eurovoc_concepts:
consumer goods
consumer protection
guarantee
sale

text: 15/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 223 31999L0044 L 171/12 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 7 7 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS DIREKTYVA 1999/44/EB 1999 m. gegužės 25 d. dėl vartojimo prekių pardavimo ir susijusių garantijų tam tikrų aspektų EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdami į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 95 straipsnį, atsižvelgdami į Komisijos pasiūlymą (1), atsižvelgdami į Ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuo- monę (2), laikydamiesi Sutarties 251 straipsnyje nustatytos tvarkos pagal 1999 m. gegužės 18 d. Taikinimo komiteto patvirtintą bendrą tekstą (3), kadangi Sutarties 153 straipsnio 1 ir 3 dalyse numatyta, kad priemonėmis, kurių Bendrija imasi pagal Sutarties 95 straipsnį, ji turėtų prisidėti prie aukšto lygio vartotojų apsaugos sukūrimo; kadangi vidaus rinką sudaro vidaus sienų neturinti terito- laisvas prekių, asmenų, rija, kurioje garantuojamas paslaugų ir kapitalo judėjimas; kadangi laisvas prekių judėjimas yra susijęs ne tik su asmenų sudarytais verslo sandoriais, bet ir su privačių asmenų sudaromais sando- riais; kadangi tai reiškia, kad remdamiesi vieninga minima- lia teisingų taisyklių, reglamentuojančių vartojimo prekių pardavimą, visuma vienoje valstybėje narėje gyvenantys vartotojai galėtų savo nuožiūra pirkti prekes kitos valstybės narės teritorijoje; (5) (6) (7) kadangi valstybių narių įstatymai dėl vartojimo prekių par- davimo iš dalies skiriasi, dėl to viena nuo kitos skiriasi nacionalinės vartojimo prekių rinkos ir gali būti iškreipta konkurencija tarp pardavėjų; (8) kadangi vartotojų, kurie siekia iš didelės rinkos turėti nau- dos pirkdami prekes kitose, ne jų nuolatinio gyvenimo, valstybėse narėse, vaidmuo kuriant vidaus rinką yra svar- biausias; kadangi dirbtiniam sienų atstatymui ir rinkų suskaldymui turėtų būti užkirstas kelias; kadangi naujosios ryšių technologijos, leidžiančios laisvai prisijungti prie vals- tybių narių arba trečiųjų šalių platinimo sistemų, labai išplėtė vartotojų galimybes; kadangi nesant vartojimo (1) (2) (3) (4) prekių pardavimą reglamentuojančių taisyklių minimalaus suderinimo gali būti sukliudyta plėtoti prekių pardavimą taikant naujas nuotolinių ryšių technologijas; kadangi minimalių vartotojų teisės taisyklių, kurios galiotų nepriklausomai nuo prekių pirkimo vietos Bendrijoje, bendros vartotojų sukūrimas pasitikėjimą ir sudarys jiems galimybę visapusiškai pasi- naudoti vidaus rinka; sutvirtins visumos kadangi pagrindiniai sunkumai, su kuriais susiduria varto- tojai, ir pagrindinis ginčų su pardavėjais šaltinis yra susiję su tuo, kad prekės neatitinka sutarties; kadangi dėl to šiuo atžvilgiu yra tikslinga suderinti nacionalinius vartojimo prekių pardavimą reglamentuojančius teisės aktus, tačiau nepažeidžiant su sutartine ir nesutartine atsakomybe susi- jusių nacionalinės teisės nuostatų bei principų; kadangi prekės visų pirma turi atitikti sutarties sąlygas; kadangi atitikimo sutarčiai principas gali būti laikomas bendru skirtingoms nacionalinės teisės tradicijoms; kadan- gi, užtikrinti minimalų vartotojų apsaugos lygį, pagal tam tikras nacionalinės teisės tradicijas gali būti neįmanoma remiantis vien šiuo principu; kadangi, ypač esant tokioms teisės tradicijoms, gali būti naudingos papildomos nacionalinės nuostatos, kuriomis būtų užtikrinta vartotojų apsauga tada, kai šalys nėra susitarusios dėl specifinių sutarties sąlygų ar kai šalys susitaria dėl sutarties sąlygų arba sudarė sutartis, kurios tiesiogiai ar netiesiogiai panai- kina arba apriboja vartotojų teises ir kurios, jei minėtos teisės kyla iš šios direktyvos, vartotojams nėra privalomos; kadangi, siekiant palengvinti atitikimo sutarčiai principo taikymą, yra naudinga nustatyti nepaneigiamą atitikimo sutarčiai prezumpciją, apimančią labiausiai paplitusias situacijas; kadangi ta prielaida neapriboja sutarties laisvės principo; kadangi, be to, tada, kai nėra specifinių sutarties sąlygų, taip pat kai yra taikoma minimalios apsaugos sąly- ga, šioje prielaidoje paminėti elementai gali būti naudojami nustatant, kad nėra prekių atitikimo sutarčiai; kadangi kokybė ir veikimas, kurių vartotojai gali pagrįstai tikėtis, priklausys, inter alia, nuo to, ar prekės yra naujos, ar nau- dotos; kadangi prielaidoje paminėti elementai yra kaupia- mojo pobūdžio; kadangi tam tikru atveju paaiškėja, kad bet kuris konkretus elementas yra aiškiai netinkamas, likę prie- laidos elementai vis tiek taikomi; (1) OL C 307, 1996 10 16, p. 8 ir OL C 148, 1998 5 14, p. 12. (2) OL C 66, 1997 3 3, p. 5. (3) 1998 m. kovo 10 d. Europos Parlamento nuomonė (OL C 104, 1998 4 6, p. 30), 1998 m. rugsėjo 24 d. Tarybos bendroji pozicija (OL C 333, 1998 10 30, p. 46) ir 1998 m. gruodžio 17 d. Europos Parlamento spendimas (OL C 98, 1999 4 9, p. 226). 1999 m. gegužės 5 d. Europos Parlamento sprendimas. 1999 m. gegužės 17 d. Tary- bos sprendimas. (9) kadangi pardavėjas turėtų būti tiesiogiai atsakingas varto- tojui už prekių atitikimą sutarčiai; kadangi tai yra tradici- nis sprendimas, įtvirtintas valstybių narių teisės sistemose; kadangi vis dėlto pardavėjas turėtų galėti, kaip numatyta nacionalinės teisės aktuose, laisvai reikalauti gamintojo, ankstesnio pardavėjo toje pačioje sutarčių grandinėje arba jeigu jis nėra šios teisės bet kokio kito tarpininko, 224 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 15/4 t. atsisakęs, vykdyti teisių gynimo priemones; kadangi ši direktyva neturi poveikio sutarties tarp pardavėjo, gamin- tojo, ankstesnio pardavėjo ar bet kokio kito tarpininko laisvės principui; kadangi taisykles, reguliuojančias, kieno atžvilgiu ir kaip pardavėjas gali reikalauti vykdyti tokių teisės gynimo priemonių, turi nustatyti nacionalinės teisės aktai; kadangi tada, kai prekės neatitinka sutarties, vartotojai privalėtų turėti teisę į nemokamą prekės atitikimo sutarčiai atkūrimą jų pasirinkimu tas prekes pataisant ar pakeičiant arba, jei to nepadaroma, sumažinant jų kainą ar nutrau- kiant sutartį; gali vartotojas pirmiausia kadangi reikalauti, kad pardavėjas pataisytų arba pakeistų prekes, nebent tokios teisės gynimo priemonės būtų neįmanomos arba nepro- porcingos; kadangi tai, ar teisės gynimo priemonė yra neproporcinga, turėtų būti nustatoma objektyviai; kadangi teisės gynimo priemonė būtų neproporcinga, jeigu ja, lygi- nant su kita teisės gynimo priemone, būtų nustatytos nepagrįstos išlaidos; kadangi, siekiant nuspręsti, ar išlaidos yra nepagrįstos, išlaidos, nustatytos viena teisės gynimo priemone, turėtų būti žymiai didesnės negu kita teisės gynimo priemone nustatytos išlaidos; kadangi, jeigu nėra atitikimo, pardavėjas susitarimo būdu visada gali pasiūlyti vartotojui bet kokią kitą galimą teisės gynimo priemonę; kadangi vartotojas turi teisę rinktis, pri- imti ar atmesti šį pasiūlymą; kadangi, siekiant suteikti vartotojui galimybę pasinaudoti vidaus rinka ir pirkti vartojimo prekes kitoje valstybėje narėje, turėtų būti rekomenduota, kad vartojimo prekių, kuriomis yra prekiaujama keliose valstybėse narėse, gamin- tojai vartotojų labui prie savo gaminio pridėtų sąrašą, kuriame pateikiamas bent vienas kontaktinis adresas kiek- vienoje valstybėje narėje, kurioje gaminiu yra prekiaujama; (10) (11) (12) (13) (14) kadangi nuorodos į prekių pateikimo laiką nereiškia, kad valstybės narės turi keisti rizikos perėjimą reglamentuojan- čias taisykles; (15) (16) kadangi valstybės narės gali numatyti, kad bet kokios var- totojui atlygintinos išlaidos gali būti sumažintos atsižvel- giant į tai, kad vartotojas, pateikus jam prekes, turėjo iš jų naudos; kadangi detali tvarka, nustatanti sutarties nutrau- kimo sąlygas, gali būti įtvirtinta nacionalinės teisės aktuose; kadangi dėl specifinio naudotų prekių pobūdžio pakeisti jas praktiškai neįmanoma; kadangi dėl to vartotojo teisė pakeisti prekę yra praktiškai negalima šioms prekėms; kadangi dėl tokių prekių valstybės narės gali šalims suteikti teisę susitarti dėl sutrumpinto atsakomybės laikotarpio; (17) kadangi yra tikslinga laiko atžvilgiu apriboti laikotarpį, per kurį pardavėjas yra atsakingas už kiekvieną prekių pateikimo laikotarpiu esantį neatitikimą; kadangi valstybės narės taip pat gali nustatyti ieškininės senaties terminą, per kurį vartotojai gali įgyvendinti savo teises, jeigu toks ter- minas nepasibaigia per dvejus metus nuo prekių pateiki- mo; kadangi, teisės aktus jeigu pagal nacionalinius ieškininės senaties termino pradžia nesutampa su prekių pateikimo laiku, bendra ieškininės termino trukmė, kurią nustato nacionalinės teisės aktai, neturi būti trumpesnė nei dveji metai nuo prekių pateikimo; senaties kadangi, siekdamos draugiškai susitarti, prekių taisymo ar keitimo arba derybų tarp pardavėjo ir vartotojo atveju valstybės narės gali, jei tikslinga, pagal savo nacionalinės teisės aktus numatyti, kad būtų sustabdytas arba nutrauk- tas laikotarpis, per kurį ir turi ieškininės senaties terminas; išaiškėti neatitikimas, kadangi valstybėms narėms turėtų būti leista nustatyti ter- miną, per kurį vartotojas privalo informuoti pardavėją apie kiekvieną neatitikimą; kadangi valstybės narės gali užtik- rinti aukštesnio lygio vartotojo apsaugą neįtvirtindamos tokios pareigos; kadangi bet kuriuo atveju vartotojai visoje Bendrijoje privalėtų turėti ne mažiau kaip du mėnesius, per kuriuos jie galėtų informuoti pardavėją apie neatitikimo buvimą; kadangi valstybės narės turėtų apsaugoti, kad dėl tokio lai- kotarpio į nepalankią padėtį nepatektų įvairiose valstybėse narėse apsiperkantys vartotojai; kadangi visos valstybės narės turėtų informuoti Komisiją apie naudojimąsi šia nuo- stata; kadangi Komisija turėtų vertinti šios nuostatos įvai- raus taikymo įtaką vartotojams ir vidaus rinkai; kadangi informacija apie naudą, kurią valstybė narė gavo taikydama šią nuostatą, turi būti prieinama kitoms valstybėms narėms ir vartotojams bei vartotojų organizacijoms visoje Bendri- joje; kadangi situacijos visose valstybėse narėse apibendri- nimas turėtų būti paskelbtas Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje ; (18) (19) (20) (21) kadangi dabar egzistuoja praktika, kad tam tikrų katego- rijų prekėms pardavėjai ir gamintojai suteikia garantijas dėl kiekvieno trūkumo, kuris išaiškėja per tam tikrą laikotarpį; kadangi ši praktika gali skatinti konkurenciją; kadangi, nors tokių garantijų suteikimas yra teisėta prekybos prie- monė, jos neturėtų klaidinti vartotojo; kadangi, siekiant užtikrinti, kad vartotojai nėra klaidinami, į garantijas turėtų būti įtraukta tam tikra informacija, įskaitant nuostatą, kad garantija neturi poveikio vartotojo juridinėms teisėms; (22) kadangi šalys negali bendru susitarimu apriboti arba panai- kinti vartotojams suteiktų teisių, nes priešingu atveju būtų pažeista suteikiama teisinė apsauga; kadangi šis principas turėtų būti taikomas ir išlygoms, numatančioms atvejus, kai vartotojas žino apie sutarties sudarymo metu egzistuo- jančią vartojimo prekių neatitikimą; kadangi pagal šią 15/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 225 (23) (24) (25) direktyvą vartotojams suteikiama apsauga neturėtų būti silpnesnė dėl to, kad sutarčiai taikytina buvo pasirinkta ne valstybės narės teisė; kadangi teisės aktai ir precedentinė teisė įvairiose valstybėse narėse šioje srityje atskleidžia didėjantį suinteresuotumą užtikrinti aukšto lygio vartotojų apsaugą; kadangi, atsižvel- giant į šią tendenciją ir patirtį, įgytą įgyvendinant šią direk- tyvą, gali būti reikalinga numatyti išsamesnio pobūdžio suderinimą, ypač nustatant tiesioginę gamintojo atsako- mybę už tuos defektus, kuriuos jis yra atsakingas; kadangi, siekiant užtikrinti dar didesnį vartotojų apsaugos lygį, valstybėms narėms turėtų būti leista srityje, kuriai tai- koma ši direktyva, priimti arba palikti galioti griežtesnes nuostatas; kadangi pagal 1998 m. kovo 30 d. Komisijos rekomenda- ciją dėl principų, taikomų organams, atsakingiems už neteisminį vartotojų ginčų sprendimą (1), valstybės narės gali steigti organus, kurie nacionaliniame ir tarpvalstybi- niame kontekste užtikrintų nešališką ir veiksmingą skundų nagrinėjimą ir kuriuos vartotojai galėtų pasitelkti kaip tar- pininkus; (26) kadangi yra tikslinga, siekiant apsaugoti kolektyvinius var- totojų interesus, įtraukti šią direktyvą į direktyvų sąrašą, pateiktą 1998 m. gegužės 19 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 98/27/EB dėl draudimų ginant varto- tojų interesus (2) priede, — elektrą; c) pardavėjas — reiškia bet kurį fizinį arba juridinį asmenį, kuris, sutartį versdamasis prekyba, verslu ar profesija, pagal parduoda vartojimo prekes; d) gamintojas — reiškia vartojimo prekių gamintoją, vartojimo prekių importuotoją į Bendrijos teritoriją ar bet kokį asmenį, atitinkantį gamintoją, kuris ant vartojimo prekių nurodo savo pavadinimą, prekės ženklą ar kitą skiriamąjį ženklą; e) garantija — reiškiabet kokįpardavėjo arba gamintojo įsiparei- gojimą vartotojui, vykdomą be papildomo užmokesčio, grą- žinti už vartojimo prekes sumokėtą sumą, jas pakeisti, patai- syti ar kitaip pašalinti jeigu jos neatitinka garantijos dokumente ar atitinkamoje reklamoje nurodytų sąlygų; jų trūkumus, f) taisymas — reiškia vartojimo prekių atitikimo pardavimo sutarčiai užtikrinimą neatitikimo atveju. 