title: Rådets forordning (EF) nr. 1256/1999 af 17. mai 1999 om ændring af forordning (EØF) nr. 3950/92 om en tillægsafgift på mælk og mejeriprodukter

eurovoc_concepts:
agricultural levy
milk
regulation of agricultural production

text: 26. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 160/73 R(cid:138)DETS FORORDNING (EF) Nr. 1256/1999 af 17. mai 1999 om ændring af forordning (EØF) nr. 3950/92 om en tillægsafgift p(cid:229) mælk og mejeriprodukter R(cid:138)DET FOR DEN EUROPÆISKE UNION HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, særlig artikel 37, under henvisning til forslag fra Kommissionen (1), 1. juli 2005; denne foranstaltnings virkninger for det interne forbrug og for udførslen af mælk og mejeriprodukter berettiger en velafbalanceret for- højelse af den samlede referencemængde for mælk i Fællesskabet, efter at der p(cid:229) den ene side er blevet foretaget de respektive prisnedsættelser, og p(cid:229) den anden side er gjort en m(cid:229)lrettet indsats for at løse visse strukturelle problemer; under henvisning til udtalelse fra Europa-Parlamen- tet (2), (3) under henvisning til udtalelse fra Det Økonomiske og Sociale Udvalg (3), under henvisning til udtalelse fra Regionsudvalget (4), under henvisning til udtalelse fra Revisionsretten (5), og ud fra følgende betragtninger: (1) Ved R(cid:229)dets forordning (EØF) nr. 3950/92 af 28. december 1992 om en tillægsafgift p(cid:229) mælk og mejeriprodukter (6) blev tillægsafgiftsordnin- gen, der oprindelig blev indført i denne sektor den 2. april 1984, forlænget med yderligere syv tolvm(cid:229)nedersperioder; form(cid:229)let med ordningen var at formindske uligevægten mellem udbud og efterspørgsel efter mælk og mejeriprodukter og at nedbringe det deraf følgende strukturelle over- skud; ordningen er fortsat nødvendig i fremtiden, hvis der skal opn(cid:229)s en bedre markedsligevægt; den bør derfor videreføres for yderligere otte tolvm(cid:229)nedersperioder fra den 1. april 2000; den individuelle referencemængde bør defineres som den mængde, der uden hensyn til de mæng- der, som m(cid:229)tte være afst(cid:229)et midlertidigt, er til r(cid:229)dighed den 31. marts 2000, hvor afgiftsordnin- gens syv anvendelsesperioder udløber efter dens forlængelse, der blev besluttet i 1992; (4) af producenternes underudnyttelse reference- mængder kan hindre sektoren for mælkeproduk- tion i at udvikle sig hensigtsmæssigt; for at undg(cid:229) en s(cid:229)dan praksis bør medlemsstaterne have mulighed for i overensstemmelse med fæl- lesskabsrettens generelle principper at beslutte, at de uudnyttede referencemængder i tilfælde af væsentlig underudnyttelse over en betydelig tids- periode skal returneres til den nationale reserve med henblik p(cid:229) omfordeling til andre producen- ter; (5) for at styrke mulighederne for decentraliseret for- valtning af referencemængder med henblik p(cid:229) at omlægge mælkeproduktionen eller forbedre mil- jøet bør medlemsstaterne have tilladelse til at gennemføre visse bestemmelser herom p(cid:229) det relevante territoriale niveau eller i indsamlings- omr(cid:229)der; (2) prisstøtten i mejerisektoren vil gradvis blive ned- sat med 15 % i alt over tre produktions(cid:229)r fra den (6) (1) EFT C 170 af 4. 6. 1998, s. 60. (2) Udtalelse afgivet den 6. maj 1999 (endnu ikke offentlig- gjort i EFT). (3) EFT C 407 af 28. 12. 1998, s. 203. (4) EFT C 93 af 6. 4. 1999, s. 1. (5) EFT C 401 af 22. 12. 1998, s. 3. (6) EFT L 405 af 31. 12. 1992, s. 1. Forordningen er senest ændret ved Kommissionens forordning (EF) nr. 751/1999 (EFT L 96 af 10. 4. 1999, s. 11 ). erfaringen med tillægsafgiftsordningen har vist, at overførsel af referencemængder via juridiske konstruktioner s(cid:229)som forpagtning, der ikke nød- vendigvis fører til en permanent tildeling af de p(cid:229)gældende referencemængder til modtageren, kan være en yderligere omkostningsfaktor for mælkeproduktionen, som hindrer forbedring af produktionsstrukturerne; for at styrke reference- mængdernes karakter som et middel til regule- ring af markedet for mælk og mejeriprodukter bør medlemsstaterne have beføjelse til at tilbage- føre referencemængder, der er overført via bort- L 160/74 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 26. 6. 1999 forpagtning eller lignende juridiske konstruktio- ner, til den nationale reserve med henblik p(cid:229) omfordeling efter objektive kriterier til aktive producenter, navnlig til producenter, der tidligere har udnyttet dem; medlemsstaterne bør ogs(cid:229) have beføjelse til at foretage overførsler af refe- rencemængder p(cid:229) anden m(cid:229)de end ved individu- elle transaktioner mellem producenter; det bør, navnlig for at sikre eksisterende juridiske rettig- fastsættes, at medlemssta- heder, udtrykkeligt terne, n(cid:229)r de anvender disse beføjelser, skal træffe de nødvendige foranstaltninger for at over- holde fællesskabsrettens generelle principper; (7) en række bestemmelser nr. 3950/92 er ophæves — forordning (EØF) forældede og bør derfor i UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 forordning (EØF) nr. 3950/92 foretages følgende I ændringer: 1) Artikel 1, stk. 1, affattes s(cid:229)ledes: »For yderligere otte p(cid:229) hinanden følgende tolvm(cid:229)- nedersperioder, der begynder den 1. april 2000, erlægger producenter af komælk en tillægsafgift for de mængder mælk eller mælkeækvivalenter, de i den p(cid:229)gældende tolvm(cid:229)nedersperiode har leveret til en opkøber eller solgt direkte til konsum ud over en nærmere fastsat mængde. « 2) Tabellen i artikel 3, stk. 2, erstattes med tabellen i bilag I til denne forordning. 3) Artikel 3, stk. 2, affattes s(cid:229)ledes: »2. De samlede mængder i bilaget fastsættes uden at foregribe en eventuel revision i lyset af den generelle markedssituation og særlige forhold i visse medlemsstater. Den samlede mængde for de finske leverancekvo- ter kan forhøjes for at kompensere de finske SLOM-producenter med højst 200 000 tons, der fællesskabsreglerne. Denne skal tildeles efter reserve kan ikke overføres og skal udelukkende anvendes til producenter, hvis ret til at genoptage produktionen p(cid:229)virkes af tiltrædelsen. Forhøjelsen af de samlede mængder og betingel- serne for tildeling af de i det foreg(cid:229)ende afsnit fastsatte individuelle referencemængder besluttes efter proceduren i artikel 11. « 4) Artikel 3, stk. 3, udg(cid:229)r. 5) Artikel 4 affattes s(cid:229)ledes: »Artikel 4 1. Den individuelle referencemængde, der er til r(cid:229)dighed p(cid:229) bedriften, er lig med den mængde, der er til r(cid:229)dighed den 31. marts 2000. Den tilpas- ses eventuelt for hver af de p(cid:229)gældende perioder, s(cid:229) summen af de individuelle referencemængder af samme art ikke overstiger den tilsvarende samlede mængde i artikel 3, idet der tages højde for even- tuelle nedsættelser med henblik p(cid:229) overførsel til den nationale reserve som omhandlet i artikel 5. 2. De individuelle referencemængder forhøjes eller fastlægges p(cid:229) behørigt begrundet anmodning fra producenten, for at der kan tages hensyn til ændringer, der p(cid:229)virker producentens leverancer og/eller direkte salg. Forhøjelse eller fastlæggelse af en referencemængde forudsætter, at den anden referencemængde, som producenten r(cid:229)der over, nedsættes tilsvarende eller bortfalder. Disse tilpas- ninger m(cid:229) for den p(cid:229)gældende medlemsstat ikke føre til en forøgelse af de i artikel 3 omhandlede samlede mængder for leverancer og direkte salg. Ved definitive ændringer af de individuelle refe- er rencemængder omhandlet i artikel 3, tilsvarende efter proceduren i artikel 11. « tilpasses de mængder, der 6) Artikel 5 affattes s(cid:229)ledes: »Artikel 5 Inden for de mængder, der er omhandlet i artikel 3, kan medlemsstaten foretage overførsler til den nationale reserve p(cid:229) baggrund af en lineær reduktion af samtlige individuelle referencemæng- der, s(cid:229)ledes at der efter objektive kriterier, der fastsættes efter aftale med Kommissionen, kan til- deles bestemte producenter yderligere eller speci- fikke mængder. 26. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 160/75 Med forbehold af artikel 6, stk. 1, overg(cid:229)r de referencemængder, som er til r(cid:229)dighed for produ- center, der ikke har afsat mælk eller andre mejeri- produkter i en tolvm(cid:229)nedersperiode, til den natio- nale reserve og kan genuddeles i overensstemmelse med stk. 1. S(cid:229)fremt producenten genoptager pro- duktionen af mælk eller andre mejeriprodukter inden for en frist, der fastsættes af medlemsstaten, f(cid:229)r han senest de´n 1. april, som følger efter datoen for anmodningen, tildelt en referencemængde i henhold til artikel 4, stk. 1. Har en producent i mindst en tolvm(cid:229)nedersperi- ode ikke udnyttet mindst 70 % af den individuelle referencemængde, han r(cid:229)der over, enten ved leve- rancer eller ved direkte salg kan medlemsstaterne i overensstemmelse med fællesskabsrettens gene- relle principper afgøre: — hvorvidt og under hvilke betingelser den uud- nyttede referencemængde helt eller delvis skal tilfalde den nationale reserve. De uudnyttede referencemængder skal dog ikke overføres til den nationale reserve i tilfælde af force ma- jeure eller i behørigt begrundede tilfælde, der p(cid:229)virker de p(cid:229)gældende producenters produk- tionskapacitet, og som anerkendes af den kompetente myndighed under hensyn til de arealer, der anvendes til pro- duktion af mejeriprodukter, eller under hensyn til andre objektive kriterier og eventuelt til en aftale mellem parterne. Den del af referencemængden, der ikke overdrages sammen med bedriften, overg(cid:229)r til den nationale reserve. Hvis en del er overført til den nationale reserve i forbindelse med overdragelse af referen- cemængder, anvendes nedsættelsen ikke i tilfælde af tilbageførsel af referencemængder. De samme bestemmelser gælder for andre over- dragelser, der har tilsvarende retningsvirkninger for producenterne. til Hvis der overdrages jord til offentlige myndighe- der og/eller til offentlig brug, eller overdragelsen sker sørger ikke-landbrugsmæssige form(cid:229)l, medlemsstaterne dog for, at der træffes de nød- vendige foranstaltninger til beskyttelse af parter- nes legitime interesser, herunder at der gives den hidtidige producent mulighed for at fortsætte med mælkeproduktion, hvis han agter at gøre det. « 9) Artikel 8 affattes s(cid:229)ledes: — under hvilke betingelser en referencemængde skal omfordeles til de p(cid:229)gældende producen- ter. « »Artikel 8 7) Artikel 6, stk. 1, første afsnit, affattes s(cid:229)ledes: Inden en dato, som medlemsstaterne skal »1. fastlægge, og senest den 31. marts skal medlems- staterne for den p(cid:229)gældende tolvm(cid:229)nedersperiode give tilladelse til midlertidige overførsler af indivi- duelle referencemængder, som de producenter, der har ret til dem, ikke agter at udnytte. « 8) Artikel 7, stk. 1, affattes s(cid:229)ledes: »1. Den referencemængde, der er til r(cid:229)dighed p(cid:229) en bedrift, overdrages sammen med bedriften ved salg, bortforpagtning eller overdragelse ved arv til de producenter, som overtager den, efter nærmere regler, som medlemsstaterne fastsætter For at omstrukturere mælkeproduktionen eller forbedre miljøet kan medlemsstaterne iværksætte en eller flere af følgende aktioner efter nærmere regler, som de fastsætter under hensyntagen til parternes legitime interesser: a) yde de producenter, der forpligter sig til defini- tivt at opgive hele deres mælkeproduktion eller en del af den, en godtgørelse, der udbeta- les i en eller flere (cid:229)rsrater, og overføre de s(cid:229)le- des frigivne referencemængder til den natio- nale reserve b) p(cid:229) grundlag af objektive kriterier fastsætte, p(cid:229) hvilke betingelser producenterne ved begyndel- sen af en tolvm(cid:229)nedersperiode fra den kompe- tente myndighed eller det af denne udpegede organ mod betaling kan opn(cid:229) en ekstratilde- ling af de referencemængder, der ved udgangen af den foreg(cid:229)ende tolvm(cid:229)nedersperiode er endeligt frigivet af andre producenter mod ydelse i en eller flere (cid:229)rsrater af en godtgørelse svarende til ovennævnte betaling L 160/76 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 26. 6. 1999 bestemme, c) ved overdragelse af jord med henblik p(cid:229) miljø- forbedring reference- mængde, der er til r(cid:229)dighed p(cid:229) den p(cid:229)gæl- dende bedrift, stilles til r(cid:229)dighed for den hidti- dige producent, hvis denne agter at fortsætte med mælkeproduktion den at d) p(cid:229) grundlag af objektive kriterier fastsætte, i hvilke regioner og indsamlingsomr(cid:229)der defini- tiv overdragelse af referencemængder uden overdragelse af den tilsvarende jord er tilladt med henblik p(cid:229) at forbedre mælkeproduktio- nens struktur e) efter anmodning fra producenten til den kom- petente myndighed eller til den organisation, som myndigheden har udpeget, tillade definitiv overdragelse af referencemængder uden tilsva- rende overdragelse af jord eller omvendt med henblik p(cid:229) at forbedre mælkeproduktionens struktur p(cid:229) bedriftsniveau eller at muliggøre ekstensivering af produktionen. Bestemmelserne i litra a), b), c) og e), kan gen- nemføres p(cid:229) nationalt plan eller p(cid:229) det hensigts- mæssige regionale plan eller i indsamlingsomr(cid:229)- derne. « fastsætte, om og under hvilke betingelser den overdragne referencemængde helt eller delvis skal overføres til den nationale reserve, jf. dog artikel 7, stk. 1, andet afsnit. Denne bestemmelse anvendes ikke p(cid:229) midlerti- dig afst(cid:229)else som omhandlet i artikel 6. b) Medlemsstaterne kan vedtage ikke at anvende bestemmelserne om overdragelse af reference- mængder i artikel 7, stk. 1. « 11) Bilaget i bilag II til denne forordning indsættes i forordning (EØF) nr. 3950/92. Artikel 2 Hvis overgangsforanstaltninger er nødvendige for at lette gennemførelsen af de i artikel 1 omhandlede ændringer, vedtages de efter proceduren i artikel 11 i forordning (EØF) nr. 3950/92. Artikel 3 10) Følgende artikel indsættes efter artikel 8: »Artikel 8a P(cid:229) grundlag af en rapport fra Kommissionen foretager R(cid:229)det i 2003 en midtvejsrevision med henblik p(cid:229) at lade de nuværende kvotaordninger udløbe efter 2006. I overensstemmelse med fællesskabsrettens gene- relle principper kan medlemsstaterne træffe føl- gende foranstaltninger for at sikre, at reference- mængderne udelukkende tildeles aktive mælke- producenter: a) Hvis referencemængder er blevet overdraget eller overdrages med eller uden de tilsvarende arealer ved forpagtning eller andre arrange- menter med tilsvarende retsvirkning, kan med- lemsstaterne p(cid:229) grundlag af objektive kriterier Artikel 4 Denne forordning træder i kraft dagen efter offentlig- gørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes fra den 1. april 2000, med undtagelse af artikel 1, nr. 2, der anvendes fra datoen for ikrafttræ- delsen. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat. Udfærdiget i Bruxelles, den 17. mai 1999. P(cid:229) R(cid:229)dets vegne K. -H. FUNKE Formand 26. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 160/77 BILAG I »Samlede referencemængder fra den 1. april 1999 til den 31. marts 2000 (tons) Medlemsstat Leverancer Direkte salg Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien 3 140 696 169 735 4 454 640 708 27 767 036 97 780 629 817 5 457 564 23 793 932 5 236 575 696 109 386 441 866 9 189 9 698 399 231 661 Luxembourg 268 098 951 Nederlandene 10 991 900 82 792 Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 2 543 979 205 422 1 835 461 2 394 528 3 300 000 37 000 10 000 3 000 14 373 969 216 078« L 160/78 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 26. 6. 1999 BILAG II »BILAG a) Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, c) Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, stk. 2, fra den 1. april 2000 til den 31. marts 2001 stk. 2, fra den 1. april 2002 til den 31. marts 2005 Medlemsstat Leverancer Direkte salg Medlemsstat Leverancer Direkte salg (tons) (tons) Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 140 696 4 454 640 27 767 036 674 617 5 807 564 23 793 932 5 332 575 10 082 399 268 098 10 991 900 2 543 979 1 835 461 2 394 528 3 300 000 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 386 577 (*) 216 078 (*) Særlig kvotaforhøjelse med henblik p(cid:229) tildeling til Nordirland. Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 140 696 4 454 640 27 767 036 699 817 6 007 564 23 793 932 5 386 575 10 298 399 268 098 10 991 900 2 543 979 1 835 461 2 394 528 3 300 000 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 393 669 216 078 b) Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, d) Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, stk. 2, fra den 1. april 2001 til den 31. marts 2002 stk. 2, fra den 1. april 2005 til den 31. marts 2006 (tons) (tons) Medlemsstat Leverancer Direkte salg Medlemsstat Leverancer Direkte salg Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 140 696 4 454 640 27 767 036 699 817 6 007 564 23 793 932 5 386 575 10 298 399 268 098 10 991 900 2 543 979 1 835 461 2 394 528 3 300 000 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 393 669 (*) 216 078 (*) Særlig kvotaforhøjelse med henblik p(cid:229) tildeling til Nordirland. Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 157 248 4 476 917 27 906 360 699 817 6 007 564 23 915 111 5 386 575 10 298 399 269 443 11 047 273 2 557 726 1 844 823 2 406 551 3 316 515 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 466 619 216 078 26. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 160/79 e) Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, f) stk. 2, fra den 1. april 2006 til den 31. marts 2007 Samlede referencemængder som omhandlet i artikel 3, stk. 2, fra den 1. april 2007 til den 31. marts 2008 Medlemsstat Leverancer Direkte salg Medlemsstat Leverancer Direkte salg (tons) (tons) Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 173 800 4 499 193 28 045 684 699 817 6 007 564 24 036 290 5 386 575 10 298 399 270 788 11 102 647 2 571 473 1 854 186 2 418 573 3 333 030 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 539 569 216 078 Belgien Danmark Tyskland Grækenland Spanien Frankrig Irland Italien Luxembourg Nederlandene Østrig Portugal Finland Sverige Det Forenede Kongerige 3 190 352 4 521 470 28 185 008 699 817 6 007 564 24 157 469 5 386 575 10 298 399 272 134 11 158 020 2 585 220 1 863 548 2 430 596 3 349 545 169 735 708 97 780 696 109 386 441 866 9 189 231 661 951 82 792 205 422 37 000 10 000 3 000 14 612 520 216 078«


