title: Advies van het Economisch en Sociaal Comité over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap", het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen", en het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering"

eurovoc_concepts:
charges for use of infrastructure
rail transport
trade licence
transport company
transport infrastructure
transport safety

text: C 209/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 Het Comité roept de Raad dan ook op om zo spoedig mogelijk tot aanvaarding van het onderhavige voorstel over te gaan teneinde de geplande inwerkingtreding per 1 januari 2000 (zie artikel 2, lid 1) mogelijk te maken. Brussel, 26 mei 1999. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI Advies van het Economisch en Sociaal Comité over: — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 91/440/EEG betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap”, — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen”, en — het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuur- capaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering”(1) (1999/C 209/07) De Raad heeft op 19 oktober 1998 besloten het Economisch en Sociaal Comité overeenkomstig artikel 198 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te raadplegen over de voornoemde voorstellen. De Afdeling „Vervoer, energie, infrastructuur, informatiemaatschappij”, die was belast met de voorberei- dende werkzaamheden, heeft haar advies op 19 mei 1999 goedgekeurd; rapporteur was de heer Decaillon. Tijdens zijn 364e zitting van 26 en 27 mei 1999 (vergadering van 26 mei) heeft het Comité het volgende advies uitgebracht, dat met 80 stemmen vo´ o´ r en 15 stemmen tegen, bij 14 onthoudingen is goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie heeft een pakket voorstellen van wet- gevende en conceptuele aard betreffende de voorwaarden voor het gebruik van spoorweginfrastructuur voorgelegd. 1. 2. De voorstellen moeten worden gezien: — in het meer algemene kader van het beleid van de Europese Unie met betrekking tot „groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid”, „duurzame ontwikkeling” en de uitbreiding, gezien de bijzondere rol die vervoer op deze terreinen speelt. 1. 3. Met de voorstellen wordt een stap gezet in de richting van snellere herstructurering van de spoorwegen in Europa. — in het kader van de verschillende documenten en voorstel- len inzake het railvervoer; Uitgangspunt van de voorstellen is verdere ontwikke- 1. 4. ling van de interne markt en van concurrentiemechanismen. — in het kader van de verschillende documenten en voorstel- len inzake het algemene vervoerbeleid; 2. Samenvatting van de Commissievoorstellen — in het kader van de verschillende documenten en voorstel- len inzake de algemene dienstverlening; 2. 1. Wijziging van Richtlijn 91/440/EEG (1) PB C 321 van 20. 10. 1998, blz. 6, 8, 10. 2. 1. 1. Volledige scheiding van de boekhouding met betrek- king tot het beheer van de infrastructuur en de boekhouding 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/23 met betrekking tot de exploitatie van de spoorwegmaatschap- pijen (winst- en verliesrekeningen en jaarbalansen) wordt verplicht gesteld. Het is niet toegestaan om overheidssteun ten behoeve van één van deze twee activiteiten over te hevelen naar de andere; dit moet ook uit de boekhouding blijken. Voorts mogen spoorwegmaatschappijen niet langer verant- woordelijk zijn voor het bepalen van de toegang tot de infrastructuur, om discriminatie te voorkomen. 2. 1. 2. derneming” en „infrastructuurbeheerder” gegeven: Er wordt een nadere omschrijving van „spoorwegon- a) er wordt bepaald dat het de spoorwegonderneming is die voor de tractie moet zorgen; b) er wordt bepaald dat de beheerder van de infrastructuur een publiekrechtelijke of privaatrechtelijke onderneming of een overheidsinstantie kan zijn. 2. 1. 3. De verantwoordelijkheid voor de veiligheidsvoor- schriften ligt bij instanties of ondernemingen die onafhankelijk zijn van de vervoersondernemingen. 2. 1. 4. Infrastructuurbeheerders moeten onafhankelijk zijn van de staat, hun eigen bedrijfsvoering kunnen kiezen en zelf bedrijfsplannen opstellen. 2. 1. 5. Er dienen gescheiden winst- en verliesrekeningen en jaarbalansen te worden gevoerd voor het reizigersvervoer en het goederenvervoer per spoor. Overheidssubsidies die voor één van deze twee activiteiten zijn verstrekt, dienen afzonder- lijk in de betreffende boekhouding te worden opgevoerd en mogen niet naar de andere activiteit worden overgedragen. 2. 1. 6. De richtlijn dient binnen één jaar te worden omgezet. 2. 2. Wijziging van Richtlijn 95/18/EG 2. 2. 1. Pendeldiensten voor het vervoer van wegvoertuigen door de Kanaaltunnel, alsmede het vervoer van reizigers per metro, (snel)tram of op een lokaal, op zichzelf staand net vallen niet onder het toepassingsgebied van de richtlijn. 2. 3. Voorstel voor een richtlijn ter vervanging van de bepalingen van Richtlijn 95/19/EG 2. 3. 1. De richtlijn is van toepassing op hoofdspoorwegver- bindingen die voor binnenlandse of internationale spoorweg- diensten worden gebruikt. 2. 3. 2. In de richtlijn wordt een aantal functie- en begrip- somschrijvingen gegeven en worden nieuwe categorieën geïn- troduceerd. 2. 3. 3. Verder zijn in de richtlijn beginselen en regels voor de toewijzing van capaciteit, alsmede procedures voor het vaststellen en innen van spoorweginfrastructuurheffingen op- genomen en wordt verduidelijkt dat de instanties die verant- woordelijk zijn voor de toewijzing van capaciteit onafhankelijk moeten zijn van spoorwegmaatschappijen. 2. 3. 4. Deze beginselen, regels en procedures moeten infra- structuurbeheerders in staat stellen de capaciteit van het net optimaal te benutten en iedere vorm van discriminatie te voorkomen. 2. 3. 5. goederen- c. q. reizigersvervoer worden gevoerd. Er moet een gescheiden boekhouding voor het Uitgangspunten van het 2. 3. 6. tariferingsstelsel zijn de marginale maatschappelijke kosten en internalisering van de externe kosten. 2. 3. 7. De rol van de staat en verdere overheidsinstanties bij de planning, vormgeving en financiering van infrastructuur, bij de vaststelling van de beginselen voor toegang tot de infrastructuur en voor certificering, bij de veiligheidsvoor- schriften, bij de regelingen voor compensatie van externe kosten en bij de omschrijving van de openbare diensten wordt in de richtlijn vastgelegd. 2. 3. 8. onder het railvervoer vallen. In een bijlage wordt aangegeven welke diensten 2. 3. 9. omgezet. De richtlijn dient vo´ o´ r 1 januari 2000 te worden 3. Algemene opmerkingen De vergunningen worden afgegeven door een door 2. 2. 2. de lidstaat aangewezen instantie die zelf geen vervoersdiensten per spoor verzorgt en onafhankelijk is van instanties of ondernemingen die wèl zulke diensten verlenen. De wijzigingen van de drie richtlijnen (91/440/EEG, 3. 1. 95/18/EG en 95/19/EG) vormen een coherent geheel waarmee wordt beoogd het hervormingsproces binnen de Europese spoorwegen te intensiveren en te versnellen. 2. 2. 3. Met de voorgestelde wijzigingen wordt niet beoogd nieuwe toegangs- of doorvoerrechten te creëren of het toepas- singsgebied van Richtlijn 91/440/EEG te verruimen. 2. 2. 4. De richtlijn dient binnen één jaar te worden omgezet. 3. 2. Gezien: — de verschillende studies naar de omzetting, toepassing en gevolgen van de drie richtlijnen in de 15 EU-lidstaten (zo is Richtlijn 95/19/EG nog maar kort geleden en niet eens in alle lidstaten omgezet); C 209/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 — de concrete, actuele gegevens over de positie waarin de spoorwegen en andere vervoerswijzen in de verschillende lidstaten, in de partnerlanden (met name Noorwegen en Zwitserland) en in de kandidaatlidstaten verkeren; — de opgelopen achterstand en de problemen bij de aanpas- sing van de spoorwegen aan de ontwikkelingen op ver- voersgebied; zou het Comité graag zien dat er een adequaat overzicht van de spoorwegen, de betrokkenen in het vervoer, gebruikers en sociale partners wordt opgesteld, zodat de lidstaten een nauwkeurig beeld kunnen krijgen van: — de feitelijke situatie van de spoorwegmaatschappijen (fi- nanciële sanering, marktaandelen, ontwikkelingsmogelijk- heden, kartels, partnerschappen, samenwerkingsverban- den, sociale voorwaarden, knelpunten, infrastructuurpro- jecten, vorderingen op het gebied van interoperabiliteit en multimodaliteit. ); — het verband tussen de eerste gevolgen van de drie richtlij- nen, de positie van de spoorwegen in de verschillende lidstaten en op EU-niveau en de nieuwe maatregelen die door de Commissie worden voorgesteld; — de mate waarin de verschillende richtsnoeren van het Witboek en de groenboeken van de Commissie daadwerke- lijk in praktijk zijn gebracht en de eerste effecten daarvan uit oogpunt van de doelstelling om een alomvattend, samenhangend, evenwichtig en duurzaam vervoerssysteem te ontwikkelen. 3. 3. Uitgaande van een dergelijk overzicht zou de Commis- sie expliciet moeten aangeven wat de beoogde doelstellingen, te voorziene of geraamde verwachte concrete resultaten, effecten (op economisch, commercieel, financieel, sociaal, organisatorisch en functioneel vlak) van haar nieuwe voorstel- len zijn. Het Comité wijst er eens te meer (1) op dat bij de voor 3. 4. de ontwikkeling en sanering van het railvervoer onontbeerlijke herstructurering, modernisering en dynamisering de volgende factoren in acht dienen te worden genomen: — het progressieve, stapsgewijze karakter van het liberalise- ringsproces; — het feit dat het vervoer alleen als intermodaal systeem en in zijn geheel kan worden benaderd; dit impliceert met name dat het concurrentieklimaat verbeterd moet worden, vooral door de economische, sociale, arbeids- en veilig- heidsvoorwaarden binnen de verschillende vervoerswijzen te harmoniseren; — de combinatie van commerciële en andere aspecten, met name de rol van de spoorwegen bij de algemene dienstver- lening en de grote verschillen tussen de vervoerswijzen ten aanzien van externe kosten en veiligheid; — de noodzaak om de trans-Europese netwerken verder te ontwikkelen (2), de aanleg van de infrastructuurvoorzienin- gen van communautair belang te stimuleren en het markt- aandeel van het gecombineerd vervoer te vergroten; — het feit dat de spoorwegen een netwerk met een buiten- gewoon structurerend effect vormen, dat een beslissende integratie, bij verbetering van de sociaal- rol speelt bij economische samenhang; dit geldt niet alleen voor de Europese Unie, maar ook voor de kandidaat-lidstaten; er zou dan ook grondig onderzoek moeten worden gedaan naar de samenhang tussen het uitbreidingsproces van de EU en het liberaliseringsproces in de spoorwegen. 4. Specifieke opmerkingen 4. 1. Opzet Het Comité dringt erop aan dat de huidige richtlijnen 4. 1. 1. in alle lidstaten volledig worden omgezet. Gebeurt dit niet, dan dreigen de wijzigingen die nu worden voorgesteld een instabiele situatie op juridisch, regelgevend, institutioneel en organisatorisch vlak op te leveren met alle nadelige gevolgen van dien voor het herstructureringsproces van de spoorwegen, voor de ontwikkeling van hun activiteiten en voor de samen- werking tussen spoorwegmaatschappijen. 4. 1. 