title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1070/1999 της Επιτροπής, της 25ης Μαΐου 1999, για την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/96 σχετικά με την καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου

eurovoc_concepts:
Greece
cheese
designation of origin
location of production

text: L 130/18 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 26. 5. 1999 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 1070/1999 TGS EPITQOPGS tgr 25gr La(cid:155)ou 1999 cia tgm tqopopo(cid:148)gsg tou paqaqt(cid:147)lator tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1107/96 swetij(cid:145) le tgm jataw(cid:150)qgsg tym ceycqavij(cid:150)m emde(cid:148)neym jai tym omolasi(cid:150)m pqo(cid:146)keusgr s(cid:151)lvyma le tg diadijas(cid:148)a pou pqobk(cid:146)petai sto (cid:145)qhqo 17 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2081/92 tou Sulbouk(cid:148)ou G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 2081/92 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 14gr Iouk(cid:148)ou 1992, cia tgm pqostas(cid:148)a tym ceycqavij(cid:150)m emde(cid:148)neym jai tym omolasi(cid:150)m pqo(cid:146)keusgr tym ceyqcij(cid:150)m pqo(cid:152)(cid:149)mtym jai tym tqov(cid:148)lym (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1068/97 tgr Epi- tqop(cid:147)r (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 17 paq(cid:145)cqavor 2, Ejtil(cid:150)mtar: (1) (2) (cid:149)ti g omolas(cid:148)a «V(cid:146)ta», pou amajoim(cid:150)hgje ap(cid:149) tgm ekkgmij(cid:147) jub(cid:146)qmgsg jat(cid:145) tgm (cid:146)mmoia tou (cid:145)qhqou 17 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2081/92, jatawyq(cid:147)hgje yr pqostateu(cid:149)lemg omolas(cid:148)a pqo(cid:146)keusgr b(cid:145)sei tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1107/96 tgr Epitqop(cid:147)r (3), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 590/1999 (4)· (cid:149)ti jat(cid:149)pim tgr ap(cid:149)vasgr tou Euqypa(cid:152)jo(cid:151) Dijastg- q(cid:148)ou tgr 16gr Laqt(cid:148)ou 1999, o jamomisl(cid:149)r aut(cid:149)r ajuq(cid:150)hgje (cid:149)som avoq(cid:145) tgm jataw(cid:150)qgsg tgr omola- s(cid:148)ar «V(cid:146)ta» yr pqostateu(cid:149)lemgr omolas(cid:148)ar pqo(cid:146)- keusgr· (cid:149)ti, jat(cid:145) sum(cid:146)peia, g em k(cid:149)cy omolas(cid:148)a diacq(cid:145)vetai ap(cid:149) to lgtq(cid:150)o pqostateu(cid:149)lemym omo- lasi(cid:150)m pqo(cid:146)keusgr jai pqostateu(cid:149)lemym ceycqa- vij(cid:150)m emde(cid:148)neym jah(cid:150)r jai ap(cid:149) to paq(cid:145)qtgla tou em k(cid:149)cy jamomislo(cid:151), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 1. G omolas(cid:148)a «V(cid:146)ta» diacq(cid:145)vetai ap(cid:149) to lgtq(cid:150)o pqostateu(cid:149)lemym omolasi(cid:150)m pqo(cid:146)keusgr jai pqostateu(cid:149)- lemym ceycqavij(cid:150)m emde(cid:148)neym. 2. Sto paq(cid:145)qtgla tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1107/96 stir st(cid:147)ker «Tuqi(cid:145)» jai «Ekk(cid:145)da» tou l(cid:146)qour A le t(cid:148)tko «Pqo(cid:152)(cid:149)mta tou paqaqt(cid:147)lator II tgr sumh(cid:147)jgr pou pqooq(cid:148)- fomtai cia tgm amhq(cid:150)pimg diatqov(cid:147)» diacq(cid:145)vetai g omola- s(cid:148)a «V(cid:146)ta». 3. S(cid:151)lvyma le tgm paq(cid:145)cqavo 3 tou (cid:145)qhqou 17 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 2081/92, g omolas(cid:148)a «V(cid:146)ta» sume- w(cid:148)fei ma apoka(cid:151)ei pqostas(cid:148)ar se ehmij(cid:149) ep(cid:148)pedo l(cid:146)wqir (cid:149)tou kgvhe(cid:148) swetij(cid:147) ap(cid:149)vasg. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei ap(cid:149) tgm gl(cid:146)qa tgr dglos(cid:148)eus(cid:147)r tou stgm Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqy- pa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 25 La(cid:155)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 208 tgr 24. 7. 1992, s. 1. (2) EE L 156 tgr 13. 6. 1997, s. 10. (3) EE L 148 tgr 21. 6. 1996, s. 1. (4) EE L 74 tgr 19. 3. 1999, s. 8


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1067/1999 av den 25 maj 1999 om inledandet av en stående anbudsinfordran för export av vete av brödkvalitet som innehas av det danska interventionsorganet

eurovoc_concepts:
Denmark
award of contract
cereals of bread-making quality
common wheat
export
intervention agency