title: Regulamento (CE) n° 1017/1999 da Comissão, de 17 de Maio de 1999, que diminui a indemnização comunitária de retirada das couves-flores para a campanha de 1999/2000, na sequência da superação do limiar de intervenção fixado para a campanha de 1998/1999

eurovoc_concepts:
guarantee threshold
indemnification
leaf vegetable
market intervention
marketing year
withdrawal from the market

formats: html pdf print

text: 18. 5. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 124/3 REGULAMENTO (CE) N. o 1017/1999 DA COMISS(cid:212)O de 17 de Maio de 1999 que diminui a indemniza(cid:135)(cid:209)o comunit(cid:145)ria de retirada das couves-flores para a campanha de 1999/2000, na sequ(cid:136)ncia da supera(cid:135)(cid:209)o do limiar de interven(cid:135)(cid:209)o fixado para a campanha de 1998/1999 A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 2200/96 do Conselho, de 28 de Outubro de 1996, que estabelece a organiza(cid:135)(cid:209)o comum de mercado no sector das frutas e produtos hort(cid:146)colas (1), alterado pelo Regulamento (CE) n. o 857/1999 (2), e, nomeadamente, o n. o 2 do seu artigo 27. o, o que Regulamento (CE) Considerando n. o 1068/98 da Comiss(cid:209)o (3) fixou em 111 300 toneladas o limiar de interven(cid:135)(cid:209)o para as couves- -flores para a campanha de 1998/1999; que, nos termos do artigo 3. o do mesmo regulamento, se as quantidades de couves-flores retiradas entre 1 de Mar(cid:135)o de 1998 e 28 de Fevereiro de 1999 supe- rarem o limiar fixado, a indemniza(cid:135)(cid:209)o comunit(cid:145)ria de retirada indicada no anexo V do Regulamento (CE) n. o 2200/96 para a campanha de 1999/2000 (cid:130) diminu(cid:146)da proporcionalmente (cid:133) import(cid:131)ncia da supera(cid:135)(cid:209)o em rela(cid:135)(cid:209)o (cid:133) produ(cid:135)(cid:209)o que serviu de base para o c(cid:145)lculo do limiar em causa; Considerando que, segundo as informa(cid:135)(cid:210)es forne- cidos pelos Estados-Membros, as retiradas a t(cid:146)tulo da campanha de 1998/1999 incidiram em 120 064 toneladas para as couves-flores; (1) (2) (3) (4) (5) 1999/2000 deve ser diminu(cid:146)da de 0,4 % para as couves-flores; Considerando que o Regulamento (CE) n. o 1068/98 prev(cid:136), no seu artigo 3. o, que as consequ(cid:136)ncias da supera(cid:135)(cid:209)o do limiar de interven(cid:135)(cid:209)o s(cid:209)o aplic(cid:145)veis na campanha seguinte; que, por conseguinte, h(cid:145) que aplicar durante a campanha de comercializa(cid:135)(cid:209)o para as couves-flores, a indemniza(cid:135)(cid:209)o comunit(cid:145)ria de retirada assim diminu(cid:146)da; Considerando que as medidas previstas no presente regulamento est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) de Gest(cid:209)o das Frutas e Produtos Hort(cid:146)- colas, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o Para a campanha de 1999/2000, a indemniza(cid:135)(cid:209)o comuni- t(cid:145)ria de retirada para as couves-flores (cid:130) fixada em 8,38 euros por 100 quilogramas l(cid:146)quidos. Artigo 2. o Considerando que daqui resulta que a indemni- za(cid:135)(cid:209)o comunit(cid:145)ria de retirada fixada pelo Regula- mento (CE) n. o 2200/96 para a campanha de O presente regulamento entra em vigor na data da sua publica(cid:135)(cid:209)o no Jornal Oficial das Comunidades Euro- peias. O presente regulamento (cid:130) obrigat(cid:155)rio em todos os seus elementos e directamente aplic(cid:145)vel em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 17 de Maio de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o (1) JO L 297 de 21. 11. 1996, p. 6. (2) JO L 108 de 27. 4. 1999, p. 7. (3) JO L 153 de 27. 5. 1998, p. 9


title: Decizia Consiliului din 17 mai 1999 privind încheierea acordului cu Republica Islanda și Regatul Norvegiei privind asocierea acestora la implementarea, aplicarea și dezvoltarea acquis-ului Schengen

eurovoc_concepts:
Iceland
Norway
Schengen Agreement
application of EU law
association agreement (EU)

formats: html pdf print xhtml

text: 146 RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene 11/vol. 19 31999D0439 10. 7. 1999 JURNALUL OFICIAL AL COMUNITĂȚILOR EUROPENE L 176/35 DECIZIA CONSILIULUI din 17 mai 1999 privind încheierea acordului cu Republica Islanda ș(cid:13)i Regatul Norvegiei privind asocierea acestora la implementarea, aplicarea ș(cid:13)i dezvoltarea acquis-ului Schengen (1999/439/CE) CONSILIUL UNIUNII EUROPENE, având în vedere articolul 6 alineatul (1) din Protocolul de integrare a acquis-ului Schengen în cadrul Uniunii Europene, anexat prin Tratatul de la Amsterdam la Tratatul privind Uniunea Europeană ș(cid:13)i la Tratatul de instituire a Comunității Europene, DECIDE: Articol unic Prin prezenta se aprobă acordul cu Republica Islanda ș(cid:13)i Regatul Norvegiei privind asocierea acestora la implementarea, aplicarea ș(cid:13)i dezvoltarea acquis-ului Schengen, inclusiv anexele, Actul Final, declarațiile ș(cid:13)i schimburile de scrisori anexate la acesta. Textul actelor menționate la primul paragraf este anexat la prezenta decizie. Adoptată la Bruxelles, 17 mai 1999. Pentru Consiliu Preș(cid:13)edintele J. FISCHER


title: Commission Regulation (EC) No 1017/1999 of 17 May 1999 reducing the Community withdrawal compensation for cauliflowers for the 1999/2000 marketing year as a result of the overrun of the intervention threshold fixed for the 1998/99 marketing year

