text: C 116/40 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 28. 4. 1999 Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om »Forslag til Rådets direktiv om forbrænding af affald« (1999/C 116/10) Rådet for Den Europæiske Union besluttede den 30. november 1998 under henvisning til EF-traktatens artikel 130 S at anmode om Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om det ovennævnte emne. Det forberedende arbejde henvistes til ØSU’s Sektion for Landbrug, Udvikling af Landdistrikterne og Miljø, som udpegede Ulla Sirkeinen til ordfører. Sektionen vedtog sin udtalelse den 4. februar 1999. Det Økonomiske og Sociale Udvalg vedtog på sin 361. plenarforsamling af 24. -25. februar 1999, mødet den 25. februar 1999, følgende udtalelse med 85 stemmer for, 17 imod og 12 hverken for eller imod. 1. Indledning Forslaget skal erstatte to direktiver (der er vedtaget af Rådet): — Rådets direktiv 89/369/EØF af 8. juni 1989 om forebyggel- se af luftforurening fra nye kommunale affaldsforbræn- dingsanlæg og — Rådets direktiv 89/429/EØF af 21. juni 1989 om nedbrin- gelse af luftforurening fra bestående kommunale affaldsfor- brændingsanlæg. EU’s affaldshåndteringspolitik fik nye rammer med »Rådets resolution af 24. februar 1997 om en EFstrategi for affalds- håndtering« (EFT C 76 af 11. 3. 1997, s. 1). Ifølge denne resolution (punkt 22): »erkender [Rådet], for så vidt angår nyttiggørelse, at der i hvert enkelt tilfælde skal træffes et valg på baggrund af de miljømæssige og økonomiske virkninger, men finder, at genbrug og materialegenvinding — under de nuværende omstændigheder og indtil der er sket yderligere videnskabe- lige og tekniske fremskridt på området, og indtil metoden med livscyklusanalyser er blevet videreudviklet — generelt bør foretrækkes, når de er bedst for miljøet. « I forbindelse med vurderingen af affaldsforbrændingsdirekti- vets forhold til den øvrige EUlovgivning er visse vedtagne direktiver særlig relevante(1). Efter Kommissionens opfattelse er det nødvendigt at erstatte de eksisterende direktiver om forbrænding af kommunalt affald med nye, eftersom de har visse mangler, f. eks. : — EU’s bestemmelser omfatter kun en del af det affald, der forbrændes. — Kravene vedrørende kombineret forbrænding af affald er i visse tilfælde mindre strenge. Derfor sendes voksende mængder affald til kombineret forbrænding. — EU har i forskellige forbindelser gjort en indsats for at begrænse emissioner af dels dioxiner og furaner, dels tungmetaller. Det er dog kun i direktivet om forbrænding af farligt affald, der fastsætter emissionsgrænseværdier. — De strengere krav til forbrændingsanlæg kan bevirke, at affaldsforbrændingsanlæggenes forurening flyttes fra luften til vandet. — Med det nye direktiv forsøger Kommissionen at afhjælpe manglerne i de eksisterende bestemmelser om affaldsfor- brænding ved bl. a. at indføre strengere krav til affaldsfor- brændingsanlæggenes beskyttelse af luftkvaliteten. Kom- missionen har også som målsætning at indføre harmonise- rede regler for kombineret affaldsforbrænding i hele EØ- Sområdet. — Kommissionen finder det særlig vigtigt, at den energi, der udvikles ved forbrænding af affald, udnyttes så effektivt som muligt. — Kommissionen har i forskellige forbindelser peget på den foruroligende stigning i affaldsmængden i EU. Den vigtigste målsætning for EU’s affaldshåndteringspolitik er således at vende denne udvikling og reducere affaldsmængden. (1) Rådets direktiv 91/156/EØF af 18. marts 1991 om ændring af direktiv 75/442/EØF af 15. juli 1975 om affald. Rådets direktiv 88/609/EØF af 24. november 1988 om begrænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyringsanlæg og Kommissio- nens forslag til Rådets direktiv om ændring af dette direktiv fra september 1998 (EFT C 300 af 24. 9. 1998, s. 6). Europa- Parlamentet og Rådets direktiv 94/62/EF af 20. december 1994 om emballage og emballageaffald. Rådets direktiv 96/61/EF af 24. september 1996 om integreret forebyggelse og bekæmpelse af forurening. Rådets direktiv 94/67/EF af 16. december 1994 om forbrænding af farligt affald. 2. Generelle bemærkninger 2. 1. Behovet for et direktiv om affaldsforbrænding 2. 1. 1. Med effektiv sortering ved kilden kan man fremme en virkeliggørelse af hierarkiet i affaldshåndteringen. I første række skal man prøve at forhindre, at affaldet opstår. Er dette ikke muligt, skal affaldet først og fremmest genindvindes som 28. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 116/41 materiale og i anden række som energi. Den sidste mulighed er passende affaldsdeponering. Affaldet skal sorteres, så de forskellige affaldstyper kan dirigeres derhen, hvor det er mest hensigtsmæssigt. 2. 1. 2. Affaldsforbrænding mindsker belastningen af losse- pladserne og reducerer ifølge den herskende opfattelse såvel emissionerne af drivhusgasser fra lossepladserne som forbruget af ikkefornyeligt fossilt brændsel. ØSU er enig med Kommissio- nen i, at affaldsforbrænding uden udnyttelse af affaldets energiindhold til produktion af varme og elektricitet bør begrænses. Ifølge direktivet om emballage(1) skal mængden af 2. 1. 3. emballageaffald reduceres, og emballageaffaldet skal genind- vindes og genbruges effektivt. Tilsvarende målsætninger vil formentlig være at finde i de produktspecifikke affaldsforvalt- ningsdirektiver, der er under udarbejdelse. Den centrale mål- sætning i EU’s nye strategi for affaldshåndtering(2) er genind- vinding af affaldsmateriale. Det er dog en kendsgerning, at man på grund af begrænset efterspørgsel kun delvis vil kunne opfylde direktivets krav ad denne vej. Med mere omfattende indsamling af affald vokser også mængden af det materiale, som det ikke er teknisk muligt at udnytte. For dette restmateri- ale er der ikke andre udnyttelsesmuligheder end hensigtsmæs- sig forbrænding. ØSU glæder sig over, at Kommissionen agter at føre 2. 1. 4. kontrol med emissioner fra affaldsforbrænding, og støtter Kommissionens forslag, så en bæredygtig udvikling kan sikres. Målsætningen bør være en miljø og sundhedsbeskyttelse af høj kvalitet og begrænsning af uønsket affaldstransport på tværs af grænserne. Direktivforslaget går i den rigtige retning, men har dog visse mangler. ØSU fremsætter i det følgende en række bemærkninger og forslag til præciseringer, der skal afhjælpe disse mangler. 2. 2. Harmoniserede bestemmelser og harmoniseret praksis styrker det indre marked 2. 2. 1. ØSU er enig med Kommissionen i, at det må forhindres, at forurenende stoffer ender i miljøet, og finder det således ud fra et sundheds og miljøbeskyttelsesmæssigt synspunkt nødvendigt, at der vedtages passende regler. For at harmonisere bestemmelser og overvågning i forbindelse med affaldsforbrændingen og forhindre konkurrenceforvridning bør der vedtages ensartede bestemmelser for hele EØS- området. ØSU kan dog konstatere, at de nye bestemmelser ikke i alle tilfælde i sig selv vil føre til den ønskede harmonisering. En fælles praksis kræver, at de vedtagne bestemmelser gennemfø- res, og at det kontrolleres, at de overholdes. 2. 2. 2. Fortolkningen af affaldsdefinitionen i EU’s rammedi- rektiv om affald(3) er desværre ret uensartet, og de forsøg, der er blevet gjort på at skabe klarhed omkring fortolkningen, har ikke givet det ønskede resultat. Man havde store forventninger til OECD’s retningslinjer(4), men de giver reelt ikke noget entydigt svar på, hvor grænsen mellem produkt og affald skal trækkes. Uden ensartede regler følger medlemsstaterne deres egen praksis, når det i grænsetilfælde skal afgøres, om et materiale skal betragtes som affald eller ej. 2. 2. 3. ØSU giver sin fulde støtte til Kommissionens forslag om en overordnet godkendelsesordning for forbrændingsan- stalter, som skal gøre det muligt for myndighederne at føre kontrol med såvel almindelige som kombinerede forbræn- dingsanlæg. 2. 3. Overensstemmelse med IPPC-direktivet og direktivet om be- grænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyrings- anlæg må sikres 2. 3. 1. Sigtet med direktivet om integreret forebyggelse og bekæmpelse af forurening (IPPC-direktivet) er at harmonisere medlemsstaternes godkendelse og overvågning af forurenende emissioner fra industriel aktivitet i overensstemmelse med EU’s femte handlingsprogram på miljøområdet. Hensigten med denne harmonisering, der senest den 30. oktober 1999, er at sikre, at man på lang sigt opnår et højt miljøbeskyttelsesniveau i hele EU ved at lade betingelserne for miljøtilladelser være baseret på den bedste tilgængelige teknik, idet der tages hensyn til de enkelte anlægs tekniske karakteristika, geografiske beliggenhed og de lokale miljøfor- hold. skal være gennemført 2. 3. 2. Direktivet om begrænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyringsanlæg (88/609/EØF) indeholder forskellige emissionskrav, afhængigt af om der er tale om et nyt eller et bestående fyringsanlæg. I Kommissionens forslag til, hvordan grænseværdier for kombineret forbrænding af affald skal beregnes for affaldsforbrændingsdirektivet, er der derimod ikke taget hensyn til tekniske forskelle mellem nye og bestående fyringsanlæg, dvs. anlæg, der har opnået tilladelse inden den 1. juli 1987 på grundlag af det nugældende direktiv. ØSU støtter hensigten om at udvikle beskyttelsen af luftkvaliteten i de bestående, gamle anlæg, så den så hurtigt som muligt kan opfylde de krav, der stilles til nye anlæg. 2. 3. 3. Emissionsgrænseværdierne i direktivforslaget er så vidt vides ikke baseret på den bedste tilgængelige teknik, men på en costbenefitanalyse. Derfor er det vigtigt, at analysen er korrekt og dækkende. Analysens grundlag og dækningsgrad fremgår ikke klart af den beskrivelse, man finder i kommis- sionsforslagets begrundelse. Bl. a. vedrører beregningseksem- plerne kun anlæg i exceptionelt store europæiske byer i tætbefolkede områder. (1) Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 94/62/EF af 20. december (3) Rådets direktiv 91/156/EØF af 18. marts 1991 om ændring af 1994 om emballage og emballageaffald. (2) Rådets resolution af 24. februar 1997 om en EF-strategi for affaldshåndtering. direktiv 75/442/EØF, artikel 1, litra a). (4) OECD Guidance Document for Distinguishing Waste from Non-waste, 1998. C 116/42 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 28. 4. 1999 2. 4. Med sortering af affald kan forskellige affaldstyper dirigeres hen til de bedst egnede anlæg 2. 4. 1. ØSU understreger, at affaldsforbrændingssikkerhe- den og beskyttelsen af miljøet og sundheden kræver, at det affald, der skal forbrændes, om nødvendigt altid sorteres og får den nødvendige forbehandling. Så vidt muligt skal materialer, der er klassificeret som ufarlige, adskilles fra såvel ufarlige materialer, der ved forbrænding må antages at forårsage skadelige emissioner, som fra decideret problemaffald. Navnlig industriaffald er generelt set let at sortere. Affaldets producent og ihændehaver skal — ikke mindst når der er tale om et kombineret forbrændingsanlæg — give forbrændingsanlæg- gets repræsentant præcise oplysninger om affaldets kvalitet og karakteristika, så denne kan afgøre, om affaldet er egnet til forbrænding i det pågældende anlæg. Strenge emissionskrav er rimelige i forbindelse med forbrænding af ufarligt affald, når det formodes, at der opstår skadelige emissioner, såsom dioxiner, furaner eller tungmetaller, der er uønskede i miljøet. 2. 4. 2. Direktivet finder ikke anvendelse på landbrugs- og skovbrugsaffald og træ, medmindre det som følge af en speciel behandling kan indeholde organiske halogenforbindelser eller tungmetaller. ØSU anmoder Kommissionen om at undersøge, om andre ikke-genanvendelige materialer, der er klassificeret som affald, men som ikke afgiver skadelige emissioner ved forbrænding, kunne undtages fra direktivet. Der tænkes f. eks. på ikke-halogenerede plastmaterialer, papir, karton og tekstiler. 2. 5. En begrænsning af dioxin og furanemissioner er absolut nødvendig 2. 5. 1. Dioxiner og furaner er yderst skadelige stoffer. Man har kunnet konstatere, at netop forbrænding af ufarligt blandet husholdningsaffald står for en stor del af dannelsen af disse stoffer. Da dioxin og furanemissioner selv i små mængder kan true sundheden og miljøet, mener ØSU, at der bør gøres en særlig indsats for at forebygge disse emissioner. Dette kan bedst ske gennem sortering af affaldet ved kilden. Ifølge ØSU’s opfattelse bør forbrænding af affald, der indeholder halogener og navnlig klor, begrænses i forbrændingsanlæg, hvor utidssva- rende eller på anden måde mangelfuld teknologi ikke i tilstrækkeligt omfang modvirker, at dioxiner og furaner via røggasserne finder vej til den omgivende natur. 2. 6. 2. Moderne cementovne i såvel varme som kraftværker kan have bedre forbrændingsforhold end de nyeste forbræn- dingsanlæg. I cementovne kommer materialets temperatur op på ca. 1 450 (cid:176) C. Også mange nye anlæg og teknologier til kraft og varmeproduktion er af så høj kvalitet, at selv strenge krav til affaldsforbrænding let kan opfyldes. 2. 6. 3. ØSU finder således Kommissionens forslag om tilla- delse til kombineret forbrænding vigtigt, men utilstrækkeligt. Navnlig opfyldelse af kravene i direktivet om emballageaffald er for så vidt angår klorfrit plastic og fiberbaseret emballageaf- fald, der ikke kan udnyttes som materiale, næppe mulig uden forbrænding. I medlemsstater som Finland, grækenland, Irland, Portugal, Storbritannien og Østrig, der kun har få eller slet ingen almindelige affaldsforbrændingsanlæg, kræves der en betydelig forbrænding af affald i kombinerede anlæg, hvis udnyttelsesmålsætningerne i emballageaffaldsdirektivet skal opfyldes. En anden mulighed er at sende emballageaffald, hvis materialeindhold er uegnet til udnyttelse, på lossepladsen eller til forbrænding i andre medlemsstaters forbrændingsanlæg. Denne løsning finder ØSU ud fra et livscyklusaspekt ikke anbefalelsesværdig. Kraft og varmeværker samt visse industrianlæg, der 2. 6. 4. kan bruges til formålet, har udtrykt principiel interesse for kombineret forbrænding af skadelige materialer. ØSU er af den opfattelse, at Kommissionens forslag vedrørende kombineret forbrænding imødekommer denne interesse uden at nødven- digheden af at beskytte miljø og folkesundhed berøres. Hvad angår kombineret 2. 6. 5. forbrænding af ufarlige materialer, som opfylder de nuværende strenge emissionskrav til røggasser fra almindeligt brændsel, bør der nok foretages en nærmere undersøgelse af mulighederne for at udforme direktivforslagene vedrørende kombineret forbrænding, så de på én gang opfylder strenge sundheds- og miljømæssige krav og sikrer optimal udnyttelse af den eksisterende forbrændings- kapacitet. 2. 6. Kombineret forbrænding er en forudsætning, hvis udnyttelses- målsætningerne for affald skal opfyldes 2. 6. 1. ØSU finder, at den eksisterende infrastruktur så vidt muligt skal udnyttes i affaldshåndteringen for at sikre omkostningseffektivitet og give virksomhederne de bedst mulige konkurrenceforudsætninger i EU. Man bør ikke bygge nye specialiserede affaldsforbrændingsanlæg, hvis industriens anlæg eller kraft og varmeproduktionsanlæg har anvendelig og sikker forbrændingskapacitet. 2. 6. 6. Den rentable anvendelsesperiode for kraft og varme- produktionsanlæg og cementovne kan være flere årtier, og ud fra en samfundsøkonomisk betragtning er det ikke hensigts- mæssigt at erstatte rentable anlæg med nye. Når der er tale om forbrænding i bestående, gamle forbrændingsanlæg af ufarligt affald, der ikke giver skadelige emissioner, foreslår ØSU, at man i en tilstrækkelig lang overgangsperiode som Cproc-værdi i den foreslåede ligning i bilag II bruger den emissionsgrænse, der er fastsat i det pågældende anlægs godkendelse. Hvad angår nye anlæg er det derimod hensigtsmæssigt at bruge den emissionsgrænse, som Kommissionen forslår for nye forbræn- dingsanlæg i tilknytning til direktivet om begrænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyringsanlæg. 28. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 116/43 2. 7. Emissionskontrolforpligtelsen skal afpasses efter risikoen 2. 7. 1. Meget af det materiale, der forbrændes i almindelige forbrændingsanlæg, er uhomogent og kan i visse tilfælde have en ubestemmelig sammensætning. ØSU støtter således Kommissionens forslag om en relativt omfattende overvåg- ningsforpligtelse. 3. Særlige bemærkninger 3. 1. Artikel 4: Ansøgning og godkendelse Overvågning af affaldsforbrænding kræver en godkendelses- procedure, således som det foreslås i Kommissionens forslag. Det er særlig vigtigt, at det som nævnt i artikel 4, stk. 4, litra a), helt entydigt defineres, hvilket affald der må behandles. 3. 2. Artikel 7, bilag II: Grænseværdier for emissioner til luften at der skal være strenge begrænsninger for forbrænding i situationer, hvor betingelserne for god forbrænding ikke i tilstrækkeligt omfang er opfyldt. 4. Afsluttende bemærkninger Affaldsforbrændingens skadelige indvirkning på miljø 4. 1. og sundhed må minimeres, og den energi, der frembringes under forbrændingen, skal udnyttes så effektivt som muligt. Dette kan sikres med en harmoniseret godkendelsesprocedure og omhyggelig overvågning fra myndighedernes side. 4. 2. Fra et miljømæssigt synspunkt har affaldsforbrænding positiv betydning, da affaldets volumen reduceres væsentligt ved forbrænding, og den energi, affaldet repræsenterer, næsten altid kan udnyttes. Adskillige undersøgelser har vist, at affalds- forbrænding også indirekte medfører, at de drivhusgasser, der er mere skadelige end kuldioxid, i mindre grad kommer ud i luften, hvilket er positivt med henblik på bekæmpelse af klimaændringen. For at fremme virkeliggørelsen af de prioriterede målsætninger i EU’s affaldsstrategi foreslår ØSU, at der i forbindelse med forbrænding af ufarligt affald uden skadelige emissioner - i overensstemmelse med den linje, der lægges i direktivet om begrænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyringsanlæg - stilles mindre strenge emissionskrav til kedelan- læg og ovne, der ifølge det pågældende direktiv er klassificeret som bestående, end til nye anlæg. I praksis kan dette gøres ved, at man i ligningen i bilag II — f. eks. i en overgangsperiode på 10 år — anvender den emissionsgrænseværdi for Cproc, der er fastsat i miljøgodkendelsen for det pågældende anlæg. 4. 3. Forbrænding af usorteret eller på anden måde mangel- fuldt behandlet affald kan dog forårsage skadelige emissioner i miljøet, hvilket kan give miljø og sundhedsskader. Derfor finder ØSU det yderst vigtigt, at man under overholdelse af IPPC-direktivet gennemfører en harmonisering på EU-plan, der sikrer en relevant overvågning af affaldsforbrændingen med henblik på at fremme en bæredygtig udvikling og beskytte miljøet og sundheden. ØSU lægger stor vægt på, at affaldet sorteres ved kilden. Uklare og dermed uensartede fortolkninger i de forskellige medlemsstater af affaldsdefinitionen kan dog stille EU’s medlemsstater forskelligt. 3. 3. Artikel 13: Unormale driftsforhold Unormale driftsforhold har en skadelig indvirkning på affalds- forbrændingsemissionerne. ØSU er enig med Kommissionen i, 4. 4. Kombineret forbrænding i varme og kraftproduktion- sanlæg samt i industriens forbrændingsovne reducerer behovet for investeringer i nye affaldsforbrændingsanlæg. ØSU foreslår, at der tages hensyn til dette synspunkt i Kommissionens fortsatte arbejde med direktivet. Bruxelles, den 25. februar 1999. Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Formand for Det Økonomiske og Sociale Udvalg


