title: Opinion of the Economic and Social Committee on 'Public sector information: a key resource for Europe - Green Paper on public sector information in the information society'

eurovoc_concepts:
access to information
administrative transparency
confidentiality
dissemination of EU information
information policy

text: C 169/30 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 substances concerned, while respecting the confidential nature of any proprietary data, and suggests that such summaries should be included in the annual report of the European Agency for the Evaluation of Medicinal Products. Brussels, 28 April 1999. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Opinion of the Economic and Social Committee on ‘Public sector information: a key resource for Europe — Green Paper on public sector information in the information society’ (1999/C 169/12) On 22 January 1999 the Commission decided to consult the Economic and Social Committee, under Article 198 of the Treaty establishing the European Community, on ‘Public sector information: a key resource for Europe — Green Paper on public sector information in the information society’. The Section for Transport, Energy, Infrastructure and the Information Society, which was responsible for preparing the Committee’s work on the subject, adopted its opinion on 13 April 1999. The rapporteur was Mr Herna´ndez Bataller. At its 363rd plenary session (meeting of 28 April 1999), the Economic and Social Committee adopted the following opinion, with 71 votes in favour and one abstention. 1. Introduction Transparency in public business is nowadays clearly an 1. 1. inescapable feature of democracy, regardless of the political complexion of the government and the territorial structure of public authorities. Administrative transparency helps to give those authorities greater rigour and effectiveness in their day-to-day work. Encouraging a policy of 1. 2. transparency is regarded throughout the European Union as essential in order to gain public confidence and support in the process of European integration. 1. 3. Declaration No. 17 appended to the Final Act of the Treaty on European Union refers to the right of access to information, with a recommendation to the Commission that it submit to the Council a report on means of improving public access to the information held by the institutions. The European Council meetings in Birmingham and 1. 4. Edinburgh in the course of 1992, again urged the Commission to continue its work on improving access to the information available to the Community institutions. The Commission, for its part, adopted Communication 93/C 156/05 (1) on public access to the institutions’ documents, which contained the results of a study on citizens’ access to documents in the individual Member States and concluded that better access to documents should be developed at Community level; this was followed up by Communication 93/C 166/04 (2) on openness in the Community, setting out the basic principles governing access to documents. 1. 5. On 6 December 1993 the Council and the Commission approved a code of conduct on public access to the documents of both institutions: this was a ‘code of conduct’ in that it laid down the principles which should govern such access. As a result, the Council’s new rules of procedure included certain rules on public access to documents, which were developed by Council Decision d93/731/EC (3) on public access to Council documents. (1) COM(93) 191 final: Public Access to the Institutions’ Documents the Parliament and the — Communication to the Council, Economic and Social Committee (2) OJ C 166, 17. 06. 1993, p. 4: Communication to the Council, the Parliament and the Economic and Social Committee: Openness in the Community. (3) OJ L 340, 31. 12. 1993, p. 43-44: Council Decision of 20 December 1993 on public access to Council documents. 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/31 1. 6. Article 191a of the Treaty of Amsterdam lays down that every citizen of the Union has the right of access to the documents of the European Parliament, the Council and the Commission, subject to certain principles and conditions (1). to public sector information must therefore be rapid and straightforward throughout Europe, to promote the competi- tiveness of European businesses that use public sector infor- mation in their countries. 2. Contents of the green paper The green paper on public sector information in the 2. 1. information society is a result on the one hand of the process of making the Community institutions more transparent, and on the other of the need to provide the European information industry with adequate instruments to assist its development. 2. 2. The green paper expresses the view that the Treaty establishing the European Community confers a number of rights on citizens of the Union. However, there are considerable practical difficulties hindering the exercise of those rights. These difficulties arise mainly from a lack of transparency vis-à-vis the public, firms and all levels of administration. 2. 3. In the light of the differences between Member States in terms of information policy, and the fact that they could hinder the development of the European information industry, the green paper aims to spark a debate among economic and social operators on access to information and how to make the most of that information in an increasingly complex environment. 2. 4. Access to public sector information is very important for enterprises in Europe, since the complete opening of the European market in telecommunications services and data, with greater freedom of access to administrative information and other data held by public authorities, will improve the competitiveness of enterprises. For example, the European Patents Office reckons that more than 18bn EUR are wasted each year on searches that have already been carried out. 2. 5. The green paper maintains that links must be forged between the three main players in the information chain: the public sector, the private sector and the general public. Access (1) Article 191a of the Treaty, adopted at Amsterdam: 1. Any citizen of the Union, and any natural or legal person residing or having its registered office in a Member State, shall have a right of access to European Parliament, Council and Commission documents, subject to the principles and the con- ditions to be defined in accordance with paragraphs 2 and 3. 2. General principles and limits on grounds of public or private interest governing this right of access to documents shall be determined by the Council, acting in accordance with the pro- cedure referred to in Article 189b within two years of the entry into force of the Treaty of Amsterdam. 3. Each institution referred to above shall elaborate in its own Rules of Procedure specific provisions regarding access to its documents. 2. 6. The process of European integration itself calls for an exchange of information between national public sector bodies and for access for citizens and firms to such data and documents. 2. 7. The divergences which the green paper detects between Member States affect the conditions for access to information, and practice and policy as regards dissemination and use, and could hamper the further growth of the European information industry. 2. 7. 1. following areas: The divergences noted by the green paper are in the — the definition of the public sector and its scope, — right of access, — time, quantity and format, — the pricing of public sector information, — competition, — protection of privacy, — inventories and directories of public sector information, — liability, — appropriate Community action. 3. General comments 3. 1. Preliminary considerations The Economic and Social Committee shares the 3. 1. 1. Commission’s anxieties as expressed in the green paper, and supports — the right to information, of which the right to access to documents is a part, constitutes a basic human right and forms part of the rights of European citizenship. The Committee takes the view that it should always be interpreted in the manner most favourable to the citizen, in accordance with democratic principles and rules, — not only greater public sector (including Community) transparency vis-à-vis citizens but also the possibility of encouraging an environment more favourable to business initiative and growth — especially in small and medium- sized enterprises — in the Community as a whole, and an active employment policy. C 169/32 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 3. 1. 2. information involves: The Committee considers that access to public sector 3. 3. The existence of barriers at European level — accessibility of administrative archives and registers, mean- ing not just passively making them available but a duty of active promotion designed to facilitate the citizen’s access to high-quality information in a practical form, — equal participation by all operators in relation to sources of administrative information, — the public obligation to protect freedom of access. 3. 3. 1. The Committee considers that the current differing conditions for access to public sector information in the Member States create barriers at European level. Consequently, any physical or legal person who so requests should have the right — without having to prove a specific interest — of access to public sector information, since this is a right inherent in European citizenship which can help to raise the quality of life and ensure harmonious, balanced development of economic activities, together with possibilities for individual and collec- tive participation in public life. 3. 1. 3. The development of the information society, and particularly of Internet, offers new opportunities that public sectors, in their including the Community, must exploit policies and procedures relating to information. With the help of Internet the right to information can be not merely formal, but also more easily reachable for a large majority of the citizens. 3. 2. Definition of the public sector 3. 2. 1. It is difficult to exclude altogether any of the three criteria listed in the green paper (functional, legalist/institution- al or financial approach). At all events, the sector should include any body, regardless of its legal form, which has been commissioned, by decision of a public authority and under its control, to carry out a service of public benefit, and which has for that purpose greater powers than would apply to transactions between individuals (1). 3. 2. 2. The public sector should include not only publicly- owned enterprises whose legal form is private but also private enterprises acting by virtue of administrative delegation or authorization, in managing that aspect of public services which excludes any commercial function, and the legislative and judicial authorities. These last should be included because of the regulatory effect of their earlier decisions, and legal acts with commercial implications for third parties (e. g. auctions by order of a court). The Committee takes the view that, although it is 3. 2. 3. difficult to exclude any of the three criteria listed in the green paper, the subjects concerned should in future be specified by means of a mixed institutional/functional list, which the Member States should draw up and present to the Commission in accordance with the principle of subsidiarity. 3. 2. 4. At all events, the Committee takes the view that transparency of access to public documentation should apply to all bodies with public sector legal status, at their various levels of administration (European, national, regional and local). (1) ECJ: Case C-188/89 Section 20 (‘Foster Judgment’). 3. 3. 2. The Committee is aware that, despite the existence of the current barriers, a category of firms is developing which specialize in research for information by request and which operate on the market in an innovative way, making the most of existing technological development. 3. 3. 3. The Committee considers it important for there to be meticulous regulation of the right of access and exception to it, which should be subject to the following principles: — the principle of limited exceptions: exceptions will have to be limited in number and defined in detail, thus avoiding ambiguities, — the principle of restrictive interpretation: exceptions should be made only when they are strictly necessary, and they should never be interpreted in an extensive sense, — the principle of proportionality: exceptions should only apply to that information or part of information that really is prejudicial, — the principle of proof: it will not be enough for the public sector to give a reason for withholding information; it will also have to prove that such information is prejudicial, — the principle of control: there must be stricter legal controls on the public sector denying the right of access to information; in particular, the use of conciliation bodies, such as the ombudsman, should be encouraged. 4. Large data bases (information on information) The setting up of large data bases (providing information on what information is available) at European level could help European citizens and enterprises to find their way around the available public sector information. The Committee thinks it desirable to set up a ‘gateway’ in the form of a Europe-wide ‘information tree’ and the use of appropriate processes and technologies to preserve language diversity in Europe, which will be particularly useful to ordinary people and SMEs. 16. 6. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 169/33 5. Pricing policies 7. Data bases 5. 1. The Committee is aware that the existence of different pricing policies for access to and use of public sector infor- mation in the Member States of the Community can create distortions of competition between the various economic operators and creates disparities in the opportunities available to citizens. At all events, a distinction must be drawn between 5. 2. information essential to citizens, especially that which relates to the exercise of democratic rights — which could be provided free of charge or, where appropriate, at a greatly reduced price — and information for commercial purposes, the price of which, as it must be readily available, should be based on the costs of printing, updating, retrieval and transmission of data, for which invoices could be issued; or it should be a reasonable market price. The different copyright regimes relating to public sector information in Europe can cause barriers to the use of information, since: — The public sector body may wish to maintain the integrity of the content and thus avoid the accusation of manipulat- ing the information provided, since copyright relates to the data base and not on the selection or arrangement of its contents. This protection through copyright can apply equally to the material needed for the operation or consultation of certain data bases of the ‘thesaurus’ type and indexing systems. Moreover, protection under the ‘sui generis’ right relates to fields other than those covered by copyright, since the ownership belongs to the maker of the data base. — Copyright can become a source of income for public sector bodies. 6. Activities of public sector bodies in the information market 8. Respect for privacy Public sector bodies do not create unfair competition 6. 1. at European level when they perform an active dissemination function by publishing and circulating specific information with a view to making facts known, or by implementing public administration measures which can be regarded as activities connected with the civil service or public-interest services. 6. 2. All information activities which do not derive from civil service tasks or the provision of public-interest services must be made subject to the provisions of the Treaty, and especially the provisions on competition, to the extent that the application of those provisions does not constitute a de facto or de jure obstacle to performance of the specific task entrusted to the public sector bodies concerned (1). 6. 3. Any special or exclusive rights should be granted using public procedures based on objective, transparent and non-discriminatory criteria, and in all cases the activities of firms with special or exclusive rights must comply with the rules on state aids and, in general, with those on free competition. 6. 4. In the case of information for which there is only one source, the Committee takes the view that it should be made available in a reasonable way to all economic operators and citizens by the public sector body holding it. (1) Art. 90(2) of the EC Treaty. 8. 1. The current provisions on respect for privacy as regards data bases and telecommunications must be regarded as the minimum protection to be guaranteed by Community law and must be fully applicable to public sector bodies. 8. 2. The Committee is in favour of a high level of protection for citizens’ privacy, given that this is one of the foundations of a democratic society. 8. 3. The Committee takes the view that access for commer- cial interests to personal data held by the public sector cannot be justified in any case which is not covered by the rules adopted, in particular, in the Directive on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data (Directive 95/46/EC) (2) and the Directive concerning the processing of personal data and the protection of privacy in the telecommunications sector (Directive 97/66/EC) (3). 9. Liability regimes The existence of different liability regimes in the Member States can constitute an obstacle to access to, or exploitation (2) OJ L 281, 23. 11. 1995, p. 31-50; Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24. 10. 1995 on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data. (3) OJ L 024, 30. 1. 1998, p. 1-8; Directive 97/66/EC of the European Parliament and of the Council of 15. 12. 1997 concerning the processing of personal data and the protection of privacy in the telecommunications sector. C 169/34 EN Official Journal of the European Communities 16. 6. 1999 of, public sector information, if activities are carried out in the establishment or head office of the public sector body and when an attempt is made to apply liability rules it turns out that different rules apply to the information intermediary because of his head office’s location. This can have the effect that economic operators try to establish themselves where the level of protection is lowest. 10. Policies pursued by the EU institutions in the field of access Committee’s view the very minimum to be considered should contain the principles set out in point 3. 3. 3. 11. Priority actions at European level 11. 1. Given the need for an effective measure to be adopted and the added value which it could provide at European level, the Committee feels that priority should be given to adopting a legal instrument with obligatory force to regulate access to public sector information and its free circulation in the Community, in accordance with the principles of pro- portionality and subsidiarity. The Committee regards as inadequate the policies so far pursued by the institutions on the scope of access to and exploitation of information, and thinks it necessary to go further in the direction taken by the Decisions already adopted by the Council and the Commission and initiated by this green paper, in order to guarantee maximum transparency for citizens and the competitiveness of European firms. In the 11. 2. The Committee also takes the view that other, complementary, measures could be adopted, such as an exchange of information among public sector bodies with a view to sharing experience, running campaigns to train citizens and make them more aware of existing information sources, and carrying out pilot projects to reveal and co-ordinate the different sources. Brussels, 28 April 1999. The President of the Economic and Social Committee Beatrice RANGONI MACHIAVELLI