text: 18. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 124/3 COMMISSION REGULATION (EC) No 1017/1999 of 17 May 1999 reducing the Community withdrawal compensation for cauliflowers for the 1999/ 2000 marketing year as a result of the overrun of the intervention threshold fixed for the 1998/99 marketing year THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EC) No 2200/96 of 28 October 1996 on the common organisation of the market in fruit and vegetables (1), as amended by Regula- tion (EC) No 857/99 (2), and in particular Article 27(2) thereof, for cauliflowers (1) Whereas Commission Regulation (EC) No 1068/ fixes at 111 300 tonnes the intervention 98 (3) threshold for the 1998/1999 marketing year; whereas under Article 3 of that if the quantity of cauliflowers with- Regulation, drawn in the period between 1 March 1998 and 28 February 1999 exceeds the threshold fixed, the Community withdrawal compensation indicated in Annex V to Regulation (EC) No 2200/96 for the 1999/2000 marketing year is to be reduced in proportion to the size of the overrun based on the production used to calculate the relevant threshold; (2) Whereas the information supplied by the Member States indicates that withdrawals for the 1998/1999 marketing year involved 120 064 tonnes of cauli- flowers; (3) Whereas, as a result of the above, the Community withdrawal compensation set by Regulation (EC) No 2200/96 for the 1999/2000 marketing year must be reduced by 0,4 % for cauliflowers; (4) Whereas Article 3 of Regulation (EC) No 1068/98 lays down that the consequences of the threshold overrun are to apply in the following marketing year; whereas it is therefore necessary to apply the reduced Community withdrawal compensation during the marketing year for cauliflower; (5) Whereas the measures provided for in this Regula- tion are in accordance with the opinion of the Management Committee for Fresh Fruit and Veget- ables, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The Community withdrawal compensation for cauli- flowers for the 1999/2000 marketing year is hereby fixed at EUR 8,38 per 100 kilograms net. Article 2 This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 17 May 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 297, 21. 11. 1996, p. 6. (2) OJ L 108, 27. 4. 1999, p. 7. (3) OJ L 153, 27. 5. 1998, p. 9


title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia

eurovoc_concepts:
Community support framework
EAGGF Guarantee Section
EAGGF Guidance Section
State aid
aid to agriculture
development aid
regional aid
repeal
rural development

