title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 866/1999 της Επιτροπής, της 26ης Απριλίου 1999, για την έγκριση νέων προσθέτων υλών και νέων χρήσεων προσθέτων υλών στις ζωοτροφές

eurovoc_concepts:
animal nutrition
food additive
food inspection
marketing standard

text: 27. 4. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 108/21 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 866/1999 TGS EPITQOPGS tgr 26gr Apqik(cid:148)ou 1999 cia tgm (cid:146)cjqisg m(cid:146)ym pqosh(cid:146)tym uk(cid:150)m jai m(cid:146)ym wq(cid:147)seym pqosh(cid:146)tym uk(cid:150)m stir fyotqov(cid:146)r G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tgm odgc(cid:148)a 70/524/EOJ tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 23gr Moel- bq(cid:148)ou 1970, peq(cid:148) tym pqosh(cid:146)tym uk(cid:150)m stgm diatqov(cid:147) tym f(cid:150)ym (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tgm odgc(cid:148)a 1999/20/EJ (2), jai id(cid:148)yr ta (cid:145)qhqa 9i jai 3, Ejtil(cid:150)mtar: (1) (2) (3) (cid:149)ti oi diat(cid:145)neir tgr odgc(cid:148)ar 70/524/EOJ pqobk(cid:146)poum tg dumat(cid:149)tgta ma epitqapo(cid:151)m m(cid:146)er pq(cid:149)sheter (cid:151)ker (cid:147) m(cid:146)er wq(cid:147)seir pqosh(cid:146)tym uk(cid:150)m, kalb(cid:145)momtar up(cid:149)xg tgm tewmij(cid:150)m cm(cid:150)seym· epistglomij(cid:150)m en(cid:146)king tym jai (cid:149)ti g odgc(cid:148)a 93/113/EJ tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 14gr Dejelbq(cid:148)ou 1993, swetij(cid:145) le tg wq(cid:147)sg jai tgm elpo- q(cid:148)a tym emf(cid:151)lym, tym lijqooqcamisl(cid:150)m jai tym paqasjeuasl(cid:145)tym tour stir fyotqov(cid:146)r (3), (cid:149)pyr tqo- popoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tgm odgc(cid:148)a 97/40/EJ (4), jat(cid:145) paq(cid:146)jjkisg tgr odgc(cid:148)ar 70/524/EOJ, (cid:146)wei epi- tq(cid:146)xei sta jq(cid:145)tg l(cid:146)kg ma ecjq(cid:148)moum pqosyqim(cid:145) tg wqgsilopo(cid:148)gsg jai tgm elpoq(cid:148)a tym emf(cid:151)lym, tym lijqooqcamisl(cid:150)m jai tym paqasjeuasl(cid:145)tym tour· (cid:149)ti, jat(cid:149)pim enet(cid:145)seyr vaj(cid:146)kym oi opo(cid:148)oi e(cid:148)wam upobkghe(cid:148) ap(cid:149) ta jq(cid:145)tg l(cid:146)kg s(cid:151)lvyma le to (cid:145)qhqo 3 tgr odgc(cid:148)ar 93/113/EJ, va(cid:148)metai (cid:149)ti e(cid:148)mai dumat(cid:149)m ma ecjqihe(cid:148) pqosyqim(cid:145) (cid:146)mar oqisl(cid:146)mor aqihl(cid:149)r paqasjeuasl(cid:145)tym ta opo(cid:148)a am(cid:147)joum stir ol(cid:145)der tym emf(cid:151)lym jai tym lijqooqcamisl(cid:150)m· (4) (5) (cid:149)ti g epistglomij(cid:147) epitqop(cid:147) fyotqov(cid:150)m diet(cid:151)pyse eumo(cid:152)j(cid:147) cm(cid:150)lg (cid:149)som avoq(cid:145) to abkab(cid:146)r tym em k(cid:149)cy paqasjeuasl(cid:145)tym· (cid:149)ti ta l(cid:146)tqa pou pqobk(cid:146)pomtai stom paq(cid:149)mta jamo- misl(cid:149) e(cid:148)mai s(cid:151)lvyma le tg cm(cid:150)lg tgr l(cid:149)milgr epi- tqop(cid:147)r fyotqov(cid:150)m, ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Ta paqasjeu(cid:145)slata pou am(cid:147)joum stgm ol(cid:145)da tym emf(cid:151)lym jai apaqihlo(cid:151)mtai sto paq(cid:145)qtgla I tou paq(cid:149)mtor jamomi- slo(cid:151) lpoqo(cid:151)m ma ecjqiho(cid:151)m s(cid:151)lvyma le tgm odgc(cid:148)a 70/ 524/EOJ yr pq(cid:149)sheter (cid:151)ker stir fyotqov(cid:146)r, s(cid:151)lvyma le tour (cid:149)qour oi opo(cid:148)oi hesp(cid:148)fomtai sto em k(cid:149)cy paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 Ta paqasjeu(cid:145)slata pou am(cid:147)joum stgm ol(cid:145)da tym lijqo- oqcamisl(cid:150)m jai apaqihlo(cid:151)mtai sto paq(cid:145)qtgla II tou paq(cid:149)mtor jamomislo(cid:151) lpoqo(cid:151)m ma ecjqiho(cid:151)m s(cid:151)lvyma le tgm odgc(cid:148)a 70/524/EOJ yr pq(cid:149)sheter (cid:151)ker stir fyotqov(cid:146)r, up(cid:149) tour (cid:149)qour oi opo(cid:148)oi hesp(cid:148)fomtai sto em k(cid:149)cy paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 3 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei tgm eijost(cid:147) gl(cid:146)qa ap(cid:149) tg dglos(cid:148)eus(cid:147) tou stgm Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r evaql(cid:149)fetai ap(cid:149) tgm 1g Iouk(cid:148)ou 1999. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 26 Apqik(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 270 tgr 14. 12. 1970, s. 1. (2) EE L 80 tgr 25. 3. 1999, s. 20. (3) EE L 334 tgr 31. 12. 1993, s. 17. (4) EE L 180 tgr 9. 7. 1997, s. 21. Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta Lom(cid:145)da dqastij(cid:149)tgtar/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir PAQAQTGLA I 2 3-vut(cid:145)sg EC 3. 1. 3. 8 Paqasje(cid:151)asla 3-vut(cid:145)sgr pou paq(cid:145)- cetai ap(cid:149) tom Aspergillus oryzae (DSM 10 289) pou paqousi(cid:145)fei ek(cid:145)- wistg dqastij(cid:149)tgta: Epijakull(cid:146)mg FYT (1)/g loqv(cid:147): 2 500 Ucq(cid:147) loqv(cid:147): 5 000 FYT/g (cid:133)qmiher qacyc(cid:147)r yopa- (cid:190) 500 FYT 1 000 FYT 8 Emdo-1,4-B-ckujam(cid:145)sg EC 3. 2. 1. 4 Emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg EC 3. 2. 1. 8 Paqasje(cid:151)asla emdo-1,4-B-ckuja- m(cid:145)sgr jai emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sgr pou paq(cid:145)cetai ap(cid:149) tom Aspergillus niger (CBS 600. 94) pou paqousi(cid:145)fei ek(cid:145)- wistg dqastij(cid:149)tgta: Woiq(cid:148)dia 4 l(cid:147)mer 3 000 BGU 1 200 FXU 5 000 BGU 2 000 FXU Steqe(cid:147) jai ucq(cid:147) loqv(cid:147): emdo-1,4-B-ckujam(cid:145)sg: 10 000 BGU (2)/g emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg: 4 000 FXU (3)/g 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)cator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r: 750 FYT. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se vutij(cid:145) (cid:145)kata, dgkad(cid:147) pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 40 % sitgq(cid:145) jqih(cid:145)qi, (jakalp(cid:149)ji, bq(cid:150)lg, sit(cid:145)qi, s(cid:148)jakg, tqitij(cid:145)ke), ekaio(cid:151)wour sp(cid:149)qour jai (cid:149)spqia. 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei heqlojqas(cid:148)a ma amav(cid:146)qetai apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg fyotqov(cid:147)r: d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour 3 000-5 000 BGU 1 200-2 000 FXU. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se pokusajwaq(cid:148)ter ejt(cid:149)r al(cid:151)kou (juq(cid:148)yr B-ckuj(cid:145)mer jai aqabimonuk(cid:145)mer), pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 30 % jqih(cid:145)qi. dgkad(cid:147) Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 L 1 0 8 / 2 2 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m 2 7. 4. 1 9 9 9 Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta Lom(cid:145)da dqastij(cid:149)tgtar/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir 29 Emdo-1,3(4)-B-ckuja- m(cid:145)sg EC 3. 2. 1. 6 Paqasje(cid:151)asla emdo-1,3(4)-B-ckuja- m(cid:145)sgr pou paq(cid:145)cetai ap(cid:149) tom Geo- smithia emersonii (IMI SD 133) pou paqousi(cid:145)fei ek(cid:145)wistg dqastij(cid:149)tgta: Jot(cid:149)pouka p(cid:145)wumsg 5 500 U (4)/g cia (cid:190) 250 U (cid:190) 30 Emdo-1,3(4)-B-ckuja- m(cid:145)sg EC 3. 2. 1. 6 Emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg EC 3. 2. 1. 8 Paqasje(cid:151)asla emdo-1,3(4)-B-ckuja- m(cid:145)sgr jai emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sgr pou paq(cid:145)cetai ap(cid:149) Penicillium funiculo- sum (IMI SD 101) pou paqousi(cid:145)fei ek(cid:145)wistg dqastij(cid:149)tgta: Jot(cid:149)pouka p(cid:145)wumsg cia (cid:190) Le loqv(cid:147) sj(cid:149)mgr: emdo-1,3(4)-B-ckujam(cid:145)sg: 2 000 U (5)/g emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg: 1 400 U (6)/g Ucq(cid:147) loqv(cid:147): emdo-1,3(4)-B-ckujam(cid:145)sg: 500 U/ml emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg: 350 U/ml Emdo-1,3(4)-B- ckujam(cid:145)sg: 100 U Emdo-1,4-B- nukam(cid:145)sg: 70 U 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r: 250 U. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se pokusajwaq(cid:148)ter ejt(cid:149)r B-ckuj(cid:145)mer), al(cid:151)kou dgkad(cid:147) pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 50 % jqih(cid:145)qi. (juq(cid:148)yr 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)cator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg fyotqov(cid:147)r: d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour emdo-1,3(4)-B-ckujam(cid:145)sg: 100 U emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg: 70 U. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se pokusajwaq(cid:148)ter ejt(cid:149)r al(cid:151)kou (juq(cid:148)yr B-ckuj(cid:145)mer jai aqabimonuk(cid:145)mer), pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 50 % sit(cid:145)qi (cid:147) 60 % jqih(cid:145)qi. dgkad(cid:147) Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 2 7. 4. 1 9 9 9 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m L 1 0 8 / 2 3 Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta Lom(cid:145)da dqastij(cid:149)tgtar/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir 31 Emdo-1,4-B-nukam(cid:145)sg IUB 3. 2. 1. 8 Paqasje(cid:151)asla emdo-1,3(4)-B-nuka- m(cid:145)sgr pou paq(cid:145)cetai ap(cid:149) tom Tri- choderma longibrachiatum (CBS 614-94) pou paqousi(cid:145)fei ek(cid:145)wistg dqastij(cid:149)tgta: steqe(cid:147) loqv(cid:147): 300 EU (7)/g ucq(cid:147) loqv(cid:147): 1 000 EU/g Jot(cid:149)pouka p(cid:145)wumsg cia (cid:190) 600 EU (cid:190) (cid:133)qmiher paqacyc(cid:147)r (cid:190) 300 EU (cid:190) 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r: 600 EU. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se pokusajwaq(cid:148)ter ejt(cid:149)r al(cid:151)kou (juq(cid:148)yr aqabimonuk(cid:145)mer), dgkad(cid:147) pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 60 % sit(cid:145)qi. 1. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)- jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. g 2. Emdedeicl(cid:146)mg d(cid:149)sg/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r: 600 EU. 3. Cia wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyotqov(cid:146)r pko(cid:151)sier se pokusajwaq(cid:148)ter ejt(cid:149)r al(cid:151)kou (juq(cid:148)yr aqabimonuk(cid:145)mer), dgkad(cid:147) pou peqi(cid:146)woum p(cid:145)my ap(cid:149) 60 % sit(cid:145)qi. (1) I FYT e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 1 lijqocqallol(cid:149)qio am(cid:149)qcamou vysvoqijo(cid:151) (cid:145)kator ap(cid:149) vutij(cid:149) m(cid:145)tqio am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,5 jai 37 (cid:176)C. (2) I BGU e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 0,15 lijqocqallol(cid:149)qia ckuj(cid:149)fgr jai B-ckuj(cid:145)mg emyl(cid:146)mg le stauqodeslo(cid:151)r le afouq(cid:148)mg am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,0 jai 40 (cid:176)C. (3) I FXU e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 0,15 lijqocqallol(cid:149)qia nuk(cid:149)fgr ap(cid:149) nuk(cid:145)mg le stauqodeslo(cid:151)r le afouq(cid:148)mg am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,0 jai 40 (cid:176)C. (4) I U e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 2,78 lijqocqallol(cid:149)qia amac(cid:149)mtym sajw(cid:145)qym (isodum(cid:145)lou lakt(cid:149)fgr) ap(cid:149) B-ckuj(cid:145)mg jqihaqio(cid:151) am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,0 jai 50 (cid:176)C. (5) I U e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 5,55 lijqocqallol(cid:149)qia amac(cid:149)mtym sajw(cid:145)qym (isodum(cid:145)lou lakt(cid:149)fgr) ap(cid:149) jqih(cid:145)qi am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,0 jai 50 (cid:176)C. (6) I U e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 4,00 lijqocqallol(cid:149)qia amac(cid:149)mtym sajw(cid:145)qym (isodum(cid:145)lou lakt(cid:149)fgr) ap(cid:149) nuk(cid:145)mg sgl(cid:151)dar am(cid:145) kept(cid:149) se pH 5,5 jai 50 (cid:176)C. (7) I EU e(cid:148)mai g pos(cid:149)tgta emf(cid:151)lou pou ekeuheq(cid:150)mei 1 lijqocqallol(cid:149)qio amac(cid:149)mtym sajw(cid:145)qym (isodum(cid:145)lou nuk(cid:149)fgr) ap(cid:149) nuk(cid:145)mg bq(cid:150)lgr am(cid:145) kept(cid:149) se pH 4,5 jai 40 (cid:176)C. Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 L 1 0 8 / 2 4 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m 2 7. 4. 1 9 9 9 PAQAQTGLA II Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta CFU/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir 5 9 Saccharomyces visae CBS 493 94 cere- Paqasje(cid:151)asla Saccharomyces ce- revisae le ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr 1 · 10 8 UFC/g Booeid(cid:147) p(cid:145)wumsg cia (cid:190) 1,7 · 108 1,7 · 108 Pediococcus acidilac- tici CNCM MA 18/5M Paqasje(cid:151)asla Pediococcus acidi- lactici le ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr 1 · 1010 UFC/g Jot(cid:149)pouka p(cid:145)wumsg cia (cid:190) 1 · 109 1 · 1010 Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. G pos(cid:149)tgta Saccharomyces cerevisiae sto gleq(cid:147)sio sitgq(cid:146)sio dem pq(cid:146)pei ma upeqba(cid:148)mei ta 7,5 · 108 UFC cia 100 kg b(cid:145)qour s(cid:150)lator. Cia j(cid:145)he epi- pk(cid:146)om 100 kg b(cid:145)qour s(cid:150)lator pqos- t(cid:148)hemtai 1 ·108 UFC. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Epitq(cid:146)petai g wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyo- tqov(cid:146)r pou peqi(cid:146)woum ta epitqep(cid:149)lema jojjidiostatij(cid:145): amprolium, meti- clorpindol, akovuci- d(cid:130)coquinat(cid:130), m(cid:149)mg, maqas(cid:148)mg, (cid:145)kar le m(cid:145)tqio tgr sakimoluj(cid:148)mgr, mijaqbaf(cid:148)mg, emall(cid:150)- mia ladouqalij(cid:148)mg, diclazuril. Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 Woiq(cid:148)dia 4 l(cid:147)mer 1 · 109 1 · 109 Wo(cid:148)qoi (cid:190) 1 · 109 1 · 109 Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. 30. 9. 1999 Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. 30. 9. 1999 2 7. 4. 1 9 9 9 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m L 1 0 8 / 2 5 Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta CFU/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir 10 Enterococcus cium SF68 NCIMB 10415 fae- Paqasje(cid:151)asla Enterococcus cium le pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr: fae- ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta Jot(cid:149)pouka p(cid:145)wumsg cia (cid:190) 0,3 · 109 2,8 · 109 Se lijqoecjutiyl(cid:146)mg loqv(cid:147): 1,0 · 1010 UFC/g 1,75 · 1010 UFC/g Wo(cid:148)qoi (cid:190) 0,35 · 109 1,5 · 109 Woiqolgt(cid:146)qer (cid:190) 0,2 · 109 1,25 · 109 Booeid(cid:147) p(cid:145)wumsg cia (cid:190) 0,25 · 109 0,6 · 109 Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Epitq(cid:146)petai g wq(cid:147)sg se s(cid:151)mheter fyo- tqov(cid:146)r pou peqi(cid:146)woum ta epitqep(cid:149)lema jojjidiostatij(cid:145): amprolium, ampro- lium/(cid:130)thopabate, diclazuril, akavuci- ladouqalij(cid:148)mg, m(cid:149)mg, m(cid:130)ticlorpindol, m(cid:130)ticlorpindol/ methylbenzoquate, (cid:145)kar le m(cid:145)tqio tgr lomems(cid:148)mgr, qobemid(cid:148)mg, (cid:145)kar le m(cid:145)tqio tgr sakimoluj(cid:148)mgr. emall(cid:150)mia Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. G pos(cid:149)tgta Enterococcus faecium sto gleq(cid:147)sio sitgq(cid:146)sio dem pq(cid:146)pei ma upeqba(cid:148)mei ta 1 · 109 UFC cia 100 kg b(cid:145)qour s(cid:150)lator. Cia j(cid:145)he epi- pk(cid:146)om 100 kg b(cid:145)qour s(cid:150)lator pqo- st(cid:148)hemtai 1 · 109 UFC Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 30. 9. 1999 30. 9. 1999 L 1 0 8 / 2 6 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m 2 7. 4. 1 9 9 9 Aqih. Pq(cid:149)sheter (cid:151)ker Wglij(cid:149)r t(cid:151)por, peqicqav(cid:147) E(cid:148)dor (cid:147) jatgcoq(cid:148)a f(cid:150)ym L(cid:146)cistg gkij(cid:148)a Ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta L(cid:146)cistg peqiejtij(cid:149)tgta CFU/kg pk(cid:147)qour fyotqov(cid:147)r Koip(cid:146)r pqo(cid:153)poh(cid:146)seir Paqasje(cid:151)asla Enterococcus cium le pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr: fae- ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta Se lijqoecjutiyl(cid:146)mg loqv(cid:147): 1,0 · 1010 UFC/g 1,75 · 1010 UFC/g jai se jojjopoigl(cid:146)mg loqv(cid:147): 3,5 · 1010 UFC/g Woiq(cid:148)dia 4 l(cid:147)mer 0,3 · 109 1,4 · 109 Aqsemij(cid:145) losw(cid:145)- qia 6 l(cid:147)mer 0,35 · 109 6,6 · 109 11 faeci- Enterococcus um DSM 5464 Paqasje(cid:151)asla Enterococcus cium le pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr: fae- ek(cid:145)wistg peqiejtij(cid:149)tgta 5 ·1010 UFC/g Woiq(cid:148)dia 4 l(cid:147)mer 0,5 · 109 1 · 109 Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Jojjopoigl(cid:146)mg loqv(cid:147) pqor wq(cid:147)sg upojat(cid:145)stata se apojkeistij(cid:145) c(cid:145)kajtor. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Jojjopoigl(cid:146)mg loqv(cid:147) pqor wq(cid:147)sg apojkeistij(cid:145) upojat(cid:145)stata se c(cid:145)kajtor. Stir odgc(cid:148)er wq(cid:147)sgr tgr pq(cid:149)shetgr (cid:151)kgr jai tou pqole(cid:148)clator pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qetai g heqlojqas(cid:148)a apoh(cid:147)- jeusgr, g di(cid:145)qjeia apoh(cid:147)jeusgr jai g staheq(cid:149)tgta stg s(cid:151)lpgng. Di(cid:145)qjeia (cid:146)cjqisgr 30. 9. 1999 30. 9. 1999 30. 9. 1999 2 7. 4. 1 9 9 9 E L E p (cid:148) s g l g E v g l e q (cid:148) d a t y m E u q y p a (cid:152) j (cid:150) m J o i m o t (cid:147) t y m L 1 0 8 / 2 7


title: Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów

eurovoc_concepts:
air quality
environmental protection
prevention of pollution
soil pollution
storage of waste
waste disposal
water pollution

formats: html pdf print

text: 228 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 31999L0031 16. 7. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 182/1 DYREKTYWA RADY 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 130s ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189c Trakta- tu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) Rezolucja Rady z dnia 7 maja 1990 r. (4) w sprawie poli- tyki dotyczącej odpadów przyjmuje i popiera dokument odnoszący się do strategii Wspólnoty oraz wzywa Komi- sję do zaproponowania kryteriów i norm w sprawie usu- wania odpadów na składowiskach. Rezolucja Rady z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie poli- tyki dotyczącej odpadów zakłada, że w przyszłości powinno się przeprowadzać jedynie bezpieczne i kontro- lowane działania związane ze składowaniem w całej Wspólnocie. Należy wspierać zmniejszenie wytwarzania odpadów, ich recykling i odzysk, jak również wykorzystywanie odzyska- nych materiałów i energii w celu ochrony zasobów natu- ralnych i zapobiegania nieekonomicznemu wykorzystywa- niu ziemi. Należy bliżej rozpatrzyć kwestie spalania odpadów komu- nalnych i odpadów innych niż odpady niebezpieczne, a także kompostowania, metanizacji biologicznej oraz prze- twarzania bagrowanych osadów ściekowych. (1) Dz. U. C 156 z 24. 5. 1997, str. 10. (2) Dz. U. C 355 z 21. 11. 1997, str. 4. (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 19 lutego 1998 r. (Dz. U. C 80 z 16. 3. 1998, str. 196), wspólna opinia Rady z dnia 4 czerwca 1998 r. (Dz. U. C 333 z 30. 10. 1998, str. 15) i decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lutego 1999 r. (Dz. U. C 150 z 28. 5. 1999, str. 78). (4) Dz. U. C 122 z 18. 5. 1990, str. 2. (5) (6) (7) (8) (9) Zgodnie z zasadą zanieczyszczający płaci konieczne jest, między innymi, wzięcie pod uwagę wszelkich szkód wyrządzonych środowisku, spowodowanych przez skła- dowisko odpadów. Podobnie jak każdy inny rodzaj obróbki odpadów, składo- wisko powinno być odpowiednio kontrolowane i zarzą- dzane w celu zapobiegania potencjalnym negatywnym skutkom dla środowiska oraz eliminowania zagrożenia zdrowia ludzkiego. Konieczne jest podjęcie właściwych środków mających na celu zapobieżenie porzucaniu, składowaniu lub niekontro- lowanemu zbytowi odpadów; podobnie musi istnieć moż- liwość kontrolowania substancji zawartych w składowa- nych odpadach; substancje takie powinny, o ile to możliwe, wchodzić w reakcje tylko w dający się przewi- dzieć sposób. Zarówno ilość, jak i niebezpieczny charakter odpadów przeznaczonych na składowisko powinny zostać, gdzie właściwe, zredukowane; obchodzenie się z odpadami powinno zostać ułatwione, a odzysk ulepszony; dlatego należy wspierać wykorzystywanie procesów obróbki w celu zapewnienia, że składowisko jest zgodne z założe- niami niniejszej dyrektywy; sortowanie wchodzi w zakres definicji obróbki. Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość stosowa- nia zasad bliskości i samowystarczalności w celu zbytu odpadów na poziomie wspólnotowym i krajowym, zgod- nie z dyrektywą Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (5); cele niniejszej dyrektywy muszą zostać zrealizowane i wyjaśnione przez ustalenie odpo- wiedniej, zintegrowanej sieci zakładów utylizacji, zapew- niających wysoki poziom ochrony środowiska naturalne- go. (10) Rozbieżności między normami technicznymi zbytu odpa- dów przez składowanie i niższe koszty z tym związane mogą spowodować zwiększony zbyt odpadów w miej- scach o niskich normach ochrony środowiska naturalnego (5) Dz. U. L 194 z 25. 