title: 2001/88/EG: Beschikking van de Commissie van 21 april 1999 betreffende de staatssteun welke door Griekenland is verleend aan twee ondernemingen die meststoffen produceren (Voor de EER relevante tekst) (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1120)

eurovoc_concepts:
Greece
State aid
control of State aid
fertiliser industry
infringement of EU law

text: 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/45 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 21 april 1999 betreffende de staatssteun welke door Griekenland is verleend aan twee ondernemingen die meststoffen produceren (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1120) (Slechts de tekst in de Griekse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2001/88/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, II Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 93, lid 2, eerste alinea, genoemde Na de belanghebbenden overeenkomstig het artikel (1) te hebben verzocht hun opmerkingen kenbaar te maken en gezien deze opmerkingen, A. DE BEGUNSTIGDEN PKT en de onderneming Lipasmata Drapetsonas Overwegende hetgeen volgt: I Naar aanleiding van een klacht werd de aandacht van de Commissie gevestigd op de steun die de Griekse autoriteiten hebben verleend aan twee producenten van meststoffen: Protypos Ktimaki — Touristiki NV, eveneens bekend onder de naam Moretco (hierna: „PKT”), en Nitrogen Fertilizers Industry, tevens bekend onder de naam „AEVAL” (hierna: „NFI”). Op 3 oktober 1996 besloot de Commissie de procedure van artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden ten aanzien van de betrokken steun. De Griekse autoriteiten zĳn hiervan op de hoogte gesteld bĳ brief van 16 oktober 1996. Hun antwoord werd door de Commissie op 7 januari 1997 ontvangen en op 15 januari ingeschreven. De tekst van de brief aan de Griekse autoriteiten is bekendge- maakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) en lokte de reactie uit van drie belanghebbenden: twee Europese bedrĳfsverenigingen uit de sector, en een kamer van koop- handel van een van de lidstaten. Het standpunt van deze belanghebbenden is bĳ brief van 23 september 1997 aan de Griekse autoriteiten toegezonden voor commentaar. In deze brief verzocht de Commissie eveneens om aanvullende inlich- tingen over bepaalde specifieke aspecten van de zaak. Het antwoord van de Griekse autoriteiten werd bĳ brief van 21 november 1997 ontvangen. (1) PB C 82 van 14. 3. 1997, blz. 5. (2) Zie voetnoot 1. Volgens de eerste informatie waarover de Commissie beschikte bĳ de inleiding van de procedure heette de onderneming PKT tot 1992 „Hellenic Chemical Products and Fertilizers NV” (hierna: HCPF). Deze onderneming werd geliquideerd omdat zĳ een schuld van 18 miljard GRD bĳ de Nationale Bank van Griekenland (hierna: „NBG”) niet had afgelost. De NBG verwierf vervolgens de vaste activa van de onderneming voor 9 miljard GRD; deze werden gebruikt voor de oprichting van PKT. Tege- lĳkertĳd schold de bank de resterende uitstaande schuld van 9 miljard GRD kwĳt. De betrokken activa werden op PKT overgedragen op bepaalde voorwaarden; de belangrĳkste voorwaarden waren dat de exploitatie van de fabriek voor de productie van meststoffen voorlopig zou worden voortgezet en dat de aankoopprĳs van de activa aan de NBG later zou worden terugbetaald. Volgens de beschikbare inlichtingen werd de exploitatie van de fabriek op duurzame basis voortgezet en stond de NBG een onbeperkt uitstel toe voor de eerste aflossingstermĳnen. Bovendien bevond PKT zich in een slechte financiële positie. Uit de rekeningen van 1994 en 1995, de eerste twee jaar van exploitatie, blĳkt dat de verliezen veel hoger waren dan het eigen vermogen van de onderneming, zodat de algemene vermogenssituatie van meet af aan negatief was. Ook het tweede boekjaar werd afgesloten met aanzienlĳke verliezen, feit dat de PKT op 30 november 1995 de ondanks het productie van meststoffen staakte; deze werd overgenomen door de nieuw opgerichte dochteronderneming, Lipasmata Drapetsonas (hierna „LD”). In 1995 boekte LD verliezen ten bedrage van 1,3 miljard GRD, zodat het eigen vermogen van de onderneming nog slechts circa 1,2 miljard GRD bedroeg. L 30/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 2. 2001 NFI Volgens de inlichtingen waarover de Commissie beschikt en die haar bĳ de inleiding van de procedure werden meegedeeld, is NFI eigendom van de Landbouwbank van Griekenland (hierna „LBG”), welke onder zeggenschap van de overheid staat. NFI is ten minste vanaf 1992 verliesgevend. In 1993 was het eigen vermogen van de onderneming vrĳwel nihil geworden. Vervol- gens werd de vermogenspositie zeer negatief als gevolg van nieuwe verliezen. Het was twĳfelachtig of de onderneming in staat was haar kortlopende verplichtingen na te komen, omdat zĳ al in 1994 met ernstige liquiditeitsproblemen kampte. B. DE STEUN De onderhavige procedure is ingeleid ten aanzien van de volgende maatregelen: — De kwĳtschelding van de bovengenoemde schuld van 9 miljard GRD door de NBG en het uitstel voor onbepaalde duur van de eerste aflossingstermĳn van de in totaal 9 miljard GRD die de NBG als aankoopsom had betaald. — Een lening van 500 miljoen GRD die op 7 september 1995 door de NBG aan PKT was toegekend en de daaraan verbonden overheidsgarantie welke op 18 oktober 1995 werd verstrekt. — Een lening van 1,2 miljard GRD die op 16 januari 1996 door de NBG aan LD werd verstrekt, en de dienovereen- komstige overheidssteun. Deze lening was ervoor bedoeld om de verliezen van 1994 (500 miljoen) en 1995 (700 miljoen) te dekken, hoewel de nieuwe onderneming in deze jaren nog niet was opgericht. — Een lening van 600 miljoen GRD die, opnieuw in 1996, door de NBG werd toegekend aan LD, alsmede de dienover- eenkomstige overheidssteun welke op 30 juli 1996 werd verleend. — Een kapitaalinjectie van 1 miljard GRD van de LBG ten behoeve van NFI en de steun die door de nationale elektrici- teitsmaatschappĳ werd verleend doordat deze de aflossing van de uitstaande schuld ten bedrage van 4,5 miljard GRD niet afdwong. — Een quotasysteem dat in 1995 was ingevoerd door SYNEL, een organisatie voor de afzet van meststoffen in Grieken- land onder zeggenschap van de overheidsbank LBG, waarmee werd beoogd PKT/LD en NFI een bepaald afzet- en omzetniveau te garanderen dat zĳ onder normale marktom- standigheden niet zouden kunnen bereiken. III De belanghebbenden onderschreven unaniem het standpunt van de Commissie waarbĳ zĳ de moeilĳkheden benadrukten waarmee de communautaire producenten op de Griekse markt voor meststoffen worden geconfronteerd als gevolg van de overheidssteun ondernemingen ontvangen. plaatselĳke bepaalde die IV a) De NBG heeft geen enkele schuld van HCPF kwĳtge- scholden. De activa van deze in liquidatie verkerende onderneming zĳn reeds vrĳwel volledig gerealiseerd. De NBG werd tot schuldeiser verklaard, zowel ten aanzien van de vorderingen die reeds vóór de aanvang van de liquidatie- procedure bestonden als ten aanzien van de leningen die gedurende de liquidatie zĳn verstrekt. b) De terugbetaling van de aankoopprĳs van de fabriek door PKT vindt plaats na de verhoging van het kapitaal met een bedrag dat gelĳk is aan het jaarlĳks af te lossen bedrag, waarbĳ de kapitaalverhoging door de aandeelhouder, de NBG, wordt gedekt. De drie eerste termĳnen (1995-1997) zĳn normaal afgelost en het resterende bedrag zal op de overeengekomen vervaldata worden gestort. De kwĳtings- overzichten van deze aflossingen zĳn bĳ de Commissie ingediend. c) De moeilĳkheden van PKT en vervolgens van LD zĳn te wĳten aan de vernietiging door de Raad van State van het besluit van de Ministerraad om de voormalige onderneming HCPF toestemming te verlenen haar installaties te moderni- seren. Na deze nietigverklaring gelastte de overheid de slui- ting van bepaalde productie-eenheden om redenen van milieubescherming (verontreinigende activiteit in een dicht- bevolkt gebied). Hierdoor daalde de productie met 50 %, waardoor het niveau van de verkoop niet voldoende was om het break-evenpoint te bereiken. De leningen van de NBG en de door de overheid verleende garanties waren ervoor bedoeld om de onderneming in staat te stellen de operationele moeilĳkheden te boven te komen die na het stilleggen van bepaalde productie- eenheden waren ontstaan. Bovendien is de fabriek slechts voorlopig in bedrĳf omdat de prefectuur van Pireus de sluiting van het bedrĳf heeft gelast op uiterlĳk 31 juli 2000. De overheidssteun was derhalve bedoeld voor de herstruc- turering van de onderneming in het kader van de inkrim- ping van de productie om milieuredenen. De Griekse autoriteiten menen dat de desbetreffende steun- maatregelen als verenigbaar met het Verdrag kunnen worden beschouwd uit hoofde van de afwĳkingen van artikel 92, lid 3, onder a) en/of c), en de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu (3), met name punt 3. 4 met betrekking tot exploita- tiesteun. d) De steun heeft geen invloed op het intracommunautaire handelsverkeer omdat het aandeel van Griekenland zeer klein is, tussen 0,4 % en 1,1 %. e) Wat NFI betreft heeft de grootste aandeelhouder van deze onderneming, de LBG, in februari 1995 een kapitaalverho- ging verricht om de onderneming in staat te stellen een investeringsproject ten uitvoer te leggen om de installaties te moderniseren zodat nieuwe producten kunnen worden vervaardigd. De onderneming trachtte haar financiële positie te verbeteren door de productie te verhogen. Het project in kwestie heeft niet het gewenste effect gehad en de onderneming heeft haar financiële moeilĳkheden niet kunnen overwinnen. Zĳ heeft in augustus 1997 haar activi- teiten moeten staken. De bĳstand van de bank vormt geen staatssteun omdat de bank streeft naar winstmaximalisatie door in haar dochterondernemingen te investeren. Het standpunt van de Griekse autoriteiten met betrekking tot de onderhavige procedure kan als volgt worden samengevat: (3) PB C 72 van 10. 3. 1994, blz. 3. 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/47 f) SYNEL is een particuliere onderneming. Zĳ heeft nooit (sinds 1992, toen de markt voor meststoffen werd gelibera- liseerd) productiequota's opgelegd aan de ondernemingen die aan haar leveren. De betalingsvoorwaarden worden contractueel vastgelegd en kunnen verschillen naar gelang van de aangekochte hoeveelheden meststoffen. SYNEL heeft afnemers op het gehele Griekse grondgebied en houdt bĳ haar keuze van leveranciers derhalve rekening met het comparatieve voordeel van hun geografische locatie. Zo is PKT/LD concurrerender ten aanzien van de transportkosten naar het centrum en het zuiden van Griekenland, omdat haar concurrenten in het noorden van het land zĳn geves- tigd. V A. AANWEZIGHEID VAN STAATSSTEUN IN DE ZIN VAN ARTIKEL 92, LID 1, VAN HET VERDRAG Zowel de bĳstand van de NBG, van de Griekse overheid, van de LBG en van de nationale elektriciteitsmaatschappĳ als, ten slotte, die van de SYNEL moeten in deze context worden onderzocht. a) De bĳstand van de NBG Volgens de klacht die aan deze zaak ten grondslag ligt wordt de NBG indirect gecontroleerd door de Griekse overheid. Een andere klacht, die zĳdelings betrekking heeft op deze zaak en die eveneens de activiteiten van de NBG betreft, voert aan dat deze bank kan worden vereenzelvigd met de Griekse overheid omdat de aandelen van de bank grotendeels in handen zĳn van de overheid en van publiekrechtelĳke rechtspersonen. Volgens de in het kader van deze andere klacht verzamelde informatie bezit de overheid weliswaar slechts circa 5 % van het kapitaal van de bank, maar beloopt de participatie van door de overheid gecontroleerde instellingen 43,67 %. De totale overheidsparticipatie beloopt dus 48,779 %. De overige 51,221 % is over een groot aantal aandeelhouders verspreid, waardoor deze aandeelhouders geen enkele feitelĳke zeggen- schap hebben over de activiteiten van de bank. Volgens dezelfde bron wordt de raad van bestuur gekozen door de aandeelhoudersvergadering. Desondanks zouden ten minste vier leden van deze raad op een totaalaantal leden van 15, de directeur van de bank en drie onderdirecteuren, die tevens de voorzitter en de vice-voorzitters van de desbetreffende raad zĳn, door de regering worden benoemd voordat zĳ aan de desbetreffende vergadering worden voorgesteld. Andere leden van deze raad vertegenwoordigen openbare belangen, zoals bĳvoorbeeld een bisschop als vertegenwoordiger van de kerk van Griekenland die, volgens de grondwet, niet gescheiden is van de staat. Naar aanleiding van andere zaken (met name staatssteunzaken NN 137/97 en NN 138/97 — Griekenland), heeft de Commissie de Griekse autoriteiten ondervraagd over het open- bare dan wel particuliere karakter van de NBG. Uit de ontvangen antwoorden, met name die van de bank zelf, blĳkt dat de NBG overeenkomstig artikel 91 van wet nr. 1892/1990 geen deel meer uitmaakt van de openbare sector omdat de overheid noch het gehele kapitaal noch het grootste deel daarvan in bezit heeft. De rechtstreekse deelneming van de overheid in het kapitaal van de bank bedraagt 5,097 %, terwĳl het totale overheidsaandeel 49,194 % bedraagt. Aan de deelne- mingen van de openbare sector is geen enkel bĳzonder recht verbonden. De raad van bestuur wordt vrĳ gekozen en door de