title: Europese verkiezingen : Uw stem in Europa: 13 juni 1999.

eurovoc_concepts:
European Parliament
European election


title: Resolución sobre la comunicación de la Comisión al Consejo, al Parlamento Europeo, al Comité Económico y Social y al Comité de las Regiones sobre el problema informático del efecto 2000(COM(98)0102 C4-0233/98)

eurovoc_concepts:
computer system
computer systems
data processing
information system
type of business

formats: html print


title: Kommissionens förordning (EG) nr 421/1999 av den 25 februari 1999 om fastställande av bidragssatserna för vissa sockerprodukter som exporteras i form av varor som inte omfattas av bilaga II till fördraget

eurovoc_concepts:
export refund
white sugar

formats: pdf print

text: L 50/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 2. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 421/1999 av den 25 februari 1999 om fastställande av bidragssatserna för vissa sockerprodukter som exporteras i form av varor som inte omfattas av bilaga II till fördraget EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING De bidrag som fastställs i denna förordning får förutfast- ställas. Marknadssituationen under de kommande måna- derna kan inte förutses i nuläget. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1785/81 av den 30 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden för socker (1), senast ändrad genom kommis- sionens förordning (EG) nr 1148/98 (2), särskilt artikel 17. 5 a och 17. 15 i denna, och med beaktande av följande : I artikel 17. 1 och 17. 2 i förordning (EEG) nr 1785/81 föreskrivs att skillnaden mellan priserna på världsmark- naden för de produkter som förtecknas i artikel 1. 1 a, c, d, f, g och h i den förordningen och priserna inom gemen- skapen får täckas av ett exportbidrag då produkterna exporteras i form av varor som förtecknas i bilagan till samma förordning. I kommissionens förordning (EG) nr 1222/94 av den 30 maj 1994 om gemensamma tilllämp- ningsföreskrifter för ordningen för beviljande av export- bidrag för vissa jordbruksprodukter som exporteras i form av varor som inte omfattas av bilaga II till fördraget samt om kriterierna för fastställande av bidragsbeloppen (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1352/98 (4), anges de produkter för vilka en bidragssats bör fastställas som skall tillämpas när dessa produkter exporteras i form av varor som förtecknas i bilaga I till förordning (EEG) nr 1785/81. Enligt artikel 4. 1 i förordning (EG) nr 1222/94 är det nödvändigt att för varje månad fastställa bidragssatsen per 100 kg av var och en av basprodukterna ifråga. Artikel 17. 3 i förordning (EEG) nr 1785/81 samt artikel 11 i det jordbruksavtal som slöts inom ramen för de multilaterala förhandlingarna i Uruguayrundan föreskriver att bidrag som beviljas för export av en produkt som ingår i en vara inte får överstiga det bidrag som tillämpas på produkten när den exporteras i obearbetad form. (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 136, 31. 5. 1994, s. 5. (4) EGT L 184, 27. 6. 1998, s. 25. De åtaganden som görs med avseende på bidrag som kan beviljas till export av jordbruksprodukter som ingår i varor vilka inte omfattas av bilaga II till fördraget kan äventyras av förutfastställelsen av höga bidragssatser. Därför bör säkerhetsåtgärder vidtas i sådana situationer utan att det hindrar att långtidskontrakt ingås. Genom att en specifik bidragssats för förutfastställelse av bidrag bestäms kan dessa olika mål uppnås. Artikel 4. 5 punkt b i förordning (EG) nr 1222/94 fast- ställer att i avsaknad av det bevis som avses i artikel 4. 5 punkt a i samma förordning skall en minskad bidragssats fastställas med hänsyn till det produktionsbidrag som till- lämpas enligt rådets förordning (EEG) nr 1010/86 (5), senast ändrad genom kommissionens förordning (EG) nr 1148/98 (6), för den använda basprodukten under den förmodade tiden för varornas framställning. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är förenliga från Förvaltningskommittén för socker. med yttrandet HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 De exportbidragssatser som gäller för de basprodukter som anges i bilaga A till förordning (EG) nr 1222/94, som förtecknas i artikel 1. 1 och 1. 2 i förordning (EEG) nr 1785/81, och som exporteras som förtecknas i bilaga I till förordning (EEG) nr 1785/81, fastställs i enlighet med vad som anges i bilagan till denna förordning. form av varor i Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den 1 mars 1999. (5) EGT L 94, 9. 4. 1986, s. 9. (6) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. 26. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 50/23 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 25 februari 1999. På kommissionens vägnar Martin BANGEMANN Ledamot av kommissionen BILAGA till kommissionens förordning av den 25 februari 1999 om fastställande av bidragssatserna för vissa sockerprodukter som exporteras i form av varor som inte omfattas av bilaga II till fördraget Produkt Vitt socker: — Vid tillämpning av artikel 4. 5 b i förordning (EG) nr 1222/94 — I alla andra fall Bidragssats i EUR/100 kg vid förutfast- ställelse av bidrag 3,01 47,17 annan 3,01 47,17


