title: Decision of the EEA Joint Committee No 36/1999 of 28 April 1999 amending Annex XI (telecommunication services) to the EEA Agreement

eurovoc_concepts:
communications systems
consumer behaviour
freedom to provide services
public service
telecommunications
transmission network

text: L 266/24 EN Official Journal of the European Communities 19. 10. 2000 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE No 36/1999 of 28 April 1999 amending Annex XI (telecommunication services) to the EEA Agreement THE EEA JOINT COMMITTEE, Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as adjusted by the Protocol Adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as (cid:145)the Agreement(cid:146), and in particular Article 98 thereof, Whereas: (1) (2) Annex XI to the Agreement was amended by Decision No 7/1999 of the EEA Joint Committee of 29 January 1999 (1). Directive 98/61/EC of the European Parliament and of amending Directive 97/33/EC with regard to operator number portability pre-selection (2) is to be incorporated into the Agreement, the Council of 24 September 1998 and carrier HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The following shall be added in point 5cb (Directive 97/33/EC of the European Parliament and of the Council) of Annex XI to the Agreement before the adaptations: (cid:145), as amended by: (cid:151) 398 L 0061: Directive 98/61/EC of the European Parliament and of the Council of 24 September 1998 (OJ L 268, 3. 10. 1998, p. 37). (cid:146) The texts of Directive 98/61/EC in the Icelandic and Norwegian languages, which are annexed to the respective language versions of this Decision, are authentic. Article 2 This Decision shall enter into force on 29 April 1999, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee. Article 3 This Decision shall be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities. Article 4 Done at Brussels, 28 April 1999. (1) OJ L 35, 10. 2. 2000, p. 37. (2) OJ L 268, 3. 10. 1998, p. 37. For the EEA Joint Committee The President F. BARBASO


title: Acervo de Schengen - Decisión del Comité ejecutivo de 28 de abril de 1999 relativa a la cooperación policial para la prevención e investigación de hechos delictivos [SCH/Com-ex (99) 18]

eurovoc_concepts:
exchange of information
fight against crime
judicial cooperation
police cooperation
simplification of formalities

formats: html print


title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over "Overheidsinformatie: een essentiële hulpbron voor Europa - Groenboek over overheidsinformatie in de informatiemaatschappij"

eurovoc_concepts:
access to information
administrative transparency
confidentiality
dissemination of EU information
information policy

