title: Speciaal verslag nr. 13/98 over de controle van het gebruik van risico-analysetechnieken bij douanecontroles en de inklaring van goederen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag)

eurovoc_concepts:
customs formalities
customs inspection
customs regulations
import policy
report

formats: html pdf print

text: 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/3 SPECIAAL VERSLAG Nr. 13/98 over de controle van het gebruik van risico-analysetechnieken bij douanecontroles en de inklaring van goederen, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag) (98/C 375/02) INHOUD Paragraaf Bladzijde 1. INLEIDING. 1. 1 — 1. 3 2. DE BEHOEFTE AAN RISICO-ANALYSE. 2. 1 — 2. 6 3. WAT IS RISICO-ANALYSE?. 3. 1 — 3. 2 4. DE COÖRDINATIE VAN DE WERKZAAMHEDEN INZAKE RISICO- ANALYSE TOT OP HEDEN. 4. 1 — 4. 2 5. HET ONDERZOEK VAN DE KAMER. 5. 1 — 5. 6 6. BEVINDINGEN. 6. 1 — 6. 55 Algemene bevindingen. 6. 2 — 6. 7 Specifieke bevindingen. 6. 8 — 6. 55 Gebruik van filtersystemen. 6. 14 — 6. 34 Willekeurige controles. 6. 21 — 6. 22 Doeltreffendheid van de filters. 6. 23 — 6. 28 Percentage verrichte controles in het kader van de filtersystemen. 6. 29 Vereenvoudigde procedures met een filtersysteem. 6. 30 — 6. 31 Sterke en zwakke elementen van de filtersystemen. 6. 32 — 6. 34 Controles na import en risico-analyse. 6. 35 — 6. 55 Nationale controleplannen. 6. 46 — 6. 47 Problemen bij de controle na import. 6. 48 — 6. 50 Steekproef van douane-aangiften overeenkomend met mededelingen krachtens de overeenkomsten tot wederzijdse bijstand. 6. 51 — 6. 55 7. CONCLUSIE. 7. 1 — 7. 6 4 4 6 6 6 7 7 8 8 9 9 10 10 10 11 12 12 12 13 Antwoorden van de Commissie. 15 C 375/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 1. INLEIDING 1. 1. De begroting van de Gemeenschap wordt ten dele gefinancierd uit de douanerechten en landbouwheffingen, de „traditionele eigen middelen”. De begrotingsraming voor de traditionele eigen middelen in 1997 bedroeg 14,2 miljard ECU ofwel ongeveer 17,7 % van de totale begro- ting. De verantwoordelijkheid voor de inning van deze middelen ligt bij de lidstaten (1). De eerstelijns inning wordt verricht door de douanediensten van de 15 lid- staten. Naast de inning van de eigen middelen behoren tot de verantwoordelijkheden van deze douanediensten onder meer ook de tenuitvoerlegging van economische beleidsmaatregelen, de bescherming van de Gemeenschap tegen de import van verboden of gevaarlijke goederen en illegale verdovende middelen, het toezicht op de handel in bedreigde plant- en diersoorten ingevolge de Cites-over- eenkomst (2) en de controle van exporten die krachtens het gemeenschappelijk landbouwbeleid lasten voor de begroting van de Gemeenschap meebrengen. 1. 2. De voltooiing van de interne markt op 1 januari 1993 ging samen met de inwerkingtreding van het com- munautair douanewetboek, dat werd vastgesteld bij Ver- ordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 (3). Dit wetboek en de bepalingen ter uitvoering daarvan (4) waren bedoeld ter consolidatie van de bestaande communautaire douanevoorschriften, die onder meer moeten garanderen dat de douanewetgeving in de hele Gemeenschap op uniforme wijze wordt toegepast. In deze regelgeving en latere wijzigingen daarop, die moeten zorgen voor een correcte toepassing van de douanewet- geving, wordt specifiek beschreven welke controles de douaneautoriteiten moeten verrichten ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap. de gecombineerde Taric-nomenclatuur (5) toe, die meer dan 30 000 tariefposten bevat; bij vele van die posten gelden dan nog een aantal verschillende rechtenpercen- tages, afhankelijk van het land van oorsprong van het product. De douanewetgeving die geldt voor specifieke goederen wordt constant bijgewerkt door wijziging van de rechten- en heffingspercentages en door oplegging van anti-dumpingrechten en tariefquota. In combinatie met het streven van handelaars naar maximale winst volgt uit al deze elementen dat de tijdige inning van de juiste rechten en heffingen een risicofactor vormt. 2. DE BEHOEFTE AAN RISICO-ANALYSE 2. 1. In het licht van deze werkomstandigheden en van de wens van alle lidstaten om de kosten van overheids- diensten te verminderen, werd duidelijk dat er behoefte bestond aan maatregelen voor een doelmatiger douane- controle met behoud van de doeltreffendheid van deze diensten bij de bescherming van de communautaire belan- gen. 2. 2. Met dit doel en gelet op de op handen zijnde start van de interne markt op 1 januari 1993 verrichtte het Europees Instituut voor Bestuurskunde te Maastricht op verzoek van de Commissie een studie over „1992 and the organisation of Member States’ and Community customs administrations”. Het Comite´ douanezaken (6) erkende dat de aanbeveling in de studie, de werkmethoden van de douanediensten te verbeteren, nadere overweging ver- diende. Een ad-hocgroep van deskundigen, die deze kwes- tie moest uitdiepen, concentreerde zich op het gebruik van risico-analyse bij de douanecontrole. 1. 3. Wie de rol van de douanediensten van de Europese Unie in het juiste perspectief wil zien, moet begrijpen onder welke omstandigheden zij hun functie dienen uit te oefenen. Hun werk wordt beheerst door communautaire verordeningen die in elke lidstaat worden geschraagd door nationale wetten en instructies. Zij moeten jaarlijks ongeveer 30 miljoen invoeraangiften behandelen, een even groot aantal uitvoeraangiften en een 20 miljoen verrichtingen in communautair douanevervoer. Zij passen (1) Besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 293 van 12. 11. 1994, blz. 9). (2) Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende plant- en diersoorten (Cites). (3) PB L 302 van 19. 10. 1992. (4) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoe- ring van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11. 10. 1993, blz. 1). 2. 3. Op 23 november 1992 stemde de Ecofin-Raad in met het gebruik van risico-analyse om de financiële controles te oriënteren. Ecofin verzocht de Commissie uiterlijk eind 1993 maatregelen vast te stellen om in alle gecontroleerde sectoren het beginsel van gerichte risico- controles in te voeren. Maar in het communautair doua- newetboek en de uitvoeringsbepalingen daarbij wordt het gebruik van risico-analysetechnieken alleen voorgeschre- ven voor de controle van goederen die volgens vereenvou- digde douaneprocedures door de lucht of over zee wor- den geïmporteerd. Ook in de regels inzake de controle van landbouwproducten waarvoor uitvoerrestituties wor- (5) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1997 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1), laatstelijk gewijzigd (wat betreft bijlage I) bij Verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie van 4 november 1997 (PB L 312 van 14. 11. 1997, blz. 1). (6) Het Comite´ douanezaken bestaat uit de hoofden van de douaneadministraties in de lidstaten en de directeur-generaal van DG XXI. 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/5 den betaald (7), wordt het gebruik van risico-analysetech- nieken voorgeschreven ingeval minder dan 5 % wordt gecontroleerd. risico-analyse te gebruiken of de wens wordt geuit dat de douanediensten in de Gemeenschap „optreden alsof zij e´e´n waren”. De belangrijkste daarvan zijn: 2. 4. Daarnaast is er e´e´n voorschrift dat de douane- autoriteiten verplicht risico-analysetechnieken te gebrui- ken om te bepalen hoe en waar zij hun controletaak zullen uitvoeren: Beschikking nr. 210/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 houdende goedkeuring van een actieprogramma voor de douane in de Gemeenschap („Douane 2000”) (8). Aan de basis hiervan lag het proefproject „Douane 2000” dat werd gelanceerd in december 1993, toen de hoofden van de douaneadministraties in de lidstaten het voornemen kenbaar maakten de samenwerking tussen de douane- diensten te verbeteren om controles en procedures in te voeren die op alle plaatsen aan de buitengrens van het douanegebied van de Gemeenschap even doeltreffend waren; in de beschikking wordt gesteld: „Het actieprogramma wordt „programma Douane 2000’” genoemd en wordt vastgesteld voor de periode van 1 januari 1996 tot en met 31 december 2000. ” (artikel 1, lid 2). „De gemeenschappelijke doelstellingen bedoeld in arti- kel 1, lid 3, op basis waarvan de Commissie en de lidstaten bepaalde programma’s en prioriteiten formule- ren met het doel een gecoördineerd optreden vast te stellen en ten uitvoer te leggen om te verzekeren dat het douaneoptreden beantwoordt aan de behoeften van de interne markt van de Gemeenschap, beogen: 1. een toepassing van het Gemeenschapsrecht te verze- keren die op alle plaatsen van het douanegebied van de Gemeenschap gelijkwaardige resultaten waarborgt, om: —. — de, met name financiële, belangen van de Gemeen- schap te beschermen” (artikel 4). „De lidstaten en de Commissie, in overeenstemming met de doelstellingen van artikel 4, punt 1:. 4. passen voor de verwezenlijking van deze doelstellin- gen de werkmethoden, de uitrustingen en materiële middelen aan om de doeltreffendheid van de controles te versterken; moedigen in het bijzonder de ontwikke- ling aan van technieken voor doelgerichte controle, risico-analyse en controle achteraf en leggen waar nodig de aard van de controles vast teneinde tot gelijkwaardige resultaten te komen;” (artikel 5). a) de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over een actieprogramma voor het douanevervoer in Europa (9); b) de resolutie van de Raad van 23 november 1995 betreffende automatisering van de gegevensverwerking bij de regelingen voor douanevervoer (10); c) Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (11); d) de resolutie van de Raad van 25 oktober 1996 over de vereenvoudiging en rationalisatie van de douanewetge- ving en -procedures van de Gemeenschap (12); e) de antwoorden van de Commissie op de opmerkingen van de Kamer in haar jaarverslagen over 1993 en 1996 (13); f) de resolutie van het Europees Parlement van 25 oktober 1995 (14); g) het tweede verslag van de Commissie over de werking van het systeem voor de controle van de traditionele eigen middelen van 8 december 1997 (15); h) de resolutie van de Raad van 18 december 1997 houdende vaststelling van de prioriteiten bij de samen- werking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken gedurende de periode van 1 januari 1998 tot en met de datum van inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam (16). 2. 6. In alle in paragraaf 2. 5 vermelde teksten wordt gewezen op de noodzaak hedendaagse douanetechnieken en meer doeltreffende werkmethoden toe te passen, zoals informatietechnologie, risico-analyse en gerichte controle met behulp van risicoprofielen, een gemeenschappelijk en gecoördineerd beleid inzake risicobeheer (bijvoorbeeld geharmoniseerde kwalitatieve en kwantitatieve controles volgens risicograad), alsmede geavanceerde controlesyste- men. De instellingen dringen erop aan dat de nationale douanediensten optreden alsof zij e´e´n waren. De lidstaten wordt verzocht nauw samen te werken en hun inspannin- gen te coördineren om deze gemeenschappelijke doelstel- lingen te realiseren. De Commissie constateert een gebrek aan homogeniteit in de controletechnieken van de ver- schillende lidstaten en spreekt de overtuiging uit dat deze 2. 5. Toch zijn er verschillende communautaire stukken en uitspraken waarin wordt aanbevolen of aangespoord (7) Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouwproduc- ten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (PB L 42 van 16. 2. 1990, blz. 6). (8) PB L 33 van 4. 2. 1997, blz. 24. (9) PB C 176 van 10. 6. 1997, blz. 3. (10) PB C 327 van 7. 12. 1995, blz. 2. (11) PB L 312 van 23. 12. 1995, blz. 1. (12) PB C 332 van 7. 11. 1996, blz. 1. (13) PB C 327 van 24. 11. 1994, blz. 295 en PB C 348 van 18. 11. 1997, blz. 39. (14) PB C 308 van 20. 11. 1995, blz. 57. (15) COM(97) 673 def. van 11. 