title: A Tanács határozata (1999. április 26.) az Európai Közösség és az ASEAN tagállamai közötti együttműködési megállapodásnak a Vietnami Szocialista Köztársaságra történő kiterjesztéséről szóló jegyzőkönyv elfogadásáról

eurovoc_concepts:
ASEAN
Vietnam
agreement (EU)
cooperation agreement
foreign policy

text: 156 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 11/31. kötet 31999D0295 1999. 5. 5. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 117/30 A TANÁCS HATÁROZATA (1999. április 26. ) az Európai Közösség és az ASEAN tagállamai közötti együttműködési megállapodásnak a Vietnami Szocialista Köztársaságra történő kiterjesztéséről szóló jegyzőkönyv elfogadásáról (1999/295/EK) AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre és külö- nösen annak 113. és 130y. cikkére, összefüggésben 228. cikke (2) bekezdésének első mondatával és 228. cikke (3) bekezdésének első albekezdésével, tekintettel a Bizottság javaslatára (1), tekintettel az Európai Parlament véleményére (2), mivel annak érdekében, hogy a külgazdasági kapcsolatok terén elérje célkitűzéseit, a Közösségnek jóvá kell hagynia az Európai Közösség és az ASEAN tagországai közötti együttműködési szer- ződésnek a Vietnami Szocialista Köztársaságra történő kiterjesz- téséről szóló jegyzőkönyvet, Köztársaságra történő kiterjesztéséről szóló jegyzőkönyvet a Közösség nevében a Tanács jóváhagyja. A jegyzőkönyv szövegét csatolták e határozathoz. 2. cikk A Tanács elnöke értesítést küld arról, hogy a Közösség tekintetében végrehajtották a jegyzőkönyv hatálybalépéséhez szükséges eljárásokat (3). 3. cikk Ezt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában ki kell hirdetni. ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT: Kelt Luxembourgban, 1999. április 26-án. 1. cikk Az Európai Közösség és az ASEAN tagországai közötti Szocialista együttműködési szerződésnek Vietnami a a Tanács részéről az elnök J. FISCHER (1) HL C 95. , 1997. 3. 24. , 41. o. (2) HL C 325. , 1997. 10. 27. , 16. o. (3) A jegyzőkönyv hatálybalépésének napját a Tanács Főtitkársága hir- deti ki az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában


title: Decyzja Rady z dnia 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego Leonardo da Vinci

eurovoc_concepts:
EU aid
Sardinia
action programme
animal plague
health control
swine

formats: html pdf print

text: 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 61 31999D0382 L 146/33 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11. 6. 1999 DECYZJA RADY z dnia 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci” (1999/382/WE) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 127, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), (4) Państw Członkowskich istotny wkład w zakresie zwiększe- nia zdolności zatrudnienia, umiejętności adaptacji, wzrostu przedsiębiorczości oraz wspierania równych szans. Należy umożliwić kształcenie trwające przez całe życie wszystkim osobom, niezależnie od ich wieku oraz katego- rii zawodowych, nie tylko ze względu na zmiany techno- logiczne, lecz również na skutek ograniczenia liczby osób czynnie zatrudnionych w danej piramidzie wiekowej. stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189c Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską zakłada, że działania wspólnotowe powinny między innymi przyczy- nić się do osiągnięcia wysokiej jakości edukacji i kształce- nia zawodowego. Rada, decyzją 94/819/WE (4), ustanowiła program działań na rzecz wdrożenia polityki Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego; na bazie zdobytego w tym programie doświadczenia należy zapewnić jego rozszerzenie uwzględniając uzyskane do chwili obecnej wyniki. Nadzwyczajna Rada Europejska ds. zatrudnienia, która zebrała się w Luksemburgu w dniach 20-21 listopada 1997 r. , uznała, iż edukacja i kształcenie zawodowe trwa- jące przez całe życie mogą wnieść do polityki zatrudnienia (1) Dz. U. C 309 z 9. 10. 1998, str. 9. (2) Dz. U. C 410 z 30. 12. 1998, str. 6. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 5 listopada 1998 r. (Dz. U. 359 z 23. 11. 1998, str. 59), wspólne stanowisko Rady z dnia 21 grud- nia 1998 r. (Dz. U. C 49 z 22. 12. 1998, str. 65) oraz decyzja Parla- mentu Europejskiego z dnia 23 marca 1999 r. (dotychczas nieopu- blikowana w Dzienniku Urzędowym). (4) Dz. U. L 340 z 29. 12. 1994, str. 8. (5) W komunikacie „Działania w kierunku Europy wiedzy” Komisja wysunęła propozycję utworzenia europejskiego obszaru edukacyjnego, umożliwiającego osiągnięcie celu, jakim jest edukacja i kształcenie zawodowe trwające przez całe życie, określając rodzaj środków, jakie należy podjąć na poziomie wspólnotowym w ramach procedur uprosz- czonych, z których wszystkie koncentrowałyby się na kwe- stii współpracy transnarodowej oraz miałyby na celu istotne uzupełnienie działań podjętych przez Państwa Członkowskie, z poszanowaniem zasady pomocniczości. (6) W Białej Księdze „Nauczanie i uczenie się — w kierunku uczącego się społeczeństwa” Komisja stwierdza, iż powsta- nie uczącego się społeczeństwa pociąga za sobą wspiera- nie zdobywania wiedzy, a przez to motywuje do wykorzy- stywania wszelkich szans na pogłębianie wiedzy; w Zielonej Księdze „Edukacja, kształcenie zawodowe, badania naukowe: przeszkody w mobilności transnarodo- wej” Komisja podkreśliła wynikające z mobilności korzyści dla ludzi i konkurencyjności w Unii Europejskiej. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 62 (7) Środki objęte niniejszym programem powinny mieć na celu poprawę jakości, sprzyjanie nowatorstwu oraz wspie- ranie europejskiego wymiaru w systemach oraz w praktyce kształcenia zawodowego w celu upowszechnienia idei kształcenia trwającego przez całe życie; podczas realizacji niniejszego programu należy zwrócić uwagę na zwalcza- nie wszelkich rodzajów wyłączenia, w szczególności tych, które są wynikiem rasizmu i ksenofobii; szczególnej uwagi wymaga zniesienie wszelkich form dyskryminacji oraz nie- równości, odnoszących się między innymi do osób niepeł- nosprawnych oraz wspieranie równych szans dla kobiet i mężczyzn. (8) W celu umocnienia wartości dodanej działań wspólnoto- wych niezbędne jest zapewnienie, na wszystkich pozio- mach, spójności i komplementarności działań prowadzo- nych w ramach niniejszej decyzji oraz innych interwencji Wspólnoty. (9) Z uwagi na ich rolę w utrzymywaniu oraz tworzeniu miejsc pracy oraz we wspieraniu kształcenia, małe i śred- nie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz rzemiosło powinny zostać ściślej zaangażowane w realizację programu. instrumentami (10) Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, dąży do zapewnienia spójności i komplementarności mię- dzy działaniami objętymi niniejszym programem i innymi właściwymi politykami, i działaniami Wspólnoty, w szczególności Europejskim Funduszem Spo- łecznym, przez ułatwienie przekazywania oraz upo- wszechniania, na szerszą skalę, nowatorskich podejść i metod opracowanych na mocy niniejszego programu; Komisja, wspólnie z partnerami społecznymi stara się roz- winąć współpracę między programem i działaniami w zakresie dialogu społecznego Wspólnoty. (11) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) przewiduje zacieśnienie współpracy w dziedzinie edukacji, kształcenia zawodowego oraz mło- dzieży między Wspólnotą Europejską oraz jej Państwami Członkowskimi z jednej strony i Państwami Członkow- skimi Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EF- TA) należącymi do Europejskiego Obszaru Gospodarczego („państwa EFTA/EOG”) z drugiej. (12) Należy stworzyć warunki w celu otwarcia niniejszego pro- gramu dla uczestnictwa: państw stowarzyszonych z Europy Środkowej i Wschodniej (CEEC), zgodnie z warun- kami określonymi w Układach Europejskich, dodatkowych protokołach do tych Układów oraz w decyzjach odpo- wiednich Rad Stowarzyszeń; Cypru, na tych samych warunkach, które miały zastosowanie w przypadku pań- stw EFTA/EOG, na podstawie dodatkowego przydziału środków i według procedur, podlegających uzgodnieniom z tymi państwami; Malty i Turcji, na podstawie dodatko- wego przydziału środków, zgodnie z postanowieniami Traktatu. (13) Należy prowadzić stały nadzór i dokonywać regularnej oceny niniejszego programu, w ramach współpracy mię- dzy Komisją i Państwami Członkowskimi, aby umożliwić wprowadzenie dalszych poprawek w priorytetach dotyczą- cych stosowania środków. (14) Niniejsza decyzja zawiera kwotę referencyjną w rozumieniu pkt 2 deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komi- sji z dnia 6 marca 1995 r. (1), odnoszącą się do całego czasu trwania programu, nie ma to jednak wpływu na kompeten- cje władz budżetowych określonych w Traktacie. (15) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 3b Traktatu, ze względu na złożony charakter partnerstwa w dziedzinie kształcenia zawodo- wego, Państwa Członkowskie nie mogą w dostatecznym stopniu osiągnąć celów proponowanych działań w zakre- sie realizacji polityki edukacji i kształcenia zawodowego na poziomie wspólnotowym; w znacznie większym stopniu cele te mogą zostać osiągnięte przez Wspólnotę dzięki transnarodowemu wymiarowi wspólnotowych działań i środków; niniejsza decyzja ogranicza się do minimum wymaganego w celu osiągnięcia tych celów i nie wykracza poza elementy niezbędne do ich osiągnięcia, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Ustanowienie programu 1. Niniejsza decyzja ustanawia drugą fazę programu działań reali- zującego politykę w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci”, zwanego dalej „niniejszym programem”. 2. Niniejszy program należy zrealizować w okresie od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. 3. Niniejszy program powinien przyczynić się do promowania Europy wiedzyprzez rozwój współpracy w Europie w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego. Powinien on wspierać poli- tykę Państw Członkowskich w kwestii kształcenia trwającego przez całe życie oraz zdobywania wiedzy, umiejętności i kompe- tencji sprzyjających aktywnemu udziałowi w życiu obywatelskim oraz wzrostowi zdolności zatrudnienia. 4. Niniejszy program powinien wspierać i uzupełniać działania podejmowane przez Państwa Członkowskie, respektując w pełni ich odpowiedzialność za treść i organizację kształcenia zawodo- wego oraz ich różnorodność kulturową i językową. (1) Dz. U. C 102 z 4. 4. 1996, str. 4. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 63 Artykuł 2 Cele programu 1. W ramach celów określonych w art. 127 Traktatu, niniejszy program zmierza do podniesienia jakości, nowatorstwa oraz do nadania europejskiego wymiaru systemom i praktykom w dzie- dzinie kształcenia zawodowego przez współpracę transnaro- dową. Niniejszy program ma na celu: a) podnoszenie umiejętności i kompetencji osób, w szczegól- ności młodych osób, przez wstępne kształcenie zawodowe na wszystkich poziomach; można to osiągnąć między innymi przez kształcenie przemienne oraz praktyki zawodowe i zmie- rzające do wspierania zwiększania zdolności zatrudniania oraz ułatwiające integrację i reintegrację zawodową; b) poprawę jakości i ułatwienie dostępu do ustawicznego kształ- cenia zawodowego oraz zdobywania nowych umiejętności i kompetencji trwającego przez całe życie, w celu zwiększenia i rozwinięcia zdolności adaptacyjnych, w szczególności do konsolidacji zmian technologicznych i organizacyjnych; nowatorskie podejścia w dziedzinie doradztwa i poradnictwa zawodowego są szczególnie ważne do osiągnięcia celów określo- nych w lit. a) i b) i powinno się je wspierać; c) wspieranie i zwiększenie wpływu kształcenia zawodowego na proces innowacyjności w związku z polepszeniem konkuren- cyjności i przedsiębiorczości, jak również stworzenie nowych możliwości zatrudnienia; szczególną uwagę należy więc zwró- cić na wspieranie współpracy między instytucjami kształcenia zawodowego, uczelniami oraz przedsiębiorstwami, w szcze- gólności średnimi i małymi. 2. Podczas realizacji celów określonych w ust. 1 należy zwrócić szczególną uwagę na osoby niekorzystnie usytuowane na rynku pracy oraz osoby niepełnosprawne, na działania zmierzające do ułatwienia im dostępu do kształcenia, na propagowanie równych szans dla kobiet i mężczyzn oraz na walkę z dyskryminacją. Artykuł 3 Środki wspólnotowe 1. Cele niniejszego programu należy realizować przez podejmo- wanie następujących środków oraz przez ich treść operacyjną i procedury realizacji określone w załącznikach, a które można łączyć ze sobą: a) wspieranie transnarodowej mobilności osób biorących udział w kształceniu zawodowym, w szczególności osób młodych, jak również osób odpowiedzialnych za kształcenie („mobil- ność”); kultur, w ramach kształcenia zawodowego („znajomość języ- ków”); d) wspieranie rozwoju sieci współpracy transnarodowej, sprzy- jających wymianie doświadczeń i dobrej praktyce („sieci transnarodowe”); e) tworzenie i aktualizacja materiałów wzorcowych przez wspie- ranie prowadzonych badań statystycznych i analiz, zdobywa- nie i aktualizację danych porównawczych, przestrzeganie i upowszechnianie zasad dobrej praktyki oraz szeroką wymianę informacji („materiały źródłowe”). 2. Podczas stosowania środków określonych w ust. 1, w szcze- gólny sposób należy wspierać działania transnarodowe mające na celu wspieranie i wykorzystywanie technologii komunikacyjnych oraz informacyjnych (ICT) w kształceniu zawodowym. Artykuł 4 Dostęp do programu Zgodnie z warunkami realizacji programu określonymi w załącz- nikach, otwarty dostęp do niniejszego programu posiadają wszystkie instytucje sektora publicznego lub prywatnego jak rów- nież instytucje zajmujące się kształceniem zawodowym, a zwłasz- cza: a) zakłady, ośrodki i instytucje kształcenia zawodowego na wszystkich poziomach, łącznie z uczelniami; b) ośrodki i instytucje badawcze; c) przedsiębiorstwa, w szczególności małe i średnie oraz zakłady sektora rzemieślniczego, publicznego lub prywatnego, łącznie z instytucjami zajmującymi się kształceniem zawodowym; d) organizacje handlowe, łącznie z izbami handlowymi itd. ; e) partnerzy społeczni; f) instytucje i organizacje lokalne i regionalne; g) organizacje niezarobkowe, instytucje ochotnicze oraz organi- zacje pozarządowe. Artykuł 5 Realizacja programu i współpraca z Państwami Członkowskimi 1. Komisja zapewnia realizację działań wspólnotowych objętych niniejszym programem. b) wspieranie projektów pilotażowych opartych na partnerstwie transnarodowym, mających na celu rozwój innowacyjności oraz podnoszenie jakości kształcenia zawodowego („projekty pilotażowe”); c) promowanie znajomości języków, również języków rzadziej używanych i nauczanych, jak również zrozumienia innych 2. Państwa Członkowskie: — podejmują niezbędne kroki zmierzające do zapewnienia, przy pomocy właściwych struktur, koordynacji, zintegrowanego zarządzania oraz kontynuowania realizacji niniejszego pro- gramu do osiągnięcia jego celów, przy udziale wszystkich stron zainteresowanych kształceniem zawodowym, zgodnie z praktyką krajową, 64 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 — zapewniają, iż działaniom objętym tym programem będą towarzyszyły odpowiednie akcje informacyjne oraz rekla- mowe, — podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia skutecznej realizacji tego programu, — podejmują w najszerszym możliwym zakresie wysiłki zmie- rzające do przyjęcia środków, które uznają za konieczne i pożądane w celu usunięcia przeszkód w dostępie do pro- gramu. 3. W odniesieniu do kwestii określonych w ust. 2, przedstawiciel Komisji powinien przedstawić Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wyda opinię w sprawie tego pro- jektu w terminie, który może być wyznaczony przez przewodni- czącego wedle pilności danej sprawy. Opinię wydaje się większo- ścią ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada podejmuje na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich wchodzących w skład Komitetu ważone są według zasad określonych w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. 3. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi: 4. a) Komisja przyjmuje środki, które stosuje się niezwłocznie. — podejmuje działania opisane w załącznikach w celu wykorzy- stania osiągnięć pierwszej fazy niniejszego programu oraz ini- cjatyw wspólnotowych w dziedzinie kształcenia zawodo- wego, — zapewnia płynne przejście między działaniami podjętymi w ramach pierwszej fazy niniejszego programu oraz działa- niami, które mają zostać podjęte w jego drugiej fazie. Artykuł 6 Wspólne działania b) Jednakże jeżeli takie działania nie są zgodne z opinią Komi- tetu, Komisja natychmiast powiadamia o tym Radę. W takim wypadku, — Komisja odracza stosowanie podjętych środków o naj- wyżej dwa miesiące od daty takiego powiadomienia, — Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną może pod- jąć decyzję odmienną w terminie określonym w tiret poprzednim. środki W ramach procesu budowania Europy wiedzy, przewidziane w niniejszym programie mogą być podjęte, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7, jako wspólne działania z pokrewnymi programami i działaniami wspólnotowymi, w szczególności tymi, które związane są z edukacją i młodzieżą. 5. Przedstawiciel Komisji powinien zasięgać opinii Komitetu w kwestii innych właściwych spraw dotyczących realizacji pro- gramu. W takim wypadku, przedstawiciel Komisji powinien przedstawić Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię na temat tego projektu w terminie okre- ślonym przez przewodniczącego wedle pilności sprawy, jeśli zaj- dzie taka potrzeba w drodze głosowania. Artykuł 7 Komitet 1. Komisja wspierana jest przez komitet składający się z dwóch przedstawicieli każdego Państwa Członkowskiego, pod przewod- nictwem przedstawiciela Komisji. 2. Komitet wydaje opinie w następujących sprawach: a) ogólne wytyczne dotyczące realizacji niniejszego programu oraz wsparcia finansowego, jakiego ma udzielić Wspólnota; b) roczny plan prac nad realizacją programu, łącznie z prioryte- tami, tematami dla działań tematycznych oraz wspólnymi działaniami oraz wnioskami Komisji o wybór projektów łącz- nie z projektami objętymi wspólnymi działaniami; c) roczny budżet oraz podział funduszy na poszczególne środki i wspólne działania towarzyszące środkom i działaniom podejmowanym przez organizacje europejskie; d) kryteria stosowane w celu opracowania wstępnego planu podziału funduszy między Państwa Członkowskie w celu umożliwienia zarządzania działaniami zgodnie z procedurą selekcyjną A (załącznik I, sekcja III); e) ustalenia dotyczące monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania ich wyników. Opinia jest włączona do protokołu. Każde Państwo Członkow- skie może zażądać odnotowania w protokole swojego stano- wiska. Komisja bierze pod uwagę opinię Komitetu w jak najszerszym zakresie oraz informuje Komitet o zakresie, w jakim jego opinia została uwzględniona. 6. Komitet opracowuje swój regulamin wewnętrzny. 7. Komisja, we współpracy z Komitetem, uchwali zasady syste- matycznej i zorganizowanej współpracy z Komitetami utworzo- nymi dla potrzeb realizacji programów Wspólnoty Europejskiej dotyczących kształcenia oraz młodzieży. 8. W celu zapewnienia spójności niniejszego programu oraz innych środków określonych w art. 9, Komisja systematycznie informuje Komitet o inicjatywach wspólnotowych w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego oraz młodzieży, łącznie ze współpracą z państwami trzecimi oraz organizacjami międzyna- rodowymi. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 65 Artykuł 8 Partnerzy społeczni Z zastrzeżeniem dla procedur określonych w art. 7 ust. 3, art. 4 i 5 Komisja może zasięgać opinii Komitetu we wszelkich sprawach dotyczących stosowania niniejszej decyzji. Podczas każdej z takich konsultacji, przedstawiciele partnerów społecznych (mianowani przez Komisję na wniosek partnerów społecznych na poziomie wspólnotowym, w liczbie równej liczbie przedstawicieli Państw Członkowskich) uczestniczą w pracach Komitetu jako obserwatorzy. Mają oni prawo żądać odnotowania ich stanowisk w protokole zebrań Komitetu. Artykuł 9 Zgodność i komplementarność 1. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, zapew- nia ogólną zgodność i komplementarność niniejszego programu z innymi odpowiednimi politykami, instrumentami oraz działa- niami Wspólnoty, w szczególności Europejskim Funduszem Spo- łecznym, zwłaszcza tymi, które przyczyniają się do Europy wie- dzy, szczególnie w dziedzinie edukacji, kształcenia zawodowego, młodzieży, badań i rozwoju technologii oraz innowacyjności. 2. Podczas stosowania środków objętych niniejszym progra- mem, Komisja i Państwa Członkowskie uwzględniają priorytety wymienione w wytycznych dotyczących zatrudnienia i przyjętych przez Radę w ramach skoordynowanej strategii zatrudnienia. 3. Wspólnie ze wspólnotowymi partnerami społecznymi, Komi- sja podejmuje wysiłki zmierzające do rozwoju koordynacji mię- dzy tym programem i dialogiem społecznym na poziomie wspól- notowym oraz na poziomach sektorowych. 