title: Règlement (CE) n° 402/1999 de la Commission du 24 février 1999 modifiant les restitutions à l'exportation dans le secteur du lait et des produits laitiers

eurovoc_concepts:
export refund
milk
milk product

formats: pdf print

text: L 49/22 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 25. 2. 1999 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 402/1999 DE LA COMMISSION du 24 f(cid:130)vrier 1999 modifiant les restitutions (cid:133) l’exportation dans le secteur du lait et des produits laitiers LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CEE) no 804/68 du Conseil, du 27 juin 1968, portant organisation commune des march(cid:130)s dans le secteur du lait et des produits laitiers (1), modifi(cid:130) en (CE) no 1587/96 (2), et dernier lieu par le r(cid:138)glement notamment son article 17 paragraphe 3, consid(cid:130)rant que les restitutions (cid:133) l’exportation dans le secteur du lait et des produits laitiers ont (cid:130)t(cid:130) fix(cid:130)es par le r(cid:138)glement (CE) no 312/1999 de la Commission (3); consid(cid:130)rant que le r(cid:138)glement (CEE) no 3846/87 de la Commission (4) a (cid:130)tabli, sur la base de la nomenclature combin(cid:130)e, une nomenclature des produits agricoles pour les restitutions; que le r(cid:138)glement (CE) no 381/1999 de la Commission (5) cette nomenclature pour certains types de fromage; qu’il y a lieu d’adapter les restitutions pour ces produits; a modifi(cid:130) consid(cid:130)rant que les mesures pr(cid:130)vues au pr(cid:130)sent r(cid:138)glement sont conformes (cid:133) l’avis du comit(cid:130) de gestion du lait et des produits laitiers, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier Les restitutions (cid:133) l’exportation vis(cid:130)es (cid:133) l’article 17 du r(cid:138)glement (CEE) no 804/68, pour les produits export(cid:130)s en l’(cid:130)tat, fix(cid:130)es (cid:133) l’annexe du r(cid:138)glement (CE) no 312/1999, sont, pour les produits repris (cid:133) l’annexe du pr(cid:130)sent r(cid:138)gle- ment, modifi(cid:130)es conform(cid:130)ment aux montants y figurant. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 27 f(cid:130)vrier 1999. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 24 f(cid:130)vrier 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 148 du 28. 6. 1968, p. 13. (2) JO L 206 du 16. 8. 1996, p. 21. (3) JO L 38 du 12. 2. 1999, p. 15. (4) JO L 366 du 24. 12. 1987, p. 1. (5) JO L 46 du 20. 2. 1999, p. 28. 25. 2. 1999 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 49/23 ANNEXE du r(cid:138)glement de la Commission, du 24 f(cid:130)vrier 1999, modifiant les restitutions (cid:133) l’exportation dans le secteur du lait et des produits laitiers (en EUR/100 kg poids net, sauf autre indication) Code produit Destination (*) Montant des restitutions Code produit Destination (*) Montant des restitutions 0406 90 87 9100 0406 90 87 9200 0406 90 87 9300 0406 90 87 9400 0406 90 87 9951 0406 90 87 9971 + 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * — — — 71,81 24,78 71,81 — — 80,27 28,02 80,27 — — 82,36 30,66 82,36 — — 93,15 42,19 93,15 — — 93,15 34,41 93,15 0406 90 87 9972 0406 90 87 9973 0406 90 87 9974 0406 90 87 9975 0406 90 87 9979 0406 90 88 9100 0406 90 88 9300 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * 037 039 099 400 * * * + 037 039 099 400 * * * 39,68 13,67 39,68 — — 91,46 24,08 91,46 — — 99,26 24,08 99,26 — — 101,25 31,87 101,25 — — 90,36 24,08 90,36 — — — 70,90 30,30 70,90 (*) Les num(cid:130)ros de code des destinations sont ceux figurant (cid:133) l’annexe du r(cid:138)glement (CE) no 2317/97 de la Commission (JO L 321 du 22. 11. 1997, p. 19). Toutefois: — «099» regroupe tous les codes de destinations de 053 (cid:133) 096 (inclus); — «970» comprend les exportations vis(cid:130)es au r(cid:138)glement (CEE) no 3665/87 de la Commission (JO L 351 du 14. 12. 1987, p. 1), article 34 paragraphe 1 sous a) et c) et article 42 paragraphe 1 sous a) et b). Pour les autres destinations que celles indiqu(cid:130)es pour chaque «code produit», le montant de la restitution applicable est indiqu(cid:130) par ***. Dans le cas o(cid:151) un «+» est indiqu(cid:130), le montant de la restitution est applicable pour l’exportation vers toute destination autre que celles vis(cid:130)es (cid:133) l’article 1er paragraphes 2 et 3. NB: Les codes produits, ainsi que les renvois en bas de page, sont d(cid:130)finis au r(cid:138)glement (CEE) no 3846/87 de la Commission (JO L 366 du 24. 12. 1987, p. 1), modifi(cid:130)


title: Regulamento (CE) n° 400/1999 da Comissão de 24 de Fevereiro de 1999 que altera as restituições à exportação do açúcar branco e do açúcar em bruto tal qual

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: L 49/18 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 25. 2. 1999 REGULAMENTO (CE) Nº 400/1999 DA COMISS(cid:212)O de 24 de Fevereiro de 1999 que altera as restitui(cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o do a(cid:135)(cid:156)car branco e do a(cid:135)(cid:156)car em bruto tal qual A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) nº 1785/81 do Conselho, de 30 de Junho de 1981, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector do a(cid:135)(cid:156)car (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) nº 1148/98 da Comiss(cid:209)o (2), e, nomeadamente, o nº 4, segundo par(cid:145)grafo, do seu artigo 19º, Considerando que as restitui(cid:135)(cid:210)es aplic(cid:145)veis (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o para o a(cid:135)(cid:156)car branco e para o a(cid:135)(cid:156)car em bruto foram fixadas pelo Regulamento 349/1999 da Comiss(cid:209)o (3); Considerando que a aplica(cid:135)(cid:209)o das modalidades estabele- cidas no Regulamento (CE) nº 349/1999, dados de que a Comiss(cid:209)o tem conhecimento, conduz (cid:133) altera(cid:135)(cid:209)o das resti- (CE) nº tui(cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o, actualmente em vigor, em conformi- dade com o anexo do presente regulamento, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1º As restitui(cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o dos produtos referidos na al(cid:146)nea a) do nº 1 do artigo 1º do Regulamento (CEE) nº 1785/81, tal qual e n(cid:209)o desnaturados, fixadas no anexo do s(cid:209)o modificadas de Regulamento (CE) nº 349/1999, acordo com os montantes referidos no anexo. Artigo 2º O presente regulamento entra em vigor em 25 de Feve- reiro de 1999. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-membros. Feito em Bruxelas, em 24 de Fevereiro de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) JO L 159 de 3. 6. 1998, p. 38. (3) JO L 44 de 18. 2. 1999, p. 6. 25. 2. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 49/19 do regulamento da Comiss(cid:209)o, de 24 de Fevereiro de 1999, que altera as restitui(cid:135)(cid:210)es (cid:133) exporta(cid:135)(cid:209)o do a(cid:135)(cid:156)car branco e do a(cid:135)(cid:156)car em bruto puro ANEXO C(cid:155)digo do produto Montante da restitui(cid:135)(cid:209)o 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 — EUR/100 kg — 43,13 43,04 43,13 43,04 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % de sacarose (cid:253) 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4689 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 46,89 47,17 47,17 — EUR/1 % de sacarose (cid:253) 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4689 (1) O presente montante (cid:130) aplic(cid:145)vel ao a(cid:135)(cid:156)car em bruto de um rendimento de 92 %. Se o rendimento do a(cid:135)(cid:156)car em bruto exportado se afastar de 92 %, o montante da restitui(cid:135)(cid:209)o aplic(cid:145)vel ser(cid:145) calculado em conformidade com as disposi(cid:135)(cid:210)es do nº 4 do artigo 17º A do Regulamento (CEE) nº 1785/81. (2) Fixa(cid:135)(cid:209)o suspensa pelo Regulamento (CEE) nº 2689/85 da Comiss(cid:209)o (JO L 255 de 26. 9. 1985, p. 12), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CEE) nº 3251/85 (JO L 309 de 21. 11. 1985, p. 14)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Groenboek - bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt"