aandeel- houdersvergadering gecontroleerd. Alle wettelĳke bepalingen op grond waarvan de overheid bepaalde leden van deze raad kon benoemen, zĳn bĳ wet nr. 2076/1992 afgeschaft. Bĳ dezelfde wet zĳn eveneens de bepalingen afgeschaft die de vertegenwoordiging van openbare instellingen door de minis- ters van Financiën, van Arbeid enz. of van hun gezamenlĳke vertegenwoordiger op de algemene aandeelhoudersvergade- ringen voorschreven. Volgens deze autoriteiten kan derhalve niet langer worden beweerd dat de verrichtingen van de institu- tionele organen van de bank verrichtingen van de overheid zĳn. De besluiten van de bank vormen derhalve geen staats- steun. De Commissie neemt nota van de samenstelling van het vermogen van de bank, waarvan het grootste gedeelte aan de particuliere sector toebehoort. Aangezien uit de verstrekte inlichtingen niet blĳkt dat de raad van bestuur van de NBG grotendeels uit vertegenwoordigers van de publieke sector bestaat, concludeert de Commissie dat de bank niet door de Griekse overheid wordt gecontroleerd. De besluiten van deze raad vallen derhalve niet onder het toepassingsgebied van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Deze conclusie is reeds door de diensten van de Commissie op 24 april 1997 aan de Griekse autoriteiten meegedeeld in het kader van een andere zaak. Noch de eventuele kwĳtschelding van de schuld van 9 miljard GRD ten behoeve van HCPF, noch het mogelĳke uitstel van de aflossing van schulden door PKT aan de NBG, welke door de autoriteiten worden ontkend, vormt derhalve staatssteun. De Commissie kan de procedure ten aanzien van deze vraagstukken derhalve beëindigen, evenals ten aanzien van de aan PKT en LD verstrekte leningen. Er moet echter nog wel worden onderzocht of de bank leningen aan de beide ondernemingen zou hebben toegekend indien er geen overheidsgarantie was verstrekt. b) De overheidsgaranties aan PKT en LD Deze garanties zĳn bĳ ministeriële besluiten van 16 oktober 1995, 16 januari 1996 en 23 juni 1996 toegekend, welke besluiten in de staatscourant van de Helleense Republiek (4) zĳn ad-hocmaatregelen betreft bekendgemaakt. Aangezien het begunstigen zĳ bepaalde ondernemingen of bepaalde produc- ties in de zin van artikel 92, lid 1 van het EG-Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben, in het kader van de procedure, betoogd dat er nooit een garantie is verstrekt voor de lening van 500 miljard GRD van 1995. Zĳ legden een brief voor van 7 oktober 1997, welke door het ministerie van Financiën aan het ministerie van Economische Zaken was gezonden, waaruit blĳkt dat de garantie met betrekking tot deze lening was inge- trokken bĳ gebrek aan eersterangse zekerheden. Er moet dus worden geconcludeerd dat PKT geen overheidsgarantie heeft ontvangen voor een lening van 500 miljard GRD. De Commissie kan derhalve de procedure ten aanzien van dit aspect van de zaak beëindigen. In hun opmerkingen over de inleiding van de procedure ontkennen de Griekse autoriteiten niet dat de garanties ten behoeve van PKT (waarvan de intrekking pas later werd aange- toond) en LD staatssteun inhielden. Zĳ waren van oordeel dat het exploitatiesteun betrof, welke was toegekend om aan de milieunormen te voldoen. (4) FEK nr. 876 van 20 oktober 1995, FEK nr. 34 van 19 januari 1996 en FEK nr. 658 van 30 juli 1996. L 30/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 2. 2001 De Griekse autoriteiten benadrukken tevens dat de desbetref- fende staatssteun geen invloed had op de intracommunautaire handel gezien het geringe aandeel van Griekenland in deze handel, zoals door de Commissie bĳ de inleiding van de proce- dure is beschreven. Hieruit zou men dus kunnen concluderen, hoewel de autoriteiten dit niet doen en daarmee hun in het bovenstaande uiteengezette redenering tegenspreken, dat deze maatregelen geen steun vormen in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Deze redenering kan evenwel niet worden aanvaard. Grieken- land heeft immers, zoals de Commissie bĳ de inleiding van de procedure opmerkte, een aandeel in het intracommunautaire handelsverkeer, ook al is dit gering. De Commissie toonde tevens aan dat de handel op de communautaire markt voor meststoffen aanzienlĳk was: 16,8 miljoen t in 1992 en 19,5 miljoen t in 1994. De uitvoer van Griekenland naar de overige lidstaten vertegenwoordigden (in volume) 0,66 % van de communautaire handel in 1993 en 0,44 % in 1994. De invoer maakte, in volume, in 1993 1,1 % en in 1994 0,89 % van de intracommunautaire handel uit. De Commissie sloot haar onderzoek van de meststoffenmarkt af met de conclusie dat de invoer uit andere lidstaten een percentage van 10 à 15 % (volgens de ramingen) van de behoeften van het land dekt. Het belang van het handelsverkeer werd tevens benadrukt door de belanghebbenden die in de onderhavige procedure een rol hebben gespeeld. Volgens één van de Europese organisaties van meststoffenproducenten die in het kader van de procedure hun opmerkingen indienden, schommelt de invoer van meststoffen in Griekenland tussen 350 000 en 400 000 t, waarvan 150 000 t soorten meststoffen betreffen die ook in Grieken- is 90 % land worden geproduceerd. Van deze 150 000 t afkomstig van leden van de bovengenoemde organisatie. Bovendien heeft Griekenland, volgens een andere producenten- organisatie, in 1996 63 700 t meststoffen uit andere lidstaten ingevoerd, wat neerkomt op circa 5 % van het binnenlandse verbruik. Aangezien de Griekse autoriteiten erkennen dat LD een gedeelte van haar productie uitvoerde naar andere lidstaten, komt de Commissie tot de slotsom dat de overheidssteun, welke ten doel had de levensvatbaarheid van de onderneming te behouden, de productie van de onderneming en bĳgevolg ook haar uitvoer heeft beïnvloed. De hier besproken staatssteun intracommunautaire handelsverkeer. beïnvloedt derhalve het Wat de verandering van de concurrentiesituatie betreft schrĳft het Panorama van de communautaire industrie 1997 (5) dat de meststoffenmarkt in West-Europa in de eerste helft van de jaren negentig is gekrompen als gevolg van een daling van de consumptie en een lichte prĳsverhoging. De toename van de invoer naar de Europese Unie en de concurrentie op de over- zeese markten van producenten uit Midden- en Oost-Europa hebben de financiële positie van de West-Europese produ- centen nog verder aangetast. Deze ontwikkeling heeft een versnelling van het herstructure- ringsproces en de sluiting van een groot aantal fabrieken met zich gebracht. Dit proces is in sommige lidstaten ook thans nog gaande. In 1983 waren er 140 000 personen werkzaam in de communautaire meststoffensector; in 1995 was dit aantal teruggelopen tot 20 000. Sinds het midden van de jaren negentig heeft de sector zĳn concurrentievermogen herwonnen en is hĳ, zowel technisch als financieel, beter in staat om de Europese markt te voorzien van meststoffen in de gevraagde kwantiteiten en kwaliteiten. Voor de nabĳe toekomst wordt een stabiele markt verwacht. Een dergelĳke ontwikkeling kon reeds in 1995 worden waarge- nomen aangezien het Panorama van de Europese industrie van dat jaar (6) voorspelde dat de productie zich in de komende jaren zou stabiliseren na een aantal jaren van overcapaciteit en zwakke vraag. Aangezien de overheidssteun tot gevolg heeft gehad dat de herstructurering van deze sector in Griekenland werd vertraagd, terwĳl dit proces in de overige lidstaten voltooid is of nog gaande is, concludeert de Commissie dat de steun de concur- rentie vervalst. Deze vaststelling wordt gedeeld door de belanghebbenden die in het kader van de procedure een bĳdrage hebben geleverd; zĳ benadrukten bovendien dat zĳ een concurrentienadeel hadden ten opzichte van de gesteunde ondernemingen aangezien de overheidssteun deze ondernemingen in staat stelt met verlies te blĳven verkopen. Volgens de door deze belanghebbenden verstrekte inlichtingen, die door de Griekse autoriteiten niet worden betwist, hebben de moeilĳkheden van PKT en LD deze ondernemingen niet verhin- derd (noch trouwens NFI) om in 1994 en 1995 hun producten te verkopen voor prĳzen die 9 à 25 % lager waren dan de marktprĳzen. Dit zou, volgens dezelfde bron, het gevolg zĳn van het vaste beleid van de desbetreffende ondernemingen om stelselmatig lagere prĳzen vast te stellen dan de overige leveran- ciers. Er zĳ aan herinnerd dat dit één van de eerste grieven was die door de klager in deze zaak naar voren zĳn gebracht. Er moet derhalve worden geconcludeerd dat de steun in de vorm van overheidsgaranties het handelsverkeer tussen de lidstaten beïnvloedt. De overheidsgaranties ten behoeve van LD vormen dus staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag. Hoewel de onderhavige analyse op zich reeds volstaat om vast te stellen dat de onderzochte maatregelen staatssteun inhouden, acht de Commissie het zinvol om bepaalde beweringen van de Griekse autoriteiten bĳ wĳze van aanvulling van commentaar te voorzien. Zĳ hebben immers elementen naar voren gebracht waaruit zou kunnen worden opgemaakt dat de betrokken garanties mogelĳk geen steun zouden zĳn in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Dit wordt evenwel door de autori- teiten nooit expliciet beweerd. In hun brief van 21 november 1997 wĳzen zĳ erop dat, in het kader van de liquidatie van de onderneming LD, de activa na realisatie niet alleen toereikend waren om de schulden aan de NBG te dekken, maar tevens de schulden aan derden. Boven- dien zou volgens de autoriteiten, de objectieve waarde van de bouwgrond en van de overige onroerende goederen van LD momenteel 16,34 miljard GRD bedragen. Dit wordt bevestigd door een verklaring die bĳ de belastingdienst van Pireus is ingediend. (5) Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen, (6) Bureau voor officiële publicaties der de Europese Gemeenschappen, 1997 (niet in het Nederlands). 1995 (niet in het Nederlands). 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/49 Deze verklaring dateert echter van 1993 en stemt niet overeen met de aankoopprĳs die door de NBG (of PKT) voor de genoemde activa is betaald, namelĳk 9 miljard GRD, ook in 1993. Volgens dezelfde autoriteiten zou de aankoop van de activa door de NBG hebben plaatsgevonden na een openbare inschrĳving. De laatstgenoemde waarde moet derhalve in voor- komend geval in aanmerking worden genomen als markt- waarde in 1993. Bovendien is op de balans van PKT een bedrag van deze orde opgenomen. De Griekse autoriteiten betogen dat iedere hypothecaire lening op onderpand van onroerend goed van LD in verband met de leningen die de NBG aan LD heeft toegekend derhalve zonder enig probleem gedekt is door de objectieve waarde van het grondbezit en van andere onroerende goederen van de onder- neming. Ten slotte verduidelĳken zĳ dat de waarde van de hypothecaire lening van de NBG op onderpand van de eigendom van LD 5 miljard GRD bedraagt. Bovendien beves- tigen zĳ in hun brief van 7 januari 1997 dat de kredietwaardig- heid van de onderneming, zonder dat kan worden uitgemaakt of het hier om PKT of LD gaat, nooit een probleem is geweest omdat de onderneming, dankzĳ haar omzet en de realiseerbare activa die zĳ als onderpand kon geven, bĳ elke bank het bedrĳfskapitaal kon verkrĳgen dat zĳ nodig had. Bovenstaande elementen vragen om uitvoerig commentaar, waarbĳ eraan moet worden herinnerd dat de Griekse autori- teiten nergens bevestigen dat de reële garanties die LD kon bieden, de onderneming in staat zouden hebben gesteld leningen te verkrĳgen om haar verliezen te dekken zonder een beroep te hoeven doen op een overheidsgarantie. Ten eerste huurt LD, welke onderneming uitsluitend is opge- richt om de fabriek te exploiteren, de installaties van PKT en is hiervan derhalve niet de eigenaar. Dit wordt bevestigd door de balansen van LD die bĳ de onroerende activa geen enkele verwĳzing naar terreinen of gebouwen bevatten. LD beschikt derhalve niet over 16,34 miljard GRD aan vaste activa. Men kan zich derhalve afvragen hoe het mogelĳk is dat de bescheiden vaste activa van LD (36 miljoen GRD in 1995 en 40 miljoen in 1996), waarvan het eigen vermogen overigens negatief is, toereikend zĳn om haar verliezen te dekken (5,67 miljard GRD in 1995 en 7,5 miljard GRD in 1996). De huidige cĳfers zĳn iets gunstiger maar zĳ blĳven ontoereikend (4,45 miljard GRD in 1995 en 4,5 in 1996). Verder moet worden opgemerkt dat, in tegenstelling tot wat er gebeurd is met betrekking tot de overheidsgarantie voor de lening van 500 miljoen GRD ten behoeve van PKT, nergens uit blĳkt dat de Griekse overheid van LD geëist heeft een hypothe- caire lening aan te gaan ter dekking van de totale onroerende goederen van de meststoffenfabriek van Drapetsona. Voorts zou men kunnen veronderstellen dat PKT zich borg zou stellen ten behoeve van LD, bĳvoorbeeld door een gedeelte van de bovengenoemde vaste activa te hypothekeren. Dit is evenwel door de Griekse autoriteiten in de loop van de procedure niet beweerd, noch aangetoond. Het is trouwens moeilĳk voorstel- baar hoe een dergelĳke garantie door PKT zou kunnen worden verstrekt, terwĳl deze onderneming de overheid geen reële zekerheid wenste te bieden in ruil voor de overheidsgarantie met betrekking tot de bovengenoemde lening van 500 miljoen GRD. Wat de hypothecaire leningen van de NBG betreft ten aanzien van de activa van