text: 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 391 31999R1257 L 160/80 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 26. 6. 1999 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37, opóźnionych w rozwoju (Cel 1) oraz w regionach stoją- jak cych w obliczu trudności strukturalnych (Cel 2), zostały (WE) określone w rozporządzeniu Rady nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. , ustana- wiającym przepisy ogólne w sprawie Funduszy Struktu- ralnych (6). uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (3), uwzględniając opinię Komitetu Regionów (4), uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (5), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólna polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna towarzyszyć innym instrumentom wspólnej polityki rolnej oraz je uzupełniać, a zatem uczestniczyć w osiąganiu celów polityki ustanowionych w art. 33 ust. 1 Traktatu. (2) (3) Zgodnie z art. 33 ust. 2 lit. a) Traktatu podczas wypra- cowywania wspólnej polityki rolnej oraz specjalnych metod służących jej realizacji należy brać pod uwagę szczególny charakter gospodarki rolnej, który wynika ze struktury społecznej rolnictwa oraz ze strukturalnej i naturalnej nierówności między różnymi regionami rolni- czymi. Zgodnie z art. 159 Traktatu przy wdrażaniu wspólnej polityki należy brać pod uwagę cele wymienione w art. 158 i 160, dotyczące wspólnej polityki w dziedzinie spójności gospodarczej i społecznej oraz uczestniczyć w ich osiąganiu. Działania na rzecz rozwoju rolnictwa powinny zatem mieć wkład do tej polityki w regionach (4) Działania zmierzające do wspierania rozwoju struktur rolnych zostały wprowadzone do wspólnej polityki rolnej już w 1972 r. Przez prawie dwie dekady podejmo- wano próby zintegrowania rolniczej polityki struktu- ralnej w szerszym kontekście społecznym i gospodar- czym obszarów wiejskich. Reforma polityki z 1992 r. położyła nacisk na wymiar środowiskowy rolnictwa jako największego użytkownika ziemi. (5) Polityka rolna jest aktualnie realizowana za pomocą wielu złożonych instrumentów. rynkowej (6) W najbliższych latach rolnictwo będzie musiało dosto- sować się do nowych realiów i dalszych zmian w zakresie ewolucji i zasad rynku, polityki handlu, wymagań i preferencji konsumentów oraz kolej- nego rozszerzenia Wspólnoty; zmiany te wpłyną nie tylko na rynki rolne, ale także ogólnie na lokalne gospo- darki obszarów wiejskich; polityka rozwoju obszarów wiejskich powinna mieć na celu przywrócenie oraz podniesienie konkurencyjności obszarów wiejskich, a też udział w utrzymaniu i zatem powinna mieć tworzeniu nowych miejsc pracy na tych terenach. (1) Dz. U. C 170 z 4. 6. 1998, str. 7. (2) Opinia wydana dnia 6 maja 1999 r. (dotychczas nieopublikowana (7) Powinno się zachęcać do tego rozwoju i wspierać go poprzez reorganizację i uproszczenie istniejących instru- mentów rozwoju rolnictwa. w Dzienniku Urzędowym). (3) Dz. U. C 407 z 28. 12. 1998, str. 210. (4) Dz. U. C 93 z 6. 4. 1999, str. 1. (5) Dz. U. C 401 z 22. 12. 1998, str. 3. (6) Dz. U. L 161 z 26. 6. 1999, str. 1. 392 (8) PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Taka reorganizacja powinna brać pod uwagę doświad- czenie zdobyte podczas stosowania istniejących instru- mentów, a zatem powinna być oparta na tych instru- mentach, którymi są instrumenty wdrażane w ramach obecnych celów priorytetowych promujących rozwój obszarów wiejskich poprzez przyspieszenie dostoso- wania struktur rolnych w ramach reformy wspólnej poli- i dostosowanie tyki rolnej oraz ułatwiających rozwój struktur rolnych (Cele 5a i 5b), ustanowionych rozporzą- dzeniem Rady (EWG) nr 2052/88 z dnia 24 czerwca 1988 r. , w sprawie zadań Funduszy Strukturalnych i ich skuteczności, oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumen- finansowymi (1) oraz z rozporządzeniem Rady tami (EWG) nr 4256/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. , ustana- wiającym przepisy wykonawcze dla rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) Sekcja Orientacji (2), jako działania dodatkowe dla reformy wspólnej polityki rolnej z 1992 r. , wprowadzone rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie metod rolnej zgodnych z wymaganiami ochrony produkcji obszarów wiejskich (3), środowiska rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2079/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. , ustanawiającym wspólnotowy program pomocy dla wcześniejszych emerytur w sektorze rolnym (4) oraz (EWG) nr 2080/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. , ustanawiającym wspólnotowy program pomocy dla działań w zakresie leśnictwa w rolnictwie (5). rozporządzeniem Rady instrumenty wdrażane utrzymania także z a i (9) Ramy zreformowanej polityki rozwoju wsi powinny objąć wszystkie obszary wiejskie Wspólnoty. (10) Trzy istniejące działania towarzyszące, wprowadzone w 1992 r. przez reformę wspólnej polityki rolnej (rolno- środowiskowe, wcześniejsze emerytury i zalesianie), powinny zostać uzupełnione systemem dla obszarów o mniej i obszarów podlegających ograniczeniom ekologicznym. korzystnych warunkach gospodarowania (11) Inne działania na rzecz rozwoju rolnictwa powinny tworzyć część programów zintegrowanego rozwoju dla regionów objętych Celem 1 oraz mogą stanowić część programów na rzecz regionów objętych Celem 2. (1) Dz. U. L 185 z 15. 7. 1988, str. 9. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem nr 3193/94/WE (Dz. U. L 337 z 24. 12. 1994, str. 11). (2) Dz. U. L 374 z 31. 12. 1988, str. 25. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem nr 2085/93/EWG (Dz. U. L 193 z 31. 7. 1993, str. 44). (3) Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 85. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2272/95 (Dz. U. L 288 z 1. 12. 1995, str. 35). Rozporządzenie skorygowane rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1962/96 (Dz. U. L 259 z 12. 10. 1996, str. 7). (4) Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 91. Rozporządzenie zmienione przez rozporządzenie Komisji (WE) 2773/95 (Dz. U. L 288 z 1. 12. 1995, str. 37). (5) Dz. U. L 215 z 30. 7. 1992, str. 96. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 231/96 (Dz. U. L 30 z 8. 2. 1996, str. 33). (12) Na obszarach wiejskich działania na rzecz rozwoju towarzyszyć polityce obszarów wiejskich powinny rynkowej i ją uzupełniać. (13) Wsparcie rozwoju rolnictwa z EFOGR powinno opierać się na jednolitych ramach prawnych, ustanawiających działania nadające się do wsparcia, ich cele oraz kryteria uznania, iż spełniają warunki. (14) (15) uwagę Biorąc pod zróżnicowanie wspólnotowych obszarów wiejskich, polityka rozwoju powinna być zgodna z zasadą pomocniczości. Powinna ona zatem jak to możliwe, a być tak dalece zdecentralizowana, nacisk musi być położony na udział i podejście „oddolne”; kryteria kwalifikujące do wspierania rozwoju rolnictwa nie powinny wykraczać poza zakres konieczny dla osiągnięcia celów polityki rozwoju rolnictwa. Spójność z innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej i innymi wspólnymi politykami wymaga jednakże, aby pewne podstawowe kryteria wsparcia zostały usta- nowione na poziomie wspólnotowym; w szczególności powinno się unikać nieuzasadnionego zakłócania konku- rozwoju rencji, wynikającego z działań na rolnictwa. rzecz (16) W celu zapewnienia elastyczności i uproszczenia proce- dury prawnej Rada powinna przyznać Komisji wszystkie niezbędne uprawnienia wykonawcze zgodnie z art. 202 tiret trzecie Traktatu. (17) Strukturę rolnictwa we Wspólnocie cechuje istnienie ilości gospodarstw, którym brakuje warunków dużej strukturalnych, aby zapewnić odpowiednie dochody i warunki życia rolnikom i ich rodzinom. (18) Celem wspólnotowej pomocy inwestycyjnej jest zmoder- nizowanie gospodarstw rolnych i poprawa ich rentow- ności. (19) Warunki wspólnotowe inwestycyjnej do uproszczone pomocy zgodnie z istniejącymi warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 950/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie poprawy efektywności struktur rolni- czych (6). dotyczące powinny uprawnienia być (6) Dz. U. L 142 z 2. 6. 1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2331/98 (Dz. U. L 291 z 30. 10. 1998, str. 10). 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 393 (20) Przyznawanie szczególnych korzyści młodym rolnikom może ułatwić nie tylko założenie przez nich gospo- darstw, ale także dostosowanie strukturalne ich gospo- darstw po ich założeniu. (29) W nadchodzących latach powinno się położyć nacisk na instrumenty rolno-środowiskowe dla wsparcia trwałego rozwoju obszarów wiejskich i w celu reakcji na rosnące społeczne zapotrzebowanie na usługi środowiskowe. (21) Ewolucja i specjalizacja rolnictwa wymaga właściwego poziomu szkolenia ogólnego, technicznego i ekonomicz- nego dla osób zaangażowanych w działalność związaną z rolnictwem czy leśnictwem, szczególnie w zakresie nowego podejścia do zarządzania, produkcji i wprowa- dzania do obrotu. (22) Szczególny wysiłek jest potrzebny dla kształcenia rolników i informowania ich o metodach prowadzenia gospodarki rolnej przyjaznych dla środowiska. (23) Uwzględniając doświadczenie nabyte przy wykonywaniu rozporządzenia (EWG) nr 2079/92, powinno się zachęcać do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę w rolnictwie w celu poprawy wydajności gospodarstw rolnych. (30) (31) Powinno się kontynuować, zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2078/92, istniejące wsparcie rolno-środowis- kowe dla ukierunkowanych działań środowiskowych, uwzględniając doświadczenie zdobyte przy wdrażaniu tego systemu, tak jak zostało to szczegółowo opisane w sprawozdaniu Komisji z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2078/92. przygotowanym zgodnie Program pomocy rolno-środowiskowej powinien być kontynuowany w celu zachęcania rolników, by służyli społeczeństwu jako całości poprzez wprowadzanie lub kontynuowanie stosowania praktyk gospodarki rolnej zgodnych z rosnącą potrzebą ochrony i poprawy środo- wiska, zasobów naturalnych, gleby, różnorodności gene- tycznej i utrzymania stanu krajobrazu i obszarów wiej- skich. (24) Wsparcie dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania powinno przyczyniać się do ciągłości korzystania z użytków rolnych, zachowania terenów wiejskich, utrzymania i promowania trwałych systemów gospodarki rolnej. (32) Powinno się zachęcać do poprawy przetwarzania i obrotu produktami rolnymi poprzez wspieranie inwes- tycji w tym zakresie. (25) Klasyfikacja obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania powinna być dokonana na podstawie wspólnych kryteriów. (33) Wsparcie takie może być w znacznym stopniu oparte na istniejących warunkach ustanowionych w rozporzą- dzeniu Rady (WE) nr 951/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie poprawy warunków przetwarzania i obrotu produktami rolnymi (1). (26) Nie ma potrzeby nowego klasyfikowania obszarów o korzystnych warunkach gospodarowania na mniej poziomie wspólnotowym. (27) W celu zapewnienia skuteczności systemu wsparcia i zapewnienia osiągnięcia celów tego systemu powinny zostać ustanowione warunki dotyczące uprawnienia do uzyskania dodatków wyrównawczych. (28) W przypadkach ograniczeń w rolniczym użytkowaniu na obszarach z ograniczeniami ekologicznymi może być niezbędne udzielenie wsparcia rolnikom w celu rozwią- zania szczególnych problemów wynikających z tych ograniczeń. (34) Należy zapewnić, aby takie inwestycje były rentowne i aby rolnicy mieli udział w korzyściach ekonomicznych z podjętego działania. (35) integralną częścią działań w zakresie Leśnictwo jest rozwoju obszarów wiejskich i dlatego powinno być zawarte w ramach systemu wsparcia rozwoju rolnictwa; wsparcie dla leśnictwa nie powinno zakłócać konkurencji i powinno być neutralne względem rynku. leśnictwa, (1) Dz. U. L 142 z 2. 6. 1997, str. 22. 394 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 (36) Działania związane z leśnictwem powinny być przyjęte w świetle przedsięwzięć Wspólnoty i Państw Członkow- skich na poziomie międzynarodowym oraz powinny opierać się na planach zalesiania Państw Członkowskich; działania takie powinny uwzględniać także szczególne problemy związane ze zmianą klimatu. (41) Rośnie popyt konsumentów na produkty rolne i środki spożywcze produkowane metodami ekologicznymi; tworzy się zatem nowy rynek na produkty rolne; rolnictwo ekologiczne poprawia trwałość działań gospo- darki rolnej i ma dlatego udział w ogólnych celach niniejszego rozporządzenia; szczególne działania wspie- rające rozwój rolnictwa mogą dotyczyć produkcji, prze- twarzania i obrotu produktami rolnymi produkowanymi metodami ekologicznymi. z (37) Działania dotyczące leśnictwa powinny być oparte na działaniach podejmowanych zgodnie istniejącym systemem ustanowionym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1610/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustana- wiającym przepisy wykonawcze dla rozporządzenia (EWG) nr 4256/88 w odniesieniu do systemu rozwoju i optymalnego wykorzystania terenów leśnych na obsza- rach rolnych we Wspólnocie (1), oraz rozporządzeniem Rady (EWG) nr 867/90 z dnia 29 maja 1990 r. dotyczącym poprawy warunków przetwarzania i obrotu produktami leśnymi (2). (38) Zalesienie użytków rolnych jest szczególnie istotne z punktu widzenia użytkowania gleby i środowiska, a także jako wkład do rosnących dostaw niektórych produktów leśnych; wsparcie zalesiania na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 2080/92 powinno być zatem kontynuowane, uwzględniając doświadczenie zdobyte podczas wdrażania tego systemu, tak jak opisane jest to szczegółowo w sprawozdaniu Komisji przedstawionym zgodnie z art. 8 ust. 3 tego rozporządzenia. (39) Dopłaty powinny być przyznawane na działania służące utrzymaniu i poprawie stabilności ekologicznej lasów na niektórych obszarach. (42) Działania na rzecz rozwoju obszarów wiejskich upraw- nione do wsparcia wspólnotowego powinny być dosto- sowane do prawa wspólnotowego, a także powinny być zgodne z innymi wspólnotowymi politykami oraz z innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej. (43) Ze wsparcia na mocy niniejszego rozporządzenia powinny zostać wyłączone niektóre działania upraw- nione do wsparcia w ramach innych instrumentów wspólnej polityki rolnej, w szczególności te mieszczące się w zakresie systemu wsparcia wspólnej organizacji rynku, poza wyjątkami uzasadnionymi obiektywnymi kryteriami. (44) W obliczu istniejącej pomocy grupom i zrzeszeniom producentów w kilku wspólnych organizacjach rynku nie ma już potrzeby udzielania szczególnego wsparcia grupom producentów w ramach rozwoju rolnictwa; dlatego system pomocy istniejący na mocy rozporzą- dzenia Rady (WE) nr 952/97 z dnia 20 maja 1997 r. w sprawie grup i stowarzyszeń producentów (3) nie powi- nien być kontynuowany. doświadczenia działań powinien zostać (40) Wsparcie powinno być przyznawane innym działaniom związanym z gospodarką rolną oraz ich konwersją; zdefiniowany na wykaz podstawie uwzględnieniem potrzeby rozwoju rolnictwa częściowo w oparciu o działalność niezwiązaną z rolnictwem i usługami, tak aby odwrócić trend pogarszania się warunków ekono- micznych i społecznych oraz wyludnienia się terenów wiejskich; powinny być wspierane działania w celu usunięcia nierówności i promowania równych szans dla kobiet i mężczyzn. oraz z (45) (46) a także Finansowanie wsparcia wspólnotowego dla działań towarzyszących, rzecz rozwoju rolnictwa, na obszarach innych niż Cel 1, powinno pochodzić z Sekcji Gwarancji EFOGR; podsta- wowe zasady finansowe ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999 zostały odpowiednio dostosowane. innych działań na Finansowanie wsparcia wspólnotowego dla działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich na obszarach obję- tych Celem 1 powinno nadal pochodzić z Sekcji Orien- tacji EFOGR, za wyjątkiem trzech istniejących działań towarzyszących oraz wsparcia dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania i obszarów z ograniczeniami ekologicznymi. (1) Dz. U. L 165 z 15. 