title: Verordening (EG) nr. 2533/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank

formats: html pdf print

text: L 318/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 VERORDENING (EG) Nr. 2533/98 VAN DE RAAD van 23 november 1998 met betrekking tot het verzamelen van statistische gegevens door de Europese Centrale Bank DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op protocol nr. 3 betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (de „statuten”), inzonderheid artikel 5. 4 daarvan, Gezien de aanbeveling van de Europese Centrale Bank (de „ECB”) (1), Gezien het advies van het Europees Parlement (2), Gezien het advies van de Commissie (3), Volgens de procedure van artikel 106, lid 6, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en van artikel 42 van de statuten, (1) Overwegende dat, artikel 5. 1 van de luidens statuten, de ECB, b¶gestaan door de nationale centrale banken, hetz¶ b¶ de bevoegde nationale autoriteiten, hetz¶ rechtstreeks b¶ de economische subjecten de statistische gegevens verzamelt die nodig z¶n voor de vervulling van de taken van het Europees Stelsel van centrale banken (het „ESCB”); dat, ter vergemakkel¶king van het vervullen van die taken, vermeld in artikel 105 van het Verdrag, en in het b¶zonder van het voeren van het monetair beleid, deze statistische gegevens hoofdzakel¶k gebruikt worden voor de productie van geaggre- geerde statistische gegevens, waarvoor de identiteit van afzonderl¶ke economische subjecten irrelevant is, maar ook kunnen worden gebruikt op het niveau van de afzonderl¶ke economische subjecten; dat, luidens artikel 5. 2 van de statuten, de nationale centrale banken voor zover mogel¶k de in artikel 5. 1 omschreven taken uitvoeren; dat, luidens artikel 5. 4 van de statuten, de Raad bepaalt welke natuur- l¶ke en rechtspersonen onderworpen z¶n aan rapportageverplichtingen, hoe de geheimhoudings- plicht wordt geregeld, en hoe wordt voorzien in passende handhavingsbepalingen; dat de nationale centrale banken voor de toepassing van artikel 5. 1 van de statuten kunnen samenwerken met andere bevoegde de nationale bureaus voor de statistiek en de met de reglemente- ring van de markt belaste instanties; instanties, waaronder (2) Overwegende dat, met het oog op het nut van statistische gegevens als instrument voor de vervul- ling van de taken van het ESCB, de definities en de procedures voor de verzameling van die gegevens (1) PB C 246 van 6. 8. 1998, blz. 12. (2) PB C 328 van 26. 10. 1998. (3) Advies van 8 oktober 1998 (nog niet verschenen). in het Publicatieblad zodanig moeten worden opgezet dat de ECB het vermogen en de flexibiliteit bezit om t¶dig te beschikken over statistieken van hoge kwaliteit die wisselende economische en financi(cid:137)le omstandig- heden weergeven en de lasten voor informatie- plichtigen in aanmerking nemen; dat daarb¶ niet alleen moet worden gelet op het vervullen van de taken van het ESCB en diens onafhankel¶kheid maar ook moet worden getracht de lasten voor de informatieplichtigen tot een minimum beperken; (3) Overwegende dat het derhalve wensel¶k is om een referentiepopulatie van informatieplichtigen te defini(cid:137)ren, ingedeeld naar de toepassel¶ke catego- rie(cid:137)n economische eenheden en statistische toepas- singen waartoe de bevoegdheden van de ECB op statistisch gebied beperkt worden en waaruit de ECB uit hoofde van haar regelgevende bevoegdheid de werkel¶ke populatie van informatieplichtigen bepaalt; (4) Overwegende dat een homogene populatie van informatieplichtigen nodig is voor het opstellen van de „geconsolideerde balans van de sector monetaire financi(cid:137)le instellingen” van de deelne- mende lidstaten, die hoofdzakel¶k bedoeld is om de ECB een overzichtel¶k statistisch beeld te geven van de monetaire ontwikkelingen in de deelne- mende lidstaten, die als (cid:130)(cid:130)n economisch gebied te beschouwen z¶n; dat de ECB op grond van een algemene definitie van deze instellingen een „l¶st van monetaire financi(cid:137)le instellingen voor statisti- sche doeleinden” heeft opgesteld en b¶houdt; (5) Overwegende dat volgens bovengenoemde alge- mene definitie voor statistische doeleinden mone- taire financi(cid:137)le instellingen („MFI’s”) de ingezeten kredietinstellingen z¶n zoals gedefinieerd in communautaire wetgeving, en alle ingezeten finan- ci(cid:137)le instellingen die er hun bedr¶f van maken deposito’s en/of nauwe substituten van deposito’s aan te trekken van andere financi(cid:137)le instellingen dan MFI’s, en voor eigen rekening (tenminste in economische zin) krediet te verstrekken en/of te beleggen in effecten; (6) Overwegende dat postcheque-en-girodiensten die niet voldoen aan de algemene definitie van mone- taire financi(cid:137)le instellingen voor statistische doel- einden, wellicht toch moeten worden onderworpen aan de ECB-rapportagevereisten inzake monetaire 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/9 en bancaire statistieken en statistieken betreffende betalingssystemen, omdat hun bedr¶f in signifi- cante mate het aantrekken van deposito’s en/of nauwe substituten van deposito’s en transacties via betalingssystemen kan behelzen; en regionale (7) Overwegende dat, in het Europees Stelsel van nati- rekeningen economische onale („ESR 1995”), de monetaire financi(cid:137)le 1995 (1) instellingen om die reden de subsector „centrale bank” en de subsector „overige monetaire financi(cid:137)le instellingen” omvatten, en uitsluitend kunnen worden uitgebreid door opneming van categorie(cid:137)n instellingen van de subsector „overige financi(cid:137)le intermediairs met uitzondering van verzekeringsin- stellingen en pensioenfondsen”; (8) Overwegende dat statistieken inzake de betalings- balans, de internationale investeringspositie, waar- depapieren, elektronisch geld en betalingssystemen nodig z¶n om het ESCB in staat te stellen z¶n taken op onafhankel¶ke w¶ze uit te voeren; (9) Overwegende dat het gebruik van de begrippen „natuurl¶ke en rechtspersonen” in artikel 5. 4 van de statuten moet worden opgevat op een manier die aansluit b¶ de prakt¶ken van de lidstaten op het gebied van monetaire en bancaire statistieken en betalingsbalansstatistieken en derhalve eveneens lichamen behelst die, naar hun respectieve natio- naal recht, noch natuurl¶ke noch rechtspersonen z¶n, doch wel behoren tot de relevante subsectoren van ESR 1995; dat rapportageverplichtingen dien- tengevolge kunnen worden opgelegd aan lichamen zoals b¶kantoren, instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) en fondsen die, naar hun respectieve recht, geen rechtspersoonl¶kheid bezitten; dat de rappor- tageplicht in dergel¶ke gevallen berust b¶ de personen die krachtens het toepassel¶ke nationale recht de desbetreffende lichamen in rechte verte- genwoordigen; personenvennootschappen, (10) Overwegende dat de statistische balansverslagen van de in artikel 19. 1 van de statuten genoemde instellingen eveneens kunnen worden gebruikt voor de berekening van het bedrag van de mogel¶k door deze instellingen verplicht aan te houden minimumreserves; (11) Overwegende dat het de taak is van de Raad van bestuur van de ECB de taakverdeling tussen de ECB en de nationale centrale banken te bepalen met betrekking tot het verzamelen en verifi(cid:137)ren van statistische gegevens en de uitvoering daarvan, rekening houdend met het in artikel 5. 2 van de statuten vastgelegde beginsel, en te bepalen welke taken de nationale autoriteiten binnen de grenzen van hun bevoegdheden op zich zullen nemen, met als doel het verkr¶gen van statistieken van een constante hoge kwaliteit; (12) Overwegende dat het uit een oogpunt van kostenef- fectiviteit in de beginjaren van de eenheidsmunt nodig kan z¶n dat aan de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens wordt voldaan via overgangsprocedures ingevolge de bestaande beperkingen van de verza- melsystemen; dat dit met name kan inhouden dat, in het geval van de financi(cid:137)le rekening van de betalingsbalans, gegevens betreffende grensover- schr¶dende posities of transacties van de als (cid:130)(cid:130)n deelnemende economisch gebied lidstaten in de beginjaren van de eurozone mogen worden opgesteld aan de hand van alle posities of transacties tussen ingezetenen van een deelne- mende lidstaat en ingezetenen van andere landen; beschouwde (13) Overwegende dat de grenzen waarbinnen en de voorwaarden waaronder de ECB gerechtigd is om ondernemingen sancties op te leggen b¶ niet-nale- ving van de verplichtingen krachtens verorde- ningen en beschikkingen van de ECB, z¶n vastge- legd in Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de Europese Centrale Bank om sancties op te leggen (2), overeenkomstig artikel 34. 