title: 1999/267/EG: Beschikking van de Commissie van 7 april 1999 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/36.147 - EPI-gedragscode) (Voor de EER relevante tekst) [kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 494]

text: L 106/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 7 april 1999 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/36. 147 (cid:190) EPI-gedragscode) (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 494) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/267/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Overwegende hetgeen volgt: Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van de arti- kelen 85 en 86 van het EEG-Verdrag (1), laatstel¶k gew¶- zigd b¶ de Akte van Toetreding van Oostenr¶k, Finland en Zweden, inzonderheid op de artikelen 2 en 6, Gezien het verzoek om een negatieve verklaring en, subsi- diair, de aanmelding ter verkr¶ging van een vr¶stelling, die op 17 juli 1996 overeenkomstig de artikelen 2 en 4 van Verordening nr. 17 z¶n ingediend, Gezien het besluit van de Commissie van 7 mei 1998 om in deze zaak een procedure in te leiden, Gezien de bekendmaking van het essenti(cid:137)le gedeelte van het verzoek en de aanmelding (2) overeenkomstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 en artikel 3 van protocol 21 b¶ de Overeenkomst betreffende de Europese Econo- mische Ruimte, Na raadpleging van het Adviescomit(cid:130) voor mededingings- regelingen en economische machtsposities, (1) PB 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62. (2) PB C 155 van 20. 5. 1998, blz. 3. I. DE FEITEN A. De aanmelding (1) (2) Op 17 juli 1996 meldde het Instituut van erkende gemachtigden b¶ het Europees Octrooibureau (Institute of professional representatives before the EPO, hierna „EPI” genoemd, hetgeen staat voor European Patent Institute) b¶ de Commissie z¶n gedragscode aan, zoals deze door z¶n raad laat- stel¶k op 7 mei 1996 was gew¶zigd, met het oog op het verkr¶gen van een negatieve verklaring of, b¶ gebreke daarvan, een beschikking tot ontheffing van het kartelverbod. Deze aanmelding was een reactie op de medede- ling van punten van bezwaar die op 18 november 1995 aan het EPI was toegezonden naar aanleiding van een op 8 juni 1992 ingediende klacht van Michael Harrison, Europees octrooigemachtigde b¶ (nu Dibb Dibb Lupton Broomhead Solicitors Lupton Alsop), in het Verenigd Koninkr¶k (zaak IV/34. 775). een advocatenkantoor Op 18 december 1996 richtte de Commissie een aanmaningsbrief aan het EPI, waarin er met name op werd gewezen dat de bepalingen van de gedrags- code inzake het reclameverbod, voorzover dit op vage en onduidel¶ke begrippen was gebaseerd, en inzake de verplichting voor de leden redel¶ke honoraria toe te passen, niet voor een vr¶stelling in aanmerking konden komen. 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/15 Op 3 april 1997 legde het EPI de Commissie een nieuwe versie van de gedragscode voor, die nog steeds niet voldeed. Na overleg met de Commissie heeft het EPI op 14 oktober 1997 de versie van de laatstel¶k gew¶zigd op 30 gedragscode, september en 3 oktober 1997, ingediend, waarop deze beschikking betrekking heeft. zoals B. Het EPI en de daarvoor relevante regel- geving 1. Het Verdrag van M(cid:129)nchen (3) Het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien, hierna „Octrooiverdrag” genoemd, dat op 5 oktober 1973 te M(cid:129)nchen is ondertekend, roept een voor de verdragsluitende staten (3) gemeen- schappel¶k recht inzake de verlening van octrooien voor uitvindingen in het leven. De Europese Octrooiorganisatie, hierna „Organi- satie” genoemd, een b¶ het Octrooiverdrag opge- richte geniet administratieve en financi(cid:137)le zelfstandigheid en heeft tot taak Europese octrooien te verlenen. intergouvernementele instelling, De organen van de Organisatie z¶n het Europees Octrooibureau, hierna „EOB” genoemd, en de raad van bestuur. Het EOB verleent de octrooien onder toezicht van de raad van bestuur. De raad van bestuur bestaat uit vertegenwoordigers ((cid:130)(cid:130)n per staat) van de verdragsluitende staten en hun plaatsvervangers ((cid:130)(cid:130)n per staat). 2. Het EPI (4) De raad van bestuur van de Organisatie heeft op grond van artikel 134, lid 8, onder b), van het Europees Octrooiverdrag het Instituut van erkende gemachtigden b¶ het EOB (EPI) opgericht. Het EPI is een instelling zonder winstoogmerk, waarvan de uitgaven worden gedekt door de eigen middelen, die met name afkomstig z¶n van de ledenb¶dragen. Het heeft ten doel met de Organi- satie samen te werken in aangelegenheden die verband houden met het beroep van erkende octrooigemachtigde, inzonderheid op het gebied van het tuchtrecht en het Europees bekwaamheids- examen, en toezicht te houden op de naleving van de beroepsgedragsregels door z¶n leden, met name door het doen van aanbevelingen. Eenieder die ingeschreven staat op de l¶st van erkende gemachtigden, is lid van het EPI. Het EOB stelt het EPI in kennis van elke w¶ziging die op deze l¶st wordt aangebracht. B¶gevolg z¶n alle Europese octrooigemachtigden lid van het EPI. (3) Thans de 15 lidstaten van de Gemeenschap alsmede Liechten- stein, Monaco en Zwitserland. (5) (6) De raad van het EPI wordt gekozen door de leden. Elke staat die part¶ is b¶ het Octrooiverdrag vormt een kieskring, waarbinnen de leden die er hun vestigingsplaats of kantoor hebben, hun stem kunnen uitbrengen. Elk lid beschikt over (cid:130)(cid:130)n stem (artikel 7, leden 1 en 2, van het reglement tot oprichting van het EPI). De raad beheert en regelt de activiteiten van het EPI en kan, binnen de grenzen van het reglement betreffende de tucht voor erkende gemachtigden, aanbevelingen doen inzake het gedrag (artikel 9, lid 3, van het regle- ment betreffende de oprichting van het EPI). De voorzitter van de raad vertegenwoordigt het EPI. Een presidium, dat op z¶n minst bestaat uit de voorzitter, de ondervoorzitters, de secretaris-gene- raal en de penningmeester, oefent de functies uit die de raad eraan heeft toegewezen (artikel 10 van het reglement betreffende oprichting van het EPI). Het beroep van Europees octrooigemachtigde is derhalve een in het kader van het EPI georgani- seerd en op eenvormige w¶ze geregeld beroep. In het Europees Octrooiverdrag wordt geen onder- scheid gemaakt tussen zelfstandige octrooigemach- tigden en octrooigemachtigden die hun beroep in de octrooiafdeling van een onderneming in loon- dienst uitoefenen. 3. Het tuchtreglement voor erkende gemachtigden Op grond van artikel 134, lid 8, onder c), van het Europees Octrooiverdrag heeft de raad van bestuur van de Organisatie regels vastgesteld betreffende de tuchtbevoegdheid van het EPI en het EOB ten aanzien van de erkende gemachtigden (reglement betreffende de tucht voor erkende gemachtigden van 21 oktober 1997, hierna: „reglement” of „tucht- reglement” genoemd). Dit reglement stelt in deel I „beroepsgedragregels” vast (cid:190) algemene beroeps- verplichtingen van erkende gemachtigden die inhouden dat z¶ b¶ het uitoefenen van hun functie: (cid:190) gewetensvol en in overeenstemming met de waardigheid van het beroep te werk gaan en zich in het b¶zonder onthouden van elke valse of misleidende verklaring (artikel 1, lid 1, van het reglement); (cid:190) zich op zodanige w¶ze gedragen dat het vertrouwen in het beroep er niet door in gevaar wordt gebracht (artikel 1, lid 2, van het regle- ment); (cid:190) zich terugtrekken wanneer de aanvaarding of voortzetting van een opdracht hen ertoe zou verplichten een zaak te behandelen waarin z¶ tegenstr¶dige reeds een andere cli(cid:137)nt met belangen hebben geadviseerd of vertegenwoor- digd, tenz¶ het belangenconflict inmiddels is be(cid:137)indigd (artikel 3, lid 2, van het reglement). L 106/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 (7) (8) Een erkende gemachtigde die de beroepsgedragsre- gels niet in acht neemt, kan worden bestraft (waar- schuwing, berisping, geldboete, schrapping voor bepaalde of onbepaalde t¶d van de l¶st van erkende gemachtigden) (artikel 4 van het reglement). Van inbreuken op de beroepsgedragsregels nemen kennis de tuchtcommissie van het EPI, de tucht- raad van het EOB en de kamer van beroep van het EOB uitspraak doende in tuchtzaken (artikel 5 van het reglement). De tuchtcommissie wordt om de twee jaar door de raad van het EPI gekozen op voordracht van elk van de nationale groepen in de raad. Z¶ bestaat uit leden van het EPI die geen deel uitmaken van het presidium van het EPI (artikel 11 van het regle- ment tot oprichting van het EPI). Wanneer een mogel¶ke inbreuk op de beroepsge- dragsregels b¶ de tuchtcommissie aanhangig wordt gemaakt, stelt de voorzitter van deze commissie drie leden en (cid:130)(cid:130)n plaatsvervangend lid aan, die samen een kamer vormen die de gewraakte gedra- ging moet onderzoeken. de tuchtcommissie negen Wanneer binnen tot een maanden na de aanhangigmaking niet uitspraak over de beweerde inbreuk op de beroeps- gedragsregels kan komen, brengt z¶ daarvan voor het einde van die term¶n verslag uit aan de voor- zitter van de tuchtraad van het EOB. Deze beslist ofwel de term¶n te verlengen, ofwel de zaak naar de tuchtraad te verw¶zen (artikel 6, leden 3 en 4, van het reglement). De tuchtcommissie is niet bevoegd een lid van het EPI van de l¶st van erkende gemachtigden b¶ het EOB te schrappen. Z¶ kan echter wel het probleem bespreken, een waarschuwing of een berisping uitspreken, of de zaak naar de tuchtraad van het EOB verw¶zen indien z¶ van oordeel is dat de inbreuk met een zwaardere straf dan een waar- schuwing of een berisping moet worden bestraft (artikel 6, lid 2, onder b) en c), van het reglement). De procedure voor de tuchtcommissie is niet open- baar; haar beraadslagingen z¶n vertrouwel¶k. In de beslissingen van de tuchtcommissie worden de feiten en de motivering weergegeven, maar in tegenstelling tot die van de andere twee tuchtrech- tel¶ke instanties worden z¶ niet in het Publicatie- blad van het EOB bekendgemaakt. Z¶ worden enkel in het ledenblad van het EPI („EPI Informa- tion”) bekendgemaakt. (9) De tuchtraad en de kamer van beroep uitspraak doende in tuchtzaken z¶n onafhankel¶ke instanties die deel uitmaken van de Organisatie. De tuchtraad bestaat uit drie leden-juristen van het EOB en twee erkende gemachtigden. H¶ dient zich uit te spreken over de vermeende inbreuken op de beroepsgedragsregels die de tuchtcommissie naar hem verw¶st (artikel 7, lid 1, van het reglement). De leden van de tuchtraad worden door de voor- zitter van het EOB benoemd voor een periode van drie jaar. De leden die erkende gemachtigden z¶n, worden gekozen uit een l¶st die de voorzitter door het presidium van het EPI wordt voorgelegd; z¶ mogen niet terzelfder t¶d lid z¶n van andere tucht- rechtel¶ke instanties of van het presidium van het EPI en evenmin een volt¶d- of deelt¶dbaan b¶ het EPI hebben (artikel 9, lid 2, van het reglement). alle onderzoeksmaatregelen Na hebben genomen die h¶ noodzakel¶k acht, beslist de tuchtraad ofwel de zaak te seponeren, ofwel een lid 2, van het sanctie uit te spreken (artikel 7, reglement). te (10) De kamer van beroep in tuchtzaken telt drie leden- juristen van het EOB en twee erkende gemach- tigden. Z¶ worden door de raad van bestuur benoemd voor een periode van v¶f jaar. Deze kamer dient zich uit te spreken over de beroepen die worden ingesteld tegen beslissingen van de tuchtcommissie of de tuchtraad die een tuchtproce- dure afsluiten, waaronder beslissingen tot sepone- ring (artikel 8, reglement). De lid 1, van het erkende gemachtigde tegen wie de procedure gericht is, de voorzitter van de raad van het EPI en de voorzitter van het EOB kunnen beroep instellen. De leden van de kamer van beroep mogen niet terzelfder t¶d lid z¶n van andere tuchtrechtel¶ke instanties of van het presidium van het EPI en evenmin een volt¶d- of deelt¶dbaan b¶ het EPI hebben. (11) De leden van een tuchtrechtel¶ke instantie z¶n b¶ de vervulling van hun taak volkomen onafhankel¶k (artikel 11 van het reglement). Voordat een beslissing wordt genomen ten nadele van de erkende gemachtigde tegen wie de tucht- procedure gericht is, biedt de instantie waarb¶ de zaak aanhangig is de betrokkene de gelegenheid z¶n opmerkingen te maken. Dezelfde mogel¶kheid wordt v(cid:155)(cid:155)r elke beslissing tot be(cid:137)indiging van een lopende tuchtprocedure geboden aan de voorzitter van de raad van het EPI en aan de voorzitter van het EOB (artikel 12 van het reglement). Elke beslissing van een tuchtrechte- l¶ke instantie wordt met redenen omkleed en op schrift gesteld. Z¶ wordt ter kennis gebracht van de betrokken erkende gemachtigde, van de voorzitter van de raad van het EPI en van de voorzitter van het EOB. In voorkomend geval wordt de indiener van de klacht in kennis gesteld van de genomen maatregel (artikel 21, lid 1, van het reglement). 