title: Verslag van de Commissie - Tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, als gewijzigd bij Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998 - Overzicht van de door de lidstaten getroffen maatregelen en evaluatie van de in toepassing van de artikelen 17 en 13 van de richtlijn toegezonden informatie

eurovoc_concepts:
directive (EU)
urban area
wastewater
water pollution
water treatment

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 15. 01. 1999 COM(98)775 def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE Tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, als gewijzigd bij Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998 Overzicht van de door de lidstaten getroffen maatregelen en evaluatie van de in toepassing van de artikelen 17 en 13 van de richtlijn toegezonden informatie 1. INLEIDING 2. DOOR STEDELIJK AFVALWATER VEROORZAAKTE VERONTREINIGING 3. BEGINSELEN VAN DE RICHTLIJN 4. STAND VAN DE TENUITVOERLEGGING VAN DE RICHTLIJN 4. 1. Omzetting in nationaal recht 4. 2. Aanwijzing van de kwetsbare (en minder kwetsbare) gebieden 4. 3. Minder kwetsbare gebieden 4. 4. Lozing van industrieel afvalwater in de systemen voor stedelijk afvalwater. 3 4 5 7 10 10 12 12 4. 5. Lozing van industrieel afvalwater in ontvangende wateren (artikel 13) 13 4. 6. Tenuitvoerleggingsprogramma's ; 4. 7. Rapporten over de situatie 5. INBREUKPROCEDURES 6. STUDIE EN EVALUATIE VAN DE TENUITVOERLEGGINGSPROGRAMMA'S 6. 1. Aantal agglomeraties en organische belasting 6. 2. Prognoses qua evolutie van de opvang- en zuiveringscapaciteit 6. 3. Bestemming van het slib van waterzuiveringsinstallaties 6. 4. Investeringsprognoses 7. VOLGENDE VERVALDAGEN EN TAKEN VAN DE COMMISSIE 8. CONCLUSIE '. , 14 15 16 16 16 19 22 25 29 30 9. KAART 1 : KWETSBARE EN MINDER KWETSBARE GEBIEDEN 32 1. INLEIDING Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater', als gewijzigd bij Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 19982 vormt het sluitstuk van de communautaire wetgeving op het gebied van water. Deze richtlijn heeft tot doel het milieu te beschermen tegen de nadelige gevolgen van de lozing van stedelijk afvalwater uit de agglomeraties en biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater uit de sector van de agro-voedingsindustrie, namelijk door de lidstaten de verplichting op te leggen te investeren in systemen voor de opvang en behandeling van dit afvalwater. toegezonden In uitvoering van artikel 17 van de richtlijn heeft de Commissie in dit rapport de door de lidstaten informatie over de programma's met het oog op de tenuitvoerlegging van de richtlijn verwerkt en geëvalueerd. Deze informatie diende de Commissie uiterlijk tegen 30 juni 1994 te zijn toegezonden. Gezien de aanzienlijke vertragingen waarmee de lidstaten deze gegevens hebben toegezonden kan dit eerste rapport van de Commissie slechts nu worden gepubliceerd. Overeenkomstig artikel 13 van de richtlijn worden in deel 4. 5 van het rapport ook de resultaten gegeven van de vergelijking van de voorschriften van de lidstaten voor de lozing van biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater. Om dezelfde redenen als boven aangegeven worden deze conclusies pas 4 jaar na de in de richtlijn vastgestelde termijn gepubliceerd. Meer bepaald wordt in dit rapport, zeven jaar na de vaststelling van de richtlijn van de Raad en op het moment van de eerste en belangrijke vervaldag voor de daadwerkelijke tenuitvoerlegging ervan, een momentopname gemaakt van de stand op 15 juli 1998 van de eerste fase van uitvoering van de richtlijn, met name de omzetting ervan door de lidstaten, dat wil zeggen de inwerkingtreding van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die bedoeld zijn om de in de richtlijn vervatte verplichtingen te integreren in de nationale wetgeving. Deze eerste fase is nu in 14 lidstaten uitgevoerd. In een aantal lidstaten is de omzetting of het tenuitvoerleggingsprogramma niet in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijn. Tegen een aantal lidstaten zijn er inbreukprocedures ingeleid wegens niet- omzetting of niet-conforme omzetting van de richtlijn. De belangrijkste problemen in deze eerste tenuitvoerleggingsfase zijn: de karakterisering van de milieus waarin het afvalwater wordt geloosd (kwetsbare en minder kwetsbare gebieden) waarvan het behandelingsniveau afhangt, de programma's met de prognoses van de met het oog op toepassing van de richtlijn te verrichten investeringen en de financiële gevolgen daarvan, alsmede de door de lidstaten verstrekte gegevens over een aantal grote Europese agglomeraties (Brussel, Milaan) die niet binnen de voorgeschreven termijn met de benodigde waterzuiveringsinstallaties kunnen worden uitgerust. 1 2 PB L 135 van 30. 5. 1991, blz. 40. PB L 67 van 7. 3. 1998, blz. 29. 2. DOOR STEDELIJK AFVALWATER VEROORZAAKTE VERONTREINIGING Stedelijk afvalwater wordt in de richtlijn gedefinieerd als huishoudelijk afvalwater of het mengsel van huishoudelijk afvalwater en industrieel afvalwater en/of afvloeiend hemelwater. De door dergelijk niet- of onvoldoende behandeld afvalwater veroorzaakte vormen van verontreiniging die schadelijke effecten kunnen hebben op de volksgezondheid en het milieu, zijn: - de lozing van stikstof in verschillende vormen: organische stikstofverbindingen, ammoniumstikstof, nitriet, nitraten. De in het milieu vrijkomende stikstof komt voor het grootste deel van stedelijk afvalwater en van landbouwactiviteiten. De nitraten van stedelijke- en landbouwoorsprong vormen een belangrijk probleem voor de volksgezondheid en verontreinigen de waterwinningsgebieden voor menselijke consumptie3. Ammoniumstikstof is bijzonder giftig voor de aquatische fauna. Nitraten vormen ook de belangrijkste oorzaak van het probleem van de eutrofiëring van bepaalde wateren, waarbij een buitensporige groei van algen tot milieu-onevenwichten leidt. Sommige van die algen scheiden bepaalde toxines af, wat bij consumptie van schaaldieren tot gezondheidsproblemen kan leiden. In bepaalde kustgebieden van de Noorzee of de Middellandse Zee is de eutrofiëring een groot probleem geworden. In de Seinebaai of aan de Atlantische kust van Frankrijk duiken steeds vaker toxische algen op, wat verband lijkt te houden met een overvloed aan nitraten uit stedelijk afvalwater of ten gevolge van landbouwactiviteiten, waardoor mosselen en andere schaaldieren ongeschikt worden voor consumptie; - de lozing van fosfor is, ondanks de vermindering van het gebruik van fosfaten in detergenten en wasmiddelen, verantwoordelijk voor het fenomeen van eutrofiëring, voornamelijk van zoet water of in estuaria, zoals bijvoorbeeld de Podelta; - de vermindering van het zuurstofgehalte van water ten gevolge van de ontbinding van het in het afvalwater voorkomende organische materiaal bedreigt het aquatisch leven, meer bepaald door verstikking, en verstoort het ecologisch evenwicht. In de evaluatie van Dobris4 wordt opgemerkt dat wanneer de bevolkingsdichtheid in een stroomgebied toeneemt, het zuurstofgehalte van de rivieren afneemt, zodat een vierde van de Europese rivieren wegens hun laag zuurstofgehalte als van matige tot slechte kwaliteit moet worden bestempeld. Ook de kwaliteit van bepaalde estuaria en kustwateren is aangetast, hoewel hier enige verbetering wordt bespeurd ten gevolge van de verbetering van de opvang en zuivering van het stedelijk afvalwater, zoals is aangestipt in de tweede evaluatie van de toestand van het milieu in Europa van het Europees milieuagentschap5; Zie het rapport van de Commissie over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - 1998. Stanner, D. , en Bourdeau, P. , éd. , Europe 's Environment -The Dobris Assessment, AEE, 1995. Europe 's Environment: The Second Assessment - AEE, 1998. 4 de voor - de lozing van in stedelijk afvalwater voorkomende ziekteverwekkende micro organismen van fecale oorsprong (bacteriën, virussen, parasieten) vormt een bedreiging van waterwinningsgebieden, zwemwater of andere recreatieve oppervlaktewateren, alsmede voor het water voor de schelpdierteelt; in het in mei 1998 gepubliceerde rapport van de Commissie over de kwaliteit van het zwemwater wordt de cyclus van verontreiniging van het zwemwater door kiemen van fecale oorsprong in stedelijk afvalwater geschetst; volksgezondheid verontreiniging door de - de lozing van gevaarlijke, toxische en bioaccumuleerbare stoffen (scheikundige verbindingen, zware metalen, koolwaterstoffen, enz. ), afkomstig van de industrie maar ook van huishoudelijke activiteiten (detergenten, verf, oplosmiddelen, enz. ) kan het leven in het water en de volksgezondheid bedreigen. Dit probleem wordt gereguleerd door Richtlijn 76/464/EEG6 van de Raad van 4 mei 1976; - de negatieve effecten van het afvalwater op de speciale beschermingszones als bedoeld in de gewijzigde Richtlijn 79/409/EEG7 van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand en op de natuurlijke habitats als bedoeld in Richtlijn 92/43/EEG8 van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (netwerk NATURA 2000); - het verlies aan esthetische en toeristische waarde van door stedelijk afvalwater verontreinigde kustwateren en oppervlaktewateren. 3. BEGINSELEN VAN DE RICHTLIJN De doelstelling van de Richtlijn is bij te dragen tot de oplossing van bovengenoemde verontreiniging door een aan het te beschermen milieu en aan het gebruik van het water aangepaste behandeling van de effluenten. Om dat te bereiken verplicht de richtlijn de lidstaten ertoe: - een regelgeving of een systeem van specifieke vergunningen in te voeren voor alle lozingen in het natuurlijk milieu van afvalwater van stedelijke afvalwaterzuiverings installaties en van de installaties van de agro-voedingsindustrie, alsmede voor elke lozing van industrieel afvalwater in de systemen voor opvang en behandeling van stedelijk afvalwater; PB L 129 van 18. 5. 1976, blz. 23. PB L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1. PB L 206 van 22. 7. 1992, blz. 7. - te voorzien in systemen voor de opvang en behandeling van stedelijk afvalwater voor alle agglomeraties van meer dan 2 000 inwonerequivalenten (i. e. )9. De basisregel voor het niveau van behandeling is de secundaire behandeling10, dat wil zeggen een biologische behandeling. In de gebieden die door de lidstaten als kwetsbaar zijn aangemerkt en in de relevante daarop afwaterende gebieden is echter een grondiger tertiaire behandeling11). Onder bepaalde behandeling vereist voorwaarden en na toestemming van de Commissie of de Raad mag de behandeling van afvalwater dat in door de lidstaten als minder kwetsbare gebieden aangemerkte estuaria en kustwateren wordt geloosd, minder vergaand zijn (primaire behandeling12). De uiterste datums voor de toepassing van deze richtlijn zijn 31. 12. 1998, 31. 12. 2000 of 31. 12. 2005, dit naar gelang van de grootte van de agglomeratie en van de gevoeligheid van het ontvangende milieu (zie tabel 1); (secundaire + - ervoor te zorgen dat uiterlijk op. 31. 12. 2000 biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater van de in de richtlijn genoemde industriesectoren die niet zijn verbonden met de stedelijke systemen, bij lozing in de ontvangende wateren voldoen aan de voorwaarden welke gelden voor alle installaties voor 4 000 i. e. of meer; - ervoor te zorgen dat uiterlijk op 31. 