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus neuvoston päätökseksi satunnaispäästöistä aiheutuvaan meren pilaantumiseen liittyvästä yhteisön yhteistyöjärjestelmästä"

eurovoc_concepts:
cooperation policy
environmental protection
industrial hazard
man-made disaster
marine pollution

formats: html pdf print

text: C 169/16 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 16. 6. 1999 Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus neuvoston päätökseksi satunnaispäästöistä aiheutuvaan meren pilaantumiseen liittyvästä yhteisön yhteistyöjärjestelmästä” (1) (1999/C 169/07) Neuvosto päätti 9. helmikuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 130 artiklan 1 kohdan mukaisesti pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”maatalous, maaseudun kehittäminen, ympäristö” -jaosto antoi lausuntonsa 9. huhtikuuta 1999. Esittelijä oli Clive Wilkinson sekä apulaisesittelijät Soscha zu Eulenburg ja Giorgio Liverani. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 28. ja 9. huhtikuuta 1999 pitämässään 363. täysistunnossa (huhtikuun 28. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 89 ääntä puolesta, 0 vastaan ja 2 pidättyi äänestämästä. 1. Johdanto 3. Yleistä Yhteisö on toiminut satunnaispäätöistä johtuvan me- 1. 1. rien saastumisen estämiseksi vuodesta 1978 lähtien, jolloin neuvosto antoi päätöslauselman toimintaohjelman laatimises- ta. Ohjelman tarkoituksena oli tukea jäsenvaltioiden pyrkimyk- siä parantaa valmiuksiaan reagoida suuriin merellä sattuviin ympäristöonnettomuuksiin. 1. 2. Vuonna 1981 perustettiin yhteisön tietojärjestelmä. Tarkoituksena oli antaa jäsenvaltioille ympäristöonnettomuuk- sien käsittelyssä tarvittavat tiedot. Tietojärjestelmän kattavuu- saluetta laajennettiin 1986, jolloin siihen lisättiin käytettävissä olevien voimavarojen kartoitus. 1. 3. Komission hallinnoima toimintayksikkö perustettiin vuonna 1987 hallinnoimaan muista jäsenvaltioista jäsenvalti- oille annettavaa nopeaa asiantuntija-apua merellä sattuneen ympäristöonnettomuuden tapahduttua. 2. Komission ehdotus 3. 1. Komitea kannattaa neuvoston päätösehdotusta, jota se pitää johdonmukaisena ja hyödyllisenä kehitettäessä järjes- telmää, jota jo käytetään aikaisempaa paremman ympäristön- suojelun välineenä. On tärkeää, että toiminta täällä alalla jatkuu pitkälläkin aikavälillä. 3. 2. Komitea toteaa, että ehdotuksia voidaan hyödyntää kaikissa merellä sattuvissa ympäristöonnettomuuksissa olivat- pa saastuttavat aineet mitä tahansa ja tapaukset joko tahatto- mia tai tahallisesti aiheutettuja. 3. 3. Komitea toteaa myös, että ehdotuksista on hyötyä jäsenvaltioille, jotka ovat kansainvälisten jo voimassa olevien tai parhaillaan neuvoteltavien meriensuojelusopimusten (2) so- pijapuolia. 3. 4. Komitea toteaa lisäksi, että kansainväliset neuvottelut sopimuksesta, johon pyritään vastuullisen tahon osoittamisek- si tietyissä saastumistapauksissa ja ”saastuttaja maksaa” -peri- aatteen mukaisen maksuvelvollisuuden määrittämiseksi, ovat vielä kesken. 2. 1. Järjestelmä on osoittautunut toimivaksi sekä pienissä että suurissa päästötapauksissa, mutta nyt yhteistyölle tarvitaan nykyistä yksinkertaisempaa ja yhtenäisempää sekä avoimem- paa toimintakehystä. Tämä saadaan aikaan muodostamalla yhteisön tietojärjestelmä ja toimintaohjelma yhdeksi kokonai- suudeksi. Yhteistyökehys tarjoaa vakaan oikeudellisen perustan sekä edellytykset ja rahoitusjärjestelyt toteutettavalle toimin- nalle. 2. 2. Ehdotuksessa käsitellään tietojen vaihtoa, koulutusta, yhteisön erityisryhmää, kansainvälistä yhteistyötä sekä tekni- sen kehityksen kokeiluhankkeita. Ehdotettu vuosibudjetti on 1 miljoona euroa, josta puolet osoitetaan koulutukseen ja asiantuntijavaihtoon. 4. Erityistä Suunnitelmalle ehdotettu talousarvio on varsin vaati- 4. 1. maton, kun otetaan huomioon tehokkaasta ja nopeasta toimin- nasta koituvien säästöjen suuruus jo yhden suuronnettomuu- den sattuessa. 4. 2. Koska meren saastumistapauksissa saattaa olla osallisi- na yhteisön ulkopuolisia maita, olisi aiheellista kehottaa jäsen- valtioiden naapurimaita hyväksymään EU:n toimintakehys ainakin sen tietojärjestelmän osalta. 4. 3. EU:n jäsenyyttä hakeneista valtioista voidaan todeta, että ainakin rantavaltioiden osallistumista suunniteltuun kou- (1) EYVL C 25, 30. 1. 1999, s. 20. (2) Bonnin sopimus (Pohjanmeri), Barcelonan yleissopimus (Välimeri) ja Itämeren suojelusopimus (Helsinki). 16. 6. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 169/17 lutukseen tulisi tukea rahoituksellisesti. Varat siihen voidaan osoittaa KOM(1998) 769 lopull. asiakirjassa ehdotetusta ta- lousarviosta tai muista EU-lähteistä. 4. 4. Olisi hyödyllistä tiedottaa kehityksestä kansainvälisille järjestöille kuten IMO:lle (Kansainvälinen merenkulkujärjestö) toivoen, että ne käyttäisivät EU:n kehystä kansainvälisenä mallina. Bryssel 28. huhtikuuta 1999. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviksi tiettyjä eläimissä ja eläinperäisissä tuotteissa esiintyviä zoonooseja ja zoonoosien aiheuttajia koskevista suojatoimenpiteistä elintarvikkeista aiheutuvien tartunta- ja myrkytys- pesäkkeiden ehkäisemiseksi annetun direktiivin 92/117/ETY muuttamisesta” (1999/C 169/08) Neuvosto päätti 22. huhtikuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 43 ja 198 artiklan nojalla pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”maatalous, maaseudun kehittäminen, ympäristö” -jaosto antoi lausuntonsa 8. huhtikuuta 1999. Esittelijä oli Leif Nielsen. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 28. ja 29. huhtikuuta 1999 pitämässään 363. täysistunnossa (huhtikuun 28. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 93 ääntä puolesta ja 3 pidättyi äänestämästä. 1. Johdanto ja myrkytyspesäkkeiden 1. 1. Neuvoston direktiivi 92/117/ETY velvoittaa jäsenval- tiot toteuttamaan eläimissä ja eläinperäisissä tuotteissa esiinty- viä zoonooseja ja zoonoosien aiheuttajia koskevia tiettyjä suojatoimia eläinperäisistä elintarvikkeista aiheutuvien tartun- ta- torjumiseksi. Direktiivissä säädetään zoonoosien esiintymistä koskevasta tiedonantojär- jestelmästä, jonka avulla voidaan myös seurata ja valvoa salmonellan eräiden invasiivisten serotyyppien esiintymistä jalostussiipikarjaparvissa sekä pyrkiä näiden serotyyppien hävittämiseen. Siinä säädetään salmonellan lisäksi myös mui- den zoonoosien aiheuttajien valvontaohjelmien kehittämisestä. Komission tulee seurata alan tilanteen kehittymistä ja määri- tellä muun muassa suuntaviivat zoonoosien vastaisille toimille. 1. 2. Vaikka neuvosto hyväksyi direktiivin yksimielisesti, pian kävi ilmi, etteivät kaikki jäsenvaltiot pystyneet toteutta- maan direktiivin säännöksiä. Velvoite teurastaa tai hävittää salmonellatartunnan (S. enteritidis ja S. typhimurium) saanut siipikarja osoittautui erityisen ongelmalliseksi. Tällä hetkellä direktiivi on pantu kokonaisuudessaan täytäntöön ainoastaan neljässä jäsenvaltiossa. Näistä valtiosta Ruotsi ja Suomi saivat unioniin liittymisensä yhteydessä vuonna 1995 oikeuden rajoittamattomia kauppatakeita. Vaikka vaatia ajallisesti pidennettiin määräaikoja direktiivillä 97/22/ETY, monet maat eivät ole vieläkään ilmoittaneet direk- tiivin tavoitteiden toteuttamiseen ja alaa koskevien toimenpi- teiden täytäntöönpanoon tarkoitettuja kansallisia ohjelmiaan. vuonna 1997 1. 3. Komissio aikoo muuttaa tähänastista politiikkaa ja tulevaisuuden strategisia tavoitteita perustavasti. Tähän kuuluu erityisesti joustot tavoitteiden saavuttamiseksi eri jäsenvaltiois- sa, toimet zoonoosien aiheuttajien kaupan välityksellä tapahtu- van leviämisen estämiseksi, toimet EU:n ulkopuolisten maiden kanssa syntyvien kauppariitojen ehkäisemiseksi, ”maatilalta ruokapöytään” -periaatteen kehittäminen sekä tähän samaan näkökohtaan liittyvä maatalouden käytäntöjä koskevien ”pe- lisääntöjen” luominen. 1. 4. Komission oli alunperin tarkoitus antaa viimeistään 1. tammikuuta 1996 kertomus ja sen yhteydessä ehdotukset direktiivin tarkistamiseksi saatujen kokemusten pohjalta. Määr- äaikaa pidennettiin vuoteen 1997, mutta sekin ylitettiin puolel- latoista vuodella. Komissio pahoittelee, ettei se ole pystynyt tekemään aiheen pulmallisuuden vuoksi uusia ehdotuksia. Komission mielestä on syytä tutkia asiaa perinpohjin. Näin