2. Met name het derde richtlijnvoorstel bevat enerzijds zeer nauwkeurige en bindende voorschriften, die uitermate gedetailleerd, zeer ingewikkeld en vaak moeilijk te begrijpen zijn, en anderzijds zeer algemeen geformuleerde doelstellingen, toepassingsgebieden en concepten, die allerlei vragen oproe- pen. Dit dreigt een bron van tegenspraak, onduidelijkheden en verwarring te vormen en het gevaar bestaat dat de voorstellen: — op zeer uiteenlopende wijze geïnterpreteerd zullen worden; (1) Zie ESC-adviezen over „Explotatievergunningen spoorwegonder- nemingen” (PB C 393 van 31. 12. 1994), „Ontwikkeling spoor- wegen” (PB C 153 van 28. 5. 1996, blz. 16) en „Een strategie om de spoorwegen in de Gemeenschap weer vitaal te maken” (PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 23). (2) Zie ESC-advies over „Trans-Europese goederen-snelspoortrajec- ten” (PB C 95 van 30. 3. 1998, blz. 21). 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 209/25 — enorme problemen met betrekking tot omzetting en toepassing zullen opleveren; het Comité heeft in tal van adviezen al eerder op dit gevaar gewezen (1). 4. 1. 3. Het lijdt dan ook weinig twijfel dat de Commissie- voorstellen strijdig zijn met de principes van progressiviteit, samenhang en evenwicht tussen de verschillende vervoers- wijzen, die het Comité in vele adviezen nader heeft uitge- werkt (2). 4. 2. 3. In hun huidige vorm komen de voorstellen zeer bindend en veralgemenend over, waardoor ze meer gericht lijken te zijn op uniformisering (waarvoor een verordening een geschikter instrument zou zijn) dan op harmonisatie en convergentie, de doelstellingen van een richtlijn. Zoals tijdens het merendeel van de hoorzittingen is 4. 2. 4. gebleken, zullen de Commissievoorstellen naar verwachting de volgende problemen opleveren: 4. 2. Inhoud a) ze zijn moeilijk om te zetten in de verschillende lidstaten; 4. 2. 1. De Commissie zou nader moeten aangeven waarom zij bepaalde nieuwe categorieën en begrippen introduceert en wat deze precies inhouden, om te voorkomen dat ze te uiteenlopend geïnterpreteerd worden. Dit is één van de belangrijkste punten die tijdens de door het Comité georgani- seerde hoorzittingen naar voren zijn gekomen. Het gaat vooral om: — de definitie, status en taken van de zogenaamde „gemach- tigde aanvragers”; hierover bestaat veel onduidelijkheid, zowel onder spoorwegexploitanten en werknemersbonden als onder reizigers- en gebruikersorganisaties; — de definitie en omvang van „spoorwegdiensten”; aangezien het begrip „spoorwegdiensten” zich van nature en overeen- komstig de doelstellingen van het Witboek en de groenboe- ken voortdurend ontwikkelt, zowel in tijd als in ruimte, kan er geen strikte, definitieve omschrijving van dit begrip worden vastgelegd; — de banden tussen de verschillende organisatorische, regule- rende en exploiterende instanties in het railvervoer en hun exacte taken, met name wat de vaststelling en toepassing van en het toezicht op de veiligheidsnormen betreft; — de definitie van het begrip „compensatie”, de toewijzings- procedures, transparantie, verantwoordelijkheid, controle op de gegrondheid van de compensatie en de compensatie- regelingen zelf; — de opeenstapeling van instrumenten, mechanismen, in- stanties, taken en organisatievormen die uit de huidige Commissievoorstellen dreigt voort te vloeien en strijdig zou zijn met vastgelegde doelstellingen omdat het spoor- wegstelsel in de verschillende lidstaten — en dus nog in sterkere mate op EU-niveau — ingewikkelder, ondoorzich- tiger en bureaucratischer zal worden. 4. 2. 2. De regels voor toewijzing van trajecten, de reser- veringsprocedures en de tariferingsregels die door de Commis- sie worden voorgesteld, zouden moeten worden verduidelijkt en vereenvoudigd, beter moeten worden afgestemd op de feitelijke situatie van de verschillende spoorwegnetwerken en meer op het subsidiariteitsbeginsel gebaseerd moeten zijn. (1) Zie met name de ESC-adviezen over „Een eerlijke vergoeding voor het infrastructuurgebruik” (PB C 101 van 12. 4. 1999) en „Een strategie om de spoorwegen in de Gemeenschap weer nieuw leven in te blazen” (PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 23). (2) Zie ESC-advies over „Trans-Europese goederen-snelspoortrajec- ten” (PB C 95 van 30. 3. 1998, blz. 21). b) ze zijn moeilijk te verenigen met: — de flexibiliteit die noodzakelijk is vanwege de segmen- tatie, complexe aard en ontwikkeling van de vraag, de dynamiek en het aanpassingsvermogen die onontbeer- lijk zijn voor een gedifferentieerd spoorwegaanbod, het feit dat spoorwegmaatschappijen zowel commer- ciële als openbare diensten moeten leveren, en de behoefte aan meer samenwerking en partnerschap op Europees niveau; — de bestuurlijke zelfstandigheid en de verantwoordelijk- heid van spoorwegondernemingen en infrastructuur- beheerders; — de structurele verschillen tussen de netten qua ontwik- kelingsniveau en -mogelijkheden en geografische om- standigheden (perifere landen, landen zonder eilanden, landen met een functie als doorvoerland); — de terreinen, onderwerpen en autoriteiten die bepalend zijn voor het nationale vervoersbeleid van de lidstaten. 4. 2. 5. Het door de Commissie voorgestelde tariferingsstelsel gaat gepaard met een aantal problemen. Verbetering van alleen de markt voor railvervoer door middel van heffingen op basis van de marginale kosten van het gebruik van de infrastructuur zal op zichzelf niet leiden tot een optimaal functioneren van de vervoersmarkt als geheel, noch tot een optimaal functioneren van andere markten, zeker niet omdat het voorgestelde tariferingsstelsel op slechts een gedeelte van de infrastructuur betrekking heeft, de zogenaamde „hoofdspoor- wegverbindingen die voor binnenlandse of internationale spoorwegdiensten worden gebruikt”. Alle spoorwegverbindin- gen tezamen vormen echter een systeem, net zoals alle vervoerstakken tezamen een systeem vormen. Daarom mag het feit dat het voorgestelde systeem niet perfect is, niet worden gebruikt als voorwendsel om het bij dit systeem te laten en niet naar een betere manier te zoeken om infrastructuurkosten in het vervoer per spoor, over de weg, via binnenwateren en door de lucht, alsook infrastructuurkosten in havens door te berekenen. 4. 2. 6. Voorts zijn er problemen van meer praktische aard, C 209/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 die het uiterst moeilijk maken om het tariferingsstelsel in alle lidstaten in te voeren: — een tariferingsstelsel op basis van de marginale gebruiks- kosten is een korte-termijninstrument waarbij het moeilijk is om kosten die verband houden met de ontwikkeling van infrastructuur alsmede investeringen en de financiering daarvan in aanmerking te nemen; — het railvervoer kent hoge vaste kosten, terwijl de variabele kosten juist relatief laag zijn; de marginale kosten van het gebruik van de spoorweginfrastructuur zijn dus vrij laag, zeker wanneer het netwerk groot is; de verhouding tussen vaste kosten en infrastructuurkosten verschilt daarmee sterk per vervoerswijze, hetgeen tot concurrentievervalsing leidt. 4. 2. 7. spoorwegmaatschappijen en werknemersbonden vrezen dat: Tijdens de hoorzittingen is gebleken dat vooral — de meest aantrekkelijke trajecten in handen van de nieuw- komers zullen vallen; — oneerlijke concurrentievoorwaarden tussen de algemene dienstverlening en de commerciële dienstverlening zullen ontstaan; — de activiteiten en taken van netwerken worden beperkt juist het tot het verlenen van vervoersdiensten, terwijl organiseren van het vervoer steeds belangrijker wordt; — de boekhoudkundige scheiding tussen het reizigersvervoer op hoofdverbindingen en in voorsteden enerzijds en het goederenvervoer anderzijds automatisch zal leiden tot een verdere scheiding van beide activiteiten. 5. Conclusies 5. 1. Op basis van de adviezen die het eerder heeft uitge- bracht en de hoorzittingen die het heeft georganiseerd, stelt het Economisch en Sociaal Comité het volgende: Brussel, 26 mei 1999. — de activiteiten en het beheer van de spoorwegen moeten dringend worden gemoderniseerd, gedynamiseerd en ge- harmoniseerd; er bestaat vooral behoefte aan: • • een betere toewijzing en een beter gebruik van de bestaande infrastructuur en van de infrastructuurvoor- zieningen die noodzakelijk zijn om een echt trans- Europees netwerk te ontwikkelen; verbetering van de marktpositie en van de commerciële en financiële positie van de spoorwegen; • meer samenwerking tussen spoorwegondernemingen en tussen spoorwegondernemingen enerzijds en andere vervoerders (binnenvaart, wegtransport, luchtvaart en zeevaart) anderzijds; • meer flexibiliteit en transparantie en een betere dienst- verlening voor gebruikers en verladers; • een duurzamere ontwikkeling van het vervoer door internalisering van de externe kosten binnen de ver- schillende vervoerstakken en door consolidatie en ontwikkeling van het gecombineerd vervoer; • meer harmonisatie van de concurrentievoorwaarden binnen het vervoer, met name wat arbeidsvoorwaarden en veiligheid betreft; — het Comité meent dat de Commissie: • • een overzicht zou moeten geven waaruit blijkt welke commerciële, financiële en sociale resultaten van de nieuwe richtlijnen wanneer worden verwacht; bepaalde concepten, functies, structuren, verantwoor- delijkheden, alsook de relatie tussen de verschillende betrokkenen in het railvervoer zou moeten verdui- delijken; • haar voorstellen beter zou moeten onderbouwen met gegevens over de feitelijke situatie van de spoorwegen in de verschillende lidstaten en over de vooruitgang en de resultaten die zijn geboekt; • de regels inzake het opleggen van tarieven en het toewijzen van trajecten, van beheer, regulering en arbitrage met betrekking tot de regels inzake het vaststellen en toepassen van veiligheidsnormen en de controle daarop zou moeten vereenvoudigen. De voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité B. RANGONI MACHIAVELLI


title: Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om «Økonomisk reform: Rapport om Fællesskabets produkt- og kapitalmarkeder»

eurovoc_concepts:
action programme
capital market
commodities market
economic policy
single market

formats: html pdf print