4. Komisja zapewnia pomoc Europejskiego Centrum ds. Roz- woju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) w realizacji niniejszego programu, zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu (EWG) nr 337/75/EWG (1) ustanawiającym Cedefop. Na tych samych warunkach, na odpowiednich obszarach, należy ustano- wić proces koordynacji pod auspicjami Komisji oraz Europejskiej Fundacji Szkoleniowej określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1360/90 (2). 5. Komisja regularnie informuje Komitet Doradczy ds. Kształce- nia Zawodowego o postępach w realizacji niniejszego programu. (1) Dz. U. L 39 z 13. 2. 1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 354/95 (Dz. U. L 41 z 23. 2. 1995, str. 1). (2) Dz. U. L 131 z 23. 4. 1990, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1572/98 (Dz. U. L 206 z 23. 7. 1998, str. 1). Artykuł 10 Uczestnictwo państw EFTA/EOG, stowarzyszonych państw i Wschodniej (CEEC), Cypru, Malty Europy Środkowej i Turcji Niniejszy program otwarty jest dla uczestnictwa: — państw EFTA/EOG zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG, — stowarzyszonych państw Europy Środkowej i Wschodniej (CEEC) zgodnie z warunkami określonymi w zawartych z tymi państwami układach europejskich, w dodatkowych pro- tokołach do tych układów oraz w decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszeń, — Cypru, na tych samych warunkach, które miały zastosowanie w przypadku państw EFTA/EOG, na podstawie dodatkowego przydziału środków i według procedur, podlegających uzgod- nieniom z tym państwem, — Malty i Turcji, na podstawie dodatkowego przydziału środ- ków, zgodnie z postanowieniami Traktatu. Artykuł 11 Współpraca międzynarodowa Zgodnie z niniejszym programem oraz z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4, Komisja powinna zacieśnić współpracę z państwami trzecimi oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi. Artykuł 12 Finansowanie 1. Finansowa kwota referencyjna dla realizacji niniejszego pro- gramu na okres 2000-2006 wynosi 1 150 mln EUR. 2. Roczne przydziały środków określają władze budżetowe w oparciu o przewidywaną sytuację finansową. Artykuł 13 Monitorowanie i ocena 1. Komisja powinna regularnie monitorować niniejszy program we współpracy z Państwami Członkowskimi. Monitorowanie powinno obejmować kontrolę sprawozdań okre- ślonych w ust. 4 oraz działania szczególne. 2. Komisja dokonuje regularnej oceny realizacji niniejszego pro- gramu we współpracy z Państwami Członkowskimi, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 oraz na podsta- wie kryteriów opracowanych we współpracy z Państwami Człon- kowskimi. Przede wszystkim należy dążyć do oceny skuteczności oraz wpływu przeprowadzonych działań w porównaniu z celami wyznaczonymi w art. 2. Ocena powinna również dotyczyć upo- wszechniania wyników działań objętych niniejszym programem, uzyskanych korzyści oraz efektów niniejszego programu, w odniesieniu do jego celów. 66 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 Ocena ta również obejmuje kwestię komplementarności działań objętych niniejszym programem oraz działań w ramach stosow- nych polityk, instrumentów oraz działań Wspólnoty. Zgodnie z kryteriami ustalonymi według procedury opisanej w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4, regularnie dokonuje się niezależnych zewnętrznych ocen wyników działań Wspólnoty. 3. Podczas realizacji programu należy uwzględniać wyniki pro- wadzanego monitorowania oraz oceny. 4. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2003 r. oraz dnia 30 czerwca 2007 r. , odpowiednio, Państwa Członkowskie przedstawią Komi- sji sprawozdania dotyczące realizacji oraz skuteczności niniej- szego programu oraz dotyczące jego wpływu na istniejące sys- temy i rozwiązania kształcenia zawodowego w tych państwach. W sprawozdaniach tych należy także uwzględnić kwestię propa- gowania równości szans kobiet i mężczyzn. 5. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu: — do dnia 30 czerwca 2002 r. pierwsze okresowe sprawozda- nie dotyczące wstępnej realizacji niniejszego programu, — do dnia 30 czerwca 2004 r. drugie okresowe sprawozdanie dotyczące realizacji niniejszego programu, — do dnia 31 grudnia 2004 r. zawiadomienie o kontynuowaniu realizacji niniejszego programu; w komunikacji tej powinien być zawarty odpowiedni wniosek, — do dnia 31 grudnia 2007 r. końcowe sprawozdanie dotyczące realizacji niniejszego programu. Artykuł 14 Wejście w życie Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 kwietnia 1999 r. W imieniu Rady J. FISCHER Przewodniczący 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 67 ZAŁĄCZNIK I DZIAŁANIA I ŚRODKI WSPÓLNOTY SEKCJA I: ZASADY OGÓLNE 1. Cele określone w art. 2 niniejszej decyzji będą realizowane poprzez partnerstwa transnarodowe, które składają propozycje podjęcia działań w oparciu o środki Wspólnoty, określone w art. 3. 2. Każda z propozycji przedstawionych przez partnerstwo transnarodowe będzie służyła realizacji co najmniej jednego z celów programu. Będzie ona również określała środki, jakie należy podjąć w celu osiągnięcia tychże celów. Można przedstawiać także propozycje działań stanowiących połączenie różnorodnych środków zgodnie z art. 3 ust. 1, zaś sposób ich przedstawiania określi Komitet określony w art. 7 niniejszej decyzji. Z wyjątkiem środków nr 1 (mobilność) oraz 3 (znajomość języków) określonych w sekcji II, każdy projekt musi dotyczyć partnerów pochodzących, z co najmniej trzech uczestniczących krajów, z których przynajmniej jeden musi być Państwem Członkowskim Unii Europejskiej. W przypadku propozycji projektów określonych w ramach środków nr 1 i 3, każda propozycja musi obejmować partnerów, z co najmniej dwóch uczestniczących krajów, z których przynajmniej jeden musi być Państwem Członkowskim Unii Europejskiej. 3. Zaproszenia do składania propozycji ogłaszane przez Wspólnotę określą priorytety dla celów, harmonogram, warunki ich składania oraz ogólne kryteria kwalifikujące w szczególności w zakresie transnarodowości, oceny projektów i procedur selekcyjnych. Wstępny harmonogram będzie obejmował coroczne terminy przedstawiania, selekcji i zatwierdzania propozycji projektów przez Wspólnotę. Pierwsze zaproszenie do składania propozycji pozostanie obowiązujące przez trzy lata. Drugie zaproszenie do składania propozycji zostanie ogłoszone w 2002 r. na dwa lata, zaś trzecie — w 2004 r. na dwa następne lata, na podstawie sprawozdań okresowych określonych w art. 13 ust. 5 niniejszej decyzji. Wspólnotowe zaproszenia do składania propozycji ogłaszane będą przez Komisję po wydaniu przez Komitet opinii określonej w art. 7 niniejszej decyzji. 4. 5. 6. Propozycje działań muszą jasno określać wyznaczone cele, metody realizacji, przewidywane wyniki, mechanizmy oceny otrzymanych wyników, plan ich upowszechniania, beneficjentów oraz stowarzyszonych partnerów, jak również charakter i stopień uczestnictwa tychże partnerów, łącznie z ich wkładem finansowym oraz harmonogramem prac. Propozycje można składać w okresach wyznaczonych na każdy rok w zaproszeniu do składania propozycji. Selekcja projektów będzie odbywała się, co najmniej raz do roku, zgodnie z procedurami określonymi w sekcji III. Państwa Członkowskie podejmą właściwe kroki w celu wspierania współpracy między uczestnikami programu oraz programów dotyczących kształcenia i młodzieży. 7. Własne środki finansowe partnerów projektu nie mogą w żadnym wypadku pochodzić z innych funduszy Wspólnoty. SEKCJA II: ŚRODKI 1. Mobilność Wspieranie projektów dotyczących transnarodowej mobilności osób odbywających kształcenie zawodowe, w szczególności młodzieży oraz nauczycieli. Wspólnoty będą udzielały wsparcia w następujących działaniach: a) Przygotowaniu i realizacji projektów transnarodowych staży dla: — osób odbywających wstępne kształcenie zawodowe (staże trwają zwykle od trzech tygodni do dziewięciu miesięcy i prowadzone są w instytucjach kształcenia zawodowego i przedsiębiorstwach; staże te wiążą się integralnie z programem kształcenia zawodowego dla odbywających je osób), 68 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 — studentów (staże w przedsiębiorstwach, trwające od trzech do dwunastu miesięcy), — młodych pracowników oraz niedawnych absolwentów (staże trwające od dwóch do dwunastu miesięcy w instytucjach kształcenia zawodowego lub przedsiębiorstwach); W każdym przypadku, gdy będzie to możliwe, staże te powinny obejmować sprawdzian umiejętności i kompetencji zdobytych podczas trwania stażu, zgodnie z praktyką stosowaną w kraju pochodzenia stażysty. Staże te mogą również obejmować projekty stanowiące część „Europejskich ścieżek kształcenia przemiennego i praktyk zawodowych” w rozumieniu decyzji 1999/51/WE (1). Projekty międzynarodowych staży dla osób odbywających kształcenie zawodowe, które obejmują pracę w średnich i małych przedsiębiorstwach oraz w sektorze rzemieślniczym, otrzymają specjalne wsparcie finansowe na podanych poniżej warunkach. b) Organizacji transnarodowych projektów wymian: — między przedsiębiorstwami z jednej strony, oraz organizacjami kształcenia zawodowego lub uczelniami z drugiej, przeznaczonymi dla kierowników ds. zasobów ludzkich w sektorze przedsiębiorstw oraz osób zajmujących się planowaniem i zarządzaniem programami kształcenia zawodowego, w szczególności dla nauczycieli oraz specjalistów ds. poradnictwa zawodowego, — dla instruktorów i opiekunów w dziedzinie znajomości języków obcych (między sektorem przedsiębiorstw z jednej strony, a instytucjami kształcenia zawodowego w dziedzinie języka specjalistycznego, łącznie z uczelniami, lub instytucjami kształcenia zawodowego, z drugiej). Wymiany dla tych grup docelowych będą trwały przez okres od jednego tygodnia do maksymalnie sześciu tygodni. c) Wizyt szkoleniowych dla osób odpowiedzialnych za kształcenie zawodowe dotyczących tematów zaproponowanych przez Komisję, które mogą być organizowane przez Cedefop. Projekty staży i wymian transnarodowych mogą trwać nie dłużej niż dwa lata. W celu realizacji projektów staży i wymian transnarodowych, Komitet określony w art. 7 niniejszej decyzji, opracuje środki zmierzające do udzielenia specjalistycznej pomocy osobom niepełnosprawnym. F i n a n s o w a n i e Finansowy wkład Wspólnoty w projekty transnarodowych staży i wymian określonych w ramach niniejszego środka, nie może przekroczyć kwoty 5 000 EUR na jednego beneficjenta stażu lub wymiany. Maksymalna kwota tego wkładu odpowiada maksymalnemu czasowi trwania, określonemu w lit. a) i b). Kwota ta może zostać przekroczona jedynie w przypadku uczestników niepełnosprawnych. Dla niniejszego środka, Komisja przyzna każdemu Państwu Członkowskiemu ogólne roczną dotację, której kwota zostanie określona zgodnie z procedurą opisaną w załączniku II. Nie więcej niż 10 % tej kwoty zostanie odłożone jako rezerwa, zgodnie z procedurą uzgodnioną z odpowiednimi organami zarządzania, w celu wsparcia: — promotorów z MŚP, którzy przedstawiają swój pierwszy wniosek o uczestnictwo w programie. Suma ta nie może przekroczyć kwoty 500 EUR na promotora, — wszystkich promotorów przygotowujących grupy docelowe określone w lit. a). Suma przyznana w celu przygotowania pedagogicznego, kulturowego i językowego danej grupy docelowej, nie może przekroczyć kwoty 200 EUR w przeliczeniu na jeden staż trwający mniej niż trzy miesiące lub kwoty 500 EUR na staż trwający ponad trzy miesiące. Górna wartość tej kwoty wynosi 25 000 EUR na promotora. Kwota ta powiększa kwotę rezerwy przeznaczonej dla instytucji wysyłającej do celów zarządzania i monitorowania projektów transnarodowych staży. Każda niewykorzystana część danego dofinansowania może zostać decyzją organu zarządzania rozdysponowana w inny sposób w ramach danego środka. O przyczynach takiego rozdysponowania należy poinformować Komisję. 