LD voor een waarde van 5 miljard GRD, blĳkt uit de door de Griekse autoriteiten verstrekte documenten dat het hypotheekregister heeft bevestigd dat de NBG op 17 juli 1995 in het bezit was van een hypotheek voor dit bedrag met betrekking tot PKT, welke in 1994 was ingeschreven. Deze hypothecaire lening dekt de activa van LD, welke onderneming toen nog niet was opgericht, volstrekt niet. De Griekse autoriteiten verklaren eveneens dat de leningen van de NBG aan PKT en vanaf 1996 aan LD louter werden toege- kend op basis van de in het bankwezen gebruikelĳke financiële criteria. De voorwaarden (interesten, zekerheden, enz. ) van de als bedrĳfskapitaal verstrekte leningen zĳn dezelfde als die welke de NBG gewoonlĳk toepast met betrekking tot onderne- mingen met eenzelfde kredietwaardigheid als de onderneming waarvan hier sprake is. Men kan zich afvragen wat de economische zin van deze leningen is. Het toekennen van bedrĳfskapitaal aan een onder- neming heeft ten doel deze onderneming in staat te stellen haar uitstaande schulden af te lossen, en niet om structurele wĳzi- gingen aan te brengen waardoor haar financiële positie wordt verbeterd. Overigens valt het, gezien de geplande sluiting van de meststoffenfabriek, te betwĳfelen of andere bankinstellingen LD langlopende leningen zouden hebben verstrekt. In hun brief van 21 november 1997 verklaren de Griekse autoriteiten dat „met de garanties voor de leningen van 1,2 miljard GRD en 0,6 miljard GRD, de fabriek van Drapetsona van de NBG dienovereenkomstige leningen heeft ontvangen ter dekking van de verliezen van de jaren 1994, 1995 en 1996”. Naar aanleiding van deze verklaring kunnen verschillende opmerkingen worden gemaakt. Ten eerste bevat zĳ de suggestie dat de leningen pas zĳn verstrekt nadat de overheid erin had toegestemd zich borg te stellen. Inderdaad werd, volgens de brief van de Griekse autoriteiten van 21 november 1997, de lening van 1,2 miljard GRD op 16 januari 1996 aan LD toegekend, op dezelfde datum als die waarop het ministerieel besluit betreffende de goedkeuring van de garantie werd genomen. De tekst van het besluit gebruikt overigens de toeko- mende tĳd met betrekking tot de verstrekking van de lening: „de verstrekking van de lening en de schuldendienst zullen conform de voorwaarden van het document van de Nationale Bank (NBG) van 7 september 1995 zĳn…”. Indien LD deze middelen zonder overheidsgarantie op de markt had kunnen opnemen, is het verbazingwekkend dat de NBG tot 16 januari 1996 zou hebben gewacht, d. w. z. tot de datum van de verle- ning van de overheidsgarantie, terwĳl volgens het bovenge- noemde besluit de voorwaarden van de lening reeds op 7 september 1995 bekend waren. Er zĳ nogmaals aan herinnerd dat LD op deze datum nog niet bestond, omdat de onderne- ming pas op 30 november 1995 is opgericht. Ten tweede acht de Commissie het weinig geloofwaardig dat de NBG geen rekening zou houden met de financiële positie van een onderneming waaraan zĳ voornemens is een lening te verstrekken, en evenmin dat de meeste cliënten van de NBG zich in dezelfde financiële situatie zouden bevinden als LD. Zoals elke andere handelsbank zou zĳ normaal rekening moeten houden met het economische risico dat een onder- nemen in ernstige moeilĳkheden met zich brengt en de even- tuele leningvoorwaarden aan dit risico moeten aanpassen. Het is derhalve volkomen logisch dat de NBG LD op dezelfde wĳze behandelde als andere ondernemingen toen de overheidsga- rantie eenmaal ontvangen was, die elk risico voor deze krediet- verlenende bank wegnam. L 30/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 2. 2001 Evenmin is de bewering geloofwaardig dat LD geen moeite zou hebben om onder normale marktvoorwaarden een lening op te nemen, terwĳl uit de rekeningen over 1996 blĳkt dat zĳ niet in staat was een schuld van 3,76 miljard GRD af te lossen die in dat jaar verviel. De enige logische verklaring moet worden gezocht in een aantekening van de accountants op de balans van 1996 waarin wordt opgemerkt dat de desbetreffende 3,76 miljard GRD volledig door de overheid worden gegarandeerd. Dit betekent dat in 1996 87,6 % van de kortlopende schuld aan de banken aflosbare betalingen waren van door de over- heid gegarandeerde schulden. Uit de balans van 1995 blĳkt reeds dat LD grote moeite had om de bankleningen terug te betalen omdat een kortlopende schuld met overheidsgarantie van 1,16 miljard GRD aflosbaar was geworden. Deze schuld maakte 82 % van haar kortlopende schuld aan banken uit. Er is geen enkel gegeven waaruit blĳkt dat het overige bedrag aan kortlopende bankschulden niet eveneens door de overheid gegarandeerd was, en de Griekse autoriteiten beweren dit ook niet. Gezien het bovenstaande moet de Commissie vaststellen dat de Griekse autoriteiten niet hebben aangetoond dat LD zonder garantie van de Griekse overheid leningen had kunnen afsluiten om haar verliezen over 1994, 1995 en 1996 te dekken. Derhalve hebben de desbetreffende garanties een ongunstige invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten en vervalsen zĳ de mededinging. Zĳ hebben de meststoffenfabriek immers in staat gesteld de moeilĳkheden waarmee zĳ kampte, te over- winnen, terwĳl zĳ door de van overheidswege opgelegde capa- citeitsvermindering niet voldoende kon verkopen om het break-evenpoint te bereiken. De betrokken garanties staan derhalve een normale herstructu- rering van deze sector in Griekenland in de weg — terwĳl een dergelĳke herstructurering in de meeste andere lidstaten reeds heeft plaatsgevonden — omdat zĳ tot gevolg hebben dat een onderneming tĳdelĳk op kunstmatige wĳze in leven wordt gehouden die er niet in slaagt winst te maken en die in het jaar 2000 onherroepelĳk haar activiteiten zou moeten staken. Bovendien kan het marktaandeel van PKT en LD, doordat deze ondernemingen kunstmatig in bedrĳf worden gehouden, niet door andere nationale of communautaire producenten worden overgenomen. De garanties vormen derhalve steun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. De Griekse autoriteiten hebben in het kader van de onderha- vige procedure niet kunnen aantonen dat LD zonder overheids- garantie in staat zou zĳn geweest leningen af te sluiten ter dekking van haar verliezen over 1994, 1995 en 1996, met name vanwege de zeer moeilĳke financiële situatie van de onderneming. Uit de onderzoekprocedure is derhalve geen enkel element naar voren gekomen op grond waarvan de raming zou moeten worden gewĳzigd die bĳ de inleiding van de procedure is gemaakt, volgens welke de steun overeenkomt met het gegarandeerde bedrag minus een provisie van 1 % van het bedrag van de lening welke betaald was om de desbetref- fende garantie te waarborgen. Geen enkele particuliere investeerder zou een verliesgevende activiteit voortzetten, en al helemaal niet gedurende een beperkte periode en met steeds verder oplopende verliezen doordat de onderneming niet in staat is een toereikende afzet te realiseren, om het break-evenpoint te bereiken, indien hĳ niet over een overheidsgarantie zou kunnen beschikken. Het is onder deze omstandigheden derhalve logisch dat de aandeel- houder NBG LD liever leningen verstrekte die door een over- heidsgarantie waren gedekt dan het kapitaal van de onderne- ming te reorganiseren, omdat de bank in het eerste geval geen enkel gevaar liep om de geïnvesteerde bedragen te verliezen. De Commissie kan, op basis van de balansen van de onderne- ming en de besluiten tot toekenning van garanties, niet uitsluiten dat alle of een belangrĳk deel van de overheidsgaran- ties op de door LD opgenomen leningen, gemobiliseerd zĳn. De besluiten inzake de toekenning van de garanties bepalen immers dat de overheid zich ertoe verbindt elke aflossings- termĳn van een lening die niet binnen twee maanden na de vervaldatum is voldaan, te betalen. Bovendien had LD, zoals hierboven reeds is vermeld, volgens de balans van 1996 een aflosbare schuld (met inbegrip van rente) van 3,76 miljard GRD in de vorm van leningen met een overheidsgarantie. c) De kapitaalverhoging van NFI en de schuld aan de nationale elektriciteitsmaatschappĳ i) In februari 1995 ging de LBG, de grootste aandeelhouder van NFI, over tot een verhoging van het eigen vermogen met 1 miljard GRD (1 000 000 041 GRD volgens de balans van 1995) om de genoemde onderneming in staat te stellen een investeringsplan ten uitvoer te leggen om haar installaties te moderniseren met het oog op de vervaardi- ging van nieuwe producten. De Griekse autoriteiten presenteren deze operatie als een normale zakelĳke transactie. Het investeringsplan beoogde de ingebruikneming van een machine voor de automatise- ring van de laad- en opzakkingsinrichting en de bouw van een opslagruimte voor grondstoffen en halffabrikaten. Zo trachtte de onderneming haar financiële positie te verbe- teren door een verhoging van de productie. De genoemde autoriteiten erkennen evenwel dat het plan niet is geslaagd en dat deze transactie een slecht initiatief van de LBG was. Om te kunnen concluderen dat deze kapitaalinjectie geen overheidssteun inhoudt, zou moeten worden vastgesteld dat de LBG zich heeft gedragen zoals een particuliere inves- teerder onder de normale voorwaarden van een markteco- nomie zou hebben gedaan. De beginselen die moeten worden toegepast om vast te stellen of een openbare onder- neming zich gedraagt als een investeerder in een markteco- nomie, zĳn vervat in de mededeling van de Commissie aan de lidstaten inzake de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag en van artikel 5 van Richtlĳn 80/ 723/EEG op openbare bedrĳven in de industriesector (7). Uit de rekeningen van NFI blĳkt dat de onderneming sinds ten minste 1992 en tot 1996, de laatste jaarrekening waar- over de Commissie beschikt, verlies heeft geleden. Er was geen enkele aanwĳzing op grond waarvan de investeerder LBG kon rekenen op een redelĳke opbrengst van haar investering; dat zĳ een dergelĳke verwachting niet koes- terde, blĳkt wel uit het feit dat zĳ de financiële positie van de onderneming jarenlang heeft laten verslechteren zonder in te grĳpen. (7) PB C 307 van 13. 11. 1993, blz. 3. 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/51 Noch de Griekse autoriteiten, noch de LBG hebben bĳ de Commissie een gedetailleerd saneringsplan ingediend zoals de bank had moeten opstellen om de levensvatbaarheid van NFI op lange termĳn te herstellen en waaruit de rentabiliteit van de investering van de bank zou blĳken. Daarentegen hebben de autoriteiten een studie ingediend die in 1994 door het ministerie van Industrie is uitgevoerd met betrek- king tot de rentabiliteit van de vier meststoffenfabrieken in Griekenland. In de studie worden de problemen van NFI opgesomd en wordt een aantal oplossingen voorgesteld om deze te verhelpen. Tot deze problemen behoorde de veroudering en sluiting van een deel van de productie-eenheden in 1991, het feit dat na het hervatten van de meststoffenproductie in 1992 de afzet onvoldoende was om het break-evenpoint te bereiken, en vooral een schuld van 4,5 miljard GRD waarop de nationale elektriciteitsmaatschappĳ aanspraak maakte. Bĳ wĳze van oplossingen beveelt de studie het onderhoud (geraamde kosten 350 miljoen GRD) en de modernisering (geraamde kosten 3,6 miljard GRD) van de installaties aan, het uit de weg nemen van de problemen met de ammoni- akvoorziening, de verbetering van de afzet op de binnen- landse markt, met name in toegankelĳke regio's met geringe transportkosten, een overeenkomst met SYNEL om een bepaald verkoopvolume te verzekeren en ten slotte het bereiken van overeenstemming met de elektriciteitsmaat- schappĳ, aangezien een verhoging van de meststoffenprĳs om de schuld te kunnen aflossen onherroepelĳk tot een beëindiging van de activiteiten van de onderneming zou leiden. Als gevolg van deze moeilĳkheden was het eigen vermogen van de onderneming aan het eind van het boekjaar 1993 nog net positief, met 1,6 miljoen GRD tegenover een maat- schappelĳk vermogen van 3,37 miljard. Eind 1994 was het evenwel negatief geworden met bĳna 800 miljoen GRD en eind 1995 was het, ondanks de bovengenoemde kapitaal- verhoging, nog altĳd negatief met bĳna 500 miljoen GRD. Eind 1996 was het eigen vermogen gedaald tot –1,4 miljard. Deze ontwikkeling is een gevolg van de gecumu- leerde verliezen tĳdens deze verschillende boekjaren. De positie van de onderneming verslechterde voortdurend en zĳ is in 1997 geliquideerd (8). Volgens de balansen waarover de Commissie beschikte is artikel 47 van wet nr. 2190/1920 ten minste vanaf 1992 van toepassing op NFI. In dit artikel wordt bepaald dat de raad van bestuur een algemene vergadering bĳeen moet roepen binnen zes maanden vanaf het eind van het exploi- tatiejaar indien het totale eigen vermogen van een onderne- ming minder dan de helft van het nominale kapitaal bedraagt. De algemene vergadering moet vervolgens beslissen of de onderneming wordt geliquideerd of dat andere maatregelen worden genomen. Derhalve had de LBG vanaf medio 1993 een begin moeten maken met de liquidatie van NFI of maatregelen moeten nemen met het oog op de herstructurering van de onderneming. De bank besloot echter, pas twee jaar later, in november 1995, tot een financiële reorganisatie van haar dochteronderneming NFI. Bovendien moet worden