title: Commission Directive 1999/26/EC of 20 April 1999 adapting to technical progress Council Directive 93/94/EEC relating to the space for mounting the rear registration plate of two or three-wheel motor vehicles (Text with EEA relevance)

text: L 118/32 EN Official Journal of the European Communities 6. 5. 1999 COMMISSION DIRECTIVE 1999/26/EC of 20 April 1999 adapting to technical progress Council Directive 93/94/EEC relating to the space for mounting the rear registration plate of two or three-wheel motor vehicles (Text with EEA relevance) THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, EC of Council (4), the European Parliament and of the Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Directive 92/61/EEC of 30 June 1992 relating to the type-approval of two or three- wheel motor vehicles (1), as amended by the Act of Acces- sion of Austria, Finland and Sweden, and in particular Article 16 thereof, Having regard to Council Directive 93/94/EEC of 29 October 1993 relating to the space for mounting the rear registration plate of two or three-wheel motor vehicles (2), and in particular Article 3 thereof, (1) Whereas Directive 93/94/EEC is one of the sepa- rate Directives of the Community type-approval procedure introduced by Directive 92/61/EEC; whereas the provisions of Directive 92/61/EEC relating to vehicle systems, components and tech- nical units therefore apply to that Directive; (2) Whereas developments in technology now permit an adaptation of Council Directive 93/94/EEC to technical progress; whereas in order to ensure the proper functioning of the type-approval system as a therefore necessary to clarify or whole, it the Directive complete concerned; is certain provisions of (3) Whereas to this end it is necessary to adapt the relating to the load conditions of provisions vehicles when measuring the inclination and those relating to the dimensions of spaces for mounting the rear registration plate of quadricycles fitted with a body as well as to align Figure 1 on the actual position of vehicles during tests and to better specify certain references in the information docu- ment; (4) Whereas the measures provided for in this Dir- ective are in accordance with the opinion of the Committee for Adaptation to Technical Progress set up by Article 13 of Council Directive 70/ 156/EEC (3), as last amended by Directive 98/91/ (1) OJ L 225, 10. 8. 1992, p. 72. (2) OJ L 311, 14. 12. 1993, p. 83. (3) OJ L 42, 23. 2. 1970, p. 1. HAS ADOPTED THIS DIRECTIVE: Article 1 The Annex to Directive 93/94/EEC is hereby amended in accordance with the Annex to this Directive. Article 2 1. With effect from 1 January 2000, Member States shall not, on grounds relating to the space for mounting the rear registration plate: (cid:190) refuse, in respect of a type of two or three-wheel vehicle, to grant EC type-approval, (cid:190) prohibit the registration, sale or entry into service of two or three-wheel motor vehicles, if the space for mounting the rear registration plate complies with the requirements of Directive 93/94/EEC as amended by this Directive. 2. With effect from 1 July 2000, Member States shall refuse to grant EC type-approval for any type of two or three-wheel motor vehicle on grounds relating to the space for mounting the rear registration plate if the requirements of Directive 93/94/EEC, as amended by this Directive, are not fulfilled. Article 3 1. Member States shall adopt and publish, no later than 31 December 1999, the provisions necessary to comply with this Directive. They shall forthwith inform the Commission thereof. They shall apply those provisions from 1 January 2000. When Member States adopt those provisions, they shall contain a reference to this Directive or be accompanied by such a reference on the occasion of their official publi- cation. Member States shall determine how such reference is to be made. 2. Member States shall communicate to the Commis- sion the texts of the main provisions of national law that they adopt in the field governed by this Directive. (4) OJ L 11, 16. 1. 1999, p. 25. 6. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 118/33 This Directive shall enter into force on the 20th day following its publication in the Official Journal of the European Communities. Article 4 This Directive is addressed to the Member States. Article 5 Done at Brussels, 20 April 1999. For the Commission Martin BANGEMANN Member of the Commission L 118/34 EN Official Journal of the European Communities 6. 5. 1999 ANNEX 1. Item 1. 1 is replaced by the following: ‘1. 1. Mopeds and light quadricycles without a body'. 2. Item 1. 2 is replaced by the following: ‘1. 2. Motorcycles, tricycles up to a maximum power of 15 kW and quadricycles, other than light quadricycles, without a body'. 3. Item 1. 3 is replaced by the following: ‘1. 3. Tricycles with a maximum power exceeding 15 kW, light quadricycles fitted with a body and quadricycles other than light quadricycles fitted with a body'. 4. Item 3. 1. 2 is replaced by the following: ‘3. 1. 2. may be inclined from the vertical by not more than 30(cid:176), with the vehicle unladen, when the backing plate for the registration number faces upwards;'. 5. Item 3. 1. 3 is replaced by the following: ‘3. 1. 3. may be inclined by not more than 15(cid:176) from the vertical, with the vehicle unladen, when the backing plate for the registration number faces downwards;'. 6. Item 4. 1 is replaced by the following: ‘4. 1. No point on the space for mounting the registration plate may be more than 1,5 m above the ground when the vehicle is unladen'. 7. Item 5. 1 is replaced by the following: ‘5. 1. No point on the space for mounting the registration plate shall be less than 0,20 m above the ground or less than the radius of the wheel above the ground if that is less than 0,20 m, when the vehicle is unladen'. 8. Figure 1 is replaced by the following: ‘ Angle of geometric visibility (dihedral with horizontal edge)' 9. Appendix 1 is replaced by the following: Figure 1 ‘Appendix 1 Information document in respect of the space for mounting the rear registration plate of a type of two or three-wheel motor vehicle (to be attached to the application for component type-approval where this is submitted separately from the application for vehicle type-approval) 6. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 118/35 Order No (assigned by the applicant): The application for component type-approval in respect of the space for mounting the rear registration plate of a type of two or three-wheel motor vehicle must contain the information set out in Annex II to Council Directive 92/61/EEC, Part A, sections: (cid:190) 0. 1, (cid:190) 0. 2, (cid:190) 0. 4 to 0. 6, (cid:190) 2. 2, (cid:190) 2. 2. 1, (cid:190) 9. 6, (cid:190) 9. 6. 1'


title: PERGUNTA ESCRITA n. 1053/99 do Deputado Graham WATSON Lektorer i främmande språk i Italien

eurovoc_concepts:
Italy
application of EU law
equal treatment
foreign national
free movement of workers
infringement procedure (EU)
language teaching
teacher
university

formats: html pdf print

text: 12. 11. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 325/133 Não entende a Comissão que isto constitui uma infracção às regras básicas e ao ideário fundamental da União Europeia? Poderá a Comissão indicar o seu ponto de vista nesta matéria? Estará a Comissão disposta a actuar com celeridade junto das autoridades italianas a fim de abolir esta discriminação? (1999/C 325/198) PERGUNTA ESCRITA E-0978/99 apresentada por Paul Rübig (PPE) à Comissão (15 de Abril de 1999) Objecto: Discriminação de leitores estrangeiros em universidades italianas Em conformidade com o artigo 48o do Tratado CE, os cidadãos da União têm o direito de exercer uma actividade laboral, residir ou circular livremente dentro das fronteiras da União Europeia, sem serem discriminados em razão da sua nacionalidade. Tendo em conta este direito fundamental, foram apresentadas queixas sobre alegadas discriminações de leitores estrangeiros em universidades italianas. Apesar de um acórdão proferido pelo Tribunal de Justiça Europeu em 2 de Agosto de 1993 e de uma resolução aprovada pelo Parlamento em 13 de Julho de 1995, terá sido negado aos candidatos, sem justificação objectiva, o direito de escolherem livremente o seu local de trabalho. 1. Tem a Comissão conhecimento destes casos? De que modo tenciona garantir aos leitores da UE em Itália os direitos fundamentais reconhecidos a nível 2. da União e impedir discriminações contrárias à lei? (1999/C 325/199) PERGUNTA ESCRITA E-1053/99 apresentada por Graham Watson (ELDR) à Comissão (20 de Abril de 1999) Objecto: Leitores de línguas estrangeiras em Itália Qual é o ponto de vista da Comissão sobre as alegações de discriminação dirigidas contra as autoridades italianas por assistentes de línguas estrangeiras? A Comissão certificou-se de que os acórdãos emitidos pelo TJCE estão a ser plenamente cumpridos pelas autoridades italianas? (1999/C 325/200) PERGUNTA ESCRITA P-1161/99 apresentada por Winifred Ewing (ARE) à Comissão (27 de Abril de 1999) Objecto: Uma Europa que dê prioridade aos cidadãos Que medidas têm sido tomadas para garantir o direito comunitário fundamental de estabelecimento dos assistentes universitários oriundos de outros Estados-membros que desejem ensinar nas universidades italianas? A Comissão pode indicar as diligências que efectuou no sentido de assegurar que os assistentes universitários de outros Estados-membros, que façam uso do direito de estabelecimento, não sejam discriminados em relação aos seus homólogos italianos no que respeita às condições de emprego? A Comissão pode pronunciar-se sobre a situação em que se encontram os procedimentos por incumprimento intentados neste âmbito contra a Itália?


title: INTERROGAZIONE SCRITTA n. 1060/99 dell'on. Carlos BRU PURÓN Commissioni per il cambio di valuta

eurovoc_concepts:
Economic and Monetary Union
bank
bank charges
euro area
exchange transaction

text: C 370/158 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee IT 21. 12. 1999 (1999/C 370/223) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1043/99 di Ilona Graenitz (PSE) alla Commissione (20 aprile 1999) Oggetto: Screening della legislazione ambientale dei candidati all’adesione Qual’è la data assunta come base nello screening della legislazione ambientale dei candidati all’adesione? Tale data verrà adattata in funzione della durata delle trattative? Risposta data dal sig. van den Broek in nome della Commissione (7 maggio 1999) La valutazione dell’acquis ambientale tiene conto di tutte le misure comunitarie adottate al 1o gennaio 1999. Le misure adottate dalla Comunità dopo tale data saranno esaminate per valutare il livello di recepimento e di attuazione nei paesi candidati. La Commissione quindi esaminerà le misure di recente adozione con i paesi candidati al momento opportuno, nel quadro del processo di negoziato. (1999/C 370/224) INTERROGAZIONE SCRITTA E-1060/99 di Carlos Bru Purón (PSE) alla Commissione (20 aprile 1999) Oggetto: Commissioni per il cambio di valuta In previsione del futuro, alcune banche della zona euro applicano quest’anno commissioni di cambio per le valute europea che possono persino superare il 25 %, applicando inoltre un tasso degressivo che penalizza le operazioni di cambio su piccoli importi. La Commissione intende avvertire le banche e le associazioni bancarie degli Stati dell’Unione economica e monetaria degli effetti nefasti che questa ansia depredatrice dell’ultima ora avrà in futuro sul settore bancario? Risposta data dal sig. Monti in nome della Commissione (7 maggio 1999) La Commissione desidera informare l’onorevole parlamentare che ha di fatto già contattato le banche e le associazioni bancarie riguardo agli oneri addebitati dalle banche per il cambio di banconote dell’area dell’euro. Nel mese di gennaio 1999, in una lettera rivolta alle principali federazioni bancarie europee, la Commissione ha sottolineato che è di estrema importanza che la fiducia del pubblico nell’introduzione dell’euro e la credibilità del sistema bancario nel suo insieme non vengano compromesse da istituti finanziari che ricavano profitti indebiti aumentando gli oneri sulle operazioni di cambio tra le monete nazionali all’interno dell’area dell’euro. Nuovamente il 5 febbraio 1999, in un comunicato stampa (1), la Commissione ha rivolto alle banche un invito ad aumentare ulteriormente la trasparenza rendendo pubblicamente disponibili informazioni indicanti i cambiamenti nel livello totale (prima e dopo l’introdu- zione dell’euro) degli oneri relativi al cambio di banconote dell’area dell’euro e ai pagamenti transfrontalieri tramite assegni, bonifici e carte di credito. Inoltre la Commissione ha reso recentemente disponibile al pubblico un’analisi dei reclami ricevuti attraverso le linee, appositamente istituite, di posta elettronica e fax, annunciate nel comunicato stampa IP/99/90. È stato infine chiesto alle associazioni bancarie di esprimersi riguardo alle informazioni contenute nella suddetta analisi. L’onorevole parlamentare è invitato a consultare anche le risposte della Commissione alle interrogazioni scritte E-3825/98 dell’on. Caudron (2) e P-52/99 dell’on. Tamino (3) ed alla risposta alle interrogazioni orali


title: WRITTEN QUESTION No. 1065/99 by Daniel VARELA SUANZES- CARPEGNA Bringing the additional provisions of the French law 97- 1051 of 18 November on sea fishing guidelines and marine crops into line with Community law

eurovoc_concepts:
EU law - national law
France
application of EU law
authorised catch
catch quota
fishing industry
fishing regulations
resources of the sea
sea fishing

text: C 348/150 Official Journal of the European Communities EN 3. 12. 1999 (1999/C 348/207) WRITTEN QUESTION P-1062/99 by Graham Watson (ELDR) to the Commission (12 April 1999) Subject: Payments to flax farmers In view of the immense hardship caused to flax farmers by the introduction of new conditions to EC flax regulations which delay payment of subsidies for up to 12 months, would the Commission not consider the possibility of granting interim part payments as a compromise which would help ease the burden on farmers? Answer given by Mr Fischler on behalf of the Commission (26 April 1999) The common organisation of the market in flax and hemp introduces new constraints, from the 1999/2000 marketing year, into the conditions for granting aid for fibre flax. The recent requirements pertaining in particular to checking the minimum flax straw yield at the processing stage can indeed give rise to an additional delay in the payment of aid. In order to limit the disadvantages of this, the Commission is currently examining the possibility of introducing a system of advances on the aid involving the lodging of a security. (1999/C 348/208) WRITTEN QUESTION E-1065/99 by Daniel Varela Suanzes-Carpegna (PPE) to the Commission (20 April 1999) Subject: Bringing the additional provisions of the French law 97-1051 of 18 November on sea fishing guidelines and marine crops into line with Community law With reference to the Commission’s answer to my written question E-0301/99 (1), once it has requested and examined the provisions referred to in my question, will it say whether it considers them to be in conformity with Community law as interpreted by the Court of Justice, with particular reference to the provisions laid down in the circular on stable establishment? (1) OJ C 341, 29. 11. 1999, p. 87. Answer given by Mrs Bonino on behalf of the Commission (5 May 1999) The Commission would inform the Honourable Member that it considers the circular of the French administration on the new conditions for the fishing of French quotas, which was addressed to the fishing companies late in 1998, to be compatible with Community law. The Commission however has emphasised once again to the French authorities the need to show some flexibility in the initial application of the new conditions to allow fishing companies to adapt themselves smoothly to the new situation. The French authorities have reassured the Commission that this will be the case