formats: html pdf print

text: C 169/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 met dien verstande dat geheimhouding geldt voor door eigendomsrechten beschermde gegevens. Het pleit ervoor dat die samenvatting wordt gepubliceerd in het jaarverslag van het „Bureau”. Brussel, 28 april 1999. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over „Overheidsinformatie: een essentiële hulpbron voor Europa — Groenboek over overheidsinformatie in de informatiemaatschappij” (1999/C 169/12) Op 22 januari 1999 besloot de Commissie, overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, het Economisch en Sociaal Comité te raadplegen over „Overheidsinformatie: een essentiële hulpbron voor Europa — Groenboek over overheidsinformatie in de informatiemaatschappij”. De Afdeling „Vervoer, energie, infrastructuur, informatiemaatschappij”, die met de voorbereiding van de desbetreffende werkzaamheden was belast, heeft haar advies op 13 april 1999 goedgekeurd. Rapporteur was de heer Herna´ndez Bataller. Het Economisch en Sociaal Comité heeft tijdens zijn 363e zitting (vergadering van 28 april 1999) het volgende advies uitgebracht, dat met 71 stemmen vo´ o´ r, bij 1 onthouding werd goedgekeurd. 1. Inleiding Openbaarheid van bestuur is tegenwoordig een onver- 1. 1. mijdelijk uitvloeisel van de democratie, ongeacht de politieke bestuursvorm en de territoriale structuur van de overheid. Dank zij een grotere doorzichtigheid van het bestuur gaan de overheidsinstanties nauwkeuriger en doeltreffender te werk bij het verrichten van hun dagelijkse werkzaamheden. 1. 2. Het stelselmatig bevorderen van de openbaarheid van bestuur wordt overal in de Europese Unie van essentieel belang geacht om het vertrouwen van het publiek en diens steun voor de Europese eenwording te winnen. In verklaring nr. 17 van de Slotakte van het Verdrag 1. 3. betreffende de Europese Unie wordt verwezen naar het recht op toegang tot informatie en wordt de Commissie aanbevolen de Raad verslag uit te brengen over maatregelen om de toegang van het publiek tot de informatie waarover de instellingen beschikken, te vergroten. 1. 4. Tijdens de Europese Raden van Birmingham en Edin- burgh in 1992 werd de Commissie opnieuw aangespoord tot het voortzetten van haar inspanningen ter verbetering van de toegang tot de informatie waarover de instellingen beschikken. Commissie publiceerde De vervolgens mededeling 93/C 156/05 (1) inzake de toegang van het publiek tot de documenten van de instellingen, waarin de resultaten van een tot over- onderzoek naar de toegang van de burgers heidsstukken in de verschillende lidstaten waren opgenomen en de conclusie werd getrokken dat de toegang tot de documenten van de instellingen moest worden verbeterd. Daarop volgde mededeling 93/C/166/04 (2) over doorzichtig- heid in de Gemeenschap, waarin de basisprincipes van de toegang tot documenten werden uitgewerkt. 1. 5. Op 6 december 1993 keurden de Raad en de Commis- sie een „gedragscode” voor de toegang van het publiek tot de documenten van beide instellingen goed; daarin werden de beginselen betreffende de toegang tot de documenten van beide instellingen vastgelegd. Als gevolg hiervan werden in het nieuwe Reglement van Orde van de Raad een aantal voorschriften betreffende de openbaarheid van diens documen- ten opgenomen, zoals bedoeld in het Besluit 93/731/EG (3) van de Raad betreffende toegang van het publiek tot documen- ten van de Raad. (1) COM(93) 191 def. , „Toegang van het publiek tot de documenten van de instellingen — Mededeling aan de Raad, het Parlement en het Economisch en Sociaal Comite”. (2) PB C 166 van 17. 6. 1993, blz. 4: „Mededeling aan de Raad, het Parlement en het Economisch en Sociaal Comité: Doorzichtigheid in de Gemeenschap”. (3) PB L 340 van 31. 12. 1993, blz. 43-44: „Besluit van de Raad van 20 december 1993 betreffende toegang van het publiek tot documenten van de Raad”. 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 169/31 1. 6. In artikel 191 A van het Verdrag van Amsterdam wordt bepaald dat iedere burger van de Unie volgens bepaalde beginselen en onder bepaalde voorwaarden recht heeft op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1). privé-sector en de burgers. Daarom dient de overheidsinforma- tie in heel Europa snel en vlot toegankelijk te zijn opdat de primaire sector zich snel kan aanpassen aan de structurele veranderingen van de Europese bedrijven die in hun land van overheidsinformatie gebruik maken. 2. Het Groenboek Het Groenboek inzake overheidsinformatie in de infor- 2. 1. matiemaatschappij vloeit voort uit, enerzijds, het streven naar grotere doorzichtigheid van de Europese instellingen en, anderzijds, de noodzaak de Europese industrie van de nodige informatie en passende middelen voor zijn ontwikkeling te voorzien. 2. 2. In het Groenboek wordt gesteld dat het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap de burgers van de In de praktijk Unie een aantal rechten heeft ondervinden de burgers echter aanzienlijke moeilijkheden waardoor de uitoefening van hun rechten wordt verhinderd. Deze moeilijkheden zijn hoofdzakelijk het gevolg van een gebrek aan transparantie voor burgers, werkgevers en over- heidsdiensten op alle niveaus. toegekend. 2. 3. Het feit dat de verschillende lidstaten op het gebied van informatie elk hun eigen koers varen dreigt de ontwikkeling van de Europese informatie-industrie af te remmen. Het Groenboek is dan ook bedoeld om het debat tussen de economische en sociale partners over de verbetering van de toegankelijkheid en de kwaliteit van de informatie in een steeds complexere context te stimuleren. 2. 4. De toegang tot overheidsinformatie is van groot belang voor het Europese bedrijfsleven: het concurrentievermogen van bedrijven is immers gebaat bij een totale openstelling van de Europese markt voor telecommunicatiediensten en informatie en een vrijere toegang tot de bestuursrechtelijke en andere informatie van overheden. Het Europees Octrooibureau heeft bijvoorbeeld berekend dat jaarlijks meer dan 18 miljard euro wordt uitgegeven aan onderzoek dat al eens is uitgevoerd. 2. 5. Het uitgangspunt van het Groenboek is dat het doorge- ven van informatie zich hoofdzakelijk afspeelt tussen drie, niet van elkaar los te denken actoren, nl. de openbare sector, de (1) Artikel 191A van het Verdrag van Amsterdam: 1. Iedere burger van de Unie en iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat heeft recht op toegang tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, volgens de beginselen en onder de voorwaarden die overeenkomstig de leden 2 en 3 worden bepaald. 2. Binnen twee jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam bepaalt de Raad volgens de procedure van ar- tikel 189B de algemene beginselen en de beperkingen op grond van openbare of particuliere belangen betreffende dit recht op toegang tot documenten. 3. Elk van bovengenoemde instellingen neemt in haar eigen reglement van orde specifieke bepalingen betreffende de toegang tot haar documenten op. 2. 6. Ook de voortschrijdende Europese integratie maakt de uitwisseling van informatie tussen de nationale overheidsinstel- lingen en een grotere toegankelijkheid van deze informatie voor burgers en bedrijven noodzakelijk. De voorwaarden voor toegang tot de informatie ver- 2. 7. schillen op dit moment van lidstaat tot lidstaat, en ook inzake verspreiding en exploitatie worden uiteenlopende normen gehanteerd. Gevolg is dat de toekomstige ontwikkeling van de Europese informatie-industrie in het gedrang dreigt te komen. 2. 7. 1. De verschillen betreffen: — definitie van de openbare sector en toepassingsgebied; — recht op toegang; — tijd, hoeveelheid, formaat; — prijs van de overheidsinformatie; — mededinging; — bescherming van de privacy; — inventarissen en registers van overheidsinformatie; — aansprakelijkheid; — communautaire initiatieven. 3. Algemene opmerkingen 3. 1. Vooraf 3. 1. 1. Het Economisch en Sociaal Comité deelt de door de Commissie in het Groenboek geuite bezorgdheid en is voorstander van: — het recht op informatie, waaruit het recht op toegang tot documenten voortvloeit; dit is een fundamenteel recht van de mens en maakt deel uit van de rechten van de Europese burger. Het Comité is van mening dat dit recht altijd zoveel mogelijk ten gunste van de burger moet worden geïnterpreteerd, overeenkomstig de democratische prin- cipes en uitgangspunten; — zowel grotere toegankelijkheid tot de overheidsinformatie — inclusief die van de Europese instellingen — voor de burgers, als betere mogelijkheden voor de bedrijven in de hele Gemeenschap, met name de kleine en middelgrote ondernemingen, om informatie te vergaren die gunstig kan zijn voor hun ontwikkeling en het nemen van initiatieven, alsook van een actief werkgelegenheidsbeleid. C 169/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 3. 1. 2. heidsinformatie: Volgens het Comité omvat de toegang tot over- 3. 3. Belemmeringen op Europees niveau — toegang tot archieven en registers van overheidsinstanties, waaronder niet louter en alleen het passief ter beschikking stellen van informatie wordt begrepen, maar ook de plicht om het op soepeler en rationeler wijze verstrekken van duidelijke informatie aan de burger actief te bevorderen; — gelijke toegang voor iedereen tot de bronnen van over- heidsinformatie; — de plicht van de overheid om de vrije toegang te be- schermen. 3. 1. 3. De ontwikkeling van de informatiemaatschappij, en met name van Internet, schept nieuwe kansen waarvan de overheid — m. i. v. de Europese overheid — gebruik moet maken bij haar beleid en maatregelen op het gebied van informatie. Dank zij Internet blijft het recht op informatie niet beperkt tot een theoretische mogelijkheid, maar komt die informatie voortaan ook binnen het bereik van een groot deel van de burgerbevolking. 3. 2. Definitie van het begrip „overheid” 3. 2. 1. Geen van de drie benaderingen die in het Groenboek worden genoemd (functionele, juridische/institutionele en fi- nanciële benadering) kan zonder meer terzijde worden ge- schoven. In elk geval moet onder „overheid” worden verstaan: elke organisatie die, ongeacht haar rechtsvorm, in opdracht van het openbaar gezag en onder toeziend oog daarvan een openbare-dienstverleningstaak verricht en daartoe over meer bevoegdheden beschikt dan normaal gesproken bij betrekkin- gen tussen individuen het geval zou zijn (1). 3. 2. 