7. 1975, str. 39. Dyrektywa ostatnio zmieniona decyzją Komisji 96/350/WE (Dz. U. L 135 z 6. 6. 1996, str. 32). 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 229 i przez to stworzyć potencjalnie poważne zagrożenie dla środowiska, ze względu na transport odpadów na niepo- trzebnie długich dystansach oraz ze względu na niewła- ściwe praktyki zbytu. zanieczyszczeniom i ich kontroli (1), spełnianie przez skła- dowisko odpadów warunków takiego zezwolenia musi zostać potwierdzone w drodze kontroli przez właściwe władze przed rozpoczęciem operacji składowania. (11) Konieczne jest zatem określenie norm technicznych dla składowania odpadów na poziomie wspólnotowym w celu ochrony, zachowania i poprawy jakości środowiska natu- ralnego we Wspólnocie. (19) W każdym przypadku powinny zostać przeprowadzone kontrole mające na celu ustalenie, czy odpady mogą zostać umieszczone na składowisku, na które są przeznaczone, w szczególności w odniesieniu do odpadów niebezpiecz- nych. (12) Konieczne jest jasne określenie wymogów, które spełniać musi składowisko odpadów w zakresie lokalizacji, utrzy- mywania w odpowiednich warunkach, zarządzania, kon- troli, środków zapobiegawczych i ochronnych, które podejmuje się w przypadku zagroże- nia środowiska w perspektywie krótko- i długoterminowej, w szczególności w przypadku zanieczyszczenia wód grun- towych poprzez przeniknięcie odcieku do gleby. zamknięcia oraz (13) W świetle powyższego, konieczne jest dokładne określe- nie rodzajów składowisk odpadów, które należy wziąć pod uwagę, oraz rodzajów odpadów, które można składować na różnych rodzajach składowisk. (14) Miejsca przeznaczone na czasowe magazynowanie odpa- dów powinny spełniać odpowiednie wymagania dyrek- tywy 75/442/EWG. (15) Zgodnie z dyrektywą 75/442/EWG odzyskiwanie odpo- wiednich odpadów obojętnych lub odpadów innych niż ich wykorzystanie odpady niebezpieczne poprzez w ponownej przebudowie/odnawianiu i wypełnianiu lub w celach budowlanych może być uznawane za działanie nie związane ze składowaniem. (16) Należy podjąć środki mające na celu zredukowanie pro- dukcji metanu na składowiskach odpadów, między innymi w celu zmniejszenia globalnego ocieplenia poprzez ogra- niczenie składowania odpadów ulegających biodegradacji oraz wymagania dotyczące wprowadzenia kontroli gazów powstających na składowisku. (17) Środki mające na celu zmniejszenie ilości składowanych odpadów ulegających biodegradacji powinny również mieć na celu wspieranie osobnej zbiórki odpadów ulega- jących biodegradacji, sortowania odpadów w sensie ogól- nym, ich odzyskiwania i recyklingu. (18) Ze względu na pewne szczególne cechy metody usuwania odpadów poprzez ich składowanie, konieczne jest wpro- wadzenie specjalnej procedury związanej z zezwoleniami dla wszystkich rodzajów składowisk, zgodnie z ogólnymi wymaganiami licencyjnymi, ustalonymi w dyrektywie 75/442/EWG oraz ogólnymi wymaganiami dyrektywy zintegrowanego zapobiegania 96/61/WE dotyczącej (20) W celu zapobiegania zagrożeniom dla środowiska konieczne jest wprowadzenie jednolitej procedury przyj- mowania odpadów i przeznaczania na różne rodzaje skła- dowisk na podstawie ich klasyfikacji; w tym celu należy odpowiednio wcześnie ustalić stabilny, standardowy sys- tem identyfikowania, pobierania próbek i analizy odpa- dów, tak aby ułatwić wprowadzanie w życie niniejszej dyrektywy; kryteria przyjmowania muszą być szczególnie dokładne w odniesieniu do odpadów obojętnych. (21) Do czasu ustalenia takich metod analiz lub wartości dopuszczalnych niezbędnych do klasyfikacji Państwa Członkowskie mogą do celów niniejszej dyrektywy utrzy- mać lub sporządzić krajowe wykazy odpadów dopuszczo- nych lub niedopuszczonych do składowania lub określić kryteria, włącznie z wartościami dopuszczalnymi, pod- obne do kryteriów ustanowionych w niniejszej dyrektywie do celów jednolitej procedury przyjmowania. (22) W przypadku przyjmowania niektórych odpadów niebez- piecznych na składowiska przeznaczone dla odpadów innych niż odpady niebezpieczne komitet techniczny ustali kryteria przyjęcia. (23) Konieczne jest ustalenie wspólnych kryteriów monitoro- wania w trakcie fazy działania i poeksploatacyjnego nad- zoru nad składowiskiem odpadów w celu określenia moż- liwego negatywnego wpływu składowiska na środowisko i podjęcia właściwych środków korygujących. (24) Konieczne jest określenie, kiedy i w jaki sposób składowi- sko powinno zostać zamknięte, oraz określenie obowiąz- ków i zakresu odpowiedzialności podmiotu zajmującego się składowiskiem odpadów w okresie poeksploatacyjnego nadzoru. (25) Składowiska odpadów, które zostały zamknięte przed datą transpozycji niniejszej dyrektywy, nie podlegają jej przepi- som dotyczącym procedury zamknięcia. (26) W określonym terminie zostaną uregulowane na podsta- wie planu uzdatniania terenu składowiska odpadów, przy- szłe warunki działania istniejących składowisk w celu pod- jęcia środków niezbędnych do dostosowania ich do niniejszej dyrektywy. (1) Dz. U. L 257 z 10. 10. 1996, str. 26. 230 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 (27) W przypadku podmiotów zajmujących się istniejącymi składowiskami odpadów, które zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi odpowiadającymi przepisom uję- tym w art. 14 niniejszej dyrektywy dostarczyły już doku- mentację wymienioną w art. 14 lit. a) niniejszej dyrektywy przed jej wejściem w życie i w stosunku do których wła- ściwe władze wydały zezwolenie na kontynuację działal- ności, nie ma potrzeby ponownego składania tej doku- mentacji, a właściwe władze nie są zobowiązane do wydania nowego zezwolenia. (28) Podmiot zajmujący się składowiskiem składa odpowiednie gwarancje w formie zabezpieczenia finansowego lub jego odpowiednika w celu zapewnienia, że wszystkie zobowią- zania wypływające z zezwolenia zostały spełnione, włącz- nie ze zobowiązaniami odnoszącymi się do procedury zamknięcia i z okresem poeksploatacyjnego nadzoru nad terenem składowiska odpadów. (29) Należy podjąć środki w celu zapewnienia, że ceny ustalone za usuwanie odpadów ze składowiska pokrywają wszyst- kie koszty związane z utworzeniem i działaniem składo- wiska odpadów w możliwie największym stopniu włącz- nie jego odpowiednikiem, które podmiot zajmujący się składowis- kiem odpadów jest zobowiązany zapewnić oraz szacowa- nym kosztem zamknięcia składowiska odpadów, wraz z wymaganym okresem poeksploatacyjnego nadzoru. zabezpieczeniem finansowym lub z (30) Jeżeli właściwe władze uważają, że jest mało prawdopo- dobne, aby składowisko odpadów stanowiło zagrożenie dla środowiska dłużej niż przez pewien okres, szacowane koszty, które mają zostać uwzględnione w cenie pobiera- nej przez podmiot zajmujący się składowiskiem, mogą zostać ograniczone do tego okresu. (31) Konieczne jest zapewnienie prawidłowego stosowania przepisów wprowadzających niniejszą dyrektywę w całej Wspólnocie oraz zapewnienie, że szkolenie i wiedza nabyte przez podmioty zajmujące się składowiskami odpa- dów i pracowników zapewniają im niezbędne umiejętno- ści. (32) Komisja musi ustanowić standardową procedurę doty- czącą przyjęcia odpadów i standardową klasyfikację odpa- dów przyjmowanych na składowisko, zgodnie z procedurą Komitetu przewidzianą w art. 18 dyrektywy 75/442/EWG. (33) Dostosowanie załączników do niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego oraz standaryzacja metod kontroli, pobierania próbek i analizy muszą zostać przyjęte zgodnie z tą samą procedurą Komitetu. (34) Państwa Członkowskie muszą przesyłać Komisji regularne sprawozdania z wprowadzania niniejszej dyrektywy w życie, zwracając szczególną uwagę na krajowe strategie, które mają zostać ustanowione zgodnie z art. 5; na pod- stawie tych sprawozdań Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Ogólny cel 1. Uwzględniając spełnienie wymagań dyrektywy 75/442/EWG, w szczególności jej art. 3 i 4, celem niniejszej dyrektywy jest poprzez surowe wymagania eksploatacyjne i techniczne doty- czące odpadów i składowisk zapewnienie środków, procedur i zasad postępowania zmierzających do zapobiegania negatyw- nym dla środowiska skutkom składowania odpadów w trakcie całego cyklu istnienia składowiska, w szczególności zanieczysz- czeniu wód powierzchniowych, wód gruntowych, gleby i powie- trza oraz skutków dla środowiska globalnego, włącznie z efektem cieplarnianym, a także wszelkiego ryzyka dla zdrowia ludzkiego lub zmniejszenia w jak największym stopniu. 2. W odniesieniu do właściwości technicznych składowisk, niniejsza dyrektywa zawiera dla tych składowisk, dla których zastosowanie ma dyrektywa 96/61/WE, odpowiednie wymagania techniczne w celu uszczegółowienia ogólnych wymagań tej dyrektywy. Odpowiednie wymagania dyrektywy 96/61/WE uważa się za spełnione, jeżeli zostaną spełnione wymagania niniejszej dyrektywy. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszej dyrektywy: a) b) c) d) e) „odpady” oznaczają każdą substancję lub przedmiot, które objęte są dyrektywą 75/442/EWG; „odpady komunalne” oznaczają odpady z gospodarstw domowych oraz inne odpady, które z racji swego charakteru lub składu są podobne do odpadów z gospodarstwa domo- wego; „odpady niebezpieczne” oznaczają wszelkie odpady, które obejmuje art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych (1); „odpady inne niż odpady niebezpieczne” to odpady nieobjęte lit. c); „odpady obojętne” oznaczają odpady, które nie podlegają żadnym poważniejszym fizycznym, chemicznym lub biolo- gicznym transformacjom. Odpady obojętne nie rozpuszczają się, nie palą ani nie wchodzą w żadne inne reakcje chemiczne lub fizyczne, nie ulegają biodegradacji ani nie mają negatyw- nego wpływu na inną materię, z którą wchodzą w kontakt w sposób, który mógłby spowodować zanieczyszczenie śro- dowiska lub zagrozić ludzkiemu zdrowiu. Całkowita zdol- ność do wymywania, zawartość substancji zanieczyszczają- cych w odpadach oraz ekotoksyczność odcieku muszą być nieznaczne, w szczególności nie mogą stanowić zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych i/lub gruntowych; (1) Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 20. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 94/31/WE (Dz. U. L 168 z 2. 7. 