12. 1998 algemene regels of registratie- of vergunningsprocedures worden ingevoerd om een duurzame bestemming te geven aan het in de waterzuiveringsinstallaties geproduceerde zuiveringsslib en ervoor te zorgen dat dergelijk slib vanaf dezelfde datum niet langer in de oppervlaktewateren wordt gestort; - toezicht te houden op de lozing van stedelijk afvalwater en op de effecten daarvan; - tenuitvoerleggingsprogramma's uit te werken en om de twee jaar ter informatie van het publiek een rapport over de situatie te publiceren. Een inwonerequivalent is een eenheid voor de bepaling van de door een persoon gemiddeld op een dag geproduceerde biologisch afbreekbare verontreiniging; deze biologisch afbreekbare organische belasting is bij de richtlijn bepaald op een biochemisch zuurstofverbruik gedurende vijf dagen (BZV5) van 60 g zuurstof per dag. Secundaire behandeling: behandeling met een proces dat doorgaans een biologische behandeling met secundaire bezinking of een equivalent proces omvat. Tertiaire behandeling: behandeling, welke de secundaire behandeling aanvult, van stikstof- (nitrifïcatie - denitrifïcatie), en/of fosforverbindingen en/of alle andere verontreinigende stoffen die de kwaliteit of het specifieke gebruik van het water kunnen aantasten: microbiologische verontreiniging, kleur, enz. Primaire behandeling: behandeling van stedelijk afvalwater door middel van een fysisch en/of chemisch proces van bezinking van gesuspendeerde stoffen, of door middel van equivalente processen. 6 Tabel 1: vervaldagen13 en types van behandeling Indien opvang systeem 2005 Toereikende behandeling14 Opvang systeem 2005 Secundaire behandeling* Opvang systeem 1998 Verdergaande behandeling Opvang systeem 1998 Verdergaande behandeling Opvang systeem 1998 Verdergaande behandeling Indien opvang systeem 2005 Toereikende behandeling Opvang systeem 2005 Secundaire behandeling"1 Opvang systeem 2005 Secundaire behandeling Opvang systeem 2000 Secundaire behandeling Indien opvang systeem 2005 Toereikende behandeling Opvang systeem 2005 Toereikende behandeling Opvang systeem 2005 Secundaire of primaire behandeling Opvang systeem 2000 Secundaire of primaire behandeling Opvang systeem 2000 Secundaire behandeling Opvang systeem 2000 Secundaire behandeling * Toereikende behandeling indien lozing in kustwateren Richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998 houdende wijziging van de oorspronkelijke richtlijn ten aanzien van enkele in bijlage I vastgestelde voorschriften, en meer bepaald tabel 2 van deze bijlage, is bedoeld ter nadere precisering van het gedeelte van die tabel dat betrekking heeft op de voorschriften voor "Stikstof totaal", en met name de lozing daarvan (3), waarbij wordt toegestaan om voor de concentratie van "Stikstof totaal" daggemiddelden in de plaats van jaargemiddelden, dit om interpretatieverschillen tussen de lidstaten te voorkomen. Deze richtlijn moet uiterlijk tegen 30 september 1998 in nationale wetgeving zijn omgezet. te gebruiken 4. STAND VAN DE TENUITVOERLEGGING VAN DE RICHTLIJN In tabel 2 zijn de vervaldatums en de stand van de tenuitvoerlegging door de lidstaten samengevat voor de belangrijkste verplichtingen in de eerste fase van de toepassing van de richtlijn. In de tabel is uitsluitend het jaar vermeld; de vervaldag is de laatste dag van dat jaar. 13 14 Toereikende behandeling: behandeling van stedelijk afvalwater door middel van een proces en/of relevante afvoersysteem waardoor de ontvangende wateren na de kwaliteitsdoelstellingen % en aan de relevante bepalingen van Richtlijn 91/271/EEG en andere communautaire richtlijnen voldoen. aan de lozing 15 Normaal gebied: niet als kwetsbaar of minder kwetsbaar gebied aangewezen watermassa. 16 Met het oog op de duidelijkheid zijn de gevallen van de in estuaria gelegen minder kwetsbare gebieden, waar de mogelijkheid om zich te beperken tot primaire behandeling slechts bestaat voor agglomeraties met minder dan 10. 000 i. e. , niet in de tabel opgenomen. 7 De richtlijn moet in alle lidstaten in hetzelfde tempo ten uitvoer worden gelegd. Er zijn afwijkingen toegestaan aan Oostenrijk, Finland en Zweden, die op 1 januari 1995 tot de Europese Unie zijn toegetreden. De grijze vakjes van de tabel stemmen overeen met de gevallen van niet-omzetting of omzetting die overeenkomstig de huidige interpretatie van de Commissie niet in overeenstemming is met de bepalingen van de richtlijn. Tabel 2: stand van de tenuitvoerlegging op 15. 7. 98 Omzetting in nationale wetgeving Aanwijzing van kwetsbare gebieden Artikel 19 Artikel 5 Voorschriften voor de lozing van industrieel afvalwater in de systemen voor stedelijk afvalwater Artikel 11 Voorschriften voor de lozing van industrieel afvalwater in ontvangende wateren Artikel 13 Informatie over het programma voor de tenuitvoer legging Artikel 17 30. 6. 1993 31. 12. 1995 31. 12. 1993 31. 12. 1993 30. 6. 1994 1992-1995 1992-1994 1985-1993 Uiterste termijn >• België Denemarken 1994 1994 (Artikel 5, lid 8) 1994 1994 Duitsland 1992-1998 1992-1998 1992-1998 1992-1998 1997 1997 Spanje 1995-1996 1998 Verificatie aan de gang Verificatie aan de gang Frankrijk Ierland Italië 1994 1994 1994 1994 1976-1993 1976-1993 1994 1994 1994 1994 1998 1994 1994 1995 1994 (Artikel 5, lid 8) 1996 (Artikel 5, lid 8) 1996 en 1998 (geen kwetsbare gebieden) 1994 1996 1959-1995 Portugal Finland 1997 1994 Zweden 1994 1997 1990-1994 1994 (Artikel 5, lid 8) 1994 (Artikel 5, lid 8) 1994 1969-1970 Verenigd Koninkrijk 1994-1996 1994-1995 1972-1991 4. 1. Omzetting in nationaal recht Krachtens artikel 19 moesten de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen doen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1993, dat wil zeggen ongeveer twee jaar na de bekendmaking ervan, aan de richtlijn te voldoen. Vandaag, 5 jaar na deze uiterste datum, heeft Italië de richtlijn nog steeds niet omgezet in nationale wetgeving. De andere lidstaten hebben dit wel gedaan, met meer of minder vertraging (zie tabel 2). De omzetting zoals gebeurd in Griekenland en Oostenrijk is niet in overeenstemming. De Commissie voert momenteel een verificatie uit van de conformiteit van de nationale wetgeving van Duitsland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk. 4. 2. Aanwijzing van de kwetsbare (en minder kwetsbare) gebieden Overeenkomstig artikel 5, dienden de lidstaten uiterlijk tegen 31 december 1993 en op basis van de criteria van bijlage II hun kwetsbare gebieden aan te wijzen. Er zijn drie criteria: - natuurlijke zoetwatermeren, andere zoetwatermassa's, estuaria en kustwateren die eutroof*7 zijn of in de nabije toekomst eutroof kunnen worden indien geen beschermende maatregelen worden genomen; - voor de winning van drinkwater bestemde oppervlaktewateren, die een hogere nitraatconcentratie (zouden kunnen) hebben dan 50mg/l; - gebieden waar verdere behandeling dan bepaald in artikel 4 nodig is om te voldoen aan de richtlijnen van de Raad, zoals genoemd in hoofdstuk 2 van dit rapport (kwaliteit van het oppervlaktewater, viswateren, zwemwater, water voor de schelpdierteelt, bescherming van in het wild levende vogels en van de natuurlijke habitats, enz. ). Eén van bovengenoemde criteria volstaat om een watermassa als kwetsbaar gebied aan te wijzen. De aanwijzing van een watermassa als kwetsbaar gebied impliceert dat alle agglomeraties met meer dan 10. 000 i. e. , waarvan de lozing gebeurt in een dergelijk gebied en in de relevante daarop afwaterende gebieden die bijdragen tot de uiteindelijke verontreiniging, uiterlijk op 31 december 1998 moeten beschikken over opvangsystemen en systemen voor een behandeling van het afvalwater die verder gaat dan de gewone behandeling. Deze behandelingsvoorwaarden gelden niet voor een kwetsbaar gebied waarvoor kan worden aangetoond dat het minimumpercentage van de vermindering van de totale vracht ten minste 75% voor totaal fosfor en ten minste 75% voor totaal stikstof bedraagt. Waarbij eutrofiëring optreedt. 10 De lidstaten moeten de lijst van kwetsbare gebieden elke vier jaar bijwerken. Uit hoofde van lid 8 van artikel 5 behoeft een lidstaat geen kwetsbare gebieden aan te wijzen indien hij op zijn gehele grondgebied een verdergaande waterbehandeling toepast. Zoals in tabel 2 aangegeven hebben vijf lidstaten gebruik gemaakt van deze mogelijkheid, namelijk Denemarken, Luxemburg, Nederland, Finland en Zweden. Zeven andere lidstaten, België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk, hebben bepaalde watermassa's op hun grondgebied als kwetsbaar gebied aangewezen, maar hebben deze eerste selectie nog niet herzien18. De Commissie gaat momenteel na of de criteria voor de aanwijzing van bedoelde gebieden in deze zeven lidstaten correct zijn gehanteerd. Op te merken valt dat Frankrijk geen kwetsbare gebieden heeft aangewezen in zijn overzeese gebieden. Oostenrijk is van mening dat er op zijn grondgebied geen kwetsbare gebieden zijn en dit wordt momenteel nog geverifieerd. Griekenland en Italië hebben nog geen kwetsbare gebieden aangewezen. Op kaart 1 wordt een overzicht gegeven van de huidige situatie op het gebied van de aanwijzing van kwetsbare gebieden en de daarop afwaterende gebieden19. De lidstaten die lid 8 van artikel 5 hebben ingeroepen, worden in deze kaart getoond alsof zij volledig tot het stroomgebied van kwetsbare gebieden behoren aangezien de relevante eisen dezelfde zijn. Op de kaart zijn niet alle relevante op kwetsbare gebieden afwaterende gebieden voor België (Wallonië), Ierland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk aangegeven aangezien deze landen niet alle in 1997 door de Commissie gevraagde informatie over bedoelde afwaterende gebieden en de daarin gelegen agglomeraties (waarvan de lozingen bijdragen tot de verontreiniging van de kwetsbare gebieden) hebben toegezonden. Tabel 4, waarin alle informatie over de tenuitvoerleggingsprogramma's is samengebracht, omvat het aantal bij kwetsbare gebieden betrokken agglomeraties en hun inwonersequivalenten voor elke lidstaat, met inbegrip van Griekenland hoewel dit land bedoelde gebieden niet formeel en overeenkomstig de regelgeving heeft aangewezen. Het Verenigd Koninkrijk heeft de Commissie in september 1998 kennisgeving gedaan van 47 nieuwe kwetsbare gebieden in Engeland en Wales. Op deze kaart zijn de kwetsbare gebieden van Spanje, waarvan de lijst te laat (op 2. 7. 98) aan de Commissie is toegezonden, noch de bij de herziening in het Verenigd Koninkrijk aangewezen nieuwe kwetsbare gebieden, opgenomen. , 11 4. 3. Minder kwetsbare gebieden De aanwijzing van de kwetsbare gebieden is een verplichting voor de lidstaten terwijl de aanwijzing van minder kwetsbare gebieden een mogelijkheid is die hen wordt geboden. Daardoor kunnen zij bepaalde kustwateren en estuaria aanwijzen als minder kwetsbare gebieden wanneer de morfologische, hydrologische of specifieke hydraulische omstandigheden in dat gebied het mogelijk maken om er stedelijk afvalwater in te lozen dat aan een behandeling is onderworpen die minder ver gaat dan de secundaire behandeling (primaire behandeling) zonder dat het milieu daardoor wordt geschaad. Slechts twee lidstaten hebben gebruik gemaakt van deze mogelijkheid: het Verenigd Koninkrijk en Portugal (zie kaart 1). In tabel 4 zijn ook de lozingen in minder kwetsbare gebieden van Griekenland en Spanje opgenomen, hoewel beide lidstaten deze gebieden nog niet formeel hebben aangewezen. De Commissie gaat momenteel na of de criteria voor de aanwijzing van minder kwetsbare gebieden correct zijn gehanteerd. Het is belangrijk eraan te herinneren dat voor elke lozing in een minder kwetsbaar gebied van afvalwater dat aan een behandeling is onderworpen die minder ver gaat dan de secundaire behandeling, een verzoek tot afwijking moet worden ingediend. De lidstaten moeten de Commissie een studie toezenden waarin wordt aangetoond dat bedoelde lozingen geen nadelige invloed hebben op het milieu (artikel 6, lid 2) en, in omstandigheden die uitzonderingen moeten blijven voor agglomeraties van meer dan 150. 