formats: pdf print

text: 26. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 130/9 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 1067/1999 av den 25 maj 1999 om inledandet av en st(cid:134)ende anbudsinfordran f(cid:148)r export av vete av br(cid:148)dkvalitet som innehas av det danska interventionsorganet EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING f(cid:134)r g(cid:134) fr(cid:134)n det att anbudet mottages till dess betal- ning sker. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, (6) De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskom- mitt(cid:130)n f(cid:148)r spannm(cid:134)l. med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av (cid:132)ndrad genom marknaden f(cid:148)r kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 923/96 (2), s(cid:132)rskilt artikel 5 i denna, och spannm(cid:134)l (1), senast H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: Artikel 1 (1) (2) (3) (4) (5) I kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93 (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 39/ 1999 (4), fastst(cid:132)lls f(cid:148)rfarandet vid och villkoren f(cid:148)r f(cid:148)rs(cid:132)ljning av spannm(cid:134)l som innehas av interven- tionsorgan. Under den r(cid:134)dande situationen p(cid:134) marknaden (cid:132)r det l(cid:132)mpligt att inleda en st(cid:134)ende anbudsinfordran f(cid:148)r export av 200 000 ton vete av br(cid:148)dkvalitet som innehas av det danska interventionsorganet. Det b(cid:148)r fastst(cid:132)llas s(cid:132)rskilda best(cid:132)mmelser f(cid:148)r att s(cid:132)kerst(cid:132)lla regelbundenheten hos och kontrollen av insatserna. Det (cid:132)r d(cid:132)rf(cid:148)r l(cid:132)mpligt att f(cid:148)reskriva ett system med s(cid:132)kerheter som s(cid:132)kerst(cid:132)ller att de fast- st(cid:132)llda m(cid:134)len uppfylls utan att det medf(cid:148)r alltf(cid:148)r betungande utgifter akt(cid:148)rerna. D(cid:132)rf(cid:148)r b(cid:148)r undantag g(cid:148)ras fr(cid:134)n vissa best(cid:132)mmelser, s(cid:132)rskilt i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93. f(cid:148)r Om uttaget av vete av br(cid:148)dkvalitet f(cid:148)rsenas med mer (cid:132)n fem dagar eller om frisl(cid:132)ppandet av n(cid:134)gon av de st(cid:132)llda s(cid:132)kerheterna skjuts upp av sk(cid:132)l som kan tillskrivas skall den ber(cid:148)rda medlemsstaten betala skadest(cid:134)nd. interventionsorganet, Den f(cid:148)reskrivna anbudsinfordran f(cid:148)r export av vete av br(cid:148)dkvalitet fr(cid:134)n interventionslager (cid:132)r ovanlig p(cid:134) s(cid:134) s(cid:132)tt att den (cid:132)ven omfattar slutet av reglerings(cid:134)ret, dvs. juni 1999. F(cid:148)r de anbud som l(cid:132)mnas in mellan den 3 och 30 juni 1999 (cid:132)r leverans allts(cid:134) m(cid:148)jlig f(cid:148)rst fr(cid:134)n och med den 1 juli 1999. D(cid:132)rmed b(cid:148)r undantag g(cid:148)ras fr(cid:134)n artikel 16. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93, d(cid:132)r det f(cid:148)reskrivs att h(cid:148)gst en m(cid:134)nad (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 126, 24. 5. 1996, s. 37. (3) EGT L 191, 31. 7. 1993, s. 76. (4) EGT L 5, 9. 1. 1999, s. 64. Med f(cid:148)rbeh(cid:134)ll f(cid:148)r best(cid:132)mmelserna i den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen, f(cid:134)r det danska interventionsorganet inleda en st(cid:134)ende anbudsinfordran enligt de villkor som fastst(cid:132)llts i f(cid:148)rord- ning (EEG) nr 2131/93 f(cid:148)r export av vete av br(cid:148)dkvalitet som innehas av interventionsorganet. Artikel 2 Anbudsinfordran skall omfatta h(cid:148)gst 200 000 ton 1. vete av br(cid:148)dkvalitet f(cid:148)r export till tredje land. F(cid:148)r anbud som l(cid:132)mnas in den 3 juni 1999 eller senare kommer tullformaliteterna f(cid:148)r export att fullg(cid:148)ras tidigast den 1 juli 1999. 2. De regioner d(cid:132)r de 200 000 tonnen vete av br(cid:148)dkva- litet lagras anges i bilaga I. Artikel 3 1. Trots artikel 16 tredje stycket i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93, skall det pris som skall betalas vara det som anges i anbudet. 2. F(cid:148)r export som utf(cid:148)rs enligt denna f(cid:148)rordning skall det varken till(cid:132)mpas exportbidrag, exportavgifter eller m(cid:134)natliga h(cid:148)jningar. Artikel 8. 2 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93 skall inte 3. till(cid:132)mpas. Artikel 4 Exportlicenserna skall g(cid:132)lla fr(cid:134)n och med dagen f(cid:148)r 1. utf(cid:132)rdandet i den mening som avses i artikel 9 i f(cid:148)rord- ning (EEG) nr 2131/93 och till och med utg(cid:134)ngen av den fj(cid:132)rde p(cid:134)f(cid:148)ljande m(cid:134)naden. L 130/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 5. 1999 2. De anbud som l(cid:132)mnas in mellan den 3 och 30 juni 1999 inom ramen f(cid:148)r denna anbudsinfordran skall endast godk(cid:132)nnas d(cid:134) de (cid:134)tf(cid:148)ljs av ett skriftligt (cid:134)tagande om att exportera f(cid:148)rst fr(cid:134)n och med den 1 juli 1999. Anbuden beh(cid:148)ver inte (cid:134)tf(cid:148)ljas av n(cid:134)gon ans(cid:148)kan om exportlicenser enligt artikel 44 i kommissionens f(cid:148)rordning (EEG) nr 3719/88 (1). Artikel 5 1. Utan hinder av best(cid:132)mmelserna i artikel 7. 1 i f(cid:148)rord- ning (EEG) nr 2131/93 skall tidsfristen f(cid:148)r inl(cid:132)mnade av anbud f(cid:148)r f(cid:148)rsta delanbudsinfordran l(cid:148)pa ut den 27 maj 1999 kl. 9. 00 (Brysseltid). Tidsfristen f(cid:148)r inl(cid:132)mnande av anbud f(cid:148)r p(cid:134)f(cid:148)ljande l(cid:148)pa ut varje torsdag kl. 9. 00 2. delanbudsinfordran skall (Brysseltid). Tidsfristen f(cid:148)r den sista delanbudsinfordran skall 3. l(cid:148)pa ut den 30 september 1999 kl. 9. 00 (Brysseltid). Anbuden skall l(cid:132)mnas in till det danska interven- 4. tionsorganet. Artikel 5a F(cid:148)r de anbud som l(cid:132)mnas in mellan den 3 och 30 juni 1999 g(cid:132)ller f(cid:148)ljande: (cid:190) Trots vad som s(cid:132)gs i artikel 16. 1 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93 skall spannm(cid:134)let betalas senast den 31 juli 1999. (cid:190) Trots vad som s(cid:132)gs i artikel 16. 3 i f(cid:148)rordning (EEG) nr i 2131/93 skall exportpriset vara det anbudet. som anges Referensprov skall tas och analyseras inom sju arbetsdagar fr(cid:134)n den dag d(cid:134) k(cid:148)paren l(cid:132)mnade in sin beg(cid:132)ran eller inom tre arbetsdagar om provtagningen g(cid:148)rs vid uttag fr(cid:134)n lagret. Om det slutliga analysresultatet visar en kvalitet som (cid:132)r a) h(cid:148)gre (cid:132)n den som angivits i tillk(cid:132)nnagivandet om anbudsinfordran skall k(cid:148)paren godta partiet i befintligt skick, b) h(cid:148)gre (cid:132)n minimikraven f(cid:148)r intervention men l(cid:132)gre (cid:132)n den kvalitet tillk(cid:132)nnagivandet om anbudsinfordran, men inte (cid:148)verskrider nedanst(cid:134)ende gr(cid:132)nsv(cid:132)rden: som angivits i (cid:190) 2 kg/hl avseende specifika vikten, som dock inte f(cid:134)r understiga 72 kg/hl, (cid:190) 1 procentenhet avseende vattenhalten, (cid:190) 20 procentenheter, i fr(cid:134)ga om falltalet enligt Hag- bergmetoden, (cid:190) 0,5 procentenheter avseende de orenheter som anges i punkt B. 2 och B. 4 i bilagan till kommissio- nens f(cid:148)rordning (EEG) nr 689/92 (2), och (cid:190) 0,5 procentenheter avseende de orenheter som anges i punkt B. 5 i bilagan till f(cid:148)rordning (EEG) nr 689/92, utan att detta (cid:132)ndrar de till(cid:134)tna procentsat- serna f(cid:148)r skadliga k(cid:132)rnor och mj(cid:148)ldryga, skall k(cid:148)paren godta partiet i befintligt skick, c) h(cid:148)gre (cid:132)n minimikraven f(cid:148)r intervention men l(cid:132)gre (cid:132)n den kvalitet tillk(cid:132)nnagivandet om anbudsinfordran och skillnaden (cid:148)verskrider de gr(cid:132)ns- v(cid:132)rden som anges i b, kan k(cid:148)paren som angivits i Artikel 5b (cid:190) antingen godta partiet i befintligt skick, eller Utan att det p(cid:134)verkar till(cid:132)mpningen av artikel 17. 3 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93 frist(cid:132)lls s(cid:132)kerheten f(cid:148)r de licenser f(cid:148)r vilka ans(cid:148)kan inl(cid:132)mnas mellan den 3 och 30 juni enligt artikel 17. 2 andra strecksatsen f(cid:148)rst n(cid:132)r bevis har givits p(cid:134) att tullformaliteterna vid export full- gjorts den 1 juli 1999 eller d(cid:132)refter. Artikel 6 1. Interventionsorganet, lagerh(cid:134)llaren och k(cid:148)paren, om denne s(cid:134) (cid:148)nskar skall genom en gemensam (cid:148)verenskom- melse ta referensprover p(cid:134) minst vart 500:e ton och analy- sera dessa, antingen f(cid:148)re eller vid uttaget fr(cid:134)n lagret enligt k(cid:148)parens val. Interventionsorganet kan f(cid:148)retr(cid:132)das av en representant under f(cid:148)ruts(cid:132)ttning att denne inte (cid:132)r lager- h(cid:134)llaren. Analysresultaten skall meddelas kommissionen om det uppst(cid:134)r tvistem(cid:134)l. i fr(cid:134)ga, (cid:190) avvisa partiet i fr(cid:134)ga. K(cid:148)paren fritas dock fr(cid:134)n alla f(cid:148)rpliktelser avseende partiet inbegripet s(cid:132)kerheter, f(cid:148)rst sedan han utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l under- r(cid:132)ttat kommissionen och interventionsorganet i enlighet med bilaga II. Om han emellertid beg(cid:132)r att interventionsorganet utan ytterligare kostnader skall leverera ett annat parti interventionsvete av br(cid:148)dkvalitet av f(cid:148)reskriven kvalitet, skall s(cid:132)kerheten inte frisl(cid:132)ppas. Partiet skall ers(cid:132)ttas inom h(cid:148)gst tre dagar en s(cid:134)dan beg(cid:132)ran fr(cid:134)n k(cid:148)paren. K(cid:148)paren skall utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l underr(cid:132)tta kommis- sionen om detta i enlighet med bilaga II, efter d) l(cid:132)gre (cid:132)n minimikraven f(cid:148)r intervention, f(cid:134)r k(cid:148)paren inte (cid:148)verta partiet i fr(cid:134)ga. K(cid:148)paren fritas dock fr(cid:134)n alla f(cid:148)rpliktelser avseende partiet i fr(cid:134)ga, inbegripet s(cid:132)ker- sedan han utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l underr(cid:132)ttat heter, kommissionen och interventionsorganet i enlighet med bilaga II. K(cid:148)paren kan emellertid beg(cid:132)ra att inter- ventionsorganet utan ytterligare kostnader skall leve- rera ett annat parti interventionsvete av br(cid:148)dkvalitet av f(cid:148)rst (1) EGT L 331, 2. 12. 1988, s. 1. (2) EGT L 74, 20. 3. 1992, s. 18. 26. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 130/11 f(cid:148)reskriven kvalitet. I detta fall skall s(cid:132)kerheten inte frisl(cid:132)ppas. Partiet skall ers(cid:132)ttas inom h(cid:148)gst tre dagar efter en s(cid:134)dan beg(cid:132)ran fr(cid:134)n k(cid:148)paren. K(cid:148)paren skall utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l underr(cid:132)tta kommissionen om detta i enlighet med bilaga II. 2. Om uttaget av vete av br(cid:148)dkvalitet sker innan analysresultaten f(cid:148)religger, skall dock k(cid:148)paren st(cid:134) f(cid:148)r alla risker fr(cid:134)n tiden f(cid:148)r uttaget av partiet, utan att detta p(cid:134)verkar hans m(cid:148)jligheter att vidta r(cid:132)ttsliga (cid:134)tg(cid:132)rder gent- emot lagerh(cid:134)llaren. 3. Om k(cid:148)paren inte erh(cid:134)llit ett ers(cid:132)ttningsparti av f(cid:148)re- skriven kvalitet inom en m(cid:134)nad efter det att han beg(cid:132)rt ers(cid:132)ttningsleverans och efter upprepade ers(cid:132)ttningsleve- ranser, skall han fritas fr(cid:134)n alla f(cid:148)rpliktelser, inbegripet snart han utan dr(cid:148)jsm(cid:134)l underr(cid:132)ttat s(cid:132)kerheter, kommissionen och interventionsorganet om detta i enlighet med bilaga II. s(cid:134) (cid:190) Intervention common wheat of breadmaking quality without application of refund or tax, Regulation (EC) No 1067/1999 (cid:190) Bl(cid:130) tendre d’intervention panifiable ne donnant pas lieu (cid:133) restitution ni taxe, r(cid:138)glement (CE) no 1067/1999 (cid:190) Frumento tenero d’intervento panificabile senza appli- cazione di restituzione n(cid:130) di tassa, regolamento (CE) n. 1067/1999 (cid:190) Zachte tarwe van bakkwaliteit uit interventie, zonder toepassing van restitutie of belasting, Verordening (EG) nr. 1067/1999 (cid:190) Trigo mole panific(cid:145)vel de interven(cid:135)(cid:209)o sem aplica(cid:135)(cid:209)o de uma restitui(cid:135)(cid:209)o ou imposi(cid:135)(cid:209)o, Regulamento (CE) n. o 1067/1999 (cid:190) Interventioleip(cid:132)vehn(cid:132)(cid:132), johon ei sovelleta vientitukea eik(cid:132) vientimaksua, asetus (EY) n:o 1067/1999 (cid:190) Interventionsvete, av br(cid:148)dkvalitet, utan till(cid:132)mpning av bidrag eller avgift, f(cid:148)rordning (EG) nr 1067/1999. 4. Kostnaderna f(cid:148)r den provtagning och de analyser som avses i punkt 1 skall bekostas av EUGFJ upp till ett maximum av en analys per 500 ton exklusive kostnaderna f(cid:148)r transsilage, utom i de fall det slutliga analysresultatet medger s(cid:132)mre kvalitet (cid:132)n den minimikvalitet som kr(cid:132)vs intervention. Eventuella transitlagerkostnader och f(cid:148)r kompletterande skall bekostas av denne. som k(cid:148)paren beg(cid:132)r analyser Artikel 7 Genom undantag fr(cid:134)n artikel 12 i kommissionens f(cid:148)rord- ning (EEG) nr 3002/92 (1) skall de handlingar som avser f(cid:148)rs(cid:132)ljningen av vete av br(cid:148)dkvalitet i enlighet med den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen, i synnerhet exportlicensen, den uttags- order som avses i artikel 3. 1 b i f(cid:148)rordning (EEG) nr f(cid:148)rekommande fall, 3002/92, exportdeklaration och, kontrollexportdeklarationen och, f(cid:148)rekommande fall, kontrollexemplaret T 5, inneh(cid:134)lla f(cid:148)ljande angivelse: i i (cid:190) Trigo blando panificable de intervenci(cid:155)n sin aplica- ci(cid:155)n de restituci(cid:155)n ni gravamen, Reglamento (CE) no 1067/1999 (cid:190) Bageegnet blød hvede fra intervention uden restitu- tionsydelse eller -afgift, forordning (EF) nr. 1067/1999 (cid:190) Interventions-Brotweichweizen ohne Anwendung von Ausfuhrerstattungen oder Ausfuhrabgaben, Verord- nung (EG) Nr. 1067/1999 (cid:190) Lakaj(cid:149)r aqtopoi(cid:147)silor s(cid:148)tor paq(cid:146)lbasgr wyq(cid:148)r evaq- loc(cid:147) epistqov(cid:147)r (cid:147) v(cid:149)qou, jamomisl(cid:149)r (EJ) aqih. 1067/ 1999 (1) EGT L 301, 17. 10. 1992, s. 17. Artikel 8 1. Den s(cid:132)kerhet som st(cid:132)lls i enlighet med artikel 13. 4 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93 skall frisl(cid:132)ppas s(cid:134) snart exportlicenserna har utf(cid:132)rdats till anbudsgivarna. Genom undantag fr(cid:134)n artikel 17 i f(cid:148)rordning (EEG) 2. nr 2131/93 skall skyldigheten att exportera t(cid:132)ckas av en s(cid:132)kerhet, vars belopp skall motsvara skillnaden mellan interventionspriset p(cid:134) anbudsdagen och anbudspriset och aldrig understiga 10 euro/ton. H(cid:132)lften av beloppet skall st(cid:132)llas vid utf(cid:132)rdandet av exportlicensen och resterande belopp f(cid:148)re uttaget av spannm(cid:134)len. Genom undantag fr(cid:134)n artikel 15. 2 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 3002/92 skall (cid:190) den del av beloppet som st(cid:132)llts vid utf(cid:132)rdandet av exportlicensen frisl(cid:132)ppas inom 20 arbetsdagar efter den dag d(cid:134) anbudsgivaren l(cid:132)mnar in beviset p(cid:134) att den spannm(cid:134)l som uttagits har l(cid:132)mnat gemenskapens tull- omr(cid:134)de. (cid:190) resterande belopp frisl(cid:132)ppas inom 15 arbetsdagar efter den dag d(cid:134) anbudsgivaren l(cid:132)mnar in det bevis som avses i artikel 17. 3 i f(cid:148)rordning (EEG) nr 2131/93. 3. N(cid:132)r de s(cid:132)kerheter som avses i denna artikel frisl(cid:132)pps efter utg(cid:134)ngen av de tidsfrister som anges i denna artikel skall medlemsstaterna, utom i v(cid:132)lgrundade undantagsfall, s(cid:132)rskilt om en f(cid:148)rvaltningsunders(cid:148)kning inletts, betala ett skadest(cid:134)nd motsvarande 0,015 euro per 10 ton och dag som f(cid:148)rseningen g(cid:132)ller. Europeiska utvecklings- och garantifonden f(cid:148)r jordbruket (EUGFJ) skall inte ta (cid:148)ver detta skadest(cid:134)nd. L 130/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 5. 1999 Artikel 9 Det danska interventionsorganet skall underr(cid:132)tta kommissionen om de inkomna anbuden senast tv(cid:134) timmar efter det att tidsfristen f(cid:148)r inl(cid:132)mnande av anbud l(cid:148)pt ut. Anbuden skall (cid:148)verl(cid:132)mnas i enlighet med schemat i bilaga III, och skickas till de nummer som anges i bilaga IV. Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft samma dag som den offentligg(cid:148)rs i Europeiska gemen- skapernas officiella tidning. Artikel 10 Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 25 maj 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen 26. 5. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 130/13 BILAGA I Lagringsplats BILAGA II Jylland Fyn Sjælland (i ton) M(cid:132)ngd 88 900 10 000 101 100 Meddelande om avvisning av partier inom ramen f(cid:148)r den st(cid:134)ende anbudsinfordran f(cid:148)r export av vete av br(cid:148)dkvalitet som innehas av det danska interventionsorganet (Artikel 6. 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1067/1999) (cid:190) Namn p(cid:134) den anbudsgivare som f(cid:148)rklarats som k(cid:148)pare: (cid:190) Datum f(cid:148)r anbudet: (cid:190) Datum d(cid:134) k(cid:148)paren avvisat partiet: Partiets nummer M(cid:132)ngd i ton Adress till silon Motivering till att partiet avvisats (cid:190) Specifika vikten (kg/hl) (cid:190) % grodda k(cid:132)rnor (cid:190) % andra orenheter (cid:190) % andra best(cid:134)ndsdelar (cid:132)n basspannm(cid:134)l av felfri kvalitet (cid:190) Annat L 130/14 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 26. 5. 1999 BILAGA III St(cid:134)ende anbudsinfordran f(cid:148)r export av vete av br(cid:148)dkvalitet som innehas av det danska interventionsorganet (F(cid:148)rordning (EG) nr 1067/1999) 1 2 3 4 5 6 7 Anbudsgivare nr Parti nr M(cid:132)ngd i ton Anbudspris (i euro per ton) (1) H(cid:148)jningar (+) S(cid:132)nkningar (–) (i euro per ton) (prelimin(cid:132)rt) Kommersiella omkostnader (i euro per ton) Destination 1 2 3 etc. (1) Priset inkluderar h(cid:148)jningar och s(cid:132)nkningar f(cid:148)r de partier som anbudet g(cid:132)ller. BILAGA IV De enda nummer som skall anv(cid:132)ndas f(cid:148)r kontakt med GD VI (C/1) i Bryssel (cid:132)r (cid:190) fax nr: (cid:190) telex nr: 296 49 56 295 25 15, 22037 AGREC B 22070 AGREC B (grekiska alfabetet)


