title: Padomes Regula (Euratom) Nr. 1074/1999 (1999. gada 25. maijs) par izmeklēšanu, ko veicis Eiropas Birojs krāpšanas apkarošanai (OLAF)

eurovoc_concepts:
Community budget
EU control
European Anti-fraud Office
corruption
data protection
exchange of information
fraud
fraud against the EU
research

text: 98 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 31999R1074 31. 5. 1999. EIROPAS KOPIENU OFICIĀLAIS VĒSTNESIS PADOMES REGULA (Euratom) Nr. 1074/1999 (1999. gada 25. maijs) par izmeklēšanu, ko veicis Eiropas Birojs krāpšanas apkarošanai (OLAF) 01/3. sēj. L 136/8 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME, Komisija izmeklēšanas funkciju veikšanai Birojam ir piešķī- rusi pilnīgu neatkarību; ņemot vērā Eiropas Atomenerģijas kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 203. pantu, ņemot vērā Komisijas priekšlikumu (1), ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu (2), ņemot vērā Revīzijas tiesas atzinumu (3), (1) (2) (3) (4) Tā kā iestādes un dalībvalstis piegriež lielu vērību Kopie- nas finanšu interešu aizsardzībai un cīņai pret krāpšanu un pret citām pretlikumīgām darbībām, kas kaitē Kopienas finanšu interesēm; tā kā šajā sakarā Kopienas atbildība ir cieši saistīta ar tās pienākumu izpildīt budžetu, ievērojot Līguma 179. pantu; tā kā šā iemesla dēļ veicamo darbību svarīgumu apstiprina Euratom Līguma 183. pants; Tā kā Kopienas finanšu interešu aizsardzība aptver ne vien budžeta asignējumu pārvaldīšanu, bet arī visus pasākumus, kas ietekmē vai var ietekmēt tās aktīvus; Tā kā šā mērķa sasniegšanai ir pilnīgi jāizmanto visi pie- ejamie līdzekļi, jo īpaši, Kopienai uzlikto izmeklēšanas pie- nākumu kontekstā, jo ir jāsaglabā pašreizējais atbildības sadalījums un līdzsvars starp valstu un Kopienas līmeņiem; Tā kā lai pastiprinātu krāpšanas apkarošanai pieejamos līdzekļus, ievērojot katras iestādes iekšējās organizatoriskās autonomijas principu, Komisija ar Lēmumu 1999/352/EK, EOTK, Euratom (4) kā savu nodaļu ir izveidojusi Eiropas Biroju krāpšanas apkarošanai (še turpmāk “Birojs”), kas atbild par administratīvas krāpšanas izmeklēšanu; tā kā (1) OV C 21, 26. 1. 1999. , 10. lpp. (2) Atzinums nosūtīts 1999. gada 6. maijā (vēl nav publicēts Oficiālajā Vēstnesī). (3) Atzinums nosūtīts 1999. gada 15. aprīlī (vēl nav publicēts Oficiālajā Vēstnesī). (4) OV L 136, 31. 5. 1999. , 20. lpp. (5) Tā kā Komisijas noteiktā Biroja atbildība ietver ne vien finanšu interešu aizsardzību, bet arī visas darbības, kas attiecas uz Kopienas interešu aizsardzību pret nelikumīgu rīcību, kura ir par cēloni administratīvai lietai vai tiesvedī- bai; (6) Tā kā ir lietderīgi paredzēt, ka Birojs nodrošina sadarbību dalībvalstu un Komisijas starpā, lai aizsargātu Kopienas finanšu intereses; (7) (8) (9) Tā kā, ņemot vērā to, ka jāpastiprina cīņa pret krāpšanu, korupciju un citām nelikumīgām darbībām, kas kaitē Kopienas finanšu interesēm, Birojam ir jāspēj veikt iekšēju izmeklēšanu visās iestādēs, organizācijās, birojos un aģentūrās, kuru izveidošanu nosaka EK un Euratom līgu- mi, vai kuras ir izveidotas, pamatojoties uz šiem līgumiem (še turpmāk “iestādes, organizācijas, biroji un aģentūras”); Tā kā Lēmums 1999/352/EK, EOTK, Euratom, paredz, ka Birojs, veicot izmeklēšanu, īsteno Kopienas likumdevēju iestāžu piešķirtās pilnvaras, uz ko attiecas šajā Lēmumā izklāstītie ierobežojumi un nosacījumi; Tā kā Birojam būtu jāuztic īstenot ar Padomes 1996. gada 11. novembra Regulu (Euratom, EK) Nr. 2185/96 Komisi- jai piešķirtās pilnvaras attiecībā uz pārbaudēm un inspek- cijām, ko Komisija veic uz vietas, lai aizsargātu Eiropas Kopienu finanšu intereses pret krāpšanu un citām neliku- mībām (5); tā kā Birojam ir arī jāatļauj īstenot citas Komi- sijai piešķirtās pilnvaras veikt pārbaudes un inspekcijas uz vietas dalībvalstīs, īpaši lai atklātu nelikumības, kā to prasa 9. pants Padomes 1995. gada 18. decembra Regulā (EK, Euratom) Nr. 2988/95 par Eiropas Kopienu finanšu inte- rešu aizsardzību (6); (5) OV L 292, 15. 11. 1996. , 2. lpp. (6) OV L 312, 23. 12. 1995. , 1. lpp. 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 99 (10) Tā kā šī izmeklēšana jāveic saskaņā ar Līgumu un īpaši saskaņā ar Protokolu par privilēģijām un neaizskaramību Eiropas Kopienās, ievērojot Amatpersonu nolikumu un pārējo Eiropas Kopienu darbinieku darba līgumu noteiku- mus (še turpmāk “Amatpersonu nolikums”) un pilnībā ievērojot cilvēktiesības un pamatbrīvības, īpaši taisnīguma principu, ievērojot iesaistīto personu tiesības izteikt savus uzskatus par faktiem, kas uz viņām attiecas, un ievērojot principu, ka izmeklēšanas secinājumi var pamatoties vie- nīgi uz elementiem, kam ir pierādījumu vērtība; tā kā tālab iestādēm, organizācijām, birojiem un aģentūrām ir jāiz- strādā noteikumi un nosacījumi, saskaņā ar kuriem veic tādu iekšēju izmeklēšanu; tā kā attiecīgi būtu jāgroza Amat- personu nolikums, lai noteiktu amatpersonu un citu dar- binieku tiesības un pienākumus sakarā ar iekšējo izmeklē- šanu; konfidencialitātes noteikumiem, nodrošinot pienācīgu datu aizsardzību, ja uz informāciju attiecas profesionāla slepe- nība; (16) Tā kā, lai nodrošinātu to, ka Biroja darbinieku veiktās izmeklēšanas rezultātus ņem vērā un ka seko vajadzīgā turpmākā rīcība, ziņojumiem būtu jāpiešķir administratī- vās lietās un tiesvedībā izmantojamu pierādījumu statuss; tā kā tādēļ ziņojumi būtu jāsagatavo tā, lai tie būtu saderīgi ar noteikumiem, kas dalībvalstīs regulē administratīvos ziņojumus; (11) Tā kā šo iekšējo izmeklēšanu var veikt tikai tad, ja Birojam ir garantēta iekļūšana visās iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru telpās tam ir pieejama visa to dokumentācija; (17) Tā kā Birojam, veicot savu darbību, būtu jābūt neatkarī- gam; tā kā, lai pastiprinātu šo neatkarību, Biroja izmeklē- šanas darbības būtu regulāri jāuzrauga Uzraudzības komi- tejai, kas būtu izveidota no nepiederīgām neatkarīgām personām, kurām būtu augsta kvalifikācija Biroja darbības jomā; tā kā Komitejas pienākums būtu arī palīdzēt Biroja direktoram pildīt viņa pienākumus; (12) Tā kā, lai nodrošinātu to, ka Birojs, veicot šajā regulā pare- dzētos uzdevumus, ir neatkarīgs, tā direktoram ir jādod tie- sības sākt izmeklēšanu pēc savas ierosmes; (18) Tā kā administratīvā izmeklēšana būtu jāveic Biroja direk- tora vadībā pilnīgi neatkarīgi gan no iestādēm, organizāci- jām, birojiem un aģentūrām, gan no Uzraudzības komite- jas; (13) Tā kā kompetentām valsts iestādēm vai attiecīgos gadīju- mos iestādēm, organizācijām, birojiem vai aģentūrām ir jāizlemj, kā rīkoties pēc pabeigtas izmeklēšanas, pamato- joties un Biroja sagatavotu ziņojumu; tā kā tomēr Biroja direktora pienākums ir tieši nodot attiecīgās dalībvalsts tiesu iestādēm Biroja iekšējā izmeklēšanā iegūto informā- ciju par stāvokļiem, kas var būt par cēloni krimināllietām; (19) Tā kā Biroja direktora pienākums būtu nodrošināt perso- nas datu aizsardzību un ievērot izmeklēšanā savāktās infor- mācijas konfidencialitāti; tā kā amatpersonām un citiem Kopienu darbiniekiem būtu jānodrošina juridiskā aizsar- dzība, kas būtu līdzvērtīga Amatpersonu nolikuma 90. un 91. pantā paredzētajai juridiskai aizsardzībai; (14) Tā kā ir jāizstrādā noteikumi, saskaņā ar kuriem Biroja dar- binieki pildīs savus pienākumus, un noteikumi, kas regulē, kā direktors īstenos atbildību par Biroja darbinieku veikto izmeklēšanu; (15) Tā kā, lai Birojs, dalībvalstis un attiecīgās iestādes, organi- zācijas, biroji un aģentūras veiksmīgi sadarbotos, ir jāorga- ar nizē informācijas savstarpēja apmaiņa saskaņā (20) Tā kā Biroja darbība būtu jānovērtē pēc trim gadiem; (21) Tā kā šī regula nekādi nemazina dalībvalstu pilnvaras un atbildību veikt pasākumus, lai apkarotu krāpšanu, kas ietekmē Kopienas finanšu intereses; tā kā uzticēt neatkarī- gam Birojam uzdevumu veikt ārējo administratīvo izme- klēšanu šajā jomā pilnīgi atbilst subsidiaritātes principam; tā kā ir sagaidāms, ka Biroja darbība pastiprinās cīņu pret krāpšanu, korupciju un citām nelikumīgām darbībām, kas ietekmē Kopienas finanšu intereses, un tādēļ Biroja darbība ir saderīga ar proporcionalitātes principu; 100 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU. 1. pants Mērķi un uzdevumi 1. Lai pastiprinātu cīņu pret krāpšanu, korupciju un citām pret- likumīgām darbībām, kas ietekmē Kopienas finanšu intereses, ar Komisijas Lēmumu (1999/352/EK, EOTK, Euratom) nodibinātais Eiropas Birojs krāpšanas apkarošanai (še turpmāk “Birojs”) īsteno izmeklēšanas pilnvaras, kuras piešķirtas Komisijai saskaņā ar Kopienas noteikumiem, regulām un nolīgumiem, kuri šajās jomās ir spēkā. 