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1057/99 af Phillip WHITEHEAD Europæisk Agentur for Lægemiddelvurderings (EMEA) procedure for notifikation af parallel distribution af centralt godkendte lægemidler

eurovoc_concepts:
European Medicines Agency
market approval
medicinal product


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 1026/99 af Graham MATHER Pesticidet lindan

eurovoc_concepts:
cancer
carcinogenic substance
environmental protection
health risk
pesticide
plant health product
public health
research report
toxic substance

text: C 325/134 De Europæiske Fællesskabers Tidende DA 12. 11. 1999 Samlet svar afgivet på Kommissionens vegne af Padraig Flynn på skriftlige forespørgsler E-0957/99, E-0974/99, E-0978/99, E-1053/99 og P-1161/99 (30. april 1999) Der henvises til Kommissionens svar på de skriftlige forespørgsel E-0585/99 fremsat af John McCartin (1) samt på mundtlige forespørgsler H-223/99 fremsat af Patricia McKenna og H-306/99 fremsat af Hugh McMahon i spørgetiden under Parlamentets møde i april 1999 (2). (1) (2) Se side 122. Forhandlinger i Parlamentet (april 1999). (1999/C 325/201) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL E-1026/99 af Graham Mather (PPE) til Kommissionen (20. april 1999) Om: Pesticidet lindan I sit svar på min skriftlige forespørgsel nr. 2860/97 (1) anførte Kommissionen, at det i direktiv 91/414/EØF (2) om markedsføring af plantebeskyttelsesmidler hedder, at de aktive stoffer, som allerede var på markedet, da direktivet trådte i kraft, skal tages op til revision. Hvad angår det aktive stof lindan, der er et af de 90 stoffer, der befinder sig i første fase af revisionen, bekræftede Kommissionen, at det afventede rapporten fra Østrig. Efter modtagelsen af denne rapport skulle der finde en intensiv videnskabelig og teknisk undersøgelse sted sammen med alle medlemsstater. Kommis- sionen ville derefter træffe sin endelige beslutning om dette aktive stof og overveje de forskellige muligheder for arbejdets videre gang. Hvor langt er man nået i denne proces? (1) (2) EFT C 117 af 16. 4. 1998, s. 84. EFT L 230 af 19. 8. 1991, s. 1. Svar afgivet på Kommissionens vegne Af Franz Fischler (29. april 1999) Det ærede medlem henvises til Kommissionens svar på skriftlig forespørgsel E-154/99 fra Anita Jean Pollack (1). (1) Se side 76. (1999/C 325/202) SKRIFTLIG FORESPØRGSEL P-1051/99 af Karin Riis-Jørgensen (ELDR) til Kommissionen Om: Tysk diskriminering imod udenlandske byggevirksomheder (12. april 1999) I Tyskland er der med virkning fra den 1. april 1999 vedtaget en ændring af skatteloven, der diskriminerer imod udenlandske byggefirmaer. En tysk bygherre, der benytter sig af en udenlandsk byggevirksomhed, skal tilbageholde 25 % af dennes vederlag og indbetale dette beløb til skattevæsenet i Tyskland. Den udenlandske virksomhed kan først få beløbet tilbagebetalt ved udgangen af kalenderåret, hvis den kan bevise, at den ikke er skattepligtig i Tyskland. Der findes en dispensationsordning, men det tyske skatte- ministerium afviser at benytte den på nuværende tidspunkt


title: Proposta riesaminata di direttiva del Consiglio in materia di attrezzature a pressione trasportabili

eurovoc_concepts:
EC conformity marking
approximation of laws
pressure equipment
safety standard
transport of dangerous goods

formats: html pdf

text: COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE Bruxelles, 20. 04. 1999 COM(1999) 151 def. 97/0011 (SYN) Proposta riesaminata di DIRETTIVA DEL CONSIGLIO in materia di attrezzature a pressione trasportabili (presentata dalla Commissione in applicazione dell'articolo 189 C, lettera d) del trattato CE) RELAZIONE L’8 gennaio 1997 la Commissione ha presentato al Consiglio una proposta di direttiva in materia di attrezzature a pressione trasportabili (COM(96)674 def. – SYN 97/00111). Il 10 luglio 19972 il Comitato economico e sociale ha formulato parere favorevole. Il 19 febbraio 19983 il Parlamento europeo si è espresso in prima lettura sulla proposta. Il 12 maggio 1998 la Commissione ha presentato al Consiglio una proposta modificata (COM(1998)286 final – SYN 97/00114). Il 10 marzo 1999 il Parlamento europeo ha emendato la posizione comune relativa alla proposta di cui sopra adottata dal Consiglio il 30 novembre 19985. Ai sensi dell'articollo 189 C, lettera d) del trattato CE la Commissione ha riesaminato la sua proposta ed ha recepito l'emendamento 2, che introduce l'obbligo di notifica alla Commissione in caso di apposizione indebita del marchio. La Commissione non accetta gli altri emendamenti proposti dal Parlamento europeo per i seguenti motivi: – L'emendamento 1 è respinto in quanto la rivalutazione di un recipiente esistente non è che una possibilità: gli Stati membri che ammetteranno questa possibilità sono quelli che hanno già una vasta esperienza di collaborazione con gli organismi autorizzati ed autorizzeranno solo determinati organismi autorizzati ad eseguire la rivalutazione; in fatto che un organismo notificato ha tali circostanze e in considerazione del precedentemente rivalutato la conformità al i sopralluoghi senza preavviso dell'organismo notificato sono superflui; tipo, – L'emendamento 3 è respinto perché gli adeguamenti al progresso tecnico sono sanciti il che rende da direttive della Commissione e pubblicati sulla Gazzetta ufficiale, superflua la relazione; – L'emendamento 4 è respinto in quanto derivante dall'emendamento 1, già respinto. Ne consegue che il testo della proposta riesaminata della Commissione sia ora il seguente: 1 GU C 95 del 24. 03. 1997, pag. 2. 2 GU C 296 del 26. 09. 1997, pag. 6. 3 GU C 80 del 16. 03. 1998, pag. 217. 4 GU C 186 del 16. 06. 1998, pag. 11. 5 GU C 18 del 22. 1. 1999, pag. 1. 2 Proposta riesaminata di DIRETTIVA DEL CONSIGLIO sulle attrezzature a pressione trasportabili (Testo rilevante ai fini del SEE) Posizione comune Proposta riesaminata (Emendamento 2) Articolo 12 Fatto salvo il disposto dell'articolo 11, se uno Stato membro accerta che il marchio di conformità definito nell'allegato VII è stato apposto indebitamente, il proprietario, il suo mandatario stabilito nella Comunità o il detentore, il fabbricante o il suo mandatario stabilito nella Comunità è obbligato a rendere pressione disposizioni trasportabile relative al marchio e a porre fine alla violazione, alle condizioni imposte dallo Stato membro. l'attrezzatura conforme a alle Fatto salvo il disposto dell'articolo 11, se uno Stato membro accerta che il marchio di conformità definito nell'allegato VII è stato apposto indebitamente, il proprietario, il suo mandatario stabilito nella Comunità o il detentore, il fabbricante o il suo mandatario stabilito nella Comunità è obbligato a rendere l'attrezzatura trasportabile conforme alle disposizioni relative al marchio e a porre fine alla violazione, alle condizioni imposte dallo Stato membro. pressione a la mancata conformità Nel caso in cui persista, lo Stato membro deve adottare tutte le misure atte a limitare o a vietare l'immissione sul mercato, trasporto o l'utilizzazione dell'attrezzatura in questione o per assicurare che sia ritirato dal mercato o dalla circolazione, secondo la procedura di cui all'articolo 11. il la mancata conformità Nel caso in cui persista, lo Stato membro deve informare immediatamente la Commissione e adottare tutte le misure atte a limitare o a vietare l'immissione sul mercato, trasporto o l'utilizzazione dell'attrezzatura in questione o per assicurare che sia ritirato dal mercato o dalla circolazione, secondo la procedura di cui all'articolo 11. il 3


title: Kommissionens direktiv 1999/26/EG av den 20 april 1999 om anpassning till teknisk utveckling av rådets direktiv 93/94/EEG om monteringsplatsen för den bakre registreringsskylten på två- och trehjuliga motorfordon (Text av betydelse för EES)

eurovoc_concepts:
harmonisation of standards
motor vehicle
technical standard
technological change
two-wheeled vehicle
vehicle registration

text: L 118/32 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 5. 1999 KOMMISSIONENS DIREKTIV 1999/26/EG av den 20 april 1999 om anpassning till teknisk utveckling av r(cid:134)dets direktiv 93/94/EEG om monter- ingsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten p(cid:134) tv(cid:134)- och trehjuliga motorfordon (Text av betydelse f(cid:148)r EES) EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DETTA DIREKTIV H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, Artikel 1 med beaktande av r(cid:134)dets direktiv 92/61/EEG av den 30 juni 1992 om typgodk(cid:132)nnande av tv(cid:134)- och trehjuliga (cid:132)ndrat genom Anslutningsakten f(cid:148)r motorfordon (1), (cid:153)sterrike, Finland och Sverige, s(cid:132)rskilt artikel 16 i detta, med beaktande av r(cid:134)dets direktiv 93/94/EEG av den 29 oktober 1993 om monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten p(cid:134) tv(cid:134)- och trehjuliga motorfordon (2), s(cid:132)rskilt artikel 3 i detta, och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: (1) (2) (3) (4) Direktiv 93/94/EEG (cid:132)r ett av s(cid:132)rdirektiven om det gemenskapsf(cid:148)rfarande f(cid:148)r typgodk(cid:132)nnande som inf(cid:148)rdes genom direktiv 92/61/EEG. Best(cid:132)mmel- serna i direktiv 92/61/EEG om fordonssystem, komponenter och separata tekniska enheter g(cid:132)ller d(cid:132)rf(cid:148)r f(cid:148)r det f(cid:148)rsta n(cid:132)mnda direktivet. Tack vare tekniska framsteg (cid:132)r nu en anpassning av r(cid:134)dets direktiv 93/94/EEG till den tekniska utveck- lingen m(cid:148)jlig. F(cid:148)r att godk(cid:132)nnandesystemet skall fungera tillfredsst(cid:132)llande i sin helhet (cid:132)r det d(cid:132)rf(cid:148)r n(cid:148)dv(cid:132)ndigt att f(cid:148)rtydliga eller komplettera vissa best(cid:132)mmelser i det ber(cid:148)rda direktivet. Det (cid:132)r d(cid:132)rf(cid:148)r viktigt att anpassa best(cid:132)mmelserna f(cid:148)r fordonens lastningsvillkor n(cid:132)r lutningen p(cid:134) regi- streringsskylten m(cid:132)ts och f(cid:148)r monteringsplatsens storlek n(cid:132)r den bakre registreringsskylten monteras p(cid:134) fyrhjuliga fordon som (cid:132)r utrustade med en kaross fordonets faktiska inst(cid:132)llning under provningarna och att noggrannare ange vissa uppgifter i informationsdo- kumentet. justera figur 1 efter samt att De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i detta direktiv (cid:132)r f(cid:148)ren- liga med yttrandet fr(cid:134)n den kommitt(cid:130) f(cid:148)r anpass- ning till teknisk utveckling som inr(cid:132)ttats genom artikel 13 i r(cid:134)dets direktiv 70/156/EEG (3) senast (cid:132)ndrat genom Europaparlamentets och r(cid:134)dets direktiv 98/91/EG (4). (1) EGT L 225, 10. 8. 1992, s. 72. (2) EGT L 311, 14. 12. 1993, s. 83. (3) EGT L 42, 23. 2. 1970, s. 1. (4) EGT L 11, 16. 1. 1999, s. 25. Bilagan till direktiv 93/94/EEG skall (cid:132)ndras i enlighet med bilagan till det h(cid:132)r direktivet. Artikel 2 1. Fr(cid:134)n och med den 1 januari 2000 f(cid:134)r medlemssta- terna inte, av sk(cid:132)l som h(cid:132)nf(cid:148)r sig till monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten, (cid:190) v(cid:132)gra att bevilja EG-typgodk(cid:132)nnande av en typ av tv(cid:134)- och trehjuliga motorfordon, eller (cid:190) f(cid:148)rbjuda registrering, f(cid:148)rs(cid:132)ljning eller ibruktagande av tv(cid:134)- och trehjuliga motorfordon. om monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten uppfyller kraven i direktiv 93/94/EEG, i dess lydelse enligt detta direktiv. 2. Fr(cid:134)n och med den 1 juli 2000 skall medlemsstaterna v(cid:132)gra att bevilja typgodk(cid:132)nnande av n(cid:134)gon typ av tv(cid:134)- och sig till trehjuliga motorfordon, av sk(cid:132)l monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten, om kraven i direktiv 93/94/EEG, i dess lydelse enligt detta direktiv, inte har uppfyllts. som h(cid:132)nf(cid:148)r Artikel 3 1. Medlemsstaterna skall anta och offentligg(cid:148)ra de f(cid:148)lja detta best(cid:132)mmelser direktiv senast den 31 december 1999. De skall genast underr(cid:132)tta kommissionen om detta. som (cid:132)r n(cid:148)dv(cid:132)ndiga f(cid:148)r att De skall till(cid:132)mpa dessa best(cid:132)mmelser fr(cid:134)n och med den 1 januari 2000. N(cid:132)r en medlemsstat antar dessa best(cid:132)mmelser skall de inneh(cid:134)lla en h(cid:132)nvisning till detta direktiv eller (cid:134)tf(cid:148)ljas av en s(cid:134)dan h(cid:132)nvisning n(cid:132)r de offentligg(cid:148)rs. N(cid:132)rmare f(cid:148)re- skrifter om hur h(cid:132)nvisningen skall g(cid:148)ras skall varje medlemsstat sj(cid:132)lv utf(cid:132)rda. 2. Medlemsstaterna skall till kommissionen (cid:148)verl(cid:132)mna texterna till centrala best(cid:132)mmelser i nationell lagstiftning som de antar inom det omr(cid:134)de som omfattas av detta direktiv. 6. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 118/33 Detta direktiv tr(cid:132)der i kraft den tjugonde dagen efter det att det har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Artikel 4 Detta direktiv riktar sig till medlemsstaterna. Artikel 5 Utf(cid:132)rdat i Bryssel den 20 april 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Martin BANGEMANN Ledamot av kommissionen L 118/34 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 6. 5. 1999 BILAGA 1. Punkt 1. 1 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”1. 1 Mopeder och l(cid:132)tta fyrhjuliga fordon utan kaross. ” 2. Punkt 1. 2 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”1. 2 Motorcyklar, trehjuliga fordon med en maximal effekt p(cid:134) upp till 15 kW och fyrhjuliga fordon, utom l(cid:132)tta fyrhjulingar, utan kaross. ” 3. Punkt 1. 3 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”1. 3 Trehjuliga fordon med en maximal effekt p(cid:134) mer (cid:132)n 15 kW, l(cid:132)tta fyrhjuliga fordon som (cid:132)r utrustade med kaross och andra fyrhjuliga fordon som (cid:132)r utrustade med kaross. ” 4. Punkt 3. 1. 2 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”3. 1. 2 f(cid:134)r sitta lodr(cid:132)tt i h(cid:148)gst 30(cid:176) lutning n(cid:132)r fordonet (cid:132)r olastat och st(cid:148)dpl(cid:134)ten f(cid:148)r registreringsnumret (cid:132)r v(cid:132)nd upp(cid:134)t,” 5. Punkt 3. 1. 3 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”3. 1. 3 f(cid:134)r sitta lodr(cid:132)tt i h(cid:148)gst 15(cid:176) lutning n(cid:132)r fordonet (cid:132)r olastat och st(cid:148)dpl(cid:134)ten f(cid:148)r registreringsnumret (cid:132)r v(cid:132)nd ned(cid:134)t,” 6. Punkt 4. 1 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”4. 1 Ingen punkt p(cid:134) monteringsplatsen f(cid:148)r registreringspl(cid:134)ten skall vara mer (cid:132)n 1,5 meter (cid:148)ver marken n(cid:132)r fordonet (cid:132)r olastat. ” 7. Punkt 5. 1 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”5. 1 Ingen punkt p(cid:134) monteringsplatsen f(cid:148)r registreringspl(cid:134)ten skall vara mindre (cid:132)n 0,2 meter (cid:148)ver marken eller mindre (cid:132)n hjulradien (cid:148)ver marken, om denna (cid:132)r mindre (cid:132)n 0,2 meter, n(cid:132)r fordonet (cid:132)r olastat. ” 8. Figur 1 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ” Vinkeln p(cid:134) den geometriska synbarheten (tv(cid:134)plansvinkel med horisontell kant)” Figur 1 9. Bilaga 1 skall ers(cid:132)ttas med f(cid:148)ljande: ”Bilaga 1 Informationsdokument avseende monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten p(cid:134) ett tv(cid:134)- eller trehjuligt motorfordon (skall bifogas ans(cid:148)kan om typgodk(cid:132)nnande om den inte skickas in samtidigt med ans(cid:148)kan om typgodk(cid:132)n- nande av fordonet) 6. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 118/35 Referensnummer (uppges av den s(cid:148)kande): Ans(cid:148)kan om typgodk(cid:132)nnande avseende monteringsplatsen f(cid:148)r den bakre registreringsskylten p(cid:134) ett tv(cid:134)- eller trehjuligt motorfordon skall inneh(cid:134)lla de uppgifter som n(cid:132)mns under f(cid:148)ljande punkter i avsnitt A i bilaga II till direktiv 92/61/EEG: (cid:190) 0. 1, (cid:190) 0. 2, (cid:190) 0. 4–0. 6, (cid:190) 2. 2, (cid:190) 2. 2. 1, (cid:190) 9. 6, (cid:190) 9. 6. 1. ”