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/17 (12) Tegen de uitspraken van de kamer van beroep uitspraak doende in tuchtzaken kan geen beroep worden ingesteld b¶ de nationale rechterl¶ke instanties van de lidstaten van de Organisatie. In de reglementen van het EPI of het EOB komt echter geen uitdrukkel¶k verbod terzake voor. Deze situatie mag worden geacht te stroken met het algemene beginsel dat elke burger toegang tot de rechter moet hebben, aangezien de kamer van beroep kennel¶k kan worden gel¶kgesteld met een rechterl¶ke instantie, en wel om de volgende redenen: 1. de leden z¶n personen met een juridi- sche (drie leden) of vaktechnische (twee leden) deskundigheid, die geen deel mogen uitmaken van andere tuchtrechtel¶ke instanties die deel hebben gehad aan de totstandkoming van de aanvankel¶ke beslissing; 2. de leden van de kamer van beroep worden benoemd voor v¶f jaar en kunnen in de loop van hun ambtsterm¶n niet uit hun functie worden ontheven, behalve om zwaarwichtige redenen; 3. de leden z¶n b¶ de vervulling van hun taak onafhankel¶k en b¶ het nemen van beslis- singen niet aan instructies gebonden, en z¶ mogen niet aan de behandeling van een beroep deelnemen wanneer z¶ er persoonl¶k belang b¶ hebben; 4. de beslissingen moeten met redenen z¶n omkleed, en v(cid:155)(cid:155)r een beslissing ten nadele van de betrokken erkende gemachtigde heeft deze de gelegenheid z¶n opmerkingen te maken. Dezelfde mogel¶kheid wordt geboden aan de voorzitter van de raad van het EPI en aan de voorzitter van het EOB; 5. er heeft een mondelinge behandeling plaats, hetz¶ op verzoek van de betrokken erkende gemachtigde, hetz¶ ambtshalve indien de kamer van beroep dit dienstig acht. De mondelinge behandeling verloopt steeds in aanwezigheid van alle leden van de kamer van beroep, een beambte die belast is met het opstellen van het proces-verbaal, de betrokken erkende gemachtigde en z¶n raadsman, alsmede van de voorzitter van het EOB en de voorzitter van de raad van het EPI of hun vertegenwoordigers. 4. De gedragscode voor erkende gemachtigden (13) De aangemelde beroepsgedragscode voor erkende gemachtigden is een gew¶zigde versie van de tekst die door de v¶fde raad van het EPI op 5 november 1985 te M(cid:129)nchen is aangenomen (4). De verant- woordel¶kheid voor de code berust geheel b¶ de raad van het EPI (de tekst wordt slechts in het Publicatieblad van het EOB bekendgemaakt om het publiek volledig in te lichten omtrent de erkende gemachtigden), gedragsregels ongeacht het feit dat de vaststelling ervan door het EPI haar rechtsgrondslag vindt in de artikelen 1 tot en met 4 van het tuchtreglement en in artikel 4, onder c), van het reglement betreffende de oprich- ting van het EPI, die beide door de raad van bestuur van de Organisatie z¶n vastgesteld. voor de (4) PB van het EOB nr. 9/1986, blz. 331. De raad van het EPI kan de code naar eigen goed- dunken en zonder enige machtiging van het EOB of van de raad van bestuur van de Organisatie w¶zigen. Omgekeerd kan de raad van bestuur van de Orga- nisatie de code als zodanig niet w¶zigen of intrekken. H¶ kan wel, op eigen initiatief dan wel op initiatief van de raad van het EPI, w¶zigingen aanbrengen in het tuchtreglement (artikel 29). H¶ kan daarenboven w¶zigingen aanbrengen in het reglement betreffende de oprichting van het EPI. De code beoogt de gedragingen en andere werk- zaamheden van de leden te regelen voorzover deze verband houden met het Octrooiverdrag. (14) De voorschriften van de gedragscode z¶n gegroe- peerd in zeven artikelen, onder de titels „alge- meen”, „reclame”, „betrekkingen met het publiek”, „betrekkingen met cli(cid:137)nten”, „betrekkingen met andere leden”, „betrekkingen met het EOB” en „betrekkingen met het Instituut”. De code wordt voorafgegaan door enkele definities, waarvan er een betrekking heeft op „honoraria”, die redel¶k en verantwoordbaar moeten z¶n. Deze definities vormen een preambule tot de code en worden door het EPI niet als zodanig toegepast. Het EPI kan derhalve z¶n leden niet bestraffen op grond van het feit dat hun honoraria niet redel¶k of verantwoord- baar zouden z¶n. Hierna volgt de inhoud van de bepalingen van de code: „Artikel 1. Algemeen a) De algemene verplichtingen van de leden van het Instituut z¶n neergelegd in het tuchtregle- ment. b) De algemene beginselen inzake het beroepsge- drag z¶n neergelegd in deze gedragscode, die de huidige opvattingen van de raad weergeeft. Deze code ontslaat een lid niet van z¶n eigen verant- woordel¶kheid de beroepsgedragsregels neerge- legd in het inzonderheid de artikelen 1, 2 en 3, in acht te nemen. tuchtreglement, c) De hoofdverplichting van een lid bestaat erin een betrouwbare raadgever te z¶n voor personen die een antwoord zoeken op vragen in verband met octrooien. Een lid moet optreden als een onafhankel¶ke raadgever, die de belangen van z¶n cli(cid:137)nt op onpart¶dige w¶ze dient, zonder rekening te houden met z¶n persoonl¶ke gevoe- lens en belangen. d) Een lid dient maatregelen te nemen om de belangen van z¶n cli(cid:137)nt veilig te stellen voor het geval het verhinderd zou z¶n z¶n functie uit te oefenen. e) Een goede collegialiteit onder de leden is nood- zakel¶k om de goede naam van het beroep hoog te houden, en moet ongeacht persoonl¶ke gevoelens in acht worden genomen. L 106/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 f) Elk lid wordt geacht deze code te kennen en mag zich er niet op beroepen dat h¶ deze niet kende. e) Met betrekking tot z¶n beroepsuitoefening is een lid aansprakel¶k voor de handelingen van z¶n medewerkers die zelf geen lid z¶n. g) Een inbreuk op de code kan door de dader niet worden gerechtvaardigd door te verw¶zen naar de instructies van een cli(cid:137)nt. Artikel 2. Reclame a) Reclame is in het algemeen geoorloofd, voor- zover z¶ waarheidsgetrouw, objectief en in over- eenstemming met de basisbeginselen van eerl¶kheid en eerbiediging van het beroepsge- heim is. b) De volgende reclame is b¶ w¶ze van uitzonde- ring niet geoorloofd: 1. vergel¶king van de beroepsdiensten van een lid met die van een ander lid; 2. vermelding van de identiteit van een cli(cid:137)nt, behalve met uitdrukkel¶ke toestemming van de betrokkene; 3. vermelding van een andere beroepsuitoefe- tenz¶ er een schriftel¶ke samenwer- lid en deze tussen het naar, kingsovereenkomst beroepsuitoefenaar bestaat; 4. reclame voor, dan wel de aankondiging of bekendmaking van een aanbod tot aankoop, verkoop of verhandeling van industri(cid:137)le eigendomsrechten, behalve op instructie van een cli(cid:137)nt. Artikel 3. Betrekkingen met het publiek a) Een lid moet de goede naam van het Instituut, van z¶n leden en van de vertegenwoordiging voor het Europees Octrooibureau hoog houden. b) Een lid mag in z¶n kantoor, op z¶n briefpapier of andere documenten of op andere w¶ze geen vermeldingen aanbrengen die het publiek kunnen misleiden. c) Een lid mag derden geen commissieloon betalen voor het aanbrengen van werkzaam- heden, maar dit verbod geldt niet voor de gehele of gedeeltel¶ke verwerving van de client(cid:138)le van een andere octrooigemachtigde. d) Een lid mag zonder afdoende controle een persoon die geen lid is, niet toestaan in z¶n naam, dan wel in naam van de groep waartoe h¶ behoort, beroepswerkzaamheden te verrichten die met het Europees Octrooibureau verband houden. Artikel 4. Betrekkingen met cli(cid:137)nten a) Een lid moet te allen t¶de de nodige zorg en aandacht besteden aan alle hem door cli(cid:137)nten toevertrouwde werkzaamheden en b¶ dat werk bl¶k geven van de nodige bekwaamheid. Een lid moet z¶n cli(cid:137)nten op de hoogte houden van de stand van hun dossier. b) Een lid is in beginsel niet verplicht de belangen van een cli(cid:137)nt te behartigen in aangelegenheden die geen verband houden met de beroepswerk- zaamheden die hem door die cli(cid:137)nt z¶n toever- trouwd. c) Een lid heeft het recht een cli(cid:137)nt voorschotten te vragen. d) Een lid moet niet alleen voldoen aan de eisen van artikel 3, lid 2, van het tuchtreglement, maar daarenboven elke opdracht weigeren die str¶dig is met z¶n eigen belangen. Het lid moet in dergel¶ke gevallen, indien de opdracht niet zonder mogel¶ke schade voor de cli(cid:137)nt kan worden uitgesteld, de opdracht aanvaarden en uitvoeren voorzover dit onmiddell¶k noodza- kel¶k is om een dergel¶ke mogel¶ke schade te voorkomen, en daarna het dossier doorgeven. e) Een lid mag geen financieel belang verwerven in intellectuele eigendomsrechten, indien dit aanleiding kan geven tot een conflict tussen z¶n beroepsverplichtingen en z¶n belangen. Een lid mag geen honorarium vragen dat rechtstreeks gerelateerd is aan het resultaat van de diensten die het verleent. f) In aanvulling op de artikelen 2 en 3 van het tuchtreglement mag een lid geen enkele actie ondernemen tegen een bepaalde zaak die door een lid of een andere medewerker van z¶n kantoor tenz¶ de is of wordt behandeld, betrokken cli(cid:137)nt daarmee akkoord gaat of het lid geen kennis heeft van de betrokken zaak en ook niet meer in staat is er kennis van te kr¶gen. Het lid mag in het kader van de actie niet gebruikmaken van t¶dens de periode gedu- rende welke de zaak eerder werd behandeld verkregen inlichtingen, tenz¶ deze inlichtingen openbaar z¶n. g) Een lid is automatisch ontslagen van z¶n geheimhoudingsplicht overeenkomstig artikel 2 van het tuchtreglement, wanneer de geheime inlichtingen openbaar z¶n geworden. 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/19 Artikel 5. Betrekkingen met andere leden a) Een lid moet ten aanzien van andere leden een goede collegialiteit aan de dag leggen, d. w. z. dat het de nodige hoffel¶kheid in acht moet nemen en over een ander lid niet in onhoffel¶ke of kwetsende termen mag spreken. Grieven tegen een ander lid moeten eerst priv(cid:130) met dit andere lid worden besproken, hetz¶ rechtstreeks, hetz¶ door bemiddeling van een derde lid, en vervol- gens, zo nodig, langs de offici(cid:137)le kanalen die door het Instituut en in het tuchtreglement z¶n voorgeschreven. b) Daar een van de voornaamste belangen van het Instituut bestaat in het behoud van de eenheid van het beroep, mag een lid geen discriminatie tussen leden, met name op grond van hun taal of nationaliteit, toepassen of bevorderen. c) Een lid moet elke gedachtewisseling over een concrete zaak waarvan het weet of vermoedt dat deze door een ander lid wordt of is behandeld, met de betrokken cli(cid:137)nt verm¶den, tenz¶ de cli(cid:137)nt de wens te kennen geeft een onafhan- kel¶k advies in te winnen of van gemachtigde te veranderen. Het lid mag het andere lid hiervan slechts met de instemming van de cli(cid:137)nt in kennis stellen. d) Wanneer een lid van een cli(cid:137)nt instructies ontvangt om een zaak over te nemen van een ander lid, staat het het lid dat deze instructies ontvangt vr¶ deze te aanvaarden, maar het moet zich er in dat geval van vergewissen dat het andere lid daarvan op de hoogte is. Dit andere lid is verplicht onverw¶ld alle voor de behande- ling van de zaak noodzakel¶ke documenten uit te lenen of over te dragen of de nieuwe gemach- tigde tegen een redel¶ke pr¶s afschriften ervan te bezorgen. Artikel 6. Betrekkingen met het Europees Octrooibureau In alle betrekkingen met het Europees Octrooibu- reau en z¶n personeelsleden moet een lid zich hoffel¶k gedragen en aI het mogel¶ke doen om de goede naam van het Instituut en z¶n leden hoog te houden. Artikel 7. Betrekkingen met het Instituut a) De leden moeten het Instituut het adres meedelen waarop alle briefwisseling en medede- lingen van het Instituut hun kunnen worden toegezonden. Elke adresw¶ziging moet de secre- taris-generaal onverw¶ld worden meegedeeld. Indien een lid z¶n b¶drage niet overeenkomstig de genoemde bepalingen voldoet, kan de penningmeester de zaak b¶ de tuchtcommissie aanhangig maken. c) Behoudens machtiging door de voorzitter van het Instituut mag geen enkel lid namens het Instituut schriftel¶ke of mondelinge medede- lingen doen. d) Een lid heeft het recht via de secretaris-generaal advies te vragen over de geoorloofdheid overeen- komstig deze gedragscode van elke actie die dit lid voornemens is te ondernemen of te onder- steunen. Een dergel¶k advies bindt de tucht- rechtel¶ke instanties niet. e) Met uitzondering van hetgeen in artikel 5, onder b), is bepaald, moeten inbreuken op deze gedragscode schriftel¶k ter kennis van de tucht- commissie worden gebracht. ” C. In de gedragscode aangebrachte w¶zi- gingen code (15) De gedragscode waarop deze beschikking betrek- king heeft, vertoont aanzienl¶ke w¶zigingen ten opzichte van de versie die het voorwerp vormde van de mededeling van punten van bezwaar van 18 november 1995, en zelfs ten opzichte van de aange- melde versie. Voorheen was individuele reclame principieel verboden en was alleen reclame die het beroep als zodanig ten goede kwam, geoorloofd. Volgens de nieuwe code is individuele reclame in principe geoorloofd, terw¶l vergel¶kende reclame verboden bl¶ft. De oude verbood het In de aanbieden van niet-gevraagde diensten. nieuwe bepalingen is dit verbod gehandhaafd voor zaken die al in behandeling z¶n. Ook is het verboden diensten aan te bieden aan gebruikers die reeds voor een specifiek geval cli(cid:137)nt van een andere gemachtigde z¶n geweest. De bepaling die de leden verplichtte redel¶ke, maar voor het behoud van hun beroepsonafhankel¶kheid toereikende hono- raria te vragen (artikel 1, onder f)), is opgeheven. Niettemin bl¶ft in de preambule van de nieuwe code een verw¶zing staan naar redel¶ke en verant- woordbare honoraria. Deze moet worden uitgelegd als niet