title: 1999/234/CE: Decisione della Commissione del 17 marzo 1999 a norma delle disposizioni del regolamento (CE) n. 3286/94 del Consiglio, relativa al sistema brasiliano di concessione non automatica delle licenze di importazione e della sua applicazione [notificata con il numero C(1999) 607]

eurovoc_concepts:
Brazil
World Trade Organisation
import licence
trade restriction

formats: html pdf print

text: L 86/22 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 30. 3. 1999 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 17 marzo 1999 a norma delle disposizioni del regolamento (CE) n. 3286/94 del Consiglio, relativa al sistema brasiliano di concessione non automatica delle licenze di importa- zione e della sua applicazione [notificata con il numero C(1999) 607] (1999/234/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, (4) visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 3286/94 del Consiglio, del 22 dicembre 1994, che stabilisce le procedure comunitarie nel settore della politica commerciale comune al fine di garantire l’esercizio dei diritti della Comunit(cid:133) nell’ambito delle norme commerciali internazionali, in particolare di quelle istituite sotto gli auspici dell’Organizzazione mondiale del commercio (1), modificato dal regolamento (CE) n. 356/95 (2), in particolare gli articoli 13 e 14, sentito il comitato consultivo, considerando quanto segue: (1) (2) (3) A. PROCEDURA Il 12 gennaio 1998, la Commissione ha ricevuto una denuncia a norma dell’articolo 4 del regola- mento (CE) n. 3286/94 del Consiglio (in appresso denominato «regolamento»). La denuncia (cid:138) stata presentata dalla Febeltex (F(cid:130)d(cid:130)ration belge du textile — Federazione belga del settore tessile). La denuncia affermava che il sistema brasiliano di concessione non automatica delle licenze di impor- tazione, e in particolare le sue modalit(cid:133) di attua- zione, basate su termini di pagamento vincolanti e prezzi minimi imposti, (cid:138) inconciliabile con pi(cid:151) disposizioni dell’accordo che istituisce l’Organizza- zione mondiale del commercio (in appresso deno- minato «accordo OMC») e i relativi allegati. Su tale base il denunciante ha chiesto alla Commissione di intraprendere le azioni necessarie per indurre il Brasile a revocare tali misure. La denuncia conteneva prove sufficienti per giusti- ficare l’apertura di una procedura comunitaria d’esame ai sensi dell’articolo 8 del regolamento. Pertanto, una procedura di questo tipo (cid:138) stata aperta il 27 febbraio 1998 (3). (1) GU L 349 del 31. 12. 1994, pag. 71. (2) GU L 41 del 23. 2. 1995, pag. 3. (3) Avviso di apertura di una procedura di riesame relativa ad un ostacolo agli scambi, ai sensi del regolamento (CE) n. 3286/94 del Consiglio, consistente in talune pratiche commerciali mantenute dal Brasile in materia di scambi di prodotti tessili (GU C 63 del 27. 2. 1998, pag. 2). A seguito dell’apertura della procedura d’esame, la Commissione ha svolto un’approfondita inchiesta sulle questioni di fatto e di diritto relative al sistema brasiliano di concessione delle licenze applicato ai prodotti tessili. Sulla scorta delle risul- tanze di la Commissione ha raggiunto le conclusioni riportate qui di seguito. inchiesta, tale B. RISULTANZE RELATIVE ALL’ESISTENZA DI OSTACOLI AGLI SCAMBI (5) (6) L’inchiesta ha stabilito che il sistema brasiliano (cid:138) un sistema di rilascio di licenze ai sensi dell’arti- colo 3, paragrafo 1, dell’accordo OMC sulle proce- dure in materia di licenze d’importazione e dovrebbe pertanto conformarsi alle norme stabilite da detto accordo nonch(cid:130) a quelle stabilite dal GATT 1994. La normativa brasiliana relativa al sistema di concessione non automatica delle licenze di impor- tazione (cid:138) costituita dai seguenti atti: — Decreto 660, del 25 settembre 1992 (che isti- tuisce il Sistema Integrado de Com(cid:130)rcio Exte- rior, Siscomex); — Portaria Interministerial 291 (ministero del Tesoro/ministero del Commercio), del 12 dicembre 1996 (relativa alla gestione importazione di mediante il Siscomex); dell’Industria operazioni di e — Portaria SECEX 21, del 12 dicembre 1996 (rela- la il Siscomex per compreso all’applicazione del tiva gestione controllo dei prezzi); e importazioni, delle — Comunicados DECEX, che elencano i beni soggetti alla concessione non automatica delle licenze, consolidati dal Comunicado DECEX 37, del 17 dicembre 1997. Tuttavia, il sistema brasiliano (cid:138) molto flessibile: nuovi prodotti possono essere aggiunti all’elenco dei prodotti per i quali (cid:138) richiesta una licenza di importazione non automatica con una semplice decisione del del ministero Commercio e del Turismo. dell’Industria, 30. 3. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 86/23 (7) (8) (9) (10) Il sistema brasiliano di concessione di licenze (cid:138) gestito mediante uno strumento informatizzato chiamato Siscomex. La concessione di licenze per l’importazione di prodotti tessili originari della Comunit(cid:133) (cid:138) direttamente subordinata ad una serie di prezzi minimi imposti e di termini di paga- mento vincolanti. Quando in una dichiarazione di importazione questi elementi non sono conformi a quelli stabiliti dalle autorit(cid:133) brasiliane ed inclusi nel Siscomex, la domanda di licenza di importa- zione non viene presa in considerazione e l’impor- tatore (cid:138) invitato a contattare l’ufficio locale del dipartimento commercio estero del ministero dell’Industria, Commercio e Turismo (DECEX). Introducendo questo sistema, la legislazione brasi- liana non fornisce indicazioni riguardo a quali siano le misure applicate mediante la procedura di concessione di licenze. I servizi della Commissione hanno rilevato l’esistenza di norme o note ammini- strative interne relative ai termini di pagamento e ai prezzi minimi di importazione obbligatori utilizzati nel sistema di concessione di licenze dell’ammini- strazione brasiliana. Tali norme non sono pubbli- cate. Di conseguenza, i governi e gli operatori commerciali non possono concoscerle. Inoltre, non vi (cid:138) possibilit(cid:133) di appello contro questo tipo di regolamenti non ufficiali. Quando il Siscomex non evade le domande di licenza di importazione che non soddisfano le condizioni dei termini di pagamento e dei prezzi minimi, tali domande non sono oggetto di alcuna decisione formale. Esse restano inevase a tempo indeterminato. tessili Il sistema brasiliano non sembra consentire l’appli- cazione di alcuna norma compatibile con il GATT, poich(cid:130) la sua unica funzione (cid:138) quella di applicare e importazione quali stru- di gestire procedure di menti di politica commerciale volti a limitare il flusso delle importazioni di prodotti in Brasile. L’esame ha anche dimostrato che questo sistema consente alle autorit(cid:133) brasiliane di decidere in modo discriminatorio e arbitrario, sulla base di elementi non ufficiali e non pubblicati, di rifiutare la concessione di licenze di importazione; impo- nendo termini di pagamento e prezzi minimi obbligatori quali condizioni per il rilascio della il Brasile ha sostanzialmente limitato le licenza, importazioni di taluni prodotti tessili originari della Comunit(cid:133) e ha scoraggiato nemerosi potenziali clienti di produttori europei. (11) Il Brasile non ha ancora trasmesso una parte della legislazione in questione (Comunicado DECEX 37 del 17 dicembre 1997); la restante parte (cid:138) stata trasmessa con oltre un anno di ritardo, solo dopo l’avvio da parte della Commissione del presente esame a norma del regolamento, e in questa comu- nicazione sono state omesse alcune informazioni esempio l’elenco dei prodotti essenziali soggetti alle procedure di concessione di licenza). (per (12) In queste circonstanze, la Commissione ritiene che quanto affermato dal denunciante abbia un valido fondamento e che le pratiche brasiliane costitui- scano un ostacolo agli scambi ai sensi dell’articolo 2, paragrafo 1, del regolamento, poich(cid:130) esse contravvengono alle seguenti disposizioni: — articoli X. 1 e XI. 1 del GATT, — articoli 1, paragrafo 3, 3, paragrafo 2, 3, para- lettera f), e 5 dell’accordo OMC in grafo 5, materia di licenze d’importazione. (13) La Commissione ritiene comunque che il riferi- mento alle basi giuridiche di cui sopra non escluda il ricorso a qualsiasi altra disposizione pertinente dell’accordo OMC e degli accordi ad esso allegati che possano risultare utili nelle procedure presso l’OMC. (14) (15) (16) C. RISULTANZE RELATIVE AGLI EFFETTI NEGATIVI SUGLI SCAMBI L’inchiesta della Commissione ha posto in luce l’enorme potenzialit(cid:133) del mercato brasiliano per i prodotti molto competitivi esportati dai produttori comunitari A tale riguardo, le principali risultanze commerciali delle effetti relative pratiche contestate indicano che il sistema brasi- liano di concessione non automatica delle licenze rappresenta per diversi prodotti tessili comunitari una notevole restrizione di accesso al mercato brasiliano. ai negativi L’inchiesta ha riguardato prodotti presenti nei capi- toli 50-63 della NC e ha rivelato che gli effetti del sistema brasiliano variano da un gruppo di prodotti all’altro. In linea di massima, nonostante le grandi potenzialit(cid:133) del mercato brasiliano, le esportazioni di prodotti tessili comunitari in Brasile non hanno fatto registrare incrementi significativi tra il 1996 e il 1997, soprattutto se confrontate con le esporta- zioni effettuate in altri mercati comparabili del Sud America. In particolare, l’introduzione del sistema di conces- sione non automatica di licenze e il modo in cui tale sistema (cid:138) applicato mediante termini di paga- mento vincolanti e prezzi minimi imposti hanno provocato nel 1997 (e, in alcuni casi, nel 1996) una diminuzione delle esportazioni in Brasile di alcuni prodotti tessili UE, come ad esempio le fodere per materassi i nastri per tappezzeria (codice NC: 5806 32 10), i copriletto (e affini) le stoffe sintetiche a maglia per tende (codice NC: 6002 43 11) e i tessuti tecnici per abbigliamento sportivo (per esempio lyocell, elastan) (codice NC: 5516 13 00). (codici NC 5516 23 10; 5210 49 00;), (codici NC: 6302 32 90), (17) (18) (19) L 86/24 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 30. 3. 1999 Le pratiche brasiliane contestate hanno comportato per gli esportatori comunitari di taluni prodotti tessili una notevole perdita di competitivit(cid:133) sul mercato brasiliano. Questa perdita di competitivit(cid:133) (cid:138) stata particolarmente grave nei settori, come quello delle fodere per materassi, dei tessuti per tende o dei nastri per tappezzeria, soggetti a prezzi minimi all’importazione. fodere per materassi imposto dalle autorit(cid:133) brasiliane sulle USD/kg, importazioni di in tessuto jacquard, classificate nel codice NC 5516 23 10, supera pi(cid:151) del doppio il normale prezzo di vendita di questo prodotto (cio(cid:138) 8-11 USD/kg). Un tale incremento dei prezzi ha provocato una notevole perdita di competitivit(cid:133) sul mercato brasiliano per gli esportatori comunitari di questo prodotto tessile per uso domestico. L’istituzione delle misure contestate ha condotto in molti casi ad una notevole diminuzione del numero e dell’importanza dei clienti brasiliani nonch(cid:130) del numero e della consistenza degli ordini ricevuti o confermati. (22) La Commissione ha pertanto concluso che i suddetti effetti costituiscono effetti negativi sugli scambi ai sensi dell’articolo 2, paragrafo 4, del rego- lamento. L’imposizione di prezzi minimi ha inoltre ridotto in maniera sostanziale la gamma di prodotti che possono essere esportati in Brasile. In altri termini, i prodotti, il cui prezzo all’esportazione (cid:138) molto pi(cid:151) basso rispetto al prezzo minimo imposto, non possono pi(cid:151) essere esportati poich(cid:130) al prezzo pi(cid:151) alto non sarebbero pi(cid:151) competitivi. (cid:221) significativo il fatto che questo tipo di situazione si viene spesso a creare nei confronti di prodotti poco costosi, per i quali vi (cid:138) maggiore concorrenza locale. Di conse- guenza, il prodotto brasiliano, che, se non vi fossero i prezzi minimi imposti, sarebbe pi(cid:151) costoso del prodotto tessile comunitario equivalente. l’importatore acquister(cid:133) brasiliano (20) Un ulteriore effetto commerciale negativo causato ai produttori/esportatori comunitari di prodotti tessili (cid:138) rappresentato dalla necessit(cid:133) di modificare le caratteristiche tecniche o la composizione di un prodotto. Tale modifica (cid:138) resa necessaria dall’ob- bligo di conformarsi ai prezzi minimi imposti. Talvolta, un cambiamento delle caratteristiche tecniche del prodotto (cid:138) il solo modo di ottenere un prodotto di prezzo conforme a quello minimo imposto e ancora economicamente interessante. A tale riguardo, ai servizi della Commissione sono stati forniti esempi di prodotti a cui, nel caso delle la percentuale di cotone, fodere per materassi, rayon, poliestere ecc. ha dovuto essere modificata, utilizzando ad esempio una nuova materia prima (come il rayon) o utilizzando un nuovo materiale che modificasse il peso al metro quadrato del prodotto (come il polipropilene). (21) flussi commerciali ha provocato, L’uso del sistema brasiliano di concessione non automatica delle licenze di importazione quale strumento di politica commerciale per il controllo dei in alcuni settori tessili, una completa alterazione delle condi- zioni di mercato che, in qualche caso, si (cid:138) trasfor- mata in una chiusura quasi totale del mercato brasi- liano comunitari. Ad esempio, il prezzo minimo all’importazione di 20 esportatori tessili agli D. INTERESSE DELLA COMUNIT(cid:211) (23) Negli ultimi due anni, gli esportatori e i produttori europei hanno presentato tre denunce contro le pratiche brasiliane con effetti restrittivi sulle espor- (lamiere tazioni comunitarie di diversi prodotti d’acciaio, prodotti tessili, sorbitolo). Tali misure sembrano essere dirette a specifici settori sensibili, in modo non trasparente e mediante un processo decisionale estremamente flessibile. Per questa importanza fondamentale che la ragione, (cid:138) di Comunit(cid:133) affronti la questione del sistema brasi- liano in maniera globale. (24) (25) Inoltre, per la Comunit(cid:133), che si (cid:138) impegnata a rispettare gli stessi obblighi, (cid:138) della massima importanza fare s(cid:141) che i partner dell’OMC rispet- tino pienamente gli obblighi che si sono assunti. Per il buon funzionamento di un sistema di scambi multilaterale, (cid:138) essenziale che si faccia fronte in maniera coerente a tutte le pratiche assertivamente incompatibili con le disposizioni dell’OMC. Per quanto attiene al caso Febeltex, data l’impor- tanza che l’industria tessile riveste per l’insieme della Comunit(cid:133) e l’esigenza di garantire ai prodotti tessili comunitari un equo accesso ai mercati dei paesi terzi, (cid:138) opportuno che la Comunit(cid:133) impugni immediatamente il sistema brasiliano di conces- sione non automatica delle licenze, a norma delle pertinenti disposizioni dell’accordo sulle procedure in materia di licenze d’importazione, del GATT 1994 e dell’intesa sulla risoluzione delle contro- versie dell’OMC. E. CONCLUSIONI E MISURE DA ADOTTARE (26) Nell’intento di approfondire la questione e trovare una soluzione di comune accordo, si sono tenute riunioni e vi sono stati scambi di lettere con le competenti autorit(cid:133) brasiliane, le quali tuttavia non hanno formulato alcuna proposta volta a pervenire ad una soluzione di questo tipo. 30. 3. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 86/25 (27) Data la situazione, si ritiene che gli interessi della Comunit(cid:133) richiedano l’avvio di un procedimento di risoluzione nell’ambito dell’OMC, controversie delle DECIDE: Articolo 1 1. Il sistema brasiliano di concessione non automatica delle licenze, con prezzi minimi imposti e termini di pagamento vincolanti, appare incompatibile con gli obblighi che al Brasile derivano dall’accordo di Marrakech che istituisce l’Organizzazione mondiale del commercio e rappresenta un «ostacolo agli scambi» ai sensi dell’articolo 2, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 3286/94. La Comunit(cid:133) avvier(cid:133) un’azione nei confronti del 2. Brasile nel contesto dell’Intesa sulle norme e sulle proce- dure per la risoluzione delle controversie e delle altre disposizioni pertinenti dell’OMC al fine di ottenere che l’ostacolo agli scambi sia eliminato. Articolo 2 La presente decisione si applica dalla data della sua pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Fatto a Bruxelles, il 17 marzo 1999. Per la Commissione Leon BRITTAN Vicepresidente