3. Valstybės narės gali numatyti, kad sąvoka „vartojimo prekės“ netaikoma viešajame aukcione parduodamoms padėvėtoms prekėms, kai vartotojai turi galimybę patys dalyvauti pardavime. 4. Vartojimo prekių, kurios bus pagamintos ar pateiktos, tiekimo sutartys pagal šią direktyvą taip pat laikomos pardavimo sutarti- mis. 2 straipsnis Atitikimas sutarčiai PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ: 1 straipsnis Taikymo sritis ir sąvokos 1. Šios direktyvos tikslas — suderinti valstybių narių įstatymus ir kitus teisės aktus dėl vartojimo prekių pardavimo ir su tuo susi- jusių garantijų tam tikrų aspektų, siekiant užtikrinti vieningą minimalų vartotojų apsaugos vidaus rinkoje lygį. 2. Šioje direktyvoje: a) vartotojas — reiškia bet kurį fizinį asmenį, kuris sutartyse, kurioms taikoma ši direktyva, veikia siekdamas tikslų, nesusi- jusių su jo prekyba, verslu ar profesija; b) vartojimo prekės — reiškia bet kokį materialų kilnojamą daiktą, išskyrus: — prekes, parduodamas vykdant sprendimą arba kitais įsta- tymuose numatytais atvejais, — vandenį ir dujas, jeigu jie nėra paruošti parduoti riboto tūrio arba nustatyto kiekio, (1) OL L 115, 1998 4 17, p. 31. (2) OL L 166, 1998 6 11, p. 51. 1. Pardavėjas privalo pateikti vartotojui prekes, kurios atitinka pardavimo sutartį. 2. Vartojimo prekės laikomos atitinkančiomis sutartį, jeigu jos: a) atitinka pardavėjo pateiktą aprašymą ir turi tokias savybes kaip ir prekės, kurias pardavėjas pateikė vartotojui kaip pavyzdį ar modelį; b) yra tinkamos bet kokiai konkrečiai paskirčiai, dėl kurios jos yra reikalingos vartotojui ir apie kurią jis sutarties sudarymo metu pranešė pardavėjui, o pardavėjas jai pritarė; c) yra tinkamos paskirčiai, kuriai paprastai naudojamos tokio paties pobūdžio prekės; d) pasižymi tokia kokybe ir veikimu, kurie paprastai yra būdingi tokio paties pobūdžio prekėms ir kurių vartotojas gali pagrįstai tikėtis, atsižvelgdamas į tų prekių pobūdį ir į bet kokius pardavėjo, gamintojo arba jo atstovo pateiktus viešus pareiš- kimus dėl jų specifinių savybių, ypač reklamoje arba ant etiketės. 3. Taikant šį straipsnį laikoma, kad neatitikimo nėra, jeigu sutar- ties sudarymo metu vartotojas žinojo arba pagrįstai negalėjo neži- noti apie neatitikimą, arba jeigu neatitikimas atsirado iš vartotojo pateiktos medžiagos. 226 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 15/4 t. 4. Pardavėjo neįpareigoja 2 dalies d punkte nurodyti vieši pareiš- kimai, jeigu jis: — vartotojas neturi teisės nei į prekių pataisymą, nei į jų pakei- timą, arba — įrodo, kad apie atitinkamą pareiškimą nežinojo ir pagrįstai — pardavėjas per protingą laiką neįgyvendino teisės gynimo negalėjo žinoti, arba priemonės, arba — įrodo, kad pareiškimas buvo ištaisytas iki sutarties sudarymo — pardavėjas neįgyvendino teisės gynimo priemonės nesukelda- momento, arba mas didelių nepatogumų vartotojui. — įrodo, kad sprendimui pirkti vartojimo prekes pareiškimas negalėjo turėti įtakos. 6. Vartotojas neturi teisės nutraukti sutarties, jeigu neatitikimas yra nedidelis. 5. Jeigu instaliavimas sudaro prekių pardavimo sutarties dalį ir prekes instaliavo pardavėjas arba tai atlikta jo atsakomybe, bet koks dėl neteisingo vartojimo prekių instaliavimo atsiradęs neati- tikimas prilyginamas prekių neatitikimui. Ši nuostata vienodai tai- koma gaminiui, kai numatyta, jog jį instaliuos pats vartotojas, kai jis jį instaliuoja, o neteisingo instaliavimo priežastis yra instalia- vimo instrukcijos trūkumai. 3 straipsnis Vartotojo teisės 1. Pardavėjas yra atsakingas vartotojui už bet kokį neatitikimą, esantį prekių pateikimo metu. 2. Esant neatitikimui, vartotojas turi teisę į nemokamą prekių ati- tikimo sutarčiai užtikrinimą jas pataisant ar pakeičiant pagal šio straipsnio 3 dalį, arba teisę į atitinkamą kainos sumažinimą arba su tomis prekėmis susijusios sutarties nutraukimą pagal šio straipsnio 5 ir 6 dalis. 3. Vartotojas pirmiausia gali reikalauti, kad pardavėjas nemoka- mai pataisytų arba pakeistų prekes, nebent tai yra neįmanoma ar neproporcinga. Teisės gynimo priemonė laikoma neproporcinga, jeigu ja, paly- ginti su alternatyvia teisės gynimo priemone, pardavėjui nustato- mos nepagrįstos išlaidos, atsižvelgiant į: — vertę, kurią prekės turėtų, jeigu nebūtų neatitikimo, — neatitikimo reikšmingumą ir — tai, ar alternatyvi teisės gynimo priemonė galėtų būti įgyven- dinta nesukeliant didelių nepatogumų vartotojui. 4 straipsnis Žalos atlyginimo teisė Kai už neatitikimą, atsiradusį dėl gamintojo ar ankstesnio pardavėjo toje pačioje sutarčių grandinėje ar bet kokio kito tarpininko veikimo ar neveikimo, vartotojui yra atsakingas galutinis pardavėjas, jis turi teisę imtis teisės gynimo priemonių atsakingo asmens ar asmenų sutarčių grandinėje atžvilgiu. Atsakingą asmenį ar asmenis, kurių atžvilgiu galutinis pardavėjas gali imtis teisės gynimo priemonių, kartu ir atitinkamą jų vykdymo procesą bei sąlygas nustato nacionalinė teisė. 5 straipsnis Terminai 1. Pardavėjas yra laikomas atsakingu pagal 3 straipsnį, kai neati- tikimas išaiškėja per dvejus metus nuo prekių pateikimo. Jeigu pagal nacionalinės teisės aktus 3 straipsnio 2 dalyje nustatytoms teisėms yra taikomas ieškininės senaties terminas, šis terminas nesibaigia per dvejus metus nuo prekių pateikimo. 2. Valstybės narės gali numatyti, kad, siekdamas pasinaudoti savo teise, vartotojas privalo informuoti pardavėją apie neatitikimą per dviejų mėnesių laikotarpį nuo tos dienos, kai pastebėjo neatiti- kimą. Valstybės narės, pasinaudojusios šia dalimi, informuoja apie tai Komisiją. Komisija stebi šios valstybių narių galimybės buvimo poveikį vartotojams ir vidaus rinkai. Ne vėliau kaip iki 2003 m. sausio 7 d. Komisija parengia ataskaitą apie valstybių narių pasinaudojimą šia dalimi. Ataskaita skelbiama Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. Bet koks prekių pataisymas ar pakeitimas atliekamas per protingą laiką ir nesukeliant jokių didelių nepatogumų vartotojui, atsižvel- giant į prekių pobūdį ir paskirtį, dėl kurios tos prekės vartotojui buvo reikalingos. 3. Jeigu neįrodyta kitaip, bet koks neatitikimas, išaiškėjęs per šešis mėnesius nuo prekių pateikimo, laikomas egzistavusiu pateikimo metu, nebent ši prielaida yra nesuderinama su prekių pobūdžiu arba su neatitikimo pobūdžiu. 4. Šio straipsnio 2 ir 3 dalyse sąvoka „nemokamai“ reiškia išlai- das, reikalingas užtikrinti prekių atitikimą, visų pirma pašto, darbo ir medžiagų išlaidas. 6 straipsnis Garantijos 5. Vartotojas gali reikalauti atitinkamai sumažinti kainą arba nutraukti sutartį, jeigu: 1. Garantija jos teikėją teisiškai įpareigoja garantijos dokumente ir su tuo susijusioje reklamoje nustatytomis sąlygomis. 15/4 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 227 2. Garantijoje: 9 straipsnis — įtvirtinama, kad vartotojas pagal taikytinus nacionalinės teisės aktus, reglamentuojančius vartojimo prekių pardavimą, turi teises, ir aiškiai nurodoma, kad garantija toms teisėms povei- kio neturi, Valstybės narės imasi atitinkamų priemonių, kad informuotų vartotojus apie šią direktyvą įgyvendinančius nacionalinės teisės aktus, ir skatina profesines organizacijas prireikus informuoti vartotojus apie jų teises. — paprasta, suprantama kalba išdėstomas garantijos turinys ir detali informacija, reikalinga vadovaujantis garantija pareikšti pretenzijas, visų pirma garantijos trukmė ir taikymo teritorija, taip pat garantijos teikėjo pavadinimas ir adresas. 3. Vartotojo reikalavimu garantija jam pateikiama raštu arba kitoje jam prieinamoje ilgalaikėje laikmenoje. 4. Savo teritorijoje valstybė narė, kurioje yra parduodamos var- tojimo prekės, gali pagal Sutarties taisykles nustatyti, kad garan- tija būtų parengta viena ar daugiau kalbų, jos nustatytų iš Bend- rijos oficialių kalbų. 5. Jeigu garantija pažeidžia šio straipsnio 2, 3 ar 4 dalies reikala- vimus, garantijos galiojimui tai jokio poveikio neturi, ir vartoto- jas gali ja remtis ir reikalauti, kad jos būtų laikomasi. 7 straipsnis Įpareigojantis pobūdis 1. Jokios sutarčių sąlygos ar susitarimai, sudaryti su pardavėju prieš jam pranešus apie neatitikimą, kurie tiesiogiai ar netiesiogiai panaikina arba apriboja šios direktyvos nustatytas teises, neįpareigoja vartotojo, kaip tai numatyta nacionalinėje teisėje. Valstybės narės gali numatyti, kad padėvėtų prekių atžvilgiu pardavėjas ir vartotojas gali susitarti dėl sutarties sąlygų ar suda- ryti trumpesnis pardavėjo atsakomybės laikotarpis nei tas, kuris nurodytas 5 straipsnio 1 dalyje. Toks laikotarpis negali būti trumpesnis nei vieneri metai. susitarimą, kuriame numatytas 2. Valstybės narės imasi reikiamų priemonių siekdamos užtikrin- ti, kad iš vartotojų nebūtų atimta šios direktyvos suteikta apsauga tada, kai sutarčiai taikytina teise pasirenkama ne valstybės narės teisė, jeigu ta sutartis yra glaudžiai susijusi su valstybių narių teri- torija. 10 straipsnis Direktyvos 98/27/EB priedas užbaigiamas taip: „10. 1999 m. gegužės 25 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 1999/44/EB dėl vartojimo prekių pardavimo ir susijusių garantijų tam tikrų aspektų (OL L 171, 1999 7 7, p. 12). “ 11 straipsnis Perkėlimas 1. Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsi- galioję ne vėliau kaip iki 2002 m. sausio 1 d. , įgyvendina šią direk- tyvą. Apie tai jos nedelsdamos praneša Komisijai. Valstybės narės, priimdamos šias priemones, daro jose nuorodą į šią direktyvą, arba tokia nuoroda daroma jas oficialiai skelbiant. Nuorodos darymo tvarką nustato valstybės narės. 2. Valstybės narės pateikia Komisijai šios direktyvos taikymo sri- tyje priimtų nacionalinės teisės aktų nuostatas. 12 straipsnis Persvarstymas Komisija ne vėliau kaip iki 2006 m. liepos 7 d. persvarsto šios direktyvos taikymą ir Europos Parlamentui bei Tarybai pateikia alia, nagrinėjamas gamintojo ataskaitą. Ataskaitoje, ir prireikus tiesioginės atsakomybės pridedami pasiūlymai. įtvirtinimo klausimas inter 13 straipsnis Įsigaliojimas Ši direktyva įsigalioja jos paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje dieną. 8 straipsnis 14 straipsnis Nacionalinė teisė ir minimali apsauga Ši direktyva yra skirta valstybėms narėms. 1. Šios direktyvos nustatytos teisės yra vykdomos nepažeidžiant kitų teisių, kuriomis vartotojas gali remtis pagal nacionalines nor- mas, reguliuojančias sutartinę ar nesutartinę atsakomybę. Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 25 d. Europos Parlamento vardu Tarybos vardu 2. Kad užtikrintų aukštesnio lygio vartotojų apsaugą, valstybės narės šios direktyvos taikymo srityje gali priimti ar palikti galioti griežtesnes nuostatas, neprieštaraujančias Sutarčiai. Pirmininkas J. M. GIL-ROBLES Pirmininkas H. EICHEL