meer dan een suggestie, die (cid:190) op zichzelf of in samenhang met andere bepalingen van de code (cid:190) door het EPI niet mag worden gebruikt om leden te bestraffen. Voorts moet artikel 5, onder b), aldus worden uitgelegd, dat het slechts betrek- king heeft op discriminatie op grond van nationali- teit, taal, ras en dergel¶ke. b) De door artikel 6 van het reglement betreffende de oprichting van het Instituut voorgeschreven jaarl¶kse b¶drage moet door de leden overeen- komstig de door de raad vastgestelde en bekend- gemaakte bepalingen worden voldaan. D. De relevante markt (16) De betrokken diensten z¶n die welke verband houden met Europese octrooiaanvragen b¶ het EOB. L 106/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 (17) De Europese octrooiaanvraagprocedure octrooi. Verschillende is niet verwisselbaar met de nationale octrooiaanvraagpro- cedures. Een Europees octrooi staat gel¶k met een aantal nationale octrooien. Een in het kader van het samenwerking inzake octrooien (5), Verdrag tot hierna „PCT” genoemd, verkregen internationaal octrooi staat eveneens gel¶k met een aantal natio- nale octrooien van de in de aanvrage aangewezen landen. Een nationaal octrooi is op zich niet verwisselbaar met een internationaal octrooi of een Europees nationale octrooien, afzonderl¶k verkregen in de aangewezen staten, bieden dezelfde bescherming als een Euro- pees octrooi of een internationaal octrooi voor die staten. De procedure b¶ het EOB is echter een op zich staande procedure, waarmee alle erkende octrooigemachtigden goed vertrouwd z¶n, ongeacht het land waar z¶ hun werkzaamheden uitoefenen; z¶ z¶n b¶gevolg in staat Europese octrooiaan- vragen, afkomstig uit ongeacht welk land ter wereld, nationale octrooiaanvragen bestaan daarentegen van land tot land verschillende procedures, die het best worden beheerst door de plaatsel¶ke octrooigemachtigden, en soms kan door de wettel¶ke eisen alleen een plaatsel¶k gemachtigde uit het buitenland afkom- stige aanvragen behandelen. Bovendien verschillen de kosten van de Europese octrooiaanvraagproce- van de nationale dure octrooiaanvraagprocedures. aanzienl¶k van die behandelen. Voor de te De vraag naar de betrokken diensten wordt gevormd door de ondernemingen en zelfstandige uitvinders die ter bescherming van hun uitvinding een Europees octrooi wensen te verkr¶gen of die zich willen verzetten tegen de afgifte van een Euro- pees octrooi, alsmede door de octrooigemachtigden in landen die geen part¶ b¶ het Octrooiverdrag z¶n, en eventueel van octrooigemachtigden in Verdragsluitende Staten die niet de hoedanigheid van erkende gemachtigde b¶ het EOB bezitten. De vraag heeft een internationale dimensie. (18) Het aanbod van de betrokken diensten wordt, wat betreft de b¶ het verdrag ingevoerde procedures betreffende aanvragen (andere dan de indiening van Europese octrooiaanvragen), uit landen die geen part¶ b¶ het Europees Octrooiverdrag z¶n in beginsel gevormd door de erkende gemachtigden b¶ het EOB en daarnaast door advocaten die in een van de verdragsluitende staten gerechtigd z¶n de prakt¶k uit te oefenen en daar kantoor te houden, mits z¶ in de betrokken staat bevoegd z¶n als octrooigemachtigde op te treden; deze personen z¶n de enigen die het vertegenwoordigingsrecht voor het EOB bezitten. Voor b¶ het verdrag inge- stelde procedures betreffende aanvragen uit een van de verdragsluitende staten z¶n de aanvragers niet (5) Het Verdrag tot samenwerking inzake octrooien (Patent Cooperation Treaty) is een op 19 juni 1970 ondertekend inter- nationaal verdrag. Een overeenkomstig het PCT ingediende internationale aanvrage kan het voorwerp vormen van een procedure b¶ het EOB. Een internationale aanvrage waarvoor het EOB als aangewezen of gekozen bureau optreedt, wordt geacht een Europese octrooiaanvrage te z¶n (artikel 150, leden 2 en 3, van het Octrooiverdrag). (19) verplicht zich voor het EOB te laten vertegenwoor- digen. erkende Personen die in eigen naam een aanvrage indienen en ondernemingen die hun aanvragen laten indienen door een erkende gemachtigde die b¶ de is, kunnen niet als onderneming in loondienst concurrenten van de gemachtigden worden beschouwd, met name niet omdat slechts een gering aantal aanvragen op die w¶ze wordt ingediend. Hetzelfde geldt voor de advocaten in de Europese Unie, met inbegrip van die welke aan de vereisten voldoen om naast de erkende gemach- tigden het recht van vertegenwoordiging voor het EOB uit te oefenen. Deze advocaten maken nage- noeg geen gebruik van deze vertegenwoordigings- bevoegdheid. Het EPI heeft bevestigd dat 85 % van de Europese aanvragen door erkende gemachtigden wordt ingediend, en schr¶ft dit toe aan het feit dat de aanvragers van mening z¶n dat Europese octrooiaanvragen wegens hun belang en het gecompliceerde en technische karakter slechts aan deskundigen terzake (cid:190) de erkende gemachtigden b¶ het EOB (cid:190) kunnen worden toevertrouwd (brief van 10 november 1993). Zelfs aanvragers die niet verplicht z¶n zich voor het EOB te laten vertegen- woordigen doen een beroep op de diensten van een erkende gemachtigde b¶ het EOB. Bovendien hebben enkele grote aanvragers, meer bepaald in de chemiesector, de gewoonte in het verzoek om verlening van een octrooi niet formeel een in hun eigen octrooiafdeling werkzame octrooigemach- tigde als lasthebber aan te w¶zen; ook z¶ doen dus een beroep op de diensten van zelfstandige erkende gemachtigden (6). (20) Concluderend kan worden gesteld dat de relevante markt de markt van de diensten in verband met Europese octrooiaanvragen is, die een andere markt vormt dan de markt van de diensten in verband met nationale octrooiaanvragen. Eerstgenoemde markt bestr¶kt op z¶n minst Europa, waar de erkende verschillende verdragsluitende staten met elkaar concurreren. Laatstgenoemde markt wordt daarentegen door een aantal naast elkaar staande nationale markten gevormd. gemachtigden uit de (21) In 1997 stonden op de l¶st van erkende gemach- tigden b¶ het EOB 5 861 personen inge- schreven (7), van wie 5 563 uit de lidstaten van de Europese Unie, verdeeld als volgt: 101 uit Belgi(cid:137), 110 uit Denemarken, 2 078 uit Duitsland, 46 uit Griekenland, 176 uit Spanje, 565 uit Frankr¶k, 32 uit Ierland, 276 uit Itali(cid:137), 13 uit Luxemburg, 273 uit Nederland, 84 uit Oostenr¶k, 51 uit Portugal, 1 349 uit het Verenigd Koninkr¶k, 163 uit Finland en 246 uit Zweden. (6) Zie in die zin de toespraak van de heer Paul Braendli, dest¶ds voorzitter van het EPI, t¶dens het congres van de FICPI (de internationale vereniging van octrooigemachtigden) op 27 juni 1978. Voornoemde brief van het EPI van 10 november 1993 spreekt dit niet tegen. (7) Europees Octrooibureau, Jaarverslag 1997, blz. 30. 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/21 In de Gemeenschap was het grootste deel van de erkende gemachtigden in twee landen gevestigd, te weten Duitsland en het Verenigd (37,4 %) Koninkr¶k (24,2 %). Een groot gedeelte van de Europese octrooiaan- vragen is afkomstig van aanvragers in de Verenigde Staten en Japan, die een Europees octrooigemach- tigde moeten aanw¶zen. In 1997 werden 39 646 Europese octrooien verleend (8). B¶ 49 % hiervan kwam de aanvrage uit een verdragsluitende staat en b¶ 47,8 % uit Japan of de Verenigde Staten. Van deze octrooien werden 28 245 verkregen door middel van een Europese aanvrage; de rest berustte op Euro-PCT-aanvragen. Het aantal ingediende Europese octrooiaanvragen bedroeg in datzelfde jaar 72 904; 27 466 hiervan waren internationale aanvragen in het kader van het PCT. Een ruwe schatting van de marktwaarde van de diensten van de erkende gemachtigden kan worden gemaakt door de gemiddelde kosten (9) van een Europese octrooiaanvrage (met als aangewezen staten twaalf lidstaten van de Europese Unie en Zwitserland) (cid:190) 8 372 ECU (exclusief inschr¶vings- kosten) (cid:190) te vermenigvuldigen met 85 % van het aantal aanvragen in 1997. Hieruit volgt een bedrag van 519 miljoen ECU. E. Opmerkingen van derden (22) De Commissie heeft naar aanleiding van de lid 3, bekendmaking overeenkomstig artikel 19, van Verordening nr. 17 opmerkingen ontvangen van het EPI en van het Office of Fair Trading in het Verenigd Koninkr¶k. van de Het EPI vraagt de verw¶zing naar het feitel¶ke monopolie erkende gemachtigden te schrappen, omdat elke advocaat die in een van de verdragsluitende staten gerechtigd is de prakt¶k uit te oefenen, op dezelfde voet als een erkend gemachtigde als vertegenwoordiger kan optreden in de door het Octrooiverdrag ingestelde procedures. Voorts is het EPI van oordeel dat Richtl¶n 84/ 450/EEG van de Raad van 10 september 1984 en vergel¶kende inzake misleidende reclame (10), gew¶zigd b¶ Richtl¶n 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad (11), het EPI rechtstreeks het vergel¶kende reclame te bl¶ven verbieden, omdat het van het EOB de opdracht heeft gekregen de activiteit van de erkende gemachtigden te reguleren. Volgens het reclame toekent recht (8) Europees Octrooibureau, Jaarverslag 1997, blz. 62. (9) Het gaat hierb¶ om de gemiddelde kosten voor het jaar 1991. „Obtaining patent protection in an industrialized country: the time, risks and costs involved”, A. Bouju, EC, Commission, 1991, Rapports EUR. 13488. (10) PB L 250 van 19. 9. 1984, blz. 17. (11) PB L 290 van 23. 10. 1997, blz. 18. EPI kan de Commissie b¶gevolg niet verbieden wat de richtl¶n toestaat. Het Office of Fair Trading, dat het standpunt van de Commissie redel¶k acht, merkt op dat de Commissie op de toepassing van de gedragscode van het EPI dient toe te zien, en vestigt de aandacht op het feit dat in de bekendmaking de merkbare ongunstige be(cid:139)nvloeding van de handel tussen lidstaten niet ter sprake komt. standpunt, De Commissie heeft deze opmerkingen aandachtig bestudeerd en vindt erin geen aanleiding haar voor- in de bekendmaking lopige uiteengezet, te w¶zigen. Sommige van de punten waarop is geattendeerd, z¶n reeds in deel D, De relevante markt, behandeld. Op de overige punten zal hierna worden ingegaan. zoals II. JURIDISCHE BEOORDELING A. Artikel 85, lid 1, van het Verdrag en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst 1. Ondernemingen, ondernemersverenigingen (23) De erkende gemachtigden b¶ het EOB z¶n onder- nemingen in de zin van artikel 85, lid 1, van het Verdrag, wanneer z¶ hun beroep als zelfstandige uitoefenen. In deze hoedanigheid leveren z¶ op duurzame w¶ze en tegen een vergoeding hun dien- sten en dragen z¶ de hiermee verband houdende financi(cid:137)le risico’s. Dat het om een gereglementeerd vr¶ beroep gaat, dat de diensten een intellectueel, technisch of specialistisch karakter hebben, en dat de dienstverlening persoonl¶k en direct is, veran- dert niets aan de aard van de economische activi- teit (12). Volgens arrest van 23 april 1991 van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak C-41/90, H(cid:148)fner/Macrotron, „omvat het begrip onderneming elke eenheid die een economische activiteit uitoefent, ongeacht haar rechtsvorm en de w¶ze waarop z¶ wordt gefinancierd” (13). (24) Het EPI, waarb¶ alle erkende gemachtigden z¶n aangesloten die op de l¶st van het EOB staan inge- schreven, is een ondernemersvereniging in de zin van voornoemde bepaling van het Verdrag, ook al is het EPI door de Raad van bestuur van de Organi- satie opgericht en is in het kader van het Europees Octrooiverdrag aan het EPI de bevoegdheid toege- kend toe te zien op de naleving van de beroepsge- dragsregels van de erkende gemachtigden. Dat ook (12) Zie in dezelfde zin het arrest van het Hof van Justitie van 18 juni 1998 in zaak C-35/96, Commissie/Itali(cid:137), Jurispr. 1998, blz. I-3851, punten 37 en 38. (13) Jurispr. 1991, blz. I-1979, punt 21. L 106/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 erkende gemachtigden die in loondienst werken b¶ het EPI z¶n aangesloten en zich mee uitspreken over bepalingen van de gedragscode die voor hen van geen enkel belang z¶n, neemt niet weg dat die bepalingen berusten op de collectieve wilsuiting van de leden die het beroep als zelfstandige uitoe- fenen. die zin overweging 48 van Beschikking 95/188/EG van de Commissie (14)). (27) In casu betreffen de mededingingbeperkingen de vaststelling door het EPI van sommige bepalingen van de gedragscode waardoor de mededinging tussen de erkende gemachtigden wordt beperkt en waarin zich de w¶ze weerspiegelt waarop het EPI de beroepsgedragregels toepast die in het tuchtre- glement z¶n neergelegd. 2. Besluit van een ondernemersvereniging (25) De gedragscode, die door de raad van het EPI is vastgesteld, is een besluit van een ondernemersver- eniging. De code beoogt de gedragingen en andere werk- zaamheden van de leden te regelen, voorzover deze verband houden met het Octrooiverdrag, en de bepalingen ervan z¶n verbindend voor alle leden. Het EPI ziet op de naleving van de bepalingen van de code toe en kan zo nodig sancties opleggen (waarschuwing of berisping). 