000 i. e. , die aantonen dat een verdergaande behandeling geen voordelen voor het milieu oplevert (artikel 8, lid 5). De Commissie moet deze studies evalueren en passende maatregelen treffen na het verzoek te hebben voorgelegd aan het in artikel 18 bedoelde comité en zonodig de Raad. 4. 4. Lozing van industrieel afvalwater in de systemen voor stedelijk afvalwater Krachtens artikel 11 moeten de lidstaten ervoor zorgen dat het lozen van industrieel afvalwater in de opvangsystemen en zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater uiterlijk op 31 december 1993 wordt onderworpen aan door de bevoegde autoriteit of instantie vooraf vast te stellen voorschriften en/of te verstrekken bijzondere vergunningen, dit om te voorkomen dat dergelijke lozingen schadelijke gevolgen zouden hebben. De lozingen van industrieel afvalwater mogen bijvoorbeeld geen nadelige effecten hebben op de gezondheid van het personeel dat werkzaam is bij de stedelijke zuiveringsinstallaties, mogen de apparatuur niet beschadigen en mogen geen effect hebben op de kwaliteit van het na zuivering geloosde water en te verwijderen zuiveringsslib. 12 Uit tabel 2 blijkt dat alle lidstaten, met uitzondering van Italië, maatregelen hebben getroffen om deze verplichting in nationaal recht om te zetten. De Commissie gaat momenteel de conformiteit na van de in bepaalde lidstaten getroffen maatregelen. 4. 5. Lozing van industrieel afvalwater in ontvangende wateren (artikel 13) Overeenkomstig artikel 13 moeten de lidstaten ervoor zorgen dat uiterlijk op 31 december 2000 het biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater van installaties (die ten minste 4 000 i. e. vertegenwoordigen) uit de in bijlage III van de richtlijn genoemde bedrijfstakken (de sectoren van de agro- voedingsindustrie), dat niet in stedelijke waterzuiveringsinstallaties wordt behandeld alvorens het in de ontvangende wateren wordt geloosd, vóór de lozing voldoet aan de voorwaarden van uiterlijk op 31 december 1993 door de bevoegde autoriteit of instantie vast te stellen voorschriften en/of bijzondere vergunningen. Overeenkomstig de bepaling van lid 3 van hetzelfde artikel heeft de Commissie in 1996 door een externe consultant20 een vergelijkende studie doen maken van de door de lidstaten vatsgestelde voorschriften21. Nadat een overzicht is gegeven van de lozingsvoorschriften die in elke lidstaat zijn vastgesteld, alsook een lijst van de daarmee verband houdende regelgevingsmaatregelen, wordt in de studie het volgende geconcludeerd: - met uitzondering van Spanje, hebben de lidstaten hun voorschriften vastgesteld vóór de in de richtlijn bedoelde datum van 31 december 2000; - slechts een beperkt aantal lidstaten heeft rekening gehouden met de drempel van 4000 regelgeving i. e. Doorgaans wordt voorgeschreven dat alle lozingen van industrieel afvalwater, ongeacht het volume daarvan, onderworpen zijn aan voorafgaande voorschriften en/of bijzondere vergunningen; in de - wat de overeenkomstig artikel 13, lid 2, vereiste specificiteit van de voorschriften naar gelang van de aard van de betrokken bedrijfstak betreft, hebben alleen Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk en de regio Vlaanderen in België in hun wetgeving emissienormen opgenomen die variëren naar gelang van de aard van de betrokken bedrijfstakken. Het Verenigd Koninkrijk, Finland, Ierland, Nederland, Denemarken, Zweden en Luxemburg hebben ervoor gekozen om emissienormen vast te stellen, geval per geval voor elke industriële locatie, waarbij bij de aflevering van de lozingsvergunningen zal worden gekeken naar de best beschikbare technologie. In Griekenland, Italië en Portugal zijn in de nationale Krachtens artikel 13 diende de Commissie deze vergelijkende studie vóór 31. 12. 1994 te hebben uitgevoerd, maar gezien de vertraging die vele lidstaten hebben opgelopen bij de omzetting van deze richtlijn, heeft ze dit niet vóór 1996 kunnen doen. Onderzoek naar de tenuitvoerlegging van artikel 13 van Richtlijn 91/271/EEG inzake de behandeling des stedelijk afvalwater. Haskoning - december 1996. 13 wetgeving geen emissienormen vastgesteld naar gelang van de aard van de betrokken bedrijfstak en zijn de afgeleverde vergunningen niet gebaseerd op het beginsel van de best beschikbare technologie. Spanje heeft de voorschriften van artikel 13 nog niet omgezet. Concluderend is de Commissie van oordeel dat 9 lidstaten voorschriften hebben vastgesteld die in overeenstemming zijn met artikel 13 van de richtlijn. De Oostenrijkse wetgeving wordt beschouwd als niet in overeenstemming op dit punt en bestrijkt ook niet alle in de richtlijn bedoelde bedrijfstakken. Italië heeft de richtlijn niet omgezet. Er is verificatie aan de gang voor wat Griekenland, Portugal, België en Spanje betreft. 4. 6. Tenuitvoerleggingsprogramma's Krachtens artikel 17 moesten de lidstaten uiterlijk op 31 december 1993 een programma opstellen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en dienden zij de Commissie uiterlijk op 30 juni 1994 over dit programma te informeren. Het voorbeeld voor de presentatie van die programma's is bij een beschikking van de Commissie van 28 juli 199322 vastgelegd. Zonodig bezorgen de lidstaten de Commissie om de twee jaar, uiterlijk op 30 juni, een bijgewerkte versie van deze informatie. Het tenuitvoerleggingsprogramma omvat de planning voor de periode 1993-2005 van de investeringen voor de bouw van systemen voor de opvang en behandeling van stedelijk afvalwater die ter uitvoering van de richtlijn in elke lidstaat vereist zijn. Op 15 juli 1998 had alleen Italië nog geen tenuitvoerleggingsprogramma toegezonden. Italië heeft de Commissie slechts in januari 1998 geïnformeerd over de situatie in en de projecten voor Milaan, dat momenteel over geen enkele waterzuiveringsinstallatie beschikt en dat volgens de lokale autoriteiten niet op tijd aan de voorschriften van de richtlijn zal kunnen voldoen. Bepaalde andere lidstaten hebben hun programma's pas verscheidene jaren na het verstrijken van de vastgelegde termijn (tot 4 jaar voor Portugal en Griekenland) ingediend, wat verklaart waarom de Commissie tot vandaag heeft moeten wachten om de toegezonden informatie te bestuderen en evalueren. In hoofdstuk 7 van dit rapport wordt het resultaat van bedoelde evaluatie gegeven. Alleen het Verenigd Koninkrijk heeft in april 1998 een bijgewerkte versie van het tenuitvoerleggingsprogramma toegezonden. Beschikking 93/48 l/EEG van de Commissie van 28 juli 1993 inzake de voorbeelden voor de presentatie van nationale programma's die in artikel 17 van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad zijn voorgeschreven (PB L 226 van 7. 9. 1993, blz. 23). 14 België heeft kennisgeving gedaan van een tenuitvoerleggingsprogramma dat niet in overeenstemming is met de richtlijn, meer bepaald wat de termijnen betreft voor de bouw van systemen voor de opvang en de behandeling van het stedelijk afvalwater van de Brusselse agglomeratie23. 4. 7. Rapporten over de situatie Overeenkomstig artikel 16 moeten de betrokken autoriteiten of instanties om de twee jaar een rapport publiceren over de situatie inzake de afvoer van stedelijk afvalwater en slib in hun gebied en moeten deze rapporten bij publicatie terstond aan de Commissie worden toegezonden. Het voornaamste doel van dit rapport, dat per sector mag opgesteld zijn (er kunnen met andere woorden verschillende rapporten zijn per lidstaat), is het publiek regelmatig te informeren over de situatie, op een referentiedatum, op het gebied van de afvoer van stedelijk afvalwater en slib. De eerste rapporten over de situatie moesten vóór 30 juni 1995 zijn gepubliceerd en de volgende telkens twee jaar later. Tot dusver heeft de Commissie slechts 7 rapporten ontvangen. Teneinde de opstelling van bedoelde rapporten te vergemakkelijken en de Commissie in staat te stellen de daarin vervatte informatie te vergelijken, heeft het in artikel 18 bedoelde comité voor de follow-up van de richtlijn in 1997 een groep deskundigen opgedragen om een voorstel voor de presentatie van dit rapport uit te werken. De groep deskundigen is er ook mee belast een voorbeeld in te dienen voor een vragenlijst die bedoeld is om de Commissie te informeren over het toezicht op de lozingen en de afvoer van reinigingsslib, zoals bedoeld in artikel 15 van de richtlijn. De groep van deskundigen moet einde 1998 het comité informeren over de resultaten van haar werkzaamheden. In tabel 3 staan de referentiedatums van de rapporten over de situatie en tenuitvoerleggingsprogramma's, de uiterste termijnen voor de publicatie van de rapporten over de situatie en hun toezending aan de Commissie en de uiterste termijnen voor de vaststelling van de tenuitvoerleggingsprogramma's en de kennisgeving daarvan aan de Commissie. In de tabel wordt voor beide documenten één referentiedatum gegeven, die voor het eerste de in de beschikking van 28 juli 1993 genoemde datum is (31. 12. 1992). De overeenkomstig artikel 17 geldende flexibiliteit voor de vaststelling en toezending van de programma's maakt het voor de lidstaten mogelijk beide documenten te groeperen en ze toe te zenden tegen de in artikel 16 bedoelde datum. De Belgische autoriteiten hebben gemeld dat de bouw van systemen voor de opvang en de behandeling van het stedelijk afvalwater van de Brusselse agglomeratie pas voltooid zullen zijn in 2005 terwijl de in de richtlijn aangegeven uiterste termijn 31 december 1998 was. 15 Tabel 3: Rapporten over de situatie (art. 16) en tenuitvoerleggingsprogramma's (art. 17) Referentiedatum Situatie o p. Datum van publicatie van de rapporten over de situatie (art. 16) en toezending de Commissie aan Datum van vaststelling van het tenuitvoer leggingsprogramma (art. 17) Datum van toezending van het programma de Commissie aan (art. 17) 31. 12. 92 31. 12. 94 31. 12. 96 31. 12. 98 31. 12. 2000 enz. — 30. 6. 95 30. 6. 97 30. 6. 99 31. 12. 93 31. 12. 95 * 31. 12. 97* 31. 12. 99 * 30. 6. 94 30. 6. 96 * 30. 6. 98 * 30. 6. 2000 * 30. 6. 2001 31. 12. 2001 * 30. 6. 2002 * * indien nodig 5. INBREUKPROCEDURES Overeenkomstig artikel 169 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, kan de Commissie een inbreukprocedure inleiden tegen de lidstaten die hun verplichtingen krachtens de richtlijn niet nakomen. Er zijn in die zin inbreukprocedures gestart tegen lidstaten die hun verplichtingen krachtens de richtlijn niet zijn nagekomen. De procedure die het verst is gevorderd is die tegen Italië wegens niet-omzetting van de richtlijn (arrest van het Europese Hof van Justitie van 12. 12. 