1994, str. 28); 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 231 f) „składowisko podziemne” oznacza stałe miejsce składowania odpadów w głębokim wgłębieniu geologicznym, takim jak kopalnia soli lub potasu; q) „odpady płynne” oznaczają wszelkie odpady w formie płyn- nej, włącznie ze ściekami, lecz z wyłączeniem odpadów ście- kowych; g) „składowisko odpadów” oznacza miejsce przeznaczone do usuwania odpadów na lub w ziemi, uwzględniające: r) „osada odosobniona” oznacza osadę: — wewnętrzne miejsca usuwania odpadów (np. składowisko odpadów, jeśli producent odpadów urządza samodzielne usuwanie odpadów w miejscu produkcji), oraz — miejsce stałe (tzn. używane dłużej niż jeden rok), które wykorzystywane jest do czasowego magazynowania odpadów, lecz z wyłączeniem: — miejsc, gdzie wysypuje się odpady w celu ich przygoto- wania do dalszego transportu w celu odzysku, obróbki lub wywozu do innego miejsca, oraz — składowania odpadów przed odzyskiem lub obróbką przez okres krótszy niż trzy lata jako zasadę ogólną, lub — składowania odpadów przed ich zbytem przez okres krót- szy niż jeden rok; „obróbka” oznacza procesy fizyczne, cieplne, chemiczne lub biologiczne, włącznie z sortowaniem, które zmieniają właści- wości odpadów w celu zredukowania ich objętości lub niebezpiecznych właściwości, ułatwiają obchodzenie się z nimi lub pomagają w odzysku; „odciek” oznacza każdy płyn sączący się przez składowane odpady i wydzielany z lub zawarty w składowisku; „gaz składowiskowy” oznacza wszystkie gazy wydzielające się ze składowanych odpadów; „eluat” oznacza roztwór otrzymany w wyniku laboratoryj- nego testu wymywania; „podmiot zajmujący się składowiskiem” oznacza osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za składowisko odpa- dów, zgodnie z wewnętrznym prawodawstwem Państwa Członkowskiego, w którym składowisko jest zlokalizowane; osoba ta może ulec zmianie między fazą przygotowawczą i fazą poeksploatacyjnego nadzoru nad składowiskiem; h) i) j) k) l) m) „odpady ulegające biodegradacji” oznaczają wszelkie odpady, które podlegają rozpadowi beztlenowemu lub tlenowemu, takie jak żywność lub odpady ogrodnicze, papier i tektura; n) o) p) „posiadacz” oznacza producenta odpadów lub osobę prawną, która jest w ich posiadaniu; „wnioskodawca” to osoba, która składa na mocy niniejszej dyrektywy wniosek o wydanie zezwolenia na utworzenie składowiska odpadów; „właściwe władze” oznaczają władze, które Państwo Człon- kowskie wyznacza jako odpowiedzialne za wykonywanie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy; — w której liczba mieszkańców nie przekracza 500 osób na gminę miejską lub osadę, a gęstość zaludnienia nie prze- kracza pięć osób na kilometr kwadratowy, oraz — w której odległość do najbliższej aglomeracji miejskiej z co najmniej 250 mieszkańcami na kilometr kwadratowy wynosi nie mniej niż 50 km lub która ma utrudniony dostęp drogowy do najbliższych aglomeracji z powodu trudnych warunków pogodowych podczas znacznej czę- ści roku. Artykuł 3 Zakres 1. Państwa Członkowskie stosują niniejszą dyrektywę do każ- dego składowiska odpadów, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. g). 2. Bez uszczerbku dla istniejącego prawodawstwa wspólnoto- wego, następujące zagadnienia wyłącza się z zakresu niniejszej dyrektywy: — rozrzucanie osadów ściekowych na powierzchni gleby w celach nawożenia lub użyźniania, szlamu w tym szlamu kanalizacyjnego i osadów z oczyszczalni ścieków oraz pod- obnych substancji, — wykorzystanie na składowiskach odpowiednich odpadów obojętnych do prac związanych z przebudową/odnawianiem i wypełnianiem lub w celach budowlanych, — składowanie bagrowanych osadów ściekowych innych niż osady niebezpieczne wzdłuż niewielkich dróg wodnych, z których zostały wybrane, oraz osadów innych niż osady nie- bezpieczne w wodach powierzchniowych, włącznie z kory- tem i podłożem, — składowanie niezanieczyszczonej gleby lub odpadów obojęt- nych innych niż odpady niebezpieczne, powstałych w wyniku robót poszukiwawczych, wydobycia, obróbki i składowania zasobów mineralnych oraz w wyniku działalności kamienio- łomów. 3. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 75/442/EWG, Pań- stwa Członkowskie mogą oświadczyć na własny użytek, że skła- dowanie odpadów innych niż odpady niebezpieczne, które mają być zdefiniowane przez Komitet ustanowiony na mocy art. 17 niniejszej dyrektywy, a które nie są odpadami obojętnymi, wyni- kające z robót poszukiwawczych, wydobycia, obróbki i składo- wania zasobów mineralnych oraz z działalności kamieniołomów i składowanych w sposób zapobiegający zanieczyszczeniu środo- wiska lub zagrożeniu życia ludzkiego, może zostać zwolnione z przepisów wymienionych w pkt 2 ppkt 3. 1, 3. 2 i 3. 3. załącznika I do niniejszej dyrektywy. 232 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 4. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 75/442/EWG, Pań- stwa Członkowskie mogą oświadczyć na własny użytek, że czę- ści lub fragmenty art. 6 lit. d), art. 7 lit. i), art. 8 lit. a) pkt iv), art. 10, art. 11 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 12 lit. a) i c), pkt 3 i 4 załącznika I (z wyjątkiem pkt 3, poziom 3 i pkt 4) załącznika II oraz pkt 3–5 załącznika III niniejszej dyrektywy nie stosuje się do: a) składowisk odpadów innych niż odpady niebezpieczne oraz odpadów obojętnych o całkowitej pojemności składowiska nieprzekraczającej 15 000 ton lub z rocznym poborem nieprzekraczającym 1 000 ton w przypadku usytuowania na wyspach, gdy jest to jedyne składowisko odpadów na wyspie i gdy jest ono przeznaczone wyłącznie do usuwania odpadów wygenerowanych na wyspie. Gdy wykorzysta się całkowitą pojemność takiego składowiska odpadów, każde nowe miejsce składowania odpadów założone na wyspie musi speł- niać wymagania niniejszej dyrektywy; b) składowisk odpadów innych niż odpady niebezpieczne lub odpadów obojętnych w odosobnionych osadach, jeśli miejsce składowania odpadów przeznaczone jest do usuwania odpa- dów wygenerowanych jedynie przez tę odosobnioną osadę. Nie później niż w dwa lata od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1 Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o wykazie wysp i odosobnionych osad nieobjętych dyrektywą. Komisja opublikuje wykaz wysp i osad odosobnionych. 5. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 75/442/EWG, Pań- stwa Członkowskie mogą oświadczyć na własny użytek, że skła- dowanie podziemne zdefiniowane w art. 2 lit. f) niniejszej dyrek- tywy może zostać zwolnione z przepisów art. 13 lit. d), pkt 2 z wyjątkiem tiret pierwszego, pkt 3–5 załącznika I i pkt 2, 3 i 5 załącznika III do niniejszej dyrektywy. Artykuł 4 Rodzaje składowisk odpadów Każde składowisko odpadów zostaje zaklasyfikowane do jednego z następujących rodzajów: — składowisko odpadów niebezpiecznych, — składowisko odpadów innych niż niebezpieczne, — składowisko odpadów obojętnych. Artykuł 5 Odpady i obróbka niedozwolone na składowiskach odpadów 1. Państwa Członkowskie ustanawiają strategię krajową doty- czącą zmniejszenia ilości odpadów ulegających biodegradacji, które trafiają na składowiska nie później niż dwa lata po dacie ustanowionej w art. 18 ust. 1, i powiadamiają Komisję o tej stra- tegii. Strategia taka powinna obejmować środki mające na celu osiągnięcie celów wymienionych w ust. 2, w szczególności poprzez recykling, kompostowanie, produkcję biogazu i odzys- kiwanie materiałów/energii. W ciągu 30 miesięcy od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1 Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie przedstawiające zebrane strategie krajowe. 2. Strategia ta zapewnia, co następuje: a) nie później niż pięć lat po dacie ustanowionej w art. 18 ust. 1 odpady komunalne ulegające biodegradacji przeznaczone na składowiska muszą zostać zredukowane do 75 % całkowitej ilości (według wagi) odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. lub w ostatnim roku przed 1995, dla którego dostępne są standardowe dane Euro- stat; b) nie później niż w osiem lat po dacie ustanowionej w art. 18 ust. 1 komunalne odpady ulegające biodegradacji przezna- czone na składowiska muszą zostać zredukowane do 50 % całkowitej ilości (według wagi) komunalnych odpadów ulega- jących biodegradacji wytworzonych w 1995 r. lub w ostatnim roku przed 1995, dla którego dostępne są standardowe dane Eurostat; c) nie później niż 15 lat po dacie ustanowionej w art. 18 ust. 1 komunalne odpady ulegające biodegradacji przeznaczone na składowiska muszą zostać zredukowane do 35 % całkowitej ilości (według wagi) komunalnych odpadów ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. lub w ostatnim roku przed 1995 r. , dla którego dostępne są standardowe dane Eurostat. Dwa lata przed datą określoną w lit. c), w celu zapewnienia wyso- kiego poziomu ochrony środowiska naturalnego, Rada ponow- nie rozpatruje powyższy cel na podstawie sprawozdania Komisji na temat praktycznego doświadczenia zdobytego przez Państwa Członkowskie w związku z osiąganiem celów ustanowionych w lit. a) i b) oraz, stosownie, w świetle wniosku o potwierdzenie lub zmianę tego celu. Państwa Członkowskie, które w 1995 r. lub w ostatnim roku przed 1995 r. , dla których dostępne są standardowe dane Euro- stat, umieściły więcej niż 80 % swych odpadów komunalnych na składowisku, mogą przesunąć osiągnięcie celów wymienionych w lit. a), b) lub c) o okres nie dłuższy niż cztery lata. Państwa Członkowskie, które zamierzają wykorzystać ten przepis, powia- damiają z wyprzedzeniem Komisję o swej decyzji. Komisja infor- muje inne Państwa Członkowskie oraz Parlament Europejski o tych decyzjach. Wprowadzenie w życie przepisów określonych w akapicie poprzednim nie może pod żadnym warunkiem prowadzić do osiągnięcia celu określonego w lit. c) w terminie późniejszym niż w cztery lata po terminie określonym w lit. c). 