opgemerkt dat deze kapitaalin- jectie ontoereikend bleek om de financiële positie van de onderneming in belangrĳke mate te wĳzigen, omdat zĳ overeenkwam met minder dan een kwart van de gecumu- leerde verliezen en zĳ niet toereikend was om het eigen vermogen dermate te verbeteren dat de toepassing van het bovengenoemde artikel 47 kon worden vermeden, aange- zien dit ruimschoots negatief bleef, en zĳ net voldoende was om het verschil tussen de vlottende activa en passiva van de onderneming te dekken. Bovendien is de injectie niet toereikend om de kosten voor de modernisering van de installaties te dekken zoals deze door de Griekse autori- teiten in het bovengenoemde verslag worden geraamd. In dit verband zĳ opgemerkt dat het investeringsplan van de LBG, zoals dit door deze autoriteiten wordt beschreven, uitsluitend betrekking heeft op een verhoging van de afzet van meststoffen, terwĳl geen van de andere elementen die in de bovengenoemde studie aan de orde komen, kennelĳk in aanmerking is genomen. Bovendien zĳ opgemerkt dat de kapitaalinjectie volgens de informatie waarover de Commissie beschikt (9) veeleer ervoor bedoeld was om de aankoop van grondstoffen te financieren dan om de installaties te moderniseren. Dit lĳkt althans gedeeltelĳk te worden bevestigd door de balans over 1995, waarin wordt opgemerkt dat de productie- kosten met 800 miljoen GRD zĳn gestegen ten opzichte van 1994 en de voorraden met 200 miljoen. Gedurende dezelfde periode stegen de kosten voor uitrusting en machines slechts met 34 miljoen GRD en voor gebouwen en nieuwbouw met circa 100 miljoen GRD. Indien deze interpretatie juist is, zou dit een extra argument zĳn om te concluderen dat de kapitaalinjectie niet ervoor bedoeld was om de structuur van de onderneming door kostenrationali- satie te wĳzigen, maar om ervoor te zorgen dat de exploi- tatie van de onderneming kon worden voortgezet en de productie kon worden verhoogd. Hoe dan ook, de kapitaalinjectie van de LBG in NFI was niet voldoende om de levensvatbaarheid van de onderne- ming te herstellen en er is geen enkele andere sanerings- maatregel die door de aandeelhouders overeenkomstig de Griekse wet en volgens de richtsnoeren van het ministerie van Industrie had moeten worden genomen, aan de Commissie meegedeeld. Het faillissement van de onderne- ming is waarschĳnlĳk te wĳten aan dit gebrek aan aanvul- lende maatregelen. Aangezien de overheidsbank LBG de financiële situatie van NFI gedurende ten minste twee jaar heeft laten verslech- teren zonder in te grĳpen en, toen eenmaal tot steun was besloten, deze onvoldoende was om de levensvatbaarheid van de onderneming te herstellen, moet worden geconclu- deerd dat de bank zich niet heeft gedragen zoals een parti- culiere investeerder onder de normale voorwaarden van een markteconomie zou hebben gedaan. Daarom moet de verhoging van het kapitaal van NFI met 1 miljard GRD als steun worden beschouwd in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. (8) Volgens de „Fertilizer Week” van 23 maart 1998 zou NFI door de liquidator begin 1998 te koop zĳn aangeboden. (9) „Fertlizer Week” van 12 juni 1995. L 30/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 2. 2001 ii) Wat de maatregelen betreft die door de nationale elektrici- teitsmaatschappĳ (NEM) zĳn genomen om de aflossing van de schuld van NFI te verzekeren, die zĳ op 4,5 miljard raamt (inclusief rente), hebben de Griekse autoriteiten ver- klaard dat de maatschappĳ alle rechtsmiddelen tegen de onderneming heeft ingesteld waarin de wet voorziet. De schuld heeft betrekking op het elektriciteitsverbruik in de periode 1989-1991. In 1990 heeft de NEM beroep ingesteld bĳ het Gerecht van eerste aanleg van Athene. In het kader van de onderhavige procedure hebben de Griekse autoriteiten verklaard dat de rechtsvordering in deze zaak in december 1995 is behandeld maar dat nog geen uitspraak gedaan is (10). Bovendien heeft de NEM bĳ de rechter een verzoek inge- diend tot het nemen van conservatoire maatregelen tegen NFI. In 1993 heeft de maatschappĳ een hypotheek van 4 miljard GRD ingeschreven met betrekking tot het vermogen van NFI. Overigens heeft NFI een gedeelte van haar schuld afgelost, over de periode van april tot december 1991, ten belope van ongeveer 800 miljoen GRD. Gezien de stappen die de NEM genomen heeft, kan worden geconcludeerd dat de maatschappĳ de noodzakelĳke maat- regelen heeft genomen om ervoor te zorgen dat zĳ haar leningen aan NFI zou terugkrĳgen. De Commissie kan derhalve de procedure met betrekking tot deze kwestie beëindigen. d) De bĳstand van SYNEL Vóór de inleiding van de procedure had de klager verklaard dat SYNEL onder zeggenschap stond van de overheidsbank LBG. In het kader van de inlichtingen die hĳ na de inleiding van de procedure aan de Commissie zond, verduidelĳkte hĳ dat deze zeggenschap slechts gedeeltelĳk was. Tĳdens een eerdere beschikking van 1992 (11) inzake aan SYNEL verleende steun, had de Commissie vastgesteld dat het bedrĳf voor 30 % door de LBG en voor 70 % door organisaties van landbouwcoöpera- ties werd gecontroleerd. De Griekse autoriteiten hebben in het kader van de onderhavige procedure aangegeven dat SYNEL nog altĳd een particuliere onderneming is. Als zodanig vallen haar activiteiten niet onder het toepassingsgebied van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Het feit dat SYNEL aan haar leveranciers verschillende beta- lingsvoorwaarden biedt overeenkomstig de hoeveelheden aangekochte meststoffen en afhankelĳk van de geografische vestiging van deze leveranciers, is niet in strĳd met het markt- principe. De concurrentievervalsing die de klager aan de kaak stelt, berust kennelĳk op het feit dat bepaalde leveranciers, en met name PKT, hun producten met verlies verkopen. Dit wordt overigens bevestigd door een van de belangheb- benden die in het kader van deze procedure opmerkingen hebben ingediend; deze beweert dat de verkoopprĳzen van SYNEL op de nationale markt rechtstreeks verband houden met de door de leveranciers gefactureerde prĳzen. De Commissie behoudt zich evenwel het recht voor dit punt uit hoofde van andere bepalingen van het Verdrag te onder- zoeken. VI is aangetoond dat de overheidsgaranties Nadat aldus ten behoeve van LD, evenals de kapitaalinjectie voor NFI, steun vormen in de zin van artikel 92, lid 1, van het EG-Verdrag, dienen thans nog de wettigheid en de verenigbaarheid van deze steun met de gemeenschappelĳke markt te worden onderzocht. Alle bovenbedoelde steun is aan de beide ondernemingen in kwestie toegekend zonder vooraf bĳ de Commissie te zĳn aangemeld, hetgeen in strĳd is met artikel 93, lid 3, van het Verdrag. Deze steun is derhalve onwettig. Verenigbaarheid van de steun aan LD Er is tweemaal steun verleend; het betreft twee overheidsgaran- ties voor leningen van respectievelĳk 1,2 miljard en 600 miljoen GRD. a) Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu De Griekse autoriteiten menen dat deze steun verenigbaar is met de betrokken kaderregeling (12) en met name met punt 3. 4. In dit punt wordt bepaald dat de Commissie kan afwĳken van het algemene beginsel dat geen goedkeuring wordt verleend voor exploitatiesteun die verleend wordt om ondernemingen te ontlasten van de kosten in verband met de door hen veroor- zaakte vervuiling of hinder. Dit geldt bĳvoorbeeld op het gebied van afvalbeheer en de vermindering van milieuhef- fingen. In dergelĳke gevallen mag de steun alleen worden verleend om de extra kosten ten opzichte van de traditionele productiekosten te vergoeden; deze compensatie moet tĳdelĳk en in beginsel degressief van aard zĳn, teneinde sneller tot een vermindering van de vervuiling of een rationeler gebruik van hulpbronnen te komen. In de opmerkingen die de Griekse autoriteiten bĳ de inleiding van de onderhavige procedure hebben ingediend (brief van 7 januari 1997), wezen zĳ erop dat, aangezien de fabriek slechts voorlopig in bedrĳf was, de steun van de overheid ervoor bedoeld was om bepaalde vaste exploitatie te dekken om redenen van milieubescherming, aangezien de overheid zelf een duurzame productieverlaging had opgelegd. Deze vaste lasten worden door de autoriteiten geraamd op 1,5 miljard GRD per jaar en betreffen de werking van de uitrusting voor de bescherming van het milieu (filters en installaties voor de afvalbehandeling: 300 miljoen), de aankoop van materieel en reserveonderdelen die onmisbaar zĳn voor het onderhoud op korte termĳn (300 miljoen) en personeelskosten (900 miljoen). Deze uitgaven nemen vrĳwel niet af bĳ een verminde- ring van de productie. Volgens de autoriteiten is de onderneming overgegaan tot een personeelsinkrimping: van 820 werknemers in 1995 tot 520 eind 1996 en 450 in 1997. De steun was derhalve niet ervoor bedoeld om een niet-rendabele onderneming kunstmatig in bedrĳf te houden, doch zĳ beoogde de herstructurering van die onderneming in het kader van een verlaging van de productie om redenen van milieubescherming, tot de definitieve beëindi- ging van de bedrĳfsactiviteiten. Deze sluiting zou binnen drie à vĳf jaar plaatsvinden. (10) Brief van de Griekse autoriteiten van 21 november 1997. (11) PB C 266 van 15. 10. 1992, blz. 5. (12) Zie voernoot 3. 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/53 In hun brief van 21 november 1997 verklaarden de Griekse autoriteiten dat de definitieve beëindiging van de activiteiten per 31 juli 2000 was opgelegd bĳ besluit van de prefectuur van Pireus van 18 juni 1997. Volgens deze brief is de steun ervoor bedoeld om de verliezen te dekken die voortvloeien uit de van 50 %, overheidswege alsmede om het personeel geleidelĳk te laten afvloeien. Uit de tekst van de besluiten waarbĳ de overheidsgaranties werden toegekend, blĳkt evenwel dat het doel van de leningen alsook van de garanties was om de verliezen van de achtereenvolgende boekjaren te dekken. productieverlaging met opgelegde De afwĳking waarop de Griekse autoriteiten zich beroepen is in dit geval niet van toepassing. Aangezien de autoriteiten immers de sluiting van de vervuilende productie-installaties hebben bevolen, zĳn er geen extra productiekosten ten opzichte van traditionele productiekosten, zoals in de kaderregeling wordt gesteld. Evenmin kan worden beweerd dat de toegekende steun degres- sief is om de onderneming aan te moedigen sneller tot een vermindering van de vervuiling of een rationeler gebruik van hulpbronnen te komen. Deze kosten dalen in de toekomst niet naarmate een minder verontreinigend productieprocédé wordt toegepast, omdat een dergelĳk procédé niet zal worden inge- voerd. Hoe het ook zĳ, de steun is ervoor bedoeld om de vaste exploitatiekosten van de onderneming te dekken, en niet de extra kosten die voortvloeien uit verontreinigender activiteiten met het oog op de geleidelĳke vermindering daarvan. Boven- dien blĳkt nergens uit dat de steun degressief is indien zĳ geacht wordt de vaste lasten van de onderneming te dekken. In dit geval zĳn de moeilĳkheden van de fabriek veroorzaakt doordat de van overheidswege opgelegde productieverlaging om milieuredenen niet gepaard ging met een reorganisatie van de activiteit die rekening houdt met nieuwe exploitatievoor- waarden. Een dergelĳke reorganisatie had ongetwĳfeld geen zin omdat, kennelĳk vanaf de oprichting van PKT in 1993, de beëindiging van alle activiteiten van de fabriek in de daaropvol- gende jaren was voorgenomen. b) Communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructurerings- steun aan ondernemingen in moeilĳkheden (13). Hoewel de Griekse autoriteiten zich niet op de toepassing van deze kaderregeling beroepen, spreken zĳ herhaaldelĳk over de herstructurering en de moeilĳkheden van de fabriek van Drapetsona. Er kan derhalve niet worden uitgesloten dat zĳ, althans impliciet, naar deze kaderregeling verwĳzen. LD, de dochteronderneming van PKT die in november 1995 werd opgericht, heeft de activiteiten op het gebied van de meststoffenproductie van laatstgenoemde overgenomen, terwĳl PKT zich richtte op de exploitatie van onroerend goed. De installaties bleven eigendom van PKT, die deze aan LD verhuurde. Hoewel de onderneming in november 1995 is opgericht, heeft zĳ jaarrekeningen gepubliceerd die betrekking hebben op de periode van 31 januari tot en met 31 december 1995. De omzet van de onderneming komt sterk overeen met die van PKT tussen 9 maart 1993 en 31 december 1994. Bovendien lĳkt LD een gedeelte van de passiva van PKT te hebben overgenomen, maar niet de activa. Onder deze omstan- digheden betwĳfelt de Commissie of LD, aangezien de onderne- ming slechts een niet nader aangeduid gedeelte van de passiva van PKT heeft overgenomen, als een onderneming in moeilĳk- heden kan worden beschouwd in de zin van de bovenge- (13) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. noemde kaderregeling. Doch ook al zou zĳ als zodanig moeten worden beschouwd, dan meent de Commissie toch dat hoe dan ook niet is voldaan aan de voorwaarden die in de genoemde kaderregeling worden gesteld om de verenigbaarheid van de steun te beoordelen. LD heeft derhalve een niet nader gepreciseerd gedeelte van de financiële lasten van PKT geërfd en bleef verlies lĳden omdat de gerealiseerde omzet de exploitatiekosten overschreden. Deze ongunstige situatie werd nog verergerd door de stĳging van de schulden