2. Projekty pilotażowe Wsparcie dla międzynarodowych projektów pilotażowych mające na celu doskonalenie i upowszechnianie innowacji i jakości kształcenia zawodowego, łącznie z działaniami mającymi na celu wykorzystanie technologii komunikacyjnych oraz informacyjnych (ICT) w kształceniu zawodowym. Wsparcie Wspólnota jest dostępne dla projektowania, doskonalenia, testowania oraz oceny projektów pilotażowych w celu doskonalenia lub upowszechniania nowatorstwa w kształceniu zawodowym. (1) Dz. U. L 17 z 22. 1. 1999, str. 45. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 69 Takie transnarodowe projekty pilotażowe mogą odnosić się do podnoszenia jakości i opracowywania nowych metod kształcenia zawodowego oraz do poradnictwa zawodowego w kontekście idei uczenia się przez całe życie. Międzynarodowe projekty pilotażowe mogą również mieć na celu: — wykorzystanie ICT w działaniach i produktach związanych ze kształceniem zawodowym, — wspieranie dostępu do nowych narzędzi, usług oraz produktów kształcenia zawodowego wykorzystujących ICT dla osób odbywających kształcenie zawodowe, — wspieranie rozwoju międzynarodowych sieci kształcenia zawodowego otwartego i zdalnego przez wykorzystanie ICT (produktów multimedialnych, stron internetowych, transmisji za pośrednictwem sieci itd. ), — projektowanie, testowanie oraz ocenę nowych rozwiązań w kształceniu zawodowym wynikających z powstawania nowych sytuacji na rynku pracy (np. telepraca). Wsparcie Wspólnoty dla projektów w ramach tego środka może być dostępne przez okres nie dłuższy niż trzy lata. Działania tematyczne Specjalnego wsparcia Wspólnota udzieli niewielkiej liczbie projektów dotyczących tematów, które w szczególny sposób budzą zainteresowanie na poziomie wspólnotowym, jak na przykład: — opracowanie nowych metod wspierania przejrzystości ze szczególnym naciskiem na nowe formy certyfikacji lub akredytowania kwalifikacji i umiejętności zdobytych w danej pracy, — działania wspierające polityki inicjatywy Państw Członkowskich zmierzające do wyposażenia w odpowiednie kwalifikacje osób niekorzystnie sytuowanych na rynku pracy, w szczególności młodych ludzi pozbawionych kwalifikacji lub których kwalifikacje należy zaktualizować, i — rozwinięcie europejskich rozwiązań dla poradnictwa i doradztwa zawodowego jak również kształcenia zawodowego w strefie usług związanych z przedsiębiorczością. Finansowanie Udział Wspólnoty w finansowaniu transnarodowych projektów pilotażowych nie może przekroczyć kwoty równej 75 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt. Dla działań tematycznych, maksymalna wartość tej kwoty może być wyższa i wynosić 300 000 EUR rocznie na jeden projekt, jeśli uzasadnia to zakres projektu. 3. Znajomość języków Wspieranie projektów mających na celu propagowanie znajomości języków obcych oraz kultur innych krajów w kształceniu zawodowym Wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla transnarodowych projektów pilotażowych w celu doskonalenia znajomości języków obcych w kontekście kształcenia zawodowego. Szczególną uwagę należy poświęcić projektom dotyczącym mniej powszechnie używanych i nauczanych języków. Istotą takich projektów jest planowanie, testowanie, zatwierdzanie, ocena i upowszechnianie materiałów szkoleniowych, jak również nowatorskich metod pedagogicznych dostosowanych do szczególnych potrzeb każdego obszaru zawodowego oraz sektora gospodarki i obejmujących przeprowadzanie sprawdzianów językowych, nowatorskie metody pedagogiczne oparte na samodzielnym uczeniu się języków oraz upowszechnianie ich rezultatów. Propozycje wsparcia językowego lub kulturowego można również składać w ramach innych działań i środków, mających w szczególności na celu doskonalenie znajomości języka i kultury wśród instruktorów i opiekunów odpowiedzialnych za nadzór pedagogiczny nad uczestnikami transnarodowych programów dotyczących mobilności. Wsparcie Wspólnoty jest również dostępne dla transnarodowych programów między sektorem gospodarczym, z jednej strony, oraz instytucjami kształcenia zawodowego w dziedzinie języka specjalistycznego lub instytucjami kształcenia zawodowego, z drugiej. Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów objętych niniejszym środkiem przez okres nie dłuższy niż trzy lata. Finansowanie Udział Wspólnoty w finansowaniu projektów w ramach tego środka nie może przekroczyć kwoty 75 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt. 70 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 4. Sieci międzynarodowe Wspieranie międzynarodowych sieci służących europejskiej wiedzy fachowej oraz jej upowszechnianiu. Wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla działań sieci kształcenia zawodowego wykorzystywanych przez wielu uczestników, rozwijających w Państwach Członkowskich współpracę, na poziomie regionalnym lub sektorowym uczestników publicznych i prywatnych. Do uczestników tych należą władze lokalne, lokalne izby handlowe, organizacje związkowe pracodawców i pracowników, przedsiębiorstwa oraz ośrodki badawcze i kształcenia zawodowego — łącznie z uczelniami — pełniące funkcję świadczących usługi, doradców oraz źródeł informacji dotyczących dostępu do uznanych metod oraz produktów kształcenia zawodowego. Działania te mają na celu: i) zebranie, wydzielenie oraz rozwijanie europejskiej wiedzy fachowej i metod działania innowacyjnego, nowatorskich podejść, ii) doskonalenie metod analizowania i przewidywania wymogów w zakresie umiejętności, iii) upowszechnianie wyników działania sieci oraz rezultatów projektów w odpowiednich kręgach w Unii. Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla sieci transnarodowych przez okres nie dłuższy niż trzy lata. Finansowanie Udział Wspólnoty w finansowaniu działań sieci międzynarodowych nie może przekroczyć kwoty 50 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 150 000 EUR rocznie na jedną sieć. 5. Materiały źródłowe Wspieranie działań mających na celu tworzenie, aktualizację oraz upowszechnianie materiałów wzorcowych. Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla działań o charakterze transnarodowym, podejmowanych w dziedzinach priorytetowych, będących obiektem powszechnego zainteresowania. Działania takie powinny przyczyniać się do: — opracowania danych porównawczych dotyczących systemów i warunków kształcenia zawodowego, praktyki oraz różnorodnych podejść w kwestii kwalifikacji i kompetencji w Państwach Członkowskich, lub — uzyskiwania informacji o charakterze ilościowym lub jakościowym, analiz oraz przestrzegania najlepszych praktyk wspierających polityki i praktykę kształcenia zawodowego w zakresie uczenia się przez całe życie, które nie mogą być dostarczone przez Eurostat czy Cedefop. Eurostat i Cedefop są ściśle związane z opracowywaniem instrumentów statystycznych objętych procedurami stosowanymi obecnie, a zwłaszcza tymi określonymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyki Wspólnoty (1), z uwzględnieniem decyzji Rady 99/126/WE z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie programu statystycznego na okres 1998-2002 (2). Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów w ramach tego środka przez okres nie dłuższy niż trzy lata. Komisja oraz Państwa Członkowskie zapewnią jak najszersze upowszechnienie wyżej wymienionego materiału źródłowego, mając w szczególności na celu udostępnienie go prywatnym i publicznych decydentom w dziedzinie kształcenia zawodowego. Finansowanie Udział finansowy Wspólnoty wyniesie 50 %-100 % kwoty uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt. Jeśli będzie to uzasadnione zakresem proponowanego projektu, pułap ten może zostać podniesiony do kwoty 300 000 EUR 6. Wspólne działania 1. W kwestii wspólnych działań opisanych w art. 6 niniejszej decyzji, Wspólnota może udzielać wsparcia dla działań przeprowadzanych wspólnie z innymi działaniami Wspólnoty wspierającymi Europę wiedzy, w szczególności dla programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji i młodzieży. (1) Dz. U. L 52 z 22. 2. 1997, str. 1. (2) Dz. U. L 42 z 16. 2. 1999, str. 1. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 71 2. Wymienione powyżej wspólne działania można prowadzić przez typowe zaproszenia do składania propozycji na wybrane tematy będące przedmiotem zainteresowania w dziedzinach, które nie są objęte jednym tylko programem. Tematy wspólnych działań uzgadniają odpowiednie komitety, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 niniejszej decyzji. Zaproszenia do składania propozycji mogą również odpowiadać nowym potrzebom wynikłym w czasie trwania danych programów. Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów w ramach tego środka przez okres nie dłuższy niż trzy lata. Finansowanie Wspólnota może udzielać wsparcia finansowego w wysokości nie przekraczającej 75 % uprawnionych kosztów. 