title: Legislative resolution embodying Parliament's opinion on the proposal for a European Parliament and Council Directive amending Directive 79/112/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs (COM(97)0020 C4-0059/97 97/0027(COD))(Codecision procedure: first reading)

eurovoc_concepts:
advertising
alcoholic beverage
consumer protection
labelling

formats: html pdf print

text: C 153/36 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 1. 6. 1999 Torsdagen den 25 februari 1999 KOMMISSIONENS FO¨ RSLAG A¨ NDRINGAR alla fo¨rslag från kommissionen om ma¨rkning och presen- tation av alkoholhaltiga drycker. De rapporter och yttran- den som Vetenskapliga livsmedelskommitte´n utarbetar inom ramen fo¨r detta direktiv skall vidarebefordras till Europaparlamentet och rådet utan dro¨jsmål. ” Lagstiftningsresolution med Europaparlamentets yttrande o¨ver fo¨rslaget till Europaparlamentets och rådets direktiv om a¨ndring av direktiv 79/112/EEG om tillna¨rmning av medlemsstaternas lagstiftning om ma¨rkning, presentation och reklam i fråga om livsmedel (KOM(97)0020 − C4-0059/97 − 97/0027(COD)) (Medbeslutandefo¨rfarandet − fo¨rsta behandlingen) Europaparlamentet utfa¨rdar denna resolution − med beaktande av kommissionens fo¨rslag till Europaparlamentet och rådet (KOM(97)0020 − 97/0027(COD)) (1), − med beaktande av artikel 189b. 2 och artikel 100a i EG-fo¨rdraget i enlighet med vilka kommissionen har lagt fram sitt fo¨rslag (C4-0059/97), − med beaktande av att den ra¨ttsliga grunden a¨r otillra¨cklig och att den bo¨r kompletteras med artikel 129a i EG-fo¨rdraget, − med beaktande av artikel 58 i arbetsordningen, − med beaktande av beta¨nkandet från utskottet fo¨r miljo¨, folkha¨lsa och konsumentskydd och yttrandena från utskottet fo¨r jordbruk och landsbygdens utveckling, utskottet fo¨r ekonomi, valutafrågor och industripolitik samt utskottet fo¨r ra¨ttsliga frågor och medborgarra¨tt (A4-0003/99). 1. Parlamentet godka¨nner kommissionens fo¨rslag såsom a¨ndrat av parlamentet, uppmanar kommissionen att a¨ndra sitt fo¨rslag i o¨verenssta¨mmelse ha¨rmed, i enlighet med artikel 2. 189a. 2 i EG-fo¨rdraget, uppmanar rådet att info¨rliva parlamentets a¨ndringar i den gemensamma ståndpunkt som rådet skall 3. anta i enlighet med artikel 189b. 2 i EG-fo¨rdraget, uppmanar rådet att underra¨tta parlamentet om det har fo¨r avsikt att avvika från den text som 4. parlamentet har godka¨nt och bega¨r då att medlingsfo¨rfarandet skall inledas, påminner kommissionen om att den a¨r skyldig att fo¨rela¨gga parlamentet varje a¨ndring som den har 5. fo¨r avsikt att go¨ra i det av parlamentet a¨ndrade fo¨rslaget, 6. uppdrar åt sin ordfo¨rande att vidarebefordra detta yttrande till rådet och kommissionen. (1) EGT C 106, 4. 4. 1997, s. 5


title: Resolução legislativa que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre uma proposta de directiva do Parlamento Europeu e do Conselho que altera a Directiva 79/112/CEE do Conselho relativa à aproximação das legislações dos Estados- Membros respeitantes à rotulagem, apresentação e publicidade dos géneros alimentícios destinados ao consumidor final (COM(97)0020 C4-0059/97 97/0027(COD)) (Processo de co-decisão: primeira leitura)

text: C 153/36 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 1. 6. 1999 Quinta-feira, 25 de Fevereiro de 1999 TEXTO DA COMISSA˜ O ALTERAÇO˜ ES DO PARLAMENTO relacionadas com a presente directiva susceptı´veis de ter repercusso˜es para a sau´ de pu´ blica. A presente disposiça˜o aplica-se, nomeadamente, a todas as propostas da Comis- sa˜o relativas a` rotulagem e a` apresentaça˜o de bebidas alcoo´licas. Os pareceres e relato´rios elaborados pelo referi- do comite´ no aˆmbito da presente directiva sera˜o transmiti- dos de imediato ao Parlamento Europeu e ao Conselho. » Resoluça˜o legislativa que conte´m o parecer do Parlamento Europeu sobre uma proposta de directiva do Parlamento Europeu e do Conselho que altera a Directiva 79/112/CEE do Conselho relativa a` aproximaça˜o das legislaço˜es dos Estados-membros respeitantes a` rotulagem, apresenta- ça˜o e publicidade dos ge´neros alimentı´cios destinados ao consumidor final (COM(97)0020 − C4-0059/97 − 97/0027(COD)) (Processo de co-decisa˜o: primeira leitura) O Parlamento Europeu, − Tendo em conta a proposta da Comissa˜o ao Parlamento Europeu e ao Conselho (COM(97)0020 − 97/0027(COD)) (1), − Tendo em conta o no 2 do artigo 189o-B e o artigo 100o-A do Tratado CE, nos termos dos quais a proposta lhe foi apresentada pela Comissa˜o (C4-0059/97), − Julgando na˜o ser pertinente a base jurı´dica proposta pela Comissa˜o e entendendo que se justifica fundamentar a proposta no artigo 129o-A do Tratado CE, − Tendo em conta o artigo 58o do seu Regimento, − Tendo em conta o relato´rio da Comissa˜o do Meio Ambiente, da Sau´de Pu´blica e da Defesa do Consumidor e os pareceres da Comissa˜o da Agricultura e do Desenvolvimento Rural, da Comissa˜o dos Assuntos Econo´micos e Moneta´rios e da Polı´tica Industrial e da Comissa˜o dos Assuntos Jurı´dicos e dos Direitos dos Cidada˜os (A4-0003/99), 1. Aprova a proposta da Comissa˜o, com as alteraço˜es que nela introduziu, Convida a Comissa˜o a alterar a sua proposta nesse sentido, nos termos do no 2 do artigo 189o-A do 2. Tratado CE, Convida o Conselho a incluir, na posiça˜o comum que adoptara´ nos termos do no 2 do artigo 189o-B 3. do Tratado CE, as alteraço˜es aprovadas pelo Parlamento, Caso o Conselho entenda afastar-se do texto aprovado pelo Parlamento, solicita ser informado desse 4. facto e requer a abertura do processo de concertaça˜o, Recorda que cumpre a` Comissa˜o apresentar ao Parlamento todas as alteraço˜es que pretenda 5. introduzir na sua proposta, na redacça˜o que lhe foi dada pelo Parlamento, 6. Encarrega o seu Presidente de transmitir o presente parecer a` Comissa˜o e ao Conselho. (1) JO C 106 de 4. 4. 1997, p. 5


title: Verordnung (EG) Nr. 413/1999 der Kommission vom 25. Februar 1999 zur Festsetzung der Höchsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen im Rahmen der Ausschreibung gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1079/98

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

text: L 50/10 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 26. 2. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 413/1999 DER KOMMISSION vom 25. Februar 1999 zur Festsetzung der H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1079/98 DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates vom 30. Juni 1992 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Getreide (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 923/96 der Kommission (2), gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1501/95 der Kommission vom 29. Juni 1995 mit Durchf(cid:129)hrungs- bestimmungen zur Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 des Rates hinsichtlich der Gew(cid:132)hrung von Ausfuhrerstat- tungen und zur Festlegung der bei St(cid:148)rungen im Getrei- desektor zu treffenden Maßnahmen (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2513/98 (4), insbesondere auf Artikel 4, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Eine Ausschreibung der Erstattung und/oder der Abgabe bei der Ausfuhr von Weichweizen nach allen Dritt- l(cid:132)ndern mit Ausnahme von bestimmten AKP-Staaten wurde durch die Verordnung (EG) Nr. 1746/98 der Kommission (5), ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2005/98 (6), er(cid:148)ffnet. Nach Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 kann die Kommission auf der Grundlage der eingereichten Angebote nach dem Verfahren des Artikels 23 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92 beschließen, unter Ber(cid:129)cksichtigung der Kriterien nach Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 1501/95 eine H(cid:148)chstausfuhrerstat- tung festzusetzen. In einem solchen Fall wird der Zuschlag jedem Bieter erteilt, dessen Angebot der H(cid:148)chstausfuhrerstattung entspricht oder darunter liegt bzw. sich auf eine Ausfuhrabgabe bezieht. Die Anwendung der vorgenannten Kriterien auf die derzeitige Marktlage bei der betreffenden Getreideart f(cid:129)hrt zur Festsetzung einer H(cid:148)chsterstattung in H(cid:148)he des in Artikel 1 genannten Betrags. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die H(cid:148)chsterstattung bei der Ausfuhr von Weichweizen wird f(cid:129)r die vom 19. bis zum 25. Februar 1999 im Rahmen der Ausschreibung gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1079/98 eingereichten Angebote auf 38,00 EUR/t festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 26. Februar 1999 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 25. Februar 1999 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 181 vom 1. 7. 1992, S. 21. (2) ABl. L 126 vom 24. 5. 1996, S. 37. (3) ABl. L 147 vom 30. 6. 1995, S. 7. (4) ABl. L 313 vom 21. 11. 1998, S. 16. (5) ABl. L 154 vom 28. 5. 1998, S. 24. (6) ABl. L 258 vom 22. 9. 1998, S. 8


title: Voorstel voor een Verordening (EG) van de Raad tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (booreilanden)

eurovoc_concepts:
Combined Nomenclature
common customs tariff
drilling equipment
tariff nomenclature
tariff preference

formats: html pdf

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 25. 02. 1999 COM(1999) 86 def. Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (booreilanden) (door de Commissie ingediend) TOELICHTING In de loop van het vierde kwartaal van 1998 heeft de Commissie, bijgestaan door de Afdeling Tariefvraagstukken van Economische Aard van het Comité Douanewetboek, het door de lidstaten ingediende verzoek om schorsing van de rechten van het GDT onderzocht voor producten die bestemd zijn voor de bouw, de reparatie, het onderhoud of de verbouwing van boor- of werkeilanden van onderverdeling ex 8430 49 die buiten de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst. De voorgestelde maatregel geldt voor onbepaalde tijd omdat hij een wijziging inhoudt van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief die zelf een onbepaalde geldigheidsduur heeft. 2 Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (booreilanden) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 28, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2261/98 van de Commissie van 26 oktober 1998(2), in een schorsing van de douanerechten voorziet voor : a) de producten die bestemd zijn voor de bouw, de reparatie, het onderhoud of de verbouwing van boor- of werkeilanden : 1) van onderverdeling ex 8430 49, die in de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst, 2) van onderverdeling 8905 20, die al dan niet op de zeebodem kunnen worden geplaatst, alsmede voor de producten die bestemd zijn voor de uitrusting van deze boor- of werkeilanden; b) de buizen, pijpen, kabels, alsmede de verbindingsstukken daarvoor, die de boor- en werkeilanden met de vaste wal verbinden, Overwegende dat het in het belang van de Gemeenschap is de schorsing van de douanerechten uit te breiden tot producten van onderverdeling ex 8430 49 die bestemd zijn voor de bouw, de reparatie, het onderhoud of de verbouwing van boor- of werkeilanden die buiten de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst, teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de techniek, de douaneprocedures te vereenvoudigen en de concurrentiepositie van de Europese ondernemingen te verbeteren, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 In de inleidende bepalingen van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief worden onder het opschrift bijzondere bepalingen, punt A. 2. a)1) de 1 2 PB L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1. PB L 292 van 30. 10. 1998, blz. 1. 3 woorden "van onderverdeling ex 8430 49, die in de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst," vervangen door "van onderverdeling ex 8430 49, die in of buiten de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst,". Artikel 2 Deze verordening treedt bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. in werking op de dag volgende op die van haar Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, op Voor de Raad De Voorzitter 4 FINANCIEEL MEMORANDUM 1. BENAMING VAN DE MAATREGEL Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (booreilanden). 2. BEGROTINGSLIJN(EN) Hoofdstuk 12, artikel 120 3. JURIDISCHE GRONDSLAG Artikel 28 van het EG-Verdrag. 4. OMSCHRIJVING VAN DE MAATREGEL Schorsing van de rechten van het GDT voor producten die bestemd zijn voor de bouw, de reparatie, het onderhoud of de verbouwing van boor- of werkeilanden van onderverdeling ex 8430 49 die buiten de territoriale zee van de lidstaten vast op de zeebodem zijn of worden geplaatst. 7. FINANCIËLE GEVOLGEN Voor het komende jaar, op basis van door de lidstaten verstrekte informatie, kunnen de gevolgen op het begrotingsplan van de voorgestelde maatregel worden geraamd op een tekort aan ontvangsten van ongeveer 900 000 EUR. 8. BEPALINGEN OM BEDROG TEGEN TE GAAN toezicht op de bijzondere bestemming van de betrokken producten Het geschiedt overeenkomstig de en met 304 van Verordening (EG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) communautair nr. 2913/92 douanewetboek artikelen 291 tot van de Raad vaststelling van het tot 5


