STATELE CE APLICĂ DEJA află ilegal pe un teritoriu; CONVENȚIA 1. SARCINI Comitetul permanent creează oportunitatea de a detecta orice problemă întâlnită la frontierele externe ș(cid:13)i de a identifica acele situații care nu respectă standardele stabilite în conformitate cu spiritul ș(cid:13)i obiectivele convenției. Prin intermediul Comitetului permanent, statele vizate ș(cid:13)i Comitetul executiv vor fi informate atât în legătură cu problemele întâlnite cât ș(cid:13)i cu soluțiile propuse pentru aplicarea convenției într-un mod cât mai satisfăcător ș(cid:13)i efi- cient. Cât priveș(cid:13)te alte probleme întâlnite odată cu începerea intră- rii în vigoare a convenției, comitetul poate decide adoptarea unor propuneri tehnice pentru îmbunătățirea controalelor, securității ș(cid:13)i cooperării juridice, incluzând extrădarea. — asistența reciprocă în domeniul penal, incluzând extrădarea. Vor avea prioritate următoarele aspecte: (a) Supravegherea ș(cid:13)i controalele la frontierele externe — precizările vizând efectuarea controalelor la punctele autorizate de trecere a frontierelor externe ș(cid:13)i în zonele de frontieră; — mijloacele tehnice disponibile la frontierele externe, în special pentru depistarea documentelor falsificate; — posibilitatea de a determina dacă există personal suficient pentru frontiera ce a fost vizitată; Comitetul verifică, de asemenea, dacă recomandările ș(cid:13)i observați- ile înaintate de comitetele de vizită la frontierele externe au avut efect ș(cid:13)i au permis depăș(cid:13)irea lipsurilor în privința siguranței. Comi- tetul are, de asemenea, sarcina de a examina problemele puse în — supravegherea ș(cid:13)i controalele la frontierele externe, inclu- zând patrulele mobile, precum ș(cid:13)i sistemele ș(cid:13)i metodele de supraveghere fixă; 12 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 19/vol. 2 — pregătirea oficialilor, inter alia, pentru depistarea docu- (d) Condițiile pentru eliberarea vizelor Schengen: mentelor falsificate; — măsurile luate la frontierele externe vizitate pentru a combate imigrația ilegală ș(cid:13)i infracționalitatea în general; — măsuri luate împotriva persoanelor cărora nu li s-a acor- dat intrarea la frontieră sau asupra persoanelor care se află ilegal în spațiul Schengen; — metode aplicate pentru a combate rețele imigrație ilegală; — formele de cooperare existente cu statele vecine; — organizarea administrativă a serviciilor responsabile cu ilegale ș(cid:13)i cu coordonarea între combaterea imigrației aceste servicii la nivel național ș(cid:13)i local; — utilizarea Sistemului de Informații Schengen la punctele de frontieră. — dispoziții privind consultările premergătoare eliberării vizelor, enunțate în anexa 5B din Instrucțiunile Consulare Comune; — modalități de consultare a Sistemului de Informați Schengen înaintea eliberării vizei Schengen; — vizele VLT eliberate: cantitate, grupurile țintă, temeiuri; — modalități de procurare a autocolantelor Schengen ș(cid:13)i condițiile de depozitare. III. PRINCIPIILE CARE REGLEMENTEAZĂ COMITETUL PERMANENT (b) Cooperarea polițienească în zonele de frontieră ale statelor care aplică deja convenția Alcătuirea Comitetului permanent — existența acordurilor bilaterale; — exercitarea dreptului de urmărire ș(cid:13)i supraveghere; — organizarea cooperării transfrontaliere; — cooperarea directă între servicii; — echipamentele ș(cid:13)i personalul securității în zonele de frontieră; implicate în asigurarea — cooperarea prin intermediul ofițerilor de legătură. (c) Sistemul de Informații Schengen — transferul de date dinspre sistemele naționale către Siste- mul de Informații Schengen; — disponibilitatea tehnică a Sistemului de Informații Schengen – secțiunea națională ș(cid:13)i a Biroului Sirene; — accesul utilizatorilor finali la datele Sistemului de Informa- ții Schengen (SIS); Comitetul este un organ permanent. Acesta este format din câte un reprezentant de rang înalt din fiecare stat semnatar al conven- ției sau al Acordului de cooperare (reprezentantul de rang înalt poate fi însoțit). Comitetul permanent este sprijinit de secretariat în probleme legate de întâlnirile sale ș(cid:13)i de diversele sarcini. Comitetul permanent vizitează toate țările într-o ordine ș(cid:13)i la inter- vale ce vor fi precizate de către Comitetul executiv. Pentru îndeplinirea sarcinilor, membrii permanenți au posibilita- tea de a apela la statele Schengen pentru a le pune la dispoziție, pentru misiuni temporare, experți în fiecare dintre domeniile de în special pentru îndeplinirea competență ale comitetului, misiunilor în diverse țări, conform solicitărilor exprimate de către membri permanenți. Anumite sarcini ce presupun implicarea experților pot fi îndeplinite în comun sau se pot concentra asu- pra unuia dintre domenii. Fiecare