2. Birojs sniedz dalībvalstīm Komisijas palīdzību, organizējot ciešu un regulāru sadarbību dalībvalstu kompetento iestāžu star- pā, lai koordinētu to darbību Eiropas Kopienas finanšu interešu aizsardzībai pret krāpšanu. Birojs dod savu ieguldījumu metožu izstrādāšanā un attīstībā, lai apkarotu krāpšanu un citas pretliku- mīgas darbības, kas ietekmē Eiropas Atomenerģijas kopienas finanšu intereses. 3. Iestādēs, organizācijās, birojos un aģentūrās, kuru izveidošanu nosaka Līgumi, vai kuras ir izveidotas, pamatojoties uz šiem Līgu- miem (še turpmāk “iestādes, organizācijas, biroji un aģentūras”), Birojs veic administratīvas izmeklēšanas, lai: — apkarotu krāpšanu, korupciju un citas pretlikumīgas darbības, kas ietekmē Eiropas Atomenerģijas kopienas finanšu intere- ses, — šajā nolūkā izmeklētu nopietnus jautājumus, kas attiecas uz profesionālo pienākumu veikšanu, tādus kā amatpersonu un citu Kopienas darbinieku pienākumu nepildīšana, kas var būt par cēloni disciplinārlietai vai, attiecīgos gadījumos, krimināl- lietai, vai tamlīdzīga pienākumu nepildīšana no iestāžu un organizāciju locekļu, biroju vai aģentūru vadītāju vai iestāžu, organizāciju, biroju vai aģentūru darbinieku puses, uz kuriem neattiecas Eiropas Kopienu Amatpersonu nolikums un pārējo (“Amatpersonu noli- darbinieku darba līguma noteikumi kums”). 2. pants Administratīva izmeklēšana regulā “administratīva Šajā turpmāk “izmeklēšana”) ir visas inspekcijas, pārbaudes un citi pasākumi, ko Biroja darbinieki veic, pildot savus pienākumus saskaņā ar 3. un izmeklēšana” (še 4. pantu, lai sasniegtu 1. pantā izklāstītos mērķus un vajadzības gadījumā konstatētu izmeklējamo darbību nelikumību. Šī izmeklēšana ierosināt krimināllietas. dalībvalstu neietekmē pilnvaras 3. pants Ārējā izmeklēšana Birojs īsteno pilnvaras, kas ar Padomes Regulu (Euratom, EK) Nr. 2185/96 uzliktas Komisijai, lai veiktu inspekcijas un pārbaudes uz vietas dalībvalstīs, kā arī trešās valstīs, ievērojot spēkā esošus sadarbības nolīgumus. Kā daļu no izmeklēšanas funkcijām Birojs veic Regulas (EK, Euratom) Nr. 2988/95 9. panta 1. punktā un minētās regulas 9. panta 2. punktā minētajos nozaru noteikumos paredzētās inspekcijas un pārbaudes dalībvalstīs un saskaņā ar spēkā esošiem sadarbības nolīgumiem — trešās valstīs. 4. pants Iekšēja izmeklēšana 1. Regulas 1. pantā minētajās jomās Birojs veic administratīvu izmeklēšanu iestādēs, organizācijās, birojos un aģentūrās (še turp- māk “iekšējā izmeklēšana”). Šo iekšējo izmeklēšanu veic saskaņā ar Līgumu noteikumiem, īpaši saskaņā ar Protokolu par privilēģijām un neaizskaramību Eiropas Kopienās, un pienācīgi ievērojot Amatpersonu nolikumu saskaņā ar nosacījumiem un procedūrām, kas paredzētas šajā regulā un iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru pieņemtajos lēmumos. Iestādes savā starpā apspriežas par noteikumiem, kas jāpieņem ar šādiem lēmumiem. 2. Ja ir izpildīti 1. punkta noteikumi: — Birojam ir tiesības tūlīt un bez brīdinājuma piekļūt jebkurai iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru informācijai un tel- pām. Birojam ir tiesības pārbaudīt iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru grāmatvedības pārskatus. Birojs var nokopēt jeb- kuru iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru dokumentu vai informācijas nesēja saturu un izdarīt no tiem izrakstus un vajadzības gadījumā uzņemties šādu dokumentu vai informā- cijas glabāšanu, lai nodrošinātu, ka nepastāv to pazušanas iespēja, — Birojs no iestāžu un organizāciju locekļiem, no biroju un aģentūru vadītājiem un no iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru darbiniekiem var lūgt mutisku informāciju. 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 101 3. Saskaņā ar Padomes Regulā (Euratom, EK) Nr. 2185/96 izklās- tītajiem nosacījumiem un procedūrām Birojs var veikt pēkšņas pārbaudes attiecīgu uzņēmēju telpās, lai iegūtu pieeju informāci- jai par iespējamiem pārkāpumiem, kuru varētu glabāt šādi uzņēmēji. 6. pants Izmeklēšanas procedūra Birojs turklāt ikvienu attiecīgu personu var lūgt sniegt tādu infor- māciju, ko tas uzskata par noderīgu izmeklēšanai. 1. Izmeklēšanu vada Biroja direktors. 2. Biroja darbinieki veic savus uzdevumus, uzrādot rakstisku pilnvarojumu, kurā norādīta viņu identitāte un kompetence. 4. Vienmēr, kad Biroja darbinieki veic izmeklēšanu iestādes, orga- nizācijas, biroja un aģentūras telpās, izskata to glabāto doku- mentu vai lūdz to glabāto informāciju, viņi šādas iestādes, orga- nizācijas, birojus un aģentūras par to informē. 3. Biroja darbiniekiem katrai izmeklēšanai ir Direktora izdots rakstisks pilnvarojums, kurā norādīts izmeklēšanas priekšmets. 5. Ja izmeklēšana atklāj, ka loceklis, vadītājs, amatpersona vai cits darbinieks var būt personiski līdzdalīgs, par to informē iestādi, organizāciju, biroju vai aģentūru, kurai viņš ir piederīgs. ievēro 4. Inspekcijās un pēkšņās pārbaudēs Biroja darbinieki noteikumus un praksi, kas regulē attiecīgās dalībvalsts amatper- sonu darbību, un ievēro Amatpersonu nolikumu un 4. panta 1. punkta otrajā daļā minētos lēmumus. Ja izmeklēšanai vajadzīga pilnīga slepenība vai tai jāvēršas pie izmeklēšanas līdzekļiem, kas ir valsts tiesu iestāžu kompetencē, šādas informācijas sniegšanu var atlikt. 5. Izmeklēšanu veic nepārtraukti laikā, kam jābūt proporcionā- lam lietas apstākļiem un sarežģītībai. 6. Neskarot Līgumu noteikumus, īpaši Protokolu par privilēģijām un neaizskaramību Eiropas Kopienās un Amatpersonu nolikuma noteikumus, lēmumos, kas jāpieņem katrai iestādei vai organizā- cijai saskaņā ar 1. punktu, īpaši ir jāietver noteikumi attiecībā uz: 6. Dalībvalstis nodrošina, ka to kompetentas iestādes saskaņā ar valsts noteikumiem sniedz vajadzīgo atbalstu, lai Biroja darbinieki varētu izpildīt savu uzdevumu. Iestādes un organizācijas nodro- šina, ka to locekļi un darbinieki sniedz vajadzīgo palīdzību, lai Biroja darbinieki varētu izpildīt savu uzdevumu; biroji un aģentūras nodrošina, ka to vadītāji un darbinieki rīkojas tāpat. a) iestāžu un organizāciju locekļu, amatpersonu un pārējo dar- binieku, kā arī biroju un aģentūru vadītāju, amatpersonu un pārējo darbinieku pienākumu sadarboties ar Biroja darbinie- kiem un sniegt viņiem informāciju; 7. pants Pienākums informēt Biroju b) procedūrām, kas jāievēro Biroja darbiniekiem, veicot iekšējo izmeklēšanu, un to personu tiesību garantijām, uz kurām attie- cas iekšējā izmeklēšana. 1. Iestādes, organizācijas, biroji un aģentūras tūlīt nosūta Birojam visu informāciju, kas attiecas uz iespējamiem krāpšanas vai korup- cijas gadījumiem vai jebkuru citu nelikumīgu darbību. 5. pants Izmeklēšanas uzsākšana Ārējo izmeklēšanu uzsāk ar Biroja direktora lēmumu pēc viņa ierosmes vai pēc attiecīgās dalībvalsts lūguma. 2. Iestādes, organizācijas, biroji un aģentūras un, ciktāl valsts likumi atļauj, dalībvalstis pēc Biroja lūguma vai pēc savas ieros- mes nosūta ikvienu dokumentu vai informāciju, ko tās glabā un kas attiecas uz pašreizējo iekšējo izmeklēšanu. Dalībvalstis saskaņā ar attiecīgiem noteikumiem nosūta doku- mentus un informāciju, kas attiecas uz ārējo izmeklēšanu. Iekšējo izmeklēšanu uzsāk ar Biroja direktora lēmumu pēc viņa ierosmes vai pēc iestādes, organizācijas, biroja vai aģentūras lūguma, kurā ir jāveic izmeklēšana. 3. Iestādes, organizācijas, biroji un aģentūras un, ciktāl valsts likumi atļauj, dalībvalstis Birojam nosūta arī ikvienu citu doku- mentu vai informāciju, ko tās glabā un uzskata par noderīgu cīņā pret krāpšanu, korupciju un ikvienu citu pretlikumīgu darbību, kas ietekmē Kopienas finanšu intereses. 102 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. 8. pants Slepenība un datu aizsardzība 3. Pēc ārējās izmeklēšanas sagatavotus ziņojumus un jebkurus noderīgus dokumentus, kas uz tiem attiecas, nosūta attiecīgo dalībvalstu kompetentām iestādēm saskaņā ar noteikumiem, kas attiecas uz ārējo izmeklēšanu. 