van LD. Zo leed LD in het financiële jaar 1995 een verlies van 1,3 miljard GRD en in 1996 een verlies van bĳna 2,5 miljard GRD. Gedurende haar gehele bestaan was de onder- neming onderworpen aan de bepalingen van artikel 47 van voornoemde wet nr. 2190/1920, omdat zĳ nooit een positief eigen vermogen heeft gehad. Ten slotte is de onderneming in augustus 1997 geliquideerd. Ook al is de steun in kwestie in de vorm van overheidsgaran- ties ervoor bedoeld om de levensvatbaarheid van de onderne- ming die deze ontvangt te behouden, toch kan zĳ, als reddings- steun, niet als verenigbaar met de betrokken richtsnoeren worden beschouwd omdat zĳ zich qua bedrag niet beperkt tot het strikt noodzakelĳke minimum om de onderneming in bedrĳf te houden, doch een gedeelte van de vaste kosten en/of de exploitatieverliezen dekt. Bovendien overschrĳdt de steun ruimschoots de periode (in de regel zes maanden) die nodig is om saneringsmaatregelen vast te stellen, zoals in de genoemde richtsnoeren is bepaald. In het onderhavige geval dekken de garanties leningen met een looptĳd van twee en een half jaar wat de eerste lening betreft en van anderhalf jaar voor de tweede; in deze periode is geen enkele maatregel vastgesteld, althans, de Commissie heeft hier- over geen enkele mededeling ontvangen. Ten slotte moet reddingssteun een eenmalige ingreep zĳn. In het onderhavige geval is de steunverlening ten minste eenmaal herhaald om de in achtereenvolgende jaren geleden verliezen te dekken. Wat de verenigbaarheid van de steun betreft indien deze als herstructureringssteun wordt aangemerkt, moet erop worden gewezen dat de Commissie geen enkel herstructureringsplan heeft ontvangen op grond waarvan de levensvatbaarheid van de fabriek op lange termĳn kan worden hersteld. Overigens blĳkt uit de brief van 7 januari 1997 van de Griekse autoriteiten dat de definitieve sluiting van de fabriek reeds vaststond voordat de prefectuur van Pireus het besluit terzake had vastgesteld (18 juni 1997). Vóór de vaststelling van dit besluit gaat de genoemde brief er immers reeds van uit dat de fabriek slechts tĳdelĳk in bedrĳf is tot de definitieve stopzetting van haar activiteiten, welke binnen drie à vĳf jaar was voorzien. Zowel de Griekse autoriteiten als de klager zĳn het ten minste over één punt eens, namelĳk dat het bedrĳfsdoel van PKT de exploitatie van grond is met het oog op de bouw van onroe- rend goed. De aankoop van het terrein waar de fabriek is gelegen, moet logischerwĳs verband houden met het bedrĳfs- doel van PKT, die het terrein wenste te exploiteren waarop de fabriek zich bevindt. Het is dan ook zinloos om te spreken van levensvatbaarheid op lange termĳn van de onderneming die de fabriek beheert (LD), aangezien deze onderneming zelf reeds met grote problemen kampt en de sluiting en ontmanteling ervan reeds gepland zĳn. Dat LD in 1997 geliquideerd is, lĳkt een normaal gevolg van de situatie van de onderneming. L 30/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1. 2. 2001 Aangezien niet is voldaan aan de voorwaarde inzake de indie- ning van een herstructureringsplan bĳ de Commissie op basis waarvan de levensvatbaarheid kan worden hersteld, is het niet nodig te onderzoeken of aan de overige voorwaarden van de toepasselĳke richtsnoeren is voldaan. De steun in de vorm van garanties kan derhalve niet worden goedgekeurd als herstructu- reringssteun. c) Exploitatiesteun De steun in kwestie kan evenmin als regionale investerings- steun worden beschouwd omdat zĳ niet bedoeld is voor een productieve investering. Zĳ moet derhalve als exploitatiesteun worden beschouwd. Exploitatiesteun kan uitsluitend worden toegekend in de regio's lid 3, onder a). Het gehele grondgebied van van artikel 92, Griekenland valt onder deze bepaling. In haar mededeling inzake de wĳze van toepassing van artikel 92, lid 3, onder a) en c), op regionale steunmaatregelen (14) heeft de Commissie ver- klaard dat onder bepaalde voorwaarden exploitatiesteun mag worden verleend i) de steun moet in de tĳd beperkt zĳn en ervoor bedoeld zĳn om de structurele achterstand van bedrĳven die gelegen zĳn in de in artikel 92, lid 3, onder a), bedoelde regio's, te compenseren; ii) de steun moet ervoor bedoeld zĳn om een duurzame en evenwichtige ontwikkeling van de economische bedrĳvig- heid te bevorderen en op communautair niveau geen over- capaciteit in de bedrĳfstak teweeg te brengen, waardoor het daaruit voortvloeiende probleem voor de bedrĳfstak in de Gemeenschap ernstiger wordt dan het aanvankelĳke regio- nale probleem; iii) de steun mag niet worden verleend wanneer deze strĳdig zou zĳn met de specifieke voorschriften voor steun aan ondernemingen in moeilĳkheden; iv) er moet jaarlĳks verslag aan de Commissie worden uitge- bracht over de tenuitvoerlegging, waarin alle uitgaven per steunsoort en per betrokken bedrĳfstak opgenomen zĳn; v) steun ter bevordering van de uitvoer naar andere lidstaten is uitgesloten. Rekening houdende met hetgeen in het voorafgaande is opge- merkt over de toepasselĳkheid van de communautaire richt- snoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan onderne- mingen in moeilĳkheden, wordt duidelĳk niet aan de derde voorwaarde voldaan. Het valt overigens te betwĳfelen of de steun een duurzame en evenwichtige ontwikkeling van de economische bedrĳvigheid zou kunnen vergemakkelĳken, aangezien de situatie van de onderneming bĳ uitblĳven van herstructurering waarschĳnlĳk zou verslechteren, zelfs zonder rekening te houden met de aangekondigde sluiting van de fabriek. Aangezien de steun aan LD in de vorm van garanties die respectievelĳk leningen van 1,2 miljard en 600 miljoen GRD dekken, niet als exploitatiesteun kan worden goedgekeurd, komt zĳ niet in aanmerking voor de afwĳking van artikel 92, lid 3, onder a), van het Verdrag. Evenmin komt zĳ in aanmer- king voor de uitzondering van artikel 92, lid 3, onder b), omdat zĳ niet ervoor bedoeld is om de verwezenlĳking van een belangrĳk project van Europees belang te bevorderen. (14) PB C 212 van 12. 8. 1988, blz. 2. Verder is de uitzondering van artikel 92, lid 3, onder c), niet op de steun van toepassing, omdat zĳ niet voldoet aan de geldende voorwaarden om als reddings- of herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden te worden goedgekeurd. Ten slotte komt de steun niet in aanmerking voor de uitzondering van artikel 92, lid 3, onder d), omdat zĳ niet bestemd is voor de bevordering van de cultuur en de instandhouding van het cultureel erfgoed. De afwĳkingen van artikel 92, lid 2, van het Verdrag zĳn ook niet van toepassing, omdat de steun niet wordt toegekend aan individuele gebruikers, noch om door natuurrampen veroor- zaakte schade te herstellen. De steun is derhalve onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. Verenigbaarheid van de steun aan NFI Zoals hierboven reeds is opgemerkt, was het eigen vermogen van de onderneming aan het eind van het financieel jaar 1993 nog net positief met 1,6 miljoen GRD, tegen een maatschap- pelĳk vermogen van 3,37 miljard. Eind 1994 was het evenwel negatief geworden voor bĳna 800 miljoen en eind 1995, ondanks de bovengenoemde kapitaalverhoging, was het nog altĳd negatief voor bĳna 500 miljoen GRD. Eind 1996 bedroeg het eigen vermogen –1,4 miljard GRD. Deze onderneming moet derhalve worden beschouwd als een onderneming in moeilĳkheden in de zin van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden en de kapitaalinjectie van 1 miljard GRD moet worden beschouwd als herstructureringssteun. De steun was bestemd voor de modernisering van de installa- ties met het oog op de vervaardiging van nieuwe producten (mengmeststoffen). Het in het bĳzonder, betrekking op een machine voor de automatisering laad- en opzakkingsprocédé en de bouw van een van het opslagruimte voor grondstoffen en halffabrikaten. investeringsplan had, meer Afgezien van de simpele mededeling van het feit dat deze investering ervoor bedoeld was om de financiële situatie van de onderneming te verbeteren door een productieverhoging, werd geen enkele rentabiliteitsprognose aan de Commissie meege- deeld. Als enige indicatie van de gunstige gevolgen die de LBG voor haar dochteronderneming NFI verwachtte, hebben de Griekse autoriteiten een afschrift van de jaarlĳkse productie van de onderneming bĳ de Commissie ingediend, dat waarschĳnlĳk is opgesteld na de stopzetting van de activiteiten van het bedrĳf op 18 juli 1997. geen heeft enkel herstructureringsplan De Commissie ontvangen op grond waarvan de levensvatbaarheid op lange termĳn van de onderneming binnen een redelĳk tĳdsbestek kan worden hersteld op basis van realistische prognoses ten aanzien van de exploitatievoorwaarden in de toekomst. Aangezien, wat LD betreft, niet was voldaan aan de voorwaarde dat een herstructureringsplan bĳ de Commissie moet worden ingediend op grond waarvan een herstel van de levensvatbaarheid kan worden verwacht, was het niet nodig om na te gaan of aan de overige voorwaarden van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden was voldaan. Aangezien niet is voldaan aan deze voorwaarde sine qua non van bovengenoemde richtsnoeren, komt de steun niet in aanmerking voor de uitzondering die in deze richtsnoeren is voorzien, namelĳk die van artikel 92, lid 3, onder c). 1. 2. 2001 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 30/55 Om soortgelĳke redenen als die welke voor LD zĳn uiteen- gezet, kan de steun niet worden goedgekeurd als exploitatie- steun. Ook om vergelĳkbare redenen komt de steun niet in aanmerking voor de afwĳkingen van artikel 92, lid 3, onder b) en d). Dezelfde redenering geldt ook voor de uitzonderingen van artikel 92, lid 2. De steun is derhalve onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt. VII De Commissie stelt vast dat Griekenland op onwettige wĳze steun heeft verleend aan de ondernemingen LD en NFI, in strĳd met artikel 92, lid 3, van het Verdrag. In geval van onverenigbaarheid van de steun met de gemeen- schappelĳke markt overeenkomstig artikel 93, lid 2, van het EG-Verdrag, zoals bevestigd bĳ de arresten van het Hof van Justitie van 12 juli 1973 in zaak 70/72 (15), van 24 februari 1987 in zaak 310/85 (16) en van 20 september 1990 in zaak C 5/89 (17), is de Commissie gehouden de lidstaat te verzoeken het bedrag aan onwettig verleende steun van de begunstigde ondernemingen terug te vorderen. Deze steun dient derhalve ongedaan te worden gemaakt en, indien zĳ reeds is uitgekeerd, door de Griekse autoriteiten te worden teruggevorderd. Wat de overheidsgaranties ten behoeve van LD betreft, dit zĳn, om de hierboven uiteengezette redenen, garanties waarvan het steunelement overeenkomt met het bedrag van de gegaran- deerde lening, zoals tĳdens de inleiding van de procedure is opgemerkt. De Griekse autoriteiten dienen bĳ LD de dienovereenkomstige bedragen terug te vorderen, met aftrek van de provisie van 1 % van het bedrag van de leningen dat door de onderneming is gestort om de overheidsgarantie te kunnen ontvangen. Wat de kapitaalinjectie van 1 miljard GRD betreft in de onder- neming NFI, is de Griekse overheid verplicht dit bedrag van de onderneming terug te vorderen, NFI in 1995 vormt eveneens staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. Deze steun wordt als onwettig beschouwd aangezien zĳ zonder vooraf bĳ de Commissie te zĳn aangemeld, is verleend, in strĳd met artikel 93, lid 3, van het Verdrag. Artikel 2 De betrokken steun is bovendien onverenigbaar met de gemeenschappelĳke markt omdat zĳ voor geen van de uitzon- deringen van artikel 92, leden 2 en 3, van het Verdrag in aanmerking komt. Artikel 3 Griekenland is gehouden de in artikel 1 genoemde steun terug te vorderen. Wat de onderneming Lipasmata Drapetsonas SA betreft, wordt de provisie van 1 % van de gegarandeerde bedragen die deze onderneming heeft moeten betalen om de overheidsgaranties te verkrĳgen, afgetrokken. Artikel 4 De terugvordering geschiedt overeenkomstig de procedures en bepalingen van de Griekse wet. Over de teruggevorderde bedragen is rente verschuldigd vanaf de datum waarop de steun is uitgekeerd tot de datum waarop de steun daadwerkelĳk wordt terugbetaald. Deze rente wordt berekend op basis van de rentevoet die als referentiepercentage wordt gebruikt bĳ de berekening van het nettosubsidie-equivalent in het kader van regionale steunmaatregelen in Griekenland. Artikel 5 Griekenland deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de datum van kennisgeving van deze beschikking de maatre- gelen mee die het genomen heeft om hieraan te voldoen. HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 6 Artikel 1 Deze beschikking is gericht tot de Helleense Republiek. De overheidsgaranties aan de onderneming Lipasmata Drapet- sonas SA ter dekking van twee leningen van respectievelĳk 1,2 miljard GRD en 600 miljoen GRD, verstrekt bĳ ministeriële besluiten van 16 januari 1996 en 23 juni 1996, vormen staats- steun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag. De kapitaalinjectie van 1 miljard GRD van de Landbouwbank van Griekenland ten behoeve van haar dochteronderneming Gedaan te Brussel, 21 april 1999. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie (15) Jurisprudentie 1972/1973, blz. 609. (16) Jurisprudentie 1987, blz. 901. (17) Jurisprudentie 1990, blz. I-3437