12. 1997. (16) PB C 11 van 15. 1. 1998, blz. 1. C 375/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 situatie kan worden verholpen door de ontwikkeling van risico-analysemethoden. Zij hoopt in het kader van het programma Douane 2000 voor de hele Gemeenschap geldende „risicoprofielen” te kunnen opstellen. Voor sommige douaneregelingen zal zij de lidstaten verzoeken bij hun controles systematisch gebruik te maken van risico-analysemethoden. 3. WAT IS RISICO-ANALYSE? 3. 1. Risico-analyse kan worden gedefinieerd als een systematisch besluitvormingsproces op basis van het gestructureerd verzamelen en analyseren van informatie en het gestructureerd omschrijven en analyseren van risico’s om de te ondernemen acties te kunnen concentre- ren op de grootste risico’s en om te kunnen beoordelen hoe doeltreffend die concentratie is voor het beperken of wegnemen van de risico’s. Daarnaast is risico-analyse een manier om passende beheersinformatie te omschrijven en op een samenhangende en doorzichtige wijze te gebrui- ken, zodat het risico volledig wordt omschreven, gedocu- menteerd en vastgesteld. Met dit systeem zouden de risico’s tot een minimum moeten kunnen worden beperkt door de controle-inspanningen waaraan prioriteit is toe- gekend te coördineren. Het systeem zou ook gegevens over de doelmatigheid moeten bevatten zodat de voort- gang kan worden gevolgd en een doeltreffend toezicht op het hele systeem mogelijk is. 3. 2. Om te beantwoorden aan de doelstellingen van het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de hoof- den van de douaneadministraties (zie paragraaf 2. 5) moet elk systeem voor risico-analyse berusten op bepaalde basisbeginselen: a) het toepassingsgebied van de risico-analyse moet dui- delijk zijn gedefinieerd als het douanegebied van de Europese Unie, dat een enkele markt vormt. Dit betekent dat de versnippering van de douanediensten in de Gemeenschap moet worden erkend en dat er maatregelen moeten worden getroffen om dit te com- penseren door een deugdelijke coördinatie; b) aangezien er binnen de interne markt vrij verkeer van goederen geldt, moeten de risico’s voor de Gemeen- schap als geheel en ook de louter plaatselijke risico’s worden geïdentificeerd. De identificatie van risico’s is zeer sterk afhankelijk van een vlotte uitwisseling van informatie en ander relevant materiaal tussen alle betrokken diensten; c) de informatie over de geïdentificeerde risico’s moet in de hele Gemeenschap toegankelijk zijn, zodat een degelijke en gecoördineerde risico-analyse kan worden verricht. De resultaten van in de afzonderlijke lidsta- ten verrichte analyses moeten met alle andere lidstaten worden gedeeld en het desbetreffende werk moet worden gecoördineerd om onnodig dubbel werk en verlies van waardevolle middelen te voorkomen; d) de onderlinge prioriteit van de geïdentificeerde risico’s moet worden vastgesteld zodat deze risico’s op alle plaatsen van het grondgebied uniform kunnen worden aangepakt en er voldoende middelen worden besteed aan de uitschakeling van de risico’s die de grootste invloed hebben op de eigen middelen van de Gemeen- schap; e) ten slotte zou een gestructureerd systeem niet volledig zijn zonder een doeltreffend proce´de´ van toezicht en beoordeling, dat zekerheid biedt dat alle gegevens terzake, waarop de veronderstellingen en de getroffen besluiten berusten, nauwkeurig, actueel en relevant zijn. Dat toezicht moet in een geest van samenwerking door alle douanediensten van de Gemeenschap wor- den uitgeoefend. De beoordeling moet op basis van informatieve feedback uit het proce´de´ leiden tot de actualisering van de analyse en de toekenning van prioriteiten aan controlewerkzaamheden. 4. DE COÖRDINATIE VAN DE WERKZAAMHEDEN INZAKE RISICO-ANALYSE TOT OP HEDEN 4. 1. De in paragraaf 2. 2 bedoelde ad-hocgroep van deskundigen begon zijn werkzaamheden inzake het vraag- stuk van de risico-analyse in maart 1991. Met de hulp van de diensten van de Commissie en met bijdragen uit de meeste lidstaten stelde deze groep richtlijnen voor risico-analyse op die in de hele Gemeenschap zouden worden gevolgd. 4. 2. De groep legde in februari 1993 ontwerp-richtlijnen aan de Commissie voor. Voordat de richtlijnen waren voltooid, werd een aantal ontwerpen ter beschikking gesteld van de lidstaten, die werden aangemoedigd ze reeds in de ontwerpfase toe te passen. In oktober 1997 werden aan alle lidstaten niet-bindende richtlijnen toege- zonden. De richtlijnen vormen de kern van een proefpro- ject dat tot 31 december 2000 in zes lidstaten wordt uitgevoerd. 5. HET ONDERZOEK VAN DE KAMER 5. 1. Het onderzoek van de Kamer was toegespitst op het gebruik van risico-analyse bij douanecontroles, met name bij de fysieke controle van goederen en de verificatie van invoeraangiften die gevolgen hebben voor de eigen mid- delen van de Gemeenschap. 5. 2. Hoewel een complete rechtsgrondslag voor het gebruik van risico-analyses ontbreekt, is de Commissie voorstander van het gebruik van risico-analyse bij de douanecontroles omdat het voor de nationale douane- 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/7 administraties „materieel onmogelijk is bij alle goederen- zendingen. een fysieke of documentaire controle te verrichten” (17). Bovendien zijn het de handelaars en niet de goederen die frauderen en dus is het belangrijk, de risico-analyse op de handelaars te concentreren. De Kamer was van oordeel dat zes jaar na het begin van het risico-analyseprogramma en vier jaar na de instelling van de ene markt, diende te worden gecontroleerd, in hoe- verre risico-analysetechnieken in de lidstaten werden toe- gepast. 5. 3. Op basis van de in paragraaf 3. 2 aangegeven com- ponenten van een risico-analysesysteem was het onder- zoek gericht op de in acht lidstaten gevolgde methodiek om de risico’s voor de eigen middelen van de Gemeen- schap te identificeren en deze daartegen te beschermen. Het onderzoek betrof ook de rol van de verschillende diensten binnen de Commissie op het vlak van controle en coördinatie. Voorts werd getracht het beheer en de doeltreffendheid van de technieken, het gebruik van informatiebronnen en het bereik van de bestaande feedbacksystemen te evalueren. In de landen waar geen formele risico-analysetechnieken werden toege- past, werd bij het onderzoek getracht de doeltreffendheid van de alternatieve methoden ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap te beoordelen. toegepaste 5. 4. In de acht bezochte lidstaten (België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) verzamelde de Kamer informatie over: a) de nationale beleidslijnen en instructies inzake con- trole en de mate waarin gebruik wordt gemaakt van risico-analyse; b) de rol welke de computersystemen van de nationale douane spelen bij de selectie van douane-aangiften voor speciaal onderzoek, inclusief de geschiktheid van de systemen om verrichtingen af te zonderen door middel van profieltests (filtering); c) de informatiebronnen en de methodologie die worden gebruikt bij het verzamelen van gegevens over risico’s; d) de methodologie die wordt gehanteerd om de ver- strekte risicogegevens te analyseren en middelen toe te wijzen ter compensatie van de grootste risico’s; en e) de bestaande systemen om details over de risico’s door te geven aan het buitenpersoneel van de douane en om feedback te ontvangen over het gebruik van deze gegevens. 5. 5. De Kamer controleerde de toepassing van de metho- dologie in een aantal douanekantoren van elke bezochte lidstaat. 5. 6. De Kamer nam een steekproef van de mededelingen die de Commissie krachtens Verordening (EG) nr. 515/97 van de Raad van 13 maart 1997 betreffende de weder- zijdse bijstand (18) aan de lidstaten heeft doen uitgaan; zij wilde nagaan welk gebruik de lidstaten van deze medede- lingen maken en in welke mate deze ter beschikking van het uitvoerend douanepersoneel worden gesteld. 6. BEVINDINGEN 6. 1. De Kamer erkent dat een aantal lidstaten zich volledig inzetten voor en steun verlenen aan de pogingen om een in de hele Gemeenschap toe te passen methodolo- gie voor risico-analyse bij de douanecontrole te ontwikke- len. De in dit verslag opgenomen bevindingen moeten steun bieden aan deze inspanningen. Algemene bevindingen 6. 2. In de meeste lidstaten wordt de noodzaak van het gebruik van risico-analysetechnieken erkend. Het uitvoe- rend personeel heeft redelijke toegang tot de informatie over risico’s. Maar in de meeste gevallen wordt deze informatie niet zodanig geanalyseerd en gebruikt dat de middelen worden besteed aan de gebieden met het groot- ste risico. 6. 3. Afgezien van de informatieverstrekking over ont- dekte fraudegevallen krachtens de bepalingen over weder- zijdse bijstand bestaan er geen gestructureerde communi- catielijnen waarlangs de lidstaten en de Commissie infor- matie of ander materiaal over gemeenschappelijke risico’s kunnen delen. 6. 4. De informatie in het kader van de wederzijdse bijstand wordt door de lidstaten hoofdzakelijk gebruikt om douaneverrichtingen a posteriori te controleren. Zij wordt door de douanediensten slechts bij uitzondering gebruikt als bron van informatie over potentiële risico’s bij actuele of toekomstige importen. 6. 5. Hoewel in de richtlijnen van de Commissie formeel wordt erkend dat „mensen frauderen, goederen niet”, is de risico-analyse momenteel bijna uitsluitend op risico- goederen gericht. Maar nergens in de lidstaten wordt een ernstige poging gedaan om de identificatie van risicogoe- deren te coördineren. Hoewel handelaars en douanerege- (17) Schriftelijke vraag E-0951/96 van Viviane Reding aan de Commissie — Problemen bij douanecontroles (PB C 322 van 28. 10. 1996, blz. 16). (18) PB L 82 van 22. 3. 1997, blz. 1. C 375/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 lingen intrinsiek gevoeliger zijn voor risico’s, wordt niet getracht de risico-analyse op handelaars of douaneregelin- gen te concentreren. 6. 6. In de meeste lidstaten bestond de feedback uit financiële details over de bedragen die waren geïnd dank- zij controles achteraf. In de meeste gevallen viel niet uit te maken of de controles die leidden tot de inning van bijkomende rechten waren verricht op grond van de risico-analyse en bevatten de door de inningscentra ver- strekte gegevens geen bijzonderheden over de omstandig- heden en specifieke risico’s die leidden tot de inning van bijkomende rechten. 6. 7. Het percentage fysieke controles en controles op stukken in de verschillende lidstaten loopt uiteen. In drie lidstaten worden directe douane-aangiften krachtens nationale voorschriften voor 100 % aan een controle op stukken onderworpen, terwijl in e´e´n der bezochte lidsta- ten geen statistische gegevens over controles op stukken beschikbaar waren. In de andere bezochte lidstaten varieerde het percentage van de controle op stukken van 17 tot 70 %. In een aantal lidstaten kon het percentage fysieke controles op rechtstreeks geïmporteerde goederen niet nauwkeurig worden vastgesteld. Volgens schattingen van de Kamer op de bezochte douanekantoren schommelt het percentage fysieke controles van 1,4 tot 10,3 %. Specifieke bevindingen 6. 11. Slechts in twee lidstaten vond de Kamer bewijzen van een continue analyse van risico’s in verband met de import van goederen in de Gemeenschap. In een andere lidstaat wordt wel beweerd dat het systeem werkt op basis van risico-analyse, maar konden daarvan geen bewijzen worden overgelegd. In nog drie andere lidstaten wordt de informatie betreffende risicogoederen wel ruim verspreid, hoofdzakelijk krachtens regelingen voor weder- zijdse bijstand, maar er is niet echt voorzien in een analyse van de betrokken risico’s om zeker te zijn dat de goederen met het grootste risico worden geselecteerd. In drie van de bezochte lidstaten moeten alle 6. 