1. Ārējā izmeklēšanā iegūto informāciju neatkarīgi no formas aizsargā attiecīgi noteikumi. 2. Uz atsūtīto vai iekšējā izmeklēšanā iegūto informāciju neatka- rīgi no formas attiecas profesionālais noslēpums un to aizsargā noteikumi, kas piemērojami Eiropas Kopienu iestādēm. 4. Pēc iekšējās izmeklēšanas sagatavotus ziņojumus un jebkurus noderīgus dokumentus, kas uz tiem attiecas, nosūta attiecīgai iestādei, organizācijai, birojam vai aģentūrai. Iestāde, organizācija, birojs vai aģentūra veic tādus pasākumus, īpaši disciplinārus pasā- kumus vai prasības ierosināšanu tiesā, kādus prasa šīs izmeklēša- nas rezultāti, un par to ziņo Biroja direktoram termiņā, kādu tas noteicis sava ziņojuma slēdzienā. Šādu informāciju var darīt zināmu tikai tām personām Eiropas Kopienu vai dalībvalstu iestādēs, kurām šī informācija ir jāzina amata pienākumu veikšanai, un to var izmantot tikai, lai novēr- stu krāpšanu, korupciju vai kādu citu pretlikumīgu darbību. 10. pants Informācijas nodošana, ko veic Birojs 3. Direktors nodrošina, ka Biroja darbinieki un citas personas, kas rīkojas ar viņa pilnvarojumu, ievēro Kopienas un valstu notei- kumus par personas datu aizsardzību, īpaši tos, kas paredzēti Eiropas Parlamenta un Padomes 1995. gada 24. oktobra Direk- tīvā 95/46/EK par personu aizsardzību attiecībā uz personas datu apstrādi un šādu datu brīvu apriti (1). 4. Biroja direktors un 11. pantā minētās Uzraudzības komitejas locekļi nodrošina, ka piemēro šo pantu un Līguma 194. pantu. 1. Neskarot šīs regulas 8. , 9. un 11. panta un Regulas (Euratom, EK) Nr. 2185/96 noteikumus, Birojs jebkurā laikā var nodot attie- cīgo dalībvalstu kompetentām iestādēm ārējā izmeklēšanā iegūto informāciju. 2. Neskarot šīs regulas 8. , 9. un 11. pantu, Biroja direktors nodod attiecīgās dalībvalsts tiesu iestādēm iekšējā izmeklēšanā Biroja iegūto informāciju par jautājumiem, kas var būt par cēloni krimi- nāltiesvedībai. Saskaņā ar izmeklēšanas prasībām viņš reizē informē attiecīgo dalībvalsti. 9. pants 3. Neskarot šīs regulas 8. un 9. pantu, Birojs var jebkurā laikā nodot attiecīgai iestādei, organizācijai, birojam vai aģentūrai iek- šējā izmeklēšanā iegūto informāciju. Ziņojums par izmeklēšanu un pēc izmeklēšanas veicamā darbība 1. Kad pabeigta Biroja veiktā izmeklēšana, Birojs priekšsēdētāja vadībā sagatavo ziņojumu, kurā norāda konstatētos faktus, finanšu zaudējumus, ja tādi ir, un izmeklēšanas slēdzienu, ieskai- tot Biroja direktora ieteikumus par veicamajām darbībām. 2. Sagatavojot šādus ziņojumus, ņem vērā attiecīgās dalībvalsts likumos noteiktās procedūras prasības. Tā sagatavoti ziņojumi veido administratīvās lietās vai tiesvedībā izmantojamu pierādī- jumu dalībvalstī, kurā šo ziņojumu izmantošana izrādās vajadzī- ga, tāpat un pie tiem pašiem nosacījumiem kā valsts administra- tīvo inspektoru sagatavotie administratīvie ziņojumi. Uz tiem attiecas tie paši vērtēšanas noteikumi kā tie, ko piemēro valsts administratīvo inspektoru sagatavotiem administratīviem ziņoju- miem, un tiem ir tāda pati vērtība kā šādiem ziņojumiem. (1) OV L 281, 23. 11. 1995. , 31. lpp. 11. pants Uzraudzības komiteja 1. Uzraudzības komiteja stiprina Biroja neatkarību, regulāri uzraugot izmeklēšanas uzdevumu īstenošanu. Pēc direktora lūguma vai pēc savas ierosmes Komiteja nodod direktoram atzinumus, kas attiecas uz Biroja darbību, tomēr neie- jaucoties nepabeigto izmeklēšanu veikšanā. 2. Uzraudzības komitejā ir piecas neatkarīgas nepiederīgas per- sonas, kurām ir vajadzīgā kvalifikācija, lai viņas attiecīgajās valstīs ieceltu vadošos amatos, kas attiecas uz Biroja darbības jomu. Tās, ieceļ Eiropas Parlaments, Padome un savstarpēji vienojoties, Komisija. 01/3. sēj. LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 103 3. Locekļu pilnvaru laiks ir trīs gadi, un viņus vienreiz var iecelt amatā atkārtoti. 4. Pilnvaru laikam beidzoties, locekļi paliek amatā līdz atkārtotai iecelšanai vai aizstāšanai. 5. Pildot savus pienākumus, viņi nelūdz un nepieņem instrukci- jas no nevienas valdības vai iestādes, organizācijas, biroja vai aģentūras. vai aģentūras par to, kā uzsākt un veikt ārējo un iekšējo izmeklē- šanu vai sagatavot ziņojumus pēc šādas izmeklēšanas. Ja direktors uzskata, ka kāds Komisijas veikts pasākums padara apšaubāmu viņa neatkarību, viņam ir tiesības griezties Tiesā ar prasību pret iestādi. Direktors regulāri ziņo Eiropas Parlamentam, Padomei, Komisijai un Revīzijas tiesai par Biroja veiktās izmeklēšanas slēdzieniem, ievērojot šīs izmeklēšanas konfidencialitāti, attiecīgo personu liku- mīgās tiesības un vajadzības gadījumā tiesvedībai piemērojamos valsts noteikumus. 6. Uzraudzības komiteja ievēl priekšsēdētāju. Tā izstrādā savu reglamentu. Tā notur vismaz 10 sēdes gadā. Tā pieņem lēmumus ar locekļu vairākumu. Sekretariātu nodrošina Birojs. Iepriekšminētās iestādes nodrošina Biroja veiktās izmeklēšanas konfidencialitātes un attiecīgo personu likumīgo tiesību ievēro- šanu un, ja ir uzsākta tiesvedība, visu šādai tiesvedībai piemēro- jamo valsts noteikumu stingru ievērošanu. 7. Direktors katru gadu nosūta Uzraudzības komitejai šīs regulas 1. pantā minēto Biroja darbības programmu. Direktors regulāri informē Komiteju par Biroja darbību, tā veikto izmeklēšanu, izmeklēšanas rezultātiem un rīcību sakarā ar tiem. Ja izmeklēšana ir turpinājusies ilgāk par deviņiem mēnešiem, direktors informē Uzraudzības komiteju par iemesliem, kādēļ vēl nav bijis iespējams pabeigt izmeklēšanu, un par sagaidāmo pabeigšanas laiku. Direk- tors informē komiteju par gadījumiem, kad attiecīgā iestāde, orga- nizācija, birojs vai aģentūra nav izpildījusi sniegtos ieteikumus. Direktors informē komiteju par gadījumiem, kad informācija ir jānosūta dalībvalsts tiesu iestādēm. 4. Pirms disciplinārsodu uzlikšanas direktoram Komisija apsprie- žas ar Uzraudzības komiteju. Turklāt par pasākumiem, kas attie- cas uz disciplinārsodiem direktoram, ir jāpieņem pamatoti lēmu- mi, par ko informācija jānosūta Eiropas Parlamentam un Padomei. 13. pants Finansējums 8. Uzraudzības komiteja par savu darbību pieņem vismaz vienu ziņojumu gadā, ko tā nosūta iestādēm. Komiteja par Biroja veikto izmeklēšanu un par rīcību sakarā ar to var iesniegt ziņojumus Eiropas Parlamentam, Padomei, Komisijai un Revīzijas tiesai. Asignējumi Birojam, kuru kopējo summu iekļauj Eiropas Savienības vispārējā budžeta uz Komisiju attiecināmās iedaļas A daļas īpašā budžeta pozīcijā, sīki norādīti minētās daļas pielikumā. 12. pants Direktors 1. Biroju vada direktors, ko ieceļ Komisija uz pieciem gadiem, direktoru var vienu reizi iecelt atkārtoti. 2. Lai ieceltu direktoru, Komisija pēc uzaicinājuma iesniegt pie- teikumus, kuru vajadzības gadījumā publicē Eiropas Kopienu Ofi- ciālajā Vēstnesī, un pēc Uzraudzības komitejas labvēlīga atzinuma sagatavo piemērotas kvalifikācijas kandidātu sarakstu. Apspriedu- sies ar Eiropas Parlamentu un Padomi, Komisija ieceļ direktoru. 3. Pildot savus pienākumus, direktors nelūdz un nepieņem instrukcijas no nevienas valdības vai iestādes, organizācijas, biroja Birojam piešķirtie amati ir uzskaitīti Komisijas personāla sastāva plāna pielikumā. 14. pants Tiesas uzraudzība Līdz Amatpersonu nolikuma grozījumiem, pamatojoties uz šo pantu, Biroja direktoram ikviena amatpersona vai cits Eiropas Kopienas darbinieks saskaņā ar Amatpersonu nolikuma 90. panta 2. punktā izklāstītajām procedūrām var iesniegt sūdzību par Biroja rīcības, kas veikta kā daļa no iekšējās izmeklēšanas, nelabvēlīgu ietekmi uz viņu. Lēmumiem, kas pieņemti, ievērojot šādas sūdzības, piemēro Amatpersonu nolikuma 91. pantu. Iepriekšminētos iestāžu, organizāciju, biroju un aģentūru darbiniekiem, uz ko neattiecas Amatpersonu nolikums. noteikumus piemēro analogi 104 LV Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis 01/3. sēj. 15. pants Progresa ziņojums Trešajā gadā pēc šīs regulas stāšanās spēkā Komisija nodod Eiropas Parlamentam un Padomei progresa ziņojumu par Biroja darbību kopā ar Uzraudzības komitejas atzinumu un, vajadzības gadījumā, ar priekšlikumiem mainīt vai paplašināt Biroja uzdevumus. 16. pants Spēkā stāšanās Šī regula stājas spēkā 1999. gada 1. jūnijā. Šī regula uzliek saistības kopumā un tieši piemērojama visās dalībvalstīs. Briselē, 1999. gada 25. maijā Padomes vārdā — priekšsēdētājs H. EICHEL


