title: Speciaal verslag nr. 16/98 over de besteding van de kredieten van de structurele acties gedurende de programmeringsperiode 1994-1999, met inbegrip van de antwoorden van de Commissie (vastgesteld krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag)

eurovoc_concepts:
Structural Funds
budgetary procedure
implementation of the budget
management
project management
structural expenditure

text: C 347/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 SPECIAAL VERSLAG Nr. 16/98 over de besteding van de kredieten van de structurele acties gedurende de programmeringsperiode 1994-1999, met inbegrip van de antwoorden van de Commissie (vastgesteld krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede alinea, van het EG-Verdrag) (98/C 347/02) INHOUD Paragrafen Bladzijde 1. Inleiding. 1. 1 2. Samenvatting van de voornaamste opmerkingen. 2. 1 — 2. 9 3. Financiële programmering en begrotingsuitvoering van de structurele acties 3. 1 — 3. 12 4. Bestaande informatie over de uitvoering van de stucturele acties. 4. 1 — 4. 7 5. Begrotingsprocedures van de structurele acties. 5. 1 — 5. 9 6. Vertragingen bij de aanwending van de communautaire kredieten met betrek- king tot bepaalde vormen van individuele bijstandsverlening. 6. 1 — 6. 53 Algemene opmerkingen. 6. 1 — 6. 13 Programmering. 6. 14 — 6. 22 Financiële trajecten. 6. 23 — 6. 33 Inzameling van middelen. 6. 34 — 6. 44 Tenuitvoerlegging. 6. 45 — 6. 53 7. Conclusie. 7. 1 — 7. 8 Tabellen 1 tot 10. Antwoorden van de Commissie. 49 49 50 51 52 54 54 56 57 58 60 61 63 83 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/49 1. INLEIDING 1. 1. Het onderhavige verslag heeft betrekking op de besteding van de communautaire kredieten voor structu- rele acties van de programmeringsperiode 1994-1999 voor de begrotingsjaren 1994 tot en met 1997. In het bijzonder wordt ingegaan op de besteding van de kredie- ten met betrekking tot de globale financiering die aan de acties en Structuurfondsen is toegewezen voor de periode 1994-1999, na het besluit van de Europese Raad van Edinburgh van 11 en 12 december 1992 en overeen- komstig de bepalingen van de Toetredingsakte van de drie nieuwe lidstaten. De gevolgen van die besteding van kredieten op toekomstige financieringen worden geanaly- seerd in vergelijking met de financiële vooruitzichten. De oorzaken van de onderbesteding van kredieten alsmede de vertragingen die zich bij de aanwending van de finan- ciële toewijzingen hebben voorgedaan, zijn geanalyseerd aan de hand van vragenlijsten die aan de lidstaten werden toegezonden, en aan de hand van bezoeken ter plaatse. 2. SAMENVATTING VAN DE VOORNAAMSTE OPMER- KINGEN van de voornaamste zorgen van de Commissie is jaarlijks het niveau van de vastgestelde verplichtingen te bereiken. De technieken die ontwikkeld zijn om te proberen deze formele doelstelling te bereiken vergen een grote inspan- ning van de kant van de Commissie en de lidstaten, met name wat betreft de wijzigingen van de financieringsplan- nen. Die plannen worden opgesteld en gewijzigd teneinde als basis te dienen voor de uitvoering van de noodzake- lijke verplichtingen (zie de paragrafen 3. 11 en 3. 12). 2. 5. Het gebrek aan actuele en betrouwbare, zowel materiële als financiële, informatie over de uitvoering van de structurele acties op alle niveaus van het beheer (communautair, nationaal en regionaal), maakt het toe- zicht op die acties moeilijk. Van de in de praktijk geboekte voortgang van acties is men pas in een laat stadium op de hoogte. Bepaalde budgettaire en boek- houdkundige handelwijzen, alsmede een ingewikkeld en slecht beheerd indexeringssysteem, maken precieze kennis van de situatie nog moeilijker. De pogingen om gemeen- schappelijke databases op te zetten zijn mislukt. Daarom zijn de gegevens die door de Commissie in haar jaarreke- ning en haar financiële balans als niet in de balanstelling opgenomen verplichtingen worden gepresenteerd niet vol- ledig (zie de paragrafen 4. 1 — 4. 21). 2. 1. In het algemeen heeft de uitvoering van de pro- grammering van de structurele acties op 31 december 1997 een niveau bereikt dat dicht bij de oorspronkelijke plannen ligt, ondanks de in het begin van de periode geconstateerde vertragingen. Er doen zich echter per gebied en per lidstaat aanzienlijke verschillen voor (zie de paragrafen 3. 1 — 3. 4). 2. 6. De onderbestedingen van bepaalde structurele- actielijnen en het gebrek aan kredieten voor andere actielijnen, alsmede de omvang van kredietovermakingen binnen deze begrotingslijnen, maken duidelijk dat een betrouwbare programmering van de uitgaven ontbreekt en dat de procedures voor het ramen van de begroting tekortschieten (zie de paragrafen 5. 1 — 5. 10). 2. 2. Voor 1994 en 1995 is een onderbesteding van de vastleggings- en betalingskredieten geconstateerd. Voor 1996 en 1997 daarentegen lag de besteding van de kredieten van de belangrijkste kredietlijnen, en met name van het EFRO, het ESF en het Cohesiefonds, dicht bij de 100 %. Ten aanzien van de communautaire initiatieven (C. I. ) was de besteding echter aan de lage kant. In 1997 kon de Commissie door het gebrek aan betalingskredieten geen gevolg geven aan de betalingsaanvragen ten belope van ongeveer 1 500 Mio ECU (zie de paragrafen 3. 5 — 3. 7). 2. 3. Om de vertragingen bij de besteding van de vastleg- gingskredieten van de Structuurfondsen (SF’s) in te halen moet in de begroting van 1999 3 171 Mio ECU worden gepland als aanvulling op de aanvankelijk beoogde kre- dieten in de financiële vooruitzichten, dus ongeveer 2 % van de totale kredieten van de SF’s. De geconstateerde onderbesteding van betalingskredieten, met name in het begin van de periode, heeft geleid tot een onnodige opneming uit eigen middelen. Een deel van de overschot- ten van de voorgaande begrotingsjaren vindt hierin zijn oorsprong (zie de paragrafen 3. 8 — 3. 10). 2. 7. De lage bestedingsgraad in het begin van de periode was te verwachten gezien de vertragingen die zich hebben voorgedaan bij de goedkeuring van de rechtsvoorschriften van de CB’s en de EPD’s, en van de acties tot bijstands- verlening, alsmede van de termijnen voor de tenuitvoer- legging van de acties (zie de paragrafen 6. 4 — 6. 7). 2. 8. Uit de analyse van de acties tot bijstandsverlening met de laagste bestedingsgraad blijkt dat de ermee ver- bonden vertragingen bij de uitvoering met name samen- hangen met een of meer van de volgende feiten of omstandigheden: — het verschil tussen de communautaire en nationale budgettaire en financiële-uitvoeringsprocedures (zie de paragrafen 6. 8 en 6. 10); — wezenlijke elementen van subsidiabiliteit zoals het begrip wettelijke en financiële vastlegging waarvan de toepassing aanleiding geeft tot verwarring (zie para- graaf 6. 9); 2. 4. De in de financiële vooruitzichten vastgestelde doel- stellingen betreffende structurele uitgaven leiden tot jaar- lijkse verplichtingen in de communautaire begroting. Een — moeilijkheden bij de toepassing van de geïntegreerde aanpak (zie de paragrafen 6. 11, 6. 12, 6. 15, 6. 16, 6. 19 en 6. 20); C 347/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 — zwakke plekken in het financieel en materieel toe- functioneren van de zicht, alsmede het slecht toezichtscomite´s (zie de paragrafen 6. 13 en 6. 29); — tekortkomingen op het gebied van coördinatie (zie de paragrafen 6. 17 en 6. 18); — overlappingen van programmeringsperioden (zie para- graaf 6. 21); — vertraging bij de indiening en verwerking van beta- lingsaanvragen (zie paragrafen 6. 32 en 6. 33); — het optimisme van de financieringsplannen, de gebrekkige beoordelingen vooraf van de acties, vooral wat betreft particuliere investeringen, en de duur van de administratieve procedures (zie de paragrafen 6. 34 — 6. 39, 6. 42, 6. 50 — 6. 52); — schommelingen van de wisselkoers (zie paragrafen 6. 43 en 6. 44); — gebrekkige kennis bij sommige begunstigden van de regels inzake subsidiabiliteit (zie paragraaf 6. 45); — buitengewone omstandigheden (zie paragrafen 6. 46 en 6. 53). 2. 9. De Kamer stelt, gezien het grote aantal pro- gramma’s en de beperkte middelen waarover de Commis- sie beschikt, vast dat de Commissie een belangrijke inspanning heeft geleverd wat betreft de programmering, het beheer en de evaluatie van deze programma’s. Met behulp van eenvoudigere criteria voor subsidiabiliteit en een duidelijke verdeling van de verantwoordelijkheden binnen het kader van het partnerschap zou de Commissie zich vooral moeten wijden aan beheer dat op elke doel- stelling en elk programma is toegesneden — het basiscon- cept van de hervorming — op alle niveaus (programme- ring, evaluatie, organisatie, toezicht, controle). Op het niveau van de lidstaten verdienen de inspanningen van de vele beheerders ook uitdrukkelijke vermelding. Desalniet- temin zouden de nationale systemen op de vermelde niveaus geconsolideerd moeten worden. Daarnaast zou het functioneren van een aantal toezichtscomite´s verbe- terd moeten worden. 3. FINANCIËLE PROGRAMMERING EN BEGROTINGS- UITVOERING VAN DE STRUCTURELE ACTIES 3. 1. De Raad besloot in 1992 een bedrag van 141 471 Mio ECU uit te trekken voor de vastlegging van Struc- tuurfondsen voor de periode 1994 — 1999. Hieraan werd in 1995 4 747 Mio ECU voor de drie nieuwe lidstaten toegevoegd. Er werd eveneens besloten tot een jaarlijkse verdeling van deze bedragen (zie tabel 1). Het ingewikkelde toewijzingsproces van deze middelen per doelstelling, per lidstaat en per communautair initiatief is niet altijd gebaseerd op objectieve criteria, vooral wat betreft de communautaire initiatieven, waarbij dit proces bovendien veel tijd vergde (1). 3. 2. Op een totaal van 137 634,5 Mio ECU tegen gang- bare prijzen die uit hoofde van de CB’s van de twaalf oude lidstaten waren uitgetrokken voor de hele periode 1994 — 1999, is tussen 1994 en 1997 83 488,2 Mio ECU, ofwel 60,7 %, toegewezen. Voor de ramingen voor de eerste vier jaar (85 411,4 Mio ECU) is dit cijfer 97,7 %. De omvang van de verrichte betalingen bedraagt 61 995,3 Mio ECU, ofwel 72,6 % van de toegewezen vastleggingen (zie tabel 2). Gelet op de startproblemen en de geplande spreiding van de betalingen kunnen de genoemde percentages als redelijk worden beschouwd. Normaal gesproken wordt namelijk een extra periode van twee jaar toegekend voor de verrichting van de betalingen aan de begunstigden, en de eindverslagen moeten binnen zes maanden na afloop van die periode worden over- gelegd. 3. 3. Er is een bedrag van 2 285,9 Mio ECU vastgelegd uit hoofde van de CB’s van de drie nieuwe lidstaten voor de periode 1995 — 1999, hetgeen 89,8 % van de gepro- grammeerde bedragen voor de eerste drie jaren van deze periode vertegenwoordigt. De betalingen bedroegen 1 636 Mio ECU, ofwel 64,3 % van de vastleggingsverplichtin- gen (zie tabel 3). Een verklaring voor deze lagere percen- tages kan worden gevonden in het feit dat de lidstaten zich genoodzaakt zagen procedures voor het beheer van de SF’s in te voeren. 3. 4. De voortgang van de programmering in vergelijking met de oorspronkelijke plannen verschilt per lidstaat. Het percentage van de vastleggingen varieert van 112,6 % tot 71,2 %. Voor wat betreft de reële betalingen variëren de percentages van 90,7 % tot 47,4 %. Wat de doelstellin- gen betreft, is doelstelling 1 (D1) het meest doeltreffend gebleken (101,3 % aan vastleggingen), terwijl de doelstel- lingen 5a) (onderdeel visserij) (75,4 %) en 5b) (75,2 %) hierbij achterblijven. 3. 5. Op een bedrag van 14 471,1 Mio ECU, dat uit hoofde van de communautaire initiatieven is geprogram- meerd voor de periode 1994 — 1999, en 9 078,6 Mio ECU voor de eerste vier jaar, bedroegen de vastleggingen 7 661,5 Mio ECU, ofwel 84,4 % van het voor deze jaren uitgetrokken totaalbedrag, en de reële betalingen bedroe- gen 4 165,3 Mio ECU, ofwel 45,9 % (zie tabel 4). De vertragingen bij de goedkeuring van de richtsnoeren en de problemen bij de uitwerking en goedkeuring van een zeer groot aantal van de betrokken programma’s zijn de oorzaak van de geconstateerde lage uitvoeringspercenta- ges, met name in het begin van de periode. De Reken- kamer had in haar verslagen van voorgaande jaren al de (1) De betreffende gegevens staan vermeld in een aantal bijlagen bij het onderhavige verslag, die op aanvraag bij de Europese Rekenkamer te verkrijgen zijn (zie tabel 10). 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/51 aandacht gevestigd op de tekortkomingen in het beheer van deze communautaire initiatieven (2). 3. 6. De besteding van de vastleggingskredieten varieerde van 91,1 % in 1994 tot 98,4 % in 1996. Wat betreft de betalingskredieten stegen de overeenkomstige percentages van 72,5 % in 1994 en 80,3 % in 1995 naar 98,6 % in 1997. Het lage bestedingspercentage van de betalingskre- dieten in 1994 en 1995 heeft geleid tot de annulering van een groot aantal hiervan (5 330 Mio ECU in 1994 en 4 425 Mio ECU in 1995) (zie tabel 5). In 1997 daarente- gen, heeft het gebrek aan kredieten op bepaalde begro- tingslijnen, met name het ESF en het EFRO, het onmoge- lijk gemaakt stortingen van ongeveer 1 500 Mio ECU te verrichten. 3. 7. Uit dit overzicht blijkt dat er sprake is van verschil- len in de uitvoering van de verschillende structurele acties. Zo vertonen het EFRO en het Cohesiefonds altijd een bestedingsniveau van de vastleggingskredieten van om en nabij de 100 %, terwijl de communautaire initiatieven middelmatige resultaten opleveren, voornamelijk in 1994 en 1997 (respectievelijk 12,9 en 61,4 %). Voor wat betreft de betalingskredieten van het Cohesiefonds was het bestedingsniveau 52,5 % in 1994 en in 1995, 1996 en 1997 bedroeg dit bijna 100 %. Het EFRO en het ESF hebben bijna het totaal van hun kredieten in 1996 en 1997 besteed, terwijl ze in 1994 en 1995, samen met de communautaire initiatieven, de oorzaak waren van de meeste kredietannuleringen. 3. 8. De financiële vooruitzichten zijn aan de uitvoerings- voorwaarden van de structurele acties aangepast. Die aanpassingen hebben, eventuele onderbestedingen in 1998 buiten beschouwing gelaten, geleid tot verschuivin- gen van ongeveer 3 171 en 118 Mio ECU aan kredieten voor vastlegging naar het begrotingsjaar 1999 uit hoofde van respectievelijk de SF’s en het Cohesiefonds. Voor wat betreft de betalingskredieten zijn de totale effecten in de orde van 1 405 Mio ECU voor het begrotingsjaar 1999 (zie de tabellen 6 en 7). Gelet op de vastgestelde maxima in het kader van het systeem voor eigen middelen en het interinstitutioneel akkoord over de begrotingsdiscipline, kunnen de noodzakelijke kredieten worden opgenomen in de begroting van 1999. 3. 9. Voor alle doelstellingen van de SF’s vertegenwoor- digt de verhouding betalingen ten opzichte van vastleg- gingen 74,2 %, terwijl die verhouding bij de communau- taire initiatieven slechts 54,4 % bedraagt. Die verhouding varieert per lidstaat en ligt voor alle SF’s tussen 88,4 % voor Ierland en 57,4 % voor Italië (1). 3. 10. De vergelijkende analyse van de begrotingsuitvoe- ring met de jaarlijkse ramingen laat zien dat in 1994 voor bepaalde landen en doelstellingen geen sprake is van vastleggingen en betalingen, hetgeen een gevolg is van het feit dat er nog geen bijstandsverlening was vastgesteld. Dit gold met name voor doelstelling 2 (D2) in Spanje, het enige land dat niet voor de formule van de EPD’s had gekozen, of voor doelstelling 5b) (D5b) in België. De bij de betalingen geconstateerde vertragingen in het begin van de periode konden in 1996 en 1997 worden ingelo- pen. Zo zijn bijvoorbeeld de cumulatieve betalingen in vergelijking met de ramingen van 51,7 % in 1994 naar 77 % in 1997 gestegen voor wat betreft D1, van 44,7 % naar 65,6 % voor wat betreft D2 en van 34,5 % naar 55 % voor wat betreft D5b. Wat Italië en D1 betreft, is dit percentage van 18,6 % naar 55,5 % gestegen (1). 3. 11. Voor alle acties tot bijstandsverlening in het kader van D2 voor de periode 1994 — 1996 zijn de oorspron- kelijke financieringsplannen bijgesteld, hetgeen heeft geleid tot het concentreren van de acties in het laatste jaar (zie tabel 8), alsmede tot de overboeking van belang- rijke bedragen van de Structuurfondsen naar de periode 1997 — 1999 (1). 3. 12. De communautaire regels voor financieel beheer zijn niet van dien aard dat een duidelijk en rechtstreeks verband wordt gelegd tussen de vastleggingen en betalin- gen enerzijds en de voortgang van de bijstandsacties anderzijds, op willekeurig welk niveau (beheerders, begunstigden of uiteindelijke begunstigden) (3). Aan de ene kant kan de vastlegging voor de hele periode plaats- vinden op het moment waarop het besluit is goedge- keurd, tenminste als de toegekende communautaire steun niet hoger is dan 40 Mio ECU. Aan de andere kant hangen de verrichte uitgaven en de overgemaakte com- munautaire kredieten steeds meer met elkaar samen. De herschikking van financieringsplannen leidt ertoe dat nieuwe stortingen worden verricht ondanks het feit dat de voortgang van de acties tot bijstandsverlening gering is. Voor bepaalde acties kunnen de vastleggingen en zelfs de betalingen tijdelijk hoger liggen dan geraamd, omdat de betreffende aanpassingen pas bij de eerste financiële verrichting na een wijziging worden uitgevoerd. Tot slot beperken de buitensporige vertragingen in de voortgang van financiële informatie des te meer de betekenis ervan waar het gaat om de reële situatie van de acties tot bijstandsverlening. Voor wat betreft de situatie op 31 december 1997 van de verrichte overmakingen op natio- naal, regionaal en lokaal niveau aan de uiteindelijke begunstigden, kan er, gezien de tekortkomingen en de vertragingen bij de systemen voor toezicht op informatie, geen precieze informatie worden verstrekt. 4. BESTAANDE INFORMATIE OVER DE UITVOERING VAN DE STRUCTURELE ACTIES 4. 1. De analyse van de structurele acties wordt bemoei- lijkt door lacunes op het gebied van de bijwerking en (2) Zie het jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1995 — KMO, Leader en Adapt; jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1994 — Interreg. (3) Het gaat hierbij bijvoorbeeld om uitvoerders van acties die onder eindbegunstigden of ondernemingen vallen die binnen bepaalde stelsels bijstandgerechtigd zijn. C 347/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 betrouwbaarheid van de daarvoor benodigde informatie. Deze tekortkomingen, die zich op verschillende niveaus voordoen (communautair, nationaal en regionaal), heb- ben met name betrekking op de ontwikkeling van de programmering en de kennis over de uitvoering ter plaatse van de acties tot bijstandsverlening. Een totaal- overzicht van de situatie van de programmering van de structurele acties gedurende een gegeven periode ont- breekt. 4. 2. Op verzoek van de Kamer (4) ging de Commissie in 1996 in haar jaarrekening en balans van start met het verstrekken van informatie over meerjarige verplichtingen die verband houden met de structurele acties in de vorm van niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen. De gegevens die voor het boekjaar 1997 zijn gepresenteerd blijken echter nog steeds onvolledig te zijn (5). Immers werken de diensten van de Commissie aan een overzicht van de niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen op basis van de volgens de financiële vooruitzichten vastgestelde toewijzing van de SF’s, waarbij de cumula- tieve vastleggingen in mindering worden gebracht. Ten gevolge hiervan kan geen onderscheid gemaakt worden tussen de bedragen die overeenkomen met reeds bestaande wettelijke verplichtingen op basis van reeds genomen besluiten, en de nog toe te wijzen bedragen. In 1998 is voor het eerst informatie over het Cohesiefonds verstrekt. 4. 3. De handelwijzen van de Commissie ten aanzien van de vastleggingen in jaartranches variëren per betrokken dienst. Bij die handelwijzen gaat het er met name om dat de vastleggingen na herprogrammering niet worden aan- gepast, en de betalingen onder de oudste vastleggingen worden geboekt (6). Hierdoor is controle moeilijk, het- geen leidt tot een situatie waarin de acties tot bijstands- verlening op onnatuurlijke wijze worden verdeeld in jaarperiodiciteiten, en vervolgens wordt dat tijdsverband bij de uitvoering ervan vergeten. In haar conclusie van advies 4/97 (7), raadde de 4. 