title: 1999/234/EF: Kommissionens afgørelse af 17. marts 1999 i henhold til bestemmelserne i Rådets forordning (EF) nr. 3286/94 vedrørende den brasilianske ikke-automatiske importlicensudstedelsesordning og anvendelsen heraf (meddelt under nummer K(1999) 607)

text: L 86/22 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 30. 3. 1999 KOMMISSIONENS AFGØRELSE af 17. marts 1999 i henhold til bestemmelserne i R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 3286/94 vedrørende den brasilianske ikke-automatiske importlicensudstedelsesordning og anvendelsen heraf (meddelt under nummer K(1999) 607) (1999/234/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 3286/94 af 22. december 1994 om fastsættelse af fællesskabsproce- durer p(cid:134) omr(cid:134)det for den fælles handelspolitik med henblik p(cid:134) at sikre udøvelsen af Fællesskabets rettigheder i henhold til internationale handelsregler, navnlig regler fastlagt i Verdenshandelsorganisationens regi (1), ændret ved forordning (EF) nr. 356/95 (2), særlig artikel 13 og 14, efter høring af Det R(cid:134)dgivende Udvalg, og ud fra følgende betragtninger: A. PROCEDURE (1) (2) Den 12. januar 1998 modtog Kommissionen en klage i henhold til artikel 4 i R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 3286/94 (i det følgende benævnt »forord- ningen«). Klagen blev indgivet af Febeltex (F(cid:130)d(cid:130)ra- tion belge du textile). Klagende part gjorde gældende, at den brasilianske ikke-automatiske importlicensudstedelsesordning og navnlig h(cid:134)ndhævelsen heraf gennem indførelse af obligatoriske betalingsbetingelser og mindste- priser er uforenelig med flere bestemmelser i over- enskomsten om oprettelse af Verdenshandelsorga- nisationen (i det følgende benævnt »WTO-overens- komsten«) og bilagene hertil. P(cid:134) dette grundlag anmodede klagende part Kommissionen om at tage de nødvendige skridt til at overbevise Brasilien om at ophæve disse foranstaltninger. (3) Klagen indeholdt tilstrækkelige prima facie-beviser til at begrunde indledningen af en fællesskabspro- cedure for undersøgelse i henhold til artikel 8 i (1) EFT L 349 af 31. 12. 1994, s. 71. (2) EFT L 41 af 23. 2. 1995, s. 3. forordningen. Der procedure den 27. februar 1998 (3). indledtes følgelig en s(cid:134)dan (4) (5) (6) Efter indledningen af undersøgelsesproceduren iværksatte Kommissionen en indg(cid:134)ende retlig og faktisk undersøgelse af den brasilianske importli- P(cid:134) censordnings resultaterne af denne undersøgelse grundlag af følgende konklusioner. n(cid:134)ede Kommissionen til tekstilvarer. anvendelse p(cid:134) B. UNDERSØGELSESRESULTATER VEDRØ- RENDE FOREKOMSTEN AF HANDELSHIN- DRINGER er en licensudstedelsesordning Det fremgik af undersøgelsen, at den brasilianske ordning som omhandlet i artikel 3, stk. 1, i WTO-aftalen om importlicensprocedurer (ILP), og den bør derfor være i overensstemmelse med de regler, der er fast- lagt ved denne aftale samt ved GATT 1994. Den relevante brasilianske lovgivning vedrørende den ikke-automatiske importlicensudstedelsesord- ning best(cid:134)r af: — Decreto 660 af 25. september 1992 (hvorved indførtes Sistema Integrado de Com(cid:130)rcio Exte- rior. Siscomex) — Portaria Interministerial 291 (finansministe- riet/industri og handelsministeriet), af 12. december 1996 (om behandlingen af import- transaktioner ved hjælp af Siscomex) — Portaria SECEX 21, af 12. december 1996 (om gennemførelsen af importtransaktioner ved hjælp af Siscomex, indbefattet priskontrol), og — Comunidades Decex som indeholder en liste over de varer, der er omfattet af ikke automatisk importlicensudstedelse, og som er konsolideret ved Comunicado 37 Decex af 17. december 1997. Den brasilianske ordning er imidlertid meget flek- sibel; ministeren for industri, handel og turisme kan s(cid:134)ledes ved simpel beslutning føje nye varer til listen over varer, for hvilke der foreskrives ikke- automatisk importlicensudstedelse. (3) Meddelelse om indledning en undersøgelsesprocedure af vedrørende handelshindringer, som defineret i R(cid:134)dets forord- ning (EF) nr. 3286/94, best(cid:134)ende af Brasiliens handelspraksis i forbindelse med handel med tekstilvarer. 30. 3. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 86/23 (7) (8) (9) Den brasilianske licensordning styres elektronisk ved et instrument, der benævnes Siscomex. Udste- delsen af importlicenser for import af tekstilvarer med oprindelse i Fællesskabet er direkte forbundet med obligatoriske mindstepriser og betalingsbetin- gelser. Hvis oplysningerne i en importangivelse ikke er i overensstemmelse med de betingelser, der er fastsat af de brasilianske myndigheder og inde- holdt i Siscomex, behandles anmodninger om importlicens ikke, og importøren anmodes om at rette henvendelse til det lokale kontor under indu- stri-, handels- og turistministeriets udenrigshan- delsdepartement (Decex). lovgivning, hvorved Den brasilianske denne ordning indføres, indeholder ingen angivelser af de foranstaltninger, der gennemføres via licensproce- duren. Kommissionens tjenestegrene har fastsl(cid:134)et, at der findes interne administrative regler eller retningslinjer vedrørende obligatoriske betalingsbe- som anvendes ved tingelser og mindstepriser, forvaltningen af Brasiliens importlicensordning. S(cid:134)danne regler offentliggøres ikke. Regeringsmyn- digheder og handlende kan følgelig ikke gøre sig bekendt med dem. Endvidere foreligger der ikke mulighed for at gøre indsigelse mod s(cid:134)danne uoffi- cielle forskrifter. som ikke er N(cid:134)r Siscomex ikke behandler importlicensanmod- ninger, i overensstemmelse med forskrifterne om betalingsbetingelser og mindste- priser, træffes der ikke nogen formel afgørelse om importørens anmodning, som følgelig henligger ubehandlet p(cid:134) ubestemt tid. (10) Den brasilianske ordning synes ikke at have til form(cid:134)l at gennemføre nogen foranstaltning, som er forenelig med GATT, idet dens eneste funktion er anvendelse og forvaltning af importprocedurer som et handelspolitisk værktøj med henblik p(cid:134) at begrænse importen af tekstilvarer til Brasilien. Det fremg(cid:134)r ogs(cid:134) af undersøgelsen, at denne ordning gør det muligt for de brasilianske myndigheder skønsmæssigt og vilk(cid:134)rligt at træffe afgørelse om ikke at udstede importlicenser p(cid:134) grundlag af uoffi- cielle og ikke-offentliggjorte bestemmelser. Ved at indføre obligatoriske betalingsbetingelser og mind- stepriser som betingelse for at udstede importlicens har Brasilien i væsentlig grad begrænset importen af visse tekstilvarer med oprindelse i Fællesskabet og lagt hindringer i vejen for et stort antal mulige kunder for producenter i Fællesskabet. (11) Brasilien har ikke givet underretning om en del af den relevante lovgivning (Comunicado Decex 37 af 17. december 1997); den resterende del er der givet underretning om med en forsinkelse p(cid:134) mere end et (cid:134)r, og først efter at Kommissionen havde indledt nærværende undersøgelse i henhold til forord- ningen, og i den p(cid:134)gældende underretning var listen betydningsfulde oplysninger udeladt (f. eks. over varer, der er undergivet licensudstedelsespro- ceduren). (12) Kommissionen finder under disse omstændig- heder, at klagende parts p(cid:134)stande er velbegrundede, og at den brasilianske praksis udgør en handelshin- dring som defineret i artikel 2, stk. 1, i forord- ningen, eftersom den er i modstrid med følgende bestemmelser: — Artikel X, paragraf 1, og artikel XI, paragraf 1, i GATT — Artikel 1, stk. 3, artikel 3, stk. 2, artikel 3, stk. 5, litra f), og artikel 5 i WTO-aftalen om importli- censprocedurer. (13) Kommissionen finder imidlertid, at henvisning til ovennævnte retsgrundlag ikke udelukker p(cid:134)ber(cid:134)- belse af andre relevante bestemmelser i WTO-over- enskomsten og de dertil knyttede aftaler, som m(cid:134)tte være nyttige i procedurer, der forelægges for WTO. C. UNDERSØGELSESRESULTATER VEDRØ- RENDE NEGATIVE HANDELSMÆSSIGE VIRKNINGER (14) Det fremgik af Kommissionens undersøgelse, at der er enorme muligheder p(cid:134) det brasilianske marked for de stærkt konkurrencedygtige varer, som Fællesskabets producenter eksporterer. I den forbindelse