title: Directiva 1999/44/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 25 de Maio de 1999, relativa a certos aspectos da venda de bens de consumo e das garantias a ela relativas

eurovoc_concepts:
consumer goods
consumer protection
guarantee
sale

formats: html pdf print

text: L 171/12 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 7. 7. 1999 DIRECTIVA 1999/44/CE DO PARLAMENTO EUROPEU E DO CONSELHO de 25 de Maio de 1999 relativa a certos aspectos da venda de bens de consumo e das garantias a ela relativas O PARLAMENTO EUROPEU E O CONSELHO DA UNIÃO EURO- PEIA, reforçará a confiança dos consumidores e permitir-lhes-á beneficiar mais das vantagens do mercado interno; Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 195. o, Tendo em conta a proposta da Comissão (1), Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social (2), Deliberando nos termos do artigo 251. o do Tratado, de acordo com o projecto comum aprovado pelo Comité de Conciliação em 18 de Março de 1999 (3), (1) (2) (3) (4) Considerando que o n. o 1 e 3 do artigo 153. o do Tratado estabelece que a Comunidade deve contribuir para a realização de um nível elevado de defesa dos consumi- dores através de medidas adoptadas nos termos do artigo 95. o; Considerando que o mercado interno comporta um espaço sem fronteiras internas no qual é assegurada a livre circulação de mercadorias, de pessoas, de serviços e de capitais; que a livre circulação de mercadorias não respeita apenas ao comércio profissional, mas também às transacções efectuadas pelos particulares; que implica que os consumidores residentes num Estado-Membro possam adquirir bens no território de outro Estado- -Membro com base num conjunto mínimo de regras equitativas que regulem a venda de bens de consumo; Considerando que as legislações dos Estados-Membros respeitantes às vendas de bens de consumo apresentam muitas disparidades, daí resultando que os mercados nacionais de venda de bens de consumo difiram entre si e que se possam verificar distorções na concorrência entre os vendedores; Considerando que o consumidor que procura beneficiar das vantagens do grande mercado, comprando bens num Estado-Membro diverso do da sua residência, desempenha um papel fundamental na realização do mercado interno; que a criação artificial de fronteiras e a compartimentação dos mercados deve ser impedida; que as possibilidades de que dispõem os consumidores foram consideravelmente alargadas pelas novas tecnolo- gias da comunicação, que permitem o acesso fácil a sistemas de distribuição de outros Estados-Membros ou de países terceiros; que, na ausência de harmonização relativas à venda de bens de mínima das consumo, o desenvolvimento da venda de bens por via das novas tecnologias da comunicação à distância corre o risco de ser entravado; regras (5) Considerando que a criação de um corpo mínimo comum de direito do consumo, válido independente- mente do local de aquisição dos bens na Comunidade, (6) (7) (8) Considerando que as principais dificuldades encontradas pelos consumidores, e a principal fonte de conflitos com os vendedores, se referem à não conformidade dos bens com o contrato; que convém, portanto, aproximar as legislações nacionais relativas à venda de bens de consumo sob este aspecto, sem todavia prejudicar as disposições e os princípios das legislações nacionais rela- tivas aos regimes de responsabilidade contratual e extra- -contratual; Considerando que os bens devem, antes de mais, ser conformes às cláusulas contratuais; que o princípio de conformidade com o contrato pode ser considerado como uma base comum às diferentes tradições jurídicas nacionais; que em determinadas tradições jurídicas naci- onais nem sempre é possível confiar unicamente neste princípio para garantir aos consumidores um nível mínimo de protecção; que, especialmente nessas tradi- ções jurídicas, podem ser úteis disposições nacionais suplementares destinadas a garantir a protecção dos consumidores nos casos em que as partes não acor- daram em cláusulas contratuais específicas ou em que as partes acordaram em cláusulas ou firmaram acordos que directa ou indirectamente anulam ou restringem os direitos dos consumidores e que, na medida em que esses direitos resultem da presente directiva, não são vinculativos para os consumidores; Considerando que, para facilitar a aplicação do princípio de conformidade com o contrato, é útil introduzir uma presunção ilidível de conformidade com este, que abranja as situações mais correntes; que essa presunção não restringe o princípio da liberdade contratual das partes; que, além disso, na inexistência de cláusulas contratuais específicas, bem como no caso de aplicação da cláusula da protecção mínima, os elementos que constituem essa presunção podem servir para determinar a não conformidade dos bens com o contrato; que a qualidade e o comportamento que os consumidores podem razoavelmente esperar dependerá, nomeada- mente, do facto de os bens serem em primeira ou em segunda mão; que os elementos que constituem a presunção são cumulativos; que, se as circunstâncias do caso tornarem qualquer elemento específico manifesta- mente inapropriado, continuarão, não obstante, a ser aplicáveis os restantes elementos da presunção; (1) JO C 307 de 16. 10. 1996, p. 8, e JO C 148 de 14. 5. 1998, p. 12. (2) JO C 66 de 3. 3. 1997, p. 5. (3) Parecer do Parlamento. Europeu de 10 de Março de 1998 (JO C 104 de 6. 4. 1998, p. 30), posição comum do Conselho de 24 de Setembro de 1998 (JO C 333 de 30. 10. 1998, p. 46) e decisão do Parlamento Europeu de 17 de Dezembro de 1998 (JO C 98 de 9. 4. 1999, p. 226). Decisão do Parlamento Europeu de 7 de Maio de 1999. Decisão do Conselho de 17 de Maio de 1999. (9) Considerando que o vendedor deve ser directamente responsável perante o consumidor pela conformidade dos bens com o contrato; que é essa a solução tradi- cional consagrada na ordem jurídica dos Estados- -Membros; que, não obstante, o vendedor, nos termos do direito nacional, deve gozar de um direito de repa- ração perante o produtor, um vendedor anterior da 7. 7. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 171/13 mesma cadeia contratual, ou qualquer outro intermediá- rio, salvo se tiver renunciado a esse direito; que a presente directiva não prejudica o princípio da liberdade contratual entre o vendedor, o produtor, um vendedor anterior ou qualquer outro intermediário; que as normas que regem o modo como o vendedor pode exercer esse direito de reparação são determinadas pela legislação nacional; Considerando que, em caso de não conformidade do bem com o contrato, os consumidores devem ter o direito de obter que os bens sejam tornados conformes com ele sem encargos, podendo escolher entre a repa- ração ou a substituição, ou, se isso não for possível, a redução do preço ou a rescisão do contrato; Considerando desde logo que os consumidores podem exigir do vendedor a reparação ou a substituição do bem, a menos que isso se revele impossível ou despro- porcionado; que, a desproporção deve ser determinada objectivamente; que uma solução é desproporcionada se impuser custos excessivos em relação à outra solução; que, para que os custos sejam excessivos, devem ser significativamente mais elevados que os da outra forma de reparação do prejuízo; Considerando que, em caso de falta de conformidade, o vendedor pode sempre oferecer ao consumidor, como solução, qualquer outra forma de reparação possível; que compete ao consumidor decidir se aceita ou rejeita essa proposta; Considerando que, a fim de permitir que os consumi- dores beneficiem do mercado interno e a comprarem bens de consumo num outro Estado-Membro, dever-se-á recomendar que, no interesse dos consumidores, os produtores de bens de consumo comercializados em diversos Estados-Membros juntem ao produto uma lista indicando, pelo menos, um endereço de contacto em cada Estado-Membro em que o produto for comerciali- zado; Considerando que as referências à data de entrega não implicam que os Estados-Membros devam alterar as suas normas sobre transferência do risco; Considerando que os Estados-Membros podem dispor no sentido de que qualquer reembolso ao consumidor possa ser reduzido, de modo a ter em conta a utilização que o consumidor fez dos produtos a partir do momento em que lhe foram entregues; que as disposi- ções de pormenor mediante as quais a rescisão do contrato ganha efeito podem ser fixadas na legislação nacional; Considerando que a natureza específica dos produtos em impossível a sua segunda mão torna, de modo geral, reposição; que, por isso, o direito do consumidor à substituição não é, em geral, aplicável a esses produtos; que, os Estados-Membros, quanto a esses produtos, podem permitir que as partes acordem num prazo de responsabilidade mais curto; (10) (11) (12) (13) (14) (15) (16) (17) (18) (19) (20) (21) (22) Considerando que se deve encurtar o prazo durante o qual o vendedor é responsável por qualquer falta de conformidade existente no momento da entrega dos bens; que os Estados-Membros podem igualmente prever a limitação do prazo durante o qual os consumidores podem exercer os seus direitos, desde que não expire nos dois anos seguintes ao momento da entrega; que, quando, nos termos de uma legislação nacional, a data em que o prazo se inicia não seja a data de entrega dos bens, a duração total do prazo previsto nessa legislação nacional não pode ser inferior a dois anos a contar da data de entrega; Considerando que os Estados-Membros podem prever a suspensão ou o reinício do prazo durante o qual a falta de conformidade se deverá manifestar e do prazo de prescrição, quando aplicáveis, nos termos das respectivas legislações nacionais, em caso de reparação, de substi- tuição ou de negociações entre o vendedor e o consu- midor com vista a uma solução amigável; Considerando que os Estados-Membros devem poder fixar um prazo durante o qual os consumidores devem informar o vendedor de qualquer falta de conformidade; que os Estados-Membros podem assegurar aos consumi- dores um nível de protecção mais elevado não introdu- zindo uma obrigação desse tipo; que, de qualquer modo, os consumidores comunitários devem dispor de, pelo menos, dois meses para informar o vendedor da exis- tência da falta de conformidade; Considerando que os Estados-Membros devem agir de modo a que esse prazo não coloque em desvantagem os consumidores que adquiram bens além-fronteiras; que todos os Estados-Membros devem informar a Comissão sobre o modo como aplicam esta disposição; que a Comissão deve controlar o efeito das diferentes aplica- ções desta disposição sobre os consumidores e no mercado interno; que as informações sobre o modo como os Estados-Membros as aplicam devem estar disponíveis para os restantes Estados-Membros, para os consumidores e para as organizações de consumidores em toda a Comunidade; que uma síntese da situação em todos os Estados-Membros deve, pois, ser publicada no Jornal Oficial das Comunidades Europeias; Considerando que, quanto a determinadas categorias de bens, é prática corrente os vendedores e os produtores oferecerem garantias contra qualquer defeito que possa manifestar-se durante determinado prazo; que esta prática pode estimular a concorrência; que, constituindo embora práticas comerciais legítimas, essas garantias não devem induzir os consumidores em erro; que, para asse- gurar este objectivo, as garantias devem conter determi- nadas informações, incluindo uma declaração de que a garantia não afecta os direitos legais dos consumidores; Considerando que as partes não podem, por acordo mútuo, restringir ou renunciar aos direitos reconhecidos aos consumidores, uma vez que dessa forma estariam a viciar a protecção jurídica concedida; que este princípio deve aplicar-se igualmente às cláusulas segundo as quais o consumidor teria conhecimento de qualquer falta de conformidade dos bens de consumo existente no L 171/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 7. 7. 