eurovoc_concepts:
ESC opinion
application of EU law
customs regulations
industrial counterfeiting
intellectual property
single market

formats: html pdf print

text: 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/35 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Groenboek — bestrijding van namaak en piraterij in de interne markt” (1999/C 116/09) De Commissie heeft op 16 oktober 1998 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde Groenboek. De Afdeling „Interne markt, productie en consumptie”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 februari 1999 goedgekeurd; rapporteur was de heer Malosse. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 361e zitting (vergadering van 24 februari 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met eenparigheid van stemmen is goedgekeurd. 1. Inleiding 2. Algemene opmerkingen Het Comité is ingenomen met het initiatief van de 1. 1. Commissie om een brede discussie over namaak en piraterij in de interne markt op te starten. Het heeft herhaaldelijk uiting gegeven aan zijn bezorgdheid over deze materie, zoals bijvoor- beeld in zijn adviezen over het concurrentievermogen van de Europese textiel- en kledingindustrie(1) en over het voorstel voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verorde- ning (EG) nr. 3295/94 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen goeden te verbieden(2). Verordening (EG) nr. 3295/94 heeft in wezen slechts 1. 2. betrekking op goederen uit derde landen. Daarmee bestrijkt de regeling, zoals het Comité in zijn advies dienaangaande opmerkte, slechts maatregelen die in het kader van het externe-handelsbeleid aan de buitengrenzen van de EG worden genomen. Het Comité uitte dan ook de wens dat het Groenboek betrekking zou hebben op de coördinatie van de nationale regels betreffende het intracommunautaire verkeer van zowel goederen die uit derde landen afkomstig zijn als goederen die op bedrieglijke wijze binnen de Unie zijn vervaardigd. 1. 3. Gegeven de omvangrijke schade die met deze frau- duleuze praktijken aan het concurrentievermogen van de Europese producenten en dienstverrichters wordt toegebracht, is het een goede zaak dat de Commissie een brede discussie over dit onderwerp opstart. In talloze sectoren wordt de toegevoegde waarde van de Europese producten en diensten namelijk hoofdzakelijk gegenereerd door de creativiteit, de verbeeldingskracht en het talent van de Europese ondernemers, ontwerpers, ambachtslieden en werknemers. Voorts duiken deze vormen van bedrog in toenemende mate op in het kader van met nieuwe informatietechnologieën verband houdende activiteiten en staan zij aldus in de weg aan de ontwikkeling van deze snel groeiende sectoren. 2. 1. Maatregelen waarmee inbreuken binnen de Gemeen- schap worden bestreden mogen niet worden gescheiden van maatregelen die in het kader van het externe handelsbeleid worden genomen. Het Comité heeft reeds suggesties gedaan voor controles aan de buitengrenzen(3). Deze suggesties zijn nog immer actueel en dienen te worden bekrachtigd want zij kunnen ook van belang zijn voor het optreden binnen de Gemeenschap. Het gaat hierbij met name om: 2. 1. 1. verbetering van informatieverstrekking en samen- werking tussen de controlediensten (douane, fraudebestrijders, enz. ) en de houders van de intellectuele eigendomsrechten; 2. 1. 2. gekwalificeerd, goed opgeleid personeel; behoud en uitbouw van een controleapparaat met 2. 1. 3. verdere bewustmaking van de publieke opinie; 2. 1. 4. controle en beteugeling; harmonisatie van de nationale voorschriften voor 2. 1. 5. eenvoudige en soepele vervolgingsprocedures; 2. 1. 6. overal in de Gemeenschap kan blijven liggen; een procedure voor beslag dat minstens één jaar 2. 1. 7. afwenteling van de kosten waarmee vernietiging van illegale goederen gepaard gaat op de inbreukmaker, en niet op de rechthebbende; alsmede 2. 1. 8. verlaging van procedurele kosten en verkorting van termijnen, zodat kleine ondernemingen niet worden ontmoe- digd om zich tot de rechter te wenden, en invoering van nieuwe specifieke rechtsgangen bij gespecialiseerde rechters die goed op de hoogte zijn van realiteit en gevolgen van namaak en piraterij. (1) PB C 214 van 10. 7. 1998. (2) PB C 284 van 14. 9. 1998. (3) PB C 284 van 14. 9. 1998. C 116/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 3. Bijzondere opmerkingen (hierbij wordt de vraagstel- ling in het Groenboek gevolgd) sector jaarlijks 100 000 banen door namaak en piraterij verloren gaan. 3. 1. Aard en kenmerken van het fenomeen Het Comité is het eens met de als volgt luidende ruime definitie die de Commissie van namaak en piraterij geeft: „een inbreuk op een intellectueel eigendomsrecht, d. w. z. een industrieel eigendomsrecht (fabrieks- of handelsmerk, tekening of model van nijverheid, octrooi, gebruiksmodel, geografische aandui- (recht van ding), een auteursrecht of een naburig recht uitvoerende kunstenaars, recht van producenten van fono- grammen, recht van producenten van de eerste vastlegging van films, recht van omroeporganisaties), of het recht sui generis van de fabrikant van een databank”. 3. 2. Het Comité heeft begrip voor het streven van de Commissie, het debat strikt beperkt te houden tot schending van intellectuele-eigendomsrechten, maar dat neemt niet weg dat de consument ook door andere parasitaire handelingen wordt misleid (flagrante imitaties, „look alikes”). Ook al kunnen met het huidige strafrechtelijk instrumentarium slechts namaak en piraterij worden aangepakt, dan nog moet de bestrijding worden gestimuleerd van praktijken waarvan vervalsers zich, vooral binnen de Unie, steeds frequenter zijn gaan bedienen om vervolging te ontlopen. Wanneer die praktijken onder de categoriën oneerlijke mededinging en misleiding van de consument vallen, moeten die als zodanig worden vervolgd. Het door de Commissie geïnitieerde debat moet dus worden uitgebreid tot alle vormen van parasitisme, met name waar het gaat om de nodige voorlichting van de consument en de bescherming van diens rechten. 3. 3. Helaas moet worden geconstateerd dat consumenten niet altijd uitsluitend tot de „slachtoffers” kunnen worden gerekend. Vaak zijn zij ook de oorzaak van het probleem, door producten te kopen waarvan zij, gezien de lage prijsstelling, kunnen verwachten dat het niet om echte merkartikelen gaat, maar om namaak. Voor consumenten en consumentenorgani- saties is dan ook een zeer belangrijke rol weggelegd bij de bestrijding van het fenomeen. 4. Omvang en gevolgen van het fenomeen 4. 1. Het Comité neemt nota van de door de Commissie gepresenteerde schattingen, die het resultaat zijn van door consultants verrichte studies. Het verbaast zich erover dat de douanediensten en de beroepsorganisaties niet over gemak- kelijker te verifiëren gegevens beschikken of deze kennelijk niet aan de Commissie overhandigen. arbeidsplaatsen (de Commissie Voorts vraagt het zich af of het aantal jaarlijks ver- 4. 2. dwijnende van 100 000) correct is geraamd. Immers, de Commissie zelf schat in haar mededeling over het concurrentievermogen van de Europese textiel- en kledingindustrie(1) dat alleen al in deze spreekt (1) COM(97) 454 def. gehecht, 4. 3. Gegeven de omvang van het probleem en het primor- diale belang dat aan zo betrouwbaar mogelijke gegevens moet worden EG- waarnemingsnetwerk op te richten dat stoelt op nationale of sectorale waarnemingsposten. Deze „Europese waarnemings- post” zou kunnen worden ondersteund door de betrokken economische organisaties. het Comité voor, stelt een 4. 4. Namaak en piraterij, per definitie illegaal, vinden vaak plaats in clandestiene bedrijven waar sociale wetgeving, alsook voorschriften inzake hygiëne en veiligheid op de werkplek met de voeten worden getreden. Voorts is er uiteraard ook belastingontduiking in het spel en neemt het aantal raakpunten met de netwerken van de georganiseerde misdaad toe. Het Comité dringt dus aan op een brede aanpak, met name op het gebied van bewaking en controle, waarmee alle facetten van deze vormen van fraude kunnen worden bestreken: onderzoek en controle door sociale en fiscale recherche, namaak- bestrijding, beteugeling van criminaliteit en witwassen van geld. De controlediensten en de in de bestrijding van dit soort delicten gespecialiseerde justitiële diensten moeten dan ook nauwer samenwerken. 