fremg(cid:134)r det af de vigtigste resultater af undersøgelsen af de negative handelsmæssige virk- ninger, der kan tilskrives omtvistede praksis, at den brasilianske ordning for ikke automatisk udstedelse af importlicenser indebærer en betydelig begræns- ning af adgangen til det brasilianske marked for adskillige tekstilvarer fra Fællesskabet. (15) Undersøgelsen omfattede varer henhørende under kapitel 50-63 i den kombinerede nomenklatur og viste, at den brasilianske ordning virker forskelligt fra varesektor til varesektor. Uanset de store mulig- heder, der foreligger p(cid:134) det brasilianske marked, kan det generelt siges, at der ikke er registreret tekstileksporten til nogen væsentlig stigning i Brasilien mellem 1996 og 1997, især n(cid:134)r den sammenlignes med fremgangen p(cid:134) andre tilsva- rende sydamerikanske markeder. importlicensudstedelsesordning (16) Det skal navnlig anføres, at indførelsen af den ikke- automatiske og den m(cid:134)de, hvorp(cid:134) den gennemføres gennem obli- gatoriske betalingsbetingelser og mindstepriser, allerede i 1997 (og i nogle tilfælde i 1996) for(cid:134)r- sagede en nedgang i eksporten til Brasilien af visse EU-tekstilvarer, s(cid:134)som madrasbolstre (KN-kode 5516 23 10 og 5210 49 00), vævede b(cid:134)nd (KN-kode 5806 32 10), (og beslægtede varer) (KN-kode 6302 32 90), syntetiske trikotagestoffer til gardiner (KN-kode 6002 43 11), tekniske stoffer til (KN-kode lyocell, fritidstøj 5516 13 00). sengetæpper elastan) (f. eks. L 86/24 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 30. 3. 1999 (17) Den anfægtede brasilianske praksis har haft til følge, at EF-eksportører af visse tekstilvarer har mistet en betydelig del af deres konkurrencedyg- tighed p(cid:134) det brasilianske marked. En s(cid:134)dan forrin- gelse af konkurrencedygtigheden har været særlig udtalt i de sektorer, f. eks. madrasbolstre, gardin- stoffer eller vævede b(cid:134)nd, som er omfattet af ordningen med mindsteimportpriser. (18) (19) (20) Indførelsen af de omtvistede foranstaltninger har i mange tilfælde ført til en betydelig nedgang i antallet og betydningen af brasilianske kunder og i antallet og størrelsen af de ordrer, der er modtaget eller bekræftet. Bestemmelsen om mindsteimportpriser har ogs(cid:134) ført til en betydelig begrænsning af det varesorti- ment, der kan eksporteres til Brasilien. Varer, hvis eksportpris er alt for lav sammenholdt med den obligatoriske mindstepris, kan ikke længere ekspor- teres, fordi de ikke længere vil være konkurrence- dygtige til den højere pris. Karakteristisk nok finder dette ofte sted i forbindelse med lavprisvarer, for hvilke der er større lokal konkurrence. Den brasilianske importør vil følgelig g(cid:134) over til at købe den brasilianske vare, som uden de obligatoriske mindstepriser ville være dyrere end den tilsvarende tekstilvare fra Fællesskabet. Endnu en negativ handelsmæssig følgevirkning for EF-producenter/-eksportører af tekstilvarer opst(cid:134)r, ved, at det er nødvendigt at ændre de tekniske specifikationer eller sammensætningen af en vare. Denne ændring er p(cid:134)krævet, fordi det er nødven- digt at overholde de obligatoriske mindstepriser. I nogle tilfælde vil en ændring af varens tekniske specifikationer være den eneste mulighed for at fremstille en vare, hvis pris opfylder den fore- skrevne mindstepris og stadig er økonomisk rentabel. Kommissionens tjenestegrene har til illu- stration heraf f(cid:134)et forelagt nogle eksempler, og for madrasbolstre var det s(cid:134)ledes nødvendigt at ændre det procentuelle indhold af bomuld, rayon, poly- ester osv. ved at anvende f. eks. et nyt r(cid:134)materiale (s(cid:134)som rayon) eller et helt nyt r(cid:134)materiale, som resulterer i en anden vægt pr. kvadratmeter (s(cid:134)som polypropylen). jacquard madrasbolstre henhørende importen af under KN-kode 5516 23 10 mere end det dobbelte af den normale salgspris for denne vare (dvs. 8-11 USD/kg). En s(cid:134)dan prisforhøjelse har for(cid:134)rsaget, at EF-eksportørerne ikke længere er konkurrencedyg- tige p(cid:134) det brasilianske marked for boligtekstiler af denne art. (22) Kommissionen konkluderede derfor, at oven- nævnte m(cid:134) anses for negative handelsmæssige virk- ninger som defineret i artikel 2, stk. 4, i forord- ningen. D. FÆLLESSKABETS INTERESSER (23) Inden for de seneste (cid:134)r har europæiske eksportører og producenter anlagt tre sager mod brasilianske former for praksis, som har restriktive følgevirk- ninger for Fællesskabets eksport af forskellige varer (st(cid:134)lplader, tekstiler og sorbitol). De p(cid:134)gældende foranstaltninger synes at være rettet mod særligt følsomme sektorer p(cid:134) en uigennemsigtig m(cid:134)de og via en meget fleksibel beslutningsproces. Det er derfor af væsentlig betydning for Fællesskabet at gribe ind over for det brasilianske system p(cid:134) en sammenhængende m(cid:134)de. (24) Det er desuden yderst vigtigt for Fællesskabet at sikre, at dets WTO-partnere fuldt ud overholder deres forpligtelser, s(cid:134)ledes som Fællesskabet har forpligtet sig til at gøre. Det er af afgørende betyd- ning, for at et multilateralt handelssystem kan fungere tilfredsstillende, at der gribes ind over for alle former for praksis, som er uforenelige med WTO. (25) Hvad ang(cid:134)r Febeltex-sagen bør Fællesskabet, for vilk(cid:134)r i tekstilindustriens betydning for betragtning af Fællesskabet som helhed og nødvendigheden af at sikre adgang til markederne i tredjelande p(cid:134) rede- lige fra Fællesskabet, tekstilvarer omg(cid:134)ende anfægte den brasilianske ordning for ikke-automatisk licensudstedelse i overensstem- melse med de relevante bestemmelser i aftalen om importlicensprocedurer, GATT 1994 og WTO- forst(cid:134)elsen vedrørende regler og procedurer for bilæggelse af tvister. (21) Anvendelsen af den brasilianske ordning for ikke- automatisk importlicensudstedelse som et handels- politisk redskab til styring af handelen har i nogle tekstilsektorer resulteret i en fuldstændig ændring af markedsvilk(cid:134)rene, hvilket i nogle tilfælde har ført til en næsten fuldstændig lukning af det brasi- lianske marked for Fællesskabets tekstileksportører. Eksempelvis er mindsteimportprisen p(cid:134) 20 USD/ kg, som de brasilianske myndigheder har lagt p(cid:134) E. KONKLUSIONER OG FORANSTALTNINGER, DER SKAL TRÆFFES (26) Der er holdt møder og udvekslet breve med de relevante brasilianske myndigheder for at drøfte denne sag yderligere med henblik p(cid:134) at finde en mindelig løsning, men de brasilianske myndig- heder har ikke sendt noget forslag til en s(cid:134)dan løsning. 30. 3. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 86/25 (27) Under disse omstændigheder m(cid:134) det anses for at være i Fællesskabets interesse at anmode om, at der indledes en WTO-procedure for tvistbilæggelse — Fællesskabet anlægger sag mod Brasilien i henhold 2. til forst(cid:134)elsen vedrørende regler og procedurer for bilæg- gelse af tvister og andre relevante WTO-bestemmelser med henblik p(cid:134) at sikre, at nævnte handelshindring fjernes. TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE: Artikel 2 Artikel 1 Denne afgørelse gælder fra tidspunktet for dens offentlig- gørelse i De Europæiske Fællesskabers Tidende. 1. Den brasilianske ordning for ikke-automatisk li- censudstedelse, obligatoriske mindstepriser og obligato- riske betalingsbetingelser m(cid:134) anses for uforenelig med dette lands forpligtelser i henhold til Marrakech-overens- komsten om oprettelse af Verdenshandelsorganisationen og udgør en »handelshindring« som omhandlet i artikel 2, stk. 1, i forordning (EF) nr. 3286/94. Udfærdiget i Bruxelles, den 17. marts 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Leon BRITTAN Næstformand


title: 1999/763/EG: Entscheidung der Kommission vom 17. März 1999 über durchgeführte und beabsichtigte Maßnahmen des Bundeslandes Bremen, Deutschland, zugunsten der Lürssen Maritime Beteiligungen GmbH & Co. KG (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1999) 756) (Text von Bedeutung für den EWR) (Nur der deutsche Text ist verbindlich)

eurovoc_concepts:
Bremen
State aid
bankruptcy
control of State aid
public safety
shipbuilding