title: PREGUNTA ESCRITA n. 1017/99 del Nikitas KAKLAMANIS Pääosasto XII:n velvollisuuksien laiminlyönti

eurovoc_concepts:
EU research policy
United Kingdom
payment
research programme
type of business


title: QUESTION ECRITE no 1000/99 de Ian WHITE Article 9 du règlement (CEE) n° 95/93 du Conseil, du 18 janvier 1993

eurovoc_concepts:
United Kingdom
airline
airport
common transport policy
competence of the Member States
liberalisation of the market
public service
transport regulations

text: 21. 12. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 370/151 Réponse donnée par M. van den Broek au nom de la Commission (7 mai 1999) La Commission informe l’Honorable Parlementaire que l’unité 3 de la centrale nucléaire de Tchernobyl a été remise en marche le 6 mars 1999 après une mise hors service de trois mois à des fins d’inspection et d’entretien. Dans le protocole d’accord signé en 1995 entre les pays du G7, la Commission et l’Ukraine, cette dernière s’est engagée à fermer la centrale de Tchernobyl en l’an 2000. La Commission considère que la mise en œuvre du protocole d’accord de 1995 progresse et elle espère en particulier que l’Ukraine respectera son engagement de fermer la centrale en l’an 2000. (1999/C 370/212) QUESTION ÉCRITE E-1000/99 posée par Ian White (PSE) à la Commission (20 avril 1999) Objet: Article 9 du règlement (CEE) 95/93 du Conseil, du 18 janvier 1993 La Commission peut-elle indiquer les obligations de service public permises aux termes de l’article 9 du règlement (CEE) 95/93 du Conseil, du 18 janvier 1993 (1) et préciser si le Sud-Ouest du Royaume-Uni répond actuellement à ces critères? Dans la négative, la Commission peut-elle en confirmer les raisons, étant donné que ces obligations sont essentielles pour obtenir les créneaux dont ces aéroports on besoin pour assurer leur survie? (1) JO L 14 du 22. 1. 1993, p. 1. (1999/C 370/213) QUESTION ÉCRITE E-1001/99 posée par Ian White (PSE) à la Commission (20 avril 1999) Objet: Révision du règlement (CEE) 95/93 du Conseil, du 18 janvier 1993 La Commission peut-elle indiquer comment les aéroports régionaux, qui éprouvent actuellement des difficultés à obtenir des créneaux de liaison avec de grands noeuds aéroportuaires (comme Francfort), bénéficieront de la révision annoncée du règlement (CEE) 95/93 du Conseil, du 18 janvier 1993 (1) et apporter des précisions à ce sujet? (1) JO L 14 du 22. 1. 1993, p. 1. (1999/C 370/214) QUESTION ÉCRITE E-1002/99 posée par Ian White (PSE) à la Commission (20 avril 1999) Objet: Libéralisation de l’attribution de créneaux horaires aux aéroports La Commission est-elle consciente du fait que la libéralisation potentielle de l’attribution de créneaux horaires aux compagnies aériennes se traduira par une diminution des services régionaux, ceux-ci étant soumis à la pression commerciale des grands noeuds aéroportuaires? N’y a-t-il pas là contradiction avec la politique de régionalisation et d’accès aux transports aériens interrégionaux?


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 819/1999 af 20. april 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for ægsektoren

eurovoc_concepts:
egg
export refund
third country

text: 21. 4. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 104/3 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 819/1999 af 20. april 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for ægsektoren KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 2771/75 af 29. oktober 1975 om den fælles markedsordning for æg (1), senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1516/96 (2), særlig artikel 8, stk. 3, og ud fra følgende betragtninger: I henhold til artikel 8 i forordning (EØF) nr. 2771/75 kan forskellen mellem verdensmarkedspriserne og priserne inden for Fællesskabet for de produkter, som er nævnt i artikel 1, stk. 1, i forordningen, udlignes ved en eksportre- stitution; den nuværende markedssituation i visse tredjelande og konkurrencen p(cid:134) visse destinationer gør det nødvendigt at fastsætte en differentieret restitution for visse ægpro- dukter; anvendelsen af disse regler og kriterier p(cid:134) den nuværende markedssituation inden for ægsektoren fører til at fast- sætte restitutionen til et beløb, som gør det muligt for Fællesskabet at deltage i den internationale handel, og som ogs(cid:134) tager hensyn til karakteren af udførslen af disse produkter, samt til deres betydning p(cid:134) nuværende tids- punkt; de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomit(cid:130)en for Fjerkrækød og Æg (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Koden over de produkter, ved hvis udførsel den i artikel 8 i forordning (EØF) nr. 2771/75 omhandlede restitution ydes, samt restitutionsbeløbene fastsættes som angivet i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 22. april 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 20. april 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 282 af 1. 11. 1975, s. 49. (2) EFT L 189 af 30. 7. 1996, s. 99. L 104/4 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 21. 4. 1999 BILAG til Kommissionens forordning af 20. april 1999 om fastsættelse af eksportrestitutionerne inden for ægsektoren Produktkode Destination (1) Restitutionsbeløb 0407 00 11 9000 0407 00 19 9000 0407 00 30 9000 0408 11 80 9100 0408 19 81 9100 0408 19 89 9100 0408 91 80 9100 0408 99 80 9100 02 02 03 04 05 01 01 01 01 01 EUR/100 stk. 3,30 1,50 EUR/100 kg 16,00 8,00 17,00 58,00 27,00 27,00 43,00 11,00 (1) Destinationerne er følgende: 01 Alle destinationer med undtagelse af Schweiz 02 Alle destinationer med undtagelse af Amerikas Forenede Stater 03 Kuwait, Bahrain, Oman, Qatar, De Forenede Arabiske Emirater, Yemen, Hongkong SAR og Rusland 04 Alle destinationer med undtagelse af Schweiz og destinationerne nævnt under 03 og 05 05 Sydkorea, Japan, Malaysia, Thailand, Taiwan, Filippinerne og Egypten. NB: Produktkoderne, herunder henvisning til fodnoter, er fastsat i Kommissionens ændrede forordning (EØF) nr. 3846/87


title: Dyrektywa Komisji 1999/27/WE z dnia 20 kwietnia 1999 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analiz dla oznaczania amprolium, diklazurilu i karbadoksu w paszach oraz zmieniająca dyrektywy 71/250/EWG, 73/46/EWG i uchylająca dyrektywę 74/203/EWGTekst mający znaczenie dla EOG

eurovoc_concepts:
analytical chemistry
animal nutrition
food additive
food inspection