title: Entschließung zur Verkehrspolitik: Harmonisierung der Sozialvorschriften

eurovoc_concepts:
approximation of laws
social policy
transport policy


title: Komisijas lēmums (1999. gada 25. februāris) par procedūrām, ar kurām Eiropas Komisijas ierēdņiem un darbiniekiem var ļaut piekļuvi klasificētai informācijai, kas ir Komisijas rīcībā (izsludināts ar dokumenta numuru C(1999) 423)

eurovoc_concepts:
European Commission
European official
access to EU information
confidentiality
duties of civil servants
servant (EU)

text: 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 71 31999D0218 L 80/22 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 25. 3. 1999. KOMISIJAS LĒMUMS (1999. gada 25. februāris) par procedūrām, ar kurām Eiropas Komisijas ierēdņiem un darbiniekiem var ļaut piekļuvi klasificētai informācijai, kas ir Komisijas rīcībā (izsludināts ar dokumenta numuru C(1999) 423) (1999/218/EK) EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, tā kā ar 1994. gada 30. novembra Lēmumu C(94) 3282 Komisija pieņēma Lēmumu par drošības pasākumiem, ko piemēro klasifi- cētai informācijai, kuru sagatavo vai nosūta saistībā ar Eiropas Savienības darbībām; ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, un jo īpaši tā 162. panta 2. punktu, tā kā Līgums par Eiropas Savienību ieviesa kopēju ārpolitiku un drošības politiku, ietverot visus jautājumus saistībā ar Eiropas Savienības drošību, tostarp iespējamo kopējās aizsardzības poli- tikas noteikšanu, kas nākotnē varētu radīt kopēju aizsardzību; tā kā saskaņā ar minētā Lēmuma 6. panta 3. punktu no RES vai NATO saņemto informāciju reglamentē īpaši noteikumi; tā kā drošības noteikumiem jāattiecas ne tikai uz Komisijas rīcībā esošas klasificētas informācijas fizisku aizsardzību, bet arī uz atļaujas došanu Komisijas ierēdņiem un citiem darbiniekiem, lai varētu piekļūt šādai informācijai; tā kā saskaņā ar minētā Līguma J. 4 pantu Rietumeiropas Savie- nība (RES) ir Eiropas Savienības attīstības sastāvdaļa, kas prasa, lai RES izstrādātu un īstenotu Savienības lēmumus un rīcības, kas ir saistītas ar aizsardzību; tā kā būtu jāmaina atļauju izsniegšanas procedūra Komisijas ierēd- ņiem un citiem darbiniekiem, kuriem pienākumu dēļ un dienesta vajadzībām ir vajadzīga piekļuve šādai informācijai, un šāda pie- kļuve būtu jāpiešķir tikai pilnvarotām personām; tā kā Savienības kopējā drošības politika var tikt turpmāk izstrā- dāta pēc Amsterdamas Līguma stāšanās spēkā; tā kā Eiropas Savienība veiks pasākumus saskaņā ar Protokolu Nr. 1 par jauno 17. pantu Līgumā par Eiropas Savienību, lai sekmētu sadarbību Eiropas Savienības un RES starpā; tā kā lēmumus piešķirt atļauju pieņems tikai pēc tam, kad kom- petentas dalībvalstu iestādes būs veikušas drošības pārbaudes; tā kā saskaņā ar J. 9 pantu Līgumā par Eiropas Savienību Komisija ir pilnībā saistīta ar darbu, ko veic kopējās ārpolitikas un drošības politikas jomā; tā kā Komisija atbilstoši saņem un sagatavo doku- mentus ar klasificētu informāciju, kuras izpaušana varētu kaitēt Eiropas Savienības, Kopienas un tās dalībvalstu interesēm, kā arī starptautisko organizāciju, piemēram, RES un NATO, interesēm; tā kā šis lēmums neskars noteikumus, kas reglamentē publisku piekļuvi Komisijas informācijai jomās, uz kurām attiecas Eiropas Kopienu dibināšanas līgums, un kas paredzēti Komisijas Lēmumā 94/90/EOTK, EK, Euratom (1); (1) OV L 46, 18. 2. 1994. , 58. lpp. 72 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. tā kā šis Lēmums neskar konkrētos drošības pasākumus, kas noteikti Padomes Regulā (Euratom) Nr. 3 (1958. gada 31. jūlijs), ar ko īsteno Eiropas Atomenerģijas kopienas dibināšanas līguma 24. pantu (1); 3. Izņēmuma kārtā, ja to prasa dienests, Komisija, pēc paziņo- juma nosūtīšanas valsts kompetentajām iestādēm un ar nosacī- jumu, ka tās mēneša laikā nesniedz atbildi, var piešķirt pagaidu atļauju uz laiku, kas nepārsniedz trīs mēnešus, līdz 3. pantā minē- tās pārbaudes rezultātiem. tā kā saskaņā ar EK Līguma 5. pantu dalībvalstīm ir jāveicina tas, ka iestādes izpilda pienākumus, kas tām ir saistoši saskaņā ar Līgumiem; tā kā dalībvalstu iestādēm ir saistoši sadarboties ar Komisiju, lai saglabātu augsta līmeņa aizsardzību un atbilstīgi veiktu drošības pārbaudi, kā noteikts šajā lēmumā, IR PIEŅĒMUSI ŠĀDU LĒMUMU. 1. pants 1. Saskaņā ar Komisijas 1994. gada 30. novembra Lēmumu C(94) 3282, kā arī tādēļ, ka Komisija pilnībā iesaistās Savienības kopējās drošības politikas sagatavošanā un ieviešanā, vienīgās per- sonas, kurām ir atļauts piekļūt Komisijas rīcībā esošajai klasificē- tajai informācijai, ir Komisijas ierēdņi un citi darbinieki vai visas personas, kuras strādā Komisijā, kurām darba pienākumu un die- nesta prasību dēļ vajag zināt vai izmantot šādu informāciju. 3. pants 1. Drošības pārbaudes mērķis ir konstatēt, ka nav iebildumu, ka persona iegūst piekļuvi Komisijas rīcībā esošajai klasificētajai informācijai. 2. Drošības pārbaudes ar attiecīgo personu atbalstu un pēc Komi- sijas lūguma veic tās dalībvalsts kompetentās iestādes, kuras pil- sonis pretendē iegūt atļauju. Ja attiecīgā persona dzīvo citas dalīb- valsts teritorijā, attiecīgās valsts iestādes var nodrošināt sadarbību ar dzīvesvietas dalībvalsts iestādēm. 3. Veicot pārbaudes procedūru, attiecīgajai personai ir jāaizpilda personas informācijas veidlapa. 4. Pieprasījumā Komisija sīkāk norāda klasificētās informācijas veidu un līmeni, kas jādara pieejams attiecīgajai personai, lai valsts kompetentās iestādes varētu veikt pārbaudes procedūru un sniegt atzinumu par atbilstīgo piešķiramās atļaujas līmeni. 2. Lai piekļūtu informācijai, kas ir klasificēta kā “stingri slepena”, “slepena” un “konfidenciāla”, 1. punktā minētajām personām ir jābūt pilnvarotām saskaņā ar 2. pantu. 5. Uz visu drošības pārbaudes procedūru kopā ar iegūtajiem rezultātiem attiecas atbilstīgas tiesību normas, kas ir spēkā attie- cīgajā dalībvalstī, tostarp tiesību normas par pārsūdzēšanu. 3. Atļauju piešķir tikai tām personām, kurām dalībvalstu kompe- tentās iestādes ir veikušas drošības pārbaudi saskaņā ar 3. pantā noteikto procedūru. 4. pants 2. pants 1. Ja dalībvalsts kompetentās iestādes sniedz pozitīvu atzinumu, Komisija var piešķirt attiecīgajai personai atļauju saskaņā ar 2. pantu. 1. Komisija piešķir 1. pantā minētās atļaujas pēc dalībvalstu kom- petento iestāžu atzinuma saņemšanas, pamatojoties uz pārbau- dēm, kas veiktas saskaņā ar 3. un 4. pantu. 2. Atļauja, kas ir derīga piecus gadus, nedrīkst pārsniegt to pie- nākumu termiņu, uz kuru pamata to piešķīra. Komisija to var atjaunot saskaņā ar 1. punktā minēto procedūru. Komisija var anulēt atļauju jebkurā laikā. Visi lēmumi anulēt atļauju ir jādara zināmi attiecīgajai personai, kura var lūgt, lai to uzklausa Komisijas drošības dienesta vadītājs un kompetentā valsts iestāde. (1) OV 17, 6. 10. 1958. , 406. /58. lpp. 2. Valsts kompetento iestāžu negatīvu atzinumu dara zināmu attiecīgajai personai, kura var lūgt, lai to uzklausa Komisija. Ja Komisija uzskata par vajadzīgu, tā var lūgt valsts kompetentajām iestādēm veikt visu iespējamo turpmāko lietas noskaidrošanu. Ja negatīvu atzinumu apstiprina, atļauju nepiešķir. 5. pants Visas personas, kurām ir piešķirta atļauja 2. panta izpratnē, atļaujas piešķiršanas laikā un turpmāk regulāri saņem visas vajadzīgās instrukcijas par klasificētas informācijas aizsargāšanu un šādas aizsardzības nodrošināšanas līdzekļiem. Šādas personas paraksta deklarāciju par instrukciju saņemšanu un apņemas tās ievērot. 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 73 6. pants Ar šo atceļ 1. panta 2. punktu un 10. līdz 13. pantu 1994. gada 30. novembra Lēmumā C(94) 3282 par drošības pasākumiem, ko piemēro klasificētai informācijai, ko sagatavo vai nosūta saistībā ar Eiropas Savienības darbībām. Ar šo lēmumu piešķirtās atļaujas saglabā spēku to laiku, uz kuru tās izdotas, bet ne ilgāk kā piecus gadus no dienas, kad tās tika piešķirtas, izņemot, ja tās nav bijušas iepriekš anulētas saskaņā ar 2. panta 2. punktu. Šis lēmums stājas spēkā tā pieņemšanas dienā. Briselē, 1999. gada 25. februārī 7. pants Komisijas vārdā — priekšsēdētājs Jacques SANTER


title: Reglamento (CE) n° 413/1999 de la Comisión de 25 de febrero de 1999 por el que se fija la restitución máxima a la exportación de trigo blando en el marco de la licitación contemplada en el Reglamento (CE) n° 1079/98

text: L 50/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 26. 2. 1999 REGLAMENTO (CE) No 413/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 25 de febrero de 1999 por el que se fija la restituci(cid:155)n m(cid:145)xima a la exportaci(cid:155)n de trigo blando en el marco de la licitaci(cid:155)n contemplada en el Reglamento (CE) no 1079/98 LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector de los cereales (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 923/96 de la Comisi(cid:155)n (2), Visto el Reglamento (CE) no 1501/95 de la Comisi(cid:155)n, de 29 de junio de 1995, por el que se establecen determi- nadas disposiciones de aplicaci(cid:155)n del Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo en lo que respecta a la concesi(cid:155)n de las restituciones a la exportaci(cid:155)n y a las medidas que deben adoptarse en caso de perburbaci(cid:155)n en el sector de los cereales (3), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2513/98 (4), y, en particular, su ar- t(cid:146)culo 4, Considerando que el Reglamento (CE) no 1079/98 de la Comisi(cid:155)n (5), modificado por (CE) no 2005/98 (6) ha abierto una licitaci(cid:155)n de la restituci(cid:155)n y/o del gravamen a la exportaci(cid:155)n de trigo blando a todos los terceros pa(cid:146)ses excepto determinados Estados ACP; el Reglamento Considerando que, en virtud del art(cid:146)culo 7 del Regla- mento (CE) no 1501/95, la Comisi(cid:155)n, bas(cid:145)ndose en las ofertas comunicadas y con arreglo al procedimiento esta- blecido en el art(cid:146)culo 23 del Reglamento (CEE) no 1766/ 92, puede decidir fijar una restituci(cid:155)n m(cid:145)xima a la expor- taci(cid:155)n siguiendo los criterios a que se refiere el art(cid:146)culo 1 del Reglamento (CE) no 1501/95; que, en este caso, el contrato se adjudicar(cid:145) al licitador o licitadores cuya oferta sea igual o inferior a la restituci(cid:155)n m(cid:145)xima, y al licitador o licitadores cuya oferta se refiera a un gravamen a la expor- taci(cid:155)n; Considerando que la aplicaci(cid:155)n de los criterios precitados a la situaci(cid:155)n actual de los mercados del cereal conside- rado lleva a fijar la restituci(cid:155)n m(cid:145)xima a la exportaci(cid:155)n en el importe indicado en el art(cid:146)culo 1; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de los cereales, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 Para las ofertas comunicadas del 19 al 25 de febrero de 1999 en el marco de la licitaci(cid:155)n contemplada en el Reglamento (CE) no 1079/98, la restituci(cid:155)n m(cid:145)xima a la exportaci(cid:155)n de trigo blando se fijar(cid:145) en 38,00 EUR/t. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 26 de febrero de 1999. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 25 de febrero de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) DO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) DO L 313 de 21. 11. 1998, p. 16. (5) DO L 154 de 28. 5. 1998, p. 24. (6) DO L 258 de 22. 9. 1998, p. 8