12. douane-aangiften, behalve die welke volgens vereenvou- digde procedures zijn gedaan, een controle op stukken ondergaan voordat de importgoederen definitief worden ingeklaard. In e´e´n van deze staten wordt risico-analyse gebruikt om aangiften te selecteren voor fysieke controle en controle op stukken ten tijde van de inklaring. Andere aangiften worden onderworpen aan controles op stukken ex post. 6. 13. Het feit zelf dat er voor 100 % controle wordt verricht in lidstaten die beweren dat zij bij hun controle- procedures risico-analyse toepassen doet twijfel rijzen over het vertrouwen van de verschillende douaneautori- teiten in de kwaliteit van de verrichte risico-analyse. Volgens de Commissie zou dit „het vlotte verloop van het legitieme handelsverkeer in het gedrang brengen en het personeel en de financiële middelen van de douaneadmi- nistraties te sterk belasten” (19). 6. 8. Alle bezochte lidstaten beweren dat zij bij hun douanecontrole gebruik maken van risico-analysetechnie- ken en staven die bewering met nationale controleplan- nen of instructies. Maar de nadruk die zij leggen op de onderscheiden risicogebieden goederen, handelaars en douaneregelingen is verschillend. Dit verschil in nadruk wordt nog versterkt door verschillen in de mate van betrokkenheid op centraal niveau bij het risicobeheer. 6. 9. In vier van de bezochte lidstaten berust de verant- woordelijkheid voor de uitvoering van risico-analyses volledig bij de plaatselijke kantoren; in de andere is er een lokale en een centrale of regionale inbreng in de metho- dologie. Gebruik van filtersystemen 6. 14. Het alternatief voor een controle van 100 % van aangiften is het gebruik van filtersystemen. Deze systemen berusten op de invoering van risicoprofielen of parame- ters en kunnen alleen bij geïnformatiseerde inklaring doeltreffend worden toegepast. In alle bezochte lidstaten bevatten de douanesystemen voor inklaring een soort filter waarmee kan worden bepaald of geselecteerde aan- giften aan een fysieke controle of een controle op stukken zullen worden onderworpen. Maar in e´e´n lidstaat kan de informatie uit het systeem alleen worden gebruikt door de douanekantoren die zijn aangesloten op het geïnfor- matiseerde inklaringssysteem en zelfs dan is controle van de geselecteerde aangiften niet verplicht. 6. 10. In de meeste lidstaten wordt het onderscheid tus- sen risico-identificatie (zie paragraaf 3. 2 b)) en risico- analyse (zie paragraaf 3. 2 c)) niet gemaakt. Dit gebrek aan duidelijkheid, dat zichtbaar is op het niveau van de centrale overheid, werkt door tot op het niveau van uitvoering doordat duidelijke nationale richtlijnen of opleiding ontbreken. 6. 15. De in de lidstaten gebruikte filtersystemen verschil- len alle qua doeltreffendheid, verfijndheid en betrouw- (19) Schriftelijke vraag E-0951/96 van Viviane Reding aan de Commissie — Problemen bij douanecontroles (PB C 322 van 28. 10. 1996, blz. 16). 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/9 baarheid. Om de douane-aangiften te filteren worden profielen opgesteld van de verrichtingen die het meest risicogevoelig zijn en wordt het inklaringssysteem zo geprogrammeerd dat met de profielen overeenkomende verrichtingen worden afgezonderd. In twee lidstaten valt de opstelling van de profielen onder de verantwoordelijk- heid van de centrale douaneadministratie en in vijf andere lidstaten kunnen plaatselijke douanekantoren profielen toevoegen die verband houden met lokaal vastgestelde risico’s. 6. 19. In een andere lidstaat wordt het risicoprofielensy- steem toegepast door een centrale dienst en is het vooral gericht op risico’s in verband met kleinere onregelmatige importeurs. Voor de financiële controle van grotere han- delaars wordt een „klantensysteem” toegepast. Door het gebruik van nationale profielen, die zelden leiden tot verplichte fysieke controles, kunnen de plaatselijke doua- nekantoren autonoom het niveau van de fysieke controles en controles op stukken bepalen volgens lokale risicofac- toren. 6. 16. In e´e´n lidstaat bestaat wel de mogelijkheid centraal profielen op te stellen, maar wordt hiervan momenteel geen gebruik gemaakt om importen te selecteren voor fysieke controles. Controle op stukken is verplicht bij een douanewaarde van meer dan 12 500 ECU. Volgens dit criterium worden er zoveel aangiften geselecteerd dat criteria op grond van lokale risico’s, voor zover zij bestaan, vrijwel onbruikbaar worden. Op sommige kan- toren worden geen lokale criteria gehanteerd, op andere in paragraaf 3. 2 worden bij het beheer ervan de genoemde beginselen toegepast. Als goederen worden ingeklaard op basis van handelsdocumenten (20) voordat zij in het computersysteem worden opgenomen, kan dit ertoe leiden dat de douane de volgens het systeem vereiste controles niet kan verrichten. Het controleproces kan daardoor onevenwichtig worden. 6. 17. Volgens het systeem in een andere lidstaat mogen voor het opstellen van de profielen slechts drie van de acht geldige soorten parameters worden gebruikt. Door deze beperking worden ruime categorieën geselecteerd, met het gevolg dat zeer weinig nationale of centrale profielen worden gebruikt. Door dit systeem, dat een onderdeel voor registratie en inklaring bevat, kunnen gebruikers van de vereenvoudigde procedures in de lid- staat gemakkelijk een selectie volgens profiel omzeilen en kan elke gebruiker voorkomen dat hij aan een profiel voldoet door de goederen bij een ander dan zijn eigen douanekantoor in te klaren. Lokaal opgestelde profielen worden niet gecoördineerd, zodat een homogene controle in de douanekantoren niet mogelijk is. 6. 20. In een systeem in weer een andere lidstaat, dat centraal wordt beheerd, wordt gebruik gemaakt van vooraf vastgestelde, wettelijke risicocriteria samen met een wiskundig algoritme (willekeurige factor) om aangif- ten te selecteren voor fysieke controle. Er wordt geen doorlopende risico-analyse toegepast om de gebruikte profielcriteria te actualiseren, want deze zijn wettelijk vastgelegd en algemeen van aard. Willekeurige controles 6. 21. In de richtlijnen van de Commissie wordt aanbe- volen, in de algemene methodologie voor de risico- analyse willekeurige controles op te nemen als middel om nieuwe of voorheen nog onontdekte risico’s op te sporen. Slechts in drie lidstaten waren sporen te vinden van een willekeurige selectie van aangiften voor controle. Het systeem in e´e´n lidstaat is van dien aard, dat het een zekere willekeur bij de selectie bevat. Het plaatselijk douanepersoneel van een andere lidstaat wordt niet aan- gemoedigd om willekeurige controles te verrichten. 6. 22. Zelfs bij het strengste risico-analysesysteem bestaat het gevaar dat belangrijke nieuwe risicofactoren over het hoofd worden gezien of dat potentieel oneerlijke hande- laars of tussenpersonen kennis krijgen van de toegepaste criteria. Het is dan ook van essentieel belang dat bij alle risico-analysesystemen de selectieprocedures een element van willekeur bevatten. 6. 18. Een derde lidstaat stelt op nationaal niveau profie- len op die hoofdzakelijk zijn bedoeld om aangiften af te zonderen waarvoor douanecontrole verplicht is krachtens communautaire voorschriften. Alleen de lokale profielen worden geacht op risico-analyse te berusten. Er is weinig coördinatie van lokaal vastgestelde criteria, zodat aangif- ten met eenzelfde risico op verschillende douanekantoren ongelijk worden behandeld. Risico-analyse wordt niet toegepast bij de regelmatige herziening en bijwerking van lokaal opgestelde risicoprofielen. (20) Douanewetboek, artikel 76. Doeltreffendheid van de filters 6. 23. De doeltreffendheid van de filters is sterk afhanke- lijk van de kwaliteit van het voor de opstelling van de profielen verrichte analysewerk. Als de opgestelde profie- len niet precies genoeg zijn omschreven, zullen aangiften worden geselecteerd die niet intrinsiek risico’s inhouden, hetgeen afbreuk doet aan het oorspronkelijke oogmerk van het opstellen van de profielen. Met betrekking tot twee lidstaten werden voorbeelden daarvan gegeven in de paragrafen 6. 15 en 6. 16 hiervoor. C 375/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 6. 24. Voor een goede beoordeling van de doeltreffend- heid van de filtering is het noodzakelijk dat kan worden uitgegaan van toereikende en relevante gegevens. Dit betekent dat informatie over de met behulp van de filters geselecteerde soorten aangiften, de resultaten van de daarop aansluitende controles (waarde en omstandighe- den), alsmede een interpretatie van die informatie moeten worden teruggezonden naar de analysedienst zodat daar- mee rekening kan worden gehouden bij de opstelling van latere profielen. 6. 25. In geen van de bezochte lidstaten was een behoor- lijke feedback van de resultaten van het filteren aantoon- baar. In twee lidstaten heeft het plaatselijke douaneperso- neel de bevoegdheid om nationaal opgestelde profielen opzij te zetten zonder dit te hoeven melden. Bijgevolg zijn de nationale gegevens en statistieken over de doeltreffend- heid van de filters onbetrouwbaar. 6. 26. Als het plaatselijke douanepersoneel controles ver- richt in verband met lokale risicofactoren bestaat er doorgaans geen formeel mechanisme om die factoren te registreren voor later lokaal of nationaal gebruik. In twee lidstaten is, naast het risico-analysesysteem, voorzien in de registratie van controles van lokaal geselecteerde aan- giften. Ook de feedback van de resultaten van ernstige gevallen van fraude of onregelmatigheden is voorgeschre- ven. 6. 27. In e´e´n douanekantoor van een lidstaat werd 22,5 Mio ECU aan bijkomende rechten ingevorderd betref- fende te lage aangiften voor goederen die aanvankelijk, via het risico-analysesysteem, zonder controle waren inge- klaard. De overige 15 Mio ECU werd geheven op aangif- ten die door het systeem als risicovol waren geselecteerd. De Kamer is bezorgd over het feit dat een zo groot bedrag kon worden geïnd uit aangiften die aanvankelijk werden geacht weinig risico op te leveren. Vereenvoudigde procedures met een filtersysteem 6. 30. Binnen de vereenvoudigde inklaringsprocedures is het moeilijk filtersystemen te gebruiken wanneer de doua- neautoriteiten het recht van fysieke controle van goederen willen uitoefenen. In de eerste plaats laat de vereenvou- digde procedure met rechtstreekse input door de hande- laar die gebruik maakt van elektronische gegevensuitwis- seling de douaneautoriteiten slechts weinig tijd om aan te geven dat zij de goederen fysiek willen controleren voor- dat deze aan het douanetoezicht worden onttrokken. Volgens de procedure kunnen de douaneautoriteiten de verwijdering van goederen tegenhouden. In de praktijk ontstaan er logistieke problemen als op de uitvoerende douanebeambten druk wordt uitgeoefend om — vaak op afgelegen plaatsen — controle te verrichten. Voorts is het in het beste geval moeilijk, fysieke controles te verrichten op importen van handelaars die toestemming hebben om te werken met periodieke aangiften, dus met e´e´n globale maandelijkse aangifte van alle binnen de betrokken maand geïmporteerde goederen. De enige mogelijkheid tot controle van deze handelaars doet zich na de import voor. 6. 31. In e´e´n lidstaat wordt in de sinds een aantal jaren geldende nationale instructies voorgeschreven risico-ana- lyse toe te passen bij de controle van importen van grote handelaars die vereenvoudigde procedures volgen. De Kamer stelde echter vast dat importen dagelijks ad hoc voor controle ter plaatse worden geselecteerd, waarbij kennelijk geen gebruik wordt gemaakt van risico-analyse- technieken. Sterke en zwakke elementen van de filtersystemen In alle gevallen betekent het ontbreken van een 6. 28. degelijke feedback naar de centrale autoriteiten dat deze niet kunnen bevestigen dat de douanecontrole binnen hun eigen douanegebied werkelijk homogeen is, laat staan kunnen zorgen voor homogeniteit op het niveau van de Gemeenschap. In beginsel vormen filtersystemen de basis voor 6. 