96 - aanvullend met redenen omkleed advies uit hoofde van artikel 171 van het Verdrag). 6. STUDIE EN EVALUATIE VAN DE TENUITVOERLEGGINGSPROGRAMMA'S De voornaamste informatie betreffende de uit 14 lidstaten ontvangen tenuitvoerleggings programma's (geen gegevens ontvangen van Italië) zijn samengebracht in de hierna gegeven tabellen en grafieken. Het is belangrijk eraan te herinneren dat alle gegevens prognoses zijn die door de lidstaten zelf zijn opgesteld. 6. 1. Aantal agglomeraties en organische belasting In tabel 4 wordt aangegeven dat de 14 lidstaten, die 17. 351 agglomeraties van meer dan 2Ö00 i. e. omvatten, een totale organische belasting vertegenwoordigen van ongeveer 424 miljoen inwonersequivalenten. 16 Tabel 4: inwonersequivalenten (i. e. ) - Situatie in 1992-199524 aantal agglomeraties en organische belasting, uitgedrukt in Het verschil tussen de totale organische belasting, als uitgedrukt in inwonersequivalenten (i. e. ), en de bevolking van de lidstaten kan worden verklaard door de volgende factoren: - voor de organische belasting wordt er slechts rekening gehouden met de bevolking van de agglomeraties met meer dan 2000 i. e. waarvoor krachtens de richtlijn moet worden voorzien in opvangsystemen voor en behandeling van het stedelijk afvalwater, maar wordt er geen rekening gehouden met de agglomeraties met minder dan 2000 i. e. en de verspreid 24 Het referentiejaar van de gegevens in tabel varieert, naar gelang van de lidstaten, van 1992 tot 1995. 17 levende bevolking waarvoor afzonderlijke afvalwaterbehandelings systemen worden gebruikt; - voor de organische belasting van de agglomeraties van meer dan 2000 i. e. wordt niet alleen naar de permanente bevolking gekeken, maar ook naar: de belasting die een gevolg is van de niet-permanente bevolking uit de toeristische sector25, de hotelsector, enz. ; de belasting ten gevolge van het industrieel afvalwater dat binnen de systemen voor stedelijk afvalwater wordt opgevangen; de belasting van het in die systemen opgevangen hemelwater. De verdeling van deze agglomeraties en van deze belastingen tussen de verschillende types gebieden, kwetsbare, normale, minder kwetsbare, is gebaseerd op de aanwijzing van die gebieden door de lidstaten. Voor het geheel van de 14 lidstaten, vertegenwoordigen de lozingen in kwetsbare gebieden en de relevante daarop afwaterende gebieden 37% van de organische belasting, de lozingen in de minder kwetsbare gebieden maken 9% uit en die in de "normale" gebieden 54%. Deze verdeling varieert sterk tussen de lidstaten. Afgezien van Portugal en het Verenigd Koninkrijk, die formeel hun minder kwetsbare gebieden hebben aangewezen, hebben ook Spanje en Griekenland in hun programma's minder kwetsbare gebieden opgenomen hoewel ze die niet als zodanig hebben aangewezen. De afwijking waarbij, vóór lozing in een kwetsbaar gebied, een behandeling wordt toegestaan die minder ver gaat dan de secundaire behandeling, kan vanzelfsprekend slechts worden toegestaan wanneer de minder kwetsbare gebieden formeel zijn aangewezen. De Commissie zal bijvoorbeeld nagaan waarom Griekenland, ondanks zijn sterke toeristische sector, geen organische belasting, uitgedrukt in i. e. , heeft die hoger ligt dan het aantal inwoners. 18 6. 2. Prognoses qua evolutie van de opvang- en zuiveringscapaciteit Tabel 5: Prognoses qua evolutie van de capaciteit van de opvangsystemen 1992 1995 1998 2000 2005 Toename 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. % 1721 1721 1810 1898 2 201 480 28% 12 133 12 133 12133 12133 12133 0% 114 084 114 230 121 756 124 589 127 055 12 971 11% 7 278 7 465 8170 8 708 8 708 1430 20% 35 001 41456 52 836 62 890 74 439 39438 113% 55 780 61 192 65 893 68 648 70 508 14 728 26% 878 1020 1 196 3 862 3 918 3 040 346% 914 937 969 969 969 55 6% Nederland 21780 21780 21780 21780 21780 0% •> H É&SÜral 16 571 16 571 17 906 18 997 19467 2 896 17% 9 367 9 657 13 188 16 235 16 462 7 095 76% 3 395 3 461 3 576 3 576 3 576 181 5% 13 044 13 044 13 044 13 044 13 044 76 526 76 322 76 957 75 635 75 604 -922 0% •1% Totaai y !m 368472 380989 411214 432 964 449864 81392 22% In tabel 5 is een samenvatting gegeven voor de periode 1992-2005 van de door de lidstaten geprogrammeerde evolutie van de capaciteit, uitgedrukt in organische belasting, van de met de richtlijn conforme opvangsystemen. In de laatste twee kolommen wordt de toename van deze capaciteit aangegeven, in i. e. en in percentage, waarbij de toestand wordt vergeleken vóór de tenuitvoerlegging van de richtlijn in 1992 en die na de tenuitvoerlegging in 2005. Op te merken valt de zeer sterke toename van de geplande capaciteit in Ierland, Spanje en Portugal, en de afwezigheid van enige capaciteitstoename in Denemarken, Nederland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk aangezien 26 Deze gegevens hebben uitsluitend betrekking op de Waalse regio. 19 bij de vaststelling van de richtlijn de capaciteit van die landen als afdoende werd beoordeeld. In het algemeen zal de capaciteit van de opvangsystemen in de lidstaten in 2005 ten minste gelijk zijn aan de oorspronkelijke organische belasting, met uitzondering van Griekenland en Finland waar de capaciteit kleiner zal zijn dan de op te vangen organische belasting als gepreciseerd in tabel 4. België heeft slechts onvolledige informatie verstrekt. Tabel 6: evolutie van de capaciteit van de waterbehandelingsinstallaties 1992 1995 1998 2000 2005 Toename 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. 1000 i. e. % BeW<f. '\lî 5 499 6 836 7 770 8 300 9 919 4 420 80% Denemarken 5 950 9 246 9 246 9 246 9 246 3 296 55% D ü t t s l ^ d ^ if 111456 131 403 141 221 142 022 143 831 32 375 29% Griekenland 2 058 2 785 5 028 8 624 8 637 6 579 320% S&anlf - ' i 'V 23 872 30 152 45 713 60 862 73 754 49 882 209% Frankrijk 40 333 51 188 60 761 66 924 69 378 29 045 72% leriênl , •;(? 483 Luxemburg^' 777 550 808 698 939 3 641 3 810 3 327 689% 948 969 192 25% Nederland, ,ƒ 21 396 21705 22 053 22 053 22 053 657 3% Oostenrijk \>* 14 413 14413 16 945 18 864 19 467 5 054 35% Portugal 5 731 6 660 11 194 15 873 16 387 10 656 186% Finland Zweden ,j t ; Verenigd,/»!;', Koninkrijk <! Totea| i. *". ' *' '"•• ''. • Sir. 3 598 3 772 3 905 3 925 3 935 337 9% 13 038 13 038 13 038 13 038 13 038 0 0% 29 335 46 841 50 964 74 233 75 323 45 988 157% 277 939 339 397 389 475 448 553 469 747 191 808 69% Op dezelfde wijze als in de vorige tabel wordt in bovenstaande tabel 6 de evolutie aangegeven van 1992 tot 2005 van de capaciteit van de met de voorschriften van de richtlijn conforme waterbehandelingsinstallaties. Men kan een aanmerkelijke toename van de geplande waterbehandelingscapaciteit opmerken in alle lidstaten, met uitzondering van Nederland, Finland en 20 Zweden, waar klaarblijkelijk reeds een zeer grote behandelingscapaciteit aanwezig was. De capaciteit van de geplande waterzuiveringsinstallaties moet het mogelijk maken de organische belasting zoals gegeven in tabel 4 te behandelen. Voor Griekenland is echter een anomalie geconstateerd, aangezien de uiteindelijke capaciteit van de installaties er kleiner zal zijn dan de in tabel 4 vermelde organische belasting. In het geheel van de 14 lidstaten is de uiteindelijke behandelingscapaciteit 10% groter dan de organische belasting, maar dit percentage loopt op tot 28% in Nederland, 35% in Duitsland en zelfs 74% in Zweden. In grafiek 1 wordt de geplande evolutie getoond van de totale capaciteit van de opvangsystemen en waterzuiveringsinstallaties voor het geheel van de 14 lidstaten. De capaciteit van de opvangsystemen moet gedurende de 13 tenuitvoerleggingsjaren toenemen met 22%; de behandelingscapaciteit moet met 69% toenemen. Grafiek 1: geplande evolutie van de opvangsystemen en waterzuiveringsinstallaties (1000 i. e. ) 475. 000 450. 000 425. 000 400. 000 375. 000 350. 000 325. 0001 300. 000 275. 000 250. 000 225. 000 200. 000 ^Opvang systemen S Zuiverings installaties 1992 1995 1998 2000 2005 21 6. 3. Bestemming van het slib van waterzuiveringsinstallaties Bij de zuivering van stedelijk afvalwater ontstaat slib, In tabel 7 en grafiek 2 wordt de hoeveelheid slib aangegeven die naar verwachting zal worden geproduceerd naarmate de tenuitvoerlegging van de richtlijn vordert en wordt aangegeven welke bestemming aan dit slib zal worden gegeven. Voor het geheel van de 13 lidstaten die informatie hebben toegezonden zal de hoeveelheid geproduceerd slib toenemen van 5,5 miljoen ton droge stof in 1992 tot 8,3 miljoen ton in 2005. Op te merken valt dat het deel dat zal worden gebruikt in de landbouw en voor bodems of dat zal worden verbrand, toeneemt terwijl de gestorte hoeveelheden lichtjes zullen dalen. Op het einde van de slib 53% tenuitvoerleggingperiode zal het hergebruikte vertegenwoordigen van de totale hoeveelheid geproduceerd slib. De Commissie is in het algemeen van oordeel dat het hergebruik van slib moet worden bevorderd omdat dit een duurzame oplossing is op voorwaarde dat de kwaliteit van dit slib verenigbaar is met de doelstelling van bescherming van de volksgezondheid en liet milieu. In Spanje, Ierland en het Verenigd Koninkrijk wordt er slib gestort in de oppervlaktewateren. Spanje is van plan om daarmee door te gaan tot na 1998, wat indruist tegen de bepalingen van de richtlijn. Tabel 7: prognoses inzake de bestemming van het slib van waterzuiverings installaties (in duizend ton droge stof per jaar)27 Jaar Best. B DK D GR E F IRL L NL A P FIN UK Totaal 110 25 40 175 1018 846 274 70 2 208 1 65 38 275 180 35 402 131 110 66 528 643 17 34 8 59 22 39 17 78 1992 1995 1998 2000 Water Herg. Stort. Verbr. n. g. Totaal Water Herg. Stort. Verbr. rug. totaal Water Herg. Stort. Verbr. n. g. Totaal Water Herg. Stort. Verbr. n. g. Totaal 120 25 40 185 1 151 857 411 93 2 512 33 37 11 32 113 125 25 50 200 1270 744 558 89 2 661 40 43 11 37 131 125 25 50 200 1334 608 732 62 2 736 1 65 54 390 257 50 489 114 161 66 751 764 4 82 57 410 268 52 572 92 214 86 787 878 6 90 57 578 360 74 640 71 269 14 4 16 3 37 15 7 14 4 40 25 17 1 43 65 35 5 4 9 7 3 10 9 1 3 13 9 1 3 2005 Water Herg. Stort. Verbr. hg. Totaal 47 40 14 58 159 125 25 50 200 1391 500 838 58 2 787 96 1069 980 100 13 7 92 57 589 367 75 84 29 765 407 9 1 4 99 1088 1 172 113 14 134 177 12 1 324 63 58 66 3 190 38 75 87 63 13 126 150 282 472 130 90 24 998 334 2 626 1804 627 122 5 513 95 192 56 23 366 63 58 66 3 190 44 88 86 72 15 147 158 100 108 150 23 381 68 58 66 4 196 74 147 85 65 25 246 150 110 68 200 23 401 68 58 66 4 196 104 209 90 60 35 348 150 110 68 200 23 401 68 58 65 4 195 108 215 115 45 36 359 160 267 648 114 110 19 1 158 336 3123 1 898 II-IP 11. 425 240 672 118 144 19 1 193 297 3 447 1762 1248 193 6 947 57 4183 1739 1731 198 7 890 1014 111 326 19 1470 57 4 536 1 554 1985 198 8 330 1 118 114 332 19 1583 Best. = bestemming. Water = storting in oppervlaktewateren, 1 Icrg. * gebruik in de landbouw en voor bodems, Stort. = gestort op stortplaatsen, Verbr. = verbranding, n. g. » niet gepreciseerd 27 Zweden heeft geen gegevens verstrekt over de bestemming van het slib. 23 Grafiek 2: Verdeling van de bestemming van het slib (in duizend ton droge stof per jaar) Hergebruik 0 Gestort 'Verbrand S Oppervlakte wateren •Niet gepreciseerd 1992 1995 1998 2000 2005 24 6. 