3. Juridisch kader niet van invloed op de toepasse- l¶kheid van artikel 85 van het Verdrag voor vastgesteld tuchtreglement (26) Dat er een door de raad van bestuur van de Organi- satie erkende gemachtigden bestaat, en dat in artikel 4, onder c), van het reglement betreffende de oprichting van het EPI aan het EPI de bevoegdheid wordt toege- kend toezicht te houden op de naleving van de beroepsgedragregels door z¶n leden, met name door het doen van aanbevelingen (zie punt 4), kan niet worden aangevoerd om de mededingingbeper- kende gedragingen van het EPI aan de werkings- sfeer van de mededingingsregels te onttrekken. Enerz¶ds is de vaststelling van de gedragscode de uitsluitende verantwoordel¶kheid van de raad van het EPI. In het Publicatieblad van het EOB nr. 9/1986 wordt in dit verband verklaard dat de verantwoordel¶kheid voor de code geheel b¶ de raad van het Instituut berust. De tekst wordt slechts in het Publicatieblad van het EOB bekendge- maakt om het publiek volledig in te lichten omtrent de gedragsregels voor de erkende gemach- tigden (zie punt 13). Anderz¶ds is, wanneer de overheid de bevoegdheid delegeert om regels vast te stellen die tot mededingingbeperkend gedrag leiden, de uitoe- fening van die bevoegdheid niet aan de toepassing van artikel 85 van het Verdrag onttrokken (zie in aan een ondernemersvereniging Het Hof van Justitie heeft in z¶n arrest van 30 januari 1985 in zaak 123/83, BNIC/Clair, verklaard dat „volgens z¶n eigen bewoordingen artikel 85 van toepassing is op overeenkomsten tussen onderne- mingen en besluiten van ondernemersvereni- gingen” en dat „het juridisch kader waarin derge- l¶ke overeenkomsten worden gesloten en derge- l¶ke besluiten worden vastgesteld, alsmede de juri- dische kwalificatie die in de verschillende nationale rechtsordes aan dit kader wordt gegeven, niet van invloed z¶n voor de toepassel¶kheid van de communautaire mededingingsregels en inzonder- heid van artikel 85” (15). Deze rechtspraak geldt ook binnen het door het Octrooiverdrag in het leven geroepen juridisch kader. in z¶n arrest van 16 Bovendien heeft het Hof november 1977 in zaak 13/77, INNO/ATAB (16), verklaard dat, willen de artikelen 85 en volgende van het Verdrag hun nuttig effect niet verliezen, ondernemingen zich niet aan de communautaire mededingingsregels kunnen onttrekken op grond van het enkele feit dat hun gedrag door de overheid in de hand wordt gewerkt. 4. Bepalingen van de gedragscode die de mededin- ging niet beperken (28) Nu de aangemelde gedragscode is gew¶zigd, beperken de meeste bepalingen ervan niet langer de mededinging. (29) Het bepaalde in artikel 7 („Betrekkingen met het Instituut”) heeft uitsluitend betrekking op admini- stratieve en procedurele aspecten. Artikel 1 („Alge- meen”) bevat de algemene beginselen voor toepas- sing van de code (onder a), b), f) en g)) en noemt de beroepsvereisten (onder c), d) en e)): onpart¶dig- heid, bekwaamheid en verantwoordel¶kheid). Dit artikel beperkt de mededinging op zich niet. Artikel 3, onder a), d) en e), artikel 4, onder a), en artikel 6 („Betrekkingen met het Europees Octrooi- bureau”) z¶n eveneens bepalingen die op zich niet mededingingsbeperkend z¶n, omdat z¶ uitsluitend tot doel hebben de verantwoordel¶kheid en de bekwaamheid van de leden te waarborgen. Artikel 2, onder b), punt 2), en artikel 4, onder b), c) en g) hebben evenmin tot doel of ten gevolge dat de mededinging wordt beperkt. (14) PB L 122 van 2. 6. 1995, blz. 37. (15) Jurispr. 1985, blz. 391, punten 17. (16) Jurispr. 1977, blz. 2115, punten 30-34. 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/23 (30) Artikel 5, onder a) en b), z¶n bepalingen die er niet toe strekken of ten gevolge hebben dat de mede- dinging tussen de leden van de beroepsgroep wordt beperkt of vervalst, indien z¶ op objectieve w¶ze en zonder discriminatie worden toegepast. (31) Artikel 5, onder d), bevat de verplichtingen die noodzakel¶k z¶n om de overdracht van dossiers van een lid aan een ander te vergemakkel¶ken door het nieuwe lid in staat te stellen alle voor de behan- deling van de zaak noodzakel¶ke documenten in z¶n bezit te kr¶gen. Deze bepaling bevordert zelfs de mededinging tussen gemachtigden ten gunste van de gebruikers. (32) De in artikel 2, onder a) en artikel 3, onder b), vervatte beperkingen z¶n noodzakel¶k om mislei- dende reclame te voorkomen of het beroepsgeheim te beschermen. (33) De bepalingen van artikel 2, onder b), punt 4), artikel 4, onder d), en de eerste volzin van artikel 4, onder e), z¶n noodzakel¶k om belangenconflicten te voorkomen. Dergel¶ke conflicten kunnen zich voordoen wanneer dezelfde gemachtigde diensten levert aan cli(cid:137)nten met tegengestelde belangen (b¶voorbeeld de houder van een octrooi en degene die het voorwerp van het octrooi vervalst), of wanneer de belangen van de gemachtigde str¶dig z¶n met die van de cli(cid:137)nt, dan wel wanneer de beroepsverplichtingen van de gemachtigde zich tegen z¶n persoonl¶ke belangen, met name van financi(cid:137)le aard, verzetten. (34) Volgens het EPI heeft artikel 3, onder c), betrek- king op de volgende twee situaties: 1) de betaling van een commissieloon door een gemachtigde aan een andere gemachtigde die hem op verzoek van de cli(cid:137)nt of in geval van een belangenconflict een zaak overdraagt, en 2) de betaling van een commis- sieloon door een gemachtigde aan een derde (die tot deze beroepsgroep behoort) voor het niet aanbrengen van een zaak. Het verbod van de eerste situatie brengt geen beperking van de mededinging mee. Hierdoor wordt de overdracht van dossiers tussen gemachtigden vergemakkel¶kt, wat voor- delig voor de gebruikers van deze diensten is en bevorderl¶k voor de mededinging. De tweede situatie (cid:190) het verbod voor gemach- tigden derden commissieloon te betalen (cid:190) moet worden beoordeeld in het licht van de b¶zondere kenmerken van het beroep en van de w¶ze waarop dit is geregeld. Het belang van een doelmatig func- tioneren van het EOB vereist dat de gemachtigden de beroepsgedragsregels naleven (zie punt 6). Bovendien z¶n de gemachtigden gehouden de gedragscode van het EPI in acht te nemen, die met integriteit name eisen aan de leden stelt met betrekking tot bekwaamheid, en onpart¶digheid, verantwoordel¶kheid en hen de verplichting oplegt belangenconflicten te voorkomen, het beroepsge- te nemen en geen misleidende heim in acht reclame te maken. Al deze verplichtingen moeten als legitiem worden beschouwd en tot de deonto- logie van het beroep worden gerekend. B¶ het werven van cli(cid:137)nten dienen deze regels in acht te worden genomen. De verplichting van het EPI dat de leden hun cli(cid:137)nten rechtstreeks moeten werven en niet langs tussenpersonen is derhalve gerecht- vaardigd voor dit beroep, omdat het onmogel¶k zou z¶n de door de gemachtigden na te leven regels aan derden op te leggen. (35) De tweede volzin van artikel 4, onder e), verbiedt leden een honorarium te vragen dat rechtstreeks gerelateerd is aan het verkregen resultaat. De gemachtigden kunnen b¶voorbeeld niet een hoger honorarium vragen omdat het octrooi verleend is en een lager honorarium verlangen om de enkele reden dat het octrooi is geweigerd. Ook is het verboden een honorarium te vragen dat afhankel¶k is van de resultaten van de exploitatie van een verleend octrooi. Deze beperking van de commer- ci(cid:137)le handelingsvr¶heid van de leden moet worden beoordeeld in de context van het gehele systeem van octrooiverlening van het EOB, dat een van de belangr¶ke factoren voor economische groei is. De gemiddelde duur van de aanvraagprocedure tot het moment waarop het octrooi wordt verleend, bedroeg in 1997 50,2 maanden (17), en de economi- sche opbrengsten van een octrooi vallen, zelfs indien het octrooi in de loop der t¶d belangr¶k wordt, moeil¶k te voorspellen. Zonder deze beper- king zouden gemachtigden een prikkel onder- vinden zich vooral bezig te houden met zaken die op korte term¶n gunstige commerci(cid:137)le vooruit- zichten bieden, en niet met zaken waarvan het resultaat pas na een zeer lange term¶n bekend is. Bovendien zou de cli(cid:137)nt gedurende lange t¶d in het ongewisse bl¶ven over de pr¶s die h¶ moet betalen voor de door de gemachtigde verrichte diensten. Dit zou in de weg staan aan doorzichtig- heid inzake de door de gebruiker te betalen pr¶s. Zonder deze beperking zou er ook een risico z¶n dat de procedures voor het EOB niet worden inge- steld op grond van de kwaliteiten van het octrooi of van de oppositie daartegen, maar worden ingegeven door zuiver commerci(cid:137)le overwegingen van de gemachtigde. Hoewel het verbod honoraria vast te stellen op grond van het resultaat, in andere, welbe- paalde omstandigheden een beperking van de mededinging kan vormen, is deze beperking in de economische en juridische context die eigen is aan het betrokken beroep noodzakel¶k om de onpart¶- digheid van de gemachtigden te garanderen en het doelmatig functioneren van het EOB zeker te stellen. Dit verbod dient derhalve buiten het toepassingsgebied van artikel 85, lid 1, van het Verdrag (en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeen- komst) te vallen. (17) Europees Octrooibureau, jaarverslag 1997, blz. 19. L 106/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 (36) Artikel 4, onder f), is bedoeld om belangencon- flicten te verm¶den in die zin, dat deze bepaling er slechts toe strekt de leden te verbieden actie te ondernemen tegen een zaak die wordt of is behan- deld door het betrokken lid of een andere mede- werker van diens kantoor. Zonder deze beperking zou een gemachtigde cli(cid:137)nten met tegengestelde belangen kunnen vertegenwoordigen, b¶voorbeeld de houder van een octrooi en de namaker van het voorwerp van dat octrooi, of zich kunnen verzetten tegen een octrooi dat met z¶n medewerking is verkregen. (37) Artikel 5, onder c), verbiedt de gemachtigden zich tot een cli(cid:137)nt van een andere gemachtigde te richten in twee situaties: wanneer de zaak van deze cli(cid:137)nt door een ander lid wordt behandeld, of wanneer de zaak reeds door een ander lid is behan- deld. Het verbod in de eerste situatie (verbod onge- vraagd diensten aan te bieden voor zaken die door een andere gemachtigde worden behandeld) heeft niet tot doel de mededinging te beperken. Deze beperking draagt b¶ tot een goede behandeling van zaken, temeer daar de cli(cid:137)nt de mogel¶kheid heeft desgewenst van gemachtigde te veranderen en andere bepalingen van de code de overdracht van zaken vergemakkel¶ken wanneer de cli(cid:137)nt daarvoor kiest. Er z¶ op gewezen dat de gemachtigde slechts kan worden verplicht gedachtewisselingen met de cli(cid:137)nt van een andere gemachtigde te verm¶den wanneer h¶ of z¶ objectieve kennis heeft van het feit dat de andere gemachtigde de zaak behandelt. Het woord „vermoedt” in deze bepaling moet dan ook in deze zin worden opgevat. De tweede situatie is echter wel een beperking van de mededinging, omdat, wanneer een gemachtigde niet met een potenti(cid:137)le cli(cid:137)nt van gedachten kan wisselen over een specifieke zaak die reeds door een andere gemachtigde is behandeld, de eerstge- noemde gemachtigde moeil¶k kan aanbieden nieuwe zaken te behandelen die verband houden met de betrokken zaak, en zelfs moeite zal hebben enige vorm van beroepsmatig contact met deze cli(cid:137)nt te leggen. Dit verbod bergt derhalve het risico in zich dat gemachtigden zich niet kunnen cli(cid:137)nten van andere richten tot gemachtigden. Dit verbod vormt een beperking van de mededinging en zal in het navolgende worden beoordeeld (overwegingen 39 e. v. ). voormalige (38) Geconcludeerd kan worden dat de in de overwe- gingen 29 tot en met 37 genoemde bepalingen van de gedragscode, met uitzondering van de tweede in artikel 5, onder c), bedoelde situatie niet tot doel hebben de mededinging te beperken. Gelet op de context die eigen is aan dit beroep, z¶n de bepa- lingen noodzakel¶k om de onpart¶digheid, de bekwaamheid, de integriteit en de verantwoorde- l¶kheid van de gemachtigden te waarborgen, om belangenconflicten en misleidende reclame te verm¶den, om het beroepsgeheim te beschermen, dan wel om een doelmatig functioneren van het te stellen. Deze bepalingen vallen EOB zeker derhalve niet onder artikel 85, lid 1, (en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst). Het is niet waar- sch¶nl¶k dat de bepalingen beperkende gevolgen voor de mededinging zullen hebben indien z¶ op objectieve en niet-discriminerende w¶ze worden toegepast. 