5. Toezicht door de privé-sector De activiteiten van beroeps- en consumentenorgani- 5. 1. saties en vakverenigingen zijn, met name op Europees niveau, van het grootste belang voor het in kaart brengen van het verschijnsel en het organiseren van de bestrijding van illegale praktijken. Het Comité is het met de Commissie eens, de bevoegdheden van deze organisaties dusdanig uit te breiden dat zij, mits expliciet daartoe gemachtigd, in rechte kunnen optreden ten behoeve van de door hen behartigde collectieve belangen. 5. 2. Wat het toezicht betreft, moet tevens aan de distributie- sector worden gedacht: de handel moet worden aangemoedigd om met de producenten kwaliteitslabels te ontwikkelen en gedragscodes vast te stellen ten behoeve van de jacht op dubieuze goederen en diensten. Het Comité stelt dan ook voor dat de Commissie in samenwerking met de representatieve handelsorganisaties initiatieven neemt om hun leden op het probleem te wijzen en hen op te leiden. Het gaat hierbij om zowel groot- als detailhandelsketens, om zowel grossiers als traditionele kleine winkels, alsook om dienstverlening ten behoeve van zowel ondernemingen als particulieren. 5. 3. Voorts kan de bestrijding van namaak gebaat zijn bij het opzetten, met ondersteuning van de beroepsorganisaties, van gegevensbestanden betreffende tekeningen en modellen. In het algemeen is het wezenlijk dat de betrokken beroepsorga- nisaties en andere verenigingen toezicht op de markt houden, de autoriteiten waarschuwen en met hen samenwerken, het gerechtelijk apparaat informeren, alsook het publiek voorlich- 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/37 ten. Het in de textiel- en kledingindustrie opgerichte netwerk REACT vormt in dit verband een goed voorbeeld. Het Comité verzoekt de Commissie dan ook proefprojecten ten behoeve van dergelijke netwerken op Europees niveau op te zetten. 6. Het gebruik van technische middelen 6. 1. Technische procédés waarmee illegaal vervaardigde goederen kunnen worden geïdentificeerd en gevolgd, zijn nuttig. Het verdient aanbeveling om proefprojecten op te zetten, in plaats van omslachtige O&TO-projecten, voor de overdracht van technologie en technieken die reeds op andere gebieden worden toegepast. Deze projecten moeten in de eerste plaats ten goede kunnen komen aan beroepsverenigingen of groepen mkb’s en ambachtsbedrijven. 6. 2. Het Comité denkt dat, wanneer deze middelen uitslui- tend ter bestrijding van namaak en piraterij worden ingezet, er niet voor verstoringen van het vrije verkeer van goederen op de interne markt hoeft te worden gevreesd. Het is cruciaal dat de controle-instanties wordt bijge- 6. 3. bracht, hoe met deze identificatieprocedures te werken. In dit verband is het zeer belangrijk dat producenten en overheid gezamenlijk werken aan de invoering van netwerken die bestaan uit controlerende instanties die elkaar waarschuwen. 7. De sancties en de middelen om de naleving van intellectuele eigendomsrechten te verzekeren 7. 1. De beroepsorganisaties en vakverenigingen die met namaak en piraterij te maken hebben zijn het er nagenoeg unaniem over eens dat beteugeling, samen met preventie, de beste manier is om deze praktijken te bestrijden. Zij hebben daarbij meer twijfels over de toepassing dan over de inhoud van de wetgeving: de tenuitvoerlegging is te heterogeen om fraudeurs werkelijk af te schrikken. Voorts worden inbreuk- makers uiteraard ook nog eens geholpen door het feit dat de gemeenschappelijke markt zonder binnengrenzen niet vergezeld gaat van een gerechtelijk apparaat dat EU-wijd functioneert. 7. 2. Vanzelfsprekend vormen ook de in hoge mate uiteen- lopende uitvoeringsbepalingen op het gebied van burgerlijk procesrecht en strafvordering een belemmering voor efficiënte bestrijding. De Unie moet de haar in het kader van de derde pijler toegekende bevoegdheden gebruiken om, in alle lid-staten erkende, eenvoudige en goedkope procedures in te voeren naar het model dat de Commissie heeft voorgesteld voor de bestrijding van betalingsachterstanden. Op middellan- ge termijn en in afwachting van substantiële aanscherping van het EEG-executieverdrag (Verdrag van Brussel) moet er een regeling komen waarbij een gelaedeerde onderneming zich in haar lid-staat van vestiging tot de rechter kan wenden om een in andere lid-staten uitvoerbare executoriale titel te verkrijgen, de lid-staten van doorvoer van illegale goederen daarbij inbegrepen. 7. 3. Het opstellen van het zgn. „Verdrag van Rome — II” (Verdrag over de wet die van toepassing is op buitencontractue- le verplichtingen) is fundamenteel. Goedkeuring van dit ver- drag zou met name de bestrijding van bepaalde vormen van namaak en piraterij op Internet flink op weg helpen. Ook zullen alle vormen van parasitisme en oneerlijke handelsprak- tijken effectiever kunnen worden bestreden wanneer alle lid-staten het „Haagse Verdrag van 18 maart 1970 over de bewijsopname in het buitenland” ratificeren. 7. 4. De Commissie vergeet bij haar bespreking van de handhaving van intellectuele eigendomsrechten dat daarvoor in de meeste lid-staten een titel, d. w. z. een gerechtelijk fiat, nodig is. Daarom zou een uitgebreide informatiecampagne ten behoeve van het bedrijfsleven, vooral het MKB, moeten worden georganiseerd. Daarbij moet uitvoerig informatie worden verstrekt over gerechtelijke procedures (absolute en relatieve bevoegdheden, enz. ). 7. 5. Weliswaar lopen de huidige regels uiteen, maar het is essentieel dat ze worden toegepast. Er dient te worden gestreefd naar snellere en eenvoudigere gerechtelijke procedures. Een zekere toegeeflijkheid en onderling te ver uiteenlopende rech- terlijke uitspraken, met name omdat in sommige lid-staten bepaalde vormen van inbreuk worden getolereerd, kunnen worden voorkomen door de rechters beter op te leiden en binnen de hele EU gespecialiseerde rechtbanken op te richten. Bij wijze van voorbeeld kan worden gewezen op de Verorde- ning inzake het Gemeenschapsmerk (Verordening (EG) nr. 40/94 van 20 december 1993) waarbij „rechtbanken voor het Gemeenschapsmerk” zijn ingevoerd. Deze zijn in alle lid-staten bevoegd om zowel in eerste als in tweede instantie uitspraak te doen in zaken betreffende namaak en de geldigheid van Gemeenschapsmerken. Het is dus voorstelbaar dat er rechtbanken met ter zake gekwalificeerde rechters, en samen- gebracht in één Europees netwerk, bevoegd worden gemaakt voor zaken betreffende namaak en piraterij (betreffende mer- ken, octrooien, tekeningen en modellen, auteurs- en naburige rechten, enz. ). 7. 6. Het Comité is er een groot voorstander van dat vonnissen systematisch en op kosten van de inbreukmakers in de media bekend worden gemaakt. Hetzelfde geldt voor de informatieverplichting voor de overtreder. Verder moeten ook distributeurs kunnen worden bestraft die te kwader trouw inbreuken stimuleren, zoals grootwinkelbedrijven die merkar- tikelen door namaakproducten zonder referentie vervangen. In geval van veelvuldige recidive moet niet worden geaarzeld om de winkels of vestigingen van waaruit de imitaties worden verspreid te sluiten. Immers, vaak zijn de te betalen boetes in vergelijking met de enorme winsten slechts zeer symbolisch. Tevens zou de bestrijding kunnen worden geïntensiveerd door namaak als douanerechtelijk vergrijp te kwalificeren en op die manier de douane in te schakelen, zoals in Frankrijk gebeurt. C 116/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 8. Administratieve samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten alsook op de beste methoden voor preventie en beteugeling. Ook de media, consumenten-, producenten-, werknemers- en handelsorganisaties, vooral het MKB, alsook het onderwijs moeten hierbij worden betrokken. 8. 