title: 1999/394/CE, Euratom: Decisione del Consiglio, del 25 maggio 1999, riguardante le condizioni e le modalità delle indagini interne in materia di lotta contro le frodi, la corruzione e ogni altra attività illecita lesiva degli interessi finanziari delle Comunità

eurovoc_concepts:
EU control
corruption
duties of civil servants
fact-finding mission
fraud
fraud against the EU

formats: html pdf print

text: L 149/36 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 16. 6. 1999 (Atti per i quali la pubblicazione non è una condizione di applicabilità) II CONSIGLIO DECISIONE DEL CONSIGLIO del 25 maggio 1999 riguardante le condizioni e le modalità delle indagini interne in materia di lotta contro le frodi, la corruzione e ogni altra attività illecita lesiva degli interessi finanziari delle Comunità (1999/394/CE, Euratom) IL CONSIGLIO DELL’UNIONE EUROPEA, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, in particolare l’articolo 207, paragrafo 3, visto il trattato che istituisce la Comunità europea dell’e- nergia atomica, in particolare l’articolo 121, paragrafo 3, visto il regolamento interno del Consiglio, in particolare l’articolo 21, paragrafo 2, (3) (4) (1) considerando che il regolamento (CE) n. 1073/1999 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 25 maggio 1999 (1), nonché il regolamento (Euratom) n. 1074/1999 del Consiglio, del 25 maggio 1999 (2), relativi alle indagini svolte dall’Ufficio europeo per la lotta antifrode (OLAF), prevedono che l’Ufficio avvii e svolga indagini amministrative all’interno delle istituzioni, degli organi e degli organismi isti- tuiti dai trattati CE e CEEA o in base ad essi; (2) considerando che la responsabilità dell’Ufficio europeo per la lotta antifrode, come istituito dalla Commissione, va oltre la protezione degli interessi (1) GU L 136 del 31. 5. 1999, pag. 1. (2) GU L 136 del 31. 5. 1999, pag. 8. tutela degli finanziari e si estende a tutte le attività connesse contro interessi alla comportamenti irregolari perseguibili in sede disci- plinare o penale; comunitari considerando che è necessario aumentare la portata e l’efficacia della lotta antifrode avvalendosi dell’e- sperienza acquisita nel campo delle indagini ammi- nistrative; connessi amministrativa, loro autonomia all’esercizio delle considerando che è pertanto necessario che tutte le istituzioni, tutti gli organi e tutti gli organismi, nella affidino all’Ufficio il compito di procedere al loro interno a indagini amministrative volte ad accertare fatti gravi, loro attività professionali, che possono costituire un inadempi- mento degli obblighi dei funzionari e degli agenti delle Comunità, come quelli di cui all’articolo 11, all’articolo 12, secondo e terzo comma, agli articoli 13, 14, 16 e all’articolo 17, primo comma dello statuto applicabile ai funzionari delle Comunità europee e del regime applicabile agli altri agenti (in prosieguo «lo statuto»), lesivo degli interessi di dette Comunità e perseguibile in sede disciplinare o penale, oppure una colpa personale grave ai sensi dell’articolo 22 dello statuto o un inadempimento di obblighi analoghi dei membri, dei dirigenti o dei membri del personale istituzioni, degli organi e degli organismi delle Comunità cui non si applica lo statuto o un inadempimento di obblighi imposti dal diritto comunitario ai membri del Consiglio e dei suoi organi, nell’ambito delle loro attività professionali esercitate in tale funzione; 16. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 149/37 (5) (6) (7) (8) (9) (10) considerando che tali indagini devono svolgersi secondo modalità equivalenti in tutte le istituzioni, tutti gli organi e tutti gli organismi comunitari e che l’attribuzione di tale compito all’Ufficio non incide sulla responsabilità propria delle istituzioni, degli organi e degli organismi e non menoma in alcun modo la tutela giuridica delle persone inte- ressate; in attesa della modifica dello considerando che, statuto è necessario determinare le modalità pratiche con cui i membri delle istituzioni e degli organi, i dirigenti degli organismi e i funzionari e agenti degli stessi collaborano al regolare svolgi- mento delle indagini interne; considerando che il regolamento (CE) n. 1073/1999 del Parlamento europeo e del Consiglio, nonché il regolamento (Euratom) n. 1074/1999 del Consiglio prevedono all’articolo 4, paragrafo 6 che ciascuna istituzione, organo e organismo adotti una deci- sione contenente in particolare norme riguardanti l’obbligo per i membri o dirigenti, i funzionari e gli agenti delle istituzioni, degli organi e degli orga- nismi di cooperare con gli agenti dell’Ufficio e di le procedure che gli fornire loro informazioni, agenti dell’Ufficio devono osservare all’atto dell’ese- cuzione delle indagini interne e le garanzie dei diritti delle persone interessate da un’indagine interna; considerando che l’accordo interistituzionale del 25 maggio 1999 tra il Parlamento europeo, il Consi- glio dell’Unione europea e la Commissione delle Comunità europee relativo alle indagini interne effettuate dall’Ufficio europeo per la lotta antifrode (OLAF) (1) impegna le istituzioni firmatarie, nonché le istituzioni, gli organi e gli organismi che aderi- ranno, ad adottare una decisione interna conforme al modello allegato a detto accordo e a discostar- sene soltanto allorché esigenze particolari proprie a ciascuna istituzione ne impongano la necessità tecnica; considerando che nessuna esigenza particolare impone la necessità tecnica di discostarsi dal modello di decisione per quanto riguarda i funzio- nari e altri agenti del Segretariato generale del Consiglio (in prosieguo denominato «Segretariato generale»); considerando che conviene che il Consiglio affidi all’Ufficio il compito di effettuare nel suo ambito indagini amministrative destinate a ricercare fatti gravi che possano costituire un inadempimento degli obblighi imposti dal diritto comunitario alle (1) GU L 136 del 31. 5. 1999, pag. 15. persone che sono membri del Consiglio e dei suoi organi; che conviene tuttavia tener conto del fatto che, a differenza delle altre istituzioni, i membri del Consiglio ed i suoi organi esercitano essenzialmnte funzioni a titolo nazionale e rimangono, nell’eser- cizio di dette funzioni, soggetti al diritto nazionale; che conviene pertanto limitare l’applicazione della presente decisione alle sole attività professionali delle persone in questione esercitate nella loro qualità di membro dell’istituzione e dei suoi organi; considerando che l’Ufficio non ha competenza giudiziaria e effettua unicamente indagini ammini- strative; che tali indagini devono essere svolte nel pieno rispetto delle pertinenti disposizioni dei trat- tati che istituiscono le Comunità europee, in parti- colare del protocollo sui privilegi e sulle immunità, nonché dei testi adottati per la loro applicazione, e dello statuto; considerando che tali indagini si svolgono secondo le condizioni e le modalità previste dai regolamenti della Comunità europea e della Comunità europea dell’energia atomica; che detti regolamenti non attribuiscono tuttavia all’Ufficio alcun diritto di accesso agli edifici occupati dagli Stati membri, in particolare le loro Rappresentaze permanenti; fornirgli considerando che la decisione interna prevista dall’accordo interistituzionale si limita strettamente a precisare l’obbligo di cooperare con l’Ufficio e di l’ufficio responsabile della sicurezza di assistere gli agenti dell’Ufficio e, reciprocamente, l’obbligo per l’Uf- ficio di informare le persone coinvolte in un’inda- gine da esso avviata, l’obbligo per informazioni, (11) (12) (13) DECIDE: Articolo 1 Obbligo di cooperare con l’Ufficio Il segretario generale, i servizi e i funzionari o agenti del Segretariato generale sono tenuti a assicurare piena coope- razione agli agenti dell’Ufficio e a fornire loro tutta l’assi- stenza necessaria alle indagini. A tale scopo essi forni- scono agli agenti dell’Ufficio tutti gli elementi di informa- zione e i chiarimenti utili. Fatte salve le pertinenti disposizioni dei trattati che istui- scono le Comunità europee, in particolare del protocollo sui privilegi e sulle immunità, nonché dei testi adottati per la loro applicazione, i membri del Consiglio e dei suoi organi cooperano pienamente con l’Ufficio. L 149/38 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 16. 6. 1999 Articolo 2 Obbligo d’informazione I funzionari e gli agenti del Segretariato generale i quali vengano a conoscenza di elementi di fatto che facciano presumere l’esistenza di eventuali casi di frode, di corru- zione o ogni altra attività illecita lesiva degli interessi delle Comunità, oppure di fatti gravi, connessi all’esercizio di attività professionali, che possono costituire un inadempi- mento degli obblighi dei funzionari e degli agenti delle Comunità perseguibile in sede disciplinare o penale, oppure un inadempimento di obblighi imposti ai membri del Consiglio e ai suoi organi dal diritto comunitario, nell’ambito delle attività svolte in tale qualità, qualora tale inadempimento sia lesivo degli interessi della Comunità; ne informano immediatamente il proprio capo servizio o il proprio direttore generale oppure, ove lo ritengano utile, il segretario generale o direttamente l’Ufficio. Il segretario generale, i direttori generali e i capi servizio del Segretariato generale trasmettono senza indugio all’Ufficio ogni elemento di fatto a loro noto che faccia presumere l’esistenza di irregolarità di cui al primo comma. In nessun caso i funzionari e agenti del Segretariato gene- rale possono subire un trattamento ingiusto o discrimina- torio a causa di una comunicazione di cui al primo e secondo comma. I membri del Consiglio e i Rappresentanti permanenti che vengano a conoscenza di fatti di cui al primo comma ne informano il presidente del consiglio, oppure, se lo ritengono utile, direttamente l’Ufficio. I delegati degli Stati membri che vengano a conoscenza di fatti di cui al primo comma ne informano il Rappresentante perma- nente del loro Stato membro. Articolo 3 Assistenza da parte del servizio responsabile della sicurezza Previa richiesta del direttore dell’Ufficio, servizio responsabile della sicurezza del Segretariato generale assiste gli agenti dell’Ufficio nell’esecuzione materiale delle indagini. il l’interessato deve esserne prontamente informato, se ciò non rischia di pregiudicare l’indagine. In ogni caso non si può trarre alcuna conclusione, al termine dell’indagine, riguardante personalmente uno di questi senza aver dato modo all’interessato di esprimersi su tutti i fatti che lo concernono. Nei casi in cui, ai fini dell’indagine, sia necessaria la massima segretezza e si debba ricorrere ai mezzi investiga- tivi di competenza di un’autorità giudiziaria nazionale, l’esecuzione dell’obbligo di invitare la persona interessata ad esprimersi può essere differita con il consenso del presidente del Consiglio o del segretario generale. Articolo 5 Informazione riguardo all’archiviazione dell’inda- gine Se al termine di un’indagine interna non risultano elementi a carico della persona, l’indagine interna che lo riguarda viene archiviata con decisione del direttore dell’Ufficio, il quale ne informa l’interessato per iscritto. Articolo 6 Domanda diretta a togliere l’immunità Viene trasmessa al direttore dell’Ufficio, per parere, ogni domanda di un’autorità di polizia o di un’autorità giudi- ziaria degli Stati membri diretta a togliere l’immunità di un funzionario o agente del Segretariato generale per eventuali casi di frode, di corruzione o di ogni altra atti- vità illecita. Se la domanda diretta a togliere l’immunità riguarda un membro del Consiglio o i suoi organi, l’Uf- ficio ne viene informato. Articolo 7 Decorrenza di efficacia La presente decisione ha effeto dal 1o giugno 1999. Articolo 4 Fatto a Bruxelles, addì 25 maggio 1999. Informazione dell’interessato sull’indagine Qualora si manifesti la possibilità di coinvolgimento personale di un membro del Consiglio o dei suoi organi o di un funzionario o di un agente del Segretariato generale, Per il Consiglio Il presidente H. EICHEL