1999 (23) (24) (25) (26) momento em que celebrou o contrato; que a protecção reconhecida aos consumidores nos termos da presente directiva não deve ser reduzida com fundamento em que a lei de um Estado não membro foi escolhida como lei aplicável ao contrato; Considerando que a legislação e a jurisprudência neste domínio revelam, nos diferentes Estados-Membros, a existência de uma preocupação crescente em garantir um elevado nível de protecção dos consumidores; que, atendendo a esta evolução e à experiência adquirida com a aplicação da presente directiva, poderá ser necessário considerar um grau mais elevado de harmonização e prever, nomeadamente, a responsabilidade directa do produtor pelos defeitos de que é responsável; Considerando que os Estados-Membros devem dispor da faculdade de adoptar ou de manter, no domínio regu- lado pela presente directiva, disposições mais estritas, com o objectivo de garantir um nível mais elevado de protecção dos consumidores; Considerando que, recomendação da segundo a Comissão, de 30 de Março de 1998, relativa aos princí- pios aplicáveis aos organismos responsáveis pela reso- lução extrajudicial de litígios de consumo (1), os Estados- -Membros podem criar organismos que garantam um tratamento imparcial e eficaz das queixas num contexto nacional e transfronteiras e a que os consumidores possam recorrer como mediadores; Considerando que, para a defesa dos interesses colectivos dos consumidores, é conveniente aditar a presente direc- tiva à lista de directivas enunciada no anexo da Directiva 98/27/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 19 de Maio de 1988, relativa às acções inibitórias em matéria de protecção dos interesses dos consumi- dores (2), ADOPTARAM A PRESENTE DIRECTIVA: Artigo 1. o Âmbito de aplicação e definições 1. A presente directiva tem por objectivo a aproximação das disposições legislativas, regulamentares e administrativas dos Estados-Membros relativas a certos aspectos da venda de bens de consumo e das garantias a ela relativas, com vista a asse- gurar um nível mínimo uniforme de defesa dos consumidores no contexto do mercado interno. — da electricidade; c) Vendedor: qualquer pessoa singular ou colectiva que, ao abrigo de um contrato, vende bens de consumo no âmbito da sua actividade profissional; d) Produtor: o fabricante de um bem de consumo, o importador do bem de consumo no território da Comunidade ou qual- quer outra pessoa que se apresente como produtor através da indicação do seu nome, marca ou outro sinal identifi- cador no produto; e) Garantia: qualquer assumido um compromisso vendedor ou um produtor perante o consumidor, sem encargos adicionais para este, de reembolsar o preço pago, substituir, reparar ou ocupar-se de qualquer modo de um bem de consumo, no caso de este não corresponder às condições enumeradas na declaração de garantia ou na respectiva publicidade; por f) Reparação: em caso de falta de conformidade, a reposição do bem de consumo em conformidade com o contrato de compra e venda. 3. Os Estados-Membros podem prever que a definição de «bem de consumo» não abranja os bens em segunda mão adquiridos em leilão, quando os consumidores tenham oportu- nidade de assistir pessoalmente à venda. Para efeitos da presente directiva, são igualmente conside- 4. rados contratos de compra e venda os contratos de forneci- mento de bens de consumo a fabricar ou a produzir. Artigo 2. o Conformidade com o contrato O vendedor tem o dever de entregar ao consumidor bens 1. que sejam conformes com o contrato de compra e venda. Presume-se que os bens de consumo são conformes com 2. o contrato, se: a) Forem conformes com a descrição que deles é feita pelo vendedor e possuírem as qualidades do bem que o vendedor tenha apresentado ao consumidor como amostra ou modelo; b) Forem adequados ao uso específico para o qual o consu- midor os destine e do qual tenha informado o vendedor quando celebrou o contrato e que o mesmo tenha aceite; c) Forem adequados às utilizações habitualmente dadas aos 2. Para efeitos da presente directiva, entende-se por: bens do mesmo tipo; a) Consumidor: qualquer pessoa singular que, nos contratos abrangidos pela presente directiva, actue com objectivos alheios à sua actividade comercial ou profissional; b) Bem de consumo: qualquer bem móvel corpóreo, com excepção: — dos bens vendidos por via de penhora, ou qualquer outra forma de execução judicial, — da água e do gás, quando não forem postos à venda em volume delimitado, ou em quantidade determinada, (1) JO L 115 de 17. 4. 1998, p. 31. (2) JO L 166 de 11. 6. 1998, p. 51. d) Apresentarem as qualidades e o desempenho habituais nos bens do mesmo tipo e que o consumidor pode razoavel- mente esperar, atendendo à natureza do bem e, eventual- mente às declarações públicas sobre as suas características concretas feitas pelo vendedor, pelo produtor ou pelo seu representante, nomeadamente na publicidade ou na rotu- lagem. Não se considera existir 3. falta de conformidade, na acepção do presente artigo, se, no momento em que for cele- brado o contrato, o consumidor tiver conhecimento dessa falta de conformidade ou não puder razoavelmente ignorá-la ou se esta decorrer dos materiais fornecidos pelo consumidor. 7. 7. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 171/15 O vendedor não fica vinculado pelas declarações públicas 4. a que se refere a alínea d) do n. o 2, se: — se o vendedor não tiver encontrado uma solução num prazo razoável, ou — demonstrar que não tinha conhecimento nem podia razoa- velmente ter conhecimento da declaração em causa, — se o vendedor não tiver encontrado uma solução sem grave inconveniente para o consumidor. — demonstrar que, até ao momento da celebração do contrato, a declaração em causa fora corrigida, ou — demonstrar que a decisão de comprar o bem de consumo não poderia ter sido influenciada pela declaração em causa. 5. Presume-se que a falta de conformidade resultante de má instalação do bem de consumo é equiparada a uma falta de conformidade do bem quando a instalação fizer parte do contrato de compra e venda e tiver sido efectuada pelo vendedor, ou sob sua responsabilidade, ou quando o produto, que se prevê seja instalado pelo consumidor, for instalado pelo consumidor e a má instalação se dever a incorrecções existentes nas instruções de montagem. Artigo 3. o Direitos do consumidor 1. O vendedor responde perante o consumidor por qualquer falta de conformidade que exista no momento em que o bem lhe é entregue. 2. Em caso de falta de conformidade, o consumidor tem direito a que a conformidade do bem seja reposta sem encargos, por meio de reparação ou de substituição, nos termos do n. o 3, a uma redução adequada do preço, ou à rescisão do contrato no que respeita a esse bem, nos termos dos n. os 5 e 6. O consumidor não tem direito à rescisão do contrato se a 6. falta de conformidade for insignificante. Artigo 4. o Direito de regresso Quando o vendedor final for responsável perante o consu- midor pela falta de conformidade resultante de um acto ou omissão do produtor, de um vendedor anterior da mesma cadeia contratual, ou de qualquer outro intermediário, o vendedor final tem direito de regresso contra a pessoa ou pessoas responsáveis da cadeia contratual. O responsável ou os responsáveis contra quem o vendedor final tem direito de regresso, bem como as correspondentes acções e condições de exercício, são determinados pela legislação nacional. Artigo 5. o Prazos O vendedor é responsável, nos termos do artigo 3. o, 1. quando a falta de conformidade se manifestar dentro de um prazo de dois anos a contar da entrega do bem. Se, por força da legislação nacional, os direitos previstos no n. o 2 do artigo 3. o estiverem sujeitos a um prazo de caducidade, esse prazo não poderá ser inferior a dois anos a contar da data da entrega. 3. Em primeiro lugar, o consumidor pode exigir do vendedor a reparação ou a substituição do bem, em qualquer dos casos sem encargos, a menos que isso seja impossível ou desproporcionado. 2. Os Estados-Membros podem determinar que, para usufruir dos seus direitos, o consumidor deve informar o vendedor da falta de conformidade num prazo de dois meses a contar da data em que esta tenha sido detectada. Presume-se que uma solução é desproporcionada se implicar para o vendedor custos que, em comparação com a outra solução, não sejam razoáveis, tendo em conta: — o valor que o bem teria se não existisse falta de conformi- Os Estados-Membros devem informar a Comissão da aplicação que derem ao presente número. A Comissão controlará as consequências, para o consumidor e o mercado interno, da possibilidade assim oferecida aos Estados-Membros. dade, — a importância da falta de conformidade, — a possibilidade de a solução alternativa ser concretizada sem grave inconveniente para o consumidor. O mais tardar até 7 de Janeiro de 2003, a Comissão elaborará um relatório sobre a aplicação que os Estados-Membros fazem do presente parágrafo. Esse relatório será publicado no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. A reparação ou substituição deve ser realizada dentro de um prazo razoável, e sem grave inconveniente para o consumidor, tendo em conta a natureza do bem e o fim a que o consumidor o destina. 4. A expressão «sem encargos» constante dos n. os 2 e 3 reporta-se às despesas necessárias incorridas para repor o bem em conformidade, designadamente as despesas de transporte, de mão-de-obra e material. O consumidor pode exigir uma redução adequada do 5. preço, ou a rescisão do contrato: — se o consumidor não tiver direito a reparação nem a substi- tuição, ou 3. Até prova em contrário, presume-se que as faltas de conformidade que se manifestem num prazo de seis meses a contar da data de entrega do bem já existiam nessa data, salvo quando essa presunção for incompatível com a natureza do bem, ou com as características da falta de conformidade. Artigo 6. o Garantias 1. As garantias vinculam juridicamente as pessoas que as oferecem, nas condições constantes da declaração de garantia e da publicidade correspondentes. L 171/16 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 7. 7. 1999 As garantias devem: 2. — declarar que o consumidor goza dos direitos previstos na legislação nacional aplicável em matéria de compra e venda de bens de consumo e especificar que esses direitos não são afectados pela garantia, — estabelecer, em linguagem clara e concisa, o conteúdo da garantia e os elementos necessários à sua aplicação, nomea- damente a duração e a extensão territorial dela, bem como o nome e o endereço da pessoa que oferece a garantia. 3. A pedido do consumidor, a garantia deverá ser-lhe facul- tada numa versão escrita, ou sob qualquer outra forma dura- doura disponível e à qual tenha acesso. O Estado-Membro em que os bens de consumo são 4. comercializados pode, nos termos do Tratado, impor no seu território que a garantia seja redigida numa ou em várias línguas por ele determinadas, entre as línguas oficiais da Comu- nidade. 5. Se uma garantia não obedecer aos requisitos dos n. os 2, 3 ou 4, a validade dessa garantia não será afectada por esse facto, podendo o consumidor continuar a invocá-la e a exigir a sua aplicação. Artigo 7. o Carácter vinculativo 1. As cláusulas contratuais e os acordos celebrados com o vendedor antes da falta de conformidade lhe ser comunicada que, directa ou indirectamente, excluam ou limitem os direitos resultantes da presente directiva não vinculam, nos termos previstos na legislação nacional, o consumidor. Os Estados-Membros podem determinar que, no caso de bens em segunda mão, o vendedor e o consumidor possam acordar em cláusulas contratuais ou celebrar acordos que prevejam um prazo de responsabilidade do vendedor mais curto que o esta- belecido no n. o 1 do artigo 5. o O prazo assim previsto não pode ser inferior a um ano. Os Estados-Membros adoptarão as medidas necessárias 2. para que o consumidor não seja privado da protecção resul- tante da presente directiva pelo facto de ter escolhido, como direito aplicável ao contrato, a legislação de um Estado não membro, quando o contrato apresente uma conexão estreita com o território dos Estados-Membros. Artigo 9. o Os Estados-Membros tomarão as medidas necessárias para informar o consumidor sobre as disposições nacionais de trans- posição da presente directiva, e incentivarão, eventualmente, as organizações profissionais a informarem os consumidores dos seus direitos. Artigo 10. o O anexo da Directiva 98/27/CE será complementado do modo seguinte: «10. Directiva 99/44/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, de 25 de Maio de 1999, relativa a certos aspectos da venda de bens de consumo e das garantias a elas relativas (JO L 171 de 7. 7. 1999, p. 12). ». Artigo 11. o Transposição 1. Os Estados-Membros adoptarão as disposições legisla- tivas, regulamentares e administrativas necessárias para darem cumprimento à presente directiva o mais tardar em 1 de Janeiro de 2002. Desse facto informarão imediatamente a Comissão. Quando os Estados-Membros adoptarem essas disposições, estas deverão incluir uma referência à presente directiva ou ser acompanhadas dessa referência na publicação oficial. As moda- lidades dessa referência serão estabelecidas pelos Estados- -Membros. 2. Os Estados-Membros comunicarão à Comissão o texto das disposições de direito interno que adoptarem no domínio abrangido pela presente directiva. Artigo 12. o Revisão O mais tardar até 7 de Julho de 2006, a Comissão examinará a aplicação da presente directiva e apresentará um relatório ao Parlamento Europeu e ao Conselho. O relatório abordará, designadamente, a questão da eventual introdução da responsa- bilidade directa do produtor e, se necessário, será acompa- nhado de propostas. Artigo 13. o Entrada em vigor Artigo 8. o A presente directiva entra em vigor no dia da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias. Direito nacional e protecção mínima Artigo 14. o 1. O exercício dos direitos resultantes da presente directiva não prejudica o exercício de outros direitos que o consumidor possa invocar ao abrigo de outras disposições nacionais rela- tivas à responsabilidade contratual ou extracontratual. Os Estados-Membros são destinatários da presente directiva. Feito em Bruxelas, em 25 de Maio de 1999. 2. Os Estados-Membros podem adoptar ou manter, no domínio regido pela presente directiva, disposições mais estritas, compatíveis com o Tratado, com o objectivo de garantir um nível mais elevado de protecção do consumidor. Pelo Parlamento Europeu O Presidente J. M. GIL-ROBLES Pelo Conselho O Presidente H. EICHEL