3 van de statuten; dat b¶ eventuele tegenstr¶dig- heid tussen de genoemde verordening en de bepa- lingen van deze verordening die de ECB machtigen tot het opleggen van sancties, de bepalingen van deze verordening primeren; dat de sancties in geval van niet-naleving van de verplichtingen van deze verordening de mogel¶kheid onverlet laten dat het ESCB passende handhavingsbepalingen vaststelt in z¶n betrekkingen met tegenpart¶en, waaronder het gedeeltel¶k of geheel uitsluiten van een informatie- plichtige van monetairebeleidstransacties in geval van ernstige inbreuken op de verplichtingen met rapporteren van statistische betrekking tot het gegevens; (14) Overwegende dat verordeningen die door de ECB krachtens artikel 34. 1 van de statuten z¶n vastge- steld noch rechten verlenen noch verplichtingen opleggen aan niet-deelnemende lidstaten; (15) Overwegende dat Denemarken, onder verw¶zing naar punt 1 van protocol nr. 12 betreffende enkele bepalingen inzake Denemarken, in de context van het Besluit van Edinburgh van 12 december 1992, te kennen heeft gegeven dat het niet zal deelnemen aan de derde fase van de economische en Mone- taire Unie; dat overeenkomstig punt 2 van dat protocol alle artikelen en bepalingen van het Verdrag die betrekking hebben op een derogatie derhalve op Denemarken van toepassing z¶n; (1) PB L 310 van 30. 11. 1996, blz. 1. (2) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad. L 318/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 (16) Overwegende dat krachtens punt 8 van protocol nr. 11 betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkr¶k van Groot-Brittanni(cid:137) en Noord-Ierland artikel 34 van de statuten niet op het Verenigd Koninkr¶k van toepassing is tenz¶ het deelneemt aan de derde fase van de Economi- sche en Monetaire Unie; (17) Overwegende dat, ofschoon wordt erkend dat de statistische gegevens die nodig z¶n om te voldoen aan de door de ECB opgelegde rapportagevereisten niet dezelfde z¶n voor deelnemende als voor niet- deelnemende lidstaten, artikel 5 van de statuten als niet-deelnemende zowel op deelnemende lidstaten van toepassing is; dat op grond hiervan en van artikel 5 van het Verdrag, een verplichting bestaat om op nationaal niveau alle maatregelen te ontwerpen en toe te passen die lidstaten dienstig achten voor de verzameling van de statistische gegevens die nodig z¶n om te voldoen aan de door de ECB opgelegde rapportagevereisten en voor het t¶dig treffen van voorbereidingen op het gebied van de statistiek, zodat z¶ deelnemende lidstaten kunnen worden; (18) Overwegende dat de vertrouwel¶ke statistische gegevens waarover de ECB en de nationale centrale banken voor de uitvoering van de taken van het ESCB moeten beschikken, bescherming behoeven om het vertrouwen van de informatieplichtigen te winnen en te behouden; dat het na de vaststelling van deze verordening niet meer mogel¶k zal z¶n bepalingen inzake de geheimhoudingsplicht in te roepen om de uitwisseling van vertrouwel¶ke statis- tische gegevens die verband houden met de taken van het ESCB te beletten, onverminderd de bepa- lingen van Richtl¶n 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betref- fende de bescherming van natuurl¶ke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vr¶e verkeer van die gegevens (1) (19) Overwegende dat luidens artikel 38. 1 van de statuten leden van de bestuursorganen en perso- neelsleden van de ECB en de nationale centrale banken z¶n gehouden, ook na be(cid:137)indiging van hun inlichtingen die naar hun aard onder de taken, geheimhoudingsplicht vallen niet openbaar te maken, en dat luidens artikel 38. 2 van de statuten personen die toegang hebben tot gegevens welke vallen onder communautaire wetgeving waarb¶ een geheimhoudingsplicht wordt opgelegd, aan die wetgeving onderworpen z¶n; (20) Overwegende dat personeelsleden van de ECB voor elke inbreuk op de regels tot naleving waarvan z¶ z¶n gehouden, begaan met opzet of door nalatig- heid, kunnen worden onderworpen aan tuchtrech- tel¶ke maatregelen en, in voorkomend geval, aan strafrechtel¶ke maatregelen wegens schending van het beroepsgeheim, onverminderd de bepalingen van artikel 12 juncto artikel 18 van het protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen; (21) Overwegende dat het mogel¶k gebruik van statisti- sche gegevens voor de uitvoering van de overeen- komstig artikel 105 van het Verdrag door het ESCB te verrichten taken weliswaar de totale rapportage- last vermindert, maar inhoudt dat de geheimhou- dingsregeling van deze verordening in bepaalde opzichten moet afw¶ken van de algemene commu- nautaire en internationale beginselen inzake het statistisch geheim en met name van de bepalingen inzake het statistisch geheim van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad van 27 februari 1997 betref- fende de communautaire statistiek (2); dat de ECB, onverminderd dit punt, acht zal slaan op de begin- selen die ten grondslag liggen aan de communau- taire statistiek, vermeld in artikel 10 van Verorde- ning (EG) nr. 322/97; (22) Overwegende dat de geheimhoudingsregeling van deze verordening uitsluitend van toepassing is op vertrouwel¶ke statistische gegevens die voor de vervulling de taken van het ESCB aan de ECB worden toegezonden; dat deze geheimhoudingsre- geling b¶zondere nationale of communautaire bepalingen met betrekking tot de toezending van andere soorten inlichtingen aan de ECB onverlet laat; dat de regels inzake statistische geheimhou- ding die door de nationale bureaus voor de statis- tiek en door de Commissie worden toegepast op de statistische gegevens die z¶ voor eigen rekening verzamelen in acht moeten worden genomen; (23) Overwegende dat de ECB voor de toepassing van artikel 5. 1 van de statuten op statistisch gebied moet samenwerken met de instellingen of organen van de Gemeenschap en met de bevoegde autori- teiten van de lidstaten of van derde landen en met internationale organisaties; dat de ECB en de Commissie zullen zorgen voor passende vormen van samenwerking op statistisch gebied ten einde hun taken zo effici(cid:137)nt mogel¶k uit te voeren, waarb¶ z¶ zullen pogen de lasten voor informatie- plichtigen tot een minimum te beperken; (24) Overwegende dat het ESCB en de ECB, opdat z¶ volledig operationeel z¶n in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie (hierna „fase 3”), de taak is toevertrouwd de rapportageverplich- tingen met het oog op de verzameling van statisti- sche gegevens voor de eurozone op te stellen; dat een essentieel voorbereidend element erin bestaat v(cid:155)(cid:155)r de aanvang van fase 3 de statistische voor- stellen; dat schriften van de ECB vast te (1) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. (2) PB L 52 van 22. 2. 1997, blz. 1. 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/11 het wensel¶k is de marktdeelnemers in de loop van 1998 te informeren over de gedetailleerde voor- schriften die de ECB voor de toepassing van haar vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens nodig kan achten; dat de ECB derhalve vanaf de datum van inwerkingtreding van deze verordening de beschikking moet kr¶gen over een regelgevende bevoegdheid; 6. „elektronisch geld”: elektronische opslagvorm van monetaire waarden op een technische drager met inbe- grip van vooruitbetaalde kaarten, die algemeen kunnen worden gebruikt voor betalingen aan andere part¶en dan de emittent, zonder dat er b¶ de transactie noodza- kel¶k bankrekeningen betrokken z¶n, maar fungerend als een vooruitbetaald betaalmiddel aan toonder. (25) Overwegende dat de bepalingen van deze verorde- ning alleen dan effectief kunnen worden toegepast indien alle deelnemende lidstaten de maatregelen hebben getroffen die nodig z¶n om ervoor te zorgen dat hun autoriteiten bevoegd z¶n om de ECB b¶ te staan en volledige samenwerking te verlenen b¶ de verificatie en gedwongen verzame- ling van statistische gegevens in overeenstemming met artikel 5 van het Verdrag, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1. „de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens”: de door informatieplich- tigen te verstrekken statistische gegevens die nodig z¶n voor de vervulling van de taken van het ESCB; 2. „informatieplichtigen”: de natuurl¶ke en rechtsper- sonen en de lichamen als bedoeld in artikel 2, lid 3, die onderworpen z¶n aan de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gege- vens; 3. „deelnemende lidstaat”: een lidstaat die de eenheids- munt overeenkomstig het Verdrag heeft aangenomen; 4. „ingezetene” en „ingezeten”: het centrum van z¶n economische belangen hebbend in het economisch gebied van een land als omschreven in b¶lage A; in dit verband wordt onder „grensoverschr¶dende posities” en „grensoverschr¶dende transacties” respectievel¶k verstaan posities en transacties inzake de activa en/of passiva van ingezetenen van de als een enkel econo- misch gebied te beschouwen deelnemende lidstaten met ingezetenen van niet-deelnemende lidstaten en/of ingezetenen van andere landen; 5. „internationale investeringspositie”: de balans van het totaal aan grensoverschr¶dende financi(cid:137)le activa en passiva; Artikel 2 Referentiepopulatie van informatieplichtigen Ter vervulling van de ECB-vereisten met betrekking 1. tot het (hierna rapporteren van statistische gegevens „rapportage-vereisten van de ECB”) is de ECB, b¶gestaan door de nationale centrale banken overeenkomstig artikel 5. 