7. Środki towarzyszące 1. W celu osiągnięcia celów określonych w art. 2 niniejszej decyzji, wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla: — działań w zakresie zarządzania, koordynacji, monitorowania oraz oceny prowadzonych przez Państwa Członkowskie jak opisano w art. 5 i 13 niniejszej decyzji oraz w sekcji 1 pkt 6 niniejszego załącznika, — działań w zakresie informowania, monitorowania, oceny oraz upowszechniania prowadzonych przez Państwa Członkowskie i Komisję w celu ułatwienia dostępu do programu oraz konsolidacji przekazu metod, produktów oraz opracowanych narzędzi, jak również wyników otrzymanych w tym programie m. in. przez udostępnienie banków danych szerokiej publiczności, — transnarodowych sieci krajowych ośrodków informacyjnych do celów poradnictwa zawodowego, — działań w zakresie współpracy z państwami trzecimi oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi, zgodnie z art. 11 niniejszej decyzji. 2. Wspólnota udzieli pomocy finansowej w celu wspierania działalności właściwych struktur ustanowionych przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 5 niniejszej decyzji. 3. Podczas realizacji programu, Komisja może odwoływać się do organizacji pomocy technicznej, których finansowanie odbywa się w ramach ogólnych funduszy dla danego programu. Na tych samych warunkach może ona odwoływać się również do pomocy ekspertów. Ponadto Komisja będzie mogła organizować seminaria, kolokwia oraz innego typu spotkania ekspertami zmierzające do ułatwienia realizacji programu oraz do podjęcia działań o charakterze informacyjnym, do publikacji oraz upowszechniania. 4. Odpowiednie role oraz zadania operacyjne organizacji pomocy technicznej oraz krajowych struktur zarządzania należy jasno zdefiniować zgodnie z art. 5. SEKCJA III: PROCEDURY SELEKCJI Propozycje przedstawiane przez promotorów w odpowiedzi na zaproszenie do składania propozycji powinny podlegać selekcji zgodnie z jedną z następujących procedur: 1. Procedura A mająca zastosowanie w odniesieniu do działań związanych z mobilnością (środek 1); 2. Procedura B mająca zastosowanie w odniesieniu do: — projektów pilotażowych (środek 2) z wyjątkiem działań tematycznych, — znajomości języków (środek 3), — sieci międzynarodowych (środek 4); 3. Procedura C mająca zastosowanie do: — materiałów źródłowych (środek 5), — działań tematycznych (w ramach środka 2), — wspólne działania (środek 6), — projekty organizacji europejskich (w ramach wszystkich środków). 72 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 1. Procedura A Niniejsza procedura selekcji składa się z następujących etapów: i) Komisja przyzna każdemu z uczestniczących krajów ogólne dofinansowanie zgodnie z procedurą określoną w załączniku II, po uzyskaniu opinii Komitetu określonej w art. 7 niniejszej decyzji. ii) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniach do składania propozycji, promotorzy przedstawią projekty organom zarządzania wyznaczonym przez dane Państwo Członkowskie. iii) Organ zarządzania dokona oceny propozycji na podstawie specyfikacji opracowanych na poziomie wspólnotowym. Ustali ona wykaz wybranych programów związanych z mobilnością i udostępni ten wykaz w celach informacyjnych Komisji oraz organom zarządzania w innych Państwach Członkowskich. iv) Państwa Członkowskie, z pomocą odpowiednich organów zarządzania ponoszą odpowiedzialność za zawieranie umów oraz przyznawanie dofinansowania indywidualnym promotorom. v) Państwa Członkowskie przedstawią Komisji roczne sprawozdanie dotyczące wyników realizacji programów dotyczących mobilności. Sprawozdanie to obejmuje między innymi następujące informacje: — grupa docelowa danego programu, — treść i cele w zależności od umiejętności lub kwalifikacji, — czas trwania kształcenia lub praktyki zawodowej w ośrodku kształcenia zawodowego lub przedsiębiorstwie, — partnerzy stowarzyszeni z innego państwa lub Państw Członkowskich. 2. Procedura B Niniejsza procedura selekcji składa się z dwuetapowego procesu selekcji: — selekcja propozycji wstępnych, — selekcja pełnych propozycji. i) ii) iii) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniu do składania propozycji, promotorzy przedstawią propozycje wstępne organom zarządzania wyznaczonym przez Państwo Członkowskie. Państwa Członkowskie dokonają oceny i selekcji propozycji wstępnych. Promotorzy zostaną poinformowani o wyniku tej selekcji. Jedynie promotorzy tych propozycji wstępnych, które zostaną wybrane zostaną zaproszeni do przedstawienia pełnych wersji propozycji danemu organowi zarządzania w odpowiednim Państwie Członkowskim. Promotorzy prześlą również Komisji kopie pełnych wersji propozycji. Państwa Członkowskie dokonają oceny oraz rankingu pełnych wersji propozycji i przedstawią Komisji sprawozdanie, prezentując wynik wstępnej selekcji według celu i środka, procedury oceny, stron biorących udział w tej procedurze oraz sporządzonego według ważności opisowego i uzasadnionego wykazu propozycji, które mogą zostać przyjęte. W sprawozdaniu tym przedstawią także środki o charakterze informacyjnym i reklamowym, które zostały podjęte w celu ułatwienia uczestnictwa w programie. iv) Komisja, z pomocą niezależnych ekspertów, dokona oceny propozycji w celu określenia i zapewnienia im charakteru transnarodowego i nowatorskiego. Niezależni eksperci zostaną wyznaczeni przez Komisję, która weźmie pod uwagę stanowiska Państw Członkowskich oraz partnerów społecznych. Komisja zbada sprawozdania krajowe i przeprowadzi stosowną konsultację z każdym z Państw Członkowskich. v) Komisja przedstawi Komitetowi wniosek dotyczący podziału środków budżetowych między środki i Państwa Członkowskie, zaś Komitet wyda w tej sprawie opinię zgodnie z procedurą określoną w art. 7 niniejszej decyzji. vi) Po uzyskaniu opinii Komitetu, Komisja ustanowi wykaz wybranych projektów dla każdego z Państw Członkowskich i przyzna dla tych państw fundusze na realizację wybranych projektów. vii) Państwa Członkowskie, z pomocą odpowiednich struktur zarządzania, będą ponosiły odpowiedzialność za zawieranie umów i przyznawanie funduszy indywidualnym promotorom. viii) Selekcja propozycji wstępnych musi zostać przeprowadzona w ciągu dwóch miesięcy po upływie okresu przeznaczonego na składanie propozycji i określonego w zaproszeniu do składania propozycji; proces ten na etapach iii) — vi) nie powinien trwać dłużej niż pięć miesięcy. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 73 3. Procedura C Niniejsza procedura składa się z dwustopniowego procesu selekcji: — selekcji propozycji wstępnych, — selekcji pełnych propozycji. i) ii) iii) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniu do składania propozycji, promotorzy przedstawią propozycje wstępne Komisji. Promotorzy prześlą również kopie swoich propozycji organom zarządzania w swoich Państwach Członkowskich. Komisja dokona oceny wszystkich propozycji wstępnych i, po uzyskaniu opinii Komitetu programowego, dokona ich selekcji. Promotorzy zostaną poinformowani o wyniku tejże selekcji. Jedynie promotorzy tych propozycji, które zostaną wybrane zostaną zaproszeni do przedstawienia Komisji pełnej wersji propozycji. Prześlą oni również kopie pełnych wersji swoich propozycji organom zarządzania w swoich Państwach Członkowskich. iv) Komisja, z pomocą niezależnych ekspertów, podejmie się transnarodowej oceny otrzymanych propozycji i opracuje skrócony wykaz projektów. Niezależni eksperci zostaną wyznaczeni przez Komisję, która weźmie pod uwagę stanowiska Państw Członkowskich oraz partnerów społecznych. v) Zgodnie z procedurą określoną w art. 7 niniejszej decyzji, Komisja powinna uzyskać opinię Komitetu w sprawie powyższego wykazu skróconego. vi) Komisja ustanowi ostateczny wykaz wybranych propozycji i poinformuje o tym Komitet. Określi ona warunki monitorowania tychże projektów wspólnie ze strukturami zarządzania w Państwach Członkowskich. vii) Komisja, korzystając z odpowiedniej pomocy technicznej będzie odpowiedzialna za zawieranie umów i przyznawanie funduszy indywidualnym promotorom. viii) Selekcja propozycji wstępnych musi zostać przeprowadzona w ciągu trzech miesięcy po upływie okresu przeznaczonego na składanie propozycji i określonego w zaproszeniu do składania propozycji; proces ten na etapach iii) — vi) nie powinien trwać dłużej niż pięć miesięcy. 74 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 16/t. 1 ZAŁĄCZNIK II SEKCJA I: OGÓLNY PODZIAŁ ŚRODKÓW BUDŻETOWYCH 1. Na początku swojej działalności i nie później niż dnia 1 marca każdego roku, Komisja przedstawi Komitetowi uprzedni podział środków budżetowych według środków, procedury oraz z uwzględnieniem celów określonych w art. 1 niniejszej decyzji, jak również uzyska jego opinię w tej sprawie. Na tej podstawie Komisja określi dla każdego z Państw Członkowskich budżet przewidywany na realizację działań objętych procedurą selekcji A określoną w załączniku I. 2. Dostępne fundusze zostaną wewnętrznie podzielone z zastrzeżeniem następujących ograniczeń: a) Fundusze przyznane na programy mobilności nie mogą stanowić mniej niż 39 % rocznego budżetu programu. b) Fundusze przyznane na wsparcie opracowywania, rozwoju i testowania transnarodowych programów pilotażowych nie mogą stanowić mniej niż 36 % rocznego budżetu programu. W ramach tego przydziału fundusze przyznane na projekty działań tematycznych nie powinny przekroczyć 5 %. c) Fundusze przyznane na wsparcie opracowywania, rozwoju i testowania projektów dotyczących znajomości języków nie mogą stanowić mniej niż 5 % rocznego budżetu programu. d) Wartość pozostałych wydatków nie może być mniejsza niż 15 %. W ramach tych wydatków, fundusze przyznane na środki towarzyszące nie powinny przekroczyć 9 %. Fundusze przyznane na działania na mocy art. 11 niniejszej decyzji nie powinny przekroczyć 0,2 % rocznego budżetu programu. 3. Wszystkie powyższe stawki procentowe funduszy są stawkami przewidywanymi i mogą zostać zmienione przez Komitet zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 niniejszej decyzji. SEKCJA II: REGULACJE SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE OGÓLNYCH DOTACJI DO CELÓW ROZWOJU MOBILNOŚCI 1. Przed rozpoczęciem programów transnarodowych wymian i staży Komisja przyzna ogólne dotacje ustanowione na podstawie kryteriów kalkulacji określonych w ramach procedur opisanych w art. 7 niniejszej decyzji, z uwzględnieniem: — zaludnienia, — różnicy w wysokości kosztów utrzymania między Państwem Członkowskim, w którym mieści się instytucja wysyłająca, i państwem, które przyjmuje uczestników programu, — położenia geograficznego i kosztów transportu, — znaczenia grupy docelowej w odniesieniu do ogółu ludności państwa, w zależności od tego czy dane te będą dostępne dla wszystkich Państw Członkowskich. W żadnym przypadku, zastosowanie tych kryteriów nie może spowodować wykluczenia żadnego z Państw Członkowskich z korzystania z funduszy na programy transnarodowych wymian i staży określonych w załączniku I. 2. Ogólna dotacja przyznawana jest każdemu z Państw Członkowskich na podstawie planu operacyjnego, który musi jasno określać: — warunki zarządzania wsparciem finansowym, — czynności jakie należy podjąć w celu zapewnienia organizatorom wymian i staży pomocy w wyszukiwaniu potencjalnych partnerów, — właściwe środki mające na celu trwałe przygotowanie, organizację oraz postęp w realizacji wymian i staży jak również wspieranie równości szans. 