2. Het gaat hier derhalve zowel om overheidsbedrijven die privaatrechtelijke rechtspersonen zijn als om particuliere ondernemingen waaraan middels delegatie van bestuur of volmacht een overheidstaak is opgedragen, althans voor zover zulks geen commerciële doeleinden betreft. Ook de wetgevende en rechtsprekende instanties worden eronder begrepen, vanwege het regulerend effect van hun vroegere uitspraken en rechtshandelingen die commerciële consequen- ties hebben voor derden (b. v. veilingen op rechterlijk bevel). Het Comité is van mening dat weliswaar geen van de 3. 2. 3. drie in het Groenboek genoemde benaderingen kan worden uitgesloten, maar de betrokken organisaties voortaan in een institutioneel/functioneel overzicht zouden moeten worden gespecifieerd, en deze lijst door de lidstaten — overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel — bij de Commissie zou moeten worden ingediend. 3. 2. 4. Het Comité vindt overigens dat de grotere toeganke- lijkheid van de overheidsinformatie voor alle instanties die juridisch gezien als „openbaar” worden aangemerkt, op alle niveaus (Europees, nationaal, regionaal, lokaal) zou moeten gelden. (1) Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap: Zaak C-188/89, paragraaf 20 (Arrest-Foster) Het Comité is van oordeel dat de huidige verschillen 3. 3. 1. in toegang tot overheidsinformatie in de lidstaten belemmerin- gen op Europees niveau doen ontstaan. Daarom zou elke natuurlijke of rechtspersoon desgewenst, zonder zijn of haar specifieke belang te moeten aantonen, het recht op toegang tot overheidsinformatie moeten hebben omdat dit recht inhe- rent is aan het Europese burgerschap, de kwaliteit van het bestaan kan verbeteren en een harmonische en evenwichtige groei van de economie mogelijk maakt, alsook de kans biedt om zowel individueel als collectief aan het openbare leven deel te nemen. 3. 3. 2. Het Comité is zich ervan bewust dat er zich, ondanks de huidige barrières, een nieuw soort bedrijven aan het vormen is die gespecialiseerd zijn in het op verzoek opvragen van informatie en daarbij nieuwe wegen bewandelen door gebruik te maken van de recente technologische ontwikkelingen. Het Comité hecht veel belang aan een nauwgezette 3. 3. 3. regeling van het recht op informatie en de uitzonderingen daarop, waarbij de volgende principes in acht moeten worden genomen: — principe van „numerus clausus” voor uitzonderingen: er mag slechts een beperkt aantal uitzonderingen zijn, die duidelijk, zonder gebruik van dubbelzinnige formulerin- gen, moeten worden omschreven; — principe van restrictieve interpretatie: uitzonderingen wor- den alleen toegestaan indien strikt noodzakelijk en mogen nooit extensief worden geïnterpreteerd; — principe van evenredigheid: uitzonderingen worden alleen toegestaan voor die informatie of gedeelten van informatie waarvan met zekerheid kan worden gezegd dat zij schade- lijk zijn; — principe van bewijsvoering: de overheid moet niet alleen motiveren waarom bepaalde informatie niet toegankelijk is, zij moet dit ook met bewijsmateriaal staven; — principe van controle: de instrumenten voor rechterlijke controle op gevallen waarin de overheid weigert bepaalde informatie te verstrekken, moeten worden verbeterd. Voor- al bemiddelende instanties als de Ombudsman moeten een grotere rol gaan spelen. 4. Grote databanken/Metagegevens (informatie over be- schikbare informatie) Door de invoering van Europese metagegevens (informatie over beschikbare informatie) kunnen Europese burgers en bedrijven worden geholpen hun weg te vinden in het woud van beschikbare overheidsinformatie. Het is wenselijk dat zij via een „gateway” in de vorm van een Europese „informatie- wijzer” wegwijs worden gemaakt in dat woud, en dat bepaalde methoden en technieken kunnen worden gebruikt om de veelheid van talen in Europa te behouden, wat vooral voor de burgers en het MKB van belang is. 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 169/33 5. Prijsbeleid 7. Databanken 5. 1. Het Comité is zich ervan bewust dat een verschillend prijsbeleid ten aanzien van de toegang tot en exploitatie van overheidsinformatie in de lidstaten van de Gemeenschap tot oneerlijke concurrentie tussen de verschillende bedrijven en ongelijke kansen voor de burgers kan leiden. 5. 2. In ieder geval moet onderscheid worden gemaakt tussen, enerzijds, essentiële informatie voor de burger, m. n. informatie die voor de uitoefening van de democratische rechten van de burgers noodzakelijk is en die gratis of tegen een kleine vergoeding wordt aangeboden, en, anderzijds, informatie voor commerciële doeleinden, die tegen de werkelij- ke kostprijs (van het printen, bijwerken, verzamelen en doorgeven van de gegevens) of tegen een redelijke marktprijs wordt aangeboden. De verschillende vormen van auteursrechtelijke bescherming die elke lidstaat ten aanzien van overheidsinformatie kent, kunnen de exploitatie ervan lelijk parten spelen, omdat: — het kan gebeuren dat een overheidsinstantie bepaalde informatie niet wil vrijgeven omdat zij niet aansprakelijk wil worden gesteld voor handelingen die op zich niets met de verstrekte informatie te maken hebben: het auteursrecht geldt immers de gegevens zélf en niet de selectie of beschikbaarheid van de inhoud ervan. Deze bescherming door middel van het auteursrecht kan ook worden toege- past op de elementen die noodzakelijk zijn voor de werking of de raadpleging van bepaalde databanken van het type „thesaurus” en indexeringssystemen. Bovendien verwijst het recht „sui generis” naar terreinen die losstaan van het auteursrecht, aangezien het eigendomsrecht aan de oprichter van de databank toebehoort. — Het auteursrecht kan uiteindelijk een bron van inkomsten voor de overheidssector worden. 6. Activiteiten van overheidsinstanties op de informatie- 8. Privacyvraagstukken markt 6. 1. Overheidsinstanties die zich actief bezighouden met het publiceren en verspreiden van bepaalde informatie maken zich niet schuldig aan oneerlijke concurrentie op de Europese informatiemarkt wanneer het om werkelijke kennisoverdracht gaat of wanneer zij handelingen van openbaar bestuur verrich- ten die kunnen worden opgevat als handelingen die voortvloei- en uit hun functie van openbare dienst of dienst van algemeen belang. 6. 2. Alle vormen van informatieverstrekking die geen ver- band houden met overheidstaken of met het verlenen van diensten van algemeen belang moeten aan de bepalingen van het Verdrag en met name aan de EU-concurrentieregels voldoen, mits deze bepalingen de overheidsinstanties op generlei wijze, de facto of de iure, hinderen bij het verrichten van hun taken (1). Speciale of exclusieve rechten moeten worden toegewe- 6. 3. zen bij openbare aanbestedingen, die uitgaan van objectieve, doorzichtige en non-discriminatoire criteria. De bedrijven die speciale of exclusieve rechten hebben verworven moeten in elk geval de EU-regels betreffende overheidssteun en, in het algemeen, de mededingingsregels in acht nemen. 6. 4. Ten aanzien van de informatie die slechts uit één bron kan worden verkregen hoopt het Comité dat de betrokken overheidsinstantie deze informatie redelijkerwijze aan alle bedrijven en burgers ter beschikking zal stellen. (1) Artikel 90. 2 van het EG-Verdrag. De huidige voorschriften met betrekking tot de be- 8. 1. scherming van de privacy en de persoonsgegevens wanneer deze in databanken of voor telecommunicatiedoeleinden wor- den gebruikt, moeten worden beschouwd als de minimale bescherming die door het Gemeenschapsrecht moet worden geboden en moeten integraal van toepassing zijn op overheids- instanties. 8. 2. Het Comité pleit voor een optimale bescherming van de privacy van burgers omdat dat een van de grondbeginselen van de democratische samenleving is. 8. 3. Het Comité is van mening dat commerciële belangen in geen geval de toegang tot persoonsgegevens in overheidsbezit kunnen rechtvaardigen, tenzij deze is toegestaan op grond van met name de richtlijn betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (Richtlijn 95/46/EG) (2) en de richtlijn betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (Richt- lijn 97/66/EG) (3). 9. Aansprakelijkheidsvraagstukken Het bestaan van verschillen tussen de aansprakelijkheidsrege- lingen van de diverse lidstaten kan een hinderpaal vormen voor de toegang tot of exploitatie van overheidsinformatie. (2) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31-50: Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens. (3) PB L 24 van 30. 1. 1998, blz. 1-8: Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector. C 169/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 Indien het gaat om activiteiten die in de plaats van vestiging of zetel van de overheidsinstantie worden ontplooid, waarbij een beroep wordt gedaan op de aansprakelijkheidsregels, kan het gebeuren dat de verschillende tussenpersonen verschillende regels hanteren. Dit kan ertoe leiden dat startende bedrijven opteren voor een zo gering mogelijke aansprakelijkheid. 10. EU-informatie Het Comité vindt de beleidsmaatregelen die de EU-instellingen tot dusver hebben genomen op het gebied van toegang tot en verspreiding van informatie onvoldoende en acht het noodzakelijk deze verder uit te werken, zoals bedoeld in de reeds door de Raad en de Commissie genomen besluiten en in de zin van het in dit Groenboek gelanceerde initiatief om een maximale toegankelijkheid voor de burgers en het concurren- tievermogen van het bedrijfsleven te waarborgen. Volgens het Comité moet daarbij in ieder geval worden gedacht aan het Brussel, 28 april 1999. hanteren van de principes die in paragraaf 3. 3. 3 worden genoemd. 11. Prioritaire actie op Europees niveau 11. 1. Gezien de dringende behoefte aan en mogelijke toegevoegde waarde van regelgeving op Europees niveau is het Comité van mening dat prioriteit moet worden verleend aan acties die de toegang tot en het vrije verkeer van overheidsinformatie in de Gemeenschap middels dwingende juridische instrumenten in goede banen kunnen leiden, met inachtneming van de principes van proportionaliteit en subsi- diariteit. 11. 2. Volgens het Comité kan, bij wijze van aanvulling, ook nog worden gedacht aan maatregelen als uitwisseling van informatie tussen overheidsinstanties zodat deze van elkaars ervaring kunnen leren, bewustmaking en educatie van de burger wat de bestaande informatiebronnen betreft, en proef- projecten die zijn toegespitst op de verspreiding en coördinatie van informatie uit diverse bronnen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de directive du Parlement européen et du Conseil modifiant la directive 92/117/CEE concernant les mesures de protection contre certaines zoonoses et certains agents zoonotiques chez les animaux et dans les produits d'origine animale, en vue de prévenir les foyers d'infection et d'intoxication dus à des denrées alimentaires»