5. Bepalingen van de gedragscode die de mededin- ging op merkbare w¶ze beperken en de handel tussen lidstaten ongunstig be(cid:139)nvloeden (39) De bepalingen van de EPI-gedragscode die betrek- king hebben op vergel¶kende reclame (cid:190) artikel 2, onder b), punten 1 en 3, alsook artikel 5, onder c), (cid:190) beperken, voorzover het actief aanbieden van diensten aan voormalige cli(cid:137)nten van andere gemachtigden wordt verboden of belemmerd, de handelingsvr¶heid van de leden, en strekken ertoe of hebben ten gevolge dat de mededinging tussen de leden van de beroepsgroep wordt beperkt. (40) Ook al erkent de Commissie dat b¶ een vr¶ beroep de vakbekwaamheid van de beroepsbeoefenaar en de kwaliteit van z¶n dienstverlening essenti(cid:137)le elementen van de mededinging vormen, is z¶ van mening dat het begrip mededinging ook andere elementen zoals honoraria (18) en reclame omvat. De argumenten van het EPI dat deze beperkingen met name noodzakel¶k z¶n om de goede naam van het beroep hoog te houden, z¶n niet overtuigend en rechtvaardigen niet dat het de potenti(cid:137)le cli(cid:137)nt moeil¶k wordt gemaakt duidel¶ke en nauwkeurige informatie over de betrokken diensten en de pr¶zen en voorwaarden ervan te verkr¶gen, die de cli(cid:137)nt in staat stelt vr¶el¶k een gemachtigde te kiezen. en verstrekt, (41) Het begrip reclame omvat niet alleen juiste infor- matie voor de gebruiker, maar ook het bevorderen van diensten, inclusief de vergel¶king met een concurrent of met diensten van de concurrenten. Voorts moeten de beoefenaren van een beroep de vr¶heid hebben actief cli(cid:137)nten te werven, zonder dat de kwaliteit van de beroepsmatige betrekkingen tussen de dienstverrichters en de cli(cid:137)nten daar rechtstreeks onder l¶dt. Het aanbieden van dien- sten, wanneer daarb¶ nauwkeurige inlichtingen reclame, worden wanneer representatieve en verifieerbare elementen worden vergeleken en de reclame niet misleidend is, z¶n middelen om de gebruikers beter te infor- meren, hetgeen hun ten goede komt, en vormen een belangr¶k bestanddeel van het concurrentie- proces. De potenti(cid:137)le gebruiker van een dienst wordt hierdoor in staat gesteld de op het moment waarop h¶ zich de dienst wil verschaffen, beschik- bare alternatieven te onderscheiden en op rationele grondslag een dienstverlener uit te kiezen, hetz¶ in z¶n eigen land, hetz¶ elders in de Gemeenschap. Ook wordt hierdoor de toetreding van nieuwe marktdeelnemers vergemakkel¶kt en innovatie in de w¶ze van dienstverlening gestimuleerd. vergel¶kende (18) Zie de voetnoten 12 en 14, alsook Beschikking 93/438/EEG van de Commissie (PB L 203 van 13. 8. 1993, blz. 27). 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/25 reclame, (42) Met betrekking tot de beperkingen inzake vergel¶- kende reclame dient te worden opgemerkt dat Richtl¶n 84/450/EEG inzake misleidende reclame en vergel¶kende zoals gew¶zigd b¶ Richtl¶n 97/55/EG, in het gew¶zigde artikel 7, lid 5, de vroegere houding ten aanzien van het verbod van vergel¶kende reclame b¶ vr¶e beroepen versoe- pelt. Deze bepaling beoogt evenwel alleen de lidstaten niet te beletten, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, verbodsbepalingen betreffende het gebruik van vergel¶kingen in reclame voor beroepsmatige dienstverlening, te handhaven of in te voeren. Deze verbods- of beper- kende bepalingen kunnen rechtstreeks door de wet worden opgelegd, dan wel door een instantie of organisatie die volgens de wetgeving van een lidstaat verantwoordel¶k is voor het reguleren van de uitoefening van een beroepsactiviteit, aangezien de gedragsregels die voor elk vr¶ beroep gelden, niet door de Gemeenschap z¶n geharmoniseerd. Artikel 7, lid 5, voorziet niet in een automatische uitzondering voor door beroepsorganisaties opge- stelde regels, maar in de mogel¶kheid voor de lidstaten dergel¶ke uitzonderingen in het leven te roepen. Gesteld zelfs dat het EPI zich op een dergel¶ke uitzondering kan beroepen, dan nog houdt dit niet in dat artikel 85 van het Verdrag niet van toepassing is, omdat, wanneer een dergel¶ke uitzondering in het leven wordt geroepen, dit moet geschieden „met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag” (artikel 7, lid 5). Onverminderd andere rechtsregels die mogel¶kerw¶s van toepas- sing z¶n, staat het vast dat de betrokken bepaling aan artikel 85 van het Verdrag dient te worden getoetst. (43) Artikel 2, onder b), punten 1 en 3, waarb¶ vergel¶- kende reclame wordt verboden, alsook artikel 5, onder c), voorzover deze bepaling ertoe kan leiden dat het aanbieden van diensten aan voormalige cli(cid:137)nten van andere gemachtigden wordt beperkt of belemmerd, maken het voor die erkende gemach- tigden welke het effici(cid:137)ntst werken, moeil¶ker hun activiteiten uit te breiden ten nadele van die welke minder effici(cid:137)nt werken. Deze bepalingen dragen dus b¶ tot verstarring van de klantenkring van elke erkende gemachtigde binnen elke nationale markt. Een erkende gemachtigde mag immers z¶n dien- sten niet vergel¶ken met die van collega’s in binnen- en buitenland en ziet z¶n mogel¶kheden diensten aan potenti(cid:137)le cli(cid:137)nten (in binnen- of buitenland) aan te bieden die reeds voor een speci- fieke zaak cli(cid:137)nt van een andere gemachtigde z¶n geweest, aanzienl¶k ingeperkt. Dit heeft tot gevolg dat niet alle gebruikers over de gehele wereld volledig z¶n ge(cid:139)nformeerd over de dienstverlening in verband met Europese octrooiaanvragen, hetgeen noodzakel¶k is willen z¶ zich tot om het even welke erkende gemachtigde kunnen wenden, onge- acht waar deze is gevestigd. De bepalingen betreffende het verbod van vergel¶- kende reclame en de bepalingen die de erkende gemachtigden beletten vr¶el¶k hun diensten aan te bieden aan gebruikers die reeds cli(cid:137)nt van een andere gemachtigde z¶n geweest, z¶n voor de leden van het EPI bindend. Deze bepalingen z¶n niet noodzakel¶k om de verantwoordel¶kheid en de onafhankel¶kheid te waarborgen, het beroepsge- heim te beschermen of valse en misleidende verklaringen of belangenconflicten te voorkomen, en dus om toe te zien op de naleving door de leden van het EPI van de beroepsgedragsregels (neerge- legd in deel I van het tuchtreglement), die op zich niet mededingingbeperkend z¶n. (44) Deze beperkingen z¶n merkbaar, omdat z¶ voor alle erkende gemachtigden gelden die op de l¶st van het EOB staan ingeschreven en lid van het EPI z¶n. Dit z¶n de erkende gemachtigden in alle verdragsluitende staten, waartoe alle lidstaten van de Gemeenschap behoren. (45) De beperkingen hebben betrekking op grensover- schr¶dende dienstverrichtingen, te weten de dienst- verrichtingen in verband met b¶ het EOB inge- diende Europese octrooiaanvragen, die dienstver- richtingen in alle in de aanvrage aangewezen verdragsluitende staten omvatten. Deze beper- kingen kunnen b¶gevolg op het gebied van de betrokken diensten tot een merkbare verlegging van de handelsstromen tussen lidstaten leiden. B. Artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag en artikel 53, lid 3, van de EER-Overeenkomst (46) De voornoemde beperkingen van de mededinging, te weten de verplichting van elk lid van het EPI zich van vergel¶kende reclame te onthouden (artikel 2, onder b), punten 1 en 3) en van het op eigen initiatief benaderen van gebruikers die reeds cli(cid:137)nt van een ander lid z¶n geweest voor een specifiek geval en daarover met de cli(cid:137)nt van gedachten te wisselen (artikel 5, onder c)), kunnen van het verbod van artikel 85, lid 1, van het EG- Verdrag (artikel 53, Iid 1, van de EER-Overeen- komst) worden vr¶gesteld omdat z¶ aan de voor- waarden van artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag (artikel 53, lid 3, van de EER-Overeenkomst) voldoen, op voorwaarde dat z¶ het karakter van overgangsbepalingen behouden. De betrokken beroepsgroep kent een lange traditie van een vr¶wel algeheel verbod van individuele reclame en van het ongevraagd aanbieden van diensten. De handhaving van deze situatie en van de genoemde beperkingen is zeker onverenigbaar met het in het Verdrag vervatte vereiste van een daadwerkel¶ke en onvervalste mededinging. De plotselinge overgang van een vr¶wel algeheel verbod van individuele reclame en van het onge- vraagd aanbieden van diensten, dat tot op heden gold, naar een regime van totale vr¶heid, vormt een ingr¶pende w¶ziging van het raam waarbinnen het beroep van erkende gemachtigde wordt uitgeoe- fend. Onder deze omstandigheden valt te vrezen dat het publiek in verwarring wordt gebracht, hetgeen schadel¶k kan z¶n voor het beeld dat de leden van de beroepsgroep geven van de b¶ de rechtsbedeling betrokken instellingen. L 106/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 23. 4. 1999 Derhalve moeten zowel de gemachtigden als de gebruikers in aanmerking komen voor een periode van aanpassing aan de nieuwe situatie. Zo wordt het risico van verwarring voorkomen en kan de gebruikers een bill¶k aandeel in de daaruit voort- vloeiende voordelen ten goede komen. De nadelen voor de mededinging die uit de betrokken beperkingen voortvloeien, l¶ken minder zwaar te wegen dan de voordelen die een zorg- vuldig afgemeten overgangsperiode oplevert. De aangepaste gedragscode betekent immers reeds een gevoelige verbetering vergeleken met de vroegere situatie. De mededinging wordt niet voor een belangr¶k deel van de betrokken diensten uitgeschakeld, omdat de beperkingen enkel bepaalde reclameme- thoden en w¶zen van aanbieden van diensten uitsluiten, waarb¶ de leden de vr¶heid wordt gelaten met een groot aantal andere middelen onderling te concurreren. De EPI-gedragscode staat immers voortaan toe, dat b¶voorbeeld een erkende gemachtigde zonder enige beperking in de t¶d, een advertentie voor z¶n kantoor in de gouden gids of in kranten of t¶dschriften plaatst, dat h¶ niet alleen door middel van rondschr¶vens, maar onder meer ook in de gespecialiseerde of in de algemene pers z¶n diensten aanbiedt, dat h¶ tarieven van die diensten bekendmaakt, en z¶n specialisme of b¶zondere beroepservaring vermeldt om gebruikers die voor een bepaalde zaak iemand met specifieke deskundigheid zoeken, te helpen hun keuze te bepalen. Deze vormen van reclame garanderen dat de gebruikers weten welke diensten tegen welke pr¶s beschikbaar z¶n en welke erkende gemach- tigde het meest bekwaam is om een bepaalde zaak te behandelen. Hierdoor worden deze diensten voor de gebruikers, inzonderheid voor kleine en middel- grote ondernemingen, beter toegankel¶k en wordt de ontwikkeling van een grotere effici(cid:137)ntie in het beroep van erkende gemachtigde gestimuleerd. De beperkingen op vergel¶kende reclame en het aanbieden van diensten moeten ook als onmisbaar worden beschouwd om het ongemak van een plot- selinge overgang naar een regime van volledige vr¶heid te voorkomen, mits z¶ het karakter van overgangsbepalingen houden. De onmiskenbare voordelen die het gevolg z¶n van een korte over- gangsperiode kunnen immers op geen enkele andere w¶ze worden verwezenl¶kt. (48) De Commissie acht een overgangsperiode vanaf 14 oktober 1997, de datum waarop het EPI aan de Commissie de versie van de gedragscode heeft doen toekomen waarop deze beschikking betrek- king heeft, tot 23 april 2000, de uiterste term¶n voor de lidstaten om de noodzakel¶ke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtl¶n 97/55/ EG, passend. Deze periode is toereikend om de gemachtigden in staat te stellen zich geleidel¶k aan de nieuwe situatie aan te passen, en om te voor- komen dat b¶ de gebruiker het risico voor verwar- ring ontstaat, dat schadel¶k kan z¶n voor het beeld dat de leden van de beroepsgroep geven van de instellingen waarb¶ z¶ hun cli(cid:137)nten vertegenwoor- digen. Dit risico zou kunnen ontstaan b¶ een plot- selinge overgang van een situatie waarin de leden van het EPI b¶na elke individuele reclame en het aanbieden van niet gevraagde diensten worden verboden naar een situatie waarin alle vormen van reclame en van het aanbieden van diensten zouden z¶n toegestaan. De vr¶stellingsperiode mag niet langer duren dan tot 23 april 2000, om te voor- komen dat situaties ontstaan waarin onderscheid bestaat tussen deze beroepsgroep en de andere vr¶e beroepen in de lidstaten, welke met ingang van deze datum de bepalingen van genoemde richtl¶n zouden uitvoeren zonder uitzonderingen te voor- zien voor de diensten van de vr¶e beroepen, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Het bepaalde in artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag en in artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst wordt op grond van artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag en artikel 53, lid 3, van de EER-Overeenkomst buiten toepassing verklaard voor de bepalingen van de gedragscode van het Instituut voor erkende gemachtigden b¶ het Europees Octrooibureau (EPI), in de op 30 september en 3 oktober 1997 aangenomen versie hiervan, die de leden verbieden vergel¶kende reclame te maken (artikel 2, onder b), punten 1 en 3), alsmede voor artikel 5, onder c), voorzover deze bepaling het aanbieden van diensten aan gebruikers die voor een specifieke zaak reeds cli(cid:137)nt van andere gemachtigden z¶n geweest, kan verbieden of bemoei- l¶ken. Deze vr¶stelling wordt verleend vanaf 14 oktober 1997 tot 23 april 2000. C. Duur van de vr¶stelling (47) Volgens het bepaalde in de artikelen 6 en 8 van Verordening nr. 17 moet in een vr¶stellingsbe- schikking worden vastgesteld op welke datum z¶ van kracht wordt en voor welke periode z¶ geldt. Artikel 2 Er bestaat op basis van de gegevens waarover z¶ beschikt, voor de Commissie geen aanleiding op grond van artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag en artikel 53, lid 1, van de EER-Overeenkomst op te treden ten aanzien van andere bepalingen van de gedragscode van het EPI dan die welke z¶n bedoeld in artikel 1 van deze beschikking. 23. 4. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 106/27 Deze beschikking is gericht tot: Artikel 3 Het Instituut voor erkende gemachtigden b¶ het Europees Octrooibureau (EPI/OEB) Erhardtstrasse 27 D-80331 M(cid:154)NCHEN Gedaan te Brussel, 7 april 1999. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 1032/99 von Luigi FLORIO Sicherheit in Straßen- und Eisenbahntunneln