text: C 209/28 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 22. 7. 1999 Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om »Økonomisk reform: Rapport om Fællesskabets produkt- og kapitalmarkeder« (1999/C 209/09) Det Økonomiske og Sociale Udvalg besluttede den 25. februar 1999 under henvisning til forretningsorde- nens artikel 23, stk. 2, at afgive udtalelse om »Okonomisk reform: Rapport om Fællesskabets produkt- og kapitalmarkeder«. Det forberedende arbejde henvistes til ØSU’s Sektion for Det Indre Marked, Produktion og Forbrug, som udpegede Vasco Cal til ordfører og John Simpson til medordfører. Sektionen vedtog sin udtalelse den 18. maj 1999. Det Økonomiske og Sociale Udvalg vedtog på sin 364. plenarforsamling af 26. og 27. maj 1999, mødet den 26. maj 1999, med 77 stemmer for og 4 hverken for eller imod, følgende udtalelse. NB: Under udarbejdelsen af denne udtalelse besluttede Observationscentret for Det Indre Marked også at udtale sig om følgende to dokumenter fra Kommissionen: »Vurdering af handlingsplanen for det indre marked, juni 1997-december 1998« og Indledning »Økonomiske og strukturelle reformer i EU (Cardiff II)«. ØSU glæder sig over at få lejlighed til at udtale sig om samtlige forelagte dokumenter vedrørende det indre marked: vurderingen af handlingsplanen for det indre marked, rappor- ten om EU’s produkt- og kapitalmarkeder (Cardiff I) og beretningen om de økonomiske og strukturelle reformer i EU (Cardiff II). Som ØSU altid har understreget, bør vurderingen af handlingsplanen for det indre marked ske samtidig på henholdsvis juridisk og økonomisk plan og ikke blot begrænse sig til en angivelse af gennemførelsen af direktiverne. Europæiske Monetære Union, medlemsstaternes bestræbelser på at opfylde konvergenskriterierne, oprettelsen af en vækst- og stabilitetspagt og de nationale forpligtelser i den forbindelse. 1. 3. Som det fremgår af denne vurdering af handlingspla- nen for det indre marked, er der samtidig foregået en stadig udvikling af en lang række andre aspekter ved det indre marked. Vurderingen kommer ind på aktioner inden for hver af 1. 4. handlingsplanens fire strategiske mål: — at gøre reglerne mere effektive, 1. Vurdering af handlingsplanen for det indre marked, — at afhjælpe alvorlige markedsforvridninger, juni 1997-december 1998 1. 1. Efter mødet i Det Europæiske Råd i Amsterdam i juni 1997 offentliggjorde Kommissionen sin handlingsplan for det indre marked (CSE(97) 1). Handlingsplanen omfattede en række meget vigtige initiativer, der havde til formål at afsted- komme væsentlige forbedringer af det indre markeds funktion inden den 1. januar 1999. Den seneste vurdering af handlings- planen (KOM(1999) 74 endelig udg. ), som blev udarbejdet i slutningen af 1998, bygger på tidligere resultattavlevurderinger af det indre marked, hvoraf en tredjedel blev offentliggjort i oktober 1998 (1). ØSU har endvidere udtalt sig om hver enkelt resultattavle. Udtalelsen om tredje resultattavle blev vedtaget den 24. februar 1999 (2). I det forløbne 1` år har der i udviklingen af det indre 1. 2. marked været fokuseret en hel del på større makroøkonomiske spørgsmål som f. eks. forberedelsen og lanceringen af Den (1) SEK(1998) 1889. (2) EFT C 101 af 12. 4. 1999. — at fjerne sektormæssige hindringer for markedsintegratio- nen, og — at nå frem til et indre marked, der er til gavn for alle borgere. 1. 5. En lang række af handlingsplanens tilsagn gennemgås kort. Der er tale om forskellige lovgivningsinitiativer og politikevalueringer samt et antal særlige initiativer til forfølgel- se af de strategiske mål. ØSU har i sine tidligere udtalelser anerkendt både værdien af denne strategi og mangfoldigheden af de emner, der undersøges. I denne udtalelse ønsker ØSU at give udtryk for sin anerkendelse af det værdifulde arbejde, der refereres til i vurderingen, og at kortlægge et begrænset antal emner, hvortil der bør knyttes yderligere bemærkninger. 1. 6. Præsentationsformen i Kommissionens handlings- plansvurdering har lettet ØSU’s gennemgang af handlingspla- nen. ØSU bifalder navnlig den analytiske fremstilling i Bilag II af de opnåede resultater inden for hvert af de identificerede områder, hvor det eksplicit anerkendes, at der inden for bestemte områder ikke er sket tilfredsstillende fremskridt. 22. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 209/29 1. 7. I sine bemærkninger anerkender ØSU en række af de betydningsfulde resultater, der er opnået i handlingsplansperio- den, men peger samtidig på nogle vigtige mangler. ØSU fremsætter endvidere forslag om en række relevante spørgsmål, som handlingsplanen har sat fokus på, og anbefaler, at Kommissionen styrker indsatsen på de pågældende områder. Vurdering af de opnåede resultater 1. 8. Kommissionen mener, at handlingsplanen har været en succes. Af indledningen fremgår det, at »i de fleste, skønt ikke alle, tilfælde er de tilstræbte resultater opnået«. ØSU kan bekræfte dette og anerkender, at den disciplin, handlingsplanen har skabt, har været konstruktiv og nyttig. ØSU henleder dog opmærksomheden på, at en ekstern vurdering måske ville have været mere kritisk, eftersom der er tale om, at Kommissionen vurderer egne resultater. 1. 9. Mange af handlingsplanens resultater er nødvendigvis bidrag til politikudvikling snarere end konkrete, afsluttede foranstaltninger. Det er derfor ikke hensigtsmæssigt at forsøge at vurdere handlingsplanens virkning på længere sigt, da mange af de tilsagn, der er givet, indgår i en større sammen- hæng af aktioner, der vil udvikle sig over en meget længere periode. 1. 10. Der er altid undtagelser i en generel oversigt, men Kommissionen har i forbindelse med handlingsplanen gjort gode fremskridt i sine bestræbelser på at opfylde målene for udarbejdelse og offentliggørelse af konklusionerne vedrørende den nye og ændrede EU-lovgivning. Medlemsstaterne synes også at have forbedret indsatsen, når det gælder opfyldelse af deres lovgivningsmæssige forpligtelser. Med hensyn til at få de nuværende regler til at fungere mere effektivt er der også gjort fremskridt, skønt i mindre udstrakt grad. 1. 11. Direktiver: Det hilses velkommen, at der nu langt om længe er gjort noget ved de mange direktiver, der har ventet på at blive omsat til national lovgivning. Der er imidlertid stadig en ophobning af ikke-omsatte direktiver, hvilket må give anledning til bekymring. ØSU er enig med Kommissionen i, at der også efter handlingsplansperioden vil være behov for et tidsplans- og overvågningssystem. 1. 13. Andre vigtige resultater af handlingsplanen er: a) b) interventionsmekanismen for alvorlige hindringer for den frie bevægelighed af varer, specifikke forslag til forenkling af nationale regler og EU-regler, der berører det indre marked, c) problemløsningsmekanismer via oprettelse af kontakt- og koordinationscentre, d) adfærdskodeks vedrørende skadelig konkurrence på skatte- og afgiftsområdet, e) færdigudarbejdede retningslinjer for statsstøtte, f) regler for liberalisering af gasforsyning, g) direktiv om forbedring af arbejdstidsdirektivet, h) nedsættelse af et testpanel af virksomheder (Business Test Panel) for at forbedre kvaliteten af foreslåede forordninger, i) forslag til modernisering og rationalisering af reglerne for pålæggelse af moms. 1. 14. Interventionsmekanismen for alvorlige hindringer for den frie bevægelighed af varer er imidlertid et kompromis fremsat af Rådet, og det er endnu ikke bevist, at den fungerer i praksis. 1. 14. 1. SLIM kan imidlertid kun betragtes som en delvis succes. Der må en yderligere evaluering og vurdering til for at finde ud af, om SLIM er et effektivt instrument til forenkling af retlige foranstaltninger. Mange af de foreslåede direktiver er ikke vedtaget af Rådet, og meget få er blevet godkendt og gennemført. ØSU foreslår, at Kommissionen overvåger og kritisk gennemgår initiativets metodemæssige aspekter for at sikre størst mulig succes. 1. 14. 2. Forslagene om at modernisere og harmonisere momsreglerne hilses velkommen, da de vil kunne lette virk- somhedernes arbejdsbyrde. De bør imidlertid kun være et første skridt mod det planlagte momssystem baseret på oprindelsesland. Mangler 1. 12. Offentlige indkøb: At sikring af et mere åbent marked for offentlige indkøb er et komplekst spørgsmål belyses ved to kontrasterende forhold. Kommissionen betoner, at det er gået særlig langsomt med gennemførelsen af direktiver om offentlige indkøb. Denne negative bemærkning står i modsæt- ning til, at det er lykkedes Kommissionen selv at offentliggøre en grønbog om opfølgning af direktiver om offentlige indkøb. Det er betænkeligt, at EU’s politikker og beslutninger ikke i tilstrækkelig grad udmøntes i lovgivning og handling i medlemsstaterne. 1. 15. Kommissionen erkender, at fremskridtet på nogle områder har været skuffende. Dette fremgår f. eks. af Bilag II. ØSU er enig heri og opfordrer Kommissionen til at fortsætte sine bestræbelser på at afhjælpe disse mangler. Slots i lufthavne: Et problem, der navnlig ligger ØSU 1. 16. på hjerte, er, at der stadig ikke er fremsat forslag til nye bestemmelser for tildeling af slots i lufthavne. C 209/30 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 22. 7. 1999 1. 17. Hvad angår en række foreslåede aktioner, mener ØSU ikke, at der er grundlag for den tilfredshed, som Kommissionen synes at udvise. ØSU påpeger især de beskedne resultater inden for følgende områder: mellem på den ene side EU (og dets institutioner) og på den anden side borgere og virksomheder, der indtager nøgleroller i den givne sammenhæng. (i) initiativer vedrørende gensidig anerkendelse, (ii) planer om at fjerne tekniske problemer, som sinker standardiseringen af byggeprodukter, (iii) fjernelse af konkurrenceforvridning forårsaget af forskelle i indirekte beskatning, (iv) forslag til en fællesskabsramme for energibeskatning, (v) et tiende selskabsdirektiv om grænseoverskridende virk- somhedssammenslutninger, (vi) forordninger om statutter for kooperativer, sammenslut- ninger og gensidige foreninger, og (vii) foranstaltninger til fjernelse af personkontrol ved EU’s interne grænser. Handlingsplanen bekræfter klart, at der inden for 1. 18. ovennævnte og mange andre nøgleområder stadig er lang vej, før målene er opfyldt. Der må bl. a. ydes en indsats inden for følgende områder: EF-patent, statutten for SE-selskabet, regler for virksomhedssammenslutninger, afskaffelse af dobbeltbe- skatning på EU-plan, et definitivt momssystem og forhindring af nye nationale hindringer i det indre marked. Opfølgning af handlingsplanen 1. 19. Handlingsplanen for perioden indtil udgangen af 1998 har vist sig nyttig til fastsættelse af mål for Kommissio- nens indsats til fremme af det indre marked. Fastsættelsen af mål har gjort det lettere at overvåge og vurdere effektiviteten af Kommissionens indsats og af andre institutioners og natio- nalregeringernes beslægtede aktiviteter. 1. 20. ØSU er overbevist om, at de nyttige erfaringer, der kan drages af handlingsplanen, vil føre til en ny form for vurdering af det indre markeds udvikling og af de indbyrdes forbundne forhold, der tegner et bredere billede af EU’s fremskridt. Kommissionen har i den seneste tid hovedsagelig sat 1. 21. fokus på instrumenter til opbygning af det indre marked, ledsageforanstaltninger og andre beslægtede initiativer. Dette vil ændre sig således, at der i fremtiden vil blive lagt større vægt på at sikre et fortsat velfungerende indre marked. Der vil fortsat være behov for Kommissionens overvågning og for feedback til Kommissionen inden for mange områder, og det anerkendes i stigende grad, at der er behov for en tovejsdialog 1. 22. ØSU anbefaler, at Kommissionen indfører begrebet periodisk revision, overvågning, dialog og analyse. Med ud- gangspunkt i denne regelmæssigt gentagne proces kan Kom- missionen opstille en række strategiske mål for den videre udvikling af det indre marked og de forudsætninger, der ligger til grund for begrebet. 1. 23. Værdien af handlingsplanen og de dermed forbundne Cardiff I- og II-rapporter har ligget i, at der er foretaget en struktureret gennemgang af samtlige relevante fællesskabspoli- tikkers og -initiativers succes med henblik på at få kortlagt både stærke og svage sider. Som følge heraf har det været muligt at udvikle disse processer yderligere som (hvad der har været beskrevet som) et værktøj for opnåelse af nye mål. Et positivt resultat heraf kan være erklæringen af en klarere ligge til grund for overordnet vejledende filosofi, der skal fastsættelsen af Kommissionens mål. ØSU kan støtte forslaget fra kommissionsmedlem 1. 