title: Resolution on the communication from the Commission to the Council, the European Parliament, the Economic and Social Committee and the Committee of the Regions on reinforcing cohesion and competitiveness through research, technological development and innovation (COM(98)0275 C4- 0491/98)

eurovoc_concepts: innovation research


title: Νομοθετικό ψήφισμα με τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί της προτάσεως οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τροποποίηση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ που αφορά την προσέγγιση των φόρων στα τσιγάρα, της οδηγίας 92/80/ΕΟΚ για την προσέγγιση των φόρων στα βιομηχανοποιημένα καπνά εκτός των τσιγάρων και της οδηγίας 95/59/ΕΚ περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των βιομηχανοποιημέναν καπνών (COM(98)0320 C4- 0402/98 98/0189(CNS))(Διαδικασία διαβούλευσης)

eurovoc_concepts:
activity report
approximation of laws
catalogue
excise duty
new economic order
single market
tobacco
tobacco industry


title: Legislative resolution embodying Parliament's opinion on the proposal for a European Parliament and Council Decision amending the basic Decision relating to the Socrates programme to include Turkey among the beneficiary countries (COM(96)0199 C4-0293/96 96/0130(COD))(Codecision procedure: first reading)

eurovoc_concepts:
EU action
European citizenship
continuing education
executive
integration into employment
mechanisation of agriculture
student mobility
young person


title: Kommissionens förordning (EG) nr 413/1999 av den 25 februari 1999 om fastställande av det högsta exportbidraget för vete inom ramen för den anbudsinfordran som avses i förordning (EG) nr 1079/98

text: L 50/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 2. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 413/1999 av den 25 februari 1999 om fastst(cid:132)llande av det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r vete inom ramen f(cid:148)r den anbudsinfordran som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av (cid:132)ndrad genom spannm(cid:134)l (1), marknaden f(cid:148)r kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 923/96 (2), senast med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95 av den 29 juni 1995 om vissa till(cid:132)mpningsf(cid:148)re- skrifter f(cid:148)r r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92 vad avser beviljande av exportbidrag och de (cid:134)tg(cid:132)rder som skall vidtas vid st(cid:148)rningar inom spannm(cid:134)lssektorn (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2513/98 (4), s(cid:132)rskilt artikel 4 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: En anbudsinfordran f(cid:148)r bidrag och/eller avgift f(cid:148)r export av vete till alla tredje l(cid:132)nder, med undantag av vissa AVS- stater, har inletts genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 (5), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2005/ 98 (6). I artikel 7 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95 f(cid:148)reskrivs att kommissionen p(cid:134) grundval av de meddelade anbuden och i enlighet med det f(cid:148)rfarande som f(cid:148)reskrivs i artikel 23 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92, kan besluta att fastst(cid:132)lla ett h(cid:148)gsta exportbidrag, varvid h(cid:132)nsyn tas till de kriterier som avses i artikel 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1501/95. I detta fall tilldelas kontraktet den eller de anbudsgivare vars anbud (cid:132)r p(cid:134) samma niv(cid:134) eller l(cid:132)gre (cid:132)n det h(cid:148)gsta bidraget, samt den eller de anbudsgivare vars anbud avser en exportav- gift. Till(cid:132)mpningen av ovann(cid:132)mnda kriterier p(cid:134) det nuvarande marknadsl(cid:132)get f(cid:148)r ifr(cid:134)gavarande spannm(cid:134)l medf(cid:148)r att det h(cid:148)gsta exportbidraget fastst(cid:132)lls till det belopp som anges i artikel 1. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r spannm(cid:134)l. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 F(cid:148)r de anbud som meddelats fr(cid:134)n och med den 19 till och med den 25 februari 1999 inom ramen f(cid:148)r den anbudsinfordran som avses i f(cid:148)rordning (EG) nr 1079/98 (cid:132)r det h(cid:148)gsta exportbidraget f(cid:148)r vete fastst(cid:132)llt till 38,00 EUR/t. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 26 februari 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 25 februari 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 126, 24. 5. 1996, s. 37. (3) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 7. (4) EGT L 313, 21. 11. 1998, s. 16. (5) EGT L 154, 28. 5. 1998, s. 24. (6) EGT L 258, 22. 9. 1998, s. 8


title: Kommissionens förordning (EG) nr 408/1999 av den 25 februari 1999 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris

eurovoc_concepts:
cereal product
export refund
rice

text: 26. 2. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 50/3 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 408/1999 av den 25 februari 1999 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING som det bör tas hänsyn till då exportbidraget för dessa produkter beräknas. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av ändrad genom marknaden för kommissionens förordning (EG) nr 923/96 (2), särskilt artikel 13. 3 i denna, spannmål (1), senast med beaktande av rådets förordning (EG) nr 3072/95 av den 22 december 1995 om den gemensamma organisa- tionen av marknaden för ris (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2072/98 (4), särskilt artikel 13. 3 i denna, och med beaktande av följande: Artikel 13 i förordning (EEG) nr 1766/92 och artikel 13 i skillnaden förordning (EG) nr 3072/95 fastställer att mellan noteringarna eller priserna på världsmarknaden för de produkter som anges i artikel 1 i de förordningarna och priserna för de produkterna inom gemenskapen kan täckas av ett exportbidrag. Artikel 13 i förordning (EG) nr 3072/95 föreskriver att då exportbidragen fastställs måste hänsyn tas till den rådande situationen och den förväntade utvecklingen vad avser priser för och tillgängliga kvantiteter av spannmål, ris, brutet ris och spannmålsprodukter på gemenskapens marknad å ena sidan och priser för spannmål, ris, brutet ris och spannmålsprodukter på världsmarknaden å andra sidan. Samma artiklar föreskriver att det också är viktigt att säkerställa jämvikten hos och den naturliga utveck- lingen av priserna och handeln på marknaderna för spannmål och ris och dessutom att ta hänsyn till den planerade exportens ekonomiska aspekt, och behovet av att undvika störningar på gemenskapens marknad. Artikel 4 i kommissionens förordning (EG) nr 1518/95 (5), ändrad genom förordning (EG) nr 2993/95 (6), om import- och exportsystemet för bearbetade produkter baserade på spannmål respektive ris definierar de särskilda kriterier (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 126, 24. 5. 1996, s. 37. (3) EGT L 329, 30. 12. 1995, s. 18. (4) EGT L 265, 30. 9. 1998, s. 4. (5) EGT L 147, 30. 6. 1995, s. 55. (6) EGT L 312, 23. 12. 1995, s. 25. Det exportbidrag som beviljas för vissa bearbetade produkter bör graderas på grundval av innehållet av aska, råfibrer, skal, proteiner, fett och stärkelse i varje enskild berörd produkt, eftersom detta innehåll är en särskilt god indikator på den kvantitet basprodukter som faktiskt ingår i den bearbetade produkten. Det finns för närvarande inget behov av att, på grundval av den ekonomiska aspekten av en eventuell export och särskilt produkternas natur och ursprung, fastställa ett exportbidrag för maniok, andra tropiska rötter och knölar eller finmalet mjöl erhållna av dessa. För vissa bearbetade produkter av spannmål är det, på grund av gemenskapens obetydliga deltagande i världshandeln, för närvarande onödigt att fastställa ett exportbidrag. Förhållandena på världsmarknaden, eller de särskilda krav som vissa marknader ställer, kan göra det nödvändigt att variera exportbidraget för vissa produkter i enlighet med destination. Exportbidraget måste fastställas en gång per månad. Det kan ändras under den mellanliggande perioden. Vissa bearbetade produkter av majs får undergå en värme- behandling efter exportbidrag som inte motsvarar produktens kvalitet kanske betalas ut. Det bör därför specificeras att för dessa produkter, som innehåller förgelatinerad stärkelse, bör inget exportbidrag betalas ut. vilken ett De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är förenliga med yttrandet från Förvaltningskommittén för spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Exportbidragen för de produkter som anges i artikel 1. 1 d i förordning (EEG) nr 1766/92 och i artikel 1. 1 c i förord- ning (EG) nr 3072/95 fastställs så som det anges i bilagan till den här förordningen, om inte annat följer av förord- ning (EG) nr 1518/95. L 50/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 2. 1999 Denna förordning träder i kraft den 26 februari 1999. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 25 februari 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen till kommissionens förordning av den 25 februari 1999 om fastställande av exportbidragen för bearbetade produkter av spannmål och ris BILAGA Produktnummer Bidragsbelopp Produktnummer Bidragsbelopp (EUR/ton) (EUR/ton) 1102 20 10 9200 (1) 1102 20 10 9400 (1) 1102 20 90 9200 (1) 1102 90 10 9100 1102 90 10 9900 1102 90 30 9100 1103 12 00 9100 1103 13 10 9100 (1) 1103 13 10 9300 (1) 1103 13 10 9500 (1) 1103 13 90 9100 (1) 1103 19 10 9000 1103 19 30 9100 1103 21 00 9000 1103 29 20 9000 1104 11 90 9100 1104 12 90 9100 1104 12 90 9300 1104 19 10 9000 1104 19 50 9110 1104 19 50 9130 1104 21 10 9100 1104 21 30 9100 1104 21 50 9100 1104 21 50 9300 1104 22 20 9100 1104 22 30 9100 70,01 60,01 60,01 66,86 45,46 98,32 98,32 90,02 70,01 60,01 60,01 49,69 69,08 37,23 45,46 66,86 109,24 87,39 37,23 80,02 65,01 66,86 66,86 89,14 71,31 87,39 92,85 1104 23 10 9100 1104 23 10 9300 1104 29 11 9000 1104 29 51 9000 1104 29 55 9000 1104 30 10 9000 1104 30 90 9000 1107 10 11 9000 1107 10 91 9000 1108 11 00 9200 1108 11 00 9300 1108 12 00 9200 1108 12 00 9300 1108 13 00 9200 1108 13 00 9300 1108 19 10 9200 1108 19 10 9300 1109 00 00 9100 1702 30 51 9000 (2) 1702 30 59 9000 (2) 1702 30 91 9000 1702 30 99 9000 1702 40 90 9000 1702 90 50 9100 1702 90 50 9900 1702 90 75 9000 1702 90 79 9000 2106 90 55 9000 75,02 57,51 37,23 36,50 36,50 9,13 12,50 64,97 79,33 73,00 73,00 80,02 80,02 80,02 80,02 34,96 34,96 0,00 97,46 74,61 97,46 74,61 74,61 97,46 74,61 102,13 70,88 74,61 (1) Inget exportbidrag skall beviljas för produkter som har undergått en värmebehandling som har lett till att stärkelsen förgelatinerats. (2) Exportbidrag beviljas i enlighet med den ändrade rådets förordningen (EEG) nr 2730/75 (EGT L 281, 1. 11. 1975, s. 20). Obs: Produktnumren och fotnoterna definieras i kommissionens ändrade förordning (EEG) nr 3846/87 (EGT L 366, 24. 12. 1987, s. 1)


title: Legislative Entschließung mit der Stellungnahme des Europäischen Parlaments zu dem Vorschlag für einen Beschluß des Europäischen Parlaments und des Rates über die Änderung des Grundbeschlusses über das Programm Sokrates zwecks Beteiligung der Türkei (KOM(96)0199 C4-0293/96 96/0130(COD)) (Verfahren der Mitentscheidung: erste Lesung)