2 van de statuten, bevoegd tot het verzamelen van statis- tische gegevens binnen de grenzen van de referentiepopu- latie van informatieplichtigen en van hetgeen nodig is om de taken van het ESCB uit te voeren. 2. De omvat de volgende informatieplichtigen: referentiepopulatie van informatieplichtigen a) natuurl¶ke en rechtspersonen die vallen onder de subsectoren „centrale bank”, „overige monetaire finan- ci(cid:137)le instellingen” en „overige financi(cid:137)le intermediairs met uitzondering van verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen”, als omschreven in b¶lage B b¶ deze verordening, en die ingezeten z¶n in een lidstaat, voor zover nodig is ter vervulling van de rapportagevereisten van de ECB inzake monetaire en bancaire statistieken en statistieken betreffende betalingssystemen; b) postcheque-en-girodiensten, voor zover nodig is ter vervulling van de rapportagevereisten van de ECB inzake monetaire en bancaire statistieken en statis- tieken betreffende betalingssystemen; innemen of c) natuurl¶ke en rechtspersonen die ingezetenen z¶n van een lidstaat, voor zover z¶ grensoverschr¶dende posi- ties transacties uitvoeren en voor zover statistische gegevens met betrekking tot dergel¶ke posities of transacties nodig z¶n ter vervulling van de rapportagevereisten van de ECB inzake betalingsbalansstatistieken of inzake de internationale investeringspositie; grensoverschr¶dende d) natuurl¶ke en rechtspersonen die ingezetenen z¶n van statistische gegevens met een lidstaat, voor zover betrekking tot door hen ge(cid:137)mitteerde waardepapieren of elektronisch geld nodig z¶n ter vervulling van de rapportagevereisten van de ECB. L 318/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 Een lichaam dat normaliter zou vallen onder de defi- 3. nitie van lid 2 maar dat naar het nationale recht van het land waarvan z¶ ingezetene z¶n noch een rechtspersoon noch een verzameling van natuurl¶ke personen is, maar dat wel rechten kan hebben en aan verplichtingen onder- worpen kan z¶n, is een informatieplichtige. De rapporta- geplicht van een dergel¶k lichaam wordt nagekomen door de personen die het in rechte vertegenwoordigen. Wanneer een rechtspersoon, een verzameling van natuur- l¶ke personen of een lichaam als bedoeld in de eerste alinea een b¶kantoor heeft dat ingezetene is van een ander land, is dit b¶kantoor een zelfstandige informatie- plichtige, ongeacht de locatie van het hoofdkantoor, voor zover het b¶kantoor voldoet aan de in lid 2 omschreven voorwaarden, afgezien van het bezit van rechtspersoonl¶k- heid. Alle in dezelfde lidstaat gevestigde b¶kantoren worden beschouwd als (cid:130)(cid:130)n enkel b¶kantoor wanneer z¶ onder dezelfde economische subsector vallen. De rappor- tageplicht van een b¶kantoor wordt nagekomen door de personen die het b¶kantoor in rechte vertegenwoordigen. Artikel 5 Regelgevende bevoegdheden van de ECB 1. De ECB kan verordeningen aannemen voor de vast- stelling en het opleggen van haar vereisten met betrek- king tot het rapporteren van statistische gegevens aan de feitel¶ke populatie van informatieplichtigen van de deel- nemende lidstaten. Teneinde de onderlinge samenhang te garanderen 2. die nodig is voor de productie van statistieken die voldoen aan hun respectieve informatievereisten, raadpleegt de ECB de Commissie over ontwerpverordeningen zodra er verbanden z¶n met de vereisten van de Commissie op het gebied van de statistiek. Het Comit(cid:130) voor monetaire, financi(cid:137)le en betalingsbalansstatistiek wordt binnen de grenzen van z¶n bevoegdheid in het proces van samen- werking tussen de Commissie en de ECB betrokken. Artikel 3 Artikel 6 Procedures voor het vaststellen van statistische rapportagevereisten B¶ het opstellen en opleggen van haar vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens bepaalt de ECB uit de referentiepopulatie van informatie- plichtigen als omschreven in artikel 2 de feitel¶ke popu- latie van informatieplichtigen. Onverminderd de naleving van de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens a) poogt de ECB de rapportagelast tot een minimum te beperken, onder andere door zoveel mogel¶k gebruik te maken van bestaande statistieken, b) houdt de ECB rekening met communautaire en inter- nationale normen op het gebied van de statistiek, c) kan de ECB bepaalde categorie(cid:137)n informatieplichtigen volledig of gedeeltel¶k ontheffen van haar rapportage- vereisten. Recht tot verificatie en gedwongen verzameling van statistische gegevens 1. Indien een in een deelnemende lidstaat ingezeten informatieplichtige wordt verdacht van niet-nakoming, in de zin van artikel 7, lid 2, van de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens, heeft de ECB en, overeenkomstig artikel 5. 2 van de statuten, de nationale centrale bank van de betrokken deelnemende lidstaat het recht om de juistheid en kwali- teit van de statistische gegevens te verifi(cid:137)ren en tot gedwongen verzameling van die gegevens over te gaan. Indien de statistische gegevens in kwestie evenwel nodig z¶n ten bew¶ze van de naleving van de reserveverplich- tingen, dient de verificatie te worden uitgevoerd overeen- komstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 2531/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de toepassing van minimumreserves door de Europese Centrale Bank (1). Het recht tot verificatie en gedwongen verzameling van statistische gegevens omvat het recht om: a) de overlegging van bescheiden te verlangen; Artikel 4 b) de boeken en registers van de informatieplichtigen te inspecteren; Verplichtingen van de lidstaten De lidstaten organiseren hun taken op het gebied van de statistiek en werken volledig met het ESCB samen teneinde de vervulling van de verplichtingen uit hoofde van artikel 5 van de statuten te verzekeren. c) afschriften en uittreksels van die boeken en registers te maken, en d) schriftel¶ke of mondelinge toelichting te verkr¶gen. (1) Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad. 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/13 2. De ECB of de bevoegde nationale centrale bank stelt de informatieplichtige schriftel¶k in kennis van haar beslissing over te gaan tot verificatie of gedwongen verza- meling van statistische gegevens, met vermelding van de t¶dspanne waarbinnen aan het verificatieverzoek voldaan moet worden, de sancties die in geval van niet-naleving van toepassing z¶n, en het beroep dat tegen die beslissing open staat. De ECB en de desbetreffende nationale centrale bank stellen elkaar in kennis van dergel¶ke verificatieverzoeken. gegevens worden Voor de verificatie en gedwongen verzameling van 3. statistische procedures gevolgd. Indien wordt vastgesteld dat de informatieplich- tige de vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens niet heeft nageleefd, komen de kosten van de procedure voor rekening van de informatie- plichtige. nationale 4. De ECB mag verordeningen vaststellen tot nadere bepaling van de voorwaarden waaronder het recht tot verificatie of gedwongen verzameling van statistische gegevens wordt uitgeoefend. 5. Binnen de grenzen van hun bevoegdheden verlenen de nationale autoriteiten van de deelnemende lidstaten de nodige b¶stand aan de ECB en de nationale centrale banken b¶ de uitoefening van de bevoegdheden uit hoofde van dit artikel. 