1. Ook dit aspect is cruciaal. Verbazingwekkend genoeg wordt in het Groenboek geen aandacht besteed aan de uiterst heterogene wijze waarop de nationale autoriteiten de zaken benaderen en aanpakken. Het Comité doelt met name op landen die een tolerante houding aan de dag leggen ten opzichte van grootschalige namaak en piraterij, die zij bij hun criminaliteitsbestrijding geen prioriteit toekennen. Het heeft in zijn advies over de controles aan de buitengrenzen(1) op grote dispariteiten gewezen en daarbij het geval genoemd van een lid-staat die adequate beteugeling achterwege laat, waardoor de bestrijding in de EU niet waterdicht is. De samenwerking dient absoluut te worden opgevoerd door harmonisatie van praktijken en regels, brede opleidingsprogramma’s en verster- king van de zwakke punten in het EG-beleid. Publicatie van reële cijfers aangaande de in de afzonderlijke lid-staten geopende procedures, voorbeelden van notoire fraude en bewustmaking van de politiek voor bovengenoemde zwakke punten lijken de juiste middelen om de situatie te verbeteren. 8. 2. Het Comité maakt zich zorgen over de eventuele ontmanteling en inkrimping van de douane- en onderzoeks- diensten. Het tegendeel dient namelijk te gebeuren: in het kader van een gemeenschappelijk samenwerkingsverband die- nen deze diensten te worden uitgebreid en moet de kwaliteit ervan worden verhoogd. Het Comité is in dit verband ingeno- men met de diverse initiatieven van de Unie op het gebied van samenwerking en opleiding van nationale functionarissen die wetgeving uitvoeren, en noemt met name het programma Karolus, alsook andere programma’s, die betrekking hebben op de douane (Mathaeus) of de bestrijding van georganiseerde misdaad (Falcone). Het Comité stelt voor een horizontaal programma te lanceren waarin alle betrokken instanties (doua- ne, politie, fiscus, sociale recherche), alsmede magistraten worden samengebracht om op Europees niveau de op de interne markt actieve georganiseerde clandestiene netwerken aan te pakken. 8. 2. 1. Het is namelijk de hoogste tijd dat gemeenschappe- lijke acties worden voorbereid tegen internationaal opererende sluikhandelaars. Daarbij kan gebruik worden gemaakt van gegevensbestanden en gemeenschappelijke kaartsystemen, onderzoeksteams, uitwisseling van goede praktijkvoorbeelden, enz. Terwijl de opsporingsdiensten het met bescheiden mid- delen moeten stellen, over slechts geringe territoriale bevoegd- heid beschikken en met trage en technocratische logge, procedures worden geconfronteerd, gebruiken de zwendelaars Internet om frauduleuze producten te verhandelen. Dat is uiteraard absurd. 8. 3. Efficiënte bestrijding van namaak en piraterij staat of valt met de politieke wil daartoe. Het Comité stelt voor om in alle lid-staten grote conferenties te organiseren waarbij de schijnwerper wordt gericht op de negatieve effecten voor werkgelegenheid, gezondheid en veiligheid van de consument, (1) PB C 284 van 14. 9. 1998. 9. Verdere kwesties 9. 1. Afgezien van de in het Groenboek aangesneden kwesties, moet de traagheid aan de kaak worden gesteld waarmee de Unie efficiënte juridische instrumenten ter be- scherming van de intellectuele eigendom produceert. Dit probleem geldt ook voor uniforme rechten op EG-niveau: er bestaat nog altijd geen echt Gemeenschapsoctrooi, de invoe- ring van het EG-tekeningen of -modellenrecht, alsmede van geharmoniseerde gebruiksmodellen is vertraagd, de richtlijn betreffende tekeningen en modellen is pas onlangs ingevoerd zodat de effectiviteit ervan nog niet kan worden beoordeeld, en ook bestaat er geen EG-wetgeving inzake het auteursrecht en de naburige rechten. Het uitblijven van afdoende interne-marktregels voor 9. 2. de indirecte belastingen (de BTW-tarieven zijn nog altijd niet geharmoniseerd, producten die tussen lid-staten circuleren zijn vrijgesteld, accijnzen en soortgelijke rechten ontberen nog immer sluitende EG-regelingen) vormt een bekende bron van fraude en handelsverlegging. Ook dit vormt een obstakel voor efficiënte fraudebestrijding want vaak volgen de bedrijvers van piraterij en namaak systematisch de aldus ontstane fiscale vluchtwegen. 9. 3. Het is onontbeerlijk dat de consumenten (het grote publiek) door middel van publiciteitscampagnes op de gevaren van namaak en piraterij voor hun gezondheid en/of veiligheid worden gewezen. De consument lijdt namelijk steeds vaker zware schade door valse geneesmiddelen met, vaak dodelijke, gezondsheidsrisico’s, gebrekkige medische apparatuur waar- mee noodlottige ongevallen kunnen worden veroorzaakt, reserveonderdelen voor auto’s die bij botsingen niet de nodige bescherming bieden, ontvlambare of allergene kinderkleding, azokleurstoffen, gevaarlijk speelgoed, enz. Tijdens de discussie over het Groenboek moet nader op dit onderwerp worden ingegaan en ook moet er, met ondersteuning van de consumen- tenorganisaties, een Europees waarschuwingsmechanisme worden ingevoerd. 10. Aanbevelingen Overwegende dat iedere vorm van namaak, piraterij 10. 1. 1. en ander parasitisme het Europese bedrijfsleven en de Europese ontwerpers zware schade toebrengen; overwegende dat afnemers en consumenten worden 10. 1. 2. misleid en aan grote veiligheids- en gezondheidsrisico’s worden blootgesteld; 10. 1. 3. overwegende dat bovengenoemde praktijken een negatieve weerslag op de Europese werkgelegenheid en crea- tiviteit hebben; 10. 1. 4. overwegende dat deze ongeoorloofde praktijken heel vaak gepaard gaan met zwart werk, belastingfraude, ontduiking van sociale en arbeidswetgeving en georganiseerde criminaliteit; 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/39 10. 2. 1. beveelt het Comité de Unie aan, het probleem breed aan te pakken, zodat het gehele instrumentarium van extern en intern beleid kan worden ingezet om alle vormen van namaak, piraterij en ander parasitisme te voorkomen en te beteugelen. organisaties en verenigingen dienen daarbij een rol te spelen. Grootschalig georganiseerde namaak en piraterij kunnen uit- sluitend efficiënt worden bestreden met een combinatie van strikte wetshandhaving, effectieve Europese samenwerking en preventie. 10. 2. 2. Gegeven het belang van preventie dient er één enkel recht te komen dat alle vormen van intellectuele eigendom tegen een redelijke prijs een uniforme bescherming biedt, moeten ontwerpers en ondernemers over hun rechten worden geïnformeerd, dienen de consumenten via campagnes te worden gewaarschuwd en moet een beroep op hun burgerzin worden gedaan. 10. 2. 3. Het is zaak dat voor het grote publiek bestemde informatiecampagnes worden opgestart die op Europees ni- veau worden gecoördineerd en waarbij de consumentenorgani- saties, de vakverenigingen alsmede de relevante beroepsorgani- saties, van de distributiesector inbegrepen, worden betrokken. 10. 2. 4. Het Comité pleit voor de oprichting van een „Europese waarnemingspost voor de bestrijding van namaak, piraterij en andere vormen van parasitisme” die in een netwerk met alle betrokken organisaties en verenigingen functioneert. Voorts stelt het voor, te experimenteren met Europese pro- gramma’s om waakzaamheid en kennis bij het publiek te verhogen en het personeel van de betrokken autoriteiten op te leiden. 10. 2. 5. absoluut De gerechtelijke en politionele samenwerking dient te worden versterkt; de betrokken branche- Brussel, 24 februari 1999. 10. 2. 6. Het is goed dat de desbetreffende organisaties en verenigingen zich namens benadeelde bedrijven, uitvinders, auteurs, ontwerpers, enz. , of consumenten tot de rechter kunnen wenden. Het justitiële apparaat moet worden aangemoedigd, 10. 2. 7. in geval van recidive en georganiseerde criminaliteit strikt de hand aan de wet te houden en klagers niet met de kosten van vernietiging van illegaal vervaardigde goederen op te zadelen. Gespecialiseerde rechters en invoering van gespecialiseerde rechtbanken, alsook uitbreiding van de reeds voor het Gemeen- schapsmerk geldende bepalingen tot andere terreinen van industriële en intellectuele eigendom zijn daartoe de geëigende middelen. 10. 2. 8. De bestrijding van het in dit advies behandelde parasitisme dient nauw te zijn verbonden met de bestrijding van zwart werk, belastingfraude en georganiseerde criminali- teit. De samenwerking tussen de overheidsdiensten moet worden uitgebreid en versterkt door middel van Europese samenwerkingsprogramma’s die alle autoriteiten bij elkaar brengen en mobiliseren. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Regolamento (CE) n. 405/1999 della Commissione del 24 febbraio 1999 che rettifica il regolamento (CE) n. 328/1999 che sospende gli acquisti di burro in taluni Stati membri