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów (SCH/Com-ex (99) 8 Rev. 2)

eurovoc_concepts:
accession to an agreement
border control
illegal migration
migration control
pay

text: 382 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 41999D0008 22. 9. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 239/417 DECYZJA KOMITETU WYKONAWCZEGO z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów (SCH/Com-ex (99) 8 Rev. 2) KOMITET WYKONAWCZY, uwzględniając art. 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen, uwzględniając art. 70–76 wymienionej Konwencji, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Komitet Wykonawczy zatwierdza decyzję Grupy Centralnej z dnia 22 marca 1999 r. w sprawie ogólnych zasad wynagradzania informatorów [SCH/C (99) 25 SCH/Stup (98) 72 Rev. ]. Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r. C. H. SCHAPPER Przewodniczący 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 383 Temat: Ogólne zasady wynagradzania informatorów SCH/Stup (98) 72 Rev. 2 1. Wstęp Międzynarodowa przestępczość narkotykowa, ciężkie przestępstwa i przestępczość zorganizowana są zjawiskami rozwijającymi się także w Państwach Schengen. Coraz bardziej profesjonalni przestępcy, dostosowując się w elastyczny sposób do warunków geopolitycznych, prawnych, ekonomicznych i technologicznych, popełniają przestępstwa w zakresie nielegalnego handlu narkotykami, wykorzystując przy tym przedsiębiorcze struktury i łącząc nielegalne transakcje z legalną działalnością handlową. Są gotowi uciec się do groźby lub użycia przemocy wobec osób i mienia oraz starają się wpłynąć na polityków, przedsiębiorców oraz urzędników państwowych, a ich głównym celem jest maksymalizacja zysków i zdobycie władzy. Sposób działania kryminalnych sieci narkotykowych cechuje wyspecjalizowanie, podział zadań i funkcji. Grupy te ponownie „inwestują” nielegalne zyski w nowe działania przestępcze, bądź też wykorzystują je do legalnej działalności handlowej, aby uzyskać wpływy i zdobyć kryminalny monopol. Nawet szczególne metody śledcze stają się coraz mniej skuteczne. Aktywne i utajnione pozyskiwanie informacji i operacyjne metody śledcze takie jak systematyczna analiza, stają się zatem coraz ważniejszą metodą wykrywania i zwalczania zorganizowanej przestępczości narkotykowej. Szczególną uwagę należy zwracać przy tym na systematyczne, skoordynowane i ukierunkowane wykorzystanie informatorów. Informatorzy muszą cieszyć się zaufaniem przestępców, tak aby byli w stanie rzucić światło na organizacje przestępcze oraz odkryć ich struktury. W związku z tym, Prezydencja przeprowadziła wśród Państw Schengen ankietę [patrz: dokument SCH/Stup (98) 25], udostępniając jej wyniki w dokumencie SCH/Stup (98) 60 Rev. Badania wykazały duże zróżnicowanie stanu prawnego, a po części również praktyki prawnej w zakresie wynagradzania informatorów w Państwach Schengen. Z tego powodu Grupa Robocza do spraw narkotyków na swoim posiedzeniu w dniu 21 października 1998 r. przyjęła wspólne niezobowiązujące przykładowe wytyczne wynagradzania i przyznawania korzyści niematerialnych informatorom. Ogólne zasady regulujące wynagradzanie informatorów powinny znaleźć zastosowanie na obszarze Schengen jako niezobowiązujące wytyczne, przyczyniając się do dalszej poprawy współpracy organów policji i służb celnych w tym wrażliwym sektorze. Ogólne zasady powinny jednocześnie być wskazówką dla Państw Schengen, noszących się z zamiarem sformułowania lub uzupełnienia odpowiednich regulacji. 2. Uwagi ogólne Motywacja współpracy informatorów z policją lub służbami celnymi często ma charakter ekonomiczny. Uwzględniając uwarunkowania rynku, należy zapewnić tym osobom bodźce finansowe odpowiednie do ich osobistych warunków bytowych, zdolności i umiejętności wykorzystywanych w działaniu na rzecz służb, do związanego z nim ryzyka, jak również do wyniku śledztwa. Rolę odgrywa także czynnik ekonomiczny, ponieważ korzystanie z usług informatorów jest często tańsze. Przestrzeganie poniższych wytycznych w obszarze Schengen pozwoliłoby w szczególności na sprostanie wymogom taktycznym i prawnym postępowań przygotowawczych w sprawach przestępczości narkotykowej, uwzględniając szczególne wzajemne i regionalne uwarunkowania, w szczególności charakter przestępstwa. Zapobiegłoby to niepożądanym przypadkom konkurencji między informatorami policji lub służb celnych Państw Schengen oraz wynikającej z niej „turystyki informatorów”. 3. Zasady Niniejsze zasady nie naruszają przepisów prawa krajowego. Wynagrodzenie informatora powinno być proporcjonalne do rezultatów dochodzenia w ramach postępowania karnego lub niebezpieczeństwa, któremu w ten sposób zapobieżono oraz zaangażowania i stopnia zagrożenia informatora z drugiej strony. Bodziec finansowy nie może być zachętą dla informatora do popełnienia przestępstwa. 384 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Szczególne kryteria: — Ilość informacji oraz rezultaty, jakie przyniosło ich wykorzystanie, np. wartość i znaczenie skonfiskowanych narkotyków, ilość i ranga ujętych sprawców lub wartość skonfiskowanych dóbr. — Jakość informacji, np. informacje o znaczeniu strategicznym lub taktycznym dotyczących sposobu działania i rozwiązań logistycznych stosowanych przez sprawców, celów organizacji przestępczej czy ich reakcji na działania podejmowane przez organy ścigania. — Indywidualne cechy informatora, np. zaangażowanie w pracę, szczególne utrudnienia, ryzyko i niebezpieczeństwa, wiarygodność i motywacja. — Znaczenie struktury lub organizacji przestępczej lub badania pod kątem potencjału przestępczego jej członków, ich wpływów w środowisku przestępczym, stopnia infiltracji struktur publicznych, rzeczywistej lub możliwej szkody, społecznego znaczenia sprawy oraz jej umiejscowienie w lokalnej rzeczywistości przestępczej, jak również strategicznego użycia informacji. Wynagrodzenie jest zasadniczo związane ze współpracą w danym przypadku. Należy unikać bezterminowego przyznawania środków na utrzymanie informatorów. Na rzecz informatorów można podjąć specjalne środki służące ich ochronie, także po zakończeniu danej operacji (tzw. programy ochrony świadków) oraz także działania dla zabezpieczenia społecznego. Koszty poniesione przez informatorów mogą być zwracane w szczególnych przypadkach. Wypłata następuje po wykonaniu zadania. Możliwe są również płatności cząstkowe po wykonaniu części zadania. Nie należy wypłacać zaliczek. Przychody informatora podlegają krajowemu opodatkowaniu oraz regulacjom dotyczącym zabezpieczenia społecznego. Regułą jest, że koszty wykorzystania informatorów ponosi policja bądź służby celne. W przypadku gdy postępowanie prowadzone jest wspólnie przez organy kilku Państw Schengen, należy odpowiednio wcześniej porozumieć się co do podziału kosztów. Dotacje osób trzecich zasadniczo nie mogą być przeznaczane na te wynagrodzenia. Przyznanie korzyści niematerialnych podlega przepisom prawa krajowego obowiązującego w różnych Państwach Schengen, korzyści takie są zaliczane jako korzyści materialne. Charakter korzyści, jej znaczenie dla informatora i koszty jej przyznania poniesione przez dane państwo są czynnikami, które bierze się pod uwagę. Ochrona w sytuacjach zagrożenia, złagodzenie reżimu więziennego oraz całkowite bądź częściowe darowanie kary zgodnie z prawem krajowym należą do kategorii korzyści niematerialnych. W przypadku niewłaściwego zachowania się informatora, np. zachowania niezgodnego z umową, popełnienia przestępstwa, świadomego bądź lekkomyślnego dostarczania nieprawdziwych informacji, niezastosowania się do wydanych instrukcji lub samowolnego odstępstwa od założeń taktycznych, wynagrodzenie może być zmniejszone, jego wypłata wstrzymana albo można żądać jego zwrotu w zależności od wagi naruszenia. W takich przypadkach, jeśli dotyczą czy mogłyby dotyczyć dwóch albo więcej Państw Schengen, współpracujące ze sobą służby tych krajów informują się o tym („ostrzeżenie”) jak najszybciej. Właściwe służby centralne powinny wymieniać informacje o obowiązujących kryteriach wynagradzania informatorów


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie Porozumienia o współpracy w postępowaniach przeciwko czynom naruszającym przepisy o ruchu drogowym (SCH/Com-ex (99) 11, rev. 2)