6. Wanneer een informatieplichtige zich verzet tegen de verificatieprocedure of de gedwongen verzameling van statistische gegevens of deze procedures belemmert, verleent de deelnemende lidstaat waar de bedr¶fsruimten van de informatieplichtige z¶n gesitueerd de nodige b¶stand, inclusief het verzekeren van toegang tot de bedr¶fsruimten van de informatieplichtige voor de ECB of de nationale centrale bank, zodat de in lid 1 genoemde rechten kunnen worden uitgeoefend. a) de ECB of de nationale centrale banken na afloop van de daarvoor vastgestelde term¶n geen statistische gege- vens hebben ontvangen; of b) de statistische gegevens onjuist of onvolledig z¶n, of niet in de voorgeschreven vorm z¶n aangeleverd. 3. De verplichting de ECB of de nationale centrale banken toe te staan de juistheid en kwaliteit van de door de informatieplichtige geleverde statistische gegevens te verifi(cid:137)ren wordt geacht niet te z¶n nagekomen wanneer een informatieplichtige deze activiteit belemmert. Die belemmering omvat, maar is niet beperkt tot, het verw¶- deren van bescheiden en het verhinderen dat de ECB of de nationale centrale bank de fysieke toegang kr¶gen die nodig is voor de tenuitvoerlegging van de verificatie of de gedwongen verzameling. 4. De ECB kan een informatieplichtige de volgende sancties opleggen: a) in geval van niet-nakoming als bedoeld in lid 2, onder a), een dwangsom van ten hoogste 10 000 EUR per dag, waarb¶ de totale boete ten hoogste 100 000 EUR bedraagt; b) in geval van niet-nakoming als bedoeld in lid 2, onder b), een boete van ten hoogste 200 000 EUR; en c) in geval van niet-nakoming als bedoeld in lid 3, een boete van ten hoogste 200 000 EUR. 5. De in lid 4 omschreven sancties worden in meerde- ring gebracht op de voor rekening van de informatie- plichtige komende kosten voor de en verificatie gedwongen verzameling krachtens artikel 6, lid 3. 6. B¶ de uitoefening van de bevoegdheden van dit artikel handelt de ECB overeenkomstig de beginselen en procedures van Verordening (EG) nr. 2532/98. Artikel 7 Artikel 8 Opleggen van sancties Geheimhoudingsplicht 1. De ECB is bevoegd de in dit artikel omschreven sancties op te leggen aan informatieplichtigen die onder- worpen z¶n aan de rapportageverplichtingen en inge- zetene z¶n van een deelnemende lidstaat en die niet voldoen aan de verplichtingen die voortvloeien uit deze verordening of uit verordeningen of beschikkingen van de ECB tot vaststelling of oplegging van de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gege- vens. 2. De verplichting bepaalde statistische gegevens aan de ECB of de nationale centrale banken te doen toekomen wordt geacht niet te z¶n nagekomen wanneer: 1. Binnen het toepassingsgebied van deze verordening en met het oog op de geheimhouding van de statistische gegevens die nodig z¶n voor de vervulling van de taken van het ESCB, z¶n statistische gegevens vertrouwel¶k indien z¶ van dien aard z¶n dat z¶ identificatie van de informatieplichtige of van enig andere natuurl¶ke of rechtspersoon, lichaam of b¶kantoor mogel¶k maken, hetz¶ rechtstreeks op grond van hun naam, adres of via een officieel toegekende identificatiecode, hetz¶ indirect door afleiding, en daarmee individuele informatie wordt onthuld. Teneinde vast te stellen of een informatieplich- tige of enig andere natuurl¶ke of rechtspersoon, lichaam of b¶kantoor kan worden ge(cid:139)dentificeerd, wordt rekening gehouden met alle middelen die redel¶kerw¶ze door een L 318/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 derde part¶ kunnen worden gebruikt om de desbetref- fende informatieplichtige of andere natuurl¶ke of rechts- persoon, te identificeren. Niet vertrouwel¶k z¶n statistische gegevens afkomstig uit bronnen die in overeenstemming met nationale wetge- ving voor het publiek beschikbaar z¶n. lichaam of b¶kantoor 2. Toezending van vertrouwel¶ke statistische gegevens door de nationale centrale banken aan de ECB geschiedt in de mate en met de gedetailleerdheid die nodig z¶n voor het vervullen van de via het ESCB uit te voeren taken, als omschreven in artikel 105 van het Verdrag. 3. De informatieplichtigen worden in kennis gesteld van het gebruik voor statistische en andere administra- tieve doeleinden dat van door hen geleverde statistische gegevens kan worden gemaakt. Informatieplichtigen hebben het recht inlichtingen te kr¶gen over de rechts- grondslag voor het toezenden van de gegevens en over de getroffen beschermingsmaatregelen. 4. De ECB gebruikt de aan haar toegezonden vertrou- wel¶ke statistische gegevens uitsluitend ter uitvoering van de taken van het ESCB tenz¶: a) de informatieplichtige of de andere identificeerbare lichaam of b¶kantoor natuurl¶ke of rechtspersoon, uitdrukkel¶k toestemming heeft gegeven om de voor- noemde statistische gegevens voor andere doeleinden te gebruiken; of b) de gegevens worden gebruikt voor het produceren van specifieke communautaire statistieken, ingevolge een overeenkomst tussen de Commissie en de ECB over- eenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad; of c) om onderzoeksinstellingen toegang te bieden tot vertrouwel¶ke statistische gegevens die geen recht- streekse identificatie toelaten, onverminderd de natio- nale wetgeving en met de voorafgaande uitdrukkel¶ke toestemming van de nationale autoriteit die de infor- matie leverde. 5. De nationale centrale banken gebruiken de vertrou- wel¶ke statistische gegevens die z¶ hebben verzameld met het oog op het nakomen van de ECB-vereisten met betrekking tot het rapporteren van statistische gegevens uitsluitend ter vervulling van de taken van het ESCB tenz¶: a) de informatieplichtige of de andere identificeerbare natuurl¶ke of rechtspersoon, lichaam of b¶kantoor uitdrukkel¶k toestemming heeft gegeven om de voor- noemde statistische gegevens voor andere doeleinden te gebruiken; of b) de gegevens op nationaal niveau voor statistische doel- einden worden gebruikt, ingevolge een overeenkomst tussen de nationale statistische instelling en de natio- nale centrale bank overeenkomstig artikel 9 van Veror- dening (EG) nr. 322/97; of c) de gegevens worden gebruikt op het gebied van bedr¶fseconomisch toezicht of voor de uitoefening, overeenkomstig artikel 14. 4 van de statuten, voor andere dan de in de statuten omschreven taken; of d) om onderzoeksinstellingen toegang te bieden tot vertrouwel¶ke statistische gegevens die geen recht- streekse identificatie toelaten. 6. Dit artikel belet niet dat vertrouwel¶ke statistische gegevens die z¶n verzameld of mede z¶n verzameld voor andere doeleinden dan de vervulling van de ECB- vereisten met betrekking tot het rapporteren van statisti- sche gegevens, voor die andere doeleinden worden gebruikt. 7. Dit artikel is alleen van toepassing op het verza- melen en doen toekomen van vertrouwel¶ke statistische gegevens ter vervulling van de ECB-vereisten met betrek- king tot het rapporteren van statistische gegevens; het laat specifieke nationale of communautaire bepalingen betref- fende het doen toekomen van andere soorten informatie aan de ECB onverlet. 8. Deze verordening is van toepassing onverminderd Richtl¶n 95/46/EG. In geval van door de nationale bureaus voor de statistiek en de Commissie verzamelde gegevens die aan de ECB worden geleverd, is deze verordening wat de statistische geheimhouding betreft van toepassing onverminderd Verordening (EG) nr. 322/97 van de Raad betreffende de communautaire statistiek. 9. De ECB en de nationale centrale banken nemen alle wetgevende, administratieve, technische en organisatori- sche maatregelen die nodig z¶n om de bescherming van vertrouwel¶ke statistische gegevens te garanderen. De ECB definieert gemeenschappel¶ke regels en minimum- normen ter voorkoming van onwettige openbaarmaking en ongeoorloofd gebruik. De beschermende maatregelen z¶n van toepassing op alle vertrouwel¶ke statistische gegevens als bedoeld in lid 1. 10. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de bescherming van vertrouwel¶ke statistische gegevens te inbegrip van het opleggen, door de garanderen, met lidstaten, van toepassel¶ke handhavingsmaatregelen in geval van een inbreuk. Artikel 9 Slotbepalingen Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 5, artikel 6, lid 4, en artikel 8, lid 9, z¶n van toepassing met ingang van de datum van inwerkingtre- ding van deze verordening. De overige artikelen z¶n van toepassing met ingang van 1 januari 1999. 