4. Kamer aan ervan af te zien betalingsverplichtingen voor structurele acties in jaartranches aan te gaan, want deze vastlegging in jaartranches „is onregelmatig; uit het oog wordt verloren dat bij meerjarige acties met gesplitste kredieten door middel van betalingskredieten moet kun- nen worden gezorgd voor de naleving van de budgettaire jaarperiodiciteit en voor de regelmatigheid van de uitge- geven bedragen in elk begrotingsjaar”. (4) Zie het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotings- jaar 1994, paragrafen 5. 7 en 5. 113. (5) Zie hoofdstuk 8, paragraaf 8. 58 van het jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1997, betref- fende de DAS. (6) Zie het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotings- jaar 1996, hoofdstuk 21, paragraaf 21. 4. — DAS-verslag 95, deel I, paragrafen 3. 34 — 3. 35. (7) Advies nr. 4/97 van de Europese Rekenkamer over het voorstel voor een verordening (Euratom, EGKS, EG) van de Raad tot wijziging van het Financieel Reglement van 21 december 1977 van toepassing op de algemene begroting der Europese Gemeenschappen, paragraaf 2. 15 van de bijlage. 4. 5. De betalingsverplichting per tranche, zoals bepaald door de regelgeving voor de Structuurfondsen, vormt een bewuste uitzondering op de algemene bepalingen die in het Financieel Reglement zijn vastgelegd. Deze betalings- verplichting per tranche houdt de huidige paradoxale situatie in stand waarin de doelstelling voor de uitgaven wordt vastgesteld in termen van jaarlijkse communautaire begrotingsverplichtingen. De aldus omschreven doelstel- lingen worden in werkelijkheid de facto vanaf het begin van de periode ondermijnd, wanneer de programma’s worden vastgesteld, aangezien dan de totale kosten van de wettelijke door de Gemeenschap aangegane verbinte- nissen worden vastgesteld. Deze kosten zelf waren reeds omschreven in het kader van de financiële vooruitzichten en de basisverordening. Van dat ogenblik af bestaat de rol van de beheersinstanties uit de formalisering van deze situatie via de begrotingsverplichting, die zich beperkt tot eenvoudige boekingen. Niettemin leiden het aantal ver- richtingen, de ingewikkeldheid van de berekeningen die noodzakelijk zijn voor de jaarperiodiciteit van de verrich- tingen en de logge procedures voor wijziging van de financieringsplannen van de acties, ertoe dat de betrok- ken diensten van de Commissie en de lidstaten er een aanzienlijk deel van hun middelen aan moeten wijden. 4. 6. Deze verrichtingen vinden gedurende de hele loop- tijd van de programma’s plaats, maar worden van groter belang tegen het einde van iedere programmerings- periode, waarin het grootste deel van de financierings- plannen wordt herschikt. Dit verschijnsel, dat tijdens de periode 1994 — 1996 — doelstelling 2 — werd geconsta- teerd, zal zich in 1999 opnieuw voordoen uitsluitend om het totaal van de uitgetrokken financieringen te kunnen vastleggen. 4. 7. Door de spreiding van het beheer van de structurele acties over verschillende diensten van de Commissie is het moeilijk inzicht te krijgen in de situatie van deze acties in het algemeen. Binnen elke dienst zijn databases opgezet, zonder dat er sprake is van een onderlinge verbinding die het mogelijk maakt informatie op elkaar af te stemmen en met elkaar te vergelijken. Deze databases hebben voornamelijk ten doel toezicht te houden op de begro- tingsuitvoering van de binnen iedere dienst beheerde acties tot bijstandsverlening. Het nut hiervan voor een toezicht op het geheel is dan ook erg relatief. De ARINCO-database biedt het voordeel voor alle SF’s te zijn bedoeld, maar het gebrek aan basisinformatie, de slechte kwaliteit van de beschikbare gegevens, alsmede het feit dat deze database niet regelmatig wordt bijwerkt, hebben dit instrument inefficiënt gemaakt. 5. BEGROTINGSPROCEDURES VAN DE STRUCTURELE ACTIES 5. 1. De begrotingsuitvoering van de vastleggings- en betalingskredieten is gedetailleerd geanalyseerd (1). Niet alleen is gekeken naar de overmakingen stricto sensu, maar ook naar de „verschuivingen” van de binnen een begrotingspost verrichte kredieten. Wat de communau- 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/53 taire initiatieven betreft, is voor elk van deze initiatieven of van onderdelen ervan e´e´n begrotingspost gecreëerd. De steun wordt echter toegekend uit hoofde van het EFRO, het ESF, het EOGFL-Oriëntatie, of het FIOV, zonder dat dit tot uiting komt in de begroting. Bij de uitvoering van de betrokken posten door de communautaire initiatieven, worden interne toewijzingen verricht door de ordonna- teur die verantwoordelijk is voor het beheer van elk fonds. De „verschuivingen” bestaan uit aanpassingen tussen de verschillende SF’s binnen de communautaire initiatieven. begroting). Deze bleken nutteloos te zijn, omdat aan het einde van het begrotingsjaar 1994 het uitvoeringspercen- tage slechts 12,9 % aan vastleggingen en 41,2 % aan betalingen bedroeg. De noodzaak om deze bedragen, waarvan men bij voorbaat wist dat ze niet konden worden vrijgemaakt, te budgetteren, is door de Commis- sie gerechtvaardigd als een noodzakelijke fase om niet- aangewende toewijzingen over te schrijven naar volgende jaren, overeenkomstig paragraaf 10. 2 van het interinstitu- tioneel akkoord over de begrotingsdiscipline en de verbe- tering van de begrotingsprocedure. 5. 2. De omvang van de overmakingen en „verschuivin- gen” van kredieten, die ieder jaar zowel aan vastleggingen als aan betalingen enkele miljarden ecu vertegenwoordi- gen en die betrekking hebben op bijna alle posten, toont aan dat de begrotingsramingen weinig nauwkeurig zijn. Aanzienlijke onderbestedingen van kredieten konden door overbestedingen van kredieten elders worden gecompenseerd. Wat de betalingskredieten van de EFRO- doelstelling 2 betreft, valt bijvoorbeeld te constateren dat in 1996 een negatieve overmaking van 584,5 Mio ECU (33 %) en in 1997 een positieve overmaking van 874,6 Mio ECU (48 %) heeft plaatsgevonden. 5. 3. Verscheidene omstandigheden kunnen die situatie verklaren. In de ramingen met betrekking tot de vastleg- gingskredieten worden in het algemeen de jaarlijkse doel- stellingen opgenomen die in het kader van de financiële vooruitzichten zijn vastgesteld. De onderverdeling van deze kredieten per begrotingslijn wordt verricht op basis van de financieringsplannen van de CB’s en de EPD’s. 5. 4. De ramingen met betrekking tot de betalingskredie- ten worden opgesteld door percentages die worden bere- kend naar gelang van de theoretische en historische ontwikkeling van de betalingen, toe te passen op de jaarlijkse vastleggingskredieten en op de nog te verreke- nen bedragen. 5. 5. De kredietramingen worden aan het begin van het voorgaande begrotingsjaar opgesteld door de diensten van de Commissie. De oorspronkelijke opneming van de kredieten in de begroting en de uitsplitsing ervan per begrotingspost zijn ruwe schattingen; reeds vanaf het begin van de begrotingsperiode is bekend dat zij weinig realistisch zijn. Tot 1998 zijn er geen nota’s van wijzigin- gen of voorontwerpen van aanvullende en gewijzigde begroting opgesteld om rekening te houden met de reële ontwikkeling van de acties tot bijstandsverlening en de voortdurende wijzigingen van de financieringsplannen. De Commissie corrigeert deze situatie door middel van over- schrijvingen. 5. 6. In 1994 is gebleken dat, gezien de late goedkeuring door de Commissie van de richtsnoeren met betrekking tot de communautaire initiatieven, de meerderheid van de programma’s niet in de loop van het jaar kon worden goedgekeurd. Toch werden er uit de reserve overschrijvin- gen verricht ten gunste van de begrotingsposten van de communautaire initiatieven (hoofdstuk B0-40 van de 5. 7. De jaarlijks opgestelde financieringsplannen voor acties tot bijstandsverlening omvatten de bedragen die voor de hele periode in de vorm van vastleggingen zijn uitgetrokken. Men zou dan ook kunnen denken dat de cijfers die in deze plannen voorkomen, ramingen inzake de vastlegging van acties weergeven. De herziene plannen bevatten evenwel, wanneer wijzigingen zijn aangebracht, de reële uitgaven van voorgaande jaren, alsmede nieuwe plannen voor de komende jaren. Ze zijn derhalve hybride van aard en bestaan in werkelijkheid noch uit vastleggin- gen, noch uit betalingen, maar uit een mengeling van deze twee categorieën van verrichtingen. Aldus worden de laatste jaren van de subsidiabiliteitsperiode van de vast- leggingen kunstmatig opgedreven, want zij bevatten ramingen van betalingen die in de lidstaat kunnen wor- den verricht gedurende in de financieringsplannen opgenomen jaren. Bijgevolg wordt het nut van deze plannen beperkt. Toch vormen zij een belangrijk element bij de opstelling van het voorontwerp van de begroting. extra niet twee 5. 8. De indexeringsmethode van de SF’s werd voor de periode 1994 — 1999 versoepeld (8). De door de indexe- ring van ieder CB, EPD en communautair initiatief extra gegenereerde middelen moeten uiterlijk aan het begin van ieder jaar door de diensten van de Commissie worden berekend door het indexeringspercentage voor het betref- fende jaar toe te passen op de jaarperiodiciteiten betref- fende datzelfde jaar en de volgende jaren. Deze middelen kunnen worden aangewend voor de verhoging van de bestaande communautaire bijstandsverlening en/of de financiering van nieuwe acties. De toezichtcomite´s stellen de toewijzingen voor die door de Commissie worden vastgelegd. 5. 9. In de praktijk en gelet op de vertragingen in iedere fase van deze procedure, werden uit de indexering voort- komende middelen niet vrijgemaakt en zijn dus virtueel gebleven in afwachting van een formele beschikking van de Commissie, zonder te worden weergegeven in de boeken. De van de periode 1994 — 1996 naar die van 1997 — 1999 overgedragen middelen in het kader van (8) Verordening (EG) nr. 402/94 van de Commissie van 23 februari 1994 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1866/90 tot regeling van het gebruik van de ecu bij de besteding van de middelen van de Structuurfondsen. C 347/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 D2 werden bijvoorbeeld pas vrijgemaakt toen in 1997 en 1998 de besluiten voor steunverlening werden genomen. Die situatie maakt kennis inzake de stand van zaken van de programmering nog moeilijker. 6. VERTRAGING BIJ DE AANWENDING VAN COMMU- NAUTAIRE KREDIETEN MET BETREKKING TOT BEPAALDE VORMEN VAN INDIVIDUELE BIJSTANDS- VERLENING Algemene opmerkingen In het kader van dit onderzoek zijn de verschillende 6. 1. redenen die ten grondslag kunnen liggen aan de vertragin- gen bij de aanwending van communautaire kredieten — die hieronder zijn ondergebracht in de categorieën pro- grammering, financiële trajecten, vrijmaking van middelen en tenuitvoerlegging —, geanalyseerd op basis van de beschikbare documenten, met name de uitvoerings- en evaluatieverslagen, alsmede de verslagen van de toezicht- comite´s. Dit onderzoek werd aangevuld met controlebe- zoeken in de lidstaten en een aan geselecteerde beheerders geadresseerde vragenlijst. Tabel 9 geeft een samenvatting van de ontvangen antwoorden. Voor de opstelling van deze vragenlijst zijn alle werkelijke oorzaken van onder- besteding van kredieten geïnventariseerd en zijn een veer- tigtal daaruit geselecteerd. Oorzaken van structurele aard, zoals het grote aantal bijstandsacties of vertragingen bij de goedkeuring van de CI’s, zijn daarbij buiten beschou- wing gelaten. De vragenlijst is gericht aan de beheerders van de 31 bijstandsacties die mede door het EPRO zijn gefinancierd, onder D1 en D6 vallen, en op 31 december 1996 (halverwege de periode van uitvoering) de laagste bestedingsgraad van alle SF’s aangaven (9). Er zij op gewezen dat de vragenlijst derhalve gericht is aan een speciale subgroep en dat de antwoorden niet naar alle bijstandsacties geëxtrapoleerd kunnen worden. Ofschoon de op deze wijze onderzochte programma’s niet represen- tatief zijn voor alle programma’s, is de enqueˆte toch nuttig omdat het de moeilijkheden signaleert die zich voordoen bij de aanwending van de kredieten. 6. 2. De meerderheid van de beheerders die de vragenlijst hebben ingevuld gaf aan dat de vertragingen bij de goedkeuring van de CB’s en de EPD’s de voornaamste oorzaak van de lage bestedingspercentages van de com- munautaire kredieten waren. De regelgevingsteksten met betrekking tot de SF’s voor de programmeringsperiode 1994 — 1999 werden pas in juli 1993 vastgelegd (10), waardoor het moeilijk was op 1 januari 1994 met de acties tot bijstandsverlening van start te gaan. Men had dan ook maar vijf maanden de tijd om het partnerschap in te voeren, dit uit te werken en aan de Commissie de plannen uit hoofde van de verschillende doelstellingen voor te leggen (11), de besluiten betreffende de CB’s of eventueel de EPD’s op te stellen en vast te leggen, de adequate beoordelingen vooraf te verrichten, en de aan- vragen voor toewijzingen voor te leggen en goed te keuren. Overigens konden de plannen uit hoofde van D2 en D5b pas worden opgesteld nadat de lijsten met in aanmerking komende gebieden waren vastgesteld, hetgeen door de Commissie pas op respectievelijk 20 en 26 januari 1994 werd gedaan (12). 6. 3. De coördinatieverordening voorzag, behoudens een met de lidstaat getroffen afwijkende regeling, in een termijn van drie maanden na het van kracht worden van de verordening (3 augustus 1993) of na de vaststelling van lijsten met in aanmerking komende gebieden, voor het voorleggen van overeenkomstige plannen, en een termijn van zes maanden na ontvangst van deze plannen, voor het vastleggen van beschikkingen van de Commissie ter goedkeuring van de CB’s. Uiteindelijk werden de CB’s en de EPD’s van D1 in de zomer van 1994 goedgekeurd en die van D2 in december 1994. Achteraf moesten de CB’s via de goedkeuring van OP’s, van globale subsidies en van afzonderlijke projecten worden geconcretiseerd. Dit proces kon niet, zoals wenselijk zou zijn geweest, in 1994 worden afgerond. 6. 4. Bovendien vereiste dezelfde coördinatieverorde- ning (13) van de Commissie en de lidstaten dat zij ervoor zorgden dat maatregelen waarmee ten minste twee derde van de bijstand van de Fondsen voor het eerste jaar van het communautaire bestek gemoeid is, binnen twee maan- den na de vaststelling van de beschikking over het communautaire bestek door de Commissie worden goed- gekeurd. Dat was niet het geval, met name voor wat betreft D1 in Italië en D2 in Spanje. 6. 5. Overigens waren op 31 december 1997 de aanzien- lijke bedragen van de geraamde financieringen, waaraan de resultaten van de indexering werden toegevoegd, nog niet verdeeld. Voor wat betreft de periode 1997 — 1999 van D2, waarvoor de vertragingen bij de goedkeuring van de verordeningen niet als rechtvaardiging kunnen worden aangedragen, werden de verschillende besluiten voor steunverlening pas in 1998 goedgekeurd. (9) Er zijn 54 antwoorden op de vragenlijst ontvangen. Dat aantal is hoger dan de 31 geselecteerde vormen van bij- standsverlening, want voor bepaalde vormen van bijstands- verlening hadden meerdere partners afzonderlijk geantwoord. D1 werd in aanmerking genomen vanwege het belang ervan (deze vertegenwoordigt meer dan twee derde van de totale financiering van de SF) en van wege de deelname van alle Fondsen. D6 werd geselecteerd vanwege de overeenstemming met D1. De analyse van D2 werd verricht aan de hand van dossiers. (10) Verordeningen (EEG) nr. 2080/93, (EEG) nr. 2081/93, (EEG) nr. 2082/93, (EEG) nr. 2083/93, (EEG) nr. 2084/93, (EEG) nr. 2085/93 van 20 juli 1993 (PB L 193 van 31. 7. 1993). (11) Plannen voor regionale ontwikkeling (D1); plannen voor regionale en sociale omschakeling (D2); plannen voor platte- landsontwikkeling (D5b); plannen uit hoofde van doelstellin- gen 3 en 4. (12) Beschikkingen 94/169/EG en 94/197/EG van de Commissie. (13) Artikel 10, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 4253/88. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/55 6. 6. De logheid van zowel de communautaire als de nationale procedures die zijn ingesteld om de naleving van communautaire regels te waarborgen, wordt door een meerderheid van beheerders als een andere belang- rijke oorzaak van de vertragingen bij de aanwending van de communautaire kredieten beschouwd. 6. 7. De verenigbaarheid van de nationale procedures voor de begrotingsuitvoering met het beheer van commu- nautaire kredieten, die met de uitvoering van meerjaren- programma’s samenhangen, kan de oorzaak van extra vertraging zijn. Zo worden, als het beheer van de uitga- ven niet afhankelijk is van de vraag waar de middelen vandaan komen, de trage procedures voor begrotingsuit- voering, die samenhangen met de communautaire medefi- nanciering, niet belangrijk gevonden bij de vertragingen. Als daarentegen nieuwe procedures moeten worden toe- gevoegd, of als aparte dossiers voor het beheer van communautaire kredieten en nationale tegenwaardekre- dieten moeten worden aangelegd, beschouwen de beheer- ders deze factor als belangrijk tot zeer belangrijk. Dik- wijls gaat de integratie van de communautaire kredieten in de nationale procedures voor de begrotingsuitvoering gepaard met langdurige administratieve procedures, het- geen een snelle en flexibele voortgang van de acties tot bijstandsverlening in de weg staat. Wanneer deze integra- tie per programma plaatsvindt, moeten er tijdens de tenuitvoerlegging ervan verschillende afzonderlijke begro- tings- en boekhoudkundige handelingen worden ver- richt. 6. 8. De bepalingen inzake de financiële uitvoering van de meerjarige acties tot bijstandsverlening van de SF’s worden gebaseerd op de communautaire procedures voor de begrotingsuitvoering van de gesplitste kredieten. Er doen zich, zowel op communautair als op nationaal niveau, gelijktijdig twee fasen voor: de ene om de vastleg- gingen te realiseren, en de andere om de betalingen uit te voeren. Van dat begrip van meerjarige vastlegging is zeer vaak geen sprake in de begrotingsprocedures die in de lidstaten door de overheidsinstanties en de ondernemin- gen worden toegepast. 6. 9. Het begrip van wettelijke en financiële vastlegging op nationaal niveau, alsmede de vaststelling van het moment waarop deze werd uitgevoerd, zijn wezenlijke elementen om te bepalen of een lidstaat in aanmerking komt voor de toewijzing (14). Het vaststellen van deze datum vormt een uiterst belangrijk probleem voor de beheerders, dat in de praktijk moeilijk kan worden opge- lost, en geeft aanleiding tot onzekerheid. In bepaalde gevallen werden nieuwe procedures ingevoerd om de (14) Het begrip vastlegging werd opnieuw verduidelijkt in de notities „subsidiabiliteit” (nr. 3) in april 1997. De verplichte wettelijke bepalingen en de „vastleggingen van noodzakelijke financiële middelen” werden gedefinieerd als besluiten die worden genomen door de uiteindelijke begunstigden van de uitvoering van subsidiabele acties en de toewijzing van de overeenkomstige openbare middelen (PB L 146 van 5. 6. 1997, p. 1). onzekerheid over de vastleggingsdatum weg te nemen. In andere gevallen blijven de discussies binnen de lidstaat en met de Commissie voortduren. Die situatie leidt tot soms tegengestelde oplossingen, die uiteindelijk meer afhangen van de betrokken beheerders dan van duidelijk opgestelde procedures: sommigen verwerpen de uitgaven als ze ook maar enigszins twijfelen of een lidstaat voor steun in aanmerking komt: anderen handhaven alle uitgaven, en laten op die manier de verdeling van de subsidiabele en niet-subsidiabele uitgaven over aan controles die even- tueel later plaatsvinden. 6. 10. Het begin van de periode waarin een lidstaat voor een programma in aanmerking kan komen, komt overeen met de datum waarop de eerste betalingen kunnen wor- den verricht. Door een begindatum voor de vastlegging van de uitgaven vast te stellen zou derhalve gegarandeerd kunnen worden dat de medefinanciering nieuwe acties betreft en niet reeds lopende of voltooide acties. Voor wat betreft de vastleggingen is er alleen een einddatum vastgesteld, die zo de realisatie van de uitgaven aan het einde van de periode sneller en gemakkelijker maakt. De bepalingen inzake de financiële uitvoering zouden dichter bij de procedures van de lidstaten moeten liggen en niet moeten afwijken van de doelstellingen voor een aanpak per programma. 6. 