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE's)"

eurovoc_concepts:
European Economic and Social Committee
approximation of laws
business management
financial legislation
investment company
securities

text: C 116/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het „Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (ICBE’s)”(1) (1999/C 116/11) De Raad heeft op 26 oktober 1998 besloten, overeenkomstig artikel 198 van het EG-Verdrag het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over het voornoemde voorstel. De Afdeling „Interne markt, productie en consumptie”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 11 februari 1999 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Levitt. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 361e zitting (vergadering van 25 februari 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 60 stemmen vo´ o´ r en vier stemmen tegen is goedgekeurd. 1. Inleiding Bij Richtlijn 85/611/EEG(2) inzake instellingen voor 1. 1. collectieve belegging in effecten (ICBE’s) werd „één enkele vergunning” voor deze instellingen ingevoerd (d. w. z. dat toelating in één lid-staat volstaat om producten op de gehele interne markt te mogen verhandelen). Anders dan in de periode vo´ o´ r 1985, het jaar waarin de richtlijn werd goed- gekeurd, bestaat dit type instellingen nu in alle lid-staten. Het werkingsgebied van de richtlijn is echter beperkt, omdat de faciliteit van een enkele vergunning slechts van toepassing is op beleggingen in effecten (voornamelijk aandelen en obli- gaties) die op een beurs of een soortgelijke gereguleerde markt worden verhandeld. De Commissie stelt voor, de grondbeginselen van de 1. 1. 1. ICBE-richtlijn te handhaven, maar het toepassingsgebied uit te breiden. Deze grondbeginselen zijn zekerheid voor de belegger, transparantie, kwaliteit van activa en passende regelgeving. Weliswaar kan daarmee niet worden gegarandeerd dat indi- viduele beleggers nooit verlies zullen lijden, maar zij kunnen er wel op rekenen dat ICBE’s deugdelijke basisnormen naleven en aan adequate regels zijn onderworpen. 1. 1. 2. Nadat de op voorstellen uit de jaren ’70 stoelende oorspronkelijke richtlijn in 1985 werd goedgekeurd, zijn de markten sterk in beweging geweest. De situatie op de respectie- ve financiële markten heeft zich gewijzigd, de lid-staten zijn de richtlijn op onderling uiteenlopende wijze gaan toepassen, en het grote belang van de interne markt voor financiële diensten blijkt wel uit de doelstellingen en het wetgevingswerk van de EU, waarbij een aantal grondbeginselen en concepten dient te worden verduidelijkt. Daarom moet de richtlijn van 1985 in een aantal opzichten worden geactualiseerd. 1. 2. De Commissie denkt dat het voorgestelde wetgevings- kader individuele beleggers een hoog beschermingsniveau zal bieden dank zij de voorgestelde normen voor zowel ICBE-producten als -beheer. Wat de producten betreft, strekken de voorstellen ertoe dat de inleg van de beleggers in voldoende solide activa wordt belegd en dat de voorschriften voor risicospreiding worden nageleefd. Aangaande het beheer stelt zij strikte regels voor inzake markttoegang, portefeuillebeheer en toezicht. De Commissie wil twee richtlijnen wijzigen(3). Dit 1. 3. advies gaat over de voorstellen betreffende het product, d. w. z. het fonds. Het strekt tot uitbreiding van het assortiment financiële activa waarin collectieve beleggingsfondsen die van de enkelvoudige vergunning profiteren, mogen beleggen. In de toekomst zouden ICBE’s niet meer uitsluitend in ter beurze genoteerde aandelen en obligaties mogen beleggen, maar ook in bankdeposito’s (cash funds), geldmarktinstrumenten (geldmarktfondsen), „gestandaardiseerde financiële futures en opties die op gereglementeerde markten worden verhandeld”, alsook in „rechten van deelneming in andere instellingen voor collectieve belegging van het open-end-type”. Volgens de voorstellen inzake risicospreiding mogen ook nieuwe beheers- technieken worden gebruikt die reeds op brede schaal en met succes worden toegepast. Het gaat daarbij o. a. om technieken die zijn gebaseerd op beleggingen in aandelen van verschillende emittenten waarbij dezelfde weging wordt toegepast als op het pakket waarop een bepaalde aandelenindex is gebaseerd. De andere voorstellen(4) betreffen de financiële tussen- 1. 4. personen die ICBE’s mogen beheren, en vormen onderwerp van een afzonderlijk advies(5). De voorstellen aangaande de beleggingsinstellingen 1. 5. waren gepland in het actieplan voor de interne markt en maken deel uit van de maatregelen waarmee het functioneren van de interne markt voor financiële diensten moet worden verbeterd, overeenkomstig het verzoek dat de Europese Raad daartoe op 15 en 16 juni in Cardiff deed. Het Comité concludeerde in zijn advies(6) over het 1. 6. oorspronkelijke ICBE-voorstel van 1976 het volgende: „. het onderhavige richtlijnvoorstel kan worden beschouwd als een (1) PB C 280 van 9. 9. 1998, blz. 6. (2) PB L 375 van 31. 12. 1985, blz. 3. (3) COM(1998) 449 def. en COM(1998) 451 def. (4) COM(1998) 451 def. (5) PB C 101 van 12. 4. 1999. (6) PB C 75 van 26. 3. 1977, blz. 10. 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/45 stap vooruit. , maar het betreurt dat dit richtlijnvoorstel niet volledig beantwoordt aan de. genoemde doelstellingen: verbetering van de concurrentieverhoudingen, gelijktrekking in de mate van het mogelijke van de aan deze instellingen opgelegde verplichtingen, opheffing van de beperkingen van het vrije verkeer van bewijzen van deelgerechtigdheid en totstandbrenging van een grotere onderlinge vervlechting van de kapitaalmarkten. ” 1. 7. Deze doelstellingen gelden nog steeds en onderhavig voorstel strekt er dan ook toe, de verwezenlijking ervan dichterbij te brengen. 2. Samenvatting van het Commissiedocument 2. 1. Algemeen overzicht De Commissie wil obstakels voor grensoverschrijdende trans- acties van ICBE’s elimineren door middel van: 2. 1. 1. uitbreiding van de vrije grensoverschrijdende handel binnen de EU door ICBE’s tot andere financiële activa dan effecten, d. w. z. deelnemingen in andere ICBE’s, alsook geld- marktinstrumenten, bankdeposito’s, en gestandaardiseerde op- ties en futures; 2. 1. 2. bijstellingen in het licht van nieuwe technieken voor portefeuillebeheer: de Commissie wil het mogelijk maken dat gewerkt wordt met „tracker”-fondsen, waarbij aandelen worden aangehouden die de onderliggende waarde van een aandelenindex vertegenwoordigen, waardoor het plafond van 10 % beleggingen in effecten van één emittent kan worden opgetrokken tot 35 %; doel hiervan is, de voorschriften inzake risicospreiding te versoepelen; en 2. 1. 3. opheffing van onzekerheden omtrent de definitie van „effecten” door geldmarktinstrumenten expliciet daarin op te nemen. Tevens is het de bedoeling dat er maatregelen komen 2. 1. 4. voor minimum-risicocontrole aangaande transacties die ICBE’s volgens nationale voorschriften met het oog op „een goed portefeuillebeheer” mogen verrichten, met name transacties in financiële derivaten als OTC’s en effectenleningstransacties waarbij de instelling als crediteur optreedt. 2. 1. 5. Voorts wordt expliciet voorgeschreven dat doch- terondernemingen van een ICBE in de regel hun statutaire zetel in een lid-staat dienen te hebben. 2. 1. 6. Daarnaast wordt het bij de oorspronkelijke richtlijn ingevoerde „Contactcomité” bevoegd gemaakt om in het kader van de comitologieprocedure technische aanpassingen in de richtlijn aan te brengen. 2. 1. 7. Het voorstel biedt beleggers meer transparantie in de vorm van bijkomende informatie over onder meer de reconstructie van aandelenindexen en beleggingen in financiële derivaten. 2. 2. Specifieke wijzigingen (zie ook de bijlage) 2. 2. 1. Bij wijziging 1, betreffende artikel 1, lid 2, wordt de lijst van financiële activa waarin een ICBE mag beleggen, uitgebreid. 2. 2. 2. Wijziging 2, toevoeging van een nieuw lid 8 aan artikel 1, strekt ertoe om duidelijk te maken dat verschillende soorten instrumenten onder de definitie van „effecten” kunnen vallen, alsook om voor een uniforme benadering van dit concept in de lid-staten te zorgen; ook „geldmarktinstrumen- ten” worden als „effecten” beschouwd. 2. 2. 3. Krachtens wijziging 3, houdende uitbreiding van artikel 19, lid 1, mogen ICBE’s ook beleggen in een aantal met name genoemde liquide financiële activa die geen ter beurze genoteerde effecten zijn. Het gaat hierbij om rechten van deelneming in andere ICBE’s, bankdeposito’s, financiële futures en opties die op een gereglementeerde markt worden verhan- deld, alsmede niet ter beurze genoteerde maar door betrouw- bare emittenten uitgegeven geldmarktinstrumenten. 2. 2. 4. Wijzigingen 4 en 5 behelzen schrapping van arti- kel 19, lid 2, onder b, artikel 19, lid 3, alsook artikel 20, en vloeien voort uit de uitbreiding van de definitie van „effecten” tot geldmarktinstrumenten. 2. 2. 5. Wijziging 6 strekt tot nadere specifiëring van arti- kel 21, waarin het ICBE’s wordt toegestaan „technieken en instrumenten met het oog op een goed portefeuillebeheer te bezigen”, maar waarin niet wordt aangegeven welke soorten daartoe mogen worden gebruikt. Gegeven de nieuwe technie- ken voor portefeuillebeheer en risicodekking die na de vaststel- ling van de richtlijn in 1985 zijn ontwikkeld, wordt met deze wijziging verduidelijkt dat ICBE’s transacties in allerlei derivaten mogen verrichten, met inbegrip van OTC’s, en ook als crediteur bij effectenleningstransacties mogen optreden. Deze transacties dienen echter te voldoen aan specifieke voorwaarden die bedoeld zijn om risico’s uit te schakelen of tot een aanvaardbaar niveau te beperken. 2. 2. 6. Middels wijziging 7, invoeging van een nieuw arti- kel 22 bis, wordt reconstructie van aandelenindexen toege- staan. Krachtens het huidige artikel 22 mag een ICBE maximaal 10 % van de waarde van haar eigen activa in effecten van één en dezelfde emittent beleggen. Een beheerstechniek die tegenwoordig vaak wordt toegepast door ICBE’s die overwe- gend in aandelen beleggen, komt neer op het „reconstrueren” van de samenstelling van bepaalde aandelenindexen die, volgens de Commissie, een nuttig referentiepunt voor dergelij- ke beleggingen vormen. Doel van de wijziging is, flexibelere eisen in te voeren voor de spreiding van risico’s bij beleggingen in dezelfde aandelen als die waarop de in aanmerking komende aandelenindexen zijn gebaseerd, hetgeen de reconstructie van deze indexen moet vergemakkelijken. Wil de ICBE de samenstelling van een bepaalde aandelenindex reconstrueren, dan wordt bovengenoemd maximum van 10 tot 35 % verhoogd. C 116/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 2. 2. 7. Wijziging 8 strekt tot invoeging van een nieuw artikel 24. Momenteel mag een ICBE niet meer dan 5 % van de waarde van haar eigen activa beleggen in rechten van deel- neming in andere ICBE’s. Deze limiet wordt door lid-staten en beleggingsmaatschappijen onnodig restrictief geacht. De Commissie wil het plafond derhalve tot 35 % verhogen, mits een instelling in minstens vijf andere ICBE’s belegt, zodat het risico wordt gespreid. 2. 2. 8. Wijziging 9 tot invoeging van een nieuw arti- kel 24 bis is bedoeld om beleggen in bankdeposito’s te vergemakkelijken. Voorts wordt voorgesteld, een nieuw artikel 24 ter in te voegen. Momenteel mogen ICBE’s uitsluitend met het oog op „goed portefeuillebeheer” in derivaten beleggen. De Commissie stelt nu voor om het ICBE’s in het kader van hun algemene beleggingsbeleid toe te staan, dat ook te doen in gestandaardiseerde financiële futures en opties die worden verhandeld op gereglementeerde markten. 2. 2. 9. Met de wijzigingen 10 en 11 wordt artikel 25, lid 2, dusdanig aangepast dat ICBE’s voortaan tot 10 % van hun activa in geldmarktinstrumenten van een en dezelfde emittent mogen beleggen. 