text: L 301/8 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 24. 11. 1999 KOMMISSION ENTSCHEIDUNG DER KOMMISSION vom 17. März 1999 über durchgeführte und beabsichtigte Maßnahmen des Bundeslandes Bremen, Deutschland, zugun- sten der Lürssen Maritime Beteiligungen GmbH & Co. KG (Bekanntgegeben unter Aktenzeichen K(1999) 756) (Nur der deutsche Text ist verbindlich) (Text von Bedeutung für den EWR) (1999/763/EG) DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 93 Absatz 2 Unterab- satz 1, auf das Abkommen gestützt Europäischen Wirtschaftsraum, insbesondere auf Artikel 62 Absatz 1 Buch- stabe a), über den nach Aufforderung der anderen Beteiligten zur Äußerung gemäß diesen Vorschriften (1) und unter Berücksichtigung dieser Stellungnahmen, in Erwägung nachstehender Gründe: I. DAS VERFAHREN Durch einen im Handelsblatt vom 9. September 1997 erschie- nenen Artikel wurde die Kommission darauf aufmerksam, daß das Land Bremen die finanziellen Maßnahmen, die Gegenstand dieser Entscheidung sind, zugunsten der Lürssen Maritime Beteiligungen GmbH & Co. KG durchgeführt hat. Die Kommis- sion erbat mit Schreiben vom 15. September 1997 Auskünfte über die betreffenden Maßnahmen, die ihr mit Schreiben Deutschlands vom 24. Oktober 1997 zugegangen sind. Mit Schreiben vom 30. März 1998 hat die Kommission Deutschland ihren Beschluß mitgeteilt, bezüglich dieser Maßnahmen das Verfahren nach Artikel 93 Absatz 2 EG- Vertrag zu eröffnen. Deutschland unterbreitete seine Stellung- nahme mit Schreiben vom 19. Mai 1998. Der Beschluß der Kommission zur Eröffnung des Verfahrens wurde im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften veröffent- licht (2). Die Kommission hat alle anderen Beteiligten zur Äuße- rung zu den betreffenden Maßnahmen aufgefordert. Die Stellungnahmen, die die Kommission von anderen Betei- ligten erhalten hat, sind Deutschland zugeleitet worden, das mit (1) ABl. C 252 vom 11. 8. 1998, S. 4. (2) Siehe Fußnote 1. Schreiben vom 21. Oktober 1998 hierzu Stellung genommen hat. II. AUSFÜHRLICHE BESCHREIBUNG DER MASSNAHMEN Die Bremer Vulkan Verbund AG (im folgenden BVV), eine Seetechnik-Holdinggesellschaft mit Beteiligungen vor allem im Schiffbau, jedoch auch in den Sektoren Konstruktion und elek- tronische Ausrüstungen, mit Sitz in Bremen, geriet Ende 1995 in akute Finanzschwierigkeiten. Am 1. Mai 1996 leitete das zuständige Gericht ein Verfahren nach der deutschen Konkurs- ordnung ein. BVV hielt einen Anteil von 100 % an der BVM Beteiligungs GmbH, der einzigen Eigentümerin der Bremer Vulkan Marine Schiffbau GmbH (im folgenden BVM), einem kleinen Unternehmen, das mit der Akquirierung von Aufträgen im Marineschiffbau beschäftigt war. Diese Gesellschaft wurde hauptsächlich für die Beteiligung an dem Ausschreibungsver- fahren für das deutsche Fregattenprogramm (F 124) von einer Größenordnung von bis zu 3 Mrd. DEM in Zusammenarbeit mit Preussag und Thyssen gegründet. Für diese Gesellschaft wurde im Rahmen des Zusammenbruchs des Konzerns kein Konkursverfahren eröffnet. In Anbetracht der Aussichten der BVM auf Beteiligung am Bau der neuen Fregatten beschloß die Lürssen Maritime Beteili- gungen GmbH & Co. KG (im folgenden LMB), die Anteile an dieser Gesellschaft zu erwerben. LMB ist die Holdinggesellschaft der Friedrich Lürssen Werft GmbH (im folgenden Lürssen), einer im Norden Bremens gelegenen Schiffswerft. Lürssen ist eine mittelgroße Werft, die vor allem im Marineschiffbau, insbesondere im Bau von kleinen Marineschiffen (Minenjagd- boote, Minenkampfboote und Mehrzweckboote), und gelegent- lich auch im Bau von großen Yacht- und Passagierschiffen tätig ist. In den Jahren 1988 bis 1998 entfielen [. ] (*) % des von Lürssen erzielten Umsatzes auf den Marineschiffbau. (*) Teile der vorliegenden Entscheidung wurden so abgefaßt, daß vertrauliche Angaben nicht offengelegt werden; diese Teile stehen in eckigen Klammern und sind durch ein * gekennzeichnet. 24. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 301/9 Während der Verhandlungen unter Beteiligung der bremischen Behörden hat LMB zugestimmt, 100 ehemalige Arbeitnehmer und bis zu 10 Auszubildende zu übernehmen. Dabei handelte es sich sowohl um Arbeitnehmer der BVM als auch um Arbeit- nehmer, die im Marineschiffbau der früheren Bremer Vulkan- werft GmbH (im folgenden BVW) beschäftigt waren. LMB machte geltend, daß diese Arbeitnehmer eigentlich nur für das Projekt F 124 benötigt würden, das allerdings auf das Jahr 2000 verschoben worden ist. Bremen erklärte sich daraufhin zu einer Beteiligung von 4,6 Mio. DEM (2,3 Mio. EUR) an den Kosten für die Beschäftigung dieser Arbeitnehmer bereit. Außerdem verzichtete die Hanseatische Industrie Beteiligungen GmbH (im folgenden HIBEG), ein öffentliches, ausschließlich vom Bundesland Bremen kontrolliertes Unternehmen, auf Forderungen von 5 Mio. DEM (2,5 Mio. EUR) zuzüglich Zinsen von unbekannter Höhe in Verbindung mit einem BVM gewährten Darlehen. Dieser Betrag diente der Erhöhung des Eigenkapitals von BVM, um damit seine Überschuldung zu verringern. Darüber hinaus erklärte sich das Bundesland Bremen bereit, eine Beihilfe von 900 000 DEM (450 000 EUR) für Gesamtin- vestitionen von 6 Mio. DEM zu gewähren (15 %). Die Kommission gelangte zu dem Schluß, daß die vorer- wähnten finanziellen Maßnahmen des Bundeslands Bremen Beihilfen im Sinne des Artikels 92 Absatz 1 EG-Vertrag und des Artikels 1 Buchstabe d) der Richtlinie 90/684/EWG des Rates vom 21. Dezember 1990 über Beihilfen für den Schiffbau (3) (nachstehend Siebente Richtlinie) darstellen. Sie vertrat die Auffassung, daß der Beitrag des Bundeslandes Bremen zu den Kosten für die Beschäftigung von Arbeitneh- mern von BVM und ehemaligen Arbeitnehmern von BVW durch LMB sowie der Forderungsverzicht von HIBEG als Betriebsbeihilfen anzusehen sind, während die beabsichtigte Beteiligung an den geplanten Investitionen als Investitionsbei- hilfe zu betrachten ist. Die Beihilfen würden Lürssen zugute kommen, die durch den Erwerb der BVM-Anteile ihre Schiff- baukapazitäten erweitert und außerdem die Aussicht hatte, am künftigen Bau von Marineschiffen für die Bundesmarine betei- ligt zu werden. Nach Artikel 5 der Siebenten Richtlinie können Betriebsbei- hilfen nur für mit dem Gemeinsamen Markt vereinbar erklärt werden, wenn sie den in bezug auf den Umsatz der Werft ermittelten Höchstbetrag für auftragsbezogene Beihilfen nicht überschreiten und sofern der Mitgliedstaat den Nachweis erbringt, daß die Beihilfe erforderlich ist, um den Betrieb einer Werft aufrechtzuerhalten. Deutschland hat jedoch keinen solchen Nachweis erbracht und auch nicht geltend gemacht, daß die Betriebsbeihilfe dazu bestimmt ist, den Fortbestand von Lürssen zu unterstützen. Nach Artikel 6 der Siebenten Richtlinie dürfen Investitionsbei- hilfen nur gewährt werden, wenn sie an einen Umstrukturie- rungsplan gebunden sind, der keine Kapazitätssteigerung nach sich zieht, oder mit einem endgültigen Abbau der Kapazität (3) ABl. L 380 vom 31. 12. 1990, S. 27, zuletzt geändert durch die Richtlinie 94/731/EG, ABl. L 351 vom 31. 12. 1994, S. 10. Investitionsvorhaben fügte sich jedoch nicht anderer Werften in demselben Mitgliedstaat verbunden sind. Das in eine Umstrukturierung von Lürssen ein, und es war kein Kapazitäts- abbau geplant, sondern vielmehr eine Kapazitätssteigerung, die möglicherweise für den Handelsschiffbau, der in den Anwen- dungsbereich der Siebenten Richtlinie fällt, verwendet werden könnte. Die Kommission hatte daher Bedenken, daß die Beihilfemaß- nahmen nach dem EG-Vertrag und der Siebenten Richtlinie als mit dem Gemeinsamen Markt vereinbar angesehen werden können. III. STELLUNGNAHMEN ANDERER BETEILIGTER LMB und BVM haben der Kommission eine gemeinsame Stel- lungnahme übermittelt. Sie teilen die von Deutschland in seinem Schreiben vom 19. Mai 1998 dargelegte Auffassung und erklären, daß alle finanziellen Maßnahmen als Maßnahmen angesehen werden müßten, die Deutschland aufgrund von Artikel 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag für die Wahrung seiner wesentlichen Sicherheitsinteressen ergreifen könne. Der Marineschiffbau zähle zu den wesentlichen Sicherheitsinter- essen Deutschlands, und im Anwendungsbereich von Artikel 223 EG-Vertrag seien weder Artikel 92 EG-Vertrag noch die Siebente Richtlinie über Beihilfen für den Schiffbau anwendbar. IV. STELLUNGNAHME DEUTSCHLANDS Hinsichtlich der Beteiligung des Bundeslandes Bremen von 4,6 Mio. DEM (2,3 Mio. EUR) an den Beschäftigungskosten weist Deutschland darauf hin, daß BVM ein Unternehmen sei, das ausschließlich im Marineschiffbau tätig sei und auch in Zukunft sein werde. Die zusätzlichen 100 Arbeitnehmer seien lediglich für die zukünftige Beteiligung am Bau von drei Fregatten für die Bundesmarine im Rahmen des F-124- Programms eingestellt worden und seien für die Ausführung des Fregattenauftrags notwendig. Diese Arbeitnehmer seien im Oktober 1997 übernommen worden. Da die Fregatten aber erst im Jahr 2000 gebaut würden, würden diese Arbeitnehmer während einer bestimmten Zeit unterbeschäftigt sein. Bremen habe für die Beschäftigung dieser Arbeitnehmer und zum Ausgleich für die aus der Unterbeschäf- tigung resultierenden Kosten 4,6 Mio. DEM (2,3 Mio. EUR) gezahlt. Dieser Betrag decke aber nicht alle Kosten ab, die sich solange für die Werft ergeben, wie diese Arbeitnehmer noch nicht oder noch nicht voll für den Fregattenauftrag arbeiten. Um die Verluste aufgrund der Nichtbeschäftigung oder nicht völligen Auslastung der zusätzlichen Arbeitnehmer im Marine- schiffbau und insbesondere für den Fregattenauftrag zu redu- zieren, seien diese Arbeitnehmer 1997/98 teilweise für den Bau Indonesien eingesetzt besonderer worden. Hätten sie hierfür nicht zur Verfügung gestanden, hätte Lürssen in Spitzenzeiten, die durch andere Dauerarbeit- nehmer nicht hätten bewältigt werden können, Arbeitskräfte ausleihen müssen, die halb so viel wie die von der Werft übernommenen Arbeitnehmer kosten würden. schneller Fährschiffe für L 301/10 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 24. 11. 1999 In bezug auf den Forderungsverzicht von 5 Mio. DEM (2,5 Mio. EUR) weist Deutschland darauf hin, daß BVM Ende 1997 von HIBEG ein Darlehen von 5 Mio. DEM (2,5 Mio. EUR) zur Erhöhung seines Eigenkapitals erhalten habe, damit es sich weiterhin am F-124-Programm beteiligen könne. Dieser Betrag sei an BVM ausgezahlt worden. Der Darlehensvertrag sah vor, daß das Darlehen einschließlich Zinsen als erlassen gilt, soweit es nicht zurückgezahlt worden ist und bei Veräußerung der BVM-Geschäftsanteile an einen Dritten der Veräußerungserlös für eine Rückzahlung nicht ausreicht. Dieser Fall sei einge- treten, als LMB die Anteile von BVM erworben habe, da zu diesem Zeitpunkt das Darlehen weder zurückgezahlt war noch der Verkaufserlös für dessen Rückzahlung ausgereicht habe und folglich aufgrund der Kreditvereinbarung auf die Rückzahlung verzichtet worden sei. In bezug auf die Investitionsbeihilfe weist Deutschland darauf hin, daß LMB vom Konkursverwalter der ehemaligen BVW- Werft in Bremen-Vegesack eine komplette Anlage mit Dock, Piers und Ausrüstungen gekauft habe. Diese Anlage sollte von BVM lediglich für den Marineschiffbau verwendet werden, und die für die Anlage geplanten Investitionen sollten ebenfalls ausschließlich demselben Zweck dienen. Nach Angaben Deutschlands hatte sich LMB ausdrücklich verpflichtet, das auf diese Weise erworbene Dock und umliegende Gebiet weder für den Bau noch für die Reparatur oder den Umbau von Handels- schiffen zu verwenden. Darüber hinaus hatte sich verpflichtet, den Marineschiffbau in Bremen-Vegesack minde- stens bis 31. Dezember 2002 fortzuführen. Folglich seien sämt- liche Kapazitäten der früheren BVW für den Bau, die Reparatur und den Umbau von Handelsschiffen stillgelegt worden. sie in der es heißt: Deutschland verweist auf die Entscheidung 97/616/EG der Kommission vom 21. Mai 1997 (4) über die Schließungsbeihilfe an die Bremer Vulkanwerft GmbH, „Der Konkursverwalter ist derzeit dabei, die Anteile an Bremer Vulkan Marineschiffbau GmbH, ein Tochterunternehmen der Bremer Vulkan Verbund AG, sowie ein im Besitz der Werft befindliches Dock an die Friedrich Lürssen Werft GmbH zu veräußern. Deutschland hat im Namen des Konkursverwalters zugesichert, daß dieses Dock nur für Tätigkeiten genutzt wird, die nicht als Schiffbautätigkeit im Sinne der Richtlinie 90/ 684/EWG gelten. Effektiv soll das Dock von der Friedrich Lürssen Werft GmbH für den Marine- und den Yachtbau genutzt werden, die nicht unter die genannte Richtlinie fallen. “. „Auch der voraussichtliche Verkauf des Hallendocks an die Friedrich Lürssen Werft GmbH ändert nichts daran, daß ein echter und endgültiger Kapazitätsabbau erfolgt. Effektiv wird das Dock ausschließlich für den Marineschiff- und Yachtbau benutzt, und diese Tätigkeiten fallen nicht in den Geltungsbereich der Richtlinie 90/684/EWG. “ Deutschland hebt hervor, daß BVM nur im Marineschiffbau tätig ist. Außerdem bestreitet es, daß die Beihilfemaßnahmen Lürssen begünstigen, wie die Kommission behauptet hat. Nach Ansicht Deutschlands begünstigen die finanziellen Maßnahmen BVM nur als ein im Marineschiffbau spezialisiertes Unter- nehmen. Diese Maßnahmen sollten nämlich lediglich eine Fort- setzung der Tätigkeiten im Marineschiffbau ermöglichen, und insbesondere die Beteiligung am Fregattenprogramm F 124. Aus diesen Gründen macht Deutschland geltend, daß es sich (4) ABl. L 250 vom 13. 