eurovoc_concepts:
judicial cooperation
simplification of formalities

text: 390 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 41999D0011 22. 9. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 239/428 DECYZJA KOMITETU WYKONAWCZEGO z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie Porozumienia o współpracy w postępowaniach przeciwko czynom naruszającym przepisy o ruchu drogowym (SCH/Com-ex (99) 11, rev. 2) KOMITET WYKONAWCZY, uwzględniając artykuł 132 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen, uwzględniając Wspólną Deklarację Ministrów i Sekretarzy Stanu zgromadzonych w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. , PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Porozumienie o współpracy w postępowaniach w przypadku czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz egzekucji nałożonych grzywien i kar pieniężnych (SCH/III (96) 25, rev. 18) zostaje niniejszym zatwierdzone. Wnioskuje się w stosunku do przedstawicieli delegacji o sporządzenie sprawozdania wyjaśniającego do Porozumienia, ze szczególnym uwzględnieniem punktów zawartych w Załączniku do niniejszej decyzji. Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r. C. H. SCHAPPER Przewodniczący 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 391 SCH/III (96) 25, rev. 18 POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY W POSTĘPOWANIACH DOTYCZĄCYCH CZYNÓW NARUSZAJĄCYCH PRZEPISY O RUCHU DROGOWYM ORAZ EGZEKUCJI ORZECZONYCH Z TEGO TYTUŁU GRZYWIEN I KAR PIENIĘŻNYCH Rządy KRÓLESTWA BELGII, REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, REPUBLIKI FRANCUSKIEJ, WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURG oraz KRÓLESTWA NIDERLANDÓW, strony podpisanej dnia 19 czerwca 1990 roku w Schengen Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach, zwanej dalej „konwencją z 1990 roku”, oraz rządy REPUBLIKI WŁOSKIEJ, KRÓLESTWA HISZPANII i REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ, REPUBLIKI GRECKIEJ, REPUBLIKI AUSTRIACKIEJ, KRÓLESTWA DANII, KRÓLESTWA SZWECJI i REPUBLIKI FIŃSKIEJ, które podpisując porozumienia odpowiednio z dnia 27 listopada 1990 roku, dnia 25 czerwca 1991 roku, dnia 6 listopada 1992 roku, dnia 28 kwietnia 1995 roku oraz dnia 19 grudnia 1996 roku przystąpiły do Konwencji z 1990 roku, oraz rządy Królestwa Norwegii i Republiki Islandii, zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”, które z uprzednio wymienionymi stronami dnia 19 grudnia 1996 roku podpisały porozumienie o współpracy, uwzględniając, co następuje: swobodny przepływ osób w rozumieniu Konwencji z 1990 roku ułatwia podróżowanie obywateli przez granice wewnętrzne; powszechnie wiadomo, że obywatele Państw Schengen także podczas przebywania na terytorium państwowym innej Umawiającej się Strony, której terytorium nie jest ich zwykłym miejscem zamieszkania, dopuszczają się czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym; mimo intensywnych wysiłków podejmowanych w celu zahamowania czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym, nie zawsze jest możliwe ustalenie danych osobowych sprawców oraz wyegzekwowanie od nich zapłaty grzywny lub kary pieniężnej z tytułu czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym, zanim nie powrócą na terytorium państwowe Umawiającej się Strony, gdzie znajduje się ich zwykłe miejsce zamieszkania; w przekonaniu, iż pożądane jest, aby Umawiające się Strony podjęły współpracę w tej dziedzinie oraz iż to, że różne władze są odpowiedzialne za przestrzeganie Kodeksu Drogowego nie powinno stać się przeszkodą w dla takiej współpracy; Wprowadzając w życie Wspólne Oświadczenie ministrów i sekretarzy stanu z 19 czerwca 1990 roku, w którym przyjęto, że wskazane jest podjęcie rozmów w sprawie poprawy współpracy w ściganiu czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz w sprawie zbadania zakresu wzajemnej egzekucji grzywien i kar pieniężnych, PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ: ROZDZIAŁ I Grzywna lub kara pieniężna Definicja pojęć Artykuł 1 Obligatoryjnie uiszczana suma pieniężna z tytułu popełnienia czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym w wysokości wyznaczonej przez organ wymiaru sprawiedliwości lub władze administracyjne Umawiających się Stron. Właściwa władza Do celów niniejszego Porozumienia pod poniższymi pojęciami rozumie się, co następuje: Czyn naruszający przepisy o ruchu drogowym Organ wymiaru sprawiedliwości lub organ władzy administracyj- nej odpowiedzialny za prowadzenie postępowań w przypadku czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym oraz egzeku- cji orzeczonych w związku z tym grzywien lub kar pieniężnych. Zachowanie naruszające przepisy o ruchu drogowym, będące przestępstwem karnym lub administracyjnym włącznie z naru- szeniem przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i przerw na wypoczynek oraz prawa o towarach niebezpiecz- nych. Orzeczenie przez właściwe władze jednej z Umawiających się Stron o popełnieniu czynu naruszającego przepisy o ruchu dro- gowym, w związku z czym nałożona zostaje grzywna lub kara Decyzja 392 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 pieniężna, przeciwko której może lub mogło zostać wniesione odwołanie. Władza wnioskująca b) czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym powiąza- nych z przestępstwami wykraczającymi poza dziedzinę ruchu drogowego, z wyjątkiem gdy czyny naruszające przepisy o ruchu drogowym podlegają ściganiu odrębnemu i wyłączne- mu. Właściwa władza Umawiającej się Strony, na której terytorium państwowym dokonano czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym. Władza, do której składany jest wniosek Właściwa władza Umawiającej się Strony, na której terytorium państwowym osoba, co do której istnieje domniemanie, że popeł- niła czyn naruszający przepisy o ruchu drogowym, lub w sto- sunku do której w związku z tym orzeczono grzywnę lub karę pieniężną, ma zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu. Umawiająca się Strona składająca wniosek Umawiająca się Strona, na której terytorium państwowym wydano decyzję przeciwko osobie mającej zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu na terytorium państwowym innej Uma- wiającej się Strony Umawiająca się Strona, do której składany jest wniosek Umawiająca się Strona, na której terytorium państwowym ma zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu osoba, przeciwko której na terytorium państwowym innej Umawiającej się Strony wydano decyzję. ROZDZIAŁ II Zasady Artykuł 2 ROZDZIAŁ III Współpraca w postępowaniach dotyczących czynów naruszających przepisy o ruchu drogowym Artykuł 3 1. Właściwe władze mogą, za pośrednictwem organów krajo- wych rejestrujących pojazdy, na podstawie numeru rejestracyj- nego pojazdu skierować zapytanie do organów rejestrujących pojazdy innej Umawiającej się Strony dotyczące typu i marki odnośnego pojazdu silnikowego oraz danych osobowych i adresu osoby lub osób, na rzecz których pojazd silnikowy w momencie popełniania czynu naruszającego przepisy o ruchu drogowym był zarejestrowany. 2. Organy rejestrujące pojazdy Umawiających się Stron udzielają sobie wzajemnie bezpośredniej informacji o danych określonych w ustępie 1, celem przekazania ich właściwej władzy. Dotyczy to także, jeśli są to odrębne władze, przekazywania nazw i adresów władzy, do której kierowany jest wniosek. 3. Umawiająca się Strona może wyznaczyć inny centralny organ dla wymiany danych zgodnie z ust. 2. 4. Odnośne postanowienia Konwencji z 1990 roku, w szczegól- ności artykuły 126–128 wymienionej Konwencji, stosuje się do przekazywania danych osobowych zgodnie z ustępem 1. 1. Umawiające się Strony zobowiązują się w przypadku postę- powań z powodu czynów naruszających przepisy o ruchu dro- gowym oraz we wzajemnym wykonywaniu decyzji w tym wzglę- dzie do możliwie najdalej idącej współpracy zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia. 2. Stosowanie ustępu 1 jest bez uszczerbku dla ściślejszych uzgodnień obowiązujących Umawiające się Strony na podstawie odnośnych porozumień dwustronnych lub wielostronnych. Artykuł 4 1. Władza wnioskująca może powiadamiać bezpośrednio osoby, co do których istnieje domniemanie, że dokonały czynu narusza- jącego przepisy o ruchu drogowym, o wszelkich związanych z tym następstwach oraz o odnośnych decyzjach. Stosuje się ana- logicznie postanowienia artykułu 52 Konwencji z 1990 roku. 3. Rozdział IV niniejszego Porozumienia nie stosuje się do: a) wykonania decyzji obejmującej karę pozbawienia wolności jako karę główną; 2. Powiadomienia i decyzje zgodnie z ustępem 1 zawierają lub załączone są do nich wszelkie informacje niezbędne dla ich odbiorcy w celu ustosunkowania się do nich, w szczególności dotyczące: 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 393 a) rodzaju czynu naruszającego przepisy, miejsce i czas jego popełnienia, sposób ustalenia; c) grzywna lub kara pieniężna, orzeczona zgodnie z prawem Umawiającej się Strony wnioskującej, nie uległa przedawnie- niu; b) numeru rejestracyjnego i, o ile to możliwe, typu i marki pojazdu silnikowego, którym dokonano czynu naruszającego przepisy, a w przypadku braku tej możliwości, każdego szcze- gółu służącego identyfikacji pojazdu; d) decyzja dotyczy osoby mającej zwykłe miejsce zamieszkania lub pobytu na terytorium Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek; c) wysokości grzywny lub kary pieniężnej, jaka może zostać orzeczona, względnie orzeczonej grzywny lub kary pienięż- nej oraz terminu i sposobu jej uiszczenia; e) nałożona grzywna lub kara pieniężna wynosi minimum 40 EUR. d) możliwości powołania się na okoliczności zwalniające z odpo- wiedzialności, terminu w którym i warunków na jakich należy powołać się na te okoliczności; 2. Umawiające się Strony mogą dwustronnie uzgodnić zmianę ustępu 1 litera e). e) środków zaskarżenia decyzji, odnośnych warunków, terminu, w jakim muszą zostać złożone i bliższych dane o organie, do którego środki te należy skierować. Artykuł 7 Artykuł 5 1. W przypadku braku reakcji w przewidzianym terminie na powiadomienie lub decyzję zgodnie z artykuł 4, lub gdy władza wnioskująca potrzebuje dalszych informacji niezbędnych do wykonania postanowień Porozumienia, może ona bezpośrednio zwrócić się o pomoc do władzy, do której złożony został wnio- sek. Do wniosku takiego należy załączyć tłumaczenie na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych kraju Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek. 2. Do wniosku określonego w ust. 1 stosuje się postanowienia działu III rozdziału 2 Konwencji z 1990 roku. ROZDZIAŁ IV Wykonanie decyzji Artykuł 6 1. Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, nie może odmówić przejęcia wykonania decyzji, chyba że stoi na sta- nowisku, że: a) czyn naruszający przepisy o ruchu drogowym, którego doty- czy odnośna decyzja, nie jest przewidziany prawem Umawia- jącej się Strony, do której składany jest wniosek; b) przyjęcie wniosku stanowiłoby naruszenie zasady ne bis in idem zgodnie z artykułami 54–58 Konwencji z 1990 roku. ; c) grzywna lub kara pieniężna uległa przedawnieniu zgodnie z prawem Umawiającej się Strony, do której składany jest wnio- sek; d) osoba zainteresowana objęta byłaby amnestią lub uzyskała orzeczenie o ułaskawieniu Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, jeśli czyn stanowiący naruszenie prze- pisów o ruchu drogowym popełniłaby na terytorium pań- stwowym Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek. 2. Umawiająca się Strona, do której składany jest wniosek, powia- damia Umawiającą się Stronę wnioskującą tak szybko jak to tylko możliwe o odrzuceniu wniosku z podaniem uzasadnienia. 1. Zgodnie z Porozumieniem można występować o przejęcie wykonania decyzji jedynie w przypadku gdy: Artykuł 8 a) wszelkie możliwości odwołania się od decyzji zostały wyczer- pane, a decyzja ta podlega wykonaniu na terytorium Umawia- jącej się Strony wnioskującej; 1. Decyzja wykonywana jest niezwłocznie przez właściwe wła- dze Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek. b) właściwe władze, w szczególności zgodnie z artykuł 4, bez- skutecznie zwracały się do odnośnej osoby o uiszczenie grzywny lub kary pieniężnej orzeczonej w decyzji; 2. Egzekucja następuje w walucie Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek. Do celów przeliczeniowych sto- suje się oficjalny kurs wymiany walut obowiązujący w momencie wydania decyzji, określonej w ust. 1. 394 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 3. W przypadku gdy przy przeliczaniu okaże się, że orzeczona w decyzji grzywna lub kara pieniężna przekracza najwyższy prze- widziany prawem Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, wymiar grzywny lub kary pieniężnej za czyn w taki sam sposób naruszający przepisy o ruchu drogowym, wykonanie decyzji ograniczy się do tego najwyższego wymiaru kary. 4. Każde państwo w momencie składania swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających może zade- klarować odstąpienie z przyczyn konstytucyjnych lub równie ważnych od stosowania ust. 1, przedkładając oświadczenie z wymienieniem zdefiniowanych przypadków, w których grzywna lub kara pieniężna przekazana do egzekucji musi zostać przed egzekucją uznana decyzją sądu Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek, za podlegającą egzekucji. W takim przy- padku decyzja sądu nie dotyczy treści i wysokości zawartej w przekazanej do wykonania decyzji Umawiającej się Strony wnioskującej. Artykuł 9 1. Do wykonania decyzji stosuje się przepisy prawa Umawiają- cej się Strony, do której składany jest wniosek. 2. Każda część grzywny lub kary pieniężnej wyegzekwowanej już przez Umawiającą się Stronę wnioskującą, podlega zaliczeniu na poczet kary przypadającej do egzekucji przez Umawiającą się Stronę, do której kierowany jest wniosek. 3. W przypadku gdy okaże się, że egzekucja nie jest możliwa w części lub w całości, Umawiająca się Strona, do której kiero- wany jest wniosek, może zarządzić zastępczo karę pozbawienia wolności lub areszt, w celu przymuszenia, jeśli jest to przewi- dziane w obydwu państwach i nie zostało wyraźnie wykluczone przez Umawiającą się stronę wnioskującą. Artykuł 10 W wyniku złożenia wniosku o przekazanie wykonania decyzji Umawiająca się Strona wnioskująca traci prawo jej wykonania. Prawo to przysługuje jej ponownie dopiero w momencie, gdy Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, powiadomiła o odrzuceniu wniosku, lub gdy dla Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek, przeprowadzenie egzekucji nie było możliwe. Artykuł 12 1. Wniosek o przejęcie wykonania decyzji oraz wszelkie zwią- zane z tym powiadomienia przekazywane są w formie pisemnej. W tym celu dopuszcza się wykorzystanie wszelkich środków przekazu umożliwiających odbiór zapisu znaków alfabetycznych, włącznie z faksem. 2. Wymiana korespondencji następuje bezpośrednio między właściwymi władzami Umawiających się stron, których dane kon- taktowe wynikają z raportów władz ds. rejestracji pojazdów (arty- kuł 3 ustęp 2). Dokumenty te zostaną przekazane przez wyzna- czone władze centralne Umawiającej się Strony, jeśli dane kontaktowe właściwej władzy nie mogą zostać wywnioskowane z informacji zawartej w zdaniu pierwszym. Artykuł 13 1. Do wniosku o przejęcie wykonania decyzji należy załączyć odpis decyzji oraz oświadczenie właściwej władzy Umawiającej się Strony wnioskującej, dokumentujące, że spełnione zostały przesłanki artykułu 6 ustęp 1 litery a)–c). 2. W miarę potrzeb Umawiająca się Strona wnioskująca dołącza do wniosku dalsze informacje, mające znaczenie dla przejęcia wykonania decyzji, ze specjalnym uwzględnieniem danych doty- czących szczególnych okoliczności związanych z popełnieniem czynu naruszającego przepisy, które to okoliczności wzięto pod uwagę przy wymierzaniu grzywny lub kary pieniężnej oraz o ile to możliwe z przytoczeniem zastosowanych przepisów prawa. 3. W przypadku gdy Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, uważa informacje udzielone przez Umawiającą się Stronę wnioskującą za niewystarczające do wykonania Porozu- mienia, występuje o uzupełnienie informacji o niezbędne dane. 4. Do odnośnych dokumentów należy załączyć tłumaczenie na język urzędowy lub języki urzędowe Umawiającej się Strony, do której składany jest wniosek. Artykuł 14 Właściwe władze Umawiającej się Strony, do której kierowany jest wniosek, informują właściwe władze Umawiającej się Strony wnioskującej o egzekucji orzeczonej grzywny lub kary pieniężnej, a w razie zaistnienia takiego przypadku, o niemożliwości wykonania decyzji. Artykuł 11 Artykuł 15 Umawiająca się Strona, do której kierowany jest wniosek, zamyka postępowanie egzekucyjne jak najszybciej po otrzymaniu od Umawiającej się Strony wnioskującej powiadomienia o wydaniu decyzji, o podjęciu odnośnych środków lub o zaistnieniu innej okoliczności, w wyniku których wyegzekwowanie decyzji zostaje zawieszone lub decyzja traci swoją wykonalność. Egzekucji podlegają: grzywna lub kara pieniężna oraz koszty postępowania poniesione przez Umawiającą Stronę wnioskującą. Środki pieniężne z tytułu wykonania decyzji przypadają Umawiającej się Stronie, do której kierowany jest wniosek. się 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 395 Artykuł 16 naruszających przepisy o ruchu drogowym, popełnionych po jego wejściu w życie lub umożliwieniu jego stosowania. Umawiające się Strony rezygnują z wzajemnych roszczeń o zwrot kosztów związanych z wykonywaniem przepisów niniejszego Porozumienia. ROZDZIAŁ V Przepisy końcowe Artykuł 17 1. Ogólnym zadaniem Komitetu Wykonawczego ustanowionego na mocy Konwencji z 1990 roku jest monitorowanie prawidło- wego stosowania niniejszego Porozumienia. Postanowienia arty- kułu 132 Konwencji z 1990 roku stosuje się. 2. Ustanowiona Konwencją z 1990 roku Wspólna Władza Nad- zorcza jest odpowiedzialna za wydawanie opinii w zakresie ochrony danych osobowych w odniesieniu do wspólnych aspek- tów, jakie wynikają ze stosowania niniejszego Porozumienia. 3. Na wniosek jednej z Umawiających się Stron, Komitet Wyko- nawczy może wydać postanowienie zmieniające kwotę wymie- nioną w artykule 6 ustęp 1 litera e). Artykuł 18 Niniejsze Porozumienie stosuje się na terytorium Umawiających się Stron. Jednakże zgodnie z artykułem 138 Konwencji z 1990 roku niniejsze Porozumienie stosuje się w Republice Francuskiej tylko na europejskim terytorium państwowym Republiki Francuskiej, a w Królestwie Niderlandów tylko na europejskim terytorium Królestwa. Zgodnie z artykułem 5 ustęp 1 Porozumienia o Przystąpieniu Królestwa Danii do Konwencji z 1990 roku niniejsze Porozumienie nie stosuje się do Wysp Owczych i Grenlandii. Artykuł 20 1. Niniejsze Porozumienie wymaga ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjmujące lub zatwierdzające składa się rządowi Wielkiego Księstwa Luksem- burga, który powiadamia o złożeniu wszystkie Umawiające się Strony. 2. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie w pierwszym dniu drugiego miesiąca po złożeniu ostatniego dokumentu ratyfikacyj- nego, przyjmującego lub zatwierdzającego przez państwa, dla których Konwencja z 1990 roku weszła w życie zgodnie z ustę- pem 1 akapit drugi Aktu Końcowego wymienionej Konwencji. Rząd Wielkiego Księstwa Luksemburga powiadamia o dacie wejś- cia w życie wszystkie Umawiające się Strony. Dla pozostałych państw Porozumienie wchodzi w życie w pierw- szym dniu drugiego miesiąca po złożeniu ich dokumentu ratyfi- kacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego, najwcześniej w dniu, w którym Porozumienie o Przystąpieniu do Konwencji z 1990 roku lub Porozumienie o Współpracy z 1966 roku w danym państwie wejdzie w życie. 3. Każde państwo, które wprowadziło w życie Konwencję z 1990 roku w dniu złożenia swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających, może do momentu wejścia w życie niniejszego Porozumienia przy składaniu lub w później- szym terminie, złożyć oświadczenie, że w państwie tym w ramach jego stosunków z państwami, które złożyły zgodne oświadcze- nie, stosuje się niniejsze Porozumienie. Oświadczenie to nabiera mocy obowiązującej w pierwszym dniu drugiego miesiąca po jego złożeniu. Artykuł 21 Artykuł 19 1. Niniejsze Porozumienie stosuje się również do czynów naru- szających przepisy o ruchu drogowym popełnionych przed jej wejściem w życie. 2. Każde państwo w momencie składania swych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających może oświadczyć, że niniejsze Porozumienie w jego przypadku i w ramach stosunków z tymi Umawiającymi się Stronami, które złożyły takie samo oświadczenie, stosuje się wyłącznie do czynów 1. Każda Umawiająca się Strona może przekazać depozytariu- szowi wniosek dotyczący zmiany niniejszego Porozumienia. Depozytariusz powiadomi pozostałe Umawiające się Strony o tym wniosku. 2. Umawiające się Strony przyjmują jednomyślnie zmiany, jakie należy wprowadzić w niniejszym Porozumieniu. 3. Zmiany wchodzą w życie w pierwszym dniu drugiego mie- siąca po dacie złożenia ostatniego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjmującego lub zatwierdzającego. 396 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 Artykuł 22 3. Depozytariusz powiadamia każdą z Umawiających się Stron o wyznaczonych władzach oraz późniejszych zmianach. 1. Każde z państwo poda depozytariuszowi nazwy i adresy władz w rozumieniu artykułu 1, artykułu 3 oraz artykułu 11 ustęp 2 najpóźniej w momencie składania swych dokumentów ratyfika- cyjnych, przyjmujących lub zatwierdzających. 2. Wykaz władz mogą, zgodnie z ustępem 1 i w drodze odstęp- stwa od artykułu 19 ustęp 1 zostać zmienione w drodze notyfi- kacji skierowanej do depozytariusza w dowolnym późniejszym terminie. Artykuł 23 Do niniejszego Porozumienia mogą przystąpić wszystkie państwa, które przystąpią do Konwencji z 1990 roku. Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie umocowani, podpisali niniejsze Porozumienie. Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego ósmego kwietnia roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego, w jednym oryginale w języku angielskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, niderlandzkim niemieckim, portugalskim i włoskim, przy czym każdy tekst jest jednakowo autentyczny. Teksty w języku duńskim, fińskim, islandzkim, norweskim i szwedzkim, które dostarczone zostaną po podpisaniu, są na równi autentyczne


