title: Ændret forslag til Rådets forordning om undersøgelser foretaget af Kontoret for Bekæmpelse af Svig

eurovoc_concepts:
Community budget
EU action
fact-finding mission
fraud
fraud against the EU

text: 12. 5. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 131/5 II (Forberedende retsakter) KOMMISSIONEN ˘ndret forslag til R(cid:229)dets forordning om undersłgelser foretaget af Kontoret for Bek(cid:230)mpelse af Svig (1) (1999/C 131/04) KOM(1999) 140 endelig udg. (cid:151) 98/0329(CNS) (Forelagt af Kommissionen i henhold til EF-traktatens artikel 189 A, stk. 2, den 29. marts 1999) R¯DET FOR DEN EUROP˘ISKE UNION HAR (cid:151) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab, s(cid:230)rlig artikel 235, under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europ(cid:230)iske Atomenergif(cid:230)llesskab, s(cid:230)rlig artikel 203, under henvisning til forslag fra Kommissionen, under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamentet, under henvisning til udtalelse fra Revisionsretten, og ud fra fłlgende betragtninger: (1) Institutionerne og medlemsstaterne till(cid:230)gger beskyttelsen af F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser og bek(cid:230)mpelsen af svig og alle andre former for ulovlig virksomhed, der skader F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser, stor betyd- ning; vigtigheden af denne indsats bekr(cid:230)ftes af EF-trakta- tens artikel 209 A og Euratom-traktatens artikel 183 A; (2) det er nłdvendigt at anvende alle de midler, der er til r(cid:229)dighed, for at n(cid:229) disse m(cid:229)l, bl. a. i forbindelse med de undersłgelser, f(cid:230)llesskabsplan, som skal udfłres p(cid:229) samtidig med at den nuv(cid:230)rende ansvarsfordeling og ansvarsbalance mellem medlemsstaterne og F(cid:230)llesskaberne bevares; (3) for at styrke midlerne til bek(cid:230)mpelse af svig har Kommis- sionen ved afgłrelse 1999/. /EF, EKSF, Euratom (2) inden for Kommissionen oprettet Kontoret for Bek(cid:230)mpelse af »kontoret«), som er en Svig (i det foretage administrative tjeneste, der har til opgave at undersłgelser af fuldst(cid:230)ndig svig; kontoret er uafh(cid:230)ngighed, n(cid:229)r det varetager sine opgaver i forbindelse med kontrol og inspektion p(cid:229) stedet inden for rammerne af f(cid:230)llesskabsretten; fłlgende ben(cid:230)vnt tildelt (4) i henhold til afgłrelse 1999/. /EF, EKSF, Euratom udłver kontoret med henblik p(cid:229) undersłgelsesfunktionen de befłjelser, det er tillagt i kraft af f(cid:230)llesskabslovgivningen, inden for de gr(cid:230)nser og p(cid:229) de betingelser, som er fastsat i denne lovgivning; (5) det błr p(cid:229)l(cid:230)gges kontoret at udłve de befłjelser, Kommissionen er tildelt ved R(cid:229)dets forordning (Euratom, EF) nr. 2185/96 af 11. november 1996 om Kommissio- nens kontrol og inspektion p(cid:229) stedet med henblik p(cid:229) beskyttelse af De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers finansielle interesser mod svig og andre uregelm(cid:230)ssigheder (3); kontoret błr desuden kunne udłve de łvrige befłjelser, som Kommissionen er tildelt med henblik p(cid:229) kontrol og inspektion p(cid:229) stedet i medlemsstaterne, bl. a. med henblik p(cid:229) i overensstemmelse med artikel 9 i R(cid:229)dets forordning (EF, Euratom) nr. 2988/95 af 18. december 1995 om finansielle beskyttelse af De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers interesser (4) at opdage uregelm(cid:230)ssigheder; (6) da det er nłdvendigt at styrke bek(cid:230)mpelsen af svig og alle andre former for ulovlige aktiviteter, der skader F(cid:230)llesska- bernes finansielle interesser, błr kontoret kunne foretage interne undersłgelser i de institutioner og organer, som er oprettet ved EF eller p(cid:229) grundlag af traktater og Euratom- »institutioner og fłlgende ben(cid:230)vnt traktaten (i det organer«); (7) undersłgelserne błr gennemfłres under fuldst(cid:230)ndig over- holdelse af menneskerettighederne og de grundl(cid:230)ggende frihedsrettigheder, specielt af lighedsprincippet, at den berłrte persons ret til at udtale sig om de forhold, der vedrłrer ham, og af princippet om, at kun forhold, som har beviskraft, kan danne grundlag for en undersłgelse; institutionerne og organerne błr fastl(cid:230)gge betingelserne og de s(cid:230)rlige vilk(cid:229)r for gennemfłrelsen af disse interne undersłgelser; vedt(cid:230)gten for tjenestem(cid:230)nd i De Euro- p(cid:230)iske F(cid:230)llesskaber og ans(cid:230)ttelsesvilk(cid:229)rene for de łvrige fłlgende ben(cid:230)vnt ansatte i n(cid:230)vnte F(cid:230)llesskaber (i det (1) EFT C 21 af 16. 1. 1999. (2) Se side 11 i denne EFT. (3) EFT L 292 af 15. 11. 1996, s. 2. (4) EFT L 312 af 23. 12. 1995, s. 1. C 131/6 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 12. 5. 1999 »vedt(cid:230)gten«) błr (cid:230)ndres for heri at fastsl(cid:229), hvilke rettig- heder og pligter tjenestem(cid:230)ndene og de łvrige ansatte har i forbindelse med interne undersłgelser; (8) disse interne undersłgelser kan kun gennemfłres, hvis kontoret sikres adgang til alle institutionernes og orga- nernes lokaler og til alle oplysninger og dokumenter, som m(cid:229)tte v(cid:230)re i deres besiddelse; (9) for at sikre kontorets uafh(cid:230)ngighed i forbindelse med udfłrelsen af de opgaver, det p(cid:229)l(cid:230)gges ved n(cid:230)rv(cid:230)rende forordning, błr dettes direktłr have befłjelse til at indlede en undersłgelse, enten p(cid:229) eget initiativ, eller efter anmod- ning fra en medlemsstat eller i givet fald fra en institution eller et organ; (10) det p(cid:229)hviler de nationale kompetente myndigheder, eller i givet fald institutionerne og organerne, p(cid:229) grundlag af en rapport udarbejdet af kontoret at beslutte, hvorledes de afsluttede undersłgelser styrke skal bek(cid:230)mpelsen af svig błr direktłren for kontoret bemyn- s(cid:229)fremt han finder det hensigtsm(cid:230)ssigt, p(cid:229) diges at overdrage oplysninger om de ethvert igangv(cid:230)rende undersłgelser til de berłrte retlige myndig- heder; fłlges op; tidspunkt for at til, (11) det er nłdvendigt at fasts(cid:230)tte betingelserne for, hvordan kontorets ansatte skal udfłre deres opgaver, og betingel- serne for direktłrens udłvelse af sit ansvar for kontorets ansattes gennemfłrelse af undersłgelserne; (15) de administrative undersłgelser błr foretages under ledelse af direktłren for kontoret, helt uafh(cid:230)ngigt af f(cid:230)llesskabsinstitutionerne og -organerne og af overv(cid:229)g- ningsudvalget; (16) overdragelsen til kontoret af opgaven med at foretage administrative undersłgelser med henblik p(cid:229) at beskytte F(cid:230)llesskabets finansielle interesser til et uafh(cid:230)ngigt kontor m(cid:229) ikke medfłre en formindskelse af den juridiske beskyt- telse af de p(cid:229)g(cid:230)ldende personer, bl. a. med hensyn til beskyttelse af personoplysninger og overholdelsen af fortroligheden for de oplysninger, som indhentes i forbin- delse med undersłgelserne; tjenestem(cid:230)ndene og de łvrige ansatte ved F(cid:230)llesskaberne m(cid:229) desuden sikres juridisk beskyttelse svarende til den, der er fastsat i artikel 90 og 91 i vedt(cid:230)gten; (17) kontorets aktiviteter błr evalueres ved udlłbet af en tre(cid:229)rig periode; (18) denne forordning formindsker p(cid:229) ingen m(cid:229)de medlems- staternes befłjelser til og ansvar for at tr(cid:230)ffe foranstalt- ninger til at bek(cid:230)mpe svig, der skader F(cid:230)llesskabets finan- sielle interesser; overdragelsen af opgaven med at foretage eksterne administrative undersłgelser til et uafh(cid:230)ngigt kontor er fludt ud i overensstemmelse med n(cid:230)rhedsprin- cippet, som fastsat i artikel 3 B i EF-traktaten; et s(cid:229)dant kontors virke vil głre bek(cid:230)mpelsen a svig og alle andre former for ulovlig virksomhed, der skader F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser mere effektiv, og den er dermed ogs(cid:229) i overensstemmelse med proportionalitetsprincippet; (12) for at sikre et godt samarbejde mellem kontoret, medlems- staterne og de berłrte institutioner og organer er det lette udvekslingen af oplysninger under nłdvendigt at overholdelse af fortroligheden af disse oplysninger, som er omfattet af tavshedspligt, idet det sikres, at de nyder den beskyttelse, der gives oplysninger af denne art; (19) EF-traktaten indeholder ikke anden hjemmel for vedta- gelsen af denne forordning end artikel 235, og Euratom- traktaten indeholder ikke anden hjemmel for vedtagelsen af denne forordning end artikel 203 (cid:151) (13) for at sikre, at der tages hensyn til resultaterne af de undersłgelser, som foretages af kontorets ansatte, og for at sikre den nłdvendige opfłlgning, er det vigtigt at fast- s(cid:230)tte, at rapporterne kan udgłre gyldige bevismidler i administative eller retslige procedurer, og de błr med henblik herp(cid:229) udarbejdes under hensyntagen til betingel- serne for udarbejdelse af de nationale administrative rapporter; skal dog kunne indhente udtalelser (14) kontoret skal v(cid:230)re uafh(cid:230)ngigt ved udfłrelsen af sin opgave; det fra eksperter inden for bek(cid:230)mpelse af svig; i denne forbin- delse błr kontoret bist(cid:229)s af et overv(cid:229)gningsudvalg, best(cid:229)- ende af uafh(cid:230)ngige peroner, som er eksperter p(cid:229) konto- rets kompetenceomr(cid:229)de; UDSTEDT F(cid:216)LGENDE FORORDNING: Artikel 1 Form(cid:229)l og opgaver Med henblik p(cid:229) at styrke bek(cid:230)mpelsen af svig og alle andre former for ulovlig virksomhed, som skader Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabs og Det Europ(cid:230)iske Atomenergif(cid:230)llesskabs finan- sielle interesser, foretager Kontoret for Bek(cid:230)mpelse af Svig, i det fłlgende ben(cid:230)vnt »kontoret«, administrative undersłgelser i medlemsstaterne og i de institutioner og organer, der er oprettet ved eller p(cid:229) grundlag af EF-traktaten og Euratom-trak- taten (i det fłlgende ben(cid:230)vnt »institutioner og organer«). 12. 5. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 131/7 Artikel 2 Definition I n(cid:230)rv(cid:230)rende forordning forst(cid:229)s ved »undersłgelse«: alle former for kontrol, inspektion og andre foranstaltninger, som gennem- fłres af kontorets ansatte i forbindelse med varetagelsen af deres opgaver med henblik p(cid:229) at bek(cid:230)mpe svig og alle andre former for ulovlig virksomhed, som skader F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser, og med henblik p(cid:229) i givet fald at fastsl(cid:229) s(cid:229)danne aktiviteters ulovlige karakter. Artikel 3 Eksterne undersłgelser Kontoret foretager kontrol og inspektion p(cid:229) stedet i medlems- staterne p(cid:229) grundlag af den befłjelse, der er tildelt Kommis- sionen ved forordning (Euratom, EF) nr. 2185/96. Som led i sin undersłgelsesfunktion er kontoret befłjet til at foretage den kontrol og inspektion, der er omhandlet i artikel 9 i forordning (EF, Euratom) nr. 2988/95. Denne kontrol og inspektion p(cid:229) stedet, i det fłlgende ben(cid:230)vnt »eksterne undersłgelser« foretages p(cid:229) de betingelser og s(cid:230)rlige vilk(cid:229)r, som er fastsat i n(cid:230)rv(cid:230)rende forordning og i de retsakter, der giver Kommissionen befłjelser foretage eksterne undersłgelser. til at Artikel 4 Interne undersłgelser Hvis det viser sig, at der er mulighed for, at en tjenestemand eller łvrig ansat er personligt involveret, underrettes den insti- tution eller det organ, han henhłrer under, om, at der indledes eller viderefłres en intern undersłgelse vedrłrende hans person. Betingelserne og de s(cid:230)rlige vilk(cid:229)r, for interne undersł- 2. gelser omfatter bl. a. regler vedrłrende: a) den forpligtelse, tjenestem(cid:230)ndene og de ansatte ved institu- tionerne og organerne har til at samarbejde med og afgive oplysninger til kontorets ansatte b) for kontorets forpligtelse til forudg(cid:229)ende underretning i forbindelse med adgang til oplysninger og til disses lokaler og i forbindelse med indledning eller viderefłrelse af en undersłgelse, som berłrer en tjenestemand eller en łvrig ansat, som er personligt involveret c) de procedureregler, kontorets ansatte skal fłlge ved gennem- fłrelsen af de interne