eurovoc_concepts:
EC Directive
animal disease
animal product
food inspection
health legislation
proposal (EU)

text: 16. 6. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 169/17 limité, dans les activités de formation prévues. Ce financement pourrait avoir lieu au titre du budget proposé dans le document COM(1998) 769 final ou à partir d’autres sources communautaires. 4. 4. En outre, il serait judicieux de tenir des organisations internationales comme l’OMI informées des progrès réalisés dans l’espoir qu’elles se servent du cadre d’action communau- taire comme modèle au niveau international. Bruxelles, le 28 avril 1999. La Présidente du Comité économique et social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de directive du Parlement européen et du Conseil modifiant la directive 92/117/CEE concernant les mesures de protection contre certaines zoonoses et certains agents zoonotiques chez les animaux et dans les produits d’origine animale, en vue de prévenir les foyers d’infection et d’intoxication dus à des denrées alimentaires» (1999/C 169/08) Le 22 avril 1999, le Conseil a décidé, conformément aux articles 43 et 198 du Traité instituant la Communauté européenne, de saisir le Comité économique et social d’une demande d’avis sur la proposition susmentionnée. La section «Agriculture, développement rural, environnement» chargée de préparer les travaux du Comité en la matière, a élaboré son avis le 8 avril 1999 (rapporteur: M. Nielsen). Au cours de sa 363e session plénière des 28 et 29 avril 1999 (séance du 28 avril), le Comité économique et social a adopté par 93 voix pour et 3 abstentions l’avis suivant. 1. Introduction 1. 1. La directive 92/117/CEE du Conseil fait obligation aux E´ tats membres de mettre en œuvre certaines mesures en vue d’assurer une protection contre les zoonoses et les agents zoonotiques chez les animaux et dans les produits d’origine animale afin de prévenir les foyers d’infection et d’intoxication dus à des denrées alimentaires. La directive prévoit un système de notification sur l’incidence des zoonoses, permettant d’assu- rer également le suivi de certains sérotypes envahissants de salmonelles, de les contrôler et de les éradiquer des cheptels reproducteurs de volailles. Est aussi prévue la mise en place de programmes de contrôle pour d’autres agents zoonotiques que les salmonelles. La Commission doit surveiller l’évolution de la situation en ce domaine et, entre autres, définir des orientations concernant des mesures de lutte contre les zoonoses. 1. 2. Nonobstant l’adoption à l’unanimité au Conseil, il est rapidement apparu que les E´ tats membres n’étaient pas tous en mesure de mettre en œuvre les dispositions de la directive. L’obligation d’abattre ou de détruire, etc. , des troupeaux de volaille infectés par des salmonelles (S. enteritidis et S. typhimurium) se révélait présenter des difficultés particuliè- res. A` ce jour, la directive n’est intégralement mise en œuvre que dans quatre pays membres, parmi lesquels la Suède et la Finlande ont obtenu, en liaison avec l’adhésion à l’Union européenne, en 1995, le droit d’exiger, pour une durée illimitée, des garanties en ce qui concerne les échanges. Bien que les délais aient encore été prolongés en 1997 par la directive 97/22/CE, nombre de pays membres n’ont toujours pas communiqué de plans nationaux pour la réalisation des objectifs fixés par la directive, ni pour la mise en œuvre des mesures en la matière. 1. 3. La Commission entend maintenant envisager une modification fondamentale de la politique menée jusqu’à présent et des objectifs qui seront assignés à la stratégie future. Cette démarche recouvre notamment la flexibilité en ce qui concerne la réalisation des objectifs dans les différents E´ tats membres, les mesures destinées à faire obstacle à la propaga- tion d’agents zoonotiques par la voie des échanges commer- ciaux, les mesures destinées à empêcher que des désaccords commerciaux ne surviennent avec des pays tiers, l’établisse- ment du principe dit «de la ferme à la table», et, pour ce qui concerne cet aspect, la mise en place de «codes de bonne pratique agricole». A` 1. 4. l’origine, la Commission devait présenter au plus tard le 1er janvier 1996 un rapport accompagné de proposi- tions visant à la révision de la directive à la lumière des expériences acquises. Ce délai a été prolongé en 1997, mais il a de nouveau été dépassé d’une année et demie. La Commission déplore maintenant de ne toujours pas être en mesure, en raison du caractère complexe du dossier, de présenter de C 169/18 FR Journal officiel des Communautés européennes 16. 6. 1999 nouvelles propositions et estime qu’il y a lieu de procéder à des examens plus approfondis. Dans ces conditions, la Commission propose que le délai soit reporté, de telle sorte qu’un rapport accompagné de propositions serait présenté avant le 31 mars 2000. Il est proposé que ces mesures soient adoptées par le Conseil au plus tard le 31 décembre 2000. Après cela, les pays membres devront mettre en œuvre la directive pour le 31 mai 2001 au plus tard. Pour les pays tiers, le délai de mise en œuvre, lors de l’adhésion à l’Union européenne, est fixé à une année après l’entrée en vigueur de ces mesures. La Commission a prévu des contributions financières 1. 5. supplémentaires pour l’éradication et le contrôle des maladies zoonotiques chez les animaux, ainsi que pour d’autres pro- grammes qui visent à la prévention des zoonoses. La contribu- tion pour 1999 représente 36 millions d’euros. En outre, sont mis en place des laboratoires communautaires de référence pour les salmonelles et l’épidémiologie des salmonelles qui sont chargés de guider les laboratoires nationaux en matière de méthodes d’analyse, de tests comparatifs, ainsi que de cours de formation et d’ateliers. 2. Observations générales 2. 1. Lors du débat sur la précédente prolongation des délais, le Comité économique et social a reconnu, au mois de février 1996, que la directive 92/117/CE souffrait de certaines lacunes et que les carences de mise en œuvre de cet instrument dans certains E´ tats membres entraînaient une distorsion de concurrence entre producteurs des différents E´ tats membres (1). Le CES faisait de même observer que les consommateurs étaient de plus en plus conscients du problème des salmonelles, et aussi qu’il était nécessaire de prendre des mesures d’une ampleur non négligeable pour remplir l’obligation prévue par le Traité de contribuer à un haut niveau de protection de la santé. Le CES soulignait à cet égard qu’il y avait lieu de promouvoir et d’activer l’application de mesures de contrôle concernant les salmonelles dans tous les pays de l’Union européenne. Compte tenu de l’insuffisance des progrès réalisés depuis lors, ces observations sont au moins aussi pertinentes maintenant qu’elles l’étaient il y a trois ans. Outre les dispositions figurant à l’article 129 du Traité, 2. 2. il a été souligné à d’innombrables reprises au cours des dernières années, suite à la crise de l’ESB, que l’Union européenne devait assurer un degré élevé de protection des consommateurs et de sécurité des produits alimentaires. Les zoonoses représentent l’une des problématiques les plus impor- tantes à cet égard. Il n’existe pas de bilan fiable et comparable du nombre de cas de maladies et de décès survenus dans l’Union européenne qui sont dus à des zoonoses. Seule une petite partie des cas de maladies sont enregistrés. Les zoonoses occasionnent des dépenses très considérables de santé, des pertes de productivité ainsi que des souffrances personnelles pour les personnes concernées, et aussi des décès prématurés. L’on évalue de façon non officielle le nombre de cas de maladies enregistrés dans l’Union européenne et causés par des salmonelles à plus de 200 000 par an approximativement. Le nombre réel de cas de maladies est estimé à un chiffre entre 10 et 50 fois supérieur, et les dépenses directes sont évaluées à un chiffre situé entre 2 et 10 milliards d’euros par an. (1) JO C 97 du 1. 4. 1996, p. 29. 2. 3. Les œufs et la viande de volaille sont, dans la plupart des pays membres, la cause la plus importante de cas de la maladie chez les humains dus à la présence de salmonelles. C’est ainsi que la présence de S. enteridis était en 1998 un problème grave dans la plupart des pays membres. Vraisemblablement, cela peut être rapporté à la production d’oeufs de consommation et aurait pu être évité si les orientations initiales avaient été suivies. 2. 4. Malgré la mise en œuvre d’une série de programmes privés, le CES juge inacceptable que toute une série de pays membres n’aient pas été en mesure de mettre davantage en œuvre la directive depuis 1992 et que la Commission n’ait pas entamé beaucoup plus tôt des procédures d’ordre juridique afin d’obtenir la mise en œuvre des textes en question, ou n’ait pas présenté des propositions de modifications appropriées. Cette affaire illustre la pratique inacceptable qui existe dans l’Union européenne en matière de fixation de délais, délais que ni les Institutions, ni les E´ tats membres ne prennent au sérieux. A` l’avenir, il conviendra de fixer dans toute la mesure du possible des délais réalistes qui, en contrepartie, devront être respectés. 2. 5. Le CES invite la Commission à élaborer aussi rapide- ment que possible des propositions appropriées en vue de rectifier ce qui a été négligé et estime que les délais devraient être sensiblement plus courts que ce qui est proposé. Le nouveau report des délais risque d’avoir pour conséquence que plusieurs pays membres adoptent une attitude passive jusqu’à l’année 2001, avec la détérioration de la situation qui en résultera. 2. 6. De nombreuses zoonoses telles que, par exemple, les salmonelles, doivent être éliminées des cheptels de volaille, ainsi que des cheptels porcins ou bovins par le biais de mesures concernant l’acquisition des animaux, l’achat d’aliments pour animaux, la désinfection des étables etc. , et aussi par une amélioration de la gestion. Ensuite, il convient d’empêcher, lors de l’abattage, que par exemple des salmonelles présentes chez des animaux contaminés ne se propagent jusque dans la viande à partir du pharynx et des intestins. Enfin, il est nécessaire de prendre des mesures aux stades ultérieurs de la commercialisation, et l’hygiène dans les cuisines est aussi d’une grande importance. 2. 7. Dans la situation actuelle, une action spécifique pour- rait être menée au niveau de l’abattage, ce qui aurait pour effet une amélioration notable de l’hygiène. C’est pourquoi le CES propose à la Commission d’entreprendre une telle action dans les meilleurs délais, de telle sorte que les pays membres qui n’ont pas encore mis en œuvre la directive sur les zoonoses soient tenus de présenter au plus tôt un plan concernant la manière dont ils prévoient en premier lieu de mener une action déterminée au niveau de l’abattage. L’on pourra après cela, compte tenu de la nature plus complexe de cet aspect, envisager et entreprendre à une date ultérieure l’action portant sur la production primaire. Le CES craint toutefois que l’élaboration d’une nouvelle stratégie en la matière, et notam- ment de «codes de bonne pratique agricole», ne prenne un temps exceptionnellement long. 2. 8. De l’avis du CES, il est d’une importance décisive que la Commission rende publiques dans les meilleurs délais les statistiques qui existent en ce domaine, de manière à donner à l’opinion la possibilité de suivre les évolutions et d’observer la 16. 6. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 169/19 situation dans les pays membres. En même temps, cette vue d’ensemble aura un puissant effet stimulant pour les forces du marché, ainsi que pour les entreprises et les consommateurs, qui influent sur la production et sur la distribution tout au long de la chaîne qui va «de la ferme à la table». L’objectif poursuivi dans l’Union européenne est de 2. 9. réaliser l’harmonisation des dispositions vétérinaires à un haut niveau. Il n’y a pas de commune mesure raisonnable entre l’action de l’Union européenne en matière de zoonoses et les efforts qui sont déployés pour lutter contre d’autres maladies animales contagieuses, notamment au regard du fonctionne- ment du Marché intérieur. 2. 10. Il faut agir rapidement en vue de résoudre le problème que pose l’existence de deux nécessités qui sont d’une part, la mise en place de la liberté de commercer dans le Marché intérieur et d’autre part, la consolidation de la situation dans les zones de l’Union européenne où le constat est le plus satisfaisant en ce qui concerne les zoonoses, de manière à éviter que ne survienne dans ces zones une détérioration qui serait causée par l’importation de produits infectés par des agents zoonotiques. Les pays qui, par exemple, ont réduit à un niveau minimum la présence de salmonelles dans les produits animaux, entendront naturellement imposer des obligations de garanties en matière d’importations en provenance aussi bien d’autres pays membres que de pays tiers, obligations que l’on pourra difficilement ignorer. Si ce conflit n’est pas résolu, l’on risque de se trouver confronté à la nécessité de garanties concernant les échanges et, par voie de conséquence, à la régionalisation du Marché intérieur. 2. 11. En vertu de l’article 14 de la directive sur les zoonoses, les pays tiers sont tenus de présenter un plan indiquant quelles sont les garanties prévues en matière de zoonoses et d’agents zoonotiques. C’est là une condition d’inscription et de maintien sur la liste communautaire des pays tiers à partir desquels sont autorisées les importations à destination de l’Union européenne. Cependant, aucun pays tiers n’a encore présenté de plan au vu duquel l’on doive arrêter formellement les importations en provenance des pays concernés. Pour les pays de l’Union européenne qui ont amélioré ou qui sont en train d’améliorer la situation, ces importations créent un risque de propagation d’agents zoonotiques, d’insécurité chez les consommateurs et de distorsion déraisonnable de la concur- rence. De plus, les pays tiers pourront exiger des garanties de la part de l’Union européenne pour les importations en provenance de l’Union européenne. convient de limiter le plus possible l’utilisation d’antibiotiques en vue de prévenir l’apparition de souches résistantes (1). C’est pourquoi en activant la lutte contre les zoonoses dans la production animale, l’on contribuera dans le même temps à faire échec au risque d’apparition de bactéries résistantes à différents antibiotiques connus, ce qui revêt de l’importance aussi bien par rapport à la production animale que par rapport au traitement de maladies des humains. 3. Observations particulières Le CES estime qu’il convient de procéder dans les 3. 1. meilleurs délais à une évaluation scientifique des mesures adoptées par les E´ tats membres pour la prévention et le traitement des zoonoses dans le contexte de la décision no 2119 du Parlement européen et du Conseil en date du 24 septembre 1998 instaurant un réseau de surveillance épidémiologique et de contrôle des maladies transmissibles dans la Communauté(2). Dans son avis du mois de février 1996, le CES a invité 3. 2. la Commission et les autres parties concernées à organiser une conférence publique sur le problème des zoonoses. Le CES entend renouveler ici l’appel à l’organisation d’une telle conférence en vue de susciter parmi l’opinion publique de l’Union européenne une compréhension accrue des mesures à prendre en la matière. Cela pourrait par exemple se faire en liaison avec les ateliers qui sont organisés régulièrement auprès de l’Institut fédéral de protection de la santé des consommateurs et de médecine vétérinaire (BGVV), qui se trouve à Berlin. 3. 3. Par sa composition qui consiste en différents groupes d’intérêt, le CES est engagé de manière importante vis-à-vis de la lutte et de la protection contre les zoonoses. C’est pourquoi le CES demande à être associé aux réflexions ultérieures en temps utile pour pouvoir proposer des améliorations appropriées en matière de lutte contre les zoonoses de sorte que l’on puisse atteindre un haut niveau de protection sanitaire sans distorsion du commerce intérieur ni de la concurrence entre les producteurs. 3. 4. Le CES invite en outre la Commission à faire en sorte qu’une priorité soit donnée aux aspects relatifs à la sécurité de l’alimentation animale dans le cadre des prochaines négocia- tions de l’OMC. Une stratégie de contrôle clairement définie, à appliquer dans l’Union européenne en matière de zoonoses constitue par hypothèse, à cet égard, une condition nécessaire pour ce qui est de la position de négociation de l’Union européenne au plan international. 2. 12. jusqu’à La proposition visant à repousser le délai 2002 au plus tôt met en outre à rude épreuve, dans une mesure non négligeable la crédibilité de l’Union européenne vis-à-vis des pays tiers. Les pays candidats, qui sont tenus de reprendre l’«acquis communautaire», ne peuvent pas non plus manquer d’avoir peu de respect pour les règles de l’Union européenne dans ce domaine d’importance vitale, ce qui crée inévitablement un précédent et obère du même coup l’évolution ultérieure. Les zoonoses survenant dans les cheptels entraînent 2. 13. une consommation accrue d’antibiotiques. Différentes ins- tances internationales sont parvenues à la conclusion qu’il 4. Conclusion 4. 1. Compte tenu de l’importance sanitaire et économique des zoonoses, le CES regrette que la Commission et les E´ tats membres n’aient pas cherché plus tôt à réaliser les objectifs de la directive de 1992, et le CES doute également de l’opportunité (1) Cf. l’avis du Comité économique et social du mois de septembre 1998 sur le thème: «La résistance aux antibiotiques: une menace pour la santé publique» (JO C 407 du 28. 12. 1998, p. 7), ainsi que les conclusions de la conférence de l’Union européenne sur la menace microbienne, tenue à Copenhague en septembre 1998. (2) JO L 268 du 3. 10. 1998. C 169/20 FR Journal officiel des Communautés européennes 16. 6. 1999 de différer encore davantage. Au vu des initiatives qui sont en cours dans les E´ tats membres pour prévenir une nouvelle propagation des zoonoses, il faut que la Commission passe en revue la situation aussi rapidement que possible et présente des propositions appropriées en vue de maîtriser cette situation faut craindre dans les meilleurs délais. Faute de cela, il l’apparition de très sérieux problèmes dans le fonctionnement du Marché unique. En outre, il convient de rendre publiques les statistiques existantes et d’organiser au plus tôt une conférence scientifique. De plus, une clarification rapide de la politique de l’Union européenne en cette matière est d’une importance décisive pour les relations avec le reste du monde. Bruxelles, le 28 avril 1999. La Présidente du Comité économique et social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Avis du Comité économique et social sur la «Proposition de la Commission concernant la fixation des prix agricoles (1999/2000)» (1) (1999/C 169/09) Le 23 mars 1999, le Conseil, conformément aux articles 43 et 198 du Traité instituant la Communauté européenne, a décidé de consulter le Comité économique et social sur la proposition susmentionnée. La section «Agriculture, développement rural, environnement», chargée de préparer les travaux du Comité en la matière, a adopté son avis le 8 avril 1999 (rapporteur: M. Strasser). Lors de sa 363e session plénière des 28 et 29 avril 1999, (séance du 28 avril), le Comité économique et social a adopté par 90 voix pour, 2 voix contre et 4 abstentions, l’avis suivant. 1. Contenu de la proposition de la Commission 1. 2. L’évolution de la production agricole 1. 1. L’économie agricole en 1998 L’année agricole 1998 a été marquée par une détério- 1. 1. 1. ration importante de la situation des marchés agricoles pour certains produits. La crise économique et financière dans certains pays tiers s’est surtout répercutée sur les marchés de la viande bovine et porcine. 1. 1. 2. Le marché des céréales, quant à lui, a été marqué par la chute des prix mondiaux à leur plus bas niveau depuis cinq ans, suite à deux grosses moissons successives, ainsi que par le ralentissement de la demande mondiale. Les stocks d’interven- tion, notamment d’orge et de seigle, ont atteint 16 millions de tonnes vers la fin de l’année 1998, entraînant aussi une baisse des prix dans ce secteur. Alors que les prix ont baissé pour la plupart des 1. 1. 3. produits, ce n’est que dans le secteur des fruits (à l’exception des agrumes), du vin, de la pomme de terre et de la viande bovine que l’on a enregistré une amélioration des prix par rapport à l’année précédente. (1) JO C 59 du 1. 3. 1999, pp. 1 à 27. 1. 2. 1. Avec une récolte d’environ 208 millions de tonnes (plus 2,1 % par rapport à 1997), l’année 1998 a marqué un nouveau record dans la production totale de céréales, en raison d’une progression des rendements de 4,2 %. La production d’oléagineux a également connu une augmentation de 6,5 % pour atteindre 15,5 millions de tonnes, dont 14,2 millions destinées à l’alimentation. 1. 2. 2. La production a fortement baissé pour la betterave à sucre (réduction des surfaces de 7,5 % et baisse des rendements de 5 %) et l’huile d’olive (- 500 000 tonnes). 1. 2. 3. La production de lait devrait avoir baissé légèrement (à 120 millions de tonnes) et la production de viande bovine s’être réduite de 4,2 % pour passer à 7,5 millions de tonnes. 1. 2. 4. Par contre, on estime que la production de viande porcine a connu une progression de 6,5 %, la production de viande de volaille de 2,1 % et la production de viande ovine et caprine de 2,9 %


title: Täitevkomitee otsus, 28. aprill 1999, C. SIS-i paigalduskulude kohta (SCH/Com-ex (99) 4)

eurovoc_concepts:
Iceland
administrative expenditure
financial legislation
financial regulation
information system