eurovoc_concepts:
EU Member State
award of contract
butter
intervention buying

text: L 49/26 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 25. 2. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 405/1999 DELLA COMMISSIONE del 24 febbraio 1999 che rettifica il regolamento (CE) n. 328/1999 che sospende gli acquisti di burro in taluni Stati membri LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 804/68 del Consiglio, del 27 relativo all’organizzazione comune dei giugno 1968, mercati nel settore del lattiero- latte e dei prodotti caseari (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1587/96 (2), in particolare l’articolo 7 bis, paragrafo 1, primo comma, e paragrafo 3, considerando che il regolamento (CE) n. 328/1999 della Commissione (3) ha sospeso gli acquisti di burro in taluni Stati membri; considerando che in seguito ad un errore il testo del regolamento non corrisponde alle misure presentate per parere al comitato di gestione e che (cid:138) quindi necessario rettificare il regolamento (CE) n. 328/1999, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Il regolamento (CE) n. 328/1999 (cid:138) rettificato come segue: 1) Il terzo considerando va letto come segue: «considerando che, con la decisione 1999/118/CE (*) della Commissione sono stati sospesi gli acquisti di burro in taluni Stati membri; che, alle informazioni sui prezzi di mercato, si desume che in Irlanda, Spagna e Italia non (cid:138) pi(cid:151) soddisfatta la condizione prevista all’articolo 1, paragrafo 3, del regolamento (CEE) n. 1547/87; che occorre pertanto adattare l’elenco degli Stati membri cui si applica la sospensione; (*) GU L 34 del 9. 2. 1999, pag. 19. » 2) L’articolo 1 va letto come segue: «Articolo 1 Gli acquisti di burro mediante gara, di cui all’articolo 1, paragrafo 3, del regolamento (CEE) n. 777/87, sono in Belgio, Danimarca, Germania, Grecia, sospesi in Austria, Francia, Lussemburgo, nei Paesi Bassi, Portogallo, Finlandia, Svezia, Irlanda del Nord e Gran Bretagna. » Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il 25 febbraio 1999. (cid:221) applicabile a partire dal 13 febbraio 1999. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 24 febbraio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 148 del 28. 6. 1968, pag. 13. (2) GU L 206 del 16. 8. 1996, pag. 21. (3) GU L 40 del 13. 2. 1999, pag. 21


title: Kommissionens förordning (EG) nr 400/1999 av den 24 februari 1999 om ändring av exportbidragen för vitsocker och råsocker som exporteras i obearbetat skick

text: L 49/18 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 25. 2. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 400/1999 av den 24 februari 1999 om (cid:132)ndring av exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obear- betat skick EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING exportbidragen b(cid:148)r (cid:132)ndras till de belopp som anges i bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 av den 30 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r socker (1), senast (cid:132)ndrad genom kommis- sionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1148/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 19. 4 andra stycket i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: Exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick fastst(cid:132)lldes i kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 349/1999 (3). Till(cid:132)mpningen av de n(cid:132)rmare best(cid:132)mmelserna i f(cid:148)rord- ning (EG) nr 349/1999 p(cid:134) de uppgifter som kommis- sionen har k(cid:132)nnedom om medf(cid:148)r att de nu g(cid:132)llande H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Exportbidragen f(cid:148)r de produkter som r(cid:132)knas upp i artikel 1. 1 a i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81, odenaturerade och exporterade i obearbetat skick, fastst(cid:132)lldes i bilagan till f(cid:148)rordning (EG) nr 349/1999 och skall (cid:132)ndras till de belopp som anges i bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 25 februari 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 24 februari 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 44, 18. 2. 1999, s. 6. 25. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 49/19 till kommissionens f(cid:148)rordning av den 24 februari 1999 om (cid:132)ndring av exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick BILAGA Produktnummer 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Bidragsbelopp — EUR/100 kg — 43,13 43,04 43,13 43,04 (1) (1) (2) (1) (1) (2) 1701 91 00 9000 0,4689 — EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg — 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 46,89 47,17 47,17 1701 99 90 9100 0,4689 — EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg — (1) Till(cid:132)mpligt p(cid:134) r(cid:134)socker med utbyte p(cid:134) 92 %. Om utbytet (cid:132)r ett annat (cid:132)n 92 % skall det till(cid:132)mpliga exportbidraget ber(cid:132)knas i enlighet med best(cid:132)mmelserna i artikel 17a. 4 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81. (2) Fastst(cid:132)llande upph(cid:132)vt genom kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 2689/85 (EGT L 255, 26. 9. 1985, s. 12), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EEG) nr 3251/85 (EGT L 309, 21. 11. 1985, s. 14)


