title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny

eurovoc_concepts:
agricultural guidance
beef
common organisation of markets
extra-EU trade
intra-EU trade

formats: html pdf print

text: 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 339 31999R1254 26. 6. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH L 160/21 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), (4) uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4), uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (5), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Działaniu i rozwojowi wspólnego rynku produktów rolnych powinno towarzyszyć stworzenie wspólnej poli- tyki rolnej w celu uwzględnienia wspólnej organizacji rynków rolnych, która może przyjmować różne formy w zależności od produktu. cielęciny, aby ustabilizować Celem wspólnej polityki rolnej jest osiągnięcie celów wyznaczonych w art. 33 Traktatu; w sektorze mięsa wołowego i i zapewnić ludności wiejskiej odpowiedni poziom życia, należy uwzględnić środki regulujące rynek wewnętrzny, obejmujące w szczególności płatności bezpośrednie dla producentów wołowiny, pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania i program usług publicznych w zakresie składowania tych produktów. rynki Aby wyrównać spożycie mięsa we Wspólnocie i zwięk- szyć spożycie mięsa wołowego oraz podnieść konkuren- cyjność tych produktów na rynkach międzynarodowych, poziom wsparcia dla rynku powinien być stopniowo redukowany; mając na względzie konsekwencje tego kroku dla producentów, poziom dofinansowania w ramach wspólnej organizacji rynku powinien zostać stosownie zmieniony i dostosowany; w tym celu właściwe jest stworzenie ogólnego programu płatności (1) Dz. U. C 170 z 4. 6. 1998, str. 13. (2) Opinia wydana 6 maja 1999 r. (jeszcze nieopublikowana w Dzien- niku Urzędowym Wspólnot Europejskich). (3) Dz. U. C 407 z 28. 12. 1998, str. 196. (4) Dz. U. C 93 z 6. 4. 1998, str. 1. (5) Dz. U. C 401 z 22. 12. 1998, str. 3. bezpośrednich dla producentów; kwoty takich płatności redukcji powinny być dostosowane do stopniowej subwencjonowania rynku. pod uwagę różnorodność Biorąc przedsiębiorstw hodowlanych, płatności bezpośrednie powinny obej- mować specjalną premię dla producentów byków i wołów, premię za utrzymywanie stad krów mamek i premię za ubój dostępną dla wszystkich gatunków bydła, łącznie z krowami mlecznymi i cielętami; przyznanie premii nie powinno mieć wpływu na zwiększenie produkcji ogólnej; w tym celu liczba samców i krów mamek objętych specjalną premią dla producentów powinna zostać ograniczona poprzez zastosowanie, indywidualnych odpowiednio, pułapów regionalnych i oraz, w przypadku premii specjalnej dla producentów byków i wołów limitem pogłowia, który może być zmie- niony przez Państwa Członkowskie w zależności od sytuacji w ich kraju; w przypadku premii za ubój, pułapy krajowe powinny zostać wyznaczone w oparciu o dotychczasową produkcję. (5) Warunki hodowli wołów zwykle różnią się od warunków hodowli byków; dlatego też jest uzasadnione specjalnych za hodowlę wyznaczenie innych premii wołów i jednak innych za hodowlę byków; niemniej premia specjalna za hodowlę wołów powinna zostać podzielona na dwie płatności dla określonych grup wiekowych. (6) Ubój zbyt dużej liczby wołów podczas sezonu uboju w Państwach Członkowskich, dla których tego rodzaju produkcja jest szczególnie ważna, może zakłócić stabil- ność rynku i w konsekwencji prowadzić do spadku cen rynkowych; aby zachęcić producentów do prowadzenia uboju wołów poza sezonem, „poza wypasem” należy wprowadzić, na określonych warunkach i obok premii specjalnej, dodatkową premię za zwierzęta przeznaczone na ubój poza sezonem w okresie pierwszych 23 tygodni roku. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 340 (7) (8) Aby zapewnić producentom większą swobodę, premią od krów mamek należałoby objąć jałówki spełniające takie same wymogi odnośnie do hodowli co krowy mamki; niemniej jednak liczba jałówek kwalifikujących się do takiej premii w stadach krów mamek powinna zostać ograniczona do normalnego współczynnika pokrycia; Państwa Członkowskie, w których ponad 60 % zwierząt kwalifikujących się do premii od krów mamek jest hodowanych na terenach górskich powinny mieć prawo do przyznawania odrębnych premii od krów mamek i jałówek oraz wyznaczyć dla tych ostatnich krajowy pułap premii w ramach wspomnianego wyżej współczynnika. Premia od krów mamek powinna w zasadzie być zastrzeżona dla producentów, którzy nie dostarczają mleka do mleczarni w ramach programu opłaty dodat- kowej przewidzianego w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3950/92 z dnia 28 grudnia 1992 r. ustanawiającym opłatę dodatkową w sektorze mleka i przetworów mlecznych (1); dofinansowanie dochodów może okazać również w przypadku gospodarstw się potrzebne hodowlanych utrzymujących stada krów mlecznych i krów mamek; dlatego też premia od krów mamek powinna zostać przyznana również małym i średnim gospodarstwom hodowlanym mieszanym o łącznej dostarczanej ilości mleka nie większej niż 120 000 kg; biorąc pod uwagę różnorodność struktur produkcyjnych we Wspólnocie, Państwa Członkowskie powinny mieć uprawnienia do zmiany lub uchylenia limitów ilościo- wych w oparciu o obiektywne kryteria. (9) W przypadku premii od krów mamek, wydaje się właściwe utrzymanie pułapów indywidualnych dla producentów; niektóre uprawnienia do premii przy- znane według pułapów indywidualnych nie były wyko- rzystywane w przeszłości; te niewykorzystane prawa mogły zachęcać do zwiększania produkcji i zwiększania wydatków, w szczególności w związku z objęciem jałówek premią od krów mamek; aby uniknąć takiej łączna liczba uprawnień do premii od krów sytuacji mamek dla każdego Państwa Członkowskiego powinna zostać wyznaczona w oparciu o dokonane wypłaty premii w latach referencyjnych, zwiększonej o pewien margines w celu utrzymania rezerwy krajowej; Państwa Członkowskie powinny podjąć konieczne środki w celu zapewnienia przestrzegania wyznaczonych pułapów krajowych; w razie konieczności powinny one dosto- sować indywidualne pułapy dla swoich producentów, bez żadnej rekompensaty z tego tytułu, w oparciu o pewne te powinny zapewnić przede wszystkim równe traktowanie wszyst- kich zainteresowanych producentów oraz ochronę prawnie uzasadnionych oczekiwań. obiektywne kryteria; kryteria (1) Dz. U. L 405 z 31. 12. 1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie- (Dz. U. L 160 z nione rozporządzeniem (WE) nr 1256/1999. 26. 6. 1999, str. 73). (10) Poziomy produkcji poszczególnych producentów mogą różnić się w związku ze zmianami zdolności produk- cyjnej; stąd też zaleca się umożliwienie przekazywania uprawnień do premii od krów mamek w odniesieniu do pułapów innym producentom na indywidualnych pewnych warunkach, wspólnie gospodarstwem z hodowlanym lub bez zachowania powiązania między uprawnieniami do premii a obszarem gospodarstwa. (11) Nowi producenci i producenci działający na rynku, których indywidualne pułapy nie nawiązują z różnych przyczyn do zmian w posiadanych stadach krów mamek nie powinni być pozbawiani praw do premii; dlatego też należałoby uwzględnić przepis dotyczący zarządzania rezerwami krajowymi, które mają być tworzone i zarządzane zgodnie z kryteriami Wspólnoty; z tej samej przyczyny właściwe wydaje się podporządkowanie trans- feru uprawnień do premii bez przekazania przedmioto- wego gospodarstwa hodowlanego pewnym zasadom, zgodnie z którymi część przekazanych praw zostaje cofnięta bez prawa do żadnej rekompensaty z tego tytułu i przeznaczona na rezerwę krajową. (12) Jest wskazane, by zezwolić Państwom Członkowskim na stworzenie powiązania między strefami lub miejscowoś- ciami objętymi szczególną ochroną a hodowlą krów mamek, w celu zapewnienia utrzymania takiej produkcji, w szczególności na obszarach gdzie nie ma innych alter- natyw. (13) Mając na uwadze tendencję intensyfikacji produkcji wołowiny i cielęciny, premie od hodowli zwierząt powinny zostać ograniczone w odniesieniu do możli- wości danego gospodarstwa hodowlanego w zakresie zapewnienia pożywienia dla takiego bydła w oparciu o liczbę i gatunki hodowanych zwierząt; aby uniknąć nadmiernej intensyfikacji produkcji, przyznanie premii powinno być uzależnione od przestrzegania przepisów liczebności stada w danym w zakresie maksymalnej gospodarstwie; niemniej jednak należy tu wziąć pod uwagę sytuację drobnych producentów. (14) Aby wzmocnić bodźce skłaniające producentów do rozszerzenia produkcji z zamiarem poprawy ich skutecz- ności w odniesieniu do celów ekologicznych, produ- cenci, którzy przestrzegają przepisów określających liczebność stada w gospodarstwie powinni otrzymać dodatkowe premie; aby uniknąć poważnych zmian w globalnym poziomie świadczonej pomocy i zapewnić rozsądną kontrolę wydatków, należy w razie potrzeby zapewnić możliwość korekty dodatkowej premii. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 341 (15) Warunki produkcji wołowiny i sytuacja finansowa producentów różni się znacząco dla poszczególnych obszarów produkcyjnych Wspólnoty; ujednolicony program dla całej Wspólnoty z jednakowymi kwotami płatności dla wszystkich producentów byłby zbyt sztywny biorąc pod uwagę te strukturalne i naturalne dysproporcje oraz wynikające z nich różne potrzeby; dlatego też wydaje się właściwe zapewnienie elastycz- nych ram dopłat przyznawanych przez Wspólnotę, które zostaną określone i zrealizowane przez Państwa Człon- kowskie w granicach wyznaczonych kwot globalnych oraz zgodnie z pewnymi wspólnymi kryteriami; kwoty globalne powinny zostać przyznane Państwom Człon- kowskim w oparciu o ich udział w produkcji wołowiny we Wspólnocie; wspólne kryteria zaś mają, między innymi, zapobiec sytuacji, w której dopłaty spowodują niekorzystne uwzględniać oraz wszystkie istotne wielostronne zobowiązania Wspólnoty; w szczególności ważne jest, by Państwa Członkowskie zostały zobowiązane do korzystania z przyznanych im kompetencji wyłącznie w oparciu o obiektywne kryteria, aby przywiązywały należną wagę do zasady równego traktowania oraz unikały zniekształceń koncepcji rynku się i konkurencji; zapewnienie możliwości zaleca różnych form dopłat; takie różne formy powinny stanowić dopłaty od pogłowia określonej kategorii bydła i płatności obszarowe. powinny skutki (16) W przypadku dopłat od pogłowia wymagane są pewne limity ilościowe w celu zapewnienia kontroli poziomu produkcji; ponadto Państwa Członkowskie powinny stosować pewne wymogi odnośnie do maksymalnej dopuszczalnej liczebności stada hodowlanego. stref pastwisk, podstawowych (17) Dodatkowe płatności obszarowe powinny być przyzna- wane wyłącznie w odniesieniu do pastwisk stałych, które nie korzystają z innych środków pomocy ze Wspólnoty; płatności te powinny być stosowane w ramach limitów regionalnych które powinny zostać wyznaczone przez Państwa Członkow- skie w oparciu o dane z poprzednich okresów referen- cyjnych; maksymalna kwota płatności obszarowych, które to płatności mogą być przyznawane od hektara, łącznie z płatnościami obszarowymi realizowanymi w ramach wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych powinny być porównywalne ze średnią kwotą pomocy przyznawanej od hektara w ramach systemu pomocy dla producentów określonych upraw rolnych. wania i rejestracji bydła; aby osiągnąć żądany wpływ na gospodarkę płatności bezpośrednie, o których mowa muszą być przyznawane w ramach określonych limitów czasowych. (19) Zgodnie z prawem Wspólnoty stosowanie niektórych substancji w produkcji wołowiny jest zabronione; za nieprzestrzeganie tych przepisów powinny być stoso- wane odpowiednie kary. jest i magazyny państwowe nie (20) W ramach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu ustaleń odnośnie do subsydiowania cen i dochodów producentów dotychczasowa interwencja państwa w formie skupu prowadzonego przez agencje interwen- już