3. Państwa Członkowskie podejmują środki, aby następujące rodzaje odpadów nie zostały przyjęte na składowisko: a) odpady płynne; b) odpady, które w warunkach panujących na składowisku mogą stać się wybuchowe, zagrożone korozją lub utlenianiem, wysoce łatwo palne lub palne, zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 91/689/EWG; 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 233 c) odpady szpitalne oraz inne odpady kliniczne z jednostek medycznych lub weterynaryjnych, które mają charakter zakaźny zgodnie z definicją (właściwość H9 w załączniku III) w dyrektywie 91/689/EWG oraz odpady zaliczane do katego- rii 14 (załącznik I. A) tej dyrektywy; d) całe zużyte opony w dwa lata po terminie ustanowionym w art. 18 ust. 1, z wyłączeniem opon wykorzystywanych jako materiał inżynieryjny, oraz pocięte zużyte opony w pięć lat po terminie ustanowionym w art. 18 ust. 1 (z wyłączeniem w obu przypadkach opon rowerowych oraz opon o średnicy zewnętrznej większej niż 1 400 mm); Artykuł 7 Wniosek o udzielenie zezwolenia Państwa Członkowskie podejmują środki, aby wniosek o udzie- lenie zezwolenia na utworzenie składowiska odpadów obowiąz- kowo zawierał przynajmniej dane szczegółowe dotyczące nastę- pujących kwestii: a) tożsamości wnioskodawcy oraz podmiotu zajmującego się składowiskiem, gdy są to różne podmioty; e) każdy inny rodzaj odpadów, które nie spełniają kryteriów przyjęcia określonych zgodnie z załącznikiem II. b) opisu typów i całkowitej ilości odpadów przeznaczonych do składowania; 4. Rozpuszczanie mieszanki odpadów jedynie w celu spełnienia kryteriów przyjęcia dotyczących odpadów jest zabronione. c) proponowanej pojemności składowiska; Artykuł 6 d) opisu miejsca wraz z opisem hydrogeologicznym i geologicz- nym; e) proponowanych metod zapobiegania i ograniczania zanieczy- Odpady przyjmowane na różnych rodzajach składowisk szczenia; Państwa Członkowskie podejmą środki, aby zapewnić, że: f) proponowanego planu działania, nadzoru i kontroli; a) składowane są jedynie odpady, które zostały poddane obrób- ce. Przepisy te nie muszą znaleźć zastosowania do odpadów obojętnych w przypadku, których obróbka nie jest technicz- nie możliwa, ani też do innych rodzajów odpadów, których obróbka nie powoduje lepszego wypełniania przepisów niniejszej dyrektywy, określonych w art. 1, w zakresie reduk- cji ilości odpadów lub zagrożenia ludzkiego zdrowia lub śro- dowiska; b) jedynie odpady niebezpieczne, które spełniają warunki wymienione zgodnie z załącznikiem II, przeznaczone są na składowisko odpadów niebezpiecznych; c) składowisko odpadów innych niż odpady niebezpieczne może być wykorzystane do składowania: i) odpadów komunalnych; ii) odpadów innych niż odpady niebezpieczne, pochodzą- cych z każdego innego źródła i spełniających kryteria przyjęcia odpadów na składowisko odpadów innych niż odpady niebezpieczne, wymienionych zgodnie z załączni- kiem II; iii) stałych, niewchodzących w reakcje odpadów niebezpiecz- nych (np. zestalonych, zeszklonych), których skłonność do wymywania jest podobna do tej, jaką charakteryzują się odpady inne niż odpady niebezpieczne, określone w pkt ii), i które spełniają odpowiednie kryteria przyjęcia, wymienione zgodnie z załącznikiem II. Odpady niebez- pieczne nie są składowane w miejscach przeznaczonych dla odpadów innych niż odpady niebezpieczne, ulegają- cych biodegradacji, g) proponowanego planu procedur zamknięcia i poeksploatacyj- nego nadzoru; h) jeśli zgodnie z dyrektywą Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na śro- dowisko (1) wymagana jest ocena wpływu, informacji dostar- czonej przez wykonawcę, zgodnie z art. 5 niniejszej dyrek- tywy; i) zabezpieczenia finansowego ze strony wnioskodawcy lub innego równoważnego zabezpieczenia, zgodnie z wymaga- niami art. 8 lit. a) pkt iv) niniejszej dyrektywy. Po uzyskaniu zezwolenia informację o tym fakcie udostępnia się właściwym władzom statystycznym krajowym i wspólnotowym, jeśli poproszą one o te informacje do celów statystycznych. Artykuł 8 Warunki udzielenia zezwolenia Państwa Członkowskie podejmują środki, aby: a) właściwe władze nie wydawały zezwolenia na utworzenie składowiska, jeżeli nie posiadają pewności w następujących sprawach: i) bez uszczerbku dla art. 3 ust. 4 i 5, projekt dotyczący skła- dowiska spełnia wszystkie wymagania niniejszej dyrek- tywy z uwzględnieniem załączników; d) składowiska odpadów obojętnych przeznaczone są wyłącznie (1) Dz. U. L 175 z 5. 7. 1985, str. 40. Dyrektywa zmieniona dyrektywą na odpady obojętne. 97/11/WE (Dz. U. L 73 z 14. 3. 1997, str. 5). 234 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 ii) zarządzanie składowiskiem odpadów znajduje się w rękach osoby fizycznej, która posiada formalne kompe- tencje do prowadzenia składowiska; zapewniono profesjo- nalny i techniczny rozwój oraz kształcenie podmiotów zajmujących się składowiskiem i personelu; iii) składowisko odpadów jest obsługiwane w taki sposób, że podjęto konieczne środki zapobiegające wypadkom i ograniczające ich konsekwencje; iv) odpowiednie zabezpieczenia w formie zabezpieczenia finansowego lub jego odpowiednika na podstawie proce- dur, o których zadecydują Państwa Członkowskie, zostały lub zostaną przez wnioskodawcę złożone przed rozpoczę- ciem operacji składowania w celu zapewnienia, że warunki (włącznie z przepisami dotyczącymi okresu poeksploata- cyjnego nadzoru), wynikające z zezwolenia wydanego zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, zostaną wypeł- nione oraz że procedura zamknięcia, wymagana przez art. 13, jest przestrzegana. Zabezpieczenie to lub jego odpowiednik obowiązują tak długo, jak wymagają tego działania utrzymania i poeksploatacyjnego nadzoru nad składowiskiem, zgodnie z art. 13 lit. d). Państwa Człon- kowskie mogą oświadczyć na swój własny użytek, że punkt ten nie odnosi się do składowisk odpadów obojęt- nych; b) projekt dotyczący składowiska odpadów jest zgodny z odpo- wiednim planem zarządzania odpadami lub planami określo- nymi w art. 7 dyrektywy 75/442/EWG; c) przed rozpoczęciem działań składowania właściwe władze przeprowadzają kontrolę składowiska w celu upewnienia się, że jest ono zgodne z odpowiednimi warunkami zezwolenia. Nie zmniejsza to w żaden sposób odpowiedzialności pod- miotu zajmującego się składowiskiem, zgodnie z warunkami zezwolenia. Artykuł 9 Treść zezwolenia Określając i uzupełniając przepisy określone w art. 9 dyrektywy 75/442/EWG i art. 9 dyrektywy 96/61/WE, zezwolenie dotyczące składowiska odpadów zawiera przynajmniej następujące informacje: a) rodzaj składowiska odpadów; b) wykaz określonych typów odpadów oraz całkowitą ilość odpadów, które mogą być umieszczone na składowisku; c) wymagania dotyczące przygotowania składowiska, operacji składowania oraz procedur nadzoru i kontroli z uwzględnie- niem planów awaryjnych (załącznik III pkt 4. B) oraz tymcza- sowych wymagań dotyczących operacji zamknięcia i poeks- ploatacyjnego nadzoru; d) obowiązek wnioskodawcy dotyczący składania właściwym władzom przynajmniej raz w roku sprawozdania w sprawie rodzajów i ilości składowanych odpadów oraz wyników pro- gramu nadzoru, zgodnie z wymaganiami art. 12 i 13 i załącz- nika III. Artykuł 10 Koszt składowania odpadów Państwa Członkowskie podejmują środki mające na celu zapewnienie, że wszystkie koszty związane z ustanowieniem i działalnością składowiska odpadów, o ile to możliwe, wraz z kosztem zabezpieczenia finansowego lub jego odpowiednika określonego w art. 8 lit. a) pkt iv) oraz szacunkowe koszty zamknięcia i poeksploatacyjnego nadzoru nad składowiskiem przez okres co najmniej 30 lat, zostały uwzględnione w cenie, którą będzie pobierał podmiot zajmujący się składowiskiem za składowanie w tym miejscu jakichkolwiek odpadów. Z zastrzeżeniem wymagań dyrektywy Rady 90/313/EWG z dnia 7 czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji o środowisku (1), Państwa Członkowskie zapewniają przejrzystość w zbieraniu i wykorzystywaniu wszelkich informacji dotyczących kosztów. Artykuł 11 Procedury przyjmowania odpadów 1. Państwa Członkowskie podejmują środki, aby przed przyję- ciem odpadów na składowisko: a) pod warunkiem że rodzaj odpadów pozostaje bez zmian przed albo w czasie dostawy lub w czasie pierwszej dostawy z serii, właściciel lub podmiot zajmujący się składowiskiem jest w stanie wykazać poprzez odpowiednią dokumentację, że odpady takie mogą zostać przyjęte na składowisko zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu oraz że spełniają one kryteria przyjęcia określone w załączniku II; b) następujące procedury przyjęcia są przestrzegane przez pod- miot zajmujący się składowiskiem: — kontrola dokumentacji odpadów, włącznie z dokumen- tami wymaganymi przez art. 5 ust. 3 dyrektywy 91/689/EWG oraz, jeśli mają one zastosowanie, doku- mentami wymaganymi przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar (2); — kontrola wzrokowa odpadów przy wejściu i w miejscu składowania oraz, jeśli jest to właściwe, sprawdzenie zgod- ności z opisem zamieszczonym w dokumentacji przedsta- wionej przez posiadacza. Jeżeli zachodzi konieczność pobrania próbek w celu wprowadzenia w życie pkt 3 poziom 3 załącznika II, wyniki analiz zostają zachowane, a pobieranie próbek przeprowadza się zgodnie z pkt 5 załącznika II. Próbki przechowywane są przez co najmniej jeden miesiąc; — prowadzenie rejestru ilości i właściwości składowanych odpadów z zaznaczeniem pochodzenia, daty dostarczenia, tożsamości producenta lub dokonującego wywozu odpa- dów w przypadku odpadów komunalnych oraz, w (1) Dz. U. L 158 z 23. 6. 1990, str. 56. (2) Dz. U. L 30 z 6. 2. 1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporzą- dzeniem (WE) nr 120/97 (Dz. U. L 22 z 24. 1. 1997, str. 14). 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 235 przypadku odpadów niebezpiecznych, dokładnej lokaliza- cji na składowisku. Informacje te udostępnia się właści- wym krajowym lub wspólnotowym organom statystycz- nym do celów statystycznych; c) podmiot zajmujący się składowiskiem odpadów każdorazowo wystawia pisemne pokwitowanie odbioru każdej wysyłki przyjętej na składowisko; d) bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (EWG) nr 259/93, jeżeli odpady nie zostaną przyjęte na składowisko, podmiot zajmujący się składowiskiem bezzwłocznie zawiada- mia o tym fakcie właściwe władze. 2. W przypadku składowisk odpadów, które zostały zwolnione z przepisów niniejszej dyrektywy na mocy art. 3 ust. 4 i 5, Pań- stwa Członkowskie podejmują odpowiednie środki, aby zapew- nić: — regularne kontrole wzrokowe odpadów w miejscu składowa- nia w celu upewnienia się, że na składowisko przyjmowane są jedynie odpady z wyspy lub odosobnionej osady; oraz — prowadzenie rejestru ilości odpadów znajdujących się na skła- dowisku. Państwa Członkowskie zapewniają, że informacje dotyczące ilości oraz, o ile to możliwe, rodzaju odpadów przeznaczonych na takie zwolnione składowisko, stanowią część regularnego sprawozda- nia przedstawianego Komisji w związku z wykonaniem dyrek- tywy. Artykuł 12 Procedury kontroli i nadzoru w fazie eksploatacyjnej Państwa Członkowskie podejmują środki, aby procedury kontro- lowania i nadzoru spełniały co najmniej następujące warunki: a) podmiot zajmujący się składowiskiem odpadów przeprowa- dza w fazie eksploatacyjnej program kontroli i nadzoru, zgod- nie z załącznikiem III; b) podmiot zajmujący się składowiskiem zawiadamia właściwe władze o wszystkich znaczących negatywnych skutkach dla środowiska, ujawnionych w czasie procedur kontroli i nadzo- ru, oraz działa zgodnie z decyzją tych władz w sprawie rodzaju i granic czasowych środków korygujących, które należy przedsięwziąć. Środki takie podejmuje się na koszt podmiotu zajmującego się składowiskiem. W celu potwierdzenia zgodności z warunkami uzyskania zez- wolenia oraz zwiększania wiedzy na temat odpadów na skła- dowiskach z częstotliwością ustaloną przez właściwe władze, nie rzadziej jednak niż raz w roku, podmiot zajmujący się składowiskiem przedstawia na podstawie zebranych danych sprawozdanie dotyczące kompletu wyników nadzoru; Artykuł 13 Procedury zamknięcia i poeksploatacyjnego nadzoru Państwa Członkowskie podejmują środki, aby, gdzie stosowne, zgodnie z zezwoleniem: a) składowisko odpadów lub jego część rozpoczynało procedurę zamknięcia: i) gdy spełniono