text: 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 235 31999L0027 L 118/36 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 6. 5. 1999 DYREKTYWA KOMISJI 1999/27/WE z dnia 20 kwietnia 1999 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analiz dla oznaczania amprolium, diklazurilu i karbadoksu w paszach oraz zmieniająca dyrektywy 71/250/EWG, 73/46/EWG i uchylająca dyrektywę 74/203/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 70/373/EWG z dnia 20 lipca 1970 r. w sprawie wprowadzenia wspólnotowych metod pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli pasz (1), ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jej art. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) Dyrektywa 70/373/EWG przewiduje, że urzędowe kontrole pasz w celu sprawdzenia zgodności z wymaga- niami wynikającymi przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych regulujących ich jakość i skład powinny być dokonywane zgodnie ze wspólnotowymi metodami pobierania próbek i analiz. z Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (2), ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji 45/1999 (3), prze- widuje, że zawartość amprolium i diklazurilu musi być wskazana na etykietowaniu, jeśli substancje te dodawane są do premiksów i pasz; zezwolenie na stosowanie karbadoksu jako dodatku paszowego zostało wycofane rozporządzeniem Komisji 2788/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. zmieniającym dyrektywę Rady 70/524/EWG dotyczącą dodatków paszowych odnośnie do cofnięcia zezwolenia dla niektórych stymulatorów wzrostu (4) i niezbędna jest urzędowa kontrola możliwego nielegal- nego stosowania zakazanych substancji. Należy ustalić wspólnotowe metody analiz dla kontroli tych substancji. Pierwsza dyrektywa Komisji 71/250/EWG z dnia 15 czerwca 1971 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analizy do celów urzędowej kontroli pasz (5), ostatnio zmieniona dyrektywą 98/54/WE (6), określa metody analiz dotyczące między innymi oznaczania oleju (1) Dz. U. L 170 z 3. 8. 1970, str. 2. (2) Dz. U. L 270 z 14. 12. 1970, str. 1. (3) Dz. U. L 6 z 12. 1. 1999, str. 3. (4) Dz. U. L 347 z 23. 12. 1998, str. 31. (5) Dz. U. L 155 z 12. 7. 1971, str. 13. (6) Dz. U. L 208 z 24. 7. 1998, str. 49. (5) (6) gorczycowego postępu naukowo-technicznego opisane metody tracą ważność; właściwe jest usunięcie tych metod. teobrominy; w świetle i 73/46/EWG z dyrektywa Komisji Czwarta dnia 5 grudnia 1972 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analizy do celów urzędowej kontroli pasz (7), ostatnio zmieniona określa metody dotyczące między innymi oznaczania retinolu (witaminy A); w świetle postępu naukowo-technicznego opisana metoda traci ważność; właściwe tej metody. jest usunięcie 98/54/WE, dyrektywą Piąta dyrektywa Komisji 74/203/EWG z dnia 25 marca 1974 r. ustanawiająca wspólnotowe metody analizy do celów urzędowej kontroli pasz (8), ostatnio zmieniona dyrektywą 81/680/EWG (9), określa metody analiz dotyczące oznaczania skrobi i produktów rozkładu skrobi o dużej masie cząsteczkowej w paszach zawie- rających krajankę buraczaną, pulpę buraczaną, suche liście buraczane lub główki, pulpę ziemniaczaną, suche drożdże, produkty bogate w inulinę lub skwarki, ampro- lium, etopabat, dinitolmid, nikarbazin i menadion (wita- minę K3); w świetle postępu naukowo-technicznego opisane metody tracą ważność; właściwe jest usunięcie tych metod. (7) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Pasz, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 Państwa Członkowskie zapewniają, aby analizy prowadzone w celu urzędowych kontroli zawartości amprolium, diklazurilu i karbadoksu w paszach i premiksach przeprowadzane były z wykorzystaniem metod niniejszym Załączniku. wymienionych w (7) Dz. U. L 83 z 30. 3. 1973, str. 21. (8) Dz. U. L 108 z 22. 4. 1974, str. 7. (9) Dz. U. L 246 z 29. 8. 1981, str. 32. 236 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Artykuł 2 W dyrektywie 71/250/EWG wprowadza zmiany: się następujące 1) W art. 1 skreśla się wyrażenia „olej gorczycowy” i „teobro- mina”. 2) Skreśla się pkt 8 i 13 Załącznika. W dyrektywie 73/46/EWG wprowadza się następujące zmiany: Artykuł 3 1) Skreśla się art. 2. 2) Skreśla się załącznik II. Dyrektywa 74/203/EWG traci moc. Artykuł 4 Państwa Członkowskie stosują te przepisy najpóźniej od dnia 1 listopada 1999 r. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odnie- sienia określane są przez Państwa Członkowskie. Artykuł 6 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Artykuł 7 Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich. Artykuł 5 Sporządzono w Brukseli, dnia 20 kwietnia 1999 r. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie najpóźniej do dnia 31 października 1999 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. W imieniu Komisji Franz FISCHLER Członek Komisji 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 237 ZAŁĄCZNIK Część A OZNACZANIE AMPROLIUM Chlorowodorek chlorku 1-[(4-amino-2-propylopirymidino-5-yl)metyl]-2-metylo-pirydyny 1. Cel i zakres Niniejsza metoda służy do oznaczania amprolium w paszach i prefiksach. Granica wykrywalności wynosi 1 mg/kg, granica oznaczania wynosi 25 mg/kg. 2. Zasada Próbka ekstrahowana jest mieszaniną metanolu i wody. Po rozpuszczeniu z fazą ruchomą i filtrowaniu przepo- nowym oznacza się zawartość amprolium metodą wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej z wymianą kationową (HPLC) przy użyciu detektora UV. 3. Odczynniki 3. 1. Metanol. 3. 2. Acetonitryl, czystość HPLC. 3. 3. Woda, czystość HPLC. 3. 4. Roztwór diwodorofosforanu sodu, c = 0,1 mol/l Rozpuścić 13,80 g monohydratu diwodorofosforanu sodu w wodzie (ppkt 3. 3) w 1000-mililitrowej kolbie miarowej, uzupełnić wodą (ppkt 3. 3) do kreski i wymieszać. 3. 5. Roztwór nadchloranu sodu, c = 1,6 mol/l Rozpuścić 224,74 g monohydratu nadchloranu sodu w wodzie (ppkt 3. 3) w 1000-mililitrowej kolbie miarowej, uzupełnić wodą (ppkt 3. 3) do kreski i wymieszać. 3. 6. Faza ruchoma dla HPLC (patrz uwaga 9. 1). Mieszanina acetonitrylu (ppkt 3. 2), roztworu diwodorofosforanu sodu (ppkt 3. 4) oraz roztworu nadchloranu sodu (ppkt 3. 5), 450 + 450 + 100 (v + v + v). Przed użyciem przefiltrować przez filtr membranowy 0,22 µm (ppkt 4. 3) i odgazować roztwór (np. w łaźni ultradźwiękowej (ppkt 4. 4) przez co najmniej 15 minut). 3. 7. Substancja wzorcowa: czyste amprolium, chlorowodorek chlorku 1-[(4-amino-2-propylopirymidyno-5-yl)metyl]- 2-metylo-pirydyny, E 750 (patrz ppkt 9. 2). 3. 7. 1. Podstawowy roztwór mianowany amprolium, 500 µg/ml Odważyć, z dokładnością do 0,1 mg, 50 mg amprolium (ppkt 3. 7) w kolbie miarowej o pojemności 100 ml. Rozpuścić w 80 ml metanolu (ppkt 3. 1) i umieścić kolbę na 10 minut w łaźni ultradźwiękowej (ppkt 4. 4). Następnie doprowadzić roztwór do temperatury pokojowej, uzupełnić do kreski wodą i wymieszać. W tempera- turze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 7. 2. Pośredni roztwór mianowany amprolium, 50 µg/ml Pipetą przenieść 5 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 7. 1) do kolby miarowej o pojemności 50 ml, uzupełnić do znaku rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym (ppkt 3. 8) i wymieszać. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 7. 3. Roztwory wzorcowe Przenieść 0,5, 1 i 2 ml pośredniego roztworu mianowanego (ppkt 3. 7. 2) do kilku kolb miarowych o pojem- ności 50 ml. Uzupełnić do kreski fazą ruchomą (ppkt 3. 6) i wymieszać. Roztwory te odpowiadają 0,5, 1 i 2 µg/ml amprolium. Roztwory te muszą być sporządzane bezpośrednio przed użyciem. 238 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 3. 8. Rozpuszczalnik ekstrakcyjny Mieszanina metanolu (ppkt 3. 1) i wody 2 + 1 (v + v). 4. Aparatura 4. 1. Sprzęt do HPLC z systemem wtryskowym do porcji o objętości 100 µl. 4. 1. 1. Kolumna kationowa jonowymienna do chromatografii cieczowej 125 mm 4 mm Nucleosil 10 SA, wypełnienie 10 µm, lub równoważne 4. 1. 2. Detektor do wykrywania promieniowania ultrafioletowego o różnej długości fali lub detektor diodowy. 4. 2. 4. 3. Filtr membranowy, PTFE, 0,45 µm. Filtr membranowy, 0,22 µm. 4. 4. Łaźnia ultradźwiękowa. 4. 5. Wytrząsarka mechaniczna lub mieszadło magnetyczne. 5. Procedura 5. 1. Informacje ogólne 5. 1. 1. Ślepa próba Do celów testu odzysku (ppkt 5. 1. 2) należy przeprowadzić analizę ślepej próby w celu upewnienia się, czy nie występują w niej amprolium lub substancje przeszkadzające. Rodzaj paszy do ślepej próby powinien być podobny do rodzaju próbki, a analiza powinna potwierdzić brak amprolium lub substancji przeszkadzających. 5. 1. 2. Test odzysku Test odzysku powinien być przeprowadzony na drodze analizy ślepej próby, wzbogaconej pewną ilością ampro- lium podobną do występującej w próbce. W celu uzyskania zawartości na poziomie 100 mg/kg dodać 10 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 7. 1) do kolby stożkowej 250-mililitrowej i odparować roztwór do około 0,5 ml. Dodać 50 g ślepej próby, starannie wymieszać i pozostawić na 10 minut, mieszając kilka- krotnie przed przejściem do etapu ekstrakcji (ppkt 5. 2). Alternatywnie, jeżeli nie ma ślepej próby zbliżonej typem do próbki (patrz 5. 1. 1), test odzysku można przepro- wadzić stosując metodę dodawania wzorca. W tym przypadku przeznaczona do analizy próbka jest uzupełniana pewną ilością amprolium podobną do zawartej w próbce. Próbka ta jest poddawana analizie wraz z próbką paszy niewzbogacaną amprolium i odzysk może być obliczony przez odejmowanie. 5. 2. Ekstrakcja 5. 2. 1. Premiksy (zawartość < 1 % amprolium) i pasze Odważyć z dokładnością do 0,01 g, 5–40 g próbki w zależności od zawartości amprolium, do kolby stożkowej 500-mililitrowej i dodać 200 ml rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 8). Umieścić kolbę w łaźni ultradźwię- kowej (ppkt 4. 4) na 15 minut. Wyjąć kolbę z łaźni i umieścić na 1 godzinę na wytrząsarce lub w mieszadle magnetycznym (ppkt 4. 5). Rozcieńczyć odpowiednią część ekstraktu fazą ruchomą (ppkt 3. 6) do zawartości amprolium 0,5–2 µg/ml i wymieszać (patrz uwaga 9. 3). Przefiltrować 5–10 ml tego rozcieńczonego roztworu przez filtr membranowy (ppkt 4. 2). Przejść do oznaczenia HPLC (ppkt 5. 3). 5. 2. 2. Premiksy (zawartość 1 % amprolium) Odważyć z dokładnością do 0,001 g, 1–4 g premiksu w zależności od zawartości amprolium, do kolby stożkowej o pojemności 500 ml i dodać 200 ml rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 8). Umieścić kolbę w łaźni ultradźwiękowej (ppkt 4. 4) na 15 minut. Wyjąć kolbę z łaźni i umieścić na 1 godzinę na wytrząsarce lub w mieszadle magnetycznym (ppkt 4. 5). Rozcieńczyć odpowiednią część ekstraktu fazą ruchomą (ppkt 3. 6) do zawartości amprolium 0,5–2 µg/ml i wymieszać. Przefiltrować 5–10 ml tego rozcieńczonego roztworu przez filtr membranowy (ppkt 4. 2). Przejść do oznaczania za pomocą HPLC (ppkt 5. 3). 5. 3. Oznaczanie HPLC 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 239 5. 3. 1. Parametry: Wskazane jest zachowanie następujących warunków; można też stosować inne warunki o ile dają one takie same wyniki. Kolumna cieczowej (ppkt 4. 1. 1): do chromatografii Faza ruchoma (ppkt 3. 6): 125 mm 4 mm, Nucleosil 10 SA, wypełnienie 10 µm, ważna. lub równo- Mieszanina acetonitrylu (ppkt 3. 2), roztworu diwodorofosforanu sodu (ppkt 3. 4) i roztworu nadchloranu sodu (ppkt 3. 5) 450 + 450 + 100 (v + v + v). Szybkość przepływu: 0,7–1 ml/min. Długość fali detektora: Ilość wprowadzona: 264 nm. 100 µl. Sprawdzić stabilność systemu chromatograficznego wprowadzając w tym celu kilkakrotnie roztwór wzorcowy (ppkt 3. 7. 3) zawierający 1,0 µg/ml dopóki nie uzyska się stałych wysokości pików i czasów retencji. 5. 3. 2. Krzywa wzorcowa Wprowadzić kilkakrotnie każdy roztwór wzorcowy (ppkt 3. 7. 3) i oznaczyć średnią wysokość piku (powierzch- nię) dla każdego stężenia. Wykreślić krzywą wzorcową z wykorzystaniem średnich wysokości pików roztworów wzorcowych jako rzędnych oraz odpowiadających im stężeń w µg/ml jako odciętych. 5. 3. 3. Roztwór próbki Wprowadzić kilkakrotnie ekstrakt próbki (ppkt 5. 2) z użyciem takich samych objętości jak dla roztworów wzor- cowych i oznaczyć średnią wysokość piku (powierzchnię) dla pików amprolium. 6. Obliczanie wyników Ze średnich wysokości pików amprolium roztworu próbki oznaczyć stężenie roztworu próbki w µg/ml korzystając z wykresu wzorcowego (ppkt 5. 3. 2). Zawartość amprolium w próbce w mg/kg otrzymuje się z następującego wzoru: w ¼ V·β· f m (cid:2) (cid:1) mg=kg gdzie: V β f = objętość rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 8) w ml wg ppkt 5. 2 (tzn. 200 ml) = stężenie amprolium w ekstrakcie próbki (ppkt 5. 2) w µg/ml = współczynnik rozcieńczania wg ppkt 5. 2 m = masa badanej porcji w g 7. Ocena poprawności wyników 7. 1. Identyczność Identyczność analitu może być potwierdzona przez równoległą chromatografię lub zastosowanie detektora diodowego, za pomocą którego porównuje się widma ekstraktu próbki (ppkt 5. 2) i roztworu wzorcowego (ppkt 3. 7. 3) zawierającego 2,0 µg/ml. 7. 1. 1. Chromatografia równoległa Do ekstraktu próbki (ppkt 5. 2) dodawana jest odpowiednia ilość roztworu wzorcowego (ppkt 3. 7. 3). Ilość doda- nego amprolium powinna być zbliżona do ilości amprolium stwierdzonej w ekstrakcie próbki. Tylko wysokość piku amprolium powinna być wzmocniona po uwzględnieniu dodanej ilości i stopnia rozcień- czenia ekstraktu. Szerokość piku w połowie jego wysokości musi mieścić się w granicach ± 10 % szerokości uzyskanej dla próbki niewzbogaconej. 240 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 7. 1. 2. Detekcja diodowa Wyniki są oceniane w oparciu o następujące kryteria: a) Długość fali odpowiadająca maksymalnej absorpcji próbki i wzorcowym widmom odnotowana dla wierz- chołka piku na chromatogramie musi być taka sama w ramach zdolności rozdzielczej systemu detekcyjnego. Detekcja diodowa mieści się zazwyczaj w granicach ± 2 nm. b) 210–320 nm widma próbki i wzorca odnotowane u wierzchołka piku chromatogramu nie mogą różnić się w tych częściach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same wartości maksymalne i w żadnym obserwowanym punkcie odchylenia między dwoma widmami nie przekracza 15 % absorbancji wzorcowego analitu. c) 210–320 nm widma krzywej rosnącej, szczytu i krzywej malejącej piku utworzonego przez ekstrakt próbki nie mogą różnić się w tych częściach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same maksymalne wartości i w żadnym obserwowanym punkcie odchylenie między dwoma widmami nie przekracza 15 % absorbancji widma szczytu piku. Jeżeli jedno z tych kryteriów nie zostanie spełnione, obecność badanej substancji nie może być potwierdzona. 7. 2. Powtarzalność Różnica między wynikami dwóch równoległych oznaczeń tej samej próbki nie może przekraczać: — 15 % względem większej zawartości amprolium 25 mg/kg–500 mg/kg — 75 mg/kg dla zawartości amprolium między 500 mg/kg a 1000 mg/kg — 7,5 % względem większej zawartości amprolium powyżej 1000 mg/kg 7. 3. Odzysk W przypadku próbki wzbogaconej (ślepej) odzysk powinien wynosić, co najmniej 90 %. 