title: Reglamento (CE) n° 828/1999 de la Comisión, de 21 de abril de 1999, por el que se modifica el Reglamento (CE) n 383/1999 sobre la venta a precios prefijados, de carne de vacuno en poder de algunos organismos de intervención

eurovoc_concepts:
beef
food aid
intervention agency
meat processing industry
price fixed in advance
sale

formats: html pdf print

text: 22. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 105/9 REGLAMENTO (CE) No 828/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 21 de abril de 1999 por el que se modifica el Reglamento (CE) no 383/1999 sobre la venta a precios prefijados, de carne de vacuno en poder de algunos organismos de intervenci(cid:155)n LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 805/68 del Consejo, de 27 de junio de 1968, por el que se establece la organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector de la carne de bovino (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 1633/98 (2), y, en particular, el apartado 3 de su art(cid:146)culo 7, Considerando que el Reglamento (CE) no 383/1999 de la Comisi(cid:155)n (3), modificado por el Reglamento (CE) no 706/ 1999 (4), dispone la venta de existencias de intervenci(cid:155)n en poder de determinados organismos de intervenci(cid:155)n; que es preciso modificar las cantidades y los precios indi- cados en dicho Reglamento para reflejar las existencias ya vendidas; Art(cid:146)culo 1 El Reglamento (CE) no 383/1999 quedar(cid:145) modificado como sigue: 1) El d(cid:130)cimo gui(cid:155)n del art(cid:146)culo 1 se sustituir(cid:145) por el texto siguiente: «(cid:190) aproximadamente 10 000 toneladas de carne de vacuno deshuesada en poder del organismo de intervenci(cid:155)n del Reino Unido. ». 2) El anexo I se sustituir(cid:145) por el anexo del presente Reglamento. Art(cid:146)culo 2 Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comit(cid:130) de gesti(cid:155)n de la carne de vacuno, El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el tercer d(cid:146)a siguiente al de su publicaci(cid:155)n en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 21 de abril de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 148 de 28. 6. 1968, p. 24. (2) DO L 210 de 28. 7. 1998, p. 17. (3) DO L 46 de 20. 2. 1999, p. 34. (4) DO L 89 de 1. 4. 1999, p. 41. L 105/10 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 22. 4. 1999 ANEXO (cid:190) BILAG (cid:190) ANHANG (cid:190) PAQAQTGLA (cid:190) ANNEX (cid:190) ANNEXE (cid:190) ALLEGATO (cid:190) B(cid:246)LAGE (cid:190) ANEXO (cid:190) LIITE (cid:190) BILAGA «ANEXO I (cid:190) BILAG I (cid:190) ANHANG I (cid:190) PAQAQTGLA I (cid:190) ANNEX I (cid:190) ANNEXE I (cid:190) ALLEGATO I (cid:190) B(cid:246)LAGE I (cid:190) ANEXO I (cid:190) LIITE I (cid:190) BILAGA I Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Jq(cid:145)tor l(cid:146)kor Member State (cid:144)tat membre Stato membro Lidstaat Estado-membro J(cid:132)senvaltio Medlemsstat Productos (1) Produkter (1) Erzeugnisse (1) Pqo(cid:152)(cid:149)mta (1) Products (1) Produits (1) Prodotti (1) Producten (1) Produtos (1) Tuotteet (1) Produkter (1) Cantidad aproximada (toneladas) Tilnærmet mængde (tons) Ungef(cid:132)hre Mengen (Tonnen) Jat(cid:145) pqos(cid:146)ccisg pos(cid:149)tgta (t(cid:149)moi) Approximate quantity (tonnes) Quantit(cid:130) approximative (tonnes) Quantit(cid:133) approssimativa (tonnellate) Hoeveelheid b¶ benadering (ton) Quantidade aproximada (toneladas) Arvioitu m(cid:132)(cid:132)r(cid:132) (tonneina) Ungef(cid:132)rlig kvantitet (ton) Precio de venta expresado en euros por tonelada Salgspriser i EUR/ton Verkaufspreise, ausgedr(cid:129)ckt in EUR/Tonne Til(cid:146)r p(cid:150)kgsgr ejvqaf(cid:149)lemer se Euq(cid:150) am(cid:145) t(cid:149)mo Selling prices expressed in EUR per tonne Prix de vente exprim(cid:130)s en euros par tonne Prezzi di vendita espressi in euro per tonnellata Verkooppr¶zen uitgedrukt in euro per ton Pre(cid:135)o de venda expresso em euros por tonelada Myyntihinta euroina tonnilta F(cid:148)rs(cid:132)ljningspris i euro per ton a) Carne con hueso (cid:190) Kød, ikke udbenet (cid:190) Fleisch mit Knochen (cid:190) Jq(cid:146)ata le j(cid:149)jaka (cid:190) Bone-in beef (cid:190) Viande avec os (cid:190) Carni non disossate (cid:190) Vlees met been (cid:190) Carne com osso (cid:190) Luullinen naudanliha (cid:190) K(cid:148)tt med ben DANMARK (cid:190) Bagfjerdinger DEUTSCHLAND (cid:190) Hinterviertel ESPA(cid:158)A FRANCE ITALIA NEDERLAND (cid:153)STERREICH (cid:190) Cuartos traseros (cid:190) Quartiers arri(cid:138)re (cid:190) Quarti posteriori (cid:190) Achtervoeten (cid:190) Hinterviertel 600 600 1 200 600 600 600 600 1 700 1 700 1 800 1 700 1 800 1 700 1 700 b) Carne deshuesada (cid:190) Udbenet kød (cid:190) Fleisch ohne Knochen (cid:190) Jq(cid:146)ata wyq(cid:148)r j(cid:149)jaka (cid:190) Boneless beef (cid:190) Viande d(cid:130)soss(cid:130)e (cid:190) Carni senza osso (cid:190) Vlees zonder been (cid:190) Carne desossada (cid:190) Luuton naudanliha (cid:190) Benfritt k(cid:148)tt FRANCE IRELAND (cid:190) Semelle (INT 14) (cid:190) Faux filet (INT 17) (cid:190) Tranche (INT 13) (cid:190) Entrec(cid:147)te (INT 19) (cid:190) Intervention thick flank (INT 12) (cid:190) Intervention topside (INT 13) (cid:190) Intervention silverside (INT 14) (cid:190) Intervention rump (INT 16) (cid:190) Intervention striploin (INT 17) (cid:190) Intervention forerib (INT 19) UNITED KINGDOM (cid:190) Intervention thick flank (INT 12) (cid:190) Intervention topside (INT 13) (cid:190) Intervention silverside (INT 14) (cid:190) Intervention fillet (INT 15) (cid:190) Intervention rump (INT 16) (cid:190) Intervention striploin (INT 17) (cid:190) Intervention forerib (INT 19) 100 1 60 290 500 1 000 1 000 500 500 500 1 000 1 000 2 000 1 000 2 000 2 000 1 000 2 400 3 000 2 500 2 400 2 500 3 200 2 600 3 000 5 300 2 900 2 500 3 200 2 800 6 500 3 100 4 700 2 700 22. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 105/11 (1) V(cid:130)anse los anexos V y VII del Reglamento (CEE) no 2456/93 de la Comisi(cid:155)n (DO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 2812/98 (DO L 349 de 24. 12. 1998, p. 47). (1) Se bilag V og VII til Kommissionens forordning (EØF) nr. 2456/93 (EFT L 225 af 4. 9. 1993, s. 4), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2812/98 (EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 47). (1) Vgl. Anh(cid:132)nge V und VII der Verordnung (EWG) Nr. 2456/93 der Kommission (ABl. L 225 vom 4. 9. 1993, S. 4), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 2812/98 (ABl. L 349 vom 24. 12. 1998, S. 47). (1) Bk(cid:146)pe paqaqt(cid:147)lata V jai VII tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2456/93 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 225 tgr 4. 9. 1993, s. 4), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 2812/98 (EE L 349 tgr 24. 12. 1998, s. 47). (1) See Annexes V and VII to Commission Regulation (EEC) No 2456/93 (OJ L 225, 4. 9. 1993, p. 4), as last amended by Regulation (EC) No 2812/98 (OJ L 349, 24. 12. 1998, p. 47). (1) Voir annexes V et VII du r(cid:138)glement (CEE) no 2456/93 de la Commission (JO L 225 du 4. 9. 1993, p. 4). R(cid:138)glement modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)glement (CE) no 2812/98 (JO L 349 du 24. 12. 1998, p. 47). (1) Cfr. allegati V e VII del regolamento (CEE) n. 2456/93 della Commissione (GU L 225 del 4. 9. 1993, pag. 4), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2812/98 (GU L 349 del 24. 12. 1998, pag. 47). (1) Zie de b¶lagen V en VII b¶ Verordening (EEG) nr. 2456/93 van de Commissie (PB L 225 van 4. 9. 1993, blz. 4), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 2812/98 (PB L 349 van 24. 12. 1998, blz. 47). (1) Ver anexos V e VII do Regulamento (CEE) n. o 2456/93 da Comiss(cid:209)o (JO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4). Regulamento com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2812/98 (JO L 349 de 24. 12. 1998, p. 47). (1) Katso komission asetuksen (ETY) N:o 2456/93 (EYVL L 225, 4. 9. 1993, s. 4), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2812/98 (EYVL L 349, 24. 12. 1998, s. 47), liitteet V ja VII. (1) Se bilagorna V och VII i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2456/93 (EGT L 225, 4. 9. 1993, s. 4), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 2812/98 (EGT L 349, 24. 12. 1998, s. 47). »


title: Kommissionens förordning (EG) nr 825/1999 av den 21 april 1999 om fastställande av exportbidrag för vitsocker och råsocker som exporteras i obearbetat skick