odpowiednie warunki określone w zezwo- leniu; lub ii) zgodnie z zezwoleniem właściwych władz, na prośbę pod- miotu zajmującego się składowiskiem; lub iii) zgodnie z uzasadnioną decyzją właściwych władz; b) składowisko odpadów lub jego część może być uznane za cał- kowicie zamknięte po tym, jak właściwe władze przeprowa- dzą ostateczną kontrolę składowiska, ocenią wszystkie spra- wozdania się składowiskiem oraz zgłoszą podmiotowi zajmującemu się składowiskiem zgodę na zamknięcie. W żaden sposób nie ogranicza to odpowiedzialności podmiotu zajmującego się składowiskiem, zgodnie z warunkami zezwolenia; zajmujący podmiot złożone przez c) gdy składowisko zostanie ostatecznie zamknięte, podmiot zaj- mujący się składowiskiem odpowiedzialny jest za jego utrzy- manie, nadzór i kontrolę w fazie późniejszej ochrony przez okres tak długi, jak wymaga się tego decyzją właściwych władz, biorąc pod uwagę okres, w którym składowisko może stanowić zagrożenie. Podmiot zajmujący się składowiskiem zawiadamia właściwe władze o wszelkich negatywnych skutkach dla środowiska ujawnionych w wyniku procedury kontrolnej oraz działa zgodnie z decyzją właściwych władz w sprawie rodzaju i ram czasowych środków korygujących, które należy przedsię- wziąć; d) tak długo, jak właściwe władze uznają, że składowisko odpa- dów może stanowić zagrożenie dla środowiska i bez uszczerbku dla ustawodawstwa wspólnotowego lub krajo- wego dotyczącego odpowiedzialności prawnej przechowują- cego odpady, podmiot zajmujący się składowiskiem odpadów jest odpowiedzialny za nadzór i analizę gazów składowisko- wych oraz odcieku ze składowiska, a także wymagań dotyczą- cych wód gruntowych w okolicy składowiska, zgodnie z załącznikiem III. Artykuł 14 Istniejące składowiska odpadów c) kontrola jakości operacji analitycznych procedur kontroli i nadzoru i/lub analiz określonych w art. 11 ust. 1 lit. b) prze- prowadzana jest przez właściwe laboratoria. Państwa Członkowskie podejmują środki, aby składowiska odpa- dów, które posiadają zezwolenia lub które już działają w czasie transpozycji niniejszej dyrektywy, nie mogły kontynuować dzia- łań, jeżeli nie zostaną podjęte tak szybko, jak to możliwe, lecz nie 236 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 później niż w ciągu ośmiu lat od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1, środki wymienione poniżej: a) w ciągu jednego roku od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1 podmiot zajmujący się składowiskiem przygotowuje i przed- stawia właściwym władzom w celu zatwierdzenia plan zagospodarowania składowiska, włącznie z elementami wymienionymi w art. 8, oraz wszelkie środki korygujące, które zdaniem podmiotu zajmującego się składowiskiem będą potrzebne do spełnienia wymagań niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem wymagań określonych w pkt 1 załącznika I; b) po przedstawieniu planu zagospodarowania właściwe władze podejmują ostateczną decyzję w sprawie dalszego działania składowiska odpadów na podstawie wymienionego planu zagospodarowania oraz niniejszej dyrektywy. Państwa Człon- kowskie podejmują niezbędne środki mające na celu, zgodnie z art. 7 lit. g) i art. 13, zamknięcie jak najszybciej składowisk, które nie uzyskały, zgodnie z art. 8, zezwolenia na kontynu- ację działania; c) na podstawie zatwierdzonego planu zagospodarowania skła- dowiska odpadów właściwe władze zatwierdzają niezbędne prace i wyznaczają okres przejściowy na zakończenie realiza- cji planu. Każde istniejące składowisko odpadów spełnia wymagania niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem wymagań wymienionych w załączniku I, pkt 1, w ciągu ośmiu lat od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1; d) i) w ciągu jednego roku od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1, art. 4, 5 i 11 i załącznik II stosuje się do składowisk odpadów niebezpiecznych; ii) w ciągu trzech lat od daty ustanowionej w art. 18 ust. 1, art. 6 stosuje się do składowisk odpadów niebezpiecznych. Artykuł 15 Obowiązek składania sprawozdania Co trzy lata Państwa Członkowskie wysyłają do Komisji sprawozdanie w sprawie wykonania niniejszej dyrektywy, zwracając szczególną uwagę na krajowe strategie, które mają zostać ustanowione zgodnie z art. 5. Sprawozdanie sporządza się na podstawie kwestionariusza lub zarysu sporządzonego przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG (1). Kwestionariusz lub zarys zostanie wysłany do Państw Członkowskich na sześć miesięcy przed okresem objętym sprawozdaniem. Sprawozdanie dla Komisji zostaje sporządzone w ciągu dziewięciu miesięcy od końca trzyletniego okresu, do którego się odnosi. Komisja publikuje sprawozdanie wspólnotowe w sprawie wykonania niniejszej dyrektywy w okresie dziewięciu miesięcy od otrzymania sprawozdań od Państw Członkowskich. (1) Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 48. Artykuł 16 Komitet Wszelkie zmiany niezbędne do dostosowania załączników do niniejszej dyrektywy do postępu naukowego i technicznego oraz wszelkie wnioski dotyczące standaryzacji kontroli, pobierania próbek i metod analizy w związku ze składowaniem odpadów wnoszone są przez Komisję, wspieraną przez Komitet ustanowiony na podstawie art. 18 dyrektywy 75/442/EWG oraz zgodnie z procedurą określoną w art. 17 niniejszej dyrektywy. Wszelkie zmiany do załączników wnoszone są zgodnie z zasadami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie, wyrażonymi w załącznikach. W tym celu w odniesieniu do załącznika II Komitet przestrzega następujących zasad: biorąc pod uwagę ogólne zasady, ogólne procedury testowania i kryteria przyjęcia ustalone w załączniku II, zostaną ustalone określone kryteria i/lub metody testowania oraz wynikające z nich wartości dopuszczalne dla każdego rodzaju składowiska odpadów, jeżeli zachodzi taka konieczność, wraz ze specjalnymi typami składowisk w obrębie każdego rodzaju włącznie ze składowaniem podziemnym. Wnioski o standaryzację metod kontroli, pobierania próbek i analizy w związku z załącznikami do niniejszej dyrektywy zostają przyjęte przez Komisję, wspieraną przez Komitet, w ciągu dwóch lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy. Komisja, wspierana przez Komitet, przyjmuje przepisy dotyczące harmonizacji i regularnego przekazywania danych statystycznych określonych w art. 5, 7 i 11 niniejszej dyrektywy w ciągu dwóch lat po wejściu w życie niniejszej dyrektywy oraz dotyczące zmian tych przepisów, gdy zaistnieje taka konieczność. Artykuł 17 Procedura Komitetu Komisja jest wspomagana przez Komitet składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich, po przewodnictwem przedstawiciela Komisji. który może zostać wyznaczony Przedstawiciel Komisji przedkłada Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet wydaje opinię o tym projekcie w terminie, przez przewodniczącego stosownie do pilności sprawy. Opinię wydaje się większością ustanowioną w art. 148 ust. 2 Traktatu w przypadku decyzji, które Rada jest zobowiązana podjąć na wniosek Komisji. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich w Komitecie są ważone w sposób określony w tym artykule. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu. Komisja przyjmuje przewidziane środki, jeżeli są one zgodne z opinią Komitetu. Jeśli przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu, lub w przypadku braku opinii, Komisja bezzwłocznie przedstawia Radzie wniosek w sprawie środków, jakie powinny zostać podjęte. Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów. Jeżeli po upływie trzech miesięcy od daty przedstawienia Radzie Rada nie podejmie decyzji, zaproponowane środki zostaną przyjęte przez Komisję. 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 237 Artykuł 18 Transpozycja 1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawo- we, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż w ciągu dwóch lat po jej wej- ściu w życie i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesie- nia określane są przez Państwa Członkowskie. 2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawo- wych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą. Artykuł 19 Wejście w życie Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 20 Adresaci Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 26 kwietnia 1999 r. W imieniu Rady J. FISCHER Przewodniczący 238 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 ZAŁĄCZNIK I OGÓLNE WYMAGANIA DLA WSZYSTKICH RODZAJÓW SKŁADOWISK ODPADÓW 1. Lokalizacja 1. 1. Lokalizacja składowiska odpadów musi uwzględniać wymagania odnoszące się do: a) odległości granicy składowiska od obszarów mieszkalnych i rekreacyjnych, dróg wodnych, zbiorników wodnych oraz innych obszarów rolniczych lub miejskich; b) istnienia w okolicy wód gruntowych, wód przybrzeżnych lub stref ochronnych; c) warunków geologicznych i hydrogeologicznych w okolicy; d) ryzyka zalania, osiadania gleby, osuwania lub lawiny na danym terenie; e) ochrony przyrody lub dziedzictwa kulturalnego w okolicy. 1. 2. Utworzenie składowiska odpadów jest możliwe tylko w przypadku, gdy właściwości danego terenu odnoszące się do powyższych wymagań lub środków korygujących, które mają zostać podjęte, wskazują, że nie stanowi ono poważnego zagrożenia dla środowiska. 2. Kontrola wód i zarządzanie odciekiem ze składowiska odpadów W odniesieniu do właściwości składowiska i warunków meteorologicznych podejmuje się właściwe środki w celu: — dokonywania kontroli wody z opadów na terenie składowiska odpadów, — zapobiegania dostępowi wód powierzchniowych i/lub wód gruntowych do składowanych odpadów, — zbierania zanieczyszczonej wody i odcieku ze składowiska. Jeżeli ocena oparta na rozważeniu lokalizacji składowiska oraz odpadów, które mają być przyjęte, wykazuje, że składowisko nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla środowiska, właściwe władze mogą zdecydować, że przepisu tego się nie stosuje, — dokonywania obróbki zanieczyszczonej wody i odcieku, zebranych ze składowiska odpadów, aż do uzyskania standardu wymaganego do ich zrzutowania. Powyższe przepisy nie muszą być stosowane do składowisk odpadów obojętnych. 3. Ochrona gleby i wody 3. 1. Składowisko odpadów musi być zlokalizowane i zaprojektowane w sposób, który zapewnia spełnienie warunków niezbędnych do zapobiegania zanieczyszczeniu gleby, wód gruntowych lub powierzchniowych i zapewnienia efektywnego zbierania odcieku ze składowiska, gdy jest to wymagane zgodnie z sekcją 2. Ochrona gleby, wód gruntowych i powierzchniowych ma być osiągnięta poprzez połączenie bariery geologicznej i materiału wyściełającego dno składowiska w trakcie działania/etapu aktywnego oraz poprzez połączenie bariery geologicznej i materiału wyściełającego powierzchnię składowiska podczas etapu pasywnego/po zamknięciu. 3. 