11. De medefinanciering van bestaande dan wel nieuwe structurele acties is wat betreft het vermogen om communautaire kredieten op te nemen niet helemaal neutraal. Als de SF’s bestaande acties medefinancieren, wordt er snel vooruitgang geboekt; het komt zelfs voor dat de SF’s al verrichte uitgaven terugstorten. Als de SF’s echter nieuwe acties medefinancieren, wordt er veel trager vooruitgang geboekt, gezien de noodzaak alle uitvoerings- procedures van start te doen gaan. 6. 12. De problemen met betrekking tot de coördinatie van een groot aantal communautaire en nationale beheer- ders veroorzaken vertragingen bij de tenuitvoerlegging, met name in het geval van de meerfondsenprogramma’s. De geïntegreerde aanpak die, voor wat betreft de structu- rele bijstandsverlening, een belangrijkere plaats zou moe- ten innemen, berust op het idee dat het effect van de verschillende maatregelen groter zal zijn wanneer deze worden gecombineerd, dan wanneer de maatregelen afzonderlijk worden uitgevoerd. De meerfondsenpro- gramma’s vloeien echter dikwijls voort uit naast elkaar bestaande subprogramma’s waarvan de bijstandsverlening uit e´e´n Fonds afkomstig is, en die onafhankelijk van elkaar worden beheerd en zelfs worden onderworpen aan verschillende uitvoeringsvoorschriften per Fonds. Dat is eveneens het geval voor een groot aantal programma’s voor communautaire initiatieven, waaraan verschillende Fondsen in de vorm van zeer kleine bedragen bijstand verlenen. Die situaties maken de procedures ingewikkel- der zonder werkelijke toegevoegde waarde. Enkele lidsta- ten, die de tekortkomingen van de meerfondsenaanpak tijdens de voorgaande periode constateerden, hebben minder van dit soort programma’s voorgelegd. C 347/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 6. 13. De toezichtcomite´s zouden binnen het kader van het partnerschap een basisinstrument moeten zijn om erop toe te zien dat de acties tot bijstandsverlening worden uitgevoerd. De Kamer constateerde al eerder dat de doeltreffendheid van de toezichtcomite´s diende te worden verbeterd (15). De late instelling van deze comite´s, een onvoldoende aantal vergaderingen, de langdurige pro- cedures voor de goedkeuring van besluiten of een inade- quate organisatie (weinig tijd om de documenten te bestuderen of om de deelname van een groot aantal partners mogelijk te maken) liggen ten grondslag aan het feit dat een en ander niet goed functioneert. De besluiten van de toezichtcomite´s bestaan bovendien over het alge- meen slechts uit aan de nationale overheden en aan de Commissie voorgelegde voorstellen waarvoor een uit- drukkelijke bevestiging nodig is, hetgeen opnieuw lang- durige procedures met zich meebrengt. Programmering 6. 14. De procedures voor de goedkeuring van documen- ten die deel uitmaken van de programmering zijn traag, zowel op communautair niveau (waar het de meeste DG’s betreft), als op nationaal niveau (waar voor nauw overleg tussen de verschillende partners moet worden gezorgd). De benodigde tijd kan worden beïnvloed door de institu- tionele en administratieve structuren van de lidstaten, alsmede door de doeltreffendheid van het partnerschap. 6. 15. De vertragingen in Italië kunnen worden verklaard door de moeizame aanpassing aan de hervormingen van de SF’s van de nationale en regionale beheersstructuren, die meer waren gericht op een beheer per project dan per programma. Deze structuren en hun bevoegdheden ondergingen grote veranderingen, hetgeen de invoering bemoeilijkte van een efficiënt partnerschap dat in staat was de problemen tijdens de verschillende programme- ringsfasen op te lossen. De communautaire procedures werden ontworpen voor het beheer van programma’s en zijn niet geschikt voor een snelle oplossing van problemen bij afzonderlijke projecten. 6. 16. De gebreken van bepaalde aan de Commissie voorgelegde programma’s en de pogingen van de Com- missie om de kwaliteit ervan te verbeteren, hadden vertra- gingen bij de goedkeuring ervan tot gevolg. In een groot aantal gevallen staan deze vertragingen echter niet in verhouding tot de aan te brengen verbeteringen. Ze duiden eerder op de problemen die de Commissie heeft met het beheer van het grote aantal voorgestelde vormen van bijstandsverlening, met de coördinatie van haar dien- sten en met de ontwikkeling van een doeltreffend samen- werkingsverband met de lidstaten. In een aantal gevallen werden de uitvoeringsvoorschriften van afzonderlijke acties pas na enkele maanden, en zelfs na enkele jaren, duidelijk omschreven, na briefwisselingen en discussies (15) Onlangs in het jaarverslag over het begrotingsjaar 1996, paragrafen 7. 15 — 7. 19 en 7. 59. die weinig opleverden. Wat bijvoorbeeld Italië betreft, werd op 31 december 1994 slechts bijstand ten belope van 5 130,3 Mio ECU goedgekeurd, op een geraamd totaalbedrag van 14 860 Mio ECU, en werden de in 1994 voorgelegde programma’s pas in 1997 goedge- keurd. 6. 17. De globale in april 1994 voorgestelde subsidie voor Andalusië werd in september 1995 goedgekeurd en de daarop betrekking hebbende overeenkomst werd in januari 1996 ondertekend. Bovendien werd de in deze beschikking opgenomen opschortende clausule met betrekking tot de acties inzake risicodragend kapitaal pas in november 1997 opgeheven. 6. 18. Vaak hadden opschortende clausules al eerder kunnen worden voorkomen of opgeheven door een betere coördinatie binnen de Commissie en tussen de Commissie en de lidstaten. Het komt ook voor dat opschortende clausules worden ingevoerd ten gevolge van problemen van zuiver formele aard, zoals bijvoorbeeld een onnauw- keurige vaststelling van een in de realiteit al door de Commissie goedgekeurde regeling voor steun. Dossiers met betrekking tot deze clausules worden lange tijd (soms jaren) niet afgewikkeld doordat er geen sprake is van aanzienlijke voortgang, met name voor wat betreft de meest vernieuwende maatregelen. De vertragingen die zich dan bij het oplossen van dit soort problemen voor- doen, met name in het kader van acties tot bijstandsverle- ning van D2 1994 — 1996, hebben dan tot de vervan- ging van de betrokken acties door meer traditionele maatregelen geleid. 6. 19. De vaststelling van jaarlijkse onrealistische finan- cieringsplannen binnen de EPD’s/OP’s droeg ook bij tot het lage bestedingspercentage van de kredieten. Over het algemeen werden deze plannen vastgesteld overeenkom- stig de in de financiële vooruitzichten geraamde voort- gang van de jaarlijkse vastleggingen en zonder rekening te houden met de uitvoerbaarheid ervan ter plaatse. Vanaf het moment waarop de plannen werden opgesteld, waren de programmabeheerders zich er reeds van bewust dat het onmogelijk was de in de financieringsplannen voor- ziene jaarlijkse verdeling na te komen. Die situatie wordt bevestigd door de in die plannen aangebrachte wijzigin- gen, en door de omvang van deze wijzigingen. 6. 20. Bovendien werden twee aspecten met grote gevol- gen voor het verloop van de acties tot bijstandsverlening in het begin van de periode bij de programmering ver- waarloosd. Het eerste aspect betreft de vertraging bij de goedkeuring van de acties tot bijstandsverlening. Natuur- lijk konden de verzoeken die vóór eind april 1994 aan de Commissie waren voorgelegd, vanaf 1 januari 1994 in aanmerking komen voor de bedragen, maar in de meeste gevallen kon de selectieprocedure voor afzonderlijke acties pas echt van start gaan na de goedkeuring van de programma’s. Slechts in de gevallen waarin het mogelijk was de acties tot bijstandsverlening te voorfinancieren 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/57 konden de acties binnen de gewenste tijd van start gaan. Toch wordt de voorfinanciering door de SF’s binnen het systeem voor de betaling van voorschotten uit de Struc- tuurfondsen en het programmaconcept als een normale situatie gezien. 6. 21. Het tweede aspect betreft de afronding van acties tot bijstandsverlening van de voorgaande periodes en op overlappingen van de perioden voor vastlegging en voor betaling op nationaal niveau. Zo werden, tijdens de eerste jaren van de nieuwe generatie, de bedragen waarvoor men tijdens twee periodes in aanmerking had kunnen komen, toegewezen aan de periode 1989 — 1993 om de nog onbenutte bijstandsverlening volledig te besteden. Dat heeft een vermindering van de potentiële bedragen voor de generatie 1994 — 1999 tot gevolg gehad. Dit aspect had grote gevolgen voor de lidstaten en de regio’s die de grootste vertragingen opliepen bij de afsluiting van de voorgaande acties tot bijstandsverlening. 6. 22. De wijzigingsprocedures van de EPD’s en van de acties tot bijstandsverlening van de nieuwe generatie beoogden tot een vereenvoudiging te komen door de bevoegdheden van de toezichtcomite´s uit te breiden. In de praktijk hield de gevolgde procedure echter in dat de Commissie nieuwe beschikkingen formeel goedkeurde, een logge procedure die het noodzakelijk maakt dat tussen de diensten overleg moet worden georganiseerd, en die dezelfde problemen oplevert als bij de goedkeuring van de CB’s/EPD’s/OP’s. Soms bleken de wijzigingsvoor- stellen, gezien de vertragingen, verouderd voordat ze zelfs het onderwerp van een beschikking waren. Financiële trajecten 6. 23. De ingewikkeldheid van de financiële trajecten op alle niveaus (communautair, nationaal, bankwezen), de noodzakelijke termijnen bij elke procedure voor verstrek- king van betalingsopdrachten en het grote aantal betrok- ken partijen zorgen ervoor dat de weg die de communau- taire middelen naar de uiteindelijke begunstigden te gaan hebben, erg lang is. Bovendien bemoeilijkt deze ingewik- keldheid het toezicht op de weg die de middelen volgen. De Rekenkamer heeft herhaaldelijk gewezen op de pro- blemen die met de duur en de diversiteit van de financiële trajecten samenhingen (16). 6. 24. Opdat de middelen bij de begunstigden terechtko- men, voorziet de verordening inzake de coördinatie dat laatstgenoemden de bedragen van de voorschotten en betalingen zo snel mogelijk ontvangen, zonder over het algemeen de drie maanden na de ontvangst van de kredieten door de lidstaat te overschrijden, mits de ver- zoeken van de begunstigden aan de noodzakelijke voor- waarden voor betaling voldoen (17). Aangezien die voor- waarden onvoldoende zijn omschreven en gelet op de bestaande procedures, zijn de termijnen voor de over- dracht aan de begunstigden erg onzeker. Over het alge- meen worden de overmakingen aan de begunstigden verricht door de nationale overheden naar gelang van de communautaire overmakingen, maar de criteria en termij- nen van deze overmakingen zijn afhankelijk van voor- waarden die de begunstigde niet kan nakomen, zoals het tijdstip waarop het drempelniveau van de uitgaven dat de communautaire betaling in gang zet, wordt overschreden. In ieder geval is de voortgang van de betrokken maatre- gelen niet het voornaamste criterium. Onder die omstan- digheden wordt de uitwerking van ramingen inzake de cash-flow van de begunstigden toch wel moeilijk. 6. 25. Wanneer er sprake is van vertraging bij de uitvoe- ring van de acties tot bijstandsverlening, doen zich gelijk- tijdig twee verschijnselen voor. Wat betreft de maatrege- len die op normale wijze verlopen, worden de begunstig- den bestraft door de vertragingen van andere maatregelen en zijn ze verplicht deze voor te financieren, als ze deze maatregelen tenminste willen voortzetten. In het geval van maatregelen die erg langzaam verlopen of geen enkele voortgang boeken, ontvangen de begunstigden voorschot- ten die ze nog niet echt nodig hebben. De kwestie betreffende de aanwending van rente die deze middelen voor de uiteindelijke begunstigden kunnen opleveren, werd door de Commissie in het kader van SEM 2000 (18) en in het voorstel van de nieuwe verordening inzake de Structuurfondsen aan de orde gesteld. Het is de bedoeling dat de eventueel door de aanbetalingen verkregen rente wordt toegewezen aan de betrokken acties tot bijstands- verlening, om het gebruik ervan overeenkomstig de doel- stellingen van de communautaire actie te garanderen. 6. 26. In het geval van de regelingen voor steun, waarin de organisatie die de bijstand verleent als de uiteindelijke begunstigde wordt beschouwd, maken de bestaande pro- cedures, met name in bepaalde landen (zoals Zweden of Finland), de overmaking van voorschotten aan de uitein- delijke begunstigden slechts onder bepaalde voorwaarden mogelijk. Daarom blijven communautaire voorschotten bij de beherende organisatie in afwachting van de afslui- ting van de werkzaamheden of de investeringen. In het geval waarin de regelingen voor steun een groot deel van de acties tot bijstandsverlening vertegenwoordigen, en gelet op de opstelling van onrealistische jaarlijkse finan- cieringsplannen, kunnen die acties tot bijstandsverlening plaatsvinden overeenkomstig de plannen van beheerders in termen van besluiten voor steunverlening aan onderne- mingen, maar de besteding van communautaire kredieten zal tot aan het einde van de investeringen en de over- making van de toegekende steun laag blijven. 6. 27. De analyse van de situatie op 31 december 1996 van het OP Sachsen-Anhalt laat zien dat de overheidsuit- gaven van ongeveer 10 % in 1994 naar 82 % in 1996 ten opzichte van de aanvankelijke ramingen zijn gestegen, (16) Bijvoorbeeld het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1993, paragraaf 6. 5. (17) Artikel 21, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 4253/88. (18) Zie notitie 8 „subsidiabiliteit” (SEM 2000). C 347/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 hetgeen ongeveer 47 % van het totaal van de jaren 1994 — 1996 en 21 % van het totaal van het programma inhield (19). Als men echter de besluiten voor steunverle- ning bekijkt was het programma al bijna volledig uitge- voerd (84 %). Daarom zijn de vertragingen bij de uitvoe- ring van het programma niet te wijten aan het ontbreken van te financieren projecten, maar veeleer aan een pro- grammering die geen rekening hield met de termijnen voor de tenuitvoerlegging van de projecten en de kenmer- ken van de medegefinancierde acties. Er dient te worden opgemerkt dat een aanzienlijke toename van de steunbe- dragen het in 1995 mogelijk maakte de Fondsen sneller toe te kennen. 6. 28. De concentratie van communautaire en nationale overmakingen aan het einde van het begrotingsjaar, als- mede de goedkeuring van besluiten betreffende de aan- vankelijke of gewijzigde acties tot bijstandsverlening aan het einde van het jaar, heeft negatieve gevolgen voor de begunstigden, die afhankelijk zijn van jaarlijkse begrotin- gen en die geconfronteerd worden met het feit dat hun ramingen worden bemoeilijkt of gewijzigd. Als de midde- len worden overgeheveld naar het volgende begrotings- jaar, zijn er vaak langdurige begrotingsprocedures nodig om die middelen in hun begrotingen te integreren. In sommige lidstaten is de budgettering van deze middelen en de aanwending ervan slechts toegestaan als wordt gegarandeerd dat deze middelen ter bestemder plaatse komen. In andere gevallen vindt aan het einde van het begrotingsjaar geen automatische overdracht van niet- aangewende kredieten plaats. 6. 29. Een van de zwakste punten in het beheer van de acties tot bijstandsverlening is de financiële en materiële controle op de verrichte acties. Aangezien deze omvang- rijk zijn en de begunstigden verspreid zijn, dienen doel- treffende procedures te worden ingevoerd die de controle op de acties en de uitgaven ervan per begunstigde en per medegefinancierde actie mogelijk maken. Die procedures zouden de uitwerking van uitgavendeclaraties, die over- igens moeten worden opgesteld op basis van een aange- paste boekhouding (20), moeten vergemakkelijken. De Kamer constateerde (21) dat, met name in het kader van DAS, de uitgavendeclaraties niet altijd betrouwbaar waren gezien de ongeschiktheid van de uitvoeringsproce- dures voor de opstelling en de verificatie ervan (22). (19) Zie de „Zwischenbewertung des Einsatzes der EU-Struktur- fonds in Sachsen-Anhalt für den Zeitraum 1994 bis 1996” — Ministerium für Wirtschaft, Technologie und Europaange- legenheiten — Sachsen-Anhalt. (20) De bepalingen voor de financiële uitvoering, die van toepas- sing zijn op de in de CB’s en de EPD’s besloten acties tot bijstandsverlening, voorzien in het gebruik van gescheiden boekhoudsystemen. (21) Jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1996, paragraaf 6. 25. DAS-verslag van de Europese Rekenkamer over de begrotingsjaren 1996, 1995 en 1994. (22) De nieuwe Verordening (EG) nr. 2064/97 van 15 oktober 1997 beoogt een beter beheer van de financiële controle door de lidstaten op de door de SF’s medegefinancierde acties (PB L 290 van 3. 10. 1997, blz. 1). 6. 30. Het grootste deel van de lidstaten wijst op de problemen bij het vergaren van financiële informatie bij de begunstigden als belangrijke factor voor de vertragin- gen bij de besteding van de kredieten. Het gevolg van die problemen is dat er, behalve fouten in de uitgavendeclara- ties, vertragingen bij de opstelling ervan en dientenge- volge bij de ontvangst van middelen optreden. Diezelfde problemen, alsmede de trage informatiestroom, belemme- ren de vaststelling van procedures die de opstelling van een uitgavendeclaratie mogelijk maken vanaf het moment dat het drempelniveau is bereikt dat is vereist om de betalingen in gang te zetten. 6. 31. De drempelniveaus waarop de communautaire betalingen in gang worden gezet, zijn niet altijd bekend bij de nationale beheerders. Bovendien worden na de verzameling van informatie extra termijnen vastgesteld om de gegevens te verwerken, na te trekken en door te geven. In Sardinië zijn geen betalingsaanvragen ingevoerd, hoewel de minimumniveaus van de betalingen ruim wer- den overschreden. De op 31 maart 1997 verrichte beta- lingen hadden een niveau bereikt waardoor de toewijzing 1994 en de eerste twee voorschotten 1995, ofwel 68,8 Mio ECU, hadden kunnen worden overgemaakt, maar pas in oktober 1997 werd een extra uitgavendeclaratie naar de Commissie verzonden. 6. 32. Het aantal gevallen waarin op basis van eenzelfde uitgavendeclaratie werd verzocht om de overmaking van verscheidene betalingen, bevestigt de noodzaak er beter op toe te zien dat de lidstaten hun aanvragen indienen volgens een over het hele jaar gespreid programma, zoals bepaald in artikel 19, lid 3, van de verordening inzake de coördinatie. De termijnen die de Commissie nodig heeft om de declaraties te onderzoeken en de betalingsopdracht te verstrekken zouden bovendien niet de twee maanden vanaf de ontvangst van een ontvankelijke aanvraag mogen overschrijden, maar deze termijnen worden niet altijd in acht genomen, met name voor wat betreft de betalingen van saldi (23). 6. 33. Alle termijnen voor de verzending en verwerking van informatie vertragen de overmakingen van de com- munautaire kredieten. De mate waarin ze worden aange- wend is niet representatief voor de reële voortgang van de acties tot bijstandsverlening, die slechts gedeeltelijk bekend is bij de uitwerking van de jaarverslagen of bij de vergaderingen van de toezichtcomite´s. Inzameling van middelen 6. 34. Problemen bij de inzameling van de nationale, regionale en particuliere financiële middelen volgens het geplande tijdschema, doen zich met name voor wanneer er weinig beoordelingen vooraf hebben plaatsgevonden van de acties of wanneer voorafgaande haalbaarheidsstu- (23) Zie het speciaal verslag over de afsluiting van de vormen van bijstandsverlening van het EFRO. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/59 dies ontbreken die rekening houden met de termijnen van de procedure. Het optimisme van de financieringsplannen van de acties blijkt bij de concrete voorbereiding van de tenuitvoerlegging van bepaalde acties en wanneer de tegenwaardefondsen worden vrijgemaakt. 6. 35. De inzameling van overheidsmiddelen vergt een vaak onderschatte tijdsduur. Het is dan ook bijna onver- mijdelijk dat zich vertragingen voordoen of betalingen zelfs worden geblokkeerd, vooral in de dossiers die betrekking hebben op grote projecten of vernieuwende maatregelen, die over het algemeen ingewikkeld zijn. Als lokale begunstigde overheden niet de regionale en beschikken over een aanzienlijke financiële autonomie, hebben de vertragingen bij de overmaking van de natio- nale financiële middelen hun weerslag op de tenuitvoer- legging van de acties, zoals de Kamer al consta- teerde (24). 6. 