title: Komission asetus (EY) N:o 400/1999, annettu 24 päivänä helmikuuta 1999, sellaisenaan vietävän valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien muuttamisesta

text: L 49/18 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 25. 2. 1999 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 400/1999, annettu 24 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1999, sellaisenaan viet(cid:132)v(cid:132)n valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien muuttami- sesta EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon sokerialan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjeste- lyst(cid:132) 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1981 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1785/81 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 1148/98 (2), ja erityisesti sen 19 artiklan 4 kohdan toisen alakohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) valkoisen sokerin ja raakasokerin vientiin sovellettavat tuet vahvistetaan komission asetuksessa (EY) N:o 349/ 1999 (3), ja asetuksessa (EY) N:o 349/1999 mainittujen yksityiskoh- taisten s(cid:132)(cid:132)nt(cid:148)jen soveltamisesta komission k(cid:132)ytett(cid:132)viss(cid:132) oleviin tietoihin seuraa, ett(cid:132) nykyisin voimassa olevat vientituet olisi muutettava mukaisesti, t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteen ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Muutetaan asetuksen (ETY) N:o 1785/81 1 artiklan 1 kohdan a alakohdassa tarkoitettujen sellaisenaan viet(cid:132)vien ja denaturoimattomien, asetuksen (EY) N:o 349/1999, liit- teess(cid:132) vahvistettujen tuotteiden vientituet liitteess(cid:132) esitet- tyjen m(cid:132)(cid:132)rien mukaisesti. 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1999. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 24 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 177, 1. 7. 1981, s. 4 (2) EYVL L 159, 3. 6. 1998, s. 38 (3) EYVL L 44, 18. 2. 1999, s. 6 25. 2. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 49/19 sellaisenaan viet(cid:132)v(cid:132)n valkoisen sokerin ja raakasokerin vientitukien muuttamisesta 24 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) helmikuuta 1999 annettuun komission asetukseen LIITE Tuotekoodi 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Tuen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) — EUR/100 kg — 43,13 43,04 43,13 43,04 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % sakkaroosia (cid:253) 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4689 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 46,89 47,17 47,17 — EUR/1 % sakkaroosia (cid:253) 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4689 (1) T(cid:132)t(cid:132) m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)(cid:132) sovelletaan raakasokeriin, jonka tuotto on 92 %. Jos viedyn raaka- sokerin tuotto poikkeaa 92 %:sta, sovellettavan tuen m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) lasketaan asetuksen (ETY) N:o 1785/81 17 a artiklan 4 kohdan s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten mukaisesti. (2) Vahvistaminen keskeytetty komission asetuksella (ETY) N:o 2689/85 (EYVL L 255, 26. 9. 1985, s. 12), sellaisena kuin se on muutettuna asetuksella (ETY) 3251/85 (EYVL N:o L 309, 21. 11. 1985, s. 14)


title: Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om »Kommissionens forslag til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv om ændring af direktiv 85/611/EØF om samordning af love og administrative bestemmelser om visse instittuter for kollektiv investering i værdipapirer (investeringsinstitutter) med henblik på en regulering af administrationsselskaber og forenklede prospekter«

eurovoc_concepts:
European Economic and Social Committee
approximation of laws
business management
financial legislation
investment company
securities