title: Commission Regulation (EC) No 1066/1999 of 25 May 1999 opening a standing invitation to tender for the export of common wheat of breadmaking quality held by the Belgian intervention agency

eurovoc_concepts:
Belgium
award of contract
cereals of bread-making quality
common wheat
export
intervention agency

formats: pdf print

text: 26. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 130/3 COMMISSION REGULATION (EC) No 1066/1999 of 25 May 1999 opening a standing invitation to tender for the export of common wheat of breadmaking quality held by the Belgian intervention agency THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organisation of the in cereals (1) as last amended by Commission market Regulation (EC) No 923/96 (2), and in particular Article 5 thereof, (1) Whereas Commission Regulation (EEC) No 2131/ 93 (3) as last amended by Regulation (EC)No 39/ 1999 (4) lays down the procedure and conditions for the disposal of cereals held by intervention agen- cies; (2) Whereas, given the current market situation, a standing invitation to tender should be opened for the export of 48 156 tonnes of common wheat of breadmaking quality held by the Belgian interven- tion agency; (3) Whereas special procedures must be laid down to ensure that the operations and their monitoring are properly effected; whereas, to that end, provision should be made for a security lodgement scheme which ensures that aims are met while avoiding excessive costs for the operators; whereas deroga- tions should accordingly be made to certain rules, in particular those laid down in Regulation (EEC) No 2131/93; (4) Whereas, where removal of the common wheat of breadmaking quality is delayed by more than five days or the release of one of the securities required is delayed for reasons imputable to the intervention agency the Member State concerned must pay compensation; (5) Whereas this invitation to tender for the export of intervention stocks is unusual in that it will also operate at the end of the marketing year, i. e. in June 1999; whereas, in the case of tenders made between 3 and 30 June 1999, deliv- eries will be possible only from 1 July 1999; whereas provision must accordingly be made to derogate from the first paragraph of Article 16 of therefore, (1) OJ L 181, 1. 7. 1992, p. 21. (2) OJ L 126, 24. 5. 1996, p. 37. (3) OJ L 191, 31. 7. 1993, p. 76. (4) OJ L 5, 9. 1. 1999, p. 64. Regulation (EEC) No 2131/93, which stipulates that payment must be made no later than one month after acceptance of the tender; (6) Whereas the measures provided for in this Regula- tion are in accordance with the opinion of the Management Committee for Cereals, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 Subject to the provisions of this Regulation the Belgian intervention agency issues a standing invitation to tender for the export of common wheat of breadmaking quality held by it in accordance with Regulation (EEC) No 2131/ 93. Article 2 The invitation to tender shall cover a maximum of 1. 48 156 tonnes of common wheat of breadmaking quality to be exported to all the customs export formalities for tenders submitted on or after 3 June 1999 may be completed only on or after 1 July 1999. third countries. However, 2. The regions in which the 48 156 tonnes of common wheat of breadmaking quality are stored are set out in Annex I. Article 3 1. Notwithstanding the third paragraph of Article 16 of Regulation (EEC) No 2131/93, the price to be paid for the export shall be that quoted in the tender. 2. No export refund or tax or monthly increase shall be granted on exports carried out pursuant to this Regula- tion. Article 8(2) of Regulation (EEC) No 2131/93 shall 3. not apply. Article 4 1. The export licences shall be valid from their date of issue within the meaning of Article 9 of Regulation (EEC) No 2131/93 until the end of the fourth month thereafter. L 130/4 EN Official Journal of the European Communities 26. 5. 1999 Between 3 and 30 June 1999, tenders submitted 2. under this invitation to tender shall not be admissible unless they are accompanied by a written undertaking to export only on or after 1 July 1999. The tenders may not licences be accompanied by applications submitted under Article 44 of Commission Regulation (EEC) No 3719/88 (1). for export Article 5 1. Notwithstanding Article 7(1) of Regulation (EEC) No 2131/93, the time limit for submission of tenders in respect of the first partial invitation to tender shall be 9 a. m. (Brussels time) on 27 May 1999. The time limit for submission of tenders in respect 2. of subsequent partial invitations to tender shall be 9 a. m. (Brussels time) each Thursday thereafter. The last partial invitation to tender shall be 9 a. m. 3. (Brussels time) on 30 September 1999. Tenders shall be lodged with the Belgian interven- 4. tion agency. Article 5a In the case of tenders submitted between 3 and 30 June 1999, the following conditions shall apply: (cid:190) notwithstanding the first paragraph of Article 16 of Regulation (EEC) No 2131/93, the cereals must be paid for by 31 July 1999, at the latest. (cid:190) notwithstanding the third paragraph of Article 16 of Regulation (EEC) No 2131/93, the price to be paid for the export shall be that indicated in the tender: Article 5b In the case of licences applied for between 3 and 30 June 1999, without prejudice to Article 17(3) of Regulation (EEC) No 2131/93, the security referred to in the second indent of Article 17(2) of that Regulation shall be released only when proof is provided that the customs export formalities were completed on or after 1 July 1999. Article 6 the The storer intervention agency, 1. and the successful tenderer shall, at the request of the latter and by common agreement, either before or at the time of removal from storage as the successful tenderer chooses, take reference samples for counter-analysis at the rate of at least one sample for every 500 tonnes and shall analyse the samples. The intervention agency may be represented by a proxy, provided this is not the storer. The analysis results shall be forwarded to the Commission in the event of a dispute. Reference samples for counter-analysis shall be taken and analysed within seven working days of the date of the successful tenderer’s request or within three working days if the samples are taken on removal from storage. Where the final result of sample analyses indicates a quality: (a) higher than that specified in the notice of invitation to tender, the successful tenderer must accept the lot as established; (b) higher than the minimum characteristics laid down for intervention but below the quality described in the notice of the differences having regard to those criteria do not exceed the following limits: invitation to tender, providing that (cid:190) two kilograms per hectolitre as regards specific weight, which must not, however, be less than 72 kg/hl, (cid:190) one percentage point as regards moisture content, (cid:190) 20 percentage points for the Hagberg falling index, (cid:190) half a percentage point as regards impurities as specified in points B. 2 and B. 4 of the Annex to Commission Regulation (EEC) No 689/92 (2)and (cid:190) half a percentage point as regards impurities as specified in point B. 5 of the Annex to Regulation (EEC) No 689/92, the percentages admissible for noxious grains and ergot, however, remaining unchanged, the successful tenderer must accept the lot as estab- lished; (c) higher than the minimum characteristics laid down for intervention but below the quality described in the notice of invitation to tender, and a difference exceeding the limits set out in point (b), the successful tenderer may: (cid:190) accept the lot as established, or (cid:190) refuse to take over the lot in question. The successful tenderer shall be discharged of all his obligations relating to the lot in question and the securities shall be released only once he has informed the Commission and the intervention agency forthwith in accordance with Annex II; however, if he requests the intervention agency to intervention supply him with another the common wheat of breadmaking quality of quality laid down at no additional charge, the security shall not be released. The lot must be the replaced within three days of successful successful tenderer’s tenderer shall notify the Commission immediately thereof in accordance with Annex II; request. The the date of lot of (d) below the minimum characteristics laid down for intervention, the successful tenderer may not remove the lot in question. He shall be discharged of all his obligations relating to the lot in question and the securities shall be released only once he has informed the Commission and the intervention agency forth- with in accordance with Annex II; however, he may request the intervention agency to supply him with another lot of intervention common wheat of bread- making quality of the quality laid down at no addi- tional charge. In that case, the security shall not be released. The lot must be replaced within three days of the date of the successful tenderer’s request. The immediately inform the successful Commission thereof in accordance with Annex II. tenderer shall (1) OJ L 331, 2. 12. 1988, p. 1. (2) OJ L 74, 20. 3. 1992, p. 18. 26. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 130/5 if the common wheat of breadmaking 2. However, quality is removed before the results of the analyses are known, all risks shall be borne by the successful tenderer from the time the lot is removed, without prejudice to any means of redress of which he may avail himself against the storer. If, as a result of successive replacements, 3. the successful tenderer has not received a replacement lot of the quality laid down within one month of the date of his request for a replacement, he shall be discharged of all his obligations and the securities shall be released once he informed the Commission and the intervention has agency forthwith in accordance with Annex II. the costs of taking the samples 4. Except where the final results of analyses indicate a quality below the minimum characteristics laid down for intervention, and conducting the analyses provided for in paragraph 1 but not of inter-bin transfers shall be borne by the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF) in respect of up to one analysis per 500 tonnes. The costs of inter-bin transfers and any additional analyses requested by the successful tenderer shall be borne by him. Article 7 By derogation from Article 12 of Commission Regulation (EEC) No 3002/92 (1) the documents relating to the sale of wheat of breadmaking quality in accordance with this the Regulation, and in particular the export removal order referred to in Article 3(1)(b) of Regulation (EEC) No 3002/92, the export declaration and, where necessary, the T5 copy shall carry the entry: licence, (cid:190) Trigo blando panificable de intervenci(cid:155)n sin aplica- ci(cid:155)n de restituci(cid:155)n ni gravamen, Reglamento (CE) no 1066/1999 (cid:190) Bageegnet blød hvede fra intervention uden restitu- tionsydelse eller -afgift, forordning (EF) nr. 1066/1999 (cid:190) Interventions-Brotweichweizen ohne Anwendung von Ausfuhrerstattungen oder Ausfuhrabgaben, Verord- nung (EG) Nr. 1066/1999 (cid:190) Lakaj(cid:149)r aqtopoi(cid:147)silor s(cid:148)tor paq(cid:146)lbasgr wyq(cid:148)r evaq- loc(cid:147) epistqov(cid:147)r (cid:147) v(cid:149)qou, jamomisl(cid:149)r (EJ) aqih. 1066/ 1999 (cid:190) Intervention common wheat of breadmaking quality without application of refund or tax, Regulation (EC) No 1066/1999 (cid:190) Bl(cid:130) tendre d’intervention panifiable ne donnant pas lieu (cid:133) restitution ni taxe, r(cid:138)glement (CE) no 1066/1999 (cid:190) Frumento tenero d’intervento panificabile senza appli- cazione di restituzione n(cid:130) di tassa, regolamento (CE) n. 1066/1999 (cid:190) Zachte tarwe van bakkwaliteit uit interventie, zonder toepassing van restitutie of belasting, Verordening (EG) nr. 1066/1999 (cid:190) Trigo mole panific(cid:145)vel de interven(cid:135)(cid:209)o sem aplica(cid:135)(cid:209)o de uma restitui(cid:135)(cid:209)o ou imposi(cid:135)(cid:209)o, Regulamento (CE) n. o 1066/1999 (cid:190) Interventioleip(cid:132)vehn(cid:132)(cid:132), johon ei sovelleta vientitukea eik(cid:132) vientimaksua, asetus (EY) n:o 10661999 (cid:190) Interventionsvete, av br(cid:148)dkvalitet, utan till(cid:132)mpning av bidrag eller avgift, f(cid:148)rordning (EG) nr 1066/1999 Article 8 The security lodgement pursuant to Article 13(4) of 1. Regulation (EEC) No 2131/93 must be released once the export licences have been issued to the successful tenderers. 2. Notwithstanding Article 17 of Regulation (EEC) No 2131/93, the obligation to export shall be covered by a security equal to the difference between the intervention price applying on the day of the award and the price awarded but not less than EUR 10 per tonne. Half of the security shall be lodged when the licence is issued and the balance shall be lodged before the cereals are removed. Notwithstanding Article 15(2) of Regulation (EEC) No 3002/92: (cid:190) the part of the security lodged when the licence is issued must be released within 20 working days of the date on which the successful tenderer provides proof that the cereals removed have left the customs terri- tory of the Community, (cid:190) the remainder must be released within 15 working days of the date on which the successful tenderer provides the proof referred to in Article 17(3) of Regu- lation (EEC) No 2131/93. 3. Except in duly substantiated exceptional cases, in particular the opening of an administrative enquiry, any release of the securities provided for in this Article after the time limits specified in this same Article shall confer an entitlement to compensation from the Member State amounting to EUR 0,015 per 10 tonnes for each day’s delay. (1) OJ L 301, 17. 10. 1992, p. 17. This compensation shall not be charged to the EAGGF. L 130/6 EN Official Journal of the European Communities 26. 5. 1999 Article 9 Within two hours of the expiry of the time limit for the submission of tenders, the Belgian intervention agency shall notify the Commission of tenders received. Such notification shall be made using the model set out in Annex III and the telex or fax numbers set out in Annex IV. This Regulation shall enter into force on the day of its publication in the Official Journal of the European Communities. Article 10 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 25 May 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission 26. 5. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 130/7 ANNEX I Place of storage Quantity (tonnes) Silos de la Meuse, Li(cid:138)ge SMEG, Gent Silos de Floreffe, Floreffe Borlix, Zeebrugge Escaut Silos, Tournai Borlix, Brugge 4 955 16 159 16 029 2 234 1 038 7 741 ANNEX II Communication of refusal of lots under the standing invitation to tender for the export of common wheat of breadmaking quality held by the Belgian intervention agency (Article 6(1) of Regulation (EC) No 1066/1999) (cid:190) Name of successful tenderer: (cid:190) Date of award of contract: (cid:190) Date of refusal of lot by successful tenderer: Lot No Quantity in tonnes Address of silo Reason for refusal to take over (cid:190) Specific weight (kg/hl) (cid:190) % sprouted grains (cid:190) % miscellaneous impurities (Schwarzbesatz) (cid:190) % of matter which is not basic cereal of unimpaired quality (cid:190) Other L 130/8 EN Official Journal of the European Communities 26. 5. 1999 ANNEX III Standing invitation to tender for the export of common wheat of breadmaking quality held by the Belgian intervention agency (Regulation (EC) No 1066/1999) 1 2 3 4 5 6 7 Tender No Consignment No Quantity (tonnes) Offer price (EUR/tonne) (1) Price increases (+) or reductions (–) (EUR/tonne) p. m. Commercial costs (EUR/tonne) Destination 1 2 3 etc. (1) This price includes the increases or reductions relating to the lot to which the tender refers. ANNEX IV The only numbers to use to call Brussels are (DG VI-C-1): (cid:190) fax: (cid:190) telex: 296 49 56, 295 25 15, 22037 AGREC B, 22070 AGREC B (Greek characters)