6. 1989, str. 3. (2) Dz. U. L 91 z 6. 4. 1990, str. 7. (3) Dz. U. L 142 z 2. 6. 1997, str. 30. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 395 (47) W odniesieniu do wsparcia działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich objętych programowaniem Celu 1 i Celu 2 rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 powinno stosować się w szczególności do zintegrowanego progra- mowania tych działań; jednakże zasady dotyczące finan- sowania powinny uwzględniać gwarancje finansowe w działaniach objętych Celem 2. (51) Działania na rzecz rozwoju rolnictwa powinny być uprawnione do wsparcia ze strony Państwa Członkow- skiego bez żadnego współfinansowania wspólnotowego; w obliczu znacznego wpływu gospodarczego takiej pomocy oraz w celu zapewnienia spójności ze środkami uprawnionymi do wsparcia wspólnotowego, a także dla uproszczenia procedur, powinny zostać ustalone szcze- gółowe zasady pomocy państwowej. (48) Działania na rzecz rozwoju rolnictwa nieobjęte progra- mowaniem w ramach Celu 1 lub Celu 2 powinny zostać objęte programowaniem rozwoju rolnictwa podle- gającym szczególnym zasadom; poziom pomocy dla takich działań powinien być zróżnicowany zgodnie z ogólnymi zasadami ustalonymi w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, uwzględniając w odpowiednim stopniu wymaganie społecznej i ekono- micznej spójności; odtąd poziom wsparcia powinien być zróżnicowany podobnie jak między obszarami Celu 1 i Celu 2 oraz innymi obszarami; poziomy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są najwyższymi poziomami pomocy wspólnotowej. (49) Oprócz programów rozwoju rolnictwa Komisja powinna mieć możliwość zlecania przeprowadzania badań na temat rozwoju rolnictwa ze swojej własnej inicjatywy, bez względu na inicjatywę rozwoju rolnictwa przewi- dzianą w art. 19 (WE) 20 nr 1260/1999. rozporządzenia i (52) Powinna istnieć możliwość przyjęcia zasad przejścio- wych w celu ułatwienia przejścia od istniejących systemów wsparcia do nowych systemów wsparcia rozwoju rolnictwa. (53) Nowy system wsparcia przewidziany w niniejszym rozporządzeniu zastępuje istniejące systemy wsparcia, które zatem powinny zostać uchylone; w konsekwencji trzeba też będzie uchylić odstępstwa dotyczące obecnych systemów wsparcia dla regionów peryferyjnych oraz wysp Morza Egejskiego; nowe przepisy wprowadzające odpowiednią elastyczność, dostosowanie i odstępstwa, w celu uwzględnienia szczególnych potrzeb tych regionów, zostaną ustalone, gdy działania na rzecz rozwoju rolnictwa zostaną objęte programem, (50) Powinny zostać ustalone właściwe zasady kontrolowania i oceny wsparcia rozwoju rolnictwa przy użyciu jasno zdefiniowanych wskaźników uzgodnionych i przyjętych przed rozpoczęciem wdrażania programu. PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: TYTUŁ I ZAKRES I CELE Artykuł 1 3. Działania na rzecz rozwoju rolnictwa: Niniejsze rozporządzenie określa ramy wsparcia wspólno- 1. towego dla trwałego rozwoju rolnictwa. — są zintegrowane z działaniami promującymi rozwój i dosto- sowanie strukturalne regionów opóźnionych w rozwoju (Cel 1), oraz 2. Działania na rzecz rozwoju rolnictwa będą towarzyszyć innym instrumentom wspólnej polityki rolnej oraz je uzupeł- niać i mieć przez to udział w osiąganiu celów zapisanych w art. 33 Traktatu. — towarzyszą działaniom wspierającym gospodarcze i społeczne przekształcenie obszarów stojących w obliczu trudności strukturalnych (Cel 2) 396 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 w danych regionach, uwzględniając szczególne cele wsparcia wspólnotowego zgodnie z celami ustanowionymi w art. 158 i 160 Traktatu oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999 i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporzą- dzeniu. — utrzymania i wzmocnienia żywych struktur społecznych na obszarach wiejskich, — rozwoju działalności gospodarczej, utrzymania i tworzenia miejsc pracy w celu zapewnienia lepszego wykorzystania istniejącego potencjału, Artykuł 2 — poprawy warunków pracy i życia, Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich, związane z działal- nością gospodarki rolnej i jej przekształceniem, może dotyczyć: — poprawy struktur gospodarstw rolnych i struktur służących przetwarzaniu i wprowadzaniu do obrotu produktów rolnych, — przekształcenia i reorientacji potencjału produkcji rolniczej, i poprawy jakości wprowadzenia nowych technologii produktów, — zachęcania do prowadzenia produkcji innej niż produkcja żywności, — utrzymania i promocji niskonakładowych systemów gospo- darki rolnej, — zachowania i promocji wysokiej wartości przyrody oraz zrównoważonego rolnictwa respektującego wymagania w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego, — zlikwidowania nierówności i promocji równych szans dla kobiet i mężczyzn, w szczególności poprzez wspieranie projektów zainicjowanych i wdrażanych przez kobiety. — trwałego rozwoju lasów, Artykuł 3 — zróżnicowania działalności w celu wprowadzenia uzupeł- niających bądź alternatywnych form działalności, Wsparcie jest udzielane działaniom na rzecz rozwoju rolnictwa, które zostały zdefiniowane w tytule II na warunkach w nim określonych. TYTUŁ II DZIAŁANIA NA RZECZ ROZWOJU ROLNICTWA ROZDZIAŁ I — poprawa jakości, INWESTOWANIE W GOSPODARSTWA ROLNE — zachowanie i poprawa środowiska naturalnego, warunków higienicznych oraz warunków utrzymania zwierząt, Artykuł 4 — wspieranie rolnych. zróżnicowania działalności gospodarstwach Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych służy wzros- towi dochodów z rolnictwa oraz poprawie warunków życia, pracy i produkcji. Takie inwestycje służą realizacji co najmniej jednego z nastę- pujących celów: Artykuł 5 — zmniejszenie kosztów produkcji, Wsparcie inwestycji jest udzielane gospodarstwom rolnym: — poprawa i przebazowanie produkcji, — których rentowność można wykazać, 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 397 — które spełniają minimalne normy dotyczące środowiska, oraz higieny i warunków utrzymania zwierząt, oraz — kiedy rolnik posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawodowe. — rolnik ten jest kierownikiem gospodarstwa. Artykuł 6 Szczególne warunki mogą zostać zastosowane w sytuacji, gdy młody rolnik nie jest wyłącznym kierownikiem gospodarstwa. Warunki te muszą być jednak równoważne z tymi, które musi spełnić młody rolnik, który zaczyna prowadzić gospodarstwo i jest jego wyłącznym kierownikiem. Wsparcie nie jest udzielane inwestycjom, które mają za cel wzrost produkcji, dla której nie można znaleźć żadnego normalnego rynku zbytu. 2. Ustanowienie pomocy może obejmować: Artykuł 7 Państwa Członkowskie ustalają całkowitą sumę inwestycji kwalifikujących się do wsparcia. — jednorazową premię do wysokości nie wyższej niż okreś- lona w Załączniku, — dotację na spłatę pożyczki zaciągniętej w celu pokrycia kosztów, które pojawiły się w związku z rozpoczęciem prowadzenia gospodarstwa; skapitalizowana wartość dotacji na spłatę oprocentowania nie może przekraczać wartości premii. Całkowita kwota wsparcia, wyrażona w procentach wielkości kwalifikującej się inwestycji, jest ograniczona do maksymalnie 40 % lub 50 % na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania. są przez młodych rolników, określonych w rozdziale II, to wówczas wielkość wsparcia może osiągnąć najwyżej 45 % lub 55 % na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania. inwestycje podejmowane Jeśli ROZDZIAŁ II PODEJMOWANIE DZIAŁALNOŚCI ROLNIKÓW PRZEZ MŁODYCH Artykuł 8 1. Pomoc młodym rolnikom w celu ułatwienia im podejmo- wania działalności w rolnictwie będzie przyznawana pod nastę- pującymi warunkami: — rolnik ma mniej niż 40 lat, — rolnik posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawo- dowe, — rolnik rozpoczyna prowadzenie gospodarstwa rolnego po raz pierwszy, — w zakresie gospodarstwa: i) można wykazać jego rentowność; oraz ii) spełnione są minimalne normy dotyczące środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, ROZDZIAŁ III SZKOLENIE Artykuł 9 Wsparcie kształcenia zawodowego przyczynia się do zwięk- szenia wiedzy i umiejętności zawodowych rolników i innych osób zaangażowanych w działalność rolną lub leśną oraz ich przekwalifikowania. Szkolenia są szczególnie nastawione na: — przygotowanie jakościowej rolników do reorientacji produkcji, stosowania praktyk produkcji zgodnych z zasa- dami utrzymania i poprawy stanu krajobrazu, ochrony środowiska naturalnego, normami higieny i warunkami utrzymania zwierząt, a także do nabycia umiejętności potrzebnych im do zarządzania rentownym gospodar- stwem, oraz — przygotowanie właścicieli lasów i inne osoby zaangażowane w działalność leśną do stosowania praktyk zarządzania lasem, służących poprawie funkcji gospodarczych, ekolo- gicznych i społecznych lasów. 398 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 ROZDZIAŁ IV — posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawodowe, oraz WCZEŚNIEJSZE EMERYTURY — podejmuje się prowadzić działalność rolniczą w gospodar- stwie przez co najmniej 5 lat. Artykuł 10 3. Robotnik rolny: 1. Wsparcie przechodzenia na wcześniejszą emeryturę w gospodarce rolnej przyczynia się do realizacji następujących celów: — zapewnienia dochodu starszym rolnikom, którzy decydują się na zaprzestanie gospodarowania, — zachęcenia do zastępowania takich starszych rolników przez rolników, którzy mogą poprawić, w miarę potrzeb, rentowność pozostawionych im gospodarstw rolnych, — wydzielenia użytków rolnych dla produkcji nierolniczej, tam gdzie gospodarka rolna przy zachowaniu rentowności nie jest możliwa. — zaprzestaje całkowicie pracy na roli, — ma nie mniej niż 55 lat, ale nie jest jeszcze w normalnym wieku emerytalnym, — poświęcił co najmniej połowę swego czasu pracy w ciągu poprzednich pięciu lat na pomoc rodzinie w prowadzeniu gospodarstwa lub na pracę jako robotnik rolny, — pracował w gospodarstwie rolnym osoby przekazującej gospodarstwo przez okres równoważny co najmniej dwóm latom pracy w pełnym wymiarze czasu, w ciągu ostatnich czterech lat poprzedzających przejście na wcześniejszą emeryturę osoby przekazującej gospodarstwo, oraz 2. Wsparcie przechodzenia na wcześniejszą emeryturę może obejmować również działania służące zapewnieniu dochodu pracownikom rolnym. — objęty jest systemem zabezpieczenia społecznego. Artykuł 11 1. Osoba przekazująca gospodarstwo: 4. Przejmujący gospodarstwo, który nie jest rolnikiem, może być dowolną osobą lub organem, który przejmie całość lub część ziemi i będzie ją użytkował do celów nierolniczych, takich jak leśnictwo, tworzenie rezerwatów ekologicznych w sposób zgodny z zasadami ochrony i poprawy jakości środo- wiska naturalnego terenów wiejskich. — zaprzestaje całkowicie prowadzenia komercyjnej gospodarki rolnej; może ona jednak kontynuować niekomercyjną gospodarkę rolną i utrzymać użytkowanie budynków, 5. Warunki określone w niniejszym artykule mają zastoso- wanie przez okres, w którym osoba przekazująca gospodarstwo otrzymuje wsparcie w postaci wcześniejszej emerytury. — ma nie mniej niż 55 lat, ale nie osiągnęła jeszcze normal- nego wieku emerytalnego w momencie przekazywania gospodarstwa, oraz — prowadziła gospodarstwo rolne przez 10 lat poprzedzają- cych przekazanie gospodarstwa. Artykuł 12 2. Przejmujący gospodarstwo: Najwyższe kwoty wsparcia ze strony Wspólnoty zostały 1. ustanowione w Załączniku. — zastępuje przekazującego gospodarstwo i staje się kierowni- kiem tego gospodarstwa lub przejmuje całość lub część przekazywanego gruntu. Rentowność przekazywanego gospodarstwa musi ulec poprawie w czasie i zgodnie z warunkami, które zostaną określone, uwzględniając w szczególności wiedzę i umiejętności zawodowe przejmują- cego gospodarstwo, wielkość areałów, ilość pracy lub dochód, zależnie od regionu i rodzaju produkcji, 2. Okres udzielania wsparcia w przejściu na wcześniejszą emeryturę nie przekracza 15 lat dla osoby przekazującej gospo- darstwo i 10 lat dla robotnika rolnego. Wsparcie takie jest udzielane osobom, które przekazały gospodarstwo rolne nie dłużej niż do ukończenia przez nie 75 lat i robotnikom rolnym nie dłużej niż do osiągnięcia przez nich normalnego wieku emerytalnego. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 399 W przypadku gdy osoba, która przekazała gospodarstwo rolne, otrzymuje od Państwa Członkowskiego normalną emeryturę, wsparcie w postaci wcześniejszej emerytury zostaje przyznane jako dodatek, uwzględniwszy wysokość krajowej emerytury w tym państwie. — stosują dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną. ROZDZIAŁ V OBSZARY O MNIEJ KORZYSTNYCH WARUNKACH GOSPO- DAROWANIA I OBSZARY Z OGRANICZENIAMI EKOLOGICZ- NYMI Artykuł 13 Wsparcie dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospo- darowania i obszarów z ograniczeniami ekologicznymi będzie przyczyniać się do realizacji następujących celów. a) Rekompensata dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania z przyczyn naturalnych: — w celu zapewnienia korzystania z użytków rolnych i przyczynienia się przez to do utrzymania aktywnej gminy wiejskiej, — w celu utrzymania terenów wiejskich, — w celu utrzymania i wspierania systemów gospodarki rolnej, która w szczególności uwzględnia wymagania związane z ochroną środowiska. b) Rekompensata dla obszarów podlegających ograniczeniom ekolo- gicznym: — w celu zapewnienia prowadzenia gospodarstwa rolnego w sposób uwzględniający wymagania w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego na obszarach z ograni- czeniami ekologicznymi. 