text: 28. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 116/1 II (Forberedende retsakter) DET ØKONOMISKE OG SOCIALE UDVALG Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om »Kommissionens forslag til Europa- Parlamentets og Rådets direktiv om ændring af direktiv 85/611/EØF om samordning af love og administrative bestemmelser om visse institutter for kollektiv investering i værdipapirer (investeringsinstitutter) med henblik på en regulering af administrationsselskaber og forenklede prospekter« (1999/C 116/01) Rådet for Den Europæiske Union besluttede den 16. oktober 1998 under henvisning til EF-traktatens artikel 198 at anmode om Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om det ovennævnte emne. Det forberedende arbejde henvistes til ØSU’s Sektion for Det Indre Marked, Produktion og Forbrug, som udpegede Malcolm Levitt til ordfører. Sektionen vedtog sin udtalelse den 11. februar 1999. Det Økonomiske og Sociale Udvalg vedtog på sin 361. plenarforsamling af 24. 25. februar 1999, mødet den 24. februar 1999, med 68 stemmer for og 5 imod, følgende udtalelse. 1. Indledning Direktiv 85/611/EØF(1) om institutter for kollektiv 1. 1. investering i værdipapirer (investeringsinstitutter) indførte én enkelt godkendelsesordning for institutter for kollektiv investe- ring (dvs. en tilladelse til, at produkter kan sælges i hele det indre marked på grundlag af en godkendelse i én enkelt medlemsstat). Kollektive investeringsinstitutter er nu velkendte i alle medlemsstater, mens de ikke var særligt udbredte, før Imidlertid er direktivets direktivet blev vedtaget i 1985. virkninger blevet begrænset af det forhold, at ordningen med én enkelt godkendelse kun gælder for investeringer i værdipapirer (hovedsageligt aktier og obligationer), der handles på en fondsbørs eller på et lignende reguleret marked. Det foreslås nu at fastholde de grundlæggende principper i investe- ringsinstitutdirektivet, men at udvide deres rækkevidde. 1. 1. 1. Den foreslåede lovgivningsramme vil sikre enkeltin- vestorer et højt beskyttelsesniveau ved at opstille normer både for investeringsprodukterne og for de administrationsselska- ber, der foretager investeringen. Med hensyn til produkterne vil de foreslåede regler sikre, at de beløb, som befolkningen stiller til rådighed, investeres i relevante aktiver, og at kravene om risikospredning iagttages. For porteføljeforvalternes ved- kommende vil reglerne komme til at indeholde nøje bestem- melser og kontrol med hensyn til markedsadgang og drift. Der er fremsat to forslag til ændringsdirektiver(2). I 1. 1. 2. denne udtalelse sættes der fokus på forslaget om finansielle mellemled, som kan forvalte investeringsinstitutter (admini- strationsselskabet). Forslaget har til formål at indføre samord- nede regler om markedsadgang, driftsvilkår og forsigtigheds- iagttage. Denne regler, som administrationsselskaber skal samordning skulle muliggøre en ordning med én enkelt godkendelse svarende til den, der gælder for andre finansielle tjenesteydelser, øge investorbeskyttelsen og sætte administra- tionsselskaberne i stand til at administrere kollektive investe- ringsinstitutter og porteføljer på vegne af både private og institutionelle investorer, herunder pensionsfonde. (1) EFT L 375 af 31. 12. 1985, s. 3. (2) KOM(1998) 449 endelig udg. og KOM(1998) 451 endelig udg. C 116/2 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 28. 4. 1999 2. Sammendrag af Kommissionens dokument 3. 2. Nationalitet Det foreslåede direktiv omfatter forslag vedrørende 2. 1. følgende: — vilkårene for adgang til at drive virksomhed; — fondenes nationalitet; — investeringsfondsmanagerens virksomhed; — uddelegering af beføjelser; — etableringsret og friheden til at levere tjenesteydelser samt; — investorinformation og regler om forenklede prospekter. Forslagets overordnede formål er ifølge Kommissionen 2. 2. i sætte investeringsinstitutters administrationsselskaber at stand til at opnå et europæisk pas, som kan gøre det muligt for dem at etablere filialer i andre medlemsstater og at drive virksomhed inden for EU efter princippet om den frie udveksling af tjenesteydelser; forslaget ændrer på de nuværende begrænsninger, som forhindrer administrationsselskaber i at optage anden virksomhed end forvaltning af investeringsfon- des og investeringsselskabers aktiver. Fremover får sådanne selskaber lov til ikke blot at udføre kollektiv porteføljeforvalt- ning, men også til at beskæftige sig med individuel portefølje- forvaltning for private eller institutionelle investorer såsom pensionsfonde samt at udføre visse specifikke accessoriske aktiviteter, der har forbindelse til den egentlige virksomhed. Forslaget definerer, på hvilke vilkår opgaver kan overdrages til tredjemand. Det er hensigten at modernisere de informations- dokumenter, som står til investorernes rådighed, især gennem indførelse af forenklede prospekter. Det nuværende investe- ringsinstitutdirektiv indeholder ingen regler om harmoniseret markedsadgang, ingen forsigtighedsregler og ingen bestemmel- ser om regulering af etableringen af filialer eller om administra- tionsselskabers frie levering af tjenesteydelser. 2. 3. Alt i alt må der udtrykkes tilfredshed med forslagets ånd. Imidlertid skorter det i den nuværende tekst på klarhed på en række områder, mens der på andre ser ud til at opstå en konflikt med det indre markeds princip om gensidig anerkendelse. Disse punkter behandles nærmere i punkt 3 nedenfor. »Ved administrationsselskab forstås et selskab, hvis almindelige virksomhed er administration af investeringsfonde og investe- ringsselskaber; ved et administrationsselskabs hjemland forstås den medlemsstat, hvor administrationsselskabet har sit ved- tægtsmæssige hjemsted« (artikel 1a, stk. 2 og artikel 1a, stk. 3). Et investeringsinstitut, som er en »unit trust« (investeringsfond) får imidlertid nationalitet efter den medlemsstat, hvor admini- strationsselskabets vedtægtsmæssige hjemsted er beliggende (artikel 1a og artikel 5a), mens et investeringsinstitut, der er oprettet som et investeringsselskab, får nationalitet efter den medlemsstat, hvor investeringsselskabets hjemsted er beliggen- de (artikel 1a og artikel 5b). Denne sondring giver anledning til tvivlstilfælde, da den kan medføre forskellige rettigheder vedrørende adgangen rundt omkring i EU og i de enkelte lande. Hverken direktivets begrundelser eller artikler redegør imidlertid for eller begrunder denne sondring. Der findes forskellige strukturer for investeringssel- 3. 2. 1. skaber i de forskellige lande, som fungerer udmærket i praksis, hvilket også gælder tilsynsordningerne. Disse forskellige struk- turer og tilsynsordninger bør nyde godt af princippet om gensidig anerkendelse, som er en grundlæggende hjørnesten i det indre marked for finansielle tjenesteydelser. Imidlertid: — indfører direktivforslaget forskellige normer for forskellige fonds- og risikostrukturer, hvilket er en forskelsbehandling af visse fondstyper, — hvor en fond er opbygget som et selskab, bør denne have ret til at forvalte fonde på grænseoverskridende grundlag; men i henhold til direktivforslaget vil fonden ikke have ret til at levere tjenesteydelser i en anden medlemsstat, hvor fonde kun må have form af en »unit trust« (investerings- fond) efter national lovgivning. I stedet for at styrke det indre marked for finansielle tjeneste- ydelser løber forslaget kort sagt en risiko for at medføre den modsatte virkning, når der specifikt er tale om investeringsin- stitutter. 3. Særlige bemærkninger 3. 1. Betingelser for adgangen til at drive virksomhed (ændringer til artikel 1a, stk. 2, og artikel 5, stk. 2) Definitionen på »administrationsselskab« giver anledning til tvivl, da det ser ud til, at der opereres med forskellige betydninger på forskellige steder, nemlig »investeringsfondsad- ministrator« og »befuldmægtiget administrator for investerings- selskaber«. Endvidere fremgår det ikke klart, om »investerings- forvalter« altid svarer til »formueforvalter«. 3. 3. Administrationsselskabets virksomhed I artikel 5, stk. 2, andet afsnit, henvises til en oversigt over administrationsselskabets »virksomhed«, som er føjet til direktivet som et nyt bilag 2. Formålet med denne oversigt er uklart. Desuden mener ØSU, at den ikke bør anses for udtømmende, da den i så fald ville udelukke fleksibilitet som reaktion på ændrede markedsvilkår og ville kunne forhindre administrationsselskaber i at udføre anden virksomhed, der ikke figurerer på listen, og som måske ikke kommer i karambolage med deres rolle som investeringsadministrations- selskab. Det bør ligeledes gøres klart, at et administrationssel- skab ikke bør have pligt til at varetage al den virksomhed, der anføres i bilag 2. 28. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 116/3 3. 4. Overdragelse af beføjelser struktur; i særdeleshed skal depositaren: Den foreslåede artikel 5g vil forhindre investeringsadministra- tionsselskabet i at overdrage formueforvaltning til personer med en kvalificeret deltagelse i administrationsselskabets kapi- tal. Dette ville betyde, at en investeringsfonds administrator ikke kan overdrage opgaver til et moderselskab. 3. 4. 1. Praksis i Europa er yderst forskellig. I nogle lande har investeringsadministrationsselskabet en lovfastsat pligt til at drive virksomhed som formueforvalter og/eller fondsregn- skabsfører, mens disse funktioner i andre lande kan uddelegeres til tredjemand, herunder også uddelegeres til administrations- selskabets moderselskab. 3. 4. 