32. deugdelijke controles van de eigen middelen van de Gemeenschap. Dit is echter alleen het geval als ze samen- gaan met een passende analyse van de geïdentificeerde risico’s en als de plaatselijke kantoren redelijk zelfstandig de resultaten van die systemen kunnen toetsen. Percentage verrichte controles in het kader van de filter- systemen 6. 29. Het was niet mogelijk een overzicht te krijgen van de percentages — in het algemeen, dan wel per handelaar of per risicoproduct — van de in alle bezochte lidstaten verrichte controles. 6. 33. De doeltreffendheid en doelmatigheid van de filter- systemen in de lidstaten wordt beperkt door een aantal factoren, waaronder het ontbreken van gecoördineerde transnationale profielen, van een werkelijke risico-analyse op vele gebieden en van feedback over de controleresulta- ten, de tekortkomingen in bepaalde computersystemen en in sommige gevallen het gebrek aan inzicht in het oog- merk en de doelstellingen van een gerichte controle. In e´e´n geval constateerde de Kamer dat het risicoprofiel was toegepast op een aangifte waarbij het maximale heffings- 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/11 bedrag was betaald en niet op aangiften waarin om toepassing van preferentiële tarieven werd verzocht. 6. 34. Deze tekortkomingen kunnen ertoe leiden dat: a) risicovolle goederen of handelaars niet worden geïdentificeerd wegens onvoldoende feedback; b) echte risico’s niet behoorlijk worden aangepakt omdat bij het filteren te algemene criteria, bijvoorbeeld een drempelwaarde (zie paragraaf 6. 15), worden toege- past en dus te veel gevallen worden geselecteerd; c) handelaars toevallig of opzettelijk de filtercontroles kunnen omzeilen doordat de computersystemen en -procedures te star zijn (zie paragraaf 6. 16); en d) gelijksoortige risico’s niet coherent worden behandeld, niet alleen in het gehele douanegebied, maar ook binnen afzonderlijke lidstaten. Dit kan gebeuren als risicofactoren die van nationaal of zelfs communau- tair belang hadden moeten worden geacht, worden gebruikt als lokale profielen, zoals in de twee lidstaten waar tussen de douanekantoren geen coördinatie van de toegepaste risicocriteria bestaat. Controles na import en risico-analyse 6. 35. Een degelijke risicobeoordeling van de handelaars op nationaal niveau is uiterst belangrijk voor een doel- treffende controle van de eigen middelen van de Gemeen- schap. 6. 36. De controles die de Kamer de laatste jaren in alle lidstaten in het kader van de DAS verricht, tonen duide- lijk aan dat een aanzienlijk deel van de eigen middelen wordt betaald door een klein aantal grote handelaars in alle lidstaten. Vele van deze handelaars doen maandelijks hun uitgestelde douane-aangiften volgens de regeling van de periodieke aangiften. In de richtlijnen van de Commis- sie wordt aanbevolen risico-analysetechnieken te gebrui- ken om handelaars te selecteren voor controle. 6. 37. Alle bezochte lidstaten werken met controlebezoe- ken na de inklaring als aanvulling op de bij de import verrichte controle of als controle van handelaars die de vereenvoudigde procedures toepassen. 6. 39. Volgens het nationale controleplan van de douane- dienst van e´e´n lidstaat moet risico-analyse worden toege- past bij de controle na import. Deze wordt verricht door een dienst voor nationale en regionale controle die daar- bij let op vooraf gekozen financiële grenzen. Hoewel de handelaars voor de controle volgens de nationale pro- gramma’s moeten worden geselecteerd door toepassing van risico-analysetechnieken, konden de in bepaalde onderzochte gevallen gevolgde criteria niet aan de Kamer worden voorgelegd. De Kamer stelde vast dat, wanneer volgens deze plannen verrichte controles na import te lage heffingsbetalingen aantonen, de controle volgens de bestaande procedures niet naar het heden toe mag wor- den uitgebreid; dat betekent dat binnen het volgende programma opnieuw moet worden gecontroleerd en kan ertoe leiden dat bijkomende heffingen niet bij de eerste gelegenheid worden vastgesteld. 6. 40. In e´e´n lidstaat wordt de toestemming aan hande- laars om vereenvoudigde procedures te volgen geacht te zijn gegeven na toepassing van risico-analyse op alle bekende fiscale informatie over de handelaars. Volgens de nationale instructies moet in elk geval jaarlijks een (finan- ciële) controle ter plaatse worden verricht en zijn er buitengewone bezoeken mogelijk als dit noodzakelijk wordt geacht. Bij de selectie van de handelaars voor deze buitengewone bezoeken wordt formeel geen risico-analyse toegepast. 6. 41. Volgens de controleplannen in e´e´n lidstaat moeten de handelaars voor de controle na import worden gese- lecteerd op basis van de potentiële ontvangstenderving. Een systeem op basis van kwantificatie van de ontvang- sten die risico lopen is erop gericht zekerheid te geven dat „het verschil tussen wat er zou moeten gebeuren en wat er werkelijk gebeurt aanvaardbaar blijft”. Het systeem, dat is toegespitst op de handelaars en douaneregelingen die het grootste risico inhouden, werd onlangs door de nationale controle-instantie onderzocht en wordt ten gevolge daarvan momenteel herzien. De aanmerkingen op het systeem waren: het risico wordt bijgesteld om een gewenst controleniveau te halen; het systeem is star; de evaluaties van het systeem zijn onvolledig en de controles ontoereikend; de opleiding en begeleiding binnen het systeem moeten een beter begrip van de controletechnie- ken en -beginselen opleveren; de toewijzing van de midde- len is statisch en niet afgestemd op de risico’s; concurre- rende doelstellingen van de douaneadministratie kunnen afbreuk doen aan de doelstelling, zekerheid te geven. In e´e´n lidstaat berust het jaarlijkse controleplan 6. 38. van de dienst voor waardebepaling en controle van de boekhouding niet op een formele risico-analyse. Aan de nationale normen betreffende het controleniveau wordt niet voldaan. 6. 42. In een andere lidstaat moeten in de douanecontro- leplannen voor handelaars die periodiek aangifte doen formele risico-analyseprocedures worden opgenomen. In de meeste gevallen gebeurt dat ook, hoewel op een aantal C 375/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 bezochte kantoren enige inconsistenties werden geconsta- teerd. Problemen bij de controle na import 6. 43. In een andere lidstaat is risico-analyse volgens het nationale controleplan wel voorgeschreven bij de selectie van handelaars voor controle, maar waren er weinig sporen van een formele risico-analyse. Op de bezochte douanekantoren werd de plaatselijke kennis over de han- delaars toegepast bij de selectie, maar op een informele manier. 6. 44. In e´e´n lidstaat maken de douaneautoriteiten veel gebruik van een systeem van controle na import om de bestaande risico’s op te vangen. Het systeem wordt gekenmerkt door een computergesteunde risicoselectie op basis van vooraf omschreven risicofactoren. Jaarlijks wordt er een plan van controles bij handelaars opgesteld. De Kamer constateerde echter dat de gegevens waarop de risico-analyse berust niet werden bijgewerkt en dat de verschillende douanedistricten voor de aanvankelijke risi- cobeoordeling van nieuwe handelaars uiteenlopende niveaus aanhouden. Wat de bij de controle bezochte districten betreft stelde de Kamer vast dat het geplande controleniveau niet werd gehaald en dat de resultaten van vroegere controles gewoonlijk niet werden gebruikt om de risicofactoren in de planning te actualiseren. 6. 45. Het is niet duidelijk hoe de in de bezochte lidsta- ten gevolgde procedures om risicovolle handelaars in het jaarlijkse controleplan te selecteren de mogelijkheid bie- den om handelaars te identificeren die wel veel douane- transacties verrichten, maar hun aangiften indienen bij verschillende douanekantoren in eigen land en in nabu- rige lidstaten. Nationale controleplannen 6. 46. Om te kunnen komen tot een homogene aanpak van de douanecontrole in de hele Gemeenschap moeten er eerst consistente nationale controleplannen bestaan. 6. 47. Hoewel alle lidstaten beschikken over nationale controleplannen, -strategieën of -instructies, waren er in slechts drie lidstaten aanwijzingen voor een formele nationale controleplanning. Niettemin bleek uit de con- trole van de Kamer dat de vastgestelde verscheidenheid van controlegebruiken is ontstaan doordat de plaatselijke of regionale bijdragen aan het planningsysteem op cen- traal niveau niet voldoende worden gecoördineerd. 6. 48. De Kamer besprak de controle na import in de lidstaten reeds in haar verslag over het begrotingsjaar 1993. Daarin werd vermeld dat verscheidene lidstaten gebruik maken van risico-analyse om hun controleplan- nen vast te stellen. 6. 49. De Kamer constateert dat vijf jaar later weinig voortgang is gemaakt met het gebruik van risico-analyse om risicohandelaars op te sporen. Zelfs in de lidstaten die het gebruik van risico-analyse formeel voorschrijven, blijkt uit de hiervoor vermelde bevindingen dat er op dit gebied een dringende behoefte bestaat aan een meer geformaliseerde oriëntatie. In vele gevallen worden de risicocriteria zodanig 6. 50. aangepast dat zij overeenkomen met de vooraf bepaalde toewijzing van middelen. Zoals in de inleiding werd gezegd, zouden de risico’s in een deugdelijk risico- analysesysteem moeten worden geïdentificeerd, beoor- deeld en gerangschikt naar prioriteit voordat de middelen worden toegewezen. Steekproef van douane-aangiften overeenkomend met mededelingen krachtens de overeenkomsten tot weder- zijdse bijstand 6. 51. In alle gevallen voeren de lidstaten achteraf een onderzoek uit naar de verrichtingen overeenkomend met de mededelingen en stellen zij zo nodig procedures in voor de invordering na inklaring. Wat betreft het gebruik van deze informatie als basis voor doorlopende risico- analyse zijn de bevindingen van de Kamer echter genuan- ceerder. 6. 52. De mededelingen met informatie in het kader van de wederzijdse bijstand worden in drie lidstaten op grote schaal doorgegeven aan de douanekantoren. Maar in elk van deze lidstaten moeten de ambtenaren in deze kanto- ren vertrouwen op hun geheugen om de aangiften waar- voor de betrokken criteria gelden terug te vinden. In e´e´n systeem worden de aangiften onderworpen aan een con- trole op stukken en doordat het systeem een mechanisme voor willekeurige selectie bevat, loopt elke ingediende aangifte kans te worden geselecteerd voor fysieke con- trole. 6. 53. In drie andere lidstaten wordt enige analyse ver- richt van de gegevens in de mededelingen om uit te maken of in het systeem voor de filtering van de aangif- ten nationale profielen moeten worden vastgelegd. In een andere lidstaat wordt de informatie in het 6. 54. kader van de wederzijdse bijstand niet gebruikt voor de opstelling van nationale profielen. Er is een selectieve verspreiding van de informatie, maar niet op basis van risico-analyse. 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/13 6. 55. Een van de bezochte lidstaten geeft alleen medede- lingen in het kader van de wederzijdse bijstand door aan douanekantoren waar in het verleden gebrekkige verrich- tingen zijn voorgekomen. Die informatie is dus niet beschikbaar voor latere risico-omschrijving in alle distric- ten. derzijds zou de coördinatie tussen de lidstaten kunnen worden verbeterd als de douaneadministraties enigermate werden geïntegreerd door op communautair niveau gemeenschappelijke gespecialiseerde eenheden of diensten op te richten, bijvoorbeeld voor planning en controle (zie paragraaf 6. 2). 7. CONCLUSIE 7. 6. Er valt nog veel werk te verrichten voordat in alle lidstaten een doelmatig, doeltreffend en homogeen risico- analysesysteem functioneert. De Commissie moet: 7. 1. De wens van het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de hoofden van de douaneadministraties dat de douanediensten in de Gemeenschap optreden alsof zij e´e´n waren en via de coördinatie van hun acties en een doeltreffende, doelmatige en homogene toepassing van de regels van de Gemeenschap in het hele douanegebied van de Gemeenschap tot gelijkwaardige resultaten komen, is nog lang niet gerealiseerd (zie de paragrafen 6. 