stat are dreptul de a numi un în cadrul Comitetului expert pentru a îndeplini misiuni permanent. Comitetul permanent se străduieș(cid:13)te însă să mențină efectivul delegațiilor la un nivel compatibil cu constrângerile teh- nice ale acestor misiuni. În cazul în care au loc simultan mai multe vizite ce presupun implicarea grupurilor de experți specializați în fiecare din dome- niile specificate, se organizează o întâlnire de coordonare cu toți experții înainte de încheierea vizitei. — condiții de anulare a alertelor expirate; Experții trebuie să aibă calificarea necesară ș(cid:13)i, în general, este de preferat ca de fiecare dată să fie numiți aceiaș(cid:13)i experți. — valorificarea diverselor posibilități privind alertele; — capacitatea operațională a Biroului Sirene: timpul de răspuns, etc. Comisia Europeană participă ca observator în cea ce priveș(cid:13)te atât munca depusă de Comitetul permanent, cât ș(cid:13)i activitățile grupu- rilor de lucru ce servesc comitetul, grupul central ș(cid:13)i Comitetul exe- cutiv. 19/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 13 Autoritatea comună de control Întocmirea raportului Comitetul permanent îș(cid:13)i îndeplineș(cid:13)te sarcinile fără a aduce atin- gere atribuțiilor autorității comune de control. Comitetul este autorizat să consulte autoritatea în domenii de competența sa. Raportul este întocmit pe baza unui model standard ce trebuie redactat de către Comitetul permanent în colaborare cu grupurile de lucru competente. Modelul poate fi modificat în funcție de necesități ș(cid:13)i circumstanțe. Amplasamente de vizitat Comitetul permanent împreună cu grupurile de lucru selectează, de la caz la caz, amplasamentele ce urmează a fi vizitate ș(cid:13)i informațiile ce trebuie obținute. Regimul lingvistic Detaliile privind regimul lingvistic folosit în timpul vizitelor este stabilit pentru fiecare vizită. Facilitarea activităților Comitetului Statele vizitate se asigură că autoritățile lor permit comitetului cooperarea ș(cid:13)i sprijinul de care acesta are nevoie pentru a face posi- bilă îndeplinirea corespunzătoare a sarcinilor sale. Statele vizitate trebuie să pună la dispoziția comitetului informațiile ce sunt rele- vante pentru amplasamente care urmează a fi vizitate, precum ș(cid:13)i alte informații statistice, faptice ș(cid:13)i analitice care pot fi utile (într- una din limbile oficiale Schengen) cu cel puțin o lună înaintea începerii vizitei. Rambursarea cheltuielilor de călătorie ș(cid:13)i cazare intervenite în timpul vizitei Costurile călătoriei ș(cid:13)i cazării sunt suportate de către membri comitetului sau experții lor. Statele gazdă suportă costurile suportului logistic la fața locului. Preș(cid:13)edinția elaborează o versiune preliminară a raportului ș(cid:13)i o îna- intează grupului de experți care încearcă să ajungă la un consens în privința modului în care raportul ar trebui să fie întocmit. Reprezentanții statelor au statut de observatori în acest grup. După ce raportul a fost întocmit de experți, acesta este prezentat statului gazdă, care poate formula un aviz. Raportul ș(cid:13)i avizul sunt prezentate Comitetului permanent, care încearcă să ajungă la un consens între cele două documente. În cazul unor puncte ce rămân litigioase, comitetul exprimă poziția fiecărei părți. Raportul trebuie să arate în mod clar care sunt domeniile în care obiectivele au fost atinse ș(cid:13)i acelea în care nu aceasta este situația, împreună cu propunerile concrete pentru măsuri ce trebuie luate cu scopul remedierii sau îmbunătățirii situației. În orice caz, răs- punderea adoptării deciziei finale revine Comitetului executiv. Confidențialitatea Membri comitetului ș(cid:13)i experții consideră drept confidențiale informațiile obținute în timpul îndeplinirii misiunii lor. Rapoar- tele redactate ca urmare a acestei decizii sunt considerate confi- dențiale. Königswinter, 16 Septembrie 1998. Preș(cid:13)edintele M. KANTHER


title: Información sobre las políticas de la Unión Europea.

eurovoc_concepts:
EU policy
database
dissemination of EU information


title: Legislative resolution embodying Parliament's opinion on the proposal for a Council Regulation amending Council Regulation (EC) No 1734/94 of 11 July 1994 on financial and technical cooperation with the Occupied Territories (COM(98) 0392 C4-0432/98 98/0220(SYN))(Cooperation procedure: first reading)

eurovoc_concepts:
Palestine
Palestine question
occupied territory
technical cooperation
workplace

formats: html print


title: Schengenregelverket - Verkställande kommitténs beslut av den 16 september 1998 om inrättande av en ad hoc-kommitté för Grekland (SCH/Com-ex (98) 43 rev.)

eurovoc_concepts:
Greece
accession to an agreement
ad hoc committee
exchange of information
free movement of persons