4. Investeringsprognoses Tabel 8: prognoses voor de in opvangsystemen en water investeringen zuiveringsinstallaties in de periode 1993-2005 (in miljard ecu -waarde 1994-199528) Denemarken 1. 30 1,30 2,60 1,10 0,40 1,50 2,40 1,70 4,10 Duitsland 25,89 24,66 50,55 9,41 4,21 13,62 35,30 28,87 64,17 Griekenland* 0,44 0,73 1,17 0,44 0,73 1,17 3,68 4,90 8,58 1,03 1,26 2,29 4,70 6,15 10,87 4,94 3,74 8,68 3,08 0,28 3,36 8,02 4,02 12,04 0,34 0,79 1,13 0,15 0,35 0,50 0,49 1,14 1,63 0,00 0,25 0,25 0,00 0,02 0,02 0,00 0,27 0,27 Nederland ; * 1,10 1,83 2,93 0,00 0,00 0,00 1,10 1,83 2,93 Oostenrijk j> 5,20 1,42 6,62 2,47 0,70 3,17 7,67 2,12 ,80 • * '7'f'1 Portugal ; *"j£ ; 1,41 0,87 2,28 0,04 0,07 0,11 1,46 0,94 2,40 Finland 0,65 0,37 1,02 0,35 0,18 0,53 1,00 0,55 1,55 Zweden KonjSlr 1,00 1,20 2,20 0,40 0,30 0,70 1,40 1,50 2,90 1,47 7,20 8,67 1,31 2,55 3,86 2,78 9,74 12,53 * Griekenland heeft slechts cijfers gegeven voor de periode 1993-2000 A Ï H Ë V* In tabel 8 en grafiek 3 zijn de gegevens over de door de lidstaten ter uitvoering van de richtlijn geplande investeringen samengebracht. Het totale investeringsbedrag loopt op tot 130 miljard ecu, waarvan 53% voor opvangsystemen en 47% voor waterzuiveringsinstallaties. 28 Waarde 1996-1997 voor het Verenigd Koninkrijk. 25 29 Duitsland alleen is goed voor 49% van de geplande investeringen De verdeling van de investeringen in investeringen voor opvangsystemen en voor de waterzuivering varieert sterk tussen de verschillende lidstaten. Opvangsystemen slorpen meer dan 50% van de totale investeringen op in Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Portugal en Finland. Zij zijn slechts goed voor 22% van de investeringen in het Verenigd Koninkrijk, terwijl Luxemburg in het geheel geen investeringen in opvangsystemen heeft gepland. De voornaamste factoren waarnaar bij de raming van de benodigde investeringen moet worden gekeken, zijn: - de staat van de systemen voor de opvang en de behandeling van het stedelijk afvalwater vóór de start van de tenuitvoerlegging van de richtlijn; - de op het gebied van de opvangsystemen aan te brengen verbeteringen, teneinde al het te behandelen water naar de waterzuiveringsinstallaties te kunnen leiden, lekken te voorkomen en de verontreiniging van de ontvangende wateren ten gevolge van overlast door regen te beperken; - de op het gebied van de waterzuiveringsinstallaties aan te brengen verbeteringen, teneinde het stedelijk afvalwater te zuiveren tot op het door de richtlijn vereiste niveau, naar gelang van de omvang van de agglomeraties en de kwetsbaarheid van de ontvangende wateren (daarbij ook rekening houdend met overlast door regen); - specifieke omstandigheden met betrekking tot de locatie, overwegingen van urbanisme, het klimaat, enz. ; - de kosten van arbeidskrachten en installaties. i. e. In grafiek 4 wordt voor elke lidstaat het niveau van de investeringen per inwonerequivalent getoond. Dat varieert tussen 112 ecu per in Griekenland en 602 ecu per i. e. in Duitsland. De gemiddelde kostprijs voor het geheel van de 14 lidstaten is 307 ecu per i. e. In de vereenvoudigende hypothese van een uniforme verdeling van deze investeringen over de termijn van 13 tenuitvoerleggingsjaren, belopen de gemiddelde investeringskosten (in constante waarde 1994-1995) 23,6 ecu per jaar en per inwonerequivalent, wat op basis van een gemiddeld jaarlijks waterverbruik van 55 m3 water per huishoudelijke gebruiker neerkomt op een gemiddelde financierings- en afschrijvingskosten, van investeringskost, exclusief ongeveer 0,43 ecu per m3 verbruikt water. De hoge kostprijs voor Duitsland kan worden verklaard door de omvang van de verbeteringen die moeten worden aangebracht inzake opvangsystemen en zuiveringsinstallaties, met name in de regio's van het voormalige Oost-Duitsland, door het vereiste behandelingsniveau (tertiaire behandeling) in het grootste deel van het land, meer bepaald om de eutrofiëring van de Noord- en Oostzee te bekampen, doordat is rekening gehouden met door overvloedige regens veroorzaakte verontreiniging en door de hoge kostprijs van installaties en arbeidskrachten in Duitsland. 26 Uit grafiek 4 blijkt dat een groep van 7 lidstaten: Duitsland, Oostenrijk, Denemarken, België, Ierland, Zweden, en Finland, aanzienlijk boven die gemiddelde kostprijs zitten, terwijl een groep van 6 lidstaten, namelijk Frankrijk, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Portugal en Griekenland, er ver onder zitten. Het is belangrijk eraan te herinneren dat voor deze investeringen communautaire steun kan worden verleend uit de middelen van de Structuur- en Cohesiefondsen. Met name wat het Cohesiefonds betreft worden de in de periode 1995-1999 ter uitvoering van de richtlijn geplande of gerealiseerde investeringen in de milieusector als prioritair beschouwd. Naar wordt geraamd zullen in Spanje bijvoorbeeld in de bedoelde periode bijna 30% van investeringen gecofmancierd worden door het de cohesiefonds. totale geplande Grafiek 3: investeringsprognoses voor de periode 1993 - 2005 (in miljard ecu - waarde 1994-199530) Waarde 1996-1997 voor het Verenigd Koninkrijk. 27 Grafiek 4: investeringsprognoses per inwonerequivalent 6 400 ö 300 D A DK B IRL S FIN L F NL UK E P GR 28 7. VOLGENDE VERVALDAGEN EN TAKEN VAN DE COMMISSIE De volgende vervaldagen van de lidstaten wat hun verplichtingen voor de omzetting en tenuitvoerlegging van de richtlijn betreft, zijn in chronologische volgorde: - 30 september 1998: uiterste termijn voor de omzetting van Richtlijn 98/15/EG van 27 februari 1998 houdende wijziging van Richtlijn 91/271/EEG; - 31 december 1998: uiterste termijn voor de toepassing van de richtlijn op het gebied van de systemen voor de opvang en behandeling van het stedelijk afvalwater van agglomeraties met meer dan 10. 000 inwonersequivalenten dat wordt geloosd in de relevante ontvangende wateren van kwetsbare gebieden (artikel 3 en 5); - 31 december 1998: uiterste termijn om ervoor te zorgen dat de storting van slib uit waterzuiveringsinstallaties onderworpen is aan algemene voorschriften, registratie of vergunning (artikel 14, lid 2); - 31 december 1998: uiterste termijn voor de stopzetting van het storten van zuiveringsslib in oppervlaktewateren; - 30 juni 1999: uiterste termijn voor de publicatie van rapporten over de situatie en toezending daarvan aan de Commissie (artikel 16); vervolgens om de twee jaar; - 30 juni 2000: uiterste termijn voor de kennisgeving van eventuele bijgewerkte versies van de tenuitvoerleggingsprogramma's (artikel 17); vervolgens om de twee jaar; - 31 december 2000: uiterste termijn voor de toepassing van de richtlijn op het gebied van de systemen voor de opvang en behandeling van het stedelijk afvalwater van agglomeraties met meer dan 15. 000 inwonersequivalenten dat niet wordt geloosd in de relevante ontvangende wateren van kwetsbare gebieden (artikel 3,4 en 6); - 31 december 2000: uiterste termijn voor de toepassing van de richtlijn wat biologisch afbreekbaar industrieel afvalwater betreft dat afkomstig is van installaties uit de in bijlage III genoemde sectoren en dat niet worden opgevangen in de installaties voor de behandeling van stedelijk afvalwater (artikel 13); - 31 december 2005: uiterste termijn voor de toepassing van de richtlijn op het gebied van de systemen voor de opvang en behandeling van stedelijk afvalwater van agglomeraties met een kleinere omvang dan hierbovengenoemd (artikel 3 , 4 ,6 en 7). Afgezien van dit tijdschema van toekomstige verplichtingen geldt ook de constante verplichting om toe te zien op de lozingen van waterzuiveringsinstallaties en de afvoer van zuiveringsslib (artikel 15) en de verplichting om zich elke vier jaar opnieuw te buigen over de lijst van de kwetsbare en minder kwetsbare gebieden (artikel 5 en 6). De Commissie heeft als volgt haar hoofdopdrachten voor de twee komende jaren op het gebied van de follow-up en de tenuitvoerlegging van de richtlijn afgelijnd: - voortgaan met de verificatie van de conformiteit van de omzetting in nationaal recht; - voortgaan met de evaluatie van de aanwijzing door de lidstaten van de kwetsbare en minder kwetsbare gebieden; 29 - verzoeken om informatie over het niveau van de uitrusting, het toezicht op de lozingen van waterzuiveringsinstallaties en de afvoer van zuiveringsslib, in samenhang met de hierboven aangehaalde vervaldagen voor de toepassing van de richtlijn en in samenwerking met het Europees milieuagentschap; - verificatie van de conformiteit met de voorschriften van de richtlijn van de projecten waarvoor communautaire steun wordt verleend; - evaluatie van de door de lidstaten toegezonden rapporten over de situatie en de nieuwe versies van de tenuitvoerleggingsprogramma's en publicatie van een tweejaarlijks syntheserapport (het volgende in 2000), in samenwerking met het Europees milieuagentschap; - behandeling van de eventuele verzoeken om afwijking; - - inleiden en volgen van inbreukprocedures bij niet-naleving van de richtlijn; leiden, met ten minste één vergadering per jaar, van het in artikel 18 bedoelde comité voor de follow-up van de Richtlijn. 8. CONCLUSIE Met uitzondering van Italië hebben alle lidstaten de richtlijn "stedelijk afvalwater" omgezet in nationale wetgeving en hebben zij programma's voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn opgezet, evenwel soms met aanzienlijke vertraging. Er zijn inbreukprocedures gestart tegen een aantal lidstaten wegens niet overeenstemming van de omzettingsbepalingen of het tenuitvoerleggingsprogramma of het niet-aanwijzen van kwetsbare gebieden. De Commissie heeft recentelijk nieuwe evaluaties gemaakt om de conformiteit van de omzettingsbepalingen en de aanwijzing van kwetsbare gebieden te verifiëren. Uit de door de 14 lidstaten toegezonden tenuitvoerleggingsprogramma's blijkt dat het doorgaans mogelijk moet zijn de toekomstige uiterste termijnen voor de toepassing van de richtlijn na te komen voor de ongeveer 17 351 betrokken agglomeraties, die een inwonersequivalenten, organische belasting vertegenwoordigen van 424 miljoen exclusief de Italiaanse agglomeraties. Tot dusver hebben alleen België, voor de Brusselse agglomeratie, en Italië, voor de agglomeratie van Milaan, gemeld dat het onmogelijk zal zijn de termijnen van de richtlijn te eerbiedigen. De tenuitvoerleggingsprogramma's, die aanzienlijke financiële middelen zullen vergen (130 miljard ecu voor de 14 lidstaten), tonen dat de lidstaten vastbesloten zijn om de situatie op het gebied van de opvang en de behandeling van stedelijk afvalwater op significante wijze te verbeteren, met als doel een verbetering van de kwaliteit van het aquatische milieu en een betere bescherming van de volksgezondheid en het milieu. Op grond van deze gegevens meent de Commissie dat het niet nuttig is een herziening van de richtlijn voor te stellen. Met ingang van 1999 zal de Commissie nagaan of de in de tenuitvoerleggings programma's vervatte prognoses werkelijkheid zijn geworden, met name op het gebied van het uitrustingsniveau van de agglomeraties met meer dan 10 000 inwoners- 30 equivalenten die lozen in de ontvangende wateren van kwetsbare gebieden, en de afvoer van zuiveringsslib. 31 9. KAART 1 : KWETSBARE EN MINDER KWETSBARE GEBIEDEN 32 ISSN 0254-1513 COM(98) 775 def. DOCUMENTEN NL * 14 15 01 17 Catalogusnummer : CB-CO-98-775-NL-C Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 33