text: 412 ET Euroopa Liidu Teataja 19/2. kd 41999D0004 22. 9. 2000 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA L 239/454 TÄITEVKOMITEE OTSUS, 28. aprill 1999, C. SIS-i paigalduskulude kohta (SCH/Com-ex (99) 4) TÄITEVKOMITEE, võttes arvesse Schengeni lepingu rakendamise konventsiooni artiklit 132, võttes arvesse nimetatud konventsiooni artikleid 92 ja 119, võttes arvesse ja kiites heaks dokumendi SCH/OR. SIS (99) 3 rev, ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE: Käesolevaga kiidetakse heaks C. SIS-i paigalduseelarvele lisatavad uued kulud ja seega muutub nõutavaks igale Schengeni riigile määratud osamaks vastavalt Schengeni infosüsteemi (C. SIS) paigaldamise ja käitamise kulusid käsitleva finantsmääruse II jaotise punktis 2 ettenähtud kirjalikule menetlusele. Luxembourg, 28. aprill 1999 Esimees C. H. SCHAPPER 19/2. kd ET Euroopa Liidu Teataja 413 SCH/OR. SIS (99) 3 Rev Teema: Lubatud C. SIS-i paigalduskulude mitmeaastane tabel. 31. detsembri 1998 seisuga Vastavalt C. SIS-i paigaldus- ja käitluskulusid käsitlevatele finantsmäärustele (SCH/Com-ex (93) 16 rev. 2) esitab Prantsuse delegatsioon järgmisel leheküljel tabeli, milles võetakse kokku 1998. majandusaasta lõpul kinnitatud uued C. SIS-i paigalduskulud. Vastavalt juhtivkomitee 14. jaanuari 1999. aasta koosoleku taotlusele ei ole selles dokumendis teise kvartali kohta esitatud summa sama kui teises kvartaliaruandes (doc. SCH/OR. SIS (98) 118), mille keskrühm kiitis heaks 8. septembril 1998. Tegelikult osundas see dokument C. SIS-i ülevaatamislepingu jaoks märgistatud summat, nimelt 41 miljonit Prantsuse franki. Pärast lepingu allakirjutamist Atosega osutus tegelik summa eeldatust väiksemaks, st 38 577 191 Prantsuse franki. Juhtivkomiteel oli võimalik kanda vahe kolmanda ja neljanda kvartali C. SIS-i ülevaatuskuludesse samas eelarverubriigis, ületamata esialgest lubatud summat (41 miljonit Prantsuse franki). See oluline vahe nõudis 1998. aasta lubatud kulude tabeli muutmist, ootamata C. SIS-i 1998. aasta haldusaruande avaldamist, mis esitab tegelike kulude üksikasjad. Tabel tuleks esitada täitevkomiteele tunnustuse saamiseks. 414 ET Euroopa Liidu Teataja 19/2. kd C. SIS-i tehnilise abi üksuse lubatud paigalduskulude mitmeaastane tabel 31. detsembri 1998 seisuga Kulude jaotus Summa Prantsuse fran- kides Kokku C. SIS I Eelarve, mis kiideti heaks alates 18. detsembrist 1991 (esimene eelarve) kuni 31. detsembrini 1997 54 828 609 Allkokkuvõte 54828609 Uued lubatud kulud: 1998 aasta esimeses kvartalis lubatud kulud 1998 aasta teises kvartalis lubatud kulud 1998 aasta kolmandas kvartalis lubatud kulud. 1998 aasta neljandas kvartalis lubatud kulud 662 094 39 520 727 1 705 332 1 734 221 Allkokkuvõte GSIS I kokku SIS II 43622374 98450983 Kuni 31. detsembrini 1997 heakskiidetud eelarve 2 400 000 I. Allkokkuvõte 2400000 Uued lubatud kulud: 1998 aasta esimeses kvartalis lubatud kulud 1998 aasta teises kvartalis lubatud kulud 1998 aasta kolmandas kvartalis lubatud kulud 1998 aasta neljandas kvartalis lubatud kulud 600 000 0 13 000 0 II. Allkokkuvõte SIS II kokku Kogusumma 613000 3013000 101463983


title: Verordening (EG) nr. 874/1999 van de Commissie van 28 april 1999 tot vaststelling, voor de sector suiker, van de representatieve prijzen en de bedragen van de aanvullende invoerrechten voor melasse

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: 29. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 111/3 VERORDENING (EG) Nr. 874/1999 VAN DE COMMISSIE van 28 april 1999 tot vaststelling, voor de sector suiker, van de representatieve pr¶zen en de bedragen van de aanvullende invoerrechten voor melasse DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappel¶ke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 1148/98 (2), Gelet op Verordening (EG) nr. 1422/95 van de Commissie van 23 juni 1995 tot vaststelling, voor de sector suiker, van de uitvoeringsbepalingen voor de invoer van melasse en tot w¶ziging van Verordening (EEG) nr. 785/68 (3), en met name op artikel 1, lid 2, en artikel 3, lid 1, Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1422/95 is bepaald dat de cif-invoerpr¶s voor melasse, hierna „repre- sentatieve pr¶s” genoemd, wordt vastgesteld overeenkom- stig Verordening (EEG) nr. 785/68 van de Commissie (4); dat deze pr¶s geldt voor de standaardkwaliteit als gedefi- nieerd in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 785/68; Overwegende dat de representatieve pr¶s voor melasse wordt berekend voor een plaats van grensoverschr¶ding van de Gemeenschap, namel¶k Amsterdam; dat b¶ de berekening van deze pr¶s moet worden uitgegaan van de gunstigste aankoopmogel¶kheden op de wereldmarkt, die worden vastgesteld op grond van de noteringen of pr¶zen op deze markt, aangepast op basis van de eventuele kwali- teitsverschillen ten opzichte van de standaardkwaliteit; dat de standaardkwaliteit van melasse is vastgesteld b¶ Veror- dening (EEG) nr. 785/68; internationale handelsverkeer Overwegende dat voor de constatering van de gunstigste aankoopmogel¶kheden op de wereldmarkt rekening moet worden gehouden met alle gegevens betreffende de op de wereldmarkt gedane aanbiedingen, de op belangr¶ke markten in derde landen geconstateerde pr¶zen en de in stand gekomen het verkooptransacties, waarvan de Commissie door de lidstaten of op eigen initiatief kennis heeft genomen; dat krachtens artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 785/68 b¶ die constatering kan worden uitgegaan van een gemid- delde van verschillende pr¶zen wanneer dat gemiddelde beschouwd kan worden als representatief voor de wer- kel¶ke marktontwikkeling; tot evenmin rekening moet worden gehouden met die aanbiedingspr¶zen waarvan mag worden aangenomen dat ze niet representatief z¶n voor de werkel¶ke marktont- wikkeling; Overwegende dat, om gegevens te verkr¶gen die vergel¶k- baar z¶n met die voor melasse van de standaardkwaliteit, de pr¶zen, naargelang van de kwaliteit van de aangeboden melasse, moeten worden verhoogd of verlaagd op basis van de resultaten die b¶ toepassing van artikel 6 van Verordening (EEG) nr. 785/68 worden verkregen; Overwegende dat een representatieve pr¶s b¶ uitzonde- ring voor een beperkte t¶d ongew¶zigd gehandhaafd kan worden wanneer de Commissie geen kennis meer heeft kunnen nemen van de aanbiedingspr¶s waarvan is uitge- gaan voor de vorige vaststelling van de representatieve pr¶s, en wanneer de beschikbare aanbiedingspr¶zen die niet voldoende representatief l¶ken te z¶n voor de wer- kel¶ke markttendens, plotselinge en aanzienl¶ke w¶zi- teweeg zouden gingen van de representatieve pr¶s brengen; indien er een verschil Overwegende dat, is tussen de reactiepr¶s voor het betrokken product en de representa- tieve pr¶s, aanvullende invoerrechten moeten worden vastgesteld overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1422/95; dat als de invoerrechten worden geschorst overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1422/95, specifieke bedragen ter vervanging van die rechten moeten worden vastgesteld; Overwegende dat toepassing van deze bepalingen leidt tot de representatieve pr¶zen en de aanvullende invoer- rechten voor de betrokken producten zoals die worden vastgesteld in de b¶lage b¶ deze verordening; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatre- gelen in overeenstemming z¶n met het advies van het Comit(cid:130) van beheer voor suiker, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Overwegende dat geen rekening met die gegevens wordt van gezonde gehouden wanneer de goederen niet handelskwaliteit z¶n of wanneer de in de aanbieding vermelde pr¶s slechts betrekking heeft op een geringe en representatieve hoeveelheid; dat niet voor de markt De representatieve pr¶zen en de aanvullende invoer- rechten voor de in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1422/95 bedoelde producten worden vastgesteld zoals aangegeven in de b¶lage. (1) PB L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4. (2) PB L 159 van 3. 6. 1998, blz. 38. (3) PB L 141 van 24. 6. 1995, blz. 12. (4) PB L 145 van 27. 6. 1968, blz. 12. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 29 april 1999. L 111/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 4. 1999 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 28 april 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie b¶ de verordening tot vaststelling, voor de sector suiker, van de representatieve pr¶zen en de aanvullende invoerrechten voor melasse B(cid:246)LAGE GN-code Representatieve pr¶s per 100 kg netto van het betrokken product Aanvullend recht per 100 kg netto van het betrokken product (in EUR) Toe te passen recht b¶ invoer als gevolg van schorsing van de invoerrechten, als bedoeld in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1422/95, per 100 kg netto van het betrokken product (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 5,91 7,34 0,36 0,01 (cid:190) (cid:190) (1) Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in artikel 1 van de gew¶zigde Verordening (EEG) nr. 785/68. (2) Dit bedrag vervangt, overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1422/95, het voor deze producten vastgestelde bedrag van het recht van het gemeenschappel¶k douanetarief


title: Schengenin säännöstö - Toimeenpanevan komitean päätös, tehty 28 päivänä huhtikuuta 1999, rangaistavien tekojen ehkäisyssä ja tutkimisessa noudatettavista poliisiyhteistyön periaatteista (CH/Com-ex (99) 18)


title: Acervo de Schengen - Decisão do Comité Executivo de 28 de Abril de 1999, relativa ao acervo Telecom [SCH/Com-ex (99) 6]

eurovoc_concepts:
civil servant
cross-border cooperation
police cooperation


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de decisão do Conselho que cria um programa de acção comunitária no domínio da protecção civil»