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1068/1999 af 25. maj 1999 om indstilling af fiskeri efter sej fra fartøjer, som fører spansk flag

eurovoc_concepts:
Spain
authorised catch
catch quota
fishing area
sea fish
ship's flag

text: 26. 5. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 130/15 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1068/1999 af 25. maj 1999 om indstilling af fiskeri efter sej fra fartøjer, som fører spansk flag KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EØF) nr. 2847/93 af 12. oktober 1993 om indførelse af en kontrolordning senest ændret ved fiskeripolitik (1), under den fælles forordning (EF) nr. 2846/98 (2), særlig artikel 21, stk. 3, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 48/1999 af 18. december 1998 om fastsættelse for 1999 af de samlede tilladte fangstmængder for visse fiskebestande og grupper af fiskebestande samt af visse betingelser for fiskeri af disse fangstmængder (3) fastsætter kvoter for sej i 1999; for at overholde bestemmelserne om kvantitative begrænsninger af fangsterne af kvoterede bestande er det nødvendigt, at Kommissionen ved en forord- ning fastsætter den dato, p(cid:134) hvilken de fangster, der er taget af fiskerfartøjer, som fører en medlemsstats flag, m(cid:134) antages at have opbrugt den tildelte kvote; ifølge de oplysninger, der er meddelt Kom- missionen, har fangsterne af sej farvandene i ICES-omr(cid:134)de Vb (EF-omr(cid:134)de), VI, XII og XIV taget af fartøjer, som fører spansk flag eller er registreret i i Spanien, n(cid:134)et den for 1999 tildelte kvote; Spanien har forbudt fiskeri efter denne bestand med virk- ning fra den 12. maj 1999; det er derfor nødvendigt at opretholde denne dato (cid:190) UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Fangsterne af sej i farvandene i ICES-omr(cid:134)de Vb (EF- omr(cid:134)de), VI, XII og XIV fra fartøjer, der fører spansk flag eller er registreret i Spanien, m(cid:134) antages at have opbrugt den kvote, der er tildelt Spanien for 1999. Fiskeri efter sej i farvandene i ICES-omr(cid:134)de Vb (EF- omr(cid:134)de), VI, XII og XIV fra fartøjer, der fører spansk flag eller er registreret i Spanien, er forbudt ligesom opbeva- ring om bord, omladning og landing af den ovenfor nævnte bestand fanget i disse farvande af de nævnte fartøjer efter datoen for denne forordnings anvendelse. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggø- relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes fra den 12. maj 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 25. maj 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Emma BONINO Medlem af Kommissionen (1) EFT L 261 af 20. 10. 1993, s. 1. (2) EFT L 358 af 31. 12. 1998, s. 5. (3) EFT L 13 af 18. 1. 1999, s. 1


title: 1999/394/CE, Euratom: Decisão do Conselho, de 25 de Maio de 1999, relativa às condições e regras dos inquéritos internos em matéria de luta contra a fraude, a corrupção e todas as actividades ilegais lesivas dos interesses das Comunidades

text: L 149/36 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16. 6. 1999 II (Actos cuja publicação não é uma condição da sua aplicabilidade) CONSELHO DECISÃO DO CONSELHO de 25 de Maio de 1999 relativa às condições e regras dos inquéritos internos em matéria de luta contra a fraude, a corrupção e todas as actividades ilegais lesivas dos interesses das Comunidades (1999/394/CE, Euratom) O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA, (3) Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o n. o 3 do seu artigo 207. o, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia da Energia Atómica e, nomeadamente, o n. o 3 do seu artigo 121. o, Tendo em conta o regulamento interno do Conselho e, nomeadamente, o n. o 2 do seu artigo 21. o, (4) (1) (2) Considerando que o Regulamento (CE) n. o 1073/ /1999 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 25 de Maio de 1999 (1), bem como o Regulamento (Euratom) n. o 1074/1999 do Conselho, de 25 de Maio de 1999 (2), relativos aos inquéritos efectuados pelo Organismo Europeu de Luta Antifraude (OLAF), prevêem que o Organismo abra e conduza inquéritos administrativos nas instituições, órgãos e organismos criados pelos Tratados CE e CEEA ou instituídos com base nos referidos Tratados; Considerando que a responsabilidade do Orga- nismo Europeu de Luta Antifraude, tal como insti- além da tuído pela Comissão, protecção dos interesses financeiros, o conjunto das actividades relacionadas com a defesa dos interesses comunitários em relação a comportamentos irregu- lares, susceptíveis de dar ensejo a processos admi- nistrativos ou penais; abrange, para (1) JO L 136 de 31. 5. 1999, p. 1. (2) JO L 136 de 31. 5. 1999, p. 8. Considerando que importa reforçar o alcance e a eficácia da luta contra a fraude, beneficiando dos conhecimentos no especializados domínio dos inquéritos administrativos; disponíveis das Comunidades Europeias Considerando ser, por tal motivo, conveniente que todas as instituições, órgãos e organismos, a título da sua autonomia administrativa, confiem ao Orga- nismo a missão de efectuar inquéritos administra- tivos no seu interior, destinados a investigar os ligados ao exercício de actividades factos graves, profissionais, que possam constituir incumpri- mento das obrigações dos funcionários e agentes das Comunidades, como as referidas nos artigos 11. o, 12. o, segundo e terceiro parágrafos, 13. o, 14. o, 16. o e 17. o, primeiro parágrafo, do Estatuto dos e Funcionários Regime Aplicável aos outros Agentes (a seguir designado «Estatuto»), interesses das Comunidades, susceptível de processos discipli- nares e eventualmente penais, ou culpa individual grave nos termos do artigo 22. o do Estatuto, ou ainda incumprimento das obrigações análogas dos membros, dirigentes ou membros do pessoal das instituições, órgãos e organismos das Comunidades não submetidos ao Estatuto, ou incumprimento das obrigações impostas pelo Direito comunitário aos membros do Conselho e das suas instâncias, no quadro das actividades profissionais por eles exer- cidas nessa qualidade; lesivo dos 16. 6. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 149/37 (5) (6) (7) (8) (9) Considerando que estes inquéritos devem ser efec- tuados em condições equivalentes em todas as instituições, órgãos e organismos comunitários, sem que a atribuição de tais funções ao Organismo prejudique a responsabilidade específica das insti- tuições, órgãos ou organismos, nem limite a protecção jurídica das pessoas em causa; é Considerando que, na pendência da alteração do Estatuto, regras conveniente determinar práticas de cooperação dos membros das institui- ções e órgãos, dos dirigentes dos organismos, bem como dos funcionários e agentes dos mesmos, na boa realização dos inquéritos internos; as Considerando que o Regulamento (CE) n. o 1073/ /1999 e o Regulamento (Euratom) n. o 1074/1999 dispõem no n. o 6 do respectivo artigo 4. o, que cada instituição, órgão e organismo adoptará uma decisão que incluirá normas relativas à obrigação de os membros ou dirigentes, funcionários e agentes das instituições, órgãos e organismos cooperarem com os agentes do Organismo e de a estes pres- tarem inormações, aos procedimentos a observar pelos agentes do Organismo na execução dos inquéritos internos, assim como às garantias dos direitos das pessoas sujeitas a inquérito interno; relativo aos Considerando que o Acordo Interinstitucional, de 25 de Maio de 1999, entre o Parlamento Europeu, o Conselho da União Europeia e a Comissão das Comunidades Europeias inquéritos internos efectuados pelo Organismo Europeu de Luta Antifraude (OLAF) (1), obriga as instituições signatárias, bem como as instituições, órgãos e orga- nismos que a ele aderiram, a tomar uma decisão interna com base no modelo em anexo a esse acordo e a derrogar a esse acordo apenas por exigências específicas que sejam próprias a cada instituição e imponham tal necessidade técnica; Considerando que, no caso dos funcionários e outros agentes do Secretariado-Geral do Conselho (a seguir designado «Secretariado-Geral»), nenhuma exigência específica impõe a necessidade técnica de derrogar à decisão modelo; (10) Considerando que é conveniente que o Conselho confie ao Organismo a missão de efectuar inqué- ritos administrativos no seu interior, destinados a investigar os factos graves que possam constituir incumprimento das obrigações impostas pelo Direito comunitário às pessoas que sejam membros do Conselho ou das suas instâncias; que, contudo, há que ter em consideração que, ao contrário dos (1) JO L 136 de 31. 5. 1999, p. 15. membros das demais instituições, os membros do Conselho e das suas instâncias exercem essencial- mente funções a título nacional e estão sujeitos, no exercício dessas funções, ao Direito nacional; que é, pois, conveniente limitar a aplicação da presente decisão apenas às actividades profissionais exercidas por essas pessoas na sua qualidade de membros da instituição ou das suas instâncias; (11) Considerando que o Organismo não tem compe- tência judiciária e apenas efectua inquéritos admi- nistrativos; que estes inquéritos devem ser efectua- dos no pleno respeito das disposições relevantes dos Tratados que instituem as Comunidades Euro- peias, designadamente o protocolo relativo aos privilégios e imunidades, das disposições de apli- cação, bem como do Estatuto; (12) Considerando que estes inquéritos são efectuados de acordo com as condições e regras previstas pelos regulamentos da Comunidade Europeia e da Comunidade Europeia da Energia Atómica; que os referidos regulamentos não conferem, contudo, ao Organismo qualquer direito de acesso aos edifícios ocupados pelos Estados-Membros, nomeadamente as suas representações permanentes; (13) Considerando que a decisão interna prevista pelo Acordo Interinstitucional se limita estritamente a especificar a obrigação de colaborar com o Orga- nismo e de a informar, a obrigação de o Serviço de Segurança prestar assistência aos agentes do Orga- nismo e, reciprocamente, a obrigação de o Orga- nismo informar as pessoas implicadas num inqué- rito do Organismo, DECIDE: Artigo 1. o Obrigação de cooperar com o Organismo O secretário-geral, os serviços, bem como todos os funcio- nários ou agentes do Secretariado-Geral, devem cooperar plenamente com os agentes do Organismo e prestar toda a assistência necessária ao inquérito. Para o efeito, forne- cerão aos agentes do Organismo todos os elementos de informação e explicações úteis. Sem prejuízo das disposições relevantes dos Tratados que instituem as Comunidades Europeias, designadamente o protocolo relativo aos privilégios e imunidades, bem como das disposições de aplicação, os membros do Conselho e das suas instâncias devem cooperar plenamente com o Organismo. L 149/38 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16. 6. 1999 Artigo 2. o Obrigação de informação Os funcionários ou agentes do Secretariado-Geral que tenham conhecimento de elementos de facto que levem à suspeita de eventuais casos de fraude, de corrupção ou de qualquer outra actividade ilegal lesiva dos interesses das Comunidades, ou de factos graves, ligados ao exercício de actividades profissionais, que possam constituir incumpri- mento das obrigações dos funcionários e agentes das Comunidades, susceptível de processos disciplinares e eventualmente penais, ou incumprimento das obrigações impostas pelo Direito comunitário aos membros do Conselho e das suas instâncias, no quadro das actividades por eles exercidas nessa qualidade, quando esse incumpri- mento lesar os interesses das Comunidades, informarão imediatamente o seu chefe de serviço ou director-geral ou, se o considerarem útil, o secretário-geral ou directamente o Organismo. O secretário-geral, os directores-gerais e os chefes de serviço do Secretariado-Geral transmitirão imediatamente ao Organismo todos os elementos de facto de que tenham conhecimento e que levem à suspeita de irregularidades previstas no primeiro parágrafo. Os funcionários e agentes do Secretariado-Geral não podem em qualquer caso sofrer tratamento não equitativo ou discriminatório em consequência das infromações previstas nos primeiro e segundo parágrafos. Os membros do Conselho e os representantes perma- nentes que tenham conhecimento de factos previstos no primeiro parágrafo informarão o presidente do Conselho ou, se o considerarem útil, directamente o Organismo. Os delegados dos Estados-Membros que tenham conheci- mento de factos previstos no primeiro parágrafo infor- marão o representante permanente do seu Estado- -Membro. Artigo 3. o Assistência do Serviço de Segurança A pedido do director do Organismo, o Serviço de Segu- rança do Secretariado-Geral assistirá os agentes do Orga- nismo na execução material dos inquéritos. interessado deve ser rapidamente informado, desde que tal não seja susceptível de prejudicar o inquérito. Em qual- quer caso, na sequência do inquérito, não podem ser extraídas conclusões visando especificamente uma dessas pessoas sem que o interessado tenha tido a possibilidade de se exprimir sobre todos os factos que lhe digam respeito. Em casos que requeiram a manutenção de absoluto sigilo para efeitos do inquérito e exijam o recurso a meios de investigação da competência de uma autoridade judiciária nacional, a obrigação de convidar a pessoa em causa a exprimir-se pode ser diferida de acordo com, consoante o caso, o presidente do Conselho ou o secretário-geral. Artigo 5. o Informação sobre o arquivamento do inquérito Se, na sequência de um inquérito interno, não se confirmar qualquer elemento de acusação contra a pessoa em causa, o respectivo inquérito interno será arquivado por decisão do director do Organismo, que dará conheci- mento do facto ao interessado por escrito. Artigo 6. o Levantamento de imunidade Todos os pedidos emanados de uma autoridade policial ou judiciária nacional, respeitantes ao levantamente da imunidade de jurisdição de um funcionário ou agente do Secretariado-Geral e relacionados com eventuais casos de fraude, de corrupção ou de qualquer outra actividade ilegal, serão transmitidos ao director do Organismo para parecer. O Organismo será informado do pedido de levan- tamento da imunidade de um membro do Conselho ou das suas instâncias. Artigo 7. o Data de produção de efeitos A presente decisão produz efeitos em 1 de Junho de 1999. Artigo 4. o Feito em Bruxelas, em 25 de Maio de 1999. Informação ao interessado No caso de se revelar a possibilidade de uma implicação pessoal de um membro do Conselho ou das suas instân- cias, de um funcionário ou agente do Secretariado-Geral, o Pelo Conselho O Presidente H. EICHEL