title: Id-Direttiva tal-Kunsill 1999/49/KE tal-25 ta' Mejju, 1999 li temenda, rigward il-livell tar-rata standard, id-Direttiva 77/388/KEE dwar is-sistema komuni tat-taxxa fuq il-valur miżjud

eurovoc_concepts:
VAT
VAT rate
consumer goods
provision of services
tax harmonisation
tax on consumption

formats: html pdf print

text: 322 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 09/Vol. 1 31999L0049 2. 6. 1999 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ L 139/27 ID-DIRETTIVA TAL-KUNSILL 1999/49/KE tal-25 ta’ Mejju, 1999 li temenda, rigward il-livell tar-rata standard, id-Direttiva 77/388/KEE dwar is-sistema komuni tat-taxxa fuq il-valur miżjud IL-KUNSILL TA’ L-UNJONI EWROPEA, ADOTTA DIN ID-DIRETTIVA: Wara li kkunsidra t-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikolu 93 tiegħu, Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni (1), Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Parlament Ewropew (2), Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali (3), (1) (2) (3) tas-17 Mejju, ta’ l-Artikolu 12(3)(a) 1977 l-Istati Membri tas-Sitt Direttiva tal-Kunsill Billi dwar ta’ 77/388/KEE l-armonizzazzjoni li tal-liġijiet għandhom x’jaqsmu mat-taxxi fuq il-valur tal-bejgħ – is-sistema Komuni tat-taxxa fuq il-valur miżjud: il-bażi uniformi ta’ stima (4), jindika illi l-Kunsill għandu jiddeċiedi dwar il-livell tar-rata standard li trid tiġi applikata wara l-31 ta’ Diċembru, 1998; billi r-rata standard tat-taxxa fuq il-valur miżjud tiġi ffissata minn kull wieħed mill-Istati Membri bħala perċentwali ta’ l-ammont taxxabbli u huwa l-istess għall-provvista ta’ l-oġġetti u għall-provvista tas- servizzi; billi mill-1 ta’ Jannar, 1993 sal-31 Diċem- bru 1998, dan il-perċentwali ma jistax ikun inqas minn 15 %; Billi l-esperjenza wriet illi r-rata standard tat-taxxa fuq il-valur miżjud korrentement fis-seħħ fil-varji Stati Membri, kombinata mal-mekkaniżmu tas-sistema transitorja, assi- guraw illi din is-sistema transitorja ħadmet sodisfaċenti; billi għalhekk jidher xieraq, rigward ir-rata standard, li jinżamm il-livell korrenti tar-rata minima għal perjodu itwal ta’ żmien; Billi, madankollu, ir-rapport tal-Kummissjoni fuq ir-rati xeħet dawl fuq il-fatt illi jeżisti tagħwiġ fil-kompetizzjoni u dan x’aktarx jista’ jiżdied bl-introduzzjoni ta’ munita waħ- danija; billi l-perjodu taż-żmien sabiex tiġi applikata r-rata standard għandu jkun limitat għal sentejn sabiex jgħin lill- Kunsill fi’stadju iktar tard biex jiddeċiedi dwar il-livelli kemm tar-rata standard u tar-rata jew rati mnaqqsa, (1) ĠU C 409, tat-30. 12. 1998, p. 13. (2) Opinjoni tat-23 ta’ Marzu, 1999 (għadha mhix pubblikata fil-Ġurnal Uffiċjali). (3) ĠU C 101, tat-12. 4. 1999, p. 73. (4) ĠU L 145, tat-13. 6. 1977, p. 1. Id-Direttiva kif l-aħħar emendata bid- Direttiva 98/80/EC (ĠU L 281, tas-17. 10. 1998, p. 31). Artikolu 1 L-Artikolu 12(3)(a) tad-Direttiva 77/388/KEE għandu jiġi mibdul b’dan li ġej: “(a) Ir-rata standard tat-taxxa fuq il-valur miżjud għandha tiġi ffissata minn kull wieħed mill-Istati Membri bħala per- ċentwali ta’ l-ammont taxxabbli u għandha tkun l-istess għall-provvista ta’ l-oġġetti u għall-provvista tas-servizzi. Mill-1 ta’ Jannar, 1999 sal-31 ta’ Diċembru, 2000, dan il-perċentwali ma jistax ikun inqas minn 15 %. Fuq proposta tal-Kummissjoni u wara li jiġu kkonsultati l-Parlament Ewropew u l-Kumitat Ekonomiku u Soċjali, il-Kunsill għandu jiddeċiedi b’mod unanimu dwar il-livell tar-rata standard li trid tiġi applikata wara l-31 ta’ Diċem- bru, 2000. L-Istati Membri jistgħu wkoll japplikaw jew rata mnaqqsa waħda jew żewġ rati mnaqqsin. Dawn ir-rati għandhom jiġu ffissati bħala perċentaġġ ta’ l-ammont taxxabbli, li ma jistax ikun inqas minn 5 %, u għandu japplika biss għall- provvisti tal-kategoriji ta’ l-oġġetti u tas-servizzi speċifikati fl-Anness H. ” Artikolu 2 1. L-Istati Membri għandhom idaħħlu fis-seħħ il-liġijiet, ir-regolamenti u d-disposizzjonijiet amministrattivi meħtieġa biex jikkonformaw ma’ din id-Direttiva mhux iktar tard mill-1 ta’ Jan- nar, 1999. Għandhom malajr jgħarrfu lill-Kummissjoni b’dawn. Meta l-Istati Membri jadottaw dawn il-miżuri, dawn għandu jkun fihom referenza għal din id-Direttiva jew jiġu akkompanjati b’din ir-referenza waqt il-pubblikazzjoni uffiċjali tagħhom. Il-metodi kif għandha ssir din ir-referenza għandhom jiġu stabbiliti mill-Istati Membri. 2. L-Istati Membri għandhom jikkomunikaw lill-Kummissjoni it-test tad-disposizzjonijiet tal-liġi domestika li huma jadottaw fi-qasam kopert b’din id-Direttiva. 09/Vol. 1 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea 323 Artikolu 3 Din id-Direttiva għandha tidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikzzjoni tagħha fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropew. Għandha tapplika mill-1 ta’ Jannar, 1999. Din id-Direttiva hija ndirizzata lill-Istati Membri. Artikolu 4 Magħmula fi Brussell, fil-25 ta’ Mejju, 1999. Għall-Kunsill Il-President H. EICHEL


title: Rozporządzenie nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

eurovoc_concepts:
Community budget
EU control
European Anti-fraud Office
confidentiality
corruption
data protection
exchange of information
fraud
fraud against the EU
legality
research