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/15 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 23 november 1998. Voor de Raad De Voorzitter R. EDLINGER L 318/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 B(cid:246)LAGE A AFBAKENING VAN DE NATIONALE ECONOMIE 2. 04. De eenheden (institutionele eenheden, eenheden van economische activiteit op lokaal niveau en homogeneproductieeenheden) die de economie van een land vormen en waarvan de transacties in het ESR z¶n opgenomen, hebben een economisch belangencentrum in het economisch gebied van dat land. Deze eenheden, aangeduid als ingezeten eenheden, behoeven niet de nationaliteit van dit land te bezitten, geen rechtspersoonl¶kheid te hebben, noch in het economisch gebied van het land aanwezig te z¶n op het ogenblik dat z¶ een transactie verrichten. Aangezien de economie dus wordt afgebakend op grond van de ingezeten eenheden, dient de betekenis van de begrippen economisch gebied en econo- misch belangencentrum nader te worden gedefinieerd. 2. 05. Onder het economisch gebied van een land wordt verstaan: a) het door de overheid van het land bestuurde geografisch gebied waarin personen, goederen, diensten en kapitaal vr¶ kunnen bewegen; b) vr¶handelsgebieden, inclusief entrepots en bedr¶ven onder douanecontrole; c) het nationale luchtruim, de territoriale wateren en het continentaal plat in de internationale wateren waarover het land exclusieve rechten kan doen gelden (1); d) territoriale enclaves, dat wil zeggen delen van het geografisch gebied van het buitenland die, krachtens internationale verdragen of overeenkomsten tussen staten, door de overheid van het land worden gebruikt (ambassades, consulaten, militaire en wetenschappel¶ke bases enz. ); e) vindplaatsen van aardolie, aardgas enzovoort, gelegen in de internationale wateren buiten het conti- nentale plat van het land, die worden ge(cid:137)xploiteerd door ingezeten eenheden van het land. 2. 06. Het economisch gebied omvat geen extraterritoriale enclaves, dat wil zeggen delen van het geografisch gebied van het land die, krachtens internationale verdragen of overeenkomsten tussen staten, door de overheid van een ander land, door instellingen van de Europese Unie of door internationale organisaties worden gebruikt (2). 2. 07. Het begrip economisch belangencentrum geeft aan dat er in het economisch gebied een lokatie bestaat waar of van waar uit door een eenheid voor onbepaalde t¶d of gedurende een vastgestelde lange periode ((cid:130)(cid:130)n jaar of langer) economische activiteiten en transacties van voldoende omvang worden verricht. Dit impliceert dat een eenheid die dergel¶ke transacties verricht in het economisch gebied van verschil- lende landen, geacht wordt in elk van deze landen een economisch belangencentrum te hebben. Van eigenaars van grond en gebouwen in een economisch gebied wordt automatisch aangenomen dat z¶ daar een economisch belangencentrum hebben. 2. 08. Op basis van deze definities kunnen de eenheden die als ingezeten eenheden van een land worden beschouwd, als volgt worden ingedeeld: a) eenheden met productie, financi(cid:137)le intermediatie, verzekering of herverdeling als hoofdfunctie, voor al hun transacties, met uitzondering van die welke betrekking hebben op de eigendom van grond en gebouwen; b) eenheden met consumptie (3) als hoofdfunctie, voor al hun transacties, met uitzondering van die welke betrekking hebben op de eigendom van grond en gebouwen; c) alle eenheden in hun hoedanigheid van eigenaar van grond en gebouwen, met uitzondering van eigenaars van extraterritoriale enclaves die deel uitmaken van het economisch gebied van andere landen of die staten sui generis z¶n (zie punt 2. 06). (1) Vissersschepen, andere schepen, dr¶vende platforms en luchtvaartuigen worden in het ESR behandeld als alle andere vervoermiddelen en mobiele werktuigen in eigendom van en/of ge(cid:137)xploiteerd door ingezeten eenheden, dan wel in eigendom van niet-ingezeten en ge(cid:137)xploiteerd door ingezeten eenheden. Transacties met betrekking tot eigendom (bruto-investeringen in vaste activa) en exploitatie (verhuur, verzekering enz. ) van deze goederen worden gerekend tot de economie van het land waarvan de eigenaar en/of de exploitant ingezetene z¶n. B¶ financi(cid:137)le lease wordt de eigendom van de desbetreffende activa geacht in andere handen over te gaan. (2) De gebieden die door de instellingen van de Europese Unie en door internationale organisaties worden gebruikt, vormen derhalve gebieden van staten sui generis. Deze staten worden gekenmerkt door het feit dat z¶ geen andere ingezetenen hebben dan de instellingen zelf (zie punt 2. 10, onder e). (3) Consumptie is niet de enige mogel¶ke activiteit van huishoudens. In hun hoedanigheid van ondernemers kunnen huishoudens elke vorm van economische activiteit uitoefenen. 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/17 2. 09. B¶ eenheden met productie, financi(cid:137)le intermediatie, verzekering of herverdeling als hoofdfunctie wordt voor alle transacties, met uitzondering van die welke betrekking hebben op de eigendom van grond en gebouwen, het volgende onderscheid gemaakt: a) de activiteit wordt uitsluitend in het economisch gebied van het land uitgeoefend: de eenheden z¶n in dit geval ingezeten eenheden van het land; b) de activiteit wordt gedurende (cid:130)(cid:130)n jaar of langer in het economisch gebied van diverse landen uitgeoefend: alleen het gedeelte van de eenheid dat een economisch belangencentrum heeft in het economisch gebied van het land, wordt als ingezeten eenheid beschouwd. Dit kan z¶n: 1. een ingezeten institutionele eenheid waarvan men de gedurende (cid:130)(cid:130)n jaar of langer in het buitenland uitgeoefende activiteit buiten beschouwing laat en afzonderl¶k registreert (1), of 2. een fictieve ingezeten eenheid, met betrekking tot de activiteit die gedurende (cid:130)(cid:130)n jaar of langer door een niet-ingezeten eenheid in het land werd uitgeoefend. 2. 10. Wat de eenheden met consumptie als hoofdfunctie betreft, worden huishoudens die een economisch belangencentrum in het land hebben, als ingezeten eenheden beschouwd, ook al begeven z¶ zich voor korte t¶d (korter dan (cid:130)(cid:130)n jaar) naar het buitenland; een uitzondering geldt ten aanzien van huishoudens in hun hoedanigheid van eigenaar van grond en gebouwen. Tot dergel¶ke eenheden worden in het b¶zonder gerekend: a) grensarbeiders, dat wil zeggen personen die de landgrens dagel¶ks overschr¶den om in een buurland arbeid te verrichten, b) seizoenarbeiders, dat wil zeggen personen die het land verlaten om voor een periode van enkele maanden, maar korter dan (cid:130)(cid:130)n jaar, in een ander land arbeid te verrichten in sectoren waar periodiek extra arbeidskrachten worden gevraagd, c) in het buitenland verbl¶vende toeristen, kuurpati(cid:137)nten, studenten (2), ambtenaren op dienstreis, zakenlieden, handelsvertegenwoordigers, kunstenaars en bemanningsleden van schepen of luchtvaar- tuigen, d) ter plaatse in dienst genomen personeel dat in de extraterritoriale enclaves van buitenlandse over- heden werkzaam is, e) personeel van de instellingen van de Europese Unie en van civiele of militaire internationale organisaties die hun zetel in extraterritoriale enclaves hebben, f) offici(cid:137)le civiele of militaire regeringsvertegenwoordigers van een land die (met hun gezinnen) in territoriale enclaves wonen. 2. 11. Alle eenheden in hun hoedanigheid van eigenaar van grond en/of gebouwen die deel uitmaken van het economisch gebied, worden beschouwd als ingezeten eenheden of fictieve ingezeten eenheden van het land waar deze grond en/of gebouwen gelegen z¶n. (1) Alleen wanneer deze activiteit gedurende minder dan (cid:130)(cid:130)n jaar wordt verricht, moet z¶ niet van de activiteiten van de producerende institutionele eenheid worden afgezonderd. Dit kan ook het geval z¶n wanneer de activiteit langer dan (cid:130)(cid:130)n jaar duurt, maar van gering belang is en in het geval van installatiewerkzaamheden alt¶d. Een eenheid die gedu- rende minder dan (cid:130)(cid:130)n jaar een bouwactiviteit in een ander land uitoefent, wordt, indien de bouwactiviteit output van vaste kapitaalgoederen betreft, echter beschouwd als (fictieve) eenheid met een economisch belangencentrum in het economisch gebied van het betreffende land. (2) Studenten worden alt¶d als ingezetenen beschouwd ongeacht de duur van hun studie in het buitenland. L 318/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27. 11. 98 B(cid:246)LAGE B SUBSECTOR CENTRALE BANK (S. 121) 2. 