36. Het EPD Corsica was gebaseerd op grote openbare infrastructurele voorzieningen en met name op de ver- keersader Ajaccio-Bastia, rioolwaterzuivering en afvalver- werking en hydraulische werkzaamheden. Soms is er voor belangrijke projecten geen overeenkomst gesloten wat betreft hun uitvoering (wegennetproject) of zijn de part- ners slechts met grote moeite gevonden (openbare wer- ken). Dit heeft geleid tot vertragingen bij de afsluiting van de financieringsplannen, en zelfs tot het afzien van een aanvankelijk gepland project. 6. 37. Bij de acties met betrekking tot de afvalverwerking van deze EPD heeft men aldus, bij gebrek aan voldoende openbare middelen voor de financiering van twee ver- brandingsovens, geprobeerd particuliere financiële midde- len in te zamelen door middel van een „delegatie van een overheidsdienst”, waardoor de particuliere sector een overheidsproject kan realiseren en rendabel kan maken via een bedrijfsvergunning. De lange duur van de onder- handelingen met de Commissie met betrekking tot de herinvulling van het begrip „subsidiabele uitgaven” (lan- ger dan 15 maanden) en problemen van juridische aard hebben ervoor gezorgd dat deze actie niet meer in het kader van het EPD kon worden verwezenlijkt. 6. 38. De inzameling van particuliere financiële middelen is moeilijk te beheersen omdat deze afhangt van verschil- lende factoren. Om die inzameling te bewerkstelligen moeten de dossiers voldoende zijn uitgewerkt en moet de rentabiliteit ervan vastliggen. In het kader van de acties tot bijstandsverlening waarbij de particuliere deelname van wezenlijk belang is, worden de investeringen door de economische conjunctuur bepaald en de voortgang ervan wordt daardoor minder voorspelbaar. Dat geldt voor de programma’s van D2, die zich richten op regio’s die zwaar door de achteruitgang van de industrie worden getroffen. 6. 39. Dat is eveneens het geval bij de OP’s in de nieuwe Duitse deelstaten die op particuliere investeringen zijn gericht. Een analyse van medegefinancierde projecten, die is verricht tijdens het evaluatieproces van het OP Sachsen- Anhalt, heeft aangetoond dat 30 % van de projecten vertragingen van ongeveer twee jaar had opgelopen. Het bedrag van de investeringen werd aanzienlijk gewijzigd in 41 % van de projecten (27 % om het aantal investeringen uit te breiden en 14 % om het aantal in te krimpen). De omvang van die wijzigingen en vertragingen duidt ook op de tekortkomingen in de beoordelingen vooraf van de projecten. Onder de voornaamste door de begunstigden vermelde redenen ter verklaring van de belangrijkste vertragingen bij de investeringen of de inkrimping ervan tijdens de uitvoering, worden, naast de lange duur van de noodzakelijke procedures alvorens de werkzaamheden van start kunnen gaan, ook de economische conjunctuur van de sector genoemd, alsmede de ontwikkeling op zakelijk gebied, financierings- en liquiditeitsproblemen, en aan de leveranciers en dienstverlenende bedrijven te wij- ten vertragingen. 6. 40. De begrotingsbesnoeiingen die met name samen- hangen met de sanering van de overheidsfinanciën met het oog op de invoering van de Economische en Mone- taire Unie, worden door de autoriteiten die de vragenlijst hebben beantwoord niet als e´e´n van de belangrijkste factoren van een geringe aanwending van kredieten beschouwd. Er kon geen enkel verband tussen deze besnoeiingen en het sinds 1994 toenemend bestedingsni- veau van de communautaire kredieten worden geconsta- teerd. Een in opdracht van het Europees Parlement over dit onderwerp verrichte studie stelt vast dat er geen enkele directe invloed van deze ontwikkeling op de tenuitvoerlegging van de kredieten in de verschillende bestudeerde gevallen te bespeuren valt (25). 6. 41. Er kunnen verschillende redenen worden aange- voerd om deze situatie te verklaren. Aan de ene kant hebben de autoriteiten van de lidstaten geprobeerd hun aandeel in de medegefinancierde acties niet te beperken, om de toestroom van de communautaire middelen niet te vertragen. Aan de andere kant maken de wijzigingen van de programma’s het mogelijk om, via vervangende acties, projecten te selecteren waarvoor de nationale tegenwaar- defondsen beschikbaar zijn. 6. 42. In het OP Sardinië werden nieuwe projecten geïn- troduceerd die nog worden uitgewerkt. Dat beleid, dat overigens het meest aansluit op de geest van de verorde- ningen, had gepaard moeten gaan met de opstelling van financieringsplannen die met de lange duur van de proce- dures rekening houden. Deze procedures hebben tot gevolg dat de projecten vaak pas enkele jaren nadat hiertoe is besloten, van start gaan. Er dient te worden (24) Zie bijvoorbeeld het jaarverslag over het begrotingsjaar 1996, paragrafen 7. 52 — 7. 57. (25) Factoren die van invloed zijn op de aanwending van de kredieten van de Structuurfondsen. Europees Parlement. Directoraat-Generaal Studies. Juni 1997. C 347/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 opgemerkt dat het ontbreken van nationale overheidskre- dieten ten gunste van de regionale ontwikkeling in Sardi- nië niet de oorzaak is van de problemen bij de opname van communautaire kredieten. De regionale begroting voorzag voor 1997 een omvang van eventueel voor medefinanciering in aanmerking komende uitgaven die vergelijkbaar was met de omvang van de overheidsuit- gaven die in het programma voor de hele periode 1994 — 1999 waren geraamd. 6. 43. De schommelingen van de wisselkoers nationale munt/ecu hebben negatieve gevolgen voor de aanwending van de communautaire kredieten. Die gevolgen vloeien voort uit het feit dat de maatregelen worden uitgevoerd in nationale munt en dat de boeking van de acties tot bijstandsverlening en het financieringsplan ervan in ecu worden opgesteld. In geval van devaluatie is het nood- zakelijk de bedragen in nationale munt te verhogen om aan de in ecu geraamde bedragen te komen. Een opwaar- dering leidt tot een relatieve vermindering van de commu- nautaire tegenwaarde die door de nationale bedragen moet worden gedekt. 6. 44. In beide gevallen wordt de programmering gewij- zigd en bij gebrek aan een snelle reactie kunnen de gevolgen aanzienlijk zijn, met name als de wijzigingen van de wisselkoers zich aan het einde van de periode voor- doen. In Italië heeft het gebrek aan een efficiënt optreden negatieve gevolgen gehad voor de afronding van de voorgaande periode. In andere lidstaten had men maatre- gelen getroffen om de gevolgen van dit verschijnsel te ondervangen, zoals bijvoorbeeld de declaratie van de uitgaven in ecu, de snellere declaratie van uitgaven in nationale munt, of de vorming van projectreserves (over- booking). Tenuitvoerlegging 6. 45. Ondanks het feit dat reeds enige tijd is verstreken sinds de hervorming van de SF’s in 1988, is de kennis van de begunstigden inzake communautaire regels en proce- dures nog steeds onvoldoende. Problemen die men in Sardinië aantrof ten aanzien van de hoofdbestanddelen van de bijstandsverlening, zoals de begrippen vastlegging, uiteindelijke begunstigde en subsidiabiliteit van uitgaven, hadden kunnen worden beperkt als zij duidelijk in het kader van het partnerschap waren omschreven. De mis- verstanden met betrekking tot de vaststelling van de subsidiabele uitgaven die ertoe hebben geleid dat men de totale kosten in plaats van de overheidsuitgaven in aan- merking nam, hebben een vertraging in de uitvoering van de communautaire kredieten ter waarde van 38,3 Mio ECU tot gevolg gehad. van nature niet voorspelbaar zijn, had men bij de pro- grammering met andere omstandigheden wel degelijk rekening kunnen houden. Nieuwe lidstaten moesten bij- voorbeeld belangrijke wijzigingen invoeren in hun proce- dures en diensten om zich aan te passen aan de mechanis- men voor het beheer van communautaire programma’s, hetgeen aanzienlijke vertragingen tot gevolg had, in ver- houding tot een programmering die ervan uitging dat de beheerders en procedures vanaf het begin van de periode operationeel waren. In Griekenland maakte de tenuitvoer- legging van het OP Industrie het vaststellen van 21 nieuwe wet- en regelgevingsteksten noodzakelijk. 6. 47. De toepassing, hoewel weinig frequent, van artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 betreffende de vermindering, de opschorting en de intrekking van de communautaire bijstand kan gevolgen hebben, zelfs indi- recte, voor de voortgang van programma’s. Een van de Spaanse programma’s (Cantabria), dat vertragingen ver- toonde, ondervond bijvoorbeeld gevolgen van de terug- gave van niet-aangewende bedragen voor de verwezenlij- king van een groot project gedurende de periode 1989 — 1991 (26). Vertragingen in dat programma werden boven- dien eveneens veroorzaakt door het feit dat de regionale begroting van 1994 pas in maart 1995 werd goedge- keurd. De tranche van 1994 moest uiteindelijk worden ingetrokken en die van 1995 moest aanzienlijk worden verlaagd. Het komt ook vaker voor dat de Commissie de betalingen gedurende enkele maanden, of zelfs enkele jaren, de facto opschort in afwachting van de oplossing van de meningsverschillen met de betrokken lidstaat (27). 6. 48. Verscheidene beheerders geven voorbeelden van vertragingen die samenhangen met het ontbreken van adequate coördinatie binnen de Commissie. Het feit dat de diverse diensten zaken verschillend interpreteren heeft een negatieve weerslag op het beheer van de acties tot bijstandsverlening, zonder dat de lidstaten altijd begrijpen wat de redenen van deze vertragingen zijn. Een van de belangrijkste problemen waarmee de beheerders van het meerfondsen-EPD Henegouwen werd geconfronteerd, hing samen met de toewijzing van drie projecten aan het ESF en niet aan het EFRO, waardoor het nodig was de daarop betrekking hebbende middelen over te dragen, alsmede met de verschillende systemen voor financieel beheer (meerjarig voor het EFRO en het EOGFL, jaarlijks voor het ESF). Volgens de betrokken beheerders heeft deze situatie tot een vertraging van enkele maanden geleid bij de overmakingen van het ESF. 6. 49. De betaling van het saldo van iedere vastlegging vindt pas plaats nadat het jaarverslag inzake de tenuit- voerlegging is opgesteld en naar de Commissie is gezon- den en vervolgens door haar is goedgekeurd. Die fases In een aantal gevallen kunnen de vertragingen 6. 46. worden verklaard door uitzonderlijke omstandigheden, zoals bijvoorbeeld de hervorming van diensten, politieke veranderingen, natuurrampen of wijzigingen op admini- stratief gebied. Hoewel enkele van deze omstandigheden (26) Zie het jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1994, paragraaf 4. 74. (27) Zie de jaarverslagen van de Rekenkamer over de begrotings- jaren 1994 en 1995, paragrafen 5. 42 — 5. 44 en paragrafen 6. 16 — 6. 19. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/61 blijven vertragingen met zich meebrengen. Soms kan de saldobetaling niet worden verricht omdat de betreffende autoriteiten het noodzakelijke jaarverslag niet hebben overgelegd of omdat de kwaliteit van dit verslag tekort schoot. 6. 50. Regelmatig brengen vertragingen of mislukkingen van een maatregel of project, die een groot deel van de financiële toewijzing van het OP vertegenwoordigen, de totale bijstandsverlening in gevaar. De financiële afwikke- ling hiervan ondervindt vertraging, in afwachting van de afronding van de wijzigingsprocedures. In Sardinië waren twee projecten die 28 % en 35 % van de totale kosten vertegenwoordigden, halverwege de periode nog niet van start gegaan. Het programma werd uiteindelijk pas in december 1997 gewijzigd, terwijl de behoefte om het te wijzigen al door verschillende partners vanaf het begin van de tenuitvoerlegging was geconstateerd. 6. 51. De afzonderlijke acties en projecten worden dik- wijls geconfronteerd met problemen die leiden tot een late start vergeleken met de plannen van de begunstigden. Het ontbreken van haalbaarheidsstudies en de acceptatie van deze plannen door de beheerders zonder ze aan de realiteit te toetsen liggen ten grondslag aan het optimisme van de plannen. Vertragingen komen dikwijls voor tijdens onteigeningsprocedures, aanbestedingsprocedures voor overheidsopdrachten, of milieueffectrapportages. 6. 52. De gedetailleerde analyse van de OP’s Sardinië en Corsica heeft het mogelijk gemaakt vast te stellen dat de vertragingen bij de uitvoering voortvloeiden uit de termij- nen die inherent zijn aan de procedures of aan de noodzaak om tot overeenkomsten tussen de verschillende partners te komen. Wat de belangrijkste maatregel van het OP Sardinië, de vergassingscentrale betreft, hadden de technische problemen bij de verwezenlijking van het pro- ject en die welke samenhingen met de terugkoppeling van het financieringsplan naar de bankpartners, het nog niet mogelijk gemaakt de formulering van het project te voltooien. Uiteindelijk werd de maatregel bij de wijziging van het programma in december 1997 geannuleerd. 6. 53. Bovendien doen zich vaak ook andere omstandig- heden voor die leiden tot vertragingen en kostenstijgin- gen, zoals onverwachte technische problemen, faillisse- menten van ondernemers, de noodzaak extra werkzaam- heden te verrichten, enz. Gezien deze omstandigheden of wijzigingen in gestelde prioriteiten zorgt de traagheid van de wijzigingsprocedures van de betrokken maatregelen voor nog meer vertragingen. De bij controles geconsta- teerde onregelmatige uitgaven kunnen ook leiden tot vertragingen, gezien de verplichting deze uitgaven uit de uitgavendeclaraties te verwijderen en te vervangen door uitgaven uit alternatieve projecten. Dat gold in Saksen- Anhalt, waar een groot investeringsproject ten belope van ongeveer 12 Mio ECU na een controle van de Reken- kamer moest worden vervangen. 7. CONCLUSIE 7. 1. Het blijkt nodig te zijn de opstelling van budgettaire prognoses te verbeteren teneinde onderbestedingen van kredieten te voorkomen en de omvang van de overschrij- vingen terug te brengen. 7. 2. De bepalingen inzake de begrotingsuitvoering van structurele acties, met name acties die betrekking hebben op de vastlegging in jaartranches, zouden moeten worden herzien, om de samenhang met het Financieel Reglement en met alle budgettaire bepalingen te garanderen. 7. 3. Bij de herziening van de bepalingen inzake de begrotings- en financiële uitvoering van structurele acties zou ernaar gestreefd moeten worden die bepalingen een- voudiger, doorzichtiger en minder log te maken. De voorstellen met betrekking tot de nieuwe verordeningen van de Structuurfondsen, die door de Commissie op 18 maart 1998 zijn voorgelegd, bevatten een vereenvoudi- ging op dit gebied, met name door de invoering van nieuwe voorschriften voor de vastlegging per tranche en voor indexering. 7. 4. Tot dusver wordt de financiële programmering van de CB’s en van de vormen van bijstandsverlening van de structurele acties opgesteld op basis van het in de finan- cieringsvooruitzichten voorgestelde schema van de jaar- lijkse uitgaven. Bij die aanpak kan heel moeilijk rekening worden gehouden met de uitvoerbaarheid ter plaatse, hetgeen leidt tot een vertekend beeld van de uitvoering van de acties tot bijstandsverlening. De financieringsplan- nen hebben in de praktijk weinig nut en worden vaak gewijzigd zonder dat ze overigens een betere weergave van de werkelijke uitvoeringsplannen van de acties zijn. De concentratie van de bedragen van de jaarperiodicitei- ten in de laatste jaren van de programmeringsperiode zou tot problemen kunnen leiden bij de afsluiting van de acties tot bijstandsverlening gedurende de periode 1994 — 1999 zodat de geconstateerde situatie bij de afsluiting van de acties tot bijstandsverlening van de voorgaande periodes wordt herhaald (28). Met het oog op de nieuwe periode 2000 — 2006 moet al het mogelijke worden gedaan om zich ervan te verzekeren dat de programme- ring werkelijk zin heeft en deel uitmaakt van een realis- tisch tijdschema. 7. 5. Een verbetering van de informatiesystemen bij de Commissie en in de lidstaten zou ertoe leiden dat alle partners beschikken over een betrouwbare en actuele kennis over de stand van zaken van de acties tot (28) Speciale verslagen inzake de afsluiting van de acties tot bijstandsverlening van het EFRO en D5b. C 347/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 bijstandsverlening en de acties die deel uitmaken van de communautaire medefinanciering (29). De verplichting om verslagen per kalenderjaar en niet per tranche op te stellen, zoals voorzien in de recente voorstellen voor een verordening, is een positief maar ontoereikend element indien de informatie van deze verslagen niet beter wordt geanalyseerd en gebruikt. Grotere doorzichtigheid van de financieringen van de SF’s zou een prioritaire doelstelling moeten zijn en te dien einde zou de technische informatie beter moeten worden aangewend. 7. 6. Om de voorschriften voor overmaking van de mid- delen aan de begunstigden doorzichtiger te maken, zou de Commissie met de lidstaten maatregelen moeten over- wegen om de financiële trajecten te verbeteren en de overmakingstermijnen op alle niveaus te verkorten, zoals reeds door de financiële controle was geadviseerd in het in 1992 over dit onderwerp opgestelde verslag (30). Indien veelvuldiger gebruik werd gemaakt van de rekening die in naam van de Commissie bij de nationale thesaurie is geopend voor het ter beschikking stellen van eigen midde- len (31), zou een vermindering van het aantal acties en bemiddelende instanties bij de overmakingen tussen de Commissie en de lidstaten het gevolg zijn. 7. 7. De oorzaken van de geconstateerde vertragingen bij de besteding van de communautaire kredieten geven aan dat de beheerssystemen van de SF’s nog kunnen worden verbeterd. De programmering, alsmede de evaluatie vooraf en de analyse van de uitvoerbaarheid van de acties tot bijstandsverlening en hun acties en projecten, zijn nog steeds matig. De verwerking van financiële gegevens op alle beheersniveaus neemt nog altijd veel tijd in beslag. Bij het opstellen van acties worden de termijnen voor de tenuitvoerlegging van de noodzakelijke procedures vaak onderschat. De communautaire beheersprocedures zijn over het algemeen log en traag, en gaan nog altijd moeilijk samen met de nationale procedures, met name op het niveau van de begroting. Gezien de geconstateerde tekortkomingen zou het partnerschap moeten worden versterkt en zou de rol en het functioneren van de toezichtcomite´s moeten worden herzien. 7. 8. Ondanks de in dit verslag vastgestelde tekortkomin- gen hebben de inspanningen van de Commissie en van vele nationale beheerders nadrukkelijke vermelding ver- diend. Deze inspanningen zouden moeten worden geïn- tensifieerd, met name in het kader van het partnerschap, teneinde het beheer van structurele acties te verbeteren. Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld te harer zitting van 23 september 1998. Voor de Rekenkamer Bernard FRIEDMANN President (29) Met name met het oog op informatie over de gefinancierde projecten die nauwkeuriger en gemakkelijker toegankelijk is (jaarverslag van de Europese Rekenkamer over het begrotingsjaar 1997, hoofdstuk 8 paragraaf 8. 66, betreffende de DAS). (30) SER (92) 1912 def. van 5. 11. 1992. Eindverslag over de financiële trajecten met betrekking tot de overmaking van de toewijzingen van de Structuurfondsen binnen de lidstaten. (31) Artikel 9 van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/63 Tabel 1 Jaarlijkse verdeling van de beschikbare middelen ter vastlegging van de Structuurfondsen en het FIOV voor de periode 1994-1999 Toewijzing van de Structuurfondsen aan de oude lidstaten (tegen prijzen 1992 en in milj. ecu) 1994 1995 1996 1997 1998 1999 1994-1999 Doelstelling 1 13 220 14 300 15 330 16 396 17 820 19 280 96 346 Doelstelling 2-5b 6 915 7 180 7 410 7 630 7 870 8 120 45 125 Totaal 20 135 21 480 22 740 24 026 25 690 27 400 141 471 globaal (in %) 14,23 % 15,18 % 16,07 % 16,98 % 18,16 % 19,37 % 100,00 % Doelstelling 1 (in %) 13,72 % 14,84 % 15,91 % 17,02 % 18,50 % 20,01 % 100,00 % Doelstelling 2-5b (in %) 15,32 % 15,91 % 16,42 % 16,91 % 17,44 % 17,99 % 100,00 % Bron: Conclusies van het Voorzitterschap. Europese Raad van Edinburgh van 11-12 december 1992 Toewijzing van de Structuurfondsen aan de nieuwe lidstaten (tegen prijzen 1995 en in milj. ecu) Doelstelling 1 Doelstelling 2-5b Doelstelling 6 Totaal 1995 1996 1997 1998 1999 1995-1999 32 728 131 891 34 749 138 921 37 765 147 949 39 782 159 980 42 798 166 184 3 822 741 1 006 4 747 globaal (in %) 18,77 % 19,40 % 19,99 % 20,64 % 21,19 % 100,00 % Doelstelling 1 (in %) 17,39 % 18,48 % 20,11 % 21,20 % 22,83 % 100,00 % Doelstelling 2-5b (in %) 19,05 % 19,60 % 20,02 % 20,46 % 20,88 % 100,00 % Doelstelling 6 (in %) 17,68 % 18,62 % 19,84 % 21,46 % 22,40 % 100,00 % Bron: Besluit van de Raad van 1. 