text: 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 91 31999R1073 L 136/1 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31. 5. 1999 ROZPORZĄDZENIE NR 1073/1999 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, (4) uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 280, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (2), Aby wzmocnić środki zwalczania nadużyć finansowych, w poszanowaniu zasady wewnętrznej autonomii organi- zacyjnej każdej instytucji, Komisja powołała między swo- imi jednostkami decyzją 1999/352/WE, EWWiS, Eura- tom (4) Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (zwany dalej „Urzędem”) odpowiedzialny za prowadzenie dochodzeń administracyjnych w sprawie nadużyć finansowych, dając Urzędowi całkowitą niezależ- ność w wykonywaniu jego zadań dochodzeniowych. stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (3), a także mając na uwadze, co następuje: (5) Odpowiedzialność Urzędu, jako jednostki utworzonej przez Komisję, rozciąga się poza ochronę interesów finan- sowych, włączając wszystkie działania dotyczące ochrony interesów Wspólnoty przed nieprawidłowymi zachowa- niami, przeciw którym może być prowadzone postępowa- nie administracyjne lub karne. (1) (2) (3) Instytucje i Państwa Członkowskie przywiązują duże zna- czenie do ochrony interesów finansowych Wspólnot i zwalczania nadużyć finansowych i wszelkiej innej niele- galnej działalności szkodliwej dla interesów finansowych Wspólnoty; odpowiedzialność Komisji w tym zakresie jest ściśle związana z jej obowiązkiem realizowania budżetu zgodnie z art. 274 Traktatu; znaczenie tego działania potwierdzone jest art. 280 Traktatu WE. Ochrona interesów finansowych Wspólnoty dotyczy nie tylko zarządzania środkami przyznanymi w budżecie, ale odnosi się również do środków mających lub mogących mieć wpływ na ich aktywa. Aby osiągnąć te cele, należy w pełni wykorzystać wszyst- kie dostępne środki, w szczególności w kontekście obo- wiązków śledczych ciążących na Wspólnocie, zachowując przy tym aktualny podział i równowagę obowiązków mię- dzy szczeblem krajowym i wspólnotowym. (1) Dz. U. C 21 z 26. 1. 1999, str. 10. (2) Opinia wydana dnia 14 kwietnia 1999 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 6 maja 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). Decyzja Rady z dnia 25 maja 1999 r. (6) Właściwym jest to, aby Urząd zapewniał współpracę mię- dzy Państwami Członkowskimi i Komisją w celu ochrony przewidzianych interesów finansowych Wspólnoty w art. 280 Traktatu WE. (7) Biorąc pod uwagę potrzebę wzmocnienia walki z naduży- ciami finansowymi, korupcją i wszelką inną nielegalną działalnością szkodzącą interesom finansowym Wspólno- ty, Urząd musi mieć możliwość prowadzenia wewnętrz- nych dochodzeń we wszystkich instytucjach, organach, urzędach i agencjach ustanowionych Traktatami WE i Euratom lub na ich podstawie (zwanych dalej „instytu- cjami, organami, urzędami i agencjami”). (8) Decyzja 1999/352/WE, EWWiS, Euratom stanowi, że do celów dochodzeniowych Urząd posiada uprawnienia przy- znane przez prawodawcę wspólnotowego w granicach i na warunkach przez niego określonych. (4) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 20. PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 92 (9) Należy powierzyć Urzędowi wykonywanie uprawnień przyznanych Komisji rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (1); należy ponadto zezwo- lić Urzędowi na wykonywanie innych uprawnień powie- rzonych Komisji w celu przeprowadzania kontroli na miejscu i inspekcji w Państwach Członkowskich, w szcze- gólności w celu wykrywania nieprawidłowości zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finanso- wych Wspólnot Europejskich (2). (10) Dochodzenia muszą być prowadzone zgodnie z Trakta- tem, w szczególności z protokołem w sprawie przywile- jów i immunitetów Wspólnot Europejskich, z poszanowa- niem regulaminu pracowniczego urzędników i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (dalej określonego jako regulamin), jak również z pełnym poszanowaniem praw człowieka i podstawowych wolnoś- ci, a w szczególności zasad bezstronności, w sprawie osób zaangażowanych w wyrażanie swoich poglądów w kwe- stiach stanów faktycznych ich dotyczących i dla zasady, że wnioski dochodzenia są oparte wyłącznie na podstawie elementów posiadających wartość dowodową; w tym celu instytucje, organy, urzędy i agencje będą musiały określić warunki, tryb i zasady prowadzenia takich dochodzeń wewnętrznych; w konsekwencji regulamin będzie zmie- niony w celu określenia prawa i obowiązki urzędników i innych pracowników w odniesieniu do dochodzeń wewnętrznych. (11) Dochodzenia wewnętrzne mogą być prowadzone tylko, jeśli Urząd ma zapewniony dostęp do wszystkich pomie- szczeń instytucji, organów, urzędów i agencji, jak również do wszystkich informacji i dokumentów przez nie przechowywanych. (12) Dla zapewnienia niezależności Urzędu w wykonywaniu jego zadań powierzonych niniejszym rozporządzeniem, dyrektor musi posiadać uprawnienia do wszczynania dochodzeń z własnej inicjatywy. (13) Do właściwych krajowych władz lub instytucji, organów, urzędów lub agencji, w zależności od przypadku, należy podejmowanie decyzji w sprawie dalszego postępowania po zakończeniu dochodzeń na podstawie raportu sporzą- dzonego przez Urząd; należy jednak nałożyć na dyrektora Urzędu obowiązek bezpośredniego przekazywania orga- nom sądowym danego Państwa Członkowskiego informa- cji zebranych przez Urząd podczas dochodzeń wewnętrz- nych dotyczących sytuacji które mogą być powodem wszczęcia postępowania karnego. (14) Należy określić warunki prowadzenia działań przez pra- cowników Urzędu, jak również warunki dotyczące odpo- wiedzialności dyrektora w odniesieniu do prowadzenia dochodzeń przez pracowników Urzędu. (15) Aby współpraca między Urzędem, Państwami Członkow- skimi a instytucjami, organami, urzędami i agencjami prze- biegała z powodzeniem, należy zorganizować wzajemną wymianę informacji z zastrzeżeniem zasad poufności informacji objętych tajemnicą zawodową, zapewniając, aby korzystały one z ochrony jaka przysługuje tego rodzaju danym. (16) Dla zapewnienia tego, aby wyniki dochodzeń prowadzo- nych przez pracowników Urzędu były brane pod uwagę i dla zapewnienia koniecznej kontynuacji działań, raporty muszą posiadać status dowodu dopuszczalnego w postę- powaniu administracyjnym lub sądowym; w tym celu muszą być one sporządzane z uwzględnieniem zasad przygotowywania urzędowych raportów w Państwach Członkowskich. (17) Urząd korzysta z niezależności w realizowaniu swoich zadań; dla wzmocnienia tej niezależności, Urząd podda- wany jest regularnemu monitorowaniu i w zakresie jego zadań dochodzeniowych, przeprowadzanych przez Komi- tet Nadzoru, w skład którego wchodzą niezależne osoby z zewnątrz, posiadające szczególne kwalifikacje w dziedzi- nach działalności Urzędu; Komitet pomaga również dyrek- torowi Urzędu w wypełnianiu jego obowiązków. (1) Dz. U L 292 z 15. 11. 1996, str. 2. (2) Dz. U. L 312 z 23. 12. 1995, str. 1. (18) Dochodzenia administracyjne są prowadzone z upoważ- nienia dyrektora Urzędu, przy zachowaniu pełnej niezależ- ności od instytucji, organów, urzędów i agencji oraz od Komitetu Nadzoru. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 93 (19) Na dyrektorze Urzędu spoczywa obowiązek zapewnienia ochrony danych osobowych i przestrzegania poufnego charakteru informacji zebranych w trakcie dochodzeń; urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot mają zapewnioną ochronę prawną odpowiadającą ochronie przewidzianej w art. 90 i art. 91 regulaminu. (20) Po upływie okresu 3 lat działalność Urzędu musi zostać poddana ocenie. — zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i każdej innej nie- legalnej działalności przynoszącej szkody interesom finanso- wym Wspólnoty Europejskiej, — badania istotnych faktów związanych z działalnością zawo- dową, mogących stanowić zaniedbanie obowiązków urzędni- ków i innych pracowników Wspólnot, w wyniku czego może zostać wszczęte postępowanie dyscyplinarne i, w zależności od przypadku, karne bądź może stanowić równoważne uchy- bienie w stosunku obowiązków członków personelu instytu- cji, organów, urzędów i agencji nie podlegających regulami- nowi pracowniczemu urzędników i warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („regulamin”). (21) Niniejsze rozporządzenie w niczym nie zmniejsza upraw- nień i obowiązków Państw Członkowskich związanych z podejmowaniem środków dla zwalczania nadużyć finan- sowych przynoszących szkodę interesom finansowym Wspólnot; przyznanie niezależnemu Urzędowi uprawnień do prowadzenia zewnętrznych dochodzeń adminis- tracyjnych jest całkowicie zgodne z zasadą pomocniczo- ści, określoną w art. 5 Traktatu; działalność tego Urzędu może przyczynić się do skuteczniejszego zwalczania nad- użyć finansowych, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności szkodzącej interesom finansowym Wspólnot i jest ona również zgodna z zasadą proporcjonalności, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Cele i zadania 1. W celu wzmocnienia walki z nadużyciami finansowymi, korupcją i wszelką inną nielegalną działalnością przynoszącą szkody interesom finansowym Wspólnoty Europejskiej, Europej- ski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, utworzony decy- zją Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (zwany dalej „Urzę- dem”) wykonuje uprawnienia dochodzeniowe przyznane Komisji na mocy zasad wspólnotowych, rozporządzeń i umów obowią- zujących w tej materii. 2. Urząd zapewnia Państwom Członkowskim pomoc ze strony Komisji w organizacji ścisłej i regularnej współpracy między ich właściwymi władzami w celu koordynacji ich działania mających na celu ochronę interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej przed nadużyciami finansowymi. Urząd ma udział w planowaniu i rozwijaniu metod zwalczania nadużyć finansowych, jak również każdej innej nielegalnej działalności przynoszącej szkody intere- som finansowym Wspólnoty Europejskiej. Artykuł 2 Dochodzenia administracyjne (zwane dalej „dochodzenia W rozumieniu niniejszego rozporządzenia administracyjne” „dochodzeniami”) oznaczają wszelkie inspekcje, kontrole i środki podjęte przez wykonujących swoje obowiązki pracowników Urzędu, zgodnie z art. 3 i art. 4, do osiągnięcia celów określonych w art. 1 i w miarę potrzeby, kontrolowanej stwierdzenia działalności. Dochodzenie takie niema wpływu na kompetencje Państw Członkowskich w zakresie postępowań karnych. nieprawidłowego charakteru Artykuł 3 Dochodzenia zewnętrzne wykonuje Urząd Komisji uprawnienia, rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, do przeprowadzania inspekcji i kontroli na miejscu w Państwach Członkowskich i, z umowami o współpracy, w państwach trzecich przyznane zgodnie Jako część swoich funkcji dochodzeniowych Urząd przeprowadza inspekcje i kontrole przewidziane w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 i w zasadach sektorowych, określonych w art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w Państwach Członkowskich i zgodnie z obowiązującymi umowami, w państwach trzecich. Artykuł 4 Dochodzenia wewnętrzne 3. W ramach tych instytucji, organów, urzędów i agencji ustano- wionych przez lub na podstawie Traktatów (zwanymi dalej „insty- i agencjami”), Urząd prowadzi tucjami, organami, urzędami dochodzenia administracyjne do celów: 1. W obszarach określonych w art. 1, Urząd prowadzi dochodze- nia administracyjne w instytucjach, organach, urzędach i agen- cjach (zwane dalej „dochodzeniami wewnętrznymi”). 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 Takie dochodzenia wewnętrzne prowadzone są z poszanowa- niem zasad Traktatów, w szczególności protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jak również z należytym podejściem do regulaminu pracowniczego na warun- kach i zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym rozpo- rządzeniu i w decyzjach przyjętych przez każdą instytucję, organ, urząd, agencję. Instytucje uzgadniają między sobą zasady, które mają być określone takimi decyzjami. 2. Pod warunkiem że przepisy przewidziane w ust. 1 są prze- strzegane: — Urząd posiada prawo do natychmiastowego i niezapowiedzia- nego dostępu do każdej informacji będącej w posiadaniu instytucji, organów, urzędów i agencji, jak również do ich pomieszczeń. Urząd ma prawo kontrolować księgowość instytucji, organów, urzędów i agencji. Urząd może sporzą- dzać kopie i wyciągi z każdego dokumentu i zawartości każ- dego nośnika danych będącego w posiadaniu instytucji, orga- nu, urzędu i agencji, i w razie potrzeby zabezpieczać te dokumenty lub dane przed niebezpieczeństwem zaginięcia, jak również przepisów regulaminu Wspólnot Europejskich, pracowniczego, decyzja przyjęta przez każdą instytucję, organ, urząd i agencję, przewidziana w ust. 1 określa w szczególności zasady dotyczące: a) obowiązku części członków, urzędników innych pracowni- ków instytucji i organów, jak również osób kierujących, urzęd- ników i pracowników urzędów i agencji do współpracy z pra- cownikami Urzędu i dostarczania im informacji; b) procedur, których muszą przestrzegać pracownicy Urzędu w trakcie prowadzenia dochodzeń wewnętrznych, jak rów- nież zagwarantowania praw osób, których dotyczy dochodze- nie wewnętrzne. Artykuł 5 Wszczęcie dochodzenia Dochodzenia zewnętrzne wszczynane są na mocy decyzji dyrektora Urzędu, który działa z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego. — Biuro może zażądać udzielenia informacji ustnych przez członków instytucji i organów, osób kierujących urzędami i agencjami, jak również od personelu instytucji, organów, urzędów i agencji. Dochodzenia wewnętrzne wszczynane są na mocy decyzji dyrektora Biura, który działa z własnej inicjatywy lub na wniosek instytucji, organu, urzędu lub agencji, w której ma zostać przeprowadzone dochodzenie. 