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

formats: pdf print

text: L 105/4 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 4. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 825/1999 av den 21 april 1999 om fastst(cid:132)llande av exportbidrag f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 av den 1 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r socker (1), senast (cid:132)ndrad genom kommis- sionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1148/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 19. 4 f(cid:148)rsta stycket a, och med beaktande av f(cid:148)ljande: I artikel 19 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 f(cid:148)reskrivs att skillnaden mellan prisnoteringarna eller priserna p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden f(cid:148)r de produkter som r(cid:132)knas upp i artikel 1. 1 a i samma f(cid:148)rordning och priserna f(cid:148)r dessa produkter inom gemenskapen f(cid:134)r t(cid:132)ckas av ett export- bidrag. I f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 f(cid:148)reskrivs att n(cid:132)r export- bidrag f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i odena- turerat och obearbetat skick fastst(cid:132)lls m(cid:134)ste h(cid:132)nsyn tas till sockersituationen i gemenskapen och p(cid:134) v(cid:132)rldsmark- naden, och s(cid:132)rskilt till de pris- och kostnadsfaktorer som anges i artikel 17a i den f(cid:148)rordningen. I samma artikel f(cid:148)reskrivs att h(cid:132)nsyn (cid:132)ven skall tas till den ekonomiska aspekten av den f(cid:148)reslagna exporten. Exportbidraget f(cid:148)r r(cid:134)socker m(cid:134)ste fastst(cid:132)llas i f(cid:148)rh(cid:134)llande till standardkvaliteten. Denna definieras i artikel 1 i r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 431/68 av den 9 april 1968 om fastst(cid:132)llande av en standardkvalitet f(cid:148)r r(cid:134)socker samt av gemenskapens gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngsst(cid:132)lle f(cid:148)r ber(cid:132)kning av cif- pris f(cid:148)r socker (3), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 3290/ 94 (4). Dessutom b(cid:148)r detta exportbidrag fastst(cid:132)llas i enlighet med artikel 17a. 4 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81. Kandisocker definieras i kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 2135/95 av den 7 september 1995 om till(cid:132)mpningsf(cid:148)- reskrifter f(cid:148)r beviljande av exportbidrag vid sockerex- port (5). Det exportbidrag som ber(cid:132)knas p(cid:134) detta s(cid:132)tt f(cid:148)r socker som inneh(cid:134)ller arom- eller f(cid:132)rgtillsatser m(cid:134)ste till- l(cid:132)mpas p(cid:134) sackarosinneh(cid:134)llet och f(cid:148)ljaktligen fastst(cid:132)llas per 1 % av inneh(cid:134)llet. Situationen p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden eller vissa marknaders s(cid:132)rskilda krav kan g(cid:148)ra det n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att variera export- bidraget f(cid:148)r socker efter destinationen. I s(cid:132)rskilda fall f(cid:134)r exportbidraget fastst(cid:132)llas genom andra r(cid:132)ttsakter. Exportbidraget m(cid:134)ste fastst(cid:132)llas varannan vecka. Det f(cid:134)r (cid:132)ndras under mellantiden. Till(cid:132)mpningen av de best(cid:132)mmelser som f(cid:148)reskrivs ovan p(cid:134) den nuvarande situationen p(cid:134) sockermarknaden, s(cid:132)rskilt p(cid:134) prisnoteringar eller priser p(cid:134) socker inom gemenskapen och p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden inneb(cid:132)r att export- bidraget b(cid:148)r vara det som anges i bilagan till denna f(cid:148)rordning. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r socker. med yttrandet H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Exportbidragen f(cid:148)r de produkter som r(cid:132)knas upp i artikel 1. 1 a i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 och som exporteras i odenaturerat och obearbetat skick skall vara de belopp som anges i bilagan till den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. Artikel 2 (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 89, 10. 4. 1968, s. 3. (4) EGT L 349, 31. 12. 1994, s. 105. Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 22 april 1999. (5) EGT L 214, 8. 9. 1995, s. 16. 22. 4. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 105/5 Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 21 april 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen till kommissionens f(cid:148)rordning av den 21 april 1999 om fastst(cid:132)llande av exportbidragen f(cid:148)r vitsocker och r(cid:134)socker som exporteras i obearbetat skick BILAGA Produktnummer 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Bidragsbelopp (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 45,40 46,05 45,40 46,05 (1) (1) (2) (1) (1) (2) 1701 91 00 9000 0,4935 (cid:190) EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg (cid:190) 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 (cid:190) EUR/100 kg (cid:190) 49,35 50,41 50,41 1701 99 90 9100 0,4935 (cid:190) EUR/1 % sackaros (cid:253) 100 kg (cid:190) (1) Till(cid:132)mpligt p(cid:134) r(cid:134)socker med utbyte p(cid:134) 92 %. Om utbytet (cid:132)r ett annat (cid:132)n 92 % skall det till(cid:132)mpliga exportbidraget ber(cid:132)knas i enlighet med best(cid:132)mmelserna i artikel 17a. 4 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81. (2) Fastst(cid:132)llande upph(cid:132)vt genom kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 2689/85 (EGT L 255, 26. 9. 1985, s. 12), (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EEG) nr 3251/85 (EGT L 309, 21. 11. 1985, s. 14)


title: Verordnung (EG) Nr. 834/1999 der Kommission vom 21. April 1999 zur Festsetzung der Erstattungssätze bei der Ausfuhr von Eiern und Eigelb in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren

eurovoc_concepts:
egg
export refund
third country

text: L 105/28 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 22. 4. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 834/1999 DER KOMMISSION vom 21. April 1999 zur Festsetzung der Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr von Eiern und Eigelb in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 des Rates vom 29. Oktober 1975 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Eier (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verordnung (EG) Nr. 1516/96 der Kommission (2), insbesondere auf Artikel 8 Absatz 3, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß Artikel 8 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 kann der Unterschied zwischen den Preisen im internationalen Handel f(cid:129)r die in Artikel 1 Absatz 1 dieser Verordnung genannten Erzeugnisse und den Preisen in der Gemeinschaft durch eine Erstattung bei der Ausfuhr ausgeglichen werden, wenn diese Erzeugnisse in Form von Waren, die im Anhang dieser Verordnung verzeichnet sind, ausgef(cid:129)hrt werden. In der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 der Kommission vom 30. Mai 1994 zur Festlegung der gemeinsamen Durchf(cid:129)hrungsvorschriften f(cid:129)r die Gew(cid:132)hrung von Ausfuhrerstattungen und der Kriterien zur Festsetzung des Erstattungsbetrags f(cid:129)r bestimmte landwirtschaftliche Erzeugnisse, die in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren ausgef(cid:129)hrt werden (3), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- sind die Erzeugnisse nung bezeichnet, f(cid:129)r die ein Erstattungssatz bei der Ausfuhr in Form von im Anhang der Verordnung (EWG) Nr. 2771/ 75 aufgef(cid:129)hrten Waren festgesetzt werden muß. 1352/98 (4), (EG) Nr. Gem(cid:132)ß Artikel 4 Absatz 1 der Verordnung (EG) Nr. 1222/ 94 muß der Erstattungssatz f(cid:129)r je 100 kg der erw(cid:132)hnten Grunderzeugnisse f(cid:129)r einen Zeitraum festgesetzt werden, der gleich dem Zeitraum f(cid:129)r die Festsetzung der Erstat- tung f(cid:129)r die gleichen Erzeugnisse ist, die in verarbeitetem Zustand ausgef(cid:129)hrt werden. Gem(cid:132)ß Artikel 11 des im Rahmen der multilateralen Verhandlungen der Uruguay-Runde abgeschlossenen Landwirtschafts(cid:129)bereinkommens darf die bei der Ausfuhr eines in einer Ware enthaltenen Erzeugnisses gew(cid:132)hrte Erstattung die Erstattung f(cid:129)r das in verarbeitetem Zustand ausgef(cid:129)hrte Erzeugnis nicht (cid:129)bersteigen. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Eier und Gefl(cid:129)gel (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Erstattungss(cid:132)tze f(cid:129)r die Grunderzeugnisse im Sinne des Anhangs A der Verordnung (EG) Nr. 1222/94 und des Artikels 1 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 2771/75, die in Form von in Anhang I der Verordnung (EWG) Nr. 2771/75 genannten Waren ausgef(cid:129)hrt werden, sind im Anhang der vorliegenden Verordnung festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 22. April 1999 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 21. April 1999 F(cid:129)r die Kommission Martin BANGEMANN Mitglied der Kommission (1) ABl. L 282 vom 1. 11. 1975, S. 49. (2) ABl. L 189 vom 30. 7. 1996, S. 99. (3) ABl. L 136 vom 31. 5. 1994, S. 5. (4) ABl. L 184 vom 27. 6. 1998, S. 25. 22. 4. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 105/29 ANHANG zur Verordnung der Kommission vom 21. April 1999 zur Festsetzung der Erstattungss(cid:132)tze bei der Ausfuhr von Eiern und Eigelb in Form von nicht unter Anhang II des Vertrages fallenden Waren KN-Code 0407 00 Warenbezeichnung (EUR / 100 kg) Bestimmung (1) Erstattungs- s(cid:132)tze Vogeleier gekocht: in der Schale, frisch, haltbar gemacht oder – von Hausgefl(cid:129)gel: 0407 00 30 – – andere: a) bei Ausfuhr von Eieralbumin der KN-Codes 3502 11 90 und 3502 19 90 b) bei Ausfuhr anderer Waren 0408 Vogeleier, nicht in der Schale, und Eigelb, frisch, getrocknet, in Wasser oder Dampf gekocht, geformt, gefroren oder anders haltbar gemacht, auch mit Zusatz von Zucker oder anderen S(cid:129)ßmitteln: – Eigelb: 0408 11 – – getrocknet: ex 0408 11 80 – – – genießbar: 02 03 04 01 16,00 17,00 8,00 8,00 unges(cid:129)ßt 01 58,00 0408 19 – – anderes: – – – genießbar: ex 0408 19 81 – – – – fl(cid:129)ssig: ex 0408 19 89 – – – – gefroren: unges(cid:129)ßt unges(cid:129)ßt – andere: 0408 91 – – getrocknet: ex 0408 91 80 – – – genießbar: unges(cid:129)ßt 0408 99 – – andere: ex 0408 99 80 – – – genießbar: unges(cid:129)ßt (1) Folgende Bestimmungen sind vorgesehen: 01 01 01 01 27,00 27,00 43,00 11,00 01 Drittl(cid:132)nder 02 Kuwait, Bahrain, Oman, Katar, die Vereinigten Arabischen Emirate, Jemen, Hongkong SAR und Rußland 03 S(cid:129)dkorea, Japan, Malaysia, Thailand, Taiwan, die Philippinen und (cid:142)gypten 04 alle Bestimmungen, mit Ausnahme der Schweiz und der unter 02 und 03 genannten Bestimmungen


title: Kommissionens förordning (EG) nr 826/1999 av den 21 april 1999 om fastställande av de representativa priserna och tilläggsbeloppen för import av melass inom sockersektorn