1. 1995 houdende aanpassing van de documenten betreffende de toetreding van nieuwe lidstaten tot de EU (PB L 1 van 1. 1. 1995, blz. 1). Vergelijking van de uit hoofde van de CB’s beschikbare middelen, voor de gehele periode 1994-1999, met de uitvoering per doelstelling en per lidstaat (EU-12) Tabel 2 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal (milj. ecu) Ver. Koninkr. Totaal 748,5 457,8 349,7 267,6 46,7 % 35,7 % 76,4 % 58,4 % 13 985,3 8 554,0 8 447,3 6 754,6 60,4 % 14 333,9 8 767,2 8 530,0 6 129,8 59,5 % 26 965,8 16 493,4 17 634,6 13 553,2 65,4 % 2 245,4 1 373,4 967,9 821,3 43,1 % 5 762,3 3 524,4 3 612,6 3 192,3 62,7 % 15 236,2 9 319,1 8 608,2 5 072,9 56,5 % 153,8 94,1 57,7 51,1 37,5 % 14 333,9 8 767,2 9 870,6 7 952,4 68,9 % 2 419,7 1 480,0 1 490,9 1 117,2 61,6 % 96 184,9 58 830,5 59 569,5 44 912,5 61,9 % 48,3 % 42,8 % 50,3 % 36,6 % 55,4 % 33,3 % 33,3 % 55,5 % 46,2 % 46,7 % 98,8 % 97,3 % 106,9 % 70,5 % 102,5 % 92,4 % 61,3 % 112,6 % 100,7 % 101,3 % 79,0 % 69,9 % 82,2 % 59,8 % 90,6 % 54,4 % 54,4 % 90,7 % 75,5 % 76,3 % 349,4 222,2 226,0 152,4 64,7 % 123,0 78,0 86,1 63,4 70,0 % 1 604,8 1 019,2 1 056,9 720,2 65,9 % 2 474,8 1 571,5 1 263,5 842,0 51,1 % 3 866,4 2 454,9 2 320,3 1 685,3 60,0 % 1 498,2 951,3 936,3 524,8 15,4 9,7 15,7 9,2 62,5 % 101,9 % 666,2 420,2 361,6 238,0 54,3 % 4 693,4 2 979,7 2 704,4 2 011,7 57,6 % 15 291,6 9 706,7 8 970,8 6 246,8 58,7 % 43,6 % 51,6 % 44,9 % 34,0 % 43,6 % 35,0 % 59,8 % 35,7 % 42,9 % 40,9 % 101,7 % 110,4 % 103,7 % 80,4 % 94,5 % 98,4 % 160,6 % 86,1 % 90,8 % 92,4 % 68,6 % 81,3 % 70,7 % 53,6 % 68,7 % 55,2 % 94,3 % 56,6 % 67,5 % 64,4 % 476,5 303,1 297,8 308,4 196,2 189,7 1 990,0 1 265,7 1 038,9 1 888,6 1 201,2 1 135,9 3 282,2 2 087,6 1 706,1 1 757,4 1 117,8 1 085,8 23,6 15,0 14,1 1 105,7 703,3 680,9 3 460,5 2 201,0 2 603,1 14 292,9 9 090,9 8 752,2 235,7 170,5 874,1 882,1 1 361,8 498,8 13,3 583,1 1 688,8 6 308,2 62,5 % 61,5 % 52,2 % 60,1 % 52,0 % 61,8 % 59,7 % 61,6 % 75,2 % 61,2 % Doelstelling 1 1994-1999 Doelstelling 1 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Doelstelling 2 1994-1999 Doelstelling 2 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Doelstelling 3 en 4 1994-1999 Doelstelling 3 en 4 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Doelstelling 3 + 4 Betalingen 1994-1997 Doelstelling 3 + 4 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 C 3 4 7 6 4 / N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n 1 6. 1 1. 9 8 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal (milj. ecu) Ver. Koninkr. Totaal 49,5 % 55,3 % 43,9 % 46,7 % 41,5 % 28,4 % 56,3 % 52,7 % 48,8 % 44,1 % 98,3 % 96,7 % 82,1 % 94,6 % 81,7 % 97,1 % 93,9 % 96,8 % 118,3 % 96,3 % 77,8 % 86,9 % 69,1 % 73,4 % 65,2 % 44,6 % 88,5 % 82,9 % 76,7 % 69,4 % 174,0 130,0 1. 093,3 333,7 1 783,2 696,1 39,9 120,8 369,6 4 740,6 116,1 86,6 726,2 221,0 1 184,6 462,4 26,5 79,5 245,5 3 148,3 105,4 80,0 77,8 61,8 683,9 533,2 165,2 142,6 1 123,6 817,1 372,1 239,5 16,5 15,2 39,3 21,0 126,6 2 710,4 97,2 2 007,6 60,6 % 59,8 % 62,6 % 49,5 % 63,0 % 53,5 % 41,4 % 32,6 % 34,2 % 57,2 % 46,0 % 47,6 % 48,8 % 42,7 % 45,8 % 34,4 % 38,0 % 17,4 % 26,3 % 42,3 % 90,8 % 89,8 % 94,2 % 74,8 % 94,8 % 80,5 % 62,3 % 49,5 % 51,6 % 86,1 % 68,9 % 71,4 % 73,4 % 64,5 % 69,0 % 51,8 % 57,3 % 26,4 % 39,6 % 63,8 % 25,1 16,6 24,7 19,6 143,2 95,1 69,9 58,2 76,3 50,5 37,8 28,9 122,5 81,1 82,3 65,9 194,4 128,9 94,9 66,4 137,6 91,3 47,6 25,6 1,1 0,9 1,1 0,3 47,7 31,6 15,6 12,7 90,8 60,1 45,4 40,9 838,8 556,1 419,2 318,5 98,6 % 48,8 % 49,5 % 67,2 % 48,8 % 34,6 % 98,0 % 32,6 % 50,0 % 50,0 % 78,2 % 40,7 % 37,8 % 53,8 % 34,2 % 18,6 % 29,4 % 26,5 % 45,0 % 38,0 % 149,0 % 73,5 % 74,7 % 101,5 % 73,6 % 52,2 % 120,1 % 49,3 % 75,5 % 75,4 % 118,3 % 61,2 % 57,1 % 81,2 % 51,5 % 28,0 % 36,0 % 40,1 % 68,0 % 57,3 % Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Doelstelling 5a (landbouw) 1994-1999 Doelstelling 5a (landbouw) 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Doelstelling 5a (visserij) 1994-1999 Doelstelling 5a (visserij) 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997. 1 6 1 1 9 8. N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n C 3 4 7 / 6 5 België Denemarken Duitsland Griekenland Spanje Frankrijk Ierland Italië Luxemburg Nederland Portugal 78,9 51,2 24,9 14,8 31,6 % 55,3 35,9 24,2 20,5 43,7 % 1 257,3 816,0 719,3 531,1 57,2 % 680,4 441,6 425,7 331,2 62,6 % 2 293,3 1 488,3 1 170,2 870,2 51,0 % 923,3 599,2 278,8 136,4 30,2 % 6,1 4,0 2,6 2,0 42,8 % 153,7 99,8 62,3 44,5 40,5 % (milj. ecu) Ver. Koninkr. Totaal 837,2 543,3 358,0 250,9 42,8 % 6 285,7 4 079,1 3 065,9 2 201,6 48,8 % 18,7 % 37,1 % 42,2 % 48,7 % 37,9 % 14,8 % 32,6 % 29,0 % 30,0 % 35,0 % 48,6 % 67,4 % 88,1 % 96,4 % 78,6 % 46,5 % 65,9 % 62,4 % 65,9 % 75,2 % 28,8 % 57,1 % 65,1 % 75,0 % 58,5 % 22,8 % 50,3 % 44,6 % 46,2 % 54,0 % 1 852,4 1 167,0 1 028,6 770,0 55,5 % 759,9 491,8 447,6 374,5 58,9 % 20 007,0 12 431,6 11 983,9 9 442,1 59,9 % 14 333,9 8 767,2 8 530,0 6 129,8 59,5 % 32 465,8 20 009,8 20 707,2 15 816,9 63,8 % 13 664,9 8 717,7 7 383,0 5 622,2 54,0 % 5 762,3 3 524,4 3 612,6 3 192,3 62,7 % 20 248,8 12 541,1 11 328,9 6 497,9 55,9 % 86,1 56,1 50,0 40,0 58,1 % 2 247,9 1 428,5 1 217,4 950,4 54,2 % 14 333,9 8 767,2 9 870,6 7 952,4 68,9 % 11 871,2 137 634,5 85 411,6 83 488,2 61 995,3 60,7 % 7 509,6 7 328,4 5 206,7 61,7 % 41,6 % 49,3 % 47,2 % 42,8 % 48,7 % 41,1 % 55,4 % 32,1 % 46,4 % 42,3 % 55,5 % 43,9 % 45,0 % 88,1 % 91,0 % 96,4 % 97,3 % 103,5 % 84,7 % 102,5 % 90,3 % 89,1 % 85,2 % 112,6 % 97,6 % 97,7 % 66,0 % 76,1 % 76,0 % 69,9 % 79,0 % 64,5 % 90,6 % 51,8 % 71,3 % 66,5 % 90,7 % 69,3 % 72,6 % Doelstelling 5b 1994-1999 Doelstelling 5b 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Totaal Ramingen 1994-1999 Totaal Ramingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1999 Vastleggingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Betalingen 1994-1997/Ramingen 1994-1997 Bron: Overzicht van de Europese Rekenkamer op basis van het SINCOM. C 3 4 7 6 6 / N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n 1 6. 1 1. 9 8 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/67 Vergelijking van de uit hoofde van de CB’s beschikbare middelen, voor de gehele periode, met de uitvoering per doelstelling en per lidstaat (EU-3) Tabel 3 Oostenrijk Finland Zweden Totaal (milj. ecu) Doelstelling 1 1995-99 Doelstelling 1 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 Doelstelling 2 1995-99 Doelstelling 2 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 171,5 93,9 83,76 55,74 48,9 % 32,5 % 89,2 % 59,4 % 104,4 60,9 77,2 57,2 171,5 93,9 83,76 55,74 48,9 % 32,5 % 89,2 % 59,4 % 459,1 266,4 292,2 194,0 165,4 96,2 109,3 73,3 189,3 109,3 105,8 63,6 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 73,9 % 66,1 % 55,9 % 63,6 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 54,8 % 44,3 % 33,6 % 42,3 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 126,6 % 113,6 % 96,8 % 109,7 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 93,9 % 76,2 % 58,2 % 72,8 % Doelstellingen 3 en 4 1995-99 Doelstellingen 3 en 4 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Doelstelling 3 + 4 Betalingen 1995-97 Doelstelling 3 + 4 408,3 238,8 298,0 219,0 354,1 218,1 212,7 132,3 537,6 312,6 203,1 123,8 1 300,0 769,4 713,8 475,1 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 73,0 % 60,1 % 37,8 % 54,9 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 53,6 % 37,4 % 23,0 % 36,5 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 124,8 % 97,6 % 65,0 % 92,8 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 91,7 % 60,7 % 39,6 % 61,8 % Doelstellig 5a (landbouw) 1995-99 Doelstelling 5a (landbouw) 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 399,0 232,8 207,5 189,1 342,3 198,3 181,9 166,7 173,7 101 54,0 48,7 915,0 532,1 443,5 404,5 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 52,0 % 53,1 % 31,1 % 48,5 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 47,4 % 48,7 % 28,1 % 44,2 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 89,1 % 91,7 % 53,5 % 83,3 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 81,2 % 84,0 % 48,2 % 76,0 % C 347/68 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 Doelstelling 5a (visserij) 1995-99 Doelstelling 5a (visserij) 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 Oostenrijk Finland Zweden Totaal (milj. ecu) 2,1 1,2 2,0 1,0 23,8 13,6 23,0 18,4 41,4 24,0 40,2 32,0 67,2 38,9 65,2 51,4 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 96,8 % 96,7 % 97,2 % 97,0 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 48,4 % 77,3 % 77,4 % 76,5 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 162,7 % 168,9 % 167,2 % 167,7 % Bealingen 1995-97/Ramingen 1995-97 81,3 % 135,1 % 133,1 % 132,2 % Doelstelling 5b 1995-99 Doelstelling 5b 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 424,9 247,9 179,6 137,2 201 104,5 85,9 54,3 142,7 83,0 69,5 40,0 768,5 435,4 335,1 231,5 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 42,3 % 42,8 % 48,7 % 43,6 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 32,3 % 27,0 % 28,0 % 30,1 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 72,5 % 82,3 % 83,8 % 77,0 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 55,3 % 52,0 % 48,2 % 53,2 % Doelstelling 6 1995-99 Doelstelling 6 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 475,9 263,9 272,3 163,7 260,7 146,0 80,1 60,0 736,6 410,0 352,4 223,8 57,2 % 30,7 % 47,8 % 34,4 % 23,0 % 30,4 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 103,2 % 54,8 % 86,0 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 62,0 % 41,1 % 54,6 % Totaal ramingen 1995-99 Totaal ramingen 1995-97 Vastleggingen 1995-97 Betalingen 1995-97 1 510,2 1 562,5 1 345,4 4 417,9 875,5 848,1 659,2 894,6 885,1 608,6 775,9 552,7 368,1 2 546,1 2 285,9 1 636,0 Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-99 56,2 % 56,6 % 41,1 % 51,7 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-99 43,7 % 39,0 % 27,4 % 37,0 % Vastleggingen 1995-97/Ramingen 1995-97 96,9 % 98,9 % 71,2 % 89,8 % Betalingen 1995-97/Ramingen 1995-97 75,3 % 68,0 % 47,4 % 64,3 % Bron: Overzicht van de Europese Rekenkamer op basis van het SINCOM. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/69 Vergelijking van de uit hoofde van de communautaire initiatieven beschikbare middelen, voor de gehele periode 1994-99, met de begrotingsuitvoering per initiatief en per jaar Tabel 4 Jaar van de vastlegging (milj. ecu) 94 95 96 97 94-97 98 99 Totaal Interreg II Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 438,9 0,0 0,0 508,0 557,9 227,7 523,0 752,0 423,5 551,8 2 021,6 747,4 793,3 458,6 1 768,5 357,6 1 008,8 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 58,9 % 89,1 % 87,5 % 87,5 % Betalingen/ramingen 0,0 % 24,1 % 44,3 % 49,9 % 49,9 % 3 562,3 1 768,5 1 008,8 49,6 % 28,3 % Leader II Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 217,0 0,3 0,0 244,9 468,5 132,7 257,9 251,7 133,6 273,9 157,8 104,1 993,8 878,3 370,4 Vastleggingen/ramingen 0,1 % 101,5 % 100,1 % 88,4 % 88,4 % Betalingen/ramingen 0,0 % 28,7 % 37,0 % 37,3 % 37,3 % 379,2 404,2 1 777,2 878,3 370,4 49,4 % 20,8 % ADAPT Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 207,9 0,0 0,0 231,7 307,7 152,6 244,9 222,4 87,0 260,9 125,4 147,9 945,3 655,5 387,5 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 70,0 % 77,5 % 69,3 % 69,3 % Betalingen/ramingen 0,0 % 34,7 % 35,0 % 41,0 % 41,0 % 339,8 361,4 1 646,4 655,5 387,5 39,8 % 23,5 % KMO Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 147,0 0,0 0,0 158,8 203,5 67,7 176,9 181,9 88,7 190,0 133,3 123,6 672,7 518,8 280,1 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 66,6 % 79,9 % 77,1 % 77,1 % Betalingen/ramingen 0,0 % 22,1 % 32,4 % 41,6 % 41,6 % 203,5 216,2 1 092,5 URBAN Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 107,1 0,0 0,0 121,7 157,4 58,1 124,2 215,0 108,1 129,5 118,1 75,6 482,6 490,5 241,9 199,5 212,5 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 68,8 % 105,5 % 101,6 % 101,6 % Betalingen/ramingen 0,0 % 25,4 % 47,1 % 50,1 % 50,1 % PESCA Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 38,1 23,7 11,8 42,1 29,4 5,3 44,6 134,6 20,6 47,4 21,5 33,8 172,2 209,1 71,6 62,7 66,6 Vastleggingen/ramingen 62,2 % 66,2 % 150,4 % 121,4 % 121,4 % Betalingen/ramingen 31,1 % 21,4 % 30,3 % 41,6 % 41,6 % Rechar II Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 95,1 0,0 0,0 102,7 172,5 75,6 108,6 119,9 61,6 116,7 113,3 75,4 423,1 405,8 212,7 20,3 21,6 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 87,2 % 95,5 % 95,9 % 95,9 % Betalingen/ramingen 0,0 % 38,2 % 44,8 % 50,3 % 50,3 % 518,8 280,1 47,5 % 25,6 % 894,5 490,5 241,9 54,8 % 27,0 % 301,5 209,1 71,6 69,4 % 23,7 % 465,0 405,8 212,7 87,3 % 45,7 % C 347/70 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 (milj. ecu) Jaar van de vastlegging 94 95 96 97 94-97 98 99 Totaal Resider II Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 120,9 4,3 1,3 131,5 172,8 77,0 139,1 134,4 79,6 179,6 105,1 62,1 571,0 416,6 220,0 19,3 20,5 Vastleggingen/ramingen 3,5 % 70,2 % 79,6 % 73,0 % 73,0 % Betalingen/ramingen 1,1 % 31,0 % 40,3 % 38,5 % 38,5 % RETEX Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 122,7 0,3 0,1 134,5 164,8 75,4 139,9 154,4 67,8 148,2 85,8 56,8 545,4 405,3 200,1 30,9 32,9 Vastleggingen/ramingen 0,2 % 64,2 % 80,5 % 74,3 % 74,3 % Betalingen/ramingen 0,1 % 29,4 % 36,1 % 36,7 % 36,7 % 610,9 416,6 220,0 68,2 % 36,0 % 609,2 405,3 200,1 66,5 % 32,8 % Werkgelegen- heid Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 220,7 201,2 100,6 256,9 107,7 53,6 262,5 263,1 170,3 294,8 246,6 866,8 571,2 277,6 1 017,7 407,6 433,1 1 858,5 Vastleggingen/ramingen 91,2 % 64,7 % 77,3 % 85,2 % 85,2 % Betalingen/ramingen 45,6 % 32,3 % 43,9 % 56,1 % 56,1 % Konver Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 125,5 0,0 0,0 135,5 238,2 87,3 138,8 133,0 95,1 147,2 191,4 68,7 547,0 562,7 251,1 91,0 96,8 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 91,3 % 92,9 % 102,9 % 102,9 % Betalingen/ramingen 0,0 % 33,5 % 45,6 % 45,9 % 45,9 % REGIS II Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 85,9 0,0 0,0 92,7 58,8 22,0 99,1 158,0 135,6 105,3 90,6 55,8 383,0 307,4 213,4 112,4 119,6 Vastleggingen/ramingen 0,0 % 32,9 % 78,1 % 80,3 % 80,3 % Betalingen/ramingen 0,0 % 12,3 % 56,7 % 55,7 % 55,7 % PEACE Ramingen Vastleggingen 1994-97 Betalingen 1994-97 Vastleggingen/ramingen Betalingen/ramingen 0,0 0,0 0,0 66,0 27,4 13,7 118,0 119,0 95,6 41,7 53,3 81,2 303,1 176,3 136,5 41,5 % 66,8 % 58,1 % 58,1 % 20,7 % 30,1 % 45,0 % 45,0 % 866,8 571,2 46,6 % 30,7 % 734,9 562,7 251,1 76,6 % 34,2 % 615,0 307,4 213,4 50,0 % 34,7 % 303,1 176,3 136,5 58,1 % 45,0 % Totaal Ramingen 1 926,8 2 227,0 2 377,5 2 547,2 9 078,6 2 613,6 2 778,8 14 471,1 Vastleggingen 1994-97 229,7 2 666,7 2 816,0 1 949,1 7 661,5 Betalingen 1994-97 113,9 1048,9 1 513,2 1 489,3 4 165,3 Vastleggingen/ramingen 11,9 % 69,7 % 87,5 % 84,4 % 84,4 % Betalingen/ramingen 5,9 % 28,0 % 41,0 % 45,9 % 45,9 % 7 661,5 4 165,3 52,9 % 28,8 % Bron: Overzicht van de Europese Rekenkamer op basis van het SINCOM. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/71 Begrotingsuitvoering van de structurele acties gedurende de begrotingsjaren 1994-1997 (1) Tabel 5 Definitieve begroting na GAB en over- schrijvingen Besteding Bestedings- graad van de definitieve begroting (%) Bedrag (milj. ecu) Annuleringen aan het eind van het begrotingsjaar (a) (b) (c) (d) VASTLEGGINGEN 1994 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 3 301,5 379,9 9 769,4 5 841,2 1 949,1 305,9 3 300,4 379,8 9 727,7 5 564,3 251,9 244,4 Cohesiefonds Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties 21 547,0 1 853,1 23 400,1 19 468,5 1 853,1 21 321,6 VASTLEGGINGEN 1995 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties VASTLEGGINGEN 1996 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties VASTLEGGINGEN 1997 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties 3 374,1 451,3 10 684,4 6 710,7 2 915,8 271,8 24 408,1 2 152,0 89,8 26 649,9 3 772,0 450,4 11 883,7 7 150,1 2 988,5 342,0 26 587,4 2 444,0 108,0 29 139,4 4 026,1 490,7 12 989,7 7 639,1 3 173,4 305,7 28 624,7 2 749,0 108,0 31 481,7 3 348,30 451,2 10 566,1 5 125,3 2 666,7 111,9 22 269,5 2 152,0 89,8 24 511,3 3 772,0 337,2 11 862,5 7 150,1 2 819,4 199,4 26 141,2 2 443,9 87,1 28 672,2 4 026,1 369,0 12 983,1 7 639,1 1 949,1 263,9 27 230,3 2 748,9 102,5 30 081,7 99,97 99,97 99,57 95,26 12,92 79,90 90,35 100,00 91,12 99,24 99,99 98,89 76,37 91,46 41,17 91,24 100,00 100,00 91,97 100,00 74,87 99,82 100,00 94,34 58,30 98,32 100,00 80,63 98,40 100,00 75,20 99,95 100,00 61,42 86,33 95,13 100,00 94,92 95,55 1,1 0,1 41,7 272,3 1 383,7 40,5 1 739,4 0,1 1 739,5 25,8 0,0 118,3 1 581,1 228,7 114,0 2 068,0 0,0 0,0 2 068,0 0,0 113,2 21,2 0,0 169,2 142,6 441,5 0,1 20,9 462,5 0,0 121,7 6,6 0,0 1 224,3 41,3 1 393,9 0,1 5,5 1 399,5 (1) De Kamer geeft in haar jaarverslagen overzichten met meer details over de begrotingsuitvoering van de structurele acties. % (d)/(a) (e) 0,03 0,03 0,43 4,66 70,99 13,24 8,07 0,00 7,43 0,76 0,01 1,11 23,56 7,84 41,95 8,47 0,00 0,00 7,76 0,00 25,13 0,18 0,00 5,66 41,70 1,66 0,00 19,37 1,59 0,00 24,80 0,05 0,00 38,58 13,51 4,87 0,00 5,08 4,45 C 347/72 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen Definitieve begroting na GAB en over- schrijvingen Besteding Bestedings- graad van de definitieve begroting (%) 16. 11. 98 (milj. ecu) Annuleringen aan het eind van het begrotingsjaar Bedrag BETALINGEN 1994 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Overige Cohesiefonds Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties BETALINGEN 1995 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Overige Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties BETALINGEN 1996 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Overige Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties BETALINGEN 1997 EOGFL-Oriëntatie FIOV (visserij) EFRO ESF Communautaire initiatieven Overgangsmaatregelen, enz. Verordening (EEG) nr. 3575/90 Overige Cohesiefonds Mechanisme EER Subtotaal „Structuurfondsen” Totaal structurele acties (a) (b) (c) (d) 2 778,9 537,0 8 087,4 5 454,1 2 059,4 487,0 416,0 174,1 19 993,9 1 743,4 21 737,3 2 935,2 518,1 9 627,2 5 851,6 2 291,5 386,7 165,1 106,5 21 881,9 1 750,0 89,8 23 721,7 3 859,4 545,1 10 663,1 6 035,9 2 115,2 314,7 148,7 49,2 23 731,3 1 919,3 108,0 25 758,6 3 580,0 486,9 11 522,6 6 143,4 1 858,6 267,3 87,3 49,9 23 996,0 2 326,0 102,5 26 424,5 2 498,9 395,0 6 410,8 4 144,8 849,2 319,7 176,8 55,7 14 850,9 916,0 15 767,0 2 530,6 248,1 8 373,6 4 734,1 1 337,8 193,8 36,3 48,5 17 502,8 1 699,3 89,8 19 292,0 3 360,3 421,6 10 610,3 6 035,9 1 691,4 188,5 119,5 40,0 22 467,5 1 872,2 87,1 24 426,8 3 580,0 486,9 11 521,4 6 143,4 1 677,3 171,4 41,2 10,9 23 632,5 2 323,0 102,5 26 058,0 89,92 73,56 79,27 75,99 41,24 65,65 42,50 32,00 74,28 52,54 72,53 86,21 47,87 86,98 80,90 58,38 50,14 21,99 45,55 79,99 97,11 100,00 81,33 87,07 77,34 99,50 100,00 79,96 59,90 80,36 81,39 94,67 97,55 80,63 94,83 100,00 100,00 99,99 100,00 90,25 64,12 47,19 21,91 98,49 99,87 100,00 98,61 223,1 142,0 1 676,6 1 099,7 1 025,9 157,3 126,1 51,9 4 502,6 827,4 5 330,0 404,6 270,1 1 253,6 1 113,1 953,7 192,8 128,8 58,0 4 374,7 50,7 0,0 4 425,4 499,1 123,5 52,8 0,0 423,8 126,2 0,0 2,0 1 227,4 47,1 20,9 1 295,5 0,0 0,0 1,2 0,0 181,3 95,9 46,1 38,9 363,4 3,0 0,0 366,4 % (d)/(a) (e) 8,03 26,44 20,73 20,16 49,82 32,30 30,31 29,83 22,52 47,46 24,52 13,79 52,13 13,02 19,02 41,62 49,86 78,01 54,45 19,99 2,89 0,00 18,66 12,93 22,66 0,50 0,00 20,04 40,10 0,00 4,03 5,17 2,45 19,37 5,03 0,00 0,00 0,01 0,00 9,75 35,88 52,81 78,09 1,51 0,13 0,00 1,39 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/73 Tabel 6 Financiële vooruitzichten — rubriek 2 (duizend ecu) Structuurfondsen 1994 1995 1996 1997 1. Aanwijzing op de begroting van het jaar 21 323 000 24 069 000 26 579 000 28 620 000 2. Uitvoering 19 245 723 21 937 911 26 078 201 27 226 145 3. Niet-uitgevoerde kredieten (1-2) 2 077 277 2 131 089 4. Naar n+1 overgedragen kredieten 339 147 70 629 5. Vervallen kredieten (3-4) 1 738 130 2 060 460 6. Van n−1 naar n overgedragen kredieten 7. Uitvoering van overgedragen kredieten 8. Niet-uitgevoerde overgedragen kredieten 9. Vrijmakingen, exclusief wederopvoering 339 147 331 601 7 546 5 445 500 799 4 648 496 151 70 629 63 038 7 591 41 606 1 393 855 1 393 855 4 648 4 648 0 38 970 10. Niet-aangewend totaal (5+8+9) 1 738 130 2 073 451 545 348 1 432 825 Cohesiefonds 1993 1994 1995 1996 1997 1. Aanwijzing op de begroting van het jaar 1 565 000 1 853 000 2 152 000 2 444 000 2 749 000 2. Uitvoering 1 564 645 1 852 963 2 151 972 2 443 933 2 748 925 3. Niet-uitgevoerde kredieten (1-2) 4. Naar n+1 overgedragen kredieten 5. Vervallen kredieten (3-4) 6. Van n−1 naar n overgedragen kredieten 7. Uitvoering van overgedragen kredieten 8. Niet-uitgevoerde overgedragen kredieten 9. Vrijmakingen, exclusief wederopvoering 355 136 219 10. Niet-aangewend totaal (5+8+9) 219 37 0 37 136 121 16 5 58 28 0 28 0 0 0 67 0 67 0 0 0 75 0 75 0 0 0 10 489 10 517 16 718 16 785 100 589 100 664 Financieel mechanisme EER 1. Aanwijzing op de begroting van het jaar 2. Uitvoering 3. Niet-aangewend totaal 1995 108 000 90 000 18 000 1996 108 000 87 000 21 000 1997 108 000 102. 