3. Zgodnie z warunkami i zgodnie z procedurami przewidzia- nymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, Urząd może przeprowadzać inspekcje na miejscu w pomieszczeniach danych operatorów ekonomicznych w celu uzyskania dostępu do informacji dotyczących możliwych nieprawidłowości, które mogą znajdować się w posiadaniu tych operatorów. Artykuł 6 Procedura dochodzeń 1. Dyrektor Urzędu kieruje prowadzeniem dochodzeń. Ponadto Urząd może zażądać od każdej osoby informacji, które uzna za przydatne do celów dochodzeniowych. 2. Pracownicy Urzędu przystępują do swoich zadań po przedsta- wieniu pisemnego upoważnienia, w którym określona jest ich tożsamość oraz ich uprawnienia. 4. Instytucje, organy, urzędy i agencje informowane są w każdym przypadku o prowadzeniu przez pracowników Urzędu w ich pomieszczeniach dochodzenia oraz o badaniu przez nie doku- mentu lub żądaniu dostarczenia informacji będących w posiada- niu tych instytucji, organów, urzędów lub agencji. 5. Jeżeli w wyniku dochodzeń okaże się, że członek, osoba kie- rująca, urzędnik lub inny pracownik może być osobiście zamie- szany, o fakcie tym informowana jest jego instytucja, organ, urząd lub agencja. W sprawach wymagających bezwzględnej tajności do celów dochodzeniowych lub wymagających zastosowania środków dochodzeniowych pozostających w ramach kompetencji krajo- wych władz sądowych, podanie takiej informacji można opóźnić. 6. Nie naruszając zasad przewidzianych w Traktatach, w szcze- immunitetów gólności Protokołu w sprawie przywilejów i 3. W przypadku każdej interwencji pracownicy Urzędu posiadają pisemne upoważnienie wystawione przez dyrektora i określające przedmiot dochodzenia. 4. Pracownicy Urzędu podczas inspekcji i kontroli na miejscu przyjmują sposób postępowania zgodny zasadami i praktyką, którym podlegają urzędnicy danego Państwa Członkowskiego, zgodnie z regulaminem pracowniczym i decyzjami, określonymi w art. 4 ust. 1 akapit drugi. 5. Dochodzenia prowadzone są nieprzerwanie przez okres, który musi być proporcjonalny do okoliczności i złożoności sprawy. 6. Państwa Członkowskie zapewnią to, że ich właściwe władze, zgodnie z przepisami prawa krajowego, dostarczą pracownikom Urzędu niezbędnego wsparcia w wypełnianiu ich zadania. Insty- tucje i organy zapewnią to, że ich członkowie i personel udzielą niezbędnej pomocy pracownikom Urzędu w wypełnianiu ich zadania; urzędy i agencje zapewniają, aby osoby nimi kierujące oraz ich personel postępowały w podobny sposób. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 Artykuł 7 Artykuł 9 Obowiązek informowania Urzędu 1. Instytucje, organy, urzędy i agencje przesyłają bezzwłocznie do Urzędu każdą informację dotyczącą możliwych przypadków nadużyć finansowych lub korupcji bądź każdej innej nielegalnej działalności. 2. Instytucje, organy, urzędy i agencje i, tak dalece jak pozwala na to prawo krajowe, Państwa Członkowskie przesyłają na wniosek Urzędu lub z własnej inicjatywy każdy będący w ich posiadaniu dokument lub informację dotyczący prowadzonego dochodzenia wewnętrznego. Państwa Członkowskie przesyłają dokumenty i informacje doty- czące dochodzeń zewnętrznych zgodnie z odpowiednimi przepi- sami. 3. Instytucje, organy, urzędy i agencje i, tak dalece jak pozwala na to prawo krajowe, Państwa Członkowskie przesyłają ponadto do Urzędu każdy inny będący w ich posiadaniu i uznany za właściwy dokument i informację dotyczące zwalczania nadużyć finanso- wych, korupcji i każdej innej nielegalnej działalności szkodliwej dla interesów finansowych Wspólnot. Artykuł 8 Poufność i ochrona danych 1. Informacje uzyskane w ramach dochodzeń zewnętrznych, nie- zależnie od formy, chronione są odpowiednimi przepisami. 2. Informacje przedłożone lub uzyskane w ramach wewnętrz- nych dochodzeń, niezależnie od formy, objęte są tajemnicą zawo- dową i korzystają z ochrony wynikającej z przepisów mających zastosowanie do instytucji Wspólnot Europejskich. Takie informacje nie mogą być przekazywane osobom innym niż te, których funkcje w instytucjach Wspólnot Europejskich lub Państw Członkowskich wymagają ich znajomości, ani być wyko- rzystywane do innych celów niż zapobieganie nadużyciom finan- sowym, korupcji i każdej innej nielegalnej działalności. 3. Dyrektor zapewnia, aby pracownicy Urzędu i inne osoby dzia- łający pod jego zwierzchnictwem stosowali się do wspólnoto- wych i krajowych przepisów w sprawie ochrony danych osobo- wych, w szczególności postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych (1). 4. Dyrektor Urzędu i członkowie Komitetu Nadzoru, określo- nego w art. 11, zapewnią stosowanie niniejszego artykułu i art. 286 i 287 Traktatu. (1) Dz. U L 281 z 23. 11. 1995, str. 31. Raport z dochodzenia i działania podejmowane w jego następstwie 1. Na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd, opracowuje on, z upoważnienia dyrektora, raport określający ustalony stan faktyczny, możliwe straty finansowe oraz wyniki dochodzenia, włącznie z zaleceniami dyrektora Urzędu na temat działań, jakie należy podjąć. 2. Raporty takie sporządzane są z uwzględnieniem wymogów procedury ustanowionych w prawie krajowym danego Państwa Członkowskiego. Raporty sporządzone na takiej podstawie sta- nowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach jak administracyjne raporty sporządzone przez krajo- wych, administracyjnych kontrolerów. Podlegają one takim samym zasadom oceny, ja te mające zastosowanie do adminis- tracyjnych raportów sporządzonych przez krajowych adminis- tracyjnych kontrolerów i mają taką samą wartość jak te raporty. 3. Raporty sporządzone w następstwie dochodzenia zewnętrz- nego i wszystkie dotyczące ich przydatne dokumenty przesyłane są właściwym władzom danych Państw Członkowskich, zgodnie z zasadami dotyczącymi dochodzeń zewnętrznych. 4. Raporty sporządzone w następstwie dochodzenia wewnętrz- nego i wszystkie dotyczące ich przydatne dokumenty przesyłane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agencji. Instytucje, organy, urzędy i agencje podejmują takie działania, w szczegól- ności dyscyplinarce i prawne, które wymagane są wynikami dochodzenia i poinformują dyrektora Urzędu, w nieprzekraczal- nym terminie przewidzianym przez niego we wnioskach jego raportu. Artykuł 10 Przekazywanie informacji przez Urząd 1. Nie naruszając przepisów art. 8, art. 9 i art. 11 niniejszego roz- porządzenia i przepisów rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, Urząd może w każdej chwili przesłać właściwym władzom danych Państw Członkowskich informacje uzyskane w trakcie dochodzeń zewnętrznych. 2. Nie naruszając przepisów art. 8, art. 9 i art. 11 niniejszego roz- porządzenia, dyrektor Urzędu przesyła organom sądowym danego Państwa Członkowskiego informacje uzyskane przez Urząd w trakcie dochodzeń wewnętrznych dotyczące faktów, które mogą stać się przedmiotem postępowania karnego. Z zastrzeżeniem wymagań dochodzenia, równocześnie informuje on o tym dane Państwo Członkowskie 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 3. Nie naruszając przepisów art. 8 i art. 9 niniejszego rozporzą- dzenia, Urząd może w każdej chwili przekazać instytucji organo- wi, urzędowi lub agencji informacje uzyskane w trakcie docho- dzeń wewnętrznych. działań wynikających z jego zaleceń. Dyrektor informuje komitet o przypadkach wymagających przekazania informacji organom sądowym Państwa Członkowskiego. Artykuł 11 Komitet Nadzoru 8. Komitet Nadzoru przyjmuje co najmniej jeden raport z dzia- łalności w ciągu roku, który przesyła do instytucji. Komitet może przedstawiać Parlamentowi, Radzie i Komisji raporty dotyczące wyników dochodzeń Urzędu i działaniach podejmowanych w ich następstwie przez Urząd. 1. Komitet Nadzoru umacnia niezależność Urzędu poprzez regu- larne monitorowanie prowadzonych działań dochodzeniowych. Na wniosek dyrektora lub z własnej inicjatywy, komitet przedsta- wia dyrektorowi opinię dotyczącą działalności Urzędu, jednakże bez ingerencji w przebieg prowadzonych dochodzeń. 2. Jest on złożony z pięciu niezależnych osób z zewnątrz posia- dających kwalifikacje wymagane w swoich krajach do sprawowa- nia wyższych stanowisk odnoszących się do obszaru działalności Urzędu. Są oni mianowani za wspólnym porozumieniem Parla- mentu Europejskiego, Rady i Komisji. 3. Kadencja członków komitetu trwa trzy lata i może być raz odnowiona. 4. Po wygaśnięciu kadencji członkowie sprawują swoją funkcję aż do jej odnowienia albo do chwili ich zastąpienia. 5. Wypełniając swoje obowiązki, członkowie nie zwracają się ani nie przyjmują instrukcji od jakiegokolwiek rządu lub instytucji, organu, urzędu lub agencji. 6. Komitet Nadzoru mianuje swojego przewodniczącego. Przyj- muje on swój regulamin. Zbiera się co najmniej 10 razy w roku. Podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Jego sekretariat jest prowadzony przez Urząd. 7. Dyrektor corocznie przesyła Komitetowi Nadzoru program działalności Urzędu określony w art. 1 niniejszego rozporządze- nia. Dyrektor dba o to, aby komitet był regularnie informowany o działalności Urzędu, prowadzonych przez niego dochodze- niach, ich wynikach i działaniach podejmowanych w ich następ- stwie. Jeżeli dochodzenie trwa dłużej niż 9 miesięcy, dyrektor informuje Komitet Nadzoru o powodach, ze względu na które nie można jeszcze zakończyć dochodzenia i przewidywanym termi- nie jego zakończenia. Dyrektor informuje komitet o przypadkach, w których dana instytucja, organ, urząd lub agencja nie podjęła Artykuł 12 Dyrektor 1. Na czele Urzędu stoi dyrektor mianowany przez Komisję na pięcioletnią kadencję, która może być jeden raz odnowiona. 2. W celu wyznaczenia dyrektora, Komisja po wezwaniu do zgła- szania kandydatur, które, o ile zaistnieje taka potrzeba, będą opu- blikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i po wydaniu pozytywnej opinii przez Komitet Nadzoru, publikuje listę kandydatów posiadających niezbędne kwalifikacje. Po uzgod- nieniu z Parlamentem Europejskim i Radą, Komisja powołuje dyrektora. 3. Dyrektor nie zwraca się ani nie przyjmuje instrukcji od jakie- gokolwiek rządu ani instytucji, organu, urzędu lub agencji, wypeł- niając obowiązki w odniesieniu do wszczynania i prowadzenia dochodzeń zewnętrznych i wewnętrznych oraz do sporządza- nych z nich raportów. Jeżeli dyrektor oceni, że środek przyjęty przez Komisję narusza jego niezależność, jest uprawniony do wniesienia sprawy przeciw swojej instytucji przed Trybunał Sprawiedliwości. Dyrektor regularnie przedstawia raporty Parlamentowi Europej- skiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu w spra- wie wyników dochodzeń przeprowadzonych przez Urząd z poszanowaniem ich poufności, zachowaniem wszelkich praw zainteresowanych osób i w zależności od przypadku, przestrze- gając przepisów prawa krajowego mających zastosowanie w postępowaniu sądowym. Wskazane wyżej instytucje zapewniają przestrzeganie poufności dochodzeń prowadzonych przez Urząd łącznie z wszelkimi pra- wami zainteresowanych osób i w przypadku istnienia postępo- wania sądowego, wszystkimi przepisami prawa krajowego mają- cymi zastosowanie w takim postępowaniu. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 97 4. Przed podjęciem jakichkolwiek sankcji dyscyplinarnych w sto- sunku do dyrektora, Komisja zasięga opinii Komitetu Nadzoru. Ponadto środki dotyczące sankcji dyscyplinarnych w stosunku do dyrektora Urzędu muszą być przedmiotem uzasadnionych decyz- ji, które przekazywane są do wiadomości Parlamentu Europej- skiego i Rady. Artykuł 13 Finansowanie których całkowita Środki Urzędu, jest w specjalnym dziale budżetu w ramach części A budżetu ogólnego Unii Europejskiej odnoszącej się do Komisji, określone są w szczegółach w załączniku do tej części. kwota wpisana Etaty przyznane dla Urzędu wymienione są w załączniku do planu zatrudnienia Komisji. Artykuł 14 Kontrola sądowa W oczekiwaniu na zmianę regulaminu pracowniczego każdy urzędnik i inny pracownik Wspólnot Europejskich może złożyć u dyrektora Urzędu zażalenie na mocy niniejszego artykułu na kierowane przeciw niemu zarzuty, sformułowane przez Urząd w ramach dochodzenia wewnętrznego, zgodnie z procedurą określoną w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Artykuł 91 regulaminu pracowniczego stosuje się do decyzji podjętych w odniesieniu do takich zażaleń. Powyższe postanowienia stosuje się analogicznie do personelu instytucji, organu, urzędu i agencji, których nie obejmuje regulamin pracowniczy. Artykuł 15 Sprawozdanie okresowe W trzecim roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe w sprawie działalności Urzędu wraz z opinią Komitetu Nadzoru i, w miarę potrzeb, z propozycjami dostosowania lub rozszerzenia zadań Urzędu. Artykuł 16 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1999 roku. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego J. M. GIL-ROBLES Przewodniczący W imieniu Rady H. EICHEL Przewodniczący