9. 1997, S. 10. bei den finanziellen Maßnahmen um Maßnahmen handele, die Deutschland aufgrund von Artikel 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag für die Wahrung seiner wesentlichen Sicherheitsin- teressen ergreifen könne. Deutschland erklärt, daß die Wahrung der wesentlichen Sicher- heitsinteressen der Bundesrepublik Deutschland darin bestehe, daß eine industrielle Mindestkapazität zum Erhalt wehrtechni- scher Kernfähigkeiten im Systembereich Überwasserkampf- gewährleistet werde. Diese schiffe des Marineschiffbaus Mindestkapazität sei 1994 unter Einbeziehung von Lürssen verwirklicht worden. Deutschland verweist auf das Schreiben des Verteidigungsministeriums vom 26. Mai 1998 an die Freie Hansestadt Bremen, in dem es heiße: „Es besteht das sicher- heitspolitische rüstungswirtschaftliche Interesse, die vorhan- denen Kernfähigkeiten im Marineschiffbau zu erhalten als Grundlage für eine selbstbestimmte und bedarfsgerechte Ausrü- stung der Deutschen Marine. Diese Fähigkeiten im Marine- schiffbau sind außerdem mitbestimmend für die Kooperations- fähigkeit mit anderen NATO- und EU-Staaten, aber auch mit sonstigen verbundenen Staaten“ und wirtschaftlich befreundeten Nach Auffassung Deutschlands gehört also der Marineschiffbau zu den wesentlichen Sicherheitsinteressen Deutschlands, und weder Artikel 92 EG-Vertrag noch die Siebente Richtlinie über den Schiffbau sind in Verbindung mit Artikel 223 EG-Vertrag anwendbar. V. WÜRDIGUNG DER MASSNAHMEN Bei den finanziellen Maßnahmen des Bundeslandes Bremen handelt es sich um Maßnahmen, die aus staatlichen Mitteln gewährt werden und ein bestimmtes Unternehmen begün- stigen, das in einem Bereich tätig ist, in dem Handel zwischen Mitgliedstaaten besteht. Durch die betreffenden Maßnahmen wird das Unternehmen teilweise von seinen Betriebs- und Inve- stitionskosten entlastet, so daß es gegenüber den Unternehmen, die finanziell nicht unterstützt werden, einen wirtschaftlichen Vorteil erhält. Aus diesem Grunde stellen die Maßnahmen staatliche Beihilfen im Sinne des Artikels 92 Absatz 1 EG- Vertrag und des Artikels 61 Absatz 1 EWR-Abkommen dar. Die Kommission stellt fest, daß die Maßnahmen der Kommis- sion nicht gemäß Artikel 93 Absatz 2 EG-Vertrag notifiziert worden sind. Die Kommission stellt fest, daß sowohl Deutschland als auch die an der Sache Beteiligten BVM und LMB in ihren Stellung- nahmen für die fraglichen finanziellen Maßnahmen Artikel 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag geltend gemacht haben. In Artikel 223 Absatz 1 Buchstabe b) heißt es: Die Vorschriften dieses Vertrages „(1) Bestimmungen nicht entgegen:. stehen folgenden b) jeder Mitgliedstaat kann die Maßnahmen ergreifen, die seines Erachtens für die Wahrung seiner wesentlichen Sicherheitsinteressen erforderlich sind, soweit sie die Erzeu- gung von Waffen, Munition und Kriegsmaterial oder den Handel damit betreffen; diese Maßnahmen dürfen auf dem Gemeinsamen Markt die Wettbewerbsbedingungen hinsicht- lich der nicht eigens für militärische Zwecke bestimmten Waren nicht beeinträchtigen. “ 24. 11. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 301/11 Die Kommission stellt aufgrund der Angaben Deutschlands fest, daß Lürssen fast ausschließlich im Marineschiffbau tätig ist. [. ] * % des von Lürssen in den Jahren 1988 bis 1998 erzielten Umsatzes entfielen auf den Marineschiffbau. BVM, die nach dem Erwerb durch LMB ein Tochterunternehmen von Lürssen ist, ist ausschließlich im Marineschiffbau tätig und gegenwärtig am Fregattenprogramm für die Bundesmarine beteiligt. Bei den von LMB übernommenen zusätzlichen 100 Arbeitnehmern handelt es sich um ehemalige Arbeitnehmer von BVM und Arbeitnehmer, die ehemals im Marineschiffbau von BVW tätig waren. Diese verfügen also über die in dem betreffenden Bereich erforderliche Erfahrung und die erforderlichen Fähig- keiten. Nach Angaben Deutschlands und der Beteiligten waren diese Arbeitnehmer für die Durchführung des Fregattenauftrags notwendig. Das von HIBEG an BVM gewährte Darlehen sollte es BVM ermöglichen, am Fregattenprogramm beteiligt zu bleiben. Die soll ausschließlich für den Ausbau des von LMB von der früheren BVW erworbenen Docks verwendet werden, damit dieses Dock mindestens bis 31. Dezember 2002 für den Marineschiffbau eingesetzt werden kann. Sämtliche Maßnahmen betreffen also den Marineschiffbau, und insbesondere das Fregattenprogramm der Bundesmarine. Investitionsbeihilfe LMB geplante für Nach Auffassung Deutschlands gehört die Aufrechterhaltung einer Mindestkapazität im Marineschiffbau zur Wahrung der wesentlichen Sicherheitsinteressen Deutschlands. Diese Auffas- sung wurde durch das Schreiben des Verteidigungsministeriums an die Freie Hansestadt Bremen bestätigt. Die Kommission akzeptiert dieses Argument, sofern die betreffenden finanziellen Maßnahmen die Wettbewerbsbedingungen hinsichtlich der nicht eigens für militärische Zwecke bestimmten Waren auf dem Gemeinsamen Markt nicht beeinträchtigen. Die Kommission stellt aufgrund der Angaben Deutschlands der deutschen Regierung fest, daß die speziell für die Durchführung des Fregattenauftrags eingestellten Arbeitnehmer nur insoweit außerhalb des Marineschiffbaus tätig waren beziehungsweise in der Zukunft sein werden, als sie 1997/98 für den Bau von drei schnellen Fährschiffen für Indonesien eingesetzt wurden. Dabei handelt es sich um ein von der Kommission am 27. März 1996 genehmigtes Entwicklungshilfeprojekt (5). Hätten diese Arbeit- nehmer für den betreffenden Auftrag nicht zur Verfügung gestanden, so hätte Lürssen Arbeitskräfte ausleihen müssen, die halb soviel wie die von BVM und BVW übernommenen Arbeit- nehmer gekostet hätten. Die fragliche Beihilfe deckt weniger als die Kostendifferenz ab. Für Lürssen war es also nicht wirtschaft- lich vorteilhaft, diese Arbeitnehmer zu verwenden. Demnach werden die Wettbewerbsbedingungen hinsichtlich der nicht eigens für militärische Zwecke bestimmten Waren auf dem Gemeinsamen Markt durch die betreffenden Maßnahmen nicht beeinträchtigt. Was den Forderungsverzicht von HIBEG betrifft, so stellt die Kommission fest, daß das Darlehen an BVM, ein ausschließlich im Marineschiffbau tätiges Unternehmen, gewährt wurde, um die Fortsetzung der Teilnahme am Fregattenprogramm für die Bundesmarine zu ermöglichen. Auch durch diese Maßnahme werden daher die Wettbewerbsbedingungen hinsichtlich der nicht eigens für militärische Zwecke bestimmten Waren auf dem Gemeinsamen Markt nicht beeinträchtigt. In bezug auf das Investitionsvorhaben zur Erweiterung des Docks und dazugehörigen Gebiets der früheren BVW ist in der Entscheidung 97/616/EG der Kommission vom 21. Mai 1997 (6) über die Schließungsbeihilfe an die Bremer Vulkan- werft GmbH ausdrücklich ausgeführt worden, daß das Dock und das dazugehörige Gebiet nur für den Marineschiffbau und für den Bau von Schiffen, die nicht unter die Siebente Richtlinie fallen, genutzt werden kann. Die geplante Beihilfe betrifft ausschließlich diese Bereiche. Insoweit also die Investition die Verwendung des Docks für den Marineschiffbau betrifft, werden die Wettbewerbsbedingungen hinsichtlich der nicht eigens für militärische Zwecke bestimmten Waren auf dem Gemeinsamen Markt durch diese Maßnahme nicht beeinträch- tigt. Insoweit allerdings die Investition die Verwendung des Docks und dazugehörigen Gebiets für den Bau anderer Schiffe betrifft, wirkt sich diese Maßnahme auf den Wettbewerb bei den betref- fenden Schiffen aus. Nach Angaben Deutschlands wird das Dock ausschließlich für den Bau, den Umbau und die Reparatur von Marineschiffen und großen Yachtschiffen verwendet. Ein notarieller Vertrag gewährleistet, daß in Bremen-Vegesack mindestens bis 31. Dezember 2003 keine Handelsschiffe gebaut werden. Danach muß der Beginn einer solchen Tätigkeit in diesem Gebiet von der Kommission genehmigt werden. Auf diese Weise ist gewährleistet, daß die Stillegung der früheren Bremer Vulkan Werft im Bereich des Handelsschiffbaus in Übereinstimmung mit der Entscheidung 97/616/EG endgültig ist. Die Kommission stellt fest, daß nach Zusagen Deutschlands, das Dock ausschließlich für den Bau, den Umbau und die Reparatur von Marineschiffen und großen Yachtschiffen, die in den Anwendungsbereich der Siebenten Richtlinie nicht Insoweit das Dock also für fallen, verwendet werden soll. Yachten verwendet wird, muß die Investitionsbeihilfe nach Artikel 92 EG-Vertrag gewürdigt werden. der Kommission Des weiteren stellt die Kommission fest, daß sich die geplante Investitionsbeihilfe von 900 000 DEM (450 000 EUR) in die von genehmigte Gemeinschaftsaufgabe „Verbesserung der regionalen Wirtschaftsstruktur“ (GRW) (7) einfügt und 15 % der geplanten Gesamtinvestition von 6 000 000 DEM ausmacht. Insoweit die Investitionsbeihilfe also Yachten betrifft, ist sie aufgrund von Artikel 92 Absatz 3 Buchstabe c) EG-Vertrag mit dem Gemeinsamen Markt vereinbar. Daher gelangt die Kommission zu dem Schluß, daß die Maßnahmen des Bundeslandes Bremen zugunsten des Marine- schiffbaus und von LMB in den Anwendungsbereich des Arti- kels 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag fallen. Daher ist Artikel 92 Absatz 1 EG-Vertrag auf diese Maßnahmen nicht anwendbar. (5) Beihilfe N 87/96, ABl. C 215 vom 25. 7. 1996. (6) Siehe Fußnote 4. (7) ABl. C 341 vom 11. 11. 1997, S. 4. L 301/12 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 24. 11. 1999 HAT FOLGENDE ENTSCHEIDUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Maßnahmen, die Deutschland zugunsten des Marine- schiffbaus und der Lürssen Maritime Beteiligungen GmbH & Co. KG in Höhe von insgesamt 10,5 Mio. DEM (5,25 Mio. EUR) bereits durchgeführt hat oder noch durchführen wird, sind für die Wahrung der wesentlichen Sicherheitsinteressen Deutschlands im Sinne des Artikels 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag erforderlich. Daher sind Artikel 92 und 93 EG- Vertrag auf diese Maßnahmen nicht anwendbar. die Investitionsbeihilfe Insoweit 900 000 DEM (450 000 EUR) den Bau, den Umbau oder die Reparatur von Yachten betrifft, ist diese im Sinne des Artikels 92 Absatz 3 Buchstabe c) EG-Vertrag mit dem Gemeinsamen Markt vereinbar. von Artikel 2 Diese Entscheidung ist an die Bundesrepublik Deutschland gerichtet. Brüssel, den 17. März 1999 Für die Kommission Karel VAN MIERT Mitglied der Kommission In diesem Zusammenhang will die Kommission Deutschland bitten, Artikel 11 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 1540/98 des Rates vom 29. Juni 1998 zur Neuregelung der Beihilfen für den Schiffbau (8) zu beachten. Nach dieser Bestimmung ist bei Werften, deren Schiffbau-, Schiffsreparatur- und Schiffsumbau- tätigkeiten sowohl den gewerblichen als auch den militärischen Bereich umfassen, den regelmäßigen Berichten eine Bescheini- gung der Pflichtprüfer über die Zuteilung der Gemeinkosten zu den beiden Bereichen beizufügen. Darüber hinaus sind geson- derte Angaben zum Umsatz im gewerblichen und im militäri- schen Bereich vorzulegen. VI. SCHLUSSFOLGERUNG finanziellen Nach Auffassung der Kommission sind die Maßnahmen des Bundeslandes Bremen zugunsten des Marine- schiffbaus Maßnahmen, die für die Wahrung der wesentlichen Sicherheitsinteressen Deutschlands im Sinne des Artikels 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG-Vertrag notwendig sind. Folglich gilt für diese Maßnahmen Artikel 223 Absatz 1 Buchstabe b) EG- Vertrag. Da die Anwendung von Artikel 223 EG-Vertrag die Anwendung anderer Vorschriften ausschließt, sind die Artikel 92 und 93 EG-Vertrag im vorliegenden Fall nicht anwendbar. die Investitionsbeihilfe Insoweit 900 000 DEM (450 000 EUR) den Bau, den Umbau oder die Reparatur von Yachten betrifft, ist sie im Sinne des Artikels 92 Absatz 3 Buchstabe c) EG-Vertrag mit dem Gemeinsamen Markt vereinbar — von (8) ABl. L 202 vom 18. 7. 1998, S. 1