title: Reglamento (CE) n° 108/1999 de la Comisión de 15 de enero de 1999 por el que se fija el precio de compra máximo y las cantidades de carne de vacuno compradas por los organismos de intervención para la 215a licitación parcial, efectuada en el marco de las medidas generales de intervención en virtud del Reglamento (CEE) n° 1627/89

eurovoc_concepts:
award of contract
beef
intervention buying
maximum price
purchase price
quantitative restriction

formats: pdf print

text: L 11/22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 16. 1. 1999 REGLAMENTO (CE) No 108/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 15 de enero de 1999 por el que se fija el precio de compra m(cid:145)ximo y las cantidades de carne de vacuno compradas por los organismos de intervenci(cid:155)n para la 215a licitaci(cid:155)n parcial, efectuada en el marco de las medidas generales de intervenci(cid:155)n en virtud del Reglamento (CEE) no 1627/89 LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 805/68 del Consejo, de 27 de junio de 1968, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector de la carne de bovino (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1633/98 (2), y, en particular, el apartado 7 de su art(cid:146)culo 6, Considerando que, de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 2456/93 de la Comisi(cid:155)n, de 1 de septiembre de 1993, por el que se establecen disposiciones de aplicaci(cid:155)n del Reglamento (CEE) no 805/68 del Consejo en lo relativo a las medidas generales y particulares de intervenci(cid:155)n en el sector de la carne de vacuno (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2812/98 (4), se ha abierto una licitaci(cid:155)n en virtud del apartado 1 del art(cid:146)culo 1 del Reglamento (CEE) no 1627/89 de la Comisi(cid:155)n, de 9 de junio de 1989, relativo a la compra de carne de vacuno mediante licitaci(cid:155)n (5), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la consti- tuye el Reglamento (CE) no 29/1999 (6); Considerando que, de acuerdo con el apartado 1 del art(cid:146)- culo 13 del Reglamento (CEE) no 2456/93, llegado el caso y habida cuenta de las ofertas recibidas, ha de fijarse un precio de compra m(cid:145)ximo para la calidad R 3 por cada licitaci(cid:155)n parcial; que, seg(cid:156)n lo dispuesto en el apartado 2 del art(cid:146)culo 13, puede decidirse no dar curso a la licita- ci(cid:155)n; que, de conformidad con el art(cid:146)culo 14 del mismo Reglamento, s(cid:155)lo son admisibles las ofertas que sean infe- riores o iguales a dicho precio m(cid:145)ximo sin que se sobre- pase, no obstante, el precio medio del mercado nacional o regional incrementado en la cantidad prevista en el apar- tado 1; Considerando que, tras estudiar las ofertas presentadas para la 215a licitaci(cid:155)n parcial y teniendo en cuenta, de conformidad con el apartado 1 del art(cid:146)culo 6 del Regla- mento (CEE) no 805/68, la necesidad de prestar un apoyo razonable al mercado, as(cid:146) como la evoluci(cid:155)n estacional de los sacrificios y de los precios, es coveniente no dar curso a la licitaci(cid:155)n para la categor(cid:146)a A y procede fijar el precio m(cid:145)ximo de compra y las cantidades que puede aceptar la intervenci(cid:155)n para la categor(cid:146)a C; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de la carne de bovino, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Para la 215a licitaci(cid:155)n parcial abierta por el Reglamento (CEE) no 1627/89: a) en lo que respecta a la categor(cid:146)a A, no se ha dado curso a la licitaci(cid:155)n; b) en lo que respecta a la categor(cid:146)a C: — el precio m(cid:145)ximo de compra queda fijado en 235 EUR por cada 100 kg de canales o medias canales de la calidad R 3, — la cantidad m(cid:145)xima de canales y medias canales aceptada queda fijada en 2 784 toneladas. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 18 de enero de 1999. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 15 de enero de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 148 de 28. 6. 1968, p. 24. (2) DO L 210 de 28. 7. 1998, p. 17. (3) DO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4. (4) DO L 349 de 24. 12. 1998, p. 47. (5) DO L 159 de 10. 6. 1989, p. 36. (6) DO L 5 de 9. 1. 1999, p. 39


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 4109/98 af Alexandros ALAVANOS til Rådet. Overtrædelse af traktaten for Den Europæiske Union og Storbritanniens deltagelse i angrebet på Irak

eurovoc_concepts:
Iraq
United Kingdom
infringement of EU law
military occupation

formats: html pdf print

text: C 297/132 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 15. 10. 1999 I løbet af de seneste fire år er kvindernes repræsentation i kategori A og i lederstillingerne vokset. Fra den 1. januar 1995 til den 31. december 1998 er antallet af kvinder i lønklasse A2 vokset fra 4 til 19 (10,6 %) og i mellemlederstillingerne (A3, A4, A5 ) kontorchefer og konsulenter) er andelen af kvinder vokset fra 8,3 til 11,4 % i kategori A og fra 28,2 % til 38,7 % i kategori LA. I begyndelseslønklasserne (A6-A7-A8) udgør andelen af kvinder i dag 26,1 % mod 19,6 % for fire år siden. I samme periode er andelen af kvinder i kategori A vokset fra 14 til 18,7 %. Det skal endvidere bemærkes, at kvinderne udgør 42 % af nyansættelserne i kategori A i disse fire år (346 kvinder/471 mænd). 4. Kommissionen vil videreføre sin indsats for at øge antallet af kvinder i lederstillinger. (1999/C 297/181) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-4091/98 af Carlos Robles Piquer (PPE) til Rådet (15. januar 1999) Om: Europæisk samordning af forsvarsindustrierne Nu hvor halvtredsårsdagen for oprettelsen NATO nærmer sig, foretages der flere analyser af de vidtrækkende ændringer, der har fundet sted på den internationale scene i denne periode og nødvendigheden af konsensus omkring nye udfordringer og opgaver. Forskellene i politiske visioner mellem Amerika og Europa kan blive skærpet, hvis man ikke finder frem til måder for samarbejde mellem forsvarsindustrierne på begge sider af Atlanten med henblik på udvikling af ny teknologi i det 21. århundrede. Mener Rådet, at forsvarsindustrien i Europa snart vil antage den dimension og evne til samordning, som er nødvendig for en konstruktiv dialog med den meget koncentrerede amerikanske industri? Hvilken rolle spiller i denne forbindelse forskellen i juridisk status mellem de store forsvarsindustrier i Tyskland og Det Forenede Kongerige, som er af privat karakter, og i Frankrig, som overvejende er af offentlig karakter? Svar (22. april 1999) Som det ærede medlem sikkert ved, blev Ad hoc-gruppen vedrørende Europæisk Forsvarsmaterielpolitik nedsat i 1995 for at tage sig af spørgsmål vedrørende den europæiske forsvarsmaterielpolitik og forelægge Rådet henstillinger om mulig opfølgning, både med fællesskabsforanstaltninger og foranstaltninger i henhold til EU-traktatens afsnit V. Endvidere hedder det i den fremtidige artikel 17 i traktaten om Den Europæiske Union: »Den gradvise udformning af en fælles forsvarspolitik understøttes, i det omfang medlemsstaterne måtte finde det hensigtsmæssigt, af samarbejde mellem dem på forsvarsmaterielområdet. « Forsvarsmaterielgruppen er for øjeblikket ved at gennemgå en meddelelse fra Kommissionen om gennem- førelse af Unionens strategi vedrørende de forsvarsrelaterede industrier. Denne meddelelse indeholder både en handlingsplan for de forsvarsrelaterede industrier og et udkast til en fælles holdning vedrørende udformningen af en europæisk forsvarsmaterielpolitik. Hvad angår det ærede medlems sidste spørgsmål hører medlemsstaternes regler om privat ejendomsret ikke under Rådets kompetence. (1999/C 297/182) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-4109/98 af Alexandros Alavanos (GUE/NG) til Rådet (15. januar 1999) Om: Overtrædelse af traktaten for Den Europæiske Union og Storbritanniens deltagelse i angrebet på Irak Storbritanniens deltagelse i det militære angreb på Irak er en overtrædelse af artikel J. 1, stk. 1 og 2, J. 2, stk. 1 og J. 8 i traktaten om Den Europæiske Union, eftersom landet ikke har orienteret eller rådført sig med sine


title: Регламент (ЕО) № 101/1999 на Комисията от 15 януари 1999 година за изменение на Регламент (ЕИО) № 3143/85 относно продажбата по намалени цени на масло от интервенция, предназначено за директна консумация под формата на концентрирано масло и Регламент (ЕИО) № 429/90 относно предоставянето чрез тръжна процедура на помощ за концентрирано масло, предназначено за директна консумация в Общността

eurovoc_concepts:
award of contract
butter
concentrated product
discount sale

formats: html pdf print xhtml

text: 164 BG Официален вестник на Европейския съюз 03/т. 26 31999R0101 16. 1. 1999 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ L 11/14 РЕГЛАМЕНТ (ЕО) № 101/1999 НА КОМИСИЯТА от 15 януари 1999 година за изменение на Регламент (ЕИО) № 3143/85 относно продажбата по намалени цени на масло от интервенция, предназначено за директна консумация под формата на концентрирано масло и Регламент (ЕИО) № 429/90 относно предоставянето чрез тръжна процедура на помощ за концентрирано масло, предназначено за директна консумация в Общността КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ, като взе предвид Договора за създаване на Европейската общност, предвиждат към концентрираното масло да бъдат добавяни маркери, които да осигуряват коректното използване на крайния продукт; като има предвид, че следва да бъдат създадени разпо- редби за същите граници и референтни методи, които да бъдат прилагани в случаите, когато дозировката на химичните маркери, посочени в тези регламенти, не е спазена; като взе предвид Регламент (ЕИО) № 804/68 на Съвета от 27 юни 1968 г. относно общата организация на пазара на мляко и млечни продукти (1), последно изменен с Регламент (ЕО) № 1587/96 (2), и по-специално член 6, параграф 6 и член 7а, параграф 3 от него, като има предвид, че мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Управителния комитет по млякото и млечните продукти, като има предвид, че Регламент (ЕИО) № 3143/85 на Комисията (3), последно изменен с Регламент (ЕО) № 1802/95 (4), предвижда продажбата по намалени цени на масло от интервенция, предназначено за директна консумация в Общността под формата на концентрирано масло; като има предвид, че режи- мът ще продължи да се прилага докато позволява наличността масло в интервенционните запаси; като има предвид, че Регламент (ЕИО) № 429/90 на Комисията (5), последно изменен с Регламент (ЕО) № 417/98 (6), предвижда предоставянето чрез тръжна про- цедура на помощ за концентрирано масло, получено от масло или сметана от пазара и предназначено за директна консумация в Общ- ността; като има предвид, че тези регламенти и Регламент (ЕО) № 2571/97 на Комисията от 15 декември 1997 г. относно продажбата на масло по намалени цени и отпускането на помощ за сметана, масло и концентрирано масло за влагане в производ- ството на сладкарски продукти, сладолед и други хранителни продукти (7), последно изменен с Регламент (ЕО) № 1982/98 (8), (1) ОВ L 148, 28. 6. 1968 г. , стр. 13. (2) ОВ L 206, 16. 8. 1996 г. , стр. 21. (3) ОВ L 298, 12. 11. 1985 г. , стр. 9. (4) ОВ L 174, 26. 7. 1995 г. , стр. 27. (5) ОВ L 45, 21. 2. 1990 г. , стр. 8. (6) ОВ L 52, 21. 2. 1998 г. , стр. 18. (7) ОВ L 350, 20. 12. 1997 г. , стр. 3. (8) ОВ L 256, 18. 9. 1998 г. , стр. 9. ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ: Член 1 1. Втора алинея от член 9, параграф 2 от Регламент (ЕИО) № 3143/85 се заменя със следния текст: „Въпреки това, когато се констатира, особено поради нехомогенно разпределение, че дозировката на всеки от про- дуктите, посочени в член 5, параграф 2, е повече от 5 %, но по-малко от 30 % под предписаните количества, 1,5 % от гаранцията за преработка се задържа за всеки процентен пункт под предписаните минимални количества. “ 2. В член 8, параграф 4 от Регламент (ЕИО) № 429/90 „20 %“ се заменя с „30 %“. Член 2 Настоящият регламент влиза в сила на третия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейските общности. 03/т. 26 BG Официален вестник на Европейския съюз 165 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки. Съставено в Брюксел на 15 януари 1999 година. За Комисията Franz FISCHLER Член на Комисията