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
civil defence
environmental risk prevention
natural disaster
natural hazard

text: C 169/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16. 6. 1999 3. 6. O Comité apoia a proposta da Comissa˜o, devendo fazer-se uma avaliaça˜o intercalar decorridos dois anos, estu- dando-se, enta˜o, eventualmente a oportunidade de uma direc- tiva-quadro. Bruxelas, 28 de Abril de 1999. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de decisa˜ o do Conselho que cria um programa de acça˜ o comunita´ ria no domı´nio da protecça˜o civil» (1) (1999/C 169/06) Em 9 de Fevereiro 1999, o Conselho decidiu, nos termos do artigo 235. o do Tratado CE, consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. A Secça˜o de Agricultura, Desenvolvimento Rural e Ambiente, incumbida da preparaça˜o dos trabalhos, emitiu parecer em 9 de Abril de 1999, sendo relatora S. zu Eulenburg e co-relatores G. Liverani e C. Wilkinson. Na 363. a reunia˜o plena´ria (sessa˜o de 28 de Abril de 1999), o Comité Econo´ mico e Social adoptou, por 87 votos a favor e 3 abstenço˜ es, o presente parecer. 1. Proposta da Comissa˜ o 1. 1. As medidas no domı´nio da protecça˜o civil esta˜o previstas no Tratado CE (artigo 3. o, alı´nea t)). Estas medidas sa˜o necessa´rias considerando que a Unia˜o Europeia esta´ sujeita a grandes cata´strofes naturais, como sejam inundaço˜ es, terramotos, deslizamento de terrenos e incêndios florestais. A partir de 1985 e com base no princı´pio da «subsidiariedade», a Unia˜o Europeia criou mecanismos eficazes para reforçar a cooperaça˜o entre os intervenientes na protecça˜o civil da UE. 1. 2. Em 1998, apo´ s a adopça˜o pelo Conselho de um programa de acça˜o bienal no domı´nio da protecça˜o civil (1998/1999), a Comissa˜o, em estreita cooperaça˜o com as autoridades de protecça˜o civil dos Estados-Membros, lançou va´rios projectos importantes. Todos eles têm como objectivo a definiça˜o de regras e de orientaço˜ es comuns, bem como a constituiça˜o de uma rede de peritos nos respectivos domı´nios. 1. 3. O novo programa de acça˜o proposto no domı´nio da protecça˜o civil abrangera´ o perı´odo 2000-2004 e ira´ contribuir para consolidar e reforçar os resultados obtidos graças aos importantes projectos referidos supra. Também permitira´ o lançamento de novos projectos importantes nos domı´nios da prevença˜o, da preparaça˜o, da intervença˜o de emergência e da reabilitaça˜o, e contribuira´ para manter as «boas pra´ticas» actuais (definiça˜o de regras e de orientaço˜ es comuns, formaça˜o, (1) JO C 28 de 3. 2. 1999, p. 29. projectos-piloto, acço˜ es de assistência, etc. ). A Comissa˜o propo˜ e atribuir um orçamento anual de 2 milho˜ es de euros a este programa. 2. Observaço˜ es na generalidade 2. 1. Introduça˜o 2. 1. 1. Sejam quais forem as causas de um desastre, é um facto que os seus efeitos, em particular a ameaça que representam para o ambiente e para as populaço˜ es, adquirem proporço˜ es cada vez maiores, tornando-se cada vez mais difı´ceis de avaliar e de controlar. 2. 1. 2. So´ é possı´vel reagir de forma racional e eficiente a um desastre se as intervenço˜ es forem planeadas com a devida antecedência, baseando-se numa avaliaça˜o global dos riscos, e desde que medidas concretas sejam devidamente coordenadas e experimentadas pelas organizaço˜ es, instituiço˜ es e autoridades estatais competentes. Os desastres na˜o se detêm, como é o´ bvio, perante 2. 1. 3. fronteiras nacionais. Por forma a se poder oferecer uma protecça˜o civil eficaz aos cidada˜os comunita´rios, sujeitos a riscos extremamente variados, bem como a impedir, ou, pelo menos, a minimizar, as ameaças ao ambiente, as medidas de assistência na˜o devera˜o fracassar por falta de coordenaça˜o entre os Estados-Membros, ou por falta de harmonizaça˜o dos métodos de intervença˜o. 16. 6. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 169/15 2. 2. Objectivos do programa de acça˜o Os objectivos do programa listados no ponto 7 da 2. 2. 1. proposta da Comissa˜o, retomados nos critérios de selecça˜o de acço˜ es mencionados no artigo 3. o, n. o 2, devera˜o ser inteira- mente apoiados. Numa época caracterizada pela crescente escassez 2. 2. 2. dos recursos naturais, é imprescindı´vel explorar as sinergias existentes, bem como envolver outros organismos e insti- tuiço˜ es por forma a se alcançar uma maior efica´cia da assistência prestada. Todos os esforços da UE neste sentido merecem ser apoiados. 2. 3. Medidas previstas pelo programa de acça˜o comunita´ria 2. 3. 1. O Comité esta´ convicto do importante papel que a investigaça˜o cientı´fica e o desenvolvimento tecnolo´ gico pode- ra˜o desempenhar nesta a´rea. 2. 3. 2. Dado que uma intervença˜o racional e eficiente depende de uma ana´lise dos riscos suficientemente vasta e devidamente fundamentada, os Estados-Membros devera˜o ser encorajados a apoiar projectos de investigaça˜o incidindo particularmente sobre os efeitos transfronteiriços dos desastres naturais e tecnolo´ gicos. 2. 3. 3. Para uma protecça˜o civil eficaz na UE, é necessa´rio proceder-se a uma profunda ana´lise dos riscos enquanto base para a adopça˜o de medidas de prevença˜o adequadas. 2. 3. 4. Essa ana´lise devera´ ser supervisionada por um grupo externo, composto por peritos em a´reas relevantes da ciência, por organismos estatais e por ONG. O programa de acça˜o devera´ incluir explicitamente uma mença˜o para o efeito. 2. 3. 5. Visto que a capacidade de autoprotecça˜o dos cida- da˜os dos Estados-Membros contribui substancialmente para a melhoria da situaça˜o apo´ s a ocorrência de um desastre, sa˜o de saudar as campanhas de informaça˜o, formaça˜o e sensibilizaça˜o do pu´ blico nesta matéria. Havera´, porém, que ter igualmente em conta um 2. 3. 6. maior envolvimento dos cidada˜os em estruturas organizativas permanentes, pois tal permitira´ dispor-se de um potencial de intervença˜o, que, caso contra´rio, permanecera´ desaproveitado. 2. 4. Base jurı´dica 2. 4. 1. A base jurı´dica da protecça˜o civil devera´ igualmente ser revista, em especial à luz do alargamento da Comunidade, pois, de futuro, o artigo 235. o do Tratado UE podera´ ser insuficiente. Bruxelas, 28 de Abril de 1999. 2. 4. 2. A criaça˜o de uma base jurı´dica sustenta´vel para as acço˜ es comunita´rias no domı´nio da protecça˜o civil na˜o podera´, no entanto, conduzir a um desvio do princı´pio da subsidiariedade, se bem que faça basicamente sentido definir directrizes sobre técnicas e intervenço˜ es, pelo menos em caso de desastres ou de medidas de protecça˜o transnacionais. Devera´ igualmente insistir-se no facto de que as 2. 4. 3. estratégias e medidas de protecça˜o adoptadas à escala nacional devera˜o continuar a ser apoiadas e promovidas pela coope- raça˜o comunita´ria. Com vista ao futuro, havera´ que examinar as actuais 2. 4. 4. bases jurı´dicas do programa de acça˜o comunita´ria e considerar eventualmente a necessidade de criaça˜o de disposiço˜ es adicio- nais. 2. 5. Perspectivas futuras 2. 5. 1. O Comité considera conveniente efectuar uma re- flexa˜o sobre as perspectivas futuras das acço˜ es no domı´nio da protecça˜o civil apo´ s uma fase inicial de avaliaça˜o das mesmas. 2. 5. 2. O Comité prevê a necessidade de adopça˜o de medidas que garantam que as liço˜ es aprendidas e a experiência adquirida ao longo do programa de acça˜o continuem a ser aplicadas apo´ s a conclusa˜o do mesmo. 3. Sı´ntese do parecer 3. 1. Como as experiências dos u´ ltimos anos o demonstram claramente, também na Europa os desastres e os seus efeitos na sociedade sa˜o cada vez mais complexos. 3. 2. As avaliaço˜ es abrangentes dos riscos envolvidos sa˜o raras, pelo que na˜o podem fornecer uma base so´ lida para um planeamento da protecça˜o civil devidamente fundamentado. Por esse motivo, faz sentido na˜o centrar a investigaça˜o 3. 3. de desastres unicamente na prevença˜o dos perigos, mas sobretudo numa ana´lise interdisciplinar dos riscos. 3. 4. Além disso, importa explorar sinergias sob todos os aspectos, isto é, mobilizar outras a´reas de acça˜o e medidas comunita´rias para o propo´ sito da protecça˜o civil. 3. 5. Em caso de desastre, a assistência começa por ser prestada pela populaça˜o local. Daı´ ser necessa´rio reforçar a capacidade de auto-ajuda dos cidada˜os da UE e lançar grandes campanhas de sensibilizaça˜o do pu´ blico sobre a protecça˜o civil como algo que respeita a todos. A cooperaça˜o entre Estados-Membros no âmbito da 3. 6. protecça˜o civil devera´ continuar a ser promovida para além do perı´odo coberto pelo programa de acça˜o. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Opinion of the Economic and Social Committee on the 'Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Directive 92/117/EEC concerning measures for protection against specified zoonoses and specific zoonotic agents in animals and products of animal origin in order to prevent outbreaks of food-borne infections and intoxications'