45. Definitie: de subsector centrale bank omvat alle financi(cid:137)le instellingen en quasivennootschappen met als hoofdfunctie de uitgifte van betaalmiddelen, handhaving van de interne en externe waarde van de valuta en het aanhouden van alle of een gedeelte van de offici(cid:137)le reserves van het land. 2. 46. In subsector S. 121 worden de volgende financi(cid:137)le instellingen en quasivennootschappen ingedeeld: a) de nationale centrale bank, ook als deze deel uitmaakt van een Europees Systeem van centrale banken; b) de in hoofdzaak door de overheid opgerichte centrale monetaire instellingen die beschikken over een volledige boekhouding en zelfstandige beslissingsbevoegdheid ten opzichte van de centrale overheid (b¶v. instellingen voor deviezenverrekening of voor de uitgifte van betaalmiddelen). Meestal worden de activiteiten van dergel¶ke instellingen hetz¶ door de centrale overheid hetz¶ door de centrale bank zelf uitgeoefend. In dit gevallen z¶n er dus geen afzonderl¶ke institutionele eenheden. 2. 47. Deze subsector omvat geen instellingen, andere dan de centrale bank, die belast z¶n met de reglemente- ring van of het toezicht op financi(cid:137)le instellingen of financi(cid:137)le markten. SUBSECTOR OVERIGE MONETAIRE FINANCI(cid:220)LE INSTELLINGEN (S. 122) 2. 48. Definitie: de subsector overige monetaire financi(cid:137)le instellingen (S. 122) bestaat uit alle financi(cid:137)le instellingen en quasivennootschappen — met uitzondering van die welke z¶n ingedeeld in de subsector centrale bank — met als hoofdfunctie financi(cid:137)le intermediatie, die deposito’s en/of daarmee vergel¶k- bare financi(cid:137)le titels van institutionele eenheden niet z¶nde monetaire financi(cid:137)le instellingen als schuldtitel hebben en voor eigen rekening kredieten verstrekken en/of waardepapieren aankopen. 2. 49. Tot de monetaire financi(cid:137)le instellingen (MFI’s) behoren de subsectoren centrale bank (S. 121) en overige monetaire financi(cid:137)le instellingen (S. 122). Z¶ komen overeen met de monetaire financi(cid:137)le instellingen voor statistische doeleinden, zoals vastgesteld door het EMI. 2. 50. De MFI’s kunnen niet gewoon „banken” worden genoemd omdat er ook financi(cid:137)le instellingen toe kunnen behoren die zich geen bank noemen of die zich in bepaalde landen geen bank mogen noemen, terw¶l er anderz¶ds ook financi(cid:137)le instellingen z¶n die zich wel bank noemen, maar die in feite geen MFI z¶n. In het algemeen kan men zeggen dat de volgende financi(cid:137)le intermediairs tot subsector S. 122 behoren: a) handelsbanken en algemene banken; b) spaarbanken (inclusief spaar- en kredietverenigingen); c) postcheque- en girodiensten, postbanken, girobanken; d) landbouwkredietinstellingen; e) co(cid:148)peratieve kredietinstellingen, kredietverenigingen; f) gespecialiseerde banken (b¶v. merchantbanken, emissiebanken, particuliere banken). 2. 51. De volgende financi(cid:137)le intermediairs kunnen ook in subsector S. 122 worden ingedeeld indien z¶ hun middelen verkr¶gen via opeisbare schuldtitels, ongeacht of dat geschiedt in de vorm van deposito’s of in andere vormen, zoals via de doorlopende uitgifte van obligaties of andere, daarmee vergel¶kbare effecten. Anders moeten z¶ in subsector S. 123 worden ingedeeld: a) hypotheekverlenende instellingen (inclusief bouwkassen, hypotheekbanken en hypothecairkredietin- stellingen); b) beleggingsinstellingen (inclusief „investment trusts”, „unit trusts” en andere collectieve investerings- programma’s, b¶v. overeenkomsten voor collectieve investeringen in overdraagbare effecten — UCITS); c) gemeentel¶ke kredietinstellingen. 27. 11. 98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 318/19 2. 52. Subsector S. 122 omvat niet: a) holdings die uitsluitend het beheer en de leiding hebben over een overwegend tot de subsector overige monetaire financi(cid:137)le instellingen behorende groep instellingen, maar dat zelf niet z¶n. Z¶ worden ingedeeld in subsector S. 123; b) instellingen zonder winstoogmerk met eigen rechtspersoonl¶kheid die diensten verlenen aan overige monetaire financi(cid:137)le instellingen, maar zich niet bezighouden met financi(cid:137)le intermediatie. SUBSECTOR OVERIGE FINANCI(cid:220)LE INTERMEDIAIRS MET UITZONDERING VAN VERZE- KERINGSINSTELLINGEN EN PENSIOENFONDSEN (S. 123) 2. 53. Definitie: de subsector overige financi(cid:137)le intermediairs met uitzondering van verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen (S. 123) omvat alle financi(cid:137)le instellingen en quasivennootschappen met als hoofdfunctie financi(cid:137)le intermediatie door het aangaan van verplichtingen, andere dan in chartaal geld, deposito’s en/of daarmee vergel¶kbare financi(cid:137)le titels b¶ andere institutionele eenheden dan monetaire financi(cid:137)le instellingen, en andere dan verzekeringstechnische voorzieningen. 2. 54. Subsector S. 123 omvat diverse soorten financi(cid:137)le intermediairs die zich voornamel¶k bezighouden met langlopende financieringen. De overwegend lange loopt¶d van hun vorderingen en schulden is in de meeste gevallen het essenti(cid:137)le onderscheid met de subsector overige monetaire financi(cid:137)le instellingen. Subsector S. 123 onderscheidt zich voorts van de subsector verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen door het ontbreken van schulden in de vorm van verzekeringstechnische voorzieningen. 2. 55. Met name de volgende financi(cid:137)le instellingen en quasivennootschappen worden in subsector S. 123 ingedeeld, tenz¶ z¶ MFI’s z¶n: a) instellingen met als functie financi(cid:137)le lease; b) instellingen met als functie huurkoop en de verlening van consumenten- of handelskrediet; c) instellingen met als functie factoring; d) handelaren (voor eigen rekening) in waardepapieren en derivaten; e) gespecialiseerde financi(cid:137)le instellingen, zoals risicokapitaal- en ontwikkelingskapitaalmaatschapp¶en, export/importfinancieringsmaatschapp¶en; f) lege financi(cid:137)le instellingen die z¶n opgericht voor het houden van effecten; g) financi(cid:137)le intermediairs die uitsluitend van MFI’s deposito’s en/of daarmee vergel¶kbare financi(cid:137)le titels ontvangen; h) holdings die uitsluitend met beheer en de leiding hebben over een groep dochterondernemingen met als hoofdfunctie financi(cid:137)le intermediaire en/of het verlenen van financi(cid:137)le hulpdiensten, maar die zelf geen financi(cid:137)le instellingen z¶n. 2. 56. Subsector S. 123 omvat geen instellingen zonder winstoogmerk met eigen rechtspersoonl¶kheid die diensten verlenen aan overige financi(cid:137)le intermediairs met uitzondering van verzekeringsinstellingen en pensioenfondsen, maar die zich zelf niet bezighouden met financi(cid:137)le intermediatie


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 3451/98 af Mark WATTS til Rådet. Kompensation for franske lastbilchaufførers arbejdskonflikt

eurovoc_concepts:
financial aid
indemnification
road transport
strike
transport company

text: 21. 5. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 142/133 (1999/C 142/168) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-3451/98 af Mark Watts (PSE) til Rådet (23. november 1998) Om: Kompensation for franske lastbilchaufførers arbejdskonflikt Kan Rådet oplyse mig om, hvilke fremskridt der er gjort med hensyn til at sikre økonomisk kompensation til de transportselskaber og lastbilchauffører, som var ofre for de franske lastbilchaufførers arbejdskon- flikter i november 1996 og november 1997? I sidste uge var der igen en blokade i Frankrig på hovedvej N141 uden for Cognac, som omfattede unødvendig tilbageholdelse af op til 40 køretøjer og deres ladninger. Vil Rådet oplyse, hvilke kompensationsforanstaltninger der vil blive truffet for de berørte selskaber, og hvilke velfærdsforanstaltninger der vil blive truffet for udenlandske chauffører, som blev tilbageholdt? Svar (25. januar 1999) Det ærede parlamentsmedlems spørgsmål henhører under de franske myndigheders kompetence. (1999/C 142/169) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL P-3455/98 af Robert Evans (PSE) til Kommissionen (9. november 1998) Om: Krænkelser af menneskerettighederne i Bahrain Er Kommissionen bekendt med, at Bahrains regering har ratificeret tre menneskerettighedskonventioner, den internationale konvention om afskaffelse af alle former for racediskrimination (1990), konventionen om barnets rettigheder (1992) og konventionen mod tortur og anden grusom, umenneskelig