2. Bariera geologiczna zależy od warunków geologicznych i hydrogeologicznych pod powierzchnią i w okolicy składowiska odpadów i zapewnia wystarczającą zdolność osłabiającą, tak aby zapobiec potencjalnemu ryzyku dla gleby i wód gruntowych. Podłoże i obrzeża składowiska odpadów składają się z warstwy mineralnej, która spełnia wymogi przepuszczalności i miąższości, co w przypadku ochrony gleby, wód gruntowych i powierzchniowych daje efekt łączny równy przynajmniej efektowi następujących wymagań: — składowisko odpadów niebezpiecznych dla środowiska: K ≤ 1,0 x 10-9 m/s; miąższość ≥ 5 m, — składowisko odpadów niestanowiących zagrożenia dla środowiska: K ≤ 1,0 x 10-9 m/s; miąższość ≥ 1 m, — składowisko odpadów obojętnych: K ≤ 1,0 x 10-7 m/s; miąższość ≥ 1 m, m/s: metry na sekundę. 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 239 Jeśli bariera geologiczna nie spełnia w sposób naturalny powyższych warunków, może zostać uzupełniona sztucznie i wzmocniona innymi sposobami, które zapewniają równoważną ochronę. Sztucznie stworzona bariera geologiczna nie powinna być cieńsza niż 0,5 metra. 3. 3. W celu zapewnienia, że gromadzenie się odcieku w podłożu składowiska odpadów jest ograniczone do minimum, oprócz opisanej powyżej bariery geologicznej musi zostać uwzględniony system gromadzenia odcieku i uszczelniania, zgodnie z następującymi zasadami: Zbieranie odcieku i uszczelnianie dna Rodzaj składowiska Inne niż niebezpieczne Sztuczny materiał wyściełający dno składowiska wymagany Niebezpieczne wymagany Warstwa drenażowa ≥ 0,5 m wymagana wymagana Państwa Członkowskie mogą ustanowić ogólne lub szczególne wymagania dotyczące składowisk dla odpadów obojętnych i właściwości powyższych środków technicznych. Jeżeli właściwe władze po rozważeniu potencjalnego zagrożenia dla środowiska stwierdzają, że konieczne jest zapobieganie utworzeniu się odcieku ze składowiska odpadów, mogą zalecić uszczelnianie materiałem wyściełającym powierzchnię składowiska. Zalecenia dotyczące takiego uszczelniania są następujące: Rodzaj składowiska Inne niż niebezpieczne Gazowa warstwa drenażowa Sztuczny materiał wyściełający dno składowiska Nieprzepuszczalna warstwa mine- ralna Warstwa drenażowa > 0,5 m Pokrycie górną warstwą gleby > 1 m wymagana niewymagany wymagana wymagana wymagane Niebezpieczne niewymagana wymagany wymagana wymagana wymagane 3. 4. Jeżeli na podstawie oceny ryzyka dla środowiska, w szczególności uwzględniając dyrektywę 80/68/EWG (1), właściwe władze, zgodnie z sekcją 2 („Kontrola wód i zarządzanie odciekiem ze składowiska odpadów”) zdecydowały, że zbieranie i obróbka odcieku nie są konieczne, lub ustalono, że składowisko nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla gleby, wód gruntowych lub powierzchniowych, wymagania ppkt 3. 2 i 3. 3 powyżej mogą zostać odpowiednio zredukowane. W przypadku składowisk odpadów obojętnych wymagania te mogą zostać dostosowane w ustawodawstwie krajowym. 3. 5. Metoda zastosowana do ustalenia wskaźnika przepuszczalności dla składowisk na polu i dla całości obszaru składowiska ma zostać opracowana i zatwierdzona przez Komitet powołany na mocy art. 17 niniejszej dyrektywy. 4. Kontrola gazu 4. 1. Podejmuje się właściwe środki w celu kontroli nagromadzenia i przemieszczania się gazu składowiskowego (załącznik III). 4. 2. Gaz składowiskowy ze wszystkich składowisk przyjmujących odpady ulegające biodegradacji jest gromadzony oraz musi zostać poddany obróbce i wykorzystany. Jeżeli zebrany gaz nie może być użyty do produkcji energii, musi on zostać spalony. 4. 3. Zbieranie, obróbkę i wykorzystanie gazu składowiskowego, zgodnie z ppkt 4. 2, przeprowadza się w sposób minimalizujący zniszczenie lub pogorszenie stanu środowiska i ryzyko dla ludzkiego zdrowia. (1) Dz. U. L 20 z 26. 1. 1980, str. 43. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 91/692/EWG (Dz. U. L 377 z 31. 12. 1991, str. 48). 240 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 5. Uciążliwości i zagrożenia Podejmuje się środki mające na celu zmniejszenie uciążliwości i zagrożeń związanych ze składowiskiem odpadów poprzez: — emisję zapachów i pyłu, — materiały przenoszone przez wiatr, — hałas i ruch drogowy, — ptaki, owady i insekty, — tworzenie się aerozoli, — ogień. Składowisko odpadów jest wyposażone w taki sposób, że kurz pochodzący ze składowiska nie przenosi się na drogi publiczne oraz tereny otaczające. 6. Stabilność Umieszczanie odpadów na składowisku odbywa się w taki sposób, aby zapewnić stabilność masy odpadów oraz struktur z nią związanych, w szczególności w zakresie unikania osunięć. Gdy tworzy się sztuczną barierę, należy upewnić się, że podłoże geologiczne, uwzględniając morfologię składowiska odpadów, jest wystarczająco trwałe, aby zapobiec jego osiadaniu, co może uszkodzić barierę. 7. Bariery Składowisko odpadów zabezpiecza się w celu zapobieżenia wolnemu dostępowi do składowiska. Bramy są zamknięte poza godzinami otwarcia. System kontroli i dostęp do każdego składowiska powinien zawierać program środków mających na celu wykrycie i zapobieganie nielegalnemu składowaniu na składowisku. 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 241 ZAŁĄCZNIK II KRYTERIA I PROCEDURY PRZYJĘCIA ODPADÓW 1. Wstęp Niniejszy Załącznik opisuje: — zasady ogólne przyjmowania odpadów na różne rodzaje składowisk. Przyszła procedura klasyfikacji odpadów powinna być oparta na tych zasadach, — wytyczne, przedstawiające wstępne procedury przyjmowania odpadów, których należy przestrzegać do momentu opracowania jednolitej procedury klasyfikacji i przyjmowania. Procedura ta, wraz z odpowiednimi procedurami pobierania próbek, zostanie opracowana przez Komitet techniczny określony w art. 16 niniejszej dyrektywy. Komitet techniczny opracowuje kryteria, które muszą zostać spełnione w przypadku niektórych odpadów niebezpiecznych w celu przyjęcia ich na składowiska dla odpadów innych niż niebezpieczne. Kryteria te powinny w szczególności uwzględniać krótko-, średnio- i długoterminowe zachowanie odpadów w zakresie zdolności do tworzenia przez nie odcieku. Kryteria te zostaną opracowane w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy. Komitet techniczny opracuje również kryteria, które muszą zostać spełnione, aby odpady zostały przyjęte na składowisko podziemne. Kryteria te muszą uwzględniać w szczególności fakt, że odpady nie wchodzą w reakcje chemiczne ze sobą nawzajem ani ze skałą podłoża. Z wyjątkiem wniosków o standaryzację procedur kontroli, pobierania próbek i analizy zgodnie z załącznikami do niniejszej dyrektywy, które zostają przyjęte w ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, komitet techniczny zakończy prace w tym zakresie w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy, a prace te muszą być prowadzone z uwzględnieniem celów ustanowionych w art. 1 niniejszej dyrektywy. 2. Zasady ogólne Skład, zdolność do tworzenia odcieku, długoterminowe zachowanie i ogólne właściwości odpadów przeznaczonych do składowania muszą być znane możliwie najdokładniej. Przyjęcie odpadów na składowisko może być oparte na wykazie przyjmowanych lub odrzucanych odpadów, zdefiniowanych pod względem ich charakteru i pochodzenia oraz metodach analizy odpadów i wartościach dopuszczalnych dla właściwości odpadów, które mają zostać przyjęte. Opisane w niniejszej dyrektywie przyszłe procedury przyjmowania odpadów, na tyle, na ile to możliwe, oparte są na ujednoliconych metodach analizy odpadów oraz wartościach dopuszczalnych dla właściwości odpadów, które mają zostać przyjęte. Przed zdefiniowaniem metod analizy i wartości dopuszczalnych Państwa Członkowskie powinny sporządzić przynajmniej krajowe wykazy odpadów, które mają być przyjmowane lub odrzucane na poszczególnych rodzajach składowisk, lub określić kryteria, które muszą być spełnione jako warunek wpisania na wykaz. W celu przyjęcia na określony rodzaj składowiska dany rodzaj odpadów musi znajdować się na wykazie krajowym lub spełniać kryteria podobne do tych, które stanowią warunek wpisania na wykaz. Wykazy te lub równoważne kryteria oraz metody analizy i wartości dopuszczalne wysyła się do Komisji w ciągu sześciu miesięcy od transpozycji niniejszej dyrektywy lub w każdym przypadku ich przyjęcia na poziomie krajowym. Wykazy lub kryteria przyjęcia powinny być wykorzystane w celu ustalenia szczegółowych wykazów składowisk, m. in. wykazów dopuszczalnych odpadów określonych w zezwoleniu, zgodnie z art. 9 niniejszej dyrektywy. Kryteria przyjęcia odpadów znajdujących się na wykazach odniesienia lub na danym rodzaju składowiska mogą opierać się na innych przepisach i/lub właściwościach odpadów. Kryteria przyjęcia na określony rodzaj składowiska muszą wywodzić się z okoliczności związanych z: — ochroną środowiska w otoczeniu (w szczególności wód gruntowych i powierzchniowych), — ochroną systemów ochrony środowiska naturalnego (np. materiały wykładzinowe i systemy oczyszczania odcieku), — ochroną pożądanych procesów stabilizacji odpadów na składowisku, — ochroną przed zagrożeniami dla ludzkiego zdrowia. Przykłady kryteriów opartych na właściwościach odpadów: — wymagania dotyczące wiedzy na temat całkowitego składu, — limity ilości materii organicznej w odpadach, 242 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 — wymagania lub ograniczenia dotyczące stopnia biodegradacji części składowych odpadów organicznych, — ograniczenia określonych, potencjalnie (w odniesieniu do powyższych kryteriów ochrony), ilości szkodliwych/niebezpiecznych części składowych — ograniczenia potencjalnej i oczekiwanej zdolności do tworzenia odcieku z określonych potencjalnie szkodliwych/niebezpiecznych elementów (w odniesieniu do powyższych kryteriów ochrony), — właściwości ekotoksykologiczne odpadów i związanego z nimi odcieku. Kryteria przyjęcia odpadów, oparte na ich właściwościach, ogólnie muszą być bardziej szczegółowe w przypadku składowisk odpadów obojętnych, mogą być mniej szczegółowe dla składowisk odpadów innych niż odpady niebezpieczne, a najmniej szczegółowe dla składowisk odpadów niebezpiecznych dla środowiska, w związku z wyższym poziomem ochrony środowiska w dwóch ostatnich przypadkach. 