2 en 6. 6). a) ervoor zorgen dat haar richtlijnen worden opgenomen in bindende voorschriften en zo zijn gestructureerd dat zij de Gemeenschap zo goed mogelijk beschermen. De communautaire wetgeving betreffende alle aspecten van de douanewerkzaamheden en -controle moet onverwijld worden aangepast in die zin dat het gebruik van op de risico’s gebaseerde methodieken en gerichte controles verplicht wordt gesteld; 7. 2. Ondanks de algemene bereidheid om het gebruik van risico-analyse bij de douanediensten te bevorderen, blijft een groot deel van het op lokaal niveau verrichte controlewerk vruchteloos door het gebrek aan coördina- tie, vooral bij de omschrijving van de goederen en situa- ties die risico’s inhouden (zie de paragrafen 6. 4 en 6. 14—6. 19). 7. 3. Er zijn voldoende aanwijzingen dat veel informatie over risico-onderwerpen aan het buitenpersoneel van de douanediensten wordt doorgegeven. Maar doordat een echt doeltreffende analyse van de relevantie en het moge- lijke belang van die risico’s voor de afzonderlijke grens- posten ontbreekt, helpt deze grote hoeveelheid informatie niet om de beschikbare controlecapaciteit in betere banen te leiden (zie de paragrafen 6. 9, 6. 32 en 6. 50). 7. 4. Er zijn evenveel methodieken van risico-analyse als er voor dit onderzoek lidstaten werden bezocht. Hoewel men het eens is over de noodzaak van een methodologie voor risico-analyse en de richtlijnen van de Commissie goede aanwijzingen geven voor de tenuitvoerlegging ervan, wijzen de huidige tendensen op een ongecoördi- neerde en ongelijke toepassing van de communautaire wetgeving (zie de paragrafen 6. 6, 6. 33 d, 6. 46 en 6. 49). b) ervoor zorgen dat haar diensten voldoende middelen hebben voor een doeltreffende coördinatie van rele- vante analyses van alle gegevens die in alle lidstaten worden benut, met name op het gebied van risicodra- gende goederen en regelingen. Meer bepaald zou de Commissie zich bezig moeten houden met de coördi- natie van de risico-analyse en de daarop aansluitende controleplannen ten aanzien van intracommunautaire transacties en in meer dan e´e´n lidstaat actieve hande- laars; c) maatregelen nemen om te voorkomen dat zij bij het voorstellen van ontwerpen voor nieuwe douanewetten de risico’s verhoogt door ongeschikte (logge of onbe- heerbare) voorschriften in te voeren. De Commissie moet ook zorgen voor een doorlopend en doeltreffend toezicht op de nationale wetgeving in de lidstaten die in sommige gevallen uitvoering geeft aan de commu- nautaire voorschriften en aldus voorkomen dat de nationale wetgeving bijkomende risico’s schept; d) ervoor zorgen dat de werkzaamheden van haar con- trole- en toezichthoudende diensten worden gepland op basis van risico-analyse, zodat ze bijdragen tot het realiseren van gelijkwaardige controles van een aan- vaardbaar niveau in alle lidstaten; 7. 5. Vijf jaar na de totstandkoming van de ene markt en zes jaar na de start van het Matthaeus-programma (21) zou een grotere cohesie tussen de opgezette opleidings- en uitwisselingsprogramma’s mogen worden verwacht. An- (21) Beschikking 91/341/EEG van de Raad van 20 juni 1991 tot vaststelling van een communautair actieprogramma voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren (Matthaeus-pro- gramma) (PB L 187 van 13. 7. 1991, blz. 41). e) de nodige maatregelen treffen om de vele doeltreffende vernieuwende initiatieven in de lidstaten — de gecen- traliseerde analyse van productrisico’s, de analyse van risico’s in regelingen, het gebruik van vrachtinforma- tie-eenheden, de willekeurige selectie op basis van risico-algoritmen — op te nemen in haar richtlijnen en voorschriften. Het is uiterst belangrijk dat de beste van deze vernieuwingen worden samengevoegd tot een algehele beschermende wal voor de eigen middelen van de Gemeenschap; C 375/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 f) eisen dat het niveau van de in de lidstaten verrichte controles op stukken wordt geharmoniseerd. De Kamer stelde vast dat dit verschilde van 17 % in twee lidstaten tot 100 % in drie andere lidstaten. Bij een controleniveau van 100 % vormt risico-analyse uiter- aard een onnodige verspilling van middelen en een bijkomende afleiding bij de uitvoering van de betrok- ken controles. Dit gaat dikwijls ten koste van de controles na import. Het belang van een harmonisatie van controles voor een gelijke verdeling van de con- trolelast over alle marktdeelnemers in de Unie moet worden benadrukt; g) de lidstaten helpen om meer gestructureerde en weten- schappelijke risico-analysesystemen te ontwerpen door ervaring, opleiding en faciliteiten voor onderzoek en coördinatie te bieden. Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld te harer zitting van 16 en 17 september 1998. Voor de Rekenkamer Bernhard FRIEDMANN President 3. 12. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 375/15 ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 1. INLEIDING De opmerkingen van de Rekenkamer dragen bij tot een transparante situatie ten aanzien van de douanecontrole, maar zij gaan uit van een opvatting over het beheer van de douane-unie die vooruitloopt op de slotfase van de tenuitvoerlegging van het programma Douane 2000, en bovendien verderstrekkend is. 1. 2. De lidstaten hebben algemeen gesproken inderdaad een controleverplichting, maar het is duidelijk dat hun de mogelijkheid is gegeven zelf te bepalen op welke wijze dat gebeurt, zowel in het algemeen als voor dit concrete geval. Voor de wijze waarop de controle op de uitvoer van landbouwproducten moet worden uitgevoerd heeft de Raad voorschriften opgesteld. Hoewel het in dit geval gaat om douaneprocedures bij uitvoer, gelden voor de regelgeving in kwestie de voorschriften van het EOGFL. Voor de controlemethoden ten aanzien van de inning van invoerrechten zijn echter uitsluitend voor bananen regels vastgesteld. Bij Verordening (EG) nr. 89/97 van de Commissie van 20 januari 1997 zijn in de uitvoeringsbepalingen van het douanewetboek een artikel 290 bis en een bijlage 38 ter ingevoegd, waarbij de controlemethoden voor het in het vrije verkeer brengen van bananen zijn vastgesteld. De omstandigheden die aan deze voorschriften ten grondslag lagen zijn echter van bijzondere aard; duidelijk onjuist is de interpretatie als zou uit de vaststelling ervan voort- vloeien dat de lidstaten aanvaarden dat dit terrein voor- taan horizontaal bij de communautaire regelgeving wordt geregeld. 1. 3. Bij de beschikking inzake Douane 2000 zijn institu- tionele voorschriften vastgesteld voor het functioneren van de nationale douaneadministraties. Doel van die beschikking is het definiëren van een evenwicht tussen de taken van de communautaire instellingen en die van de lidstaten en het handhaven van dit evenwicht, met aan- vaarding van een eenheid in het partnerschap. Een rap- port over de tenuitvoerlegging en de effecten van het programma Douane 2000 zal de Commissie binnenkort aan het Europees Parlement en de Raad voorleggen. 2. DE BEHOEFTE AAN RISICOANALYSE 2. 3. De Ecofin-Raad heeft in 1992 gewezen op het belang van de risicoanalysemethoden voor de financiële controle, maar ten aanzien van de douane zijn de voor- schriften vastgesteld in 1996 bij de beschikking inzake Douane 2000. Die beschikking heeft betrekking op de douaneregelgeving in haar geheel, zodat in de tekst van het douanewetboek niet meer naar deze werkmethoden behoeft te worden verwezen, zonder dat dit echter wordt uitgesloten. Wat moderne controlemethoden betreft is de beschikking inzake Douane 2000 zeer duidelijk over de rol van de Commissie: die bestaat in het „steunen” en „aanmoedigen” van maatregelen, die de lidstaten dienen vast te stellen en uit te voeren (artikel 9, punt 1). 2. 6. In het kader van haar taak heeft de Commissie in 1997 richtlijnen opgesteld voor het opstellen van risico- profielen. 6. BEVINDINGEN 6. 1. —6. 55. Het ontbreken van gestructureerde commu- nicatielijnen tussen de lidstaten en de Commissie, en het daaruit resulterende gebrek aan gedeelde informatie, kan worden verklaard door het feit dat de douane-unie geen centrale beheersinstantie kent, dus door het ontbreken van een geschikte structuur. De richtlijnen die de Commissie in 1997 heeft opgesteld zijn bedoeld om de harmonisatie van de werkmethoden te bevorderen, iets wat, zoals de Rekenkamer in het gedeelte van haar opmerkingen over feitelijke bevindingen reeds constateerde, pas in de toekomst zijn beslag zal krijgen. De werkmethoden in de verschillende lidstaten worden nog grotendeels bepaald door andere factoren, zoals de organisatie van de dienst, de opleiding van het personeel, de beschikbaarheid van middelen en de mate waarin de procedures zijn geautomatiseerd. 7. CONCLUSIE 7. 2. De voorwaarden voor een betere coördinatie zijn gunstiger wanneer de douaneprocedures zijn geautomati- seerd. De ontwikkelingen op dit vlak verlopen niet in alle lidstaten in hetzelfde tempo. De ontwikkeling van trans- nationale douaneprocedures, zoals in het kader van het NCTS (New Computerised Transit System), moet tot de nagestreefde coördinatie bijdragen, mits een systeem voor de indeling van goederen op basis van een nomenclatuur- code wordt gehanteerd. 7. 3. Het intensief en ongestructureerd doorgeven van informatie aan perifere douanekantoren vormt inderdaad een probleem dat moet worden onderzocht en opgelost. C 375/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 12. 98 Dit kan in de toekomst worden aangepakt door de organisaties die de beschikking inzake Douane 2000 moeten uitvoeren. 7. 5. De programma’s voor opleiding en uitwisseling van ambtenaren, zoals in het kader van Matthaeus, zijn over het algemeen bevorderlijk voor het wederzijds begrip en de onderlinge aanpassing van de werkwijzen. De harmo- nisatie van de nationale werkmethoden kan er op termijn ook door worden bevorderd, al wordt een en ander voornamelijk bepaald door een reeks andere factoren (zie punt 6). Het oprichten van speciale eenheden op communautair niveau heeft alleen zin als die ook een operationele functie krijgen. Zo’n functie zou alleen kunnen worden ingebed in de structuur van een centrale douaneadmini- stratie, iets wat duidelijk verder gaat dan het op partner- schap gebaseerde beheersinstrument waarnaar Douane 2000 streeft. Daarentegen zou kunnen worden overwogen dat de lid- staten onderling een structuur opzetten waarin die opera- tionele functies kunnen worden ondergebracht. 7. 6. De opmerkingen over de inherente beperkingen van Douane 2000 (zie de inleiding) gelden ook voor de aanbeveling van de Rekenkamer om de richtlijnen ver- plicht te stellen (punt 7. 6 a)) en voor de vernieuwende initiatieven van een aantal lidstaten (punt 7. 6 e)). Wat de documentaire controle betreft, waarvan het belang ver- schilt van lidstaat tot lidstaat (punt 7. 6 f)) zou een onderscheid moeten worden gemaakt tussen een diep- gaande controle en een controle die tot een eerste selectie moet leiden. Die laatste controles zullen waarschijnlijk met de hand moeten worden blijven verricht, zolang er nog geen geautomatiseerde procedures zijn. Ook de Commissie acht het van groot belang dat ontwer- pen voor wetgeving worden onderzocht op mogelijke risico’s (punt 7. 6 c)). Bij het opstellen van haar jaarlijkse controleprogramma, waarin zij bepaalde prioriteiten vaststelt, gaat de Com- missie uit van een reeks objectieve criteria, die berusten op analyse van de risico’s die verbonden zijn met de douane- en boekhoudingsprocedures die in verband met hun gevolgen voor de traditionele middelen als het meest gevoelig worden aangemerkt. Deze controles geven vaak aanleiding tot aanvullende controle door de lidstaten, en dragen er aldus toe bij dat door de lidstaten naar aard en niveau gelijkwaardige controles worden toegepast