eurovoc_concepts:
man-made disaster
safety standard
transport accident
transport safety
tunnel

formats: html pdf print

text: C 370/154 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften DE 21. 12. 1999 Antwort von Herrn Fischler im Namen der Kommission (7. Mai 1999) Die Höchstdauer des Transports von lebenden Tieren zwischen den Mitgliedstaaten wurde mit der Richtlinie 95/29/EG des Rates vom 29. Juni 1995 zur Änderung der Richtlinie 90/628/EWG über den Schutz von Tieren beim Transport (1) harmonisiert. Nach Kapitel VII Nummer 2 des Anhangs dieser Richtlinie dürfen Rinder, Equiden, Ziegen, Schafe und Schweine nicht länger als acht Stunden transportiert werden, sofern das Transportfahrzeug nicht bestimmte Anforderungen erfüllt. In Kapitel VII Nummer 4 ist festgelegt, wie lange Tiere dieser Arten in solchen Fällen transportiert werden dürfen, bevor sie an einem Aufenthaltsort oder am Bestimmungsort entladen werden müssen. Aus diesem Grund ist die Kommission nicht der Auffassung, daß die maximale Fahrtdauer bei Transporten von Lebendvieh zwischen den Mitgliedstaaten noch stärker harmonisiert werden muß. (1) ABl. L 148 vom 30. 6. 1995. (1999/C 370/219) SCHRIFTLICHE ANFRAGE P-1032/99 von Luigi Florio (PPE) an die Kommission (7. April 1999) Betrifft: Sicherheit in Straßen- und Eisenbahntunneln Die Tragödie, die sich letzte Woche im Montblanc-Tunnel ereignete, hat in dramatischer Weise das Fehlen von Sicherheitsvorkehrungen bei nahezu dem gesamten europäischen Straßen- und Eisenbahntunnelsystem vor Augen geführt. Hält es die Kommission nicht für erforderlich: a) möglichst bald eine Regelung zur Gewährleistung ausreichender Sicherheitsstandards in den Tunneln auszuarbeiten? b) durch Übergangsvorschriften Verhaltensregeln festzulegen, die während des Zeitraums, der für die Anpassung der vorhandenen Strukturen an die neuen Standards erforderlich ist, einzuhalten sind? Welche weiteren Maßnahmen hält die Kommission für erforderlich, um zu verhindern, daß sich derartige Tragödien anderswo in der Union wiederholen? Antwort von Herrn Kinnock im Namen der Kommission (7. Mai 1999) Die Kommission hat die am 15. April 1999 angenommene Entschließung des Parlaments zum Unfall im Mont Blanc-Tunnel zur Kenntnis genommen. Sie teilt insbesondere die Auffassung des Parlaments, daß keine Schlußfolgerungen gezogen werden sollten, bevor der Untersuchungsbericht veröffentlicht ist. Sie begrüßt außerdem den Wunsch des Parlaments nach einer zügigen Verabschiedung der vorgeschla- genen Richtlinie über stichprobenartige Kontrollen der Verkehrssicherheit von Nutzfahrzeugen (1). (1) ABl. C 190 vom 18. 6. 1998


title: Reglamento (CE) n° 732/1999 de la Comisión de 7 de abril de 1999 por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restitución para los cereales

eurovoc_concepts:
cereals
export refund
third country

formats: pdf print

text: L 93/22 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 8. 4. 1999 REGLAMENTO (CE) No 732/1999 DE LA COMISI(cid:222)N de 7 de abril de 1999 por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restituci(cid:155)n para los cereales LA COMISI(cid:222)N DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1766/92 del Consejo, de 30 de junio de 1992, por el que se establece una organizaci(cid:155)n com(cid:156)n de mercados en el sector de los cereales (1), cuya (cid:156)ltima modificaci(cid:155)n la constituye el Reglamento (CE) no 923/96 de la Comisi(cid:155)n (2), y, en particular, el apartado 8 de su art(cid:146)culo 13, Considerando que el Reglamento (CE) no 689/1999 de la Comisi(cid:155)n (3), ha fijado el elemento corrector aplicable a la restituci(cid:155)n para los cereales; Considerando que, en funci(cid:155)n de los precios cif y de los precios cif de compra a plazo de dicho d(cid:146)a y teniendo en cuenta la evoluci(cid:155)n previsible del mercado, resulta nece- sario modificar el importe corrector aplicable a la restitu- ci(cid:155)n para los cereales actualmente en vigor; Considerando que el elemento corrector debe fijarse de acuerdo con el mismo procedimiento que la restituci(cid:155)n; que puede ser modificado en el intervalo entre dos fija- ciones, HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Art(cid:146)culo 1 El elemento corrector aplicable a las restituciones fijadas por anticipado para las exportaciones de los productos contemplados en las letras a), b) y c) del apartado 1 del art(cid:146)culo 1 del Reglamento (CEE) no 1766/92, a excepci(cid:155)n de la malta, se modifica conforme al anexo. Art(cid:146)culo 2 El presente Reglamento entrar(cid:145) en vigor el 8 de abril de 1999. El presente Reglamento ser(cid:145) obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 7 de abril de 1999. Por la Comisi(cid:155)n Franz FISCHLER Miembro de la Comisi(cid:155)n (1) DO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) DO L 126 de 24. 5. 1996, p. 37. (3) DO L 87 de 31. 3. 1999, p. 5. 8. 4. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 93/23 del Reglamento de la Comisi(cid:155)n, de 7 de abril de 1999, por el que se modifica el elemento corrector aplicable a la restituci(cid:155)n para los cereales ANEXO C(cid:155)digo de producto Destino (1) Corriente 4 1er plazo 5 2o plazo 6 3er plazo 7 4o plazo 8 5o plazo 9 6o plazo 10 (en EUR/t) (cid:190) 0 (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) –1,00 (cid:190) 0 0 (cid:190) –25,00 0 (cid:190) 0 (cid:190) 0 –1,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) 0 0 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) –1,00 (cid:190) 0 0 (cid:190) –35,00 –10,00 (cid:190) 0 (cid:190) 0 –2,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) –10,00 –10,00 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) –10,00 –10,00 (cid:190) –35,00 –10,00 (cid:190) –10,00 (cid:190) 0 –3,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) –10,00 –10,00 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) –10,00 –10,00 (cid:190) –35,00 –10,00 (cid:190) –10,00 (cid:190) 0 –4,00 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 0 0 0 0 0 (cid:190) (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) –10,00 –10,00 (cid:190) 0 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 1001 10 00 9200 1001 10 00 9400 1001 90 91 9000 1001 90 99 9000 1002 00 00 9000 1003 00 10 9000 1003 00 90 9000 1004 00 00 9200 1004 00 00 9400 1005 10 90 9000 1005 90 00 9000 1007 00 90 9000 1008 20 00 9000 1101 00 11 9000 1101 00 15 9100 1101 00 15 9130 1101 00 15 9150 1101 00 15 9170 1101 00 15 9180 1101 00 15 9190 1101 00 90 9000 1102 10 00 9500 1102 10 00 9700 1102 10 00 9900 1103 11 10 9200 1103 11 10 9400 1103 11 10 9900 1103 11 90 9200 1103 11 90 9800 (cid:190) 01 (cid:190) 01 01 (cid:190) 03 02 (cid:190) 01 (cid:190) 04 02 (cid:190) (cid:190) (cid:190) 01 01 01 01 01 (cid:190) (cid:190) 01 (cid:190) (cid:190) 01 01 (cid:190) 01 (cid:190) (1) Los destinos se identificar(cid:145)n como sigue: 01 todos los pa(cid:146)ses terceros, 02 otros pa(cid:146)ses terceros, 03 Estados Unidos, Canad(cid:145) y M(cid:130)xico, 04 Suiza, Liechtenstein y Eslovenia. Nota: Las zonas ser(cid:145)n las que se delimitan en el Reglamento (CEE) no 2145/92 de la Comisi(cid:155)n (DO L 214 de 30. 7. 1992, p. 20), modificado


title: WRITTEN QUESTION No. 831/99 by Graham WATSON Habitats Directive and Birds Directive