24. Mario Monti, som fremsatte følgende bemærkninger til Det Europæiske Råd i februar 1999: ». vi har ikke brug for endnu en handlingsplan ’for at fuldføre det indre marked’, men hvad vi har brug for, er klart definerede mål — ligesom virksomhederne har, så de kan føre en politik, der er orienteret mod investorerne. Målene fastlægges for eksempel for en treårsperiode og revideres ved udgangen af hvert år for at sikre, at vi imødekommer dem og i påkommende tilfælde indfører nødvendige ændringer. «. ØSU bemærker imidlertid, at Kommissionen har fremsat en handlingsplan specifikt for den finansielle sektor, og erklærer sig enig i, at dette nøgleområde må behandles på en særlig måde. 1. 25. Den periodiske fastlæggelse af strategiske mål må foregå i samråd med de relevante partnere, herunder ØSU, og må have direkte relevans for borgerne, virksomhederne, beskæftigelsen og den samfundsmæssige og økonomiske ud- vikling. På basis heraf bør der udformes en række mere funktionelle operationelle mål, som lægges til grund for fastlæggelsen af præstationsindikatorer med henblik på den videre resultatovervågning og kortlæggelse af risici, mangler og utilstrækkeligt samarbejde. 1. 26. Målfastlæggelsen og dialogen med de relevante part- nere kunne føre til en treårig cyklus af strategiske mål. Disse mål kunne danne basis for identificeringen af kortsigtede følgevirkninger, som kunne indgå i yderligere årlige rapporter af Cardiff-typen og disses præstationsindikatorer samt i den halvårlige resultattavle. Det må sikres, at disses rapporters konklusioner 1. 27. følges op af passende handling fra Kommissionens side. ØSU er derfor enig med kommissionsmedlem Mario Montis forslag 22. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 209/31 om, at Rådet (det indre marked) på sit første møde hvert år gennemgår konklusionerne og fastlægger prioriteter for, hvor der først bør skrides ind. 1. 28. ØSU ser med interesse frem til den erklæring, som Kommissionen forventes at fremsætte som led i forberedelser- ne til mødet i Rådet (indre anliggender) i juni 1999, og håber at Rådet på dette møde vil fremsætte en erklæring om målene for det indre marked i de næste tre år. 2. EU’s produkt- og I) (KOM(1999) 10 endelig udg. ) og Økonomiske og strukturelle reformer i EU (Cardiff II) (KOM(1999) 61 endelig udg. ) kapitalmarkeder (Cardiff 2. 1. Indledning indføre en procedure, Det Europæiske Råd i Cardiff den 15. og 16. juni 2. 1. 1. 1998 fandt (punkt 11 i konklusionerne), at den økonomiske politik bør koncentreres om at fremme vækst og beskæftigelse og om at sikre, at der er makroøkonomisk stabilitet og at arbejds-, produkt- (varer og tjenesteydelser) og kapitalmarke- derne fungerer effektivt. Det Europæiske Råd glædede sig over beslutningen om at ifølge hvilken medlemsstaterne og Kommissionen vil udarbejde korte årsrap- porter inden for deres kompetenceområder om produkt- og kapitalmarkederne (. ), hvilket vil gøre det muligt at supplere den information, der allerede er til rådighed i de nationale beskæftigelsesplaner. Det Europæiske Råd glædede sig ligeledes over Kommissionens forslag om at udarbejde en rapport om strukturspørgsmål og -politikker, der støtter sig på dette materiale, og som skal forelægges for ØKOFIN-Rådet og andre sammensætninger af Rådet. 2. 1. 2. Disse konklusioner blev meget kendetegnende indfø- jet i afsnittet om de overordnede økonomiske retningslinjer (traktatens artikel 99, stk. 2, tidligere artikel 103) og udgør således et klart signal med henblik på at udvide retningslinjer- nes anvendelsesområde. Det Europæiske Råd understregede ligeledes betydningen af strukturelle og økonomiske reformer i kampen mod ledigheden. 2. 1. 3. Kommissionen offentliggjorde den 20. januar 1999 den første rapport som svar på konklusionerne fra Det Europæiske Råds møde i Cardiff, den såkaldte Cardiff I-rapport, og den 17. februar 1999 offentliggjorde Kommissionen den anden rapport, den såkaldte Cardiff II-beretning. Kommissio- nen vedtog den 30. marts henstillingen om de overordnede retningslinjer for den økonomiske politik (KOM(1999) 143 endelig udg. ), som for første gang indeholder retningslinjer for hver medlemsstat, ikke bare på det budgetmæssige område, men også på områder som produkt- og tjenesteydelsesmarke- det og arbejdsmarkedet. I Cardiff I analyserede Kommissionen situationen på 2. 1. 4. det indre marked og foreslog 16 prioriteter for de retlige rammer for det indre marked. Det erklærede formål med disse foranstaltninger er at forbedre den europæiske økonomis effektivitet ved at gøre markederne mere fleksible og forbedre den måde, de fungerer på. Som Kommissionen formulerer det »er formålet ikke at afvikle de nationale lovgivninger, men at forbedre disse rammebetingelsers økonomiske effektivitet«. 2. 1. 5. I Cardiff II tager Kommissionen nogle af aspekterne fra Cardiff I op til fornyet behandling. Det drejer sig om produkt-(varer og tjenesteydelser) og finansmarkederne, og arbejdsmarkedet (med udgangspunkt i medlemsstaternes egne rapporter inden for rammerne af Luxembourg-processen), de offentlige finanser, herunder navnlig udgifter til socialsikring, samt beskatning behandles indgående. 2. 1. 6. Alle disse aspekter er medtaget i Kommissionens henstilling om retningslinjerne for den økonomiske politik (artikel 99 i traktaten, tidligere artikel 103), således at forskelli- ge indbyrdes forbundne spørgsmål kan behandles samlet. Dette gør koordineringen af den økonomiske politik i EU (1) betydeligt lettere. 2. 2. Generelle bemærkninger 2. 2. 1. Spørgsmålet vedrørende forbedringen af den økono- miske situation, styrkelsen af den økonomiske og sociale samhørighed samt beskæftigelsen i EU, som skal ses i tilknyt- ning til de trufne foranstaltninger inden for rammerne af oprettelsen af det indre marked, forekommer ikke tilstrækkeligt behandlet eller bevist i Cardiff I og II. De analyserede indikato- rer for økonomisk integration går ikke videre end til EU-intern varesamhandel, grænseoverskridende udveksling af tjeneste- ydelser, kapitalbevægelser og direkte udenlandske investeringer samt arbejdstagernes frie bevægelighed. I mange tilfælde kan det være virkningerne af globaliseringen inden for økonomiske og navnlig finansielle forhold, der ligger bag omstrukturerin- gen i sektorer og virksomheder, der nævnes som eksempel på virkningerne af det indre marked. Udbygningen af det indre marked synes at have været 2. 2. 2. til gunst for den europæiske konkurrenceevne, i og med at de direkte udenlandske investeringer mellem EU-medlemsstaterne er steget mærkbart. Den interne samhandel mellem EU-landene steg også, men langsommere mellem 1995 og 1997 end i perioden mellem 1993 og 1995. Det forekommer ligeledes overdrevent at nævne 2. 2. 3. priskonvergens og faldende priser i Cardiff I som bevis på de hidtil opnåede resultater på det indre marked, eller som bevis på, at der stadig er forsinkelser i integrationsprocessen i visse sektorer. Som det fremgår af Cardiff II, viser det sig ved en sammenligning mellem EU og USA, at forbrugerpriserne er højere i EU end i USA, men at forskellen for størstepartens vedkommende i højere grad skyldes forskelle i den indirekte beskatning end et mindre effektivt grossist- og detaildestribu- tionsnet eller højere avancer i EU. (1) Jf. udtalelse om den økonomiske årsberetning 1999 — ØSU’s bidrag til retningslinjerne for den økonomiske politik 1999. CES 133/99 fin. C 209/32 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 22. 7. 1999 2. 2. 3. 1. Argumentet om, at spredningen i prisniveauet for tjenesteydelser er dobbelt så stort som for varer synes at se bort fra, at lønandelen generelt er større, når der er tale om tjenesteydelser, og at løn- og produktivitetsspredningen, som går fra 1 til 5 mellem medlemsstaterne, er meget større end de af Kommissionen påviste forskelle i prisniveau. Dette punkt er meget vigtigt, men er ikke desto mindre udeladt i Cardiff I og II. konkrete økonomiske og sociale virkelighed. Som Kommissio- nen indrømmer, er de grænseoverskridende strømme af ar- bejdskraft begrænsede, selv om de er stigende, og indførelsen af euroen kan sætte nyt skub i disse strømme. Men dette spørgsmål behandles hverken i de 16 forslag i Cardiff I eller i afsnittet om arbejdsmarkederne i Cardiff II eller i de overordne- de retningslinjer for den økonomiske politik. Spørgsmålet om konkurrenceforvridninger som 2. 2. 4. følge af statsstøtte er ikke behandlet fyldestgørende i Cardiff I og II, selv om Kommissionen hvert andet år offentliggør statistikker om statsstøtte og karakteriserer den som værende meget høj. Hvis man ser bort fra landbrugssektoren, beløber den årlige statsstøtte sig nemlig til mere end det samlede EU-budget (1995-1997-gennemsnittet), nemlig ca. 95 mia. euro, dvs. 1,2 % af EU’s BNP. Et konkret og positivt forslag fra Kommissionen på dette område er, ud over at den selv skal være »årvågen«, at medlemsstaterne fastsætter en tidsplan for begrænsningen af det budget, der går til statsstøtte, samt at de ændrer den nuværende interventionsstruktur, som lægger vægten på ad hoc- og sektorstøtte. Kommissionen opstiller i henstillingen til størsteparten af EU-medlemsstaterne konkrete og præcise retningslinjer med henblik på nedskæring af statsstøtte. 2. 2. 5. Forsyningspligt er et emne, der har rejst nogle af de mest ømtålelige problemer i processen hen imod liberalisering af netværksbaserede markeder. Ud over adskillelsen af regule- ringsmæssige aktiviteter fra de konkurrencemæssige aktivite- ter, hvilket allerede foregår i samtlige medlemsstater, findes der ikke i Kommissionens dokumenter andre forslag til at tackle nogle af de problemer, som i større eller mindre grad berører medlemsstaterne: tab af arbejdspladser, rådighed over tjenester til »rimelige« priser med et garanteret kvalitetsniveau, definitionen af forsyningspligt inden for forskellige serviceom- råder og finansieringen heraf samt udvælgelse af de virksom- heder, der skal udføre disse opgaver. Kommissionen erkender, at »der vil blive større accept af liberaliseringen, hvis det står helt klart, hvori dens positive virkninger på priserne, valgmulighederne, kvaliteten og forsyningspligten består (. ) og medlemsstaterne bør derfor sikre, at fordelene ved liberalise- ringen hurtigst muligt videregives til de industrielle brugere og forbrugerne« (side 14 i Cardiff II). ØSU er enig heri, men understreger nødvendigheden af at overholde subsidiaritets- princippet på dette område. 2. 2. 