500 5 500 Structurele acties 1994 1995 1996 1997 1998 1999 Financiële vooruitzichten 23 176 000 26 329 000 29 131 000 31 477 000 33 461 000 39 025 000 Aanwijzing op de begroting 23 176 000 26 329 000 29 131 000 31 477 000 33 461 000 Netto aanwending 21 437 812 24 227 032 28 547 867 29 938 011 Niet-aangewende toewijzing 1 738 188 2 101 968 583 133 1 538 989 Bron: Commissie. Aanpassingen financiële vooruitzichten. C 347/74 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 Effect van de aanpassingen van de financiële vooruitzichten aan de uitvoeringsvoorwaarden Tabel 7 Kredieten voor vastleggingen (Mio ECU) Structuurfondsen 1995 1996 1997 1998 1999 Aanpassing 1996 Aanpassing 1997 Aanpassing 1998 Aanpassing 1999 TOTAAL 869 869 380 1 000 −500 869 1 249 500 693 1 045 1 433 3 171 Cohesiefonds 1995 1996 1997 1998 1999 Aanpassing 1997 Aanpassing 1998 Aanpassing 1999 TOTAAL 11 11 17 101 118 De Commissie heeft een aanpassing van 5 miljoen ecu voorgesteld uit hoofde van het financieel mechanisme EER Structurele acties 1995 1996 1997 1998 1999 Kredieten voor betalingen Aanpassing 1996 Aanpassing 1997 Aanpassing 1998 Aanpassing 1999 TOTAAL 935 696 186 434 633 −300 173 632 300 300 935 882 767 1 405 Tabel 8 Vergelijking van de oorspronkelijke financiële plannen met de plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 (periode 1994-1996) Oorspronkelijke financiële plannen Huidige financiële plannen Verschil tussen de financiële plannen (ecu) Ratio huidige plannen/oorspronkelijke plannen Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF België Denemarken Duitsland Spanje Frankrijk Italië Luxemburg 1994 1995 1996 Totaal 1994 1995 1996 Totaal 1994 1995 1996 Totaal 51 000 250 53 000 250 55 999 500 160 000 000 41 440 500 43 068 500 45 511 500 130 020 500 9 559 750 9 931 750 10 488 000 29 979 500 4 526 261 10 785 161 118 218 058 133 529 480 1 214 500 5 199 971 104 208 719 110 623 190 3 311 761 5 585 190 14 009 339 22 906 290 −46 473 989 −42 215 089 62 218 558 −26 470 520 −40 226 000 −37 868 529 58 697 219 −19 397 310 17 796 000 18 565 000 19 639 000 56 000 000 14 051 000 14 657 000 15 502 000 44 210 000 3 745 000 3 908 000 4 137 000 11 790 000 1 553 000 21 990 000 30 560 000 54 103 000 1 500 000 19 731 000 22 511 000 43 742 000 53 000 2 259 000 8 049 000 10 361 000 −16 243 000 3 425 000 10 921 000 −1 897 000 −12 551 000 5 074 000 7 009 000 −468 000 −6 247 989 −4 346 560 3 521 339 −7 073 210 −3 692 000 −1 649 000 3 912 000 −1 429 000 233 210 000 243 011 000 256 781 000 733 002 000 164 000 000 170 341 000 179 341 000 513 682 000 69 210 000 72 670 000 77 440 000 219 320 000 25 271 004 105 609 000 572 498 000 703 378 004 13 230 004 57 753 000 409 976 000 480 959 004 12 041 000 −207 938 996 −150 769 996 47 856 000 −137 402 000 −112 588 000 230 635 000 315 717 000 −32 722 996 −29 623 996 162 522 000 222 419 000 −57 169 000 −24 814 000 85 082 000 3 099 000 360 000 312 1994 373 999 614 1995 1996 395 999 288 Totaal 1 129 999 214 277 100 000 288 000 000 305 000 000 870 100 000 82 900 312 85 999 614 90 999 288 259 899 214 205 203 512 262 646 028 522 127 158 989 976 699 167 146 973 201 164 999 413 071 672 781 383 644 38 056 539 −154 796 800 −109 953 027 −86 835 001 61 481 029 −111 353 586 108 071 672 109 055 486 126 127 870 −88 716 356 208 593 055 −140 022 515 −44 843 773 −24 518 585 18 056 198 −51 306 159 561 425 401 584 402 499 617 372 097 464 840 201 1994 479 362 500 1995 1996 508 357 299 Totaal 1 763 199 997 1 452 560 000 108 265 494 164 124 497 96 585 200 105 039 999 219 764 876 289 904 263 109 014 798 1 127 558 014 1 011 424 700 310 639 997 1 581 586 774 1 339 455 070 55 859 003 −397 300 904 −356 574 707 70 139 387 −294 498 236 −259 597 624 116 133 314 503 067 401 510 185 917 242 131 704 −181 613 223 −113 104 930 1994 1995 1996 Totaal 1994 1995 1996 Totaal 210 737 000 219 634 000 253 629 000 684 000 000 166 687 000 173 712 000 201 921 000 542 320 000 44 050 000 45 922 000 51 708 000 141 680 000 11 145 391 19 126 607 493 740 620 524 012 618 10 312 790 12 509 621 377 261 230 400 083 641 832 601 −199 591 609 −156 374 210 6 616 986 −200 507 393 −161 202 379 116 479 390 175 340 230 240 111 620 123 928 977 −159 987 382 −142 236 359 2 000 000 2 000 000 3 000 000 7 000 000 1 723 000 1 723 000 2 583 000 6 029 000 277 000 277 000 417 000 971 000 899 532 517 669 3 920 241 5 337 442 714 997 378 496 3 467 149 4 560 642 184 535 139 173 453 092 776 800 −1 100 468 −1 482 331 920 241 −1 662 558 −1 008 003 −1 344 504 884 149 −1 468 358 −40 726 197 −34 900 612 7 118 516 −68 508 293 −43 217 399 −39 305 014 64 771 390 −17 751 023 −92 465 −137 827 36 092 −194 200 8,87 % 20,35 % 34,64 % 2,93 % 56,24 % 12,07 % 211,11 % 228,97 % 133,57 % 76,41 % 85,08 % 83,46 % 8,73 % 1,42 % 10,68 % 57,80 % 118,45 % 134,62 % 155,61 % 145,21 % 194,56 % 87,88 % 98,94 % 96,61 % 10,84 % 43,46 % 8,07 % 17,40 % 65,85 % 33,90 % 222,95 % 228,60 % 209,87 % 93,63 % 101,41 % 95,96 % 57,00 % 70,23 % 45,91 % 60,32 % 71,49 % 69,85 % 131,85 % 135,43 % 119,84 % 80,26 % 89,80 % 87,61 % 29,23 % 49,61 % 57,83 % 23,29 % 66,77 % 45,85 % 182,64 % 198,96 % 106,53 % 77,95 % 92,21 % 89,70 % 6,19 % 7,20 % 5,29 % 8,71 % 1,89 % 14,41 % 194,67 % 186,84 % 225,26 % 87,47 % 73,77 % 76,61 % 44,98 % 25,88 % 66,62 % 41,50 % 50,24 % 21,97 % 130,67 % 134,23 % 108,66 % 80,00 % 75,65 % 76,25 %. 1 6 1 1 9 8. N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n C 3 4 7 / 7 5 Oorspronkelijke financiële plannen Huidige financiële plannen Verschil tussen de financiële plannen (ecu) Ratio huidige plannen/oorspronkelijke plannen Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF Totaal SF EFRO ESF Nederland 1994 1995 1996 Totaal 95 960 000 99 090 000 104 950 000 300 000 000 66 940 000 67 880 000 71 160 000 205 980 000 29 020 000 31 210 000 33 790 000 94 020 000 11 554 342 26 279 204 186 289 913 224 123 459 672 745 10 398 319 132 900 530 143 971 594 10 881 597 15 880 885 53 389 383 80 151 865 −84 405 658 −72 810 796 81 339 913 −75 876 541 −66 267 255 −57 481 681 61 740 530 −62 008 406 Verenigd Koninkrijk 681 998 000 710 001 000 750 001 000 1994 511 607 000 1995 532 642 000 562 631 000 1996 Totaal 2 142 000 000 1 606 880 000 28 794 000 144 811 000 170 391 000 177 359 000 130 003 000 237 928 000 187 370 000 1 634 690 000 1 362 960 000 535 120 000 2 017 429 000 1 521 757 000 116 017 000 −537 187 000 −482 813 000 107 925 000 −472 073 000 −402 639 000 800 329 000 884 689 000 271 730 000 −85 123 000 495 672 000 −124 571 000 −18 138 403 −15 329 115 19 599 383 −13 868 135 −54 374 000 −69 434 000 84 360 000 −39 448 000 Bron: Financiële plannen van de EPD’s en de programma’s van doelstelling 2. 12,04 % 26,52 % 37,50 % 1,00 % 50,88 % 15,32 % 177,50 % 186,76 % 158,00 % 85,25 % 69,90 % 74,71 % 21,23 % 33,51 % 68,09 % 5,63 % 60,85 % 24,41 % 217,96 % 242,25 % 145,02 % 92,63 % 94,70 % 94,18 % C 3 4 7 7 6 / N L P u b l i c a t i e b l a d v a n d e E u r o p e s e G e m e e n s c h a p p e n 1 6. 1 1. 9 8 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/77 Analyse van de redenen die ten grondslag liggen aan een lage bestedingsgraad van de communautaire kredieten (antwoorden op de lijst van vragen) Tabel 9 a) Aantal antwoor- den b) Zeer be- langrijk c) Belangrijk b) + c) / a) d) Van wei- nig belang e) Onbelang- rijk A. PROGRAMMERING 1 Moeilijkheden bij opstelling EPD/CB/OP 2 Vertragingen bij goedkeuring EPD’s/CB’s/OP’s 3 Aanwezigheid opschortende bepalingen en vertragingen bij de opheffing hiervan 4 Opneming van oorspronkelijk niet geplande acties 5 Prioriteit voor afsluiting van acties van voorgaande perio- des 6 Oorspronkelijk financieringsplan dat te optimistisch is gebleken 7 Weinig flexibele tekst van het EPD/CB/OP 8 Noodzaak grote wijzigingen aan te brengen in EPD/CB/ OP/Actie. 9 Moeilijkheden en vertragingen bij uitvoering van deze wijzi- gingen / herprogrammeringen 10 Logge administratieve procedures — communautaire — nationale B. FINANCIËLE TRAJECTEN 1 Vertragingen ontvangst communautaire fondsen: — in de lidstaat — in de regio — elders 2 Concentratie van financiële verrichtingen aan einde begro- tingsjaar: — m. b. t. communautaire stortingen — m. b. t. stortingen binnen de lidstaat 3 Bij huidige procedures onmogelijk om voorschotten over te maken naar eindbegunstigden of deze stortingen kunnen slechts worden verricht in een aantal omstandigheden die de procedures kunnen vertragen C. BEHANDELING VAN FINANCIËLE GEGEVENS 50 48 41 45 46 47 47 50 48 49 44 42 36 27 35 36 48 4 11 2 4 4 9 2 8 9 6 13 2 5 1 3 3 7 34,00 % 17 13 22 3 9 2 22 12 18 19 27 15 8 8 4 7 7 68,75 % 12,20 % 28,89 % 13,04 % 65,96 % 29,79 % 52,00 % 58,33 % 67,35 % 63,64 % 23,81 % 36,11 % 18,52 % 28,57 % 27,78 % 14 43,75 % 16 8 28 28 32 6 19 11 10 8 8 18 11 10 15 16 17 7 8 4 8 10 14 13 10 8 8 14 12 12 10 10 10 1 Moeilijkheden bij inzameling van financiële informatie bij begunstigden (soort moeilijkheid aangeven: bijv. geen gescheiden boekhouding,. ) 50 10 16 52,00 % 13 11 C 347/78 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 a) Aantal antwoor- den b) Zeer be- langrijk c) Belangrijk b) + c) / a) d) Van wei- nig belang e) Onbelang- rijk 2 Onvoldoende kennis beheerders m. b. t. drempelniveaus voor inzetten betalingen van communautaire voorschotten en saldi 3 4 Lange trajecten voor overdracht van financiële informatie Lange procedure voor toezending betalingsaanvragen aan Commissie 5 Trage analyse van financiële gegevens door Commissie D. BEGROTING 1 Moeilijkheden bij inzameling tegenwaardefondsen: — nationale — regionale/lokale — particuliere 2 Onvoorziene begrotingsbeperkingen op: — nationaal — regionaal/lokaal — ander niveau 3 Schommelingen in wisselkoersen deviezen/ecu: — devaluatie — opwaardering 4 Trage procedures begrotingsuitvoering in verband met com- munautaire medefinanciering 5 Tegenstrijdigheden communautaire en nationale procedures/ voorschriften (bijv. begrip vastlegging) E. TENUITVOERLEGGING ACTIES TOT BIJSTANDSVERLENING 1 Moeilijkheden bij start van procedures voor selecteren acties/projecten alvorens goedkeuring besluit Commissie tot bijstandsverlening 2 Onvoldoende kennis begunstigden m. b. t communautaire voorschriften en procedures 3 Wijzigingen in administratieve omgeving (bijv. hervorming van diensten, verandering van procedures,. ) 4 Buitengewone omstandigheden (bijv. politieke veranderin- gen, privatiseringen, natuurrampen,. ) 5 Toepassing artikel 24 van Verordening (EEG) nr. 4253/88 (vermindering, opschorting en intrekking van de bijstand) 6 Moeilijkheden bij coördinatie van meerdere communautaire en nationale beheerders (met name van meerfondsenpro- gramma’s) 45 47 43 44 37 38 33 39 35 19 36 29 48 50 50 52 51 43 38 48 2 3 4 2 7 4 3 5 1 0 1 0 2 13 5 15,56 % 19 19 15 9 11 38,30 % 30,23 % 29,55 % 5 7 32,43 % 28,95 % 10 39,39 % 6 6 1 8 4 10 11 28,21 % 20,00 % 5,26 % 25,00 % 13,79 % 25,00 % 48,00 % 23 19 21 12 14 10 15 14 6 5 6 19 13 6 11 10 13 13 10 13 14 12 22 19 17 13 8 17 50,00 % 12 13 12 13 6 1 14 11 6 1 50,00 % 47,06 % 27,91 % 5,26 % 15 12 56,25 % 19 14 3 12 10 7 13 28 24 11 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/79 7 Moeilijkheden bij coördinatie van groot aantal begunstig- 49 10 14 48,98 % 14 11 a) Aantal antwoor- den b) Zeer be- langrijk c) Belangrijk b) + c) / a) d) Van wei- nig belang e) Onbelang- rijk den 8 Slecht functioneren toezichtscomite´: — late oprichting of onvoldoende aantal bijeenkomsten — organisatie niet toegesneden op behoeften (bijv. weinig tijd documentatie te bestuderen of om groot aantal partners te kunnen laten participeren. ) — lange procedures voor goedkeuring besluiten 9 Vertragingen m. b. t. jaarverslag/eindverslag bij — opstelling — toezending — goedkeuring door Commissie 10 Moeilijkheden ondervonden bij een maatregel/actie/project of een begunstigde met als gevolg vertraging voor de gehele bijstandsverlening F. TENUITVOERLEGGING ACTIES 1 Late start projecten/acties in verband met: — aanbestedingsprocedures — procedures i. v. m. milieueffectrapportage — resultaten haalbaarheidsstudies — andere factoren (bijv. onteigening,. ) 2 Moeilijkheden tijdens tenuitvoerlegging (bijv. onverwachte technische problemen, faillissement, kostenstijging,. ) 3 Trage wijzigingsprocedures m. b. t. maatregelen/acties/projecten ten gevolge van: — vertragingen bij de toepassing hiervan — wijzigingen in gestelde prioriteiten 38 39 39 38 36 37 39 41 40 41 28 47 40 35 1 4 7 0 1 2 6 8 4 4 6 1 4 7 4 8 7 6 0 6 7 13,16 % 30,77 % 35,90 % 15,79 % 2,78 % 21,62 % 33,33 % 13 12 9 9 51,22 % 40,00 % 31,71 % 53,57 % 15 34,04 % 11 6 37,50 % 37,14 % 10 9 13 15 18 15 8 8 10 14 4 16 14 12 23 18 12 17 17 14 18 12 14 14 9 15 11 10 C 347/80 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 Tabel 10 Lijst bijlagen BIJLAGE I: Financiële vooruitzichten 1993-1999 en bestemming van de middelen van de Structuurfond- sen Tabel I. 1 Tabel I. 2 Tabel I. 3 Tabel I. 4 Jaarlijkse verdeling van de beschikbare middelen ter vastlegging van de Structuurfondsen en het FIOV voor de periode 1994-1999 (tegen prijzen 1992 en in milj. ecu) Verdeling van de middelen per doelstelling (tegen prijzen 1992 en in milj. ecu) Verdeling van de middelen per doelstelling en kredieten ter financiering van de communautaire initiatieven (tegen prijzen 1994 en in milj. ecu) Onderverdeling van de middelen uit hoofde van de CB’s per doelstelling en per lidstaat (tegen prijzen 1994 en in milj. ecu) Tabel I. 5 Toewijzing van de Structuurfondsen aan de nieuwe lidstaten (in milj. ecu) Tabel I. 6 Tabel I. 7 Tabel I. 8 Tabel I. 9 Verdeling van de middelen ter financiering van de communautaire initiatie- ven (EU-12) Bijzonderheden m. b. t. de verdeling van de middelen ter financiering van de communautaire initiatieven (EU-12) Resultaat per lidstaat en per initiatief van de verdeling van de middelen ter financiering van de communautaire initiatieven (EU-12) Onderverdeling van de kredieten ter financiering van de communautaire initiatieven voor de nieuwe lidstaten (in milj. ecu en tegen prijzen 1995) BIJLAGE II: Uitvoering van de structurele acties 1994-1997 per doelstelling, Fonds en lidstaat Tabel II. 1 Uitvoering van de structurele acties 1994-1997 Tabel II. 2 Uitvoering per Fonds en per lidstaat Tabel II. 3 Uitvoering per Fonds en per doelstelling Tabel II. 4 Uitvoering per doelstelling en per Fonds Tabel II. 5 Uitvoering per lidstaat en per doelstelling Tabel II. 6 Uitvoering per doelstelling, lidstaat en Fonds BIJLAGE III: Gedetailleerde begrotingsuitvoering 1994-1997 per Fonds, doelstelling, lidstaat en jaar Tabel III. 1 Tabel III. 2 Tabel III. 3 Tabel III. 4 Tabel III. 5 Tabel III. 6 Tabel III. 7 Tabel III. 8 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 1 EFRO Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 1 ESF Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 1 EOGFL Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 1 FIOV Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Totaal doelstelling 1 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 2 EFRO Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 2 ESF Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Totaal doelstelling 2 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/81 Tabel III. 9 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 3 ESF Tabel III. 10 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 4 ESF Tabel III. 11 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5a (in zones 5b) EOGFL Tabel III. 12 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5a (behalve zones 1 et 5b) EOGFL Tabel III. 13 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Totaal doelstelling 5a EOGFL Tabel III. 14 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5a FIOV Tabel III. 15 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5b EFRO Tabel III. 16 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5b ESF Tabel III. 17 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 5b EOGFL Tabel III. 18 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Totaal doelstelling 5b Tabel III. 19 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 6 EFRO Tabel III. 20 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 6 ESF Tabel III. 21 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 6 EOGFL Tabel III. 22 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Doelstelling 6 FIOV Tabel III. 23 Begrotingsuitvoering per land en per jaar. Betalingen per jaar van verwezen- lijking en per jaar van vastlegging — Totaal doelstelling 6 Tabel III. 24 Begrotingsuitvoering per communautair initiatief en per jaar BIJLAGE IV: Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstelling, per land en per jaar Tabel IV. 1 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 1 Tabel IV. 2 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 2 Tabel IV. 3 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstellingen 3 en 4 Tabel IV. 4 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 5a (landbouw) Tabel IV. 5 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 5a (visserij) Tabel IV. 6 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 5b Tabel IV. 7 Vergelijking van de vooruitzichten met de begrotingsuitvoering per doelstel- ling, per land en per jaar — Doelstelling 6 C 347/82 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 BIJLAGE V: Vergelijking van de oorspronkelijke financiële plannen met de plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 (periode 1994-1996) Tabel V. 1 Tabel V. 2 Tabel V. 3 Tabel V. 4 Tabel V. 5 Tabel V. 6 Tabel V. 7 Tabel V. 8 Tabel V. 9 Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — België Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Denemarken Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Duitsland Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Spanje Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Frankrijk Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Italië Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Luxemburg Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Nederland Vergelijking oorspronkelijke financiële plannen met plannen die op 31. 12. 