title: The Schengen acquis - Decision of the Executive Committee of 28 April 1999 on the Schengen acquis relating to telecommunications (SCH/Com-ex (99) 6)

eurovoc_concepts:
civil servant
cross-border cooperation
police cooperation

formats: html print


title: Az EGT-Vegyesbizottság 36/1999 határozata (1999. április 28.) az EGT-megállapodás XI. mellékletének (távközlési szolgáltatások) módosításáról

eurovoc_concepts:
communications systems
consumer behaviour
freedom to provide services
public service
telecommunications
transmission network

text: 11/4. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 217 22000D1019(09) L 266/24 AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA 2000. 10. 19. AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG 36/1999 HATÁROZATA (1999. április 28. ) az EGT-megállapodás XI. mellékletének (távközlési szolgáltatások) módosításáról AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG, tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított megállapodásra (a továbbiakban: a Megállapodás), és különösen annak 98. cikkére, mivel: (1) (2) A Megállapodás XI. mellékletét az 1999. módosította. január 29-i 7/1999 EGT-vegyesbizottsági határozat (1) A 97/33/EK irányelvnek a számhordozhatóság és a közvetítő-előválasztás tekintetében történő módosításáról szóló, 1998. szeptember 24-i 98/61/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvet (2) be kell építeni a Megállapodásba, A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT: 1. cikk A Megállapodás XI. mellékletének 5cb. pontja (97/33/EK európai parlamenti és tanácsi határozat) a kiigazí- tás előtt a következő szöveggel egészül ki: „, az alábbi módosításokkal: – 398 L 0061: Az Európai Parlament és a Tanács 1998. szeptember 24-i 98/61/EK irányelve (HL L 268. , 1998. 10. 3. , 37. o. ). ” A 98/61/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv izlandi és norvég nyelvű szövegei, melyek e határozat megfelelő nyelvi változatának mellékletét képezik, hitelesek. 2. cikk 3. cikk Ez a határozat 1999. április 29-én lép hatályba, amennyiben a Megállapodás 103. cikkének (1) bekezdése szerint előírt összes értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz. Ezt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészí- tésében közzé kell tenni. 4. cikk Kelt Brüsszelben, 1999. április 28-án. az EGT-Vegyesbizottság részéről az elnök F. BARBASO (1) HL L 35. , 2000. 2. 10. , 37. o. (2) HL L 268. , 1998. 10. 3. , 37. o


title: Commission Regulation (EC) No 885/1999 of 28 April 1999 amending the export refunds on syrups and certain other sugar sector products exported in the natural state