3. Tam gdzie w zastosowaniu odpowiednich przepisów dyrektywy Rady 96/23/WE (1) zostaną wykryte w zwierzętach stada bydła należącego do producenta pozostałości ze substancji zakazanych przez dyrektywę 96/22/WE (2) lub pozostałości substancji, które ta dyrektywa dopuszcza, ale lub tam gdzie zastosowanych w sposób nieuprawniony, substancja dyrektywę lub produkt niedozwolone przez 96/22/WE lub też dozwolone przez tę dyrektywę, ale przecho- wywane w sposób nieuprawniony, zostaną znalezione w dowolnej formie w gospodarstwie producenta, wówczas produ- cent nie otrzymuje dodatków wyrównawczych przez jeden rok kalendarzowy od momentu wykrycia substancji określonych powyżej. W przypadku powtarzającego się naruszenia tych zasad rolnik może nie otrzymywać dodatków przez okres do pięciu lat od momentu, w którym zostało wykryte powtórne naruszenie, długość tego okresu jest uzależniona od tego, jak poważne jest to naruszenie. W przypadku utrudnień ze strony właściciela zwierząt lub ich zarządcy podczas dokonywania inspekcji i pobierania próbek niezbędnych dla realizacji krajowych planów monitorowania pozostałości różnych substancji, a także podczas wykonywania kontroli zgodnie z dyrektywą 96/23/WE, stosuje się kary prze- widziane w pierwszym akapicie. Artykuł 15 1. Dodatki wyrównawcze ustala się na poziomie, który: Artykuł 14 — jest wystarczający dla skutecznego kompensowania istnieją- cych utrudnień, oraz 1. Rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych. — nie prowadzi do nadmiernej kompensacji. Dodatki wyrównawcze są przyznawane na każdy hektar 2. gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy: — prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony, — podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przy- najmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrówna- wczego, oraz Dodatki wyrównawcze 2. uwzględniając: są należycie zróżnicowane, — sytuację i cele rozwoju poszczególnych regionów, — dotkliwość każdej trwałej naturalnej przeszkody utrud- niającej prowadzenie gospodarstwa rolnego, (1) Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 3. (2) Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 10. 400 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 — poszczególne rozwiązać, problemy środowiskowe, które należy — rodzaj produkcji oraz, w miarę potrzeb, strukturę ekono- miczną gospodarstwa. — występowaniem, na niższych wysokościach, stromych pochyłości obejmujących większą część terenów upraw- nych, uniemożliwiających użytkowanie normalnych maszyn lub wymagających bardzo drogiego specjalistycznego sprzętu, lub 3. Dodatki wyrównawcze zostają ustalone na poziomie między najwyższymi i najniższymi kwotami, które są przedsta- wione w Załączniku. — kombinacją dwóch powyższych czynników, gdzie każdy z tych czynników osobno jest mniej uciążliwy, ale istnienie obu równocześnie powoduje zwiększenie utrudnień. Dodatki wyrównawcze wyższe niż najwyższa kwota mogą być przyznane pod warunkiem, że średnia kwota wszystkich dodatków wyrównawczych przyznanych na poziomie progra- mowania nie przekracza kwoty najwyższej. Państwo Członkow- skie może przedstawić łącznie kilka programów regionalnych w celu wyliczenia średniej kwoty. 2. Obszary na północ od 62 równoleżnika i niektóre obszary sąsiadujące będą traktowane w taki sam sposób jak obszary górskie. Artykuł 16 Artykuł 19 zrekompensowania Płatności w celu 1. poniesionych kosztów lub utraconych dochodów mogą zostać przyznane rolnikom, którzy podlegają ograniczeniom przy prowadzeniu działalności rolnej na obszarach, na których istnieją ograni- czenia ekologiczne w wyniku wprowadzenia ograniczeń na użytki rolne na podstawie wspólnotowych przepisów ochrony środowiska naturalnego, i w takim zakresie, w jakim płatności są niezbędne dla rozwiązania specyficznych prob- lemów wynikających z powodu stosowania tych przepisów. jeśli Płatności ustala się na poziomie, który zapobiegnie 2. nadmiernej kompensacji; jest to szczególnie istotne w przy- padku płatności na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania. 3. Maksymalne kwoty wsparcia wspólnotowego są ustano- wione w Załączniku. Artykuł 17 Obszary o mniej korzystnych warunkach gospodarowania to: — tereny górskie (art. 18), — inne obszary o mniej korzystnych warunkach gospodaro- wania (art. 19), oraz — obszary podlegające specyficznym utrudnieniom (art. 20). Artykuł 18 Tereny górskie to takie, które charakteryzują się znacz- i 1. nymi znacznym wzrostem kosztów pracy w związku z: ograniczeniami możliwości użytkowania ziemi — istnieniem, z powodu wysokości, trudnych warunków klimatycznych, co skutkuje skróceniem okresu wegetacji, Obszary o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, którym grozi zaprzestanie użytkowania ziemi i gdzie konieczna jest ochrona terenów wiejskich, obejmą obszary rolnicze, które są jednorodne z punktu widzenia naturalnych warunków uprawy i których dotyczą wszystkie poniższe charakterystyki: — obecność terenów o małej produktywności, trudnych w uprawie i z ograniczonym potencjałem produkcyjnym, który nie może być zwiększony, chyba że przy poniesieniu nadmiernych kosztów i które są odpowiednie przede wszystkim dla ekstensywnej hodowli zwierząt gospodar- skich, — produkcja, która wynika z małej produktywności środo- wiska naturalnego, jest znacznie niższa od przeciętnej w odniesieniu do głównych dokonań gospodarczych w rolnic- twie, — niska lub zmniejszająca się populacja zależna od działal- ności rolniczej; przyspieszenie wyludnienia zagroziłoby zaś stabilności funkcjonowania tego terenu i ciągłości zalud- nienia. Artykuł 20 Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą obejmować też inne obszary, na których istnieją pewne specy- ficzne utrudnienia, a na których działalność rolnicza powinna być kontynuowana; w miarę potrzeb i z zastrzeżeniem niektó- rych warunków, w celu zachowania lub poprawy stanu środo- wiska, utrzymania terenów wiejskich, zachowania potencjału turystycznego tych obszarów lub w celu ochrony linii brze- gowej. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 401 Artykuł 21 Zobowiązania agrośrodowiskowe obejmują więcej niż 2. tylko stosowanie zwyczajnej dobrej praktyki rolniczej. Całkowita wielkość obszarów określonych w art. 16 i 20 nie może przekraczać 10 % obszaru danego Państwa Członkow- skiego. Zobowiązania agrośrodowiskowe zapewniają usługi, których nie wspierają inne środki, takie jak wsparcie rynkowe lub dodatki wyrównawcze. ROZDZIAŁ VI AGROŚRODOWISKO Artykuł 24 1. Wsparcie w zakresie zobowiązań agrośrodowiskowych przydziela się corocznie i obliczane jest na podstawie: Artykuł 22 — utraconych dochodów, Wsparcie metod produkcji rolniczej zaprojektowanych w celu ochrony środowiska i utrzymania terenów wiejskich (agrośro- dowisko) przyczynia się do osiągania celów polityki Wspólnoty w odniesieniu do rolnictwa i środowiska. — dodatkowych kosztów wynikających z tego zobowiązania, oraz — potrzeby zapewnienia zachęty finansowej. Wsparcie takie promuje: — sposoby użytkowania użytków rolnych zgodnych z zasa- dami ochrony i poprawy jakości środowiska, krajobrazu i jego elementów, zasobów naturalnych, gleby i różnorod- ności genetycznej, — przyjazną dla środowiska ekstensyfikację rolnictwa i nisko intensywne systemy wypasania, — zachowanie środowisk rolnych o wysokiej wartości przy- rodniczej, które są zagrożone, Koszt znacznych niedochodowych prac niezbędnych dla wypeł- nienia zobowiązań może być także uwzględniony przy obli- czaniu poziomu corocznego wsparcia. 2. Maksymalne kwoty wsparcia Wspólnoty na rok zawarte są w Załączniku. Kwoty te wyliczane są w oparciu o powierzchnię gospodarstwa, do której stosuje się zobowiązanie agrośrodowiskowe. — utrzymanie krajobrazu i cech historycznych użytków rolnych, ROZDZIAŁ VII — stosowanie planowania środowiskowego w praktyce rolni- czej. POPRAWA PRZETWARZANIA I WPROWADZENIA DO OBROTU PRODUKTÓW ROLNYCH Artykuł 23 Artykuł 25 1. Wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych przez okres co najmniej pięciu lat. W miarę potrzeby, dla szczególnych rodzajów zobowiązań, określany jest dłuższy okres, uwzględ- niający ich skutki środowiskowe. 1. Wsparcie dla inwestycji ułatwia poprawę i racjonalizację przetwarzania i wprowadzenia do obrotu produktów rolnych i przez to przyczynia się do wzrostu konkurencyjności i wartości dodanej tych produktów. 402 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 2. Wsparcie to przyczyni jednego z poniższych celów: się do realizacji co najmniej Artykuł 27 — zorientowanie produkcji zgodnie z przewidywalnymi tren- rozwinięcia nowych lub zachęcenie rynkowymi dami rynków zbytu na produkty rolne, Inwestycja dotyczy przetwarzania i obrotu produktami z wyłączeniem załącznikiem I do Traktatu, 1. objętymi produktów rybnych. — poprawa lub racjonalizacja kanałów wprowadzających do obrotu lub procedur przetwórczych, 2. Inwestycje odpowiadają kryteriom selekcji ustalającym priorytety i wskazującym, jakie rodzaje inwestycji nie są upraw- nione do wsparcia. — poprawa przedstawienia i przygotowania produktów albo zachęcenie do lepszego wykorzystania lub zlikwidowania produktów ubocznych lub odpadów, Artykuł 28 — zastosowanie nowych technologii, 1. Następujące rodzaje inwestycji są wyłączone ze wsparcia: — uprzywilejowanie innowacyjnych inwestycji, — inwestycje na poziomie handlu detalicznego, — poprawa i monitorowanie jakości, — inwestycje w zakresie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z państw trzecich. — poprawa i monitorowanie warunków zdrowotnych, — ochrona środowiska. Artykuł 26 1. Wsparcie jest udzielane osobom ostatecznie odpowie- dzialnym za finansowanie inwestycji w przedsiębiorstwach: — których rentowność można wykazać, oraz — które spełniają minimalne normy dotyczące środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt. 2. Inwestycja musi służyć poprawie sytuacji w sektorze podstawowej produkcji rolnej, którego to dotyczy. Musi też gwarantować producentom takich podstawowych produktów odpowiedni udział w wynikających z niej korzyściach gospo- darczych. Całkowita kwota wsparcia, wyrażona się inwestycji, jako procent jest ograniczona do 2. wartości kwalifikującej maksymalnie: a) 50 % w regionach objętych Celem 1; b) 40 % w innych regionach. ROZDZIAŁ VIII LEŚNICTWO Artykuł 29 1. Wsparcie dla leśnictwa przyczynia się do utrzymania i rozwoju gospodarczych, ekologicznych i społecznych funkcji lasów na terenach wiejskich. 2. Wsparcie takie promuje w szczególności jeden lub więcej z poniższych celów: — zrównoważona gospodarka leśna oraz rozwój leśnictwa, 3. Muszą zostać wykazane wystarczające dowody potwier- dzające, że można znaleźć normalny rynek zbytu dla tych produktów. — utrzymanie i poprawa stanu zasobów leśnych, — powiększenie powierzchni obszarów leśnych. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 403 3. Wsparcie takie udzielane jest tylko lasom i obszarom znajdującym się w posiadaniu właścicieli prywatnych, ich stowarzyszeń, gmin lub stowarzyszeń gmin. Ograniczenie to nie ma zastosowania w odniesieniu do działań przewidzianych w art. 30 ust. 1, tiret szóste. 4. Wsparcie takie przyczynia się do realizacji przedsięwzięć podejmowanych przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie na poziomie międzynarodowym. Opiera się ono na programach leśnych na poziomie krajowym lub niższym lub na innych równoważnych narzędziach, które powinny uwzględniać zobo- wiązania podjęte na Konferencjach Ministerialnych w sprawie ochrony lasów w Europie. — zakładanie stowarzyszeń właścicieli lasów w celu pomocy ich członkom w prowadzeniu zrównoważonej i efektywnej gospodarki leśnej, — przywracanie potencjału produkcji leśnej, zniszczonej przez klęski żywiołowe i pożary oraz wprowadzanie właściwych instrumentów zapobiegawczych. Przepisy ustanowione w rozdziałach I i VII, z wyjątkiem 2. art. 7 akapit drugi stosuje się odpowiednio do inwestycji. na Działania podstawie proponowane 5. niniejszego rozporządzenia na obszarach zaklasyfikowanych jako obszary o wysokim lub średnim ryzyku pożarów leśnych na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2158/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie ochrony lasów wspólnotowych przed pożarami (1), muszą stosować się do planów ochrony lasów przedstawionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2158/92. Artykuł 30 1. Wsparcie dla leśnictwa dotyczy jednego lub więcej z poniższych działań: — zalesienie terenu niekwalifikującego się na mocy art. 31, pod warunkiem że takie zalesienie jest dostosowane do lokalnych warunków, także środowiskowych, Artykuł 31 Udziela się wsparcia na zalesianie użytków rolnych, pod 1. warunkiem że takie zalesienie będzie dostosowane do lokal- nych warunków, w tym także środowiskowych. Wsparcie takie, oprócz kosztów sadzenia, może obejmować: — roczną dopłatę do hektara zalesionej ziemi dla pokrycia kosztów utrzymania, przez okres do pięciu lat, — roczną dopłatę do hektara w celu pokrycia utraty dochodu wynikającego z zalesienia, przez okres do 20 lat dla rolników lub ich zrzeszeń, którzy uprawiali tę ziemię przed jej zalesieniem lub dla każdej innej osoby prawa prywat- nego. 2. Wsparcie dla zalesiania terenów rolniczych, podejmowa- nego przez władze publiczne, pokrywa jedynie koszty założenia. 3. Wsparcie dla zalesiania terenów rolniczych nie jest przy- znawane: — inwestycje w lasach mające na celu znaczne zwiększenie ich wartości gospodarczej, ekologicznej i społecznej, — rolnikom korzystającym ze wsparcia w postaci wcześniej- szej emerytury, — inwestycje w celu poprawienia i racjonalizacji zbiorów, i wprowadzania do obrotu produktów przetwarzania leśnych; inwestycje związane z użyciem drewna jako surowca będą ograniczone do prac poprzedzających prze- twórstwo przemysłowe, — w odniesieniu do sadzenia choinek świątecznych. W przypadku szybko rosnących gatunków hodowanych w krótkim okresie, wsparcie w celu zalesiania jest udzielane jedynie w odniesieniu do kosztów sadzenia drzewek. — promocja nowych rynków zbytu dla zastosowania i wpro- wadzenia do obrotu produktów leśnych, (1) Dz. U. L 217 z 31. 