undersłgelser, samt vedrłrende sikring af rettighederne for de personer, der er berłrt af en intern undersłgelse. Artikel 5 Indledning af undersłgelser 1. De eksterne undersłgelser indledes p(cid:229) grundlag af en beslutning truffet af direktłren for kontoret, som handler p(cid:229) eget initiativ eller som fłlge af en anmodning fra en medlems- stat. Kontoret 1. foretager interne administrative undersłgelser inden for institutionerne og organerne med henblik p(cid:229) at beskytte F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser. 2. De interne undersłgelser indledes p(cid:229) grundlag af en beslutning truffet af direktłren for kontoret, som handler p(cid:229) eget initiativ eller som fłlge af anmodning fra den instituion eller det organ, hvori undersłgelsen skal foretages. i det Disse administrative undersłgelser, fłlgende ben(cid:230)vnt »interne undersłgelser«, gennemfłres p(cid:229) de betingelser og s(cid:230)rlige vilk(cid:229)r, der er fastsat ved n(cid:230)rv(cid:230)rende forordning, og, indtil (cid:230)ndringen af vedt(cid:230)gten for tjenestem(cid:230)nd og af ans(cid:230)t- telsesvilk(cid:229)rene for de łvrige ansatte i F(cid:230)llesskaberne (i det fłlgende ben(cid:230)vnt »vedt(cid:230)gten«), p(cid:229) grundlag af beslutninger, som hver enkel institution og hvert enkelt organ vedtager. Institutionerne konsulterer hinanden om den ordning, der skal fasts(cid:230)ttes ved en s(cid:229)dan beslutning. Kontoret har adgang til alle oplysninger, som institutionerne og organerne er i besiddelse af, og til disses lokaler. Institutionerne og organerne underrettes, n(cid:229)r kontorets ansatte foretager en undersłgelse i deres lokaler, og n(cid:229)r de f(cid:229)r adgang til doku- menter eller oplysninger, som institutionerne og organerne er i besiddelse af. Kontoret kan tage kopi af ethvert dokument og af alle oplysninger, som institutionerne og organerne er i besid- delse af, og om fornłdent beslagl(cid:230)gge dem, for at undg(cid:229) erhver risiko for deres forsvinden. Artikel 6 Gennemfłrelse af undersłgelserne Direktłren for kontoret leder gennemfłrelsen af undersł- 1. gelserne. Kontorets ansatte udfłrer deres opgaver mod forevisning 2. af en skriftlig bemyndigelse, hvori deres identitet og befłjelser er angivet. 3. De af kontorets ansatte, der er udpeget til at foretage en undersłgelse, skal i forbindelse med hver kontrol v(cid:230)re i besid- delse af en skriftlig fuldmangt, som er udstedt af direktłren og indeholder oplysninger om genstanden for og form(cid:229)let med undersłgelsen. C 131/8 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 12. 5. 1999 Kontorets ansatte optr(cid:230)der under kontrol og inspektion 4. p(cid:229) stedet p(cid:229) en m(cid:229)de, der er i overensstemmelse med de regler og s(cid:230)dvaner, der g(cid:230)lder for tjenestem(cid:230)nd i den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstat, og i givet fald med vedt(cid:230)gten samt med de beslutninger, der er omhandlet i artikel 4, stk. 1, andet afsnit. 5. Undersłgelserne gennemfłres uopholdeligt i en periode, som skal st(cid:229) i et rimeligt forhold til sagens omst(cid:230)ndigheder og kompleksitet. N(cid:229)r en undersłgelse har v(cid:230)ret i gang i over 12 m(cid:229)neder, underretter direktłren det ved artikel 11 nedsatte overv(cid:229)gningsudvalg om, hvilke forhold der bevirker, at den endnu ikke kan afsluttes, og om, hvilken tid de n(cid:229) forventes at v(cid:230)re nłdvendig for at afslutte undersłgelsen. den p(cid:229)g(cid:230)ldende institution eller det p(cid:229)g(cid:230)ldende organ p(cid:229) forh(cid:229)nd har givet sit samtykke. Direktłren p(cid:229)ser, at kontorets ansatte og andre personer, 2. der handler under hans myndighed, overholder f(cid:230)llesskabs- bestemmelserne og de nationale bestemmelser om beskyttelse af personoplysninger, navnlig bestemmelserne i Europa-Parla- mentets og R(cid:229)dets direktiv 95/46/EF (1). Artikel 9 Undersłgelsesrapport 6. Medlemsstaterne słrger for, at deres kompetente myndig- heder yder den bistand til kontorets ansatte, der er nłdvendig for udfłrelsen af deres opgaver. 1. Ved afslutningen af en undersłgelse, som foretages af kontoret udarbejder kontoret under direktłrens myndighed en indeholder oplysninger om de afsluttende rapport, som bl. a. konstaterede forhold, fald den finansielle skade og i givet konklusionerne af undersłgelsen. Artikel 7 Udveksling af oplysninger samt medlemstaterne Institutionerne og organerne i det omfang, hvori national ret tillader det, fremsender p(cid:229) anmod- ning af kontoret eller p(cid:229) eget initiativ til kontoret alle doku- menter og oplysninger, som de er i besiddelse af, og som er nłdvendige for de igangv(cid:230)rende undersłgelser. De sender desuden kontoret alle dokumenter og oplysninger, som de er i besiddelse af, og som de mener generelt er nyttige for bek(cid:230)mpelsen af svig og alle andre former for ulovlig virk- somhed, der skader F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser. Artikel 8 Tavshedspligt og beskyttelse af oplysninger 1. Alle oplysninger, der indhentes i forbindelse med eksterne og interne undersłgelser, uanset i hvilken form det m(cid:229)tte v(cid:230)re, er omfattet af tavshedspligt og beskyttes p(cid:229) samme m(cid:229)de som tilsvarende oplysninger i den medlemsstat, de er indhentet i, og de tilsvarende bestemmelser, der g(cid:230)lder for f(cid:230)llesskabsinstitutionerne og -organerne. i henhold til national ret Oplysningerne m(cid:229) kun meddeles til andre end dem, der i f(cid:230)llesskabsinstitutionerne og- organerne eller medlemsstaterne i kraft af deres hverv skal have kendskab til dem, eller anvendes til andre form(cid:229)l end til bek(cid:230)mpelse af svig og alle andre former for ulovlig virksomhed, som skader F(cid:230)llesskabernes finansielle interesser, hvis den medlemsstat, som de er indhentet i, eller 2. De afsluttende rapporter udarbejdes under hensyntagen til de procedurekrav, der er fastsat i den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstats lovgivning. Rapporterne kan p(cid:229) lige fod med og p(cid:229) samme vilk(cid:229)r som de administrative rapporter, de nationale admini- strative inspektłrer udarbejder, udgłre gyldige bevismidler i administrative eller i den medlemsstat, retslige procedurer hvor dette m(cid:229)tte v(cid:230)re p(cid:229)vkr(cid:230)vet. De er underlagt de samme vurderingsregler som dem, der g(cid:230)lder for de administrative rapporter, som de administrative nationale inspektłrer udar- bejder, og har samme v(cid:230)rdi som disse. Den rapport, der udarbejdes efter en ekstern undersł- 3. gelse, og alle relevante dokumenter vedrłrende undersłgelsen sendes til de p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstaters kompetente myndig- heder. 4. Den rapport, der udarbejdes efter en intern undersłgelse, og alle relevante dokumenter vedrłrende undersłgelsen sendes til den p(cid:229)g(cid:230)ldende institution eller det p(cid:229)g(cid:230)ldende organ. Artikel 10 Opfłlgning af undersłgelserne 1. Med forhold af artikel 8 og 9, kan kontoret, hvis det finder det hensigtsm(cid:230)ssigt, n(cid:229)r som helst sende oplysninger, det har indhentet under eksterne undersłgelser, til de kompe- tente myndigheder i de p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstater, og oplys- ninger, det har indhentet under interne undersłgelser, til den p(cid:229)g(cid:230)ldende I sidstn(cid:230)vnte tilf(cid:230)lde underretter kontoret retsmyndighederne i finder det den p(cid:229)g(cid:230)ldende medlemsstat direkte, hvis det nłdvendigt i betragtning af oplysningernes alvor. Kontoret underretter overv(cid:229)gningsudvalget herom. p(cid:229)g(cid:230)ldende institution organ. eller det (1) EFT L 281 af 23. 11. 1995, s. 31. 12. 5. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 131/9 I forbindelse med en intern undersłgelse tr(cid:230)ffer den 2. p(cid:229)g(cid:230)ldende institution eller det p(cid:229)g(cid:230)ldende organ p(cid:229) grundlag af kontorets rapport beslutning om, hvorledes undersłgelsen skal fłlges op. sine opgaver i forbindelse med indledning og gennemfłrelse af eksterne og interne undersłgelser og i forbindelse med udf(cid:230)rdigelsen af de endelige rapporter over undersłgelserne. Artikel 11 Overv(cid:229)gningsudvalget 1. Kontoret bist(cid:229)s af et overv(cid:229)gningsudvalg, best(cid:229)ende af fem uafh(cid:230)ngige personer, som i deres respektive hjemlande opfylder betingelserne for at indtage hłje dommerembeder, varetage hłjst(cid:229)ende funktioner vedrłrende kontrol eller under- visning p(cid:229) universitetsniveau inden for offentlig ret eller straf- feret. De udn(cid:230)vnes af Europa-Parlamentet, R(cid:229)det og Kommis- sion efter f(cid:230)lles overenskomst. 2. Medlemmernes mandatperiode er p(cid:229) tre (cid:229)r. Genudn(cid:230)v- nelse kan finde sted. Ved mandatets udlłb forts(cid:230)tter medlemmerne med at udfłre deres opgaver, indtil deres mandat fornyes, eller der er udn(cid:230)vnt en efterfłlger. 3. Ved udłvelsen af deres hverv hverken słger eller godtager medlemmerne instrukser fra nogen regering, nogen institution eller noget organ. 4. Overv(cid:229)gningsudvalget udpeger selv sin formand. Det fasts(cid:230)tter selv sin forretningsorden. Overv(cid:229)gningsudvalget afgiver p(cid:229) anmodning af direk- 5. tłren for kontoret eller p(cid:229) eget initiativ udtalelser til direktłren om kontorets aktiviteter, uden dog at gribe ind i de igangv(cid:230)- rende udersłgelsers forlłb. Direktłren forel(cid:230)gger hvert (cid:229)r over- v(cid:229)gningsudvalget en oversigt over de planlagte undersłgelser. Overv(cid:229)gningsudvalget vedtager hvert (cid:229)r en aktivitetsrap- 6. port, som det sender til institutionerne. Han afl(cid:230)gger regelm(cid:230)ssigt rapport til Europa-Parlamentet og R(cid:229)det om resultaterne af kontorets undersłgelser, under over- holdelse af undersłgelsernes fortrolighed, af de berłrte perso- ners grundl(cid:230)ggende frihedsrettigheder og, s(cid:229)fremt der fore- kommer retslige procedurer, under overholdelse af alle natio- nale bestemmelser vedrłrende s(cid:229)danne procedurer. Artikel 13 Budget Bevillingerne til kontoret, hvis samlede belłb opfłres under en s(cid:230)rlig budgetpost inden for del A i den sektion af De Europ- (cid:230)iske F(cid:230)llesskabers almindelige budget, som vedrłrer Kommis- sionen, er detaljeret omhandlet i et bilag til den n(cid:230)vnte del. De stillinger, der er tildelt kontoret, er anfłrt i et bilag til oversigten over Kommissionens personale. Artikel 14 Prłvelse af lovligheden Indtil (cid:230)ndringen af vedt(cid:230)gten kan enhver tjenestemand eller łvrig ansat i F(cid:230)llesskaberne, p(cid:229) betingelserne i artikel 90, stk. 2, i vedt(cid:230)gten, overfor direktłren for kontoret indbringe en klage over en akt, der indeholder et klagepunkt mod ham, og som kontoret har udstedt i forbindelse med en intern under- słgelse. Artikel 91 i vedt(cid:230)gten finder anvendelse p(cid:229) de beslut- ninger, der tr(cid:230)ffes i forbindelse med s(cid:229)danne klager. Artikel 15 Evalueringsrapport Artikel 12 Direktłren I lłbet af tredje (cid:229)r efter denne forordnings ikrafttr(cid:230)den sender Kommissionen Europa-Parlamentet og R(cid:229)det en evalueringsrap- port om kontorets aktiviteter sammen med eventuelle forslag til (cid:230)ndring eller udvidelse af kontorets opgaver. Kontoret ledes af en direktłr, som udpeges af Kommissionen efter samr(cid:229)d med Europa-Parlamentet og R(cid:229)det, for en fem(cid:229)rig periode, som kan forl(cid:230)nges Øn gang. Med henblik p(cid:229) udpe- gelsen opstiller Kommissionen en liste, efter positiv udtalelse flere kandidater med de fra overv(cid:229)gningsudvalget, over nłdvendige kvalifikationer, efter en indkaldelse af ansłgninger, som i givet fald offentliggłres i De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende. Artikel 16 Inkrafttr(cid:230)den Denne forordning tr(cid:230)der i kraft den 1. juni 1999. Direktłren hverken słger eller godtager instrukser fra nogen regering, nogen institution eller noget organ ved udfłrelsen af Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og g(cid:230)lder umiddelbart i hver medlemsstat