eurovoc_concepts: agricultural area with environmental restrictions

text: 21. 12. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 370/119 Komission jäsenen M. Montin komission puolesta antama vastaus (26. huhtikuuta 1999) Toimenpiteet veronkierron ehkäisemiseksi, joista äskettäin ilmoitettiin Yhdistyneen kuningaskunnan talous- liittyvät Englannin arvonlisäjärjestelmässä todettuihin veronkiertoa ja arviota koskevassa tiedonannossa, väärinkäytöksiä koskeviin erityisongelmiin. Komission saamien tietojen perusteella ei näytä siltä, että nämä toimenpiteet vaikuttaisivat arvonlisäverotuksen perusteisiin tai niiden perustana oleviin oikeudenmukaisuu- den ja puolueettomuuden periaatteisiin. Tätä alustavaa kantaa tullaan tietenkin tarkastelemaan heti, kun Yhdistyneen kuningaskunnan lainsäädäntöprosessi on päätöksessä. (1999/C 370/167) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0819/99 esittäjä(t): Antoni Gutiérrez Díaz (GUE/NGL) komissiolle (6. huhtikuuta 1999) Aihe: Rakennerahastoista rahoitettu laiton hanke Llançàssa (Gerona , Espanja) Esitin 28. tammikuuta 1998 kirjallisen kysymyksen (nro P-0194/98) (1), jonka tarkoituksena oli saattaa komission tietoon yhteisön rahoituksella toteutettu Grifeun rantabulevardia koskeva laiton hanke Llançàn kunnassa. Komissio antoi vastauksena 26. helmikuuta 1998 ja lupasi kääntyä Espanjan viranomaisten puoleen saadakseen tietoa näistä rikkeistä. Lisäksi se ehdotti toimia, jotka toteutetaan kun ne julistanut oikeuden päätös ( 12. joulukuuta 1997 annettu päätös nro 247/97) olisi sitova. Voiko komissio kertoa, mitä tuloksia sen yhteydenotto Espanjan viranomaisiin sai aikaan? (1) EYVL C 304, 2. 10. 1998, s. 49. Komission jäsenen Monika Wulf-Mathiesin komission puolesta antama vastaus (7. toukokuuta 1999) Komissio on saanut ilmoituksen oikeuden päätöksestä julistaa laittomiksi Katalonian alueellisen hallituksen aluesuunnittelun ja julkisen rakentamisen osaston satamista ja rannikosta vastaavan pääosaston omavaltai- sesti aloittamat rakennustyöt Llançan kunnan alueella (Katalonia, Espanja). Yhteisö on osallistunut kyseisen hankkeen rahoitukseen Espanjaa ja Ranskaa koskevan Interreg II A -aloitteen yhteydessä. Komissio on tietoinen oikeuden määräyksestä, joka koskee tehtyjen töiden purkamista, pakkolunastuksen kohteeksi joutuneille tahoille maksettavia korvauksia ja kyseisten alueiden palauttamista niiden alkuperäisille omista- jille. Komissio on ehdottanut Espanjan viranomaisille toimia, jotka toteutetaan heti kun kyseinen oikeuden päätös on julistettu sitovaksi ja joiden mukaan yhteisön rahoitus peruutetaan ja osoitetaan toisen hankkeen käyttöön seuraavassa seurantakokouksessa. Tällä hetkellä komissio odottaa uusia ehdotuksia Espanjan viranomaisilta. (1999/C 370/168) KIRJALLINEN KYSYMYS E-0831/99 esittäjä(t): Graham Watson (ELDR) komissiolle (7. huhtikuuta 1999) Aihe: Elinympäristödirektiivi ja lintudirektiivi Somersetin alangot ja nummet ovat elinympäristödirektiivin ja lintudirektiivin mukaisia suojelualueita. Ne muodostavat Britannian suurimman kosteikkoalueen. Alueen pääelinkeino on karjatalous, joka vaatii kosteikkoalueiden laajamittaista kuivatusta laidunmaiksi, nitraattipohjaisten lannoitteiden intensiivistä käyt- töä, nitraattipitoisia säilörehuaumoja ja muita vastaavia ympäristöä vahingoittavia toimia. Millaista yhteistyötä ja yhteisiä toimia ympäristöosastolla ja maatalousosastolla on käytettävissään perintei- sen maatalouden ja ympäristönsuojelun välisen ristiriidan minimoimiseksi, ja miten ne voivat edistää korvausten avulla sitä, että maanviljelijät asettavat etusijalle ympäristön?


title: Komission asetus (EY) N:o 730/1999, annettu 7 päivänä huhtikuuta 1999, porkkanoiden kaupan pitämiseen sovellettavista laatuvaatimuksista

eurovoc_concepts:
fresh vegetable
marketing standard
product quality
root vegetable