2. 2. 10. Doel van wijziging 12, invoeging van een nieuw artikel 25, lid 3, onder e), is duidelijk voor te schrijven dat dochterondernemingen van een beheermaatschappij in de regel hun statutaire zetel in een lid-staat moeten hebben. Reden hiervoor is dat dochters als onderdeel van de organi- satiestructuur van de maatschappij worden beschouwd en dat deze structuur zich omwille van efficiënt toezicht volledig in de EU moet bevinden. In het nieuwe artikel 25, lid 3, onder d) worden de uitzonderingsgevallen aangegeven waarin ICBE’s dochters in derde landen mogen hebben. De wijzigingen 13, 14 en 15, aangaande artikel 26, 2. 2. 11. lid 1, tweede alinea, artikel 41, lid 2 en artikel 42, zijn technische gevolgen van de uitbreiding van de beleggingsmoge- lijkheden voor ICBE’s. 2. 2. 12. Ten slotte strekt wijziging 16, invoeging van een nieuw artikel 53 bis, ertoe, het bij artikel 53 van de oorspronke- lijke richtlijn ingestelde ICBE-Contactcomité comitologie- bevoegdheden te geven. Deze zullen het in de toekomst gemakkelijker maken, de nodige technische wijzigingen in de richtlijn aan te brengen. Zoals hieronder zal worden aangegeven, moet het in een aantal opzichten worden verduidelijkt of 2. 3. voorstel bijgesteld. 3. Bijzondere opmerkingen 3. 1. De in paragraaf 2 samengevatte wijzigingen stemmen tot tevredenheid. Onder strikte voorwaarden wordt het aantal soorten financiële activa waarin ICBE’s mogen beleggen, uitgebreid. 3. 2. Geldmarktinstrumenten (wijzigingen 2 en 3) lid 1, onder i) lid 8 onder b), en 19, De benadering die de Commissie in de voorgestelde 3. 2. 1. artikelen 1, ten aanzien van geldmarktinstrumenten kiest, is verwarrend. In eerstgenoemde bepaling is sprake van andere geldmarktinstru- menten dan de categorieën die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeld en worden bedoeld in artikel 1, lid 8, onder b, waarbij de Commissie in het midden laat of het moet gaan om instrumenten die alleen op gereglementeerde markten worden verhandeld. Is het haar bedoeling, ook beleggingen in op andere markten verhandelde instrumenten toe te staan, dan moet de passage „geldmarktinstrumenten die niet op een gereglementeerde markt worden verhandeld” [artikel 19, lid 1, onder i] worden vervangen door „andere geldmarktinstrumen- ten dan de categorieën die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeld en worden bedoeld in artikel 1, lid 8, onder b”. 3. 2. 2. Artikel 19, lid 1, onder i, tweede gedachtestreepje, moet als volgt worden gewijzigd: „worden uitgegeven door ondernemingen waarvan effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs zijn toegelaten of worden verhandeld op een andere gereglementeerde, regelmatig functionerende, erkende en open markt. ” 3. 3. Rechten van deelneming in andere ICBE’s (wijzigingen 3 en 8: invoeging van punt e) in artikel 19, lid 1) Het verdient bijval dat beleggingsinstellingen voort- 3. 3. 1. aan ook in andere ICBE’s mogen deelnemen. Op die manier kunnen de instellingen veel efficiënter een evenwichtige en gediversifieerde portefeuille samenstellen dan via oprichting van een nieuw, volledig separaat fonds voor directe beleggin- gen in aandelen en obligaties. 3. 3. 2. Momenteel mag een ICBE maximaal 5 % van de waarde van haar eigen activa in rechten van deelneming in andere ICBE’s beleggen. De Commissie acht dit plafond terecht te laag en de vraag luidt nu tot welk niveau dit moet worden opgetrokken. Enerzijds moeten beleggers worden beschermd door adequate toezichtsvoorschriften betreffende risicosprei- ding. Anders gezegd, voorkomen dient te worden dat een instelling overmatig belegt in slechts één of een beperkt aantal andere ICBE’s. Anderzijds is het zeer wel mogelijk dat een ICBE waarin andere instellingen deelnemen zelf een zeer gediversifieerde portefeuille aanhoudt. In het eerste geval is een deelnemingslimiet op haar plaats, terwijl deze in het tweede geval zeker niet laag hoeft te worden vastgesteld. Zo bestaat ongeveer de helft van het wereldwijd in omloop zijnde waardepapier uit VS-effecten. Het is dan ook verdedigbaar dat een instelling die zich uitsluitend bezighoudt met het beheer van een zeer gediversifieerde portefeuille aan VS-papier 50 % van de activa van een andere ICBE mag vertegenwoordigen. In deze redenering zou de deelnemingslimiet van 35 % dus te laag zijn. Een vertienvoudiging van het huidige 5 %-plafond is echter nogal radicaal. Daarom lijkt de tussenweg van de Commissie (35 %) al met al redelijk en het Comité vindt dan ook dat haar voorstel moet worden goedgekeurd. 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/47 3. 3. 3. Ten slotte merkt het Comité op dat geen enkele bepaling is voorzien waarin afwijkingen worden toegestaan op het maximumpercentage van de passiva van iedere ICBE dat in handen mag zijn van een daarin deelnemende andere ICBE: dit percentage blijft 10 %. Het Comité pleit ervoor dit op te trekken tot 35 %, omdat de 10 %-regel in de praktijk zeer lastig te hanteren is. Het is moeilijk om zich te houden aan een ratio waarvan de noemer iedere dag anders is omdat het om de activa van een andere ICBE gaat. In geval van beleggingen van een ICBE in andere ICBE’s doet dit probleem zich vanzelfsprekend nog sterker gevoelen. Voor rechtstreekse beleggingen door een rechtspersoon of een natuurlijke persoon is daarentegen geen enkele ratio van dit type voorzien. moeten worden door effecten van dezelfde categorie als die van de onderliggende waarde (aandelentransacties moeten b. v. gedekt worden door aandelen). Volgens het Comité worden door deze verplichting alle andere transacties dan dekkings- transacties onmogelijk gemaakt. Zij lijkt derhalve onnodig restrictief en zou geschrapt moeten worden. De onderliggende portefeuille en het derivatenrisico hoeven niet volledig con- gruent te zijn. Zou dat wel het geval zijn, dan kunnen ICBE’s risico’s immers niet met behulp van derivaten afdekken. Zij moeten dan namelijk identieke tegengestelde posities in derivaten en onderliggende zekerheden innemen. Volledige correlatie tussen de onderliggende portefeuille en het derivaten- risico is onnodig. Waar het namelijk op aankomt, is dat de instelling altijd aan haar verplichtingen kan voldoen. 3. 4. Inconsistente behandeling van derivaten (wijzigingen 6 en 9: invoeging van artikel 21, lid 3 en artikel 24 ter) Het voorgestelde artikel 21, lid 3, waarin het alle 3. 4. 1. ICBE’s wordt toegestaan, om redenen van goed portefeuillebe- heer ook in OTC’s te beleggen, verdient in beginsel goedkeu- ring. De in ieder geval in sommige lid-staten bestaande situatie wordt hierdoor niet aangetast. Het nieuwe artikel 24 ter geeft de ICBE’s evenwel niet de mogelijkheid, OTC’s te gebruiken in verband met gespecialiseerde financiële futures en opties. Daartoe zijn uitsluitend „gestandaardiseerde” contracten toege- staan. De activiteiten van ICBE’s in landen waar de derivaten- handel minder ontwikkeld is, kunnen daardoor op ongewettig- de wijze worden ingeperkt. De Commissie geeft niet aan waarom zij dit onder- 3. 4. 2. scheid maakt. Weliswaar is het aan OTC’s klevende tegenpar- tijrisico afwezig bij gestandaardiseerde contracten die op de beurs worden verhandeld, maar dat is nog geen reden om eenvoudigweg een verbod uit te vaardigen. Er moet juist op worden toegezien dat het tegenpartijrisico in de hand wordt gehouden. ICBE’s zouden uitsluitend transacties in OTC’s mogen 3. 4. 6. verrichten met door de bevoegde autoriteiten erkende „gekwa- lificeerde instellingen” als tegenpartij en daarbij dienen de activa volgens hetzelfde tijdsinterval als het fonds te kunnen worden gewaardeerd. Voorts moeten de instellingen de deri- vaten op ieder moment tegen de vastgestelde prijs kunnen verkopen of verrekenen (zie ook par. 3. 4. 3) en mag het tegenpartijrisico een ICBE niet meer dan 10 % van de waarde van haar eigen activa bedragen. 3. 4. 7. De duidelijkheid is ermee gediend om alle bepalingen betreffende het gebruik van derivaten door ICBE’s in een enkel artikel samen te voegen. Voorts dient ook artikel 21 te worden gewijzigd, zodat de instellingen de op hun toegestane activa gebaseerde derivaten kunnen gebruiken. Zij moeten de moge- lijkheid behouden om wisselkoersrisico’s middels hun valuta- derivaten af te dekken. 3. 5. Effectenleningstransacties (wijziging 6: invoeging van ar- tikel 21, lid 4) De bevoegde autoriteiten moeten voorschrijven dat 3. 4. 3. binnen passende limieten voor voldoende kwaliteit en sprei- ding van de tegenpartijen wordt gezorgd. Daarbij moeten het toezicht en de prijzen adequaat zijn: de posities dienen met hetzelfde tijdsinterval als de fondsen te worden geherwaardeerd en de instellingen moeten hun risico afdoende in de gaten houden (zie ook paragraaf 3. 4. 6). Effectenleningstransacties kunnen niet alleen met 3. 5. 1. behulp van cash of effecten, maar ook door borgstelling worden afgedekt. In artikel 21, lid 4, onder b) (eerste regel) moet in de Engelse versie daarom na de zinsnede „appropriate collateral” de passage „or other appropriate security” worden ingevoegd. De Nederlandse versie behoeft geen wijziging. Derivaten kunnen worden gebruikt om risico’s te 3. 4. 4. reduceren en te beheersen. Artikel 24 ter schijnt evenwel geschreven te zijn vanuit het gezichtspunt dat derivaten uitsluitend risicoverhogend werken. 3. 4. 5. Dekkingsverplichtingen met betrekking tot derivaten (artikel 24 ter, lid 1). De Commissie stelt voor dat een positie in derivaten door andere activa dient te worden gedekt om te voorkomen dat het gebruik van derivaten in grote ongedekte posities resulteert. In de negende considerans van het richtlijn- voorstel stelt de Commissie dat derivatentransacties afgedekt 3. 5. 2. De Commissie stelt op goede gronden voor dat de zekerheid aan een derde partij moet worden toevertrouwd wanneer een ICBE effecten aan haar bewaarder leent. De transactie kan echter ook op een andere manier worden afgedekt, bijvoorbeeld door gebruik te maken van gescheiden rekeningen. Het voorstel moet dan ook worden bijgesteld, zodat ICBE’s effecten aan hun bewaarders kunnen lenen, mits zij alle noodzakelijke maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het vermogen van de bewaarder en de ten gunste van de ICBE gevormde zekerheid volstrekt gescheiden zijn en blijven. Op zijn minst moet de zekerheid worden geconsigneerd op een borgrekening die op naam van de ICBE in de boeken van de bewaarder wordt geopend. C 116/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 3. 6. Koppeling aan aandelenindices — „Tracker”-fondsen (wij- ziging 7: invoeging van een nieuw artikel 22 bis) de Europese index. De voorgestelde verhoging is dus een goede zaak, maar het belang van de kwestie lijkt op termijn af te nemen. 3. 6. 1. Wil een ICBE in een emittent beleggen die goed is voor meer dan 10 % van een nationale aandelenmarkt, dan kan zij door de huidige regeling erin worden belemmerd, haar portefeuille op een aandelenindex te baseren. Een instelling mag immers slechts maximaal 10 % van de waarde van haar eigen activa in effecten van een en dezelfde emittent beleggen. De Commissie stelt voor deze limiet tot 35 % op te 3. 6. 2. trekken, mits de index door de bevoegde autoriteiten wordt goedgekeurd. Dit hogere plafond geldt echter uitsluitend wanneer een ICBE beoogt „de samenstelling van een bepaalde aandelenindex te reconstrueren”. Volledige koppeling aan een index zou echter wel eens een dure methode kunnen blijken om de economische effecten van een index te reproduceren. Dit geldt met name voor kleinere instellingen, waar statistische modelleringstechnieken en derivaten worden gebruikt om te trachten, hetzelfde rendement te behalen. 3. 6. 