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 2789/98 dell'on. Graham WATSON alla Commissione. Inquinamento luminoso

eurovoc_concepts:
air quality
electromagnetic interference
health risk
lighting
lighting equipment
pollutant
renewable resources

text: 8. 4. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 96/147 (1999/C 96/209) INTERROGAZIONE SCRITTA P-2788/98 di Carmen D(cid:237)ez de Rivera Icaza (PSE) alla Commissione (9 settembre 1998) Oggetto: Pubblicit(cid:224) turistica ingannevole Di fronte alla valanga di opuscoli turistici che descrivono luoghi o isole paradisiache nel Mediterraneo, con fotografie di una natura vergine e praticamente senza costruzioni che possono indurre in errore in quanto la realt(cid:224) si rivela successivamente ben diversa, con una saturazione di appartamenti, hotel, rifiuti, inquinamento acustico, scarsit(cid:224) d(cid:146)acqua e assenza di infrastrutture, ecc. Pu(cid:242) indicare la Commissione quali misure intende adottare perchØ sia diffusa e rispettata la direttiva 84/450/ 1. CEE (1)? Pu(cid:242) dire la Commissione se intende, per quanto riguarda le offerte turistiche immobiliari, esigere la 2. veridicit(cid:224) per quanto riguarda la descrizione dell(cid:146)ambiente circostante? (1) GU L 250 del 19. 9. 1984, pag. 17. Risposta data dalla sig. ra Bonino a nome della Commissione (9 ottobre 1998) Tutti gli Stati membri hanno provveduto a trasporre nelle rispettive legislazioni nazionali la direttiva 84/450/CEE del Consiglio del 10 settembre 1984 relativa al ravvicinamento delle disposizioni legislative, regolamentari e amministrative degli Stati membri in materia di pubblicit(cid:224) ingannevole. Il testo comunitario si applica a tutti i settori, compresi quelli del turismo e dell(cid:146)ambiente. L(cid:146)articolo 4 della direttiva prevede segnatamente che gli Stati membri garantiscano l(cid:146)esistenza di strumenti adeguati ed efficaci per controllare la pubblicit(cid:224) ingannevole. La Commissione ritiene che gli strumenti e le procedure prescelti dagli Stati membri consentano effettivamente di agire contro i casi concreti di pubblicit(cid:224) ingannevole. (1999/C 96/210) INTERROGAZIONE SCRITTA E-2789/98 di Graham Watson (ELDR) alla Commissione (17 settembre 1998) Oggetto: Inquinamento luminoso L(cid:146)inquinamento luminoso Ł un problema crescente sia nelle zone urbane che in quelle rurali perchØ causa gravi problemi di natura fisiologica ed ecologica. Questa forma di inquinamento determina inoltre uno spreco di elettricit(cid:224), il che significa uno spreco di denaro e quindi › cosa piø grave › uno spreco delle risorse energetiche limitate della terra. Ha eseguito la Commissione studi su questa forma di inquinamento, e in caso di risposta affermativa, esistono adeguate iniziative comunitarie in questo campo? Risposta data dal sig. Flynn in nome della Commissione (28 ottobre 1998) La Commissione si pregia di rinviare l(cid:146)Onorevole Parlamentare alla risposta da essa data alle interrogazioni scritte E-1166/95 (1) e E-2014/95 degli Onorevoli Whitehead (2). (1) GU C 196 del 31. 7. 1995. (2) GU C 277 del 23. 10. 1995


title: Verordnung (EG) Nr. 1979/98 der Kommission vom 17. September 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: 18. 9. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 256/1 I (Ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 1979/98 DER KOMMISSION vom 17. September 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 3223/94 der Kommission vom 21. Dezember 1994 mit Durch- f(cid:129)hrungsbestimmungen zu der Regelung der Einfuhr von Obst und Gem(cid:129)se (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 1498/98 (2), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3813/92 des Rates vom 28. Dezember 1992 (cid:129)ber die Rechnungseinheit und die im Rahmen der gemeinsamen Agrarpolitik anzuwen- denden Umrechnungskurse (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 150/95 (4), insbesondere auf Artikel 3 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen von der Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde der Kommission festzulegenden, zur Bestimmung pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigenden Kriterien sind in der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 f(cid:129)r die in ihrem Anhang angef(cid:129)hrten Erzeugnisse und Zeitr(cid:132)ume festge- legt. In Anwendung der genannten Kriterien sind die im Anhang zur vorliegenden Verordnung ausgewiesenen pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigen (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind in der Tabelle im Anhang zur vorliegenden Verordnung festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 18. September 1998 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 17. September 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 337 vom 24. 12. 1994, S. 66. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 4. (3) ABl. L 387 vom 31. 12. 1992, S. 1. (4) ABl. L 22 vom 31. 1. 1995, S. 1. L 256/2 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 18. 9. 98 ANHANG zu der Verordnung der Kommission vom 17. September 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise KN-Code Drittland-Code (1) (ECU/100 kg) Pauschaler Einfuhrpreis 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 30 10, 0809 30 90 0809 40 05 060 999 052 999 388 512 524 528 999 052 064 400 624 999 388 400 508 512 524 528 800 999 052 064 388 528 999 052 999 052 060 064 066 068 400 624 999 107,8 107,8 102,7 102,7 76,0 81,0 89,5 69,6 79,0 96,5 55,3 192,9 101,9 111,6 53,0 64,5 42,5 82,9 27,7 86,6 207,5 80,7 91,6 57,4 90,6 81,6 80,3 126,0 126,0 54,7 53,3 59,6 53,3 50,8 109,0 180,7 80,2 (1) Nomenklatur der L(cid:132)nder gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 2317/97 der Kommission (ABl. L 321 vom 22. 11. 1997, S. 19). Der Code „999“ steht f(cid:129)r „Verschiedenes“


title: Regulamento (CE) nº 1986/98 da Comissão de 17 de Setembro de 1998 que determina em que medida pode ser dado seguimento aos pedidos de entrega de certificados de exportação depositados no mês de Setembro de 1998 em relação a produtos do sector da carne de bovino que beneficiam de um tratamento especial na importação no Canadá

eurovoc_concepts:
Canada
beef
customs formalities
export licence
health control
quantitative restriction

text: L 256/18 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 18. 9. 98 REGULAMENTO (CE) Nº 1986/98 DA COMISS(cid:212)O de 17 de Setembro de 1998 que determina em que medida pode ser dado seguimento aos pedidos de entrega de certificados de exporta(cid:135)(cid:209)o depositados no m(cid:136)s de Setembro de 1998 em rela(cid:135)(cid:209)o a produtos do sector da carne de bovino que beneficiam de um trata- mento especial na importa(cid:135)(cid:209)o no Canad(cid:145) A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) nº 1445/95 da Comiss(cid:209)o, de 26 de Junho de 1995, que estabelece as normas de execu(cid:135)(cid:209)o do regime dos certificados de impor- ta(cid:135)(cid:209)o e de exporta(cid:135)(cid:209)o no sector da carne de bovino e que revoga o Regulamento (CEE) nº 2377/80 (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 759/98 (2), e, nomeadamente, o nº 8 do seu artigo 12ºA, Considerando que o Regulamento (CE) nº 1445/95 deter- mina no seu artigo 12ºA as modalidades relativas aos pedidos de certificados de exporta(cid:135)(cid:209)o em rela(cid:135)(cid:209)o aos produtos referidos no artigo 1º do Regulamento (CE) nº 2051/96 da Comiss(cid:209)o (3), que estabelece determinadas normas de execu(cid:135)(cid:209)o do regime de assist(cid:136)ncia (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o de produtos do sector da carne de bovino que podem beneficiar de um tratamento especial na importa(cid:135)(cid:209)o no Canad(cid:145), alterado pelo Regulamento (CE) nº 2333/96 (4); Considerando que o Regulamento (CE) nº 2051/96 fixou a quantidade de carne que pode ser exportada no (cid:131)mbito do dito regime por ano civil; que n(cid:209)o foram pedidos certificados de exporta(cid:135)(cid:209)o para a carne de bovino no que respeita ao m(cid:136)s de Setembro de 1998, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º N(cid:209)o foi apresentado qualquer pedido de certificado de exporta(cid:135)(cid:209)o em rela(cid:135)(cid:209)o (cid:133) carne de bovino referida no Regulamento (CE) nº 2051/96, no que respeita ao m(cid:136)s de Setembro de 1998. Artigo 2º Podem ser depositados pedidos de certificados em rela(cid:135)(cid:209)o (cid:133) carne referida no artigo 1º, nos termos do artigo 12ºA do Regulamento (CE) nº 1445/95, durante os cinco primeiros dias do m(cid:136)s de Outubro de 1998, em rela(cid:135)(cid:209)o (cid:133) seguinte quantidade: 5 000 toneladas. Artigo 3º O presente regulamento entra em vigor em 18 de Setembro de 1998. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 17 de Setembro de 1998. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 143 de 27. 6. 1995, p. 35. (2) JO L 105 de 4. 4. 1998, p. 7. (3) JO L 274 de 26. 10. 1996, p. 18. (4) JO L 317 de 6. 12. 1996, p. 13