title: Komisijas Direktīva 1999/50/EK (1999. gada 25. maijs), ar ko groza Direktīvu 91/321/EEK par mākslīgā piena maisījumu zīdaiņiem un maziem bērniemDokuments attiecas uz EEZ.

eurovoc_concepts:
baby food
early childhood
food inspection
foodstuffs legislation
prepared foodstuff

text: 13/24. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 29 31999L0050 2. 6. 1999. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS L 139/29 KOMISIJAS DIREKTĪVA 1999/50/EK (1999. gada 25. maijs), ar ko groza Direktīvu 91/321/EEK par mākslīgā piena maisījumu zīdaiņiem un maziem bērniem (Dokuments attiecas uz EEZ) EIROPAS KOPIENU KOMISIJA, ņemot vērā Eiropas Ekonomikas kopienas dibināšanas līgumu, ņemot vērā Padomes 1989. gada 3. maija Direktīvu 89/398/EEK par dalībvalstu tiesību aktu tuvināšanu attiecībā uz pārtikas pro- duktiem īpašai diētai (1), kas grozīta ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 96/84/EK (2), un jo īpaši tās 4. panta 1. punktu, apspriedusies ar Pārtikas zinātnisko komiteju, (1) (2) (3) tā kā Komisijas Direktīvas 91/321/EEK (3), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 96/4/EK (4), 6. pants paredz, ka zīdaiņu pārtika un mazu bērnu pārtika nedrīkst saturēt nevienu vielu tādā daudzumā, kas apdraud zīdaiņu un mazu bērnu veselību, un nepieciešamais šādu vielu maksi- māli pieļaujamais daudzums jāievieš nekavējoties; tā kā atšķirīgi noteikumi par maksimāli pieļaujamo pesti- cīdu atlieku daudzumu šādos produktos rada tirdzniecības barjeras starp dažām dalībvalstīm; tā kā maksimāli pieļaujamie pesticīdu atlieku daudzumi, kuri noteikti Padomes 1976. gada 23. novembra Direktīvā 76/895/EEK, kas attiecas uz maksimāli pieļaujamo pesti- cīdu atlieku daudzumu noteikšanu augļos un dārzeņos un uz tiem (5), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 97/41/EK (6), 1986. gada 24. jūlija Direktīvā 86/362/EEK par maksimāli pieļaujamo pesticīdu atlieku daudzumu noteikšanu graudaugu barībā un uz tās (7), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Komisijas Direktīvu 98/82/EK (8), 1986. gada 24. jūlija Direktīvā 86/363/EEK par maksimāli pieļaujamo pesticīdu atlieku daudzumu noteikšanu dzīv- nieku izcelsmes pārtikas produktos un uz tiem (9), kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 98/82/EK, un 1990. gada 27. novembra Direktīvā 90/642/EEK par mak- simāli pieļaujamo pesticīdu atlieku daudzumu noteikšanu (1) OV L 186, 30. 6. 1989. , 27. lpp. (2) OV L 48, 19. 2. 1997. , 20. lpp. (3) OV L 175, 4. 7. 1991. , 35. lpp. (4) OV L 49, 28. 2. 1996. , 12. lpp. (5) OV L 340, 9. 12. 1976. , 26. lpp. (6) OV L 184, 12. 7. 1997. , 33. lpp. (7) OV L 221, 7. 8. 1986. , 37. lpp. (8) OV L 290, 29. 10. 1998. , 25. lpp. (9) OV L 221, 7. 8. 1986. , 43. lpp. dažos augu pārtikas produktos un uz tiem (10), kurā jau- nākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 98/82/EK, neskar īpa- šos noteikumus, kas piemērojami zīdaiņu pārtikai un mazu bērnu pārtikai; (4) (5) tā kā, ievērojot Kopienas starptautiskās saistības, gadīju- mos, kad nav pietiekamu zinātnisku pierādījumu, piesar- dzības princips ļauj Kopienai uz zināmu laiku pieņemt pagaidu pasākumus līdz riska papildu novērtēšanai un pasākumu izskatīšanai no jauna, balstoties uz pieejamo informāciju; tā kā, balstoties uz diviem Pārtikas zinātniskās komitejas atzinumiem (1997. gada 19. septembrī un 1998. gada 4. jūnijā), pašlaik ir šaubas par pastāvošo pieļaujamo die- nas devas lielumu (ADI) pietiekamību zīdaiņu un mazu bērnu veselības aizsardzībai; tā kā minētās šaubas attiecas ne tikai uz pesticīdiem un pesticīdu atliekām, bet arī uz veselību apdraudošām ķīmiskām vielām, un tādēļ Komisija pēc iespējas ātrāk noteiks smago metālu maksimāli pieļau- jamo daudzumu zīdaiņiem un maziem bērniem paredzē- tos pārtikas produktos; (6) tā kā gadījumos, kad attiecīgie pārtikas produkti īpašai diē- tai paredzēti zīdaiņiem un maziem bērniem, ir jāpieņem ļoti zema vispārējā pieļaujamā robeža visiem pesticīdiem; (7) tā kā par šo ļoti zemo vispārējo pieļaujamo robežu ir jāpie- ņem 0,01 mg/kg, kas praktiski ir minimālais nosakāmais daudzums; (8) tā kā būtu jāpieprasa stingri ierobežojumi pesticīdu atlie- kām; tā kā rūpīgi izraugoties izejvielas, ir iespējams ražot produktus ar ļoti zemu pesticīdu atlieku daudzumu pie (10) OV L 350, 14. 12. 1990. , 71. lpp. 30 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis nosacījuma, ka zīdaiņu pārtika un mazu bērnu pārtika to ražošanas laikā iziet pamatīgu apstrādi; (9) tā kā tomēr nelielam pesticīdu skaitam pat šādi zemi līmeņi pieļauj iespēju, ka visnelabvēlīgākos apstākļos šo pesticīdu ADI ir pārsniegta; tā kā tādēļ šie mākslīgā piena maisījumi zīdaiņiem un mākslīgā piena maisījumi maziem bērniem nedrīkst saturēt šos īpašos pesticīdus, un attiecīgo pro- duktu ražošanā šādus pesticīdus izmantot nedrīkst; 13/24. sēj. izmanto Pesticīdu vispārpieņemtās standarta analīzes metodes. daudzumu atlieku noteikšanai 3. IX pielikumā uzskaitītos pesticīdus nedrīkst izmantot tiem lauksaimniecības produktiem, kas paredzēti zīdaiņu pārtikas un mazu bērnu pārtikas ražošanai. 4. Mikrobioloģiskos kritērijus ievieš vajadzības gadījumā. ” (10) tā kā šī direktīva atspoguļo pašreizējās zināšanas par šīm vielām; tā kā par jebkuriem grozījumiem, kuri balstās uz zinātnes un tehnoloģijas progresu, izlemj ar Direktīvas 89/398/EEK 13. pantā noteikto procedūru; 3. Kā IX pielikumu pievieno: (11) tā kā Direktīva 91/321/EEK ir attiecīgi jāgroza; “IX PIELIKUMS (12) tā kā pasākumi, kas paredzēti šajā direktīvā, ir saskaņā ar Pārtikas produktu pastāvīgās komitejas atzinumu, Pesticīdi, kurus nedrīkst izmantot tiem lauksaimniecības pro- duktiem, kas paredzēti mākslīgā piena maisījumu zīdaiņiem un mākslīgā piena maisījumu maziem bērniem ražošanai IR PIEŅĒMUSI ŠO DIREKTĪVU. 1. pants Direktīvu 91/321/EEK groza šādi. 1. 1. panta 2. punktam pievieno šādu e) apakšpunktu: “e) “pesticīdu atliekas” irzīdaiņu pārtikā un mazu bērnu pār- tikā palikušais augu aizsardzības līdzeklis, kas definēts Padomes Direktīvas 91/414/EEK (*) 2. panta 1. punktā, ietverot tā metabolītus (vielmaiņas produktus) un ķīmisko reakciju vai noārdīšanās produktus; (*) OV L 230, 19. 8. 1991. , 1. lpp. ” 2. 6. pantu aizvieto ar šādu: “6. pants Vielas ķīmiskais nosaukums …” 2. pants Dalībvalstīs stājas spēkā normatīvie un administratīvie akti, kas vajadzīgi, lai izpildītu šīs direktīvas prasības līdz 2000. gada 30. jūnijam. Dalībvalstis par to tūlīt informē Komisiju. Šos normatīvos un administratīvos aktus piemēro tādā veidā, ka: a) atļauj tirgot produktus, kas atbilst šai direktīvai, no 2000. gada 30. jūnija; b) aizliedz tirgot produktus, kas neatbilst šai direktīvai, no 2002. gada 1. jūlija. Kad dalībvalstis paredz šos pasākumus, tajos ietver atsauci uz šo direktīvu vai arī šādu atsauci pievieno to oficiālai publikācijai. Dalībvalstis nosaka metodes, kā veikt šādas atsauces. 1. Zīdaiņu pārtika un mazu bērnu pārtika nedrīkst saturēt nevienu vielu tādā daudzumā, kas apdraud zīdaiņu un mazu bērnu veselību. Nepieciešamie maksimāli pieļaujamie dau- dzumi jāapstiprina nekavējoties. 3. pants 2. Patēriņam gatavā vai pēc ražotāja instrukcijām pagatavo- jamā zīdaiņu pārtikā un mazu bērnu pārtikā atsevišķu pesti- cīdu atliekas nedrīkst pārsniegt 0,01 mg/kg produkta. Šī direktīva stājas spēkā divdesmitajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Kopienu Oficiālajā Vēstnesī. 13/24. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31 Šī direktīva ir adresēta dalībvalstīm. Briselē, 1999. gada 25. maijā 4. pants Komisijas vārdā — Komisijas loceklis Martin BANGEMANN