7. De små og mellemstore virksomheders overlevelse i et mere åbent og konkurrencepræget miljø er et nøglespørgs- mål for beskæftigelsesniveauet i EU. På trods af, at det er i den type virksomheder, der skabes arbejdspladser, er det også inden for denne type virksomheder, at der er mange virksom- hedslukninger (under halvdelen af de nye SMV’er klarer sig længere end 5 år), og SMV tegner sig for et større antal mistede arbejdspladser. Der har været en lang række initiativer og rapporter på EU-niveau, og der er truffet foranstaltninger på medlemsstatsplan, men Cardiff I og II skaber ingen sammen- hæng mellem disse foranstaltninger og deres indvirkning på beskæftigelsesudviklingen. De europæiske virksomheder vokser mindre end i USA og når ikke op på en sådan størrelse, at de for alvor kan gøre sig gældende i den internationale konkurrence, herunder i sektorer med en høj innovationsrate. Problemet med SMV’ernes størrelsesmæssige vækst må imøde- gås i det indre marked gennem en forbedring af de lovgivnings- mæssige rammer med særligt henblik på beskatnings- og arbejdskraftforhold og forbedret effektivitet på de finansielle markeder. Skal væksten fremmes, må skattesystemet især sigte på at begunstige virksomhedernes finansiering med egenkapital og på en mere gunstig beskatning af kapitalgevin- ster. En forbedring af de finansielle markeder må omfatte en øget tilstedeværelse af finansielle formidlere af passende størrelse, en orientering mod vækst i skattesystemet og fjernel- se af den valutariske og lovgivningsmæssige opsplitning af markederne. SMV i Europa har stadig problemer med mangel på egenkapital, adgang til gunstigere finansieringsordninger, til forsknings- og udviklingsprogrammer og til offentlige udbud. Desuden tages der i lovgivningen, herunder konkurren- cereglerne, ikke hensyn til deres særlige vilkår. I alt væsentligt er støtteforanstaltningerne til SMV overladt til medlemsstaterne. I øvrigt mener ØSU, at liberalisering kun er acceptabel, hvis der ud over de punkter, Kommissionen nævner, tages hensyn til arbejdstagernes situation, der kan blive påvirket i negativ retning af denne proces. Arbejdskraftens frie bevægelighed, som skulle være 2. 2. 6. en af det indre markeds fire grundpiller, er det område, hvor efterslæbet er størst både på det retlige område og i den 2. 2. 8. Skattesystemerne har »stor indvirkning på vækst og beskæftigelse« og de tager sigte på at »afbalancere økonomisk effektivitet og social samhørighed« (punkt 4. 2 i Cardiff II). Kommissionen siger på den ene side, at det er hensigtsmæssigt med et vist omfang af skattekonkurrence og på den anden side, at den er betænkelig ved skadelig skattekonkurrence, men uden at definere hverken det ene eller det andet forhold. Kommissionen finder det nødvendigt at harmonisere de indi- rekte skatter og indføre lovbestemmelser om, hvor momsen opkræves, men fremsætter stadigvæk ingen forslag om, hvor- dan man skal sikre den tilsvarende budgetmæssige kompensa- tion til de medlemsstater, som vil blive berørt negativt af det endelige momssystems ikrafttræden. 22. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 209/33 2. 2. 9. Kommissionen mener, for så vidt angår selskabsbe- skatning og beskatning af renter på opsparing, at det er »vigtigt og ønskeligt med en vis grad af samordning«. Der er allerede fremlagt et forslag vedrørende beskatning af renter på opspa- ring, som ØSU allerede har afgivet udtalelse om. Kommissio- nen erkender imidlertid for så vidt angår selskabsbeskatning, at den typiske situation består i en lang række fritagelser og fradrag, som direkte påvirker skattegrundlaget, og at forskelle- ne i den effektive beskatning af virksomhedsindtægterne i de forskellige medlemsstater derfor er større end forskellene mellem de lovfæstede satser. Den undersøgelse af forskellene i selskabsbeskatning og de deraf følgende politiske problemer, som Kommissionen har bebudet, bør foreligge hurtigst muligt. 2. 2. 10. Skattebyrden i EU i 1998 lå på 43 % af BNP i forhold til 32 % i USA og 29 % i Japan (se tabel 4. 2 i Cardiff II). Dette samlede tal skjuler imidlertid betydelige forskelle i sammensætningen af skattetrykket. I forhold til de respektive BNP’er er socialsikringsbidragene større i EU, fordi en stor del af social- og sundhedsudgifterne i USA er private (se nedenfor punkt 2. 2. 12), de direkte skatter er lavere i EU end i USA og de indirekte skatter i EU er langt højere end i USA og Japan (14 i stedet for 7 eller 8 % af BNP). 2. 2. 11. For så vidt angår skattebyrdens udvikling i de seneste år erkender Kommissionen også, at der for EU i gennemsnit kan konstateres et højt og stigende skattetryk på arbejdskraft, mens der er en stabilisering af forbrugsskatterne og et fald i beskatningen af kapital (1). Kommissionen anfører bl. a. (Cardiff I, side 24), »at ved fjernelsen af valutarisiciene vil den uensartede skattebehandling af kapital- og finanstransak- tioner i stadig større omfang vise sig som en markant forvridning af ressourcefordelingen«, men også her vil det være nødvendigt at diskutere nærmere, om der kan findes alternative måder, hvorpå man kan kompensere for et evt. tab af skatteprovenu fra arbejdskraften, herunder den mindst kvalifi- cerede arbejdskraft, eller hvorledes socialsikringssystemerne kan effektiviseres. 2. 2. 13. Kommissionen nævner for så vidt angår socialsi- kring ligeledes de igangværende reformer og de mange foran- staltninger, som er truffet med henblik på udgiftsstyring, samt ændringer i visse landes måde at finansiere socialsikringen på. De offentlige udgifter til socialsikring i EU betragtes som høje i forhold til BNP, selv om der er markante forskelle mellem medlemsstaterne. Samhørighedslandene har sammen med Storbritannien de forholdsmæssigt laveste udgifter. Som det imidlertid fremgår af beretningen, er forskellene i forhold til USA meget mindre, hvis offentlige og private udgifter betragtes samlet. En af de tendenser, reformerne af socialsikringssyste- merne i EU er i færd med at konkretisere, er en stigning i de selvfinansierede pensioner, uden at dette går ud over den solidaritet med de ringest stillede, som karakteriserer det nuværende system. Dermed kan der skabes større personlig ansvarlighed i fremtiden. 2. 2. 14. Ud over styringen af udgifter, herunder navnlig til folkepensioner, mener Kommissionen, at der er sket fremskridt inden for styringen af de (offentlige) sundhedsudgifter, selv om det er svært at se, hvordan denne udvikling fortsat gør det muligt at bibeholde principperne om almen og lige adgang til kvalitetstjenester. Det er beklageligt, at ingen af disse to dokumenter, som henviser til en lang række andre kommis- sionsdokumenter, indeholder henvisninger til en vigtige stati- stik, som viser sammenhængen mellem sociale overførsler og indkomst i medlemsstaterne (den første samhørighedsrapport viser f. eks. , at uden de sociale overførsler ville antallet af familier i EU, der befinder sig under fattigdomsgrænsen, ligge på næsten 40 % i stedet for de 18 %, der for tiden befinder sig i en sådan situation. 2. 2. 14. 1. Den relativt høje levestandard i EU, den dynami- ske økonomiske vækst og det indre markeds størrelse skylder socialsikringssystemerne meget, og det er beklageligt, at Cardiff I og II ikke behandler problemet, således at man kunne drage samtlige konsekvenser af de igangværende reformer (2). Hvis ikke Kommissionen fremlægger en mere afbalanceret og fuldstændig analyse af samtlige konsekvenser af dette emne, og hvis ikke den fremlægger forslag, der går hinsides den blotte kontrol med og nedskæring af udgifter, vil processen for reformen af socialsikringssystemerne fortsat blive konfronteret med vanskeligheder på politisk og socialt plan. 2. 2. 12. Analysen af skattesystemerne kan under ingen omstændigheder begrænses til blot at gennemgå metoderne til at nedbringe skatteprovenuet, den må også beskæftige sig med udgiftssiden, hvilket Kommissionen også erkender, idet den bl. a. anfører (Cardiff II, kapitel 4), at »de offentlige investeringer bar en uforholdsmæssig stor andel af de offentlige besparelser«, men den drager ingen konklusioner heraf for så vidt angår den økonomiske politik i medlemsstater, som har et økonomisk efterslæb. 2. 2. 15. Hvad arbejdsmarkedet angår erkender Kommissio- nen, at udfordringerne her består i (Cardiff II, punkt 3. 3) »at finde den rette balance mellem fleksibilitet og sikkerhed«, at fremme »aftaler mellem arbejdsmarkedets parter (. ) for at hindre, at reduktioner i de ikke-lønrelaterede arbejdsomkost- ninger blot opvejes af stigninger i virksomhedernes indtjening eller de direkte lønninger, således som det så ofte er set tidligere« og at anspore til »kollektive overenskomster, som er ved at vinde terræn som et instrument til at finde en balance (1) Udviklingen kan dog være forskellig i nogle medlemslande. 14. 9. 1998. (2) Jf. ØSU’s initiativudtalelse om fattigdom i Europa, EFT C 284 af C 209/34 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 22. 7. 1999 mellem de forskellige interesser i arbejdslivet, og selv om systemet med overenskomstforhandlinger står midt i en omor- ganisering, er det yderst tilpasningsdygtigt«. ØSU beklager, at Kommissionen ikke har uddybet denne analyse. 2. 2. 16. Hverken Cardiff I eller II behandler forholdet mel- lem på den ene side beskæftigelse og ledighed og på den anden side det indre marked og de økonomiske og strukturelle reformer, hvilket er så meget desto mere beklageligt, som Kommissionen selv har støttet Cecchini-rapporten, som forud- så oprettelsen af 5 mio. arbejdspladser i forbindelse med etableringen af det indre marked. Året, hvor det indre marked blev oprettet, »faldt sammen med« en alvorlig økonomisk afmatning i EU og førte til øget ledighed, som siden da næsten ikke er faldet. Kommissionen nøjes med i Cardiff II (punkt 3. 3) i afsnittet vedrørende arbejdsmarkedet at nævne Luxembourg- processen og de nationale beskæftigelsesplaner samt at gentage retningslinjerne for beskæftigelsen i forbindelse med opfor- dringen til, at arbejdsmarkedets parter »på alle passende niveauer forhandler aftaler om modernisering af arbejdets organisering, herunder fleksible arbejdsordninger med det formål at gøre virksomhederne produktive og konkurrence- dygtige«. Kommissionen kritiserer i forbifarten den nedsættelse forskellige af den ugentlige arbejdstid, som finder sted i medlemsstater, og finder, at de arbejdstidsnedsættelser, som ikke er aftalt med arbejdsmarkedets parter, »sandsynligvis vil virke mod hensigten«. Kommissionen kritiserer jobsikringslov- givningen, selv om den erkender, at »en streng jobsikringslov- givning ikke bør udpeges som årsagen til den høje europæiske arbejdsløshed«. 2. 2. 17. Manglen på henvisninger til de regionale politikker og samhørighedspolitikkerne er ligeledes beklagelig, også selv om Kommissionen (sidst i punkt 3. 1 i Cardiff II) »sætter fokus på betydningen af regional- og samhørighedspolitikken«. Meget af debatten før og under etableringen af det indre marked og indførelsen af euroen gik på de regionale virkninger af disse beslutninger og behovet for at klare disse asymmetriske kriser. De to Delors-pakker om EU’s finansielle perspektiver var for en stor dels vedkommende baseret på dette forhold. Nogle af de bestilte undersøgelser, som der henvises til i punkt 1 i dette forslag til udtalelse, behandlede de regionale aspekter af den økonomiske og sociale samhørighed. I Cardiff I og II, som behandler disse økonomiske og strukturelle reformer, findes der intet om disse emner, hverken om Struktur- eller Samhørighedsfondens bidrag til foranstaltninger vedrørende etablering af det indre marked eller om, hvorvidt de regionale skævheder er forværret eller svækket som følge af oprettelsen af det indre marked og indførelsen af euroen. Indførelsen af 2. 2. 18. tredje fase af Den Økonomiske og Monetære Union samt euroen vil markant fremskynde processen for realiseringen af det indre marked. På finansmar- kederne noteres samtlige statsobligationer og samtlige aktie- børser i eurozonen allerede nu i euro. Der er skabt en ny dynamik via omstruktureringer af virksomheder, virksomheds- sammenlægninger og opkøb, som når op på uhyre høje værdier. De største virksomheder er godt forberedte og råder derudover over ressourcer til at klare den nye situation, men mange eksisterende hindringer vanskeliggør udvidelsen af de små og mellemstore virksomheders aktiviteter udover deres regioners grænser. Konklusionen er, at arbejdet med henblik på at konsolidere det indre marked bør intensiveres de næste år og gøres til et instrument for den økonomiske reform. Det er nødvendigt at koordinere foranstaltningerne for at undgå forvridninger på det indre marked. 