text: L 93/14 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 8. 4. 1999 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 730/1999, annettu 7 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) huhtikuuta 1999, porkkanoiden kaupan pit(cid:132)miseen sovellettavista laatuvaatimuksista EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon hedelm(cid:132)- ja vihannesalan yhteisest(cid:132) markkinaj(cid:132)rjestelyst(cid:132) 28 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) lokakuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2200/96 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna komission asetuksella (EY) N:o 2520/97 (2), ja erityisesti sen 2 artiklan 2 kohdan, muutokset sovellettaessa laatuvaatimuksia l(cid:132)hett(cid:132)misvai- hetta seuraavissa kaupan pit(cid:132)misen vaiheissa; ekstraluokan tuotteiden osalta, joiden on oltava erityisen huolella vali- koituja ja pakattuja, on sallittava vain tuoreuden ja neste- ja j(cid:132)nnityksen v(cid:132)heneminen, tuoreiden t(cid:132)ss(cid:132) asetuksessa s(cid:132)(cid:132)detyt hedelmien ja vihannesten hallintokomitean lausunnon mukaiset, toimenpiteet ovat sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: porkkanat on mainittu asetuksen (EY) N:o 2200/96 liit- teess(cid:132) I niiden tuotteiden joukossa, joille on otettava k(cid:132)yt- t(cid:148)(cid:148)n laatuvaatimukset; porkkanoiden, sitrushedelmien ja sy(cid:148)t(cid:132)viksi tarkoitettujen omenoiden ja p(cid:132)(cid:132)ryn(cid:148)iden laatu- vaatimuksista 10 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) huhtikuuta 1989 annettua asetusta (ETY) N:o 920/89 (3), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (ETY) N:o 2536/98 (4), on muutettu useita kertoja, eik(cid:132) se ole en(cid:132)(cid:132) oikeudellisesti selke(cid:132), t(cid:132)m(cid:132)n vuoksi on aiheellista muotoilla mainittu s(cid:132)(cid:132)ntely uudestaan ja poistaa asetuksen (ETY) N:o 920/89 liite I; Yhdistyneiden Kansakuntien Euroopan talouskomission helposti pilaantuvien tuotteiden laatuvaatimusten asetta- mista ja laadun kehitt(cid:132)mist(cid:132) k(cid:132)sittelev(cid:132)n ty(cid:148)ryhm(cid:132)n pork- kanoille suosittelemat laatuvaatimukset olisi maailman- kaupan syyst(cid:132) vuoksi huomioon, avoimuuden otettava t(cid:132)st(cid:132) voitava n(cid:132)iden laatuvaatimusten soveltamisella olisi poistaa markkinoilta laadultaan ep(cid:132)tyydytt(cid:132)v(cid:132)t tuotteet, ohjata tuotantoa kuluttajien vaatimuksia tyydytt(cid:132)v(cid:132)ksi sek(cid:132) helpottaa kauppasuhteita tasapuolisen kilpailun pohjalta ja auttaa n(cid:132)in parantamaan tuotannon kannattavuutta, laatuvaatimuksia sovelletaan kaikissa kaupan pit(cid:132)misen vaiheissa; pitk(cid:132)nmatkankuljetus, pitk(cid:132)hk(cid:148) varastointi tai tuotteiden k(cid:132)sittely saattavat aiheuttaa joitakin n(cid:132)iden tuotteiden biologisesta kehityksest(cid:132) tai pilaantumisalttiu- desta johtuvia muutoksia; on syyt(cid:132) ottaa huomioon n(cid:132)m(cid:132) 1 artikla CN-koodiin 0706 10 00 kuuluvien porkkanoiden laatu- vaatimukset ovat liitteess(cid:132). Laatuvaatimuksia sovelletaan kaikissa kaupan pit(cid:132)misen vaiheissa asetuksessa (EY) N:o 2200/96 s(cid:132)(cid:132)detyin edelly- tyksin. L(cid:132)hett(cid:132)mist(cid:132) seuraavissa vaiheissa tuotteissa voi kuitenkin esiinty(cid:132) laatuvaatimusten m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)yksiin n(cid:132)hden: (cid:190) v(cid:132)h(cid:132)ist(cid:132) tuoreuden ja nestej(cid:132)nnityksen v(cid:132)henemist(cid:132), (cid:190) muissa kuin ekstraluokkaan luokitelluissa tuotteissa niiden kehityksest(cid:132) ja pilaantumisalttiudesta johtuvia v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) muutoksia. 2 artikla Muutetaan asetus (ETY) N:o 920/89 seuraavasti: 1) Poistetaan 1 artiklan ensimm(cid:132)isen kohdan ensim- m(cid:132)inen luetelmakohta. 2) Poistetaan liite I. 3 artikla (1) EYVL L 297, 21. 11. 1996, s. 1. (2) EYVL L 346, 17. 12. 1997, s. 41. (3) EYVL L 97, 11. 4. 1989, s. 19. (4) EYVL L 318, 27. 11. 1998, s. 23. T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan seitsem(cid:132)nten(cid:132) p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) sen j(cid:132)lkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteis(cid:148)jen viralli- sessa lehdess(cid:132). 8. 4. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 93/15 T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa j(cid:132)sen- valtioissa. Tehty Brysseliss(cid:132) 7 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) huhtikuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen L 93/16 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 8. 4. 1999 LIITE PORKKANOIDEN LAATUVAATIMUKSET I. TUOTTEEN M(cid:142)(cid:142)RITELM(cid:142) N(cid:132)m(cid:132) vaatimukset koskevat lajin Daucus carota L. lajikkeiden porkkanoita, jotka on tarkoitettu myyt(cid:132)- viksi kuluttajille tuoreina, teolliseen jalostukseen tarkoitettuja porkkanoita lukuun ottamatta. II. LAATUA KOSKEVAT M(cid:142)(cid:142)R(cid:142)YKSET Vaatimusten tarkoituksena on m(cid:132)(cid:132)ritell(cid:132) porkkanoiden laatu kauppakunnostuksen ja pakkaamisen j(cid:132)lkeen. A. V(cid:132)himm(cid:132)isvaatimukset Ottaen huomioon kullekin luokalle annetut erityism(cid:132)(cid:132)r(cid:132)ykset ja sallitut poikkeamat porkkanoiden on kaikissa luokissa oltava: (cid:190) eheit(cid:132), (cid:190) terveit(cid:132); tuotteita, joissa on m(cid:132)t(cid:132)(cid:132) tai jotka ovat muuten pilaantuneet kulutukseen kelpaamatto- miksi, ei sallita, (cid:190) puhtaita eli: (cid:190) pestyjen porkkanoiden on oltava l(cid:132)hes vailla n(cid:132)kyvi(cid:132) vieraita aineita, (cid:190) muissa porkkanoissa, mukaan lukien pestyiss(cid:132) puhtaalla turpeella peitetyiss(cid:132) porkkanoissa, ei saa olla juurikaan ep(cid:132)puhtauksia, (cid:190) kiinteit(cid:132), (cid:190) l(cid:132)hes vailla tuholaisia, (cid:190) l(cid:132)hes vailla tuholaisten aiheuttamia vioittumia, (cid:190) vailla puumaisuutta, (cid:190) vailla kukkavartta, (cid:190) haaromattomia ja vailla sivujuuria, (cid:190) vailla ep(cid:132)tavallista pintakosteutta eli riitt(cid:132)v(cid:132)sti kuivattuja pesun j(cid:132)lkeen, (cid:190) vailla vierasta hajua ja/tai makua. Porkkanoiden kehityksen ja kunnon on oltava sellainen, ett(cid:132) ne: (cid:190) kest(cid:132)v(cid:132)t kuljetuksen ja k(cid:132)sittelyn ja (cid:190) saapuvat tyydytt(cid:132)v(cid:132)ss(cid:132) kunnossa m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)paikkaan. B. Laatuluokitus Porkkanat luokitellaan kolmeen j(cid:132)ljemp(cid:132)n(cid:132) m(cid:132)(cid:132)ritelt(cid:132)v(cid:132)(cid:132)n laatuluokkaan. i) Ekstraluokka T(cid:132)h(cid:132)n luokkaan luokiteltujen porkkanoiden on oltava eritt(cid:132)in hyv(cid:132)laatuisia ja pestyj(cid:132). Niiden on oltava lajikkeelle tai lajiketyypille ominaisia. Niiden on oltava t(cid:132)ysin virheett(cid:148)mi(cid:132), lukuun ottamatta hyvin v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) pintavirheit(cid:132), jos n(cid:132)m(cid:132) eiv(cid:132)t vaikuta tuotteen yleisulkon(cid:132)k(cid:148)(cid:148)n, laatuun, s(cid:132)ilyvyyteen tai pakkauksen yleisvaikutelmaan. Niiden on oltava: (cid:190) sileit(cid:132), (cid:190) tuoreen n(cid:132)k(cid:148)isi(cid:132), (cid:190) s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)llisen muotoisia, (cid:190) vailla halkeamia, 8. 4. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 93/17 (cid:190) vailla ruhjoutumia ja kolhiintumia, (cid:190) vailla pakkasvaurioita. Vihre(cid:132)t tai sinipunaiset/punaiset juurenniskat eiv(cid:132)t ole sallittuja. ii) I luokka T(cid:132)h(cid:132)n luokkaan luokiteltujen porkkanoiden on oltava hyv(cid:132)laatuisia. Niiden on oltava lajikkeelle tai lajiketyypille ominaisia. Niiden on oltava: (cid:190) tuoreen n(cid:132)k(cid:148)isi(cid:132). Niiss(cid:132) voi olla seuraavia v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) virheit(cid:132), jos n(cid:132)m(cid:132) eiv(cid:132)t vaikuta tuotteen yleisulkon(cid:132)k(cid:148)(cid:148)n, laatuun, s(cid:132)ilyvyyteen tai pakkauksen yleisvaikutelmaan: (cid:190) v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) muotovirheit(cid:132), (cid:190) v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) v(cid:132)rivirheit(cid:132), (cid:190) v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) arpeutuneita kolhiintumia, (cid:190) k(cid:132)sittelyst(cid:132) tai pesusta aiheutuneita v(cid:132)h(cid:132)isi(cid:132) kolhiintumia tai halkeamia. Juuren niskassa sallitaan vihert(cid:132)v(cid:132)(cid:132) tai sinipunaista/punaista v(cid:132)ri(cid:132) enint(cid:132)(cid:132)n 1 senttimetrin pituu- delta porkkanoissa, joiden pituus on enint(cid:132)(cid:132)n 10 senttimetri(cid:132) ja 2 senttimetrin pituudelta muissa porkkanoissa. iii) II luokka T(cid:132)h(cid:132)n luokkaan kuuluvat porkkanat, vastaavat edell(cid:132) m(cid:132)(cid:132)riteltyj(cid:132) v(cid:132)himm(cid:132)isvaatimuksia. joita ei voida luokitella ylempiin luokkiin, mutta jotka Niiss(cid:132) voi olla seuraavanlaisia virheit(cid:132), jos niiden laatuun, s(cid:132)ilyvyyteen tai ulkon(cid:132)k(cid:148)(cid:148)n liittyv(cid:132)t olennaiset ominaispiirteet s(cid:132)ilyv(cid:132)t muuttumattomina: (cid:190) muoto- ja v(cid:132)rivirheit(cid:132), (cid:190) arpeutuneita kolhiintumia, jotka eiv(cid:132)t ulotu ytimeen asti, (cid:190) k(cid:132)sittelyst(cid:132) tai pesusta aiheutuneita kolhiintumia tai halkeamia. Juuren niskassa sallitaan vihert(cid:132)v(cid:132)(cid:132) tai sinipunaista/punaista v(cid:132)ri(cid:132) enint(cid:132)(cid:132)n 2 senttimetrin pituu- delta porkkanoissa, joiden pituus on enint(cid:132)(cid:132)n 10 senttimetri(cid:132), ja 3 senttimetrin pituudelta muissa porkkanoissa. III. KOKOLAJITTELUA KOSKEVAT M(cid:142)(cid:142)R(cid:142)YKSET Porkkanoiden koko m(cid:132)(cid:132)ritet(cid:132)(cid:132)n listityn porkkanan suurimman halkaisijan tai porkkanan painon mukaan. i ) V a r h a i s p o r k k a n a t ( 1) j a p i e n i j u u r i s e t l a j i k k e e t V(cid:132)himm(cid:132)ishalkaisija on 10 millimetri(cid:132) ja v(cid:132)himm(cid:132)ispaino 8 grammaa. Enimm(cid:132)ishalkaisija on 40 millimetri(cid:132) ja enimm(cid:132)ispaino 150 grammaa. i i ) V a r a s t o p o r k k a n a t j a s u u r i j u u r i s e t l a j i k k e e t V(cid:132)himm(cid:132)ishalkaisija on 20 millimetri(cid:132) ja v(cid:132)himm(cid:132)ispaino 50 grammaa. Ekstraluokan porkkanoiden enimm(cid:132)ishalkaisija on 45 millimetri(cid:132) ja enimm(cid:132)ispaino 200 grammaa, ja samassa pakkauksessa olevan pienimm(cid:132)n ja suurimman porkkanan v(cid:132)linen kokoero tai painoero saa olla enint(cid:132)(cid:132)n 20 millimetri(cid:132) tai 150 grammaa. I luokkaan luokitelluilla porkkanoilla samassa pakkauksessa olevan pienimm(cid:132)n ja suurimman pork- kanan v(cid:132)linen kokoero tai painoero saa olla enint(cid:132)(cid:132)n 30 millimetri(cid:132) tai 200 grammaa. II luokkaan luokiteltujen porkkanoiden on t(cid:132)ytett(cid:132)v(cid:132) ainoastaan v(cid:132)himm(cid:132)iskokoa koskevat vaati- mukset. IV. SALLITTUJA POIKKEAMIA KOSKEVAT M(cid:142)(cid:142)R(cid:142)YKSET Tuotteille, pakkauksessa tai er(cid:132)ss(cid:132), jos tavarat toimitetaan irtotavarana. jotka eiv(cid:132)t t(cid:132)yt(cid:132) m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)tyn luokan vaatimuksia, sallitaan laatu- ja kokopoikkeamia kussakin (1) Porkkanat, joiden kasvu ei ole pys(cid:132)htynyt. L 93/18 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 8. 4. 1999 A. Sallitut laatupoikkeamat i) Ekstraluokka (cid:190) 5 prosenttia painosta porkkanoita, jotka eiv(cid:132)t vastaa t(cid:132)m(cid:132)n luokan vaatimuksia, mutta jotka t(cid:132)ytt(cid:132)v(cid:132)t I luokan vaatimukset tai jotka poikkeuksellisesti hyv(cid:132)ksyt(cid:132)(cid:132)n t(cid:132)m(cid:132)n luokan poikkea- mien rajoissa, (cid:190) 5 prosenttia painosta porkkanoita, joiden juuren niskassa on v(cid:132)h(cid:132)ist(cid:132) vihertymist(cid:132) tai sinipu- naista/punaista v(cid:132)ri(cid:132). ii) I luokka (cid:190) 10 prosenttia painosta porkkanoita, jotka eiv(cid:132)t vastaa t(cid:132)m(cid:132)n luokan vaatimuksia, mutta jotka t(cid:132)ytt(cid:132)v(cid:132)t II luokan vaatimukset tai jotka poikkeuksellisesti hyv(cid:132)ksyt(cid:132)(cid:132)n t(cid:132)m(cid:132)n luokan poikkea- mien rajoissa; n(cid:132)iden poikkeamien rajoissa ei kuitenkaan hyv(cid:132)ksyt(cid:132) katkenneita ja/tai k(cid:132)rjet- t(cid:148)mi(cid:132) porkkanoita, (cid:190) 10 prosenttia katkenneita ja/tai k(cid:132)rjett(cid:148)mi(cid:132) porkkanoita. iii) II luokka (cid:190) 10 prosenttia porkkanoita, jotka eiv(cid:132)t vastaa t(cid:132)m(cid:132)n luokan vaatimuksia eiv(cid:132)tk(cid:132) v(cid:132)himm(cid:132)isvaati- muksia, lukuun ottamatta tuotteita, joissa on m(cid:132)t(cid:132)(cid:132) tai jotka ovat muuten pilaantuneet kulutuk- seen kelpaamattomiksi. (cid:190) Katkenneita porkkanoita saa lis(cid:132)ksi olla 25 prosenttia painosta. B. Sallitut kokopoikkeamat Kaikissa luokissa 10 prosenttia painosta porkkanoita, jotka eiv(cid:132)t vastaa kokolajitteluvaatimuksia. V. KAUPPAKUNNOSTUSTA KOSKEVAT M(cid:142)(cid:142)R(cid:142)YKSET A. Tasalaatuisuus Kunkin pakkauksen tai irtotavarana toimitettaessa kunkin er(cid:132)n sis(cid:132)ll(cid:148)n on oltava tasalaatuinen, ja pakkaus saa sis(cid:132)lt(cid:132)(cid:132) ainoastaan samaa alkuper(cid:132)(cid:132), lajiketta tai lajiketyyppi(cid:132), laatua ja kokoa (jos koko on m(cid:132)(cid:132)ritett(cid:132)v(cid:132)) olevia porkkanoita. Pakkauksesta tai irtotavarana toimitettaessa er(cid:132)st(cid:132) n(cid:132)kyv(cid:132)n osan on edustettava koko sis(cid:132)lt(cid:148)(cid:132). B. Kauppakunnostaminen Porkkanat voidaan tarjota myyntiin jommallakummalla seuraavista tavoista: i) nippuina Porkkanat tarjotaan myyntiin naatteineen, joiden on oltava tuoreita, vihreit(cid:132) ja terveit(cid:132). Samassa nipussa olevien porkkanoiden on oltava suunnilleen samankokoisia. Samassa pakkauksessa olevien nippujen on oltava l(cid:132)hes samanpainoisia, ja ne on j(cid:132)rjestett(cid:132)v(cid:132) s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)llisesti yhteen tai useampaan kerrokseen. ii) listittyin(cid:132) Naatit on tasattava tai katkaistava kannan l(cid:132)helt(cid:132) porkkanaa vahingoittamatta. Porkkanat voidaan tarjota myyntiin: (cid:190) pienpakkauksissa, (cid:190) useisiin kerroksiin j(cid:132)rjestettyin(cid:132) tai irrallaan pakkauksessa, (cid:190) irtotavarana (suoraan kuljetusv(cid:132)lineeseen tai sen osastoon lastattuina) II luokassa. C. Pakkaaminen Porkkanat on pakattava siten, ett(cid:132) ne tulevat suojatuiksi sopivalla tavalla. Pakkauksen sis(cid:132)ll(cid:132) k(cid:132)ytett(cid:132)vien materiaalien on oltava uusia, puhtaita ja sellaisia, ettei niist(cid:132) aiheudu tuotteiden ulkoista tai sis(cid:132)ist(cid:132) pilaantumista. Kaupallisilla tiedoilla varustettujen materiaalien, erityisesti paperien tai leimojen, k(cid:132)ytt(cid:148) sallitaan, jos painatuksessa on k(cid:132)ytetty myrkyt(cid:148)nt(cid:132) mustetta tai etiketin kiinnitt(cid:132)misess(cid:132) myrkyt(cid:148)nt(cid:132) liimaa. Pakkauksissa, tai eriss(cid:132), jos porkkanat toimitetaan irtotavarana, ei saa olla mit(cid:132)(cid:132)n vieraita aineita. Jos pestyt porkkanat on peitetty puhtaalla turpeella, k(cid:132)ytetty(cid:132) turvetta ei pidet(cid:132) vieraana aineena. 8. 4. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 93/19 VI. MERKITSEMIST(cid:142) KOSKEVAT M(cid:142)(cid:142)R(cid:142)YKSET 1. Kunkin pakkauksessa myyntiin tarjottavien porkkanoiden pakkauksen samalla sivulla on oltava selvin, pysyvin ja ulosp(cid:132)in n(cid:132)kyvin kirjaimin seuraavat merkinn(cid:132)t: A. Tunnistusmerkinn(cid:132)t (cid:190) Pakkaaja ja/tai l(cid:132)hett(cid:132)j(cid:132): nimi ja osoite tai virallisesti annettu tai hyv(cid:132)ksytty tunnus. Jos k(cid:132)yte- t(cid:132)(cid:132)n koodia (tunnusta), merkint(cid:132) ”pakkaaja” ja/tai ”l(cid:132)hett(cid:132)j(cid:132)” (tai vastaava lyhenne) on kuitenkin merkitt(cid:132)v(cid:132) kyseisen koodin (tunnuksen) l(cid:132)heisyyteen. B. Tuote (cid:190) Jos sis(cid:132)lt(cid:148) ei ole n(cid:132)kyviss(cid:132): (cid:190) ”porkkanoita nippuina” tai ”porkkanoita”, (cid:190) ”varhaisporkkanoita” tai ”varastoporkkanoita”, (cid:190) tarvittaessa ”turveporkkanoita”, vaikka sis(cid:132)lt(cid:148) olisi n(cid:132)kyviss(cid:132), (cid:190) ekstraluokan osalta lajikkeen tai lajiketyypin nimi. C. Tuotteen alkuper(cid:132) Alkuper(cid:132)maa ja tarvittaessa tuotantoalue tai kansallinen, alueellinen tai paikallinen nimitys. D. Kaupalliset tiedot (cid:190) laatuluokka, (cid:190) koko v(cid:132)himm(cid:132)is- ja enimm(cid:132)ishalkaisijoina tai -painoina ilmaistuna (vapaaehtoinen), (cid:190) nippuina myyntiin tarjottavista porkkanoista nippujen lukum(cid:132)(cid:132)r(cid:132). E. Virallinen tarkastusmerkint(cid:132) (vapaaehtoinen) 2. Irtotavarana toimitettavilla (suoraan kuljetusv(cid:132)lineeseen tai sen osastoon lastattavilla) porkkanoilla n(cid:132)iden merkint(cid:148)jen on ilmett(cid:132)v(cid:132) kauppatavaran mukana seuraavasta asiakirjasta tai kulkuneuvon sis(cid:132)puolelle n(cid:132)kyv(cid:132)lle paikalle sijoitetusta paperista


title: 1999/238/CE: Estado de ingresos y de gastos de la Oficina de Armonización del Mercado Interior (OAMI) para el ejercicio 1999

eurovoc_concepts: European Union Intellectual Property Office