8. Wyniki analizy zbiorowej Przeprowadzono badanie trzech pasz dla drobiu (próbki 1–3), paszy mineralnej (próbka 5) w kilku różnych laboratoriach. Wyniki są zamieszczone w poniższej tabeli: (próbka 4) i premiksu L n średnia [mg/kg] sr [mg/kg] CVr [%] sR [mg/kg] CVR [%] Zawartość [mg/kg] nominalna Próbka 1 (ślepa) Próbka 2 Próbka 3 Próbka 4 Próbka 5 14 56 – – – – – – 14 56 45,5 2,26 4,95 2,95 6,47 50 14 56 188 3,57 1,90 11,8 6,27 200 14 56 15 60 5 129 25 140 178 3,46 266 5,19 550 2,20 760 3,00 5 000 25 000 liczba laboratoriów. liczba pojedynczych oznaczeń. odchylenie standardowe powtarzalności. L: N: sr: CVr: współczynnik zmienności powtarzalności. SR: CVR: współczynnik zmienności odtwarzalności. odchylenie standardowe odtwarzalności. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 241 9. 9. 1. Uwagi Jeżeli próbka zawiera tiaminę, pik tiaminy w chromatogramie znajduje się przed pikiem amprolium. W tej metodzie amprolium i tiamina muszą być rozdzielone. Jeżeli amprolium i tiamina nie zostaną rozdzielone w kolumnie (ppkt 4. 1. 1) użytej w tej metodzie, zastąpić do 50 % acetonitrylu w fazie ruchomej (ppkt 3. 6) meta- nolem. 9. 2. Według Farmakopei Brytyjskiej widmo roztworu amprolium (c = 0,02 mol/l) w kwasie chlorowodorowym (c = 0,1 mol/l) wykazuje wartości maksymalne przy 246 nm i 262 nm. Absorbancja wyniesie 0,84 przy 246 nm i 0,80 przy 262 nm. 9. 3. Ekstrakt musi zawsze być rozcieńczony fazą ruchomą, gdyż w przeciwnym razie czas retencji piku amprolium może się znacznie przesunąć z uwagi na zmiany w sile jonowej. CZĘŚĆ B OZNACZANIE DIKLAZURILU (+)-4-chlorofenyl [2,6-dichloro-4-(2,3,4,5-tetrahydro-3,5-diokso-1,2,4-triazyno-2-yl) fenyl] acetonitryl 1. Cel i zakres Metoda ta jest stosowana do oznaczenia diklazurilu w paszach i premiksach. Granice wykrywalności wynoszą 0,1 mg/kg, a granica oznaczenia wynosi 0,5 mg/kg. 2. Zasada Po dodaniu wewnętrznego wzorca próbka jest poddawana ekstrakcji za pomocą kwaśnego metanolu. W przy- padku pasz podwielokrotna część ekstraktu zostaje oczyszczona na filtrze ekstrakcyjnym stałym C18. Diklazuril zostaje wymyty z filtra za pomocą mieszaniny zakwaszonego metanolu i wody. Po odparowaniu sucha pozos- tałość jest rozpuszczana w DMF/wodzie. W przypadku premiksów ekstrakt jest odparowywany i sucha pozos- tałość jest rozpuszczana w DMF/wodzie. Zawartość diklazurilu jest oznaczana metodą wysokosprawnej ekstrak- cyjnej chromatografii cieczowej (HPLC) przy użyciu detektora UV. 3. Odczynniki 3. 1. Woda, czystość HPLC. 3. 2. Octan amonu. 3. 3. Kwaśny siarczan tetrabutylamonu (TBHS). 3. 4. Nitryl octowy czystości w HPLC. 3. 5. Metanol czystości w HPLC. 3. 6. N,N-dimetyloformamid (DMF). 3. 7. Kwas solny, ρ 20 = 1,19 g/ml. 3. 8. Substancja wzorcowa: diklazuril triazyno-2-yl) fenyl] acetonitryl o gwarantowanej czystości, E771. II-24: (+)-4-chlorofenyl-[2,6-dichloro-4-(2,3,4,5-tetrahydro-3,5-diokso-1,2,4- 3. 8. 1. Podstawowy roztwór mianowany diklazurilu, 500 µg/ml. Odważyć, z dokładnością do 0,1 mg, 25 mg wzorcowego diklazurilu (ppkt 3. 8) w kolbie miarowej o pojem- ności 50 ml. Rozpuścić w DMF (ppkt 3. 6) i uzupełnić do znaku DMF (ppkt 3. 6), i zamieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 242 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 3. 8. 2. Roztwór mianowany diklazurilu, 50 µg/ml. Przenieść 5,00 ml podstawowego roztworu mianowanego diklazurilu (ppkt 3. 8. 1. ) do kolby miarowej o pojem- ności 50 ml, uzupełnić do wymaganej objętości DMF (ppkt 3. 6) i wymieszać. Zawinąć kolbę w folię alumi- niową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 9. Wewnętrzna substancja wzorcowa: 2,6 dichloro-α-(4-chlorofenyl)-4-(4,5-dihydro-3,5-diokso-1,2,4-triazyno- 2(3H)-yl)-α-metylobenzeno-acetonitryl. 3. 9. 1. Roztwór podstawowy wewnętrznego wzorca, 500 µg/ml. Odważyć, z dokładnością do 0,1 mg, 25 mg substancji wzorcowej (ppkt 3. 9) w kolbie miarowej o pojemności 50 ml. Rozpuścić w DMF (ppkt 3. 6) i uzupełnić do kreski DMF (ppkt 3. 6) i zamieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 9. 2. Roztwór wzorca wewnętrznego, 50 µg/ml. Przenieść 5,00 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 9. 1) do kolby miarowej o pojemności 50 ml, uzupełnić do wymaganej objętości DMF (ppkt 3. 6) i wymieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 9. 3. Roztwór mianowany wzorca wewnętrznego do premiksów, p/1000 mg/ml (p = nominalna zawartość diklazu- rilu w premiksie w mg/kg). Odważyć, z dokładnością do 0,1 mg, p/10 mg substancji wzorcowej do kolby miarowej o pojemności 100 ml, rozpuścić w DMF (ppkt 3. 6) w kąpieli ultradźwiękowej (ppkt 4. 6), uzupełnić DMF do wymaganej objętości i zamieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 °C roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 10. Roztwór wzorcowy, 2 µg/ml. Odmierzyć pipetą 2,00 ml roztworu mianowanego diklazurilu (ppkt 3. 8. 2) i 2,00 ml roztworu mianowanego wzorca wewnętrznego (ppkt 3. 9. 2) do kolby miarowej o pojemności 50 ml. Dodać 16 ml DMF (ppkt 3. 6), uzupełnić do znaku wodą i zamieszać. Roztwór należy sporządzać bezpośrednio przed użyciem. 3. 11. Stały wkład ekstrakcyjny C18, np. Bond Elute, wymiary: 1 cm3, masa sorbentu: 100 mg. 3. 12. Rozpuszczalnik ekstrakcyjny: kwaśny metanol. Wprowadzić za pomocą pipety 5,0 ml kwasu solnego (ppkt 3. 7) do 1000 ml metanolu (ppkt 3. 5) i wymieszać. 3. 13. Faza ruchoma do HPLC. Eluent A: octan amonu – roztwór kwaśnego siarczanu tetrarobytloamonu. 3. 13. 1. Rozpuścić 5 g octanu amonu (ppkt 3. 2) i 3,4 g TBHS (ppkt 3. 3) w 1000 ml wody (ppkt 3. 1) i wymieszać. 3. 13. 2. Eluent B: acetonitryl (ppkt 3. 4). 3. 13. 3. Eluent C: metanol (ppkt 3. 5). 4. Aparatura 4. 1. Wytrząsarka mechaniczna. 4. 2. Aparat do HPLC. 4. 2. 1. Kolumna do chromatografii cieczowej, Hypersil ODS, wypełnienie 3 µm, 100 mm 4,6 mm lub równoważne. 4. 2. 2. Detektor promieniowania UV z regulacją długości fal lub detektor diodowy. 4. 3. Obrotowa wyparka próżniowa. 4. 4. Filtr membranowy, 0,45 µm. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 243 4. 5. Próżniowy przewód rozgałęźny. 4. 6. Łaźnia ultradźwiękowa. 5. Procedura 5. 1. Informacje ogólne 5. 1. 1. Ślepa próba Należy przeprowadzić analizę paszy stanowiącej ślepą próbę w celu upewnienia się, czy nie zawiera diklazurilu lub substancji przeszkadzających. Rodzaj paszy stanowiącej ślepą próbę powinien być podobny do rodzaju próbki, a analiza powinna potwierdzić brak diklazurilu lub substancji przeszkadzających. 5. 1. 2. Test odzysku Test odzysku powinien być przeprowadzony na drodze analizy ślepej próby, do której dodano diklazuril w ilości podobnej do zawartej w badanej próbce. W celu uzyskania zawartości na poziomie 1 mg/kg dodać 0,1 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 8. 1) do 50 g ślepej próby, starannie wymieszać i pozostawić na 10 minut, a następnie mieszać jeszcze kilkakrotnie przed użyciem (ppkt 5. 2). Jeżeli ślepa próba zbliżona typem do próbki nie jest dostępna (patrz 5. 1. 1), test odzysku można przeprowadzić stosując metodę dodawania wzorca. W tym przypadku przeznaczona do analizy próbka jest uzupełniana dikla- zurilem w ilości podobnej do zawartej w badanej próbce. Próbka ta jest poddawana analizie podobnie jak próbka bez zwiększonej zawartości diklazurilu i odzysk można być obliczyć przez odejmowanie. 5. 2. Ekstrakcja 5. 2. 1. Pasze Odważyć około 50 g próbki z dokładnością do 0,01 g. Przenieść do kolby stożkowej o pojemności 500 ml, dodać 1,00 ml roztworu wzorca wewnętrznego (ppkt 3. 9. 2), 200 ml rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 12) i zamknąć kolbę korkiem. Umieścić mieszaninę na wytrząsarce (ppkt 4. 1) na noc. Pozostawić na 10 minut dla odstania. Przelać 20 ml sklarowanej cieczy do odpowiedniego szklanego naczynia i rozcieńczyć 20 ml wody. Przenieść roztwór na wkład ekstrakcyjny (ppkt 3. 11) i przepuścić przezeń stosując podciśnienie (ppkt i wody, 65 + 35 4. 5). Przepłukać wkład 25 ml mieszaniny rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 12) (V + V). Odrzucić zebrane frakcje i poddać związki elucji 25 ml mieszaniny rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 12) i wody, 80 + 20 (V + V). Odparować tę frakcję do suchości za pomocą wyparki obrotowej (ppkt 4. 3) w temperaturze 60 °C. Rozpuścić suchą pozostałość w 1,0 ml DMF (ppkt 3. 6), dodać 1,5 ml wody (ppkt 3. 1) i wymieszać. Przefiltrować przez filtr membranowy (ppkt 4. 4). Przystąpić do oznaczania za pomocą HPLC (ppkt 5. 3). 5. 2. 2. Premiksy Odważyć około 1 g próbki z dokładnością do 0,001 g. Przenieść do kolby stożkowej o pojemności 500 ml, dodać 1,00 ml wewnętrznego roztworu mianowanego (ppkt 3. 9. 3), 200 ml rozpuszczalnika ekstrakcyjnego (ppkt 3. 12) i zamknąć kolbę korkiem. Umieścić mieszaninę na wytrząsarce (ppkt 4. 1) na całą noc. Pozostawić na 10 minut dla odstania. Przelać 10 000/p ml (p = nominalna zawartość diklazurilu w premiksie w mg/kg) sklarowanej cieczy do kolby okrągłodennej o odpowiedniej pojemności. Odparować tę frakcję do suchości pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60 °C za pomocą wyparki obrotowej (ppkt 4. 3). Ponownie rozpuścić suchą pozostałość w 10,0 ml DMF (ppkt 3. 6), dodać 15,0 ml wody (ppkt 3. 1) i wymieszać. Przystąpić do ozna- czania za pomocą HPLC (ppkt 5. 3). 5. 3. Oznaczanie za pomocą HPLC 5. 3. 1. Parametry W celach orientacyjnych proponuje się zachowanie podanych niżej warunków; można też stosować inne warunki o ile dają one takie same wyniki. — Kolumna do chromatografii 100 mm 4,6 mm, Hypersil ODS, wypełnienie 3 µm, lub równoważna cieczowej (ppkt 4. 2. 1): — Faza ruchoma: Eluent A (ppkt 3. 13. 1): Wodny roztwór octanu amono- wego i kwaśnego siarczanu tetrabu- tylo-amonu Eluent B (ppkt 3. 13. 2): Eluent C (ppkt 3. 13. 3): acetonitryl metanol 244 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 — Sposób wymywania: — frakcjonowanie w gradiencie liniowym — warunki wstępne: A + B + C = 60 + 20 + 20 (v + v + v) — po 10 minutach prowadzić wymywanie frakcyjne przez 30 minut do: A + B + C = 45 + 20 + 35 (v + v + v) Płukać za pomocą B przez 10 minut — Natężenie przepływu: — Ilość wprowadzona: — Długość fali czujnika: 1,5–2 ml/min 20 µl 280 ml Sprawdzić stabilność systemu chromatograficznego wprowadzając w tym celu kilkakrotnie roztwór wzorcowy (ppkt 3. 10) zawierający 2 µg/ml dopóki nie uzyska się stałych wysokości pików i czasów retencji. 5. 3. 2. Roztwór wzorcowy Wprowadzić kilkakrotnie 20 µl roztworu wzorcowego (ppkt 3. 10) (powierzchnię) dla diklazurilu i wewnętrzne piki wzorcowe. i oznaczyć średnią wysokość piku 5. 3. 3. Roztwór próbki Wprowadzić kilkakrotnie 20 µl roztworu próbki (ppkt 5. 2. 1 lub 5. 2. 2) i oznaczyć średnią wysokość piku (powierzchnię) dla diklazurilu i wewnętrzne piki wzorcowe. 6. Obliczenia wyników 6. 1. Pasze Zawartość diklazurilu w próbce, wyrażoną w mg/kg, otrzymuje się z następującego wzoru: w ¼ hd,s·hi,c hi,s·hd,c β d,c·10V m · (cid:1) mg=kg (cid:2) gdzie: hds = wysokość piku (obszaru) dla diklazurilu w roztworze próbki (ppkt 5. 2. 1) his = wysokość piku (obszaru) dla wzorca wewnętrznego w roztworze próbki (ppkt 5. 2. 1) hdc = wysokość piku (obszaru) dla diklazurilu w roztworze wzorcowym (ppkt 3. 10) hic = wysokość piku (obszaru) dla wzorca wewnętrznego w roztworze wzorcowym (ppkt 3. 10) dc = stężenie diklazurilu w roztworze wzorcowym w µg/ml (ppkt 3. 10) β m = masa badanej porcji w g V = objętość ekstraktu próbki według ppkt 5. 2. 1 (tzn. 2,5 ml) 6. 2. Premiksy Zawartość diklazurilu w próbce, wyrażoną w mg/kg, otrzymuje się z następującego wzoru: w ¼ hd,s·hi,c hi,s·hd,c β d,c·0:02 V ·p m · (cid:1) mg=kg (cid:2) gdzie: hdc = wysokość piku (obszaru) dla diklazurilu w roztworze wzorcowym (ppkt 3. 10) hic = wysokość piku (obszaru) dla wzorca wewnętrznego w roztworze wzorcowym (ppkt 3. 10) hds = wysokość piku (obszaru) dla diklazurilu w roztworze próbki (ppkt 5. 2. 2) his = wysokość piku (obszaru) dla wzorca wewnętrznego w roztworze próbki (ppkt 5. 2. 2) dc = stężenie diklazurilu w roztworze wzorcowym w µg/ml (ppkt 3. 10) β m = masa badanej porcji w g V p = objętość ekstraktu próbki według ppkt 5. 2. 1 (tzn. 25 ml) = nominalna zawartość diklazurilu w mg/kg w premiksie 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 245 7. Ocena poprawności wyników 7. 1. Identyczność Identyczność analitu może być potwierdzona przez równoległą chromatografię lub zastosowanie detektora diodowego, za pomocą którego porównuje się widma ekstraktu próbki (ppkt 5. 2. 1 lub 5. 2. 2) i roztworu wzor- cowego (ppkt 3. 10). 7. 1. 1. Chromatografia równoległa Do ekstraktu próbki (ppkt 5. 2. 1 lub 5. 2. 2) dodawana jest odpowiednia ilość roztworu wzorcowego (ppkt 3. 10). Ilość dodanego diklazurilu powinna być zbliżona do ilości diklazurilu stwierdzonej w ekstrakcie próbki. Jedynie wysokości piku diklazurilu i piku wzorca wewnętrznego powinny być wzmocnione po uwzględnieniu dodanej ilości i stopnia rozcieńczenia ekstraktu. Szerokość piku w połowie jego wysokości musi mieścić się w granicach ± 10 % szerokości pierwotnej piku diklazurilu lub piku wzorca wewnętrznego niewzmacnianego ekstraktu próbki. 7. 1. 2. Detekcja diodowa Wyniki są oceniane w oparciu o następujące kryteria: a) Długość fali odpowiadająca maksymalnej absorpcji próbki i wzorcowym widmom dla wierzchołka piku na chromatografie musi być taka sama w ramach marginesu określonego zdolnością rozdzielczą systemu detek- cyjnego. Detekcja diodowa mieści się zazwyczaj w granicach ± 2 nm. b) 230–320 nm widma próbki i wzorca u wierzchołka piku chromatogramu nie może różnić się w tych częś- ciach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same maksymalne wartości i w żadnym obserwowanym punkcie odchylenia między dwoma widmami nie przekracza 15 % absorbancji wzorcowego analitu. c) 230–320 nm widma krzywej rosnącej, szczytu i krzywej malejącej piku utworzonego przez ekstrakt próbki nie mogą różnić się w tych częściach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium i w żadnym obserwowanym zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same maksymalne wartości punkcie odchylenie między dwoma widmami nie przekracza 15 % absorbancji widma szczytu piku. Jeżeli jedno z tych kryteriów nie zostanie spełnione, wówczas obecność analizowanej substancji nie zostaje potwierdzona. 7. 2. Powtarzalność Różnica między wynikami dwóch równoległych oznaczeń dla tej samej próbki nie może przekraczać: — 30 % względem większej zawartości diklazurilu od 0,5 mg/kg do 2,5 mg/kg — 0,75 mg/kg dla zawartości diklazurilu między 2,5 mg/kg do 5 mg/kg — 15 % względem większej zawartości diklazurilu powyżej 5 mg/kg 7. 3. Odzysk W przypadku wzbogaconej próbki (ślepej) odzysk powinien wynosić co najmniej 80 %. 