1997 van kracht waren, van alle acties in het kader van doelstelling 2 — Verenigd Koninkrijk BIJLAGE VI: Uitvoering van vastleggings- en betalingskredieten van de structurele acties per begrotings- lijn — Begrotingsjaren 1994-1997 Tabel VI. 1 Uitvoering van de vastleggingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1994 Tabel VI. 2 Uitvoering van de betalingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1994 Tabel VI. 3 Uitvoering van de vastleggingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1995 Tabel VI. 4 Uitvoering van de betalingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1995 Tabel VI. 5 Uitvoering van de vastleggingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1996 Tabel VI. 6 Uitvoering van de betalingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1996 Tabel VI. 7 Uitvoering van de vastleggingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1997 Tabel VI. 8 Uitvoering van de betalingskredieten van de structurele acties per begro- tingslijn — Begrotingsjaar 1997 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/83 ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE 2. SAMENVATTING VAN DE VOORNAAMSTE OPMERKINGEN De Commissie is van oordeel dat deze samenvatting van de opmerkingen van de Rekenkamer een te negatieve indruk kan geven van de structurele maatregelen. De Rekenkamer concentreert zich op de onvermijdelijke tekortkomingen en zwakke punten van het beheer van de Structuurfondsen. Tegenover elk programma met proble- men staan er echter vele die normaal voortgang vinden en die duidelijke en algemeen erkende voordelen opleveren. Voor een succesvol gebruik van de Structuurfondsen moeten eerst zinnige regels worden opgesteld en vervol- gens enorme inspanningen worden gedaan op het gebied van planning, programmaformulering, beheer van en toe- zicht op het programma, budgettair en financieel beheer en evaluatie. De financiële doelstellingen moeten worden gehaald en tegelijkertijd moet de kwaliteit worden gewaarborgd. Bij dit werk zijn op de verschillende niveaus grote aantallen mensen betrokken; er zijn honder- den programma’s en honderdduizenden projecten. De Commissie draagt zo goed mogelijk bij tot het beheer van de huidige programma’s en tot de aanwezigheid en goede werking van efficiënte beheers- en controlesyste- men in de lidstaten. De Commissie heeft gezien de ervaringen tevens voorgesteld om, voor de nieuwe pro- grammeringsperiode die in 2000 begint, de voorschriften op belangrijke gebieden zoals programmering, partner- schap, financieel beheer en controle en evaluatie ingrij- pend te wijzigen. Veel van deze veranderingen zijn gericht op vereenvoudiging, decentralisatie en verduidelijking van de verantwoordelijkheden en moeten voorts de doel- matigheid van de structurele maatregelen vergroten. 2. 2. De geringe besteding van de kredieten in 1994 en 1995 was te wijten aan de trage start van de nieuwe programmeringsperiode. Met name de besteding van de kredieten van de communautaire initiatieven was gering, voornamelijk wegens het grote aantal initiatieven en programma’s voor communautaire initiatieven, maar deze is sindsdien verbeterd. De ontoereikendheid van de beta- lingskredieten in 1997 is te wijten aan het feit dat de begrotingsautoriteit de door de Commissie voorgestelde betalingskredieten heeft verlaagd en een overschrijving heeft geweigerd. 2. 3. De door de Rekenkamer beschreven situatie illu- streert hoe moeilijk het is het beginsel van de jaarperiodi- citeit van de begroting en de voor de Structuurfondsen gekozen aanpak van meerjarenprogrammering met elkaar in overeenstemming te brengen. Voorts zijn de commu- nautaire vastleggingen en betalingen afhankelijk van de uitvoering ter plaatse en de besteding van de communau- taire kredieten door de lidstaten. Het is moeilijk deze factoren precies te voorspellen binnen de geldende termij- nen in het kader van de begrotingsprocedures van de Unie. 2. 4. De Commissie heeft voor de komende programme- ringsperiode een systeem voorgesteld volgens hetwelk de jaarlijkse vastleggingen voor een programma automatisch zouden geschieden. 2. 5. Informatie over de uitvoering van de acties wordt opgenomen in de door de lidstaten ingediende uitgaven- declaraties en de jaarlijkse voortgangsverslagen over elk programma, en wordt in sommige gevallen verkregen via de jaarlijkse afsluiting van de acties. De Commissie neemt deze informatie op in haar jaarverslagen over de tenuit- voerlegging van de Structuurfondsen. Voor de volgende programmeringsperiode heeft de Commissie een sterk vereenvoudigd indexeringssysteem voorgesteld, en zij ont- wikkelt thans een nieuw algemeen informatiesysteem. De gegevens die door de Commissie in de jaarrekening en de financiële balans worden vermeld als „niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen” kunnen aanlei- ding geven tot geringe interpretatieverschillen. Zie punt 4. 2. 2. 6. Het maken van precieze ramingen is nauwelijks mogelijk, gezien het meerjarig karakter van de acties en de uiteenlopende uitvoering ter plaatse. De Commissie en de lidstaten werken echter samen in de context van het initiatief SEM 2000 om de ramingen zoveel mogelijk te verbeteren. 2. 8. De Commissie benadrukt dat de oorzaken van de in dit punt beschreven vertraging naar voren komen uit een analyse van de programma’s die bijzonder langzaam vorderden. Daaruit mag derhalve niet worden opgemaakt dat dergelijke problemen algemeen voorkomen. Een aan- tal van de genoemde problemen zou echter door recente maatregelen van de Commissie (b. v. de vaststelling van precieze subsidiabiliteitsregels) of door de voorstellen van de Commissie om de regelgeving voor de volgende pro- grammeringsperiode te wijzigen, moeten worden verhol- pen of verminderd. Voorts zijn er problemen die een grotere operationele doeltreffendheid op verschillende niveaus vergen. Ten slotte zijn er problemen (bijvoorbeeld de overlapping van programmeringsperioden, het verschil tussen de communautaire procedures en sommige natio- nale procedures, schommelingen van de wisselkoersen) die niet kunnen worden voorkomen en die door de betrokken ambtenaren moeten worden opgelost. 2. 9. De Commissie zal in samenwerking met de lidstaten blijven streven naar een zo goed mogelijk beheer van de Structuurfondsprogramma’s. C 347/84 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 3. FINANCIËLE PROGRAMMERING EN BEGROTINGS- UITVOERING VAN DE STRUCTURELE ACTIES 3. 1. De verdeling van de kredieten van de Structuur- fondsen over de doelstellingen, communautaire initiatie- ven en lidstaten was een omvangrijke technische en politieke operatie die de Commissie naar haar oordeel doeltreffend, overeenkomstig de voorschriften en, gezien de omvang van de taak, binnen een redelijke tijd heeft uitgevoerd. 3. 5. -3. 7. De Commissie erkent dat de voortgang van de programma’s voor communautaire initiatieven over het algemeen te langzaam is geweest, maar voor deze pro- gramma’s moesten vaak nieuwe beheersstructuren wor- den ingevoerd, bijvoorbeeld een nieuw type lokaal part- nerschap voor de programma’s URBAN en Interreg II. Ook de vele programma’s die vaak te laat door de lidstaten werden voorgesteld (voor sommige landen een programma voor elk initiatief en voor elke regio) en waarvan een aanzienlijk deel het vereiste minimumniveau niet haalde, zorgden voor vertraging. Dankzij de goed- keuring van de meeste programma’s voor communautaire initiatieven in 1995 en 1996 kon het bestedingspercen- tage van de vastleggingskredieten in deze twee begrotings- jaren worden verbeterd. De Commissie heeft voor de volgende programmerings- periode voorgesteld het aantal communautaire initiatieven te beperken tot drie, en zij zal erop aandringen het aantal individuele programma’s aanzienlijk te verminderen. Wat betreft de ontoereikendheid van de betalingskredie- ten in 1997: de begrotingsautoriteit heeft uiteindelijk minder betalingskredieten in de Gemeenschapsbegroting opgenomen dan de Commissie had voorgesteld. Boven- dien heeft de begrotingsautoriteit eind 1997 een over- schrijving van betalingskredieten geweigerd. 3. 8. Het bedrag van 3 171 miljoen ecu vertegenwoordigt slechts ongeveer 2 % van het voor 1994-1999 uitgetrok- ken totaalbedrag. Het bedrag van 1 405 miljoen ecu voor betalingen heeft betrekking op de algemene (theoretische) financiële vooruitzichten en houdt niet rechtstreeks ver- band met de structurele maatregelen en de begroting 1999. 3. 11. De tenuitvoerlegging van doelstelling 2 is, overeen- komstig de voorschriften, in twee fasen (1994-1996 en 1997-1999) verlopen. Dit leidde tot een enigszins kunst- matige concentratie in de laatste tranche van de eerste periode. Indien de programmering op de gehele periode 1994-1999 betrekking had gehad, had deze concentratie door spreiding over het tweede deel van deze periode kunnen worden voorkomen. Overigens gaat het bij de overboeking naar de periode 1997-1999 om slechts onge- veer 12 % van het bedrag dat voor doelstelling 2 was uitgetrokken in de periode 1994-1996. 3. 12. De regels voor het financieel beheer berusten op het beginsel van proportionaliteit tussen de uitgaven die in de praktijk voor een steunmaatregel worden verricht en de besteding van de communautaire vastleggingen en betalingen voor de desbetreffende steunmaatregel. Het is echter duidelijk dat de vastleggingen en voorschotten van de Commissie voor de medefinanciering van maatregelen tegen wisselende percentages geen precieze afspiegeling kunnen vormen van de werkelijke uitvoering van deze maatregelen; zij geven slechts een indicatie van de werke- lijke voortgang ter plaatse. In de regelgevingsvoorstellen van de Commissie voor de nieuwe programmeringspe- riode wordt onder meer uitgegaan van de gedachte dat, na e´e´n voorafbetaling, de volgende betalingen van de Commissie geen voorschotten meer zullen zijn, maar terugbetalingen van werkelijk verrichte uitgaven in de lidstaten. Op deze wijze vormen de betalingen van de Commissie een betere afspiegeling van de werkelijke voortgang ter plaatse. De Commissie heeft tevens voorge- steld om de kredieten voor programma’s waaraan de Commissie 40 miljoen ecu of minder bijdraagt niet langer in e´e´n keer, maar zoals bij de grotere programma’s in jaarlijkse tranches vast te leggen. Via de jaarverslagen kunnen de lidstaten de Commissie gegevens mededelen over de uitvoering van de steunmaat- regelen en over de in de praktijk geboekte vooruitgang. Gedetailleerde informatie over de stand van de uitvoering van individuele projecten is voor het werk van de Com- missie niet noodzakelijk. 4. BESTAANDE INFORMATIE OVER DE UITVOERING VAN DE STRUCTURELE ACTIES 4. 1. De Commissie is van oordeel dat de bestaande informatiesystemen op de diverse beheersniveaus, al zijn zij voor verbetering vatbaar, de betrokkenen de gegevens verstrekken die zij nodig hebben. De Commissie moedigt de lidstaten aan deze systemen te verbeteren door een beroep te doen op de technische bijstand. Voor de volgende periode stelt de Commissie voor om, gezien de decentralisatie van het beheer van de steun- maatregelen naar de lidstaten, de follow-up-, informatie- en controlesystemen te verbeteren. 4. 2. Het begrip „niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen” voor structurele acties geeft aanleiding tot vragen omtrent de definitie. Naar het oordeel van de Commissie vloeien de basisverbintenissen voort uit de toewijzingen waartoe in Edinburgh werd besloten, de verordeningen betreffende de Structuurfondsen en het Cohesiefonds en het Interinstitutioneel Akkoord. De niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen kunnen dus worden gedefinieerd als de totale toewijzing van de Structuurfondsen (inclusief volledige indexering) minus de uitgevoerde kredieten. Dit bedrag is het maximum van deze verbintenissen en zal waarschijnlijk het uiteindelijke 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/85 resultaat zijn, behoudens (eventuele) toekomstige vrij- makingen. De Rekenkamer wil dat een onderscheid wordt gemaakt met betrekking tot „wettelijke verplichtingen”. Dit zou betekenen dat het bovenstaande bedrag wordt vermin- derd met (i) indexering voor zover de lidstaten nog niet formeel gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid om de indexering aan specifieke programma’s toe te wijzen en (ii) de bedragen die nog moeten worden toegewezen op programmaniveau (bijv. reserves). Deze bedragen zijn aan het einde van de programmeringsperiode tamelijk gering, maar vormen niettemin een verplichting voor de structurele acties. Voorts is er sprake van voortdurende herschikkingen op programmaniveau, waardoor het ondoenlijk is om een „bottom-up”-berekening te maken van de niet in de balanstelling opgenomen verplichtingen op een bepaalde datum. Een extra probleem bij het berekenen en verifiëren van de niet in de balanstelling opgenomen verbintenissen op een bepaalde datum is dat als boekhoudkundige gegevens alleen de vastleggingen en betalingen, maar niet de toe- wijzingen van de programma’s zijn opgenomen. Dit kan aanleiding geven tot vragen omtrent de interpretatie. 4. 3. De Commissie heeft haar administratieve en boek- houdkundige praktijken op dit gebied toegelicht en verde- digd in haar antwoorden op punt 21. 4 van het jaarver- slag van de Rekenkamer 1996 en de punten 3. 34-3. 35 van het DAS-verslag 1995. De „standaardclausules” staan uitdrukkelijk twee manieren toe om de jaarlijkse tranches af te sluiten. Het beginsel van jaarperiodiciteit van de Gemeenschapsbegroting leidt onvermijdelijk tot een „kunstmatig” element in de budgettaire behandeling van de meerjarenprogramma’s van de Structuurfondsen. 4. 4. De Commissie bereidt een voorstel voor een ingrij- pende herziening van het Financieel Reglement voor. Hierin zal ten volle rekening worden gehouden met advies nr. 4/97 van de Rekenkamer. toewijzing van nauwkeurig vastgelegde 4. 5-4. 6. De bedragen aan de structurele acties (Structuurfondsen en Cohesiefonds) is geregeld in de specifieke basisverorde- ningen van de betrokken instrumenten en in het Inter- institutioneel Akkoord. Via speciale begrotingsprocedures wordt ervoor gezorgd dat deze bedragen metterdaad ter beschikking worden gesteld. Dankzij het beheer van de vastleggingskredieten kan worden gegarandeerd en geve- rifieerd dat deze bepaling wordt nageleefd. De toewijzing geschiedt tijdens de goedkeuring van de besluiten tot toekenning van communautaire steun aan programma’s en projecten. Hierbij vormen de vastleggin- gen, zoals bij elke andere actie die uit de Gemeenschaps- begroting wordt gefinancierd, de bovengrens van de beta- lingen die ten gunste van een bepaalde actie zijn toege- staan. Nieuw in de specifieke financiële voorschriften met betrekking tot de Structuurfondsen en het Cohesiefonds is dat deze bovengrens verandert naar aanleiding van de vastlegging van opeenvolgende tranches. De herschikking van de financieringsplannen van de programma’s heeft als doel de programmering van de steunmaatregelen aan te passen aan de werkelijke uitvoering ervan. Met behulp van de aanpassing van de financieringsplannen van de steunmaatregelen wordt ervoor gezorgd dat voor de gehele communautaire bijdrage betalingsverplichtingen kunnen worden aangegaan, terwijl de toepassingsbepalin- gen worden nageleefd. De nieuwe voorstellen voor een verordening voor de volgende programmeringsperiode behelzen een werkelijke vereenvoudiging van het systeem, omdat de vastleggingen elk jaar automatisch zouden geschieden en de betalingen uitsluitend zouden worden verricht op basis van de werkelijk betaalde uitgaven. Dit systeem van automati- sche vastleggingen zou de herschikking aan het einde van de periode overbodig maken. 4. 7. De Commissie tracht ter vervanging van ARINCO een beter systeem te ontwikkelen. Elke betrokken dienst heeft echter tijdens de huidige programmeringsperiode beschikt over de gegevens die nodig zijn voor de follow- up van de structurele acties in het kader van de doelstel- lingen waarvoor hij verantwoordelijk was. De algemene resultaten worden vermeld in de jaarverslagen over de Structuurfondsen. 5. BEGROTINGSPROCEDURES VAN DE STRUCTURELE ACTIES 5. 1. -5. 2. Kredietoverschrijvingen maken een integrerend en normaal deel uit van het budgettair beheer van de Structuurfondsen. Voorts is de Commissie van oordeel dat de omvang van deze overschrijvingen procentueel niet buitensporig is. De belangrijkste overschrijvingen zijn, vergezeld van de nodige motiveringen, ter goedkeuring aan de begrotingsautoriteit voorgelegd. Tijdens de begro- tingsjaren 1994 en 1995 waren zij om twee redenen gerechtvaardigd: 1. de verdeling over de Fondsen, en dus over de begro- tingshoofdstukken, was van tevoren niet bekend; 2. het tempo waarin de steunmaatregelen werden goed- gekeurd, was per doelstelling verschillend. Tijdens de voorbereiding van het voorontwerp van begro- ting (VOB) moet in de ramingen rekening worden gehou- den met elementen van uiteenlopende aard die vaak moeilijk te voorzien zijn, zoals de voltooiing van de procedures voor de goedkeuring van de steunmaatregelen en het tempo waarin de goedgekeurde steunmaatregelen worden uitgevoerd. Uit het door de Rekenkamer genoemde voorbeeld van de CB’s/EPD’s van doelstelling 2 blijkt namelijk dat met de in 1996 voor deze acties geconstateerde onderbesteding geen rekening kon worden gehouden in de ramingen voor de begroting 1997. C 347/86 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 Wat betreft de vastleggingskredieten staat het in de begroting opgenomen totaalbedrag van tevoren vast. Met de ramingen van de Commissie moet derhalve worden gestreefd naar de optimale verdeling van dit bedrag over de verschillende begrotingsplaatsen. In het kader van SEM 2000 heeft de Commissie een begrotingsnetwerk met de ministeries van Financiën van de lidstaten tot stand gebracht, teneinde onder meer de ramingen te verbeteren. Desondanks zorgen het ingewik- kelde karakter en de flexibiliteit (in de vorm van de opties waarover de lidstaten beschikken) van het huidige systeem voor een bepaalde mate van onzekerheid in de ramingen die onder meer moet worden opgelost via overschrijvingen. 5. 3. Bij de opstelling van het VOB voor de Structuur- fondsen wordt uitgegaan van de bijgestelde financierings- plannen. Vanaf de begroting 1995 (voorbereid in het voorjaar van 1994) kon derhalve rekening worden gehou- den met de reeds aangebrachte wijzigingen, en soms met de wijzigingen die nog moeten worden aangebracht. 5. 4. De Commissie baseert de ramingen van de betalin- gen op verschillende „bottom-up-” en „top-down”- methoden, die niet beperkt zijn tot het toepassen van percentages: — een beoordeling per begrotingsonderdeel van de behoefte aan betalingskredieten voor de afwikkeling van de nog betaalbaar te stellen betalingsverplichtin- gen (RAL) en de nieuwe betalingsverplichtingen van het huidige kalenderjaar; — een raming door de lidstaten in het kader van het in de punten 5. 1 en 5. 2 genoemde begrotingsnetwerk; — een extrapolatie van de toename van de betalingsver- plichtingen en daarmee samenhangende betalingen; — een aanpassing met een vast bedrag voor waarschijn- lijk te hoge ramingen in een „bottom-up”-methode; — een aanpassing met een vast bedrag uit het oogpunt van algemene begrotingsdiscipline. 5. 5. De Commissie benadrukt nogmaals dat het over- schrijvingsmechanisme een gewettigde manier is om in de begroting opgenomen bedragen aan te passen aan veran- derende behoeften. 5. 7. De beheerders van de programma’s kennen de aard van de financieringsplannen, die volgens hen een nuttig en noodzakelijk plannings- en beheersinstrument vor- men. 5. 8. -5. 9. De Commissie stelt de lidstaten in kennis van de financiële middelen die beschikbaar zijn als gevolg van de toepassing van de indexering. De lidstaat doet op eigen initiatief voorstellen voor de toewijzing van deze extra middelen aan bestaande of nieuwe steunmaatrege- len. De Commissie is van oordeel dat dit systeem in de praktijk goed heeft gewerkt. De uitvoering van de indexe- ringsmethode is echter nog te ingewikkeld, hoewel zij voor de periode 1994-1999 reeds is vereenvoudigd verge- leken met de voorafgaande periode. Om deze reden heeft de Commissie voorgesteld om de CB’s, EPD’s en CI’s in de volgende programmeringsperiode tegen lopende prij- zen vast te stellen. 6. VERTRAGINGEN BIJ DE AANWENDING VAN COM- MUNAUTAIRE KREDIETEN MET BETREKKING TOT AFZONDERLIJKE VORMEN VAN BIJSTANDSVERLE- NING Algemene opmerkingen 6. 1. De Commissie benadrukt de opmerking van de Rekenkamer over het niet-representatieve karakter van de resultaten van haar vragenlijst, die immers aan de beheer- ders van de 31 programma’s met de hoogste onderbeste- dingen (ongeveer 3 % van alle programma’s) werd toege- zonden. Dit feit mag bij lezing van het verslag van de Rekenkamer niet uit het oog worden verloren. 6. 2. -6. 5. Door de aanzienlijke omvang van de hiermee gemoeide financiële middelen en het grote aantal ont- werp-programmeringsdocumenten — waarvan sommige naar het oordeel van de Commissie onvoldoende kwali- teit hadden — was extra tijd nodig om te voldoen aan de in de verordeningen opgenomen kwaliteitscriteria, met name die wat betreft de precieze kwantificering van de doelstellingen, de voorafgaande milieueffectbeoordeling en de inachtneming van het additionaliteitsbeginsel. 6. 6. -6. 