title: Regolamento (CE) n. 1068/1999 della Commissione, del 25 maggio 1999, relativo alla sospensione della pesca del merluzzo carbonaro da parte delle navi battenti bandiera della Spagna

eurovoc_concepts:
Spain
authorised catch
catch quota
fishing area
sea fish
ship's flag

text: 26. 5. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 130/15 REGOLAMENTO (CE) N. 1068/1999 DELLA COMMISSIONE del 25 maggio 1999 relativo alla sospensione della pesca del merluzzo carbonaro da parte delle navi battenti bandiera della Spagna LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 2847/93 del Consiglio, del 12 ottobre 1993, che istituisce un regime di controllo applicabile nell’ambito della politica comune della pesca (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2846/98 (2), in particolare l’articolo 21, paragrafo 3, (1) (2) (3) considerando che il regolamento (CE) n. 48/1999 del Consiglio, del 18 dicembre 1998, che stabilisce, per alcuni stock o gruppi di stock ittici, il totale ammissibile di catture (TAC) per il 1999 e talune condizioni cui (cid:138) soggetta la pesca di detto totale (3), prevede dei contingenti di merluzzo carbonaro per il 1999; relative ai fini dell’osservanza delle considerando che, ai disposizioni limiti quantitativi delle catture di uno stock soggetto a contingentamento, la Commissione deve fissare la data alla quale si considera che le catture eseguite dai pescherecci battenti bandiera di uno Stato membro abbiano esaurito il contingente ad esso assegnato; le che, secondo considerando informazioni trasmesse alla Commissione, le catture di merluzzo carbonaro nelle acque delle divisioni CIEM Vb (zona CE), VI, XII, XIV da parte di navi battenti bandiera della Spagna o registrate in Spagna hanno esaurito il contingente assegnato per il 1999; che la Spagna ha proibito la pesca di questa popolazione a decorrere dal 12 maggio 1999; che (cid:138) quindi neces- sario riferirsi a tale data, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Si ritiene che le catture di merluzzo carbonaro nelle acque delle divisioni CIEM Vb (zona CE), VI, XII, XIV eseguite da navi battenti bandiera della Spagna o registrate in Spagna abbiano esaurito il contingente assegnato alla Spagna per il 1999. La pesca del merluzzo carbonaro nelle acque delle divi- sioni CIEM Vb (zona CE), VI, XII, XIV eseguite da navi battenti bandiera della Spagna o registrate in Spagna (cid:138) proibita, come pure la conservazione a bordo, il trasbordo e lo sbarco di questa popolazione da parte di queste navi dopo la data dalla quale decorre l’applicazione del presente regolamento. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il giorno succes- sivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Esso (cid:138) applicabile a decorrere dal 12 maggio 1999. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 25 maggio 1999. Per la Commissione Emma BONINO Membro della Commissione (1) GU L 261 del 20. 10. 1993, pag. 1. (2) GU L 358 del 31. 12. 1998, pag. 5. (3) GU L 13 del 18. 1. 1999, pag. 1


title: Междуинституционно споразумение от 25 май 1999 година между Европейския парламент, Съвета на Европейския съюз и Комисията на Европейските общности относно вътрешните разследвания, провеждани от Европейската служба за борба с измамите (OLAF)

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
European Anti-fraud Office
European Commission
European Parliament
committee of inquiry
interinstitutional agreement