dłużej cyjne niezbędna do zachowania równowagi rynkowej, lecz może wiązać się ze znacznymi nakładami; stąd też powinna ona zostać stopniowo wycofana; jednakże aby przyczynić się do ustabilizowania cen rynkowych wokół ceny podstawowej odzwierciedlającej żądany poziom wspierania rynku, należy zapewnić pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania; w tym celu Komisja powinna zostać uprawniona do podejmowania decyzji o przyznaniu pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania, jeżeli cena rynkowa spadnie poniżej 103 % ceny podstawowej; ponadto należy stworzyć program interwencji, tzw. „siatkę bezpieczeństwa”, w celu wspie- rania rynku wołowiny i cielęciny w Państwach Człon- kowskich lub w tych regionach Państw Członkowskich, gdzie ceny rynkowe spadną do poziomu krytycznego; należy uwzględnić możliwość przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania oraz program interwencyjny, który zostanie wdrożony w oparciu o skalę ocen wyznaczoną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustanawiającym wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych (1). (21) Utworzenie jednolitego wspólnotowego rynku wołowiny i cielęciny wiąże się z wprowadzeniem jednolitego systemu handlowego na granicach zewnętrznych Wspól- noty; system handlowy obejmujący należności przywo- zowe i refundacje wywozowe, oprócz instrumentów rynek rynku wewnętrznego powinien ustabilizować Wspólnoty; system handlowy powinien opierać się na przedsięwzięciach przyjętych w ramach Urugwajskiej Rundy wielostronnych negocjacji handlowych. (22) W celu kontrolowania wielkości handlu wołowiną z stworzenie trzecimi, należy uwzględnić państwami systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz na określone produkty, które obejmowałyby złożenie zabezpieczenia gwarantującego realizację transakcji, na które pozwo- lenia takie są udzielane. (18) Płatności bezpośrednie powinny być uzależnione od przestrzegania przez hodowców odnośnych zwierząt właściwych przepisów Wspólnoty w zakresie oznako- (1) Dz. U. L 123 z 7. 5. 1981, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1026/1991 (Dz. U. L 106 z 26. 4. 1991 str. 2). 342 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 (23) Aby uniknąć lub zwalczyć niekorzystne skutki, jakie mógłby przynieść rynkowi Wspólnoty przywóz niektó- rych produktów rolnych, przywóz takich produktów powinien zostać uzależniony od zapłacenia dodatko- wego cła przywozowego i spełnienia określonych warunków. (28) Oprócz opisanego wyżej systemu oraz w zakresie niezbędnym do właściwego funkcjonowania, należy uwzględnić przepisy regulujące lub, jeśli będzie tego wymagała sytuacja na rynku, zabraniające stosowania procedury uszlachetniania czynnego. (24) Właściwe jest, w pewnych okolicznościach, udzielenie Komisji uprawnień do tworzenia kontyngentów celnych wynikających z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z Traktatem lub z innych dokumentów Rady. (25) (26) (27) Przepisy odnośnie do przyznawania państwom trzecim refundacji wywozowych, w oparciu o różnicę między cenami Wspólnoty a cenami na rynku światowym oraz w ramach Porozumienia WTO o Rolnictwie (1), powinny służyć ochronie uczestnictwa Wspólnoty w międzynaro- dowym handlu wołowiną i cielęciną; refundacje te powinny być udzielane w ramach pewnych limitów iloś- ciowych i wartościowych. poprzez usprawnić Zgodność z limitami w kategoriach wartości powinna zostać zapewniona przy ustalaniu refundacji wywozo- wych poprzez prowadzenie monitoringu płatności doko- nanych w ramach zasad nawiązujących do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej; system monito- ringu można obowiązkowe uprzednie ustalanie refundacji, zapewniając jednocześnie możliwość, w przypadku refundacji zróżnicowanych, zmiany wyznaczonego miejsca przeznaczenia w ramach obszaru geograficznego, którego dotyczy dana stawka refundacji; w przypadku zmiany miejsca przeznaczenia należy wypłacić refundację należną dla rzeczywistego zastosowaniu górnego miejsca przeznaczenia przy pułapu w kwocie mającej zastosowanie do wcześniej wyznaczonego miejsca przeznaczenia. limitów przestrzegania Zapewnienie ilościowych wymaga wprowadzenia wiarygodnego i efektywnego systemu monitoringu; w tym celu przyznawanie refun- dacji powinno być dokonywane w ramach dostępnych limitów, z uwzględnieniem szczególnej sytuacji każdego produktu; należy zezwolić na wyjątki od tej zasady jedynie w przypadku działań w ramach pomocy żywnościowej, które to działania są zwolnione z wszel- kich limitów; monitoring ilości produktów wywożonych przy przyznaniu refundacji w latach gospodarczych, o których mowa w Porozumieniu WTO o rolnictwie należy prowadzić w oparciu o pozwolenia na wywóz wystawione w danym roku gospodarczym. (1) Dz. U. L 336 z 23. 12. 1994, str. 22. (29) System celny umożliwia zwolnienie od wszelkich innych środków ochronnych na granicach zewnętrznych Wspól- jednak mechanizm rynku wewnętrznego i cła noty; mógłby, w wyjątkowych okolicznościach, okazać się wadliwy; w takich przypadkach, aby nie pozostawiać rynku Wspólnoty bez ochrony przed ewentualnymi zakłóceniami w jego funkcjonowaniu, Wspólnota powinna być w stanie niezwłocznie podjąć wszelkie konieczne środki; środki te powinny uwzględniać zobo- wiązania wynikające z odpowiednich porozumień WTO. (30) Aby zapewnić właściwe stosowanie rozwiązań przewi- Komisja dzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinna być dobrze poinformowana o zmianach cen na wspólnym rynku wołowiny i cielęciny; dlatego też należy uwzględnić stworzenie systemu rejestrującego ceny bydła i ich mięsa. (31) Należy zapewnić środki, jakie należałoby podjąć na wypadek znaczącej podwyżki lub spadku cen zakłócają- cych lub grożących zakłóceniem funkcjonowania rynku takie mogą obejmować również Wspólnoty; doraźny skup interwencyjny. środki (32) Ograniczenia swobodnego przepływu towarów wyni- kające z zastosowania środków przewidzianych w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zwierząt mogłyby spowodować trudności na rynku jednego lub kilku Państw Członkowskich; należy zatem uwzględnić wprowadzenie szczególnych środków wspierania rynku w celu uzdrowienia takiej sytuacji. (33) zostać Stworzenie jednolitego rynku w oparciu o wspólne ceny mogłoby zagrożone przyznaniem pewnych dotacji; dlatego też postanowienia Traktatu zezwalające na szacowanie dotacji przyznawanych przez Państwa Członkowskie i wprowadzające zakaz przyznawania dotacji, które byłyby w sprzeczności z polityką wspól- nego rynku, powinny mieć zastosowanie do wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 343 (34) Konieczne jest, w miarę rozwoju wspólnego rynku wołowiny i cielęciny, aby Państwa Członkowskie infor- mowały się wzajemnie w sprawach niezbędnych do zastosowania przepisów niniejszego rozporządzenia. (35) Aby usprawnić wdrożenie proponowanych środków, należy opracować procedurę nawiązania ścisłej współ- pracy między Państwami Członkowskimi i Komisją w ramach Komitetu Zarządzającego. (36) Wydatki poniesione przez Państwa Członkowskie w wyniku zobowiązań wynikających z zastosowania prze- pisów niniejszego rozporządzenia powinny być pokry- wane przez Wspólnotę zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1). (37) Wspólna organizacja cielęciny powinna równocześnie uwzględniać cele wyznaczone w art. 33 i 131 Traktatu. rynku wołowiny i (38) zgodnie Koncepcja wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielę- (EWG) ciny nr 805/68 (2) była kilkakrotnie zmieniana; ze względu ich złożoność oraz fakt, na liczbę rozporządzeniem Rady takich zmian, z i brakuje że są opublikowane w różnych Dziennikach Urzędowych Wspólnot Europejskich, ich teksty są trudne do wykorzys- tania im przejrzystości, która powinna stanowić podstawową cechę wszystkich przepisów praw- nych; w tych okolicznościach należałoby połączyć je w nowe rozporządzenie, zaś wspomniane wyżej rozporzą- dzenie (EWG) nr 805/68 powinno zostać uchylone; rozporządzenie Rady (EWG) nr 98/69 z dnia 16 stycznia 1969 r. ustanawiające ogólne zasady zbytu mrożonej wołowiny i cielęciny przez agencje interwencyjne (3), rozporządzenie Rady (EWG) nr 989/68 z dnia 15 lipca 1968 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania cielęciny (4) oraz rozporządzenie Rady wołowiny i (EWG) nr 1892/87 z dnia 2 lipca 1987 r. w sprawie prowadzenia rejestru cen rynkowych w sektorze wołowiny i cielęciny (5), których podstawą prawną było rozporządzenie (EWG) nr 805/68 zostają zastąpione nowymi ustaleniami zawartymi w niniejszym rozporzą- dzeniu i w związku z powyższym powinny zostać uchy- lone. (39) Przejście od ustaleń rozporządzenia (EWG) nr 805/68 do ustaleń zawartych w niniejszym rozporządzeniu mogłoby spowodować trudności, których nie przewi- dziano w niniejszym rozporządzeniu; aby poradzić sobie z taką sytuacją należy uwzględnić możliwość podjęcia przez Komisję koniecznych środków przejściowych; Komisja powinna zostać również upoważniona do rozwiązywania określonych problemów związanych z praktycznym zastosowaniem przepisów niniejszego rozporządzenia, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: 1. Wspólna organizacja rynku mięsa wołowego i cielęcego obejmuje rynek wewnętrzny i handel z państwami trzecimi oraz następujące produkty: Artykuł 1 Kod CN Wyszczególnienie a) 0102 90 05 do 0102 90 79 Zwierzęta żywe z gatunku domowego, z wyjątkiem zwierząt hodowlanych czystej krwi 0201 0202 Mięso wołowe, świeże lub chłodzone Mięso wołowe, mrożone 0206 10 95 Gruba skóra i cienka skóra, świeża lub chłodzona 0206 29 91 Gruba skóra i cienka skóra, mrożona 0210 20 Mięso wołowe, solone, w solance, suszone lub wędzone 0210 90 41 Gruba skóra i cienka skóra, solona, w solance, suszona lub wędzona (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 103. (2) Dz. U. L 148 z 28. 6. 1968 str. 24. Rozporządzenie ostatnio zmie- nione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1633/1998 (Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 17). (3) Dz. U. L 14 z 21. 1. 1969, str. 2. (4) Dz. U. L 169 z 18. 7. 1968, str. 10. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 428/77 (Dz. U. L 61 z 5. 3. 1977, str. 17). (5) Dz. U. L 182 z 3. 7. 1987, str. 29. 344 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Kod CN Wyszczególnienie 0210 90 90 Jadalne mączki i posiłki z mięsa i odpadów mięsnych 1602 50 10 1602 90 61 Pozostałe mięso przetworzone lub konserwowane lub odpady z mięsa, niegotowane; mieszanki gotowanego mięsa lub odpadów z niegotowanym mięsem lub odpadami mięs- nymi Inne przetworzone lub konserwowane mięso zawierające mięso lub odpady z mięsa, niegoto- wane; mieszanki gotowanego mięsa lub odpadów z niegotowanym mięsem lub odpadami mięsnymi b) 0102 10 Żywe zwierzęta czystej rasy 0206 10 91 0206 10 99 Jadalne odpady z mięsa bydlęcego, z wyjątkiem grubej skóry i cienkiej skóry, świeże lub chłodzone, z wyjątkiem tych przeznaczonych do produkcji wyrobów farmaceutycznych 0206 21 00 0206 22 90 0206 29 99 0210 90 49 Jadalne odpady z mięsa wołowego, z wyjątkiem grubej skóry i cienkiej skóry, mrożone, z wyjątkiem tych przeznaczonych do produkcji wyrobów farmaceutycznych Jadalne odpady z mięsa wołowego, solone, w solance, suszone lub wędzone, z wyjątkiem grubej i cienkiej skóry ex 1502 00 90 Tłuszcz bydlęcy, surowy lub przetworzony, również sprasowany lub poekstrakcyjny 1602 50 31 do 1602 50 80 Pozostałe mięso przetworzone lub konserwowane lub odpady z mięsa wołowego, z wyjątkiem gotowanego mięsa lub odpadów oraz mieszanki gotowanego mięsa lub odpadów z niegotowanym mięsem lub odpadami mięsnymi 1602 90 69 Pozostałe mięso przetworzone lub konserwowane zawierające mięso lub odpady z mięsa wołowego, z wyjątkiem produktu niegotowanego oraz mieszanki gotowanego mięsa lub odpadów z niegotowanym mięsem lub odpadami mięsnymi 2. Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „bydło” oznacza żywe zwierzęta z gatunku bydła domowego sklasyfikowane według Nomenklatury Scalonej w pozycjach ex 0102 10, 0102 90 05 do 0102 90 79; b) „dorosłe bydło” oznacza bydło o masie powyżej 300 kg. TYTUŁ I RYNEK WEWNĘTRZNY Artykuł 2 c) środki służące poprawie jakości; Aby zachęcić kupców i organizacje handlowe do działań w celu usprawnienia procesu dostosowania dostaw do wymogów rynku, w odniesieniu do produktów wymienionych w art. 1 mogą zostać podjęte następujące środki wspólnotowe: a) środki służące poprawie hodowli bydła; d) środki umożliwiające opracowanie krótko- i długotermino- wych prognoz w oparciu o stosowane środki produkcji; e) środki służące usprawnieniu rejestracji tendencji cenowych na rynku. b) środki promujące lepszą organizację produkcji, przetwa- rzania i wprowadzania na rynek; Ogólne zasady dotyczące tych środków są przyjmowane przez Radę zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 345 ROZDZIAŁ I 2. Premia specjalna jest przyznawana nie częściej niż: PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNIE a) raz w życiu każdego byka w wieku powyżej dziewięciu miesięcy; lub Artykuł 3 Do celów niniejszego rozdziału: a) „producent” oznacza indywidualnego rolnika, zarówno osobę fizyczną jak i prawną lub grupę osób fizycznych bądź prawnych, niezależnie od ich osobowości prawnej, zgodnie z prawem krajowym o takich grupach lub członkach takich grup, którego gospodarstwo jest zlokalizowane na obszarze Wspólnoty i który prowadzi hodowlę bydła; b) „gospodarstwo” oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez producenta i znajdujące się na terytorium jednego Państwa Członkowskiego; c) „region” oznaca Państwo Członkowskie lub określony region na obszarze Państwa Członkowskiego, w zależności od uznania danego Państwa Członkowskiego; d) „byk” oznacza samca niepoddanego kastracji (z gatunku bydła hodowlanego); e) „wół” oznacza wykastrowanego samca (z gatunku bydła hodowlanego); f) „krowa mamka” oznacza krowę należącą do rasy mięsnej lub urodzoną z krzyżówki z rasą mięsną oraz należącą do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa; g) „jałówka” oznacza samicę bydła hodowlanego w wieku powyżej ośmiu miesięcy, która jeszcze się nie cieliła. DZIAŁ 1 Premie S e k c j a 1 Premia specjalna Artykuł 4 1. Producentowi hodującemu bydło płci męskiej może być przyznana, po złożeniu stosownego wniosku, premia specjalna. Premia jest przyznawana w formie rocznej premii w każdym roku kalendarzowym i dla każdego uprawnionego do jej otrzy- mania gospodarstwa w ramach pułapów regionalnych na nie więcej niż 90 zwierząt z każdej grupy wiekowej, o której mowa w ust. 2. b) dwukrotnie w okresie życia każdego wołu: — po raz pierwszy po osiągnięciu wieku dziewięciu miesięcy; — po raz drugi po osiągnięciu wieku 21 miesięcy. 3. Aby otrzymać premię specjalną: a) każde zwierzę objęte wnioskiem jest trzymane przez produ- centa w celu przybrania na wadzę przez wyznaczony okres; b) każde zwierzę do chwili uboju lub wywozu posiada wysta- wiony na siebie paszport, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97 z dnia 21 kwietnia 1997 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i odnoszącego się do etykietowania wołowiny oraz produktów wołowych (1), zawierający wszystkie istotne informacje dotyczące statusu zwierzęcia, jeśli chodzi o uprawnienie do premii lub, w przypadku jego braku, równorzędny dokument administracyjny. 4. Jeżeli w danym regionie łączna liczba byków w wieku powyżej dziewięciu miesięcy i wołów w wieku od dziewięciu do 20 miesięcy, w odniesieniu do których złożony został wniosek i które spełniają warunki dla przyznania premii specjalnej przekracza pułap wyznaczony dla danego regionu, o którym mowa w załączniku I, liczba wszystkich uprawnionych do premii zwierząt, zgodnie z ust. 2 lit. a) i b) u danego produ- centa w danym roku jest proporcjonalnie zmniejszana. W rozumieniu niniejszego artykułu „pułap regionalny” oznacza liczbę zwierząt uprawnioną do korzystania z premii specjalnej w danym regionie i w danym roku kalendarzowym. 5. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 i 4, Państwo Członkowskie może: — w oparciu o obiektywne kryteria przez siebie ustalone zmienić lub uchylić limit pogłowia wynoszący 90 zwierząt na każde gospodarstwo i grupę wiekową, oraz — korzystając z tego prawa, zadecydować o zastosowaniu przepisów ust. 4 w sposób umożliwiający osiągnięcie poziomu redukcji wymaganego w celu dostosowania się do obowiązującego pułapu regionalnego, bez konieczności stosowania takich redukcji w odniesieniu do drobnych producentów, którzy w przedmiotowym roku nie złożyli wniosków o przyznanie premii specjalnej na większą od minimalnej liczbę zwierząt określoną dla danego Państwa Członkowskiego. (1) Dz. U. L 117 z 7. 5. 1997, str. 1. 346 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 6. Państwa Członkowskie mogą zadecydować o przyznaniu premii specjalnej w momencie uboju. W takim przypadku kryterium wieku dla byków, o którym mowa w ust. 2 lit. a) jest zastępowane minimalną wagą tuszy w wysokości 185 kg. Do celów stosowania przepisów niniejszego artykułu w Zjed- noczonym Królestwie, Irlandia Północna traktowana jest jako odrębna jednostka. Premia jest wypłacana lub przekazywana z powrotem produ- centom. Kwotę premii, o której mowa powyżej wyznacza się w 2. wysokości: Zjednoczone Królestwo jest uprawnione do stosowania w Irlandii Północnej specjalnej różniącego się od systemu stosowanego w pozostałych częś- ciach swojego terytorium. systemu przyznawania premii 7. Kwotę premii wyznacza się w wysokości: a) od byka: — 160 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 185 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 210 EUR w roku kalendarzowym 2002 i w latach następnych; b) od wołu i grupy wiekowej: — 122 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 136 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 150 EUR w roku kalendarzowym 2002 i w latach następnych. — 72,45 EUR za każde zwierzę zabite w okresie pierwszych 15 tygodni danego roku, — 54,34 EUR za każde zwierzę zabite w 16-tym i 17-tym tygodniu danego roku, — 36,23 EUR za każde zwierzę zabite w okresie od 18-ego do 21-ego tygodnia danego roku, oraz — 18,11 EUR za każde zwierzę zabite w 22-im i 23-im tygodniu danego roku. Jeżeli wskaźnik, o którym mowa w ust. 1 lit. b) nie 3. zostanie osiągnięty, mając na uwadze przedostatnie zdanie ust. 1, Państwa Członkowskie, których producenci otrzymali wcześniej tzw. premię pozasezonową, mogą zadecydować o przyznaniu tej premii w wysokości 60 % kwoty wyznaczonej w ust. 2. 8. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. W takim przypadku dane Państwo Członkowskie: S e k c j a 2 Premia pozasezonowa a) może zadecydować o przyznaniu tej premii pierwsze dwa lub trzy okresy, o których mowa; jedynie za b) gwarantuje, że zastosowanie takiego rozwiązania nie zakłóci bilansu danego roku budżetowego poprzez dokonanie stosownej redukcji: — kwoty premii specjalnej od wołów z drugiej grupy wiekowej przyznawanej w tym Państwie Członkowskim, i/lub Artykuł 5 — dopłat dokonywanych zgodnie z przepisami sekcji 2, 1. Jeżeli w danym Państwie Członkowskim liczba wołów: oraz informuje Komisję o zastosowaniu działania obniżającego. a) przeznaczonych do uboju w danym roku przekroczy 60 % liczby samców bydła przeznaczonych na ubój w łącznej takim roku; oraz b) przeznaczonych na ubój w okresie od 1 września do 30 listopada w przedmiotowym roku przekroczy 35 % łącznej liczby wołów przeznaczonych na ubój w danym roku; Do celów stosowania tego rozwiązania, przy obliczaniu wskaź- nika, o którym mowa w ust. 1 lit. a) oraz w konsekwencji dla celów przyznawania premii, Irlandia Północna są traktowane jako jedna jednostka. Irlandia i producenci mogą otrzymać, po złożeniu stosownego wniosku, dodatkową premię do premii specjalnej (tzw. premię pozase- zonową). Dla Irlandii lub Irlandii Północnej taka premia dodat- kowa jest przyznawana w przypadku osiągnięcia obu określo- nych wyżej wskaźników. 4. Aby stwierdzić, czy wielkości procentowe, o których mowa w niniejszym artykule zostały przekroczone, uwzględnia się liczbę ubojów dokonanych w drugim roku poprzedzającym rok, w którym dokonano uboju zwierząt zakwalifikowanych do premii. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 347 5. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Kwotę premii za każde uprawnione do premii zwierzę 4. wyznacza się w wysokości: S e k c j a 3 Premia od krów mamek Artykuł 6 1. Producent hodujący w swoim gospodarstwie krowy mamki może uzyskać prawo, po złożeniu stosownego wniosku, do premii za trzymanie krów mamek (premia od krów mamek). Premia taka jest przyznawana w formie rocznej premii w każdym roku kalendarzowym i dla każdego upraw- nionego do jej otrzymania producenta w ramach limitów pułapów indywidualnych. Premia od krów mamek jest przyznawana każdemu 2. producentowi: a) niedostarczającemu mleka ani przetworów mlecznych ze swojego gospodarstwa przez okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Dostawy mleka lub przetworów mlecznych bezpośrednio z gospodarstwa do konsumenta nie wykluczają możliwości przyznania takiej premii; b) dostawcom mleka lub przetworów mlecznych pod warun- kiem, że indywidualna wielkość dostaw, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 3950/92 nie przekracza 120 000 kg. Państwa Członkowskie mogą jednakże zadecy- dować, w oparciu o obiektywne kryteria przez siebie wyzna- czone, o zmianie lub uchyleniu tego limitu ilościowego, pod warunkiem, że producent taki utrzymuje, przez okres co najmniej sześciu kolejnych miesięcy od dnia złożenia wniosku, krowy mamki w liczbie stanowiącej przynajmniej 80 % oraz jałówki w liczbie stanowiącej przynajmniej 20 % liczby, okreś- lonej we wniosku o przyznanie premii. Do celów określenia liczby zwierząt uprawnionych do premii zgodnie z lit. a) i b), decyzja czy zwierzęta te należy zaliczyć do stada krów mamek czy też do stada krów mlecznych jest podejmowana w oparciu o indywidualne wskazania benefi- cjenta, zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i produktów mlecznych (1) oraz śred- niej produkcji mleka. Uprawnienia producentów do premii ogranicza stoso- 3. wanie pułapów indywidualnych zgodnie z definicją w art. 7. — 163 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 182 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 200 EUR w roku kalendarzowym 2002 i w latach następ- nych. Państwa Członkowskie mogą 5. dodatkową krajową premię od krów mamek w wysokości maksymalnej 50 EUR za każde zwierzę pod warunkiem, że nie ma dyskry- minacji między hodowcami danych Państw Członkowskich. przyznać W przypadku gospodarstw znajdujących się w regionie, o którym mowa w art. 3 i 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego strukturalnych (2), przepisy pierwsza wypłata 24,15 EUR za każde zwierzę jest finanso- wana z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR). dotyczące funduszy ogólne W przypadku gospodarstw znajdujących się na terytorium Państwa Członkowskiego, jeżeli pogłowie bydła w takim Państwie Członkowskim obejmuje krowy mamki w liczbie stanowiącej co najmniej 30 % łącznej liczby krów, oraz jeżeli przynajmniej 30 % przeznaczonych na ubój samców należało do klas zgodności S i E, cała kwota premii dodatkowej jest pokrywana przez Sekcję Gwarancji EFOGR. Wszelkie szacunki dotyczące wielkości procentowych wyznacza się w oparciu o średnią z dwóch lat poprzedzających rok, za który przyznano premię. Do celów niniejszego artykułu w obliczeniach uwzględnia 6. się jedynie jałówki z rasy mięsnej lub urodzone z krzyżówki z rasą mięsną i należące do stada przeznaczonego do hodowli cieląt na produkcję mięsa. 7. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu, w szczególności w odniesieniu do definicji terminu krowa mamka, o którym mowa w art. 3, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43; zgodnie z tą samą procedurą Komisja wyznacza średnią produkcję mleka. Artykuł 7 Na dzień 1 stycznia 2000 r. 1. indywidualny pułap dla każdego producenta jest równy liczbie wydanych uprawnień od krów mamek (uprawnienia do premii), które posiadał 31 grudnia 1999 r. , zgodnie z właściwymi przepisami Wspólnoty oraz, jeśli dotyczy, skorygowany zgodnie z ust. 3. (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 48. (2) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 1. 348 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 2. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zagwarantowania, że począwszy od 1 stycznia 2000 r. suma uprawnień do premii na ich terytorium nie przekroczy pułapu krajowego wyznaczonego w załączniku II oraz że zostaną stworzone rezerwy krajowe, o których mowa w art. 9. 3. W przypadku kiedy dostosowanie, o którym mowa w ust. 2 wymaga obniżenia pułapów indywidualnych produ- centów, obniżenie jest przeprowadzane bez żadnej wypłaty wyrównawczej z tego tytułu w oparciu o obiektywne kryteria, obejmujące w szczególności: — stopień, w jakim producenci wykorzystali przysługujące im pułapy indywidualne w ostatnich trzech branych pod uwagę latach przed rokiem 2000, — realizację inwestycji lub wdrażanie programów rozszerzenia produkcji w sektorze mięsa wołowego i cielęciny, — wyjątkowe okoliczności lub zastosowanie kar powodują- cych wstrzymanie wypłaty lub redukcję wypłaty premii w co najmniej jednym z powoływanych lat, — dodatkowe wyjątkowe że płatności dokonywane w co najmniej jednym z powoływa- nych lat nie odpowiadały faktycznej sytuacji stwierdzonej w latach poprzednich. powodujące, okoliczności 2. Państwa Członkowskie: a) podejmują wszelkie niezbędne środki w celu uniknięcia przekazania uprawnień do premii poza obszary i regiony objęte szczególną ochroną, gdzie produkcja wołowiny i cielęciny jest szczególnie ważna dla gospodarki lokalnej; b) mogą zezwolić na przekazanie uprawnień bez przeniesienia lub za gospodarstwa bezpośrednio między producentami pośrednictwem rezerwy krajowej. 3. Państwa Członkowskie mogą zezwolić, przed upływem wyznaczonego terminu, na czasowe przekazanie praw do premii, z których producent nie zamierza chwilowo korzystać. 4. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Takie szczegółowe zasady mogą obejmować w szczególności: — przepisy umożliwiające Państwom Członkowskim rozstrzy- ganie problemów związanych z przekazaniem praw do premii przez producentów, którzy nie są właścicielami ziemi, na której znajdują się ich gospodarstwa, oraz — szczegółowe zasady dotyczące minimalnej liczby praw stanowiących przedmiot przeniesienia częściowego. Uprawnienia do premii, które zostały cofnięte zgodnie z 4. działaniami przewidzianymi w ust. 2 są uchylane. Artykuł 9 Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego 5. artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Każde Państwo Członkowskie utrzymuje krajową rezerwę 1. uprawnień do premii od krów mamek. Artykuł 8 1. Jeżeli producent sprzedaje lub w inny sposób przekazuje swoje gospodarstwo, może on również przekazać osobie przej- mującej gospodarstwo wszystkie posiadane uprawnienia do premii za krowy mamki. Może on również przekazać, w całości lub części, swoje prawa innym producentom, bez konieczności pozbywania się gospodarstwa. W przypadku przekazania uprawnień do premii bez przeka- zania gospodarstwa, część przekazanych praw, nie więcej jednak niż 15 %, jest zwracana bez żadnej rekompensaty z tego tytułu do rezerwy krajowej Państwa Członkowskiego, na którego terytorium znajduje się to gospodarstwo w celu redy- strybucji za darmo. Każde uprawnienie do premii cofnięte zgodnie z art. 8 2. ust. 1 lub z innymi przepisami Wspólnoty jest dodawane do rezerwy krajowej, bez uszczerbku dla art. 7 ust. 4. Państwa Członkowskie korzystają ze swoich rezerw krajo- 3. wych w celu przyznawania, w ramach posiadanych rezerw, uprawnień do premii nowym rolnikom, rolnikom młodym i innym uprzywilejowanym producentom. 4. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Takie szczegółowe zasady dotyczą w szczególności: — środków stosowanych w przypadku, kiedy w danym Państwie Członkowskim nie jest wykorzystywana rezerwa krajowa, — środków związanych z niewykorzystanymi prawami do premii, które nie zostały zwrócone do rezerwy krajowej. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 349 Artykuł 10 Do premii za ubój kwalifikują się: 1. W drodze odstępstwa od przepisów art. 6 ust. 3 Państwa Członkowskie, w których więcej niż 60 % krów mamek i jałówek jest hodowanych na terenach górskich w rozumieniu art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiej- skich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniającego i uchylającego niektóre rozporzą- dzenia (1), może zadecydować o zarządzaniu premiami od krów mamek w odniesieniu do jałówek odrębnie od zarządzania premiami od krów mamek w ramach odrębnego pułapu krajo- wego wyznaczonego przez takie Państwo Członkowskie. a) byki, woły, krowy i jałówki po ukończeniu ósmego miesiąca życia; b) cielęta w wieku od jednego do siedmiu miesięcy i o masie poniżej 160kg, pod warunkiem, że były hodowane przez producenta przez wyznaczony okres. Taki odrębny pułap krajowy nie przekracza 20 % pułapu krajo- wego dla danego Państwa Członkowskiego określonego w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Ten ostatni jest redukowany o kwotę stanowiącą równowartość takiego odręb- nego pułapu krajowego. Jeżeli w Państwie Członkowskim korzystającym z uprawnienia, o którym mowa wyżej łączna liczba jałówek, w odniesieniu do spełniających których uprawnienie to jest wykonywane i warunki przyznawania premii za krowy mamki przekracza taki odrębny pułap krajowy, liczba jałówek uprawnionych do premii u każdego producenta w przedmiotowym roku jest proporcjonalnie zmniejszana. 2. Do celów niniejszego artykułu w obliczeniach uwzględnia się jedynie jałówki rasy mięsnej lub urodzone z krzyżówki z rasą mięsną. 3. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. S e k c j a 4 Premia za ubój Artykuł 11 1. Producent hodujący w swoim gospodarstwie bydło może uzyskać prawo, po złożeniu stosownego wniosku, do premii za ubój. Premia taka jest przyznawana w momencie uboju upraw- nionych zwierząt lub ich wywozu do państwa trzeciego w ramach wyznaczonych pułapów krajowych. (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 80. 2. Kwotę premii wyznacza się w wysokości: a) za każde zakwalifikowane zwierzę zgodnie z ust. 1 lit. a): — 27 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 53 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 80 EUR w roku kalendarzowym 2002 i w latach następnych; b) za każde zakwalifikowane zwierzę zgodnie z ust. 1 lit. b): — 17 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 33 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 50 EUR w roku kalendarzowym 2002 i w latach następnych. 3. Pułapy krajowe, o których mowa w ust. 1 są wyznaczane dla każdego Państwa Członkowskiego i odrębnie dla obu grup zwierząt, zgodnie z lit. a) i b) tego ustępu. Każdy pułap jest równy liczbie zwierząt z każdej z tych dwóch grup, które w roku 1995 zostały przeznaczone na ubój w danym Państwie Członkowskim, łącznie ze zwierzętami wywiezionymi do państw trzecich, zgodnie z danymi Eurostat lub innymi urzędo- wymi danymi statystycznymi za ten rok uznanymi przez Komisję. 4. Jeżeli w danym Państwie Członkowskim łączna liczba zwierząt, w odniesieniu do których został złożony wniosek dotyczący jednej z dwóch grup określonych w ust. 1 lit. a) i b) spełniających warunki przyznawania premii za ubój przekracza pułap krajowy wyznaczony dla tej grupy, liczba wszystkich zwierząt uprawnionych do premii dla tej grupy od danego producenta w przedmiotowym roku kalendarzowym jest proporcjonalnie zmniejszana. 5. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. 350 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 S e k c j a 5 — umożliwiających zapobieganie niewłaściwemu stosowaniu zasad określania liczebności stada. Liczebność stada Artykuł 12 do liczba Łączna zwierząt uprawnionych premii 1. specjalnej i premii od krów mamek jest ograniczona poprzez stosowanie przepisów w zakresie liczebności stada w gospodar- stwie liczącym dwie sztuki duże (LU) na hektar i w danym roku kalendarzowym. Liczebność stada, o której mowa powyżej jest wyrażona w LU na jednostkę powierzchni paszowej przezna- Jednakże producent może czonej dla hodowanych zwierząt. zostać zwolniony z obowiązku przestrzegania zasady, jeżeli liczba zwierząt w jego gospodarstwie brana pod uwagę do celów obliczenia liczebności stada nie przekracza 15 LU. Do celów obliczania liczebności stada w gospodarstwie 2. należy uwzględnić: a) samce, krowy mamki i jałówki, owce i/lub kozy, w odnie- sieniu do których został złożony wniosek o przyznanie premii, jak również krowy mleczne potrzebne do produkcji łącznej ilości mleka wyznaczonej dla tego producenta. Liczba zwierząt jest przeliczana na LU za pomocą tabeli przeliczeniowej znajdującej się w załączniku III; b) obszar przeznaczony na pasze dla zwierząt, rozumiany jako ta część gospodarstwa, która jest przeznaczona przez cały rok kalendarzowy na hodowlę bydła, owiec i/lub kóz. Obszar taki nie obejmuje: — budynków, lasu, stawów, ścieżek, — obszaru wykorzystywanego do innych upraw objętych wspólnotowym programem pomocy lub przeznaczo- nego na uprawy wieloletnie lub uprawy ogrodowe, z wyjątkiem pastwisk stałych, objętego płatnościami obszarowymi przyznawanymi zgodnie z art. 17 niniej- szego rozporządzenia i art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999, — obszaru uprawnionego do objęcia systemem pomocy dla producentów niektórych upraw rolniczych wykorzysty- wanego w programie pomocy na pasze suche lub zgodnie z krajowym lub wspólnotowym programem rezerw. Obszar przeznaczony na pasze dla zwierząt obejmuje obszary we współużytkowaniu i obszary, na których stosowane są uprawy mieszane. 3. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania prze- pisów niniejszego artykułu zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Zasady te w szczególności dotyczą przepisów: S e k c j a 6 Premie rekompensacyjne Artykuł 13 Producenci otrzymujący premie specjalną i/lub premię od 1. krów mamek mogą ubiegać się o premie rekompensacyjne. Premia rekompensacyjna wynosi 100 EUR od każdej 2. udzielonej premii specjalnej i premii od krów mamek pod warunkiem, że w danym roku kalendarzowym liczebność stada w danym gospodarstwie hodowlanym jest mniejsza lub równa 1,4 LU na hektar. Niemniej jednak Państwa Członkowskie mogą przyznać nastę- pujące premie rekompensacyjne: a) w odniesieniu do roku kalendarzowego 2000 i 2001, w wysokości 33 EUR przy liczebności stada 1,6 LU na hektar lub wyższej, lecz nieprzekraczającej 2,0 LU na hektar oraz w kwocie 66 EUR przy liczebności stada poniżej 1,6 LU na hektar; b) w odniesieniu do roku kalendarzowego 2002 i lat następ- nych, w wysokości 40 EUR przy liczebności stada 1,4 LU na hektar lub wyższej, lecz nieprzekraczającej 1,8 LU na hektar oraz w wysokości 80 EUR przy liczebności stada poniżej 1,4 LU na hektar. 3. Do celów stosowania przepisów zawartych w ust. 2: a) w drodze odstępstwa od przepisów art. 12 ust. 2 lit. a), liczebność stada w gospodarstwie hodowlanym jest okreś- lana poprzez uwzględnienie samców, krów i jałówek znaj- dujących się w takim gospodarstwie w danym roku kalenda- rzowym, łącznie z owcami i/lub kozami, w odniesieniu do których zostały złożone wnioski o przyznanie premii w tym samym roku kalendarzowym. Liczba zwierząt jest przeli- czana na LU za pomocą tabeli przeliczeniowej znajdującej się w załączniku III; b) bez uszczerbku dla art. 12 ust. 2 lit. b) tiret trzecie, obszary wykorzystywane do uprawy roślin zgodnie z definicją w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 z dnia 17 maja 1999 r. ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych upraw roślinnych (1), nie są trakto- wane jako „powierzchnia paszowa”; — odnoszących się do obszarów we współużytkowaniu oraz obszarów, na których stosowane są uprawy mieszane, (1) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, str. 1. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 351 c) obszar przeznaczony na pasze dla zwierząt brany pod uwagę w celu obliczenia liczebności stada składa się w co najmniej 50 % z pastwisk. Termin „pastwisko” jest definio- wany przez Państwa Członkowskie. Definicja taka obejmuje obowiązkowo kryterium stanowiące, że pastwisko to obszar użytków zielonych, który zgodnie z lokalnymi praktykami gospodarki rolnej jest przeznaczony do wypasu bydła i/lub owiec. Definicja ta nie wyklucza jednak różnych form wykorzystania pastwiska w okresie tego samego roku (pastwisko, łąka przeznaczona na siano, silosowanie). 4. Bez uszczerbku dla wymogów w zakresie liczebności stada wyznaczonych w ust. 2, producenci z Państw Członkow- skich gdzie ponad 50 % produkcji mleka odbywa się na tere- nach górskich w rozumieniu art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, których gospodarstwa znajdują się na takich terenach, mogą otrzymać premie rekompensacyjne, o których mowa w ust. 2, od hodowanych krów mlecznych. 5. Zgodnie z procedurą określoną w art. 43 Komisja: — przyjmuje szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu, — w razie potrzeby dostosowuje kwoty określone w ust. 2, biorąc pod uwagę w szczególności liczbę zwierząt kwalifi- kujących się do premii w poprzednim roku kalenda- rzowym. DZIAŁ 2 Płatności dodatkowe Artykuł 14 Państwa przyznają Członkowskie producentom 1. działającym na ich terytorium, w systemie rocznym, płatności dodatkowe w kwocie łącznej określonej w załączniku IV. Płatności takie są przyznawane w oparciu o obiektywne kryteria obejmujące w szczególności struktury produkcyjne i warunki produkcji u takich producentów w sposób zapew- niający równe traktowanie wszystkich producentów oraz niedopuszczający do zakłóceń rynku i konkurencji. Płatności dodatkowe są realizowane w formie dopłat od 2. pogłowia (art. 15) i/lub płatności obszarowych (art. 17). c) krów mlecznych; d) jałówek. 2. Dopłaty od pogłowia mogą być przyznawane jako kwoty dodatkowe od jednostki premii za ubój, zgodnie z art. 11, z wyjątkiem cieląt. W innych przypadkach przyznanie dopłat od pogłowia jest uzależnione od: a) spełnienia specjalnych warunków wyznaczonych w art. 16; b) spełnienia szczegółowych wymogów w zakresie liczebności stada określonych przez Państwa Członkowskie. Szczegółowe wymogi w zakresie liczebności stada są 3. określane: — w oparciu o powierzchnię paszową, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. b), z wyjątkiem obszarów objętych płatnościami obszarowymi przyznawanymi z art. 17, zgodnie — z uwzględnieniem w szczególności wpływu przedmiotowej produkcji gospodarstwa na środowisko naturalne, wrażli- wości na zanieczyszczenia środowiska terenów wykorzysty- wanych w hodowli bydła, jak również środków stosowa- nych w celu zachowania lub poprawy stanu środowiska naturalnego tych obszarów. Artykuł 16 1. Dopłaty od pogłowia samców (z gatunków bydła hodow- lanego) mogą być przyznawane w danym roku kalendarzowym w odniesieniu do określonej liczby zwierząt w danym Państwie Członkowskim stanowiącej: — pułap regionalny dla Państwa Członkowskiego określony w załączniku I, lub — liczbę samców, w odniesieniu do których zostały przyznane w roku 1997 premie, lub — średnią liczbę ubojów bydła płci męskiej w latach 1997, 1998 i 1999 wg danych Eurostatu za te lata lub innych publikowanych danych statystycznych uznanych przez Komisję. Artykuł 15 Państwa Członkowskie mogą również ustalić limit pogłowia bydła płci męskiej w gospodarstwie, wyznaczany przez Państwo Członkowskie jako limit krajowy lub regionalny. 1. Dopłaty od pogłowia są przyznawane w przypadku: a) samców (z gatunków bydła hodowlanego); b) krów mamek; Dopłatami jest objęte wyłącznie bydło płci męskiej po przekro- czeniu ósmego miesiąca życia. Jeżeli dopłaty takie są realizo- wane w momencie uboju, Państwa Członkowskie mogą zadecy- dować o zastąpieniu tego warunku przez minimalną wymaganą masę 180 kg. 352 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 2. Dopłaty od pogłowia krów mamek i jałówek zakwalifiko- wanych do premii od krów mamek zgodnie z art. 6 ust. 4 i art. 10 mogą być przyznawane wyłącznie jako kwoty uzupeł- niające na jednostkę premii od krów mamek, zgodnie z art. 6 ust. 4. 3. Maksymalna kwota płatności obszarowych na hektar jaka może zostać przyznana, łącznie z dopłatami przyznawanymi zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999 nie przekracza: Dopłaty od pogłowia krów mlecznych mogą być przy- 3. znawane wyłącznie jako kwota na tonę łącznej wyznaczonej ilości mleka objętej premią dla danego gospodarstwa wyzna- czonej (WE) nr 1255/1999. art. 16 ust. 3 rozporządzenia zgodnie z — 210 EUR w roku kalendarzowym 2000, — 280 EUR w roku kalendarzowym 2001, — 350 EUR w roku kalendarzowym 2002 i latach następ- nych. Artykuł 15 ust. 2 lit b) nie stosuje się. Artykuł 18 4. Dopłaty od pogłowia jałówek, z wyjątkiem dopłat, o których mowa w ust. 2 mogą być przyznawane danemu Państwu Członkowskiemu w danym roku kalendarzowym w odniesieniu do liczby jałówek nie większej niż średnia liczba ubojów jałówek przeprowadzonych w latach 1997, 1998 i 1999, wg danych Eurostatu za te lata lub innych opublikowa- nych urzędowych danych statystycznych uznawanych przez Komisję. Artykuł 17 Płatności obszarowe są przyznawane w odniesieniu do 1. każdego hektara pastwisk stałych: a) będących do dyspozycji producenta w okresie danego roku kalendarzowego; b) które nie są wykorzystywane w związku z przestrzeganiem szczegółowych wymagań w zakresie liczebności stada, o których mowa w art. 15 ust. 3; oraz c) w przypadku których nie zostały złożone w tym samym roku wnioski o dopłaty w ramach systemu pomocy dla producentów niektórych upraw rolniczych, w ramach systemu pomocy dla pasz suchych i zgodnie ze wspólnoto- wymi programami pomocy dla innych upraw stałych lub ogrodowych. 2. Obszar pastwisk stałych w regionie objętym systemem płatności obszarowych nie przekracza ustalonych regionalnych obszarów bazowych. Do 1 stycznia 2000 r. Państwa Członkowskie dostarczają Komisji szczegółowych informacji o wewnętrznych ustaleniach odnośnie doprzyznawania płatności dodatkowych. Wszelkie zmiany takich ustaleń są przekazywane Komisji nie później niż w okresie jednego miesiąca od ich przyjęcia. Artykuł 19 Do 1 kwietnia 2004 r. Państwa Członkowskie składają Komisji szczegółowe raporty w sprawie wdrażania przepisów niniej- szego działu. Do 1 stycznia 2005 r. Komisja dokonuje oceny wdrażania przepisów niniejszego działu i przeprowadza kontrolę podziału funduszów Wspólnoty między Państwa Członkowskie, zgodnie z załącznikiem IV, uwzględniając w szczególności zmiany w zakresie udziału Państw Członkowskich w produkcji wołowiny. W razie potrzeby Komisja przedstawia Radzie stosowne wnioski. Artykuł 20 Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego działu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. DZIAŁ 3 Przepisy wspólne Artykuł 21 Powierzchnia regionalnych obszarów bazowych jest wyzna- czana przez Państwa Członkowskie liczba hektarów pastwisk stałych wykorzystywanych do hodowli bydła w latach 1995, 1996 i 1997. jako średnia Aby zostać objęte płatnościami bezpośrednimi na mocy prze- pisów niniejszego rozdziału, zwierzę musi zostać oznakowane i zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 820/97. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 353 Artykuł 22 Płatności bezpośrednie na mocy przepisów niniejszego 1. rozdziału, z wyjątkiem premii pozasezonowej, są wypłacane niezwłocznie po przeprowadzeniu stosownych kontroli, lecz nie wcześniej niż przed 16 października roku kalendarzowego, w odniesieniu do którego został złożony wniosek o ich przy- znanie. 2. Z wyjątkiem uzasadnionych sytuacji wyjątkowych: — płatności bezpośrednie na mocy przepisów niniejszego rozdziału są dokonywane nie później niż 30 czerwca w roku następującym po roku kalendarzowym, w odniesieniu do którego został złożony wniosek o ich przyznanie, — premia pozasezonowa jest wypłacana niezwłocznie po przeprowadzeniu stosownych kontroli, lecz nie później niż 15 października roku kalendarzowego, w odniesieniu do którego został złożony wniosek o jej przyznanie. Artykuł 23 lub pozostałości 1. Jeżeli u zwierząt ze stada bydła należącego do producenta zostaną wykryte substancje zabronione na mocy przepisów dyrektywy Rady 96/22/WE (1) substancji dopuszczonych na mocy wymienionej dyrektywy, lecz stoso- wanych nielegalnie są wykryte na podstawie dyrektywy Rady 96/23/WE (2), lub jeżeli w gospodarstwie producenta zostanie znaleziona substancja lub produkt, w jakiejkolwiek formie, na którego posiadanie producent taki nie ma stosownego zezwo- lenia lub substancja bądź produkt dopuszczony do stosowania na mocy dyrektywy Rady 96/22/WE lecz posiadany nielegalnie, w roku kalendarzowym, w którym nastąpiło wykrycie, dany producent nie otrzymuje kwot przyznawanych na mocy prze- pisów niniejszego działu. W przypadku powtarzającego się naruszania wspomnianych przepisów okres wyłączenia z udziału w przyznawaniu dotacji może zostać przedłużony, w zależności od szkodliwości popeł- nionego naruszenia, do okresu pięciu lat od roku, w którym zostało wykryte powtarzające się naruszenie przepisów, o których mowa powyżej. strony właściciela 2. W przypadku utrudnień ze czy hodowcy zwierząt podczas prowadzenia kontroli oraz jeżeli pobierane są próbki niezbędne w celu realizacji krajowych programów kontroli na obecność pozostałości substancji, o których mowa powyżej lub jeżeli są prowadzone badania i kontrole przewidziane przez dyrektywę 96/23/WE, mają zasto- sowanie kary przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu. (1) Dyrektywa Rady nr 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyrostatycznym i β-agonistycznym 81/602/EWG, uchylająca 88/146/EWG i 88/299/EWG (Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 3). (2) Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości w żywych zwierzętach i produktach zwierzęcych oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 10). dyrektywy i 3. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego działu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Artykuł 24 Kwoty płatności bezpośrednich określone w działach 1 i 2 mogą zostać zmienione w związku ze zmianami w procesie produkcji, wydajności i sytuacji na rynku; zmiany takie są wprowadzane zgodnie z procedurą określoną w artykule 37 ustęp 2 Traktatu. Artykuł 25 Wydatki poniesione w związku z przyznawaniem płatności bezpośrednich przewidzianych w niniejszym rozdziale są uzna- wane za środki interwencyjne w rozumienia art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999. ROZDZIAŁ 2 SKŁADOWANIE PRYWATNE I PAŃSTWOWE Artykuł 26 Od 1 lipca 2002 r. mogą być podejmowane decyzje o 1. przyznawaniu dopłat do prywatnego składowania, jeżeli średnia cena rynkowa we Wspólnocie notowana w oparciu o wpólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 1208/81 (dalej zwaną „skalą wspólnotową”) wynosi i prawdopodobnie się utrzyma poniżej 103 % ceny podstawowej. Cena podstawowa tusz wołowych z grupy R3 wg skali 2. wspólnotowej wynosi 2224 EUR/t. 3. Pomoc w odniesieniu do prywatnego składowania może zostać przyznana w odniesieniu do świeżego lub chłodzonego mięsa osobników dorosłych w formie tusz, półtusz, wyrówna- nych ćwiartek, przednich i tylnych ćwiartek, sklasyfikowanych zgodnie ze skalą wspólnotową. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 37 4. ust. 2 Traktatu, może: — zmienić wyznaczoną cenę podstawową, uwzględniając w szczególności potrzebę jej ustalenia na poziomie przyczy- niającym się do ustabilizowania z zastrzeżeniem jednak, że nie prowadzi to do tworzenia nadwyżek strukturalnych we Wspólnocie, cen rynkowych, 354 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 — zmienić listę produktów w ust. 3, które mogą być składo- 4. Zgodnie z procedurą określoną w art. 43: wane przez producentów prywatnych. Szczegółowe niniejszego przepisy wykonawcze 5. artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43; zgodnie z procedurą Komisja decyduje o przyznawaniu pomocy w odniesieniu do prywatnego składo- wania. do Artykuł 27 Od 1 lipca 2002 r. możliwa jest interwencja państwa, 1. jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni średnia cena rynkowa w danym Państwie Członkowskim lub w danym regionie takiego państwa notowana w oparciu o skalę wspól- notową, o której mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 1208/81, nie osiągnie 1560 EUR/t. W takim przypadku jedna lub kilka z wyznaczonych kategorii, klas jakości lub grup jakości świeżego lub chłodzonego mięsa ujęta w pozycjach 0201 10 00 i i 0101 20 20 pochodzącego z terytorium Wspólnoty może zostać zakupiona przez agencje interwencyjne. 0201 20 50 Nomenklatury Scalonej do 2. Skupem prowadzonym na mocy przepisów ust. 1 objęte są jedynie oferty o cenie równej lub niższej niż średnia cena rynkowa notowana w danym Państwie Członkowskim lub w takiego państwa podwyższonej o kwotę danym regionie dodatkową wyznaczoną w oparciu o przyjęte obiektywne kryteria. — wyznacza się produkty, kategorie produktów, klasy lub grupy jakości produktów objęte skupem interwencyjnym, — wyznacza się ceny skupu oraz ilości objęte skupem, — określa się kwotę dodatkową, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, — przyjmuje się szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu, — przyjmuje się przepisy przejściowe niezbędne do wdrożenia niniejszych ustaleń. Komisja decyduje o: — otwarciu skupu, jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu, — zamknięciu skupu, jeżeli przez okres przynajmniej jednego tygodnia warunek, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu przestał być spełniany. Artykuł 28 1. Zbyt produktów zakupionych przez agencje interwen- cyjne zgodnie z przepisami art. 27 i art. 47 niniejszego (EWG) rozporządzenia oraz nr 805/68 następuje w sposób niepowodujący żadnych zakłóceń w funkcjonowaniu rynku oraz w sposób zapew- niający sprawiedliwy dostęp do towarów i równe traktowanie wszystkich nabywców. art. 5 i 6 rozporządzenia Ceny skupu i 3. ilości objęte skupem interwencyjnym są wyznaczane w drodze przetargu i mogą, w pewnych okolicz- nościach, zostać wyznaczone dla danego Państwa Członkow- skiego lub danego regionu państwa w oparciu o notowane średnie ceny rynkowe. Postępowanie przetargowe ma zapewnić wszystkim zainteresowanym równe szanse. Jest ono przepro- wadzane w oparciu o specyfikacje wyznaczone, w razie potrzeby, z uwzględnieniem struktur handlowych. 2. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu, w szczególności w odniesieniu do cen sprzedaży, warunków wydania towarów ze składów oraz, jeśli dotyczy, przetwarzania produktów skupionych przez agencje interwen- cyjne są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. TYTUŁ II HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI Artykuł 29 1. Przywóz na terytorium Wspólnoty któregokolwiek z produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a) jest uzależ- niony od przedstawienia pozwolenia na przywóz. Przywóz z produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. b) oraz wywóz z terytorium Wspólnoty któregokolwiek na terytorium Wspólnoty produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a) i lit. b) jest uzależniony od przedstawienia pozwo- lenia na przywóz lub na wywóz. Pozwolenia takie są wystawiane przez Państwa Członkowskie każdemu ubiegającemu się o nie, niezależnie od jego siedziby na terytorium Wspólnoty oraz z zastrzeżeniem środków podejmowanych w związku z zastosowaniem prze- pisów art. 32 i 33. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 355 Pozwolenia na przywóz i na wywóz obowiązują na terytorium całej Wspólnoty. Pozwolenia takie są wystawiane pod warun- kiem złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że przedmio- towe produkty zostaną sprowadzone lub wywiezione w okresie obowiązywania takiego pozwolenia. Z wyjątkiem przypadków działania tzw. siły wyższej, zabezpieczenie takie przepada w całości lub części, jeżeli towary nie zostaną sprowadzone lub wywiezione, bądź też jeżeli tylko część towarów zostanie spro- wadzona lub wywieziona w okresie obowiązywania pozwo- lenia. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego 2. artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Zasady takie mogą dotyczyć w szczegól- ności: a) okresu ważności pozwolenia; b) wykazu produktów, w odniesieniu do których wymagane są pozwolenia na przywóz lub na wywóz, zgodnie z ust. 1 akapit drugi. Artykuł 30 O ile inne przepisy niniejszego rozporządzenia nie przewidują inaczej, do produktów wymienionych w art. 1 mają zastoso- wanie stawki Wspólnej Taryfy Celnej. Artykuł 31 Aby uniknąć lub zwalczyć niekorzystne dla rynku Wspól- 1. noty skutki, jakie mogą wiązać się z przywozem niektórych produktów wymienionych w art. 1, przywóz jednego lub kilku takich produktów według stawki celnej określonej w art. 30 jest uzależniony od zapłacenia dodatkowego cła przywozo- wego, o ile zostały spełnione warunki wyznaczone w art. 5 Porozumienia o Rolnictwie zawartego zgodnie z art. 300 Trak- tatu w ramach Urugwajskiej Rundy wielostronnych negocjacji handlowych, chyba że przywóz takich towarów nie zakłóci funkcjonowania rynku Wspólnoty lub jeżeli skutki odbiegałyby znacznie od zakładanego celu. 2. Ceny, poniżej których może zostać nałożone dodatkowe cło, stanowią kwoty przekazane Wspólnocie przez Światową Organizację Handlu. cła przywozowego Ilości, które muszą zostać przekroczone dla celu nałożenia dodatkowego przede wszystkim w oparciu o przywóz na terytorium Wspólnoty przez okres ostatnich trzech lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły lub mogą wystąpić niekorzystne dla rynku skutki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. określane są Ceny importowe brane pod uwagę przy nakładaniu 3. dodatkowych ceł przywozowych są określane w oparciu o ceny importowe cif (łącznie z kosztami transportu i ubezpieczenia) przedmiotowej przesyłki. Ceny importowe cif są weryfikowane w tym celu w oparciu o ceny reprezentatywne produktu na rynku światowym lub na rynku przywozu Wspólnoty dla tego produktu. 4. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania prze- pisów niniejszego artykułu zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Zasady takie określają w szczególności: a) produkty, dla których może zostać zastosowane dodatkowe cło przywozowe, zgodnie z postanowieniami art. 5 Porozu- mienia o Rolnictwie; b) pozostałe kryteria konieczne w celu zapewnienia stosowania ust. 1 tego artykułu zgodnie z art. 5 Porozumienia o Rolnictwie. Artykuł 32 Kontyngenty na produkty wymienione w art. 1, wyni- 1. kające z porozumień zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu lub innego aktu prawnego przyjętego przez Radę są wyznaczane i zarządzane przez Komisję zgodnie ze szczegółowymi zasadami przyjętymi zgodnie z procedurą określoną w art. 43. W przypadku kontyngentów importowych w wysokości 50 000 ton mrożonego mięsa z pozycji 0202 20 30, 0202 30 i 0206 29 91 wg Nomenklatury Scalonej i przeznaczonego do przetwarzania, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może zdecydować, by całość lub część kontyngentu stanowiły równorzędnej wartości ilości mięsa wysokiej jakości, przy zastosowaniu kursu wymiany 4,375. 2. Zarządzanie kontyngentami odbywa się poprzez zastoso- wanie jednej z niżej wymienionych metod lub połączenie kilku z nich: — metoda oparta na porządku chronologicznym, w jakim „pierwsze nadeszło, złożone wnioski (zasada zostały pierwsze rozpatrzone”), — metoda dystrybucji proporcjonalnie do ilości wnioskowa- nych w momencie składania wniosków (korzystając z metody „jednoczesnego rozpatrywania”), — metoda oparta na tradycyjnych wzorcach (stosowanie metody „stali importerzy/nowo przybyli”). Zezwala się na stosowanie innych właściwych metod. Metody te nie mogą dopuścić do sytuacji, w której jakikolwiek z wnioskodawców byłby w jakikolwiek sposób dyskrymino- wany. kontyngentami, Przyjęta metoda 3. jeśli zarządzania dotyczy, uwzględnia wymogi rynku Wspólnoty i potrzeby zabezpieczenia jednoczesnym stosowaniu metod, które mogły być stosowane w przeszłości do kontyngentów porównywalnych do tych, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem praw z tytułu porozumień zawartych w ramach negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej. rynkowej, przy równowagi 356 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 4. Szczegółowe zasady, o których mowa w ust. 1, zapew- niają, jeśli zajdzie taka konieczność, właściwy podział kontyn- gentów rocznych między kolejne miesiące roku oraz określają metodę zarządzania kontyngentami i, w razie potrzeby: Refundacje wywozowe są ustalane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Refundacje mogą być ustalane w szczególności: a) gwarancje obejmujące charakter, pochodzenie i źródło produktu; oraz a) w regularnych odstępach czasu; b) uznany dokument stosowany do weryfikacji gwarancji, o których mowa w lit. a); oraz b) dodatkowo i dla określonych ilości, w drodze zaproszenia do przetargu na produkty, w odniesieniu do których proce- dura taka wydaje się odpowiednia. c) warunki wystawiania pozwoleń na przywóz i termin ich ważności. Artykuł 33 1. W zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu produktów wymienionych w art. 1 w ramach kontyngentów lub w oparciu o ceny osiągane przez te produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z porozumień zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, i cenami na różnica między tymi kontyngentami, cenami rynkach Wspólnoty może zostać pokryta refundacjami wywo- zowymi. 2. Metodą, która zostanie przyjęta do podziału ilości, jakie mogą zostać wywiezione z kraju z prawem do refundacji wywozowej jest metoda, która: a) najbardziej odpowiada charakterowi produktu i sytuacji na przedmiotowym rynku, zezwalająca na najbardziej efek- tywne wykorzystanie dostępnych zasobów, uwzględniając sprawność i strukturę wywozu Wspólnoty przy równym traktowaniu wielkich i drobnych przedsiębiorców; b) jest najmniej niewygodna z administracyjnego punktu uwzględnieniu przedsiębiorców, przy widzenia wymogów administracyjnych; dla c) zapobiega jakiejkolwiek dyskryminacji któregokolwiek z zainteresowanych przedsiębiorców. Z wyjątkiem sytuacji, w której organizuje się przetarg, wykaz produktów, w odniesieniu do których przyznawana jest refun- dacja wywozowa i kwota takiej refundacji jest ustalana przy- najmniej raz na trzy miesiące. Kwota refundacji może jednak utrzymywać się na tym samym poziomie przez okres dłuższy niż trzy miesiące i może, w razie konieczności, zostać skorygo- wana przez Komisję na prośbę Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisji również w czasie trwania takiego trzymiesięcznego okresu. Podczas ustalania refundacji wywozowych uwzględnia się 4. następujące okoliczności: a) sytuacja bieżąca i prognozy na przyszłość w odniesieniu do: — cen i zapasów sektora produktów z wołowiny i cielęciny na rynku Wspólnoty; — cen w sektorze produktów z wołowiny i cielęciny na rynku światowym; b) cele wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny, które mają zapewnić równowagę i naturalny rozwój cen i handlu na tym rynku; c) limity wynikające z porozumień zawartych zgodnie z posta- nowieniami art. 300 Traktatu; d) potrzeba unikania zakłóceń w funkcjonowaniu rynku Wspólnoty; e) aspekt gospodarczy proponowanego wywozu. Na całym terytorium Wspólnoty obowiązują takie same 3. refundacje wywozowe. Mogą one różnić się jedynie w zależności od miejsca przezna- czenia, jeżeli jest to podyktowane sytuacją na rynku światowym lub specyficznymi wymogami niektórych rynków. Należy też uwzględnić, w szczególności, potrzebę stworzenia równowagi między wykorzystaniem podstawowych produktów towarów przetworzonych wywożo- Wspólnoty w produkcji nych do państw trzecich i wykorzystania produktów pochodzą- cych z tych państw, przyjętych do ustaleń dotyczących uszla- chetniania produktów. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 357 Przy wyznaczaniu dla Wspólnoty cen, o których mowa w 5. ust. 1 należy uwzględnić: — ceny kształtujące się na reprezentatywnych rynkach Wspól- noty, Ponadto wypłata refundacji wywozowej w odniesieniu do wywozu żywych zwierząt jest uzależniona od przestrzegania przepisów Wspólnoty dotyczących dobra zwierząt oraz, w szczególności, właściwego zabezpieczenia zwierząt podczas ich transportu. — ceny kształtujące się przy wywozie. Przy wyznaczaniu cen, o których mowa w ust. 1, w odnie- sieniu do handlu międzynarodowego należy uwzględnić: — ceny kształtujące się na rynkach państw trzecich, — najbardziej korzystne ceny w państwach trzecich miejsca przeznaczenia dla przywozu z państw trzecich, — ceny producenta notowane w eksportujących państwach trzecich, z uwzględnieniem w razie potrzeby subsydiów przyznawanych przez te państwa, — oferowane ceny franco granica Wspólnoty. Refundacje są przyznawane wyłącznie na wniosek i po 6. przedstawieniu stosownego pozwolenia na wywóz. Refundacja stosowana do wywozu produktów wymienio- 7. nych w art. 1 jest refundacją, która obowiązuje w dniu złożenia wniosku o pozwolenie na wywóz, zaś w przypadku refundacji zróżnicowanej refundacją stosowaną w tym samym dniu: a) dla miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu na wywóz; lub b) dla rzeczywistego miejsca przeznaczenia, jeżeli różni się ono od miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu. W takich przypadku kwota takiej refundacji nie może prze- kroczyć kwoty obowiązującej dla miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu. W celu uniemożliwienia niewłaściwego wykorzystania możli- interpretacji powyższego przepisu mogą wości zostać podjęte stosowne środki. swobodnej 8. Przepisy ust. 6 i 7 mogą zostać uchylone, zgodnie z procedurą określoną w art. 43, dla produktów wymienionych w art. 1, w odniesieniu do których przyznawane są refundacje w ramach pomocy żywnościowej. 9. Refundacje są wypłacane po wykazaniu, że: — produkty pochodzą z terytorium Wspólnoty, — produkty zostały wywiezione z terytorium Wspólnoty, oraz — w przypadku refundacji zróżnicowanych produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego została ustalona refundacja, bez uszczerbku dla ust. 3 lit. b). Zezwala się na stosowanie wyjątków od tego przepisu, z procedurą określoną w art. 43, pod warunkiem że zostaną określone wymogi zapewniające równorzędne gwarancje. zgodnie Bez uszczerbku dla ust. 9 tiret pierwsze, kiedy odstęp- 10. stwo przyznane zgodnie z procedurą określoną w art. 43 nie ma zastosowania, nie przyznaje się żadnej refundacji w odnie- sieniu do produktów, które zostały sprowadzone z państw trze- cich i są następnie wywożone ponownie do państw trzecich. Przestrzeganie 11. limitów ilościowych wynikających z porozumień zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu jest gwarantowane w oparciu o pozwolenia na wywóz wystawiane na ściśle oznaczony okres odniesienia przewidziany w takich licencjach i wyznaczony dla danych produktów. Wygaśnięcie okresu odniesienia przestrzegania zobowiązań wynikających z wielostronnych negocjacji handlowych prowa- dzonych w ramach Rundy Urugwajskiej nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego 12. artykułu, łącznie z przepisami odnośnie do redystrybucji wiel- kości objętych pozwoleniem na wywóz, które nie zostały przy- znane lub wykorzystane, są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Dla przepisów ust. 9 akapit ostatni szczegółowe zasady stoso- wania mogą obejmować również warunki dotyczące, w szcze- gólności, przywozu do państw trzecich. Artykuł 34 rynku wołowiny 1. W zakresie niezbędnym do właściwego funkcjonowania cielęciny Rada, wspólnej organizacji stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji może, w wyjątkowych przypadkach, zakazać stosowania w całości lub części wewnętrznych lub zewnętrznych ustaleń dotyczących uszlachetniania produktów wymienionych w art. 1. i ustaleń dotyczących zewnętrznych 2. Jednak, w drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli sytuacja, o której mowa w ust. 1 pojawi się wyjątkowo nagle i na rynku Wspólnoty wystąpią zakłócenia lub pojawi się prawdopodo- bieństwo wystąpienia takich zakłóceń w wyniku wewnętrznych lub uszlachetniania produktów, Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, podejmuje decyzję o zastosowaniu koniecznych środków. Rada i Państwa Członkowskie są powia- damiane o podjęciu takich środków, które mogą być stosowane nie dłużej niż przez okres sześciu miesięcy i są stosowane ze skutkiem natychmiastowym. W przypadku otrzymania przez Komisję wniosku od Państwa Członkowskiego, Komisja podej- muje decyzję w tej sprawie w terminie jednego tygodnia od otrzymania wniosku. 358 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 3. Państwo Członkowskie może odwołać się od decyzji Komisji w sprawie środków do Rady w terminie jednego tygodnia od dnia ich ogłoszenia. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zatwierdzić, zmienić lub uchylić decyzję Komisji. Jeżeli po upływie trzech miesięcy Rada nie podejmuje żadnych działań, decyzja Komisji jest uznawana za uchyloną. Artykuł 35 Ogólne zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej 1. i szczegółowe zasady jej stosowania mają zastosowanie do klasy- fikacji taryfowej produktów objętych niniejszym rozporządze- niem. Nomenklatura taryfowa wynikająca z zastosowania prze- pisów niniejszego rozporządzenia jest włączona do Wspólnej Taryfy Celnej. 2. Jeśli nie przewidziano inaczej w niniejszym rozporzą- dzeniu lub w przepisach przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w handlu z państwami trzecimi zakazuje się następujących praktyk: — nakładania jakichkolwiek opłat mających skutek równo- ważny do opłat celnych, — stosowania restrykcji jakichkolwiek środków mających skutek równoważny. ilościowych lub Artykuł 36 1. Jeżeli w związku z przywozem lub wywozem funkcjono- wanie rynku Wspólnoty jakiegokolwiek z produktów wymie- nionych w art. 1 zostanie poważnie zakłócone lub zaistnieje poważna groźba wystąpienia takich zakłóceń, które mogą prze- szkodzić w realizacji celów wyznaczonych w art. 33 Traktatu, w handlu z państwami trzecimi stosuje się właściwe środki do momentu ustąpienia takich zakłóceń lub ich groźby. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, przyjmuje ogólne zasady stosowania przepisów niniej- szego ustępu i określa okoliczności i limity, w ramach których Państwa Członkowskie mogą podejmować stosowne środki ochronne. 2. W przypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w ust. 1, Komisja, na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, decyduje o zastosowaniu koniecznych środków; Państwa Członkowskie są powiadamiane o podjęciu takich środków, które są stosowane ze skutkiem natychmias- towym. W przypadku otrzymania przez Komisję wniosku od Państwa Członkowskiego o podjęcie takich środków, Komisja podejmuje decyzję w tej sprawie w terminie trzech dni robo- czych od otrzymania wniosku. 3. W terminie trzech dni roboczych od dnia ich ogłoszenia Państwo Członkowskie może odwołać się do Rady od decyzji dotyczącej środków wyznaczonych przez Komisję. Rada sprawie. Rada, niezwłocznie odbywa posiedzenie w tej stanowiąc większością kwalifikowaną, zmienia lub uchyla środek wyznaczony przez Komisję w terminie jednego miesiąca od dnia przekazania sprawy Radzie. Przepisy niniejszego artykułu mają zastosowanie do zobo- 4. wiązań wynikających z porozumień zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 ust. 2 Traktatu. TYTUŁ III PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 37 2. Szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Państwa Członkowskie prowadzą rejestr cen bydła i mięsa w oparciu o zasady ustanowione przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Artykuł 39 Artykuł 38 1. W przypadku znacznej podwyżki lub spadku cen noto- wanego na rynku Wspólnoty oraz jeżeli istnieje prawdopodo- bieństwo, że taka sytuacja będzie się utrzymywać, tym samym zakłócając lub grożąc zakłóceniem funkcjonowania rynku, mogą zostać podjęte konieczne środki zaradcze. W celu uwzględnienia ograniczeń wolnego obrotu towaro- wego, które mogą wiązać się z zastosowaniem środków służących walce z rozprzestrzenianiem się chorób zwierząt, mogą zostać podjęte, zgodnie z procedurą określoną w art. 43, wyjątkowe środki wspierania rynku narażonego na skutki takie mogą zostać wprowadzenia takich ograniczeń. Środki zastosowane w takim stopniu i jak będzie to niezbędne dla wspierania tego rynku. tak długo, 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 359 Artykuł 40 Z zastrzeżeniem innych przepisów niniejszego rozporządzenia, i art. 87, 88 i 89 Traktatu mają zastosowanie do produkcji handlu produktami wymienionymi w art. 1. wniosek zgłoszony przez Komisję. Głosy przedstawicieli Państw Członkowskich wchodzących w skład Komitetu są liczone w sposób wyznaczony we wskazanym wyżej artykule Traktatu. Przewodniczący nie ma prawa głosu. Artykuł 41 kiem natychmiastowym, 3. a) Komisja podejmuje środki, które są stosowane ze skut- Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie nawzajem informacje niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporzą- dzenia. Rodzaj informacji, jakie mają być przekazywane przez strony jest wyznaczany zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Zgodnie z tą samą procedurą przyjmowane są zasady przekazywania takich informacji. Artykuł 42 Powołuje się Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny (dalej zwany „Komitetem”), złożony z przedstawicieli Państw Członkowskich, na przewodniczącego którego powołuje się przedstawiciela Komisji. Artykuł 43 1. Zastosowanie się do procedury wyznaczonej w niniej- szym artykule oznacza niezwłoczne przedstawienie sprawy Komitetowi przez jego przewodniczącego, z własnej inicjatywy lub na życzenie przedstawiciela jednego z Państw Członkow- skich. składa Komisji Przedstawiciel 2. projekt środków, jakie mają zostać podjęte. Komitet przedstawia swoją opinię odnośnie do projektu w wyznaczonym przez przewod- niczącego terminie, w zależności od pilności sprawy. Opinia zostaje przyjęta większością wyznaczoną w art. 205 ust. 2 Traktatu dla decyzji, jakie Rada ma obowiązek podejmować na Komitetowi b) jeżeli jednak przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu, Komisja niezwłocznie powiadamia o tym Radę. W takim przypadku: — Komisja może wstrzymać zastosowanie przyjętych przez siebie środków na okres nie dłuższy niż jeden miesiąc od daty powiadomienia Rady, — Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może podjąć inną decyzję w terminie wyznaczonym w poprzednim tiret. Artykuł 44 Komitet może rozstrzygać w każdej innej sprawie przedsta- wionej mu przez przewodniczącego na jego wniosek lub na wniosek przedstawiciela Państwa Członkowskiego. Artykuł 45 Do produktów wymienionych w art. 1 mają zastosowania przepisy rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 i przyjęte do niego przepisy wykonawcze. Artykuł 46 Niniejsze rozporządzenie jest tak stosowane, aby brać równo- cześnie pod uwagę we właściwy sposób cele wymienione w art. 33 i 131 Traktatu. TYTUŁ IV PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE Artykuł 47 1. Do dnia 30 czerwca 2002 r. produkty, o których mowa w ust. 2 w związku z art. 26 ust. 1, mogą być skupowane przez agencje interwencyjne, zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, w celu uniknięcia znaczącego spadku cen lub osłabienia jego skutków. O ile zostaną spełnione warunki wyznaczone w ust. 3 2. niniejszego artykułu, agencje interwencyjne jednego lub kilku Państw Członkowskich lub regionu danego Państwa Członkow- skiego mogą prowadzić skup jednej lub kilku kategorii mięsa świeżego lub chłodzonego z pozycji 0201 10 00 i 0201 20 20 do 0201 20 50 Nomenklatury Scalonej pochodzącego z teryto- rium Wspólnoty w drodze przetargu organizowanego w celu zapewnienia właściwego wspierania rynku, z uwzględnieniem sezonowych zmian dotyczących uboju. 