eller nedværdigende behandling eller straf (1998)? Er Kommissionen ligeledes bekendt med, at Bahrains regering ifølge ovennævnte traktater, bl. a. har pligt til at afrapportere regelmæssigt til de udvalg, der fører tilsyn med gennemførelsen af konventionerne? Hvad angår de to førstnævnte konventioner, har Bahrains regering, til trods for fristerne i henholdsvis 1991 og 1994, hidtil undladt at aflægge nogen former for rapport. Kan Kommissionen garantere, at den vil gøre en indsats for på det kraftigste, at opfordre Bahrains regering til ikke blot at forbedre menneskerettighedsforholdene, men også at opfylde sine forpligtelser i henhold til de allerede underskrevne traktater? Svar afgivet på Kommissionens vegne af Manuel Marín (2. december 1998) Kommissionen følger udviklingen med hensyn til menneskerettighederne, også nævnte konventioner, som observatør i de relevante FN-fora. I denne forbindelse tilslutter den sig Unionens holdninger vedrørende Bahrain og andre parter i konventionerne. Kommissionen har ingen bilaterale aftalemæssige ordninger med Bahrain. Spørgsmål vedrørende menneskerettigheder og demokrati bringes op på ministermøder inden for rammerne af samarbejdsaftalen mellem Fællesskabet og Golfens Samarbejdsråd (GCC), der blev indgået i 1989 (1). På det nylige fælles rådsmøde i Luxembourg den 27. oktober 1998 fremhævede EF-ministrene på ny deres tilslutning til fremme af menneskerettighederne og princippet om, at alle menneskerettighederne er universelle, udelelige og indbyrdes forbundet med hinanden


title: Verordnung (EG) Nr. 2514/98 der Kommission vom 23. November 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit

formats: pdf print

text: 24. 11. 98 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 314/1 I (Ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 2514/98 DER KOMMISSION vom 23. November 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 3223/94 der Kommission vom 21. Dezember 1994 mit Durch- f(cid:129)hrungsbestimmungen zu der Regelung der Einfuhr von Obst und Gem(cid:129)se (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 1498/98 (2), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 3813/92 des Rates vom 28. Dezember 1992 (cid:129)ber die Rechnungseinheit und die im Rahmen der gemeinsamen Agrarpolitik anzuwen- denden Umrechnungskurse (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 150/95 (4), insbesondere auf Artikel 3 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen von der Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde der Kommission festzulegenden, zur Bestimmung pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigenden Kriterien sind in der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 f(cid:129)r die in ihrem Anhang angef(cid:129)hrten Erzeugnisse und Zeitr(cid:132)ume festge- legt. In Anwendung der genannten Kriterien sind die im Anhang zur vorliegenden Verordnung ausgewiesenen pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigen — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind in der Tabelle im Anhang zur vorliegenden Verordnung festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 24. November 1998 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 23. November 1998 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 337 vom 24. 12. 1994, S. 66. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 4. (3) ABl. L 387 vom 31. 12. 1992, S. 1. (4) ABl. L 22 vom 31. 1. 1995, S. 1. L 314/2 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 24. 11. 98 ANHANG zu der Verordnung der Kommission vom 23. November 1998 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise KN-Code Drittland-Code (1) (ECU/100 kg) Pauschaler Einfuhrpreis 0702 00 00 0709 90 70 0805 20 10 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 204 624 999 052 204 999 204 999 052 999 052 388 528 600 999 039 060 064 400 404 999 052 064 400 720 728 999 41,1 145,6 93,4 70,8 35,6 53,2 69,7 69,7 57,3 57,3 57,1 47,8 53,4 84,3 60,7 62,2 19,4 46,5 79,9 70,8 55,8 93,2 58,4 99,0 55,2 201,4 101,4 (1) Nomenklatur der L(cid:132)nder gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 2317/97 der Kommission (ABl. L 321 vom 22. 11. 1997, S. 19). Der Code „999“ steht f(cid:129)r „Verschiedenes“


title: Padomes Regula (EK) nr. 2532/98 (1998. gada 23. novembris) par Eiropas Centrālās bankas pilnvarām piemērot sankcijas

eurovoc_concepts:
European Central Bank
fine
infringement of EU law
type of business

text: 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 19 31998R2532 L 318/4 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 27. 11. 1998. PADOMES REGULA (EK) nr. 2532/98 (1998. gada 23. novembris) par Eiropas Centrālās bankas pilnvarām piemērot sankcijas EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, (4) ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu (turpmāk “Lī- gums”), un jo īpaši tā 108. a panta 3. punktu, kā arī 34. 3. pantu Protokolā Nr. 3 par Eiropas Centrālo banku sistēmas un Eiropas Centrālās bankas statūtiem (turpmāk “Statūti”), tā kā ir lietderīgi, lai nodrošinātu vienotu pieeju sankciju uzlikšanai dažādās ECB kompetences jomās, ka visus vis- pārējos un procedūras noteikumus šādu sankciju uzlikša- nai iekļauj vienā Padomes regulā; tā kā citas Padomes regu- las paredz īpašas sankcijas īpašās jomās un atsaucas uz šo regulu sakarā ar principiem un procedūrām attiecībā uz šo sankciju piemērošanu; ņemot vērā Eiropas Centrālas bankas (turpmāk “ECB”) kumu (1), ietei- (5) tā kā, lai nodrošinātu efektīvu sankciju piemērošanas režīmu, šai regulai ir jāatstāj ECB dažas izvēles tiesības gan saistībā ar atbilstīgajām procedūrām, gan šo procedūru īstenošanu saskaņā ar šajā regulā noteiktajiem ierobežoju- miem un nosacījumiem; ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Komisijas atzinumu (3), (6) rīkojoties saskaņā ar Līguma 106. panta 6. punktā noteikto pro- cedūru un Statūtu 42. pantu un saskaņā ar nosacījumiem, kas paredzēti Līguma 109. k panta 5. punktā un 7. punktā Protokolā Nr. 11 par dažiem noteikumiem attiecībā uz Lielbritānijas un Zie- meļīrijas Apvienoto Karalisti, (1) (2) tā kā šī regula saskaņā ar Statūtu 34. 3. pantu, saistībā ar Statūtu 43. 1. pantu, 8. punktu Protokolā Nr. 11 un 2. punktu Protokolā Nr. 12 par dažiem noteikumiem attie- cībā uz Dāniju nepiešķir nekādas tiesības un neuzliek nekā- dus pienākumus neiesaistītām dalībvalstīm; tā kā Statūtu 34. 3. pantā ir prasīts, lai Padome sīkāk paredz ierobežojumus un nosacījumus, saskaņā ar kuriem ECB ir tiesīga uzņēmumiem uzlikt soda naudu vai kavējuma naudu gadījumā, ja nav izpildīti attiecīgie pienākumi, kurus tiem uzliek ECB regulas un lēmumi; (3) tā kā no ECB noteikumiem un lēmumiem izrietošu saistību pārkāpšana var rasties dažādās ECB kompetences jomās; tā kā Eiropas Centrālo banku sistēmai (turpmāk “ECBS”) un ECB ir uzticēts uzdevums pilnībā sagatavoties darbībai Ekonomikas un monetārās savienības trešajā posmā (turp- māk “trešais posms”); tā kā laicīga sagatavošanās ir būtiska, lai trešajā posmā ECBS varētu pildīt savus pienākumus; tā kā būtiska sagatavošanās daļa ir pirms trešā posma noteikt sankciju piemērošanas kārtību uzņēmumiem, kuri neie- vēro ECB noteikumos un lēmumos uzliktās saistības; tā kā būtu vēlams pēc iespējas ātrāk informēt tirgus dalībniekus par sīki izstrādātiem noteikumiem, ko ECB varētu uzskatīt par vajadzīgu apstiprināt sankciju piemērošanai; tā kā tāpēc no šīs regulas spēkā stāšanās brīža ECB ir jānodro- šina regulatīvas pilnvaras; (7) tā kā šīs regulas noteikumus var efektīvi piemērot, ja iesais- tītās dalībvalstis pieņem vajadzīgos pasākumus, lai nodro- šinātu to, ka šo valstu iestādēm ir pilnvaras palīdzēt un sadarboties ar ECB, veicot pārkāpumu izmeklēšanas pro- cedūru, kā noteikts šajā regulā, saskaņā ar Līguma 5. pantu; (8) tā kā ECB izmantos valstu centrālās bankas, lai veiktu ECBS pienākumus, ciktāl to uzskata par iespējamu un atbilstīgu; (1) OV C 246, 6. 8. 1998. , 9. lpp. (2) OV C 328, 26. 10. 