text: 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/17 their participation, at a limited level, in the training activities which are planned. This funding could come from the budget proposed in COM(1998) 769 final or from other EU sources. Further, 4. 4. it would be valuable to keep international organizations, such as IMO, informed of progress in the hope that they may use the EU framework as a model internationally. Brussels, 28 April 1999. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Proposal for a European Parliament and Council Directive amending Directive 92/117/EEC concerning measures for protection against specified zoonoses and specific zoonotic agents in animals and products of animal origin in order to prevent outbreaks of food-borne infections and intoxications’ (1999/C 169/08) On 22 April 1999 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Articles 43 and 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above mentioned proposal. The Section for Agriculture, Rural Development and the Environment, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 8 April 1999. The rapporteur was Mr Leif Nielsen. At its 363rd plenary session (meeting of 28 April 1999), the Economic and Social Committee adopted the following opinion with 93 votes in favour and three abstentions. 1. Introduction accession in 1995. Even though the deadlines were postponed in 1997 by Directive 97/22/EC, a number of Member States have still not submitted their national plans for achieving the objectives of the directive or for implementing its provisions. 1. 1. Council Directive 92/117/EEC obliges the Member States to take certain measures for protection against zoonoses and zoonotic agents in animals and products of animal origin to prevent outbreaks of food-borne infections and intoxications. The directive provides for a reporting system on the incidence of zoonoses, as well as the monitoring, control and eradication of certain types of salmonella found in poultry breeding flocks. It also introduces control programmes for other zoonotic agents than salmonella. These require the Commission to follow developments and, inter alia, to draw up guidelines for measures to control zoonoses. 1. 3. The Commission is now considering a fundamental change to the policy pursued to date and reflecting on the objectives of future strategy. This involves, inter alia, flexibility on how the objectives are achieved, measures to counter the spread of zoonotic agents through trade, prevention of trade disputes with third countries and development of the ‘stable to table’ principle, including the introduction of codes of good farming practice. Although the directive was adopted unanimously by 1. 2. the Council of Ministers, it soon became clear that not all Member States were able to implement the rules it laid down. It was particularly difficult to carry out the requirement to slaughter or destroy poultry flocks infected with salmonella (S. Enteritidis and S. Typhimurium). To date, the directive has only been fully implemented in four Member States. Sweden and Finland obtained indefinite trade guarantees upon 1. 4. The Commission was originally supposed to submit a report containing a proposal for a revision of the directive in the light of the experience gained by 1 January 1996. This deadline was extended in 1997, but has now been exceeded by 1` years. The Commission is now complaining that, C 169/18 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 It because of the complex nature of the matter, it is still unable to present new proposals, claiming that further reflection is necessary. therefore proposes a further postponement, allowing it to submit a report including proposals by 31 March 2000. These proposals would then be adopted by the Council no later than 31 December 2000. The Member States are to implement the directive no later than 31 May 2001. The deadline for implementation by third countries importing to the EU is one year after the entry into force of these provisions. The Commission has provided funding for the eradi- 1. 5. cation and control of zoonotic diseases in animals and for other programmes aimed at preventing zoonoses. This funding amounts to 36 million EUR in 1999. EC reference laboratories for salmonella and zoonosis epidemiology have also been set up to provide guidance for national laboratories on methods of analysis and comparative studies, as well as training courses and workshops. 2. General comments 2. 1. In February 1996, the last time the deadlines were extended, the ESC recognised that Directive 92/117/EEC has certain shortcomings and that the failure to implement it fully in some Member States leads to a distortion of competition between producers in the various Member States (1). The ESC also drew attention to the increasing concern about salmonella among consumers, pointing out that major action was needed to fulfil the Treaty obligation to contribute to a high level of health protection. The ESC emphasized the need to promote and speed up the implementation of control measures on salmonella in all EU Member States. In view of the lack of progress made, these comments are as relevant now as they were three years ago. In addition to the provisions of Article 129a of the 2. 2. Treaty, it has been pointed out countless times in recent years, especially in the wake of the BSE crisis, that the EU is expected to ensure a high level of consumer protection and food safety. Zoonoses are one of the chief problem areas in this respect. There are no reliable and comparative figures on the number of cases of illness or death in the EU as a result of zoonoses. Only a small proportion of the cases of illness are reported. Zoonoses are responsible for major healthcare expenditure and loss of working hours, as well as the personal suffering of those concerned and premature death. A rough, unofficial estimate of the number of cases of salmonella-related illness reported in the EU is 200 000 per year. The actual number of cases is thought to be between 10 and 50 times greater and the direct cost is estimated to amount to between 2 and 10 billion EUR per year. 2. 3. Eggs and poultry meat are the major cause of salmon- ella-related illness in most Member States. In 1998 serious salmonella enteridis was therefore a problem in the majority of EU countries. This can probably be attributed to the production of table eggs and could have been prevented if the original guidelines had been followed. 2. 4. Despite the fact that a number of private programmes have been implemented, the ESC finds it unacceptable that a number of Member States have been unable to go further towards implementing the 1992 directive and that the Com- mission did not taken legal action far sooner to enforce implementation and did not submit proposals for changes. This is an illustration of the unacceptable practice current in the EU whereby deadlines are set which neither the institutions not the Member States take seriously. In future, the maximum effort should be made to set realistic deadlines which are then respected. 2. 5. The ESC calls upon the Commission to make up for lost time by drawing up the relevant proposals as soon as possible, and feels that the deadlines should be considerably shorter than proposed. Postponing the deadlines further brings with it the risk that Member States will do nothing until the year 2001, allowing the situation to get worse as a result. 2. 6. Many zoonoses, such as salmonella, should be elimin- ated in individual poultry flocks and pig or cattle herds with measures relating to the acquisition of animals, the purchase of feedingstuffs, disinfecting of sheds etc. as well as improved management. Next, measures must be taken during slaughter to prevent, for instance, salmonella in contaminated animals spreading from the throat and intestine to the meat. Finally, action is needed at the subsequent stages of the marketing chain; food preparation hygiene is also very important. 2. 7. As things stand at present, specific action could be taken at the slaughter stage which would bring an appreciable improvement in hygiene. The ESC therefore proposes that the Commission initiate such action as soon as possible so that those Member States which have not yet implemented the zoonosis Directive are obliged to submit, without delay, a plan outlining how they first of all intend to implement targeted action at the slaughter stage. The more complex measures required in primary production can then be considered more closely and implemented at a later date. However, the ESC fears that developing a new strategy in this respect, including codes of good farming practice, will be extremely time- consuming. (1) OJ C 97, 1. 4. 96, p. 29. The ESC feels it is crucial that the Commission should 2. 8. lose no time in publishing available statistics in this field so that the general public is able to follow developments and see 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/19 the current state of affairs in the Member States. This overview will also stimulate market forces, as well as business and consumer interests, which have an effect on the production and distribution elements in the whole ‘stable to table’ chain. that the use of antibiotics must be restricted as far as possible in order to prevent the development of resistance (1). Stepping up the fight against zoonoses in domestic animal production will therefore also help to counteract the risk of bacteria developing which are resistant to different known antibiotics, with implications both for animal production and the treat- ment of human illnesses. 2. 9. The objective in the EU is to ensure veterinary harmon- isation at a high level. EU action in the field of zoonoses is not in reasonable proportion to efforts being made to combat other infectious diseases in livestock, particularly to take account of the operation of the internal market. 3. Specific comments 2. 10. Rapid action is necessary to solve the question of how to maintain free trade within the internal market while safeguarding those areas of the EU with the best zoonosis profile so that this is not undermined by importing goods infected with zoonotic agents. Countries which, for example, have reduced salmonella to a minimum in domestic animal production, obviously want to demand guarantees with regard to imports both from other Member States and from third countries. Such demands may be difficult to ignore. If this conflict is not resolved, trade guarantees and a consequent regionalization of the internal market could become necessary. 2. 11. According to Article 14 of the zoonoses Directive, third countries are to submit a plan giving details of guarantees as regards the incidence of zoonoses and zoonotic agents. This is a condition for being included or remaining on the Community’s list of third countries from which imports to the EU are permitted. However, no third country has yet submitted a plan, which means that imports from the third countries in question should be formally stopped. For EU countries which have or are in the process of improving the situation, these imports pose a risk of spreading zoonotic agents, as well as causing uncertainty among consumers and an unfair distortion of competition. In addition, third countries will be able to require guarantees from the EU for EU exports. 3. 1. The ESC feels that a scientific evaluation should be carried out as soon as possible of Member States’ measures to prevent or treat zoonoses in connection with Decision No. 2119/98/EC of the European Parliament and of the Council setting up a network for the epidemiological surveillance and control of communicable diseases in the Community (2). 3. 2. In its opinion of February 1996, the ESC called on the Commission and other interested parties to hold a conference on the zoonosis issue. The Committee now repeats that call for a conference, with a view to increasing public awareness of relevant initiatives in the EU. The conference could be organ- ised in conjunction with the ongoing workshops held at the Federal Institute for Health Protection of Consumers and Veterinary Medicine in Berlin (BGVV). 3. 3. Made up as it is of different interest groups, the ESC has a major commitment to combating and preventing zoonoses. It would therefore ask to be brought into future discussions in good time with a view to proposing improve- ments in the fight against zoonoses and to achieving a high level of health protection without distorting internal trade or competition between producers. 3. 4. The ESC also calls on the Commission to ensure that food safety is one of the priorities at the coming WTO negotiations. A clear strategy to control zoonoses within the EU is a necessary requirement to back up the EU’s international negotiating position. 2. 12. The proposed extension of the deadline until 2002 at the earliest is also quite damaging to the EU’s credibility with respect to third countries. Nor can the applicant countries, which are expected to adopt the acquis communautaire, fail to lose respect for EU rules in this vital area, which inevitably creates a precedent, thereby damaging subsequent develop- ment. 4. Conclusion 4. 1. In view of the significance of zoonoses, both in terms of health and economic implications, the ESC regrets that the Commission and the Member States did not make efforts 2. 13. Zoonoses in domestic animals lead to increased use of antibiotics. Various international forums have concluded (1) cf. the ESC opinion of September 1998 on ‘Resistance to antibiotics as a threat to public health’ (OJ C 407, 28. 12. 98, p. 7) and the conclusions of the EU conference on ‘The Microbial Threat’ held in Copenhagen in September 1998. (2) OJ L 268, 3. 10. 98. C 169/20 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 sooner to achieve the objective set in the 1992 directive. Similarly, it is concerned about a further postponement. With initiatives underway in the Member States to prevent the further spread of zoonoses, the Commission must lose no time in surveying the current state of play and submitting appropriate proposals with a view to bringing the situation under control as soon as possible. Otherwise there is a risk of major problems in the functioning of the internal market. Available statistics should also be published and a scientific conference organised as soon as possible. Early clarification of the EU’s policy in this area is also crucially important for its relations with the wider world. Brussels, 28 April 1999. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Opinion of the Economic and Social Committee on the ‘Commission proposal on the prices for agricultural products (1999/2000)’ (1) (1999/C 169/09) On 23 March 1999 the Council decided to consult the Economic and Social Committee, under Articles 43 and 198 of the Treaty establishing the European Community, on the above-mentioned proposal. The Section for Agriculture, Rural Development and the Environment, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 8 April 1999. The rapporteur was Mr Strasser. At its 363rd plenary session (meeting of 28 April) the Economic and Social Committee adopted the following opinion by 90 votes to two, with four abstentions. 1. Gist of the Commission proposal 1. 2. Trends in agricultural production 1. 1. The agricultural economy in 1998 1. 1. 1. 1998 was marked by a sharp deterioration in some agricultural markets. In addition, the economic and financial crisis in various non-member countries affected first and foremost the pigmeat and beef sectors. 1. 1. 2. Following two record crops in succession, world cereal market prices fell to their lowest level for five years and growth in demand on world markets slowed down. Cereal intervention stocks, particularly of barley and rye, climbed to 16 million tonnes towards the end of 1998 and likewise dragged down market prices in the sector. 1. 1. 3. Whilst the prices of most products fell in 1998, the only sectors where producer prices were up on the previous year were fruit (with the exception of citrus fruit), wine, potatoes and beef/veal. 1. 2. 1. With a harvest of around 208 million tonnes (2. 1 % up on 1997), 1998 set a new record for cereal production as a result of higher yields (up 4. 2 %). Oilseed production also went up, rising by 6. 5 % to reach 15. 5 million tonnes, of which 14. 2 million tonnes were used as food. 1. 2. 2. 1998, however, saw steep falls in the production of sugarbeet (7. 5 % reduction in areas sown and 5 % reduction in yields) and olive oil (down 500 000 tonnes). 1. 2. 3. It is estimated that milk production will turn out to have dropped slightly (to 120 million tonnes) in 1998, whilst beef/veal production is likely to have fallen by 4. 2% to 7. 5 million tonnes. (1) OJ C 59, 1. 3. 1999, p. 1-27. Pigmeat production on the other hand is estimated 1. 2. 4. to have risen by 6. 5 %, poultrymeat by 2. 1 %, and sheepmeat/- goatmeat by 2. 9 %


title: Parecer do Comité Económico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho que altera o Regulamento (CEE) n.o 3922/91 do Conselho, de 16 de Dezembro de 1991, relativo à harmonização de normas técnicas e dos procedimentos administrativos no sector da aviação civil»

eurovoc_concepts:
EC Regulation
administrative procedure
civil aviation
harmonisation of standards
proposal (EU)
technical standard