title: WRITTEN QUESTION No. 4109/98 by Alexandros ALAVANOS to the Council. Infringement of the Treaty on European Union - UK participation in attack on Iraq

text: C 297/132 Europeiska gemenskapernas officiella tidning SV 15. 10. 1999 Andelen kvinnor i kategori A och i beslutsfattande befattningar har ökat under de fyra senaste åren. På A2- tjänster fanns 4 kvinnor den 1 januari 1995 och 19 den 31 december 1998 (motsvarande 10,6 %). Antalet kvinnor i medelhög chefsposition, lönegrad A5-A3 (enhetschefer och rådgivare), ökade från 8,3 % till 11,4 % inom kategori A och från 28,2 % till 38,7 % i kategori LA. Bland anställda i de inledande graderna A8-A6 är idag 26,1 % kvinnor, jämfört med 19,6 % för fyra år sedan. Totalt sett ökade andelen kvinnor i kategori A från 14 % till 18,7 % under samma period. Bland nyanställda i kategori A under de fyra åren var 42 % kvinnor (i absoluta termer 346 kvinnor och 471 män). Kommissionen avser att fortsätta sina ansträngningar för att öka antalet kvinnor i beslutsfattande 4. befattningar. (1999/C 297/181) SKRIFTLIG FRÅGA E-4091/98 från Carlos Robles Piquer (PPE) till rådet (15 januari 1999) Angående: Europeisk samordning av försvarsindustrin Inför det annalkande 50-årsjubiléet för grundandet av Nato analyseras allt mer de grundläggande förändringar som skett på den internationella arenan under samma period och behovet av att uppnå samförstånd om nya utmaningar och uppdrag. Skillnaderna mellan de amerikanska och europeiska politiska visionerna kan skärpas om man inte finner vägar för samarbete mellan försvarsindustrierna på bägge sidor om Atlanten i syfte att utveckla den nya tekniken under 2000-talet. Anser rådet att den europeiska försvarsindustrin snart kommer att uppnå en tillräcklig storlek och samord- ningsförmåga för att kunna föra en konstruktiv dialog med den amerikanska mycket samordnade försvars- industrin? Vilken roll spelar i detta sammanhang de olikheter i juridisk status som förekommer mellan de stora försvarsindustrierna i å ena sidan Tyskland och Förenade kungariket, där industrin är av privat karaktär, och å andra sidan Frankrike, där denna industri i första hand är offentligt ägd? Svar (22 april 1999) Som den ärade parlamentsledamoten säkert är medveten om inrättades 1995 ad hoc-gruppen för en europeisk försvarsmaterielpolitik (POLARM) som skall arbeta med frågor som rör den europeiska försvarsmateriel- politiken och lägga fram rekommendationer till rådet om tänkbar uppföljning både genom åtgärder som vidtas inom gemenskapens ram och enligt avdelning V i EU-fördraget. Dessutom fastslås det i kommande artikel 17 i EU-fördraget att: ”Den gradvisa utformningen av en gemensam försvarspolitik skall, på det sätt som medlemsstaterna anser lämpligt, stödjas av samarbete mellan dem på krigsmaterielområdet”. POLARM-gruppen behandlar för närvarande ett meddelande från kommissionen med rubriken ”Att genom- för försvarsindustrin”. Detta meddelande innehåller både en handlingsplan för föra unionens strategi försvarsindustrin och ett förslag till gemensam ståndpunkt om utarbetandet av en europeisk försvarsmate- rielpolitik. När det gäller den ärade parlamentsledamotens sista fråga omfattas inte de regler som styr systemet för privat ägande i medlemsstaterna av rådets ansvarsområde. (1999/C 297/182) SKRIFTLIG FRÅGA E-4109/98 från Alexandros Alavanos (GUE/NG) till rådet (15 januari 1999) Angående: Brott mot Fördraget om Europeiska unionen A Storbritanniens deltagande i attackerna mot Irak Storbritanniens deltagande i de militära operationerna mot Irak utgör ett brott mot artikel J 1. 1 och 2, artikel J 2. 1 och artikel J 8 i Fördraget om Europeiska unionen eftersom det inte förekommit någon som helst


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 48/99 von Antonio TAJANI Europäische Maßnahmen gegen die Alltagskriminalität in Italien

eurovoc_concepts:
EU police cooperation
Europol
Italy
Mafia
Schengen Agreement
cooperation in home affairs
customs cooperation
fight against crime
illegal migration
public safety

formats: html print


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 51/99 von Ursula STENZEL LEONARDO - Cresson

eurovoc_concepts:
EU control
EU programme
European Commission
European Parliament
education policy
exchange of information
fraud against the EU
report
young person

text: C 341/38 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften DE 29. 11. 1999 (1999/C 341/055) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0037/99 von Cristiana Muscardini (NI) an die Kommission (20. Januar 1999) Betrifft: Katzenfelle für didaktische Zwecke In Italien wurde vor kurzem in einem Werbekatalog für Lehrmaterial für Mittelschulen ein Katzenfell angeboten, das für Versuche im Physikunterricht bestimmt ist. Das hat alle italienischen Tierschutzverbände auf den Plan gerufen. Nach Aussage der Lehrer selbst kann der Versuch sehr gut mit einem gewöhnlichen Wolltuch anstelle des Fells durchgeführt werden. Es ist wenig „lehrreich“ Heranwachsenden das Fell eines Tieres in die Hand zu geben, das die meisten zu Hause als Spielkamerad erwartet. Die Katzenfelle wurden nach Aussage des betreffenden Verlags, der zu den seriösesten in Italien zählt, aus Deutschland importiert. Es kann zu Recht angenommen werden, daß Deutschland dieses Material nicht ausschließlich für Italien bereitet. Hält es die Kommission daher nicht für angebracht: 1. 2. 3. Strafmaßnahmen gegen Deutschland wegen eines nachgewiesenen und außerordentlich grausamen Handels zu ergreifen? sowohl Italien als auch die anderen Mitgliedstaaten aufzufordern, kein Material zu kaufen, das der Beweis für an Tieren und obendrein noch an Haustieren begangene Grausamkeiten ist? Italien und den anderen Mitgliedstaaten der Union in Erinnerung zu rufen, daß es bereits seit langem Gesetze zum Schutz von Tieren gibt, die Mißhandlung und Töten von Tieren verbieten? Antwort von Frau Bjerregaard im Namen der Kommission (15. März 1999) Die Kommission möchte die Frau Abgeordnete darauf hinweisen, daß es keine gemeinschaftlichen Rechts- vorschriften für den Handel mit Katzenfellen für Versuche oder andere Zwecke gibt. Da die Gemeinschaft auf diesem Gebiet keine Zuständigkeit hat, kann die Kommission nicht aktiv werden. (1999/C 341/056) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-0051/99 von Ursula Stenzel (PPE) an die Kommission (15. Januar 1999) Betrifft: LEONARDO D Cresson LEONARDO stellt eines der erfolgreichsten Programme der EU dar und ermöglicht es Tausenden junger Menschen, Europa persönlich zu erfahren. Die jüngsten Vorfälle schließen nunmehr dieses Programm ein, und darunter leidet die Glaubwürdigkeit der EU sehr. Im zuständigen Ausschuß ist nunmehr entschieden worden, die Dokumente der Staatsanwaltschaft zu übergeben, mit der Bitte um Überprüfung wegen Betrugs und Mißwirtschaft. In diesem Ausschuß wird behauptet, daß die zuständige Kommissarin Cresson dem Ausschuß die über- arbeitete Fassung der Rechnungsprüfung vorenthalten habe. Ist diese Behauptung richtig, und kann die Kommission den Inhalt dieses Finanzberichtes wiedergeben?


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 4065/98 von Esko SEPPÄNEN an den Rat. Wassenaar-Bestimmungen

eurovoc_concepts:
United States
common foreign and security policy
dual-use good
export monitoring
secret service
trade restriction

text: 15. 10. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 297/127 Kann die Kommission (cid:12) gegebenenfalls in Form von Jahresberichten (cid:12) einen Überblick über die 2. Tätigkeiten geben, die diese unterstützten Partner in den letzten fünf Jahren in Belgien entfaltet haben? Kann die Kommission mitteilen, ob sie die geförderten Tätigkeiten regelmäßig auf ihre Effizienz hin 3. bewertet? Wenn ja, kann sie diese bewertenden Berichte dem Fragesteller übermitteln? Antwort von Herrn Oreja im Namen der Kommission (1. März 1999) Wegen des Umfangs der Antwort, die zahlreiche Tabellen umfaßt, wird sie der Frau Abgeordneten und dem Generalsekretariat des Parlaments von der Kommission direkt zugeschickt. (1999/C 297/174) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-4046/98 von Ian White (PSE) an die Kommission (13. Januar 1999) Betrifft: Niveau der tierärztlichen Überwachung in behördlich zugelassenen Schlachthäusern Kann die Kommission mitteilen, warum sie die 1995 in völliger Übereinstimmung mit Richtlinie 64/433/ EWG (1) in Kraft gesetzten Durchführungsbestimmungen für unvereinbar mit dem Niveau der offiziellen tierärztlichen Überwachung in behördlich zugelassenen britischen Schlachthäusern hält? (1) ABl. 121 vom 29. 7. 1964, S. 2012. Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission (15. Februar 1999) Die Kommission hat zu dieser Frage gemäß Artikel 169 des Vertrags eine begründete Stellungnahme abgegeben. Der wichtigste Kritikpunkt betraf den Standard der Überwachung britischer Fleischbetriebe durch qualifizierte amtliche Tierärzte. Die Kommission hat insbesondere die deutlich unzureichende Häufigkeit der tierärztlichen Kontrollen bei bestimmten Einrichtungen sowie den Einsatz von Fleischbeschauern statt von qualifizierten Tierärzten zur Erledigung der Aufgaben beanstandet, die gemäß dem Gemeinschaftsrecht entweder von qualifizierten Tierärzten oder unter deren Aufsicht durchzuführen sind. Das Vereinigte Königreich hat anerkannt, daß die Einstellung ausreichend qualifizierter Tierärzte derzeit auf Schwierigkeiten stößt, und der Kommission Vorschläge zur Lösung dieses Problems vorgelegt. (1999/C 297/175) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-4065/98 von Esko Seppänen (GUE/NG) an den Rat (15. Januar 1999) Betrifft: Wassenaar-Bestimmungen Die Wassenaar-Organisation, die die Tätigkeit der COCOM aus der Zeit des Kalten Krieges fortsetzt, hat den Interessen der USA und ihrer Geheimdienste folgend beschlossen, der Beschränkung der freien Ausfuhr von Verschlüsselungstechnologie zuzustimmen. Hierbei handelt es sich um ein Prinzip, das den freien Handel von Dienstleistungen innerhalb der EU verletzt. Wie wird in der EU die Verordnung betreffend die in Wassenaar vereinbarte Genehmigungspflicht bei der Ausfuhr von Verschlüsselungstechnologie vorbereitet? Wie begründet der Rat juristisch die Bestätigung einer solchen Beschränkung für den freien Handel?