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2811/98 του Hiltrud BREYER προς την Επ τροπή. Αποδοχές του Προέδρου της ΕΚΤ

eurovoc_concepts:
European Central Bank
European official
decision-making body (EU)
job access
pay
pension scheme
personnel administration
social security

text: C 135/122 Επι´σηµη Εφηµερι´δα των Ευρωπαι¨κω´ ν Κοινοτη´των EL 14. 5. 1999 (1999/C 135/145) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2811/98 υποβολη´ : Hiltrud Breyer (V) προς την Επιτροπη´ (17 Σεπτεµβρι´ου 1998) Θε´µα: Αποδοχε´ς του Προε´δρου της ΕΚΤ Συ´µφωνα µε ανακοινω´ σεις του Τυ´που ου´τε ο προ´εδρος της ΕΚΤ κ. Duisenberg, ου´τε τα υπο´λοιπα µε´λη της ΕΚΤ γνωρι´ζουν ποιε´ς αποδοχε´ς θα λαµβα´νουν. 1. Μπορει´ η Επιτροπη´ να αναφε´ρει ποιε´ς ει´ναι ακριβω´ ς οι αποδοχε´ς των µελω´ ν της ΕΚΤ; Εα´ν ο´χι, για ποιου´ς λο´γους αποκρυ´πτεται η συγκεκριµε´νη πληροφορι´α απο´ τους πολι´τες της ΕΕ και 2. συνεπω´ ς παραβια´ζεται η αρχη´ της διαφα´νειας; Απα´ ντηση του κ. de Silguy εξ ονο´µατος της Επιτροπη´ ς (14 Οκτωβρι´ου 1998) Συ´µφωνα µε το πρωτο´κολλο για το καταστατικο´ του Ευρωπαι¨κου´ Συστη´µατος Κεντρικω´ ν Τραπεζω´ ν (ΕΣΚΤ) και της Ευρωπαι¨κη´ς Κεντρικη´ς Τρα´πεζας (ΕΚΤ), οι ο´ροι απασχο´λησης των µελω´ ν της εκτελεστικη´ς επιτροπη´ς της ΕΚΤ και ιδι´ως οι αποδοχε´ς, συντα´ξεις και λοιπε´ς κοινωνικοασφαλιστικε´ς παροχε´ς τους περιλαµβα´νονται σε συµβα´σεις που συνα´πτονται µε την ΕΚΤ. Καθορι´ζονται απο´ το διοικητικο´ συµβου´λιο µετα´ απο´ προ´ταση επιτροπη´ς απαρτιζο´µενης απο´ τρι´α µε´λη τα οποι´α διορι´ζει το διοικητικο´ συµβου´λιο και απο´ τρι´α µε´λη που διορι´ζει το Συµβου´λιο. Τα µε´λη της εκτελεστικη´ς επιτροπη´ς δεν ε´χουν δικαι´ωµα ψη´φου για τα εν λο´γω θε´µατα (α´ρθρο 11. 3 του καταστατικου´ του ΕΣΚΤ). +σον αφορα´ το προσωπικο´ της ΕΚΤ, οι ο´ροι απασχο´λησης, συµπεριλαµβανοµε´νων των αποδοχω´ ν συντα´ξεων και λοιπω´ ν κοινωνικοασφαλιστικω´ ν παροχω´ ν, αποφασι´ζονται απο´ το διοικητικο´ συµβου´λιο υ´στερα απο´ προ´ταση της εκτελεστικη´ς επιτροπη´ς της ΕΚΤ (α´ρθρο 36. 1). Η Επιτροπη´ δεν ε´χει αρµοδιο´τητα να εκφρα´σει απο´ψεις σχετικα´ µε τις αποδοχε´ς του προσωπικου´ και των µελω´ ν της εκτελεστικη´ς επιτροπη´ς της ΕΚΤ διο´τι δεν ει´ναι αρµο´δια για τον καθορισµο´ των ο´ρων απασχο´ληση´ς τους. (1999/C 135/146) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2815/98 υποβολη´ : Fernando Fernández Martín (PPE) προς την Επιτροπη´ (17 Σεπτεµβρι´ου 1998) Θε´µα: Πληµµυ´ρες στην Κι´να Οι προ´σφατες πληµµυ´ρες στην Κι´να που οφει´λονται στην υπερχει´λιση του ποταµου´ Για´νγκ- Τσε´ ε´χουν προκαλε´σει περισσο´τερους απο´ 3. 000 θανα´τους και την καταστροφη´ 5 εκατοµµυρι´ων σπιτιω´ ν πλη´ττοντας περισσο´τερα απο´ 230 εκατοµ. α´τοµα. Οι ζηµι´ες υπολογι´ζονται σε περι´που 18 δισεκ. ecu, απο´ την καταστροφη´ καλλιεργηµε´νης γης, υποδοµη´ς, σχολει´ων και σχολικου´ εξοπλισµου´, βιοµηχανικω´ ν εγκατα- στα´σεων, σπιτιω´ ν κλπ. Ποια´ υπη´ρξε η συµβολη´ της Ευρωπαι¨κη´ς Επιτροπη´ς στη διεθνη´ βοη´θεια που παρεσχε´θη σε τρο´φιµα, φα´ρµακα, σχολικο´ εξοπλισµο´ και επει´γουσα βοη´θεια; Προ´κειται η Επιτροπη´ να συνεχι´σει την παροχη´ βοη´θειας κατα´ τους προσεχει´ς µη´νες; Ποια´ ει´ναι η πρω´ τη αξιολο´γηση των ζηµιω´ ν, ε´στω και προσωρινη´, ιδιαι´τερα ο´σον αφορα´ το περιβα´λλον; Απα´ ντηση της κας Bonino εξ ονο´µατος της Επιτροπη´ ς (21 η Οκτωβρι´ου 1998) Οι συνεχει´ς και εκτεταµε´νες βροχοπτω´ σεις των τελευται´ων πε´ντε µηνω´ ν στην Κι´να ει´χαν ως αποτε´λεσµα σοβαρε´ς πληµµυ´ρες οι οποι´ες εκτιµα´ται ο´τι πλη´ττουν προς το παρο´ν 223 εκατ. πληθυσµου´ σε 29 επαρχι´ες της κεντρικη´ς, νο´τιας, ανατολικη´ς και βο´ρειας Κι´νας. Η στα´θµη του ποταµου´ Γιανγκτσε´ ανε´βηκε σε επι´πεδα ρεκο´ρ και σε πολλε´ς περιοχε´ς οι πληµµυ´ρες χαρακτηρι´ζονται ως οι χειρο´τερες που γνω´ ρισαν οι κα´τοικοι


title: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1983/98 tas-17 ta’ Settembru 1998 li jemenda r-Regolament (KEE) Nru 2273/93 li jistabilixxi ċ-ċentri għall-intervenzjoni għaċ-ċerejali

eurovoc_concepts:
Austria
Finland
France
cereals
intervention agency

text: 432 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta' l-Unjoni Ewropea 03/Vol. 23 31998R1983 L 256/10 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ 18. 9. 1998 IR-REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (KE) Nru 1983/98 tas-17 ta’ Settembru 1998 li jemenda r-Regolament (KEE) Nru 2273/93 li jistabilixxi ċ-ċentri għall-intervenzjoni għaċ-ċerejali IL-KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ, Dipartimenti Ċentri mħassra Ċentri miżjudin Wara li kkunsidrat it-Trattat li jwaqqaf il-Komunità Ewropeja, Aube li kkunsidrat Wara (KEE) Nru ir-Regolament 1766/92 tat-30 ta’ Ġunju 1992 dwar l-organiżazzjoni komuni tas-suq fiċ-ċerejali (1), kif emendat l-aħħar permezz tar-Regola- ment tal-Kummissjoni (KE) Nru 923/96 (2), u b’mod partikolari l-Artikolu 5 tiegħu, tal-Kunsill tal-Kummissjoni Billi ċ-ċentri ta’ intervenzjoni huma mwaqqfa fl-Anness għar- Regolament kif emendat l-aħħar permezz tar-Regolament (KE) Nru 1877/97 (4); billi xi Stati Membri talbu biex dan l-Anness jimendat; billi dawk it-talbiet għandhom jintlaqgħu; (KEE) Nru 2273/93 (3), Billi l-miżuri li hemm dispożizzjoni għalihom f’dan ir-Regola- l-opinjoni tal-Kumitat ta’ Ġestjoni ment huma konformi ma’ Għaċ-Ċerejali, ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT: Thennelières (xgħir) Thennelières (qamħirrun) Nogent-sur-Seine (qamħ durum) La Souterraine (xgħir) Feurs (qamħ) Châtres (xgħir) Roncenay (qamħirrun) Luyères (xgħir) Trèteau (qamħirrun) Lyon (qamħirrun) Malause (qamħirrun) Castelnaudary (sorghum) Tarn-et-Garonne Aude Valence d'Agen (qamħ) Trèbes (xgħir) Creuse Allier Loire Rhône 2. fit-taqsima ‘Österreich’: — iċ-ċentru ‘Absdorf-Hippersdorf’jsir ‘Absdorf’, — iċ-ċentru ‘Palterndorf-Dobermannsdorf’isir ‘Dobermanns- dorf’, — iċ-ċentru brunn’; ‘Siebenbrunn-Leopoldsdorf’isir ‘Untersieben- Artikolu 1 3. fit-taqsima ‘Suomi’, ċ-ċentru ‘Mustio’ jsir ‘Mustio-kirkniemi’. L-Anness mar-Regolament (KEE) Nru 2273/93 huwa emendat kif ġej: 1. it-taqsima ‘Franza’, hija emendata kif isegwi: Artikolu 2 Dan ir-Regolament jidħol fis-seħħ fit-tielet ġurnata ta’ wara l- pubblikazzjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u jkun japplika direttament l-Istati Membri kollha. Magħmul fi Brussel, fis-17 ta’ Settembru 1998. Għall-Kummissjoni Franz FISCHLER Membru tal-Kummissjoni (1) ĠU L 181, ta’ l-1. 7. 1992, p. 21. (2) ĠU L 126, ta’ l-24. 5. 1996, p. 37. (3) ĠU L 207, tat-18. 8. 1993, p. 1. (4) ĠU L 265, tas-27. 9. 1997, p. 33


title: Verordnung (EG) Nr. 1992/98 der Kommission vom 17. September 1998 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Gerste im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1078/98

eurovoc_concepts:
award of contract
barley
export
export refund
third country

text: 18. 9. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 256/27 VERORDNUNG (EG) Nr. 1992/98 DER KOMMISSION vom 17. September 1998 zur Festsetzung der H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Gerste im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1078/98 DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Getreide (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 923/96 der Kommission (2), gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchf(cid:129)hrungs- bestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gew(cid:132)hrung von Ausfuhrerstat- tungen und zur Festlegung der bei St(cid:148)rungen im Getrei- desektor zu treffenden Maßnahmen (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2052/97 (4), insbesondere auf Artikel 4, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Eine Ausschreibung der Erstattung und/oder der Abgabe bei der Ausfuhr von Gerste nach allen Drittl(cid:132)ndern wurde durch die Verordnung (EG) Nr. 1078/98 der Kommis- sion (5) er(cid:148)ffnet. Nach Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 23 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 beschließen, unter Ber(cid:129)cksichtigung der Kriterien nach Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 eine H(cid:148)chstausfuhrerstat- In einem solchen Fall wird der tung festzusetzen. Zuschlag jedem Bieter erteilt dessen Angebot der H(cid:148)chstausfuhrerstattung entspricht oder darunter liegt bzw. sich auf eine Ausfuhrabgabe bezieht. Die Anwendung der vorgenannten Kriterien auf die derzeitige Marktlage bei der betreffenden Getreideart f(cid:129)hrt zur Festsetzung einer H(cid:148)chstausfuhrerstattung in H(cid:148)he des in Artikel 1 genannten Betrages. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Getreide (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Gerste wird f(cid:129)r die vom 11. bis zum 17. September 1998 im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1078/98 eingereichten Angebote auf 63,00 ECU je Tonne festge- setzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 18. September 1998 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 17. September 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 126 vom 24. 5. 1996, S. 37. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 287 vom 21. 10. 1997, S. 14. (5) ABl. L 154 vom 28. 5. 1998, S. 20