3. Slutbemærkninger Kommissionen finder det ikke nødvendigt med en 3. 1. ny handlingsplan, da man allerede befinder sig i en ny konsolideringsfase på det indre marked. Nu er det centrale spørgsmål ikke så meget vedtagelsen af nye regler som at sikre, at de eksisterende regler anvendes til gavn for virksomheder og borgere og at processens endelige målsætninger forstås og støttes — styrkelse af den økonomiske integration, forbedring af den globale konkurrenceevne og bidrag til oprettelse af arbejdspladser. 3. 2. Kommissionen mener, at de instrumenter, den allerede råder over, er tilstrækkelige til at ledsage denne fase — og den henviser til de resultattavler for det indre marked, der udsendes feedback som led i to gange om året, Cardiff-processen, dialogen med borgerne og virksomhederne, øget indsamling af relevante data og statistikker (se afsnittet om overvågning i konklusionerne i Cardiff I). 3. 3. Kommissionen henviser med rette til den permanente trussel mod markedsintegrationen, der følger af nationale bestemmelser, som i antal, rækkevidde og kompleksitet langt overstiger EU-lovgivningen. ØSU støtter derfor opfordringen til medlemsstaterne om at udforme mekanismer til evaluering af den nationale lovgiv- nings indvirkning på det indre marked. Medlemsstaterne bør forpligte sig til — forud for udarbejdelsen af ny lovgivning — rutinemæssigt at vurdere, hvilke konsekvenser den kan få for det indre marked (jf. forslag 4 i Cardiff I). 3. 4. Kommissionen agter på juni-mødet i Rådet for det indre marked at fremlægge et dokument, som fastlægger de politiske målsætninger for det indre marked de næste tre år, centreret omkring forbedring af effektiviteten og integration af markederne, reaktionerne på teknologiske forandringer, borgernes behov og globaliseringsudfordringen. Kommissio- nen ønsker i fremtiden, at de andre sektorers politikker, f. eks. politikkerne for offentlige aftaler, finansielle tjenesteydelser og beskatning, afpasser deres indfaldsvinkler efter målsætningerne for det indre marked. ØSU har med støtte fra Kommissionen, Rådet og 3. 5. Europa-Parlamentet oprettet Observationscentret for Det Indre Marked, hvis grundlæggende målsætning er at sikre en kon- 22. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 209/35 stantovervågning af processen for realiseringen af det indre marked. Observationscentrets potentiale begynder nu at blive udnyttet og ØSU bør med Kommissionens støtte undersøge, hvorledes dette arbejde kan inkorporeres i den mere omfatten- de overvågningsproces, som Kommissionen er i færd med at gennemføre. Bruxelles, den 26. maj 1999. Beatrice RANGONI MACHIAVELLI Formand for Det Økonomiske og Sociale Udvalg Det Økonomiske og Sociale Udvalgs udtalelse om »Meddelelse fra Kommissionen “Finansielle tjenesteydelser: En handlingsramme”« (1999/C 209/10) Det Økonomiske og Sociale Udvalg besluttede den 28. januar 1999 i forbindelse med sin plenarforsamling under henvisning til forretningsordenens artikel 23, stk. 3, at afgive udtalelse om det ovennævnte emne og at nedsætte et underudvalg til forberedelse af arbejdet, i overensstemmelse med forretningsordenens artikel 11, stk. 4, og artikel 19, stk. 1. Underudvalget vedtog med Umberto Burani som ordfører forslaget til ØSU’s udtalelse den 20. april 1999. Det Økonomiske og Sociale Udvalg vedtog på sin 364. plenarforsamling af 26. og 27. maj 1999, mødet den 26. maj 1999, enstemmigt følgende udtalelse. 1. Indledning Den 28. oktober 1998 sendte Kommissionen en med- 1. 1. delelse (KOM(1998) 625 endelig udg. ) til Rådet og Europa- Parlamentet. Meddelelsen giver et billede af forholdene på de europæiske finansielle markeder. Den rummer et katalog over fremtidige initiativer, som skal sikre, at de finansielle markeder i højere grad integreres i Europa og internationalt, gøres mere modstandsdygtige, underlægges bedre tilsynsregler og gøres mere gennemsigtige. Det Økonomiske og Sociale Udvalg — til hvem meddelelsen ikke er rettet — tager dette oplæg til efterretning og agter, uanset at der ikke foreligger anmodning om en udtalelse, at bidrage til debatten med nogle forhåbentligt nyttige og inspirerende bemærkninger. fra brugere som fra som fra de nationale myndigheder, forbrugere. Overordnet kan man derfor kun tilslutte sig de deri indeholdte mål og tilgange for fremtiden. 1. 4. De målsætninger, Kommissionen opstiller, er opsum- meret i seks punkter i indledningen til dokumentet. Hovedvæg- ten lægges på: et tidssvarende lovgrundlag, fjernelse af de resterende lovgivningsmæssige og skattemæssige barrierer, integrering af markeder og af infrastrukturer samt koordina- tion mellem tilsynsmyndighederne. ØSU minder om, at der overordnet er et punkt af afgørende betydning: en stærk europæisk finanssektor, som er i stand til at skabe beskæftigel- se, at tilbyde konkurrencedygtige og gennemskuelige tjeneste- ydelser og produkter samt at tiltrække kapitalinvesteringer udefra. Kommentarerne nedenfor begrænser sig til de væsent- 1. 2. ligste punkter i Kommissionens meddelelse. Skulle man gå mere i detaljer, ville det kræve et opbud af ressourcer og tid, som der næppe er nogen begrundelse for, da strategiformule- ringen jo i øjeblikket befinder sig i sin tidlige fase. Men derfor er det også så meget desto vigtigere, at de grundbegreber, disse strategier bygger på, bliver så klare som mulige. Disse krav, som Kommissionen selv formulerer, dog 1. 5. kun i relation til tilsynsreglerne (1), bør også have gyldighed under gennemgangen af de enkelte initiativer. Kravet om en styrkelse af Europas konkurrencemæssige stilling i forhold til resten af verden bør være et fast pejlemærke. Dette vil ikke nødvendigvis — som det vil fremgå nedenfor — betyde, at spillereglerne skal gøres mindre strenge; i nogle tilfælde vil det modsatte i virkeligheden være tilfældet. 1. 3. ØSU glæder sig over, at Kommissionen kommer med så klart et oplæg. Det bygger på bidrag fra såvel erhvervsside (1) Se meddelelsens punkt 6


title: Komisijas Regula (EK) Nr. 1084/1999 (1999. gada 26. maijs), ar ko izveidots kompetento iestāžu saraksts, kurš minēts 2. pantā Padomes Regulā (EK) Nr. 900/1999, ar ko aizliedz naftas un naftas produktu pārdošanu un piegādi Dienvidslāvijas Federatīvajai Republikai

eurovoc_concepts:
Serbia and Montenegro
international sanctions
market approval
petroleum
petroleum product

text: 18/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 71 31999R1084 L 131/29 EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS 27. 5. 1999. KOMISIJAS REGULA (EK) Nr. 1084/1999 (1999. gada 26. maijs), ar ko izveidots kompetento iestāžu saraksts, kurš minēts 2. pantā Padomes Regulā (EK) Nr. 900/1999, ar ko aizliedz naftas un naftas produktu pārdošanu un piegādi Dienvidslāvijas Federatīvajai Republikai EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, ņemot vērā Padomes 1999. gada 29. aprīļa Regulu (EK) Nr. 900/1999, ar ko aizliedz naftas un naftas produktu pārdoša- nu, piegādi un eksportu uz Dienvidslāvijas Federatīvo Republi- ku (1), un jo īpaši tās 6. pantu, tā kā ir jāizveido saraksts, kurā iekļauj kompetentās iestādes, kas var atļaut naftas un naftas produktu pārdošanu, piegādi un eks- portu tādos nolūkos un ar tādiem nosacījumiem, kādi paredzēti Padomes Regulas (EK) Nr. 900/1999 2. panta 1. punktā, un kurām jāsaņem minētās regulas 2. panta 2. punktā paredzētie paziņojumi, 1. pants Kompetentās iestādes, kas minētas Regulas (EK) Nr. 900/1999 2. pantā, ir uzskaitītas pielikumā. 2. pants Šī regula stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1999. gada 26. maijā Komisijas vārdā — priekšsēdētāja vietnieks Leon BRITTAN (1) OV L 114, 1. 5. 1999. , 7. lpp. 72 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 18/1. sēj. PIELIKUMS Regulas (EK) Nr. 900/1999 2. pantā minēto kompetento iestāžu nosaukumi un adreses BEĻĢIJĀ Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Directie–generaal van de Buitenlandse Economische en Bilaterale Betrekkingen Dienst “Centraal en Oost–Europa” (B 13) De heer Filip David Karmelietenstraat 15 B— 1000 Brussel Ministère des affaires étrangères, du commerce extérieur et de la coopération au développement Direction générale des relations économiques et bilatérales extérieures Service “Europe centrale et orientale” (B 13) M. Filip David rue des Petits Carmes 15 B— 1000 Bruxelles Tālr. : (32 2) 501 81 64 Fakss: (32 2) 501 88 27 DĀNIJĀ Erhvervsfremmestyrelsen Tine Friis Hansen Tagensvej 137 DK— 2200 København N Tālr. : (45) 35 86 86 86 Fakss: (45) 35 86 86 87 VĀCIJĀ Bundesausfuhramt Referat 214,Herr Pietsch Frankfurter Straße 29-35 D— 65760 Eschborn Tālr. : (49 6196) 908 689 Fakss: (49 6196) 908 412 GRIEĶIJĀ Κύριος Γεώργιος Χριστοφής Πληρεξούσιος Υπουργός Β” Γραφείο Κυρώσεων Βασιλίσσης Σοφίας 1, 7ος όροφος GR— 106 71 Αθήνα Mr. George Christofis, Minister Plenipotentiary B” Sanctions Bureau 1, Vasilissis Sofias, 7th floor GR— 106 71 Athens Tālr. : (30 1) 368 42 07 Fakss: (30 1) 368 42 06 SPĀNIJĀ Ministerio de Economia y Hacienda Secretaria General de Comercio Exterior Paseo de la Castellana, No 162 E— 28046 Madrid Tālr. : (34) 913 49 38 60 Fakss: (34) 914 57 28 63 18/1. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 73 FRANCIJĀ Direction générale des douanes et des droits indirects Bureau E/2 — Cellule Embargo Mlle Diane Foreau 23 bis, rue de l’Université F— 75700 Paris Cedex 07 S. P. Tālr. : (33 1) 44 74 48 93 Fakss: (33 1) 44 74 48 97 ĪRIJĀ Licensing Unit (Mr Michael Greene) Department of Enterprise, Trade and Employment Kildare Street Ireland Dublin 2 Tālr. : (353 1) 631 24 46 Fakss: (353 1) 676 61 54 e–mail: greenem@entemp. irlgov. ic ITĀLIJĀ Ministero del Commercio con l’Estero Direzione generale per la politica commerciale e per la gestione del regime degli scambi Divisione IV (UOPAT) Dr. Borghese Viale Boston 25 I— 00144 Roma Tālr. : (39 06) 59 64 75 34 Fakss: (39 06) 59 64 75 06 e–mail: INFO@MincomesIT LUKSEMBURGĀ Office des Licences M. A. Paulus BP 113 L— 2011 Luxembourg Tālr. : (352) 478 23 70 Fakss: (352) 46 61 38 e–mail: andre. paulus@mae. etat. lu NĪDERLANDĒ Ministerie van Economische Zaken Directoraat–generaal van de Buitenlandse Economische Betrekkingen Directie Handelspolitiek en Investeringsbeleid Afdeling Exportcontrole en Sanctiebeleid (BEB/DHI/ES) mw. drs. C. M. van Dantzig Postbus 20101 2500 EK Den Haag Netherlands Tālr. : (31 70) 379 63 57/63 80 Fakss: (31 70) 379 73 92 e–mail: e. m. vandantzig@minez. nl AUSTRIJĀ Bundesministerium für wirtschaftliche Angelegenheiten, Gruppe II. a Landstraßer Hauptstraße 55-57 A— 1030 Wien Tālr. : (43 1) 711 02/361 Fakss: (43 1) 715 83 47 PORTUGĀLĒ Ministério da Economia Direcção Geral das Relações Económicas Internacionais Alice Rodrigues/José Gomes Avenida da República, 79 P— Lisboa Tālr. : (351 1) 791 19 43 Fakss: (351 1) 796 37 23 74 LV SOMIJĀ Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 18/1. sēj. Ulkoasiainministeriö PL 176 SF— 00161 Helsinki Tālr. : (358-9) 1341-5555 Fakss: (358-9) 629-840 Utrikesministeriet PL 176 SF— 00161 Helsingfors Tālr. : (358 9) 1341 5555 Fakss: (358 9) 629 840 ZVIEDRIJĀ Regeringskansliet Utrikesdepartementet Rättssekretariatet för EU–frågor Fredsgatan 6 S— 103 39 Stockholm Tālr. : (46 8) 405 10 00 Fakss: (46 8) 453 66 99 APVIENOTAJĀ KARALISTĒ Export Policy Unit Department of Trade and Industry Kingsgate House 66-74, Victoria Street London SW1E 6SW Tālr. : (44 171) 215 89 98 Fakss: (44 171) 215 85 19 EIROPAS KOPIENĀ European Commission Directorate–General I Mr A. de Vries, DM24 5/75 rue de la Loi/Wetstraatz B— 1044 Brussel/Bruxelles Tālr. : (32-2) 295 68 80 Fakss: (32-2) 295 73 31 e–mail: anthonius. de–vries@dg1. cec. be