title: 1999/394/EG, Euratom: Besluit van de Raad van 25 mei 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die de belangen van de Gemeenschappen schaadt

text: L 149/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) II RAAD BESLUIT VAN DE RAAD van 25 mei 1999 betreffende de voorwaarden voor en de w¶ze van uitvoering van interne onder- zoeken op het gebied van de bestr¶ding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die de belangen van de Gemeenschappen schaadt (1999/394/EG, Euratom) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 207, lid 3, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 121, lid 3, Gelet op het reglement van orde van de Raad, en met name op artikel 21, lid 2, (3) (4) (1) (2) Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 1073/ 1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 (1), alsmede in Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad van 25 mei 1999 (2) betreffende de door het Europees Bureau voor frau- debestrĳding (OLAF) verrichte onderzoeken, is bepaald dat het Bureau binnen de bĳ het EG- Verdrag en het Euratom-Verdrag opgerichte of op grond daarvan ingestelde instellingen, organen en lichamen administratieve onderzoeken opent en voert; Overwegende dat de verantwoordelĳkheid van het door de Commissie opgerichte Europees Bureau voor fraudebestrĳding niet tot de bescherming van de financiële belangen beperkt blĳft, doch zich uitstrekt tot alle werkzaamheden van het Bureau ter bescherming van de belangen van de Gemeen- schap tegen onregelmatige handelingen die tot administratieve of vervolgingen aanleiding kunnen geven; strafrechtelĳke (1) PB L 136 van 31. 5. 1999, blz. 1. (2) PB L 136 van 31. 5. 1999, blz. 8. Overwegende dat de draagwĳdte en de doeltref- fendheid van de fraudebestrĳding moeten worden vergroot door te profiteren van de op het gebied van aanwezige deskundigheid; administratieve onderzoeken van de Gemeenschappen, Overwegende dat alle instellingen, organen en instanties het Bureau bĳgevolg uit hoofde van hun administratieve zelfstandigheid de taak moeten opdragen interne administratieve onderzoeken in te stellen die zĳn gericht op de opsporing van ernstige feiten in verband met de uitoefening van werkzaamheden in dienstverband die kunnen worden aangemerkt als een niet-nakoming van de verplichtingen van de ambtenaren en andere perso- neelsleden zoals genoemd in de artikelen 11, 12, tweede en derde alinea, 13, 14, 16 en 17, eerste alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, „Statuut” genoemd, waardoor de belangen van deze Gemeen- schappen worden geschaad, en aanleiding tot tuchtrechtelĳke strafrechtelĳke vervolgingen kan geven, of als veroorzaakt door grove schuld als bedoeld in artikel 22 van het Statuut ofwel als een niet-nakoming van overeen- komstige verplichtingen van de leden, bestuurders of personeelsleden van de instellingen, organen en instanties van de Gemeenschappen die niet aan het Statuut onderworpen zĳn, ofwel als een niet-nako- ming van de verplichtingen die het communautaire recht oplegt aan de leden van de Raad en zĳn organismen, in het kader van de werkzaamheden die zĳ in deze hoedanigheid verrichten; eventueel, hierna en, 16. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 149/37 (5) (6) (7) (8) (9) onder gelĳkwaardige Overwegende dat deze onderzoeken bĳ alle instel- lingen, organen en instanties van de Gemeen- schappen voorwaarden moeten worden uitgevoerd, zonder dat de toeken- ning van deze taak aan het Bureau afbreuk doet aan de eigen verantwoordelĳkheid van de instellingen, organen of instanties, noch de rechtsbescherming van de betrokken personen in enig opzicht vermin- dert; Overwegende dat, in afwachting van de wĳziging van het Statuut nadere regels moeten worden vast- gesteld volgens welke de leden van de instellingen en organen, de bestuurders van de instanties alsmede ambtenaren en andere personeelsleden van de instellingen, organen en instanties met het oog op het goede verloop van de interne onder- zoeken samenwerken; Overwegende dat artikel 4, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1073/1999 en van Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 bepaalt dat elke instelling, elk orgaan en elke instantie een besluit aanneemt dat met name regels bevat betreffende de verplichting voor de leden, bestuurders, ambtenaren en andere personeelsleden van de instellingen, organen of instanties om aan de personeelsleden van het Bureau hun medewerking te verlenen en inlich- tingen te verstrekken, de door de personeelsleden van het Bureau bĳ het verrichten van interne onderzoeken in acht te nemen procedures en de waarborgen inzake de rechten van personen naar wie een intern onderzoek wordt ingesteld; Overwegende dat op grond van het interinstitutio- neel akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrĳding (1) elke ondertekenende instelling, alsmede elke instelling, elk orgaan en elke instanties die dit akkoord nog zal ondertekenen, ertoe verbonden is een intern besluit vast te stellen overeenkomstig het aan dit akkoord gehechte model en daarvan slechts af te wĳken wanneer bĳzondere vereisten die hun eigen zĳn zulks technisch noodzakelĳk maken; Overwegende dat er, wat betreft de ambtenaren en andere personeelsleden van het secretariaat-gene- raal van de Raad, hierna „het secretariaat-generaal” te noemen, geen enkele bĳzondere vereiste is die een afwĳking van het modelbesluit technisch noodzakelĳk maakt; (10) Overwegende dat de Raad aan het Bureau de taak dient op te dragen binnen de Raad administratieve onderzoeken in te stellen die zĳn gericht op de opsporing van ernstige feiten die een niet-nako- ming kunnen vormen van de verplichtingen die het communautaire recht oplegt aan personen die lid zĳn van de Raad en zĳn organismen; dat men (1) PB L 136 van 31. 5. 1999, blz. 15. evenwel rekening moet houden met het feit dat de leden van de Raad en zĳn organismen, anders dan de leden van de andere instellingen, hoofdzakelĳk functies op nationaal niveau uitoefenen en dat zĳ wat de uitoefening van deze functies betreft onder- worpen blĳven aan het nationale recht; dat de toepassing van dit besluit bĳgevolg dient te worden beperkt tot de werkzaamheden die deze personen verrrichten in hun hoedanigheid van leden van de instelling en naar organismen; (11) Overwegende dat het Bureau geen enkele rechter- lĳke bevoegdheid bezit en slechts administratieve onderzoeken onderzoeken verricht; moeten worden verricht met volledige inachtne- ming van de terzake dienende bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeen- schappen, met name het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten, en de ter uitvoering daarvan aangenomen teksten, alsmede het Statuut; deze dat (12) Overwegende dat deze onderzoeken worden verricht volgens de voorwaarden en op de wĳze die zĳn vastgesteld in de verordeningen van de Euro- pese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie; dat deze verordeningen het Bureau evenwel geen enkel recht velenen op toegang tot de gebouwen waar de lidstaten, met vertegenwoordigingen, name hun permanente gehuisvest zĳn; (13) Overwegende dat het in het interinstitutioneel akkoord bedoelde interne besluit strikt beperkt is tot het verduidelĳken van de verplichting om aan het Bureau medewerking te verlenen en informatie te verstrekken, de verplichting voor het Beveili- gingsbureau om de personeelsleden van het Bureau bĳ te staan en omgekeerd de verplichting voor het Bureau om de personen naar wie het een onder- zoek instelt, daarover in te lichten, BESLUIT: Artikel 1 Verplichting tot samenwerking met het Bureau De secretaris-generaal, de diensten, evenals elke ambte- naar of elk personeelslid van het secretariaat-generaal zĳn gehouden ten volle mee te werken met de personeels- leden van het Bureau en alle voor het onderzoek beno- digde bĳstand te verlenen. Daartoe verstrekken zĳ de personeelsleden van het Bureau alle terzake dienende gegevens en uitleg. Onverminderd de terzake dienende bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeen- schappen, met name het Protocol betreffende de voor- rechten en immuniteiten, alsmede de ter uitvoering daarvan aangenomen teksten, werken de leden van de Raad en van zĳn instellingen ten volle met het Bureau samen. L 149/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 6. 1999 Artikel 2 Mededelingsplicht Ambtenaren of personeelsleden van het secretariaat-gene- raal van de Raad van de Europese Unie die kennis krĳgen van feiten welke het bestaan doen vermoeden van moge- lĳke gevallen van fraude, corruptie of van enige andere omwettige activiteit waardoor de belangen van de Gemeenschappen worden geschaad, of van ernstige feiten in verband met de uitoefening van werkzaamheden in dienstverband die kunnen duiden op een verzuim van de plichten van ambtenaren en andere personeelsleden van de Gemeenschappen en tot disciplinaire of, eventueel, strafrechtelĳke vervolging kunnen leiden, of op een niet- nakoming van de verplichtingen die het communautaire recht oplegt aan personen die lid zĳn van de Raad en zĳn instellingen, in het kader van de werkzaamheden die zĳ in deze hoedanigheid verrichten, indien deze niet-nako- ming de belangen van de Gemeenschappen schaadt, stellen onverwĳld hun hoofd van dienst of directeur-gene- raal daarvan in kennis, dan wel, indien zĳ zulks nuttig achten, rechtstreeks de secretaris-generaal van de Raad of het Bureau. De secretaris-generaal, de directeuren-generaal en de hoofden van dienst van het secretariaat-generaal doen elk feit waarvan zĳ kennis hebben gekregen en dat het bestaan doet vermoeden van onregelmatigheden als bedoeld in de eerste alinea, onverwĳld toekomen aan het Bureau. De ambtenaren en personeelsleden van het secreteriaat- generaal van de Raad van de Europese Unie mogen in geen geval wegens een in de eerste en tweede alinea bedoelde mededeling op onbillĳke of discriminerende wĳze worden behandeld. Leden van de Raad en permanente vertegenwoordigers die kennis krĳgen van de in de eerste alinea bedoelde feiten, stellen de voorzitter van de Raad of, indien zĳ zulks nuttig achten, rechtstreeks het Bureau daarvan in kennis. Gedelegeerden van de lidstaten die kennis krĳgen van de in de eerste alinea bedoelde feiten, stellen de permanente vertegenwoordigers van hun lidstaat daarvan in kennis. Artikel 3 B¶stand van het Beveiligingsbureau Op verzoek van de directeur van het Bureau worden de personeelsleden van het Bureau bĳ de feitelĳke uitvoering van de onderzoeken bĳgestaan door het Beveilingingsbu- reau van het secretariaat-generaal van de Raad. personeelslid is gebleken, moet de betrokkene, wanneer zulks geen nadeel voor het onderzoek dreigt op te leveren, spoedig worden ingelicht. In geen geval kunnen na afloop van het onderzoek conclusies worden getrokken waarin een van de genoemde personen met name wordt genoemd zonder dat de betrokkene in de gelegenheid is gesteld zich over alle hem of haar betreffende feiten uit te spreken. In gevallen waarin met het oog op het onderzoek absolute geheimhouding is vereist of waarin gebruik moet worden gemaakt van opsporingsmiddelen die tot de bevoegdheid van een nationale gerechtelĳke autoriteit behoren, kan de verplichting om de betrokken persoon de gelegenheid te geven zich uit te spreken in overleg met de voorzitter, respectievelĳk de secretaris-generaal, worden opgeschort. Artikel 5 Kennisgeving van seponering van het onderzoek Indien, na afloop van een intern onderzoek, een lid, een permanente vertegenwoordiger, een gedelegeerde, een ambtenaar of een personeelslid geen enkel element ten laste kan worden gelegd, wordt het hem of haar betref- fende interne onderzoek geseponeerd op grond van een besluit van de directeur van het Bureau, die de betrokkene daarvan schriftelĳk in kennis stelt. Artikel 6 Opheffing van de immuniteit Elk van een nationale politiële of gerechtelĳke autoriteit uitgaand verzoek tot opheffing van de vrĳstelling van rechtsvervolging van een ambtenaar of van een ander personeelslid van het secretariaat-generaal van de Raad in verband met eventuele gevallen van fraude, corruptie of enige andere onwettige activiteit, wordt voor advies aan de directeur van het Bureau toegezonden. Indien een verzoek om opheffing van de immuniteit een lid van de Raad of zĳn instellingen betreft, wordt het Bureau daarvan in kennis gesteld. Artikel 7 Inwerkingtreding Dit besluit treedt op 1 juni 1999 in werking. Artikel 4 Gedaan te Brussel, 25 mei 1999. Inlichting van de betrokkene Wanneer de mogelĳkheid van persoonlĳke betrokken- heid van een lid van de Raad en zĳn instellingen of van een ambtenaar van het secretariaat-generaal of van een Voor de Raad De Voorzitter H. EICHEL