7. 1992, str. 3. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 308/97 (Dz. U. L 51 z 21. 2. 1997, str. 2). 4. Najwyższa kwota wsparcia wspólnotowego na rok w postaci rocznej premii przyznawanej dla pokrycia utraty przy- chodu zawarta jest w Załączniku. 404 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Artykuł 32 — podstawowych usług na rzecz gospodarki i ludności wiej- skiej, 1. W celu: — odbudowy i rozwoju obszarów wiejskich oraz ochrony i zachowania dziedzictwa wsi, — utrzymania i poprawy stabilności ekologicznej lasów, tam gdzie rola ochronna i ekologiczna tych lasów stanowi interes publiczny i gdzie koszty działań na rzecz utrzy- mania i odnowy lasów przekraczają dochód z leśnictwa, — zróżnicowania działalności rolniczych i działalności zbliżo- nych do rolniczych w celu zapewnienia wielozawodowości lub dochodów alternatywnych, — utrzymania pasów przeciwpożarowych poprzez działania rolnicze, — gospodarki zasobami wodnymi wsi, płatności dla poszczególnych środków będą przyznawane bene- ficjentom, pod warunkiem że w sposób trwały zostaną zapew- nione wartości ochronne i ekologiczne lasów, a działania, które mają zostać zrealizowane, zostaną przewidziane w umowie zawierającej także specyfikację kosztów. — rozwoju i poprawy infrastruktury związanej z rozwojem rolnictwa, — zachęcania do prowadzenia działalności związanej z turystką i rzemiosłem, Płatności są ustalane między maksymalnymi i minimal- kwotami wyszczególnionymi w Załączniku, przy jak wcześniej 2. nymi uwzględnieniu rzeczywistych kosztów działań, zastrzeżono to w umowie. — ochrony środowiska w powiązaniu z rolnictwem, leśnic- twem i zachowaniem krajobrazu, a także z poprawy warunków utrzymania zwierząt, — przywrócenia produkcyjnego zniszczonego klęskami żywiołowymi oraz wprowadzenia odpowiednich instrumentów zapobiegawczych, rolniczego potencjału ROZDZIAŁ IX — techniki finansowej. WSPIERANIE DOSTOSOWANIA I ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH Artykuł 33 ROZDZIAŁ X PRZEPISY WYKONAWCZE Wsparcie zostaje udzielone na środki, które odnoszą się do działalności rolniczej i jej przekształcania oraz do działalności wiejskiej, której nie dotyczą inne środki określone w niniejszym tytule. Artykuł 34 Środki takie dotyczą: — melioracji gruntów, — reparcelacji, — tworzenia usług związanych z obsługą i prowadzeniem gospodarstwa rolnego, Szczegółowe zasady stosowania tego tytułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 50 ust. 2 rozporzą- dzenia (WE) nr 1260/1999. Zasady te mogą w szczególności definiować: — warunki wsparcia inwestycji w gospodarstwach rolnych (art. 4–7), uwzględniając konieczne ograniczenia wyni- kające z zastosowania art. 6. — wprowadzania do obrotu produktów rolnych dobrej jakości, — okres i warunki poprawiania rentowności gospodarstwa rolnego oraz warunki użytkowania i przekazywania ziemi w przypadku wcześniejszej emerytury (art. 11 ust. 2), 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 405 — warunki przyznawania i obliczania dodatków wyrówna- wczych dla obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, uwzględniając przypadek komunalnego użytkowania gruntów rolnych (art. 14 i 15) oraz wypłat rekompenscyjnych na obszarach podlegających ogranicze- niom ekologicznym (art. 16), — zasady regulujące przyznawanie zobowiązań agrośrodowis- kowych (art. 23 i 24), — kryteria selekcji dla inwestycji mających na celu poprawę i wprowadzania do obrotu produktów przetwarzania rolnych (art. 27 ust. 2), — zasady regulujące działania dotyczące leśnictwa (rozdział VIII). Zgodnie z tą samą procedurą Komisja może odstąpić, w stosunku do najbardziej odległych regionów, od przepisów art. 28 ust. 1 tiret drugie, pod warunkiem że przetwarzane produkty są przeznaczone na rynek w tym regionie. ZASADY OGÓLNE, PRZEPISY ADMINISTRACYJNE I FINANSOWE TYTUŁ III ROZDZIAŁ I ZASADY OGÓLNE Podr ozdzi a ł I Wsparcie z EFOGR Artykuł 35 1. Wsparcie Wspólnoty dotyczące wcześniejszych emerytur (art. 10–12) obszarów o mniej korzystnych warunkach gospo- darowania i obszarów podlegających ograniczeniom ekolo- gicznym (art. 13–21), agrośrodowiska (art. 22–24) i zalesiania (art. 31), finansowane jest z EFOGR Sekcji Gwarancji w całej Wspólnocie. 2. Wsparcie Wspólnoty dla innych działań na rzecz rozwoju rolnictwa finansowane jest przez EFOGR: — Sekcję Orientacji na obszarach objętych Celem 1, Artykuł 36 1. W odniesieniu do wsparcia na rzecz rozwoju rolnictwa działania określone w art. 35 ust. 2: — na obszarach objętych Celem 1 rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 stosuje się jako uzupełnione szczegółowymi zasadami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, — na obszarach objętych Celem 2 rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 stosuje się jako uzupełnione szczegółowymi zasadami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej. 2. W odniesieniu do wsparcia działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich finansowanych przez EFOGR Sekcję Gwarancji stosuje się szczegółowe zasady rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 (1) i przepisy przyjęte przy jego wykonywaniu, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej. Podr ozdzi a ł II Zgodność i spójność — Sekcję Gwarancji na obszarach nieobjętych Celem 1. Artykuł 37 3. Wsparcie dla działań określonych w art. 33 tiret siódme i dziewiąte jest finansowane przez EFOGR na obszarach zakwali- fikowanych jako obszary Celu 1 i 2 oraz obszary przejściowe, o ile finansowanie ich nie jest zapewnione przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR). 1. Wsparcie na rzecz rozwoju obszarów wiejskich przyzna- wane jest jedynie dla działań zgodnych z prawem wspólno- towym. (1) Dz. U. L 161 z 26. 6. 1999, str. 103. 406 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Działania takie są zgodne z innymi politykami wspólno- i przedsięwzięciami realizowanymi w ramach tych 2. towymi polityk. Artykuł 39 W szczególności żadne działanie, które podlega zakresowi niniejszego rozporządzenia, nie jest uprawnione do wsparcia z innych systemów wsparcia wspólnotowego, to niezgodne z warunkami szczegółowymi zawartymi w niniej- szym rozporządzeniu. jeżeli jest 3. Zapewnia się spójność z innymi wdrażanymi działaniami w ramach innych instrumentów wspólnej polityki rolnej, w szczególności między środkami na rzecz rozwoju rolnictwa z jednej strony a działaniami wdrażanymi w ramach organizacji wspólnego rynku oraz przedsięwzięciami na rzecz poprawy jakości w rolnictwie oraz zdrowia z drugiej strony, jak również między różnymi przedsięwzięciami wspierającymi rozwój rolnictwa. Zatem żadne wsparcie w ramach niniejszego rozporządzenia nie może być przyznane na rzecz: — działań podlegających zakresowi systemu wsparcia w ramach organizacji wspólnego rynku, poza wyjątkami, uzasadnionymi kryteriami celu, które mogą być określone zgodnie z art. 50, — działań wspierających projekty badawcze w celu promo- wania produktów rolnych lub zwalczania chorób zwierząt. 4. lub Państwa Członkowskie mogą ustanowić dalsze bardziej restrykcyjne warunki przyznawania wsparcia Wspól- noty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, pod warunkiem jednak, że warunki te będą zgodne z celami i wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Artykuł 38 Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędna 1. kroki dla zapewnienia zgodności i spójności środków wspie- rających rozwój rolnictwa zgodnie z przepisami ustanowio- nymi w niniejszym rozdziale. Plany rozwoju wsi przedłożone przez Państwa Członkow- 2. skie zawierają ocenę zgodności i spójności wsparcia przewi- dzianych działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz wskazanie jakie działania zostały podjęte w celu zapewnienia zgodności i spójności. 3. W miarę potrzeby wsparcie działań podlega przeglądowi w celu zapewnienia zgodności i spójności. ROZDZIAŁ II PRZYGOTOWYWANIE PROGRAMÓW Artykuł 40 1. Działania na rzecz rozwoju rolnictwa finansowane przez Sekcję Orientacji EFOGR stanowią część programów dla regionów Celu rozporządzeniem (WE) nr 1260/1999. zgodnie 1 z 2. Działania na rzecz rozwoju rolnictwa inne niż te okreś- lone w art. 35 ust. 1 mogą tworzyć część programów dla rozporządzeniem (WE) regionów Celu nr 1260/1999 zgodnie 2 z Inne działania na rzecz rozwoju rolnictwa, które nie 3. tworzą części programów zgodnie z ust. 1 i 2, stanowią przed- miot programów rozwoju rolnictwa zgodnie z art. 41–44. Odnośnie do właściwych działań na rzecz rozwoju 4. rolnictwa Państwa Członkowskie mogą przekazać do zatwier- dzenia część programów zgodnie z ust. 1–3, tak dalece, jak jest to właściwe w celu utrzymania jednolitych warunków. ramowe, przepisy tworzą ogólne które 1. Płatności nie mogą być dokonywane w odniesieniu do tego samego działania na mocy niniejszego rozporządzenia oraz innego systemu wsparcia wspólnotowego. Artykuł 41 2. Wsparcie kilku działań na mocy niniejszego rozporzą- dzenia może być połączone jedynie pod warunkiem, że działania te są ze sobą spójne i zgodne. Jeżeli jest to konieczne, poziom wsparcia zostaje odpowiednio dostosowany. 1. Plany rozwoju wsi są opracowane na poziomie geogra- ficznym uznanym za najbardziej właściwy. Plany są przygoto- wywane przez właściwe władze wyznaczone i przedkładane Komisji przez Państwo Członkowskie po skonsultowaniu ich z właściwymi władzami i organizacjami na właściwym szczeblu terytorialnym. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 407 2. Działania na rzecz wsparcia rozwoju rolnictwa, które mają być podejmowane na jednym obszarze, są zintegrowane, w każdym przypadku, gdy będzie możliwe, w jeden plan. Tam gdzie potrzebne będzie ustanowienie kilku planów, wskazane są związki między działaniami zawartymi w tych planach, a także zapewniona zostanie ich zgodność i spójność. Artykuł 42 Plany rozwoju wsi obejmują okres siedmiu lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r. — przepisy w celu zapewnienia skutecznego i właściwego wykonania planów, w tym monitorowania i oceny; definicję wskaźników ilościowych dotyczące kontroli, sankcji i odpowiednie upowszechnianie, ustalenia oceny; — wyniki konsultacji i wyznaczenia stowarzyszonych władz i organów, jak również partnerów społecznych i ekonomicz- nych na właściwych szczeblach. 2. W swoich planach, Państwa Członkowskie: — przygotują dla swoich terytoriów środki agrośrodowiskowe, zgodnie ze swoimi specyficznymi potrzebami, — zapewnią istnienie koniecznej równowagi między różnymi działaniami na rzecz wspierania. Artykuł 43 Artykuł 44 1. Plany rozwoju wsi zawierają: Plany rozwoju wsi przedkładane są nie później niż sześć 1. miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia. — opis ilościowy obecnej sytuacji, pokazujący różnice, luki i potencjał rozwoju, zmobilizowane środki finansowe oraz główne wyniki działalności realizowanych w poprzednim okresie programowania w odniesieniu do dostępnych wyników oceny, Komisja ocenia zaproponowane plany, aby ustalić, czy są 2. one zgodne z niniejszym rozporządzeniem. Na podstawie tych planów Komisja przyjmie programy rozwoju wsi zgodnie z procedurą określoną w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 w ciągu sześciu miesięcy od przekazania planów. — opis proponowanej strategii, jej cele ilościowe, wybrane priorytety rozwoju wsi oraz objęty obszar geograficzny, — ocenę pokazującą oczekiwane skutki ekonomiczne, środo- wiskowe i społeczne, a także wpływ na zatrudnienie, — ogólne, indykatywne zestawienie finansowe przedstawiające przewidywane środki finansowe krajowe lub wspólnotowe, odpowiadające rozwoju wsi, przedłożone w kontekście planu, oraz tam, gdzie plan obej- muje tereny rolnicze objęte Celem 2, wyszczególniającym kwoty indykatywne dla działań na rzecz rozwoju rolnictwa na tych obszarach z tytułu przepisów art. 33, priorytetowi każdemu ROZDZIAŁ III DZIAŁANIA DODATKOWE ORAZ INICJATYWY WSPÓLNO- TOWE Artykuł 45 — opis środków rozważanych w celu wykonania planów, w szczególności systemów wsparcia, w tym punkty niezbędne dla oceny zasad konkurencji, — w miarę potrzeb informację o potrzebach działań obejmują- cych badania, projekty pokazowe, szkolenia lub pomoc techniczną, odnoszących się do przygotowania, wdrażania lub dostosowania danych działań, Na podstawie art. 21 ust. 2 rozporządzenia (WE) 1. nr 1260/1999 Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 50 ust. 2 tego rozporządzenia, może rozszerzyć zakres wsparcia z Sekcji Orientacji EFOGR poza ten przewidziany w art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz zakres finanso- wania środków, uprawnionych na podstawie rozporządzeń Rady nr 1783/1999/WE (1), nr 1784/1999/WE (2) oraz nr 1263/1999/WE (3), mając na celu wykonanie wszystkich działań na rzecz rozwoju wsi w ramach inicjatywy wspólno- towej. — wyznaczanie właściwych władz i odpowiedzialnych organów, (1) Dz. U. L 213 z 13. 8. 1999, str. 1. (2) Dz. U. L 213 z 13. 8. 1999, str. 5. (3) Dz. U. L 161 z 26. 6. 1999, str. 54. 408 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 2. Z inicjatywy Komisji, EFOGR Sekcja Gwarancji może sfinansować badania związane z programowaniem rozwoju wsi. 2. W przypadku przedsięwzięć objętych programowaniem rozwoju rolnictwa Wspólnota uczestniczy w finansowaniu, w zastosowaniu zasad ustalonych w art. 29 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 ROZDZIAŁ IV PRZEPISY FINANSOWE Artykuł 46 1. Wsparcie wspólnotowe na rzecz rozwoju obszarów wiej- skich z Sekcji Gwarancji EFUGR stanowi przedmiot planowania finansowego i księgowości w ujęciu rocznym. Planowanie finansowe stanowi część programowania rozwoju obszarów wiejskich (art. 40 ust. 3) lub programowania związanego z Celem 2. 2. Komisja dokonuje wstępnego przydziału Państwom Członkowskim, w podziale rocznym i stosując kryteria celu, które uwzględniają szczegółową sytuację oraz potrzeby, a także wysiłki, które mają być podjęte, w szczególności na rzecz środowiska, tworzenia miejsc pracy i zachowania krajobrazu. 