8. Wyniki badań porównawczych Przeprowadzono badania, podczas których przeanalizowano pięć próbek w 11 laboratoriach. Były to próbki z dwóch premiksów; jeden był wymieszany z głównym składnikiem organicznym (O 100), a drugi z głównym składnikiem nieorganicznym (A 100). Zawartość teoretyczna diklazurilu wynosiła 100 mg na kg. Trzy mieszanki paszowe dla drobiu zostały sporządzone przez trzech różnych producentów (NL) (L1/Z1/K1). Teore- tyczna zawartość diklazurilu wynosiła 1 mg/kg. Laboratoria zostały pouczone, aby przeprowadzić analizę każdej próbki raz lub dwukrotnie. (Bardziej szczegółowe informacje z tej analizy można znaleźć w Dzienniku AOAC International, Tom 77, nr 6, 1994, s. 1359–1361). Wyniki są zamieszczone w poniższej tabeli: 246 PL L N Średnia Sr (mg/kg) CVr (%) SR (mg/kg) CVR (%) Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Próbka 1 A 100 Próbka 2 O 100 Próbka 3 L 1 Próbka 4 Z 1 Próbka 5 K 1 11 19 11 18 100,8 103,5 5,88 5,83 7,59 7,53 7,64 7,38 7,64 7,38 11 19 0,89 0,15 17,32 0,17 18,61 1 11 19 1,15 0,02 1,92 0,11 0,67 1 6 12 0,89 0,03 3,34 0,12 13,65 1 Zawartość nominalna (mg/kg) 100 100 liczba laboratoriów. liczba pojedynczych wartości. odchylenie standardowe powtarzalności. L: N: sr: CVr: współczynnik zmienności powtarzalności. SR: CVR: współczynnik zmienności odtwarzalności. odchylenie standardowe odtwarzalności. 9. Uwagi Należy uprzednio udowodnić, że reakcja diklazurilu jest liniowa w zakresie mierzonych stężeń. CZĘŚĆ C OZNACZANIE KARBADOKSU N1, N4 dwutlenek metylo 3-(2-chinoksalinylmetyleno) pikrynianu 1. Cel i zakres Metoda ta jest stosowana do oznaczania karbadoksu w paszach, premiksach i wykrywalności wynosi 1 mg/kg, a granica oznaczania wynosi 10 mg/kg. innych preparatach. Granica 2. Zasada Próbka równoważona jest wodą i poddawana ekstrakcji za pomocą acetonitrylu i metanolu. W przypadku pasz odpowiednia część przefiltrowanego ekstraktu jest oczyszczana na kolumnie z tlenku glinu. W przypadku premiksów i innych preparatów odpowiednia część przefiltrowanego ekstraktu zostaje rozcieńczona do odpo- wiedniego stężenia wodą, metanolem i acetonitrylem. Zawartość karbadoksu oznaczana jest metodą wysokos- prawnej chromatografii cieczowej o odwróconej fazie (HPLC) przy użyciu detektora promieniowania UV. 3. Odczynniki 3. 1. Metanol. 3. 2. Acetonitryl, czystość HPLC. 3. 3. Kwas octowy, w = 100 %. 3. 4. Tlenek glinu: obojętny, klasa aktywności I. 3. 5. Mieszanina metanol-acetonitryl 1 + 1 (v + v). Zmieszać 500 ml metanolu (ppkt 3. 1) z 500 ml acetonitrylu (ppkt 3. 2). 3. 6. Kwas octowy, σ = 10 %. Rozcieńczyć 10 ml kwasu octowego (ppkt 3. 3) wodą do 100 ml. 3. 7. Octan sodu, CH4COONa. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 247 3. 8. Woda, czystość HPLC. 3. 9. Roztwór buforu octanowego, c = 0,01 mol/l, pH = 6,0. Rozpuścić 0,82 g octanu sodu (ppkt 3. 7) w wodzie (ppkt 3. 8) i doprowadzić pH do 6,0 kwasem octowym (ppkt 3. 6). Przelać do 1000-mililitrowej kolby miarowej, uzupełnić wodą (ppkt 3. 8) do podziałki i wymieszać. 3. 10. Faza ruchoma dla HPLC. Zmieszać 825 ml roztworu buforu octanowego (ppkt 3. 9) i 175 ml acetonitrylu (ppkt 3. 2). Przefiltrować przez filtr 0,22 µm (ppkt 4. 5) i odgazować roztwór (np. w kąpieli ultradźwiękowej, przez co najmniej 10 minut). 3. 11. Substancja wzorcowa. Czysty karbadoks: N1, N4 dwutlenek metylo 3-(2-chinoksalinylmetyleno) pikrynianu, E 850. 3. 11. 1. Podstawowy roztwór mianowany karbadoksu, 100 µg/ml. (patrz procedura pkt 5) Odważyć, z dokładnością do 0,1 mg, 25 mg wzorcowego karbadoksu (ppkt 3. 11) w kolbie miarowej o pojem- ności 250 ml. Rozpuścić w metanolu-acetonitrylu (ppkt 3. 5) przez działanie ultradźwięków (ppkt 4. 7), następnie doprowadzić roztwór do temperatury pokojowej, uzupełnić do kreski metanolem-acetonitrylem (ppkt 3. 5) i wymieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową lub przelać do kolby z przyciemnionego szkła i umieścić w lodówce. W temperaturze 4 oC roztwór zachowuje stabilność przez jeden miesiąc. 3. 11. 2. Roztwory wzorcowe Przenieść 2,0, 5,0, 10,0 i 20,0 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 11. 1) do kilku kolb miaro- wych o pojemności 100 ml. Dodać 30 ml wody, uzupełnić do znaku metanolem-acetonitrylem (ppkt 3. 5) i zamieszać. Zawinąć kolbę w folię aluminiową. Roztwory te odpowiadają 2,0, 5,0, 10,0 i 20,0 µg/ml karba- doksu. Roztwory wzorcowe muszą być sporządzane bezpośrednio przed użyciem. Uwaga: W celu oznaczania karbadoksu w paszach zawierających mniej niż 10 mg/kg, należy użyć roztworów wzorco- wych słabszych niż 2,0 µg/ml. 3. 12. Mieszanina woda-[metanol-acenitryl] (ppkt 3. 5), 300 + 700 (v + v) Zmieszać 300 ml wody z 700 ml mieszaniny metanol-acetonitryl (ppkt 3. 5). 4. Aparatura 4. 1. Wytrząsarka laboratoryjna lub mieszadło magnetyczne. 4. 2. Bibuła filtracyjna z włóknem szklanym (Whatman GF/A lub równoważna). 4. 3. Szklana kolumna (dł. 300–400 mm, wewnętrzna średnica ok 10 mm) z wkładem ze szkła spiekanego oraz zaworem czerpalnym. Uwaga: można użyć również kolumny szklanej z kurkiem lub końcem ściętym; w takim przypadku w dolnym końcu umieszcza się zatyczkę z wełny szklanej, ubitą szklanym prętem Sprzęt do HPLC z systemem wtryskowym do porcji o objętości 20 µl. 4. 4. 4. 4. 1. Kolumna do chromatografii cieczowej: 300 mm 4 mm, C18, wypełnienie 10 µm, lub równoważne. 4. 4. 2. Detektor promieniowania UV z regulacją długości fal lub detektor diodowy pracujący w zakresie 225–400 nm. 4. 5. 4. 6. Filtr membranowy, 0,22 µm. Filtr membranowy, 0,45 µm. 4. 7. Łaźnia ultradźwiękowa. 5. Procedura Uwaga: Karbadoks jest wrażliwy na działanie światła. Wszystkie czynności wykonywać w przyćmionym świetle lub używać ciemnego szkła lub szkła owiniętego folią aluminiową. 5. 1. Informacje ogólne 248 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 5. 1. 1. Ślepa próba. Do celów testu odzysku należy przeprowadzić analizę ślepej próby (ppkt 5. 1. 2) w celu upewnienia się, czy nie występują w niej karbadoks lub substancje przeszkadzające. Rodzaj paszy do sporządzenia ślepej próby powi- nien być podobny do rodzaju paszy badanej próbki, a analiza powinna potwierdzić brak karbadoksu lub substancji przeszkadzających. 5. 1. 2. Test odzysku. Test odzysk powinien być przeprowadzony na drodze analizy ślepej próby (ppkt 5. 1. 1), do której dodano ilość karbadoksu podobną do paszy zawartej w badanej próbce. W celu uzyskania zawartości na poziomie 50 mg/kg dodać 5,0 ml podstawowego roztworu mianowanego (ppkt 3. 11. 1) do kolby stożkowej 200 ml. Odparować roztwór do około 0,5 ml w strumieniu azotu. Dodać 10 g ślepej próby, starannie wymieszać i pozostawić na 10 minut przed przejściem do etapu ekstrakcji (ppkt 5. 2). Jeżeli pasza do sporządzenia ślepej próby zbliżona typem do badanej próbki (patrz 5. 1. 1) nie jest dostępna, test odzysku można przeprowadzić stosując metodę dodawania wzorca. W tym przypadku przeznaczona do analizy próbka jest uzupełniana ilością karbadoksu zbliżoną do zawartej w próbce. Próbka ta jest poddawana analizie wraz z próbką niewzbogacaną karbadoksem i odzysk można obliczyć przez odejmowanie. 5. 2. Ekstrakcja 5. 2. 1. Pasze. Odważyć około 10 g próbki z dokładnością do 0,01 g. Przenieść do kolby stożkowej o pojemności 200 ml, dodać 15,0 ml wody, wymieszać i równoważyć przez 5 minut. Dodać 35,0 ml mieszaniny metanolu-acetoni- trylu (ppkt 3. 5), zamknąć korkiem i pozostawić mieszaninę na wytrząsarce (ppkt 4. 1) lub mieszadle magne- tycznym na 30 minut. Przefiltrować przez bibułę z włóknem szklanym (ppkt 4. 2). Zachować ten roztwór do etapu oczyszczania (ppkt 5. 3). 5. 2. 2. Premiksy (0,1–2,0 %). Odważyć z dokładnością do 0,01 g około 1 g niezmielonej próbki i przenieść do kolby stożkowej o pojem- ności 200 ml. Dodać 15,0 ml wody, wymieszać i równoważyć przez 5 minut. Dodać 35,0 ml mieszaniny metanolu-acetonitrylu (ppkt 3. 5), zamknąć korkiem i pozostawić mieszaninę na wytrząsarce (ppkt 4. 1) lub mieszadle magnetycznym na 30 minut. Przefiltrować przez bibułę z włóknem szklanym (ppkt 4. 2). Pipetą przelać część odfiltrowanego ekstraktu do kolby miarowej o pojemności 50 ml. Dodać 15,0 ml wody, uzupełnić do kreski metanolem i acetonitrylem (ppkt 3. 5) i wymieszać. Stężenie karbadoksu w roztworze końcowym powinno wynieść około 10 µg/ml. Część filtrowana jest przez filtr 0,45 µm (ppkt 4. 6). Przystąpić do oznaczania za pomocą HPLC (ppkt 5. 4). 5. 2. 3. Inne preparaty (> 2,0 %). Odważyć około 0,2 g z dokładnością do 0,001 g niezmielonej próbki. Przenieść do kolby stożkowej o pojem- ności 250 ml, dodać 45,0 ml wody, wymieszać i równoważyć przez 5 minut. Dodać 105,0 ml mieszaniny metanolu-acetonitrylu (ppkt 3. 5), zamknąć korkiem, poddawać działaniu ultradźwięków (ppkt 4. 7) przez 15 minut i pozostawić mieszaninę na wytrząsarce (ppkt 4. 1) lub mieszadle magnetycznym na 15 minut. Przefil- trować przez bibułę z włóknem szklanym (ppkt 4. 2). Rozcieńczyć odpowiednio część odfiltrowanego ekstraktu mieszaniną wody, metanolu i acetonitrylu (ppkt 3. 12) do ostatecznego stężenia karbadoksu 10 –15 µg/ml (w preparacie 10-procentowym współczynnik rozcieńczania wynosi 10). Odpowiednia część filtrowana jest przez filtr 0,45 µm (ppkt 4. 6). Przystąpić do oznaczania za pomocą HPLC (ppkt 5. 4). 5. 3. Oczyszczanie 5. 3. 1. Przygotowanie kolumny z tlenku glinu. Odważyć 4 g tlenku glinu (ppkt 3. 4) i przenieść do szklanej kolumny (ppkt 4. 3). 5. 3. 2. Oczyszczanie próbki. Umieścić 15 ml odfiltrowanego ekstraktu (ppkt 5. 2. 1) w kolumnie z tlenkiem glinu i usunąć pierwsze 2 ml eluentu. Zebrać następne 5 ml i odfiltrować część przez filtr 0,45 µm (ppkt 4. 6). Przystąpić do oznaczania za pomocą HPLC (ppkt 5. 4). 5. 4. Oznaczanie HPLC 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 249 5. 4. 1. Parametry. W celach orientacyjnych proponuje się zachowanie następujących warunków; można też stosować inne warunki o ile dają one takie same wyniki. Kolumna cieczowej (ppkt 4. 1. 1): do chromatografii 300 mm 4 mm, C18, wypełnienie 10 µm, lub równoważne. Faza ruchoma (ppkt 3. 10): Mieszanina roztworu buforu octanowego (ppkt 3. 9) (ppkt 3. 2), 825 + 175 (v + v). i acetonitrylu Szybkość przepływu: 1,5–2 ml/min. Ilość wprowadzona: Długość fali: 365 nm. 20 µl. Sprawdzić stabilność systemu chromatograficznego wprowadzając w tym celu kilkakrotnie roztwór wzorcowy (ppkt 3. 11. 2) zawierający 5,0 µg/ml dopóki nie uzyska się stałych wysokości pików i czasów retencji. 5. 4. 2. Wykres wzorcowania. Wprowadzić kilkakrotnie każdy roztwór wzorcowy (ppkt 3. 11. 2) i oznaczyć średnią wysokość piku (powierzch- nię) dla każdego stężenia. Wyznaczyć krzywą wzorcową z wykorzystaniem średnich wysokości pików roztworów wzorcowych jako rzędnych oraz odpowiadających im stężeń w µg/ml jako odciętych. 5. 4. 3. Roztwór próbki. Wprowadzić kilkakrotnie roztwór próbki [pasz (ppkt 5. 3. 2), premiksu (ppkt 5. 2. 2) lub preparatu (ppkt 5. 2. 3)] i oznaczyć średnią wysokość piku (powierzchnię) dla pików karbadoksu. 6. Obliczenia wyników Ze średnich wysokości pików dla karbadoksu w roztworze próbki oznaczyć jego stężenie w roztworze próbki w µg/ml w odniesieniu do wykresu wzorcowego (ppkt 5. 4. 2). 6. 1. Pasze. Zawartość karbadoksu w próbce, wyrażoną w mg/kg, otrzymuje się z następującego wzoru: w ¼ β×V1 m (cid:1) mg=kg (cid:2) gdzie: β = stężenie karbadoksu w ekstrakcie próbki (ppkt 5. 3. 2) w µg/ml. V1 = objętość ekstraktu próbki w ml (tzn. 50). m = masa badanej porcji w gramach. 6. 2. Premiksy i inne preparaty. Zawartość karbadoksu w próbce, wyrażoną w mg/kg, otrzymuje się z następującego wzoru: w ¼ β×V1×f m (cid:2) (cid:1) mg=kg gdzie: β = stężenie karbadoksu w ekstrakcie próbki w µg/ml (ppkt 5. 2. 2 lub 5. 2. 3). V2 = objętość ekstraktu próbki w ml (tzn. 50 dla premiksów i 150 dla innych preparatów). f = współczynnik rozcieńczania zgodnie z ppkt 5. 2. 2 (premiksy) lub ppkt 5. 2. 3 (preparaty). m = masa badanej porcji w g. 250 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 7. Ocena poprawności wyników 7. 1. Identyczność. Identyczność analitu może być potwierdzona przez równoległą chromatografię lub zastosowanie detektora diodowego, za pomocą którego porównuje się widma ekstraktu próbki i roztworu wzorcowego (ppkt 3. 11. 2) zawierających 10,0 µg/ml. 7. 1. 1. Chromatografia równoległa. Ekstrakt próbki wzbogacony jest odpowiednią ilością roztworu wzorcowego (ppkt 3. 11. 2). Ilość dodanego karbadoksu powinna być zbliżona do ilości karbadoksu stwierdzonej w ekstrakcie próbki. Tylko wysokość piku karbadoksu powinna być większa po uwzględnieniu dodanej ilości i stopnia rozcieńczenia ekstraktu. Szerokość piku w połowie jego wysokości musi mieścić się w granicach ± 10 % szerokości pierwotnej. 7. 1. 2. Oznaczanie za pomocą detektora diodowego. Wyniki są oceniane w oparciu o następujące kryteria: a) długość fali odpowiadająca maksymalnej absorpcji próbki i wzorcowym widmom dla wierzchołka piku na chromatogramie musi być taka sama w ramach marginesu zdolności rozdzielczej systemu detekcyjnego. Detekcja diodowa mieści się zazwyczaj w granicach ± 2nm. b) 225–400 nm widma próbki i wzorca u wierzchołka piku chromatogramu nie mogą różnić się w tych częś- ciach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same maksymalne wartości i w żadnym obserwowanym punkcie odchylenie między widmami nie przekracza 15 % absorbancji wzorcowego analitu. c) 225–400 nm widma krzywej rosnącej, szczytu i krzywej malejącej piku utworzonego przez ekstrakt próbki nie może różnić się w tych częściach widma w zakresie 10–100 % absorbancji względnej. To kryterium zostaje spełnione wówczas, gdy występują te same maksymalne wartości i w żadnym obserwowanym punkcie odchylenie między dwoma widmami nie przekracza 15 % absorbancji widma szczytu piku. Jeżeli jedno z tych kryteriów nie zostanie spełnione, obecność analizowanej substancji w próbce nie została potwierdzona. 7. 2. Powtarzalność. Dla zawartości 10 mg/kg i wyższej różnica między wynikami dwóch równoległych oznaczeń dla tej samej próbki nie może przekraczać 15 % w odniesieniu do wyższego wyniku. 7. 3. Odzysk. W przypadku próbki wzmocnionej (ślepej) odzysk powinien wynosić co najmniej 90 %. 8. Wyniki badań porównawczych Zorganizowano badania porównawcze, podczas których zbadano sześć próbek pasz, 4 próbki premiksów i trzy próbki innych preparatów w 8 laboratoriach. Przeprowadzono analizę każdej próbki dwukrotnie. (Bardziej szczegółowe informacje z tej analizy zbiorowej można znaleźć w Dzienniku AOAC International, Tom 71, 1988, s. 484–490). Wyniki są zamieszczone w poniższej tabeli: Tabela 1: Wyniki analiz zbiorowych pasz L n Średnia (mg/kg) Sr (mg/kg) CVr (%) SR (mg/kg) CVR (%) Próbka 1 Próbka 2 Próbka 3 Próbka 4 Próbka 5 Próbka 6 8 15 50,0 2,90 5,8 3,92 7,8 8 14 47,6 2,69 5,6 4,13 8,7 8 15 48,2 1,38 2,9 2,23 4,6 8 15 49,7 1,55 3,1 2,58 5,2 8 15 46,9 1,52 3,2 2,26 4,8 8 15 49,7 2,12 4,3 2,44 4,9 Zawartość nominalna (mg/kg) 50,0 50,0 50,0 50,0 50,0 50,0 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 251 Tabela 2: Wyniki analiz zbiorowych premiksów i preparatów Premiksy Preparaty 7 14 7 14 7 14 7 14 8,89 0,37 4,2 0,37 4,2 9,29 0,28 3,0 0,28 3,0 9,21 0,28 3,0 0,40 4,3 8,76 0,44 5,0 0,55 6,3 8 16 8 16 8 16 94,6 98,1 104 4,1 4,3 5,4 5,7 5,1 5,2 6,4 6,5 7,7 7,4 7,7 7,4 L n Średnia (g/kg) Sr (g/kg) CVr (%) SR (g/kg) CVR Zawartość nominalna (g/kg) 10,0 10,0 10,0 10,0 100 100 100 liczba laboratoriów liczba pojedyńczych oznaczeń odchylenie standardowe powtarzalności L: N: Sr: CVr: współczynnik zmienności powtarzalności SR: CVR: współczynnik zmienności odtwarzalności odchylenie standardowe odtwarzalności