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

text: L 105/6 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 22. 4. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 826/1999 av den 21 april 1999 om fastst(cid:132)llande av de representativa priserna och till(cid:132)ggsbeloppen f(cid:148)r import av melass inom sockersektorn EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 av den 30 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r socker (1), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 1148/98 (2), med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 av den 23 juni 1995 om till(cid:132)mpningsf(cid:148)reskrifter f(cid:148)r import av melass inom sockersektorn och om (cid:132)ndring av f(cid:148)rordning (EEG) nr 785/68 (3), s(cid:132)rskilt artiklarna 1. 2 och 3. 1 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: I f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 f(cid:148)reskrivs att cif-import- priset f(cid:148)r melass, i forts(cid:132)ttningen kallat ”representativt i enlighet med kommissionens skall pris” f(cid:148)rordning (EEG) nr 785/68 (4). Detta pris b(cid:148)r fastst(cid:132)llas f(cid:148)r den standardkvalitet som definieras i artikel 1 i den f(cid:148)rordningen. fastst(cid:132)llas Det representativa priset f(cid:148)r melass ber(cid:132)knas f(cid:148)r ett gr(cid:132)ns- (cid:148)verg(cid:134)ngsst(cid:132)lle i gemenskapen, i detta fall Amsterdam. Detta pris b(cid:148)r ber(cid:132)knas med utg(cid:134)ngspunkt i de mest f(cid:148)rm(cid:134)nliga uppk(cid:148)psm(cid:148)jligheterna p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden, vilka fastst(cid:132)lls p(cid:134) grundval av noteringarna eller priserna p(cid:134) den marknaden, justerade efter eventuella kvalitets- skillnader i f(cid:148)rh(cid:134)llande till standardkvaliteten. Standard- kvaliteten f(cid:148)r melass har definierats i f(cid:148)rordning (EEG) nr 785/68. Vid fastst(cid:132)llandet av de mest f(cid:148)rm(cid:134)nliga uppk(cid:148)psm(cid:148)jlig- heterna p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden b(cid:148)r h(cid:132)nsyn tas till all infor- mation om anbud p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden, priser som regi- strerats p(cid:134) viktigare marknader i tredje land och f(cid:148)rs(cid:132)lj- ningskontrakt som ing(cid:134)tts i internationell handel och som kommit till kommissionens k(cid:132)nnedom antingen direkt eller via medlemsstaterna. I enlighet med artikel 7 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 785/68 f(cid:134)r detta fastst(cid:132)llande bygga p(cid:134) genomsnittet av flera priser, p(cid:134) villkor att detta genom- snitt kan betraktas som representativt f(cid:148)r den faktiska marknadsutvecklingen. Informationen skall inte beaktas n(cid:132)r det inte (cid:132)r fr(cid:134)ga om varor av sund och god marknadsm(cid:132)ssig kvalitet eller om det pris som anges i anbudet endast g(cid:132)ller en liten kvan- titet och inte (cid:132)r representativt f(cid:148)r marknaden. Dessutom skall det bortses fr(cid:134)n anbudspriser som inte kan antas vara representativa f(cid:148)r den faktiska marknadsutvecklingen. F(cid:148)r att f(cid:134) upplysningar om melass av standardkvalitet som (cid:132)r j(cid:132)mf(cid:148)rbara m(cid:134)ste, allt efter den erbjudna melassens kvalitet, priserna h(cid:148)jas eller s(cid:132)nkas i f(cid:148)rh(cid:134)llande till de resultat som erh(cid:134)llits i enlighet med artikel 6 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 785/68. Ett representativt pris f(cid:134)r i undantagsfall f(cid:148)rbli of(cid:148)r(cid:132)ndrat under en begr(cid:132)nsad period n(cid:132)r det anbudspris som legat till grund f(cid:148)r det f(cid:148)reg(cid:134)ende fastst(cid:132)llandet av det represen- tativa priset till kommissionens k(cid:132)nnedom och de anbudspriser som finns tillg(cid:132)ngliga inte verkar vara tillr(cid:132)ckligt representativa f(cid:148)r den faktiska marknadsutvecklingen och skulle medf(cid:148)ra pl(cid:148)tsliga och v(cid:132)sentliga f(cid:148)r(cid:132)ndringar av det representativa priset. inte har kommit finns en skillnad mellan utl(cid:148)sningspriset N(cid:132)r det f(cid:148)r produkten i fr(cid:134)ga och det representativa priset b(cid:148)r till- l(cid:132)ggsbeloppen f(cid:148)r import fastst(cid:132)llas p(cid:134) de villkor som anges i artikel 3 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95. Om importtullen upph(cid:132)vs tillf(cid:132)lligt i enlighet med artikel 5 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 b(cid:148)r s(cid:132)rskilda belopp fast- st(cid:132)llas f(cid:148)r dessa tullar. Till(cid:132)mpningen av dessa best(cid:132)mmelser medf(cid:148)r att de representativa priserna och till(cid:132)ggsbeloppen f(cid:148)r import av produkterna i fr(cid:134)ga b(cid:148)r fastst(cid:132)llas s(cid:134) som anges i bilagan till denna f(cid:148)rordning. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r socker. med yttrandet H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 De representativa priser och de till(cid:132)ggsbelopp som skall till(cid:132)mpas vid import av den produkt som avses i artikel 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 fastst(cid:132)lls i enlighet med bilagan. (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 141, 24. 6. 1995, s. 12. (4) EGT L 145, 27. 6. 1968, s. 12. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 22 april 1999. 22. 4. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 105/7 Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 21 april 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen BILAGA F(cid:148)rordning om fastst(cid:132)llande av de representativa priserna och till(cid:132)ggsbeloppen f(cid:148)r import av melass inom sockersektorn KN-nummer Representativt pris i EUR/100 kg nettovikt av produkten i fr(cid:134)ga Till(cid:132)ggsbelopp i EUR/100 kg nettovikt av produkten i fr(cid:134)ga Den tull som skall tas ut p(cid:134) grund av det upph(cid:132)vande som avses i artikel 5 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 i EUR/100 kg nettovikt av produkten i fr(cid:134)ga (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 5,91 7,42 0,36 0,00 (cid:190) (cid:190) (1) Fastst(cid:132)llande f(cid:148)r den standardkvalitet som definieras i artikel 1 i den (cid:132)ndrade f(cid:148)rordningen (EEG) nr 785/68. (2) Detta belopp skall i enlighet med artikel 5 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1422/95 ers(cid:132)tta den tullsats som Gemensamma tulltaxan f(cid:148)reskriver f(cid:148)r dessa produkter


title: Verordnung (EG) Nr. 826/1999 der Kommission vom 21. April 1999 zur Festsetzung der repräsentativen Preise und der zusätzlichen Einfuhrzölle für Melasse im Zuckersektor

text: L 105/6 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 22. 4. 1999 VERORDNUNG (EG) Nr. 826/1999 DER KOMMISSION vom 21. April 1999 zur Festsetzung der repr(cid:132)sentativen Preise und der zus(cid:132)tzlichen Einfuhrz(cid:148)lle f(cid:129)r Melasse im Zuckersektor DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN (cid:190) gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EWG) Nr. 1785/81 des Rates vom 30. Juni 1981 (cid:129)ber die gemeinsame Marktorgani- sation f(cid:129)r Zucker (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 1148/98 (2), gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 1422/95 der Kommission vom 23. Juni 1995 mit Durchf(cid:129)hrungs- bestimmungen f(cid:129)r die Einfuhr von Melasse im Zucker- sektor und zur (cid:142)nderung der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 (3), insbesondere auf Artikel 1 Absatz 2 und Artikel 3 Absatz 1, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 wird der cif- Preis bei der Einfuhr von Melasse, im folgenden „repr(cid:132)- sentativer Preis“ genannt, nach Maßgabe der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 der Kommission (4) bestimmt. Dieser Preis gilt f(cid:129)r die Standardqualit(cid:132)t gem(cid:132)ß Artikel 1 der genannten Verordnung. in der Gemeinschaft, Der repr(cid:132)sentative Preis f(cid:129)r Melasse wird f(cid:129)r einen Grenz- (cid:129)bergangsort diesem Fall Amsterdam, festgesetzt. Der Preis muß auf der Grundlage der g(cid:129)nstigsten Einkaufsm(cid:148)glichkeiten auf dem Welt- markt unter Ber(cid:129)cksichtigung der nach Maßgabe der etwaigen Qualit(cid:132)tsunterschiede gegen(cid:129)ber der Standard- qualit(cid:132)t berichtigten Notierungen oder Preises dieses Marktes berechnet werden. Die Standardqualit(cid:132)t f(cid:129)r Melasse ist in der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 festge- legt. im Rahmen des Zur Feststellung der g(cid:129)nstigsten Einkaufsm(cid:148)glichkeiten auf dem Weltmarkt m(cid:129)ssen alle Informationen betreffend die Angebote auf dem Weltmarkt, die auf den wichtigen M(cid:132)rkten in Drittl(cid:132)ndern festgestellten Preise und die Verkaufsabschl(cid:129)sse internationalen Handels ber(cid:129)cksichtigt werden, die die Kommission von den Mitgliedstaaten erh(cid:132)lt bzw. die ihr aus eigenen Quellen vorliegen. Bei dieser Feststellung gem(cid:132)ß Artikel 7 der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 ist es m(cid:148)glich, den Durchschnitt mehrerer Preise zugrunde zu legen, soweit dieser Durchschnitt f(cid:129)r die tats(cid:132)chliche Markttendenz als repr(cid:132)sentativ gelten kann. Nicht ber(cid:129)cksichtigt werden die Informationen, wenn die Ware nicht gesund und von handels(cid:129)blicher Qualit(cid:132)t ist oder wenn der Angebotspreis nur eine geringe, f(cid:129)r den Markt nicht repr(cid:132)sentative Menge betrifft. Außerdem sind Angebotspreise auszuschließen, die als f(cid:129)r die tats(cid:132)chliche Markttendenz nicht repr(cid:132)sentativ gelten. Um vergleichbare Angaben f(cid:129)r Melasse der Standardqua- lit(cid:132)t zu erhalten, m(cid:129)ssen die Preise je nach Qualit(cid:132)t der angebotenen Melasse nach Maßgabe der in Anwendung von Artikel 6 der Verordnung (EWG) Nr. 785/68 erzielten Ergebnisse erh(cid:148)ht oder verringert werden. Ein repr(cid:132)sentativer Preis kann ausnahmsweise w(cid:132)hrend eines begrenzten Zeitraums auf unver(cid:132)nderter H(cid:148)he beibehalten werden, wenn der Angebotspreis, der als Grundlage f(cid:129)r die vorangegangene Festsetzung des repr(cid:132)- sentativen Preises gedient hat, der Kommission nicht zur Kenntnis gelangt ist und die vorliegenden, offenbar f(cid:129)r die effektive Markttendenz nicht repr(cid:132)sentativen Ange- botspreise zu pl(cid:148)tzlichen und erheblichen (cid:142)nderungen des repr(cid:132)sentativen Preises f(cid:129)hren w(cid:129)rden. Besteht zwischen dem Ausl(cid:148)sungspreis f(cid:129)r das fragliche Erzeugnis und dem repr(cid:132)sentativen Preis ein Unterschied, so sind nach Maßgabe von Artikel 3 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 zus(cid:132)tzliche Einfuhrz(cid:148)lle festzusetzen. Bei Aussetzung der Einfuhrz(cid:148)lle gem(cid:132)ß Artikel 5 der Verord- nung (EG) Nr. 1422/95 sind f(cid:129)r diese Z(cid:148)lle besondere Betr(cid:132)ge festzusetzen. Aus der Anwendung dieser Bestimmungen ergibt sich, daß die repr(cid:132)sentativen Preise und die zus(cid:132)tzlichen Z(cid:148)lle bei der Einfuhr der betreffenden Erzeugnisse nach Maßgabe des Anhangs dieser Verordnung festzusetzen sind. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses f(cid:129)r Zucker (cid:190) HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die repr(cid:132)sentativen Preise und die zus(cid:132)tzlichen Z(cid:148)lle bei der Einfuhr der Erzeugnisse des Artikels 1 der Verord- nung (EG) Nr. 1422/95 werden entsprechend dem Anhang festgesetzt. (1) ABl. L 177 vom 1. 7. 1981, S. 4. (2) ABl. L 159 vom 3. 6. 1998, S. 38. (3) ABl. L 141 vom 24. 6. 1995, S. 12. (4) ABl. L 145 vom 27. 6. 1968, S. 12. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 22. April 1999 in Kraft. 22. 4. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 105/7 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 21. April 1999. F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission zur Festsetzung der repr(cid:132)sentativen Preise und der zus(cid:132)tzlichen Z(cid:148)lle bei der Einfuhr von Melasse im Zuckersektor ANHANG KN-Code Repr(cid:132)sentativer Preis in EUR/100 kg Eigengewicht des Erzeugnisses Zus(cid:132)tzlicher Zoll in EUR/100 kg Eigengewicht des Erzeugnisses Bei der Einfuhr des Erzeugnisses wegen der Aussetzung gem(cid:132)ß Artikel 5 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 anzuwendender Betrag (2) in EUR/100 kg Eigengewicht 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 5,91 7,42 0,36 0,00 (cid:190) (cid:190) (1) Festsetzung f(cid:129)r die Standardqualit(cid:132)t gem(cid:132)ß Artikel 1 der ge(cid:132)nderten Verordnung (EWG) Nr. 785/68. (2) Dieser Betrag ersetzt gem(cid:132)ß Artikel 5 der Verordnung (EG) Nr. 1422/95 den f(cid:129)r diese Erzeugnisse festgesetzten Zollsatz des Gemeinsamen Zolltarifs