text: C 169/6 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16. 6. 1999 5. 4. O Comité entende que a UE precisa de desempenhar um papel mais importante e melhor coordenado em matéria de polı´tica do espectro através do desenvolvimento de um quadro transparente que valorize os aspectos econo´ micos, sociais e polı´ticos. A vertente tecnolo´ gica também precisa de ser integrada neste quadro, para ter em conta os progressos tecnolo´ gicos mais recentes e, nalguns casos, prever os progres- sos tecnolo´ gicos futuros. Bruxelas, 28 de Abril de 1999. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Parecer do Comité Econo´ mico e Social sobre a «Proposta de regulamento (CE) do Conselho que altera o Regulamento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho, de 16 de Dezembro de 1991, relativo à harmonizaça˜ o de normas técnicas e dos procedimentos administrativos no sector da aviaça˜o civil» (1) (1999/C 169/03) Em 10 de Março de 1999, o Conselho, em conformidade com o disposto no artigo 84. o do Tratado que institui a Comunidade Europeia, decidiu consultar o Comité Econo´ mico e Social sobre a proposta supramencionada. A Secça˜o de Transportes, Energia, Infra-estruturas e Sociedade da Informaça˜o, encarregada de preparar os correspondentes trabalhos do Comité, emitiu parecer em 13 de Abril de 1999 (relator: J. Decaillon). Na 363. a reunia˜o plena´ria de 28 e 29 de Abril de 1999 (sessa˜o de 28 de Abril), o Comité adoptou, por 76 votos a favor, 1 contra e 1 abstença˜o, o seguinte parecer. 1. Introduça˜o técnicos. A Comissa˜o introduziu, contudo, uma adaptaça˜o que se tornou necessa´ria devido ao progresso cientı´fico e técnico (4) em 1996 e prevê outra adaptaça˜o para 1999. O Regulamento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho (2) 1. 1. prevê a incorporaça˜o na legislaça˜o comunita´ria, de normas técnicas e procedimentos administrativos (JAR) harmonizados, definidos pelas «Joint Aviation Authorities» (JAA). Uma pro- posta de alteraça˜o de 1996 (3), que visa a introduça˜o neste regulamento de novos co´ digos JAR para avio˜ es ligeiros e nos helico´ pteros, foi bloqueada por alguns Estados-Membros que instituir um processo de certificaça˜o pretendem, primeiro, comum, mediante o regulamento administrativo das JAA (JAR 21), especificando como devera˜o ser aplicados os co´ digos (1) JO C 44 de 18. 2. 1999, p. 10. (2) Regulamento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho relativo à harmoni- zaça˜o de normas técnicas e dos procedimentos administrativos no sector da aviaça˜o civil — JO L 373 de 31. 12. 1991, p. 4; parecer do CES — JO C 159 de 17. 6. 1991. (3) Proposta de regulamento (CE) do Conselho que altera o Regula- mento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho relativo à harmonizaça˜o de normas técnicas e dos procedimentos administrativos no sector da aviaça˜o civil — COM(96) 186 final — SYN 96/0119; parecer do CES — JO C 30 de 30. 1. 1997. 2. Sı´ntese do documento da Comissa˜o 2. 1. No referente ao co´ digo JAR 145 «Aprovaça˜o de organizaço˜ es de manutença˜o», na˜o se pôde realizar qualquer adaptaça˜o técnica por causa de uma incompatibilidade das u´ ltimas alteraço˜ es adoptadas pelas JAA, respeitantes ao reco- nhecimento pelos Estados-Membros de aprovaço˜ es feitas por organizaço˜ es de manutença˜o de paı´ses terceiros estrangeiras com as obrigaço˜ es comunita´rias na matéria. 2. 2. Com efeito, dadas as competências externas da Comu- nidade Europeia tais como foram confirmadas pela juris- prudência do Tribunal de Justiça Europeu, a Comunidade tera´ de negociar e gerir os acordos bilaterais adequados, o que na˜o sera´ possı´vel num futuro pro´ ximo. Por consequência, (4) Regulamento (CE) n. o 2176/96 da Comissa˜o de 13 de Novembro de 1996 que adapta ao progresso cientı´fico e técnico o Regula- mento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho — JO L 291 de 14. 11. 1996, p. 15. 16. 6. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 169/7 propo˜ e-se (novo artigo 7. o-A) que seja dada aos Estados- -Membros a possibilidade de reconhecerem as aprovaço˜ es concedidas a produtos, organizaço˜ es e pessoal estrangeiros. Essa pra´tica seria permitida sob a vigilância da Comunidade. 2. 3. Para garantir a necessa´ria vigilância, os acordos bilate- rais devera˜o ser notificados à Comissa˜o e aos Estados- -Membros, por forma a permitir uma ana´lise a priori. A Comissa˜o vela por que as certificaço˜ es concedidas na˜o afectem o nı´vel de segurança especificado no regulamento em apreço; por que na˜o confiram vantagens indevidas a um paı´s terceiro e por que na˜o sejam contra´rias à polı´tica da Comunidade em relaça˜o a esse paı´s. 2. 4. A Comissa˜o sera´ assistida por um comité, composto por representantes dos Estados-Membros. Para constituir este comité consultivo em vez do comité de regulamentaça˜o instituı´do pelo Regulamento (CEE) n. o 3922/91, os artigos 9. o, 11. o e 12. o devera˜o ser reformulados. 3. Observaço˜ es 3. 1. Confirmando os seus precedentes pareceres, o Comité Econo´ mico e Social subscreve os objectivos de um nı´vel elevado de segurança na aviaça˜o civil e na livre circulaça˜o dos produtos e serviços aéreos descritos acima. Embora considerando que o Regulamento (CEE) n. o 3922/91 permitiu progressos nestes domı´nios, o Comité gostaria, uma vez mais, de chamar a atença˜o para as dificuldades ja´ encontradas no funcionamento do regulamento precedente, em particular, na publicaça˜o e traduça˜o dos co´ digos que o regulamento contém ou contera´. Bruxelas, 28 de Abril de 1999. 3. 2. O Comité acolhe favoravelmente, com a ressalva das observaço˜ es abaixo, a proposta de regulamento do Conselho que, em caso de ausência de acordos bilaterais da Comunidade com paı´ses terceiros, aceita certificaço˜ es feitas no âmbito de acordos bilaterais celebrados entre Estados-Membros e paı´ses terceiros, submetendo-os a vigilância comunita´ria. Tal permiti- ria desbloquear a incorporaça˜o das adaptaço˜ es técnicas do co´ digo JAR 145. O regulamento assim alterado, abrira´, subsequentemente, o caminho a uma transposiça˜o de outros co´ digos JAR, em parte ja´ elaborados pelos representantes dos Estados-Membros na JAA. A concessa˜o de uma aprovaça˜o ou a aceitaça˜o de 3. 3. uma organizaça˜o com base em aprovaço˜ es concedidas pelas autoridades competentes de um paı´s terceiro, tal como previsto no novo artigo 7. o-A, na˜o devem ocasionar novas condiço˜ es econo´ micas nem perturbaço˜ es no domı´nio social, na˜o influen- ciando negativamente a situaça˜o do emprego na Comunidade. O Comité recomenda, pois, que se realizem estudos a fim de observar os eventuais efeitos no plano social. 3. 4. No que se refere ao estatuto do comité instituı´do, convém salientar que o Comité Econo´ mico e Social, em parecer precedente (1), tinha sugerido a criaça˜o de um comité «que seja de regulamentaça˜o» dado o cara´cter eminentemente especializado e técnico do Regulamento (CEE) n. o 3922/91. A introduça˜o do novo artigo 7. o-A faz a Comissa˜o insistir mais na instituiça˜o de um comité consultivo. De acordo com o parecer do CES, o regulamento adoptado em 16 de Dezembro de 1991 opta pelo processo de comité de regulamentaça˜o. A` luz dos novos dados, o Comité na˜o vê qualquer raza˜o para transformar o comité de regulamentaça˜o instituı´do em comité consultivo, menos forte. (1) Regulamento (CEE) n. o 3922/91 do Conselho relativo à harmoni- zaça˜o de normas técnicas e dos procedimentos administrativos no sector da aviaça˜o civil — JO L 373 de 31. 12. 1991, p. 4; parecer do CES — JO C 159 de 17. 6. 1991. A Presidente do Comité Econo´mico e Social Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 876/1999 af 28. april 1999 om ændring af eksportrestitutionerne for hvidt sukker og råsukker i uforarbejdet stand

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: L 111/6 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 29. 4. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 876/1999 af 28. april 1999 om ændring af eksportrestitutionerne for hvidt sukker og r(cid:134)sukker i uforarbejdet stand KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) tiden gældende eksportrestitutioner i overensstemmelse med bilaget til nærværende forordning (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 1785/81 juni 1981 om den fælles markedsordning for af 30. sukker (1), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1148/98 (2), særlig artikel 19, stk. 4, andet afsnit, og ud fra følgende betragtninger: Eksportrestitutionerne for hvidt sukker og r(cid:134)sukker er fastsat ved Kommissionens forordning (EF) nr. 825/ 1999 (3); anvendelsen af de bestemmelser, der er nævnt i forord- ning som (EF) nr. 825/1999 p(cid:134) de oplysninger, Kommissionen har kendskab til, fører til at ændre de for UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De i bilaget til forordning (EF) nr. 825/1999 fastsatte eksportrestitutioner for de produkter, som er nævnt i artikel 1, stk. 1, litra a), i forordning (EØF) nr. 1785/81, i uforarbejdet stand og ikke denaturerede, ændres til de beløb, der er angivet i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 29. april 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 28. april 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 177 af 1. 7. 1981, s. 4. (2) EFT L 159 af 3. 6. 1998, s. 38. (3) EFT L 105 af 22. 4. 1999, s. 4. 29. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 111/7 til Kommissionens forordning af 28. april 1999 om ændring af eksportrestitutionerne for hvidt sukker og r(cid:134)sukker i uforarbejdet stand BILAG Produktkode 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Restitutionsbeløb (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 47,78 46,90 47,78 46,90 (1) (1) (2) (1) (1) (2) (cid:190) EUR/1 % sakkarose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 91 00 9000 0,5194 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 51,94 51,94 51,94 (cid:190) EUR/1 % sakkarose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 99 90 9100 0,5194 (1) Dette beløb anvendes for r(cid:134)sukker med et udbytte p(cid:134) 92 %. S(cid:134)fremt det udførte r(cid:134)sukkers udbytte ikke udgør 92 %, beregnes størrelsen af den restitution, der skal anvendes, i overensstemmelse med bestemmelserne i artikel 17a, stk. 4, i forord- ning (EØF) nr. 1785/81. (2) Denne fastsættelse blev suspenderet ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 2689/85 (EFT L 255 af 26. 9. 1985, s. 12), ændret ved forordning (EØF) nr. 3251/85 (EFT L 309 af 21. 11. 1985, s. 14)


title: Κεκτημένο του Σένγκεν - Απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της 28ης Απριλίου 1999 σχετικά με το κεκτημένο Σένγκεν στον τομέα των τηλεπικοινωνιών [SCH/Com-ex (99) 6]