360 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Skup taki nie może obejmować więcej niż 350 000 ton mięsa rocznie dla całej Wspólnoty. tusz wołowych nie osiągnie 60 % ceny interwencyjnej. W takiej sytuacji w danym państwie lub Państwach Członkowskich bądź ich regionach przeprowadza się skup danych kategorii bydła tam, gdzie cena jest niższa od wyznaczonego limitu. Rada może zmienić wyznaczoną powyżej większością kwalifikowaną na wniosek Komisji. ilość, stanowiąc 3. Dla każdej klasy lub grupy jakości, której skup ma być prowadzony może zostać otwarte postępowanie przetargowe zgodnie z ust. 8, pod warunkiem spełnienia przez dane Państwo Członkowskie lub region państwa następujących dwóch warunków przez okres kolejnych dwóch tygodni: — średnia cena na rynku Wspólnoty notowana w oparciu o wspólnotową skalę dla tusz wołowych jest niższa od 84 % ceny interwencyjnej, — średnia cena rynkowa notowana w oparciu o wspólnotową skalę w danym państwie lub Państwach Członkowskich lub ich regionach jest niższa od 80 % ceny interwencyjnej. Cenę interwencyjną wyznacza się na: — 3 475 EUR za tonę w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2000 r. , — 3 242 EUR za tonę w okresie od 1 lipca 2000 r. do 30 czerwca 2001 r. , — 3 013 EUR za tonę w okresie od 1 lipca 2001 r. do 30 czerwca 2002 r. Do celów takiego skupu, oraz bez uszczerbku dla ust. 6, przyj- muje się wszystkie oferty. Ilość skupiona zgodnie z niniejszym ustępem nie jest brana pod uwagę do celów stosowania limitu skupu, o którym mowa w ust. 2. 6. W ramach systemu skupu, o którym mowa w ust. 2 i 5 przyjmuje się jedynie oferty określające cenę równą lub niższą od średniej ceny rynkowej odnotowanej w danym Państwie Członkowskim lub jego regionie powiększonej o kwotę wyzna- czoną w oparciu o obiektywne kryteria. 7. Dla każdej klasy lub grupy jakości uprawnionej do objęcia skupem interwencyjnym ceny skupu i ilości objęte skupem są określane w drodze postępowania przetargowego i mogą, w szczególnych okolicznościach zostać wyznaczone dla każdego Państwa Członkowskiego lub dla każdego regionu tego państwa w oparciu o notowane średnie ceny rynkowe. Postępowanie przetargowe powinno zagwarantować równe szanse przy- stąpienia do takiego przetargu wszystkim zainteresowanym. Przetarg jest ogłaszany w oparciu o specyfikację określoną z uwzględnieniem, w razie potrzeby, struktur handlowych. 8. Zgodnie z procedurą określoną w art. 43: Organizacja przetargu na jedną lub więcej klas lub grupy jest zawieszana w przypadku wystąpienia jednej z 4. jakości dwóch niżej opisanych sytuacji: — wyznacza się kategorie, klasy i grupy jakości produktów objętych skupem interwencyjnym, — jeżeli przez dwa kolejne tygodnie nie były spełnione jedno- cześnie obydwa warunki, o których mowa w ust. 3, — jeżeli skup interwencyjny nie jest uzasadniony, biorąc pod uwagę kryteria wyznaczone w ust. 2. — podejmuje się decyzję o otwarciu lub ponownym otwarciu postępowania przetargowego i jego zawieszeniu w okolicz- nościach, o których mowa w ust. 4 ostatnie tiret, — wyznacza się ceny skupu i ilości objęte skupem, 5. Skup interwencyjny jest również ogłaszany, jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni średnia cena na rynku Wspól- noty młodych byczków poniżej drugiego roku życia lub byków notowana w oparciu o wspólnotową skalę tusz wołowych nie osiągnie 78 % ceny interwencyjnej oraz jeżeli w danym Państwie Członkowskim lub Państwach Członkowskich bądź ich regionach średnia cena rynkowa młodych byczków poniżej drugiego roku życia lub byków w oparciu o wspólnotową skalę — określa się kwotę dodawaną do ceny interwencyjnej, o której mowa w ust. 6, — przyjmuje się procedury wdrażające niniejszy artykuł, a w szczególności procedury służące zapobieganiu dalszemu spadkowi cen rynkowych, 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 361 — przyjmuje się wszelkie przepisy przejściowe konieczne do wdrożenia tych ustaleń. Komisja decyduje o: — ogłoszeniu skupu interwencyjnego, zgodnie z ust. 5 i zawieszeniu go, w przypadku kiedy przestaje być spełniany jeden lub kilka z warunków określonych w tym ustępie; — zawieszeniu skupu, zgodnie z ust. 4 tiret pierwsze. Artykuł 48 1. Do 30 czerwca 2002 r. może zostać podjęta decyzja o przyznaniu pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania zgodnie z art. 26 ust. 3. 2. Szczegółowe zasady stosowania powyższego przepisu w odniesieniu do pomocy w odniesieniu do prywatnego składo- wania oraz zasady przyznawania takiej pomocy są przyjmo- wane przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w art. 43. Artykuł 49 Tracą moc rozporządzenia (EWG) nr 805/68, 989/68, 1. 98/69 i 1892/87. 2. Każde odniesienie do rozporządzenia (EWG) nr 805/68 jest interpretowane jako odniesienie do niniejszego rozporzą- dzenia i jest odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V. Artykuł 50 Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą określoną w art. 43: — środki niezbędne do usprawnienia przejścia od ustaleń rozporządzenia (EWG) nr 805/68 do ustaleń niniejszego rozporządzenia, — środki niezbędne w celu rozwiązania określonych pro- blemów praktycznych. Środki takie, o ile jest to odpo- wiednio uzasadnione, mogą odbiegać od niektórych prze- pisów niniejszego rozporządzenia. Artykuł 51 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2000 r. , z wyjątkiem art. 18, który ma zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1999 r. W imieniu Rady K. -H. FUNKE Przewodniczący 362 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 ZAŁĄCZNIK I PREMIA SPECJALNA Pułapy regionalne dla Państw Członkowskich, o których mowa w art. 4 ust. 4 Belgia Dania Niemcy Grecja Hiszpania Francja Irlandia Włochy Luksemburg Niderlandy Austria Portugalia Finlandia Szwecja Zjednoczone Królestwo 235 149 277 110 1 782 700 143 134 713 999 1 754 732 (1) 1 077 458 598 746 18 962 157 932 423 400 175 075 (2) 250 000 250 000 1 419 811 (3) (1) Z zastrzeżeniem szczegółowych zasad określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 3763/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. wprowa- dzającym szczególne środki dotyczące niektórych produktów rolnych z korzyścią dla terytoriów zamorskich Francji (Dz. U. L 356 z 24. 12. 1991, str. 1). Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2598/95 (Dz. U. L 267 z 9. 11. 1995, str. 1). (2) Z wyjątkiem programu rozwoju, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1017/94 z dnia 26 kwietnia 1994 r. dotyczącym zmiany przeznaczenia gruntów z ornych na ekstensywny chów zwierząt gospodarskich w Portugalii (Dz. U. L 112 z 3. 5. 1994, str. 2). Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1461/95 (Dz. U L 144 z 28. 6. 1995, str. 4). (3) Ten pułap zostanie czasowo podwyższony o 100 000 do 1 519 811 do momentu udzielenia zgody na wywóz żywych zwierząt w wieku poniżej sześciu miesięcy. ZAŁĄCZNIK II PREMIA OD KRÓW MAMEK Pułapy krajowe, o których mowa w art. 7 ust. 2, mające zastosowanie od 1 stycznia 2000 r. Belgia Dania Niemcy Grecja Hiszpania Francja (1) Irlandia Włochy Luksemburg Niderlandy Austria Portugalia (2) Finlandia Szwecja Zjednoczone Królestwo (1) Z wyjątkiem specjalnego pułapu zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3763/91. (2) Z wyjątkiem rezerwy specjalnej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1017/94. 394 253 112 932 639 535 138 005 1 441 539 3 779 866 1 102 620 621 611 18 537 63 236 325 000 277 539 55 000 155 000 1 699 511 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 363 ZAŁĄCZNIK III Tabela przeliczeniowa na sztuki duże (LU), o której mowa w art. 12 i 13 Samce i jałówki powyżej 24 miesiąca życia, krowy mamki, krowy mleczne Samce i jałówki w wieku od sześciu do 24 miesięcy 1,0 LU 0,6 LU 0,15 LU 0,15 LU Owce Kozy Belgia Dania Niemcy Grecja Hiszpania Francja Irlandia Włochy Luksemburg Niderlandy Austria Portugalia Finlandia Szwecja Zjednoczone Królestwo ZAŁĄCZNIK IV PŁATNOŚCI DODATKOWE Kwoty globalne, o których mowa w art. 14 2000 r. 2001 r. (wyrażone w milionach EUR) 2002 i lata następne 13,1 3,9 29,5 1,3 11,0 31,1 10,5 21,9 1,1 8,4 4,0 2,1 2,1 3,1 21,3 26,3 7,9 58,9 2,5 22,1 62,3 20,9 43,7 2,3 16,9 8,0 4,1 4,1 6,1 42,5 39,4 11,8 88,4 3,8 33,1 93,4 31,4 65,6 3,4 25,3 12,0 6,2 6,2 9,2 63,8 364 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 ZAŁĄCZNIK V TABELA KORELACJI rozporządzenie (EWG) nr 805/68 niniejsze rozporządzenie art. 1 art. 2 art. 4 art. 4 lit. a) tiret pierwsze i drugie art. 4b ust. 1 art. 4b ust. 2 akapit pierwszy art. 4b ust. 2 akapit drugi art. 4b ust. 3 lit. a) akapit trzeci art. 4b ust. 3 lit. a) art. 4b ust. 4 art. 4b ust. 5 art. 4b ust. 7 lit. a) art. 4b ust. 8 art. 4c ust. 1 akapit drugi art. 4c ust. 1 akapit trzeci art. 4c ust. 2 akapit drugi art. 4c ust. 2 akapit trzeci art. 4c ust. 3 akapit trzeci art. 4c ust. 4 art. 1 art. 2 – art. 3 lit. a) i b) art. 4 ust. 1 art. 4 ust. 2 art. 4 ust. 3 lit. a) art. 3 lit. c) – – art. 4 ust. 6 – art. 4 ust. 8 art. 5 ust. 4 art. 5 ust. 1 akapit drugi art. 5 ust. 2 art. 5 ust. 4 art. 5 ust. 3 akapit trzeci art. 5 ust. 5 art. 4d ust. 1 zdanie pierwsze art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze art. 4d ust. 1 lit. a) art. 4d ust. 2 zdanie pierwsze art. 4d ust. 3 lit. a) art. 4d ust. 5 – art. 6 ust. 3 – art. 6 ust. 2 lit. a) art. 4d ust. 6 akapit pierwszy art. 6 ust. 2 lit. b) zdanie pierwsze art. 4d ust. 6 akapit drugi do czwartego – art. 4d ust. 6 akapit piąty art. 4d ust. 8 tiret drugie art. 6 ust. 2 akapit drugi art. 6 ust. 7 art. 4e ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze art. 8 ust. 1 akapit pierwszy art. 4e ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie art. 8 ust. 4 akapit drugi tiret drugie art. 4e ust. 1 akapit drugi art. 8 ust. 1 akapit drugi art. 4e ust. 2 art. 4e ust. 3 art. 4e ust. 4 art. 4e ust. 5 art. 8 ust. 2 art. 8 ust. 3 – art. 8 ust. 4 akapit pierwszy i akapit drugi tiret pierwsze art. 4f ust. 4 akapit drugi tiret pierwsze i drugie art. 9 ust. 4 akapit pierwszy i drugi 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 rozporządzenie (EWG) nr 805/68 niniejsze rozporządzenie art. 4g ust. 3 art. 4g ust. 4a art. 4g ust. 5 art. 4i art. 4j ust. 1–3 art. 4k art. 4l art. 5 art. 6 ust. 1 art. 6 ust. 2 art. 6 ust. 3 art. 6 ust. 4 art. 6 ust. 5 art. 6 ust. 6 art. 6 ust. 7 art. 6a art. 7 art. 8 art. 9 art. 10 art. 11 art. 12 ust. 2 – art. 12 ust. 3 – art. 23 ust. 1–3 – art. 25 – art. 47 ust. 2 art. 47 ust. 3 art. 47 ust. 4 art. 47 ust. 5 art. 47 ust. 6 art. 47 ust. 7 art. 47 ust. 8 – – art. 48 art. 29 art. 30 art. 31 art. 12 ust. 1 akapit drugi art. 32 ust. 1 akapit drugi art. 12 ust. 2–4 art. 13 ust. 1–3 art. 32 ust. 2–4 art. 33 ust. 1–3 art. 13 ust. 4 akapit pierwszy i drugi art. 33 ust. 4 akapit pierwszy i drugi art. 13 ust. 5–12 art. 33 ust. 5–12 art. 14 art. 15 art. 16 art. 22 art. 22a ust. 1 art. 22a ust. 2 art. 22a ust. 3 art. 23 art. 24 art. 25 art. 26 ust. 1 art. 26 ust. 2 art. 27 art. 28 art. 29 art. 30 art. 30a art. 31 art. 32 art. 33 załącznik załącznik II art. 34 art. 35 art. 36 – art. 38 ust. 1 – art. 38 ust. 2 art. 39 art. 40 art. 41 art. 42 – art. 43 art. 44 – art. 45 – art. 46 – – – –