2. De forskellige strukturer fungerer udmærket og giver en effektiv investorbeskyttelse. Hver national jurisdiktion har iværksat regler til tackling af potentielle interessekonflikter, og de tilsynsførende organer i de enkelte lande håndhæver disse regler. 3. 4. 3. ØSU ser derfor ingen grund til, at et direktiv griber ind i disse ordninger, som har stået deres prøve. Hvis der overhovedet er behov for bestemmelser, bør det være i form af en opremsning af generelle principper. For eksempel kunne man kræve, at hvor en medlemsstat giver et administrationssel- skab lov til at overdrage opgaver til tredjemand af hensyn til en mere effektiv varetagelse af selskabets virksomhed, skal administrationsselskabet have pligt til at underrette den kom- petente myndighed på forhånd; endvidere bør der ikke overdra- ges opgaver til personer, hvis interesser kan komme i konflikt med administrationsselskabets. 3. 5. Fri etablering og fri udveksling af tjenesteydelser Forslagene til artikel 6, 6a, 6b og 6c knæsætter det princip, at når først administrationsselskabet er blevet godkendt i værtsmedlemsstaten, har det lov til at drive virksomhed i hele EU enten gennem oprettelse af filialer eller i henhold til den frie udveksling af tjenesteydelser, uden at være underkastet yderligere krav om godkendelse i værtslandene. Denne brede målsætning hilses velkommen, men selv om det kræves i artikel 6, at administrationsselskabet skal levere oplysninger til værtslandets myndigheder, inden det kan oprette en filial eller levere tjenesteydelser i værtsmedlemsstaterne, kræves det i artikel 46, at et investeringsselskab skal levere oplysninger til værtsmedlemsstaten, hvilket forekommer urimeligt. 3. 6. Depositarer Depositarer er et vigtig element investeringsforeningers forvaltning og bør omgærdes af en behørig godkendelse og i — være et kreditinstitut, en investeringsvirksomhed eller et foretagende, som medlemsstaten har givet beføjelse til at udøve hvervet som kontofører, — råde over en egenkapital, som står i forhold til det relevante investeringsinstituts formue, således at depositaren kan opfylde de forpligtelser, der er en følge af udøvelsen af hvervet, — endvidere kunne overdrage administrationsselskabet og enhver investor, der anmoder om det, et dokument, som er udfærdiget af depositarens lovbestemte kontrolinstans, og hvorved det bevidnes, at vilkårene for udøvelsen af depositarhvervet er i overensstemmelse med lovgivningen i den medlemsstat, hvor depositaren er etableret. Samtlige disse vilkår gælder også for de institutter, til hvem depositaren overdrager opbevaringen af udenlandske finansiel- le instrumenter, som indgår i investeringsinstitutternes formue. 3. 6. 1. Ifølge det nugældende investeringsinstitutdirektiv skal depositarer være etableret i samme medlemsstat som fonden. Det betyder, at de ikke har »pas-rettigheder« i hele EU. ØSU opfordrer Kommissionen til at undersøge, hvorledes pas-rettigheder kan udvides til depositarer, samtidig med at der sikres passende tilsyn af hensyn til beskyttelsen af investorerne. 3. 7. Investorbeskyttelse og forenklede prospekter (artikel 27 og 28) Forslaget om at indføre et forenklet prospekt giver en kærkom- men lejlighed til at forenkle markedsføringen af fonde på grænseoverskridende grundlag, hvilket hidtil er blevet besvær- liggjort af medlemsstaternes krav om en mangfoldighed af oplysninger. Levering af et forenklet prospekt bør ikke være obligatorisk. 4. Konklusioner 4. 1. Alt i alt udtrykker ØSU tilfredshed med forslaget om at udvide princippet om at indføre et pas til også at omfatte investeringsinstitutter, således at disse sættes i stand til at udføre individuel og kollektiv porteføljeforvaltning, at drive anden virksomhed end porteføljeforvaltning og at udsende forenklede prospekter. Imidlertid er forslaget særdeles uklart med hensyn til 4. 2. bevæggrundene bag den forskellige status, nationalitet og rettigheder til markedsadgang, som skal gælde for investerings- institutter, der er oprettet som investeringsfonde, og investe- ringsinstitutter, der er oprettet som investeringsselskaber. Direktivforslaget opererer med forskellige normer for forskelli- ge strukturer; direktivet kan føre til forskelsbehandling af visse typer af fonde, og direktivet begrænser retten til at levere C 116/4 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 28. 4. 1999 tjenesteydelser i andre medlemsstater til visse typer af fonde, således at man i stedet for at styrke det indre marked for finansielle tjenesteydelser med dette forslag løber en risiko for at opnå den modsatte virkning. Kort sagt risikerer det at komme i strid med princippet om gensidig anerkendelse, fordi de forskellige strukturer, som findes i dag, anses for tilfredsstillende af deres respektive nationale kompetente myn- digheder. 4. 3. ØSU mener tillige, at de foreslåede begrænsninger med hensyn til overdragelse af beføjelser vedrørende formueforvalt- ning er unødvendige. De eksisterende strukturer fungerer udmærket, giver en effektiv investorbeskyttelse, omfatter regler med hensyn til potentielle interessekonflikter og er acceptable for de nationale tilsynsførende organer, som håndhæver disse regler; forslaget som sådant er i strid med princippet om gensidig anerkendelse. Bruxelles, den 24. februar 1999. Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Formand for Det Økonomiske og Sociale Udvalg BILAG til Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse Dette bilag viser, hvorledes Kommissionens forslag ændrer direktivet fra 1985. Artikel i investe- ringsinstitut- direktivet fra 1985 (85/611/EØF) Ændringer foreslået af Kommissionen i KOM(1998) 451 endelig udg. Formål Artikel 1 Indsæt ny artikel 1a Definerer termer, der anvendes i direktivet Artikel 4, stk. 3 Ny formulering af stk. 3 Teknisk ændring som følge af de nye artikler 5, 5a og 5b Artikel 5 + 6 Ny formulering af artikel 5 Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5a Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5b Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5c Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5d Der fastsættes nye betingelser for at optage virksomhed som administrationsselskab (princippet om gensidig an- erkendelse; kollektiv porteføljeforvaltning; individuel por- teføljeforvaltning; accessoriske tjenesteydelser) Fastsætter kriterier for godkendelse af administrationssel- skaber Fastsætter yderligere godkendelseskriterier (svarende til investeringsservicedirektivet) Udvider gensidighedsordningen i investeringsservicedirek- tivet til administrationsselskaber fra tredjelande Kræver overvågning af den fortsatte overholdelse af godkendelseskriterierne Artikel 5 + 6 Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5e Kræver overvågning af kvalificeret deltagelse i selskaber Indsæt ny artikel 5f Kræver, at medlemsstaterne fastsætter tilsynsregler for administrationsselskaber Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 5g Regulerer overdragelsen af administrationsselskabers op- gaver til tredjemand 28. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 116/5 Artikel i investe- ringsinstitut- direktivet fra 1985 (85/611/EØF) Ændringer foreslået af Kommissionen i KOM(1998) 451 endelig udg. Formål Artikel 5 + 6 Artikel 5 + 6 Ny formulering af artikel 6 Indsæt ny artikel 5h Forudser et kommende forslag om garantiordninger Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 6a Artikel 5 + 6 Indsæt ny artikel 6b Udvider etableringsretten og den frie udveksling af tjene- steydelser til at omfatte administrationsselskaber Omhandler anmeldelsesprocedurer ved etablering af nye filialer Omhandler anmeldelsesprocedurer uden etablering af nye filialer Artikel 5 + 6 Artikel 7 Indsæt ny artikel 6c Omhandler værtslandets beføjelser Tilføjelse af ny overskrift over af- Formel ændring deling IIIa Artikel 27, stk. 1 Ændring af ordlyden Indfører obligatoriske, forenklede prospekter Artikel 28, stk. 1 Ny formulering af stk. 1 Teknisk følge af ændringerne i artikel 27, stk. 1; omhand- ler de betingelser, som forenklede prospekter skal opfylde Artikel 29 Artikel 30 Artikel 32 Artikel 33 Artikel 35 Artikel 46 Artikel 47 Artikel 52 Omformulering af artikel 29 Teknisk følge af indførelsen af forenklede prospekter Omformulering af artikel 30 Teknisk følge af indførelsen af forenklede prospekter Omformulering af artikel 32 Teknisk følge af indførelsen af forenklede prospekter Ny formulering af artikel 33 Fastsætter, at investorer skal have tilbudt et forenklet prospekt, inden der indgås en kontrakt Omformulering af artikel 35 Teknisk følge af indførelsen af forenklede prospekter Ny formulering af artikel 46 Omhandler anmeldelsesprocedurer for investeringsselska- bers grænseoverskridende aktiviteter Ny formulering af artikel 47 Regulerer prospekters sprogordning i værtslandet Ny artikel 52a Artikel 52 Ny artikel 52b Regulerer samarbejdet mellem medlemsstaternes tilsyns- myndigheder i tilfælde af grænseoverskridende virksom- hed (ligesom i investeringsservicedirektivet) Regulerer samarbejdet mellem medlemsstaternes tilsyns- myndigheder i tilfælde af grænseoverskridende virksom- hed (ligesom i investeringsservicedirektivet) Bilag 1 Skema A Bilag 1 Bilag Der indsættes et nyt punkt 1. 3 Punkt 1. 13 ændres Der indsættes nye punkter 5 og 6 Bringer de informationer, der skal indgå i det fuldstændige prospekt, på linje med dem, der skal indgå i det forenklede prospekt Der indsættes et nyt skema C Nyt Bilag 2 [Det nye direktivs artikel 2] Opremser de forhåndsbetingelser, som forenklede pro- spekter skal opfylde Definerer opgaverne i forbindelse med »kollektiv porteføl- jeforvaltning« Overgangsbestemmelser og en »videreførelsesbestemmel- se« for administrationsselskaber