title: Voorstel voor een Besluit van de Raad inzake de goedkeuring, namens de Gemeenschap, van wijzigingen op de bijlagen bij het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (Verdrag van Helsinki)

eurovoc_concepts:
Baltic Sea
environmental protection
marine environment
marine pollution
pollution from agricultural sources

formats: html pdf print

text: 22. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 176/15 II (Voorbereidende besluiten) COMMISSIE Voorstel voor een besluit van de Raad inzake de goedkeuring, namens de Gemeenschap, van wijzigingen op de bijlagen bij het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oost- zeegebied (Verdrag van Helsinki) (1999/C 176/16) (Voor de EER relevante tekst) COM(1999) 128 def. (cid:151) 1999/0077(CNS) (Door de Commissie ingediend op 18 maart 1999) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 130 R, lid 4, juncto artikel 228, lid 2, eerste zin en lid 3, eerste alinea, (4) Overwegende dat overeenkomstig artikel 24, lid 2, van het Verdrag van Helsinki van 1974 en overeenkomstig artikel lid 3, van het Verdrag van Helsinki van 1992 een 32, wijziging aan het einde van een door de commissie van Helsinki vast te stellen tijdvak geacht wordt te zijn aan- vaard, tenzij binnen dat tijdvak een verdragsluitende partij schriftelijk bezwaar heeft aangetekend bij de depositaris; Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement, (1) Overwegende dat de Europese Gemeenschap, bij Besluit 94/156/EG van de Raad (1) haar goedkeuring heeft gehecht aan het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied van 1974 (Verdrag van Helsinki) en op. partij bij het Verdrag is geworden; (2) Overwegende dat de Europese Gemeenschap, bij Besluit 94/157/EG van de Raad (2), haar goedkeuring heeft gehecht aan het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (Verdrag van Helsinki als herzien in 1992) en op. partij bij het Verdrag is geworden; (3) Overwegende dat de commissie van Helsinki op 26 maart 1998 wijzigingen heeft goedgekeurd op de bijlagen III en IV van het Verdrag van Helsinki van 1974 en 1992, de verdragsluitende partijen van de wijzigingen in kennis heeft gesteld en de verdragsluitende partijen heeft aanbevolen deze wijzigingen te aanvaarden; (5) Overwegende dat wijzigingen op de bijlagen III en IV van het Verdrag van Helsinki van 1974 en 1992 geacht zullen worden te zijn aanvaard, indien geen van de verdragslui- tende partijen v(cid:243)(cid:243)r 1 januari 1999 bezwaren tegen de wijzigingen heeft ingebracht, BESLUIT: Artikel 1 De wijzigingen op de bijlagen III en IV bij het Verdrag van Helsinki van 1974 en het Verdrag van Helsinki van 1992, waar- van de aanvaarding op 26 maart 1998 door de commissie van is aanbevolen, worden hierbij namens de Europese Helsinki Gemeenschap aanvaard. De tekst van de wijziging is aan dit besluit gehecht. (1) PB L 73 van 16. 3. 1994, blz. 1. (2) PB L 73 van 16. 3. 1994, blz. 19. C 176/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 6. 1999 goedgekeurd op 26 maart 1998 ingevolge artikel 13, sub b), van het Verdrag van Helsinki HELCOM(cid:150)AANBEVELING 19/6 WIJZIGINGEN OP BIJLAGE III VAN HET VERDRAG VAN HELSINKI BETREFFENDE VOORSCHRIFTEN TER VOORKOMING VAN VERONT- REINIGING UIT AGRARISCHE BRONNEN DE COMMISSIE, BESLUIT: a) wijzigingen goed te keuren op bijlage III bij het Verdrag van Helsinki, welke in de aan deze aanbeveling gehechte tekst zijn opgenomen, INDACHTIG artikel 2, leden 1, 2, 6 en 7, artikel 3, lid 1, artikel leden 1, 2, 6, 7 en 8 van het Verdrag van 5 en artikel 6, Helsinki van 1974, b) de depot-regering te verzoeken de wijzigingen aan de ver- dragsluitende partijen mede te delen, met de aanbeveling van de commissie deze te aanvaarden, EVENEENS INDACHTIG artikel 2, leden 1, 2, 7 en 8, artikel 3, leden 1, 2, 3, 5 en 6, artikel 5 en artikel 6, leden 1, 2, 4 en artikel 15 van het Verdrag van Helsinki van 1992, c) te bepalen dat de wijzigingen geacht zullen worden te zijn aanvaard, indien geen van de verdragsluitende partijen v(cid:243)(cid:243)r 1 januari 1999 bezwaren tegen de wijzigingen heeft ge- maakt, en VOORTS INDACHTIG de presidiumverklaring van de Oostzee- conferentie van 1996 en het actieprogramma voor samenwer- king tussen de Oostzeestaten, waarin op een spoedige uitwer- king en goedkeuring van de landbouwbijlage bij het Verdrag van Helsinki wordt aangedrongen, ZICH BEWUST VAN het feit dat de verontreiniging van water en lucht door stikstof, fosfor en gewasbeschermingsproducten, met kwalijke gevolgen voor het ecosysteem van de Oostzee, waar- onder eutrofiºring, zuurstofdepletie een verminderde biodiver- siteit, onder meer aan landbouwactiviteiten binnen het Oost- zeegebied moet worden toegeschreven, MET INACHTNEMING VAN de procedure voor de wijziging van de bijlagen bij het Verdrag van Helsinki, als neergelegd in artikel 24 van het Verdrag van Helsinki van 1974 en artikel 32 van het Verdrag van Helsinki van 1992, NA BESCHOUWING VAN artikel 19, lid 2, van het Verdrag van Helsinki van 1992, op grond waarvan de uit hoofde van het Verdrag van Helsinki van 1974 opgerichte Oostzee-milieucom- missie de commissie van het Verdrag van Helsinki van 1992 is, d) te bepalen dat de aanvaarde wijzigingen op 1 januari 2000 van kracht zullen worden, BESLUIT TEVENS bijlage III bij het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (cid:151) 1992 dienovereen- komstig te wijzigen op de datum waarop de aanvaarde wijzi- gingen van kracht worden, indien dit Verdrag v(cid:243)(cid:243)r deze wijzi- gingen in werking is getreden, DRINGT EROP AAN dat: a) de regeringen van Denemarken, Finland, Duitsland en Zwe- den programma’s ontwikkelen voor de uitvoering van de in deel II van bijlage III bedoelde maatregelen per 1 januari 2000 en deze per 1 januari 2002 ten uitvoer leggen, b) de regeringen van Estland, Letland, Litouwen, Polen en Rus- land programma’s ontwikkelen voor de uitvoering van de in deel II van bijlage III bedoelde maatregelen en deze zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk per respectievelijk 1 januari 2002 en 1 januari 2001 ten uitvoer leggen, EVENEENS MET INACHTNEMING VAN artikel 36, lid 1, van het Verdrag van Helsinki van 1992, VERZOEKT de regeringen van de verdragsluitende partijen met inachtneming van de overeengekomen termijnen over de bij de tenuitvoerlegging gemaakte vooruitgang verslag uit te brengen. 22. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 176/17 AANHANGSEL BIJ HELCOM-AANBEVELING 19/6 BETREFFENDE WIJZIGINGEN OP BIJLAGE III Na de algemene titel van bijlage III worden de woorden (cid:132)Deel I: voorkoming van verontreiniging door industrie en stadsgebieden(cid:148) ingevoegd. Na deel I worden de volgende nieuwe voorschriften ingevoegd: DEEL II: VOORKOMING VAN VERONTREINIGING UIT AGRARISCHE BRONNEN Voorschrift 1: algemene bepalingen Overeenkomstig de toepasselijke delen van dit Verdrag passen de verdragsluitende partijen de hieronder beschreven maatregelen toe en houden zij daarbij rekening met de beste milieupraktijk (BMP) en de beste beschikbare technologie (BBT), teneinde de verontreiniging door agrarische activiteiten te verminderen. De verdragsluitende partijen zullen richtsnoeren met de hieronder uiteengezette punten uitwerken en aan de commissie verslag uitbrengen. Voorschrift 2: plantennutriºnten De verdragsluitende partijen zien erop toe dat de volgende grondbeginselen hun neerslag krijgen in hun nationale wetgeving of richtsnoeren en nemen de natuurlijke gesteldheid van het land als uitgangspunt om de schadelijke milieu- effecten van de landbouw te beperken. Specifieke vereisten zullen als minimumgrondslag voor nationale wetgeving worden beschouwd. 1. Beweidingsdichtheid Om te verzekeren dat er niet meer mest wordt geproduceerd dan voor de bemesting van het akkerland nodig is, moet er een evenwicht tot stand worden gebracht tussen het aantal dieren op de boerderij en de hoeveelheid grond waarop de mest kan worden verpreid; deze verhouding wordt met de term beweidingsdichtheid aangeduid. Het maximumaantal dieren moet nauwkeurig worden bepaald met inachtneming van de hoeveelheid fosfor en stikstof in mest en de reºle behoefte aan plantenvoedingsstoffen. 2. Mestopslag De mestopslag moet van een dermate hoge kwaliteit zijn dat verliezen worden voorkomen. De opslagcapaciteit moet voldoende groot zijn, om te bereiken dat de mest alleen dan wordt uitgereden wanneer de planten nutriºnten kunnen opnemen. De vereiste minimumcapaciteit is zes maanden. De opgeslagen urine en gier moeten zodanig worden afgedekt of behandeld dat ammonia-emissies op doeltreffende wijze worden teruggebracht. 3. Agrarisch afvalwater en silosap Afvalwater uit dierverblijven moet in urine- of giertanks worden opgeslagen, dan wel een geschikte behandeling ondergaan om vervuiling te voorkomen. Effluenten als gevolg van bereiding en opslag van kuilvoer dienen te worden verzameld en naar opslagtanks voor urine of vloeibare mest te worden gevoerd. 4. Verspreiding van organische mest Organische meststoffen (gier, vaste mest, urine, zuiveringsslib, compost, enz. ) moeten op zodanige wijze worden verspreid dat het gevaar dat plantennutriºnten verloren gaan tot een minimum wordt beperkt en mogen nimmer worden verspreid op een bodem die bevroren, doordrenkt of met sneeuw bedekt is. Na het uitrijden over de kale grond dient de organische mest zo spoedig mogelijk te worden ingewerkt. Er zullen tijdvakken worden vastgesteld gedurende welke verspreiding van mest niet wordt geaccepteerd. 5. Dosering van nutriºnten De dosering van nutriºnten mag de voedingsbehoefte van de gewassen niet te boven gaan. Er moeten nationale richtsnoeren met bemestingsaanbevelingen worden uitgewerkt, waarin wordt verwezen naar: a) bodemgesteldheid, bodemgehalte aan voedingsstoffen, bodemtype en hellingsgraad; b) klimaatomstandigheden en bevloeiing; c) grondgebruik en landbouwpraktijken, met inbegrip van wisselbouw; d) alle potentiºle externe nu- triºntenbronnen. 6. Bodembescherming door wintergewassen Waar nodig moet het akkerland in winter en herfst genoegzaam met hiertoe geschikte gewassen worden beplant om het verlies van plantennutriºnten daadwerkelijk te kunnen beperken. 7. Waterbeschermingsmaatregelen en gebieden waar nutriºntenverliezen worden beperkt a) Oppervlaktewater: waar nodig, bufferzones, oevergebieden of bezinkingsvijvers. b) Grondwater: zo nodig moeten gebieden worden aangeduid waar het grondwater beschermd is. Tevens moeten maatregelen worden getroffen als de vaststelling van beperkte bemestingsdoseringen, de aanwijzing van gebieden waar mestverspreiding verboden is en van blijvende weidegronden. C 176/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 6. 1999 c) Gebieden waar nutriºntenverliezen worden beperkt: drassige gronden moeten behouden blijven en waar mogelijk in hun oude staat worden hersteld, teneinde nutriºntenverliezen te kunnen beperken en de biodiversiteit in stand te kunnen houden. Voorschrift 3: gewasbeschermingsmiddelen Gewasbeschermingsmiddelen mogen alleen worden gehanteerd en gebruikt in overeenstemming met een nationale risicobeperkingsstrategie welke op de beste milieupraktijk (BMP) gebaseerd is. Bij deze strategie wordt een inventaris van de bestaande problemen opgemaakt en worden geschikte doeleinden vastgesteld. Het gaat hier onder meer om de volgende maatregelen: 1. Registratie en goedkeuring Gewasbeschermingsmiddelen mogen pas verkocht, ingevoerd of toegepast worden, wanneer deze door de nationale autoriteiten als zodanig zijn geregistreerd en goedgekeurd. 2. Opslag en hantering Gewasbeschermingsmiddelen moeten op zodanige wijze worden opgeslagen en gehanteerd dat er geen gevaar van morsen of weglekken bestaat. Uiterst belangrijke punten zijn hier het transport, vullen en reinigen van de gebruikte uitrusting. Andere manieren van verspreiding van gewasbeschermingsmiddelen buiten de behandelde landbouwgron- den moeten worden voorkomen. Afval van gewasbeschermingsmiddelen dient in overeenstemming met de nationale wetgeving te worden verwijderd. 3. Vergunning Voor commercieel gebruik van gewasbeschermingsmiddelen is een vergunning vereist. Om een vergunning te ver- krijgen dient de aanvrager blijk te moeten geven van de nodige kennis van en vaardigheid in het hanteren van gewasbeschermingsmiddelen met minimale gevolgen voor gezondheid en milieu. De van de gebruiker verlangde kennis van de omgang met en de toepassing van gewasbeschermingsmiddelen moet op gezette tijden worden geactualiseerd. 4. Verspreidingstechnologie Verspreidingstechnologie en -methodes moeten van dien aard zijn dat onbedoelde verwaaiing of wegsijpeling van gewasbeschermingsmiddelen wordt voorkomen. De instelling van beschermingszones langs oppervlaktewateren moet worden bevorderd. Verspreiding met vliegtuigen is verboden; alleen in uitzonderlijke gevallen kan hiertoe een vergunning worden aangevraagd. 5. Beproeving van sproei-inrichtingen Om bij het sproeien met gewasbeschermingsmiddelen een betrouwbaar resultaat te bereiken, moeten de nodige maatregelen worden genomen ter bevordering van een geregelde beproeving van de sproei-apparatuur. 6. Alternatieve controlemethodes Bevorderd moet worden dat er alternatieve methoden voor het toezicht op gewasbeschermingsmaatregelen worden ontwikkeld. Voorschift 4: milieuvergunningen Voor boerderijen met een veestapel van een bepaalde omvang is speciale goedkeuring met betrekking tot milieuaspecten en -effecten van de boerderij vereist. Voorschrift 5: milieutoezicht De verdragsluitende partijen ontwikkelen projecten ter beoordeling van de doeltreffendheid van de getroffen maatregelen en het milieueffect van de landbouwsector. Voorschrift 6: onderwijs, opleiding, informatie en voorlichting De verdragsluitende partijen bevorderen systemen voor onderwijs, opleiding, informatie en voorlichting (advieswerk- zaamheden) inzake milieukwesties in de landbouwsector. 22. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 176/19 goedgekeurd op 26 maart 1998 ingevolge artikel 13, sub c), van het Verdrag van Helsinki HELCOM-AANBEVELING 19/7 WIJZIGINGEN OP BIJLAGE IV VAN HET VERDRAG VAN HELSINKI DE COMMISSIE, NA BESCHOUWING VAN artikel 19, lid 2, van het Verdrag van Helsinki van 1992, op grond waarvan de uit hoofde van het Verdrag van Helsinki van 1974 opgerichte Oostzee-milieucom- missie de commissie van het Verdrag van Helsinki van 1992 is, INDACHTIG de doelstellingen van de Oostzeestrategie voor havenontvangstinrichtingen voor scheepsafval en aanverwante aangelegenheden, MET INACHTNEMING VAN de procedure voor de wijziging van de bijlagen bij het Verdrag van Helsinki, als neergelegd in artikel 24 van het Verdrag, EVENEENS INDACHTIG HELCOM-aanbeveling 17/11 betreffende ontvangstinrichtingen waarin wordt opgeroepen tot de ontwik- keling en toepassing van geharmoniseerde, bindende regels voor vissersvaartuigen, commerciºle vaartuigen en pleziervaar- tuigen welke, wat hun opvang- en verzameltanks voor boord- toiletten en afvalwater betreft, niet onder de bestaande voor- schriften vallen, VOORTS INDACHTIG het feit dat HELCOM-aanbeveling 17/11 betreffende ontvangstinrichtingen de noodzaak noemt van de ontwikkeling van bindende voorschriften voor schepen om al hun vuilnis v(cid:243)(cid:243)r de afvaart bij een havenontvangstinrichting te deponeren, met inachtneming van speciale regelingen voor bij- voorbeeld passagiersveerboten en schepen op korte trajecten, ZICH ERVAN BEWUST dat de tenuitvoerlegging van de strategie een eerste voorwaarde is voor een aanzienlijke vermindering van het aantal operationele en onwettige lozingen en aldus voor de bescherming van het mariene milieu in het Oostzee- gebied tegen verontreiniging door schepen, IN HET BESEF dat bijlage IV van het Internationale Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, als gewijzigd bij het desbetreffende protocol van 1978 (MARPOL 73/78), alleen op die kleine vaartuigen van toepassing is welke gecertificeerd zijn om meer dan tien personen aan boord te hebben, INDACHTIG de voorschriften 5 en 7 van bijlage V van MARPOL 73/78 en voorschrift 7 van bijlage IV van het Verdrag van Helsinki van 1974 en voorschrift 5 van bijlage IV van het Verdrag van Helsinki van 1992, waarin de verdragsluitende partijen zich ertoe verplichten in hun havens en terminals in het Oostzeegebied inrichtingen ter beschikking te stellen voor het lossen van sanitair en ander afval, zonder onnodig opont- houd van de schepen te veroorzaken, die toereikend zijn voor de behoeften van de schepen die er gebruik van maken, BESLUIT: a) de nieuwe voorschriften 7a en 8a in bijlage IV van het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu van het Oostzeegebied van 1974, als vervat in de aan deze aanbeve- ling gehechte tekst, goed te keuren; b) de depot-regering te verzoeken de wijzigingen aan de ver- dragsluitende partijen mede te delen met de aanbeveling van de commissie deze te aanvaarden, c) te bepalen dat de wijzigingen geacht zullen worden te zijn aanvaard, indien geen van de verdragsluitende partijen v(cid:243)(cid:243)r 1 januari 1999 bezwaren tegen de wijzigingen heeft ge- maakt, en d) te bepalen dat de aanvaarde wijzigingen op 1 januari 2000 van kracht zullen worden, BESLUIT TEVENS bijlage IV bij het Verdrag ter bescherming van het mariene milieu in het Oostzeegebied (cid:151) 1992 dienovereen- komstig te wijzigen op de datum waarop de aanvaarde wijzi- gingen van kracht worden, indien dit Verdrag v(cid:243)(cid:243)r deze wijzi- gingen in werking is getreden, VERZOEKT de regeringen van verdragsluitende partijen die lid- staat van de Europese Unie zijn, ernaar te streven dat over- eenkomstige voorschriften worden ingevoerd als onderdeel van een richtlijn van de Europese Raad inzake havenontvangst- inrichtingen voor afval en residuen van schepen, VERZOEKT TEVENS de regeringen van de verdragsluitende par- tijen verslag uit te brengen over de tenuitvoerlegging van deze aanbeveling en hierbij het formaat aan te houden voor rap- portering over de implementatie van de Oostzeestrategie voor havenontvangstinrichtingen voor scheepsafval en aanverwante zaken. C 176/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 6. 1999 In bijlage IV van het Verdrag van Helsinki wordt het onderstaande nieuwe voorschrift 7a ingevoegd: AANHANGSEL Voorschrift 7a: lozing van sanitair afval door andere schepen A. Conformiteit Alle overige schepen, met inbegrip van niet in paragraaf B van voorschrift 7 bedoelde pleziervaartuigen met toiletten aan boord moeten als volgt voldoen aan het bepaalde in de paragrafen A, C en D van voorschrift 7: a) per 1 januari 2005 in het geval van vaartuigen die v(cid:243)(cid:243)r 1 januari 2000 zijn gebouwd en b) op de datum van inwerkingtreding van dit voorschrift in het geval van vaartuigen die op of na 1 januari 2000 zijn afgebouwd. B. Opvangtanks voor boordtoiletten De in paragraaf A bedoelde vaartuigen worden uitgerust met reservoirs voor het opvangen van het WC-spoelwater, zulks in overeenstemming met de door de commissie van Helsinki goedgekeurde richtlijnen. C. Ontvangstinrichtingen 1. Paragraaf E 1 van voorschift 7 is, afhankelijk van het geval, van toepasing op de in paragraaf A bedoelde vaartuigen. 2. Om te bereiken dat de buizen van ontvangstinrichtingen kunnen worden aangesloten op de afvoerpijpen van de in paragraaf A bedoelde vaartuigen, zullen beide pijpen van een standaardverbindingsstuk worden voorzien, zulks in overeenstemming met de door de commissie van Helsinki goedgekeurde richtlijnen. In bijlage IV van het Verdrag van Helsinki wordt het onderstaande nieuwe voorschrift 8a ingevoegd: Voorschrift 8a: verplicht deponeren van alle afvalstoffen in een havenontvangstinrichting A. Begripsomschrijvingen Voor de toepassing van dit voorschrift betekent: 1. (cid:132)Scheepsafval(cid:148): al het aan boord van het schip gegenereerde restmateriaal, met inbegrip van olieresiduen uit de ladingsafval, met laadborden, bekledings- en machinekamer, sanitair- en ander afval als gedefinieerd in bijlage V van MARPOL 73/78, inbegrip van maar niet beperkt tot ladingsrestanten, afstandslatten en stuwhout, verpakkingsmateriaal, multiplex, papier, karton, metaaldraad en bandstaal; 2. (cid:132)Ladingsresiduen(cid:148): eventuele ladingsrestanten in een vrachtruim van een schip, welke na voltooiing van de losprocedures nog te verwijderen zijn. B. Deponeren van afvalstoffen in een havenontvangstinrichting Alvorens de haven te verlaten deponeert het vaartuig alle scheepsafval dat krachtens MARPOL 73/78 en dit Verdrag niet in het zeewater van het Oostzeegebied mag worden geloosd, in een havenontvangstinrichting. Alvorens de haven te verlaten worden alle ladingsresiduen in een havenontvangstinrichting gedeponeerd, zulks in overeenstem- ming met de vereisten van MARPOL 73/78. C. Ontheffingen 1. Ontheffingen van de verplichting om alle scheepsafval in een havenontvangstinrichting te deponeren kunnen worden verleend door de administratie, hierbij rekening houdend met de noodzaak van een speciale regeling voor bijvoorbeeld passagiersveerboten op korte trajecten. De administratie stelt de commissie van Helsinki in kennis van de verleende ontheffingen. 2. In geval van ontoereikende ontvangstinrichtingen heeft een schip het recht het afval, behoorlijk gestuwd, aan boord te bewaren, om dit dan bij de volgende toereikende havenontvangstinrichting te kunnen afgeven. De havenautoriteit of de exploitant verstrekken voor het schip een document waarin de ontoereikende ontvangst- inrichtingen worden genoemd. 3. Een schip mag kleine hoeveelheden afvalstoffen aan boord bewaren die moeilijk bij havenontvangstinrichtingen kunnen worden afgegeven


title: 1999 m. kovo 17 d. Komisijos sprendimas pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 3286/94 nuostatas dėl Brazilijos neautomatinės importo licencijavimo sistemos ir jos veiklos (pranešta dokumentu Nr. C(1999)607)

eurovoc_concepts:
Brazil
World Trade Organisation
import licence
trade restriction

text: 11/31 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 85 31999D0234 L 86/22 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 3 30 KOMISIJOS SPRENDIMAS 1999 m. kovo 17 d. pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 3286/94 nuostatas dėl Brazilijos neautomatinės importo licencijavimo sistemos ir jos veiklos (pranešta dokumentu Nr. C (1999) 607) (1999/234/EB) EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, (4) Inicijavusi tyrimo procedūrą, Komisija atliko gilų teisinį ir faktinį Brazilijos licencijavimo sistemos, taikomos tekstilės produktams, tyrimą. Remdamasi šio tyrimo rezultatais, Komisija priėjo toliau išdėstytų išvadų. srityje, atsižvelgdama į 1994 m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 3286/94, nustatantį Bendrijos procedūras bendros prekybos politikos teisių pagal tarptautinės prekybos taisykles, visų pirma tas, kurios nustatytos Pasaulio prekybos organizacijoje (PPO), įgyvendinimą (1), su pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 356/95 (2), ypač į jo 13 ir 14 straipsnius, siekiant užtikrinti Bendrijos pasikonsultavusi su Patariamuoju komitetu, kadangi: A. PROCEDŪRA (1) (2) 1998 m. sausio 12 d. Komisija gavo skundą pagal Tarybos reglamento (EB) Nr. 3286/94 (toliau – Reglamentas) 4 straipsnį. Skundą pateikė Febeltex (Fédération belge du tex- tile – Belgijos tekstilės federacija). Skundo pateikėjas įtaria, kad Brazilijos neautomatinis importo licencijavimas ir ypač jo vykdymas taikant priva- lomas mokėjimo sąlygas ir privalomas minimalias kainas, yra nesuderinamas su kai kuriomis Pasaulio prekybos orga- nizacijos steigimo susitarimo (toliau – PPO susitarimas) nuostatomis ir jo priedais. Tuo pagrindu skundo pateikėjas prašo Komisijos imtis būtinų veiksmų Brazilijai įtikinti, kad ji panaikintų tas priemones. (3) Skunde buvo pakankamai prima facie įrodymų, kurie patei- sino Bendrijos tyrimo procedūros inicijavimą pagal Regla- mento 8 straipsnį. Todėl tokia procedūra buvo inicijuota 1998 m. vasario 27 d. (3) (1) OL L 349, 1994 12 31, p. 71. (2) OL L 41, 1995 2 23, p. 3. (3) Pranešimas apie tyrimo procedūros inicijavimą dėl kliūties prekybai, kaip apibrėžta Tarybos reglamente (EB) Nr. 3286/94, kurią sudaro Brazilijos vykdoma prekybos praktika prekyboje tekstilės produktais (OL C 63, 1998 2 27, p. 2). B. NUSTATYTI FAKTAI DĖL PREKYBOS KLIŪTIES BUVIMO (5) Tyrimas nustatė, kad Brazilijos sistema yra licencijavimo sistema, kaip ji yra apibrėžta PPO susitarimo dėl importo licencijavimo procedūrų (ILP) 3 straipsnio 1 dalyje, ir todėl ji turėtų atitikti šio susitarimo ir 1994 m. GATT nustatytas taisykles. (6) Atitinkamus Brazilijos teisės aktus dėl neautomatinės importo licencijavimo sistemos sudaro: — 1992 m. rugsėjo 25 d. Decreto 660 (kuris nustatė Sis- tema Integrado de Comércio Exterior, Siscomex), — 1996 m. gruodžio 12 d. Portaria Interministerial 291 (Iždo ministerija ir Pramonės ir prekybos ministerija) (dėl importo operacijų apdorojimo Siscomex sistema), — 1996 m. gruodžio 12 d. Portaria Secex 21, (dėl importo įskaitant operacijų įgyvendinimo Siscomex sistema, kainų kontrolę) ir — Comunicados Decex, išvardijantis prekes, kurioms taiko- ir kuris mas neautomatinis importo licencijavimas, buvo sutvirtintas 1997 m. gruodžio 17 d. Comunicado Decex 37. Tačiau Brazilijos sistema yra labai lanksti: produktų, kuriems reikalinga neautomatinė importo licencija, sąrašą galima papildyti naujais produktais Pramonės, prekybos ir turizmo ministerijos sprendimu. 86 (7) (8) LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/31 t. Brazilijos licencijavimo sistema yra tvarkoma kompiuteri- zuotu instrumentu, vadinamu Siscomex. Importo licencijų išdavimas Bendrijos kilmės tekstilės produktų importui yra tiesiogiai siejamas su privalomomis minimaliomis kaino- mis ir privalomomis mokėjimo sąlygomis. Jei importo deklaracijoje šie duomenys neatitiktų duomenų, kurias yra nustačiusios Brazilijos valdžios institucijos ir įrašiusios į Siscomex, importuotojas prašomas susisiekti su Pramonės, prekybos ir turizmo ministerijos Užsienio prekybos depar- tamento (Decex) vietine agentūra. (12) Tokiomis aplinkybėmis Komisija mano, kad skundo pateikėjo įtarimai yra visiškai pagrįsti ir kad Brazilijos prak- tika sudaro kliūtį prekybai Reglamento 2 straipsnio 1 dalies prasme, nes ji prieštarauja šioms nuostatoms: — GATT X. 1 ir XI. 1 straipsniams, — PPO susitarimo dėl importo licencijavimo procedūrų 1 straipsnio 3 daliai, 3 straipsnio 2 daliai, 3 straipsnio 5 dalies f punktui ir 5 straipsniui. Brazilijos teisės aktuose, nustačiusiuose šią sistemą, nėra nurodytos jokios priemonės, kurios įgyvendinamos taikant licencijavimo procedūrą. Komisijos tarnybos nustatė, jog yra vidaus administracinės taisyklės arba gairės dėl priva- lomų mokėjimo sąlygų ir minimalių importo kainų, kurios yra taikomos administruojant Brazilijos importo licencija- vimo sistemą. Tokios taisyklės nėra paskelbtos. Dėl to Vyriausybės ir prekiautojai negali su jomis susipažinti. Be to, nėra galimybės skųstis dėl tokių neoficialių taisyklių. (13) Vis dėlto Komisija mano, kad nuorodos į minėtus teisės aktus neužkerta kelio remtis kuriomis nors kitomis PPO susitarimo ir prie jo pridėtų susitarimų nuostatomis, kurios būtų naudingos PPO procedūrose. C. NUSTATYTI FAKTAI DĖL NEGIAMOS ĮTAKOS PREKYBAI (9) Tais atvejais, kai importo licencijos prašymų, kurie neati- tinka mokėjimo sąlygų ir minimalių kainų, Siscomex nepri- ima, dėl importuotojo prašymo nėra priimamas joks for- malus sprendimas. Jis lieka nesprendžiamas neribotą laiką. (14) Komisijos tyrimas išryškino Bendrijos gamintojų ekspor- tuojamų labai konkurencingų produktų didžiules galimy- bes Brazilijos rinkoje. Šiuo požiūriu pagrindiniai faktai dėl neigiamos įtakos prekybai, kurią daro skundžiamoji prak- tika, rodo, kad Brazilijos neautomatinė importo licencija- vimo sistema labai apriboja galimybes keliems Bendrijos tekstilės produktams patekti į Brazilijos rinką. (10) Neatrodo, kad Brazilijos sistema padėtų įgyvendinti kokią nors su GATT suderinamą priemonę, ir jos vienintelė funk- cija – importo procedūros, kaip prekybos politikos instru- mento, siekiančio apriboti tekstilės produktų importo srau- tus į Braziliją, taikymas ir administravimas. Tyrimas taip pat parodė, kad ši sistema leidžia Brazilijos valdžios insti- tucijoms savo nuožiūra savavališkai, remiantis neoficialiais ir neskelbtais motyvais, spręsti dėl importo licencijų nesu- teikimo. Taikydama privalomas mokėjimo sąlygas ir mini- malias kainas licencijų išdavimui, Brazilija labai apribojo tam tikrų Bendrijos kilmės tekstilės produktų importą ir atbaidė daug galimų Bendrijos gamintojų klientų. (11) Brazilija dar nėra paskelbusi tam tikros svarbios teisės aktų dalies (1997 m. gruodžio 17 d. Comunicado Decex 37); likusi dalis yra paskelbta, vėluojant daugiau kaip metus ir tik po to, kai pagal Reglamentą Komisija inicijavo dabar- tinį tyrimą, ir tame paskelbime yra praleista tam tikra esminė informacija (pavyzdžiui: produktų, kuriems taiko- mos licencijavimo procedūros, sąrašas). (15) Tyrimas apėmė produktus, nurodytus Kombinuotosios nomenklatūros 50–63 skyriuose, ir atskleidė, kad Brazili- jos sistemos poveikis įvairiuose produktų sektoriuose yra skirtingas. Apskritai, nepaisant didelių Brazilijos rinkos galimybių, Bendrijos tekstilės eksporte į Braziliją nuo 1996 m. iki 1997 m. nebuvo užregistruota jokio ryškaus padidėjimo, ypač jei lyginsime su pranešamu padidėjimu kitose panašiose Pietų Amerikos rinkose. (16) Visų pirma dėl neautomatinės importo licencijų sistemos įvedimo ir jos įgyvendinimo, taikant privalomas mokėjimo sąlygas ir nustatytą minimalią kainą, 1997 m. (ir tam tik- rais atvejais 1996 m. ) sumažėjo tam tikrų Europos Sąjun- gos tekstilės produktų eksportas į Braziliją, tokių kaip čiu- žinių apvalkalai (KN kodai: 5516 23 10; 5210 49 00), juostos (KN kodas: 5806 32 10), lovatiesės (ir susiję pro- duktai) sintetinės (KN kodai: 6302 32 90), megztos medžiagos užuolaidoms (KN kodas: 6002 43 11), techninės medžiagos kasdieniam dėvėjimui (pvz. , liocelis, elastanas) (KN kodas: 5516 13 00). 11/31 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 87 (17) Dėl skundžiamos Brazilijos praktikos tam tikrų tekstilės produktų Bendrijos eksportuotojai prarado konkurencin- gumą Brazilijos rinkoje. Toks konkurencingumo praradi- mas yra ypač drastiškas tuose sektoriuose, kuriuose taiko- mos minimalios importo kainos, tokiuose kaip čiužinių apvalkalai, užuolaidų medžiagos ar juostos. institucijų nustatyta žakardinių čiužinių apvalkalų, klasifi- kuojamų KN kodu 5516 23 10, minimali importo kaina yra 20 JAV dolerių/kg, o tai yra daugiau nei dvigubai įpras- tos šio produkto pardavimo kainos (t. y. nuo 8 iki 11 JAV dolerių/kg). Dėl tokio kainos padidinimo šio buitinio tekstilės produkto Bendrijos eksportuotojai prarado svar- bią dalį savo konkurencingumo Brazilijos rinkoje. (18) Dėl skundžiamų priemonių įvedimo buvo daug prarasta svarbių Brazilijos klientų ir gautų bei patvirtintų svarbių užsakymų. (22) Todėl Komisija padarė išvadą, kad pirmiau minėtas povei- kis yra neigiamas poveikis prekybai Reglamento 2 straips- nio 4 dalyje nurodyta prasme. D. BENDRIJOS INTERESAS (19) Dėl reikalaujamų minimalių kainų taip pat sumažėjo pro- duktų, kurie gali būti eksportuojami į Braziliją, asortimen- tas. Kitais žodžiais tariant, produktai, kurių eksporto kaina yra daug mažesnė už privalomą minimalią kainą, nebegali būti eksportuojami, nes aukštesne kaina jie nebebūtų kon- kurencingi. Pakankamai reikšminga tai, kad tokios pasekmės susidaro nedidelės kainos produktams, kuriems yra didesnė vietos konkurencija. Todėl Brazilijos importuo- tojas perka Brazilijos produktą, kuris, jei nebūtų taikomos privalomos minimalios kainos, būtų daug brangesnis už lygiavertį Bendrijos tekstilės produktą. (23) ir Per pastaruosius pora metų Europos eksportuotojai gamintojai iškėlė tris bylas dėl Brazilijos praktikos, daran- čios apribojamąjį poveikį įvairių produktų (plieno lakštų, tekstilės ir sorbitolio) Bendrijos eksportui. Atrodo, kad šios priemonės neskaidriu būdu yra nukreiptos į konkrečius lankstų sprendimų jautrius priėmimo procesą. Dėl to yra labai svarbu, kad Bendrija šią problemą spręstų išsamiai visos Brazilijos sistemos mastu. sektorius, taikant labai (20) Dar vienas neigiamas poveikis prekybai, kurį patiria Bend- rijos tekstilės produktų gamintojai/eksportuotojai yra tai, kad tenka keisti technines specifikacijas arba produkto sudėtį. Toks pakeitimas atsiranda dėl reikalavimo laikytis privalomų minimalių kainų. Produkto techninių specifika- cijų pakeitimas tam tikrais atvejais yra vienintelis būdas pagaminti produktą, kurio kaina atitiktų privalomą mini- malią kainą ir kuris išliktų ekonomiškai gyvybingas. Šiuo atveju Komisijos tarnyboms buvo pateikta pavyzdžių, kai, pavyzdžiui, čiužinių apvalkalų atveju medvilnės, dirbtinio šilko (viskozės), poliesterio, ir t. t. procentas produkto sudėtyje turėjo būti pakeistas, pavyzdžiui, naudojant naują žaliavą (tokią kaip dirbtinis šilkas (viskozė)) arba naudojant naują žaliavą, dėl kurios kinta vieno kvadratinio metro svo- ris (tokią kaip polipropilenas). (24) Be to, Bendrijai labai svarbu užtikrinti, kad PPO partneriai visiškai laikytųsi savo įsipareigojimų, nes ji pati yra prisiėmusi tuos pačius įsipareigojimus. Tam, kad daugia- šalė prekybos sistema gerai funkcionuotų, labai svarbu nuosekliai spręsti visus įtarimus dėl praktikos, kuri neside- rina su PPO. (25) Atsižvelgdama į tekstilės pramonės svarbą visai Bendrijai ir būtinybę užtikrinti, kad Bendrijos tekstilės produktai turėtų sąžiningą galimybę patekti į trečiųjų šalių rinkas, Febeltex atveju Bendrija turėtų nedelsdama iškelti prieštaravimą Brazilijos neautomatinei licencijavimo sistemai pagal ati- tinkamas Susitarimo dėl importo licencijavimo procedūrų nuostatas, 1994 m. GATT ir PPO Ginčų sprendimo susita- rimą. E. IŠVADOS IR PRIEMONĖS, KURIŲ REIKIA IMTIS (21) Dėl Brazilijos neautomatinės importo licencijavimo siste- mos kaip prekybos politikos įrankio naudojimo prekybos srautams kontroliuoti kai kuriuose tekstilės sektoriuose visiškai pasikeitė rinkos sąlygos, dėl kurių tam tikrais atve- jais Bendrijos tekstilės eksportuotojams beveik visiškai užsidarė Brazilijos rinka. Pavyzdžiui, Brazilijos valdžios (26) Siekiant smulkiau aptarti šį klausimą ir rasti draugišką sprendimą su atitinkamomis Brazilijos valdžios institucijo- mis buvo organizuoti susitikimai ir apsikeista raštais, bet Brazilijos valdžios institucijos nepateikė jokio pasiūlymo dėl tokio sprendimo. 88 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/31 t. (27) Tokiomis aplinkybėmis atrodo, kad Bendrijos interesai rei- kalauja inicijuoti PPO ginčų sprendimo procesą, NUSPRENDĖ: 1 straipsnis 1. Brazilijos neautomatinė licencijavimo sistema, privalomos minimalios kainos ir privalomos mokėjimo sąlygos prieštarauja tos šalies įsipareigojimams pagal Marakešo susitarimą, įsteigiantį Pasaulio prekybos organizaciją, ir sudaro „kliūtį prekybai“ Regla- mento (EB) Nr. 3286/94 2 straipsnio 1 dalies prasme. 2. Bendrija iškels bylą prieš Braziliją pagal Susitarimą dėl ginčų sprendimo taisyklių ir procedūrų ir kitas atitinkamas PPO nuosta- tas, siekdama, kad kliūtis prekybai būtų pašalinta. 2 straipsnis Šis sprendimas taikomas po jo paskelbimo dienos Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. Priimta Briuselyje, 1999 m. kovo 17 d. Komisijos vardu Leon BRITTAN Pirmininko pavaduotojas


title: Verordnung (EG) Nr. 578/1999 der Kommission vom 17. März 1999 zur Festsetzung der repräsentativen Preise und der zusätzlichen Einfuhrzölle für Melasse im Zuckersektor

eurovoc_concepts:
import price
molasses
representative price
sugar

formats: pdf print

text: L 72/10 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 18. 3. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 578/1999 DER KOMMISSION vom 17. März 1999 zur Festsetzung der repräsentativen Preise und der zusätzlichen Einfuhrzölle für Melasse im Zuckersektor DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1785/81 des Rates vom 30. Juni 1981 über die gemeinsame Marktorgani- sation für Zucker (1), zuletzt geändert durch die Verord- nung (EG) Nr. 1148/98 (2), gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1422/95 der Kommission vom 23. Juni 1995 mit Durchführungs- bestimmungen für die Einfuhr von Melasse im Zucker- sektor und zur Änderung der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 (3), insbesondere auf Artikel 1 Absatz 2 und Artikel 3 Absatz 1, in Erwägung nachstehender Gründe: Gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 wird der cif- Preis bei der Einfuhr von Melasse, im folgenden „reprä- sentativer Preis“ genannt, nach Maßgabe der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 der Kommission (4) bestimmt. Dieser Preis gilt für die Standardqualität gemäß Artikel 1 der genannten Verordnung. in der Gemeinschaft, Der repräsentative Preis für Melasse wird für einen Grenz- übergangsort diesem Fall Amsterdam, festgesetzt. Der Preis muß auf der Grundlage der günstigsten Einkaufsmöglichkeiten auf dem Welt- markt unter Berücksichtigung der nach Maßgabe der etwaigen Qualitätsunterschiede gegenüber der Standard- qualität berichtigten Notierungen oder Preises dieses Marktes berechnet werden. Die Standardqualität für Melasse ist in der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 festge- legt. im Rahmen des Zur Feststellung der günstigsten Einkaufsmöglichkeiten auf dem Weltmarkt müssen alle Informationen betreffend die Angebote auf dem Weltmarkt, die auf den wichtigen Märkten in Drittländern festgestellten Preise und die Verkaufsabschlüsse internationalen Handels berücksichtigt werden, die die Kommission von den Mitgliedstaaten erhält bzw. die ihr aus eigenen Quellen vorliegen. Bei dieser Feststellung gemäß Artikel 7 der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 ist es möglich, den Durchschnitt mehrerer Preise zugrunde zu legen, soweit dieser Durchschnitt für die tatsächliche Markttendenz als repräsentativ gelten kann. Nicht berücksichtigt werden die Informationen, wenn die Ware nicht gesund und von handelsüblicher Qualität ist oder wenn der Angebotspreis nur eine geringe, für den Markt nicht repräsentative Menge betrifft. Außerdem sind Angebotspreise auszuschließen, die als für die tatsächliche Markttendenz nicht repräsentativ gelten. Um vergleichbare Angaben für Melasse der Standardqua- lität zu erhalten, müssen die Preise je nach Qualität der angebotenen Melasse nach Maßgabe der in Anwendung von Artikel 6 der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 erzielten Ergebnisse erhöht oder verringert werden. Ein repräsentativer Preis kann ausnahmsweise während eines begrenzten Zeitraums auf unveränderter Höhe beibehalten werden, wenn der Angebotspreis, der als Grundlage für die vorangegangene Festsetzung des reprä- sentativen Preises gedient hat, der Kommission nicht zur Kenntnis gelangt ist und die vorliegenden, offenbar für die effektive Markttendenz nicht repräsentativen Ange- botspreise zu plötzlichen und erheblichen Änderungen des repräsentativen Preises führen würden. Besteht zwischen dem Auslösungspreis für das fragliche Erzeugnis und dem repräsentativen Preis ein Unterschied, so sind nach Maßgabe von Artikel 3 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 zusätzliche Einfuhrzölle festzusetzen. Bei Aussetzung der Einfuhrzölle gemäß Artikel 5 der Verord- nung (EG) Nr. 1422/95 sind für diese Zölle besondere Beträge festzusetzen. Aus der Anwendung dieser Bestimmungen ergibt sich, daß die repräsentativen Preise und die zusätzlichen Zölle bei der Einfuhr der betreffenden Erzeugnisse nach Maßgabe des Anhangs dieser Verordnung festzusetzen sind. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Zucker — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die repräsentativen Preise und die zusätzlichen Zölle bei der Einfuhr der Erzeugnisse des Artikels 1 der Verord- nung (EG) Nr. 1422/95 werden entsprechend dem Anhang festgesetzt. (1) ABl. L 177 vom 1. 7. 1981, S. 4. (2) ABl. L 159 vom 3. 6. 1998, S. 38. (3) ABl. L 141 vom 24. 6. 1995, S. 12. (4) ABl. L 145 vom 27. 6. 1968, S. 12. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 18. März 1999 in Kraft. 18. 3. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 72/11 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Brüssel, den 17. März 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission ANHANG zur Festsetzung der repräsentativen Preise und der zusätzlichen Zölle bei der Einfuhr von Melasse im Zuckersektor KN-Code Repräsentativer Preis je EUR/100 kg Eigengewicht des Erzeugnisses Zusätzlicher Zoll je EUR/100 kg Eigengewicht des Erzeugnisses Bei der Einfuhr je EUR/100 kg Eigengewicht des Erzeugnisses wegen der Aussetzung gemäß Artikel 5 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 anzuwendender Betrag (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 6,25 7,43 0,26 0,00 — — (1) Festsetzung für die Standardqualität gemäß Artikel 1 der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 785/68. (2) Dieser Betrag ersetzt gemäß Artikel 5 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 den für diese Erzeugnisse festgesetzten Zollsatz des Gemeinsamen Zolltarifs


title: Proposta modificata di regolamento del Consiglio relativo alle indagini svolte dall'Ufficio per la lotta antifrode

text: 12. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 131/5 II (Atti preparatori) COMMISSIONE Proposta modificata di regolamento del Consiglio relativo alle indagini svolte dall’Ufficio per la lotta antifrode (1) (1999/C 131/04) COM(1999) 140 def. (cid:151) 98/0329(CNS) (Presentata dalla Commissione in applicazione dell’articolo 189 A, paragrafo 2, del trattato CE, il 29 marzo 1999) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:224) europea, in partico- lare l’articolo 235, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:224) europea dell’energia atomica, in particolare l’articolo 203, vista la proposta della Commissione, visto il parere del Parlamento europeo, visto il parere della Corte dei conti, (1) considerando che le istituzioni e gli Stati membri attribui- scono grande importanza alla tutela degli interessi finan- ziari delle Comunit(cid:224) ed alla lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari del trat- tato CE e dall’articolo 183 A del trattato CEEA; (2) considerando che Ł necessario dispiegare tutti i mezzi disponibili per conseguire tali obiettivi, tenuto conto in particolare del compito di svolgere indagini conferito a livello comunitario, pur conservando la ripartizione e l’equilibrio delle responsabilit(cid:224), attualmente esistenti tra il livello nazionale e il livello comunitario; (4) considerando che la decisione 1999/. /CE, CECA, Eura- tom prevede, relativamente alla funzione inquirente, che l’ufficio eserciti legislatore comunitario, nei limiti e nei modi determinati da quest’ul- timo; le competenze attribuite dal (5) considerando che Ł opportuno affidare all’ufficio l’eserci- zio delle competenze conferite alla Commissione dal re- golamento (Euratom, CE) n. 2185/96 del Consiglio, dell’11 novembre 1996, relativo ai controlli e alle verifiche sul posto effettuati dalla Commissione ai fini della tutela degli interessi finanziari delle Comunit(cid:224) europee contro le frodi e altre irregolarit(cid:224) (3); che Ł inoltre opportuno consentire all’ufficio di esercitare le altre competenze conferite alla Commissione per eseguire controlli e verifiche sul posto negli Stati membri ed in particolare per riscontrare le irregolarit(cid:224), a norma dell’articolo 9 del regolamento (CE, Euratom) n. 2988/95 del Consiglio, del 18 dicembre 1995, relativo alla tutela degli finanziari delle Comunit(cid:224) europee (4); interessi (6) considerando che, tenuto conto della necessit(cid:224) di poten- ziare la lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari delle Comunit(cid:224), l’ufficio deve poter svolgere le indagini interne nelle istituzioni e negli organismi istituti dai trattati CE e CEEA o sulla base dei medesimi (in prosieguo: «le istituzioni e gli organismi»); (3) considerando che, per potenziare i mezzi di lotta contro la Commissione, con decisione 1999/. /CE, le frodi, CECA, Euratom (2), ha istituito al proprio interno l’Ufficio per la lotta antifrode (in prosieguo: «l’ufficio»), incaricato di svolgere le indagini amministrative contro le frodi; che essa ha dotato tale ufficio di piena indipendenza nello svolgimento dei compiti di controllo e di verifica sul po- sto nell’ambito del diritto comunitario; (7) considerando che le indagini devono essere condotte nel pieno rispetto dei diritti dell’uomo e delle libert(cid:224) fonda- mentali, ed in particolare del principio dell’equit(cid:224), del diritto della persona coinvolta a pronunciarsi sui fatti che la riguardano e del diritto a che la conclusione del- l’indagine si fondi unicamente su elementi aventi valore probatorio; che a tal fine le istituzioni e gli organi devono determinare le condizioni e le modalit(cid:224) secondo le quali devono svolgersi le indagini interne; che occorrer(cid:224) modi- (1) GU C 21 del 16. 1. 1999. (2) Cfr. pagina 11 della presente Gazzetta ufficiale. (3) GU L 292 del 15. 11. 1996, pag. 2. (4) GU L 312 del 23. 12. 1995, pag. 1. C 131/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee 12. 5. 1999 ficare lo statuto dei funzionari delle Comunit(cid:224) europee ed il regime applicabile agli altri agenti di dette Comunit(cid:224) (in prosieguo: «lo statuto») al fine di definire i diritti e gli obblighi dei funzionari e degli altri agenti nell’ambito delle indagini interne; (15) considerando che le indagini amministrative devono svol- gersi sotto la direzione del direttore dell’ufficio, in piena autonomia rispetto alle istituzioni ed agli organismi co- munitari e rispetto al comitato di vigilanza; (8) considerando che le indagini interne possono essere con- dotte solo se all’ufficio viene garantito l’accesso a tutti i locali delle istituzioni e degli organismi nonchØ a qualsiasi informazione o documento in loro possesso; (9) considerando che, per garantire l’indipendenza dell’ufficio nell’esecuzione dei suoi compiti, Ł opportuno attribuire al suo direttore il potere di avviare le indagini di propria iniziativa oppure su richiesta di uno Stato membro o, se del caso, di un’istituzione o di un organismo; (10) considerando che spetta alle autorit(cid:224) competenti nazio- nali, o eventualmente alle istituzioni ed agli organismi, in base alla relazione redatta dall’ufficio, sui decidere, provvedimenti da prendere a seguito delle indagini; che, per intensificare la lotto contro le frodi, Ł opportuno autorizzare il direttore dell’ufficio a trasmettere diretta- mente alle autorit(cid:224) giudiziarie interessate, qualora lo ri- tenga opportuno, qualsiasi informazione sulle indagini in corso; (11) considerando che Ł opportuno determinare le modalit(cid:224) secondo le quali gli agenti dell’ufficio assolveranno il loro compito e il direttore eserciter(cid:224) le proprie compe- tenze per quanto riguarda lo svolgimento delle indagini da parte degli agenti dell’ufficio; (12) considerando che, per il successo della cooperazione tra l’ufficio, gli Stati membri e le istituzioni o gli organismi interessati, Ł necessario agevolare lo scambio d’informa- zioni nel rispetto del carattere riservato delle informazioni coperte dal segreto d’ufficio, provvedendo affinchØ frui- scano della tutela prevista per i dati di questa natura; (13) considerando che, affinchØ si tenga conto dei risultati delle indagini svolte dagli agenti dell’ufficio e affinchØ vengano presi i necessari provvedimenti consequenziali, si deve prevedere che le relazioni possano costituire elementi di prova nei procedimenti amministrativi e giudiziari; che, a tale scopo, dette relazioni vanno redatte tenendo conto dei criteri di elaborazione delle relazioni amministrative nazionali; (16) considerando che il conferimento all’ufficio del compito di svolgere indagini amministrative per tutelare gli interessi finanziari delle Comunit(cid:224) non pu(cid:242) avere l’effetto di ri- durre la tutela giuridica delle persone interessate, soprat- tutto per quanto riguarda la tutela dei dati personali e il rispetto della riservatezza delle informazioni raccolte me- diante tali indagini; che si deve inoltre garantire ai fun- zionari e altri agenti delle Comunit(cid:224) una tutela giuridica equivalente a quella prevista dagli articoli 90 e 91 dello statuto; (17) considerando che, dopo un periodo di tre anni, Ł oppor- tuno procedere ad una valutazione delle attivit(cid:224) dell’uffi- cio; (18) considerando che il presente regolamento lascia immutate le competenze e responsabilit(cid:224) degli Stati membri di adot- tare i provvedimenti necessari per combattere le frodi che ledono gli interessi finanziari della Comunit(cid:224); che il con- ferimento ad un ufficio indipendente del compito di svol- gere indagini amministrative esterne rispetta appieno il principio di sussidiariet(cid:224) di cui all’articolo 3 B, secondo comma, del trattato CE; che attraverso l’attivit(cid:224) di un simile ufficio si potr(cid:224) rendere piø efficace la lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari della Comunit(cid:224) e che il tal modo si rispetta anche il principio di proporzionalit(cid:224); (19) considerando che, ai fini dell’adozione del presente rego- lamento, i soli poteri d’azione previsti dal trattato CE sono quelli dell’articolo 235 e che i soli poteri d’azione previsti dal trattato CEEA sono quelli dell’articolo 2 o 3, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Scopo e funzioni (14) considerando che l’ufficio deve godere d’indipendenza per l’assolvimento dei propri compiti; che nondimeno deve poter avvalersi del parere di esperti nella lotta contro le frodi; che a tal fine Ł opportuno che l’ufficio sia assistito da un comitato di vigilanza composto da personalit(cid:224) in- dipendenti, esperte nella materia di competenza dell’uffi- cio; Al fine di potenziare la lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari della Comunit(cid:224) euro- pea e della Comunit(cid:224) europea dell’energia atomica, l’Ufficio per la lotta antifrode (in prosieguo: «l’ufficio»), svolge indagini am- ministrative negli Stati membri nonchØ all’interno delle istitu- zioni e degli organismi istituiti dai trattati istitutivi di tali Co- munit(cid:224) o in base a questi stessi trattati (in prosieguo: «istitu- zioni ed organismi»). 12. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 131/7 Articolo 2 Definizione Ai fini del presente regolamento si intende per «indagine» l’in- sieme dei controlli, delle verifiche e delle iniziative che gli agenti dell’ufficio svolgono nell’esercizio delle loro funzioni per la lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari delle Comunit(cid:224) e, se del caso, per l’ac- certamento della natura irregolare di tali attivit(cid:224). Articolo 3 Indagini esterne L’ufficio esercita la competenza ad eseguire controlli e verifiche sul posto negli Stati membri, conferita alla Commissione dal regolamento (Euratom, CE) n. 2185/96. Nell’ambito delle sue funzioni d’indagine, l’ufficio pu(cid:242) eserci- tare la competenza ad eseguire i controlli e le verifiche di cui all’articolo 9 del regolamento (Euratom, CE) n. 2988/95; Tali controlli e verifiche (in prosieguo: «le indagini esterne») sono eseguiti secondo le condizioni e modalit(cid:224) previste dal presente regolamento e dagli atti che conferiscono alla Com- missione la competenza ad eseguire indagini esterne. Qualora emerga la possibilit(cid:224) di un coinvolgimento personale di un funzionario od agente, l’avvio o il proseguimento dell’in- dagine interna nei suoi confronti vengono comunicati all’isti- tuzione o all’organismo di appartenenza. 2. Le condizioni e modalit(cid:224) delle indagini norme riguardanti in particolare quanto segue: interne recano a) l’obbligo dei funzionari ed agenti delle istituzioni e degli organismi di cooperare con gli agenti dell’ufficio e di infor- marli; b) l’obbligo d’informazione preliminare che incombe all’ufficio in caso di accesso alle informazioni ed ai locali delle istitu- zioni e degli organismi nonchØ di avvio o prosecuzione di un’indagine relativa ad un funzionario od agente personal- mente coinvolto; c) le regole di procedura che gli agenti dell’ufficio devono osservare nell’esecuzione delle indagini interne nonchØ le garanzie dei diritti delle persone implicate in un’indagine interna. Articolo 4 Indagini interne Le indagini esterne sono avviate con decisione del diret- 1. tore dell’ufficio, su iniziativa di questo o su richiesta di uno Stato membro. Articolo 5 Avvio delle indagini L’ufficio svolge le indagini amministrative all’interno delle interessi 1. istituzioni e degli organismi al finanziari delle Comunit(cid:224). tutelare gli fine di 2. Le indagini interne sono avviate con decisione del diret- tore dell’ufficio, su iniziativa di questi o su richiesta dell’istitu- zione o dell’organismo in cui dovranno svolgersi. Tali indagini amministrative (in prosieguo: «le indagini interne») sono svolte secondo le condizioni e modalit(cid:224) stabilite dal pre- sente regolamento nonchØ, sino alla modificazione dello statuto dei funzionari delle Comunit(cid:224) europee e del regime applicabile agli altri agenti di tali Comunit(cid:224) (in prosieguo: «lo statuto»), dalle decisioni adottate da ciascuna istituzione od organismo. Le istituzioni si concertano sulla disciplina da istituire mediante tali decisioni. Articolo 6 Esecuzione delle indagini 1. Il direttore dell’ufficio dirige l’esecuzione delle indagini. L’ufficio ha accesso a qualsiasi informazione in possesso delle istituzioni o degli organismi nonchØ ai locali dei medesimi. Le istituzioni e gli organismi vengono informati quando gli agenti dell’ufficio svolgono un’indagine nei loro locali o consultano un documento od un’informazione in loro possesso. L’ufficio pu(cid:242) riprodurre qualsiasi documento od informazione in possesso delle istituzioni o degli organismi ed all’occorrenza prenderne possesso per evitare qualsiasi rischio di sottrazione. 2. Per eseguire i loro compiti, gli agenti dell’ufficio presen- tano una procura scritta, indicante la loro identit(cid:224) e qualifica. 3. Gli agenti dell’ufficio incaricati di un’indagine devono essere muniti, per ogni loro intervento, di un mandato scritto del direttore, indicante l’oggetto e lo scopo della medesima. C 131/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee 12. 5. 1999 Nel corso dei controlli e delle verifiche sul posto, il com- 4. portamento degli agenti dell’ufficio Ł conforme alle regole e agli usi vigenti per i funzionari dello Stato membro interessato, e, se del caso, allo statuto nonchØ alle decisioni di cui all’articolo 4, paragrafo 1, secondo comma. 5. Le indagini si svolgono in modo continuativo per un periodo di tempo proporzionale alle circostanze ed alla com- plessit(cid:224) del caso. Qualora un’indagine sia in corso da oltre dodici mesi, il direttore informa il comitato di vigilanza di cui all’articolo 11 sulle ragioni che impediscono la conclusione dell’inchiesta e sul periodo di tempo necessario per la sua chiusura. 6. Gli Stati membri provvedono affinchØ le loro autorit(cid:224) competenti cooperino con gli agenti dell’ufficio per quanto necessario all’esecuzione dei loro compiti. Articolo 7 Informazione reciproca Le istituzioni e gli organismi, nonchØ gli Stati membri per quanto consentito dal diritto interno, trasmettono all’ufficio, a sua richiesta o di propria iniziativa, ogni documento e infor- mazione di cui dispongono, necessari per le indagini in corso. dello Stato membro in cui sono state raccolte oppure dell’isti- tuzione od organismo interessato. Il direttore provvede affinchØ gli agenti dell’ufficio e tutti 2. coloro che agiscono sotto la sua autorit(cid:224) rispettino le disposi- zioni comunitarie e nazionali sulla tutela dei dati personali, in particolare quelle di cui alla direttiva 95/46/CE del Parlamento europeo e del Consiglio (1). Articolo 9 Relazioni sulle indagini 1. Al termine di un’indagine, l’ufficio redige sotto l’autorit(cid:224) del direttore una relazione finale, che contiene in particolare i fatti accertati, l’eventuale indicazione del danno finanziario e le conclusioni dell’indagine. 2. Le relazioni finali sono redatte tenendo conto delle mo- dalit(cid:224) procedurali previste nella legislazione nazionale dello Stato membro interessato. Al medesimo titolo e alle medesime condizioni delle relazioni amministrative redatte dagli ispettori le relazioni in oggetto costituiscono amministrativi nazionali, elementi di prova nei procedimenti amministrativi o giudiziari dello Stato membro nel quale risulti necessario avvalersene. Le relazioni sono soggette alle medesime regole di valutazione riguardanti ispettori amministrativi nazionali e hanno valore identico rispetto ad esse. le relazioni amministrative redatte dagli Essi trasmettono inoltre all’ufficio ogni documento e informa- zione in loro possesso che ritengano utile, in linea generale, per la lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli interessi finanziari delle Comunit(cid:224). La relazione redatta in seguito a un’indagine esterna ed 3. ogni documento utile ad essa pertinente vengono trasmessi alle autorit(cid:224) competenti degli Stati membri interessati. Articolo 8 Riservatezza e tutela dei dati 1. Le informazioni ottenute in qualsiasi forma nell’ambito d’indagini esterne ed interne sono coperte dal segreto d’ufficio e godono della tutela prevista per le informazioni analoghe dal diritto nazionale dello Stato membro nel quale tali informa- zioni sono state raccolte e dall’omologa normativa vigente per le istituzioni e gli organismi comunitari. tali informazioni possono essere comunicate In particolare, solo a coloro che, nelle istituzioni od organismi comunitari ovvero negli Stati membri, sono tenuti a conoscerle a motivo delle loro funzioni e possono essere utilizzate per fini diversi dalla lotta contro le frodi e le altre attivit(cid:224) illecite che ledono gli finanziari delle Comunit(cid:224) soltanto previo consenso interessi 4. La relazione redatta in seguito a un’indagine interna ed ogni documento utile ad essa pertinente vengono trasmessi all’istituzione o all’organismo interessato. Articolo 10 Provvedimenti consequenziali alle indagini 1. Salvo il disposto degli articoli 8 e 9, l’ufficio pu(cid:242), se lo ritiene opportuno, trasmettere in qualsiasi momento alle auto- rit(cid:224) competenti degli Stati membri interessati le informazioni ottenute nel corso delle indagini esterne nonchØ, all’istituzione interessata o all’organismo interessato, le informazioni ottenute nel corso delle indagini interne. In quest’ultimo caso, l’ufficio informa direttamente le autorit(cid:224) giudiziarie dello Stato membro la necessit(cid:224) in considerazione interessato qualora ne ravvisi della gravit(cid:224) delle informazioni ottenute. Esso ne informa il comitato di vigilanza. (1) GU L 281 del 23. 11. 1995, pag. 31. 12. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee C 131/9 Nel caso delle indagini interne, l’istituzione o l’organismo 2. decide sui provvedimenti consequenziali da prendere in base alla relazione dell’ufficio. ed alla presentazione delle relazioni finali redatte in esito a tali indagini. Articolo 11 Comitato di vigilanza L’ufficio Ł assistito da un comitato di vigilanza composto 1. da cinque personalit(cid:224) indipendenti in possesso nei rispettivi paesi dei requisiti necessari per l’esercizio di alte funzioni giuri- sdizionali, di alte funzioni di controllo o dell’insegnamento del diritto pubblico o penale a livello universitario. Dette persona- lit(cid:224) sono nominate dal Parlamento europeo, dal Consiglio e dalla Commissione di comune accordo. Il mandato dei membri ha una durata di tre anni. Esso Ł 2. rinnovabile. Allo scadere del mandato, essi restano in funzione finchØ non si sia provveduto al rinnovo del mandato oppure alla loro sostituzione. 3. Nell’adempimento dei loro doveri, i membri non solleci- tano nØ accettano istruzioni da alcun governo, istituzione od organismo. 4. Il comitato di vigilanza designa il proprio presidente. Esso adotta il proprio regolamento interno. 5. Su domanda del direttore dell’ufficio o di propria inizia- tiva, il comitato di vigilanza trasmette al direttore pareri sulle attivit(cid:224) dell’ufficio, senza interferire sulle indagini in corso. Il direttore trasmette ogni anno al comitato di vigilanza il pro- gramma delle indagini. Il comitato di vigilanza adotta ogni anno un rapporto 6. d’attivit(cid:224), che trasmette alle istituzioni. Articolo 12 Direttore L’ufficio Ł posto sotto la direzione di un direttore nominato dalla Commissione, di concerto con il Parlamento europeo e il Consiglio, per un periodo di cinque anni, rinnovabile una sola volta. Ai fini della sua nomina, la Commissione, previo parere favorevole del comitato di vigilanza, forma un elenco di vari candidati aventi i requisiti necessari, in seguito ad un invito a presentare candidature che, se del caso, viene pubblicato nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:224) europee. Esso riferisce regolarmente al Parlamento europeo ed al Consi- glio sui risultati delle indagini svolte dall’ufficio, rispettando la riservatezza delle medesime nonchØ i diritti fondamentali delle persone interessate e, in pendenza di procedimenti giudiziari, le norme nazionali relative a detti procedimenti. Articolo 13 Bilancio Gli stanziamenti dell’ufficio, il cui importo globale Ł iscritto in una linea di bilancio particolare all’interno della parte «A» della sezione del bilancio generale delle Comunit(cid:224) europee relativa alla Commissione, sono esposti dettagliatamente in un allegato a detta parte. I posti assegnati all’ufficio sono elencati tabella dell’organo della Commissione. in un allegato della Articolo 14 Controllo di legittimit(cid:224) Sino alla modificazione dello statuto, ogni funzionario e altro agente delle Comunit(cid:224) pu(cid:242) presentare al direttore dell’ufficio, secondo le modalit(cid:224) di cui all’articolo 90, paragrafo 2, dello statuto, un reclamo contro un atto che gli arrechi pregiudizio, compiuto dall’ufficio nell’ambito di un’indagine interna. L’arti- colo 91 dello statuto si applica alle decisioni prese su tali reclami. Articolo 15 Relazione di valutazione Nel corso del terzo anno successivo all’entrata in vigore del presente regolamento, la Commissione trasmette al Parlamento europeo e al Consiglio una relazione di valutazione delle atti- vit(cid:224) dell’ufficio, corredata eventualmente di proposte intese a modificarne o ampliarne i compiti. Articolo 16 Entrata in vigore Il presente regolamento entra in vigore il 1o giugno 1999. Il direttore non sollecita nØ accetta istruzioni da alcun governo, istituzione od organismo nell’adempimento dei doveri relativi all’avvio ed allo svolgimento delle indagini esterne ed interne Il presente regolamento Ł obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri


title: Komission asetus (EY) N:o 582/1999, annettu 17 päivänä maaliskuuta 1999, tuontitullien vahvistamisesta riisialalla

eurovoc_concepts:
CCT duties
import price
representative price
rice

text: 18. 3. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 72/25 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 582/1999, annettu 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999, tuontitullien vahvistamisesta riisialalla EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon vilja-alan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjestelyst(cid:132) 22 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1995 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 3072/95 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2072/98 (2), koskevista ottaa huomioon neuvoston asetuksen (EY) N:o 3072/95 soveltamista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132) riisialan tuontitullien osalta 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) hein(cid:132)kuuta 1996 annetun komission asetuksen (EY) N:o 1503/96 (3), sellai- sena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2831/98 (4), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, yksityiskohtaisista sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksen (EY) N:o 3072/95 11 artiklassa s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n, ett(cid:132) tuotaessa mainitun asetuksen 1 artiklassa tarkoitettuja tuotteita kannetaan yhteisen tullitariffin mukaiset tullit; kyseisen artiklan 2 kohdassa tarkoitettujen tuotteiden osalta tuontitulli on kuitenkin yht(cid:132) suuri kuin n(cid:132)iden tuotteiden tuontihetkell(cid:132) voimassa oleva interventiohinta, jota on korotettu tietyll(cid:132) prosenttim(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ll(cid:132) sen mukaan, onko kysymys esikuoritusta tai kokonaan hiotusta riisist(cid:132), ja josta on v(cid:132)hennetty tuotantohinta; t(cid:132)m(cid:132) tulli ei kuiten- kaan saa ylitt(cid:132)(cid:132) yhteisen tullitariffin tullien m(cid:132)(cid:132)ri(cid:132), asetuksen (EY) N:o 3072/95 12 artiklan 3 kohdan mukaan lasketaan kyseisen tuotteen maailman- cif-tuontihinnat markkinoiden tai yhteis(cid:148)n tuontimarkkinoiden edusta- vien hintojen perusteella, asetuksessa (EY) N:o 1503/96 vahvistetaan asetuksen (EY) N:o 3072/95 soveltamista koskevat yksityiskohtaiset s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)t riisialan tuontitullien osalta, tuontitulleja sovelletaan uusien tullien vahvistamisen voimaantuloon asti; ne j(cid:132)(cid:132)v(cid:132)t my(cid:148)s voimaan, jos seuraavaa kausittaista vahvistamista edelt(cid:132)vien kahden viikon aikana ei ole k(cid:132)ytett(cid:132)viss(cid:132) asetuksen (EY) N:o 1503/96 5 artik- lassa s(cid:132)(cid:132)detyst(cid:132) viitel(cid:132)hteest(cid:132) saatavaa noteerausta, tuontitull¶(cid:132)rjestelm(cid:132)n moitteettoman toiminnan vuoksi olisi tullien laskemisessa k(cid:132)ytett(cid:132)v(cid:132) kelluvien valuuttojen osalta viiteajanjakson aikana markkinakursseja, ja asetuksen (EY) N:o 1503/96 soveltamisesta seuraa, ett(cid:132) tuontitullit vahvistetaan t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteiden mukai- sesti, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 3072/95 11 artiklan 1 ja 2 kohdassa tarkoitetut vahvistetaan t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteess(cid:132) I liitteess(cid:132) II annettujen tek¶(cid:148)iden perusteella. tuontitullit riisialalla 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 18 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 17 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 329, 30. 12. 1995, s. 18 (2) EYVL L 265, 30. 9. 1998, s. 4 (3) EYVL L 189, 30. 7. 1996, s. 71 (4) EYVL L 351, 29. 12. 1998, s. 25 L 72/26 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 18. 3. 1999 LIITE I Riisin ja rikkoutuneiden riisinjyvien tuontitullit Tuontimaksut (5) (EUR/t) Kolmannet maat (muut kuin AKT-valtiot ja Bangladesh) (3) (7) AKT-valtiot (1) (2) (3) Bangladesh (4) Basmati Intia ja Pakistan (6) Egypti (8) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) (7) 213,19 213,19 213,19 221,50 213,19 213,19 213,19 221,50 416,88 416,88 416,88 (7) 416,88 416,88 416,88 (7) 416,88 416,88 416,88 (7) 416,88 416,88 416,88 (7) (7) 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 83,41 70,28 70,28 70,28 73,19 70,28 70,28 70,28 73,19 133,52 133,52 133,52 160,51 133,52 133,52 133,52 160,51 133,52 133,52 133,52 160,51 133,52 133,52 133,52 160,51 49,58 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 121,01 102,26 102,26 102,26 106,41 102,26 102,26 102,26 106,41 193,53 193,53 193,53 232,09 193,53 193,53 193,53 232,09 193,53 193,53 193,53 232,09 193,53 193,53 193,53 232,09 (7) 0,00 0,00 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 188,03 159,89 159,89 159,89 166,13 159,89 159,89 159,89 166,13 312,66 312,66 312,66 370,50 312,66 312,66 312,66 370,50 312,66 312,66 312,66 370,50 312,66 312,66 312,66 370,50 114,00 CN-koodi 1006 10 21 1006 10 23 1006 10 25 1006 10 27 1006 10 92 1006 10 94 1006 10 96 1006 10 98 1006 20 11 1006 20 13 1006 20 15 1006 20 17 1006 20 92 1006 20 94 1006 20 96 1006 20 98 1006 30 21 1006 30 23 1006 30 25 1006 30 27 1006 30 42 1006 30 44 1006 30 46 1006 30 48 1006 30 61 1006 30 63 1006 30 65 1006 30 67 1006 30 92 1006 30 94 1006 30 96 1006 30 98 1006 40 00 (1) AKT-valtioista per(cid:132)isin olevan riisin tuonnista annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1706/98 (EYVL L 215, 1. 8. 1998, s. 12) sek(cid:132) komission asetuksen (EY) N:o 2603/97, sellaisena kuin se on muutettuna, (EYVL L 351, 23. 12. 1997, s. 22), soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132). (2) Asetuksen (ETY) N:o 1706/98 mukaisesti maksuja ei sovelleta Afrikan, Karibian ja Tyynenmeren valtioista per(cid:132)isin oleviin ja suoraan R(cid:130)unionin merentakai- seen departementtiin tuotaviin tuotteisiin. (3) R(cid:130)unionin merentakaiseen departementtiin tuotavalta riisilt(cid:132) kannettava maksu m(cid:132)(cid:132)ritell(cid:132)(cid:132)n asetuksen (EY) N:o 3072/95, 11 artiklan 3 kohdassa. (4) Bangladeshist(cid:132) per(cid:132)isin olevan riisin, lukuun ottamatta rikkoutuneita riisinjyvi(cid:132) (CN-koodi 1006 40 00), tuontiin sovelletaan maksua neuvoston asetuksessa (ETY) N:o 3491/90 (EYVL L 337, 4. 12. 1990, s. 1) ja komission asetuksessa (ETY) N:o 862/91 (EYVL L 88, 9. 4. 1991, s. 7), sellaisena kuin se on muutettuna, m(cid:132)(cid:132)ritellyn j(cid:132)rjestelm(cid:132)n mukaisesti. (5) MMA:ista per(cid:132)isin olevien tuotteiden tuonti vapautetaan maksusta neuvoston p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen 91/482/ETY (EYVL L 263, 19. 9. 1991, s. 1), sellaisena kuin se on muutettuna, 101 artiklan 1 kohdan mukaisesti. (6) Intiasta ja Pakistanista per(cid:132)isin olevaan esikuorittuun Basmati-lajikkeen riisiin sovelletaan 250 EUR alennusta tonnilta [asetuksen (EY) N:o 1503/96 4 a artikla, sellaisena kuin se on muutettuna]. (7) Tuontitulli vahvistettu yhteisess(cid:132) tullitariffissa. (8) Egyptist(cid:132) per(cid:132)isin olevan ja sielt(cid:132) yhteis(cid:148)n alueelle tulevan riisin tuonnista annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2184/96 (EYVL L 292, 15. 11. 1996, s. 1) sek(cid:132) kommission asetuksen (EY) N:o 196/97 (EYVL L 31, 1. 2. 1997, s. 53), soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132). 18. 3. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 72/27 LIITE II Tuontitullien laskeminen riisialalla Paddy- eli raakariisi Indica-riisi Japonica-riisi Esikuorittu Hiottu Esikuorittu Hiottu Rikkoutuneet riisinjyv(cid:132)t 1. Tuontitulli (EUR/t) (1) 221,50 494,00 213,19 416,88 2. Laskuperusteet: a) Cif ARAG -hinta (EUR/t) b) FOB-hinta (EUR/t) c) Merirahti (EUR/t) d) Alkuper(cid:132) (1) Tuontitulli vahvistettu yhteisess(cid:132) tullitariffissa. — — — — 347,12 309,61 380,70 426,57 — — — — 353,18 399,05 27,52 27,52 USDA USDA Toimija Toimija (1) — — — —