title: Protokol om ændring af konventionen af 23. juli 1990 om ophævelse af dobbeltbeskatning i forbindelse med regulering af forbundne foretagenders overskud - Slutakt

eurovoc_concepts:
corporation tax
double taxation
profit
restrictive trade practice
tax exemption
tax on profits of self-employment

text: 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/1 (Retsakter vedtaget i henhold til afsnit VI i traktaten om Den Europ(cid:230)iske Union) PROTOKOL om (cid:230)ndring af konventionen af 23. juli 1990 om oph(cid:230)velse af dobbeltbeskatning i forbindelse med regulering af forbundne foretagenders overskud (1999/C 202/01) DE KONTRAHERENDE STATER I TRAKTATEN OM OPRETTELSE AF DET EUROP˘ISKE F˘LLESSKAB, SOM (cid:216)NSKER at gennemfłre artikel 293 i traktaten om oprettelse af Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab, hvorefter de har for- pligtet sig til at indlede forhandlinger med hinanden for at sikre afskaffelse af dobbeltbeskatning for deres statsborgere, SOM HENVISER til konventionen af 23. med regulering af forbundne foretagenders overskud (1), i det fłlgende ben(cid:230)vnt voldgiftskonventionen, juli 1990 om oph(cid:230)velse af dobbeltbeskatning i forbindelse SOM HENVISER til konventionen af 21. december 1995 om Republikken (cid:216)strigs, Republikken Finlands og Kongeriget Sveriges tiltr(cid:230)delse af konventionen om oph(cid:230)velse af dobbeltbeskatning i forbindelse med regulering af forbundne fore- tagenders overskud (2), SOM TAGER I BETRAGTNING, at voldgiftskonventionen tr(cid:229)dte i kraft den 1. januar 1995 i henhold til dens artikel 18; den udlłber den 31. december 1999, medmindre dens gyldighed forl(cid:230)nges, HAR VEDTAGET at indg(cid:229) denne protokol om (cid:230)ndring af voldgiftskonventionen og har med henblik herp(cid:229) som befuldm(cid:230)gtigede udpeget: KONGERIGET BELGIEN: Jean-Jacques VISEUR finansminister; KONGERIGET DANMARK: Marianne JELVED łkonomiminister og minister for nordisk samarbejde; FORBUNDSREPUBLIKKEN TYSKLAND: Hans EICHEL forbundsfinansminister; DEN HELLENSKE REPUBLIK: Yannos PAPANTONIOU łkonomiminister; KONGERIGET SPANIEN: Crist(cid:243)bal Ricardo MONTORO MORENO statssekret(cid:230)r for łkonomi; DEN FRANSKE REPUBLIK: Dominique STRAUSS-KAHN łkonomi- og finans- og industriminister; (1) EFT L 225 af 20. 8. 1990, s. 10. (2) EFT C 26 af 31. 1. 1996, s. 1. C 202/2 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 16. 7. 1999 IRLAND: Charlie McCREEVY finansminister; DEN ITALIENSKE REPUBLIK: Vincenzo VISCO finansminister; STORHERTUGD(cid:216)MMET LUXEMBOURG: Jean-Claude JUNCKER premierminister, ministre d’(cid:201)tat, finansminister og arbejdsminister; KONGERIGET NEDERLANDENE: Wilhelmus Adrianus Franciscus Gabriºl (Willem) VERMEEND statssekret(cid:230)r for finansielle spłrgsm(cid:229)l; REPUBLIKKEN (cid:216)STRIG: Rudolf EDLINGER forbundsfinansminster; DEN PORTUGISISKE REPUBLIK: Ant(cid:243)nio Luciano Pacheco DE SOUSA FRANCO finansminister; REPUBLIKKEN FINLAND: Sauli NIINIST(cid:214) vicestatsminister, finansminister; KONGERIGET SVERIGE: Bosse RINGHOLM finansminister; DET FORENEDE KONGERIGE STORBRITANNIEN OG NORDIRLAND: Sir Stephen WALL, K. C. M. G. , L. V. O. Ambassadłr, Fast repr(cid:230)sentant for Det Forenede Kongerige Storbritannien og Nordirland ved Den Europ(cid:230)iske Union; SOM, forsamlet i R(cid:229)det og efter at have udvekslet deres fuldmagter, der er fundet i god og behłrig form, ER BLEVET ENIGE OM F(cid:216)LGENDE: Artikel 1 Artikel 2 Konventionen af 23. juli 1990 om oph(cid:230)velse af dobbeltbeskat- ning i forbindelse med regulering af forbundne foretagenders overskud (cid:230)ndres s(cid:229)ledes: Denne protokol ratificeres, accepteres eller godkendes af 1. signatarstaterne. Ratifikations-, accept- eller godkendelsesinstru- menterne deponeres hos generalsekret(cid:230)ren for R(cid:229)det for Den Europ(cid:230)iske Union. Artikel 20 affattes s(cid:229)ledes: »Artikel 20 Denne konvention er indg(cid:229)et for en periode p(cid:229) fem (cid:229)r. Den forl(cid:230)nges med yderligere fem (cid:229)r ad gangen, medmin- dre en kontraherende stat senest seks m(cid:229)neder fłr udlłbet af en fem(cid:229)rsperiode skriftligt głr indsigelse over for gene- ralsekret(cid:230)ren for R(cid:229)det for Den Europ(cid:230)iske Union. « Generalsekret(cid:230)ren for R(cid:229)det for Den Europ(cid:230)iske Union 2. giver signatarstaterne meddelelse om a) deponeringen af hvert enkelt ratifikations-, accept- eller godkendelsesinstrument b) datoen for denne protokols ikrafttr(cid:230)den. 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/3 Artikel 3 af, om en sag er blevet forelagt inden for den frist, der er anfłrt i voldgiftskonventionens artikel 6, stk. 1. 1. Denne protokol tr(cid:230)der i kraft p(cid:229) den fłrste dag i den tredje m(cid:229)ned efter, at den sidste af de kontraherende stater har deponeret sit ratifikations-, accept- eller godkendelsesinstru- ment. 2. Denne protokol har virkning fra den 1. januar 2000. 3. Perioden fra den 1. januar 2000 indtil datoen for pro- tokollens ikrafttr(cid:230)den tages ikke i betragtning ved afgłrelsen Artikel 4 Denne protokol, der er udf(cid:230)rdiget i Øt eksemplar p(cid:229) dansk, engelsk, finsk, fransk, gr(cid:230)sk, irsk, italiensk, nederlandsk, portu- gisisk, spansk, svensk og tysk, idet hver af disse tekster har samme gyldighed, deponeres i arkiverne i Generalsekretariatet for R(cid:229)det for Den Europ(cid:230)iske Union. Generalsekret(cid:230)ren frem- sender en bekr(cid:230)ftet genpart til hver af signatarstaternes rege- ringer. En fe de lo cual, los Plenipotenciarios reunidos en el seno del Consejo suscriben el presente Protocolo. Til bekr(cid:230)ftelse heraf har undertegnede befuldm(cid:230)gtigede underskrevet denne protokol. Zu urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollm(cid:228)chtigten ihre Unterschriften unter dieses Protokoll gesetzt. Re p(cid:223)rsxrg sxm amxs(cid:221)qx, oi tpocecqall(cid:221)moi pkgqeno(cid:253)rioi tp(cid:221)cqawam so paq(cid:252)m pqxs(cid:252)jokko. In witness whereof the undersigned Plenipotentiaries have signed this Protocol. En foi de quoi, les plØnipotentiaires rØunis au sein du Conseil ont apposØ leur signature au bas du prØsent protocole. DÆ fhianœ sin, chuir na LÆnchumhachtaigh th(cid:237)os-s(cid:237)nithe a lÆmh leis an bPr(cid:243)tacal seo. In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo. Ten blijke waarvan de gevolmachtigden, in het kader van de Raad bijeen, hun handtekening onder dit protocol hebben gesteld. Em fØ do que os plenipotenciÆrios apuseram as suas assinaturas, no final do presente protocolo. T(cid:228)m(cid:228)n vakuudeksi t(cid:228)ysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet t(cid:228)m(cid:228)n p(cid:246)yt(cid:228)kirjan. Till bevis h(cid:228)rp(cid:229) har de befullm(cid:228)ktigade, f(cid:246)rsamlade i r(cid:229)det, undertecknat detta protokoll. C 202/4 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 16. 7. 1999 Hecho en Bruselas, el veinticinco de mayo de mil novecientos noventa y nueve. Udf(cid:230)rdiget i Bruxelles den femogtyvende maj nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Br(cid:252)ssel am f(cid:252)nfundzwanzigsten Mai neunzehnhundertneunundneunzig. ‚cime rsiy Bqtn(cid:221)kkey, sgm eijors(cid:222) p(cid:221)lpsg La(cid:192)ot sot (cid:221)soty v(cid:223)kia emmiaj(cid:252)ria emem(cid:222)msa emm(cid:221)a. Done at Brussels, on the twenty-fifth day of May in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait (cid:224) Bruxelles, le vingt-cinq mai mil neuf cent quatre-vingt-dix-neuf. Arna dhØanamh sa BhruisØil ar an gcœigiœ lÆ is fiche de Bhealtaine sa bhliain m(cid:237)le naoi gcØad n(cid:243)cha a naoi. Fatto a Bruxelles, il venticinque maggio millenovecentonovantanove. Gedaan te Brussel, op vijfentwintig mei negentienhonderd negenennegentig. Feito em Bruxelas, em vinte e cinco de Maio de mil novecentos e noventa e nove. Tehty Brysseliss(cid:228) kahdentenakymmenenten(cid:228)viidenten(cid:228) p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) toukokuuta vuonna tuhatyhdeks(cid:228)nsataayh- deks(cid:228)nkymment(cid:228)yhdeks(cid:228)n. Utf(cid:228)rdat i Bryssel den tjugofemte maj nittonhundranittionio. Pour le Royaume de Belgique Voor het Koninkrijk Belgiº F(cid:252)r das K(cid:246)nigreich Belgien P(cid:229) Kongeriget Danmarks vegne F(cid:252)r die Bundesrepublik Deutschland 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/5 Cia sgm Ekkgmij(cid:222) Dglojqas(cid:223)a Por el Reino de Espaæa Pour la RØpublique fran(cid:231)aise Thar ceann na h(cid:201)ireann For Ireland Per la Repubblica italiana C 202/6 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 16. 7. 1999 Pour le Grand-DuchØ de Luxembourg Voor het Koninkrijk der Nederlanden F(cid:252)r die Republik (cid:214)sterreich Pela Repœblica Portuguesa 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/7 Suomen tasavallan puolesta F(cid:246)r Republiken Finland F(cid:246)r Konungariket Sverige For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland C 202/8 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 16. 7. 1999 fra konferencen af repr(cid:230)sentanterne for medlemsstaternes regeringer, forsamlet i R(cid:229)det den 25. maj 1999 SLUTAKT REPR˘SENTANTERNE FOR MEDLEMSSTATERNES REGERING, FORSAMLET i R(cid:229)det den 25. maj 1999, SOM ERINDRER OM sine konklusioner af 19. maj 1998 vedrłrende forl(cid:230)ngelse af gyldighedsperioden for voldgiftskonventionen (konventionen om oph(cid:230)velse af dobbeltbeskatning i forbindelse med regulering af forbundne foretagenders overskud), i henhold til hvilke de var enige om, at denne konventionens gyldig- hedsperiode błr forl(cid:230)nges med fem (cid:229)r fra dens udlłbsdato, og at den derefter błr forl(cid:230)nges stiltiende med fem (cid:229)r ad gangen, hvis ingen kontraherende stat głr indvendinger, ER ENIGE om nłdvendigheden af at forl(cid:230)nge gyldighedsperioden for dobbeltbeskatningskonventionen med fem (cid:229)r fra den 1. januar 2000, HAR UNDERTEGNET protokollen om (cid:230)ndring af konventionen af 23. juli 1990 om oph(cid:230)velse af dob- beltbeskatning i forbindelse med regulering af forbundne foretagenders overskud. Hecho en Bruselas, el veinticinco de mayo de mil novecientos noventa y nueve. Udf(cid:230)rdiget i Bruxelles den femogtyvende maj nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Br(cid:252)ssel am f(cid:252)nfundzwanzigsten Mai neunzehnhundertneunundneunzig. ‚cime rsiy Bqtn(cid:221)kkey, sgm eijors(cid:222) p(cid:221)lpsg La(cid:192)ot sot (cid:221)soty v(cid:223)kia emmiaj(cid:252)ria emem(cid:222)msa emm(cid:221)a. Done at Brussels, on the twenty-fifth day of May in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait (cid:224) Bruxelles, le vingt-cinq mai mil neuf cent quatre-vingt dix-neuf. Arna dhØanamh sa BhruisØil ar an gcœigiœ lÆ is fiche de Bhealtaine sa bhliain m(cid:237)le naoi gcØad n(cid:243)cha a naoi. Fatto a Bruxelles, il venticinque maggio millenovecentonovantanove. Gedaan te Brussel, op vijfentwintig mei negentienhonderd negenennegentig. Feito em Bruxelas, em vinte e cinco de Maio de mil novecentos e noventa e nove. Tehty Brysseliss(cid:228) kahdentenakymmenenten(cid:228)viidenten(cid:228) p(cid:228)iv(cid:228)n(cid:228) toukokuuta vuonna tuhatyhdeks(cid:228)nsataayh- deks(cid:228)nkymment(cid:228)yhdeks(cid:228)n. Utf(cid:228)rdat i Bryssel den tjugofemte maj nittonhundranittionio. 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/9 Pour le Royaume de Belgique Voor het Koninkrijk Belgiº F(cid:252)r das K(cid:246)nigreich Belgien P(cid:229) Kongeriget Danmarks vegne F(cid:252)r die Bundesrepublik Deutschland Cia sgm Ekkgmij(cid:222) Dglojqas(cid:223)a Por el Reino de Espaæa C 202/10 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 16. 7. 1999 Pour la RØpublique fran(cid:231)aise Thar ceann na h(cid:201)ireann For Ireland Per la Repubblica italiana Pour le Grand-DuchØ de Luxembourg Voor het Koninkrijk der Nederlanden F(cid:252)r die Republik (cid:214)sterreich 16. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 202/11 Pela Repœblica Portuguesa Suomen tasavallan puolesta F(cid:246)r Republiken Finland F(cid:246)r Konungariket Sverige For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland


title: Acord interinstituțional din 25 mai 1999 între Parlamentul European, Consiliul Uniunii Europene și Comisia Comunităților Europene privind investigațiile interne desfășurate de Oficiul European de Lupta Antifraudă (OLAF)

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
European Anti-fraud Office
European Commission
European Parliament
committee of inquiry
interinstitutional agreement

formats: html pdf print xhtml

text: 01/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 143 31999Q0531 L 136/15 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 31. 5. 1999 ACORD INTERINSTITUȚIONAL din 25 mai 1999 între Parlamentul European, Consiliul Uniunii Europene ș(cid:13)i Comisia Comunităților Europene privind investigațiile interne desfăș(cid:13)urate de Oficiul European de Lupta Antifraudă (OLAF) PARLAMENTUL EUROPEAN, CONSILIUL UNIUNII EUROPENE Ș(cid:13) I COMISIA COMUNITĂȚILOR EUROPENE, gații în cadrul instituțiilor, organismelor ș(cid:13)i oficiilor ș(cid:13)i agen- țiilor instituite prin tratatele CE sau Euratom ori în temeiul acestor tratate; făcând trimitere la Rezoluția Parlamentului European din 7 octombrie 1998 privind independența, rolul ș(cid:13)i statutul Unității pentru Coordonarea Combaterii Fraudei (UCLAF) (1), (2) întrucât responsabilitatea Oficiului European de Lupta Antifraudă, stabilită de către Comisie, se extinde dincolo de protejarea intereselor financiare, incluzând toate activitățile necesare pentru a salvgarda interesele comunitare împo- triva comportamentelor ilegale care ar putea conduce la proceduri administrative sau penale; făcând trimitere la concluziile Consiliului din 15 martie 1999, adoptate ca urmare a discuțiilor detaliate cu reprezentanții Parlamentului European ș(cid:13)i ai Comisiei, (3) întrucât sfera combaterii fraudei ar trebui lărgită, iar efici- ența sa ar trebui îmbunătățită prin exploatarea existentă în domeniul investigațiilor administrative; luând notă de Decizia 1999/352/CE, CECO, Euratom a Comisiei din 28 aprilie 1999 privind constituirea Oficiului European de Lupta Antifraudă (2), (4) (1) Regulamentul al (CE) întrucât Parlamentului European ș(cid:13)i al Consiliului (3)ș(cid:13)i Regulamen- tul (Euratom) nr. 1074/1999 al Consiliului (4) privind investigațiile efectuate de Oficiul European de Lupta Antifraudă prevăd că oficiul inițiază ș(cid:13)i desfăș(cid:13)oară investi- 1073/1999 nr. (1) (2) (3) (4) JO C 328, 26. 10. 1998, p. 95. JO L 136, 31. 5. 1999, p. 20. JO L 136, 31. 5. 1999, p. 1. JO L 136, 31. 5. 1999, p. 8. autonomiei în temeiul angajaților Comunităților, lor întrucât, prin urmare, administrative, toate instituțiile, organismele ș(cid:13)i oficiile ș(cid:13)i agențiile ar trebui să încredințeze oficiului sarcina de a efec- tua investigații administrative pentru a descoperi situațiile grave, legate de exercitarea sarcinilor profesionale, care ar putea constitui o nerespectare a obligațiilor funcționarilor ș(cid:13)i cu articolul 11, 12 al doilea ș(cid:13)i al treilea paragraf, articolul 13, 14, 16 ș(cid:13)i articolul 17 primul paragraf din Statutul funcțio- narilor ș(cid:13)i Regimul aplicabil celorlalți agenți ai Comunități- lor Europene (denumite în continuare „Statutul personalu- lui”), care ar putea prejudicia interesele Comunităților ș(cid:13)i ar putea conduce la proceduri disciplinare sau, dacă este cazul, la proceduri penale, erori personale grave mențio- nate în articolul 22 din Statutul personalului sau nerespec- tarea unor obligații similare de către membrii, conducătorii conformitate în 144 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 01/vol. 2 (5) (6) (7) sau personalul instituțiilor, organismelor, oficiilor ș(cid:13)i agen- țiilor Comunităților care nu intră sub incidența Statutului personalului; întrucât astfel de investigații ar trebui desfăș(cid:13)urate în conformitate cu dispozițiile relevante din tratatele de insti- tuire a Comunităților Europene ș(cid:13)i, în special, ale Protocolului privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile, din textele adoptate pentru aplicarea lor, precum ș(cid:13)i din Statutul per- sonalului; întrucât astfel de investigații ar trebui să se desfăș(cid:13)oare în condiții echivalente în toate instituțiile, organismele, ofici- ile ș(cid:13)i agențiile comunitare; întrucât atribuirea acestei sar- cini oficiului nu ar trebui să afecteze responsabilitățile insti- tuțiilor, organismelor, oficiilor sau agențiilor ș(cid:13)i nu ar trebui să reducă, în nici un fel, protecția juridică a persoanelor implicate; întrucât, până la modificarea Statutului personalului, ar tre- bui adoptate măsuri practice care să dispună modul în care membrii instituțiilor ș(cid:13)i organismelor, conducătorii oficii- lor ș(cid:13)i organismelor ș(cid:13)i funcționarii ș(cid:13)i angajații instituțiilor, organismelor, oficiilor ș(cid:13)i agențiilor trebuie să coopereze la buna desfăș(cid:13)urare a investigațiilor interne, după o consultare în vederea elaborării de norme comune în acest sens, invitând celelalte instituții, organisme ș(cid:13)i oficii ș(cid:13)i agenții să adere la prezentul acord, CONVIN: 1. Să adopte norme comune constând în norme de aplicare nece- sare pentru buna desfăș(cid:13)urare a investigațiilor efectuate de ofi- ciu în cadrul instituțiilor lor. Scopul acestor investigații este: — combaterea fraudei, corupției ș(cid:13)i a oricăror activități ilegale care prejudiciază interesele financiare ale Comunităților Europene; Adoptat la Bruxelles, 25 mai 1999. — descoperirea situațiilor grave legate de îndeplinirea sarci- nilor profesionale care pot constitui încălcări ale obligați- ilor funcționarilor ș(cid:13)i ale celorlalți agenți ai Comunităților ș(cid:13)i care pot conduce la proceduri disciplinare sau, dacă este cazul, la proceduri penale sau a unei încălcări a obligații- lor similare de către membrii, conducătorii ș(cid:13)i personalul care nu intră sub incidența Statutului personalului. Aceste investigații se efectuează cu respectarea în totalitate a prevederilor în materie din tratatele de instituire a Comunită- ților Europene ș(cid:13)i, în special, ale Protocolului privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile, din textele adoptate pentru punerea lor în aplicare ș(cid:13)i din Statutul personalului. Investigațiile se desfăș(cid:13)oară, de asemenea, în conformitate cu condițiile prevăzute de regulamentele Comunității Europene ș(cid:13)i ale Comunității Europene a Cărbunelui ș(cid:13)i Oțelului. 2. Să elaboreze astfel de norme ș(cid:13)i să le pună de îndată în aplicare prin adoptarea unei decizii interne în conformitate cu modelul anexat la prezentul acord ș(cid:13)i să nu se îndepărteze de acest model decât în cazurile în care cerințele lor speciale fac ca acest lucru să fie o necesitate tehnică. 3. Să recunoască necesitatea de a trimite oficiului, spre avizare, orice solicitare de ridicare a imunității de jurisdicție a oricărui funcționar sau angajat pentru cazuri de fraudă sau corupție sau orice altă activitate ilegală. Dacă solicitarea de ridicare a imunității îl vizează pe unul dintre membrii săi, oficiul este informat cu privire la aceasta. 4. Să comunice oficiului prevederile adoptate pentru punerea în aplicare a prezentului acord. Prezentul acord poate fi modificat doar cu consimțământul expres al instituțiilor semnatare. Celelalte instituții ș(cid:13)i organismele, oficiile ș(cid:13)i agențiile instituite de Tratatul CE sau Tratatul Euratom ori în temeiul acestor tratate sunt invitate să adere la prezentul acord printr-o declarație comună adresată preș(cid:13)edinților instituțiilor semnatare. Prezentul acord intră în vigoare la 1 iunie 1999. Pentru Parlamentul European Pentru Consiliul Uniunii Europene Pentru Comisia Comunităților Europene Preș(cid:13)edintele J. M. GIL-ROBLES Preș(cid:13)edintele H. EICHEL Preș(cid:13)edintele J. SANTER 01/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 145 ANEXĂ „MODEL DE DECIZIE” DECIZIA (INSTITUȚIEI/ORGANISMULUI SAU OFICIULUI/AGENȚIEI) din privind condițiile pentru investigațiile interne privind prevenirea fraudei, corupției ș(cid:13)i oricăror activități ilegale care prejudiciază interesele Comunităților INSTITUȚIA, ORGANISMUL, OFICIUL SAU AGENȚIA, având în vedere (temeiul legal), întrucât: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Regulamentul (CE) nr. 1073/1999 al Parlamentului European ș(cid:13)i al Consiliului (1)ș(cid:13)i Regulamentul (Euratom) nr. 1074/1999 al Consiliului (2) privind investigațiile efectuate de Oficiul European de Lupta Antifraudă prevăd că oficiul inițiază ș(cid:13)i desfăș(cid:13)oară investigații în cadrul instituțiilor, organismelor ș(cid:13)i oficiilor ș(cid:13)i agențiilor instituite de Tratatul CE sau de Tratatul Euratom ori în temeiul acestor tratate. Responsabilitatea Oficiului European de Lupta Antifraudă, stabilită de către Comisie, se extinde dincolo de protejarea intereselor financiare pentru a include toate activitățile necesare pentru a salvgarda interesele comunitare împotriva comportamentelor ilegale care ar putea conduce la proceduri administrative sau penale. Sfera combaterii fraudei ar trebui lărgită, iar eficiența sa ar trebui îmbunătățită prin exploatarea expertizei existente în domeniul investigațiilor administrative. Prin urmare, în temeiul autonomiei lor administrative, toate instituțiile, organismele ș(cid:13)i oficiile ș(cid:13)i agențiile ar trebui să încredințeze oficiului sarcina de a efectua investigații administrative pentru a descoperi situațiile grave, legate de exercitarea sarcinilor profesionale, care ar putea constitui o nerespectare a obligațiilor funcționarilor ș(cid:13)i agenților Comunităților, în conformitate cu articolul 11, 12 al doilea ș(cid:13)i al treilea paragraf, articolul 13, 14, 16 ș(cid:13)i articolul 17 primul paragraf din Statutul funcționarilor ș(cid:13)i Regimul aplicabil celorlalți agenți ai Comunităților Europene (denumite în continuare „Statutul personalului”), care ar putea prejudicia interesele Comunităților ș(cid:13)i ar putea conduce la proceduri disciplinare sau, dacă este cazul, la proceduri penale, erori personale grave menționate în articolul 22 din Statutul personalului sau nerespectarea unor obligații similare de către membrii, conducătorii sau personalul instituțiilor, organismelor ș(cid:13)i oficiilor ș(cid:13)i agențiilor Comunităților care nu intră sub incidența Statutului personalului. Astfel de investigații ar trebui desfăș(cid:13)urate în conformitate cu dispozițiile în materie din tratatele de instituire a Comunităților Europene ș(cid:13)i, în special, ale Protocolului privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile, din textele adoptate pentru aplicarea lor ș(cid:13)i din Statutul personalului. Astfel de investigații ar trebui să se desfăș(cid:13)oare în condiții echivalente în toate instituțiile, organismele ș(cid:13)i oficiile ș(cid:13)i agențiile comunitare; atribuirea acestei sarcini oficiului nu ar trebui să afecteze responsabilitățile instituțiilor, organismelor, oficiilor sau agențiilor ș(cid:13)i nu ar trebui să reducă, în nici un fel, protecția juridică a persoanelor implicate. Până la modificarea Statutului personalului, ar trebui adoptate măsuri practice care să dispună modul în care membrii instituțiilor ș(cid:13)i organismelor, conducătorii oficiilor ș(cid:13)i organismelor ș(cid:13)i funcționarii ș(cid:13)i angajații instituțiilor, organismelor, oficiilor ș(cid:13)i agențiilor trebuie să coopereze la buna desfăș(cid:13)urare a investigațiilor interne, (1) (2) JO L 136, 31. 5. 1999, p. 1. JO L 136, 31. 5. 1999, p. 8. 146 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 01/vol. 2 DECIDE: Articolul 1 Obligația de a coopera cu oficiul Secretarul general, serviciile ș(cid:13)i orice conducător, funcționar sau angajat al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) trebuie să coopereze pe deplin cu agenții oficiului ș(cid:13)i să le acorde asistența necesară investigației. În acest scop, aceș(cid:13)tia furnizează agenților oficiului toate informațiile ș(cid:13)i explicațiile necesare. Fără să aducă atingere dispozițiilor relevante din tratatele de instituire a Comunităților Europene ș(cid:13)i, în special, ale Protocolului privind privilegiile ș(cid:13)i imunitățile, sau din textele adoptate pentru punerea lor în aplicare, membrii cooperează pe deplin cu oficiul. Articolul 2 Obligația de a furniza informații Orice funcționar sau angajat al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) care are cunoș(cid:13)tință de dovezi care conduc la prezumția existenței unor posibile cazuri de fraudă, corupție sau orice altă activitate ilegală care prejudiciază interesele Comunităților sau de situații grave, legate de desfăș(cid:13)urarea sarcinilor profesionale care ar putea constitui încălcări ale obligațiilor funcționarilor sau agenților Comunităților ș(cid:13)i ar putea conduce la proceduri disciplinare sau, dacă este cazul, la proceduri penale sau de o încălcare a obligațiilor similare ale membrilor, conducătorilor sau personalului care nu intră sub incidența Statutului personalului informează de îndată cu privire la aceasta ș(cid:13)eful de serviciu sau directorul general sau, dacă consideră că este util, secretarul general sau direct oficiul. Secretarul general, directorii generali sau ș(cid:13)efii de servicii sau conducătorii (instituției, organismului, oficiului sau agenției) transmit imediat oficiului orice dovezi de care au cunoș(cid:13)tință pe baza cărora se poate presupune existența neregulilor menționate în primul paragraf. Conducătorii, funcționarii ș(cid:13)i angajații (instituției, organismului, oficiului sau agenției) nu trebuie să fie supuș(cid:13)i, în nici un fel, unui tratament injust sau discriminatoriu ca urmare a faptului că au comunicat informațiile menționate în primul ș(cid:13)i al doilea paragraf. Membrii cărora li se aduc la cunoș(cid:13)tință fapte în conformitate cu primul paragraf informează preș(cid:13)edintele instituției (sau al organismului) sau, în cazul în care consideră că acest lucru este util, direct oficiul. Articolul 3 Asistența din partea oficiului de securitate La solicitarea directorului oficiului, oficiul de securitate al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) acordă oficiului asistență în desfăș(cid:13)urarea practică a investigației. Articolul 4 Informarea părții interesate În cazul în care apare posibilitatea implicării unui membru, conducător, funcționar sau angajat, partea în cauză este informată rapid, atât timp cât acest lucru nu prejudiciază investigația. În orice caz, la finalizarea anchetei, nu pot fi trase concluzii care fac trimitere nominală la un membru, conducător, funcționar sau angajat al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) fără ca părții interesate să i se fi dat ocazia să îș(cid:13)i exprime punctul de vedere asupra tuturor faptelor care o privesc. În cazurile în care este necesară menținerea secretului absolut în scopul desfăș(cid:13)urării investigației ș(cid:13)i care necesită utilizarea de proceduri de investigație care țin de competența unei autorități judiciare naționale, respectarea obligației de a invita membrul, conducătorul, funcționarul sau angajatul (instituției, organismului, oficiului sau agenției) să îș(cid:13)i exprime punctul de vedere poate fi amânată cu acordul preș(cid:13)edintelui sau, respectiv, al secretarului general. Articolul 5 Informarea cu privire încetarea investigației În cazul în care, în urma unei investigații interne, nu poate fi adusă nici o acuzație unui membru, conducător, funcționar sau angajat al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) care a făcut obiectul investigației, investigația internă care îl priveș(cid:13)te este încetată prin decizie a directorului oficiului, care informează în scris partea interesată. 01/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 147 Articolul 6 Ridicarea imunității Orice solicitare din partea unei autorități naționale polițieneș(cid:13)ti sau judiciare privind ridicarea imunității de jurisdicție a unui conducător, funcționar sau angajat al (instituției, organismului, oficiului sau agenției) în ceea ce priveș(cid:13)te posibile cazuri de fraudă, corupție sau orice altă activitate ilegală este transmisă directorului oficiului spre avizare. Dacă solicitarea de ridicare a imunității vizează un membru al instituției (organismului), este informat oficiul. Articolul 7 Data intrării în vigoare Prezenta decizie intră în vigoare la 1 iunie 1999. Adoptată la Pentru (instituție, organism, oficiu sau agenție)