8. Uiteraard kunnen de nationale procedures voor de uitvoering van de structurele acties invloed hebben op het tempo waarin de beschikbare middelen worden gebruikt. Desalniettemin moet in deze procedures reke- ning worden gehouden met de communautaire voor- schriften. 6. 9. Alleen voor de werkelijk door de eindbegunstigden verrichte uitgaven is in de regelgeving vastgelegd vanaf welke datum deze in aanmerking komen. Hierbij gaat het om de datum waarop de Commissie het desbetreffende verzoek om financiering van de lidstaat ontvangt. De einddatum voor de vastleggingen is uitdrukkelijk vermeld in het besluit van de Commissie tot goedkeuring van de steunverlening en heeft betrekking op de wettelijke en financiële verplichtingen. Het begrip „geldigheid van de vastlegging op het niveau van de lidstaten” is toegelicht in een notitie over de subsidiabiliteit van de uitgaven die door de Commissie in samenwerking met de lidstaten is opgesteld. Het voorstel van de Commissie voor het betalingssysteem in de nieuwe programmeringsperiode zal tot gevolg hebben dat het begrip „einddatum voor de nationale vastleggingen” in de praktijk geen gevolgen meer heeft. 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/87 6. 10. Er bestaat inderdaad geen begindatum voor de vastlegging van de uitgaven. De Commissie heeft echter in punt 1. 4 van notitie nr. 2 over de subsidiabele uitgaven de voorwaarden vastgesteld inzake de subsidiabiliteit van de uitgaven in verband met betalingsverplichtingen die zijn aangegaan voor de begindatum van de steunverlening (d. w. z. voor ontvangst door de Commissie van de betrok- ken steunaanvraag). 6. 11. Via de Structuurfondsen kan de Commissie niet uitsluitend bestaande acties medefinancieren, noch uitslui- tend nieuwe acties; zij moet tegelijkertijd steun verlenen aan bestaande acties en aan de ontwikkeling van nieuwe acties die tot de prioriteiten van de Gemeenschap beho- ren. 6. 12. De Commissie erkent dat de vereiste coördinatie in het geval van de meerfondsenprogramma’s moeizaam verloopt, maar naar haar oordeel is deze verbeterd. 6. 13. De toezichtcomite´s, die door de lidstaten worden georganiseerd en voorgezeten, zijn in werkelijkheid te verschillend om generalisaties over hun doeltreffendheid te rechtvaardigen, die volgens de Commissie in vele gevallen is toegenomen. Zij spelen een essentiële rol bij het beheer van de structurele acties. In het kader van de hervorming van de Structuurfondsen voor de volgende programmeringsperiode stelt de Com- missie voor de besluitvorming betreffende de tenuitvoer- legging van de steunverlening te decentraliseren. Dit moet leiden tot vereenvoudiging van de procedures in de lid- staten. Programmering 6. 14. -6. 16. De Italiaanse autoriteiten ondervonden aan- zienlijke moeilijkheden bij de aanpassing aan de program- magerichte aanpak van de Structuurfondsen, en de aan- zienlijke vertragingen hadden negatieve gevolgen voor de goedkeuring van de programma’s en de uitvoering van de programma’s ter plaatse. Om deze reden hebben de Commissie en de centrale en regionale Italiaanse autori- teiten in juli 1995 een overeenkomst gesloten om het beheer van de Structuurfondsen in Italië te verbeteren. De onderhandelingen over sommige programma’s duur- den lang. De voornaamste reden hiervoor waren zwakke punten in de voorstellen. Twee in 1994 voorgestelde programma’s onder leiding van DG XVI, Interreg II Italië-Oostenrijk en Italië-Slovenië, werden inderdaad pas in 1997 goedgekeurd. De onderhandelingen over deze programma’s waren moeilijk, maar de Commissie erkent dat zij sneller hadden moeten worden afgerond. 6. 17. De voorstellen van de lidstaten voor medefinancie- ring van globale subsidies doen vaak moeilijke vraagstuk- ken ontstaan, waarvan de oplossing altijd tijd vergt. 6. 18. De diensten van de Commissie die verantwoorde- lijk zijn voor de sector staatssteun hebben een aantal maatregelen genomen om onnodige vertragingen in de goedkeuringsprocedures te voorkomen. Bovendien biedt de recente goedkeuring van Verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag de Commissie de mogelijkheid om bepaalde belangrijke soorten steunmaatregelen vrij te stellen van de aanmeldingsverplichtingen van artikel 93, lid 3. Hierdoor moet de uitvoering van steunmaatregelen aan bedrijven in het kader van de volgende generatie Structuurfondsprogramma’s verder worden vereenvou- digd en vergemakkelijkt. 6. 19. De in de financieringsplannen vastgestelde jaar- lijkse verdeling kan voor de resterende jaren slechts indicatief zijn. Dit is een gevolg van het meerjarige karakter van de programmering en het huidige systeem voor het financieel beheer. Voorts worden de financiële vooruitzichten door de begrotingsautoriteit opgesteld om als uitgangspunt te dienen voor de jaarlijkse begrotingen; deze moeten dus op een of andere wijze een weerslag hebben op de programmering van de Structuurfondsen. 6. 21. Het lijkt logisch om uitgaven die aan een van twee opeenvolgende programmeringsperiodes kunnen worden toegewezen, aan de eerste periode toe te wijzen indien de kredieten beschikbaar zijn. 6. 22. De decentralisatie van de besluitvorming betref- fende de uitvoering van de steunmaatregelen, die op grond van de opgedane ervaring door de Commissie voor de volgende programmeringsperiode wordt voorgesteld, moet leiden tot een afdoende vereenvoudiging van de procedures voor de wijziging van de programma’s. Financiële trajecten 6. 23. De Commissie tracht haar eigen betalingen zo spoedig mogelijk te verrichten. De verordeningen voor- zien in een systeem van voorschotten voor de voorfinan- ciering van de betalingen die de lidstaten uit hoofde van de Structuurfondsen moeten verrichten. De financiële trajecten op de door de Rekenkamer genoemde niveaus hebben onvermijdelijk een ingewikkeld karakter omdat hierbij vaak achtereenvolgens verschillende nationale, regionale en lokale overheidsdiensten betrokken zijn. 6. 24. -6. 26. De medefinanciering in het kader van de Structuurfondsen is gebaseerd op voorschotten aan de lidstaten om de uitvoering van de acties soepel te laten verlopen. Uiteraard hebben de nationale administratieve uitvoeringsbepalingen belangrijke gevolgen voor de voort- gang van de programma’s en het gebruik van de beschik- bare middelen. In dit opzicht kan de Commissie de lidstaten niet vervangen. In Verordening (EG) nr. 2064/ 97 zijn echter specifieke bepalingen opgenomen waarvan wordt verwacht dat zij de situatie verbeteren: artikel 2, lid 2, onder b), voorziet in verificatie door de lidstaten C 347/88 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 van de toewijzing en de overdrachten van beschikbare communautaire en nationale middelen; op grond van artikel 4, onder f), moeten de lidstaten nagaan of de bijdragen van de Gemeenschap zonder kortingen of onge- rechtvaardigde vertragingen aan de eindbegunstigden zijn betaald. bemiddelende instanties naar de Commissie aanzienlijke gevolgen voor het tempo waarin de communautaire beta- lingen plaatsvinden. Deze betalingen geven slechts een indicatie van de werkelijke voortgang ter plaatse, en geen precieze afspiegeling. 6. 27. Het lage niveau van de overheidsuitgaven in 1994 is het gevolg van de late goedkeuring van dit programma. De jaarlijkse verdeling van de uitgaven berust meer op de financiële vooruitzichten dan op realistische uitvoerings- verwachtingen. Voorts worden de jaarlijkse tranches op het niveau van het programma vastgesteld, zodat zij niet noodzakelijkerwijs zijn afgestemd op elk van de 1 256 projecten die in de periode 1994-1996 in Saksen-Anhalt medefinanciering ontvingen. 6. 28. In 1997 werd slechts 20 % van de betalingen in december verricht, vergeleken met 48 % in 1994. Voor de vastleggingen bedroegen deze cijfers 32 % respectieve- lijk 60 %. De voorstellen van de Commissie voor de volgende programmeringsperiode zouden een einde maken aan de concentratie van de vastleggingen en betalingen van de Commissie aan het einde van het jaar. 6. 29. De door de Rekenkamer bedoelde procedures moeten in de lidstaten worden ingevoerd. De Commissie is het ermee eens dat de uitgavendeclaraties van de lidstaten niet altijd betrouwbaar zijn. Verwacht wordt dat de correcte toepassing van Verordening (EG) nr. 2064/97 in deze situatie verbetering brengt. 6. 30. -6. 32. Het is de Commissie bekend dat vertragin- gen in de financiële procedures kunnen worden veroor- zaakt door problemen met de informatiestromen in de lidstaten. Zij wijst er echter op dat haar eigen betalingen doorgaans worden gedaan in de vorm van voorschotten om de nog niet gedeclareerde uitgaven van de lidstaten te dekken. Verwacht wordt dat het bepaalde in artikel 2, lid 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 2064/97 inzake het controletraject de kwaliteit en de snelheid van deze infor- matiestromen zal doen toenemen. De drempelniveaus worden berekend op basis van de in de financieringsplan- nen vermelde uitgaven en de in artikel 21 van Verorde- ning (EEG) nr. 4253/88 genoemde percentages; de lidsta- ten hebben derhalve geen reden om de drempelwaarden niet te kennen. Volgens de voorstellen van de Commissie voor de nieuwe programmeringsperiode zal de Commissie betalingen verrichten op basis van de uitgavendeclaraties van de lidstaten, die niet langer een bepaald minimumni- veau moeten bereiken om de betalingen op gang te brengen. Vertragingen bij de betaling door de Commissie treden doorgaans alleen op bij de laatste termijn van een programma en zijn meestal te wijten aan onvoldoende informatie uit de lidstaat. De Commissie kan een pro- gramma niet afsluiten als zij daartoe niet in staat wordt gesteld. 6. 33. Uiteraard hebben het tempo waarin de pro- gramma’s worden uitgevoerd en het tempo van de infor- matiestromen van de eindbegunstigden via verschillende Inzameling van middelen 6. 35. De opmerking van de Rekenkamer heeft betrek- king op de situatie die zich in 1994 en 1995 in Italië voordeed. In de drie Italiaanse regio’s die in 1996 door de Rekenkamer werden gecontroleerd, is de medefinan- ciering van de centrale overheid inderdaad met veel vertraging ontvangen. In twee van de drie regio’s hebben de regionale autoriteiten het door de centrale overheid verschuldigde bedrag echter kunnen voorschieten. Inmid- dels is het probleem opgelost (zie het antwoord op punt 7. 57 van het jaarverslag over het begrotingsjaar 1996). 6. 37. Los van de onderhandelingen met de Commissie heeft Corsica ervan afgezien de verbrandingsovens van Bastia en Ajaccio in het kader van EPD 1994-1999 te financieren, omdat het tweede van deze projecten om technische redenen nog niet kan worden uitgevoerd en de autoriteiten van de regio er de voorkeur aan geven de twee projecten tegelijkertijd uit te voeren. 6. 38. -6. 39. Bij verzoeken om medefinanciering van par- ticuliere investeringen wordt nagegaan of zij in overeen- stemming zijn met de geldende steunregeling (in Duits- land de „Gemeinschaftsaufgabe”), en niet wat de moge- lijke effecten zijn van de economische conjunctuur of andere externe factoren. 6. 42. De Italiaanse administratieve procedures zijn inderdaad te lang en te ingewikkeld. Om de door de bestaande procedures veroorzaakte vertragingen te verhel- pen is het daarom beter om, zoals in de „Intesa” (over- eenkomst tussen de Italiaanse regering en de Commissie van 26 juli 1995 met als doel het gebruik van de Structuurfondsen in Italië te verbeteren) is bepaald, deze procedures te vereenvoudigen dan de Structuurfondsprog- ramma’s (inclusief financieringsplannen) aan te passen. 6. 43-6. 44. De gevolgen van de schommelingen van de wisselkoers nationale munt/ecu zijn de Commissie reeds lang bekend. Zij doet wat zij kan om negatieve gevolgen te verzachten. De wetgever heeft bepaald dat de financie- ringsplannen en de boeking van de steunmaatregelen in ecu worden opgesteld, waardoor geen wisselkoersrisico bestaat voor de Gemeenschapsbegroting en de commu- nautaire „munt” wordt gepromoot. De genoemde effec- ten zullen verdwijnen voor de lidstaten die tot de euro- zone behoren. Wat betreft Italië hadden de schommelin- gen van de lire ten opzichte van de ecu nadelige gevolgen voor de afsluiting van de programma’s van de periode 1989-1993. Het is echter niet duidelijk of een „efficiënt optreden”, dat een verhoging van de nationale uitgaven 16. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 347/89 inhoudt om alle beschikbare communautaire steun te ontvangen, in veel gevallen mogelijk zou zijn geweest. Vele organisaties die globale subsidies beheren konden bijvoorbeeld in de praktijk hun budgetten niet verhogen omdat zij in de nationale munt werken en hun declaraties opstellen op basis van de bedragen die zij in lire van de nationale thesaurie ontvangen. wanneer het jaarverslag over de tenuitvoerlegging van het voorgaande jaar, dat de in artikel 36 bedoelde gegevens bevat, aan de Commissie is toegezonden (artikel 31, lid 3). Bovendien is de Commissie verplicht onverwijld de lidstaat en de aangewezen instantie in kennis te stellen, indien aan een van de voorwaarden voor het verrichten van de tussenliggende betalingen niet is voldaan. Tenuitvoerlegging In de notities inzake subsidiabiliteit heeft de Com- 6. 45. missie, in overleg met de lidstaten, nadere bepalingen vastgesteld met betrekking tot de begrippen vastlegging, eindbegunstigde en subsidiabele uitgaven. Meer in het algemeen heeft de Commissie zich voortdurend ingespan- nen om voorlichting te geven; krachtens de regelgeving moeten de lidstaten ook een bijdrage leveren aan deze werkzaamheden. 6. 46. De toepassing van de Structuurfondsen in de nieuwe lidstaten vergde altijd de invoering van nieuwe administratieve systemen en de aanpassing van nationale systemen om EU-gelden uit te keren en hierover verant- woording af te leggen. Er deden zich enkele aanloopprob- lemen voor die thans grotendeels zijn opgelost. 6. 47. Het verrekenen van de terugbetalingen en betalin- gen op het niveau van dezelfde nationale uitvoerende autoriteit is een boekhoudkundige praktijk die dient ter vereenvoudiging van de procedures en die niet als geldige reden kan worden beschouwd voor vertraging bij de uitvoering van een volgend programma. De Commissie verricht terecht geen betalingen totdat de lidstaat de nodige informatie heeft verstrekt. 6. 48. Het EFRO en het ESF worden niet op dezelfde manier beheerd, maar de verschillen zijn bij de regionale beheerders van deze fondsen bekend. Binnen de diensten van de Commissie vervult het verantwoordelijke DG de rol van coördinator; deze coördinatie vindt plaats door middel van vergaderingen met verschillende diensten tij- dens welke operationele en financiële vraagstukken wor- den besproken en opgelost. Wat betreft de toewijzing van de projecten van het EPD Henegouwen aan het ESF in plaats van het EFRO: de beheerder beschikt over alle nodige informatie betreffende de uitgaven die voor financiering uit de respectieve Struc- tuurfondsen in aanmerking komen; het onderscheid tus- sen de fondsen is duidelijk beschreven, niet alleen in het EPD maar ook tijdens vergaderingen met het Waalse gewest in het kader van het partnerschap. 6. 50. De financiering van alle maatregelen in het kader van het regionale programma voor Sardinië is aangepast in de in december 1997 goedgekeurde nieuwe program- mering. Bovendien zijn maatregelen aangepast om de flexibiliteit te verbeteren en de projecten te schrappen die niet binnen de vereiste tijd kunnen worden uitgevoerd. Dit proces zal door toekomstige toezichtcomite´s worden voortgezet, afhankelijk van de vooruitgang die wordt geboekt bij de tenuitvoerlegging van het herziene pro- gramma. 6. 51. Het is inderdaad belangrijk de vertragingen die verband houden met de eis dat alle projecten aan alle geldende communautaire voorschriften voldoen, zoveel mogelijk terug te dringen. 6. 52. Sardinië: zie opmerkingen met betrekking tot punt 6. 50. Corsica: naar aanleiding van de opgetreden vertra- gingen besloot de Commissie op 30 juli 1996 tot herpro- grammering van het EPD. In november 1996 en januari 1997 werden door de bevoegde instanties van de lidstaat nieuwe procedures ingevoerd teneinde het toezicht op en de tenuitvoerlegging van het EPD te verbeteren. 6. 53. Sommige vertragingen zijn onvermijdelijk omdat het onmogelijk is de precieze uitvoering van elk project te voorzien. Wat betreft de wijzigingsprocedures: deze zullen worden vereenvoudigd door het voorstel van de Commis- sie tot decentralisatie van de uitvoering van de steunverle- ning. Onregelmatigheden moeten uiteraard worden gecor- rigeerd, ook al zorgt dit voor vertraging. 7. CONCLUSIE 7. 1. De vastleggingskredieten voor structurele maatrege- len die elk jaar in de begroting worden opgenomen, stemmen overeen met de financiële vooruitzichten. Het is moeilijk precieze ramingen te maken van de behoefte aan betalingskredieten, omdat deze behoefte verband houdt met de uiteenlopende vordering van honderden pro- gramma’s en honderdduizenden afzonderlijke projecten. De Commissie en de lidstaten trachten samen deze ramin- gen te verbeteren. 6. 49. In de nieuwe door de Commissie voorgestelde algemene verordening wordt de inhoud van het jaarver- slag gedetailleerd beschreven (artikel 36) en is bepaald dat de tussentijdse terugbetalingen pas worden verricht 7. 2. De Commissie is voornemens om in het kader van de huidige ingrijpende wijziging van het Financieel Regle- ment de relatie tussen de horizontale en de sectorale financiële regels te verduidelijken. C 347/90 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 11. 98 7. 4. Naar het oordeel van de Commissie geeft haar aanpak van de budgettaire vastleggingen voor de Struc- tuurfondsprogramma’s geen vertekend beeld; uiteraard is er tijdens de looptijd van een programma geen precies verband tussen de betalingsverplichtingen in de Gemeen- schapsbegroting enerzijds en de werkelijke voortgang ter plaatse van een programma anderzijds. De financieringsplannen worden door de beheerders van de programma’s nuttig geacht. De voorstellen van de Commissie voor de periode 2000- 2006 beogen duidelijkheid te scheppen inzake de verant- woordelijkheden op het gebied van de programmering en te zorgen voor een grotere mate van decentralisatie naar de lidstaten. 7. 5. Degenen die op welk niveau dan ook betrokken zijn bij het beleid en/of het financieel beheer van een pro- gramma, dienen te beschikken over de informatie die zij nodig hebben om hun werk naar behoren te verrichten. De recente Verordening (EG) nr. 2064/97 van de Com- missie betreffende financiële controle bevat vereisten, bij- voorbeeld inzake het controletraject, die de kwaliteit van de financiële informatie moeten verbeteren. De Commissie hoopt voor de volgende programmerings- periode ter vervanging van ARINCO een verbeterd hori- zontaal informatiesysteem te ontwikkelen. Het is echter niet noodzakelijk dat iedereen die bij de Structuurfondsen betrokken is toegang heeft tot alle informatie. De Com- missie acht het met name niet nodig dat zij toegang heeft tot gedetailleerde informatie op het niveau van de projec- ten. 7. 6. Het is het belangrijkst om ervoor te zorgen dat de begunstigden de betalingen waarop zij recht hebben, zonder ongegronde vertraging ontvangen. Zodra de Com- missie het voorschot heeft betaald, is dit hoofdzakelijk afhankelijk van de efficiëntie van de financiële trajecten en procedures van de lidstaten. In de meeste lidstaten is de Commissie verplicht om de betalingen door handels- banken te laten verrichten. De betalingen geschieden namelijk in ecu, en slechts twee lidstaten hebben rekenin- gen in ecu bij de nationale thesaurie toegestaan. Vanaf 1999 zal deze complicatie verdwijnen voor de lidstaten die deel uitmaken van de eurozone. 7. 7. De Commissie herinnert eraan dat hoofdstuk 6 van het verslag van de Rekenkamer met betrekking tot vertra- gingen met name een weergave is van de ervaringen van de beheerders van de programma’s met de grootste ach- terstanden (3 % van het totaal). De meeste programma’s verlopen normaal, zonder vertraging van betekenis. De Commissie erkent echter dat het beheer van de pro- gramma’s in verschillende opzichten en op alle niveaus kan worden verbeterd en versneld; haar hervormings- voorstellen voor de volgende programmeringsperiode moeten een belangrijke bijdrage leveren aan deze verbete- ring. 7. 8. De Commissie is voornemens zich volledig in te zetten voor deze verbetering