3. Nie później niż do dnia 31 marca 2000 r. , Państwa Członkowskie przedstawią Komisji plan działań na pierwszy rok realizacji programu. Na tej podstawie, Komisja przyzna każdemu Państwu Członkowskiemu kwotę, na bazie której będzie ono w stanie realizować programy transnarodowe. Przyznane kwoty, które nie zostaną wykorzystane w ramach tego przydziału do dnia 1 października 2000 r. , zostaną włączone do końcowej kwoty ogólnej dotacji. 16/t. 1 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 75 ZAŁĄCZNIK III DEFINICJE Do celów niniejszej decyzji oraz z uwzględnieniem różnic między systemami oraz warunkami Państw Członkowskich określenie: a) wstępne kształcenie zawodowe oznacza każdą z form wstępnego kształcenia zawodowego, w tym kształcenie techniczne i zawodowe, praktyki oraz kształcenie ukierunkowane zawodowo, która przyczynia się do osiągnięcia kwalifikacji zawodowych uznawanych przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się kształcenie, b) kształcenie przemienne oznacza kształcenie zawodowe na dowolnym poziomie, w tym na poziomie szkolnictwa wyższego. Ten typ kształcenia zawodowego, uznany lub poświadczony przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym się ono odbywa, zgodnie z jego ustawodawstwem, procedurami lub praktyką, obejmuje usystematyzowane okresy szkoleń w przedsiębiorstwie oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, w instytucji lub ośrodku kształcenia zawodowego, c) ustawiczne kształcenie zawodowe oznacza każdą formę kształcenia zawodowego podejmowanego przez pracownika we Wspólnocie w czasie trwania jego kariery zawodowej, d) kształcenie trwające przez całe życie oznacza możliwości edukacji oraz kształcenia zawodowego oferowane poszczególnym osobom przez całe ich życie w celu umożliwienia im ciągłego zdobywania, aktualizowania oraz dostosowywania wiedzy, umiejętności i kompetencji, e) kształcenie zawodowe otwarte i zdalne oznacza każdą formę elastycznego kształcenia zawodowego obejmującego: — wykorzystanie technik i usług ICT w tradycyjnej lub nowoczesnej formie, oraz — wsparcie w postaci zindywidualizowanego doradztwa i opieki, f) europejskie ścieżki kształcenia przemiennego i praktyk zawodowych oznaczają każdy okres kształcenia przemiennego odbytego przez daną osobę w innym Państwie Członkowskim niż państwo, w którym odbyła ona swoje podstawowe kształcenie zawodowe, g) poradnictwo zawodowe oznacza pewien zakres czynności, takich jak poradnictwo, informowanie, ocena oraz doradztwo, mających na celu pomoc w dokonywaniu wyborów związanych z programami wstępnej edukacji, kształcenia lub doskonalenia zawodowego oraz z możliwościami zatrudnienia, h) przedsiębiorstwo oznacza wszelkie podmioty sektora publicznego bądź prywatnego, niezależnie od ich wielkości, statusu prawnego czy sektora gospodarki, w którym działają, oraz wszelkiego typu działalność gospodarczą, w tym w sektorach nieprodukcyjnych, i) j) pracownicy oznaczają wszystkie osoby dostępne na rynku pracy zgodnie z krajowymi ustawami i praktyką, łącznie z osobami pracującymi na własny rachunek, instytucje kształcenia zawodowego oznaczają wszelkiego typu instytucje publiczne, mieszane oraz prywatne, które zgodnie z krajowymi ustawami lub praktyką, przygotowują lub są zaangażowane w kształcenie zawodowe, doskonalenia lub aktualizowanie wiadomości oraz reedukację zawodową niezależnie od sposobu określania ich w Państwach Członkowskich, k) uczelnia oznacza wszelkiego typu wyższe uczelnie wydające dyplomy oraz umożliwiające zdobywanie kwalifikacji na tym poziomie, zgodnie z krajowymi ustawami lub praktyką, niezależnie od nazewnictwa stosowanego w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich, l) studenci oznaczają osoby zarejestrowane na uczelniach, zgodnie z definicją zawartą w niniejszym Załączniku, niezależnie od kierunku ich studiów, w celu zdobycia wyższego wykształcenia prowadzącego do uzyskania stopnia lub dyplomu, aż do poziomu doktoratu włącznie, m) partnerzy społeczni oznaczają, na poziomie krajowym, organizacje pracodawców i pracowników zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką danego kraju oraz, na poziomie wspólnotowym, organizacje pracodawców i pracowników uczestniczące w dialogu społecznym na poziomie wspólnotowym, n) partnerzy lokalni i regionalni oznaczają wszelkich uczestników życia na poziomie lokalnym lub regionalnym — władze lokalne, stowarzyszenia, lokalne izby i stowarzyszenia handlowe, konsorcja, instytucje doradcze, czy tez media — biorących udział we współpracy lokalnej lub regionalnej obejmującej kształcenie zawodowe, o) organizacje europejskie oznaczają partnerów społecznych na poziomie wspólnotowym, europejskich pracodawców jak również instytucje i organizacje oraz federacje związków zawodowych w poszczególnych sektorach, posiadające europejski status lub zakres, p) materiały źródłowe oznaczają wszelkie analizy, badania, badania statystyczne oraz określenie dobrej praktyki różnych Państw umożliwiające zlokalizowanie, na poziomie wspólnotowym, odpowiedniej pozycji Członkowskich oraz postępy poczynione w danym przedmiocie lub w danej dziedzinie


title: Rådets direktiv 1999/32/EF af 26. april 1999 om begrænsning af svovlindholdet i visse flydende brændstoffer og om ændring af direktiv 93/12/EØF

eurovoc_concepts:
air quality
petroleum product
quality of the environment
reduction of gas emissions
sulphur

text: 11. 5. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 121/13 R(cid:143)DETS DIREKTIV 1999/32/EF af 26. april 1999 om begrænsning af svovlindholdet i visse flydende brændstoffer og om ændring af direktiv 93/12/EØF R(cid:143)DET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, særlig artikel 130 S, stk. 1, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til forslag fra Kommissionen (1), under henvisning til udtalelse fra Det Økonomiske og Sociale Udvalg (2), i overensstemmelse med fremgangsm(cid:134)den i artikel 189 C (3), traktatens og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) (4) anført Fællesskabets miljøpolitiske m(cid:134)l og principper, som er i handlingsprogrammerne p(cid:134) miljøomr(cid:134)det, navnlig i femte miljøhandlingspro- gram (4), p(cid:134) grundlag af principperne i traktatens artikel 130 R, skal bl. a. sikre effektiv beskyttelse af befolkningen mod den erkendte sundhedsfare ved svovldioxidemissioner og beskytte miljøet ved at svovldepositionen overskrider de forhindre, kritiske belastninger og niveauer; at ifølge traktatens artikel 129 indg(cid:134)r kravene vedrø- rende sundhedsbeskyttelse som led i Fællesskabets politik p(cid:134) andre omr(cid:134)der, og ifølge traktatens artikel 3, litra o), skal Fællesskabets virke indebære bidrag til opn(cid:134)else af et højt sundhedsbeskyttelses- niveau; inden for Fællesskabet, svovldioxidemission bidrager betydeligt til forsu- og ring svovldioxid indvirker p(cid:134) menneskers sundhed og p(cid:134) miljøet; endvidere direkte forsuring og svovldioxid i atmosfæren beskadiger følsomme økosystemer, forringer biodiversiteten og den rekreative værdi og indvirker tillige negativt p(cid:134) sur afgrødeproduktionen og nedbør i byerne kan for(cid:134)rsage betydelige skader p(cid:134) s(cid:134)vel moderne som historiske bygninger; forure- ning med svovldioxid kan endvidere have betydelig indvirkning p(cid:134) sundheden, navnlig for de befolk- ningsgrupper, der lider af luftvejssygdomme; skovenes vækst; (5) (6) (7) (8) (9) forsuring er et grænseoverskridende fænomen, der kræver løsninger p(cid:134) fællesskabsplan s(cid:134)vel som p(cid:134) nationalt eller lokalt plan; emissionen af svovldioxid medvirker til dannelse af partikler i atmosfæren; over luftforurening enkelte medlemsstater er Fællesskabet og de kontraherende parter i UNECE-konventionen om grænseoverskridende store afstande; i henhold til anden UNECE-protokol om grænseoverskridende forurening med svovldioxid skal de kontraherende parter nedsætte deres -emissioner i overensstemmelse med eller ud SO2 over den nedsættelse p(cid:134) 30 %, som er fastsat i første protokol, og eftersom anden UNECE- protokol bygger p(cid:134) den forudsætning, at de kritiske belastninger og niveauer fortsat vil blive oversteget p(cid:134) nogle følsomme omr(cid:134)der; det vil stadig være nødvendigt med foranstaltninger til at mindske -emissionerne, hvis m(cid:134)lene i femte handlings- SO2 skal overholdes; de program p(cid:134) miljøomr(cid:134)det kontraherende parter bør derfor mindske emissi- onen af svovldioxid yderligere i betydelig grad; svovl, som i sm(cid:134) mængder er naturligt forekom- mende i olie og kul, har i (cid:134)rtier været erkendt som den største kilde til emission af svovldioxid, der er en af hoved(cid:134)rsagerne til »sur nedbør« og en af de vigtigste (cid:134)rsager til luftforureningen i mange by- og industriomr(cid:134)der; vedrørende til bekæmpelse af for nylig offentliggjort en Kommissionen har en omkostningseffektiv meddelelse strategi forsuring inden for Fællesskabet; heri fremhæves det, at bekæmpelse af forbrænding af visse fra svovldioxidemissioner flydende brændstoffer bør være en integrerende del af denne omkostningseffektive strategi; Fælles- skabet erkender, at der er behov for foranstaltninger vedrørende alle andre brændstoffer; (1) EFT C 190 af 21. 6. 1997, s. 9, og EFT C 259 af 18. 8. 1998, s. 5. (2) EFT C 355 af 21. 11. 1997, s. 1. (3) Europa-Parlamentets udtalelse af 13. 5. 1998 (EFT C 167 af 1. 6. 1998, s. 111), R(cid:134)dets fælles holdning af 6. 10. 1998 (EFT C 364 af 25. 11. 1998, s. 20) og Europa-Parlamentets afgørelse af 9. 2. 1999 (endnu ikke offentliggjort i EFT). (4) EFT C 138 af 17. 5. 1993, s. 5. (10) undersøgelser har vist, at fordelene ved at mindske -emissionerne ved at nedsætte svovlindholdet i SO2 brændstofferne ofte vil være betydeligt større end omkostningerne for industrien under dette direktiv, og teknologien til at nedbringe svovlniveauet i flydende brændstoffer findes og er veletableret; L 121/14 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 11. 