eurovoc_concepts:
export refund
sugar
sugar product
syrup

formats: pdf print

text: 29. 4. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 111/41 COMMISSION REGULATION (EC) No 885/1999 of 28 April 1999 amending the export refunds on syrups and certain other sugar sector products exported in the natural state THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981 on the common organization of the markets in the sugar sector (1), as last amended by Regula- tion (EC) No 1148/98 (2), and in particular Article 17 (5) thereof, Whereas the refunds on syrups and certain other sugar products were fixed by Commission Regulation (EC) No 714/1999 (3); Whereas it follows from applying the rules, criteria and other provisions contained in Regulation (EC) No 714/ 1999 to the information at present available to the Commission that the export refunds at present in force should be altered as shown in the Annex hereto, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The refunds to be granted on the products listed in Article 1 (1) (d), (f) and (g) of Regulation (EEC) No 1785/ 81, exported in the natural state, as fixed in the Annex to Regulation (EC) No 714/1999 are hereby altered to the amounts shown in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 29 April 1999. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 28 April 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 177, 1. 7. 1981, p. 4. (2) OJ L 159, 3. 6. 1998, p. 38. (3) OJ L 89, 1. 4. 1999, p. 63. L 111/42 EN Official Journal of the European Communities 29. 4. 1999 to the Commission Regulation of 28 April 1999 amending the export refunds on syrups and certain other sugar products exported in the natural state ANNEX Product code Amount of refund (cid:190) EUR/100 kg dry matter (cid:190) 1702 40 10 9100 1702 60 10 9000 1702 60 80 9100 51,94 51,94 98,69 (2) (2) (4) (cid:190) EUR/1 % sucrose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1702 60 95 9000 0,5194 (1) (cid:190) EUR/100 kg dry matter (cid:190) 1702 90 30 9000 51,94 (2) (cid:190) EUR/1 % sucrose (cid:253) 100 kg (cid:190) 1702 90 60 9000 1702 90 71 9000 1702 90 99 9900 0,5194 (1) 0,5194 (1) 0,5194 (1) (3) (cid:190) EUR/100 kg dry matter (cid:190) 2106 90 30 9000 51,94 (2) (cid:190) EUR/1 % sucrose (cid:253) 100 kg (cid:190) 2106 90 59 9000 0,5194 (1) (1) The basic amount is not applicable to syrups which are less than 85 % pure (Regulation (EC) No 2135/95). Sucrose content is determined in accordance with Article 3 of Regulation (EC) No 2135/95. (2) Applicable only to products referred to in Article 5 of Regulation (EC) No 2135/95. (3) The basic amount is not applicable to the product defined under point 2 of the Annex to Regulation (EEC) No 3513/92 (OJ L 355, 5. 12. 1992, p. 12). (4) Applicable only to products defined under Article 6 of Regulation (EC) No 2135/95. NB: The product codes and the footnotes are defined in amended Commission Regulation (EEC) No 3846/87 (OJ L 366, 24. 12. 1987, p. 1)


title: Acquis di Schengen - Decisione del Comitato esecutivo del 28 aprile 1999 riguardante i costi d'installazione del C.SIS (SCH/Com-ex (99) 4)

eurovoc_concepts:
Iceland
administrative expenditure
financial legislation
financial regulation
information system


title: Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw (SCH/Com-ex (99) 18)

eurovoc_concepts:
exchange of information
fight against crime
judicial cooperation
police cooperation
simplification of formalities

text: 386 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 41999D0018 22. 9. 2000 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 239/421 DECYZJA KOMITETU WYKONAWCZEGO z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw (SCH/Com-ex (99) 18) KOMITET WYKONAWCZY, uwzględniając artykuł 132 Porozumienia wykonawczego do Konwencji z Schengen, uwzględniając artykuł 39 wymienionej Konwencji, pragnąc kontynuować starania o poprawę warunków transgranicznej współpracy policji, uwzględniając decyzję Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. (dokument SCH/Com-ex (98)51, rev. 3), PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Zatwierdza się zasady regulujące współpracę policji w dziedzinie zapobiegania przestępstwom i wykrywania ich, wymienione w nocie Prezydencji (dokument SCH/I (98)75, rev. 5) z dnia 28 kwietnia 1999 r. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 28 kwietnia 1999 r. C. H. SCHAPPER Przewodniczący 19/t. 2 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 387 Przedmiot: Stosowanie artykułu 39 Konwencji: poprawa współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw Jednym z celów Prezydencji niemieckiej jest poprawa współpracy policji Umawiających się Państw w wykrywaniu przestępstw. W ramach swej Prezydencji Niemcy, na posiedzeniu Grupy Roboczej I w dniu 14 września 1998 r. , przedłożyły notę (SCH/I (98)55 rev. ) określającą problemy i propozycje rozwiązań. Wszystkie delegacje zgodziły się, że uchybień we współpracy policji w zakresie ścigania przestępstw można w dużym stopniu uniknąć poprzez jednolitą wykładnię oraz odpowiednie do założonych celów stosowanie Konwencji z Schengen. Umawiające się Państwa zgadzają się, że poprawa współpracy policji w dziedzinie wykrywania przestępstw nie może naruszać uprawnień organów wymiaru sprawiedliwości. Rozwiązania możliwe do wykonania w krótkim czasie: 1. Wykaz Do celów stosowania artykułu 39 Konwencji z Schengen i dla poprawy wykrywania przestępstw i zapobiegania przestępstwom, służby policyjne Państw Schengen mogą wymieniać informacje, pod warunkiem że: — wymiana informacji nie wymaga stosowania środków przymusu, — wymiana informacji jest dopuszczalna na podstawie prawa krajowego Umawiającego się Państwa, do którego wniosek jest skierowany, a wykonywanie tych czynności nie jest wyłącznie zastrzeżone dla organów sądowych lub nie podlega ich zezwoleniu. Poprawę wykrywalności przestępstw i zapobiegania przestępstwom osiągnie się poprzez współpracę służb policyjnych Państw Schengen bez udziału organów sądowych w przypadkach, kiedy pojawiają się podstawy do podejrzeń lub konkretne zagrożenia, w szczególności przy wykonywaniu czynności wymienionych poniżej. Wykaz ten nie jest wyczerpujący, a wykonanie wspomnianych czynności jest uzależnione od ich dopuszczenia przez prawo krajowe państwa wnioskującego i państwa, do którego wniosek został skierowany. — ustalanie danych właściciela/kierowcy pojazdu, — zbieranie danych dotyczących prawa jazdy, — ustalanie miejsca pobytu i stałego miejsca zamieszkania, — ustalenie właścicieli przyłączy telekomunikacyjnych (telefon, faks oraz internet), pod warunkiem że są to informacje publicznie dostępne, — pozyskiwanie informacji przez policję, na zasadzie dobrowolnej (*), od określonych osób, — ustalanie tożsamości, — przekazywanie informacji z policyjnych systemów informatycznych oraz akt policyjnych, w poszanowaniu odpowiednich przepisów regulujących ochronę danych, — przygotowywanie planów oraz koordynacja działań w zakresie poszukiwań jak również podejmowanie poszukiwań w trybie natychmiastowym (niezależnie od poszukiwań przez SIS), (*) Zgodnie z prawem krajowym Austrii, Niemiec oraz Niderlandów stosuje się zasadę dobrowolnego poddania się przesłuchaniu. 388 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 19/t. 2 — ustalanie pochodzenia przedmiotów, w szczególności broni i pojazdów (śledzenie kanałów sprzedaży), — badanie dowodów (np. oględziny szkód pojazdu w przypadku ucieczki sprawcy z miejsca wypadku, wymazania w dokumentach itd. ). Państwa Schengen mogą zgodnie z artykułem 39 Konwencji z Schengen ustalić, z poszczególnymi lub wszystkimi Umawiającymi się Stronami, dodatkowe dziedziny, w których wzajemna współpraca policji bez udziału organów sądowych może mieć miejsce. 2. Wymóg sądowej zgody (artykuł 39 ustęp 2) jako dowodów w postępowaniu karnym jest możliwe tylko wtedy, gdy Natychmiastowe użycie informacji Umawiające się Państwo, do którego wniosek skierowano, nie wymaga dodatkowo urzędowego wniosku o udzielenie pomocy prawnej. Ograniczone środki organów zajmujących się ściganiem przestępstw muszą być wykorzystane do zajmowania się pilnymi problemami zapobiegania przestępczości i nie być niepotrzebnie krępowane wymaganiami zezwoleń. Artykuł 39 ustep 2 Konwencji nie stanowi, w żadnej mierze, że wymagana jest zgoda organów sądowych na wykorzystanie dokumentów jako dowodu. Ustalenie procedury uzyskania zgody leży zatem w gestii Umawiających się Państw. Państwa Schengen są zgodne, że służby policyjne lub organy sądowe mogą przesyłać wnioski o udzielenie zgody oraz towarzyszące im materiały za pomocą każdego środka komunikacji umożliwiającego szybki przekaz (np. telefaks, e-mail:), pod warunkiem że przekazanej informacji będzie towarzyszyć pisemny ślad zawierający dane autora informacji. 3. Uproszczenie procedur Uproszczenie procedur, szczególnie w nagłych przypadkach, może przyspieszyć bieg przygotowawczego postępowania karnego. Przykładem na to mogą być bilateralne umowy między dwoma Państwami Schengen, w ramach których organa policji, na wniosek organów sądowych, współpracują bezpośrednio udzielając sobie nawzajem pomocy przy przesłuchaniach, przeszukiwaniach i przy zajmowaniu przedmiotów, jeśli zwłoka byłaby niewskazana. W świetle doświadczeń nabytych przy wykonywaniu tej umowy lub innych podobnych Umawiające się Strony rozważą, czy nie byłoby możliwe rozszerzenie stosowania takich procedur na cały obszar Schengen


title: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni tat-28 ta' April 1999 li Twaqqaf l-Uffiċċju Ewropew Kontra l-Frodi (OLAF) (notifikata fid-dokument numru SEC(1999) 802)