title: 1999 m. gegužės 26 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1081/1999 įvedantis importuojamų ne skersti skirtų kai kurių aukštikalnių ir kalnų veislių bulių, karvių ir telyčių tarifų kvotas ir numatantis jų administravimą, panaikinantis Reglamentą (EB) Nr. 1012/98 ir iš dalies keičiantis Reglamentą (EB) Nr. 1143/98

eurovoc_concepts:
bull
cow
heifer
import licence
tariff quota

text: 02/9 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 227 31999R1081 L 131/15 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 5 27 KOMISIJOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 1081/1999 1999 m. gegužės 26 d. įvedantis importuojamų ne skersti skirtų kai kurių aukštikalnių ir kalnų veislių bulių, karvių ir telyčių tarifų kvotas ir numatantis jų administravimą, panaikinantis Reglamentą (EB) Nr. 1012/98 ir iš dalies keičiantis Reglamentą (EB) Nr. 1143/98 EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA, atsižvelgdama į Europos Bendrijos steigimo sutartį, atsižvelgdama į 1968 m. birželio 27 d. Tarybos reglamentą (EEB) Nr. 805/68 dėl bendro jautienos ir veršienos rinkos organizavi- mo (1) su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1633/98 (2), ypač į jo 12 straipsnio 1 dalį, atsižvelgdama į 1995 m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 3066/95, nustatantį tam tikras nuolaidas Bendrijos tarifinių kvotų tam tikriems žemės ūkio produktams forma ir kaip auto- nominę pereinamojo laikotarpio priemonę numatantį tam tikrų žemės ūkio nuolaidų, numatytų Europos sutartyse, koregavimą siekiant atsižvelgti į Žemės ūkio susitarimą, sudarytą Urugvajaus raundo Daugiašalėse prekybos derybose (3), su paskutiniais pakei- timais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 2435/98 (4), ypač į jo 8 straipsnį, atsižvelgdama į 1996 m. birželio 18 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1095/96 dėl nuolaidų, pateiktų CXL sąraše, parengtame užbai- gus derybas dėl GATT XXIV. 6 straipsnio, įgyvendinimo (5), ypač į jo 1 straipsnio 1 dalį, (1) (2) kadangi, remiantis Pasaulio prekybos organizacijos (PPO) susitarimais, Bendrija įsipareigojo įvesti dvi metines tarifų kvotas, iš kurių kiekviena yra lygi 5 000 ne skersti skirtų keršųjų Simmental veislės bei Schwyz ir Fribourg veislių bulių, karvių ir telyčių ir ne skersti skirtų dvylųjų, žalųjų, palšųjų ir keršųjų Simentalio veislių ir Pinzgau veislės kar- vių ir telyčių, kurios atitinkamai apmuitinamos 6 % ir 4 % muito mokesčiu; kadangi šios įvedamos kvotos turėtų būti daugiametės ir galioti dvylikos mėnesių laikotarpiais, pra- sidedančiais liepos 1 d. , toliau vadinamais „importo metais“, ir turėtų būti nustatytos išsamiosios jų taikymo taisyklės; kadangi ypač turėtų būti garantuojama, kad visi suintere- lygiomis suoti Bendrijos turėtų galimybę subjektai (1) OL L 148, 1968 6 28, p. 24. (2) OL L 210, 1998 7 28, p. 17. (3) OL L 328, 1995 12 30, p. 31. (4) OL L 303, 1998 11 13, p. 1. (5) OL L 146, 1996 6 20, p. 1. teisėmis ir nuolatos naudotis pirma minėtomis kvotomis ir visi šias kvotas taikant importuojami atitinkami galvijai būtų apmuitinami jiems taikomais muito mokesčiais iki tol, kol kvotos bus išnaudotos; kadangi patirtis parodė, kad dėl importo apribojimo gali būti pateikiamos spekuliatyvinės paraiškos dėl importo licencijų; kadangi, siekiant užtikrinti, kad planuojamos priemonės veiktų tinkamai, didesnioji turimo kiekio dalis turėtų būti skirta „tradiciniams“ nurodytųjų alpinių ir kalnų veislių bulių, karvių ir telyčių importuotojams; kadangi tam tikrais atvejais dėl kompetentingos nacionalinės val- džios institucijos administravimo klaidų gali būti apribota importuotojų galimybė pasinaudoti ta kvotos dalimi; kadangi turėtų būti priimta kelią galimai žalai užkertanti nuostata; kadangi, siekiant išvengti pernelyg griežto prekybinių san- tykių šiame sektoriuje suvaržymo, importuotojams, galin- tiems įrodyti, kad jie tikrai prekiauja su trečiosiomis šali- mis, turėtų būti sudaryta galimybė pasinaudoti antrąja kvotos dalimi; kadangi, atsižvelgiant į tai ir siekiant užtik- rinti veiksmingą administravimą, turi būti keliamas reika- lavimas, kad atitinkami subjektai per atitinkamų importo metų 12 mėnesių turi būti importavę ne mažiau kaip 15 galvijų; kadangi įprastą partiją paprastai sudaro 15 gal- vijų partija, o patirtis rodo, kad vienos partijos pardavimas arba pirkimas yra mažiausias reikalavimas, kad sandoris būtų laikomas tikru ir gyvybingu; kadangi, siekiant patikrinti, ar paraiškos atitinka šiuos kri- terijus, paraiškos turi būti pateikiamos toje valstybėje narėje, kur importuotojas yra registruotas kaip PVM mokėtojas; kadangi, siekiant užkirsti kelią spekuliacijai, „tradiciniams“ subjektams, prieš atitinkamus importo metus einančių metų birželio 1 d. nebeprekiavusiems galvijiena, neturėtų būti suteikta galimybė pasinaudoti kvota; kadangi turėtų būti priimta nuostata dėl tų importo teisių, kurios turi būti suteikiamos pasibaigus atitinkamam laiko- tarpiui ir, jei taikoma, vienodu procentu sumažinus pra- šomą kiekį; (3) (4) (5) (6) (7) LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 02/9 t. 228 (8) kadangi turėtų būti priimta nuostata dėl importo licencijo- mis administruotinų priemonių; kadangi, siekiant tai įgy- vendinti, būtinai turėtų būti priimta nuostata dėl išsamiųjų taisyklių, nustatančių paraiškų pateikimo tvarką ir išsamią informaciją, kuri turi būti nurodoma paraiškose ir licenci- jose, prireikus padarant išlygą 1988 m. lapkričio 16 d. Komisijos reglamento (EEB) Nr. 3719/88, nustatančio bendrąsias išsamiąsias taisykles dėl importo ir eksporto licencijų bei sertifikatų su iš anksto nustatyta kompensa- cija sistemos taikymo žemės ūkio produktams (1), su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1044/98 (2), ir 1995 m. birželio 26 d. Komisijos regla- mento (EB) Nr. 1445/95 dėl importo ir eksporto licencijų taikymo galvijienos sektoriuje taisyklių, panaikinantis Reglamentą (EEB) Nr. 2377/80 (3), su paskutiniais pakeiti- mais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 2365/98 (4), tam tik- roms nuostatoms arba jas papildant; (9) kadangi 1992 m. spalio 12 d. Tarybos reglamento (EEB) Nr. 2913/92, nustatančio Bendrijos muitų kodeksą (5), su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 82/97 (6), 82 straipsnyje numatyta į laisvą apyvartą išleistų prekių, atsižvelgiant į jų galutinę vartojimo paskirtį apmuitinus jas mažesne muito norma, muitinės priežiūra; kadangi, turi būti tam tikrą laikotarpį stebima, ar impor- tuoti galvijai neskerdžiami per šį laikotarpį; kadangi, sie- kiant užtikrinti, kad galvijai nebūtų paskersti per tą laiko- tarpį, turėtų būti pareikalauta pateikti garantą, kuriuo būtų užtikrinamas skirtumas tarp bendrojo muitų tarifo (BMT) muito ir lengvatinio muito, kuriuo atitinkami galvijai buvo apmuitinti jų išleidimo į laisvą apyvartą dieną; kvotas ir numatantis jų administravimą (7), su pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1143/98 (8), turi būti panaikintas; kadangi siekiant užtikrinti, kad importuoti galvijai tam tikrą laikotarpį nebūtų paskersti, 1998 m. birželio 2 d. Komisijos reglamento (EB) Nr. 1143/98, nustatančio ne skersti skirtų nurodytų kalnų veislių karvių ir telyčių, kurių kilmės šalys yra įvairios trečiosios šalys, tarifų kvotos išsa- miąsias taisykles ir iš dalies pakeičiančio Reglamentą (EB) Nr. 1012/98, 7 straipsnio 2 ir 3 punktuose numatyta, kad importuoti galvijai turi būti identifikuojami vadovaujantis 1997 m. balandžio 21 d. Tarybos reglamentu (EB) Nr. 820/97, nustatančiu galvijų identifikavimo ir registra- vimo sistemą ir dėl galvijienos produktų ženklinimo etiketėmis (9), ir kad turi būti nurodoma atitinkama papil- doma informacija; kadangi, ši informacija jau yra priva- loma, pirma minėti du punktai turėtų būti išbraukti; siekiant kadangi, (EB) aiškumo, Nr. 1143/98 2 straipsnio 1 dalies a punktas ir 8 straipsnio c dalis turėtų būti pataisyti; Reglamento (11) (12) (13) kadangi šiame reglamente numatytos priemonės atitinka Galvijienos vadybos komiteto nuomonę, PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis (10) kadangi 1998 m. gegužės 14 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1012/98, įvedantis importuojamų ne skersti skirtų kai kurių alpinių ir kalnų veislių bulių, karvių ir telyčių tarifų 1. Įvedamos šios daugiametės tarifų kvotos, galiojančios dvylikos mėnesių laikotarpiais nuo liepos 1 d. iki kitų metų birželio 1 d. , kurie bet kuris atskirai toliau vadinamas „importo metais“. Serijos Nr. KN kodas (1) Aprašymas Šių kalnų veislių ne skersti skirtos karvės ir telyčios: palšosios, žalosios, dvylosios ir žalmargės Simmen- tal veislių ir Pinzgau veislės. 09. 0001 ex 0102 90 05 ex 0102 90 29 ex 0102 90 49 ex 0102 90 59 ex 0102 90 69 (1) TARIC kodas — žr. I priedą. Kvotos dydis (galvijų skai- čius) Muito mokestis 5 000 6 % (1) OL L 331, 1988 12 2, p. 1. (2) OL L 19, 1999 1 26, p. 4. (3) OL L 143, 1995 6 27, p. 35. (4) OL L 335, 1998 12 10, p. 39. (5) OL L 302, 1992 10 19, p. 1. (6) OL L 119, 1999 5 7, p. 1. (7) OL L 145, 1998 5 15, p. 13. (8) OL L 159, 1998 6 3, p. 14. (9) OL L 117, 1997 5 7, p. 1. 02/9 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 229 Serijos Nr. KN kodas (1) Aprašymas Šių veislių ne skersti skirti buliai, karvės ir telyčios: žalmargės Simmental veislės bei Schwyz ir Fribourg veislių. 09. 0003 ex 0102 90 05 ex 0102 90 29 ex 0102 90 49 ex 0102 90 59 ex 0102 90 69 ex 0102 90 79 (1) TARIC kodas — žr. I priedą. Kvotos dydis (galvijų skai- čius) Muito mokestis 5 000 4 % 2. Šiame reglamente šio straipsnio 1 dalyje nurodyti galvijai lai- jei jie nėra paskerdžiami per keturis komi skirtais ne skersti, mėnesius nuo deklaracijos dėl laisvą apyvartą priėmimo dienos. išleidimo į 36 mėnesius iki atitinkamų importo metų importuotam galvijų skaičiui, nurodytam šio straipsnio 1 dalies a punkto pirmojoje pastraipoje. Tačiau tinkamai įrodytais force majeure atvejais gali būti daromos išlygos. 3. Remiantis pateiktomis paraiškomis dėl teisių importuoti, ant- roji dalis skiriama šio straipsnio 1 dalies b punkte nurodytiems įvairiems importuotojams proporcingai jų paraiškose prašomam kiekiui. 3. Pateikiant prašymą dėl tarifų kvotos, turinčios serijos numerį 09. 0003, turi būti pateikti šie dokumentai: Paraiškose dėl teisių importuoti: — turi būti prašoma leisti importuoti 15 arba daugiau galvijų, ir — pateikiant prašymus dėl bulių: veislinio gyvulio sertifikatas, — prašomas kiekis negali viršyti 50 galvijų. — pateikiant prašymus dėl galvijų patelių: veislinio gyvulio ser- tifikatas arba registracijos gyvulių kilmės knygoje sertifikatas, patvirtinantis veislės grynumą. Jei paraiškose dėl teisių importuoti prašoma leisti importuoti dau- giau negu 50 galvijų, laikoma, kad jose prašomas tik leidžiamas skaičius. 2 straipsnis 4. Įrodymu dėl importuotų galvijų laikomi tik muitinės doku- mentai dėl prekių pateikimo laisvai cirkuliuoti ir tinkamai patvir- tinti muitinės institucijos. 