5. 1999 (11) i overensstemmelse med subsidiaritetsprincippet og proportionalitetsprincippet, jf. traktatens artikel 3 B, er det ikke muligt for de enkelte medlemsstater hver for sig effektivt at reducere emissionerne af svovldioxid fra forbrænding af visse typer flydende brændstof; ikke-samordnede foranstaltninger giver ingen sikkerhed for opfyldelse af det ønskede m(cid:134)l, og s(cid:134)danne foranstaltninger kan endvidere virke mod hensigten og vil medføre betydelig usikkerhed i p(cid:134) markedet betragtning af behovet for at mindske svovldioxide- missionerne i hele Fællesskabet er det mere effek- tivt at handle p(cid:134) fællesskabsplan; i dette direktiv er kravene begrænset til det minimum, der er nødven- digt for opfyldelsen af det ønskede m(cid:134)l; for de p(cid:134)gældende brændstoffer; (17) (12) Kommissionen blev ved R(cid:134)dets direktiv 93/ 12/EØF af 23. marts 1993 om svovlindholdet i visse flydende brændstoffer (1) anmodet om at fore- lægge R(cid:134)det et forslag, der skulle foreskrive lavere grænseværdier for svovlindholdet i gasolie og nye grænseværdier for jetpetroleum; det er hensigts- mæssigt at fastlægge grænseværdierne for svovlind- holdet i andre flydende brændstoffer, navnlig fuel- olie, fuelolie til bunkerbrug, marinegasolier og gasolier p(cid:134) grundlag af undersøgelser af omkost- ningseffektiviteten; (13) (14) i overensstemmelse med traktatens artikel 130 T er dette direktiv ikke til hinder for, at de enkelte medlemsstater opretholder eller indfører strengere beskyttelsesforanstaltninger; disse foranstaltninger skal forenelige med traktaten og skal meddeles Kommissionen; være indfører nye, strengere inden en medlemsstat den meddele beskyttelsesforanstaltninger, udkastet til foranstaltningerne til Kommissionen efter proceduren i R(cid:134)dets direktiv 83/189/EØF af 28. marts 1983 om en informationsprocedure med hensyn til tekniske standarder og forskrifter (2); skal (19) (20) (15) med hensyn til grænsen for svovlindholdet i fuel- olie bør der (cid:134)bnes mulighed for undtagelser i medlemsstater og regioner inden for disse, hvor miljøvilk(cid:134)rene tillader det; (16) med hensyn til grænsen for svovlindholdet i fuel- olie bør der endvidere (cid:134)bnes mulighed for undta- gelser for anvendelse af fuelolie i fyringsanlæg, som R(cid:134)dets emissionsgrænseværdierne opfylder i (1) EFT L 74 af 27. 3. 1993, s. 81. (2) EFT L 109 af 26. 4. 1983, s. 8. Direktivet er senest ændret ved Kommissionens beslutning 96/139/EF (EFT L 32 af 10. 2. 1996, s. 31). direktiv 88/609/EØF af 24. november 1988 om begrænsning af visse luftforurenende emissioner fra store fyringsanlæg (3); som følge af den forest(cid:134)ende revision af direktiv 88/609/EØF kan det blive nødvendigt at gennemg(cid:134) og om nødvendigt revi- dere visse bestemmelser i nærværende direktiv; gennemsnitlige svovldioxidemissioner de fra forbrændingsanlæg p(cid:134) raffinaderier, der ikke er omfattet af artikel 3, stk. 3, nr. i), litra c), i nærvæ- rende direktiv bør ikke overskride de grænser, der er fastsat i direktiv 88/609/EØF eller en eventuelt fremtidig revision af dette direktiv; ved anvendelsen af nærværende direktiv bør medlemsstaterne sørge for, at erstatning med andre brændstoffer end dem, der er nævnt i artikel 2, ikke medfører forøgede emissioner af forsurende forureningsemner; (18) der er i direktiv 93/12/EØF allerede fastsat en grænseværdi p(cid:134) 0,2 % for svovlindholdet i gasolier; denne grænseværdi bør ændres til 0,1 % inden den l. januar 2008; i overensstemmelse med tiltrædelsesakten af 1994 er Østrig og Finland i en periode p(cid:134) fire (cid:134)r fra tiltrædelsesdatoen undtaget fra bestemmelserne i direktiv 93/12/EØF vedrørende svovlindholdet i gasolie; og franske oversøiske departementer grænseværdierne p(cid:134) 0,2 % (fra (cid:134)r 2000) og p(cid:134) 0,1 % (fra (cid:134)r 2008) for svovlindholdet i gasolier til brug i søg(cid:134)ende skibe kan indebære tekniske og økonomiske problemer for Grækenland inden for hele det græske omr(cid:134)de, for Spanien med hensyn til De Kanariske Øer, for Frankrig med hensyn til for de Portugal med hensyn til arkipelagene Madeira og Azorerne; en undtagelse for Grækenland, De Kana- riske Øer, de franske oversøiske departementer og arkipelagene Madeira og Azorerne kan ikke ventes at f(cid:134) negative virkninger for markedet for gasolie til skibsfart, og eksport af gasolie til skibsfart fra Grækenland, De Kanariske Øer, de franske oversø- iske departementer og arkipelagene Madeira og Azorerne til andre medlemsstater bør opfylde de gældende krav i modtagermedlemsstaten; Græken- land, De Karariske Øer, de franske oversøiske departementer og Azorerne bør derfor undtages fra grænseværdierne for svovl for gasolie til skibsfart; arkipelagene Madeira og (3) EFT L 336 af 7. 12. 1988, s. 1. Direktivet er senest ændret ved direktiv 94/66/EF (EFT L 337 af 24. 12. 1994, s. 83). 11. 5. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 121/15 (21) (22) (23) svovlemissioner fra skibsfarten, som skyldes brug af bunkerolier med et højt svovlindhold, bidrager til -forureningen og problemerne med forsuring; SO2 Fællesskabet vil i forbindelse med de løbende og fremtidige forhandlinger om MARPOL-konventi- onen inden for rammerne af Den Internationale Søfartsorganisation (IMO) arbejde p(cid:134) en mere effektiv beskyttelse af de omr(cid:134)der, der er følsomme -udledninger, samt p(cid:134) sænkning af den over for SOx generelt anvendte grænseværdi for bunkerolie (p(cid:134) i øjeblikket 4,5 %); Fællesskabets initiativer for at f(cid:134) erklæret Nordsøen/Kanalen for et særligt kontrol- -emissioner bør omr(cid:134)de med hensyn til lave SOx videreføres; forskningen i virkningerne af forsuringen p(cid:134) økosy- stemerne og p(cid:134) den menneskelige organisme m(cid:134) intensiveres; Fællesskabet støtter denne forskning inden for rammerne af femte forskningsrammepro- gram (1); r(cid:134)olie, olieprodukter eller hvis forsyningerne af andre kulbrinter afbrydes, kan Kommissionen tillade, at der anvendes en højere grænseværdi inden for en medlemsstats omr(cid:134)de; (24) medlemsstaterne bør indføre passende ordninger til overv(cid:134)gning af overholdelsen af dette direktivs tilsende Kommissionen bestemmelser; de bør rapporter om svovlindholdet flydende brænd- stoffer; i (25) af hensyn til klarheden bør direktiv 93/12/EØF ændres (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE DIREKTIV: fra brænd- anvendes af søg(cid:134)ende skibe, bortset stoffer, der omfattes af definitionen i artikel 2, nr. 3 (cid:190) gasolie til skibe, der anvendes af skibe, som krydser en grænse mellem et tredjeland og en medlemsstat b) brændstoffer, der er bestemt til forarbejdning inden endelig forbrænding c) brændstoffer, der skal forarbejdes i raffinaderiindu- strien. Artikel 2 Definitioner I dette direktiv forst(cid:134)s ved: 1) »fuelolie«: (cid:190) ethvert mineraloliebaseret flydende brændstof, som til under KN-kode 2710 00 71 henhører 2710 00 78 (cid:190) ethvert mineraloliebaseret flydende brændstof, som (bortset fra gasolie som defineret i nr. 2 og 3) ud fra sine destillationsgrænser henhører under de svære olier, der er bestemt til anvendelse som brændstof, og hvoraf mindre end 65 volumenprocent (inklu- sive tab) destillerer ved 250 (cid:176)C efter ASTM D86-metoden. Kan destillationen ikke bestemmes efter ASTM D86-metoden, klassificeres oliepro- duktet ogs(cid:134) som fuelolie 2) »gasolie«: (cid:190) ethvert mineraloliebaseret flydende brændstof, som eller under KN-kode 2710 00 67 henhører 2710 00 68 Artikel 1 Form(cid:134)l og anvendelsesomr(cid:134)de Form(cid:134)let med dette direktiv er at mindske emissi- 1. onen af svovldioxid fra forbrænding af visse typer flydende brændstof og derved reducere de skadelige virk- ninger af denne emission for mennesker og miljø. Reduktion af emissionen af svovldioxid fra forbræn- 2. ding af visse mineraloliebaserede flydende brændstoffer skal opn(cid:134)s ved fastsættelse af grænser for svovlindholdet for s(cid:134)danne brændstoffer som betingelse for, at de kan anvendes p(cid:134) medlemsstaternes omr(cid:134)de. Grænserne for svovlindholdet i visse mineraloliebaserede flydende brændstoffer som fastsat i dette direktiv gælder imidlertid ikke for: a) (cid:190) mineraloliebaserede flydende brændstoffer, der (cid:190) ethvert mineraloliebaseret flydende brændstof, som ud fra sine destillationsgrænser henhører under de mellemdestillater, der er bestemt til anvendelse som brændstof, og hvoraf mindst 85 volumenpro- cent (inklusive tab) destillerer ved 350 (cid:176)C efter ASTM D86-metoden. Dieselolie som defineret i artikel 2, stk. 2, i Europa- Parlamentets og R(cid:134)dets direktiv 98/70/EF af 13. oktober 1998 om kvaliteten af benzin og dieselolie og om ændring af R(cid:134)dets direktiv 93/12/EØF (2) er ikke omfattet af denne definition. Brændstoffer til mobile ikke-vejg(cid:134)ende maskiner og landbrugstraktorer er heller ikke omfattet af denne definition 3) »Marinegasolier«: brændstof til skibe, der svarer til defi- nitionen i nr. 2, eller som har en viskositet eller vægt- fylde, der ligger inden for grænserne for viskositeten eller densiteten for skibsdestillater i tabel 1 i ISO 8217 (1996) (1) EFT L 26 af 1. 2. 1999, s. 1. (2) EFT L 350 af 28. 12. 1998, s. 58. L 121/16 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 11. 5. 1999 4) »ASTM-metode«: de prøvemetoder, der er fastlagt af American Society for Testing and Materials i 1976- udgaven af standarddefinitioner og specifikationer for mineralolieprodukter og smøremidler 5) »fyringsanlæg«: ethvert teknisk apparatur, hvori brænd- stoffer forbrændes med henblik p(cid:134) anvendelse af den producerede varme 6) »kritisk belastning (t(cid:134)legrænse)«: en kvantitativ bereg- ning af det niveau for udsættelse for et eller flere forurenende stoffer, under hvilket der, ifølge den nuværende viden, tale om nævneværdige skadelige virkninger p(cid:134) bestemte følsomme miljøfak- torer. ikke er Artikel 3 Maksimalt svovlindhold i fuelolie 1. Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstalt- ninger til at sikre, at fuelolie ikke anvendes p(cid:134) deres omr(cid:134)de fra den l. januar 2003, hvis svovlindholdet over- stiger 1,00 % i masse. En medlemsstat kan tillade, at 2. fuelolier med et svovlindhold p(cid:134) mellem 1,00 og 3,00 % i masse anvendes i dele af eller hele dens omr(cid:134)de, forudsat at Fællesskabets luftkvalitetsnormer for svovldioxid som fastsat i direktiv 80/779/EØF (1) eller andre fællesskabsbestemmelser, der ophæver eller erstatter disse normer, overholdes, og forudsat at emissionerne ikke bidrager til overskridelse af de kritiske belastninger i nogen medlemsstat. Denne tilla- delse gælder kun, s(cid:134) længe emissionerne fra en medlems- stat ikke bidrager til overskridelse af de kritiske belast- ninger i nogen medlemsstat. 3. i) Med forbehold af en tilstrækkelig overv(cid:134)gning af emissionerne fra de kompetente myndigheders side finder stk. 1 og 2 ikke anvendelse p(cid:134) fuelolier, der anvendes: a) i fyringsanlæg, som er omfattet af direktiv 88/ 609/EØF, og som betragtes som nye anlæg efter definitionen i artikel 2, stk. 9, i nævnte direktiv, -emissionsgrænser for og som overholder de SO2 s(cid:134)danne anlæg, der er fastsat i artikel 4 og i bilag IV til nævnte direktiv b) i andre fyringsanlæg, som ikke er omfattet af litra a), n(cid:134)r SO2-emissionerne fra de p(cid:134)gældende /Nm3 eller derunder med anlæg er 1 700 mg SO2 et iltindhold i røggassen p(cid:134) 3 % vol. p(cid:134) tør basis (1) EFT L 229 af 30. 8. 1980, s. 30. Direktivet er senest ændret ved direktiv 91/692/EØF (EFT L 377 af 31. 12. 1991, s. 48). c) til forbrænding i raffinaderier, hvis de gennem- snitlige m(cid:134)nedlige SO 2-emissioner for alle raffi- naderiets anlæg, undtagen fyringsanlæg, der er omfattet af litra a), uanset typen af brændstof i gennemsnit eller brændstofkombinationer, ligger inden for en grænse, der skal fastsættes af medlemsstaterne, og som ikke m(cid:134) være over 1 700 mg/Nm3. ii) Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstalt- ninger til at sikre, at fyringsanlæg, som anvender fuelolie med en svovlkoncentration over den i stk. 1 fastsatte, ikke kan drives, medmindre en kompetent myndighed udsteder en tilladelse hertil, hvori emis- sionsgrænserne er fastsat. 4. Bestemmelserne i stk. 3 gennemg(cid:134)s og revideres om nødvendigt i lyset af en eventuel fremtidig revision af direktiv 88/609/EØF. 5. Hvis en medlemsstat agter at benytte mulighederne i stk. 2, giver den Kommissionen og offentligheden forinden. meddelelse herom mindst Kommissionen skal have forelagt tilstrækkelige oplys- ninger til, at den kan vurdere, om kriterierne i stk. 2 er opfyldt. Kommissionen underretter de andre medlems- stater. 12 m(cid:134)neder fra en medlemsstat Inden seks m(cid:134)neder efter datoen for modtagelsen af underretningen gennemg(cid:134)r Kommissionen de p(cid:134)tænkte foranstaltninger og træffer efter proceduren i artikel 9 en beslutning, som den meddeler medlemsstaterne. Beslutningen revideres hvert ottende (cid:134)r p(cid:134) grundlag af oplysninger, som de p(cid:134)gæl- dende medlemsstater tilsender Kommissionen efter proceduren i artikel 9. Artikel 4 Maksimalt svovlindhold i gasolie 1. Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstalt- ninger til at sikre, at gasolie, herunder marinegasolier, ikke anvendes p(cid:134) deres omr(cid:134)de fra: (cid:190) 1. juli 2000, hvis deres svovlindhold overstiger 0,20 % efter vægt (cid:190) 1. januar 2008, hvis deres svovlindhold overstiger 0,10 % efter vægt. for de Uanset stk. 1 kan Spanien for De Kanariske Øer, 2. Frankrig franske oversøiske departementer, Grækenland for hele eller dele af Grækenlands omr(cid:134)de samt Portugal for arkipelagerne Madeira og Azorerne tillade anvendelse af gasolie til skibe med et svovlindhold, der overstiger de grænser, der er fastsat i stk. 1. 11. 5. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 121/17 for svovldioxid som fastsat En medlemsstat kan tillade, at gasolier med et svovl- 3. indhold p(cid:134) mellem 0,10 og 0,20 % efter vægt anvendes p(cid:134) dele af eller hele dens omr(cid:134)de, forudsat at Fællesska- bets luftkvalitetsnormer i direktiv 80/779/EØF eller andre fællesskabsbestemmelser, der ophæver og erstatter disse normer og andre relevante fællesskabsbestemmelser, overholdes, og forudsat at emis- sionerne ikke bidrager til overskridelse af de kritiske belastninger i nogen medlemsstat. Denne tilladelse gælder kun, s(cid:134) længe emissionerne fra en medlemsstat ikke bidrager til overskridelse af de kritiske belastninger i nogen medlemsstat, og senest indtil den 1. januar 2013. 4. Hvis en medlemsstat agter at benytte mulighederne i stk. 3, giver den Kommissionen og offentligheden forinden. meddelelse herom mindst Kommissionen skal have forelagt tilstrækkelige oplys- ninger til, at den kan vurdere, om kriterierne i stk. 3 er opfyldt. Kommissionen underretter de andre medlems- stater. 12 m(cid:134)neder Inden seks m(cid:134)neder efter datoen for modtagelsen af underretningen gennemg(cid:134)r Kommissionen de p(cid:134)tænkte foranstaltninger og træffer efter proceduren i artikel 9 en beslutning, som den meddeler medlemsstaterne. en medlemsstat fra Artikel 5 Ændringer i brændstofforsyningerne Hvis en medlemsstat som følge af en pludselig ændring i forsyningerne med r(cid:134)olie, olieprodukter eller andre carbonhydrider har vanskeligheder med at overholde grænserne for maksimalt svovlindhold i artikel 3 og 4, underretter den Kommissionen herom. Kommissionen kan tillade, at der anvendes en højere grænse p(cid:134) den p(cid:134)gældende medlemsstats omr(cid:134)de i en periode p(cid:134) højst seks m(cid:134)neder; den underretter R(cid:134)det og medlemsstaterne om sin afgørelse. Enhver medlemsstat kan inden en m(cid:134)ned indbringe Kommissionens afgørelse for R(cid:134)det. R(cid:134)det, der træffer afgørelse med kvalificeret flertal, kan inden for to m(cid:134)neder træffe anden afgørelse. Artikel 6 Kontrol og analyse 1. Medlemsstaterne træffer de nødvendige foranstalt- ninger til ved stikprøver at kontrollere, at svovlindholdet i de anvendte brændstoffer er i overensstemmelse med artikel 3 og 4. Kontrollen p(cid:134)begyndes seks m(cid:134)neder efter den dato, hvor den p(cid:134)gældende grænse- svovlindhold i det p(cid:134)gældende værdi for maksimalt senest brændstof træder i kraft. Kontrollen foretages med en s(cid:134)dan hyppighed og p(cid:134) en s(cid:134)dan m(cid:134)de, at de udtagne prøver er repræsentative for det undersøgte brændstof. Som referencemetode til bestemmelse af 2. indholdet benyttes: svovl- a) ISO-metode 8754 (1992) og PrEN ISO 14596 for fuel- olie og marinegasolier b) EN-metode 24260 (1987), ISO 8754 (1992) og PrEN ISO 14596 for gasolie. Voldgiftsmetoden bliver PrEN ISO 14596. Den statistiske fortolkning af kontrollen med svovlindholdet i de gasolier, der anvendes, foretages i overensstemmelse med ISO-standard 4259 (1992). Artikel 7 Rapportering og gennemgang 1. P(cid:134) grundlag af resultaterne af det kontrol- og analy- searbejde, der udføres i overensstemmelse med artikel 6, sender medlemsstaterne senest den 30. juni hvert (cid:134)r Kommissionen en kortfattet rapport om svovlindholdet i de flydende brændstoffer, der er omfattet af dette direktiv, og som er anvendt p(cid:134) deres omr(cid:134)de i det foreg(cid:134)ende kalender(cid:134)r. Rapporten skal indeholde en liste over de undtagelser, der er indrømmet i henhold til artikel 3, stk. 3. til og luftkvalitet P(cid:134) grundlag af bl. a. de (cid:134)rlige rapporter, der frem- 2. sendes i henhold til stk. 1, og de iagttagne tendenser med hensyn forelægger Kommissionen senest den 31. december 2006 en rapport for Europa-Parlamentet og R(cid:134)det. Kommissionen kan vedlægge rapporten forslag til revision af dette direktiv, herunder navnlig grænseværdierne for de forskellige brændstofkategorier og undtagelserne i medfør af artikel 3, stk. 2 og 3, og artikel 4, stk. 2 og 3. forsuring 3. Kommissionen overvejer, hvilke foranstaltninger der kan træffes for at nedsætte det bidrag til forsuring, der skyldes forbrænding af andre brændstoffer til skibe end dem, der er omhandlet i artikel 2, stk. 3, og fremsætter om fornødent forslag herom inden udgangen af (cid:134)r 2000. Artikel 8 Ændringer af direktiv 93/12/EØF 1. Direktiv 93/12/EØF ændres s(cid:134)ledes: a) Artikel 1, stk. 1, litra a), og stk. 2, ophæves. L 121/18 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 11. 5. 1999 b) Artikel 2, stk. 2, første afsnit, og stk. 3, ophæves. c) Artikel 3 og 4 ophæves 2. Stk. 1 anvendes fra l. juli 2000. Artikel 9 R(cid:134)dgivende udvalg Kommissionen bist(cid:134)s af et udvalg af r(cid:134)dgivende karakter, der best(cid:134)r af repræsentanter for medlemsstaterne, og som har Kommissionens repræsentant som formand. repræsentant forelægger udvalget Kommissionens et udkast til de foranstaltninger, der skal træffes. Udvalget afgiver en udtalelse om dette udkast inden for en frist, som formanden kan fastsætte under hensyntagen til, hvor meget det p(cid:134)gældende spørgsm(cid:134)l haster, i givet fald ved afstemning. Udtalelsen optages i mødeprotokollen; derudover har hver medlemsstat ret til at anmode om, at dens holdning indføres i mødeprotokollen. Kommissionen tager størst muligt hensyn til udvalgets udtalelse. Den underretter udvalget om, hvorledes den har taget hensyn til dets udtalelse. Artikel 10 Gennemførelse Medlemsstaterne sætter de nødvendige love og admini- for at efterkomme dette strative bestemmelser i kraft direktiv inden den 1. juli 2000. De underretter straks Kommissionen herom. Disse love og bestemmelser skal ved vedtagelsen inde- holde en henvisning til dette direktiv eller skal ved offent- liggørelsen ledsages af en s(cid:134)dan henvisning. De nærmere regler for henvisningen fastsættes af medlemsstaterne. Medlemsstaterne meddeler Kommissionen teksten til de nationale retsforskrifter, som de udsteder p(cid:134) det omr(cid:134)de, der er omfattet af dette direktiv. Artikel 11 Sanktioner Medlemsstaterne fastsætter, hvilke sanktioner der skal anvendes i tilfælde af overtrædelse af de nationale bestem- melser, der vedtages i henhold til dette direktiv. Sanktio- nerne skal være effektive, st(cid:134) i rimeligt forhold til overtræ- delsen og have en afskrækkende virkning. Artikel 12 Ikrafttræden Dette direktiv træder i kraft p(cid:134) dagen for offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Artikel 13 Adressater Dette direktiv er rettet til medlemsstaterne. Udfærdiget i Luxembourg, den 26. april 1999. P(cid:134) R(cid:134)dets vegne J. FISCHER Formand