eurovoc_concepts:
EU office or agency
fraud
operation of the Institutions

text: 110 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 01/Vol. 3 31999D0352 31. 5. 1999 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ L 136/20 ID-DEĊIŻJONI TAL-KUMMISSJONI tat-28 ta’ April 1999 li Twaqqaf l-Uffiċċju Ewropew Kontra l-Frodi (OLAF) (notifikata fid-dokument numru SEC(1999) 802) (1999/352/KE, KEFA, Euratom) IL-KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ, Wara li kkunsidrat it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea, u partikolarment l-Artikolu 162 tagħha, Wara li kkunsidrat it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea tal-Faħam u l-Azzar, u b’mod partikolari l-Artikolu 16 tiegħu, Wara li kkunsidrat it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea l-Artikolu 131 dwar l-Enerġija Atomika, u b’mod partikolari tiegħu, (1) (2) ta’ l-interessi finanzjarji lill-protezzjoni Billi l-Istituzzjonijiet u l-Istati Membri jagħtu l-importanza kbira tal- Komunitajiet u għall-ġlieda kontra l-frodi u kull attività ille- gali oħra li tagħmel ħsara lill-interessi finanzjarji tal- l-azzjoni għal dak l-importanza ta’ Komunitajiet; billi il-għan huwa ikkonfermat bl-Artikolu 209a tat-Trattat KE, l-Artikolu 78i tat-Trattat ECSC, l-Artikolu 183a tat-Trattat Euratom kif ukoll bl-Artikolu 280 tat-Trattat KE fformulat mit-Trattat ta’ Amsterdam; Billi għandhom jintużaw il-mezzi kollha disponibbli sabiex jinkiseb dan l-oġġettiv bis-sħiħ, notevolment fit-termini ta’ funzjonijiet ta’ investigazzjoni trasferiti għal-livell tal- Komunità, sakemm l-allokazzjoni u l-bilanċ kurrenti kif jinsabu bejn il-livelli nazzjonali u tal-Komunità għandhom jinżammu; (3) Billi x-xogħol li għandu jsir biex isiru l-investigazzjonijiet l-interessi amministrattivi għall-għan li finanzjarji tal-Komunitajiet s’issa ingħata lit-Task Force jkunu protetti (4) (5) (6) (7) għall-Kordinament tal-Prevenzjoni tal-Frodi, li ħadu post l-Unità tal-Frodi (OLAF); għall-Kordinament tal-Prevenzjoni l-oħra li Billi l-ħtieġa li tiżdied l-effettività tal-ġlieda kontra l-frodi u l-attivitajiet illegali jagħmlu ħsara lill-interessi finanzjarji tal-Komunitajiet teħtieġ it-twaqqif ta’ l-Uffiċċju Ewropew Kontra l-Frodi (OLAF), minn hawn ’il quddiem imsejjaħ “l-Uffiċċju” li għandu jeżerċita l-poteri investigat- tivi tiegħu f’indipendenza sħiħa; Billi l-indipendenza tad-Direttur ta’ l-Uffiċċju u r-rwol tal- Kumitat tas-Sorveljanza li titqajjem minn din id-Deċiżjoni, u mir-Regolamenti tal-KE u tal-Euratom li jikkonċernaw l-investigazzjonijiet li jagħmel l-Uffiċċju, ifittxu li jiggaran- tixxu l-kondotta tajba ta’ l-investigazzjonijiet ta’ l-Uffiċċju l-oħra tiegħu, mingħajr ma’ jindaħal max-xogħolijiet bħalma huma tal- Kummissjoni, b’mod partikolari f’affarijiet ta’ leġislazzjoni; l-prerogattiva li huma dawk l-Uffiċċju għandha tinvolvi, Billi r-responsabbilità ta’ apparti mill-protezzjoni finanzjarji, ta’ l-attivitajiet kollha magħquda mal-protezzjoni ta’ l-interessi tal-komunità minn atti irregolari li x’aktarx iwasslu għall- proċeduri amministrattivi jew penali; l-interessi Billi d-definizzjoni tal-funzjonijiet ta’ l-Uffiċċju għandhom jinkludu x-xogħolijiet li saru s’issa mill-Grupp tal-Ħidma għall-kordinament ta’ Prevenzjoni tal-Frodi, b’mod parti- kolari dawk ix-xogħolijiet li jikkonċernaw il-preparament tad-dispożizzjonijiet leġiżlattivi u regolatorji fl-oqsma ta’ l-attività ta’ dan l-Uffiċċju, li jinkludu l-interessi li jinsabu fit-Titolu VI tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, 01/Vol. 3 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 111 IDDEĊIDIET DAN LI ĠEJ: Artikolu 1 Twaqqif ta’ l-Uffiċċju Permezz tal-preżenti, qiegħed jitwaqqaf Uffiċċju Ewropew Kontra l-Frodi (UEKF), minn hawn ’il quddiem imsejjaħ l-“Uffiċċju”. L-Uffiċċju ta’ Ħidma għall-Kordinament tal-Prevenzjoni tal-Fordi u jieħu xogħolijiet kbar. il-Grupp għandu jieħu post Artikolu 2 Xogħolijiet ta’ l-Uffiċċju 1. L-Uffiċċju għandu jeżerċita l-poteri tal-Kummissjoni biex jagħmel investigazzjonijiet amministrattivi esterni bil-għan li tis- saħħaħ il-ġlieda kontra l-frodi, il-korruzzjoni u kull attività ille- gali oħra li tolqot ħażin lill-interessi finanjarji tal-Komunità, kif ukoll kull att ta’ operaturi bil-ksur tad-dispożizzjonijiet tal- Komunità. L-Uffiċċju jkun l-investigazzjonijiet amministrattivi interni maħsuba: responsabbili għandu li jeżegwixxi (a) sabiex jiġġieled il-frodi, il-korruzzjoni u kull attività illegali oħra li taffettwa l-interessi finanzjarji tal-Komunità b’mod ħażin, l-andament relatati ma’ ta’ (b) sabiex jinvestiga fatti serji l-attivitajiet professjonali jistgħu jikkostitwixxu ksur ta’ li obbligi minn uffiċċjali u impjegati li x’aktarx iwasslu għall- proċeduri dixxiplinarji u, f’każijiet xierqa, proċeduri kriminali jew ksur analogu ta’ l-obbligi mill-Membri ta’ l-istituzzjonijiet u korpi, kapijiet ta’ l-istituzzjonijiet u l-korpi mhux suġġetti għar-Regolamenti ta’ l-Istaff u l-Oħra tal- l-Kondizzjonijiet Komunitajiet. Uffiċċjali ta’ tal-Komunitajiet jew membri l-Impieg ta’ tal-persunal l-Impjegati tal-korpi Ewropej ta’ L-uffiċju għandu jeżerċita l-poteri tal-Kummsisjoni kif inhuma definiti fid-dispożizzjonijiet imwaqqfa fil-qafas tat-Trattati, u suġġetti għal-limiti u l-kondizzjonijiet stabbiliti fihom. L-uffiċċju jista’ jkun fdat b’investigazzjonijiet f’oqsma oħra mill- Kummissjoni jew minn istituzzjonijiet jew korpi oħrajn. 2. L-Uffiċċju għandu jkun responsabbli biex jipprovdi l-appoġġ tal-Kummissjoni fil-koperazzjoni ma’ l-Istati Membri fil-qasam tal- ġlieda kontra l-frodi. 4. L-uffiċċju għandu jkun responsabbili għall-preparament ta’ l-inizzjattivi leġiżlattivi u regolatorji tal-Kummissjoni bil-għan ta’ prevenzjoni tal-frodi kif hemm imsemmi fil-paragrafu 1. 5. L-Uffiċċju għandu jkun responsabbili għal kull attività operaz- zjonali tal-Kummissjoni f’relazzjoni mal-ġlieda kontra l-frodi kif hemm imsemmi fil-paragrafu 1, u b’mod partikolari: (a) jiżviluppa l-infrastruttura meħtieġa; (b) jiżgura l-ġbir u l-analiżi ta’ informazzjoni; (ċ) jagħti appoġġ tekniku, b’mod partikolari fil-qasam tat-taħriġ, lill-istituzzjonijiet jew korpi l-oħra kif ukoll lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti. 6. L-Uffiċċju għandu jkun f’kuntatt dirett mal-pulizija u ma’ l-awtoritajiet ġudizzjarji. 7. L-Uffiċċju għandu jirrapreżenta lill-Kummissjoni, fil-livell ta’ servizz, fl-oqsma koperti minn dan l-Artikolu. fil-forums konċernati, Artikolu 3 Indipendenza tal-funzjoni investigattiva L-Uffiċċju għandu jeżerċita l-poteri ta’ investigazzjoni li saret referenza għalihom fl-Artikolu 2(1) fl-indipendenza kompluta. Fl-eżerċizzju ta’ dawn il-poteri, id-Direttur ta’ l-Uffiċċju la għandu jfittex u lanqas jieħu struzzjoni mill-Kummissjoni, kull istituzzjoni jew korp ieħor tal-gvern. Artikolu 4 Kumitat tas-Sorveljanza Għandu jitwaqqaf Kumitat ta’ Sorveljanza, li l-kompożizzjoni u s-setgħat tiegħu jkunu stabbiliti minn leġiżlazzjoni tal-Komunità. Dan il-Kumitat għandu jkun responsabbili għas-sorveljanza regolari tal-qadi tal-funzjoni investigattiva mill-Kumitat. Artikolu 5 Id-Direttur 1. L-Uffiċċju għandu jkun presedut minn Direttur, nominat mill- Kummissjoni, wara konsultazzjoni fil-Parlament Ewopew u mal- Kunsill, għal terminu ta’ ħames snin, li jista’ jiġġedded darba. Bil- għan li ladarba tingħata opinjoni favorevoli mill-Kumitat tas-Sorveljanza, tippre- para lista ta’ diversi kandidati kwalifikati b’mod xieraq, wara sejħa għall-applikazzjonijiet li għandhom, jekk xieraq, ikunu ippublikati fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. il-Kummisjsoni għandha, jinħatar id-Direttur, 3. L-Uffiċċju għandu jkun responsabbili għall-attività li jiżviluppa fil- kunċett għall-ġlieda kontra l-frodi kif hemm imsemmi paragrafu 1. Id-Direttur għandu jkun responsabbli għall-eżekuzzjoni l-investigazzjonijiet. ta’ 112 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 01/Vol. 3 2. Il-Kummissjoni għandha teżerċita, fir-rigward tad-Direttur, il-poteri mogħtija lill-awtorità li tinnomina. Kull miżura fl-Arti- koli 87, 88 u 90 tar-Regolementi ta’ l-Istaff ta’ l-Uffiċjali tal- Komunitajiet ssir għandha konsultazzjoni mal-Kumitat ta’ Sorveljanza, b’deċiżjoni motivata mill-Kummissjoni. Din id-Deċiżjoni għandha tintbagħat għall- informazzjoni lill-Parlament Ewropew u l-Kunsill. tittieħed, wara Ewropej li Artikolu 6 Tħaddim ta’ l-Uffiċċju 1. Id-Direttur ta’ l-Uffiċċju għandu jeżerċita, fir-rigward tal- persunal ta’ l-Uffiċċju, il-poteri mogħtija lilu bir-Regolament tal- Persunal ta’ l-Uffiċċjali tal-Komunitajiet Ewropej mill-awtorità li tinnomina u mill-Kondizzjonijiet ta’ Impieg ta’ l-Impjegati l-Oħra tal-Komunitajiet tikkonkudi l-kuntratti ta’ l-impieg. Għandu jkun permess li jiddelega dawk il-poteri. Skond ir-Regolamenti tal-Persunal u l-Kondizzjonijiet ta’ id-Direttur għandu jpoġġi Impieg ta’ l-kondizzjonijiet u l-arranġament dettaljati għall-ingaġġar, b’mod partikolari fejn għandu x’jaqsam it-tul tal-kuntratti u t-tiġdid tagħ- hom. fuq l-awtorità awtorizzata l-Impjegati l-Oħra li A ta’ l-estimi, li tikkonċerna l-Uffiċju, u t-titoli speċifiċi kontra l-frodi tal-parti B. Għandu jkun permess li d-Direttur jiddelega l-poteri tiegħu. 4. Id-deċiżjonijiet jikkonċernaw tal-Kummissjoni l-organizzazzjoni interna għandhom japplikaw lill-Uffiċċju safejn jikkonċernaw huma kompatibbli mad-dispożizzjonijiet l-Uffiċċju din id-Deċiżjoni u mar-regoli dettaljati li jimplimentawha. li tal-Komunità, ma’ adottati mill-leġislatur li Artikolu 7 Data effettiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fid-data tad-dħul fis-seħħ tar-Regolament li jikkonċerna l-investigazzjonijiet eżekwiti mill-Uffiċċju Ewropew Kontra l-Frodi. Sa l-ewwel jum mix-xahar ta’ wara l-ħatra tad-Direttur ta’ l-Uffiċju, ix-xogħol kurrenti ta’ l-Uffiċċju għandu jieħu ħsiebu d-Direttur tal-Grupp ta’ Ħidma għall-Kordinament tal-Prevenzjoni tal-Frodi. (KE) 2. Wara li jikkonsulta mal-Kumitat tas-Sorveljanza, id-Direttur għandu jibgħat lid-Direttur-Ġenerali għall-Estimi, abbozz ta’ stima preliminari li għandha tiddaħħal fit-titolu speċjali għall-Uffiċċju fl-Estimi annwali ġenerali. 3. Id-Direttur għandu jaġixxi bħala uffiċċjal ta’ l-awtorizzazzjoni għall-implimentazzjoni tat-titolu speċjali għall-estimi għall-parti Magħmula fi Brussel, fit-28 ta’ April 1999. Għall-Kummissjoni Jacques SANTER Il-President


title: Commission Regulation (EC) No 877/1999 of 28 April 1999 on the issue of import licences for rice against applications submitted during the first 10 working days of April 1999 pursuant to Regulation (EC) No 327/98