title: Regulamentul (CE, Euratom) nr. 1149/1999 al Consiliului din 25 mai 1999 de modificare a Regulamentului (CE, Euratom) nr. 2728/94 de constituire a Fondului de garantare pentru acțiuni externe

eurovoc_concepts:
Community loan
budgetary reserve (EU)
credit guarantee
fund (EU)
investment protection
third country

text: 01/vol. 2 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 151 31999R1149 L 139/1 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE 2. 6. 1999 REGULAMENTUL (CE, EURATOM) NR. 1149/1999 AL CONSILIULUI din 25 mai 1999 de modificare a Regulamentului (CE, Euratom) nr. 2728/94 de constituire a Fondului de garantare pentru acțiuni externe CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene ș(cid:13)i, în special, articolul 308 al acestuia, având în vedere Tratatul de instituire a Comunității Europene a Energiei Atomice ș(cid:13)i, în special, articolul 203 al acestuia, având în vedere propunerea Comisiei (1), având în vedere avizul Parlamentului European (2), având în vedere avizul Curții de Conturi (3), întrucât: (1) (2) (3) (4) Fondul de garantare este alimentat prin plăți de la bugetul general al Comunităților Europene, din dobânzile obținute din investițiile disponibilităților fondului ș(cid:13)i din sumele recuperate de la debitorii care nu ș(cid:13)i-au achitat datoriile, în măsura în care fondul a onorat deja garanția. Experiența funcționării Fondului de garantare indică faptul că un raport de 9 % între resursele fondului ș(cid:13)i credite garantate, majorat cu dobânda datorată ș(cid:13)i neachitată, ar fi suficient. Plățile către Fondul de garantare, egale cu 9 % din valoarea fiecărei operațiuni, ar fi suficiente pentru obținerea sumei țintă. Fondul de garantare a obținut suma țintă la data de 31 decembrie 1997 ș(cid:13)i astfel rata vărsămintelor ar trebui revizuită. (5) Dacă Fondul de garantare depăș(cid:13)eș(cid:13)te suma țintă, surplusul este vărsat la bugetul general al Comunităților Europene. (6) Comisia trebuie să raporteze Parlamentului European ș(cid:13)i Consiliului European cu privire la funcționarea fondului ș(cid:13)i să ia în considerare posibile modificări ale riscului la care este expus Fondul de garantare în urma extinderii Comu- nității. (7) Regulamentul (CE, Euratom) nr. 2728/94 (4) ar trebui modificat în consecință. (8) Tratatele nu prevăd alte competențe decât cele prevăzute în articolul 308 din Tratatul CE ș(cid:13)i articolul 203 din Tratatul Euratom pentru adoptarea prezentului regulament, ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT: Articolul 1 Regulamentul (CE, Euratom) nr. 2728/94 se modifică după cum urmează: 1. la articolul 3, al doilea paragraf se înlocuieș(cid:13)te cu următorul text: „Suma țintă este de 9 % din totalul obligațiilor comunitare de capital datorate ș(cid:13)i neachitate care decurg din fiecare operați- une, majorată cu dobânda datorată ș(cid:13)i neachitată. ”; 2. articolul 4 alineatul (1) se înlocuieș(cid:13)te cu următorul text: „Plățile prevăzute în articolul 2 prima liniuță sunt echivalente cu 9 % din valoarea de capital a operațiunilor. ”; 3. la articolul 5, primul paragraf se înlocuieș(cid:13)te cu următorul text: „Dacă, în urma excutării garanțiilor datorită neîndeplinirii obli- gațiilor, resursele fondului sunt mai mici de 75 % din suma țintă, rata vărsămintelor care este aplicabilă noilor operațiuni se măreș(cid:13)te la 10 %, până când se obține din nou suma țintă. ”; JO C 32, 6. 2. 1999, p. 11. (1) JO C 379, 7. 12. 1998, p. 155. (2) (3) Aviz emis la 30 octombrie 1998. (4) JO L 293, 12. 11. 1994, p. 1. 152 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 01/vol. 2 4. articolul 9 se înlocuieș(cid:13)te cu următorul text: necesar, Comisia prezintă Consiliului propuneri corespunză- toare de modificare a parametrilor fondului. ” „Comisia prezintă Parlamentului ș(cid:13)i Consiliului European rapoarte detaliate cu privire la funcționarea fondului, atât în încheierii primului acord de aderare cu statele momentul candidate, cât ș(cid:13)i înainte de 31 decembrie 2006. Dacă este Prezentul regulament intră în vigoare la 1 ianuarie 2000. Articolul 2 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale ș(cid:13)i se aplică direct în toate statele membre. Adoptat la Bruxelles, 25 mai 1999. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele H. EICHEL