title: SCHRIFTLICHE ANFRAGE Nr. 995/99 von Patricia McKENNA Harmonisierung der Brandsicherheitsregelungen in der Europäischen Union

eurovoc_concepts:
approximation of laws
building safety
fire
fire protection
hotel industry
housing

text: C 341/150 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften DE 29. 11. 1999 (1999/C 341/213) SCHRIFTLICHE ANFRAGE E-0995/99 von Patricia McKenna (V) an die Kommission (20. April 1999) Betrifft: Harmonisierung der Brandsicherheitsregelungen in der Europäischen Union Wann gedenkt die Kommission eine Richtlinie über die Brandsicherheit vorzulegen, damit die Sicherheit der europäischen Bürger beim Aufenthalt in Hotels, Appartements und anderen vergleichbaren Orten sicherge- stellt ist? Ist es nicht äußerst vordringlich, jetzt derartige Rechtsvorschriften vorzuschlagen? Hält die Kommission es nicht für ein Versagen ihrerseits als Institution und der gesamten Europäischen Union, daß derartige grundlegende Regelungen nicht bereits vorliegen? Gemeinsame Antwort von Herrn Santer im Namen der Kommission auf die Schriftlichen Anfragen E-0994/99 und E-0995/99 (30. April 1999) Die Frau Abgeordnete wird auf die Antwort der Kommission auf die schriftliche Anfrage E-0854/98 von Herrn Harrison (1) verwiesen. (1) ABl. C 13 vom 18. 1. 1999, S. 10


title: Richtlijn 1999/26/EG van de Commissie van 20 april 1999 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 93/94/EEG van de Raad betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