eurovoc_concepts:
import
import licence
rice
third country

text: L 111/8 EN Official Journal of the European Communities 29. 4. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 877/1999 of 28 April 1999 on the issue of import licences for rice against applications submitted during the first 10 working days of April 1999 pursuant to Regulation (EC) No 327/98 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Commission Regulation (EC) No 327/ 98 of 10 February 1998 opening and providing for the administration of certain tariff quotas for imports of rice and broken rice (1), as amended by Regulation (EC) No 648/98 (2), and in particular Article 5(2) thereof, Whereas, pursuant to Article 5(2) of Regulation (EC) No 327/98, within 10 days of the closing date for notification by the Member States of the Commission must decide to what extent the applications may be accepted and fix the quantities available under the following tranche; licence applications, Whereas examination of the quantities for which applica- tions have been submitted shows that licences should be reduced, where issued for the quantities applied for appropriate, by the percentages set out in the Annex hereto, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 for rice against Import licences 1. applications submitted during the first 10 working days of April 1999 pursuant to Regulation (EC) No 327/98 and notified to the Commission shall be issued for the quantities applied for reduced, where appropriate, by the percentages set out in the Annex hereto. The quantities available under the following tranche 2. shall be as set out in the Annex hereto. Article 2 This Regulation shall enter into force on 29 April 1999. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 28 April 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 37, 11. 2. 1998, p. 5. (2) OJ L 88, 24. 3. 1998, p. 3. 29. 4. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 111/9 ANNEX Reduction percentages to be applied to quantities applied for under the tranche for April 1999 and quantities available for the following tranche: (a) quantity referred to in Article 2: semi-milled and wholly-milled rice falling within CN code 1006 30 Origin United States of America Thailand Australia Other origins (1) Issue for the quantity applied for. Reduction (%) 0 (1) 0 (1) 0 (1) 98,2459 Quantity available for the additional tranche for July 1999 (in tonnes) 19 978,84 6 050,53 890 (cid:190) (b) quantity referred to in Article 2: husked rice falling within CN code 1006 20 Origin Australia United States of America Thailand Other origins (1) Issue for the quantity applied for. Reduction (%) Quantity available for the additional tranche for July 1999 (in tonnes) (cid:190) 0 (1) 0 (1) 0 (1) 10 386 3 877 102 76


title: Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta "Ehdotus neuvoston päätökseksi yhteisön toimintaohjelmasta pelastuspalvelun alalla"

eurovoc_concepts:
EU programme
action programme
civil defence
environmental risk prevention
natural disaster
natural hazard

text: C 169/14 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 16. 6. 1999 3. 6. Komitea kannattaa komission ehdotusta, jonka mu- kaan jäsenvaltiot laativat kahden vuoden kuluttua kertomuk- sen suosituksen mukaisesta ympäristötarkastustoiminnasta. Samalla tulisi pohtia mahdollisen kehysdirektiivin tarkoituk- senmukaisuutta. Bryssel 28. huhtikuuta 1999. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Talous- ja sosiaalikomitean lausunto aiheesta ”Ehdotus neuvoston päätökseksi yhteisön toimin- taohjelmasta pelastuspalvelun alalla” (1) (1999/C 169/06) Neuvosto päätti 9. helmikuuta 1999 Euroopan yhteisön perustamissopimuksen 235 artiklan nojalla pyytää talous- ja sosiaalikomitean lausunnon edellä mainitusta ehdotuksesta. Asian valmistelusta vastannut ”maatalous, maaseudun kehittäminen, ympäristö” -jaosto antoi lausuntonsa 9. huhtikuuta 1999. Esittelijä oli Soscha zu Eulenburg ja apulaisesittelijät Giorgio Liverani ja Clive Wilkinson. Talous- ja sosiaalikomitea hyväksyi 28. ja 29. huhtikuuta 1999 pitämässään 363. täysistunnossa (huhtikuun 28. päivän kokouksessa) seuraavan lausunnon. A¨ änestyksessä annettiin 87 ääntä puolesta, ei yhtään vastaan ja 3 pidättyi äänestämästä. 1. Komission ehdotus 1. 1. Pelastuspalvelualan toimista säädetään perustamissopi- muksessa (3 artiklan t kohta). Toimet ovat välttämättömiä, sillä Euroopan unionia koettelevat suuret luonnonkatastrofit, kuten tulvat ja maanjäristykset, maanvyörymät ja metsäpalot. Vuodesta 1985 yhteisö on perustanut läheisyysperiaatteen nojalla EU:n kaikkien pelastuspalvelutoimijoiden yhteistyötä tehostavia mekanismeja. 1. 2. Vuonna 1998, neuvoston hyväksyttyä kaksivuotisen (1998–99) yhteisön toimintaohjelman pelastuspalvelun alalla, komissio käynnisti useita suuria hankkeita läheisessä yhteis- työssä jäsenvaltioiden pelastuspalveluviranomaisten kanssa. Kaikkien hankkeiden tavoitteena on yhteisten sääntöjen ja suuntaviivojen määrittäminen samoin kuin kunkin alan asian- tuntijoiden verkostoituminen. 1. 3. Komission ehdottama uusi pelastuspalvelualan toimin- taohjelma kattaa vuodet 2000–2004, ja se auttaa vahvistamaan ja vakiinnuttamaan edellä mainittujen suurhankkeiden tulok- sia. Se helpottaa myös uusien suurhankkeiden käynnistämistä ennaltaehkäisyn, valmiustason, torjunnan ja jälleenrakentami- sen alalla ja jatkaa osaltaan nykyisiä hyviä käytäntöjä (yhteisten (1) EYVL C 28, 3. 2. 1999, s. 29. sääntöjen ja suuntaviivojen laatiminen, koulutus, kokeiluhank- keet, tukitoimet jne. ). Komissio ehdottaa ohjelman vuotuisiksi määrärahoiksi 2 miljoonaa euroa. 2. Yleisiä huomioita 2. 1. Johdanto Katastrofien syistä riippumatta voidaan todeta, että 2. 1. 1. tuhojen seuraukset eli luontoon ja väestöön kohdistuvat uhat ulottuvat yhä laajemmalle. Monitahoisia uhkia on yhä vaikeampia arvioida ja hallita. 2. 1. 2. Katastrofitilanteisiin voidaan reagoida tehokkaasti ja vaikuttavasti vain silloin, kun interventiot on suunniteltu ajoissa riskitekijöiden laajan arvioinnin perusteella ja kun asianomaisten organisaatioiden, laitosten ja valtiollisten elinten toimet on määritelty ja sovitettu yhteen ja ne pystytään toteuttamaan. 2. 1. 3. On selvää, etteivät katastrofit tunne maiden rajoja. Jotta lukuisten vaarojen uhkaamia unionin kansalaisia voitai- siin suojella tehokkaasti ja jotta estettäisiin tai ainakin minimoi- taisiin ympäristön laajakantoinen vaarantaminen, on perustel- jotka johtuvat tua poistaa avunantoa vaarantavat puutteellisesta yhteensovittamisesta tai yksittäisten jäsenval- tioiden erilaisista toimintakäsityksistä. tekijät, 16. 6. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 169/15 2. 2. Toimintaohjelman tavoitteet Komitea kannattaa poikkeuksetta komission ehdo- 2. 2. 1. tuksen perusteluosan kohdassa 7 lueteltuja tavoitteita, jotka vastaavat päätöksen 3 artiklan 2 kohdassa mainittuja perus- teita. Yhä vähenevien resurssien aikoina vaikuttaa avunan- 2. 2. 2. non tehostamisen kannalta välttämättömältä hyödyntää yhteis- vaikutusta ja ottaa muita laitoksia mukaan toimintaan. On syytä tukea tämänsuuntaisia EU:n ponnisteluita. 2. 3. Ohjelmaan sisältyvät toimet 2. 4. 2. Yhteisön toimia pelastuspalvelun alalla koskevaa, tulevaisuudessakin voimassa olevaa oikeusperustaa laadittaessa on kuitenkin noudatettava läheisyysperiaatetta, vaikka suunta- viivat olisivatkin periaatteessa teknisesti ja väliintulon kannalta järkeviä – ainakin rajanylittävien katastrofien tai puolustuksen yhteydessä. Jatkossa olisi myös edelleen syytä pitää kiinni siitä, 2. 4. 3. että yhteisön tason yhteistyöllä tuetaan ja edistetään yksittäis- ten valtioiden suunnitelmia ja toimenpiteitä. 2. 4. 4. Tässä yhteydessä on syytä tarkistaa toimintaohjelman nykyinen oikeusperusta tulevaisuutta silmällä pitäen ja tarvit- taessa pohtia lisäsäädösten välttämättömyyttä. 2. 3. 1. teknologian kehittäminen huomioon. Komitean mielestä on järkevää ottaa tutkimus ja 2. 5. Tulevaisuudennäkymät 2. 3. 2. Koska järkevä – tehokas ja vaikuttava – interventio pohjautuu vaarojen monipuoliseen ja perusteltuun analyysiin, jäsenvaltioita kannustaa tukemaan tutkimushankkeita, tulisi jotka valottavat erityisesti myös luonnonkatastrofien ja tekno- logisten tuhojen rajat ylittäviä seurauksia. 2. 3. 3. Asianmukaisia turvatoimia silmällä pitäen vaikuttaa mielekkäältä analysoida mahdollisia vaaroja monipuolisesti EU:n pelastuspalvelun kehittämiseksi järkevästi edelleen. 2. 3. 4. Analyysin laatimisessa tulisi käyttää apuna asiano- maisista tieteen, valtion viranomaisten ja hallituksista riippu- mattomien organisaatioiden edustajista koostuvaa ulkopuolis- ta arviointiryhmää. Toimintaohjelmaan tulisi lisätä tätä koske- va kohta. Koska jäsenvaltioiden kansalaisten kyky auttaa toinen 2. 3. 5. toisiaan on huomattava apu katastrofin jälkeisessä tilanteessa, komitea on erittäin tyytyväinen, että toimintaohjelmaan on sisällytetty yleisön valistus, kasvatus ja valveuttaminen. 2. 3. 6. Olisi kuitenkin otettava huomioon myös väestön liittyminen aiempaa tiiviimmin vakiintuneisiin organisaatiora- kenteisiin, sillä siten voidaan hyödyntää muutoin käyttämättä jääviä voimavaroja. 2. 4. Oikeusperusta Pelastuspalvelun alaa koskeva oikeusperusta olisi 2. 4. 1. myös tarkistettava erityisesti yhteisön laajentumista silmällä pitäen, sillä tulevaisuudessa viittaus EU:n perustamissopimuk- sen 235 artiklaan ei ole välttämättä riittävä. Bryssel 28. huhtikuuta 1999. 2. 5. 1. Komitea pitää asianmukaisena, että arviointivaiheen jälkeen pohditaan pelastuspalvelun toimia koskevia tulevaisuu- dennäkymiä. 2. 5. 2. Olisi huolehdittava siitä, että toimintaohjelman aika- na kertyviä tietoja ja kokemuksia hyödynnetään sen päättymi- sen jälkeen. 3. Tiivistelmä lausunnon sisällöstä 3. 1. Kuten viime vuosina Euroopassakin saadut kokemuk- set selvästi osoittavat, katastrofit seurauksineen vaikuttavat yhä moninaisemmin kansalaisten elämään EU:ssa. 3. 2. Monipuolisia vaara-analyysejä on laadittu erittäin vähän eikä niitä näin ollen voida käyttää pohjana katastrofien torjunnan perustellulle suunnittelulle. 3. 3. Tästä syystä on järkevää kohdistaa katastrofitutkimuk- sen painopisteitä vaarojen torjunnan ohella myös monitietei- seen vaara-analyysiin. 3. 4. Tämän lisäksi on kaikin tavoin syytä hyödyntää yhteis- vaikutusta eli hyödyntää yhteisön muita toimialoja ja toimen- piteitä pelastuspalvelussa. Avustaminen katastrofitilanteissa alkaa paikan päällä, 3. 5. mikä tarkoittaa, että EU:n kansalaisten kykyä auttaa toinen toistaan on vahvistettava ja pelastuspalvelua on valotettava laajalti kaikkien tehtävänä. 3. 6. Jäsenvaltioiden yhteistyötä pelastuspalvelun alalla on edistettävä myös suunnitellun toimintaohjelman päättymisen jälkeen. Talous- ja sosiaalikomitean puheenjohtaja Beatrice RANGONI MACHIAVELLI