1998. (3) Atzinums sniegts 1998. gada 8. oktobrī (Oficiālajā Vēstnesī vēl nav publicēts). (9) tā kā saskaņā ar šo regulu pieņemtie lēmumi, kas uzliek ir izpildāmi saskaņā ar Līguma finansiālas saistības, 192. pantu, 20 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 3. ECB ņem vērā, ja vajadzīgs, konkrētu gadījumu apstākļus, pie- mēram: 1. pants Definīcijas Šajā regulā: a) no vienas puses, uzņēmuma godprātību un atklātību, skaidro- jot un pildot pienākumus, kas izriet no ECB noteikumiem un lēmumiem, kā arī uzņēmuma parādīto centības un sadarbības pakāpi, vai arī, no otras puses, visus pierādījumus par tīšu krāpšanu no uzņēmuma amatpersonu puses; 1) “iesaistītā dalībvalsts” ir dalībvalsts, kura ir pieņēmusi vienoto b) pārkāpuma seku smagumu; valūtu saskaņā ar Līgumu; 2) “valsts centrālā banka” ir kādas iesaistītās dalībvalsts centrālā banka; c) pārkāpumu atkārtošanos, biežumu vai ilgumu attiecīgajā uzņēmumā; 3) “uzņēmumi” ir tās fiziskās vai juridiskās personas, privātas vai valsts, izņemot publiskas personas, kas pilda savas valstiskās pilnvaras kādā iesaistītā dalībvalstī, uz kurām attiecas saistības, kas izriet no ECB noteikumiem un lēmumiem, un tie ietver filiāles un citus pastāvīgus uzņēmumus, kas atrodas kādā iesaistītā dalībvalstī, kuras galvenā mītne atrodas ārpus kādas iesaistītas dalībvalsts; 4) “pārkāpums” ir ECB noteikumu un lēmumu uzlikto uzņē- muma pienākumu nepildīšana; 5) “soda nauda” ir vienreizēja naudas summa, kas uzņēmumam ir jāmaksā kā sankcija; 6) “kavējuma nauda” ir naudas summas, kas ilgstoša pārkāpuma gadījumā uzņēmumam ir jāmaksā kā sankcija, ko aprēķina par katru ilgstošā pārkāpuma dienu pēc uzņēmuma paziņojuma par lēmumu saskaņā ar 3. panta 1. punkta otro daļu, kas prasa šāda pārkāpuma pārtraukšanu; 7) “sankcijas” ir soda naudas vai kavējuma naudas, ko piemēro par pārkāpumu. 2. pants Sankcijas 1. ECB var piemērot soda naudu vai kavējuma naudu uzņēmu- miem, ja īpašā Padomes regulā nav noteikts citādi, ar šādiem iero- bežojumiem: a) sodan auda: augšējais ierobežojums ir EUR 500 000, un b) kavējuma nauda: augšējais ierobežojums ir EUR 10 000 par vienu pārkāpuma dienu. Kavējuma naudu var piemērot ne ilgāk kā sešus mēnešus pēc uzņēmuma paziņojuma par lēmumu saskaņā ar 3. panta 1. punktu. 2. Nosakot vajadzību piemērot sankciju un nosakot atbilstīgo sankciju, ECB ņem vērā proporcionalitātes principu. d) uzņēmuma peļņu, kas gūta pārkāpuma dēļ; e) uzņēmuma saimnieciskās darbības apjomu un f) iepriekšējas sankcijas, ko citas iestādes piemērojušas tam pašam uzņēmumam tādu pašu iemeslu dēļ. 4. Ja pārkāpums ir pienākuma nepildīšana, sankcijas piemērošana neatbrīvo uzņēmumu no pienākuma pildīšanas, ja vien saskaņā ar 3. panta 4. punktu pieņemtais lēmums skaidri nenosaka pretējo. 3. pants Procedūras noteikumi 1. Lēmumu par pārkāpuma izmeklēšanas procedūras ierosinā- šanu vai neierosināšanu pieņem ECB valde pēc savas ierosmes vai pēc priekšlikuma, ko tai nosūta dalībvalsts centrālā banka, kuras jurisdikcijā varbūtējais pārkāpums noticis. Tādu pašu lēmumu var pieņemt pēc ECB priekšlikuma vai pēc tās dalībvalsts centrālās bankas priekšlikuma, kuras jurisdikcijā varbūtējais pārkāpums noticis. Rakstisku paziņojumu par lēmumu sākt pārkāpuma izmeklēšanas procedūru sniedz attiecīgajam uzņēmumam, atbilstīgajai pārrau- dzības iestādei, tās dalībvalsts centrālajai bankai, kuras jurisdik- cijā varbūtējais pārkāpums noticis, vai arī ECB. Paziņojumā sniedz sīku informāciju par apsūdzībām, kas vērstas pret uzņēmumu, kā arī pierādījumus, ar ko pamato šādas apsūdzības. Vajadzības gadī- jumā lēmumā prasa pārtraukt varbūtējo pārkāpumu un sniedz paziņojumu attiecīgajam uzņēmumam, ka var tikt piemērota kavējuma nauda. 2. Šā panta 1. punktā minētais lēmums var prasīt, lai uzņēmums pakļautos pārkāpuma izmeklēšanas procedūrai. Veicot pārkā- puma izmeklēšanas procedūru, ECB vai valsts centrālajai bankai attiecīgi ir tiesības: 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 21 a) pieprasīt iesniegt dokumentus; 8. Uzņēmumam nepiemēro sankcijas, līdz lēmums nav galīgs tāpēc, ka b) pārbaudīt grāmatvedības dokumentus un uzņēmuma datu uzskaiti; a) ir pagājis 6. punktā noteiktais trīsdesmit dienu termiņš, bet uzņēmums nav lūdzis ECB Padomi veikt atkārtotu izskatīša- nu, vai c) kopēt šādus grāmatvedības dokumentus un uzņēmumu datu uzskaiti, kā arī veikt izrakstus un b) Padome ir paziņojusi savu lēmumu, vai arī ir pagājis 7. punktā noteiktais termiņš, bet Padome nav pieņēmusi lēmumu. d) iegūt rakstiskus vai mutiskus paskaidrojumus. 9. Ieņēmumi no ECB piemērotajām sankcijām pieder ECB. Ja kāds uzņēmums kavē pārkāpuma procedūras īstenošanu, iesais- tītā dalībvalsts, kurā atrodas attiecīgās telpas, sniedz vajadzīgo palīdzību, tostarp nodrošina piekļuvi uzņēmuma telpām, lai ECB vai valsts centrālā banka varētu īstenot iepriekšminētās tiesības. 3. Attiecīgajiem uzņēmumiem ir tiesības tikt uzklausītiem attie- cīgi ECB vai valsts centrālajā bankā. Uzņēmumiem tiek dotas ne mazāk kā trīsdesmit dienas aizstāvības sagatavošanai. 4. ECB valde iespējami drīz pēc iesnieguma saņemšanas no tās valsts centrālās bankas, kura uzsāk pārkāpuma izmeklēšanas pro- cedūru, vai arī apspriedusies ar tās dalībvalsts centrālo banku, kuras jurisdikcijā varbūtējais pārkāpums noticis, pieņem argu- mentētu lēmumu par to, vai uzņēmums ir izdarījis pārkāpumu, kā arī, ja vajadzīgs, par sankcijām, kas jāpiemēro. 5. Attiecīgajam uzņēmumam rakstiski paziņo par lēmumu, un to informē par tiesībām uz atkārtotu izskatīšanu. Paziņojumu par lēmumu sniedz arī atbilstīgajai pārraudzības iestādei un tās dalīb- valsts centrālajai bankai, kuras jurisdikcijā pārkāpums ir noticis. 6. Attiecīgajam uzņēmumam ir tiesības lūgt valdes lēmuma atkārtotu izskatīšanu ECB Padomē. Šādu lūgumu var iesniegt trīs- desmit dienās pēc paziņojuma saņemšanas par lēmumu, un tajā iekļauj visu papildinformāciju un apsūdzības. Šādu lūgumu rak- stiski adresē ECB Padomei. 10. Ja pārkāpums attiecas tikai uz ECBS uzticētu uzdevumu saskaņā ar Līgumu un Statūtiem, pārkāpuma izmeklēšanas pro- cedūru var sākt, vienīgi pamatojoties uz šo regulu, neatkarīgi no visiem pastāvošajiem attiecīgo valstu tiesību aktiem, kas varētu paredzēt atsevišķu procedūru. Ja pārkāpums attiecas arī uz vienu vai vairākām jomām ārpus ECBS kompetences, tiesības sākt pār- kāpuma izmeklēšanas procedūru, pamatojoties uz šo regulu, nav atkarīgas no kompetento valsts iestāžu tiesībām sākt atsevišķas procedūras saistībā ar šādām jomām ārpus ECBS kompetences. Šis noteikums neierobežo krimināltiesību normu piemērošanu un piesardzīgas uzraudzības kompetences īstenošanu iesaistītajās dalībvalstīs. 11. Uzņēmums izmaksas, ja pieņemts lēmums, ka pārkāpums ir noticis. sedz pārkāpuma izmeklēšanas procedūras 4. pants Termiņi 1. Tiesības pieņemt lēmumu par pārkāpuma izmeklēšanas pro- cedūras sākšanu, kā noteikts šajā regulā, beidzas gadu pēc tam, kad varbūtējā pārkāpuma esamība pirmoreiz kļuva zināma vai nu ECB, vai tās dalībvalsts centrālajai bankai, kuras jurisdikcijā var- būtējais pārkāpums notika, vai — ja pārkāpums turpinās — pie- cus gadus pēc pārkāpuma likvidēšanas. 7. ECB Padomes lēmumā, atsaucoties uz lūgumu, kas iesniegts saskaņā ar 6. punktu, ieraksta iemeslu lēmuma pieņemšanai, un ir jāsniedz rakstisks paziņojums attiecīgajam uzņēmumam, atbil- stīgajai pārraudzības iestādei un tās dalībvalsts centrālajai bankai, kuras jurisdikcijā pārkāpums ir noticis. Paziņojumā informē uzņē- mumu par tā pārsūdzības tiesībām. Ja ECB Padome nepieņem lēmumu divos mēnešos pēc lūguma, attiecīgais uzņēmums var lūgt atkārtoti izskatīt valdes lēmumu saskaņā ar Līgumu. 2. Tiesības pieņemt lēmumu par sankciju piemērošanu attiecībā uz kādu pārkāpumu, kā noteikts šajā regulā, beidzas vienu gadu pēc lēmuma pieņemšanas par procedūras sākšanu, kā aprakstīts 3. panta 1. punktā. 3. Tiesības sākt piespiedu izpildes procedūru beidzas sešus mēne- šus pēc tam, kad lēmums ir kļuvis izpildāms saskaņā ar 3. panta 8. punktu. 22 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. 5. pants Likumības uzraudzība Eiropas Kopienu Tiesai Līguma 172. panta nozīmē ir neierobežota jurisdikcija attiecībā uz tāda galīgā lēmuma uzraudzību, ar ko ir piemērota sankcija. 2. Saskaņā ar šajā regulā noteiktajiem ierobežojumiem ECB var pieņemt regulas, lai turpmāk precizētu noteikumus, ar ko var pie- mērot sankcijas saskaņā ar šo regulu, kā arī pamatnostādnes, lai koordinētu un saskaņotu procedūras attiecībā uz pārkāpuma izmeklēšanas procedūras īstenošanu. 6. pants 7. pants Nobeiguma noteikumi Vispārēji noteikumi un regulatīvas pilnvaras 1. Ja ir pretrunas starp šīs regulas noteikumiem un citu Padomes regulu noteikumiem, kas ļauj ECB piemērot sankcijas, priekšroka būtu jādod pēdējiem minētajiem noteikumiem. Šī regula stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Šīs regulas 6. panta 2. punktu piemēro no tās spēkā stāšanās dienas. Pārējos pantus piemēro no 1999. gada 1. janvāra. Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1998. gada 23. novembrī Padomes vārdā — priekšsēdētājs R. EDLINGER