formats: html pdf print xhtml

text: 01/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 143 31999Q0531 L 136/15 ОФИЦИАЛЕН ВЕСТНИК НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ 31. 5. 1999 МЕЖДУИНСТИТУЦИОННО СПОРАЗУМЕНИЕ от 25 май 1999 година между Европейския парламент, Съвета на Европейския съюз и Комисията на Европейските общности относно вътрешните разследвания, провеждани от Европейската служба за борба с измамите (OLAF) ЕВРОПЕЙСКИЯТ ПАРЛАМЕНТ, СЪВЕТЪТ НА ЕВРОПЕЙСКИЯ СЪЮЗ И КОМИСИЯТА НА ЕВРОПЕЙСКИТЕ ОБЩНОСТИ, (2) като се позовават на резолюцията на Европейския парламент от 7 октомври 1998 г. относно независимостта, ролята и статута на Службата за координиране и превенция на измамите (UCLAF) (1), като имат предвид, че отговорността на Европейската служба за борба с измамите във вида, в който тя е създа- дена от Комисията, надхвърля пределите на защитата на финансовите интереси и включва всички дейности, които са свързани с необходимостта от опазване на интересите на Общността срещу неправомерно поведение, което би могло да доведе до образуване на административно или наказателно производство; като се позовават на заключенията на Съвета от 15 март 1999 г. , приети след подробно обсъждане с представителите на Европей- ския парламент и на Комисията, (3) като имат предвид, че следва да се разшири обхватът на борбата с измамите и да се подобри нейната ефективност чрез използване на придобития опит в областта на адми- нистративните разследвания; като отбелязват Решение 1999/352/ЕО, ЕОВС, Евратом на Коми- сията от 28 април 1999 г. относно създаване на Европейската служба за борба с измамите (2), (4) (1) като имат предвид, че Регламент (ЕО) № 1073/1999 на Европейския парламент и на Съвета (3) и Регламент (Евратом) № 1074/1999 относно разследванията, провеждани от Европейската служба за борба с измамите, предвиждат службата да образува и про- вежда административни разследвания в институциите, органите, службите и агенциите, които са създадени с или въз основа на Договора за ЕО или Договора за Евратом; Съвета (4) на (1) ОВ С 328, 26. 10. 1998 г. , стр. 95. (2) ОВ L 136, 31. 5. 1999 г. , стр. 20. (3) ОВ L 136, 31. 5. 1999 г. , стр. 1. (4) ОВ L 136, 31. 5. 1999 г. , стр. 8. неизпълнение като имат предвид, че поради това въз основа на админис- тративната си автономия всички институции, органи, служби и агенции следва да поверят на службата задачата да провежда вътрешни административни разследвания с оглед изясняването на сериозни обстоятелства, свързани с изпълнението на служебни задължения, които могат да съставляват на длъжностните лица и служителите на Общностите, посо- чени в член 11, член 12, втори и трети параграф, член 13, 14, 16 и член 17, първи параграф от Правилника за длъжностните лица и за Условията за работа на други слу- жители на Европейските общности (наричан по-долу „Пра- вилник за служителите“), които увреждат интересите на тези Общности и могат да доведат до образуването на дисциплинарно или наказателно производство, в зависи- мост от случая, или тежка простъпка съгласно член 22 от задълженията на 144 BG Официален вестник на Европейския съюз 01/т. 2 (5) (6) (7) Правилника за служителите, или неизпълнение на анало- гични задължения на членовете, ръководителите или слу- жителите на институциите, органите, службите и агенциите на Общностите, чиято дейност не се урежда от Правилника за служителите; като имат предвид, че тези разследвания следва да се про- веждат при пълно съблюдаване на съответните разпоредби на Договорите за създаване на Европейските общности, по-конкретно на Протокола за привилегиите и имунитета, и на текстовете за тяхното прилагане, както и на разпоред- бите на правилника; като имат предвид, че тези разследвания следва да се про- веждат при еднакви условия във всички институции, органи, служби и агенции на Общността; като имат предвид, че възлагането на тази задача на службата не трябва да оказва влияние върху собствените отговорности на институциите, органите, службите или агенциите, и по никакъв начин не трябва да намалява правната закрила на заинтересованите лица; като имат предвид, че до въвеждането на изменения в Пра- вилника за служителите следва да се предвидят практиче- ски разпоредби, съгласно които членовете на институциите и органите, ръководителите на службите и агенциите, както и длъжностните лица и служителите на институциите, органите, службите и агенциите, си сътрудничат за гладкото провеждане на вътрешните разследвания; след предварително съгласуване с оглед изготвянето на общи пра- вила за целта, — изясняване на сериозни обстоятелства, свързани с изпълне- нието на служебни задължения, които могат да съставля- ват неизпълнение на задълженията на длъжностните лица и служителите на Общностите, които могат да доведат до образуването на дисциплинарно или наказателно произ- водство, в зависимост от случая, или неизпълнение на ана- логични задължения на членовете, ръководителите или служителите, чиято дейност не се урежда от правилника. Тези разследвания се провеждат при пълно съблюдаване на съответните разпоредби на Договорите за създаване на Евро- пейските за по-конкретно привилегиите и имунитета, и на текстовете за тяхното прила- гане, както и на разпоредбите на Правилника за служителите. на Протокола общности, Те се провеждат и в съответствие с условията, които са пред- видени в регламентите на Европейската общност и на Европей- ската общност за атомна енергия. 2. Да изготвят тези правила и незабавно да ги прилагат чрез прие- мането на вътрешно решение в съответствие с приложения към настоящото споразумение образец, и да не се отклоняват от този образец, освен когато техни собствени особени изисква- ния технически налагат такова отклонение. 3. Да признаят необходимостта от изпращане до службата за ста- новище на всяко искане за снемане на имунитета срещу съдебно преследване на длъжностно лице или служител във връзка с евентуални случаи на измама или корупция, или вся- каква незаконна дейност. Службата се уведомява за всяко искане за снемане на имунитет, което се отнася до някой от нейните служители. като призовават останалите институции, органи, служби и агенции да се присъединят към настоящото споразумение, 4. Да съобщят на службата изготвените от тях разпоредби за при- лагане на настоящото споразумение. СЕ ДОГОВОРИХА: 1. Да приемат общи правила, състоящи се от необходимите мерки за прилагане, които да гарантират гладкото провеждане на разследванията от страна на службата в тяхната институция. Целта на тези разследвания е: — борба с измамите, корупцията и всякаква друга незаконна дейност, която уврежда финансовите интереси на Европей- ските общности, Съставено в Брюксел на 25 май 1999 година. Настоящото споразумение може да се изменя само с изричното съгласие на институциите, които са страни по него. Другите институции, органи, служби и агенции, които са създа- дени със или въз основа на Договора за ЕС или Договора за Евратом, се приканват да се присъединят към настоящото спора- зумение чрез изпращането на декларация, адресирана съвместно до председателите на институциите, които са страни по настоя- щото споразумение. Настоящото споразумение влиза в сила на 1 юни 1999 г. За Европейския парламент За Съвета на Европейския съюз Председател J. M. GIL-ROBLES Председател H. EICHEL За Комисията на Европейските общности Председател J. SANTER 01/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 145 ПРИЛОЖЕНИЕ „ОБРАЗЕЦ ЗА РЕШЕНИЕ“ РЕШЕНИЕ НА (ИНСТИТУЦИЯ/ОРГАН или СЛУЖБА/АГЕНЦИЯ) от относно условията за провеждане на вътрешни разследвания във връзка с предотвратяването на измами, корупция и всякаква незаконна дейност, която уврежда интересите на Общностите ИНСТИТУЦИЯ, ОРГАН, СЛУЖБА или АГЕНЦИЯ като взе предвид (правно основание) като има предвид, че: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Регламент (ЕО) № 1073/1999 на Европейския парламент и на Съвета (1) и Регламент (Евратом) № 1074/1999 на Съвета (2) относно разследванията, провеждани от Европейската служба за борба с измамите, предвиждат службата да образува и провежда административни разследвания в институциите, органите, службите и агенциите, които са създадени със или въз основа на Договора за ЕО или Договора за Евратом; отговорността на Европейската служба за борба с измамите във вида, в който тя е създадена от Комисията, надхвърля пределите на защитата на финансовите интереси и включва всички дейности, които са свързани с необходимостта от опазване на интересите на Общността срещу неправомерно поведение, което би могло да доведе до образуване на административно или наказателно производство; следва да се разшири обхватът на борбата с измамите и да се подобри нейната ефективност чрез използване на придобития опит в областта на административните разследвания; поради това, въз основа на административната им автономия, всички институции, органи, служби и агенции следва да поверят на службата задачата да провежда вътрешни административни разследвания с оглед изясняването на сериозни обстоятелства, свързани с изпълнението на служебни задължения, които могат да съставляват неизпълнение на задълженията на длъжностните лица и служителите на Общностите, посочени в член 11, член 12, втори и трети параграф, член 13, 14, 16 и член 17, първи параграф от Правилника за длъжностните лица и за Условията за работа на други служители на Европейските общности (наричан по-долу „правилник на служителите“), които увреждат интересите на тези Общности и могат да доведат до образуването на дисциплинарно или наказателно производство, в зависимост от случая, или тежка простъпка съгласно член 22 от правилника, или неизпълнение на аналогични задължения на членовете, ръководителите или служителите на институциите, органите, службите и агенциите на Общностите, чиято дейност не се урежда от правилника за служителите; тези разследвания следва да се провеждат при пълно съблюдаване на съответните разпоредби на Договорите за създаване на Европейските общности, по-конкретно на Протокола за привилегиите и имунитетите, и на текстовете за тяхното прилагане, както и на разпоредбите на правилника; тези разследвания следва да се провеждат при еднакви условия във всички институции, органи, служби и агенции на Общността; като имат предвид, че възлагането на тази задача на службата не трябва да оказва влияние върху собствените отговорности на институциите, органите, службите или агенциите и по никакъв начин не трябва да намалява правната закрила на заинтересованите лица; до въвеждането на изменения в правилника следва да се предвидят практически разпоредби, които да определят начините за осъществяване на сътрудничество между членовете на институциите и органите, и ръководителите на службите и агенциите за гладкото провеждане на вътрешните разследвания, (1) ОВ L 136, 31. 5. 1999 г. , стр. 1. (2) ОВ L 136, 31. 5. 1999 г. , стр. 8. 146 BG Официален вестник на Европейския съюз 01/т. 2 РЕШИ: Член 1 Задължение за сътрудничество със службата Генералният секретар, службите и всички ръководители, длъжностни лица или служители са длъжни изцяло да сътрудничат на служителите от службата и да им оказват необходимото съдействие за разследването. За целта те предоставят на служителите от службата всякаква полезна информация и пояснения. Без да се нарушават съответните разпоредби на Договорите за създаване на Европейските общности, по-конкретно на Протокола за привилегиите и имунитета, и на текстовете за тяхното прилагане, членовете оказват пълно сътрудничество на службата. Член 2 Задължение за предоставяне на информация Всяко длъжностно лице или служител (на институцията, органа, службата или агенцията), който узнае за фактически данни, от които може да се направи предположение за евентуално наличие на случаи на измама, корупция или всякаква друга незаконна дейност, която уврежда интересите на Общностите, или за сериозни обстоятелства, свързани с изпълнението на служебни задължения, които могат да съставляват неизпълнение на задълженията на длъжностните лица и служителите на Общностите, които могат да доведат до образуването на дисциплинарни или наказателни производства, в зависимост от случая, или до неизпълнение на аналогични задължения на членовете, ръководителите или служителите, чиято дейност не се урежда от правилника, незабавно информират своя началник на служба или генерален директор, или ако преценят за целесъобразно, своя генерален секретар или директно службата. Генералният секретар, генералните директори и началниците на служби или ръководителите на (институцията, органа, службата или агенцията) незабавно предават на службата всички фактически данни, които са им известни, и от които може да се направи предположение за наличието на посочените в първи параграф нередности. Ръководителите, длъжностните лица или служителите на (институцията, органа, службата или агенцията) по никакъв начин не трябва да стават обекти на несправедливо или дискриминационно отношение вследствие на това, че са съобщили информацията по първи и втори параграф. Членовете, които узнаят за факти като посочените в първи параграф, информират председателя на институцията (или органа) или, ако преценят за целесъобразно, директно службата. Член 3 Съдействие от службата за сигурност По искане на директора на службата, службата за сигурност на (институцията, органа, службата или агенцията) оказва съдействие на службата при практическото провеждане на разследванията. Член 4 Информиране на заинтересованото лице При установяване на данни за възможно участие на член, ръководител, длъжностно лице или служител, заинтересованото лице се информира бързо, ако това не би навредило на разследването. Във всеки случай след приключване на разследването не могат да се правят заключения с позоваване на името на член, ръководител, длъжностно лице или служител на (институцията, органа, службата или агенцията), без заинтересованото лице да е имало възможност да изрази становището си по всички факти, които го касаят. В случаите, при които за целите на разследването е необходимо да се запази пълна тайна и при които се изисква използването на следствени процедури, попадащи в сферата на компетентност на национален съдебен орган, със съгласието на председателя или съответно на генералния секретар може да се отложи спазването на задължението за покана на члена, ръководителя, длъжностното лице или служителя на (институцията, органа, службата или агенцията) да представи становището си. Член 5 Информация за прекратяване на разследването, без да се предприемат по-нататъшни действия Ако след провеждането на вътрешно разследване не може да се повдигне обвинение срещу съответния член, ръководител, длъжностно лице или служител на (институцията, органа, службата или агенцията), касаещото го вътрешно разследване се прекратява, без да се предприемат по-нататъшни действия, с решение на директора на службата, който писмено информира за това заинтересованото лице. 01/т. 2 BG Официален вестник на Европейския съюз 147 Член 6 Снемане на имунитет Всяко искане от национален полицейски или съдебен орган за снемане на имунитета срещу съдебно преследване на ръководител, длъжностно лице или служител на (институцията, органа, службата или агенцията) във връзка с евентуални случаи на измама, корупция или всякаква друга незаконна дейност, се изпраща до директора на службата за становище. Ако искането за снемане на имунитет касае член на институцията (или органа), службата се информира за това. Член 7 Дата на влизане в сила Настоящото решение влиза в сила на 1 юни 1999 година. Съставено в За (институцията, органа, службата или агенцията)


title: 1999/381/CE: Decisione della Commissione, del 25 maggio 1999, che modifica la decisione 97/370/CE, relativa all'autorizzazione di metodi di classificazione delle carcasse di suino in Svezia [notificata con il numero C(1999) 1342] (Il testo in lingua svedese è il solo facente fede)

eurovoc_concepts:
Sweden
carcase
classification
meat processing industry
pigmeat

text: 10. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 145/37 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 25 maggio 1999 che modifica la decisione 97/370/CE, relativa all’autorizzazione di metodi di classificazione delle carcasse di suino in Svezia [notificata con il numero C(1999) 1342] (Il testo in lingua svedese è il solo facente fede) (1999/381/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 3220/84 del Consiglio, del 13 novembre 1984, che determina la tabella comunitaria di classificazione delle carcasse di suino (1), modificato da ultimo dal regola- mento (CE) n. 3513/93 (2), in particolare l’articolo 5, paragrafo 2, considerando che, con la decisione 97/370/CE (3), la Commissione ha autorizzato diversi metodi di classificazione delle carcasse di suino in Svezia; considerando che il governo svedese ha presentato alla Commissione domanda per ottenere l’autorizzazione ad impiegare un nuovo metodo per la classificazione delle carcasse di suino; che sono state presentate le informazioni richieste a norma dell’articolo 3 del regolamento (CEE) n. 2967/85 della Commissione, del 24 ottobre 1985, che stabilisce le modalità di applicazione della tabella comunitaria di classificazione delle carcasse di suino (4); che dall’esame di tale domanda risultano soddisfatte le condizioni per l’autorizzazione del suddetto metodo di classifica- zione; considerando che è opportuno modificare di conseguenza la decisione 97/370/CE; considerando che le misure previste dalla presente decisione sono conformi al parere del comitato di gestione per le carni suine, HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: La decisione 97/370/CE è modificata come segue: 1) All’articolo 1 è aggiunto il trattino seguente: Articolo 1 « l’impiego dell’apparecchio denominato “Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading” (“Autofom”) e il relativo metodo di stima, i cui particolari figurano nella parte 3 dell’alle- gato. » 2) L’allegato della presente decisione è aggiunto all’allegato come parte 3. Il Regno di Svezia è destinatario della presente decisione. Articolo 2 Fatto a Bruxelles, il 25 maggio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 301 del 20. 11. 1984, pag. 1. (2) GU L 320 del 22. 12. 1993, pag. 5. (3) GU L 157 del 14. 6. 1997, pag. 19. (4) GU L 285 del 25. 10. 1985, pag. 39. L 145/38 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 6. 1999 ALLEGATO «PARTE 3 Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading (Autofom) 1. La classificazione delle carcasse di suino è effettuata mediante l’impiego dell’apparecchio denominato “Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading” (“Autofom”). 2. L’apparecchio è munito di 16 trasduttori a ultrasuoni a 2 MHz (Krautkrämer, SFK 2 NP), con una distanza operativa di 25 mm fra i singoli trasduttori. I dati ultrasonici comprendono misurazioni dello spessore del grasso e della profondità muscolare. I valori di misurazione sono convertiti in risultato di stima del tenore di carne magra da un’unità centrale di elaborazione dei dati. 3. Il tenore di carne magra della carcassa è calcolato in base a 29 singoli punti di misurazione, secondo la seguente formula: yˆ = 63,022667 – 0,061990 x1 – 0,044287 x2 – 0,020369 x3 – 0,031346 x4 – 0,090065 x5 – 0,046915 x6 – 0,080397 x7 – 0,055209 x8 – 0,087009 x9 – 0,057792 x10 + 0,020473 x11 + 0,022994 x12 + 0,024723 x13 + 0,021543 x14 + 0,018325 x15 – 0,098499 x16 – 0,078841 x17 – 0,087616 x18 – 0,089338 x19– 0,083622 x20 – 0,070741 x21 – 0,086366 x22 – 0,089192 x23 – 0,090805 x24 – 0,081049 x25 + 0,023325 x26 + 0,024673 x27 + 0,026422 x28 + 0,023543 x29, dove yˆ = percentuale stimata di carne magra della carcassa. 4. La descrizione dei punti di misurazione e quella dei metodi statistici sono contenute nella parte II del protocollo svedese, presentato alla Commissione a norma dell’articolo 3, paragrafo 3, del regolamento (CEE) n. 2967/85 della Commissione. La formula è valida per le carcasse di peso compreso tra 50 e 120 kg. »