1. Dvi 1 straipsnio 1 dalyje numatytosios kvotos dalijamos į dvi dalis, lygias 80 %, t. y. 4 000 galvijų, ir 20 %, t. y. 1 000 gal- vijų. a) 80 % lygi abiejų kvotų pirmoji dalis padalijama Bendrijos importuotojams, galintiems pateikti įrodymus, kad jie per 36 mėnesius iki atitinkamų importo metų importavo galvijus (arba) pagal kvotas, žymimas Nr. 09. 0003. serijos Nr. 09. 0001 ir Valstybės narės gali priimti pirma nurodytų dokumentų tinkamai išduodančiosios institucijos patvirtintas kopijas, jei pareiškėjai gali pateikti kompetentingai institucijai patenkinamų įrodymų, kad jie negali gauti originalų. 3 straipsnis Tačiau valstybės narės gali, kaip atskaitos kiekiu vadovautis ankstesnių importo metų importo teisėmis, kurios nebuvo paskirtos dėl kompetentingos nacionalinės valdžios instituci- jos administravimo klaidos. 1. Importuotojai, kurie birželio 1 d. iki atitinkamų importo metų nutraukė savo veiklą galvijienos sektoriuje, neturi teisės gauti 2 straipsnio 1 dalies a punkto pirmojoje pastraipoje numatytos kvotos. b) 20 % lygi abiejų kvotų antroji dalis skiriama pareiškėjams, galintiems pateikti įrodymų, kad jie iš trečiųjų šalių per 12 mėnesių iki atitinkamų importo metų importavo ne mažiau kaip 15 pagal KN kodą 0102 klasifikuojamų gyvų gal- vijų. Importuotojai turi būti įregistruoti nacionaliniame PVM registre. 2. Įmonės, įsteigtos sujungus kelias įmones, turinčias 2 straips- nio 2 dalyje numatytas teises, turi tokias pat teises, kaip ir įmonės, kurias sujungus jos buvo įkurtos. 4 straipsnis 2. Remiantis pateiktomis paraiškomis dėl teisių importuoti, pir- moji dalis skiriama įvairiems importuotojams proporcingai jų per 1. Paraiškos dėl teisių importuoti gali būti pateikiamos tik toje valstybėje narėje, kurios nacionaliniame PVM mokėtojų registre pareiškėjas yra registruotas. 230 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 02/9 t. 2. Pareiškėjai gali pateikti tik po vieną paraišką vienai kvotai gau- ti, o toje paraiškoje turi būti prašoma tik vienos kvotos dalies. 3. Komisijai pranešus vadovaujantis 5 straipsnio 1 dalimi paskir- tus kiekius, importo licencijos išduodamos pagal importo teises gavusių prekybininkų paraiškas jų vardu. Jei pareiškėjas pateikia daugiau kaip vieną paraišką kvotai gauti, visos šio pareiškėjo paraiškos dėl tos kvotos laikomos negaliojan- čiomis. 3. Taikant 2 straipsnio 1 dalies a ir b punktus, paraiškas dėl tei- sių importuoti pagal atskirą kvotos serijos numerį kartu su 2 straipsnio 4 dalyje nurodytais įrodymais kompetentingos insti- tucijos turi gauti iki prieš atitinkamus importo metus ėjusių metų birželio 15 d. 4. Patikrinusios pateiktus dokumentus, valstybės narės per dešimt darbo dienų nuo paskutinės dienos paraiškoms pateikti siunčia Komisijai tokią informaciją atskirai pagal kiekvieną seri- jos numerį: — susijusią su 2 straipsnio 1 dalies a punkto pirmojoje pastrai- poje nurodyta kvota — importuotojų, atitinkančių paraiškų priėmimo sąlygas, sąrašą, kuriame turi būti nurodyti jų pava- dinimai, adresai ir per 2 straipsnio 2 dalyje nurodytą laikotarpį importuotų galvijų skaičius, — susijusią su 2 straipsnio 1 dalies b punkte numatyta kvota — pareiškėjų sąrašą, kuriame turi būti nurodyti jų pavadinimai, adresai ir prašomi kiekiai. 4. Importo licencijos galioja 90 dienų nuo jų išdavimo datos, numatytos Reglamento (EEB) Nr. 3719/88 21 straipsnio 1 dalyje. Tačiau licencijos gali būti išduodamos tik nuo importo metų lie- pos 1 d. , o jų galiojimo terminas negali būti ilgesnis negu iki bir- želio 30 d. 5. Išduotos licencijos galioja visoje Bendrijoje. 6. Nepažeidžiant šio reglamento nuostatų, taikomi Reglamentai (EEB) Nr. 3719/88 ir (EB) Nr. 1445/95. 7. Neatsižvelgiant į Reglamento (EEB) Nr. 3719/88 9 straipsnio 1 dalį, vadovaujantis šiuo reglamentu išduotos importo licencijos negali būti perleidžiamos ir suteikia teises importuoti tik pagal tarifų kvotas, jos yra išduotos asmenų vardu, nurodytu pridėtose deklaracijose dėl išleidimo į laisvą apyvartą. jei 8. Reglamento (EEB) Nr. 3719/88 8 straipsnio 4 dalis netaikoma. 5. Visi pranešimai, įskaitant pranešimus apie tai, kad nebuvo gauta nė vienos paraiškos, siunčiami faksu, laikantis II ir III prie- duose pateiktų pavyzdžių tada, kai paraiškų buvo pateikta. 7 straipsnis 5 straipsnis 1. Komisija priima sprendimą, kokia prašomo kiekio dalis pro- centais gali būti paskirta. 2. Jai 4 straipsnio 4 dalies antrojoje įtraukoje nurodytose paraiš- kose prašomi kiekiai viršija turimus kiekius, Komisija nustato vie- nodą procentinį koeficientą, kurį pritaikius sumažinami prašomi kiekiai. Jei, pritaikius šio straipsnio pirmojoje pastraipoje numatytą vie- nodą procentinį sumažinimo koeficientą, vienai paraiškai tenka mažesnė negu 15 galvijų kvota, atitinkamos valstybės narės ski- ria kvotą 15 galvijų partijomis burtų keliu. Jei galutinis likutis yra mažesnis negu 15 galvijų, šis skaičius sudaro vieną partiją. 1. Importuoti galvijai stebimi vadovaujantis Reglamento (EEB) Nr. 2913/92 82 straipsniu, siekiant užtikrinti, kad jie nebūtų paskersti per keturis mėnesius nuo jų išleidimo į laisvą apyvartą. 2. Siekiant užtikrinti, kad būtų laikomasi šio straipsnio 1 dalyje nurodyto įsipareigojimo neskersti importuotų galvijų ir kad nemokėtas muitas būtų sumokamas, jei būtų nesilaikoma šio įsi- pareigojimo, importuotojai turi kompetentingai muitinei pateikti užtikrinimą. Užtikrinimas turi būti lygus skirtumui tarp bendra- jame muitų tarife nustatytų muito mokesčių ir 1 straipsnio 1 dalyje nurodytų muito mokesčių, galiojusių atitinkamų galvijų pateikimo laisvai cirkuliuoti dieną. Užtikrinimas panaikinamas nedelsiant, pateikus atitinkamoms muitinėms įrodymą, kad galvijai: a) nebuvo paskersti per keturis mėnesius nuo jų išleidimo į laisvą apyvartą dienos, arba 6 straipsnis b) buvo paskersti per tą laikotarpį dėl force majeure arba sveikatos priežasčių arba krito dėl ligų arba dėl nelaimingo atsitikimo. 1. Skirtąjį kvotos kiekį leidžiama importuoti pateikus vieną arba kelias importo licencijas. 2. Paraiškos dėl importo licencijos gali būti pateikiamos tik valstybės narės, kurioje pareiškėjas pateikė paraišką dėl teisių importuoti, kompetentingai institucijai. Licencijos prašymuose ir licencijose nurodoma: 8 straipsnis 02/9 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 231 a) 8 langelyje — kilmės šalis; licencijose įrašomas įpareigojimas importuoti iš šios šalies; b) 16 langelyje — I priede nurodyti KN kodai; c) 20 langelyje — vienas iš šių įrašų: — Razas alpinas y de montaña [Reglamento (CE) no 1081/1999], año de importación:…; — Alpine racer og bjergracer (forordning (EF) nr. 1081/1999), importår: …; — Höhenrassen (Verordnung (EG) Nr. 1081/1999), Einfuhr- jahr:…; — Αλπικές και ορεσίβιες φυλές 1081/1999], έτος εισαγωγής …; [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. — Alpine breeds and mountain Nr. 1081/1999), Year of import:…; (Regulation (EB) 6. Paraiškas dėl teisių importuoti kompetentingos institucijos turi gauti per penkias darbo dienas nuo šio straipsnio 3 dalyje nuro- dyto Komisijos sprendimo įsigaliojimo. 7. Kaip numatyta šio straipsnio 6 dalyje, valstybės narės iki sep- tintos darbo dienos nuo paskutinės dienos paraiškoms pateikti siunčia Komisijai pareiškėjų sąrašą, nurodžiusios prašomus kie- kius pagal atskirą serijos numerį. 8. Taikant šį straipsnį, 5–8 straipsniai taikomi mutatis mutandis. 10 straipsnis Reglamentas (EB) Nr. 1012/98 panaikinamas. 11 straipsnis — Races alpines et no 1081/1999], année d’importation:…; de montagne [réglement Reglamentas (EB) Nr. 1143/98 iš dalies keičiamas taip: (CE) 1) 2 straipsnio 1 dalies a punkto antroji pastraipa keičiama taip: — Razze alpine e di montagna [regolamento (CE) n. 1081/1999], anno d’importazione:…; — Bergrassen (Verordening (EG) nr. 1081/1999), invoer- jaar:…; „Tačiau valstybės narės gali kaip atskaitos kiekį skirti ankstes- nių importo metų importo teises, kurios nebuvo paskirtos dėl kompetentingos nacionalinės valdžios institucijos administra- vimo klaidos. “ — Raças alpinas e de montanha [Regulamento (CE) n. o 1081/1999], ano de importaçăo:…; — Alppi- ja vuoristorotuja (Asetus (EY) N:o 1081/1999), tuontivuosi:…; 2) 7 straipsnio 2 ir 3 dalys išbraukiama; 3) 8 straipsnio c dalis keičiamas taip: „c) 20 langelyje — vienas iš šių įrašų: — Alp- och bergraser (förordning (EG) nr 1081/1999), importår:…. — Razas de montaña [Reglamento (CE) no 1143/98], año de importación:…; 9 straipsnis 1. Į importo licencijos paraiškas importo metų kovo 15 d. neįtraukti kiekiai skiriami skirstant paskutinę tų metų kvotos dalį, kurią gauti teisę turi tik tie importuotojai, kurie pateikė paraiškas dėl importo licencijų visam kiekiui, į kurį jie turi teisę, importuo- ti, neatsižvelgiant į skirtumą tarp dviejų 2 straipsnio 1 dalies a ir b punktuose nustatytų priemonių. 2. Šiuo tikslu, valstybės narės iki importo metų kovo 22 d. siun- čia Komisijai tikslią informaciją apie kiekius, neįtrauktus į gautas importo licencijų paraiškas pagal atskirus serijų numerius. 3. Atsižvelgdama į likusius kiekius, Komisija kaip įmanoma grei- čiau priima sprendimą. 4. Suinteresuotų importuotojų paraiškose dėl teisių importuoti, kaip nurodyta šio straipsnio 1 dalyje, turi būti nurodyta 15 gal- vijų. Jei pateikiamose paraiškose prašomas didesnis kiekis, laikoma, kad jose prašomas tik pirma nurodytas skaičius. 5. Kiekvienas pareiškėjas gali pateikti tik vieną paraišką dėl vie- nos kvotos. Jei pareiškėjai pateikia daugiau negu vieną paraišką dėl vienos kvotos, visos jų paraiškos dėl tos kvotos atmetamos. — Bjergracer (forordning (EF) nr. 1143/98), importår: …; — Höhenrassen (Verordnung (EG) Nr. 1143/98), Einfuhr- jahr:…; — Ορεσίβιες φυλές [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. ], έτος εισαγωγής …; — Mountain breeds (Regulation (EB) Nr. 1143/98), Year of import:…; — Races de montagne [réglement (CE) no 1143/98], année d’importation:…; — Razze di montagna [regolamento (CE) n. 1143/98], anno d’importazione:…; — Bergrassen (Verordening (EG) nr. 1143/98), invoer- jaar:…; — Raças de montanha [Regulamento (CE) n. o 1143/98], ano de importaçăo:…; — Vuoristorotuja (Asetus (EY) N:o 1143/98), tuonti- vuosi:…; — Bergraser (förordning (EG) nr 1143/98), importår:…. “ 232 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 02/9 t. 12 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja trečią dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. Tačiau 10 straipsnis taikomas tik nuo 1999 m. liepos 1 d. Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 26 d. Komisijos vardu Franz FISCHLER Komisijos narys 02/9 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 233 I PRIEDAS TARIC kodai KN kodai TARIC kodai Serijos Nr. 09. 0001 ex 0102 90 05 ex 0102 90 29 ex 0102 90 49 ex 0102 90 59 ex 0102 90 69 09. 0003 ex 0102 90 05 ex 0102 90 29 ex 0102 90 49 ex 0102 90 59 ex 0102 90 69 ex 0102 90 79 0102 90 05 * 20 * 40 0102 90 29 * 20 * 40 0102 90 49 * 20 * 40 0102 90 59 * 11 * 19 * 31 * 39 0102 90 69 * 10 * 30 0102 90 05 * 30 * 40 * 50 0102 90 29 * 30 * 40 * 50 0102 90 49 * 30 * 40 * 50 0102 90 59 * 21 * 29 * 31 * 39 0102 90 69 * 20 * 30 0102 90 79 * 21 * 29 234 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 02/9 t. EB fakso Nr. (32-2) 296 60 27, (32-2) 295 36 13 II PRIEDAS 02/9 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 235 III PRIEDAS EB fakso Nr. (32-2) 296 60 27, (32-2) 295 36 13