3. Daarom moet de volgende zinsnede uit artikel 22 bis, lid 1: „. wanneer het beleggingsbeleid van de ICBE er overeenkomstig het fondsreglement of de statuten op gericht is de samenstelling van een bepaalde aandelenindex te recon- strueren” vervangen worden door „wanneer uit het fondsregle- ment of de statuten blijkt dat met het beheer beoogd wordt, de ontwikkeling van een nauwkeurig omschreven index van financiële instrumenten te volgen. ” Het Comité vindt dat de voorgestelde tekst te streng is geformuleerd en geen ruimte laat voor producten met een „boosting performance”. 3. 6. 4. Het voorstel om het plafond uitsluitend in geval van koppeling aan een aandelenindex tot 35 % op te trekken, werpt de vraag op of dit wel verantwoord is en niet in onbedoelde distorsies resulteert. 3. 6. 5. Weliswaar is 10 % te laag, maar 35 % is te hoog. ICBE’s willen ook kleine beleggers laten profiteren van de voordelen van diversificatie die normaal uitsluitend voor beleggers met grote portefeuilles zijn weggelegd. Een 20 %- limiet moet volstaan om alle belangrijke indicatoren mee te wegen. Deze limiet dient te worden aangevuld met een globaal plafond van 50 % van de totale activa van het fonds, die bestaan uit beleggingen in individuele maatschappijen die ieder meer dan 10 % van de activa van het fonds bedragen. Opgemerkt moet worden dat het voorstel om de limiet voor beleggingen in een en hetzelfde fonds te verhogen, wordt ingegeven door het feit dat in sommige lid-staten een bepaalde instelling meer dan 10 % van de aandelenmarkt kan vertegen- woordigen (m. a. w. goed is voor meer dan 10 % van de aandelen in de index). Als gevolg van de invoering van de euro zullen de nationale aandelenindexen echter aan belang inboeten en zullen EU-wijde indices zwaarder gaan wegen. Beleggers verleggen bij hun portefeuillebeheer hun belangstel- ling immers van landen naar sectoren en grote internationale bedrijven. Een aantal Europese aandelen- en obligatie-indices zijn reeds ontwikkeld om op deze tendens en de behoeften van beleggers in te spelen. Op die manier is het gewicht van een groot internationaal bedrijf, dat goed is voor 10 % van de aandelenindex in zijn land van oorsprong, substantieel lager in 3. 6. 6. Het voorstel om de hogere limiet uitsluitend te laten gelden voor „tracker”-fondsen, kan de mededinging onbedoeld scheeftrekken ten nadele van fondsen die hoger mikken dan het indexresultaat. Dit laatste is alleen mogelijk via handel in grote pakketten van bepaalde aandelen. Is een ICBE dan aan het 10 %-plafond gebonden, dan kan deze in bepaalde situaties niet eens een neutrale wegingsfactor op een bepaalde emittent in diens aandelen toepassen, handelen. Worden de regels voor diversificatie versoepeld, dan moeten alle instellingen daarvan kunnen profiteren. laat staan op grote schaal 3. 6. 7. van artikel 22 bis, lid 2, vallen. Tracker-fondsen moeten buiten het werkingsgebied 3. 7. Bankdeposito’s (wijziging 9: invoering van artikel 24 bis) Het Comité schaart zich achter het voorstel om 3. 7. 1. ICBE’s voortaan ook de mogelijkheid te geven om in bankdepo- sito’s te beleggen. De desbetreffende voorschriften dienen wel pertinent en proportioneel te zijn. Daartoe moeten de voorstellen worden bijgesteld. Krachtens artikel 24 bis, 3. 7. 2. lid 1, mag uitsluitend worden belegd in deposito’s bij kredietinstellingen die over „voldoende financiële waarborgen en vakbekwaamheid be- schikken”. De EU-kredietinstellingen zijn van EU-wege onder- worpen aan vergunningsvoorwaarden, alsook aan bepalingen inzake kapitaalvereisten en risicospreiding. Deze stroken met internationaal overeengekomen normen die in het algemeen voor alle internationaal actieve banken gelden. Onduidelijk is in hoeverre de Commissie met haar voorstel verder dan deze normen wil gaan. Bovendien suggereert de toepassing van de 10 %-limiet dat beleggingen in bankdeposito’s evenzo risicovol als beleggingen in aandelen en obligaties zouden zijn. Dat is echter niet het geval en daarom lijkt een limiet van 30 % ruim voldoende tegen de achtergrond van het vergaande bedrijfseconomische toezicht waaraan EU- en andere banken die aan internationale normen voldoen, zijn onderworpen. 3. 7. 3. Krachtens artikel 24 bis, lid 3, is een ICBE verplicht, de aandacht erop te vestigen dat zij in bankdeposito’s belegt. Weliswaar moeten beleggers duidelijk worden geïnformeerd over aard en risicoprofiel van de instelling, maar deze verplich- ting gaat te ver. In deze bepaling, die veel gemeen heeft met artikel 24 ter, lid 2, aangaande risicowaarschuwingen in verband met derivaten, worden bankdeposito’s behandeld alsof deze dezelfde risico’s met zich brengen als derivaten. 3. 7. 4. Ten slotte mag een ICBE krachtens artikel 24 bis, lid 4, niet beleggen in deposito’s bij een kredietinstelling die als haar bewaarder optreedt. Dit verbod is te absoluut en ook onnodig, mits adequate procedures bestaan voor voldoende diversificatie, onafhankelijke beleggingsanalyse en daadwerke- lijk autonome beleggingsbesluiten. 28. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 116/49 3. 7. 5. Het voorgestelde artikel 24 bis, lid 4, wijst tevens op een lacune in de bestaande regeling: limieten worden uitge- drukt als beleggingslimieten. Op die manier kunnen andere risicovormen ongedekt blijven. Een ICBE kan namelijk op een bepaald moment meerdere risico’s tegelijk lopen, bijvoorbeeld in verband met zowel beleggingen in bankdeposito’s als in effecten of obligaties, alsook een tegenpartijrisico dat uit een OTC-transactie voortvloeit. Daarom dienen de limieten in termen van het totale risico te worden uitgedrukt. 3. 8. Risicowaarschuwing in verband met beleggingen in financiële futures en opties (artikel 24 ter, lid 2) 3. 8. 1. De Commissie stelt het volgende voor: „In (. ) alle reclamemateriaal van de ICBE moet een opvallend geplaatste zin zijn opgenomen waarin de aandacht wordt gevestigd op het feit dat de ICBE (. ) beleggingen in financiële futures en opties verricht. In deze documenten wordt er eveneens voor gewaarschuwd dat in de rechten van deelneming van zulke ICBE’s alleen maar mag worden belegd door ervaren beleggers. ”. 3. 8. 2. Dergelijke waarschuwingen zijn stellig op hun plaats voor ICBE’s die in financiële futures en opties beleggen en daarbij doorgaans speculatieve posities innemen. Het is even- wel alleszins denkbaar dat met behulp van derivaten fondsen worden gecreëerd die zeer wel geschikt zijn voor onervaren beleggers en ten aanzien waarvan een dergelijke waarschuwing misleidend is. Bijvoorbeeld: — indexgekoppelde fondsen: met behulp van derivaten kan een index vaak goedkoper en efficiënter worden gerecon- strueerd dan via evenredige weging van alle componenten van een portefeuille; en — beschermde fondsen: derivaten worden gebruikt om het kapitaalverlies dat beleggers op aandelen kunnen leiden te beperken, of zelfs om te garanderen dat beleggers geen verlies leiden. 3. 8. 3. De in paragraaf 3. 8. 1 geciteerde formulering dient daarom te worden verfijnd. De huidige bewoordingen strijden met de bedoeling van de Commissie om indexkoppeling bredere ingang te doen vinden. Brussel, 25 februari 1999. 3. 9. Uitsluiting van dochterondernemingen in derde landen (Wij- ziging 12: artikel 25, lid 3, onder e) De Commissie stelt voor dat dochters van ICBE’s 3. 9. 1. omwille van „een juiste uitoefening van het toezicht” worden verplicht, hun statutaire zetel in een lid-staat te hebben. Op andere terreinen van de interne-marktwetgeving wordt deze lid-staten staan het redenering niet gevolgd, en een aantal ICBE’s wel toe, dochters in derde landen te hebben. Zijn de bevoegde autoriteiten van mening dat zij afdoende toezicht kunnen houden op de activiteiten van een dochteronder- neming in een derde land en worden de belangen van de beleggers niet bedreigd, dan bestaat er geen reden voor een dergelijk ongeclausuleerd verbod. Voorts kan het verbod negatief uitwerken, bijvoorbeeld omdat een ICBE ervan wordt weerhouden, te profiteren van verdragen ter voorkoming van dubbele belastingheffing tussen derde landen. 4. Conclusie Het Comité steunt het voorstel van de Commissie en 4. 1. verzoekt Raad en Parlement dit zo snel mogelijk goed te keuren. Een aantal punten verdient echter nader onderzoek, en het voorstel dient in sommige opzichten te worden bijgesteld. 4. 1. 1. specifiek op zijn bezorgdheid over: Ten slotte wijst het Comité de Commissie nogmaals — dubbelzinnigheden in het ontwerp betreffende geldmarkt- instrumenten (zie par. 3. 2); — de inconsistente behandeling van derivaten (par. 3. 4); — beperkingen voor effectenleningstransacties (par. 3. 5); — de koppeling aan aandelenindices/tracker-fondsen (par. 3. 6); — de inconsistente behandeling van tracker-fondsen en fond- sen die hoger mikken (par. 3. 6. 6); — beperkingen voor beleggingen in bankdeposito’s (par. 3. 7); — risicowaarschuwing in verband met beleggingen in finan- ciële futures en opties (par. 3. 8); en — uitsluiting van dochterondernemingen in derde landen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI C 116/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 28. 4. 1999 BIJLAGE bij het advies van het Economisch en Sociaal Comité Voorstellen van de Commissie tot wijziging van de Richtlijn van 1985. Artikel van Richtlijn 85/611/EEG Commissievoorstellen (COM(1998) 449 def. ) Strekking artikel 1, lid 2 zin toevoegen uitbreiding van de definitie van „ICBE’s” artikel 1 lid 8 toevoegen definitie van „effecten” en „geldmarktinstrumenten” artikel 19, lid 1 punten e) en i) toevoegen artikel 19, onder b) lid 2, schrappen artikel 19, lid 3 schrappen artikel 20 schrappen artikel 21 leden 3 en 4 toevoegen artikel 22 22 bis toevoegen artikel 24 wijzigen artikel 24 24 bis toevoegen artikel 24 artikel 24 ter toevoegen artikel 25, lid 2 streepje toevoegen uitbreiding beleggingsmogelijkheden voor ICBE’s met: e) rechten van deelneming in andere ICBE’s f) bankdeposito’s g) gestandaardiseerde financiële futures h) gestandaardiseerde opties i) geldmarktinstrumenten technisch gevolg van invoeging van artikel 19, onder i) lid 1, schrapping van de bestaande 10 %-limiet voor bepaalde activa technisch gevolg van invoering van artikel 19, onder i) lid 1, om redenen van goed portefeuillebeheer mag een ICBE transacties in financiële derivaten verrichten (3) en als crediteur bij effectenleningstransacties optreden (4) verhoging tot 35 % van de limiet voor beleggingen in aandelen van een en dezelfde emittent i. v. m. koppeling aan een aandelenindex schrapping van de limiet voor beleggingen in andere ICBE’s ten behoeve van beleggingen in bankdeposito’s (maximaal 10 % van de activa) ten behoeve van beleggingen in financiële futures en opties technisch gevolg van het gewijzigde artikel 19, onder i) lid 1, artikel 25, lid 2 tweede zin wijzigen technisch gevolg van het nieuwe artikel 19, lid 1, onder i) artikel 25, onder e) lid 3, zin wijzigen ter verduidelijking: dochters van beleggingsinstellingen dienen hun statutaire zetel in een lidstaat te hebben artikel 26, lid 1 tweede alinea wijzigen technisch gevolg van het nieuwe artikel 19, lid 1, onder i) artikel 41, lid 2 artikel 42 artikel 53 wijzigen wijzigen 53 bis toevoegen technisch gevolg van het nieuwe artikel 19, lid 1, onder i) technisch gevolg van het nieuwe artikel 19, lid 1, onder i) met het oog op de toekomstige richtlijn inzake technische wijzigingen en betreffende de toekomstige bevoegdheden van het ICBE-contactcomité in het kader van de commi- tologieprocedure


title: Legislative resolution embodying Parliament's opinion on the proposal for a Council Directive amending Directive 92/ 79/EEC on the approximation of taxes on cigarettes, Directive 92/80/EEC on the approximation of taxes on manufactured tobacco other than cigarettes and Directive 95/ 59/EC on taxes other than turnover taxes which affect the consumption of manufactured tobacco (COM(98)0320 C4-0402/98 98/0189(CNS))(Consultation procedure)