3. Ogólna procedura testowania i przyjmowania odpadów Ogólna charakterystyka i testowanie odpadów muszą opierać się na następującej trzypoziomowej hierarchii: Poziom 1: Podstawowa charakterystyka. Obejmuje ona dokładne określenie, zgodnie z ujednoliconymi metodami analizy i testowania zachowania, krótko- i długoterminowego zachowania się odpadów w zakresie ich zdolności do tworzenia odcieku i/lub charakterystycznych własności odpadów. Poziom 2: Kontrola zgodności. Obejmuje ona okresową kontrolę za pomocą prostszych metod analizy i kontroli zachowania w celu ustalenia, czy odpady spełniają warunki zezwolenia i/lub określone kryteria odniesienia. Testy skupiają się na kluczowych zmiennych oraz na zachowaniu określonym przez podstawową charakterystykę. Poziom 3: Weryfikacja na składowisku. Obejmuje ona szybkie metody sprawdzania mające na celu potwierdzenie, że dane odpady są tymi samymi odpadami, które zostały poddane kontroli zgodności. Może ona składać się jedynie z kontroli wzrokowej ładunku odpadów przed i po rozładowaniu na składowisku. Szczególny rodzaj odpadów musi zostać standardowo opisany na poziomie 1 i spełniać właściwe kryteria w celu umieszczenia go na wykazie odniesienia. W celu pozostania na wykazie składowisk dany rodzaj odpadów musi w regularnych odstępach czasu (np. corocznie) zostać skontrolowany na poziomie 2 i spełnić określone kryteria. Każdy ładunek odpadów dostarczony do bram składowiska musi zostać poddany weryfikacji na poziomie 3. Niektóre rodzaje odpadów mogą na stałe lub okresowo zostać zwolnione z kontroli na poziomie 1. Może to być spowodowane niewykonalnością kontroli, niedostępnością odpowiednich metod kontroli i kryteriów przyjęcia lub unieważniającymi przepisami. 4. Wytyczne dotyczące procedur wstępnego przyjmowania odpadów Do chwili pełnego opracowania niniejszego załącznika obowiązkowe jest jedynie kontrolowanie na poziomie 3, poziomy 1 i 2 powinny być stosowane w możliwie wysokim stopniu. Aby odpady mogły zostać przyjęte na dany rodzaj składowiska na wstępnym etapie, muszą znajdować się na restrykcyjnym wykazie krajowym lub na wykazie składowisk danego rodzaju lub muszą spełniać kryteria podobne do tych, jakie wymagane są w celu wpisania na wykaz. W celu ustalenia wstępnych kryteriów przyjęcia odpadów na trzy główne rodzaje składowisk lub odpowiednie wykazy wykorzystać można następujące ogólne wytyczne. Składowiska odpadów obojętnych: na wykaz mogą zostać wpisane jedynie odpady obojętne określone w art. 2 lit. e). Składowiska odpadów innych niż odpady niebezpieczne: do wykazu nie można wpisać rodzaju odpadów objętego dyrektywą 91/689/EWG. Składowiska odpadów niebezpiecznych: wstępny wykaz składowisk odpadów niebezpiecznych obejmowałaby jedynie rodzaje odpadów objętych dyrektywą 91/689/EWG. Takie rodzaje odpadów nie powinny być jednak wpisane do wykazu bez wcześniejszej obróbki, jeżeli charakteryzują się ogólną zawartością lub zdolnością do tworzenia odcieku potencjalnie niebezpiecznych elementów, które są wystarczająco wysokie, aby stanowić krótkoterminowe ryzyko zawodowe lub środowiskowe lub przeszkodzić w wystarczającej stabilizacji odpadów w trakcie przewidywanego okresu istnienia składowiska. 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 243 5. Pobieranie próbek odpadów Reprezentatywność próbek i technika ich pobierania może stanowić poważny problem z uwagi na różnorodny charakter wielu odpadów. Zostanie opracowana norma europejska pobierania próbek z odpadów. Do momentu przyjęcia jej przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 17 niniejszej dyrektywy, mogą one stosować krajowe normy i procedury. 244 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 ZAŁĄCZNIK III PROCEDURY KONTROLI I MONITOROWANIA W FAZIE EKSPLOATACJI I NADZORU POEKSPLOATACYJNEGO 1. Wstęp Celem niniejszego załącznika jest zapewnienie minimalnych procedur monitorowania, które mają zostać wprowadzone w celu sprawdzenia, czy: — odpady zostały przyjęte na składowisko zgodnie z kryteriami ustalonymi dla rodzaju danego składowiska, — procesy na składowisku przebiegają w wymagany sposób, — systemy ochrony środowiska naturalnego funkcjonują w całkowicie zamierzony sposób, — warunki zezwolenia dla składowiska są spełnione. 2. Dane meteorologiczne Zgodnie z obowiązkiem składania sprawozdania (art. 15) Państwa Członkowskie powinny dostarczyć dane dotyczące metod zbierania danych meteorologicznych. Od Państw Członkowskich zależy, w jaki sposób dane zostaną zebrane (na miejscu, z krajowej sieci meteorologicznej itd. ). Jeżeli Państwa Członkowskie zdecydują, że bilans wodny stanowi skuteczne narzędzie pozwalające na ocenę, czy na składowisku tworzy się odciek lub czy z terenu składowiska następuje wyciek na zewnątrz, zaleca się, aby podczas monitorowania składowiska zbierane były następujące dane (mogą także pochodzić z najbliższej stacji meteorologicznej) tak długo, jak wymagają tego właściwe władze, zgodnie z art. 13 lit. c) niniejszej dyrektywy: Faza eksploatacji Faza poeksploatacyjna 1. 1. Objętość opadów codziennie codziennie, dodawane do wartości miesięcz- nych 1. 2. Temperatura (min. , maks. , godzina 14:00 czasu środkowoeuropejskiego) codziennie średnia miesięczna 1. 3. Kierunek i siła przeważających wiatrów 1. 4. Parowanie (lizymetr) (1) codziennie codziennie niewymagane codziennie, dodawane do wartości miesięcz- nych 1. 5. Wilgotność atmosfery (godz. 14:00 czasu środko- woeuropejskiego) codziennie średnia miesięczna (1) Lub innymi odpowiednimi metodami. 3. Dane dotyczące emisji: kontrola wody, odcieku ze składowiska i gazu Próbki odcieku ze składowiska i wód powierzchniowych (jeżeli występują) muszą być pobierane w punktach reprezentatywnych. Pobieranie próbek i pomiar odcieku ze składowiska (objętość i skład) muszą być przeprowadzane oddzielnie w każdym punkcie, w którym odciek wydziela się ze składowiska. Odniesienie: ogólne wytyczne dotyczące technologii pobierania próbek, ISO 5667–2-(1991). Monitorowanie wód powierzchniowych (jeżeli występują) przeprowadza się w nie mniej niż dwóch punktach (jeden w górnym biegu, ponad składowiskiem, drugi w dolnym biegu, poniżej składowiska). Monitorowanie gazu musi być reprezentatywne dla każdej części składowiska. Częstotliwość pobierania próbek i dokonywania analizy przedstawiono w poniższej tabeli. W przypadku odcieku ze składowiska i wody w celu monitorowania zostaje pobrana próbka reprezentatywna dla przeciętnego składu. Częstotliwość pobierania próbek może zostać dostosowana do budowy morfologicznej odpadów na składowisku (w kopcu, w dole itd. ). Musi ona zostać określona w zezwoleniu. 15/t. 4 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 245 Faza eksploatacyjna Faza poeksploatacyjna (3) 2. 1. Objętość odcieku ze składowiska miesięcznie (1) (3) co sześć miesięcy 2. 2. Skład odcieku (2) kwartalnie (3) co sześć miesięcy 2. 3. Objętość i skład wód powierzchniowych (7) kwartalnie (3) co sześć miesięcy 2. 4. Potencjalna emisja gazu i ciśnienie atmosferyczne (4) miesięcznie (3) (5) co sześć miesięcy (6) (CH4, CO2, O2, H2S, H2 etc. ) (1) Częstotliwość pobierania próbek może zostać dostosowana do budowy morfologicznej odpadów na składowisku (w kopcu, w dole itd. ). Musi ona zostać określona w zezwoleniu. (2) Mierzone parametry oraz analizowane substancje różnią się w zależności od składu złożonych odpadów; muszą one zostać określone w zezwoleniu i odzwierciedlać właściwości odciekowe odpadów. (3) Jeżeli ocena danych wskazuje, że dłuższe przerwy są równie skuteczne, mogą one zostać przyjęte. W przypadku odcieków przewodzenie musi być mierzone co najmniej raz w roku. (4) Pomiary te wiążą się głównie z zawartością materii organicznej w odpadach. (5) CH4, CO2, O2 regularnie, inne gazy zgodnie z wymaganiami budowy składowanych odpadów z uwzględnieniem ich wła- ściwości odciekania. (6) Sprawność systemu odciągania gazu musi być sprawdzana regularnie. (7) Na podstawie właściwości składowiska właściwe władze mogą ustalić, że pomiary takie nie są wymagane i złożyć odpo- wiednie sprawozdanie w sposób określony w art. 15 niniejszej dyrektywy. Ppkt 2. 1 i 2. 2 stosuje się jedynie wówczas, gdy ma miejsce zbieranie odcieku (patrz: załącznik I pkt 2). 4. Ochrona wód gruntowych A. Pobieranie próbek Pomiary, z co najmniej jednym punktem pomiarowym w rejonie wpływania wód gruntowych i dwoma w rejonie wypływu, muszą dostarczyć informacji dotyczących wód gruntowych, na które może mieć wpływ usuwanie odpadów. Ilość ta może zostać zwiększona na podstawie szczegółowej ankiety hydrogeologicznej i na potrzeby wczesnego wykrywania przypadkowego przedostania się odcieku do wód gruntowych. Pobieranie próbek musi być przeprowadzane w co najmniej trzech lokalizacjach przed rozpoczęciem operacji wypełniania w celu ustalenia wartości referencyjnych do celów przyszłego pobierania próbek. Odniesienie: Pobieranie próbek z wód powierzchniowych, ISO 5667 część 11 1993. B. Monitorowanie Parametry analizowane w pobranych próbkach muszą pochodzić z przewidywanego składu odcieku i jakości wód gruntowych na danym terenie. W wyborze parametrów do celów analizy należy uwzględnić ruchliwość w strefie wód gruntowych. Parametry mogą zawierać parametry wskaźnikowe w celu zapewnienia wczesnego wykrywania zmian w jakości wody (1). Poziom wód gruntowych Skład wód gruntowych Faza eksploatacyjna Faza poeksploatacyjna co sześć miesięcy (1) co sześć miesięcy (1) częstotliwość usta- lona dla danego składowiska (2) (3) częstotliwość usta- lona dla danego skła- dowiska (2) (3) (1) Jeżeli następuje fluktuacja poziomu wód gruntowych, częstotliwość musi zostać zwiększona. (2) Częstotliwość musi opierać się na możliwości podjęcia czynności zaradczych między dwoma pobraniami próbek, jeżeli zostanie osiągnięta wartość progowa, tzn. częstotliwość musi zostać ustalona na podstawie wiedzy i oceny szybkości przepływu wód gruntowych. (3) Gdy zostanie osiągnięta wartość progowa (patrz C), niezbędna jest weryfikacja dokonywana poprzez powtórne pobie- ranie próbek. Gdy wartość progowa zostanie potwierdzona, należy postępować zgodnie z planem interwencyjnym (ustanowionym w zezwoleniu). (1) Zalecane parametry: ph, całkowita zawartość węgla organicznego, fenole, metale ciężkie, fluorek, AS, olej/węglowodory. 246 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 15/t. 4 C. Wartości progowe Jak określono w art. 12 i 13 niniejszej dyrektywy, wystąpienie znaczących negatywnych skutków dla środowiska stwierdza się w przypadku wód gruntowych, gdy analiza próbek wody gruntowej wskazuje na znaczącą zmianę w jakości wody. Wartość progowa musi zostać określona z uwzględnieniem specyficznych formacji hydrogeologicznych w miejscu lokalizacji składowiska i jakości wód gruntowych. Jeżeli jest to możliwe, wartość progowa musi zostać ustalona w zezwoleniu. Obserwacje muszą zostać pozytywnie ocenione przy użyciu tabel kontrolnych z ustalonymi zasadami kontroli i poziomami dla każdego gradientu. Wartości progowe muszą zostać ustalone na podstawie lokalnych różnic w jakości wód gruntowych. 5. Topografia składowiska: dane na składowisku Faza eksploatacyjna Faza poeksploatacyjna 5. 1. Struktura i skład składowiska (1) 5. 2. Zachowanie osiadające poziomu składowiska rocznie rocznie coroczne odczyty (1) Dane z planu pozycyjnego danego składowiska: powierzchnia zajęta przez odpady, objętość i skład odpadów, metody skła- dowania, moment i czas trwania składowania, wyliczenie pozostałej powierzchni dostępnej na składowisku