title: WRITTEN QUESTION No. 4065/98 by Esko SEPPÄNEN to the Council. The Wassenaar regulations

text: 15. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 297/127 Can the Commission provide a breakdown, if necessary through annual reports, of the activities carried 2. out by these partners in Belgium in the last five years? Can the Commission state whether it regularly evaluates the effectiveness of the activities subsidised? If 3. so, can I see the evaluation reports? Answer given by Mr Oreja on behalf of the Commission (1 March 1999) Because of the length of the answer, which includes a number of tables, the Commission is sending it direct to the Honourable Member and to Parliament’s Secretariat. (1999/C 297/174) WRITTEN QUESTION E-4046/98 by Ian White (PSE) to the Commission (13 January 1999) Subject: Levels of MHS supervision in licensed slaughterhouses Would the Commission please specify why implementation regulations enacted in 1995 in full accordance with Directive 64/433/EEC (1) have been regarded by the Commission as failing to comply with the level of official veterinary supervision in licensed British slaughterhouses? (1) OJ 121, 29. 7. 1964, p. 2012. Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (15 February 1999) The Commission has issued a reasoned opinion under Article 169 of the EC Treaty in respect of this matter. The principal infringement noted in this document concerns the level of supervision by qualified official veterinarians of United Kingdom meat plants. In particular the Commission has questioned the apparent inadequate frequency of veterinary controls in certain categories of establishment and the use of meat hygiene inspectors who are not qualified veterinarians to perform duties which under Community law must be carried out or adequately supervised by qualified veterinarians. The United Kingdom has admitted that it currently has difficulties in recruiting sufficient veterinary staff. It recently submitted to the Commission its proposals for resolving this problem. (1999/C 297/175) WRITTEN QUESTION E-4065/98 by Esko Seppänen (GUE/NG) to the Council (15 January 1999) Subject: The Wassenaar regulations The Wassenaar organisation, which continues the work carried out by COCOM during the Cold War, has decided to agree, in accordance with the interests of the USA and its secret services, that the export of confidential technology should be subject to restrictions. This decision infringes the principle of the freedom to purchase services within the EU. How will the regulation on the licensing of exports of confidential technology agreed at Wassenaar be prepared in the EU? On what legal basis does the Council justify approving this kind of restriction on free trade?


title: WRITTEN QUESTION No. 25/99 by Mihail PAPAYANNAKIS to the Council. Accession of Cyprus to EU

eurovoc_concepts:
Cyprus
Türkiye
accession to the European Union
enlargement of the Union

text: 15. 10. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 297/137 (1999/C 297/188) SKRIFTLIG FRÅGA P-0025/99 från Mihail Papayannakis (GUE/NG) till rådet (15 januari 1999) Angående: Cyperns EU-inträde Enligt tillförlitliga uppgifter i ”Agence Europe” den 31. 12. 1998 föreslog chefen för Institutet för utrikes- förbindelser i Rom vid en konferens inför Tysklands EU-ordförandeskap, anordnad i Bonn av TEPSA (Trans European Policy Studies Association) under rubriken ”Tyskland och EU”, följande strategi: Att man kräver av Cypern att ett slags federation uppnås för att landet skall kunna bli EU-medlem, och att Turkiet tas med bland kandidatländerna när landet har uppfyllt Köpenhamnskriterierna. Om denna strategi inte godkänns blir EU tvunget att vägra Cypern EU-inträde och söka en ny typ av förbindelse med Turkiet, grundad på tydligt definierade gemensamma intressen. Enligt rapporten leder ”förslagen” till ett byte av EU:s ”erbjudanden” till Cypern och Turkiet, men ett accepterande av vart och ett av förslagen är beroende av Turkiets goda vilja. Men vilken typ av federation Cypern än skulle föreslå, har den dock redan offentligt förkastats av den turkiska sidan. Likaledes har ett eventuellt införlivande av Turkiet i gruppen om elva andra kandidatländer förkastats på grund av kopplingen till Köpenhamnskriterierna. Förslaget är alltså underminerat redan från början. Men eftersom det trots allt lades fram på en konferens inför det tyska ordförandeskapet, och av en organisation med gott rykte som ofta ger råd till institutionerna, vill jag fråga rådet hur det bedömer dessa förslag, som står i fullständig konflikt med inställningen i det blandade parlamentariska utskottet EU-Cypern, vilket uttryckligen har tagit beslut om att Cyperns EU-inträde inte på något sätt hör samman med försöken att finna en politisk lösning på Cypern. Svar (26 april 1999) Det är normalt att en sådan fråga som den framtida utvidgningen av Europeiska unionen väcker stor debatt hos allmänheten. Rådet har emellertid ingen anledning att uttala sig om vad som sagts under ett seminarium eller kommentera uppgifter som förekommit i pressen. Rådet har i flera omgångar och senast vid mötet den 5 oktober 1998 meddelat Europeiska unionens ståndpunkt när det gäller Cyperns anslutning. Rådets slutsatser har gjorts tillgängliga för allmänheten. (1999/C 297/189) SKRIFTLIG FRÅGA E-0028/99 från Mihail Papayannakis (GUE/NG) till kommissionen (20 januari 1999) Angående: Havsviken Etoliko Under de senaste månaderna har tusentals fiskar dött i havsviken Etoliko. Det beror på syrebristen i havsviken, men även på svavelvätet, som också är ett hot för invånarna i området. De får med regelbundna intervaller andningssvårigheter på grund av den otäcka lukten i området. Några av orsakerna till att ekosystemet i området befinner sig i dagens tillstånd är: ; att det skapats bankar i havsviken som hindrar vattnet att cirkulera och detta gör att vattnet inte byts ut och ersätts med nytt, ; att vattnet är fullt med organiska ämnen som lett till övergödning av vattenväxterna och skapat organiska sediment, och detta har fört med sig att mikroorganismer försvunnit och att svavelväte producerats och ackumulerats på 10-30 meters djup i havsviken, ; att man utfört offentliga arbeten som för att främja jordbrukssektorn har omfattat torrläggning av jord för att skapa odlingsbar mark på de grunda delarna av havsviken, och ; att det biologiska reningsverket inte fungerar, vilket gör att allt avloppsavfall hamnar i havsviken


title: Kommissionens förordning (EG) nr 103/1999 av den 15 januari 1999 om fastställande av det högsta exportbidraget för helt slipat långkornigt ris inom ramen för det anbudsförfarande som avses i förordning (EG) nr 2566/98

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
rice

text: 16. 1. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 11/17 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 103/1999 av den 15 januari 1999 om fastst(cid:132)llande av det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r helt slipat l(cid:134)ngkornigt ris inom ramen f(cid:148)r det anbudsf(cid:148)rfarande som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 2566/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING beviljas varje anbudsgivare vars anbud (cid:132)r lika med eller l(cid:132)gre (cid:132)n det h(cid:148)gsta exportbidraget. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden f(cid:148)r ris (1), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2072/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 13. 3 i denna, och Till(cid:132)mpningen av de ovann(cid:132)mnda kriterierna p(cid:134) den ifr(cid:134)gavarande nuvarande marknadssituationen f(cid:148)r ris medf(cid:148)r att det h(cid:148)gsta exportbidraget fastst(cid:132)lls till det belopp som anges i artikel 1. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r spannm(cid:134)l. med beaktande av f(cid:148)ljande: H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 2566/98 (3) ges m(cid:148)jlighet f(cid:148)r ett anbudsf(cid:148)rfarande f(cid:148)r exportbidrag f(cid:148)r ris. P(cid:134) grundval av l(cid:132)mnade anbud kan kommissionen i enlighet med artikel 5 i kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 584/75 (4), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 299/95 (5), och i enlighet med det f(cid:148)rfarande som f(cid:148)re- skrivs i artikel 22 i f(cid:148)rordning (EG) nr 3072/95 besluta om fastst(cid:132)llande av ett h(cid:148)gsta exportbidrag. Vid fastst(cid:132)l- landet b(cid:148)r de kriterier som f(cid:148)reskrivs i artikel 13 i f(cid:148)rord- ning (EG) nr 3072/95 s(cid:132)rskilt beaktas. Anbudsf(cid:148)rfarandet Artikel 1 Det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r helt slipat l(cid:134)ngkornigt ris f(cid:148)r vissa tredje enligt KN-nummer 1006 30 67 avsett l(cid:132)nder, skall p(cid:134) grundval av anbud som l(cid:132)mnats fr(cid:134)n och med den 11 till och med den 14 januari 1999 fastst(cid:132)llas till 309,00 EUR per ton inom ramen f(cid:148)r det anbudsf(cid:148)rfa- rande som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 2566/98. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 16 januari 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 15 januari 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (2) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (3) EGT L 320, 28. 11. 1998, s. 49. (4) EGT L 61, 7. 3. 1975, s. 25. (5) EGT L 35, 15. 2. 1995, s. 8


title: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 101/1999 z dnia 15 stycznia 1999 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3143/85 w sprawie sprzedaży po obniżonych cenach masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia w postaci koncentratu masła oraz rozporządzenie (EWG) nr 429/90 w sprawie przyznawania w formie przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie

text: 294 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 24 31999R0101 L 11/14 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 16. 1. 1999 ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 101/1999 z dnia 15 stycznia 1999 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3143/85 w sprawie sprzedaży po obniżonych cenach masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia w postaci koncentratu masła oraz rozporządzenie (EWG) nr 429/90 w sprawie przyznawania w formie przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, odniesienia, w przypadku chemicznych substancji wskaźnikowych określonych w tych rozporządze- niach nie jest przestrzegana; zawartość gdy uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecz- nych, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku i przetworów mlecznych (1), ostatnio zmienione mleka rozporządzeniem (WE) nr 1587/96 (2), w szczególności jego art. 6 ust. 6 i art. 7a ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3143/85 (3), ostatnio zmie- rozporządzeniem (WE) nr 1802/95 (4) przewiduje nione sprzedaż po obniżonych cenach masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego przeznaczonego do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie w postaci koncentratu masła; system będzie nadal stosowany tak długo, jak pozwoli na to stan zapasów interwencyjnych; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 429/90 (5), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 417/98 (6), prze- widuje możliwość przyznania w formie przetargu pomocy na koncentrat masłauzyskany z masła lub śmietany, pochodzący z rynku i przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspól- (WE) nocie; te rozporządzenia oraz rozporządzenie Komisji nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odnie- sieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (7), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1982/98 (8), przewidują dodawanie substancji wskaźniko- wych do koncentratu masła w celu zapewnienia prawidłowego wykorzystania produktu końcowego; należy wprowadzić prze- pisy w sprawie stosowania tych samych ograniczeń i metod PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. W art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3143/85 akapit drugi otrzymuje brzmienie: jednak, „Niemniej jeżeli na przykład okaże się, że z powodu nierównomiernego rozłożenia zawartość każdego z produktów określonych w art. 5 ust. 2 jest większa niż 5 %, lecz niższa niż 30 % poniżej określonych minimal- nych ilości, równowartość 1,5 % gwarancji należytego przetworzenia za każdy punkt procentowy poniżej określo- nych minimalnych przepisowych ilości zostanie zatrzy- mana. ”. 2. W art. 8 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 429/90 liczbę „20 %” zastępuje się liczbą „30 %”. (1) Dz. U. L 148 z 28. 6. 1968, str. 13. (2) Dz. U. L 206 z 16. 8. 1996, str. 21. (3) Dz. U. L 298 z 12. 11. 1985, str. 9. (4) Dz. U. L 174 z 26. 7. 1995, str. 27. (5) Dz. U. L 45 z 21. 2. 1990, str. 8. (6) Dz. U. L 52 z 21. 2. 1998, str. 18. (7) Dz. U. L 350 z 20. 12. 1997, str. 3. (8) Dz. U. L 256 z 18. 9. 1998, str. 9. Artykuł 2 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. 03/t. 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 295 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 15 stycznia 1999 r. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji