title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Muutettu ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuvan väkivallan torjuntatoimenpiteitä koskevasta yhteisön toimintaohjelmasta (DAPHNE-ohjelma) (vuosille 2000-2004)"

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
child protection
violence
woman
young person

formats: html pdf print

text: 16. 6. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 169/35 Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Muutettu ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätökseksi lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuvan väkivallan torjuntatoimenpiteitä koskevasta yhteisön toimintaohjelmasta (DAPHNE-ohjelma) (vuosille 2000–2004)” (1) (1999/C 169/13) Neuvosto päätti 23. huhtikuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 198 artiklan nojalla pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”työllisyys, sosiaaliasiat, kansalaisuus” -jaosto antoi lausuntonsa 8. huhti- kuuta 1999. Esittelijä oli Christina Wahrolin. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 28. –29. huhtikuuta 1999 pitämässään 363. täysistunnossa (huhtikuun 28. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 50 ääntä puolesta, 3 vastaan 8:n pidättyessä äänestämästä. 1. Johdanto 1. 1. Komissio on tullut siihen tulokseen, että Daphne-ohjel- man (lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuvan väkivallan torjun- tatoimenpiteitä koskeva yhteisön toimintaohjelma vuosiksi 2000–2004) asianmukainen oikeusperusta on EY:n perusta- missopimuksen 129 artikla (kansanterveys), joka korvataan piakkoin Amsterdamin sopimuksen 152 artiklalla. 1. 2. Talous- ja sosiaalikomitealta on tästä syystä pyydetty uutta lausuntoa. Muutetussa ehdotuksessa on myös sisällöllisiä muutoksia, eikä ainoastaan uusi oikeusperusta. TSK hyväksyi ehdotusta koskevan lausunnon (2) yksimielisesti (KOM(1998) 335 lopull. ) 9. syyskuuta 1998 pitämässään 357. täysistunnossa. edellistä 2. Yleistä TSK toteaa heti aluksi, että eräät ehdotuksen osat on 2. 1. jäsennelty aikaisempaa selkeämmin, kun taas eräät toiset ovat aikaisempaa heikompia. TSK:n mielestä on varomatonta muuttaa oikeusperus- 2. 2. taksi 129 artikla, sillä silloin ongelma voidaan rajoittaa kansan- terveyskysymykseksi. Lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuva väkivalta sekä seksuaalinen hyväksikäyttö ovat suuria yhteis- kunnallisia eivätkä ainoastaan yksilöä tai perhettä koskevia ongelmia (vaikka perhetilanne onkin monesta näkökulmasta tarkasteltuna keskeinen tekijä). Näin ollen ei myöskään kyse ole yksinomaan henkilöön kohdistuvista vahingoista. Kuten TSK:n aiemmassa Daphne-ohjelmasta antamassaan lausun- nossa korosti, on muistettava, että tietyt väestöryhmät, kuten fyysisesti vammaiset ja vanhukset, ovat muita alttiimpia väki- vallalle. TSK katsoo, että kansanterveyden käsitettä on tulkitta- 2. 3. va laajasti WHO:n antaman määritelmän mukaan (sisäl- lyttämällä siihen mm. fyysinen, psyykkinen ja sosiaalinen hyvinvointi). (1) EYVL C 89, 30. 3. 1999, s. 42. (2) EYVL C 407 28. 12. 1998. 2. 4. TSK on jo aikaisemmassa lausunnossaan painottanut, että lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuva väkivalta on hyvin monitahoinen kysymys, jota tarkasteltaessa on käsiteltävä sekä sen syitä että ilmenemismuotoja. Ei ole olemassa yksinkertaisia vastauksia syiden löytämiseksi eikä aiheutuneiden vahinkojen käsittelemiseksi. 3. Erityistä 3. 1. Ohjelman 1 artiklassa todetaan mm. , että ”sen tavoit- teena on myös lisätä yhteisön tasolla tietämystä ja asiantunte- musta lapsiin, nuoriin ja naisiin kohdistuvan väkivallan vaiku- tusten ehkäisemisessä ja lieventämisessä käytettävistä menetel- mistä ja tekniikoista. ” TSK katsoo, että muotoilu on aikaisem- paa vakuuttavampi ja pitää sitä hyvänä. TSK:n mielestä ehdotuksessa pitäisi keskittyä nykyistä 3. 2. enemmän kysymykseen rikoksentekijöistä ja siihen, millaiset panostukset tässä voisivat tulla kyseeseen. Myös kysymys naisten ja miesten välisestä voimatasapainosta on otettava esiin tässä yhteydessä, kuten komitean syyskuussa 1998 antamassa lausunnossa todettiin (kohta 2. 2). 3. 3. Asiakirjan 1 artiklassa ehdotetaan monitieteisen verkon perustamista. TSK tukee ajatusta. Se tukee myös tavoitteita, joihin tämäntyyppisten monialaisten verkkojen perustamisella pyritään. 3. 4. TSK korosti aiemmassa lausunnossaan vapaaehtoisjär- jestöjen ja viranomaisten välisen yhteistyön voimistamistarvet- ta. Komitea ilmaisee tyytyväisyytensä siihen, että komission uudessa ehdotuksessa tämä seikka on saanut aiempaa enemmän huomiota (2 artikla). TSK:n mielestä ohjelman tavoite on kaventunut ehdo- 3. 5. tukseen kuuluvassa liitteessä, jossa käsitellään toimenpiteitä, joilla voidaan lisätä yleistä tietämystä ja tiedonvaihtoa parhaista toimintavoista. Aikaisemmassa versiossa edellytettiin myös seksuaalisen hyväksikäytön tai väärinkäytön käsittelyä. TSK suosittaa, että liitteeseen kirjattua tavoitetta laajennetaan aiem- man tekstiversion mukaiseksi. 3. 6. Erityistavoitteisiin on lisätty tutkimusohjelma. TSK tukee ajatusta. Sen mielestä olisi toivottavaa, että hankkeen rahoitusta voitaisiin käyttää myös rikoksentekijöiden hoitome- netelmien tutkimiseen. C 169/36 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 16. 6. 1999 3. 7. TSK:n mielestä komission ehdotuksen 7 artiklan 2 kohdan yhteistyökelpoisten maiden määritelmä rajoittaa kan- sainväliseen yhteistyön mahdollisuuksia. 4. Päätelmät 4. 1. Lyhyesti sanottuna TSK korostaa, että se tukee ohjel- maa kokonaisuutena edellä esitetyin varauksin. Mutta se korostaa myös riskiä, että tämänhetkiseen muotoon jätettynä ohjelman soveltamisala kapenee aikaisemmasta. On ilman muuta tärkeää ja tarpeellista, että väkivallan, pahoinpitelyn ja seksuaalisen hyväksikäytön aiheuttamista vahingoista huoleh- ditaan, mutta samalla ei saa unohtaa, että myös väkivallan syyt on selvitettävä. On selkeä puute, että ohjelmassa ei todeta väkivaltaa, pahoinpitelyä ja seksuaalista hyväksikäyttöä rikok- seksi ihmisoikeuksia vastaan. Bryssel 28. huhtikuuta 1999. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston sähköistä kaupankäyntiä sisämarkkinoilla koskevista tietyistä oikeudellisista direktiiviksi näkökohdista” (1) (1999/C 169/14) Neuvosto päätti 23. huhtikuuta 1999 EY:n perustamissopimuksen 100 a artiklan nojalla pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”yhtenäismarkkinat, 15. huhtikuuta 1999. Esittelijä oli Harald Glatz. tuotanto ja kulutus” -jaosto antoi lausuntonsa Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 28. ja 29. huhtikuuta 1999 pitämässään 363. täysistunnossa (huhtikuun 29. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 115 ääntä puolesta ja 2 vastaan 6:n pidättyessä äänestämästä. 1. Johdanto Sähköinen kaupankäynti voi tarjota sekä unionin kan- 1. 1. salaisille että taloudelle uusia mahdollisuuksia. Se voi lisätä talouskasvua, luoda työpaikkoja sekä mahdollistaa uusien tuotteiden ja markkinoiden kehittämisen, parantaa eurooppa- laisten yritysten kilpailukykyä ja laajentaa eurooppalaisen kuluttajan saatavilla olevien tavaroiden ja palvelujen tarjontaa. 1. 1. 1. Esim. työllisyyden suhteen näiden odotusten toteutu- minen riippuu kuitenkin useista ennakkoehdoista. Komitea kehottaakin komissiota tutkimuksin selvittämään tätä kysy- mystä nykyistä tehokkaammin erityisesti työllisyyden osalta. 1. 1. 2. Myönteiset vaikutukset toteutuvat erityisesti mikäli Euroopan pystyy hankimaan itselleen maailmanlaajuisesti ja (1) EYVL C 30, 5. 2. 1999, s. 4. etenkin Yhdysvaltoihin verrattuna hyvän aseman. Tilanne on kuitenkin toistaiseksi se, että OECD:n mukaan 80 % sähköi- sestä kaupasta käydään Yhdysvalloissa. Euroopan onkin välttämättä ryhdyttävä toimiin, joiden avulla sen on mahdollis- ta tulevaisuudessa hyödyntää sähköisen kaupankäynnin tarjo- amia mahdollisuuksia eikä jäädä jälkeen Yhdysvaltojen dynaa- misesta kehityksestä. 1. 2. Mahdollisten myönteisten vaikutusten toteutuminen edellyttää yhtäältä sähköistä kaupankäyntiä koskevien oikeu- dellisten rajoitusten poistamista ja toisaalta edellytysten luo- mista sille, että sähköisten kaupankäyntipalvelujen mahdolliset käyttäjät (kuluttajat ja yritykset) voivat luottaa sähköiseen kaupankäyntiin. Näiden kahden vaatimuksen välillä on löy- dettävä paras mahdollinen tasapaino. Koska direktiivin katta- ma ala on laaja ja sen yhteydet muihin säädöksiin monimutkai- sia, on asiaa lähestyttävä erittäin huolellisesti ja vastuuntuntoi- sesti


title: Opinion of the economic and social committee on 'Relations between the European Union, Latin America and the Caribbean: socio-economic interregional dialogue'

eurovoc_concepts:
Caribbean Islands
EU relations
Latin America
socioeconomic conditions

text: 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/49 Opinion of the economic and social committee on ‘Relations between the European Union, Latin America and the Caribbean: socio-economic interregional dialogue’ (1999/C 169/16) On 3 December 1998, the Economic and Social Committee, acting under the third paragraph of Rule 23 of its Rules of Procedure, decided tot draw up an Opinion on Relations between the European Union, Latin America and the Caribbean: socio-economic interregional dialogue. At its plenary session on 24 and 25 February 1999, the Committee decided, in accordance with Rule 23(3) of the Rules of Procedure, to draw up an own-initiative opinion. The Section for External Relations, responsible for carrying out work on the subject, drew up its opinion on 14 April 1999. The rapporteur was Mr Zufiaur. At its 363rd plenary session on 28 and 29 April 1999 (meeting of 28 April) the Committee adopted the following opinion unanimously. 1. Introduction 1. 1. Over the last decade, the Economic and Social Com- mittee (ESC) has been actively involved in developing relations between the European Union and the countries and sub- regions of Latin America and the Caribbean. By preparing a number of information reports and opinions, the Committee has expressed its views on the most significant initiatives introduced by the regions. By the same token, through regular contact with its Latin American counterparts, primarily the Economic and Social Consultative Forum (FCES) of the South- ern Common Market (MERCOSUR), the ESC has contributed to the marked rapprochement between the two regions during this period. This opinion follows this whole range of initiatives. 1. 2. The forthcoming first Summit of Heads of State and Government between the countries of the EU, Latin America and the Caribbean, to be held in Rio de Janeiro on 28 and 29 June 1999, will constitute a watershed in a process which has seen the two regions draw ever closer together throughout the nineties. The main features of this process have been the expansion of institutionalised dialogue and cooperation mechanisms and, more recently, the opening of negotiations with Mexico on the reciprocal liberalisation of trade and the European Commission’s recommendation for similar nego- tiations to be opened with MERCOSUR and Chile. The timing of the Summit also coincides with an event of particular importance for future relations between the EU and the Caribbean, namely the negotiations for the next Lomé Conven- tion which were launched on 30 September 1998. The Summit — and the process of preparing its agenda 1. 3. — will not simply take stock of the progress made in the past in terms of relations between the regions, since the political declarations and guidelines on cooperation which should emerge from it will also largely define the areas that will dominate dialogue and cooperation between the EU, Latin America and the Caribbean in the early years of the new millennium. values of democracy and international cooperation and on centuries of shared history and deep cultural, political, econ- this opinion assesses the current omic and human ties, state-of-play and the outlook for intra-regional relations, with the emphasis on the outlook for dialogue and cooperation between the representatives of civil society, on socio-economic issues in particular. The issues addressed in this opinion are in the information report on examined in greater detail Relations between the European Union, Latin America and the Caribbean: socio-economic interregional dialogue, adopted on 14 April 1999. 2. State-of-play and outlook for relations between the EU, Latin America and the Caribbean 2. 1. The EU, with the adoption of the basic document on EU relations with Latin America and the Caribbean by the Council of Ministers on 31 October 1994, and the declarations issued at the Madrid European Council held on 15/16 Decem- ber 1995, expressed the EU’s wish for closer political ties with Latin America and deeper institutionalised dialogue with its partners in the region. The aim was to bolster democracy, to advance towards trade liberalisation, support regional integration processes and target its cooperation more effec- tively. Since then, ties between the regions have become much stronger, and this has been reflected in the setting up of various bodies for institutionalised political dialogue and cooperation mechanisms at different levels. The new ‘fourth generation’ framework agreements signed with MERCOSUR, Chile and Mexico have broadened and diversified the areas of cooper- ation and have incorporated the objective of reciprocal and gradual trade liberalisation. By the same token, the new EU Member States have swelled the ranks of European countries jointly and unanimously agreeing on the importance of consolidating links between Europe and Latin America. 1. 4. Against the backdrop of this gradual rapprochement between the two regions, based on joint adherence to the 2. 2. In the political sphere, regular ministerial meetings, also attended by Bolivia and Chile, have been launched with C 169/50 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 Mercosur. The EU has initiated institutionalised political dialogue on bi-regional and interregional issues of common interest with the Andean Community (AC), and regular dialogue with Chile and Mexico on such issues in meetings at various levels, going right up to the top level. These new dialogue forums reinforce the institutionalised meetings between EU Foreign Ministers and the Rio Group held every year on the basis of the 1990 Rome Declaration and the San José dialogue between the EU and Central American countries launched in 1984. in international forums, these will be crucial to the goal of achieving peace and stability in a multipolar world. The many challenges posed by globalisation make it particularly important for the two regions to adopt policies and strategies based on mutual benefit and shared responsibility. Progress on integrating markets and reducing the regulatory capacity of national authorities heightens the need to strengthen international and multilateral cooperation so as to foster the democratic monitoring of globalisation at political level. Where imbalances triggered by globalisation reveal a lack of international cooperation, the two regions must help to strengthen governability at regional, interregional and inter- national level. 2. 3. Adherence to democratic principles and respect for human rights form the cornerstone of EU/Latin American political dialogue. The foundations of this vision, which has been substantiated in a wide agenda of cooperation and practical achievements, differ vastly from any other permanent dialogue which the two regions maintain with other regions or countries of the world. In step with Latin America’s progress in consolidating democracy, the nature of this commitment has changed in some respects, with growing emphasis placed on establishing a climate guaranteeing good governance and the definitive consolidation of democracy in the long term. In addition to the importance of ‘good public management’ and strengthening institutions supporting the rule of law, the focus is on acknowledging the crucial role which civil societies play in consolidating democracy in the long term. However, issues such as safeguarding the rights of indigenous populations, continued violation of basic human rights and workers’ rights in some countries, including the persecution of trade unions and their representatives, hinder the definitive consolidation of democracy and the rule-of-law. 2. 4. With regard to relations with Caribbean countries covered by the Lomé Convention, the revised Lomé IV Convention, signed on 4 November 1995, reinforced political dialogue between the EU and African, Caribbean and Pacific countries (ACP) on issues such as democratisation and consoli- dation of the rule of law. This has also meant greater emphasis on developing the ACP’s foreign trade and its international competitiveness, as well as greater flexibility in allocating cooperation resources. The considerations relating to the new Lomé Convention, which comes into force in the year 2000, reflect the aim of strengthening the political dimension of EU/ACP relations and of expanding and diversifying their political dialogue, with greater emphasis on fostering ‘good governance’, and on developing the institutions and political participation of civil society. 2. 5. In pursuing and consolidating political dialogue, the EU, Latin America and the Caribbean are responding to several shared strategic concerns. Insofar as cooperation between the two regions and converging views on the main items on the international agenda will help to strengthen the overall pos- ition of the two regions and increase their profile and influence 2. 6. The expansion and strengthening of trading relations and reciprocal investment is an objective shared by the EU, Latin America and the Caribbean. Generally speaking, the development of trade between the two regions during the nineties has been particularly dynamic. Trade between the two regions has grown by more than 75 % in absolute terms and EU exports to Latin America have risen by more than 150 %. Growth in imports from Latin America has been more modest at around 25 %. For Latin America as a whole, the EU is its second global trade partner after the United States, accounting for 15 % of the region’s trade with the rest of the world in 1997. As for MERCOSUR and Chile, the EU has long been their main trading partner. With regard to investment, EU Foreign Direct Investment (FDI) to Latin America and the Caribbean has grown rapidly in recent years and accounts for some 30 % of the region’s total FDI in the nineties. 2. 7. Although the development of trade between the EU and Latin America has generally been satisfactory, there are some structural problems. Despite the growth in EU exports to Latin America, there has been a drop in the EU’s relative share of Latin American foreign trade, due to the fact that the region’s trade with its other main trading partners, the United States and Japan, has grown more rapidly, just as trade between the countries of the region doubled between 1990 and 1997. From the Latin America perspective, the persistence of a growing trade deficit with the EU since 1993 is a cause for concern, and this has prompted demands for better access to European markets, mainly for agricultural products. 2. 8. Dynamic and balanced economic relations between the EU and Latin America provide the requisite framework for developing dialogue and cooperation in other areas. In addition importance of European trading and to the fundamental investment relations for the growth and diversification of Latin American and Caribbean economies, EU objectives in this area should be focused on the stabilisation of markets, international financial flows, and the promotion of direct investment as a stable source of financing for technological innovation and development of production. The introduction of the euro as the single currency for 11 of the 15 EU Member States has 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/51 opened up new possibilities in this area. The opening of negotiations on reciprocal trade liberalisation with Mexico, the scheduled launch of similar negotiations with MERCOSUR and Chile, and the launch of negotiations on agricultural trade within the World Trade Organisation (WTO) at the end of 1999, all provide opportunities for progress on the reciprocal opening-up of markets. Any further progress towards trade liberalisation between the EU and Latin America needs to take account of the sensitive nature of certain products, and, in general, the legitimate interests of the different sectors of production in the two regions. mutually agreed priority areas, and boosting global and multiannual programmes in key areas, the decentralisation of cooperation is a prime mechanism for enhancing the effectiveness and management of cooperation. The partici- pation of civil society in the design and implementation of cooperation should not simply be regarded as a means of bringing cooperation closer to grassroots level, but also as a means of boosting and maximising the benefits of cooperation and of consolidating the democratic process. In recent years, across-the-board EU cooperation programmes have played an increasingly important role in establishing direct cooperation ties between various players in the socio-economic sphere and in civil society as a whole. 2. 9. While trade between the EU and the Caribbean is limited in terms of value, exports to European markets are crucial to several of the small Caribbean economies, particu- larly for products such as bananas and sugar. Looking towards the renewal of the Lomé Convention and possible changes in some of the preferential trade mechanisms in the coming years, EU/ACP negotiations need to make greater trade liberalisation consistent with consideration for the particular vulnerability of Caribbean economies and their dependence, in many cases, on exports of a single product. 2. 10. For the last decade, the EU and its Member States have been Latin America’s main source of external cooperation. Between 1990 and 1997, the 15 EU Member States and the European Commission together provided almost 55 % of Latin America’s bilateral cooperation resources. Moreover, the growth in EU cooperation flows to Latin America up to 1996 is in stark contrast with the dramatic reduction in US aid to Latin America during the same period. Community funds for Latin America grew considerably between 1991 and 1996, and despite a slight drop in the Commission’s commitments in Latin America as of 1996, Community cooperation has steadied at a significantly higher level than at the beginning of the decade. 2. 11. Following a strategy of tailoring cooperation to match the various levels of relative development reached, Central America, the Caribbean and the Andean countries are the main recipients of development aid, whose main components are technical and financial assistance and humanitarian aid, while other partners, that is, Mexico, MERCOSUR and Chile, primar- ily benefit from economic and trade cooperation. A most worrying trend is the cut-back in Official 2. 12. Development Assistance (ODA) provided by industrialised countries — in 1997 the OECD (Organisation for Economic Cooperation and Development) countries reduced their bilat- eral cooperation to developing countries by 5,8 %, while total ODA to Latin America dropped by 16 %. Even considering the constraints on Community and EU national budgets, real needs suggest that flows of financial resources to Latin America and the Caribbean should be maintained at the pre-1997 level or even increased. In any case, efforts to optimise the effectiveness of European cooperation are significant. In addition to improv- ing coordination between the donors, focusing cooperation on 3. The social dimension in European and Latin American integration 3. 1. Both the integration model of the EU and that of MERCOSUR and other sub-regional groups, such as the Andean Community, the Central American Integration System (SICA) and the Caribbean Community (CARICOM), share the vision of integration as an integral process whose objectives extend beyond purely trade-related and economic aspects. This model differs from that of initiatives such as the Free Trade Area of the Americas (FTAA) — even though this is enshrined in the Action Plan launched at the First Inter-American Summit which covers objectives and initiatives for strengthening democracy and sustainable development — and the North American Free Trade Agreement (NAFTA) between Canada, the United States and Mexico, which are basically restricted to the establishment of a free trade area, and are devoid of objectives or instruments in the political or cooperation spheres. Closely linked to this perception of integration is the notion that one of the basic pre-requisites for political democracy is the existence of a dynamic and diversified civil society. The establishment of mechanisms to represent the interests of the various socio-economic groups and for nego- tiation and mediation between these is, therefore, of primary importance for democratic consolidation. Similarly, against a backdrop of increasingly globalised production and keener the labour relations model, relations world competition, between the socio-economic groups and their level of partici- pation in economic policy-making at national level, are all crucial to promoting economic growth and development. Consequently, incorporating a social dimension into the processes of integration and ensuring the active participation of the social partners in these are necessary for achieving the aims pursued by the integration processes in both regions. 3. 2. The EU Member States enjoy a solid tradition of social dialogue, both directly between employers’ organisations and tri-partite agreements. trade unions and in the form of While in some countries there is a long-standing tradition of institutionalised relations between the economic and social C 169/52 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 players as well as mechanisms for social dialogue and resol- ution of labour disputes, other countries have since the 70s carried out valuable experiments in social dialogue. Similarly, the social dimension has been part of the European integration process since its inception. Within the sphere of Community social policy, of particular note are initiatives such as the establishment in 1960 of the European Social Fund (ESF); the launch in 1985 of European Social Dialogue; the adoption in 1989 of the Community Charter of Fundamental Social Rights for Workers, subsequently incorporated into the Amsterdam Treaty of 1997; and the Agreement on Social Policy, signed by the European social partners in October 1991, incorporated as an appendix to the Social Protocol of the Maastricht Treaty in 1992, and, lastly, incorporated into the Amsterdam Treaty. 3. 3. With regard to the participation of organisations representing economic and social spheres, the Economic and Social Committee (ESC), established by the Treaty of Rome, plays a crucial role in European integration. The ESC, com- prised of representatives of the different economic and social spheres, is a consultative body of the Council, Commission and, since the Amsterdam Treaty, of the European Parliament. The ESC may also issue own-initiative opinions. In addition, throughout the years other more specific consultation bodies have been established in various fields. 3. 4. In Latin America, relations between players in the socio-occupational sphere have to a large extent been marred by conflict and the failure to establish proper institutionalised in recent decades, dialogue or coordination. Nevertheless, and linked to democratisation and the greater openness of economies towards world competition, efforts to promote dialogue between the economic and social players and between these and the State have been stepped up. In some cases, the purpose of dialogue has been to tackle a situation of economic recession, while in others the main objective has been to provide a framework of social and political stability for processes of democratic transition. 3. 5. Similarly, in recent years significant progress has been made in incorporating the social dimension into the different regional integration structures in Latin America and the Caribbean. Notable examples of this progress are provided by the adoption of the 1997 MERCOSUR Multilateral Social Security Agreement, and, above all, the adoption of the 1998 MERCOSUR Socio-occupational Declaration, which establish- es a range of individual and collective rights in the workplace. Initiatives taken by the other sub-regional groups include the Andean Community decision to adopt a common range of social policies promoting employment, a reduction in poverty, boosting education, health and human rights. The statement of intent drawn up by the representatives of the various social sectors meeting at the Second Andean Community Social Summit held from 24-26 February 1999, is another step forward towards the joint promotion of social policies. With regard to the SICA, the social dimension of integration has above all been substantiated by the Central American Social Integration Treaty of 1995. In the Caribbean, CARICOM has adopted an agreement on social security in force since 1997, and in February 1997, the Caribbean Heads of State and Government concluded the CARICOM Civil Society Charter pledging to uphold fundamental freedoms and rights in the workplace. 3. 6. There has also been significant progress in involving the social partners and socio-occupational spheres more closely in the processes of regional integration. In MERCOSUR, the interests and views of the employers’ associations and trade unions of the four member countries are represented in the Economic and Social Consultative Forum (FCES), which the group’s institutional since 1994 has formed part of structure as a consultative body. In the same way, the Andean consultative employers’ council and the Andean consultative workers’ council respectively fulfil consultative and advisory roles in the Andean integration process. Following the decision to fully reactivate the work of both councils, the Andean Community has specified the objective of ensuring effective participation of employers and workers in the integration process, just as these have expressed their wish to establish a forum for permanent dialogue. In Central America, the SICA consultative committee, established in 1991, advises the SICA general secretariat. 3. 7. The deepening regional integration in Latin America and the prospect of growing integration between existing groupings — in particular, between MERCOSUR and the Andean Community — calls for greater emphasis on the development of a social dimension as part of integration and for greater participation of social spheres in this process. In this respect, preserving a certain balance between areas and social groups in terms of integration may be considered a pre-requisite for achieving the harmonious expansion of the wider markets. Consequently, progress in the reciprocal opening-up of markets needs to be accompanied by mechan- isms to preserve economic and social cohesion by supporting less developed areas and ironing out the differences within the regional blocs, and by consultation of the social partners. 3. 8. The importance of strengthening the social dimension of Latin American integration is underscored by the Latin American economic and social situation, whose main feature is persistent widespread poverty. The political progress and economic recovery achieved by many countries during the 90s is at odds with the scant reduction in poverty levels. As fundamental pre-requisites for achieving stable economic growth, social cohesion, the definitive consolidation of democ- racy and political stability, reducing poverty and satisfying basic needs are probably the most significant challenges facing Latin American countries on the eve of the 21st century. The world financial crisis which has beset Latin America since the second half of 1998, and which has once again damaged the immediate prospects for economic growth, highlights the need to implement structural policies designed to reduce poverty. 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/53 In this respect, the persistence of poverty and other related problems, particularly the unequal distribution of income, is closely linked to the weakness of the social partners, the particular problems besetting the region’s labour markets, inadequate job-creation, the expansion of the informal sector, and the lack of a skilled workforce. Strengthening the organis- ations representing the social partners, their effectiveness, and is dialogue and coordination between such organisations, crucial to solving these problems. similar to those established under the agreements with the countries of the Maghreb and central and eastern Europe, and within the European Economic Area (EEA). Other ways could be to incorporate these sectors into various sectoral committees and commissions, give them an advisory and assessment role, and enable them to attend ministerial meet- ings as observers. 4. The social dimension in future interregional relations The first EU/Latin American-Caribbean summit will 4. 1. herald the beginning of a new phase in the consolidation and expansion of links between the regions. In this new phase, maintaining dynamic interregional relations which help both regions to face the challenges of the new millennium means that dialogue and cooperation need to be based on the principles of a model for society advocating close intercon- nection between political democracy, an active and organised civil society, respect for human rights, free market economy with social justice, ecologically sustainable development and regional integration. Given the fundamental role which the organisations of 4. 2. civil society play in strengthening democracy, upholding human rights, and in the economic and social spheres, their participation in dialogue between the two regions should be considered essential. The ESC, therefore, supports the active participation of civil societies in the various bodies for political dialogue and cooperation. The establishment of permanent contact and institutionalised relations between employers’ associations, trade unions, consumer and trade associations, among others, will help to achieve the objectives defined by political bodies in both regions and to construct interregional relations on the basis of solid links between civil societies. 4. 3. In this respect, the ESC considers it necessary to define appropriate machinery for ensuring that organised economic and social players participate in the various forums for interregional dialogue, with regard to both relations between the EU and the Rio Group and contacts between the EU and the various sub-regional integration structures and individual countries. It is important that negotiations on new interre- gional agreements, with Mexico, Chile and MERCOSUR, explore possible ways of ensuring the participation of represen- tatives of trade unions, employers and other sectors in the various interregional bodies. The ESC considers that one way of boosting the participation of civil society representatives in bi-regional dialogue should be to establish consultative committees under the cooperation agreements with the sub- regions and countries of Latin America and the Caribbean, Strengthening socio-occupational associations in Latin 4. 4. America and the Caribbean should be a core objective of EU dialogue and cooperation with the region. The EU could thus help to boost the active participation of the socio-economic groups in the framing and implementation of economic and social policies, providing the key to an effective campaign against poverty and social exclusion, with the emphasis on promoting employment. All types of assistance, including technical and financial, for the most representative associations would help these to fulfil such tasks. Similarly, as part of EU support for sub-regional and regional integration, the exchange of information and experiences regarding the participation of organisations representing the different economic and social spheres should be an area of priority cooperation. 4. 5. The ESC takes the view that strengthening ties between the players in civil society in the EU, Latin America and the Caribbean should ease the development of the social dimension integration, an area in which of Latin American regional Europe has a long-established tradition. In addition to a more general exchange of experiences, EU socio-occupational representatives could make a valuable contribution to Latin American and Caribbean discussions on the pros and cons of various aspects of integration. The European experience in designing mechanisms for reinforcing economic and social cohesion, both in general terms and in relation to restructuring specific sectors of production, may also be of significance to Latin America and the Caribbean, particularly as regional integration progresses and expands beyond the sphere of trade. Lastly, the establishment of contact and permanent cooperation bodies involving players in the social and econ- omic spheres could help to solve specific problems in other areas of interregional relations, for example in the area of trade where ‘social dumping’ could arise as a result of failure to uphold fundamental human rights and basic international labour standards, as defined by the International Labour Organisation (ILO). 4. 6. The higher profile for the socio-economic groups in interregional relations should mean that socio-economic organisations and others representing social interests, will play a significant role in implementing the various cooperation programmes and measures. To this end, the ESC recommends that ways be found to incorporate organisations representing civil society into development and economic cooperation programmes and to give them a more active role in channelling these programmes. It is worth noting that several EU cooper- ation agreements with countries in Latin America and the C 169/54 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 Caribbean in recent years embrace measures in areas such as vocational training, job creation, and the administration of social services, where the activities of socio-economic players would be of particular relevance. Moreover, following the success of programmes such as ECIP, AL-INVEST, ALFA and URB-AL, it would be worth considering greater use of decentralised cooperation programmes as a means of fur- thering the objective of boosting the effectiveness of cooper- ation. Besides support for the implementation of policies 4. 7. promoting productive economic growth, investment and job-creation, the European experience shows that the ‘third sector’, or the ‘social economy’, comprised of some types of cooperatives, mutual societies and non-profit associations and foundations, are potentially a considerable source of jobs. The participation of representatives of these sectors in bi-regional cooperation measures could, therefore, provide innovating impetus for job-creation policies in Latin America and the Caribbean. Similarly, as part of the fight against poverty and social exclusion, cooperation in the field of job-creation should give priority to measures specifically designed to support small and medium-sized enterprises (SMEs) and micro-businesses. Moreover, given the fundamental importance of education as a basis for development, the consolidation of cooperation in this area, including cooperation between universities in the two regions, should be high up the bi-regional agenda. 4. 8. As part of its effort to support economic stability and sustainable development in the countries of Latin America and the Caribbean, the ESC considers measures that will help these countries meet their foreign debt obligations to be useful and necessary. 4. 9. As part of cooperation, the ESC sees it as a priority to establish legal, programme-based and financial instruments directly linking together the representatives of civil society, and thereby facilitating mutual familiarity and direct contact. Across-the-board cooperation establishing measures to encourage initiatives carried out directly by economic and social players has proved a valuable complement to traditional inter-governmental cooperation. Encouraging this type of initiative is one way of fostering more direct cooperation, which is less hide-bound by administrative structures, between organisations representing the grassroots in EU, Latin America and Caribbean countries. Brussels, 28 April 1999. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: 99/317/CE: Decisione della Commissione, del 28 aprile 1999, che riconosce il carattere pienamente operativo della base di dati finlandese per i bovini [notificata con il numero C(1999) 854] (I testi in lingua finlandese e svedese sono i soli facenti fede)

eurovoc_concepts: Finland beef cattle database

text: L 122/40 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 12. 5. 1999 (Atti per i quali la pubblicazione non (cid:138) una condizione di applicabilit(cid:133)) II COMMISSIONE DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 28 aprile 1999 che riconosce il carattere pienamente operativo della base di dati finlandese per i bovini [notificata con il numero C(1999) 854] (I testi in lingua finlandese e svedese sono i soli facenti fede) (1999/317/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CE) n. 820/97 del Consiglio, del 21 aprile 1997, che istituisce un sistema di identificazione e di registrazione dei bovini e relativo all’etichettatura delle carni bovine e dei prodotti a base di carni bovine (1), in particolare l’articolo 6, paragrafo 3, primo trattino, vista la richiesta della Finlandia, (1) (2) considerando che il 10 luglio 1998 le autorit(cid:133) finlandesi hanno chiesto alla Commissione di rico- noscere il carattere pienamente operativo della loro base di dati, che costituisce parte del sistema finlandese per l’identificazione e la registrazione dei bovini; che tale richiesta era corredata dalle necessarie informazioni aggiornate il 19 gennaio 1999; considerando che le autorit(cid:133) finlandesi si sono impegnate a rendere ancor pi(cid:151) attendibile tale base di dati assicurando, in particolare, che l’autorit(cid:133) competente possa tempestivamente rettificare even- tuali carenze o errori individuati automaticamente oppure in seguito a controlli in loco; che le autorit(cid:133) finlandesi si sono impegnate ad attuare tali misure correttive entro e non oltre il 30 aprile 1999; (3) considerando che, tenuto conto della situazione in Finlandia, (cid:138) opportuno riconoscere il carattere pienamente operativo della base di dati per i bovini, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 La base di dati finlandese per i bovini (cid:138) riconosciuta come pienamente operativa a decorrere dal 1o maggio 1999. Articolo 2 La Finlandia (cid:138) destinataria della presente decisione. Fatto a Bruxelles, il 28 aprile 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 117 del 7. 5. 1997, pag. 1


title: Acquis de Schengen - Décision du Comité exécutif du 28 avril 1999 concernant la mise à jour du Manuel SIRENE [SCH/Com-ex (99) 5]

eurovoc_concepts:
Iceland
financial legislation
financial regulation
information system

formats: html print


title: Täitevkomitee otsus, 28. aprill 1999, kontaktametnike kohta (SCH/Com-ex (99)7 Rev. 2)

eurovoc_concepts:
basis of tax assessment
border control
civil servant
exchange of information
police cooperation

text: 376 ET Euroopa Liidu Teataja 19/2. kd 41999D0007 22. 9. 2000 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 239/411 TÄITEVKOMITEE OTSUS, 28. aprill 1999, kontaktametnike kohta (SCH/Com-ex (99)7 Rev. 2) TÄITEVKOMITEE, võttes arvesse Schengeni lepingu rakendamise konventsiooni artiklit 132, võttes arvesse nimetatud konventsiooni artikleid 7 ja 47, võttes arvesse oma 16. septembri 1998. aasta deklaratsiooni (dokument SCH/Com-ex (98) Decl. 2 Rev. ), ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE: 1. Käesolevaga kiidetakse heaks kontaktametnike vastastikuse lähetamise kava nõustamiseks ja abistamiseks välispiiride turvamis- ja kontrolliülesannete täitmisel (dokument SCH/I-Front (98)170 Rev. 5). 2. Soovitatav on, et osalisriigid lähetaksid viivitamata kontaktametnikud nende valitud, dokumendis SCH/I-Front (99)9 Rev. 3 loetletud kohtadesse ja et vajaduse korral sõlmitaks veel nõutavad kahepoolsed kokkulepped. See soovituslik nimekiri ei ole siduv ja seda ajakohastatakse vastavalt olukorrale. Luxembourg, 28. aprill 1999 Esimees C. H. SCHAPPER 19/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 377 KONTAKTAMETNIKE VASTASTIKUNE LÄHETAMINE NÕUSTAMISEKS JA ABISTAMISEKS VÄLISPIIRIDE TURVAMIS- JA KONTROLLIÜLESANNETE TÄITMISEL SCH/I-Front (98)170 Rev. 5 Täitevkomitee võttis 16. septembri 1998. aasta koosolekul vastu deklaratsiooni SCH/Com-ex (98) Decl. 2 Rev. 2, milles tegi keskrühmale ülesandeks uurida, kas piiride turvalisust parandaks ühe osalisriigi töötajate poolne nõustamine ja abistamine teise osalisriigi välispiiridel tehtava kontrolli ajal. Pärast põhjalikku mõttevahetust välispiiridele lähetatud kontaktametnike poolse nõustamise ja abistamise võimaluste üle otsustas piiride alamrühm 28. septembril 1998. aasta koosolekul tingimusteta, et see on nii. Täitevkomitee antud ülejäänud ülesannete täitmiseks esitab alamrühm järgmise plaani kontaktametnike vastastikuse lähetamise kohta nõustamiseks ja abistamiseks välispiiride turvalisus- ja kontrolliülesannete täitmisel. 1. ÜLDOSA 1. 1. Õiguslik raamistik Kontaktametnike lähetamist ja tegevust reguleerivad Schengeni konventsiooni artikli 47 lõiked 1, 2 ja 3 ning Schengeni konventsiooni artikli 7 kolmas lause. Need sätted võimaldavad kontaktametnike määratud või määramata ajaks lähetamist, et edendada ja kiirendada osalisriikide koostööd. Samuti kohaldatakse seda selgesõnaliselt välispiiride piiriüleste asutuste vastastikuse abistamise suhtes. Lisaks põhineb lähetamine operatiivtasandil alati osalisriikide kahepoolsetel kokkulepetel, mida võib vajaduse korral täiendada konkreetsemate kokkulepetega asjaomaste haldusasutuste vahel. Seega võib kontaktametnikke vahetavate riikide vahel kahepoolselt sõlmida järgmistest eeskirjadest erinevaid kokkuleppeid. Kahepoolsete kokkulepete sõlmimine ei tohi mingil viisil raskendada vastastikust konsulteerimist ja teabevahetust. 1. 2. Tegevusvaldkonnad Kontaktametnikke võib määrata täidesaatvatesse piiripolitseiteenistustesse, mis töötavad mere- ja maapiiril ning neile vastavates lennujaamades, samuti rannavalvesse. Nad nõustavad ja abistavad Schengeni riikide täidesaatvate teenistuste korralisi liikmeid seire- ja kontrollimeetmetes Schengeni riikide välispiiril nende taotluse põhjal ning kokkuleppel vastuvõtva asutusega ja vastavalt oma suunistele. Seda tehes võivad nad vaadelda ja koguda tõendeid, et kindlaks teha eeldatav suhe ebaseadusliku sisserände ja piiriülese kuritegevuse vahel. Nad ei tohiks siiski täita ühtki riikide suveräänsete õigustega seotud ülesannet. Need ametnikud tuleb peamiselt paigutada piiripunktidesse ja piirilõikudele, mis pakuvad ebaseadusliku sisserände osas Schengeni alale erilist huvi. Kontaktametnike tegevus ei tohi piirata abistatava riigi suveräänseid õigusi; selle riigi siseriiklikku õigust ega halduseeskirju ei tohiks nende ülesannete täitmine mõjutada. Kontaktametnike allpool näidetena esitatud ülesandeid täidetakse ainult vastuvõtjariigi piiripolitsei kohustuste eest vastutavatele asutustele nõu ja abi andmise kontekstis. 378 ET Euroopa Liidu Teataja 19/2. kd Igal juhul tuleb ülesandeid täita: — kooskõlas siseriikliku õigusega, — järgides rangelt mitmesugustes kahepoolsetes kokkulepetes sisalduvaid konkreetseid eeskirju, mida võib vajaduse korral täiendada konkreetsemate kokkulepetega, ning — kokkuleppel vastuvõtjariigi asutustega ning vastavalt nende juhistele. Ülesannete hulka võivad kuuluda: Teabevahetus — teabe korrapärane kogumine ja -vahetus konkreetsete juhtude kohta, — sidemete loomine pädevate asutuste vahel, eriti vastavalt Schengeni konventsiooni artiklitele 39 ja 46, — vastuvõtjariigi asutuste teavitamine sissesõidu ja väljasõidu küsimustes seoses kontaktametnike päritoluriigiga. Nõuanded ja abi vastuvõtjariigi ametnikele — vastuvõtjariigi ametnike nõustamine ja abistamine järgmistes küsimustes: — vestlused reisijatega ja — lähetatud ametnike päritoluriigi antud dokumentide õigsuse kontroll, — vastuvõtjariigi ametnike nõustamine ja abistamine piiripolitsei järelevalve osas, nagu: — aruannete koostamine, — seletuste dokumenteerimine, — vestluste läbiviimine, — statistika koostamine, — vastuvõtjariigi ametnike nõustamine ja abistamine järgmistes küsimustes: — selliste dokumentide hindamine, mille puhul kontaktametnikel on teadmisi, — piiriseiremeetmete kavandamine, — piiripolitsei tegevuse hindamine, — vastuvõtjariigi ametnike nõustamine ja abistamine olukorra aruande ajakohastamisel, — vastuvõtjariigi ametnike saatmine piirivalves. 19/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 379 Lisaks võib lennujaamades ja sadamates täita järgmisi ülesandeid: — nõuanded/teave ametnikele lähetatud ametnike päritoluriigi repatrieerimismeetmete kohta, pidades silmas olemasolevaid repatrieerimiskokkuleppeid, — nõuanded lähetatud ametnike päritoluriigi reisijate või veoettevõtjate kontaktisikutele. 1. 3. Kontaktametnikele esitatavad nõudmised Lähetatavad ametnikud peavad sobima võimalikeks pikaajalisteks ja oma isikuomaduste poolest. Neil peab olema piiriüleseid kogemusi. Võimaluse korral peaksid nad piisavalt oskama vastuvõtjariigi keelt või vähemalt valdama lähetuspaigas enamasti kasutatavat töökeelt. lähetusteks ametialaselt Põhimõtteliselt tuleks eelistada kõrgkvalifitseeritud ametnike lähetamist. 1. 4. Logistika Vastuvõtjariik annab lähetajariigile logistilist abi, pidades nõuetekohaselt silmas mõlema riigi suveräänseid õigusi ja vastavalt asjakohasele kahepoolsele kokkuleppele. — Vastuvõttev asutus peaks kontaktametnikele niivõrd, kuivõrd kohalikud tingimused seda võimaldavad, tagama isikliku tööruumi või vähemalt osa tööruumist. Kontaktametnik peaks saama osa kõigist vastuvõtva asutuse logistilistest teenustest. — Kontaktametniku majutuse tasub lähetajariik. Vastuvõtjariik peab abistama majutuse leidmisel. — Kontaktametnike seotus ministeerium/asutused) määratletakse kahepoolsetes kokkulepetes. vastuvõtjariigiga ametlik (lähetajariigi saatkond või vastuvõtjariigi — Ravi: Lähetajariik tagab kontaktametnikule haigestumise korral piisava ravikindlustuskatte vastuvõtjariigis. Vajaduse korral tuleb sõlmida lisakindlustus. 2. LÄHETUSPAIGAD Piiride alamrühm sätestab eraldi kontaktametnike lähetamiseks Schengeni riikidele soovitatavate paikade valiku. See soovituslik nimekiri ei ole mingil juhul siduv ja seda ajakohastatakse vastavalt olukorrale. 3. HINDAMINE/JÄRELEVALVE Schengeni riigid vahetavad vajaduse korral kontaktametnike lähetamise kogemusi piiride alamrühmas. (1) (1) Pärast Schengeni integreerimist Euroopa Liitu jätkab piiride alamrühma tööd välispiire käsitlevates küsimustes pädev nõukogu organ. 380 ET Euroopa Liidu Teataja 19/2. kd (Kontaktametnike vastastikune lähetamine nõustamiseks ja abistamiseks välispiiride turvalisus- ja kontrolliülesannete täitmisel) SCH/I-Front (99)9 Rev. 3 Soovituslik nimekiri kohtadest, kuhu Schengeni riigid peaksid lähetama kontaktametnikke Järgneb nimekiri kohtadest, kuhu piiride alamrühm soovitab Schengeni riikidel praegu lähetada kontaktametnikke See soovituslik nimekiri pole mingil juhul siduv ja piiride alamrühm ajakohastab seda vastavalt olukorrale. (1) 1. Belgia — Brüssel (Zaventemi lennujaam) 2. Saksamaa — Frankfurt am Maini lennujaam — München (Franz-Joseph-Straußi lennujaam) — Frankfurt an der Oder (maapiir Poolaga) — Ludwigsdorf (maapiir Poolaga) — Zinnwald (maapiir Tšehhi Vabariigiga) — Waidhaus (maapiir Tšehhi Vabariigiga) — Hamburg (sadam) 3. Prantsusmaa — Marseille (sadam) — Pariis (Charles de Gaulle’i lennujaam) 4. Kreeka — Ateena (lennujaam) — Thessaloniki (lennujaam) — Kakabia (maapiir Albaaniaga) — Kastanies (maapiir Türgiga) — Samos — Kérkyra (1) Pärast Schengeni integreerimist Euroopa Liitu jätkab piiride alamrühma tööd välispiire käsitlevate küsimuste eest vastutav nõukogu organ. 19/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 381 5. Itaalia — Rooma – Fiumicino (lennujaam) — Brindisi (merepiir) — Trapani — Trieste (maapiir Sloveeniaga) — Milano (Malpensa lennujaam) 6. Madalmaad — Amsterdam (Schipholi lennujaam) 7. Austria — Viin-Schwechat (lennujaam) — Nickelsdorfi kiirtee (maapiir Ungariga) — Spielfeld (maapiir Sloveeniaga) — Berg (maapiir Slovakkiaga) — Drasenhofen (maapiir Tšehhi Vabariigiga) 8. Hispaania — Algeciras (sadam) — Madrid (Barajase lennujaam)


title: Schengen-reglerne - Eksekutivkomitéens afgørelse af 28. april 1999 om ulovlig våbenhandel (SCH/Com-ex (99) 10)

eurovoc_concepts:
arms trade
border control
cooperation policy


title: Dictamen del Comité Económico y Social sobre el «Libro Verde sobre la política en materia de espectro radioeléctrico en el contexto de las políticas de telecomunicaciones, radiodifusión, transportes e I+D de la Comunidad Europea»

eurovoc_concepts:
broadcasting
development policy
research policy
telecommunications
transport policy
waveband

text: 16. 6. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 169/3 Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre el «Libro Verde sobre la polı´tica en materia de espectro radioeléctrico en el contexto de las polı´ticas de telecomunicaciones, radiodifusio´ n, transportes e I+D de la Comunidad Europea» (1999/C 169/02) El 15 de diciembre de 1998, de conformidad con el artı´culo 198 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, la Comisio´ n Europea decidio´ consultar al Comité Econo´ mico y Social sobre el libro verde mencionado. La Seccio´ n de Transportes, Energı´a, Infraestructuras y Sociedad de la Informacio´ n, responsable de la preparacio´ n de los trabajos del Comité en la materia, elaboro´ su dictamen el 13 de abril de 1999 (ponente: Sra. Thompson). En su 363o Pleno (sesio´ n del 28 de abril de 1999) el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 66 votos a favor, 1 voto en contra y 1 abstencio´ n el siguiente Dictamen. 1. Introduccio´ n En los u´ ltimos an˜ os, el Libro Verde sobre la convergen- 1. 1. cia de los sectores de telecomunicaciones, medios de comuni- cacio´ n y tecnologı´as de la informacio´ n (1) y otros documentos comunitarios han puesto de relieve el uso del espectro radioeléctrico y el complejo proceso decisorio existente en este importante a´mbito econo´ mico y social. Su enorme expansio´ n y la gran actividad econo´ mica que lleva emparejada hacen necesaria una revisio´ n. Histo´ ricamente, los paı´ses han coordinado la utiliza- 1. 2. cio´ n del espectro radioeléctrico en el marco de la Unio´ n Internacional de Telecomunicaciones (UIT), un o´ rgano especia- lizado de las Naciones Unidas. En las Conferencias Mundiales de Radiocomunicaciones (CMR) de la UIT, se reu´ nen bianual- mente 186 paı´ses para adoptar medidas encaminadas a lograr una armonizacio´ n internacional. En Europa, 43 paı´ses, incluidos los Estados miembros, coordinan el uso del espectro radioeléctrico en el marco de la Conferencia Europea de Administraciones de Correos y Telecomunicaciones (CEPT) y de su subcomité, el Comité Europeo de Radiocomunicaciones (CER). Durante los pro´ ximos dos an˜ os habra´ 1. 3. importantes debates polı´ticos, a saber, los relativos al informe de 1999 sobre el sector de las telecomunicaciones, al importante trabajo en el sector del transporte y a la pro´ xima Conferencia Mundial de Radiocomunicaciones (CMR-2000). 1. 4. La utilizacio´ n del espectro se ha convertido en una cuestio´ n fundamental en los Estados miembros, la UE, Europa en general y el contexto internacional. Las mejoras técnicas ası´ como la demanda de empresas y consumidores en los u´ ltimos an˜ os han hecho del espectro un recurso muy escaso. Tanto a nivel nacional como internacional se han desarrollado, inevitablemente, sistemas de reglamentacio´ n y pra´cticas dife- rentes. En Europa, la CEPT ha logrado asegurar una utilizacio´ n correcta y una reduccio´ n de los problemas técnicos. Si se considera con objetividad la situacio´ n actual puede apreciarse que las decisiones relativas al espectro tienen un cara´cter a la vez polı´tico, social, econo´ mico y técnico. 1. 5. La Unio´ n Europea tiene un gran interés en el desarrollo de una polı´tica coherente en materia de espectro radioeléctrico, por tratarse de un elemento esencial para un amplio abanico de actividades industriales en sectores como las telecomunica- ciones, la radiodifusio´ n, los transportes, la I+D y los servicios de interés general. 1. 6. El Libro Verde pretende determinar la mejor manera de abordar y poner en pra´ctica a nivel comunitario la polı´tica relativa al espectro. Europa afronta nuevos retos en un entorno que 1. 7. evoluciona constantemente: — aumenta el nu´ mero de nuevos sistemas, tanto comerciales como no comerciales; — el feno´ meno de la globalizacio´ n aumenta la necesidad de cooperacio´ n internacional. 2. El Libro Verde de la Comisio´ n 2. 1. La UE y el espectro radioeléctrico 2. 1. 1. La ubicacio´ n y la cantidad de espectro radioeléctrico asignado para cada servicio pueden variar de un paı´s a otro, y la armonizacio´ n entre paı´ses so´ lo alcanza a una pequen˜ a parte del espectro. La accio´ n comunitaria en la materia difiere de forma 2. 1. 2. significativa entre los distintos sectores, como muestran los ejemplos siguientes: (1) COM(1997) 623 final; Dictamen del CES: DO C 214 de 10. 7. 1998, p. 79. En el sector de las telecomunicaciones el nu´ mero de 2. 1. 2. 1. solicitudes ha aumentado como consecuencia de la innovacio´ n técnica y de la liberalizacio´ n global del mercado. C 169/4 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 16. 6. 1999 2. 1. 2. 2. Sin embargo, en la UE no se ha abordado por el momento la disponibilidad del espectro radioeléctrico para la radiodifusio´ n como una cuestio´ n que requiera acciones polı´ti- cas o legislativas, excepto en una Resolucio´ n del Consejo sobre el servicio pu´ blico de radiodifusio´ n (1). Por el contrario, las polı´ticas de transporte cuentan 2. 1. 2. 3. con un espectro radioeléctrico disponible en un régimen casi exclusivo e internacional. 2. 1. 2. 4. Aunque la observacio´ n de la tierra y la radioastro- nomı´a reciben una financiacio´ n considerable de la UE, el espectro radioeléctrico disponible para tales actividades se encuentra sometido a presio´ n. 2. 2. La polı´tica comunitaria de espectro radioeléctrico. Cuestiones para debate 2. 2. 1. sobre cinco cuestiones clave: La Comisio´ n Europea invita a formular observaciones — Planificacio´ n estratégica de la utilizacio´ n del espectro radioeléctrico — Armonizacio´ n de la atribucio´ n de espectro radioeléctrico — Asignacio´ n de espectro radioeléctrico y concesio´ n de licencias — Equipos radioeléctricos y normalizacio´ n 3. 5. Por lo que se refiere a la polı´tica en materia del espectro en la actualidad, el valor del espectro radioeléctrico no es un factor predominante que suela tenerse en cuenta, incluso a pesar de que las autoridades competentes utilicen cada vez con mayor frecuencia la subasta y la venta de las licencias definidas y reguladas para el uso del espectro. El Comité advierte de las consecuencias que esto podrı´a tener, por repercutir negativa- mente en el empleo o por aumentar los costes para el consumidor. 3. 6. Algunas de las cuestiones esenciales enumeradas en el Libro Verde son difı´cilmente compatibles entre sı´. Por ejemplo, no siempre es posible reflejar el valor econo´ mico del espectro radioeléctrico y, al mismo tiempo, ofrecer un espectro ajustado al interés pu´ blico. Sin embargo, es evidente que la convergencia de los servicios que hagan uso cada vez con ma´s frecuencia del espectro radioeléctrico sera´ una realidad. 3. 7. Las decisiones en este a´mbito son de extrema importan- cia. A veces son de naturaleza financiera, con millones de euros en juego, y otras tienen importancia social, como las alarmas para ancianos o el uso de radiofrecuencias para radiodifusiones comunitarias de pequen˜ a escala. Esta´ claro que con la estructura reglamentaria actual 3. 8. no se cumplira´n siempre los objetivos comunitarios. 3. 9. Los a´mbitos particularmente afectados son: — Marco institucional para la coordinacio´ n del espectro — nuevos avances y competencia; radioeléctrico. 2. 3. El anexo I del Libro Verde presenta una sı´ntesis de las polı´ticas comunitarias que guardan relacio´ n con el espectro radioeléctrico. 3. Observaciones generales El Comité acoge favorablemente el Libro Verde de la 3. 1. Comisio´ n y esta´ de acuerdo en que es necesario debatir a fondo el uso del espectro. 3. 2. Habida cuenta de la importancia que las cinco cuestio- nes mencionadas en el punto 2. 2. 1 revisten para un grupo de polı´ticas de la UE, es importante que la UE desempen˜ e un mayor papel en la polı´tica en materia de espectro. Para ello es necesario tomar como punto de partida la gran labor ya acometida, en particular, por la CEPT y sus subcomités. Es necesario analizar el proceso decisorio actual sobre 3. 3. el espectro canalizado a través de la UIT, las CMR y la CEPT-CER. Existen muy buenas razones para que la UE intervenga de forma ma´s directa en el desarrollo de estrategias de espectro radioeléctrico. El proceso actual se esboza clara- mente en el Libro Verde. 3. 4. Es preciso conseguir un equilibrio entre el procedi- miento actual de evaluacio´ n técnica y otros procedimientos de cara´cter ma´s polı´tico, econo´ mico y social que puedan utilizarse en el futuro para este recurso tan escaso. (1) Resolucio´ n del Consejo y de los representantes de los Gobiernos de los Estados miembros reunidos en el seno del Consejo de 25 de enero de 1999 sobre el servicio pu´ blico de radiodifusio´ n: DO C 30 de 5. 2. 1999, p. 1. — establecimiento de un marco jurı´dico claro; — asistencia a la hora de equilibrar las necesidades de los Estados miembros y de Europa; — fortalecimiento del papel de la UE en los foros de debate mundial; — normativa técnica y armonizacio´ n. 3. 10. Es evidente que si se divide el espectro en cinco a´reas principales, en las que la investigacio´ n tiene una gran influencia (2), a saber: — Telecomunicaciones, — Radiodifusio´ n, — Transportes, — Administracio´ n (defensa y orden pu´ blico) e — I+D la capacidad de la UE de influir en cada una de ellas sera´ diferente. (2) Véase el Quinto Programa marco de la Comunidad Europea para acciones de investigacio´ n, demostracio´ n y desarrollo tecnolo´ gicos (1998-2002), DO L 26 de 1. 2. 1999, p. 1; Dictamen del CES sobre el Quinto Programa marco de Investigacio´ n y Desarrollo Tecnolo´ gico (1998-2002) — programas especı´ficos, DO C 407 de 28. 12. 1998, p. 123; Dictamen del CES sobre el Quinto Programa marco de investigacio´ n y desarrollo tecnolo´ gico (1998- 2002): objetivos cientı´ficos y tecnolo´ gicos, DO C 355 de 21. 11. 1997, p. 38. 16. 6. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 169/5 3. 11. El Comité considera que deberı´a existir un mecanismo que permitiese a la UE desempen˜ ar un papel ma´s determinante en la polı´tica en materia del espectro. Se trata de una cuestio´ n tan extensa y compleja que serı´a desacertado que la UE emprendiera una labor de gestio´ n exhaustiva, labor que por lo general desempen˜ an de forma competente la CEPT/CER y los propios Gobiernos de los Estados miembros. Una tarea que sı´ queda por hacer es la de introducir las importantes dimensio- nes de las consideraciones econo´ micas, polı´ticas y sociales, lo que contribuira´ la competitividad, la posicio´ n de Europa en el mercado mundial y la posicio´ n de la UE en los foros internacionales pertinentes. también a reforzar el mercado u´ nico, 3. 12. El Comité esta´ dispuesto a apoyar los mecanismos que incluyeran este proceso, pero desearı´a asegurarse de que toda nueva funcio´ n que la UE asuma en este a´mbito tenga plenamente en cuenta las actividades de los Estados miembros y los mecanismos actualmente existentes. 3. 13. El Comité solicitara´ que todo nuevo mecanismo sea claro, abierto y transparente para garantizar la no discrimina- cio´ n. También es necesario modificar los mecanismos actuales para hacerlos ma´s abiertos y transparentes, de forma que los que soliciten el uso del espectro puedan tener una idea clara al respecto. Esto ayudarı´a asimismo a poner de relieve el modo en que se tienen en cuenta las consideraciones de cara´cter econo´ mico y social. 3. 14. El Comité considera que es importante que en todos los Estados miembros se desarrollen buenas pra´cticas con respecto a la gestio´ n del espectro y que la UE deberı´a fomentarlas. Por ejemplo, en la asignacio´ n de licencias de radio es importante desarrollar tanto el contexto social como el econo´ mico. Desde el punto de vista social es necesario un compromiso con la diversidad por lo que respecta a la cultura, tipo de formato del programa y propietario (1). 4. Observaciones especı´ficas 4. 1. El Libro Verde subestima la posible inquietud de los Gobiernos nacionales con respecto a los cambios en la asignacio´ n del espectro debido a que dicha asignacio´ n se ha venido utilizando, cada vez con ma´s frecuencia, para aumentar las finanzas pu´ blicas. 4. 2. Resultarı´a conveniente que cuando las autoridades competentes vendan o subasten licencias para el uso del espectro, un porcentaje significativo de estos fondos se desti- nase a actividades especı´ficas relacionadas, como la I+D, en lugar de que los fondos vayan a parar exclusivamente a las Haciendas nacionales. 4. 3. La reformulacio´ n de las propuestas deberı´a estar guiada, en su mayor parte, por el mercado. Cualquier otra propuesta habra´ de convencer claramente a los usuarios actuales de las ventajas econo´ micas del cambio de espectro si dicho cambio les acarreara gastos adicionales. 4. 4. Si se produce una armonizacio´ n del espectro, se incrementara´n los beneficios econo´ micos. La normalizacio´ n reforzarı´a la posicio´ n de la UE, pero cabe sen˜ alar que los beneficios econo´ micos directos serı´an marginales. La armonizacio´ n del espectro radioeléctrico y el establecimiento de unas normas para los equipos redundarı´an en importantes beneficios para el usuario final y, en ocasiones, también en términos econo´ micos. La evolucio´ n de las normas deberı´a tener ampliamente en cuenta las necesidades del mercado. 4. 5. El Libro Verde no cuantifica plenamente los beneficios potenciales de la utilizacio´ n de tecnologı´a digital. ¿Qué bandas de frecuencia quedara´n libres y co´ mo se utilizara´n en el futuro? 4. 5. 1. Cualquier marco mejorado debe ser capaz de adap- tarse al ritmo acelerado del desarrollo tecnolo´ gico. Si bien es muy difı´cil predecir con cierto grado de certeza las evoluciones futuras en este a´mbito, se trata de una tarea que corresponde a la UE. 4. 6. El Comité desea garantizar el nivel ma´s elevado posible de proteccio´ n y de salud pu´ blica. El Comité es consciente del trabajo emprendido en relacio´ n con las consideraciones sanitarias de los campos electromagnéticos (2) y espera que se refuercen y clarifiquen las polı´ticas, el control permanente y la investigacio´ n en este a´mbito. Todo cambio que se introduzca en el proceso decisorio 4. 7. actual debera´ estar en consonancia con la polı´tica de subsidia- riedad de la UE. 5. Conclusiones El espectro radioeléctrico es la columna vertebral 5. 1. de un amplio abanico de importantes sectores industriales diferentes. En la actualidad se toman decisiones basa´ndose sobre todo en razones técnicas y, en opinio´ n del Comité, las decisiones futuras tendra´n que reflejar la importancia econo´ mica, social y polı´tica del uso del espectro. 5. 2. El Comité considera que deberı´a crearse un fondo para actividades especı´ficas como las de I+D y que dicho fondo se deberı´a financiar con un porcentaje de lo que obtienen las autoridades cuando venden o subastan licencias para el uso del espectro. 5. 3. Todo cambio que se introduzca en el proceso decisorio actual habra´ de tener en cuenta el papel de la CEPT y del CER y se debera´ evitar que la UE intervenga en la determinacio´ n pormenorizada de la gestio´ n del espectro. La UE ya desempen˜ a una tarea en el sector de las telecomunicaciones a la hora de armonizar la disponibilidad del espectro radioeléctrico. (1) El CES esta´ preparando un dictamen de iniciativa sobre «Pluralismo y concentracio´ n en los medios de comunicacio´ n». (2) COM(1998) 268 final: «Propuesta de recomendacio´ n del Consejo relativa a la limitacio´ n de la exposicio´ n de los ciudadanos a los campos eletromagnéticos 0 Hz-300 GHz». C 169/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 16. 6. 1999 5. 4. El Comité opina que la UE deberı´a desempen˜ ar un papel ma´s importante y contar con una mayor coordinacio´ n en la polı´tica relativa al espectro desarrollando una estructura transparente que enfatice los aspectos econo´ mico, social y polı´tico. Esta estructura de planificacio´ n debera´ integrar tam- bién el aspecto tecnolo´ gico para tener en cuenta los u´ ltimos avances tecnolo´ gicos y, en algunos casos, debera´ ser capaz de predecir avances tecnolo´ gicos futuros. Bruselas, el 28 de abril de 1999. La Presidenta del Comité Econo´mico y Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Dictamen del Comité Econo´ mico y Social sobre la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE) no 3922/91 del Consejo de 16 de diciembre de 1991 relativo a la armonizacio´ n de las normas técnicas y procedimientos administrativos aplicables a la aviacio´ n civil» (1) (1999/C 169/03) El 10 de marzo de 1999, de conformidad con el artı´culo 84 del Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, la Comisio´ n decidio´ consultar al Comité Econo´ mico y Social sobre la propuesta mencionada. La Seccio´ n de Transportes, Energı´a, Infraestructuras y Sociedad de la Informacio´ n, encargada de preparar los trabajos en este asunto, aprobo´ su dictamen el 13 de abril de 1999 (ponente: Sr. Decaillon). En su 363o Pleno de los dı´as 28 y 29 de abril de 1999 (sesio´ n del 28 de abril) el Comité Econo´ mico y Social ha aprobado por 76 votos a favor y 1 abstencio´ n el presente Dictamen. 1. Introduccio´ n No obstante, la Comisio´ n ha llevado a cabo una adaptacio´ n que se ha revelado necesaria para el progreso cientı´fico y técnico (4) en 1996 y prevé otra para 1999. El Reglamento (CEE) no 3922/91 del Consejo (2) per- 1. 1. mite integrar en la legislacio´ n comunitaria las normas técnicas y procedimientos administrativos (co´ digos JAR) armonizados, elaborados por las «Joint Aviation Authorities» (JAA), Autorida- des Aerona´uticas Conjuntas. Algunos Estados miembros han bloqueado una propuesta de modificacio´ n de 1996 (3) por la que se introducen en este Reglamento nuevos co´ digos JAR sobre las aeronaves ligeras y los helico´ pteros ya que pretenden introducir primero un procedimiento de aprobacio´ n comu´ n a través del Reglamento administrativo de las JAA (JAR 21) que precise las modalidades de aplicacio´ n de estos co´ digos técnicos. (1) DO C 44 de 18. 2. 1999, p. 10. (2) Reglamento (CEE) no 3922/91 del Consejo de 16 de diciembre de 1991 relativo a la armonizacio´ n de las normas técnicas y procedimientos administrativos aplicables a la aviacio´ n civil — DO L 373 de 31. 12. 1991, p. 4; Dictamen del CES — DO C 159 de 17. 6. 1991. (3) Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE) no 3922/91 del Consejo, relativo a la armonizacio´ n de normas técnicas y procedimientos administrati- vos aplicables a la aviacio´ n civil — COM(1996) 186 final — 96/0119 (SYN); Dictamen del CES — DO C 30 de 30. 1. 1997. 2. Sı´ntesis del documento de la Comisio´ n 2. 1. Con respecto al co´ digo JAR 145 «organizaciones de mantenimiento aprobadas» no ha sido posible llevar a cabo ninguna adaptacio´ n técnica debido a que las u´ ltimas enmiendas aprobadas por las JAA son en parte incompatibles con las obligaciones comunitarias en este a´mbito. Dichas incompatibi- lidades se refieren al reconocimiento por parte de los Estados miembros de las aprobaciones concedidas por organizaciones de terceros paı´ses. 2. 2. En efecto, vistas las competencias externas de la Comunidad Europea como han sido confirmadas por la jurisprudencia establecida por el Tribunal de Justicia Europeo, la Comunidad debera´ negociar y gestionar los acuerdos bilaterales adecuados, lo que no sera´ posible en un futuro (4) Reglamento (CE) no 2176/96 de la Comisio´ n de 13 de noviembre de 1996 por el que se modifica el Reglamento (CEE) no 3922/91 para su adaptacio´ n al progreso cientı´fico y técnico — DO L 291 de 14. 11. 1996, p. 15


title: Verordening (EG) nr. 884/1999 van de Commissie van 28 april 1999 tot vaststelling van de restituties bij uitvoer van olijfolie

eurovoc_concepts:
export refund
olive oil

formats: pdf print

text: 29. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 111/39 VERORDENING (EG) Nr. 884/1999 VAN DE COMMISSIE tot vaststelling van de restituties b¶ uitvoer van ol¶folie van 28 april 1999 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, kosten voor de uitvoer van de producten op de wereld- markt; Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappel¶ke ordening der markten in de sector oli(cid:137)n en vetten (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verorde- ning (EG) nr. 1638/98 (2), en met name op artikel 3, lid 3, Overwegende dat overeenkomstig artikel 3 van Verorde- ning nr. 136/66/EEG, wanneer de pr¶s in de Gemeen- schap hoger is dan de pr¶snoteringen op de wereldmarkt, het verschil tussen deze pr¶zen kan worden overbrugd door een restitutie b¶ de uitvoer van ol¶folie naar derde landen; Overwegende dat, overeenkomstig artikel 3, lid 3, derde alinea, onder b), van Verordening nr. 136/66/EEG, kan worden beslist om de restitutie b¶ openbare inschr¶ving vast te stellen; dat de openbare inschr¶ving betrekking heeft op het bedrag van de restitutie en kan worden beperkt tot sommige landen van bestemming, bepaalde hoeveelheden, kwaliteiten en aanbiedingsvormen; Overwegende dat overeenkomstig artikel 3, lid 3, tweede alinea, van Verordening nr. 136/66/EEG de restitutie voor ol¶folie echter verschillend kan worden vastgesteld naar gelang van de bestemming, wanneer de situatie op de wereldmarkt of de b¶zondere eisen van bepaalde markten zulks noodzakel¶k maken; Overwegende dat de restitutie ten minste eenmaal per maand moet worden vastgesteld; dat z¶ indien nodig tussent¶ds kan worden gew¶zigd; Overwegende dat de regelen betreffende de vaststelling en de toekenning van de restitutie b¶ uitvoer van ol¶folie z¶n vastgesteld b¶ Verordening (EEG) nr. 616/72 van de Commissie (3), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EEG) nr. 2962/77 (4); Overwegende dat de toepassing van deze regelen op de huidige marktsituatie in de sector ol¶folie, en met name op de pr¶zen van dit product in de Gemeenschap, alsmede op de markten van derde landen met zich brengt dat de restitutie moet worden bepaald op de in de b¶lage genoemde bedragen; Overwegende dat de restitutie overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening nr. 136/66/EEG voor de gehele Gemeenschap gel¶k moet z¶n; Overwegende dat het Comit(cid:130) van beheer voor oli(cid:137)n en vetten geen advies heeft uitgebracht binnen de door z¶n voorzitter bepaalde term¶n, Overwegende dat overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Verordening nr. 136/66/EEG de restitutie voor ol¶folie moet worden vastgesteld met inachtneming van de situ- atie en de verwachte ontwikkeling van de ol¶foliepr¶zen en de beschikbare hoeveelheden op de markt van de Gemeenschap en van de ol¶foliepr¶zen op de wereld- markt; dat, ingeval de situatie op de wereldmarkt het niet mogel¶k maakt de gunstigste noteringen voor ol¶folie te bepalen, evenwel rekening kan worden gehouden met de wereldmarktpr¶s concurrerende plantaardige oli(cid:137)n en met het gedurende een representa- tieve periode geconstateerde verschil tussen deze pr¶s en die van ol¶folie; dat het restitutiebedrag niet hoger mag z¶n dan het verschil tussen de pr¶s voor ol¶folie in de Gemeenschap en die op de wereldmarkt, in voorkomend teneinde rekening te houden met de geval aangepast voornaamste van de HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De restituties b¶ de uitvoer van de in artikel 1, lid 2, onder c), van Verordening nr. 136/66/EEG bedoelde producten, worden vastgesteld op de in de b¶lage aange- geven bedragen. (1) PB 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. (2) PB L 210 van 28. 7. 1998, blz. 32. (3) PB L 78 van 31. 3. 1972, blz. 1. (4) PB L 348 van 30. 12. 1977, blz. 53. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 29 april 1999. L 111/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 4. 1999 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 28 april 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie B(cid:246)LAGE b¶ de verordening van de Commissie van 28 april 1999 tot vaststelling van de restituties b¶ uitvoer van ol¶folie (in ecu/100 kg) Productcode Bedrag van de restitutie (1) 1509 10 90 9100 1509 10 90 9900 1509 90 00 9100 1509 90 00 9900 1510 00 90 9100 1510 00 90 9900 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 (1) Voor de in artikel 34 van de gew¶zigde Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie (PB L 351 van 14. 12. 1987, blz. 1) bedoelde bestemmingen, alsmede voor de uitvoer naar derde landen. NB: Productcodes en voetnoten: zie de gew¶zigde Verordening (EEG) nr. 3846/87 van de Commissie


title: Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om "Förslag till rådets beslut om att inrätta ett program för gemenskapsåtgärder till förmån för räddningstjänsten"

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
civil defence
environmental risk prevention
natural disaster
natural hazard

text: C 169/14 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 16. 6. 1999 3. 6. Kommittén stöder kommissionens förslag att en utvär- dering av efterlevnaden av rekommendationen skall ske efter två år. Eventuellt kan man då undersöka om en ramförordning skulle vara ändamålsenlig. Bryssel den 28 april 1999. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Yttrande från Ekonomiska och sociala kommittén om ”Förslag till rådets beslut om att inrätta ett program för gemenskapsåtgärder till förmån för räddningstjänsten” (1) (1999/C 169/06) Den 9 februari 1999 beslutade rådet att i enlighet med artikel 235 i EG-fördraget rådfråga Ekonomiska och sociala kommittén om ovannämnda förslag. Sektionen för jordbruk, landsbygdsutveckling och miljö, som fick uppdraget att förbereda ärendet, antog sitt yttrande den 9 april 1999. Föredragande var Soscha zu Eulenburg och medföredragande var Giorgio Liverani och Clive Wilkinson. Vid sin 363:e plenarsessionen den 28–29 april 1999 (sammanträdet den 28 april 1999) antog Ekonomiska och sociala kommittén följande yttrande med 87 röster för, inga emot och 3 nedlagda röster. 1. Kommissionens förslag 1. 1. Med tanke på att Europeiska unionen återkommande drabbas av allvarliga naturkatastrofer som översvämningar, jordbävningar, jordskred och skogsbränder finns det behov av sådana åtgärder på räddningstjänstområdet som föreskrivs i artikel 3 t i fördraget. Sedan 1985 har man på gemenskapsnivå vidtagit olika åtgärder för att stärka samarbetet mellan samtliga aktörer på räddningstjänstområdet inom EU, samtidigt som man beaktat subsidiaritetsprincipen. 1. 2. Efter det att rådet antog ett tvåårigt åtgärdsprogram till förmån för räddningstjänsten (1998–1999) har kommissionen inlett ett nära samarbete med myndigheter i medlemsstaterna med ansvar för räddningstjänsten för att genomföra ett flertal större projekt. Samtliga projekt syftar till att fastställa gemensamma bestämmelser och riktlinjer samt till att bygga upp ett nätverk av experter inom berörda områden. 1. 3. Det åtgärdsprogram för räddningstjänsten som kom- missionen nu föreslår omfattar tidsperioden 2000–2004 och syftar till att ge större och varaktigare effekt åt resultaten från ovannämnda projekt. Programmet skall dessutom underlätta genomförandet av nya större projekt för förebyggande åtgär- der, beredskap, katastrofingripande och återuppbyggnad, samt bidra till att metoder som redan visat sig vara effektiva tas till vara såväl då de gemensamma bestämmelserna och riktlinjerna (1) EGT C 28, 3. 2. 1999, s. 29. skall fastställas som i samband med utbildning, pilotprojekt, stödåtgärder etc. Enligt kommissionens förslag skall 2 miljoner euro per år anslås till detta program. 2. Allmänna kommentarer 2. 1. Inledning 2. 1. 1. Oberoende av orsakerna till en katastrof kan man konstatera att följderna, och därmed även hotet mot naturen och befolkningen, antar alltmer omfattande proportioner. På grund av att följderna är så komplexa blir det även allt svårare att bedöma deras omfattning och att kontrollera dem. 2. 1. 2. En snabb och effektiv reaktion på ett katastroftillbud är möjlig endast om man i förväg planerat insatserna på basis av en ingående riskbedömning och om det finns fastställda åtgärder som samordnats och övats in av berörda organisatio- ner, institutioner och statliga organ. 2. 1. 3. Katastrofer rättar sig knappast efter nationsgränser. För att på ett effektivt sätt kunna skydda EU:s medborgare som utsätts för ett brett spektrum av faror och för att förhindra – eller åtminstone minimera – de allvarliga miljöhoten, får stödåtgärderna inte äventyras på grund av bristande enighet eller olika syn på metoder för ingripande i enskilda medlems- stater. 16. 6. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 169/15 2. 2. Åtgärdsprogrammets mål Kommittén ger sitt fulla stöd åt de programmål som 2. 2. 1. anges under punkt 7 i kommissionens förslag och som överensstämmer med kriterierna i artikel 3. 2. 2. 2. 2. I tider med allt knappare resurser får man inte avstå från att utnyttja samordningseffekter och involvera andra organ och institutioner för att få till stånd en effektivare stödkapacitet. gemenskapsansträngningar måste stödjas. Sådana 2. 3. Åtgärdsprogrammets innehåll 2. 3. 1. och teknisk utveckling. Kommittén anser att hänsyn bör tas till forskning 2. 3. 2. Eftersom en ingående och väl underbyggd riskanalys utgör grunden för ett ändamålsenligt (dvs. snabbt och effektivt) ingripande bör medlemsstaterna uppmuntras att främja sådana forskningsprojekt som särskilt belyser natur- och teknikkatast- rofers följder över nationsgränserna. 2. 3. 3. För att främja en ändamålsenlig utveckling inom EU:s räddningstjänst bör man genomföra en ingående riskana- lys som skall utgöra grunden för adekvata förebyggande åtgärder. 2. 3. 4. En sådan analys bör kompletteras med en extern granskningsgrupp med experter från relevanta vetenskapsom- råden, statliga organ och frivilligorganisationer. Åtgärdsprog- rammet bör innehålla en särskild passus om detta. Eftersom befolkningens förmåga att hjälpa sig själv 2. 3. 5. på ett avgörande sätt kan bidra till att förbättra situationen efter ett katastroftillbud välkomnar kommittén åtgärderna för information och utbildning och ökad medvetenhet bland allmänheten i denna fråga. 2. 3. 6. Man bör dock även försöka stärka befolkningens engagemang inom befintliga organisationsstrukturer, eftersom man på så sätt skulle kunna frigöra en potential som annars inte skulle utnyttjas. 2. 4. Rättslig grund Den rättsliga grunden för räddningstjänsten bör även 2. 4. 1. ses över, i synnerhet med tanke på en utvidgning av unionen, eftersom en hänvisning till artikel 235 i EG-fördraget i framtiden eventuellt inte kommer att räcka. Bryssel den 28 april 1999. 2. 4. 2. En rättslig grund som håller även för framtiden för gemenskapsinsatser på räddningstjänstområdet behöver dock inte innebära att man frångår subsidiaritetsprincipen, även om det vore önskvärt med principiella riktlinjer för interventioner och för det tekniska området, åtminstone vid gränsöverskri- dande katastrof- eller hotsituationer. Enskilda staters planering och projekt bör även 2. 4. 3. fortsättningsvis stödjas och främjas via gemenskapssamarbetet. 2. 4. 4. Med tanke på framtiden bör man se över nuvarande rättsliga grunder för ett åtgärdsprogram och eventuellt diskute- ra behovet av kompletterande rättsregler. 2. 5. Framtidsperspektiv Kommittén anser att man efter en utvärderingsperiod 2. 5. 1. bör fundera över framtidsperspektiven för insatser inom räddningstjänsten. 2. 5. 2. Man måste se till att de insikter och erfarenheter som erhålls under åtgärdsprogrammets verksamhetsperiod tas till vara efter det att programmet löpt ut. 3. Sammanfattning av kommitténs yttrande 3. 1. Erfarenheterna under de senaste åren visar tydligt att katastrofer och de följder dessa får för EU-medborgarna blir alltmer komplexa, även i Europa. 3. 2. Ingående riskanalyser förekommer endast i undantags- fall och kan därför inte åberopas som utgångspunkt för en väl avvägd planering av räddningstjänsten. 3. 3. Av denna anledning bör katastrofforskningen inte endast inriktas på att avvärja hot, utan den bör även ses ur ett interdisciplinärt riskanalysperspektiv. Det gäller dessutom att i alla avseenden tillvarata 3. 4. samordningsvinsterna, dvs. utnyttja andra gemenskapsområ- den och åtgärder som kan vara till nytta för katastrofskyddet. Hjälpinsatser vid katastroftillbud skall börja lokalt, 3. 5. vilket betyder att EU-medborgarnas förmåga att hjälpa sig själva måste stärkas samt att det måste skapas en bred insikt om att katastrofskydd även är en angelägenhet för den enskilde medborgaren. 3. 6. Samarbetet mellan medlemsstaterna på räddningstjäns- tområdet måste främjas även efter det att det planerade åtgärdsprogrammet löpt ut. Ekonomiska och sociala kommitténs ordförande Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Acervo de Schengen - Decisión del Comité ejecutivo de 28 de abril de 1999 relativa a los nuevos gastos introducidos en el presupuesto de instalación del C.SIS [SCH/Com-ex (99) 4]

eurovoc_concepts:
Iceland
administrative expenditure
financial legislation
financial regulation
information system


title: Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de begroting 1999 voor de Helpdesk (SCH/Com-ex(99) 3)

eurovoc_concepts:
Iceland
budget
financial legislation
information system


title: Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de verbetering van de politiële samenwerking bij de voorkoming en opsporing van strafbare feiten (SCH/Com-ex(99) 18)

eurovoc_concepts:
exchange of information
fight against crime
judicial cooperation
police cooperation
simplification of formalities


title: Acquis de Schengen - Décision du Comité exécutif du 28 avril 1999 concernant les fonctionnaires de liaison [SCH/Com-ex (99) 7, rév. 2]


title: Verordening (EG) nr. 883/1999 van de Commissie van 28 april 1999 betreffende de afgifte van uitvoercertificaten van het B-stelsel in de sector groenten en fruit

eurovoc_concepts:
export
export licence
export refund
pip fruit

text: L 111/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 4. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 883/1999 VAN DE COMMISSIE van 28 april 1999 betreffende de afgifte van uitvoercertificaten van het B-stelsel in de sector groenten en fruit DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 2190/96 van de Commissie van 14 november 1996 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad wat de toekenning van uitvoerrestituties in de sector groenten en fruit betreft (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 1287/98 (2), en met name op artikel 5, lid 5, Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 458/1999 van de Commissie (3), gerectificeerd b¶ Verordening (EG) nr. 499/1999 (4), is bepaald voor welke indicatieve hoeveel- heden, exclusief de hoeveelheden waarvoor in het kader van voedselhulp certificaten z¶n aangevraagd, uitvoercer- tificaten van het B-stelsel kunnen worden afgegeven; Overwegende dat, volgens de informatie waarover de Commissie op dit ogenblik beschikt, de voor de lopende uitvoerperiode vastgestelde indicatieve hoeveelheden voor appelen met bestemming de geografische zone X binnen- kort zouden kunnen worden overschreden; dat deze over- schr¶dingen nadelig zouden z¶n voor de goede werking van de uitvoerrestitutieregeling in de sector groenten en fruit; Overwegende dat, om deze situatie te verhelpen, de certi- ficaataanvragen van het B-stelsel moeten worden afge- wezen voor na 26 april 1999 uitgevoerde appelen met bestemming de geografische zone X, zulks tot het einde van de lopende uitvoerperiode, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Uitvoercertificaten van het B-stelsel voor appelen met bestemming de geografische zone X die z¶n aangevraagd op grond van artikel 1 van Verordening (EG) nr. 458/1999 en waarvoor de aangifte ten uitvoer voor de producten na 26 april en v(cid:155)(cid:155)r 17 mei 1999 is aanvaard, moeten worden afgewezen. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 29 april 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 28 april 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 292 van 15. 11. 1996, blz. 12. (2) PB L 178 van 23. 6. 1998, blz. 11. (3) PB L 55 van 3. 3. 1999, blz. 8. (4) PB L 59 van 6. 3. 1999, blz. 22


title: Het Schengenacquis - Verklaring van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de structuur van het SIS (SCH/Com-ex(99) decl. 2, herz.)

eurovoc_concepts:
narcotic
parliamentary debate
psychotropic substance
therapeutics