text: L 118/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 1999 RICHTL(cid:246)N 1999/26/EG VAN DE COMMISSIE van 20 april 1999 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtl¶n 93/ 94/EEG van de Raad betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, bedoelde Comit(cid:130) voor de aanpassing aan de techni- sche vooruitgang, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtl¶n 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (1), gew¶zigd b¶ de Akte van Toetreding van Oostenr¶k, Finland en Zweden, inzonderheid op artikel 16, Gelet op Richtl¶n 93/94/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (2), inzonderheid op artikel 3, (1) (2) (3) (4) Overwegende dat Richtl¶n 93/94/EEG een van de b¶zondere richtl¶nen is van de b¶ Richtl¶n 92/ 61/EEG ingestelde communautaire goedkeurings- procedure; dat de bepalingen van Richtl¶n 92/ 61/EEG betreffende systemen, onderdelen en tech- nische eenheden van voertuigen dus op voor- noemde richtl¶n van toepassing z¶n; Overwegende dat door de ontwikkeling van de techniek thans een aanpassing van Richtl¶n 93/ 94/EEG aan de vooruitgang van de techniek mogel¶k is; dat, om de goede werking van het gehele goedkeuringsstelsel mogel¶k te maken, derhalve bepaalde voorschriften van de betrokken richtl¶n moeten worden verduidel¶kt of aangevuld; Overwegende dat het daartoe belangr¶k is de voor- schriften aan te passen betreffende de beladingstoe- stand van de voertuigen b¶ meting van de hellings- hoek en betreffende de afmetingen van de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van vierwielige motorvoertuigen met carrosserie, alsmede afbeelding 1 af te stemmen op de re(cid:137)le stand van de voertuigen b¶ de proeven en bepaalde gegevens op het inlichtingenformulier te verduide- l¶ken; Overwegende dat de in deze richtl¶n vervatte maat- regelen in overeenstemming z¶n met het advies van het in artikel 13 van Richtl¶n 70/156/EEG van de Raad (3), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Richtl¶n 98/91/ EG van het Europees Parlement en de Raad (4), (1) PB L 225 van 10. 8. 1992, blz. 72. (2) PB L 311 van 14. 12. 1993, blz. 83. (3) PB L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. (4) PB L 11 van 16. 1. 1999, blz. 25. HEEFT DE VOLGENDE RICHTL(cid:246)N VASTGESTELD: Artikel 1 De b¶lage b¶ Richtl¶n 93/94/EEG wordt gew¶zigd over- eenkomstig de b¶lage b¶ deze richtl¶n. Artikel 2 1. Met ingang van 1 januari 2000 mogen de lidstaten om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat: (cid:190) noch de EG-goedkeuring van een type twee- of drie- wielig motorvoertuig weigeren, (cid:190) noch de inschr¶ving, de verkoop of het in het verkeer brengen van twee- of driewielige motorvoertuigen verbieden, voorzover de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat voldoet aan de eisen van Richtl¶n 93/ 94/EEG als gew¶zigd b¶ deze richtl¶n. 2. Met ingang van 1 juli 2000 weigeren de lidstaten EG-goedkeuring voor elk type twee- of driewielig motor- voertuig om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat indien niet is voldaan aan de eisen van Richtl¶n 93/94/EEG als gew¶zigd b¶ deze richtl¶n. Artikel 3 1. De lidstaten dienen uiterl¶k op 31 december 1999 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig z¶n om aan deze richtl¶n te voldoen. Z¶ stellen de Commissie daarvan onverw¶ld in kennis. Z¶ passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2000. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtl¶n verwezen of wordt hiernaar verwezen b¶ de offici(cid:137)le bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verw¶zingen worden door de lidstaten vastgesteld. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangr¶kste bepalingen van intern recht mee, die z¶ op het onder deze richtl¶n vallende gebied vaststellen. 6. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 118/33 Deze richtl¶n treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendma- king in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze richtl¶n is gericht tot de lidstaten. Artikel 5 Gedaan te Brussel, 20 april 1999. Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie L 118/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 1999 B(cid:246)LAGE 1. Punt 1. 1 wordt vervangen door de volgende tekst: „1. 1. Bromfietsen en lichte vierwielers zonder carrosserie”. 2. Punt 1. 2 wordt vervangen door de volgende tekst: „1. 2. Motorfietsen, driewielers met een maximumvermogen tot 15 kW en andere vierwielers dan lichte vierwielers, zonder carrosserie”. 3. Punt 1. 3 wordt vervangen door de volgende tekst: „1. 3. Driewielers met een maximumvermogen van meer dan 15 kW, lichte vierwielers met carrosserie en andere vierwielers dan lichte vierwielers met carrosserie”. 4. Punt 3. 1. 2 wordt vervangen door de volgende tekst: „3. 1. 2. mag een helling van ten hoogste 30(cid:176) ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene z¶de naar boven gekeerd is;”. 5. Punt 3. 1. 3 wordt vervangen door de volgende tekst: „3. 1. 3. mag een helling van ten hoogste 15(cid:176) ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene z¶de naar beneden gekeerd is;”. 6. Punt 4. 1 wordt vervangen door de volgende tekst: „4. 1. Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van meer dan 1,50 m boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is. ”. 7. Punt 5. 1 wordt vervangen door de volgende tekst: „5. 1. Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van minder dan 0,20 m of de straal van het wiel, indien deze minder bedraagt dan 0,20 m, boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is. ”. 8. Figuur 1 wordt vervangen door de volgende figuur: „ Geometrische zichtbaarheidshoek (tweevlakshoek met horizontale ribbe)”. 9. Aanhangsel 1 wordt vervangen door de volgende tekst: Figuur 1 „Aanhangsel 1 Inlichtingenformulier wat betreft de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig (b¶ de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om goedkeuring van het voertuig wordt ingediend) 6. 5. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 118/35 Volgnummer (door de aanvrager toegekend): B¶ de aanvraag om goedkeuring wat betreft de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten in b¶lage II, deel A, van Richtl¶n 92/61/EEG: (cid:190) 0. 1, (cid:190) 0. 2, (cid:190) 0. 4 tot en met 0. 6, (cid:190) 2. 2, (cid:190) 2. 2. 1, (cid:190) 9. 6, (cid:190) 9. 6. 1. ”


title: WRITTEN QUESTION No. 1075/99 by Anne McINTOSH Applicant countries

eurovoc_concepts:
Community acquis
Czechia
Hungary
Poland
accession to the European Union
economic situation
national implementing measure

text: C 370/160 Official Journal of the European Communities EN 21. 12. 1999 (1999/C 370/226) WRITTEN QUESTION E-1066/99 by Heidi Hautala (V) to the Commission (20 April 1999) Subject: Problems in implementing Tacis nuclear safety programmes Tacis-Phare nuclear safety programmes have, quite rightly, been criticised. Although in particular the safety culture and know-how have unquestionably improved as a result of the programmes, the problems described, for example, in the special report of the Court of Auditors seem genuine. I have learned that project partners are concerned about the fate of projects under the Tacis programmes for 1993/1994 which have undergone protracted preparation and are still open. Of these projects, around 20 concern supplies of equipment which, due to the slow pace of the Tacis bureaucracy, have only reached the contract stage and yet which are important with a view to maintaining installations and improving their safety. How will the Commission remedy this unfortunate situation, bearing in mind the budgetary time limit, which in principle is five years? Will the Commission ensure that similar problems do not arise in the Tacis programmes for 1995 and subsequent years? How has this point been taken into account in planning? Answer given by Mr van den Broek on behalf of the Commission (7 May 1999) In its communication of March 1998 on nuclear activities in the East (1), the Commission provided an analysis of the difficulties which have been encountered in implementing the nuclear safety programme. The main conclusion in that communication is that budgets should be committed only on the basis of well-defined projects which are ready to be tendered, and that the number of projects should be limited (there should be an increase in average size). In the day to day management of the programmes, the Commission is now putting these conclusions into practice. (1) COM(98) 134 final. (1999/C 370/227) WRITTEN QUESTION E-1075/99 by Anne McIntosh (PPE) to the Commission (20 April 1999) Subject: Applicant countries Could the Commission make an estimate of the degree to which Hungary, Poland and the Czech Republic are meeting the criteria set down in the Copenhagen Agreement and are on course to meet the agreed timetable for entry to the European Union? Answer given by Mr van den Broek on behalf of the Commission (3 May 1999) The degree to which Hungary, Poland and the Czech Republic meet the Copenhagen accession criteria is analysed in the Commission’s 1998 regular reports. Hungary continues to fulfil the Copenhagen political criteria. Continuing attention needs to be paid to combating corruption more effectively and to improving the situation of the Roma. Hungary can be regarded as a functioning market economy. It should be able to cope with competitive pressure and market forces within the Community in the medium term, provided that it maintains the conditions for trade integration and ongoing enterprise restructuring. Hungary’s rhythm of transposition has remained steady and has generally been accompanied by adequate institutional and financial provisions facilitating


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 1002/99 του Ian WHITE Ανοιχτή εμπορική διαπραγμάτευση χρονοθυρίδων σε αεροδρόμια

text: 21. 12. 1999 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 370/151 Απα΄ντηση του κυρι΄ου van den Broek εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (7 Μαι΅ου 1999) Η Επιτροπη΄ επιθυµει΄ να πληροφορη΄σει το Αξιο΄τιµο µε΄λος του Κοινοβουλι΄ου ο΄τι η µονα΄δα 3 του πυρηνικου΄ σταθµου΄ ηλεκτροπαραγωγη΄ς του Τσερνοµπι΄λ (ΠΣΗ) α΄ρχισε και πα΄λι να λειτουργει΄ στις 6 Μαρτι΄ου 1999 µετα΄ απο΄ µια προγραµµατισµε΄νη διακοπη΄ τριω΄ν µηνω΄ν για επιθεω΄ρηση και συντη΄ρηση. Στο µνηµο΄νιο συµφωνι΄ας, που υπογρα΄φηκε το 1995 µεταξυ΄ των χωρω΄ν του G7, της Επιτροπη΄ς και της Ουκρανι΄ας, η Ουκρανι΄α ανε΄λαβε τη δε΄σµευση να κλει΄σει το εργοστα΄σιο του Τσερνοµπι΄λ ως το ε΄τος 2000. Η Επιτροπη΄ πιστευ΄ει ο΄τι υλοποι΄ηση του µνηµονι΄ου συµφωνι΄ας του 1995 προχωρει΄ και αναµε΄νει, ειδικο΄τερα, ο΄τι η Ουκρανι΄α θα τηρη΄σει τη δε΄σµευση΄ της να κλει΄σει το εργοστα΄σιο του Τσερνοµπι΄λ ε΄ως το 2000. (1999/C 370/212) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1000/99 υποβολη΄: Ian White (PSE) προς την Επιτροπη΄ (20 Απριλι΄ου 1999) Θε΄µα: Άρθρο 9 του Κανονισµου΄ ΕΟΚ αριθ. 95/93 της 18 Ιανουαρι΄ου 1993 Μπορει΄ η Επιτροπη΄ να πληροφορη΄σει για τις υποχρεω΄σεις δηµο΄σιας υπηρεσι΄ας που επιτρε΄πονται συ΄µφωνα µε το α΄ρθρο 9 του Κανονισµου΄ ΕΟΚ αριθ. 95/93 (1) της 18 Ιανουαρι΄ου 1993 και κατα΄ πο΄σο η νοτιοδυτικη΄ περιοχη΄ του Ηνωµε΄νου Βασιλει΄ου συγκεντρω΄νει τω΄ρα τα προσο΄ντα; Εα΄ν δεν τα συγκεντρω΄νει, δυ΄ναται η Επιτροπη΄ να επιβεβαιω΄σει το λο΄γο, αφου΄ τε΄τοιες υποχρεωσεις ει΄ναι ζωτικε΄ς για την απο΄κτηση χρο΄νοθυρι΄δων που ει΄ναι απαραι΄τητες για την επιβι΄ωση τε΄τοιων αερολιµε΄νων; (1) ΕΕ L 14 της 22. 1. 1993, σελ. 1. (1999/C 370/213) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1001/99 υποβολη΄: Ian White (PSE) προς την Επιτροπη΄ (20 Απριλι΄ου 1999) Θε΄µα: Αναθεω΄ρηση του Κανονισµου΄ ΕΟΚ αριθ. 95/93 της 18ης Ιανουαρι΄ου 1993 Μπορει΄ η Επιτροπη΄ να πληροφορη΄σει µε ποιο τρο΄πο τα περιφερειακα΄ αεροδρο΄µια, που τω΄ρα αντιµετωπι΄ζουν δυσκολι΄ες για να αποκτη΄σουν βιω΄σιµες χρονοθυρι΄δες σε µει΄ζονες χνο΄ες 4 κε΄ντρα (ο΄πως η Φραγκφου΄ρτη), θα αποκοµι΄σουν ο΄φελος απο΄ την υπεσχηµε΄νη αναθεω΄ρηση του Κανονισµου΄ του Συµβουλι΄ου, ΕΟΚ αριθ. 95/93 (1) της 18. 1. 1993 που περιε΄χει ειδικε΄ς λεπτοµε΄ρειες; (1) ΕΕ L 14 της 22. 1. 1993, σελ. 1. (1999/C 370/214) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-1002/99 υποβολη΄: Ian White (PSE) προς την Επιτροπη΄ (20 Απριλι΄ου 1999) Θε΄µα: Ανοιχτη΄ εµπορικη΄ διαπραγµα΄τευση χρονοθυρι΄δων σε αεροδρο΄µια Ει΄ναι ενη΄µερη η Επιτροπη΄ του γεγονο΄τος ο΄τι η ανοιχτη΄ εµπορικη΄ διαπραγµα΄τευση χρονοθυρι΄δων σε αεροδρο΄µια εκ µε΄ρους αεροπορικω΄ν εταιρειω΄ν θα οδηγη΄σει σε αποκλεισµο΄ απο΄ τα µεγαλυ΄τερα αεροδρο΄µια (χνο΄ες 4 κε΄ντρα) τα µικρο΄τερα δροµολο΄για πρα΄γµα που θα οφει΄λεται σε καθαρη΄ εµπορικη΄ πι΄εση; ∆εν ει΄ναι αυτο΄ αντι΄θετο στην πολιτικη΄ περιφερειοποι΄ησης και στην εναε΄ρια µεταφορικη΄ προσιτο΄τητα περιφε΄ρειας προς περιφε΄ρεια;