title: Resolution on the Commission reports on developments in relations with Turkey since the entry into force of the Customs Union (COM(96)0491 C4-0605/96 and COM(98)0147 C4- 0217/98)

eurovoc_concepts:
EU relations
executive
free-trade agreement
fuel
workplace

formats: html print


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 2791/98 του Claude DESAMA προς την Επ τροπή. Αδελφοποίηση δήμων 1998

eurovoc_concepts:
Belgium
EU financing
twinning

text: 28. 6. 1999 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 182/23 (1999/C 182/028) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2779/98 υποβολη΄: Johanna Maij-Weggen (PPE) προς την Επιτροπη΄ (14 Σεπτεµβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Οι εργασι΄ες του ECVAM (Ευρωπαïκου΄ Κε΄ντρου για την Εξακρι΄βωση της Καταλληλο΄τητας των Εναλλακτικω΄ν Μεθο΄δων) σχετικα΄ µε τις εναλλακτικε΄ς µεθο΄δους ο΄σον αφορα΄ τα πειρα΄µατα µε ζω΄α Η συ΄µβαση του καθηγητου΄ Balls, διευθυντη΄ του ECVAM, ανανεω΄θηκε προ΄σφατα αλλα΄ για δυ΄ο µο΄νο χρο΄νια ενω΄ συνη΄θως οι συµβα΄σεις του ει΄δους αυτου΄ παρατει΄νονται για πενταετι΄α. Τα µε΄λη της συµβουλευτικη΄ς επιστηµονικη΄ς επιτροπη΄ς του ECVAM (ESAC), ανησυχου΄ν ε΄ντονα για την πολυ΄ βραχυπρο΄θεσµη αυτη΄ ανανε΄ωση της εντολη΄ς, επειδη΄ φοβου΄νται ο΄τι θα ε΄χει αρνητικε΄ς συνε΄πειες για τις σηµαντικε΄ς εργασι΄ες του ECVAM, και κινδυνευ΄ει να παρεξηγηθει΄ απο΄ τη βιοµηχανι΄α καλλυντικω΄ν. Μπορει΄ να διευκρινι΄σει η Επιτροπη΄ ποιε΄ς ει΄ναι οι απαιτη΄σεις του ECVAM σχετικα΄ µε την εφαρµογη΄ της οδηγι΄ας 1. 76/768/ΕΟΚ και ποιε΄ς ει΄ναι οι προοπτικε΄ς ικανοποιητικω΄ν εναλλακτικω΄ν µεθο΄δων ε΄ναντι των πειραµα΄των που πραγµατοποιου΄νται σε ζω΄α για την παρασκευη΄ καλλυντικω΄ν προι¨ο΄ντων; Μπορει΄ να διευκρινι΄σει η Επιτροπη΄ ποια΄ ποσα΄ προ΄κειται να διατεθου΄ν κατα΄ την επο΄µενη πενταετι΄α για τις 2. εργασι΄ες αυτε΄ς; Ει΄ναι διατεθειµε΄νη η Επιτροπη΄ να χορηγη΄σει στο ECVAM ευρει΄α εντολη΄, του΄το δε και απο΄ χρηµατοδοτικη΄ 3. α΄ποψη, επιπλε΄ον δε να παρατει΄νει την εντολη΄ του καθηγητου΄ Balls για πε΄ντε χρο΄νια, αντι΄ των δυ΄ο; Απα΄ντηση της κας Cresson Εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (09 Νοεµβρι΄ου 1998) Το Αξιο΄τιµο Με΄λος του Κοινοβουλι΄ου παρακαλει΄ται να ανατρε΄ξει στις απαντη΄σεις που δο΄θηκαν απο΄ την Επιτροπη΄ στις γραπτε΄ς ερωτη΄σεις E-1979/98 του κ. Vandemeulebroucke και λοιπω΄ν (1), E-2428/98 του κ. Fayot (2) και E-2517/98 της κας van Putten (3). (1) (2) (3) ΕΕ C 135 της 14. 5. 1999. βλε΄πε σελι΄δα 6. βλε΄πε σελι΄δα 11. (1999/C 182/029) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-2791/98 υποβολη΄: Claude Desama (PSE) προς την Επιτροπη΄ (17 Σεπτεµβρι΄ου 1998) Θε΄µα: Αδελφοποι΄ηση δη΄µων 1998 ∆ια΄φοροι βελγικοι΄ δη΄µοι ε΄λαβαν προ΄σφατα τα ενηµερωτικα΄ ε΄γγραφα σχετικα΄ µε το προ΄γραµµα «Αδελφοποι΄ηση δη΄µων 1998». ∆υστυχω΄ς, απο΄ την ανα΄γνωση των εγγρα΄φων αυτω΄ν φαι΄νεται καθαρα΄ ο΄τι αν αφαιρεθου΄ν οι πολιτιστικε΄ς, αθλητικε΄ς, τουριστικε΄ς η΄ φολκλορικε΄ς δυνατο΄τητες, γι΄νεται σχεδο΄ν αδυ΄νατο για τους δη΄µους αυτου΄ς να συγκεντρω΄σουν τις πρου¨ ποθε΄σεις επιλεξιµο΄τητας. Όλοι αυτοι΄ οι δη΄µοι κατα΄ συνε΄πειαν εκφρα΄ζουν τη λυ΄πη τους για την απο΄σταση που υπα΄ρχει µεταξυ΄ των προτεραιοτη΄των του προγρα΄µµατος και των επιθυµιω΄ν των δηµοτω΄ν τους. Μπορει΄ η Επιτροπη΄ να δηλω΄σει αν ο στο΄χος του προγρα΄µµατος αυτου΄ ει΄ναι να φε΄ρει κοντα΄ ο΄λους τους ευρωπαι΄ους πολι΄τες η΄ µο΄νο ε΄να τµη΄µα τους, µε΄σω της επιλογη΄ς συγκεκριµε΄νων θεµα΄των;


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1979/98 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 17ης Σεπτεμβρίου 1998 για καθορισμό των κατ' αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον καθορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

text: 18. 9. 98 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 256/1 I (Pq(cid:145)neir cia tgm isw(cid:151) tym opo(cid:148)ym apaite(cid:148)tai dglos(cid:148)eusg) JAMOMISLOS (EJ) aqih. 1979/98 TGS EPITQOPGS tgr 17gr Septelbq(cid:148)ou 1998 cia jahoqisl(cid:149) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) cia tom jahoqisl(cid:149) tgr til(cid:147)r eis(cid:149)dou oqisl(cid:146)mym opyqojgpeutij(cid:150)m G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 3223/94 tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 21gr Dejelbq(cid:148)ou 1994, swetij(cid:145) le tir keptol(cid:146)qeier evaqloc(cid:147)r tou jahest(cid:150)tor jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) opyqojgpeutij(cid:150)m (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1498/98 (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 4 paq(cid:145)cqavor 1, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 3813/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 28gr Dejelbq(cid:148)ou 1992, swetij(cid:145) le tg kocistij(cid:147) lom(cid:145)da jai tir isotil(cid:148)er pou pq(cid:146)pei ma evaql(cid:149)fomtai sta pka(cid:148)sia tgr joim(cid:147)r ceyqcij(cid:147)r pokitij(cid:147)r (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeu- ta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 150/95 (4), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 3 paq(cid:145)cqavor 3, Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti o jamomisl(cid:149)r (EJ) aqih. 3223/94, se evaqloc(cid:147) tym apotekesl(cid:145)tym tym pokuleq(cid:150)m elpoqij(cid:150)m diapqaclate(cid:151)- seym tou C(cid:151)qou tgr Ouqoucou(cid:145)gr, pqobk(cid:146)pei ta jqit(cid:147)qia cia tom jahoqisl(cid:149) ap(cid:149) tgm Epitqop(cid:147) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) ap(cid:149) tq(cid:148)ter w(cid:150)qer, cia ta pqo(cid:152)(cid:149)- mta jai tir peqi(cid:149)dour pou oq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgl(cid:145) tou· (cid:149)ti, se evaqloc(cid:147) tym pqoamaveqh(cid:146)mtym jqitgq(cid:148)ym, oi jat’ apojop(cid:147) til(cid:146)r jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) pq(cid:146)pei ma jahoqisto(cid:151)m, (cid:149)pyr amacq(cid:145)vomtai sto paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomi- slo(cid:151), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Oi jat’ apojop(cid:147) til(cid:146)r jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 4 tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 3223/94 jahoq(cid:148)fo- mtai (cid:149)pyr amacq(cid:145)vomtai stom p(cid:148)maja pou elva(cid:148)metai sto paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 18 Septelbq(cid:148)ou 1998. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 17 Septelbq(cid:148)ou 1998. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 337 tgr 24. 12. 1994, s. 66. (2) EE L 198 tgr 15. 7. 1998, s. 4. (3) EE L 387 tgr 31. 12. 1992, s. 1. (4) EE L 22 tgr 31. 1. 1995, s. 1. L 256/2 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 18. 9. 98 PAQAQTGLA tou jamomislo(cid:151) tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 17gr Septelbq(cid:148)ou 1998, cia tom jahoqisl(cid:149) tym jat’ apojop(cid:147) til(cid:150)m jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) cia tom jahoqisl(cid:149) til(cid:150)m eis(cid:149)dou oqisl(cid:146)mym opyqojgpeutij(cid:150)m Jydij(cid:149)r SO Jydij(cid:149)r tq(cid:148)tgr w(cid:150)qar (1) (se Ecu/100 wiki(cid:149)cqalla) Jat’ apojop(cid:147) til(cid:147) jat(cid:145) tgm eisacyc(cid:147) 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 30 10, 0809 30 90 0809 40 05 060 999 052 999 388 512 524 528 999 052 064 400 624 999 388 400 508 512 524 528 800 999 052 064 388 528 999 052 999 052 060 064 066 068 400 624 999 107,8 107,8 102,7 102,7 76,0 81,0 89,5 69,6 79,0 96,5 55,3 192,9 101,9 111,6 53,0 64,5 42,5 82,9 27,7 86,6 207,5 80,7 91,6 57,4 90,6 81,6 80,3 126,0 126,0 54,7 53,3 59,6 53,3 50,8 109,0 180,7 80,2 (1) Omolatokoc(cid:148)a tym wyq(cid:150)m pou jahoq(cid:148)fetai ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2317/97 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 321 tgr 22. 11. 1997, s. 19). O jydij(cid:149)r «999» amtipqosype(cid:151)ei «(cid:145)kker jatacyc(cid:146)r»


title: Legislative Entschließung mit der Stellungnahme des Europäischen Parlaments zu dem Vorschlag für einen Beschluß des Rates über den Standpunkt der Gemeinschaft im Assoziationsrat zur Teilnahme Bulgariens am Programm der Gemeinschaft für kleine und mittlere Unternehmen (KOM(98) 0113 C4-0203/98 98/0078(CNS))(Verfahren der Konsultation)

eurovoc_concepts:
Bulgaria
EU financing
EU programme
Mexico
clock and watch industry
small and medium industries
small and medium-sized enterprises


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 2816/98 dell'on. Carmen DÍEZ DE RIVERA ICAZA alla Commissione. Prodotti di protezione solare

eurovoc_concepts:
consumer protection
cosmetic product
medical specialisation
product safety
skin disease
wind energy


title: Résolution législative portant avis du Parlement européen sur les propositions de décision du Conseil concernant la position communautaire au sein du Conseil d'association sur la participation de la République tchèque au programme communautaire dans le domaine des petites et moyennes entreprises (COM(98)0113 C4-0204/98 98/0079(CNS))(Procédure de consultation)

eurovoc_concepts:
Czechia
EU financing
EU programme
Mexico
clock and watch industry
small and medium-sized enterprises