title: Commission Regulation (EC) No 583/1999 of 17 March 1999 on the maximum amount of the Community's financial contribution to be paid to the Member States concerned in accordance with Council Regulation (EC) No 723/97

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
EU financing
action programme
agricultural expenditure
member country

text: L 72/28 EN Official Journal of the European Communities 18. 3. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 583/1999 of 17 March 1999 on the maximum amount of the Community’s financial contribution to be paid to the Member States concerned in accordance with Council Regulation (EC) No 723/97 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 723/97 of 22 April 1997 on the implementation of Member States’ action programmes on control of EAGGF Guarantee Section expenditure (1), and in particular Article 4(2) thereof, Whereas the Fund Committee has been consulted; Whereas Article 1 of Regulation (EC) No 723/97 provides that the Community shall contribute towards the costs incurred by Member States in implementing new action programmes, arising out of new Community obligations; whereas Article 4(2) of the same Regulation provides that consulting the Fund the Commission shall, after Committee, set the Community’s financial contribution having regard to the appropriations and on the basis of the information supplied by the Member States concerned; whereas the amount in question shall be granted in accordance with Article 3 of Commission Regulation (EC) No 1780/97 (2), the maximum annual amount of laying down the rules of application of Regulation (EC) No 723/97, as last amended by the Regulation (EC) No 1890/98 (3); the Member States concerned have supplied the relevant information to the Commission for the year 1999, that HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The maximum amount of the Community’s financial contribution towards the costs incurred by the Member States concerned in implementing action programmes on control of EAGGF Guarantee Section expenditure for 1999, provided for by Council Regulation (EC) No 723/97 is set out in the Annex of this Regulation. Article 2 This Regulation shall enter into force on the seventh day following its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 17 March 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 108, 25. 4. 1997, p. 6. (2) OJ L 252, 16. 9. 1997, p. 20. (3) OJ L 245, 4. 9. 1998, p. 28. 18. 3. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 72/29 ANNEX Maximum amount of the Community’s financial contribution for 1999, within the framework of Regulation (EC) No 723/97 Member States Community co-financing (1) Exchange rate (2) Community co-financing (3) National currency January 1999 Euro Belgium Germany Greece Spain France Ireland Italy Luxembourg Netherlands Portugal Austria Finland BEF 29 220 000 DEM 4 065 138 GRD 17 000 000 ESP 535 627 432 FRF 17 836 433 IEP 763 641 40,3399 1,95583 329,689 166,386 6,55957 0,787564 ITL 5 736 728 625 1936,27 LUF 7 168 000 NLG 331 619 PTE 294 517 958 ATS 2 336 500 FIM 1 830 500 40,3399 2,20371 200,482 13,7603 5,94573 724 345 2 078 472 51 564 3 219 186 2 719 147 969 624 2 962 773 177 690 150 482 1 469 049 169 800 307 868 Total — — 15 000 000


title: Verordening (EG) nr. 583/1999 van de Commissie van 17 maart 1999 inzake het maximumbedrag van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 723/97 van de Raad aan de betrokken lidstaten te betalen financiële bijdrage van de Gemeenschap

text: L 72/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 18. 3. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 583/1999 VAN DE COMMISSIE van 17 maart 1999 inzake het maximumbedrag van de overeenkomstig Verordening (EG) nr. 723/97 van de Raad aan de betrokken lidstaten te betalen financi(cid:137)le b¶drage van de Gemeenschap DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 723/97 van de Raad van 22 april 1997 inzake de uitvoering van actieprogramma’s van de lidstaten betreffende de controles op de uitgaven voor rekening van het EOGFL, afdeling Garantie (1), en met name op artikel 4, lid 2, Overwegende dat het Comit(cid:130) van het Fonds is geraad- pleegd; Overwegende dat in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 723/97 is bepaald dat de Gemeenschap b¶draagt in de kosten van de lidstaten voor de uitvoering van nieuwe, uit nieuwe communautaire verplichtingen voortvloeiende actieprogramma’s; dat in artikel 4, lid 2, van vorenge- noemde verordening is bepaald dat de Commissie na raadpleging van het Comit(cid:130) van het Fonds het maxi- mumbedrag van de financi(cid:137)le b¶drage van de Gemeen- schap vaststelt, waarb¶ rekening wordt gehouden met de beschikbare kredieten en de door de betrokken lidstaten verstrekte gegevens; dat het betrokken bedrag wordt toegekend overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1780/97 van de Commissie (2), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 1890/98 (3), tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor Verorde- ning (EG) nr. 723/97; dat de betrokken lidstaten de Commissie de relevante gegevens voor 1999 hebben toegezonden, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De maximumbedragen van de financi(cid:137)le b¶drage van de Gemeenschap in de kosten van de betrokken lidstaten voor de uitvoering van de in Verordening (EG) nr. 723/97 bedoelde actieprogramma’s betreffende de controles op de uitgaven van het EOGFL, afdeling Garantie, voor 1999 z¶n vastgesteld in de b¶lage b¶ deze verordening. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publica- tieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 17 maart 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 108 van 25. 4. 1997, blz. 6. (2) PB L 252 van 16. 9. 1997, blz. 20. (3) PB L 245 van 4. 9. 1998, blz. 28. 18. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 72/29 B(cid:246)LAGE Maximumbedrag van de communautaire financi(cid:137)le bijdrage voor 1999 in het kader van Verordening (EG) nr. 723/97 Lidstaten Communautaire cofinanciering (1) Wisselkoers (2) Communautaire cofinanciering (3) MV Januari 1999 Euro Belgi(cid:137) Duitsland Griekenland Spanje Frankr¶k Ierland Itali(cid:137) Luxemburg Nederland Portugal Oostenrijk Finland 29 220 000 BEF 4 065 138 DEM 17 000 000 GRD 535 627 432 ESP 17 836 433 FRF 763 641 IEP 40,3399 1,95583 329,689 166,386 6,55957 0,787564 5 736 728 625 ITL 1936,27 7 168 000 LUF 331 619 NLG 294 517 958 PTE 2 336 500 ATS 1 830 500 FIM 40,3399 2,20371 200,482 13,7603 5,94573 724 345 2 078 472 51 564 3 219 186 2 719 147 969 624 2 962 773 177 690 150 482 1 469 049 169 800 307 868 Totaal — — 15 000 000


title: Reglamento (CE) n° 578/1999 de la Comisión de 17 de marzo de 1999 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
import price
molasses
representative price
sugar

formats: pdf print

text: L 72/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 18. 3. 1999 REGLAMENTO (CE) No 578/1999 DE LA COMISIÓN de 17 de marzo de 1999 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1785/81 del Consejo, de 30 de junio de 1981, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del azúcar (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 1148/ 98 (2), Visto el Reglamento (CE) no 1422/95 de la Comisión, de 23 de junio de 1995, por el que se establecen las disposi- ciones de aplicación para la importación de melaza en el sector del azúcar y se modifica el Reglamento (CEE) no 785/68 (3) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 1 y el apartado 1 de su artículo 3, Considerando que el Reglamento (CE) no 1422/95 esta- blece que el precio de importación cif de melaza, en lo sucesivo denominado «precio representativo», se fijará de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 785/68 de la Comi- sión (4); que este precio se considerará fijado para la calidad tipo mencionada en el artículo 1 del citado Regla- mento; Considerando que el precio representativo de la melaza se calcula para un punto de paso de frontera de la Comu- nidad, que es Amsterdam; que dicho precio debe calcu- larse a partir de las posibilidades de compra más favora- bles en el mercado mundial, establecidas sobre la base de las cotizaciones o precios de este mercado, ajustados en función de las posibles diferencias de calidad en relación con la calidad tipo; que la calidad tipo de la melaza quedó establecida en el Reglamento (CEE) no 785/68; Considerando que, para la observación de las posibili- dades de compra más favorables en el mercado mundial, debe tenerse en cuenta toda la información relativa a las ofertas realizadas en el mercado mundial, los precios registrados en mercados importantes de los terceros países y las operaciones de venta celebradas en el marco de intercambios internacionales de las que tenga conoci- miento la Comisión, ya sea a través de los Estados miem- bros o por sus propios medios; que, al realizar dicha comprobación, la Comisión puede, en virtud de lo dispuesto en el artículo 7 del Reglamento (CEE) no 785/ 68, basarse en una media de varios precios, siempre que dicha media pueda considerarse representativa de la tendencia efectiva del mercado; Considerando que la Comisión no debe tener en cuenta la citada información cuando la mercancía no sea de calidad sana, cabal y comercial, o cuando el precio indi- cado en la oferta únicamente se refiera a una pequeña (1) DO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) DO L 159 de 3. 6. 1998, p. 38. (3) DO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (4) DO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. cantidad no representativa del mercado; que, asimismo, deben excluirse los precios de oferta que no puedan considerarse representativos de la tendencia efectiva del mercado; Considerando que, con objeto de obtener datos compara- bles relativos a la melaza de calidad tipo, es conveniente, según la calidad de la melaza ofrecida, aumentar o dismi- nuir los precios en función de los resultados obtenidos mediante la aplicación del artículo 6 del Reglamento (CEE) no 785/68; Considerando que, con carácter excepcional, un precio representativo puede mantenerse al mismo nivel durante un período limitado cuando el precio de oferta que haya servido de base para la fijación precedente del precio representativo no sea conocido por la Comisión y los precios de oferta disponibles que no parezcan suficiente- mente representativos de la tendencia efectiva del mercado impliquen modificaciones bruscas y considera- bles del precio representativo; Considerando que, cuando exista una diferencia entre el precio desencadenante del producto de que se trate y el precio representativo, deberán fijarse derechos de impor- tación adicionales en las condiciones mencionadas en el artículo 3 del Reglamento (CE) no 1422/95; que, en caso de suspensión de los derechos de importación según lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/ 95, es preciso fijar importes específicos para estos dere- chos; Considerando que la aplicación de las presentes disposi- ciones conduce a fijar los precios representativos y los derechos adicionales de importación de los productos de que se trate, tal como se indica en el Anexo del presente Reglamento; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión del azúcar, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los precios representativos y los derechos adicionales aplicables en la importación de los productos mencio- nados en el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1422/95 quedan fijados tal como se indica en el Anexo. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 18 de marzo de 1999. 18. 3. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 72/11 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 17 de marzo de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión ANEXO al Reglamento por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales aplicables a la importación de melaza en el sector del azúcar Código NC Importe del precio representativo en EUR/100 kg netos de producto Importe del derecho adicional en EUR/100 kg netos de producto Importe del derecho aplicable a la importación por el hecho de la suspensión contemplada en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95 en EUR/100 kg netos de producto (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 6,25 7,43 0,26 0,00 — — (1) Fijación por la calidad tipo establecida en el artículo 1 del Reglamento (CEE) no 785/68, modificado. (2) Este importe sustituye, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, el tipo de los derechos del arancel aduanero común fijado para estos productos