title: Директива 1999/43/ЕО на Европейския парламент и Съвета от 25 май 1999 година относно седемнадесето изменение на Директива 76/769/ЕИО за сближаване на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно ограниченията за пускането на пазара и употребата на някои опасни вещества и препарати

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carcinogenic substance
dangerous substance
marketing restriction
toxic substance

formats: html pdf print xhtml

text: 13/т. 26 BG Официален вестник на Европейския съюз 241 31999L0043 L 166/87 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 1. 7. 1999 ДИРЕКТИВА 1999/43/ЕО НА ЕВРОПЕЙСКИЯ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТА от 25 май 1999 година относно седемнадесето изменение на Директива 76/769/ЕИО за сближаване на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно ограниченията за пускането на пазара и употребата на някои опасни вещества и препарати ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ И СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ, като взеха предвид Договора за създаване на Европейската общност, и по-специално член 95 от него, вещества, класифицирани като канцерогенни, мутагенни или токсични за репродукцията от категория 1 или катего- рия 2; като имат предвид, че такива вещества и препарати не трябва да се пускат на пазара за употреба от широките маси; като взеха предвид предложението на Комисията (1), като взеха предвид становището Икономическия и социалния комитет (2), в съответствие с процедурата по член 251 от Договора (3), (1) (2) (3) (4) като имат предвид, че трябва да се приемат необходимите мерки за спокойното функциониране на вътрешния пазар; като имат предвид, че Европейският парламент и Съветът са приели на 29 март 1996 г. Решение № 646/96/ЕО на Евро- пейския парламент и Съвета от 29 март 1996 г. , с което се приема план за действие за борба с рака в рамките на акцията здраве на (1996—2000 г. ) (4); общественото областта в като имат предвид, че с цел подобряване защитата на здра- вето и безопасността на потребителите вещества, класифи- цирани като канцерогенни, мутагенни или токсични за репродукцията, както и съдържащите ги препарати, не трябва да се пускат на пазара за употреба от широките маси; като имат предвид, че Директива 94/60/ЕО на Европейския парламент и Съвета от 20 декември 1994 г. относно четиринадесетото изменение на Директива 76/769/ЕИО за сближаване на законовите, подзаконовите и администра- тивните разпоредби относно пускането на пазара и употре- бата на някои опасни вещества и препарати (5), във формата на допълнение относно точки 29, 30 и 31 от приложение I към Директива 76/769/ЕИО (6), установява списък на (1) ОВ C 59, 25. 2. 1998 г. , стр. 5. (2) ОВ C 214, 10. 7. 1998 г. , стр. 73. (3) Становище на Европейския парламент от 18 февруари 1998 г. (ОВ C 80, 16. 3. 1998 г. , стр. 91), Обща позиция на Съвета от 14 декем- ври 1998 г. (ОВ C 18, 22. 1. 1999 г. , стр. 43) и Решение на Европей- ския парламент от 10 февруари 1999 г. (ОВ C 150, 28. 5. 1999 г. , стр. 60). Решение на Съвета от 10 май 1999 г. (4) ОВ L 95, 16. 4. 1996 г. , стр. 9. (5) ОВ L 365, 31. 12. 1994 г. , стр. 1. (6) Директива 67/548/ЕИО на Съвета от 27 юни 1967 г. за сближаване на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно класификацията, опаковането и етикирането на опасни веще- ства (ОВ 196, 16. 8. 1967 г. , стр. 1). Директивата, последно изменена с Директива 97/69/ЕО на Комисията (ОВ L 343, 13. 12. 1997 г. , стр. 19). (5) (6) (7) (8) като имат предвид, че Директива 94/60/ЕО постановява Комисията да представи на Европейския парламент и на Съвета предложение за разширяване на този списък не по-късно от шест месеца след публикуването на адаптира- нето към техническия прогрес на приложение I към Дирек- тива 67/548/ЕИО (7), който съдържа вещества, класифици- рани като канцерогенни, мутагенни или токсични за репродукцията от категория 1 или категория 2; като имат предвид, че Директива 96/54/ЕО (8), двадесет и втора преработка с оглед на техническия прогрес на Дирек- тива 67/548/ЕИО, и по-специално приложение I към нея, съдържа 16 новокласифицирани вещества в категория 1 или категория 2 като канцерогенни, мутагенни или ток- сични за репродукцията; като имат предвид, че тези веще- ства трябва да се добавят към точки 29, 30 и 31 от допъл- нението на приложение I към Директива 76/769/ЕИО, както е консолидирана с Директива 97/56/ЕО на Европей- ския парламент и на Съвета (9) относно шестнадесето изме- нение на Директива 76/769/ЕИО; като имат предвид, че рисковете и предимствата на вещест- вата, класифицирани за първи път чрез директива 96/54/ЕО за мутагенни като репродукцията в категория 1 или категория 2, са взети под внимание; канцерогенни, токсични или като имат предвид, че член 1, параграф 1, буква е) на Директива 96/54/ЕО заличава осем рубрики от приложе- ние I към директива 67/548/ЕИО, тъй като веществата в тези рубрики или класификацията им като канцерогенни са оттеглени; като имат предвид, че пет от тези вещества са включени в допълнението към точка 29 на приложение I към Директива 76/769/ЕИО; като имат предвид, че тези рубрики трябва да се заличат в последната директива; (7) ОВ L 262, 27. 9. 1976 г. , стр. 201. Директива, последно изменена с Директива 97/64/ЕО на Комисията (ОВ L 315, 19. 11. 1997 г. , стр. 13). (8) ОВ L 248. 30. 9. 1996 г. , стр. 1. (9) ОВ L 333, 4. 12. 1997 г. , стр. 1. BG Официален вестник на Европейския съюз 13/т. 26 242 (9) като имат предвид, че настоящата директива се прилага без да се засяга законодателството на Общността, формулиращо минималните изисквания за защита на работниците, дадени в Директива 89/391/ЕИО на Съвета от 12 юни 1989 г. относно въвеждането на мерки за насърчаване подобрява- нето на безопасността и здравето на работниците на работ- ното място (1), както и в базираните на нея специални директиви и в частност Директива 90/394/ЕИО на Съвета от 28 юни 1990 г. за защита на работниците от рискове, свързани с експозиция на канцерогени по време на работа (шеста специална директива по смисъла на член 16, параг- раф 1 от Директива 89/391/ЕИО) (2), ПРИЕХА НАСТОЯЩАТА ДИРЕКТИВА: Член 1 Член 3 1. Държавите-членки приемат и публикуват законовите, подзако- новите и административните разпоредби, необходими, за да се съобразят с настоящата директива, не по-късно от една година след датата на влизането ѝ(cid:65) в сила. Те незабавно информират Коми- сията за това. Те прилагат настоящите мерки 18 месеца след влизане в сила на настоящата директива. 2. Когато държавите-членки приемат тези мерки, в тях се съдържа позоваване на настоящата директива или то се извършва при офи- циалното им публикуване. Редът и условията на позоваване се определят от държавите-членки. Член 4 Настоящата директива влиза в сила в деня на от публикуването ѝ(cid:65) в Официален вестник на Европейските общности. Веществата, дадени в приложение I към настоящата директива се добавят към тези, дадени в допълнението към точки 29, 30 и 31 на приложение I към Директива 76/769/ЕИО. Член 5 Адресати на настоящата директива са държавите-членки. Член 2 Съставено в Брюксел на 25 май 1999 година. Веществата, дадени в приложение II към настоящата директива, се заличават от списъка на веществата в допълнението към точка 29 на приложение I към Директива 76/769/ЕИО. За Европейския парламент Председател J. M. GIL-ROBLES За Съвета Председател H. EICHEL (1) ОВ L 183, 29. 6. 1989 г. , стр. 1. (2) ОВ L 196, 26. 7. 1990 г. , стр. 1. 13/т. 26 BG Официален вестник на Европейския съюз 243 ПРИЛОЖЕНИЕ I Точка 29 — Канцерогени: категория 2 Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки Калиев дихромат Амониев дихромат Натриев дихромат 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 Натриев дихромат, дихидрат 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 Хромил дихлорид; хромен оксихлорид 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 Калиев хромат 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 Хромни (VI) съединения, с изключение на бариев хромат и на съединенията, специфицирани на друго място в приложение I към Директива 67/548/ЕИО 024-017-00-8 — — Брометилен 602-024-00-2 209-800-6 593-60-2 5-алил-1,3-бензодиоксид; сафрол 605-020-00-9 202-345-4 94-59-7 Азо багрила на базата на бензидин; 4,4’-диарилазобифенилни багрила, с изключение на тези, специфицирани на друго място в приложение I към Директива 67/548/ЕИО 611-024-00-1 — — Динатрий 4-амино 3[[4’-[(2,4-диаминофенил)азо 1,1’-бифенил]-4-ил]азо]-5-хидрокси- 6-(фенилазо)нафталин-2,7-дисулфонат; C. I. Direct Black 38 611-025-00-7 217-710-3 1937-37-7 Тетранатрий 3,3’-[[1,1’-бифенил]-4,4’-дилбис(азо)]бис[5-амино-4-хидроксинафталин- 2,7-дисулфонат]; C. I. Direct Blue 6 611-026-00-2 220-012-1 2602-46-2 Динатрий 3,3’-[[1,1’-бифенил]-4,4’-дилбис(азо)]бис[4-аминонафталин-1-сулфонат); C. I. Direct Red 28 611-027-00-8 209-358-4 573-58-0 Толуен-2,4-диамониев сулфат 612-126-00-9 265-697-8 65321-67-7 Точка 30 — Мутагени: категория 2 Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки Калиев дихромат Амониев дихромат Натриев дихромат 024-002-00-6 231-906-6 7778-50-9 024-003-00-1 232-143-1 7789-09-5 024-004-00-7 234-190-3 10588-01-9 Натриев дихромат, дихидрат 024-004-01-4 234-190-3 7789-12-0 244 BG Официален вестник на Европейския съюз 13/т. 26 Хромил дихлорид; хромен оксихлорид 024-005-00-2 239-056-8 14977-61-8 Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки Калиев хромат 024-006-00-8 232-140-5 7789-00-6 1,3,5,-трис(оксиранилметил)-1,3,5-триазин-2,4,6(1H,3H,5H)-трион; TGIC 615-021-00-6 219-514-3 2451-62-9 Точка 31 — Токсични за репродукцията: категория 1 1,2-Дибром-3-хлорпропан 602-021-00-6 202-479-3 96-12-8 Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки Точка 31 — Токсични за репродукцията: категория 2 бис(2-Метоксиетил) фталат 607-228-00-5 204-212-6 117-82-8 Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки 13/т. 26 BG Официален вестник на Европейския съюз 245 ПРИЛОЖЕНИЕ II Вещества Индекс номер ЕО номер CAS номер Забележки Ароматни въглеводороди, С8-10; Вторичен дестилат на леко масло, висока точка на кипене 648-011-00-5 292-695-4 90989-39-2 Катран, кафяви въглища; Карболово масло (Масло, дестилирано от катран на кафяви каменни въглища. Състои се главно от алифатни, нафтенови и едно- до трипръстенови ароматни въглеводороди, техните алкилни деривати, хетероароматни и едно- и двупръстенови феноли, кипящи в обхвата приблизително от 150 °С до 360 °С (302 °f до 680 °f)). 648-025-00-1 309-885-0 101316-83-0 J J Кокс (каменовъглен катран), високотемпературна смола 648-157-00-X 140203-12-9 Кокс (каменовъглен катран), високотемпературна смола на смесени въглища 648-158-00-5 140203-13-0 Кокс (каменовъглен катран), нискотемпературна, високотемпературна смола. 648-159-00-0 140413-61-2