3. Wstępny przydział jest dostosowany na podstawie rzeczy- wistych wydatków oraz zweryfikowanych prognoz wydatków przedkładanych przez Państwa Członkowskie, uwzględniając cele programu oraz uwzględnia także dostępne środki finan- sowe, a także będzie zgodny z intensywnością pomocy terenom wiejskim objętym Celem 2. Artykuł 47 1. Przepisy finansowe ustanowione w art. 31, 32 (z wyjątkiem ust. 1 akapit piąty tego artykułu), 34, 38 i 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 nie mają zastosowania do wsparcia działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do Celu 2. Komisja podejmuje konieczne działania w celu zapewnienia skutecznego i spójnego wykonywania tych środków, które osiągają przynajmniej takie same normy, jak te ustanowione w przepisach określonych w pierwszym akapicie, w tym zasadę jednej władzy zarządzającej. Do celów niniejszego rozporządzenia: — wkład Wspólnoty nie przekracza 50 % całkowitych upraw- jest równy przynajmniej nionych kosztów i, w zasadzie, 25 % uprawnionych wydatków publicznych na obszarach nie objętych Celem 1 i Celem 2, — dla inwestycji dochodowych stosuje się wielkości zawarte w art. 29 ust. 4 lit. a) ppkt ii) oraz iii), a także lit. b) ppkt ii) oraz iii) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. Gospodarstwa rolne i leśne oraz przedsiębiorstwa zaangażowane w prze- twarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych i leśnych są w tym zakresie przedsiębiorstwami w rozu- mieniu art. 29 ust. 4 lit. b) ppkt iii), — wkład Wspólnoty w programowanie działań ustanowionych w art. 22–24 niniejszego rozporządzenia stanowi 75 % na obszarach objętych Celem 1 oraz 50 % na innych obsza- rach. Do takich płatności stosuje się art. 32 ust. 1 akapit piąty rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. 3. Wypłaty pomocy finansowej z Sekcji Gwarancji EFOGR mogą mieć formę zaliczek na wdrażanie programów lub wypłat na pokrycie rzeczywiście poniesionych wydatków. ROZDZIAŁ V MONITOROWANIE I OCENA Artykuł 48 Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają skuteczne 1. monitorowanie wykonywania programów rozwoju wsi. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 409 Takie monitorowanie przeprowadzane 2. wspólnie uzgodnione procedury. jest poprzez Monitorowanie przeprowadzane jest przez odniesienie do szczególnych wskaźników rzeczowych i finansowych wcześniej uzgodnionych i ustalonych. Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji roczne sprawo- zdania okresowe. 3. W miarę potrzeb ustanawia się komitety monitorujące. ROZDZIAŁ VI PRZEPISY WYKONAWCZE Artykuł 50 Szczegółowe zasady stosowania niniejszego tytułu zostają przy- jęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. Zasady te mogą w szczególności określać szczegóły: — przedstawiania planów rozwoju wsi (art. 41–44), Artykuł 49 — przeglądu dokumentów programowania rozwoju wsi, Oszacowanie przedsięwzięć programami 1. rozwoju obszarów wiejskich jest wykonywane na podstawie zasad (WE) nr 1260/1999. ustalonych w art. 40–43 rozporządzenia objętych — planowania finansowego, w szczególności dla zapewnienia dyscypliny budżetowej (art. 46) i udziału w finansowaniu (art. 47 ust. 2), Sekcja Gwarancji EFOGR może, w ramach środków 2. finansowych przeznaczonych na programy, uczestniczyć w finansowaniu oceniania rozwoju rolnictwa w Państwach Człon- kowskich. Sekcja Gwarancji EFOGR może także z inicjatywy Komisji finansować oceny na poziomie wspólnotowym. — monitorowania i oceny (art. 48–49), — sposobów zapewniania spójności między działaniami na rzecz rozwoju rolnictwa a działaniami wspierającymi wpro- wadzonymi przez organizacje rynku (art. 37). TYTUŁ IV POMOC PAŃSTWA Artykuł 51 — ochrony i poprawy stanu środowiska, Z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w 1. niniejszym tytule, dla pomocy przyznawanej przez Państwa Członkowskie na działania wspierające rolnictwa stosuje się art. 87–89 Traktatu. rozwój — poprawy warunków higieny w gospodarstwach hodowla- nych oraz poprawy warunków utrzymania zwierząt. Jednakże art. 87–89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów finansowych dostarczonych przez Państwa Człon- kowskie na działania objęte wsparciem wspólnotowym w zakresie art. 36 Traktatu, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Pomoc dla inwestycji w gospodarstwach rolnych przekra- jest zaka- 2. czająca wielkości procentowe, określone w art. 7, zana. Zakaz ten nie ma zastosowania do pomocy inwestycjom odnoszących się do: — inwestycji podejmowanych w przeważającym stopniu w interesie publicznym, odnoszącym się do zachowania trady- cyjnego krajobrazu ukształtowanego przez działalność rolniczą i leśną lub przeniesienia zabudowań gospodar- skich, 3. Pomoc państwowa przyznana rolnikom w celu zrekom- pensowania naturalnych utrudnień na obszarach o mniej korzystnych warunkach gospodarowania zakazana jest, jeśli nie spełnia warunków ustanowionych w art. 14 i 15. zobowiązania Pomoc państwowa w celu wsparcia rolników, którzy 4. agrośrodowiskowe niespełniające podejmują warunków ustanowionych w art. 22–24, zakazana. Jednakże dodatkowa pomoc, przekraczająca najwyższe stawki ustalone zgodnie z art. 24 ust. 2, może być przyznana, jeśli jest to uzasadnione stosownie do ust. 1 niniejszego artykułu. W odpowiednio uzasadnionych, wyjątkowych przypadkach, może być udzielone odstępstwo w odniesieniu do minimalnego czasu trwania tych zobowiązań, jak ustanowiono w art. 23 ust. 1. jest 410 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 Artykuł 52 W zakresie art. 36 Traktatu pomoc państwowa, która ma na celu dostarczenie dodatkowych środków finansowych na rzecz rozwoju rolnictwa, którym zostało przyznane wsparcie wspól- notowe, jest podawana do wiadomości przez Państwa Człon- kowskie i zatwierdzana przez Komisję zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, jako część programowania, okreś- lonego w art. 40. Artykuł 88 ust. 3 zdanie pierwsze nie ma zastosowania do pomocy tak ogłoszonej. TYTUŁ V PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE Artykuł 53 1. Jeżeli szczególne środki są konieczne w celu ułatwienia przejścia od obowiązującego systemu do systemu ustanowio- nego niniejszym rozporządzeniem, środki takie są przyjmo- wane przez Komisję zgodnie z procedurami zawartymi w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. Środki 2. takie są w szczególności przyjmowane w celu zintegrowania istniejących działań wsparcia wspólnotowego, przyjętych przez Komisję na okres kończący się po dniu 1 stycznia 2000 r. lub bez żadnego ograniczenia czasowego, w ramach wsparcia na rzecz rozwoju rolnictwa przewidzianego niniejszym rozporządzeniem. zgodnie Komisja, 4. z procedurą ustanowioną w art. 20, przyjmuje przepisy dla stosowania niniejszego artykułu”. Artykuł 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 z dnia rynku 2. 13 lutego 1993 w sprawie wspólnej organizacji bananów (2) otrzymuje brzmienie: „Artykuł 6 1. Przez pięć kolejnych lat od daty uznania Państwa Członkowskie przyznają uznanym organizacjom produ- centów pomoc w celu zachęcenia ich tworzenia i wspie- rania w ich działalności administracyjnej. Artykuł 54 2. Pomoc taka: 1. Artykuł 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu (1) otrzymuje brzmienie: — w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku stanowi odpowiednio 5 %, 5 %, 4 %, 3 % i 2 % wartości produkcji wprowadzonej do obrotu pod auspicjami organizacji producentów, „Artykuł 17 1. Rozporządzenie w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej stosuje się do rynku produktów określonych w art. 1 ust. 1 od daty wdrożenia zawartych tu przepisów. Pomoc określona w art. 8 jest przedmiotem częścio- 2. wego finansowania przez Wspólnotę. Państwa 3. producentom Członkowskie wypłacają pomoc określoną w art. 12 między dniem 16 października a dniem 31 grudnia roku gospodarczego, w odniesieniu do którego wystąpiono o pomoc. — nie przekracza rzeczywistych kosztów utworzenia i działalności administracyjnej danej organizacji, — wypłacana jest w ratach rocznych przez najwyżej siedem kolejnych lat od daty uznania. Wartość produkcji w każdym roku jest określana na podstawie: — rocznej wielkości rzeczywistego wprowadzenia do obrotu, (1) Dz. U. L 175 z 4. 8. 1971, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1554/97 (Dz. U. L 208 z 2. 8. 1997, str. 1). (2) Dz. U. L 47 z 25. 2. 1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1637/98 (Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 28). 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 411 — średniej uzyskanej przez producenta. 3. Organizacje producentów wywodzące się z organi- zacji, których działalność jest już w dużym stopniu zgodna z warunkami stawianymi przez niniejsze rozporządzenie, są uprawnione do pomocy w ramach niniejszego artykułu jeśli powstały one z połączenia w celu tylko wówczas, bardziej skutecznego osiągania celów określonych w art. 5. Jednakże w takim przypadku pomoc jest udzielona jedynie w odniesieniu do kosztów stworzenia organizacji (wydatki i poniesione w związku z pracami przygotowawczymi sporządzeniem podstawowego aktu założycielskiego i umowy spółki). 4. Pomoc określona w niniejszym artykule zgłaszana jest Komisji w sprawozdaniu Państw Członkowskich na zakoń- czenie każdego roku finansowego”. 3. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1) wprowadza się następujące zmiany: a) artykuł 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. W tych regionach Wspólnoty, gdzie stopień zorgani- zowania producentów jest szczególnie niski, Państwa Człon- kowskie mogą być upoważnione, w przypadku właściwie umotywowanych wniosków, do wypłacenia organizacjom producentów krajowej pomocy finansowej równej połowie wkładu producentów. Pomoc ta jest dodatkowa w stosunku do funduszu operacyjnego. W przypadku Państw Członkowskich, w których organizacje producentów sprzedają mniej niż 15 % produkcji owoców i warzyw i których produkcja owoców i warzyw stanowi przynajmniej 15 % ich całkowitej produkcji rolnej, pomoc określona w akapicie pierwszym może być częściowo zwró- cona przez Wspólnotę na wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego”; b) artykuł 52 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 52 Członkowskich udostępnianych Komisji z zastosowaniem art. 40 ust. 1, uważa się za interwencję w stabilizację rynków rolnych w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporzą- dzenia (WE) nr 1257/1999 (*). 2. Wydatki związane z pomocą przyznaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 14 oraz z art. 15 ust. 6 akapit drugi uważa się za interwencję w celu ustabilizowania rynków rolnych w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporzą- dzenia (WE) nr 1257/1999. Są one uprawnione do częścio- wego finansowania przez Wspólnotę. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46, 3. przyjmuje zasady stosowania ust. 2 niniejszego artykułu. 4. Przepisy tytułu VI stosuje się bez uszczerbku dla wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stanowiących część systemu finan- sowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz uchylającego dyrektywę 77/435/EWG (**). (*) Dz. U. L 160 z 26. 6. 1999, s. 103. (**) Dz. U. L 388 z 30. 12. 1989, s. 17. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3235/94 (Dz. U. L 338 z 28. 12. 1994, s. 16). ” Artykuł 55 1. Następujące rozporządzenia tracą moc: — rozporządzenie (EWG) nr 4256/88, — rozporządzenia (WE) nr 950/97, (WE) nr 951/97, (WE) nr 952/97 oraz rozporządzenie (EWG) nr 867/90, — rozporządzenia (EWG) nr 2078/92, (EWG) nr 2079/92, (EWG) nr 2080/92, — rozporządzenie (EWG) nr 1610/89. 1. Wydatki związane z wypłatą rekompensaty wycofanej przez Wspólnotę oraz z finansowaniem przez Wspólnotę funduszu operacyjnego, szczególnych działań określonych w art. 17 i art. 53, 54 i 55, oraz kontroli ekspertów Państw 2. Niniejszym uchyla się następujące przepisy: — art. 21 rozporządzenia (EWG) nr 3763/91 (2), — art. 32 rozporządzenia (EWG) nr 1600/92 (3), (1) Dz. U. L 297 z 21. 11. 1996, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 857/1999 (Dz. U. L 108 z 27. 4. 1999, str. 7). (2) Dz. U. L 356 z 24. 12. 1991, str. 1. (3) Dz. U. L 173 z 27. 6. 1992, str. 1. 412 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 25 — art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1601/92 (1), — art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 (2). Rozporządzenia i przepisy uchylone w ust. 1 i 2 są nadal 3. stosowane do działań zatwierdzonych przez Komisję w ramach tych rozporządzeń przed dniem 1 stycznia 2000 r. 4. Dyrektywy Rady i Komisji przyjmujące wykazy obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania lub zmie- niające takie wykazy zgodnie z art. 21 ust. 2 i 3 rozporzą- dzenia (WE) nr 950/97, pozostają w mocy, chyba że zostaną dalej zmienione w ramach programów. Artykuł 56 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europej- skich. Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do wsparcia wspólnotowego od dnia 1 stycznia 2000 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 17 maja 1999 r. W imieniu Rady K. -H. FUNKE Przewodniczący (1) Dz. U. L 173 z 27. 6. 1992, str. 13. (2) Dz. U. L 184 z 27. 7. 1993, str. 1. 03/t. 25 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 413 ZAŁĄCZNIK TABELA KWOT Artykuł Przeznaczenie pomocy 8 ust. 2 Pomoc przy rozpoczynaniu prowa- dzenia gospodarstwa Euro 25 000 12 ust. 1 Wcześniejsze przejście na emeryturę 15 000 (*) 150 000 3 500 35 000 na osobę przekazującą gospodarstwo na rok całkowita kwota na osobę przeka- zującą gospodarstwo na robotnika na rok całkowita kwota na robotnika 15 ust. 3 Najniższy dodatek wyrównawczy 25 (**) na hektar ziemi użytkowanej rolniczo Najwyższy dodatek wyrównawczy 16 Najwyższa wypłata 24 ust. 2 Uprawy jednoroczne 31 ust. 4 Specjalne uprawy wieloletnie Inne formy użytkowania ziemi Najwyższa roczna premia dla pokrycia utraconych dochodów z powodu zalesiania — dla rolników i ich stowarzyszeń — dla każdej prywatnego innej osoby prawa 32 ust. 2 Najwyższa wypłata Najniższa wypłata 200 200 600 900 450 725 185 40 120 na hektar ziemi użytkowanej rolniczo na hektar na hektar na hektar na hektar na hektar na hektar na hektar na hektar (*) Najwyższa roczna wypłata może być zwiększona maksymalnie dwukrotnie, uwzględniając strukturę ekonomiczną gospodarstwa i cel przyspieszenia dostosowania struktur rolniczych. (**) Kwota ta może być zmniejszona, uwzględniając szczególne położenie geograficzne lub strukturę ekonomiczną gospodarstw na określonych obszarach oraz w celu uniknięcia wypłaty zbyt dużych kwot wyrównawczych, zgodnie z art. 15 ust. 1 tiret drugie