title: Gewijzigd voorstel voor een Verordening van de Raad betreffende de door het Bureau voor fraudebestrijding verrichte onderzoeken

eurovoc_concepts:
Community budget
EU action
fact-finding mission
fraud
fraud against the EU

text: 12. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 131/5 II (Voorbereidende besluiten) COMMISSIE Gewijzigd voorstel voor een verordening van de Raad betreffende de door het Bureau voor fraudebestrijding verrichte onderzoeken (1) (1999/C 131/04) COM(1999) 140 def. (cid:151) 98/0329(CNS) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 189 A, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 29 maart 1999) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 235, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 203, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, Gezien het advies van de Rekenkamer, (1) Overwegende dat de instellingen en de lidstaten groot belang hechten aan de bescherming van de financiºle be- langen van de Gemeenschappen, alsook aan de bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waar- door de communautaire financiºle belangen worden ge- schaad; dat het belang van dit optreden bevestiging vindt in artikel 209 A van het EG-Verdrag en in artikel 183 A van het EGA-Verdrag; (2) Overwegende dat alle beschikbare middelen moeten wor- den ingezet om deze doelstellingen te verwezenlijken, met name in het kader van de onderzoekopdracht van de Gemeenschap, onder behoud van de huidige verdeling van de verantwoordelijkheden over het nationale en het Gemeenschapsniveau en van het thans daarbij bestaande evenwicht; (3) Overwegende dat ter versterking van de middelen voor fraudebestrijding de Commissie bij Besluit 1999/. /EG, EGKS, Euratom (2) intern het Bureau voor fraudebestrij- ding, hierna (cid:132)Bureau(cid:148) genoemd, heeft opgericht, aan welke dienst het verrichten van administratieve fraudeonderzoe- ken is opgedragen; dat zij dit Bureau bij de uitoefening van de taken van controle en verificatie ter plaatse in het kader van het Gemeenschapsrecht een volledige onafhan- kelijkheid heeft toegekend; (4) Overwegende dat in Besluit 1999/. /EG, EGKS, Euratom ten aanzien van de onderzoektaak is bepaald dat dit Bu- reau de door de communautaire wetgever toebedeelde bevoegdheden uitoefent binnen de grenzen en onder de voorwaarden die door deze zijn vastgesteld; (5) Overwegende dat aan het Bureau de uitoefening van de bevoegdheden dient te worden toevertrouwd, welke bij Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en veri- ficaties ter plaatse die door de Commissie worden uit- gevoerd ter bescherming van de financiºle belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (3), aan de Commissie zijn toegekend; dat bovendien het Bureau dient te worden toegestaan de overige, aan de Commissie voor het verrichten van con- troles en verificaties ter plaatse in de lidsaten toegekende bevoegdheden uit te oefenen, teneinde met name onregel- matigheden op te sporen overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiºle belangen van de Europese Gemeenschap- pen (4); (6) Overwegende dat het Bureau, gelet op de noodzaak tot versterking van de strijd tegen fraude en tegen elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Gemeenschappen worden geschaad, binnen de instel- lingen of organen die bij het EG-Verdrag of bij het EGA- Verdrag of op basis daarvan zijn opgericht, de interne onderzoeken moet kunnen verrichten; (7) Overwegende dat de onderzoeken moeten worden uit- gevoerd onder volledige eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en met name van het billijkheidsbeginsel, van het recht van de betrokkene zich over de hem of haar betreffende feiten uit te spreken en van het recht dat de bevindingen van een onderzoek slechts op bewijskracht hebbende elementen mogen be- rusten; dat de instellingen en organen daartoe de voor- waarden en nadere regelingen dienen vast te stellen, waar- onder deze interne onderzoeken worden verricht; dat het dienstig is het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van toepassing is (1) PB C 21 van 16. 1. 1999. (2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad. (3) PB L 292 van 15. 11. 1996, blz. 2. (4) PB L 312 van 23. 12. 1995, blz. 1. C 131/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 5. 1999 op de andere personeelsleden van genoemde Gemeen- schappen, hierna (cid:132)het Statuut(cid:148) genoemd, te wijzigen ten- einde daarin op het gebied van interne onderzoeken de rechten en plichten van de ambtenaren en andere per- soneelsleden vast te leggen; (15) Overwegende dat de administratieve onderzoeken onder leiding van de directeur van het Bureau, geheel onafhan- kelijk van de communautaire instellingen en organen en van het ComitØ van toezicht dienen te worden uitgevoerd; (8) Overwegende dat deze interne onderzoeken slechts kun- nen worden uitgevoerd indien het Bureau de garantie wordt geboden toegang te hebben tot alle gebouwen en terreinen van de instellingen en organen en tot alle gege- vens en documenten die deze in hun bezit hebben; (9) Overwegende dat, teneinde de onafhankelijkheid van het Bureau bij de uitoefening van de bij deze verordening aan dat Bureau toevertrouwde taken te waarborgen, de direc- teur ervan de bevoegdheid dient te worden verleend tot het openen van een onderzoek, zulks hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een lidstaat of, in voor- komend geval, van een instelling of een orgaan; (10) Overwegende dat het aan de bevoegde nationale autori- teiten of, in voorkomend geval, aan de instellingen en organen staat om op grond van het door het Bureau opgestelde verslag te besluiten welk gevolg aan afgesloten onderzoeken wordt gegeven; dat het ter versterking van de fraudebestrijding dienstig is de directeur van het Bu- reau te machtigen om, indien deze zulks nodig acht, te allen tijde gegevens over lopende onderzoeken recht- streeks aan de betrokken gerechtelijke autoriteiten door te geven; (11) Overwegende dat de voorwaarden dienen te worden vast- gesteld waaronder de personeelsleden van het Bureau hun opdracht uitvoeren, alsmede de voorwaarden inzake de uitoefening van de verantwoordelijkheid van de directeur met betrekking tot de uitvoering van deze onderzoeken door de personeelsleden van het Bureau; (12) Overwegende dat het, teneinde de samenwerking tussen het Bureau, de lidstaten en de betrokken instellingen, res- pectievelijk organen voorspoedig te laten verlopen, nood- zakelijk is de wederzijdse informatie-uitwisseling te ver- gemakkelijken onder eerbiediging van het vertrouwelijke karakter van deze onder het beroepsgeheim vallende ge- gevens, zich ervan vergewissend dat deze de bescherming genieten die aan gegevens van dien aard wordt toegekend; (13) Overwegende dat, teneinde te waarborgen dat met de resultaten van de onderzoeken die de personeelsleden van het Bureau hebben uitgevoerd, rekening wordt gehou- den en de nodige vervolgmaatregelen worden getroffen, dient te worden bepaald dat de verslagen toelaatbare be- wijsmiddelen in administratieve of gerechtelijke procedu- res kunnen vormen; dat zij daartoe moeten worden opge- steld met inachtneming van de voorwaarden waaronder de nationale administratieve verslagen worden opgesteld; (14) Overwegende dat het Bureau voor de uitvoering van zijn taak onafhankelijk moet zijn; dat het niettemin over ad- viezen van deskundigen op het gebied van de fraude- bestrijding moet kunnen beschikken; dat het Bureau daar- toe dient te worden bijgestaan door een ComitØ van toe- zicht, dat uit onafhankelijke, op het bevoegdheidsterrein van het Bureau deskundige personen is samengesteld; (16) Overwegende dat de toekenning aan het Bureau van de opdracht tot uitvoering van administratieve onderzoeken met het oog op de bescherming van de financiºle belan- gen van de Gemeenschappen niet tot een vermindering van de rechtsbescherming van de betrokken personen mag leiden, met name ten aanzien van de bescherming van persoonsgegevens en de eerbiediging van het vertrou- welijk karakter van de inlichtingen die bij deze onderzoe- ken zijn vergaard; dat voorts de ambtenaren en andere personeelsleden van de Gemeenschappen een rechts- bescherming dient te worden gegarandeerd die gelijkwaar- dig is aan die waarin in de artikelen 90 en 91 van het Statuut is voorzien; (17) Overwegende dat na een periode van drie jaar de werk- zaamheden van het Bureau dienen te worden geºvalueerd; (18) Overwegende dat de onderhavige verordening op generlei wijze afbreuk doet aan de bevoegdheden en de verant- woordelijkheden van de lidstaten om maatregelen te tref- fen voor de bestrijding van fraude waardoor de financiºle belangen van de Gemeenschappen worden geschaad; dat bijgevolg met de toekenning aan een onafhankelijk Bureau van de opdracht om externe administratieve onderzoeken te verrichten het subsidiariteitsbeginsel zoals dat in artikel 3 B van het EG-Verdrag is vervat, volledig wordt geºerbie- digd; dat het functioneren van een dergelijk Bureau geºigend is om tot een doeltreffender bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Gemeenschappen worden geschaad, te komen en dat daarmee eveneens het propor- tionaliteitsbeginsel wordt geºerbiedigd; (19) Overwegende dat voor de vaststelling van de onderhavige verordening het EG-Verdrag in geen andere bevoegdheden voorziet dan die van artikel 235, en het EGA-Verdrag in geen andere bevoegdheden dan die van artikel 203, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstelling en taken Met het oog op een versterking van de bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Europese Gemeenschap en van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie worden geschaad, verricht het Bureau voor fraudebestrijding, hierna (cid:132)Bureau(cid:148) genoemd, administratieve onderzoeken in de lidstaten en binnen de in- stellingen en organen die bij het EG-Verdrag en het EGA-Ver- drag of op basis daarvan zijn opgericht, hierna (cid:132)instellingen en organen(cid:148) genoemd. 12. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 131/7 Artikel 2 Definitie Voor de doeleinden van deze verordening wordt onder (cid:132)onder- zoek(cid:148) verstaan, alle door personeelsleden van het Bureau in de uitoefening van hun functies ondernomen controles en verifi- caties en door dezen getroffen maatregelen ter bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Gemeenschappen worden geschaad, en tot vaststelling, in voorkomend geval, van het onregelmatige karakter van deze activiteiten. Artikel 3 Externe onderzoeken Het Bureau oefent de bij Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 aan de Commissie toegekende bevoegdheid uit om in de lidstaten controles en verificaties ter plaatse te verrichten. In het raam van zijn onderzoektaak kan het Bureau de be- voegdheid uitoefenen om controles en verificaties te verrichten zoals bedoeld in artikel 9 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95. Deze controles en verificaties, hierna (cid:132)externe onderzoeken(cid:148) genoemd, worden uitgevoerd onder de voorwaarden en volgens de nadere regelingen in de onderhavige verordening en in de besluiten waarbij de Commissie de bevoegdheid wordt verleend om externe onderzoeken uit te voeren. Indien de mogelijkheid van een persoonlijke betrokkenheid van een ambtenaar of van een personeelslid blijkt, wordt de instel- ling of het orgaan waartoe die ambtenaar of dat personeelslid behoort, ingelicht over het feit dat met betrekking tot die per- soon een intern onderzoek wordt geopend of wordt voortgezet. 