title: 1999/360/EF: Rådets afgørelse af 25. maj 1999 om beskikkelse af et medlem af Regionsudvalget

eurovoc_concepts:
European Committee of the Regions
appointment of staff

text: 3. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 140/27 R(cid:143)DETS AFGØRELSE af 25. maj 1999 om beskikkelse af et medlem af Regionsudvalget (1999/360/EF) R(cid:143)DET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR (cid:190) under henvisning til traktaten om Den Europæiske Union, særlig artikel 198 A, under henvisning til R(cid:134)dets afgørelse 98/110/EF af 26. januar 1998 (1) om beskikkelse af medlem- merne af og suppleanterne til Regionsudvalget, i betragtning af, at en plads som medlem af ovennævnte udvalg er blevet ledig, efter at Oskar Lafontaine er tr(cid:134)dt tilbage som medlem, hvilket R(cid:134)det blev underrettet om den 26. marts 1999; under henvisning til indstillingen fra den tyske regering (cid:190) TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE: Eneste artikel Reinhard Klimmt beskikkes som medlem af Regionsudvalget som efterfølger for Oskar Lafon- taine for den resterende del af dennes mandatperiode, dvs. indtil den 25. januar 2002. Udfærdiget i Bruxelles, den 25. maj 1999. P(cid:134) R(cid:134)dets vegne H. EICHEL Formand (1) EFT L 28 af 4. 2. 1998, s. 19


title: Dyrektywa Komisji 1999/50/WE z dnia 25 maja 1999 r. zmieniająca dyrektywę 91/321/EWG w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnychTekst mający znaczenie dla EOG.

text: 13/t. 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 29 31999L0050 L 139/29 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 2. 6. 1999 DYREKTYWA KOMISJI 1999/50/WE z dnia 25 maja 1999 r. zmieniająca dyrektywę 91/321/EWG w sprawie preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych (Tekst mający znaczenie dla EOG) KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkow- skich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia dyrektywą 96/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), w szczególności jej art. 4 ust. 1, żywieniowego (1), zmienioną po konsultacji z Naukowym Komitetem ds. Żywności, a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) Artykuł 6 dyrektywy Komisji 91/321/EWG (3), ostatnio zmienionej dyrektywą 96/4/WE (4), przewiduje, że prepa- raty dla niemowląt i preparaty pochodne nie mogą zawie- rać żadnej substancji w takiej ilości, która mogłaby narazić na niebezpieczeństwo zdrowie niemowląt i małych dzieci oraz niezbędne jest bezzwłoczne ustalenie najwyższych dopuszczalnych poziomów takich substancji. Różne rozporządzenia w sprawie najwyższych dopusz- czalnych poziomów pozostałości pestycydów w takich produktach są przyczyną barier w handlu między nie- którymi Państwami Członkowskimi. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycy- dów, wymienione w dyrektywie Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącej się do ustalania najwyż- szych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycy- dów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (5), ostatnio 97/41/WE (6), 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni (7), ostatnio 98/82/WE (8), zmienionej nr 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie zmienionej dyrektywą dyrektywą Komisji (1) Dz. U. L 186 z 30. 6. 1989, str. 27. (2) Dz. U. L 48 z. 19. 2. 1997, str. 20. (3) Dz. U. L 175 z. 4. 7. 1991, str. 35. (4) Dz. U. L 49 z. 28. 2. 1996, str. 12. (5) Dz. U. L 340 z 9. 12. 1976, str. 26. (6) Dz. U. L 184 z 12. 7. 1997, str. 33. (7) Dz. U. L 221 z 7. 8. 1986, str. 37. (8) Dz. U. L 290 z 29. 10. 1998, str. 25. ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozo- stałości pestycydów w środkach spożywczych pochodze- nia zwierzęcego i na ich powierzchni (9), ostatnio zmienio- nej dyrektywą 98/82/WE i 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (10), ostat- nio zmienionej dyrektywą 98/82/WE, pozostają bez uszczerbku dla szczególnych przepisów, stosowanych do preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych. Uwzględniając międzynarodowe zobowiązania Wspólnoty w przypadkach, gdy odpowiednie dowody naukowe są niewystarczające, zasady ostrożności pozwalają Wspólno- cie na tymczasowe przyjmowanie środków na podstawie dostępnych stosownych informacji, do czasu dodatkowej oceny ryzyka i przeglądu tych środków w odpowiednim czasie. Na podstawie dwóch opinii Naukowego Komitetu ds. Żyw- ności z dnia 19 września 1997 r. i dnia 4 czerwca 1998 r. istnieją obecnie wątpliwości co do stosowności istnieją- cych dopuszczalnych dziennych wartości przyjęcia (ADI) w związku z ochroną zdrowia niemowląt i małych dzieci; wyrażone wątpliwości dotyczą nie tylko pestycydów i pozostałości pestycydów, ale również niebezpiecznych substancji chemicznych i dlatego Komisja zbada możli- wość ustalenia w jak najkrótszym terminie najwyższych dopuszczalnych poziomów metali ciężkich, zawartych w żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci. Dlatego, podobnie jak dla żywności, również dla poszcze- gólnych zastosowań żywieniowych, przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci, należy przyjąć bardzo niskie wspólne dopuszczalne poziomy dla wszystkich pestycy- dów. Te bardzo niskie wspólne dopuszczalne poziomy ustala się jako 0,01 mg/kg, co w praktyce stanowi minimalną wykry- walną wartość. (4) (5) (6) (7) (8) Wymagane są surowe ograniczenia dotyczące pozostało- ści pestycydów; starannie dobierając surowce oraz przyj- mując, że preparaty dla niemowląt i preparaty pochodne są intensywnymprocesom przetwarzania poddawane (9) Dz. U. L 221 z 7. 8. 1986, str. 43. (10) Dz. U. L 350 z. 14. 12. 1990, str. 71. 30 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 13/t. 24 podczas produkcji, możliwe jest wytworzenie produktów zawierających bardzo niskie poziomy pestycydów. przeznaczonego do bezpośredniego spożycia lub po przygo- towaniu zgodnie z instrukcją producenta. (9) Jednakże dla niewielkiej ilości pestycydów nawet tak niskie poziomy mogą doprowadzić do tego, że w najgorszym przypadku przyjęcia ADI tych pestycydów będą przekro- czone; dlatego preparaty dla niemowląt i preparaty pochodne powinny być wolne od tych konkretnych pesty- cydów i należy je produkować bez ich użycia. (10) Niniejsza dyrektywa odzwierciedla stan obecnej wiedzy na temat tych substancji; każda zmiana, oparta na podsta- wach naukowych lub postępie technicznym, będzie wpro- wadzana na podstawie procedury ustanowionej w art. 13 dyrektywy 89/398/EWG. Analityczne metody określenia poziomów pozostałości pesty- cydów muszą stanowić ogólnie przyjęte ujednolicone meto- dy. 3. Pestycydy, wymienione w załączniku IX, nie mogą być sto- sowane do produktów rolnych przeznaczonych do wytwarza- nia preparatów dla niemowląt i preparatów pochodnych. 4. Należy ustalić niezbędne kryteria mikrobiologiczne. ”; 3) następujący tekst dodaje się jako załącznik IX: (11) Dyrektywa 91/321/EWG powinna zostać odpowiednio zmieniona. „ZAŁĄCZNIK IX (12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożyw- czych, Pestycydy, które nie mogą być stosowane do produktów rol- nych, przeznaczonych do wytwarzania preparatów dla nie- mowląt i preparatów pochodnych: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 W dyrektywie 91/321/EWG wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 ust. 2 dodaje się lit. e) w brzmieniu: „e) »pozostałość pestycydów« oznacza pozostałość w prepa- ratach dla niemowląt i preparatach pochodnych środków ochrony roślin, określonych w art. 2 pkt 1 dyrektywy Rady 91/414/EWG (*), łącznie z ich metabolitami i pro- duktami, wynikającymi z ich rozpadu bądź reakcji; (*) Dz. U. L 230 z 19. 8. 1991, str. 1. ”; 2) artykuł 6 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 6 1. Preparaty dla niemowląt i preparaty pochodne nie zawie- rają żadnej substancji w ilości mogącej zaszkodzić zdrowiu niemowląt i małych dzieci. Należy bezzwłocznie ustalić ich najwyższe dopuszczalne poziomy. 2. Preparaty dla niemowląt i preparaty pochodne nie mogą zawierać pozostałości poszczególnych pestycydów na pozio- produktu mach przekraczających mg/kg 0,01 Nazwa chemiczna substancji …” Artykuł 2 Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywa nie później niż dnia 30 czerwca 2000 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. i Te przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne stosuje się w taki sposób, aby: a) zezwolić na handel produktami zgodnymi z niniejszą dyrek- tywą nie później niż od dnia 30 czerwca 2000 r. ; b) zakazać handlu produktami, które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą z mocą od dnia 1 lipca 2002 r. Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odnie- sienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Państwa Członkowskie ustalają sposób dokonania takiego odniesienia. Artykuł 3 Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. 13/t. 24 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Artykuł 4 Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r. W imieniu Komisji Martin BANGEMANN Członek Komisji