2. De voorwaarden en nadere regelingen betreffende de in- terne onderzoeken behelzen met name regels met betrekking tot: a) de verplichting van de ambtenaren en personeelsleden van de instellingen en organen om aan de personeelsleden van het Bureau medewerking te verlenen en inlichtingen te ver- strekken; b) de nadere regeling voor de inlichtingenverstrekking door het Bureau met betrekking tot de toegang tot de gegevens en tot de gebouwen en terreinen van de instellingen en organen en met betrekking tot de opening of de voortzetting van een onderzoek dat een persoonlijk betrokken ambtenaar of per- soneelslid betreft; c) de door de personeelsleden van het Bureau bij het verrichten van interne onderzoeken in acht te nemen procedurevoor- schriften en de waarborgen van de rechten van in een intern onderzoek gemoeide personen. Artikel 5 Uitvoering van de onderzoeken Artikel 4 Interne onderzoeken 1. De externe onderzoeken worden geopend bij besluit van de directeur van het Bureau, die op eigen initiatief of op ver- zoek van een lidstaat handelt. 1. Het Bureau verricht bij de instellingen en organen de interne administratieve onderzoeken met het oog op de be- scherming van de financiºle belangen van de Gemeenschappen. Deze administratieve onderzoeken, hierna (cid:132)interne onderzoe- ken(cid:148) genoemd, worden verricht onder de voorwaarden en vol- gens de nadere regelingen die zijn voorzien in deze verorde- ning en, tot de wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Euro- pese Gemeenschappen, hierna (cid:132)het Statuut(cid:148) genoemd, in be- sluiten welke elke instelling en elk orgaan vaststelt. De instel- lingen plegen onderling overleg over de bij een dergelijk besluit vast te stellen regeling. Het Bureau heeft toegang tot alle in het bezit van de instellin- gen en organen zijnde gegevens, alsmede tot hun gebouwen en terreinen. De instellingen en organen worden ingelicht wanneer personeelsleden van het Bureau een onderzoek in hun gebou- wen en op hun terreinen verrichten en wanneer zij een docu- ment of gegevens raadplegen die deze instellingen en organen in hun bezit hebben. Het Bureau kan alle documenten en gegevens die deze instellingen en organen in bezit hebben, kopiºren en deze, indien nodig, confisqueren om elk risico van verdwijning te vermijden. De interne onderzoeken worden geopend bij besluit van 2. de directeur van het Bureau, die op eigen initiatief handelt of op verzoek van de instelling of van het orgaan waarbij het interne onderzoek moet worden verricht. Artikel 6 Uitvoering van de onderzoeken De directeur van het Bureau leidt de uitvoering van de 1. onderzoeken. De personeelsleden van het Bureau verrichten hun taken 2. op vertoon van een schriftelijke bevoegdheidsverklaring, waarin hun identiteit en hun hoedanigheid zijn vermeld. 3. De personeelsleden van het Bureau die voor de uitvoering van een onderzoek zijn aangewezen, moeten voor elk optreden worden voorzien van een door de directeur verstrekte schrifte- lijke volmacht, waarin het voorwerp en het doel van het onder- zoek zijn vermeld. C 131/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 5. 1999 De personeelsleden van het Bureau gedragen zich bij de 4. controles en verificaties ter plaatse op een wijze die verenigbaar is met de regels en gebruiken die voor de ambtenaren van de in voorkomend geval, met het betrokken lidstaat gelden, en, Statuut, alsmede met de in artikel 4, tweede alinea, bedoelde besluiten. lid 1, De directeur ziet erop toe de personeelsleden van het 2. Bureau en de overige personen die onder zijn gezag optreden, zich aan de communautaire en nationale bepalingen betref- fende de bescherming van persoonsgegevens houden, met name aan die welke zijn vervat in Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). 5. De onderzoeken worden zonder onderbreking verricht gedurende een periode in verhouding tot de omstandigheden en de complexiteit van de zaak. Indien een onderzoek sedert meer dan twaalf maanden loopt, licht de directeur het in artikel 11 bedoelde ComitØ van toezicht in over de redenen die het nog niet toelaten het onderzoek af te sluiten en over de naar verwachting voor afsluiting ervan nog benodigde tijd. 6. De lidstaten zien erop toe dat hun bevoegde autoriteiten de personeelsleden van het Bureau voor de uitvoering van hun opdracht de nodige bijstand verlenen. Artikel 7 Wederzijdse informatie De instellingen en organen, en de lidstaten voorzover het na- tionale recht dat toelaat, doen het Bureau, op verzoek van het Bureau of op eigen initatief, alle in hun bezit zijnde, voor de lopende onderzoeken benodigde documenten en gegevens toe- komen. Artikel 9 Onderzoekverslag Na afloop van een door het Bureau uitgevoerd onderzoek 1. stelt het Bureau onder gezag van de directeur een eindverslag op, dat met name de geconstateerde feiten, in voorkomend geval het financiºle nadeel, en de conclusies van het onderzoek bevat. De eindverslagen worden opgesteld met 2. inachtneming van de procedurevoorschriften die in de nationale wetgeving van de betrokken lidstaat zijn neergelegd. De verslagen vormen op dezelfde wijze en onder dezelfde voorwaarden als de door de nationale administratieve controleurs opgestelde administra- tieve verslagen toelaatbare bewijsmiddelen in de administratieve of gerechtelijke procedures van de lidstaat waar het gebruik ervan nodig blijkt. Voor de beoordeling van de verslagen gelden dezelfde regels als voor de administratieve verslagen van de nationale administratieve controleurs en zij hebben dezelfde waarde. Zij doen tevens het Bureau alle in hun bezit zijnde documenten en gegevens toekomen die zij in het algemeen nuttig achten voor de bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Gemeen- schappen worden geschaad. 3. Het naar aanleiding van een extern onderzoek opgestelde verslag en elk dienstig daarmee verband houdend document worden aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidsta- ten toegezonden. Artikel 8 Geheimhouding en gegevensbescherming De in het raam van de externe en interne onderzoeken 1. verkregen gegevens vallen, ongeacht de vorm ervan, onder het beroepsgeheim en genieten de bescherming die bij de nationale wetgeving van de lidstaat waar zij zijn vergaard en bij de over- eenkomstige bepalingen die van toepassing zijn op de com- munautaire instellingen en organen, aan soortgelijke gegevens wordt toegekend. Deze gegevens mogen met name niet worden meegedeeld aan andere personen dan die welke binnen de communautaire in- stellingen en organen of in de lidstaten ambtshalve daarvan kennis moeten nemen, en mogen niet worden gebruikt voor enig ander doel dan de bestrijding van fraude en van elke andere onwettige activiteit waardoor de financiºle belangen van de Gemeenschappen worden geschaad, tenzij de lidstaat waar de gegevens zijn vergaard of de betrokken instelling of het betrokken orgaan hiertoe voorafgaand toestemming heeft gegeven. Het naar aanleiding van een intern onderzoek opgestelde 4. verslag en elk dienstig daarmee verband houdend document worden toegezonden aan de betrokken instelling, respectievelijk aan het betrokken orgaan. Artikel 10 Follow-up van de onderzoeken 1. Onderminderd de artikelen 8 en 9 kan het Bureau, wan- neer het zulks dienstig acht, te allen tijde gegevens die in het raam van externe onderzoeken zijn verkregen, aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten en gegevens die in het raam van interne onderzoeken zijn verkregen, aan de betrok- ken instelling, respectievelijk aan het betrokken orgaan doen toekomen. In het laatste geval licht het Bureau de gerechtelijke autoriteiten van de betrokken lidstaat rechtstreeks in, wanneer het zulks, gezien de ernst van de verkregen inlichtingen, nood- zakelijk oordeelt. (1) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31. 12. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 131/9 In het geval van een intern onderzoek besluit de betrok- 2. ken instelling, respectievelijk het betrokken orgaan op basis van het door het Bureau opgestelde verslag welk gevolg moet wor- den gegeven. Artikel 11 ComitØ van toezicht Het Bureau wordt bijgestaan door een ComitØ van toe- 1. zicht, dat is samengesteld uit vijf onafhankelijke personen, die in hun eigen land aan de voorwaarden voldoen om hoge rech- terlijke functies of hoge functies, op het gebied van controle of op dat van onderwijs op universitair niveau van publiek- of strafrecht te bekleden. Zij worden door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie in onderhavige overeenstemming benoemd. De ambtstermijn van de leden bedraagt drie jaar. Deze 2. termijn kan worden hernieuwd. Na afloop van hun ambtstermijn blijven de leden in functie totdat in verlenging van hun ambtstermijn of in hun vervan- ging is voorzien. 3. Bij de uitoefening van hun taken vragen noch aanvaarden de leden instructies van enigerlei regering, instelling of orgaan. 4. Het ComitØ van toezicht wijst zijn voorzitter aan. Het stelt zijn reglement van orde vast. 5. Op verzoek van de directeur van het Bureau of op eigen initiatief verstrekt het ComitØ van toezicht de directeur advie- zen over de werkzaamheden van het Bureau, evenwel zonder zich in het verloop van de lopende onderzoeken te mengen. De directeur doet het ComitØ van toezicht elk jaar de programme- ring van de onderzoeken toekomen. Het ComitØ van toezicht stelt elk jaar een activiteitenver- 6. slag vast, dat het aan de instellingen richt. Artikel 12 Directeur Het Bureau staat onder leiding van een directeur die door de Commissie, na overleg met het Europees Parlement en de Raad, voor een periode van vijf jaar wordt benoemd, welke periode ØØn keer kan worden hernieuwd. Met het oog op diens benoe- ming stelt de Commissie, na gunstig advies van het ComitØ van toezicht, een lijst samen van verschillende kandidaten die over de nodige bekwaamheden beschikken, op basis van een oproep tot het indien van sollicitaties die, in voorkomend geval, in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt bekend- gemaakt. en interne onderzoeken met betrekking tot het opstellen van de eindverslagen naar aanleiding van die onderzoeken. Hij brengt aan het Europees Parlement en aan de Raad regel- matig verslag uit over de resultaten van de door het Bureau verrichte onderzoeken, waarbij de vertrouwelijke aard van die onderzoeken en fundamentele rechten van de betrokken per- sonen worden geºerbiedigd, alsmede in het geval van gerech- telijke procedures, de op deze procedures van toepassing zijnde nationale bepalingen worden nageleefd. Artikel 13 Begroting De kredieten van het Bureau, waarvan het totaalbedrag op een speciaal begrotingsonderdeel binnen deel A van de op de Com- missie betrekking hebbende afdeling van de Algemene begro- ting van de Europese Gemeenschappen wordt geboekt, worden in detail in een bijlage bij dat deel vermeld. De aan het Bureau toegewezen posten worden in een bijlage bij de lijst van het aantal ambten van de Commissie vermeld. Artikel 14 Wettigheidstoezicht Tot de wijziging van het Statuut kan iedere ambtenaar een ieder anden personeelslid van de Gemeenschappen overeen- komstig het bepaalde in artikel 90, lid 2, van het Statuut bij de directeur van het Bureau een klacht indienen tegen een door het Bureau in het raam van een intern onderzoek verrichte handeling waardoor die ambtenaar, respectievelijk dat per- soneelslid zich bezwaard acht. Op de ten aanzien van deze klachten genomen besluiten is artikel 91 van het Statuut van toepassing. Artikel 15 Evaluatieverslag In de loop van het derde jaar volgend op de inwerkingtreding van de onderhavige verordening legt de Commissie aan het Europees Parlement en aan de Raad een evaluatieverslag voor over de werkzaamheden van het Bureau, dat, in voorkomend geval, vergezeld gaat van voorstellen tot aanpassing of uitbrei- ding van de taken van het Bureau. Artikel 16 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op 1 juni 1999. De directeur vraagt noch aanvaardt van enigerlei regering, in- stelling of orgaan instructies bij de vervulling van zijn taken met betrekking tot het openen en het uitvoeren van de externe Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat