title: Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczące dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

eurovoc_concepts:
Council of the European Union
European Anti-fraud Office
European Commission
European Parliament
committee of inquiry
interinstitutional agreement

text: 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 105 31999Q0531 L 136/15 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 31. 5. 1999 POROZUMIENIE MIĘDZYINSTYTUCJONALNE z dnia 25 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Wspólnot Europejskich dotyczące dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) PARLAMENT EUROPEJSKI, RADA UNII EUROPEJSKIEJ I KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, ustanowionych przez Traktaty o WE lub Euratom lub na podstawie tych Traktatów. Odnosząc się do rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 7 paź- dziernika 1998 r. w sprawie niezależności, roli i statusu Jednostki Koordynacyjnej ds. Zapobiegania Nadużyciom Finansowym (UCLAF) (1), (2) Obowiązki Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ustanowione przez Komisję, wykraczają poza ochronę interesów finansowych, obejmując wszyst- kie działania Urzędu odnoszące się do potrzeby chronie- nia interesów Wspólnoty przed nieprawidłowymi działa- niami postępowania administracyjnego lub karnego. podlegającymi wszczęciu Odnosząc się do wniosków Rady z dnia 15 marca 1999 r. , przy- jętych w wyniku szczegółowych dyskusji z przedstawicielami Par- lamentu Europejskiego i Komisji, Przyjmując do wiadomości decyzję Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom z dnia 28 kwietnia 1999 r. , ustanawiającą Euro- pejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (2) (3) Zakres zwalczania nadużyć finansowych powinien zostać rozszerzony a jego skuteczność wzmocniona przez wyko- rzystanie wiedzy fachowej posiadanej w dziedzinie docho- dzeń administracyjnych. (4) (1) Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europej- skiego i Rady (3) oraz rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (4) dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finanso- wych (OLAF) przewidują, że zadaniem Urzędu jest wszczy- i prowadzenie dochodzeń administracyjnych nanie instytucji, organów, urzędów i agencji w obrębie (1) Dz. U. C 328 z 26. 10. 1998, str. 95. (2) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 20. (3) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 1. (4) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 8. Dlatego, na mocy swojej autonomii administracyjnej, wszystkie instytucje, organy, urzędy i agencje powinny powierzyć Biuru zadanie prowadzenia wewnętrznych dochodzeń administracyjnych mających na celu ujawnie- nie poważnych sytuacji odnoszących się do wykonywania obowiązków zawodowych, które mogą stanowić niedo- pełnienie obowiązków urzędników lub pracowników Wspólnot określonych w art. 11, 12 ust. 2 i 3, art. 13, 14, 16 i 17 ust. 1 regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (zwane dalej „regulaminem pracowniczym”), szkodzących interesom tych Wspólnot i prowadzących do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub, w stosow- nych przypadkach, postępowania karnego, lub poważnych regulaminu przewinień określonych w art. 22 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 (5) (6) lub niedopełnienia analogicznych obo- pracowniczego, wiązków członków, kierowników lub członków personelu instytucji, organów, urzędów i agencji Wspólnot niepod- legających regulaminowi pracowniczemu; Dochodzenia takie powinny być prowadzone w sposób w pełni zgodny z odnośnymi przepisami Traktatów usta- nawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów, wprowadzającymi je tekstami oraz regulaminem pracow- niczym. Dochodzenia takie powinny być prowadzone na równo- ważnych warunkach we wszystkich wspólnotowych insty- tucjach, organach, urzędach i agencjach; powierzenie tego zadania Urzędowi nie powinno wpłynąć na zakres odpo- wiedzialności tych instytucji, organów, urzędów lub agen- cji i nie powinno w żaden sposób obniżać poziomu ochrony prawnej zainteresowanych osób. (7) W oczekiwaniu na zmiany w regulaminie pracowniczym należy ustanowić praktyczne uzgodnienia ustalające w jaki sposób członkowie instytucji i organów, kierownicy urzę- dów i agencji, urzędnicy i pracownicy instytucji, organów, urzędów i agencji mają przyczyniać się do prawidłowego przebiegu dochodzeń wewnętrznych, Naradziwszy się w celu sporządzenia wspólnych reguł dla reali- zacji wspomnianego celu, Wzywając inne instytucje, organy, urzędy i agencje do przystą- pienia do niniejszego porozumienia, NINIEJSZYM ZGADZAJĄ SIĘ: 1. Przyjąć wspólne reguły składające się ze środków wykonaw- czych wymaganych dla zapewnienia sprawnego przebiegu dochodzeń prowadzonych przez Urząd w obrębie ich insty- tucji. Dochodzenia te służą: — zwalczaniu nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań szkodzących interesom finan- sowym Wspólnot Europejskich, — ujawnianiu poważnych sytuacji odnoszących się do wyko- nywania obowiązków zawodowych, które mogą stanowić niedopełnienie obowiązków urzędników lub innych pra- postępowania cowników Wspólnot, prowadzących do wszczęcia postę- powania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypad- kach, niedopełnienie karnego, analogicznych obowiązków członków, kierowników lub personelu niepodlegającego regulaminowi pracowni- czemu lub Dochodzenia te powinny być prowadzone w sposób w pełni zgodny z odnośnymi przepisami Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów, wprowadzającymi je tekstami oraz regulaminem pracowniczym; Powinny być one również prowadzone zgodnie z warunkami przewidzianymi w rozporządzeniach Wspólnoty Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. 2 Opracować takie zasady i zapewnić ich niezwłoczne zastoso- wanie przez przyjęcie wewnętrznych decyzji zgodnie ze wzo- rem załączonym do niniejszego Porozumienia i nie odchodzić od tego wzoru, z wyjątkiem wypadków, gdy ich własne szcze- gólne wymagania sprawiają, że odejście takie jest techniczną koniecznością. 3 Uznać potrzebę przesyłania do Urzędu, w celu zasięgnięcia opinii, każdego wniosku o uchylenie immunitetu jurysdykcyj- nego urzędnika lub pracownika, który odnosi się do wszelkich przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub innej niele- galnej działalności. Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu odnosi się jednego z ich członków, Urząd zostaje o tym poin- formowany. 4 Przekazywać Urzędowi przepisy sporządzone przez nie w celu wprowadzenia w życie niniejszego Porozumienia. Niniejsze Porozumienie może być zmienione jedynie za wyraźną zgodą instytucji sygnatariuszy. Pozostałe instytucje oraz organy, urzędy i agencje ustanowione przez Traktat o WE lub Traktat Euratom lub na podstawie tych Traktatów zostają niniejszym zaproszone do przystąpienia do niniejszego Porozumienia przez przesłanie deklaracji skierowanej wspólnie do przewodniczących instytucji sygnatariuszy. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1999 r. Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu J. M. GIL-ROBLES Rady Unii Europejskiej Przewodniczący H. EICHEL Przewodniczący W imieniu Komisji Wspólnot Europejskich Przewodniczący J. SANTER 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 ZAŁĄCZNIK „DECYZJA WZORCOWA” DECYZJA (INSTYTUCJI/ORGANU LUB URZĘDU/AGENCJI) z dnia dotycząca zasad i warunków dochodzeń wewnętrznych w odniesieniu do przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim nielegalnym działaniom szkodzącym interesom Wspólnot INSTYTUCJA, ORGAN, URZĄD lub AGENCJA uwzględniając (podstawa prawna) a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) (5) (6) Rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (1) oraz rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (2) dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) przewidują, że zadaniem Urzędu jest wszczynanie i prowadzenie dochodzeń administracyjnych w obrębie instytucji, organów, urzędów i agencji ustanowionych przez Traktaty o WE lub Euratom lub na podstawie tych Traktatów. Obowiązki Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ustanowione przez Komisję, wykraczają poza ochronę interesów finansowych, obejmując wszystkie działania Urzędu odnoszące się do potrzeby chronienia interesów Wspólnoty przed nieprawidłowymi działaniami podlegającymi wszczęciu postępowania administracyjnego lub karnego. Zakres zwalczania nadużyć finansowych powinien zostać rozszerzony a jego skuteczność wzmocniona przez wykorzystanie wiedzy fachowej posiadanej w dziedzinie dochodzeń administracyjnych. Dlatego, na mocy swojej autonomii administracyjnej, wszystkie instytucje, organy, urzędy i agencje powinny powierzyć Biuru zadanie prowadzenia wewnętrznych dochodzeń administracyjnych mających na celu ujawnienie poważnych sytuacji odnoszących się do wykonywania obowiązków zawodowych, które mogą stanowić niedopełnienie obowiązków urzędników lub pracowników Wspólnot określonych w art. 11, 12 akapit drugi i trzeci, art. 13, 14, 16 i 17 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich (zwane dalej „regulaminem pracowniczym”), szkodzących interesom tych Wspólnot, i prowadzących do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub poważnych przewinień określonych w art. 22 regulaminu pracowniczego, lub niedopełnienia analogicznych obowiązków członków, kierowników lub członków personelu instytucji, organów, urzędów i agencji Wspólnot niepodlegających regulaminowi pracowniczemu. Dochodzenia takie powinny być prowadzone w sposób w pełni zgodny z odnośnymi przepisami Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów, wprowadzającymi je tekstami oraz regulaminem pracowniczym. Dochodzenia takie powinny być prowadzone na równoważnych warunkach we wszystkich wspólnotowych instytucjach, organach, urzędach i agencjach; powierzenie tego zadania Urzędowi nie powinno wpłynąć na zakres odpowiedzialności tych instytucji, organów, urzędów lub agencji i nie powinno w żaden sposób obniżać poziomu ochrony prawnej zainteresowanych osób. (7) W oczekiwaniu na zmiany w regulaminie pracowniczym należy ustanowić praktyczne uzgodnienia ustalające, w jaki sposób członkowie instytucji i organów, kierownicy urzędów i agencji, urzędnicy i pracownicy instytucji, organów, urzędów i agencji mają przyczyniać się do prawidłowego przebiegu dochodzeń wewnętrznych; (1) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 1. (2) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 8. 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 Obowiązek współpracy z Urzędem Sekretarz Generalny, służby oraz każdy kierownik, urzędnik lub pracownik (instytucji, organu, urzędu lub agencji) są zobowiązani w pełni współpracować z agentami Urzędu i udzielać wszelkiej pomocy wymaganej w ramach dochodzenia. Mając ten cel na względzie, udzielają oni agentom Urzędu wszelkich użytecznych informacji i wyjaśnień. Bez uszczerbku dla odnośnych postanowień Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie, w szczególności Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów oraz wprowadzających je tekstów, członkowie w pełni współpracują z Urzędem. Artykuł 2 Obowiązek udzielania informacji Każdy urzędnik lub pracownik (instytucji, organu, urzędu lub agencji), który dowiedział się o faktach nasuwających przypuszczenie istnienia możliwych przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub innego nielegalnego działania szkodzących interesom Wspólnot, lub o poważnych sytuacjach odnoszących się do wykonywania zawodowych obowiązków, które mogą stanowić niedopełnienie obowiązków urzędników lub pracowników Wspólnot prowadzących do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub, w stosownych przypadkach, postępowania karnego, lub do niedopełnienia analogicznych obowiązków członków, kierowników lub personelu niepodlegających regulaminowi pracowniczemu, powiadamia niezwłocznie szefa swojej służby lub dyrektora generalnego lub, jeżeli uzna to za użyteczne, bezpośrednio swego sekretarza generalnego lub Urząd. Sekretarz generalny, dyrektorzy generalni i szefowie służb lub kierownicy (instytucji, organu, urzędu lub agencji) przekazują Urzędowi bezzwłocznie wszelkie dowody, o których się dowiedzieli, nasuwające przypuszczenie istnienia nieprawidłowości określonych w akapicie pierwszym. Kierownicy, urzędnicy lub pracownicy (instytucji, organu, urzędu lub agencji) nie mogą być w żadnym przypadku poddawani niesprawiedliwemu lub dyskryminacyjnemu traktowaniu w wyniku przekazania przez nich informacji określonych w akapitach pierwszym i drugim. Członkowie, którzy dowiedzieli się o faktach określonych w akapicie pierwszym, powiadamiają przewodniczącego instytucji (lub organu) lub, jeżeli uznają to za użyteczne, bezpośrednio Urząd. Artykuł 3 Pomoc ze strony Biura ds. Bezpieczeństwa Na żądanie dyrektora Urzędu Biuro ds. Bezpieczeństwa (instytucji, organu, urzędu lub agencji) pomaga Urzędowi w praktycznym prowadzeniu dochodzeń. Artykuł 4 Poinformowanie strony zainteresowanej W przypadku powstania podejrzeń wobec członka, kierownika, urzędnika lub pracownika, zainteresowana strona zostaje szybko powiadomiona, pod warunkiem że nie wpłynie to negatywnie na dochodzenie. W każdym wypadku wnioski odnoszące się indywidualnie do jakiegokolwiek członka, kierownika, urzędnika lub pracownika (instytucji, organu, urzędu lub agencji) nie mogą zostać sformułowane po ukończeniu dochodzenia bez umożliwienia zainteresowanej stronie wyrażenia jej poglądów w odniesieniu do wszystkich faktów jej dotyczących. W przypadkach wymagających zachowania absolutnej tajemnicy ze względu na dochodzenie i wymagających zastosowania procedur dochodzeniowych należących do właściwości krajowego organu sądowego możliwość przedstawienia swoich poglądów przez członka, kierownika, urzędnika lub pracownika (instytucji, organu, urzędu lub agencji) może zostać odroczona po uzgodnieniu, odpowiednio, z przewodniczącym lub sekretarzem generalnym. Informacja o zakończeniu dochodzenia bez podejmowania dalszych działań Artykuł 5 Jeżeli, w następstwie dochodzenia wewnętrznego, nie można wytoczyć sprawy przeciw członkowi, kierownikowi, urzędnikowi lub pracownikowi (instytucji, organu, urzędu lub agencji), wobec którego postawiono zarzuty dotyczące jego osoby, dochodzenie wewnętrzne zostaje zamknięte bez podejmowania dalszych działań decyzją dyrektora Biura, który informuje o tym zainteresowaną stronę na piśmie. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 Artykuł 6 Uchylenie immunitetu Każdy wniosek policji krajowej lub organu sądowego o uchylenie immunitetu jurysdykcyjnego kierownika, urzędnika lub pracownika (instytucji, organu, urzędu lub agencji), dotyczący możliwych przypadków nadużyć finansowych, korupcji lub jakiegokolwiek innego nielegalnego działania, zostaje przekazany dyrektorowi Urzędu do zaopiniowania. Jeżeli wniosek o uchylenie immunitetu dotyczy członka instytucji (lub organu), Urząd jest powiadamiany. Artykuł 7 Data wejścia w życie Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 czerwca 1999 r. Sporządzono w W imieniu (instytucji, organu, urzędu lub agencji)


title: 1999/343/EY: Komission päätös, tehty 25 päivänä toukokuuta 1999, väliaikaisista luetteloista kolmansien maiden laitoksista, joista jäsenvaltiot sallivat luonnonvaraisen riistan lihan tuonnin, tehdyn päätöksen 97/468/EY muuttamisesta [tiedoksiannettu numerolla K(1999) 1373] (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti)

eurovoc_concepts:
game meat
health legislation
import
third country
veterinary legislation

formats: html pdf print

text: L 131/70 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 27. 5. 1999 KOMISSION P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)S, tehty 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999, joista j(cid:132)senvaltiot v(cid:132)liaikaisista luetteloista kolmansien maiden laitoksista, sallivat luonnonvaraisen riistan lihan tuonnin, tehdyn p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen 97/468/EY muuttamisesta (tiedoksiannettu numerolla K(1999) 1373) (ETA:n kannalta merkityksellinen teksti) (1999/343/EY) EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka (4) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksess(cid:132) s(cid:132)(cid:132)detyt el(cid:132)inl(cid:132)(cid:132)kint(cid:132)komitean toimenpiteet ovat lausunnon t(cid:132)ss(cid:132) pysyv(cid:132)n mukaiset, ON TEHNYT T(cid:142)M(cid:142)N P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)KSEN: 1 artikla Lis(cid:132)t(cid:132)(cid:132)n t(cid:132)m(cid:132)n p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen liite p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen 97/468/EY liit- teeseen. 2 artikla T(cid:132)t(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)st(cid:132) sovelletaan 25 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) toukokuuta 1999. 3 artikla T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s on osoitettu kaikille j(cid:132)senvaltioille. Tehty Brysseliss(cid:132) 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon sellaisten kolmannen maan laitosten v(cid:132)liaikaisten luetteloiden laatimista siirtym(cid:132)kauden ajaksi koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ist(cid:132), joista j(cid:132)senval- tioilla on lupa tuoda tiettyj(cid:132) el(cid:132)intuotteita, kalastustuot- teita ja el(cid:132)vi(cid:132) simpukoita, 22 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) kes(cid:132)kuuta 1995 sellaisena tehdyn neuvoston p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen 95/408/EY (1), kuin se on viimeksi muutettuna p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksell(cid:132) 98/603/EY (2), ja erityisesti sen 2 artiklan 1 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) (1) (2) (3) v(cid:132)liaikaiset luettelot kolmansien maiden laitoksista, joissa tuotetaan luonnonvaraisen riistan lihaa, vahvistetaan komission p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksess(cid:132) 97/468/EY (3), joissa Tunisia on l(cid:132)hett(cid:132)nyt tuotetaan luonnonvaraisen riistan lihaa ja joiden vastuulliset viranomaiset todistavat olevan yhteis(cid:148)n s(cid:132)(cid:132)nt(cid:148)jen mukaiset, luettelon laitoksista, Tunisian osalta voidaan siis laatia v(cid:132)liaikainen luet- telo luonnonvaraisen riistan lihaa tuottavista laitok- sista, ja (1) EYVL L 243, 11. 10. 1995, s. 17. (2) EYVL L 289, 28. 10. 1998, s. 36. (3) EYVL L 199, 26. 7. 1997, s. 30. 27. 5. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 131/71 ANEXO (cid:190) BILAG (cid:190) ANHANG (cid:190) PAQAQTGLA (cid:190) ANNEX (cid:190) ANNEXE (cid:190) ALLEGATO (cid:190) BIJLAGE (cid:190) ANEXO (cid:190) LIITE (cid:190) BILAGA ”Pa(cid:146)s: T(cid:230)NEZ / Land: TUNESIEN / Land: TUNESIEN / W(cid:150)qa: TUMGSIA / Country: TUNISIA / Pays: TUNISIE / Paese: TUNISIA / Land: TUNESI(cid:220) / Pa(cid:146)s: TUN(cid:237)SIA / Maa: TUNISIA / Land: TUNISIEN 1 2 3 4 5 G 001 Sotex-Luda La Mornaghia C”


title: A Tanács 1999/49/EK irányelve (1999. május 25.) a közös hozzáadottértékadó-rendszerről szóló 77/388/EGK irányelvnek az általános adómérték tekintetében történő módosításáról

eurovoc_concepts:
VAT
VAT rate
consumer goods
provision of services
tax harmonisation
tax on consumption

text: 322 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 09/1. kötet 31999L0049 1999. 6. 2. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 139/27 A TANÁCS 1999/49/EK IRÁNYELVE (1999. május 25. ) a közös hozzáadottértékadó-rendszerről szóló 77/388/EGK irányelvnek az általános adómérték tekintetében történő módosításáról AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, ELFOGADTA EZT AZ IRÁNYELVET: tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre és külö- nösen annak 93. cikkére, tekintettel a Bizottság javaslatára (1), tekintettel az Európai Parlament véleményére (2), tekintettel a Gazdasági és Szociális Bizottság véleményére (3), (1) (2) (3) – egységes adóalap-megállapítás mivel a tagállamok forgalmi adóra vonatkozó jogszabálya- inak összehangolásáról – közös hozzáadottértékadó- rendszer: szóló, 1977. május 17-i 77/388/EGK hatodik tanácsi irányelv (4) 12. cikke (3) bekezdésének a) pontja megállapítja, hogy a Tanács dönt az 1998. december 31. után alkalmazandó általános adómérték szintjéről; mivel a hozzáadottérték- adó általános szintjét minden tagállam az adóalap százalé- kában határozza meg, és ez azonos a termékértékesítésekre és a szolgáltatások nyújtására is; mivel 1993. január 1-jétől 1998. december 31-ig e százalék nem lehet kevesebb mint 15 %; a hogy tapasztalatok azt mutatják, mivel a hozzáadottérték-adónak a tagállamokban jelenleg hatály- ban lévő általános adómértéke az átmeneti rendszerrel kombinálva biztosítja, hogy ezen átmeneti rendszer kielé- gítően működjék; mivel ezért az általános adómérték tekin- tetében helyénvalónak tűnik fenntartani az általános adó- mértéket egy további időtartamra; mivel azonban a Bizottság adómértékekre vonatkozó jelen- tése rávilágít azon tényre, hogy a verseny torzulása fenn- áll, és azt valószínűleg kiélezi majd a közös valuta beveze- tése; mivel az általános adómérték alkalmazásának időtartamát két évre kell korlátozni, hogy a Tanács később határozhasson az általános és a kedvezményes adómérték vagy adómértékek szintjéről, (1) HL C 409. , 1998. 12. 30. , 13. o. (2) 1999. március 23-i vélemény (a Hivatalos Lapban még nem tették közzé). (3) HL C 101. , 1999. 4. 12. , 73. o. (4) HL L 145. , 1977. 6. 13. , 1. o. A legutóbb a 98/80/EK irányelvvel (HL L 281. , 1998. 10. 17. , 31. o. ) módosított irányelv. 1. cikk A 77/388/EGK irányelv 12. cikke (3) bekezdésének a) pontjának helyébe a következő szöveg lép: „a) A hozzáadottérték-adó általános mértékét minden tag- állam az adóalap százalékában határozza meg, és ez azo- nos a termék értékesítésére és a szolgáltatások nyújtására is. 1999. január 1-jétől 2000. december 31-ig e százalék nem lehet kevesebb, mint 15 %. A Bizottság javaslatára, az Európai Parlamenttel és a Gaz- dasági és Szociális Bizottsággal folytatott konzultációt követően a Tanács egyhangúlag határoz a 2000. decem- ber 31. után alkalmazandó általános adómértékről. A tagállamok alkalmazhatnak egy vagy két kedvezményes adómértéket is. Ezen adómértékeket, amelyek nem lehet- nek 5 %-nál kisebbek, az adóalap százalékában határozzák meg, és csak a H. mellékletben meghatározott termékérté- kesítések és szolgáltatásnyújtások kategóriáira lehet alkal- mazni. ” 2. cikk (1) A tagállamok hatályba léptetik azokat a törvényi, rendeleti, és közigazgatási rendelkezéseket, amelyek szükségesek ahhoz, hogy ennek az irányelvnek legkésőbb 1999. január 1-jéig megfelelje- nek. Erről haladéktalanul tájékoztatják a Bizottságot. Amikor a tagállamok elfogadják ezeket az intézkedéseket, azok- ban hivatkozni kell erre az irányelvre, vagy azokhoz hivatalos kihirdetésük alkalmával ilyen hivatkozást kell fűzni. A hivatkozás módját a tagállamok határozzák meg. (2) A tagállamok közlik a Bizottsággal nemzeti joguknak azokat a főbb rendelkezéseit, amelyeket az ezen irányelv által szabályo- zott területen fogadnak el. 09/1. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 323 3. cikk Ez az irányelv az Európai Közösségek Hivatalos Lapjában való kihirdetése napján lép hatályba. Ezt az irányelvet 1999. január 1-jétől kell alkalmazni. Ennek az irányelvnek a tagállamok a címzettjei. 4. cikk Kelt Brüsszelben, 1999. május 25-én. a Tanács részéről az elnök H. EICHEL


title: 1999/381/EF: Kommissionens beslutning af 25. maj 1999 om ændring af beslutning 97/370/EF om godkendelse af metoder til klassificering af svinekroppe i Sverige (meddelt under nummer K(1999) 1342) (Kun den svenske udgave er autentisk)

eurovoc_concepts:
Sweden
carcase
classification
meat processing industry
pigmeat

text: 10. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 145/37 KOMMISSIONENS BESLUTNING af 25. maj 1999 om ændring af beslutning 97/370/EF om godkendelse af metoder til klassifice- ring af svinekroppe i Sverige (meddelt under nummer K(1999) 1342) (Kun den svenske udgave er autentisk) (1999/381/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR  under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 3220/84 af 13. november 1984 om fastsættelse af Fællesskabets handelsklasseskema for svinekroppe (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 3513/93 (2), særlig artikel 5, stk. 2, og ud fra følgende betragtninger: Ved beslutning 97/370/EF (3) godkendte Kommissionen forskellige metoder til klassificering af svinekroppe i Sverige; den svenske regering har anmodet Kommissionen om at godkende anvendelsen af en ny metode til klassificering af svinekroppe; Kommissionen har modtaget de oplysninger, der kræves efter artikel 3 i Kommissionens forordning (EØF) nr. 2967/85 af 24. oktober 1985 om fastsættelse af svinekroppe (4); en gennemførelsesbestemmelser gennemgang af anmodningen har vist, at betingelserne for godkendelse af den pågældende klassificeringsmetode er opfyldt; til Fællesskabets handelsklasseskema for beslutning 97/370/EF bør ændres i overensstemmelse hermed; de i denne beslutning fastsatte foranstaltninger er i overensstemmelse med udtalelse fra Forvalt- ningskomitéen for Svinekød  VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: I beslutning 97/370/EF foretages følgende ændringer: 1) I artikel 1 indsættes følgende led: Artikel 1 » apparatet benævnt »Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading« (AUTOFOM) med tilhø- rende beregningsmetode, hvis enkeltheder er anført i bilagets del 3. « 2) I bilaget indsættes bilaget til nærværende beslutning som del 3. Denne beslutning er rettet til Kongeriget Sverige. Artikel 2 Udfærdiget i Bruxelles, den 25. maj 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 301 af 20. 11. 1984, s. 1. (2) EFT L 320 af 22. 12. 1993, s. 5. (3) EFT L 157 af 14. 6. 1997, s. 19. (4) EFT L 285 af 25. 10. 1985, s. 39. L 145/38 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 10. 6. 1999 BILAG »DEL 3 Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading (AUTOFOM) 1. Svinekroppe klassificeres ved hjælp af udstyret »Fully Automatic Ultrasonic Carcass Grading« (AUTOFOM). 2. Udstyret er forsynet med 16 ultralyds-»hoveder«, 2 MHz (Krautkrämer, SFK 2 NP), med en operationsaf- stand på 25 mm mellem hvert målehoved. Ultralyddataene omfatter målinger af spæklagstykkelse og muskeltykkelse. Måleresultaterne omregnes til skønnet indhold af magert kød ved hjælp af en central databehandlings- enhed. 3. Svinekroppens indhold af magert kød beregnes på grundlag af 29 enkelte målepunkter efter følgende formel: yˆ = 63,022667 – 0,061990 x1 – 0,044287 x2 – 0,020369 x3 – 0,031346 x4 – 0,090065 x5 – 0,046915 x6 – 0,080397 x7 – 0,055209 x8 – 0,087009 x9 – 0,057792 x10 + 0,020473 x11 + 0,022994 x12 + 0,024723 x13 + 0,021543 x14 + 0,018325 x15 – 0,098499 x16 – 0,078841 x17 – 0,087616 x18 – 0,089338 x19– 0,083622 x20 – 0,070741 x21 – 0,086366 x22 – 0,089192 x23 – 0,090805 x24 – 0,081049 x25 + 0,023325 x26 + 0,024673 x27 + 0,026422 x28 + 0,023543 x29 hvor: yˆ = beregnet indhold af magert kød i svinekroppen i procent. 4. Beskrivelsen af målepunkterne og af den statistiske metode er givet i den svenske protokol, del II, der er indgivet til Kommissionen efter artikel 3, stk. 3, i Kommissionens forordning (EØF) nr. 2967/85. Formlen gælder for slagtekroppe på mellem 50 og 120 kg. «


title: Komission asetus (EY) N:o 1065/1999, annettu 25 päivänä toukokuuta 1999, tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: 26. 5. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 130/1 I (S(cid:132)(cid:132)d(cid:148)kset, jotka on julkaistava) KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1065/1999, annettu 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999, tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)rit- t(cid:132)miseksi EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon hedelmien ja vihannesten tuont¶(cid:132)rjes- telm(cid:132)n soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)n- n(cid:148)ist(cid:132) 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1994 annetun komission asetuksen (EY) N:o 3223/94 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1498/98 (2), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksessa (EY) N:o 3223/94 s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n Uruguayn kier- roksen monenv(cid:132)listen tulosten mukaisesti komission vahvistamista kolmansien maiden tuonnin kiinteiden arvojen perusteista liitteiss(cid:132) m(cid:132)(cid:132)ritelt(cid:132)- vien tuotteiden ja ajanjaksojen osalta, kauppaneuvottelujen ja edell(cid:132) mainittujen perusteiden mukaisesti tuonnin kiin- te(cid:132)t arvot on vahvistettava t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteess(cid:132) esite- tylle tasolle, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 3223/94 4 artiklassa tarkoitetut tuonnin kiinte(cid:132)t arvot vahvistetaan liitteess(cid:132) olevassa taulukossa merkityll(cid:132) tavalla. 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 26 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa j(cid:132)sen- valtioissa. Tehty Brysseliss(cid:132) 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 337, 24. 12. 1994, s. 66. (2) EYVL L 198, 15. 7. 1998, s. 4. L 130/2 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 26. 5. 1999 tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)miseksi annettu 25 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) toukokuuta 1999, komission asetukseen LIITE CN-koodi Kolmannen maan koodi (1) Tuonnin kiinte(cid:132) arvo (EUR/100 kg) 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0809 20 95 052 068 999 052 628 999 052 999 204 600 624 999 382 388 999 388 400 508 512 524 528 804 999 052 999 99,7 72,3 86,0 83,2 129,4 106,3 48,5 48,5 47,0 53,1 47,4 49,2 50,5 52,5 51,5 78,7 105,9 74,6 88,2 80,9 68,5 105,9 86,1 121,7 121,7 (1) Komission asetuksessa (EY) N:o 2317/97 (EYVL L 321, 22. 11. 1997, s. 19) vahvistettu maanimikkeist(cid:148). Koodi ”999” tarkoittaa ”muuta alkuper(cid:132)(cid:132)”


title: Rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)

eurovoc_concepts:
Community budget
EU control
European Anti-fraud Office
corruption
data protection
exchange of information
fraud
fraud against the EU
research

text: 98 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31999R1074 31. 5. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 01/t. 3 L 136/8 ROZPORZĄDZENIE RADY (EURATOM) NR 1074/1999 z dnia 25 maja 1999 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Ener- gii Atomowej, w szczególności jego art. 203, uwzględniając wniosek Komisji (1), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (2), uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (3), a także mając na uwadze, co następuje: (1) (2) (3) (4) Instytucje i Państwa Członkowskie przywiązują duże zna- czenie do ochrony interesów finansowych Wspólnot i zwalczania nadużyć finansowych i każdej innej nielegal- nej działalności szkodliwej dla interesów finansowych Wspólnot; odpowiedzialność Komisji w tym zakresie jest ściśle związana z jej zadaniem wykonywania budżetu na mocy art. 179 Traktatu Euratom; znaczenie tego działania potwierdzone jest art. 183a Traktatu Euratom. Ochrona interesów finansowych Wspólnot dotyczy nie tylko zarządzania środkami przyznanymi w budżecie, ale odnosi się również do środków mających wpływ lub mogących mieć wpływ na jej aktywa. Aby zrealizować te cele, należy wykorzystać wszystkie będące w dyspozycji środki, w szczególności pod kątem obowiązków dochodzeniowych przekazanych Wspólno- cie, zachowując przy tym aktualny podział i równowagę obowiązków między szczeblem krajowym i wspólnoto- wym. Aby wzmocnić środki do zwalczania nadużyć finanso- wych, Komisja, w poszanowaniu zasady wewnętrznej autonomii organizacyjnej każdej instytucji, powołała spo- śród swoich jednostek decyzją 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (4) Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć jednostkę dalej Finansowych „Urzędem”), (zwany (1) Dz. U. C 21 z 26. 1. 1999, str. 10. (2) Opinia wydana dnia 6 maja 1999 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym). (3) Opinia wydana dnia 15 kwietnia 1999 r. (dotychczas nieopubliko- wana w Dzienniku Urzędowym). (4) Dz. U. L 136 z 31. 5. 1999, str. 20. (5) (6) (7) (8) (9) odpowiedzialną za prowadzenie dochodzeń adminis- tracyjnych w sprawie nadużyć finansowych; dała ona Urzę- dowi całkowitą niezależność w wykonywaniu jego zadań dochodzeniowych. Odpowiedzialność Urzędu, jako jednostki powołanej przez Komisję dotyczy, oprócz ochrony interesów finan- sowych, wszystkich działań mających związek z ochroną interesów Wspólnot przed niezgodnymi z prawem zacho- waniami, które mogą prowadzić do postępowania admi- nistracyjnego lub karnego. Należy zapewnić, aby Urząd zabezpieczał współpracę mię- dzy Państwami Członkowskimi i Komisją mającą na celu ochronę interesów finansowych Wspólnot. Uwzględniając potrzebę wzmocnienia walki z naduży- ciami finansowymi, korupcją i każdą inną nielegalną dzia- łalności szkodzącą interesom finansowym Wspólnot, Urząd musi posiadać możliwość prowadzenia wewnętrz- nych dochodzeń we wszystkich instytucjach, organach, urzędach i agencjach ustanowionych Traktatami WE i Euratom lub na ich podstawie (zwanych dalej „instytu- cjami, organami, urzędami i agencjami”). Decyzja 1999/352/WE, EWWiS, Euratom przewiduje, że do celów dochodzeniowych Urząd wykonuje uprawnienia przyznane przez ustawodawcę wspólnotowego w grani- cach i na warunkach przez niego określonych. Należy powierzyć Urzędowi wykonywanie uprawnień przyznanych Komisji rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu i inspekcji przeprowadzanych przez Komisję i mających na celu ochronę interesów finanso- wych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finanso- wymi i innymi nieprawidłowościami (5); należy ponadto zezwolić Urzędowi na wykonywanie innych uprawnień powierzonych Komisji w celu przeprowadzania kontroli i inspekcji na miejscu w Państwach Członkowskich, w szczególności w celu wykrywania nieprawidłowości zgodnie z wymogami art. 9 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w spra- wie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europej- skich (6). (5) Dz. U. L 292 z 15. 11. 1996, str. 2. (6) Dz. U. L 312 z 23. 12. 1995, str. 1. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 99 (10) Dochodzenia muszą być prowadzone zgodnie z Trakta- tem, w szczególności z protokołem w sprawie przywile- jów i immunitetów Wspólnot Europejskich, z poszanowa- niem regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”), jak również z peł- nym poszanowaniem praw człowieka i fundamentalnych wolności, w szczególności zasady bezstronności, prawa osoby, której to dotyczy, do wyrażenia opinii na temat dotyczących jej stanów faktycznych i prawa do tego, aby wnioski dochodzeniowe formułowane były tylko na pod- stawie elementów posiadających wartość dowodową; w tym celu instytucje, organy, urzędy i agencje będą musiały ustanowić warunki, i zasady prowadzenia takich dochodzeń wewnętrznych; w wyniku tego trzeba zmienić regulamin pracowniczy w taki sposób, aby określał on prawa i obowiązki urzędników i innych pracowników w zakresie dochodzeń wewnętrznych. (11) Dochodzenia wewnętrzne mogą być prowadzone tylko, gdy Urząd zapewniony będzie miał dostęp do wszystkich pomieszczeń instytucji, organów, urzędów i agencji, jak również do wszystkich dokumentów i informacji przez nie przechowywanych. informacji objętych tajemnicą zawodową, poufności zapewniając, aby korzystały one z ochrony, jaka przysłu- guje tego rodzaju danym. (16) Dla zapewnienia, aby wyniki dochodzeń prowadzonych przez pracowników Urzędu były brane pod uwagę i dla zapewnienia koniecznej kontynuacji działań, raporty muszą posiadać status dowodu dopuszczalnego w postę- powaniu administracyjnym lub sądowym; w tym celu muszą być one sporządzane z uwzględnieniem zasad przygotowywania urzędowych raportów w Państwach Członkowskich. (17) Urząd powinien korzystać z niezależności w realizowaniu swojej funkcji; dla wzmocnienia tej niezależności Urząd poddawany jest regularnej kontroli w zakresie prowadzo- nych przez niego dochodzeń, przeprowadzanej przez Komitet Nadzoru, w skład którego wchodzą niezależne osoby z zewnątrz, posiadające wysokie kwalifikacje w dzie- dzinie pozostającej w zakresie kompetencji Urzędu; Komi- tet ten będzie również pomagał dyrektorowi Urzędu w wypełnianiu jego obowiązków. (12) Dla zapewnienia niezależności Urzędu w wykonywaniu jego zadań powierzonych niniejszym rozporządzeniem, należy wyposażyć jego dyrektora w uprawnienia do wsz- czynania dochodzeń z własnej inicjatywy. (18) Dochodzenia administracyjne prowadzone są z upoważ- nienia dyrektora Urzędu, przy zachowaniu pełnej niezależ- ności od instytucji, organów, urzędów i agencji oraz od Komitetu Nadzoru. (13) Do właściwych władz krajowych lub, w zależności od przypadku, instytucji, organów, urzędów lub agencji, należy podejmowanie decyzji w sprawie zakończonych dochodzeń na podstawie sprawozdania sporządzonego przez Urząd, należy jednak nałożyć na dyrektora Urzędu obowiązek bezpośredniego przekazywania organom sądo- wym właściwego Państwa Członkowskiego informacji zebranych przez Urząd podczas dochodzeń wewnętrznych dotyczących stanów, które mogą prowadzić do wszczęcia postępowania karnego. (19) Obowiązkiem dyrektora Urzędu jest zapewnienie ochrony danych osobowych i przestrzegania poufnego charakteru informacji zebranych w trakcie dochodzeń; należy innym pracownikom ponadto zapewnić urzędnikom i Wspólnot ochronę prawną odpowiadającą ochronie prze- widzianej w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego. (20) Po upływie okresu trzech lat działalność Urzędu musi zostać poddana ocenie. (14) Należy określić warunki wykonywania obowiązków przez pracowników Urzędu, jak również warunki dotyczące nad- zoru dyrektora w zakresie jego odpowiedzialności za pro- wadzenie dochodzeń przez pracowników Urzędu. (15) Aby współpraca pomiędzy Urzędem, Państwami Człon- kowskimi i właściwymi instytucjami, organami, urzędami i agencjami przebiegała poprawnie, należy zorganizować informacji w poszanowaniu wzajemną wymianę (21) Niniejsze rozporządzenie w żadnym razie nie osłabia uprawnień i odpowiedzialności Państw Członkowskich do podejmowania działań zwalczających nadużycia finanso- we, które mają wpływ na interesy finansowe Wspólnot; przyznanie niezależnemu Urzędowi uprawnień do prowa- dzenia zewnętrznych dochodzeń administracyjnych w tym zakresie jest całkowicie zgodne z zasadą pomocniczości; działalność tego Urzędu ma przyczynić się do skuteczniej- szego zwalczania oszustw, korupcji i wszelkiej innej niele- galnej działalności mającej wpływ na interesy finansowe Wspólnot i jest ona również zgodna z zasadą proporcjo- nalności, 100 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Cele i zadania 1. W celu wzmocnienia walki z nadużyciami finansowymi, korupcją i wszelką inną nielegalną działalnością mającą wpływ na interesy finansowe Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, utwo- rzony decyzją Komisji 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (zwany dalej „Urzędem”), wykonuje uprawnienia dochodzeniowe przy- znane Komisji na mocy przepisów wspólnotowych i obowiązu- jących w tej dziedzinie umów. 2. Urząd zapewnia Państwom Członkowskim pomoc Komisji w organizacji ścisłej i regularnej współpracy między ich właści- wymi władzami, aby skoordynować ich działania mające na celu ochronę interesów finansowych Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej przed nadużyciami finansowymi. Urząd przyczynia się do wypracowywania i rozwijania metod zwalczania nadużyć finansowych, jak również każdej innej nielegalnej działalności wpływającej na interesy finansowe Europejskiej Wspólnoty Ener- gii Atomowej. 3. W ramach tych instytucji, organów urzędów i agencji ustano- wionych traktatami lub na ich podstawie (zwanymi dalej „insty- i agencjami”), Urząd prowadzi tucjami, organami urzędami dochodzenia administracyjne do celów: — walki z nadużyciami finansowymi korupcją i każdą inną nie- legalną działalnością przynoszącą szkody interesom finanso- wym Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, — dochodzenia w tym celu istotnych faktów związanych z dzia- łalnością zawodową, mogących stanowić naruszenie obo- wiązków urzędników i innych pracowników Wspólnot, w wyniku czego może zostać wszczęte postępowanie dyscy- plinarne i, w zależności od przypadku, karne, bądź stanowić wykroczenie w stosunku do analogicznych obowiązków członków personelu instytucji, organów, kierowników urzę- dów i agencji lub członków personelu instytucji, organów, urzędów, i agencji nie podlegających przepisom regulaminu pracowniczego urzędników i warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich („regulamin pracowni- czy”). Artykuł 2 Dochodzenia administracyjne „dochodzenia W rozumieniu niniejszego rozporządzenia „dochodzeniami”) oznaczają administracyjne” wszelkie i działania podjęte przez wykonujących swoje obowiązki pracowników Urzędu, zgodnie z art. 3 i 4, dla osiągnięcia celów określonych w art. 1 i, w zależności (zwane dalej inspekcje kontrole, stwierdzenia nieprawidłowego charakteru od przypadku, kontrolowanej działalności. Dochodzenia takie nie mają wpływu na uprawnienia Państw Członkowskich w zakresie dochodzeń karnych. Artykuł 3 Dochodzenia zewnętrzne wykonuje Urząd Komisji uprawnienia, rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, do przeprowadzania kontroli i inspekcji na miejscu w Państwach Członkowskich z obowiązującymi umowami o współpracy. i w państwach przyznane trzecich, zgodnie funkcji swoich W ramach dochodzeniowych Urząd przeprowadza kontrole i inspekcje przewidziane w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95 i na zasadach sektorowych, określonych w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia w Państwach Członkowskich i w państwach trzecich, zgodnie z obowiązującymi umowami o współpracy. Artykuł 4 Dochodzenia wewnętrzne 1. W dziedzinach określonych w art. 1 Urząd prowadzi docho- dzenia administracyjne w instytucjach, organach urzędach i agen- cjach (zwane dalej „dochodzeniami wewnętrznymi”). Takie dochodzenia wewnętrzne prowadzone są z poszanowa- niem reguł traktatowych, w szczególności protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jak również regulaminu pracowniczego, na warunkach i zgodnie z procedu- rami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i decyzjach przy- jętych przez każdą instytucję, organ, urząd lub agencję. Instytucje uzgadniają ze sobą zasady ustanawiane takimi decyzjami. 2. Pod warunkiem przestrzegania przepisów wymienionych w ust. 1: — Urząd posiada prawo do natychmiastowego i niezapowiada- nego dostępu do każdej informacji będącej w posiadaniu instytucji, organów, urzędów i agencji, jak również do ich pomieszczeń. Urząd jest upoważniony kontrolować księgo- wość instytucji, organów, urzędów i agencji. Urząd może spo- rządzać kopie i uzyskiwać wyciągi z każdego dokumentu i zawartości każdego nośnika informacji będącego w posiada- niu instytucji, organów urzędów i agencji i w razie potrzeby zabezpieczać te dokumenty lub informacje przed niebezpie- czeństwem zaginięcia, — Urząd może zażądać udzielenia ustnych informacji od człon- ków instytucji i organów, osób kierujących urzędami i agen- cjami, jak również od pracowników instytucji, organów, urzę- dów i agencji. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 101 3. Na warunkach i zgodnie z procedurami oraz zasadami usta- nowionymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, Urząd może przeprowadzać inspekcje na miejscu u danych ope- ratorów ekonomicznych w celu uzyskania dostępu do informacji dotyczących możliwych nieprawidłowości, które mogą znajdo- wać się w posiadaniu tych operatorów. Artykuł 6 Procedura dochodzeniowa 1. Dyrektor Urzędu kieruje prowadzeniem dochodzeń. Oprócz tego Urząd może zażądać od każdej zainteresowanej osoby informacji, które uzna za przydatne do celów dochodze- niowych. 2. Pracownicy Urzędu wykonują swoje funkcje po przedstawie- niu pisemnego upoważnienia, w którym określona jest ich tożsa- mość oraz ich uprawnienia. 4. Instytucje, organy, urzędy i agencje informowane są o prowa- dzeniu przez pracowników Urzędu w ich pomieszczeniach dochodzenia oraz o badaniu przez nie dokumentu lub żądaniu dostarczenia informacji będących w posiadaniu tych instytucji, organów, urzędów lub agencji. 3. W przypadku każdej interwencji wyznaczeni do prowadzenia dochodzenia pracownicy Urzędu muszą posiadać pisemne upo- ważnienie wystawione przez dyrektora i określające przedmiot dochodzenia. 5. Jeżeli w wyniku dochodzeń okaże się, że członek, osoba kie- rująca, urzędnik lub inny pracownik może być osobiście zamie- szany, o fakcie tym informowana jest jego instytucja, organ, urząd lub agencja. W przypadkach wymagających całkowitego zachowania tajem- nicy do celów dochodzeniowych lub wymagających zastosowa- nia środków dochodzeniowych pozostających w kompetencji krajowego organu sądowego, zastosowanie przepisów o takiej informacji można odroczyć. 6. Bez uszczerbku dla reguł traktatowych, w szczególności pro- tokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europej- skich, jak również przepisów regulaminu pracowniczego, decy- zja podejmowana przez każdą instytucję, organ, przewidziana w ust. 1 określa w szczególności zasady dotyczące: a) zobowiązania członków, urzędników i innych pracowników jak również osób kierujących, w instytucjach i organach, urzędników i innych pracowników urzędów i agencji do współpracy z pracownikami Urzędu i dostarczania im infor- macji; b) procedur, których muszą przestrzegać pracownicy Urzędu w trakcie prowadzenia dochodzeń wewnętrznych, jak rów- nież zagwarantowania praw osób, których dotyczy dochodze- nie wewnętrzne. Artykuł 5 Wszczęcie dochodzenia Dochodzenia zewnętrzne wszczynane są na mocy decyzji dyrektora Urzędu, który działa z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego. Dochodzenia wewnętrzne wszczynane są na mocy decyzji dyrektora Urzędu, który działa z własnej inicjatywy lub na wniosek instytucji, organu,urzędu lub agencji, w której ma zostać przeprowadzone dochodzenie. 4. Pracownicy Urzędu podczas kontroli i inspekcji na miejscu postępują zgodnie z zasadami i praktyką, którym podlegają urzęd- nicy danego Państwa Członkowskiego, regulaminem pracowni- czym, jak również z decyzjami, określonymi w art. 4 ust. 1 aka- pit drugi. 5. Dochodzenia prowadzone są nieprzerwanie przez okres, który musi być proporcjonalny do okoliczności i złożoności sprawy. 6. Państwa Członkowskie zapewniają, aby ich właściwe władze, zgodnie z przepisami krajowymi, dostarczały pracownikom Urzędu niezbędnej pomocy w wypełnianiu ich zadania. Instytu- cje i organy zapewniają, aby ich członkowie i personel udzielały niezbędnej pomocy pracownikom Urzędu w wypełnianiu ich zadania; urzędy i agencje zapewniają, aby osoby nimi kierujące oraz ich personel postępował w podobny sposób. Artykuł 7 Obowiązek informowania Urzędu 1. Instytucje, organy, urzędy i agencje przekazują bezzwłocznie do Urzędu każdą informację dotyczącą możliwych przypadków nadużyć finansowych lub korupcji bądź każdej innej nielegalnej działalności. 2. Instytucje, organy, urzędy i agencje oraz, w stopniu, w jakim pozwala na to prawo krajowe, Państwa Członkowskie przekazują na wniosek Urzędu lub z własnej inicjatywy każdy będący w ich posiadaniu dokument i informację dotyczącą prowadzonego dochodzenia wewnętrznego. Państwa Członkowskie przekazują dokumenty i informacje doty- czące dochodzeń zewnętrznych zgodnie z przepisami dotyczą- cymi takich dochodzeń. 3. Instytucje, organy, urzędy i agencje oraz, w stopniu, w jakim pozwala na to prawo krajowe, Państwa Członkowskie przekazują ponadto do Urzędu każdy inny będący w ich posiadaniu i uznany za właściwy dokument i informację dotyczącą zwalczania nad- użyć finansowych, korupcji i każdej innej nielegalnej działalności mającej wpływ na interesy finansowe Wspólnot. 102 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 Artykuł 8 Poufność i ochrona danych 1. Informacje uzyskane w ramach dochodzeń zewnętrznych, w każdej formie, chronione są przepisami dotyczącymi takich dochodzeń. 2. Informacje przekazane lub uzyskane w ramach dochodzeń wewnętrznych, w każdej formie, objęte są tajemnicą zawodową i korzystają z ochrony, jaką dają im przepisy mające zastosowa- nie w odniesieniu do instytucji Wspólnot Europejskich. Takie informacje nie mogą być przekazywane osobom innym niż te, których funkcje w instytucjach Wspólnot Europejskich lub Państw Członkowskich wymagają ich znajomości, ani być wyko- rzystywane do innych celów niż zwalczanie nadużyć finanso- wych, korupcji i każdej innej nielegalnej działalności. 3. Dyrektor zapewnia, aby pracownicy Urzędu i inne osoby dzia- łające pod jego zwierzchnictwem przestrzegali wspólnotowych i krajowych przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, w szczególności postanowień dyrektywy Parlamentu Europej- skiego i Rady 95/46/WE z dnia 24 października 1995 r. w spra- wie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych (1). 4. Dyrektor Urzędu i członkowie Komitetu Nadzoru, określo- nego w art. 11 czuwają nad stosowaniem niniejszego artykułu, jak również art. 194 Traktatu. Artykuł 9 Raport z dochodzenia i działania podejmowane w jego następstwie 1. Na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd, sporządza on z upoważnienia dyrektora sprawozdanie zawiera- jące w szczególności informacje o stwierdzonych faktach, poten- cjalnych stratach finansowych oraz ustalenia z dochodzenia, włącznie z zaleceniami dyrektora Urzędu na temat działań, jakie należy podjąć. 2. Sprawozdania takie sporządzane są z uwzględnieniem wymo- gów proceduralnych przewidzianych przez prawo krajowe danego Państwa Członkowskiego. W ten sposób sporządzone sprawozdania stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym Państwa Członkowskiego, w którym zaistnieje potrzeba ich wykorzystania, na takiej samej podstawie i na takich samych warunkach jak urzędowe sprawoz- dania sporządzone przez urzędowych inspektorów. Podlegają one takim samym regułom oceny, jak reguły mające zastosowa- nie do urzędowych sprawozdań sporządzonych przez krajowych urzędowych inspektorów i mają taką samą wartość jak te spra- wozdania. (1) Dz. U. L 281 z 23. 11. 1995, str. 31. 3. Sprawozdania sporządzone w następstwie dochodzenia zewnętrznego i wszystkie dotyczące go, przydatne dokumenty przekazywane są właściwym władzom danych Państw Człon- kowskich, zgodnie z przepisami dotyczącymi dochodzeń zewnętrznych. 4. Sprawozdania sporządzone w następstwie dochodzenia wewnętrznego i wszystkie dotyczące go przydatne dokumenty przekazywane są danej instytucji, organowi, urzędowi lub agen- cji. Instytucje, organy, urzędy i agencje podejmują takie czynnoś- ci, w szczególności dyscyplinarne i prawne, które wymagane są wynikami dochodzenia wewnętrznego i informują dyrektora Urzędu, w terminie określonym w ustaleniach z jego sprawozda- nia, o działaniach podjętych w wyniku dochodzenia. Artykuł 10 Przekazywanie informacji przez Urząd 1. Z zastrzeżeniem art. 8, 9 i 11 niniejszego rozporządzenia i przepisów rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96, Urząd może w każdej chwili przekazać właściwej władzy danego Państwa Członkowskiego informacje uzyskane w trakcie docho- dzeń zewnętrznych. 2. Z zastrzeżeniem art. 8, 9 i 11 niniejszego rozporządzenia, dyrektor Urzędu przekazuje organom sądowym danego Państwa Członkowskiego informacje uzyskane przez Urząd w trakcie dochodzeń wewnętrznych i dotyczące faktów, które mogą stać się przedmiotem postępowania karnego. Z zastrzeżeniem potrzeb dochodzenia, równocześnie informuje on o tym zainteresowane Państwo Członkowskie. 3. Z zastrzeżeniem art. 8 i 9 niniejszego rozporządzenia, Urząd może w każdej chwili przekazać instytucji, organowi, do biura lub agencji informacje uzyskane w trakcie dochodzeń wewnętrz- nych. Artykuł 11 Komitet Nadzoru 1. Komitet Nadzoru umacnia niezależność Urzędu poprzez spra- wowanie regularnej kontroli wprowadzania funkcji dochodzenio- wych. Na wniosek dyrektora lub z własnej inicjatywy Komitet przedsta- wia dyrektorowi opinię dotyczącą działalności Urzędu. Jednakże nie ingeruje przy tym w przebieg prowadzonych dochodzeń. 2. W jego skład wchodzi pięć niezależnych osób z zewnątrz, spełniających łącznie warunki wymagane w swoich krajach do sprawowania wyższych stanowisk związanych z obszarem dzia- łalności Urzędu. Są oni mianowani za wspólną zgodą Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji. 01/t. 3 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 103 3. Kadencja członków Komitetu trwa trzy lata i może zostać raz odnowiona. 4. Po upływie kadencji członkowie Komitetu sprawują swoją funkcję do czasu jej odnowienia lub do chwili, z którą zostaną zastąpieni. 5. Wypełniając swoje obowiązki, członkowie nie zwracają się o instrukcje ani nie przyjmują instrukcji jakiegokolwiek rządu ani instytucji, organu, urzędu lub agencji. 6. Komitet Nadzoru mianuje swojego przewodniczącego. Przyj- muje on swój regulamin. Zbiera się on co najmniej dziesięć razy w roku. Podejmuje decyzje większością głosów swoich członków. Jego sekretariat jest prowadzony przez Urząd. 7. Dyrektor corocznie przekazuje Komitetowi Nadzoru program działalności Urzędu, określony w art. 1 niniejszego rozporządze- nia. Dyrektor dba o to, aby Komitet był regularnie informowany o działalności Urzędu, prowadzonych przez nie dochodzeniach, ich wynikach i działaniach podejmowanych w ich następstwie. Jeżeli dochodzenie trwa dłużej niż 9 miesięcy dyrektor informuje Komitet Nadzoru o powodach, ze względu na które nie można jeszcze zamknąć dochodzenia i przewidywanym terminie jego zakończenia. Dyrektor informuje Komitet o przypadkach, w któ- rych dana instytucja, organ urząd lub agencja nie podjęła działań wynikających z jego zaleceń. Dyrektor informuje Komitet o przy- padkach wymagających przekazania informacji organom sądo- wym Państwa Członkowskiego. 8. Komitet Nadzoru przyjmuje co najmniej jedno sprawozdanie z działalności w ciągu roku, który przesyła do instytucji. Komitet może przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komi- sji i Trybunałowi Obrachunkowemu raporty o wynikach docho- dzeń i działaniach podejmowanych w ich następstwie przez Urząd. Artykuł 12 Dyrektor 1. Na czele Urzędu stoi dyrektor mianowany przez Komisję na pięcioletnią kadencję, która może zostać jeden raz odnowiona. prowadzenia dochodzeń zewnętrznych i wewnętrznych oraz spo- rządzanych z nich sprawozdań. Jeżeli dyrektor oceni, że środek przyjęty przez Komisję narusza jego niezależność, może wnieść sprawę przeciw swojej instytucji przed Trybunał Sprawiedliwo- ści. Dyrektor regularnie przedstawia sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu dotyczące wyników dochodzeń przeprowadzonych przez Urząd z poszanowaniem ich poufności, zachowaniem wszelkich praw zainteresowanych osób i, gdzie sytuacja tego wymaga, przestrze- gając przepisów krajowych mających zastosowanie w postępowa- niu sądowym. Instytucje te zapewniają przestrzeganie poufności dochodzeń prowadzonych przez Urząd, wraz z wszelkimi prawami zaintere- sowanych osób i, w przypadku istnienia postępowania sądowego, wszystkich przepisów krajowych mających zastosowanie w takim postępowaniu. 4. Przed ogłoszeniem sankcji dyscyplinarnych w stosunku do dyrektora, Komisja zasięga opinii Komitetu Nadzoru. Ponadto środki dotyczące sankcji dyscyplinarnych w stosunku do dyrek- tora muszą być przedmiotem uzasadnionych decyzji, które prze- kazywane są do wiadomości Parlamentu Europejskiego i Rady. Artykuł 13 Finansowanie Środki Urzędu, których całkowita kwota wpisana jest do specjalnego budżetu w przypadającej Komisji części A budżetu ogólnego Unii, określone są w szczegółach w Załączniku do tej części. Etaty przyznane dla Urzędu wymienione są w załączniku do planu zatrudnienia Komisji. Artykuł 14 Kontrola sądowa 2. W celu mianowania dyrektora, Komisja po wezwaniu do zgła- szania kandydatur, które, o ile zaistnieje taka potrzeba, zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, i wydaniu pozytywnej opinii przez Komitet Nadzoru, sporządza listę kandydatów posiadających niezbędne kwalifikacje. Po kon- sultacjach z Parlamentem Europejskim, Radą, Komisja mianuje dyrektora. W oczekiwaniu na zmianę regulaminu pracowniczego każdy urzędnik i każdy inny pracownik Wspólnot Europejskich może złożyć u dyrektora Urzędu zażalenie na kierowane przeciw niej zarzuty, sformułowane przez Urząd w ramach dochodzenia wewnętrznego, zgodnie z trybem ustanowionym w art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Przepisy art. 91 regulaminu pracowniczego stosuje się do decyzji podejmowanych w sprawie takich zażaleń. 3. Dyrektor nie zwraca się o instrukcje ani nie przyjmuje instruk- cji jakiegokolwiek rządu ani instytucji, organu, urzędu lub agen- i cji, wypełniając obowiązki w zakresie wszczynania Analogicznie powyższe przepisy stosuje się do personelu instytucji, organów, urzędów i agencji, których nie obejmuje regulamin pracowniczy. 104 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 01/t. 3 Artykuł 15 Sprawozdanie okresowe W trzecim roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe na temat działalności Urzędu wraz z opinią Komitetu Nadzoru i, w miarę potrzeb, wnioskami dostosowania lub rozszerzenia zadań Urzędu. Artykuł 16 Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1999 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Sporządzono w Brukseli, dnia 25 maja 1999 r. W imieniu Rady H. EICHEL Przewodniczący


title: 1999 m. gegužės 25 d. Tarybos reglamentas (EB, Euratomas) Nr. 1149/1999, iš dalies keičiantis Reglamentą (EB, Euratomas) Nr. 2728/94, įsteigiantį Išorės veiksmų garantijų fondą

eurovoc_concepts:
Community loan
budgetary reserve (EU)
credit guarantee
fund (EU)
investment protection
third country

text: 01/3 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 113 31999R1149 L 139/1 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 1999 6 2 TARYBOS REGLAMENTAS (EB, EURATOMAS) Nr. 1149/1999 1999 m. gegužės 25 d. iš dalies keičiantis Reglamentą (EB, Euratomas) Nr. 2728/94, įsteigiantį Išorės veiksmų garantijų fondą EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, (5) kai tik Garantijų fondas viršija planuojamą sumą, perviršis grąžinamas į Europos Bendrijų bendrą biudžetą; atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, ir ypač į jos 308 straipsnį, atsižvelgdama į Europos atominės energijos bendrijos steigimo sutartį, ir ypač į jos 203 straipsnį, (6) Komisija Europos Parlamentui ir Tarybai turėtų pateikti ataskaitą apie Fondo veiklą ir atsižvelgti į galimus rizikos Garantijų fondui dėl Bendrijos plėtros pokyčius; atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą (1), (7) atitinkamai turėtų būti pakeistas Reglamentas (EB, Eurato- mas) Nr. 2728/94 (4); atsižvelgdama į Europos Parlamento nuomonę (2), atsižvelgdama į Audito Rūmų nuomonę (3), (8) Sutartys nenumato jokių kitų įgaliojimų, reikalingų šiam reglamentui priimti, išskyrus numatytuosius EB sutarties 308 straipsnyje ir EAEB sutarties 203 straipsnyje, kadangi: PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: (1) (2) (3) Garantijų fondas sudaromas iš Europos Bendrijų bendro biudžeto įmokų, palūkanų už savo investuotas lėšas ir iš skolininkų atgautų sumų, kai Fondas jau yra grąžinęs garantuotas paskolas; Garantijų fondo veiklos praktika rodo, kad 9 % – pakan- kamas santykis tarp Fondo išteklių ir garantuotų pagrindi- nių skolinių įsipareigojimų, pridėjus mokėtinas palūkanas; 1 straipsnis Reglamentas (EB, Euratomas) Nr. 2728/94 iš dalies keičiamas taip: 1. 3 straipsnio antra pastraipa pakeičiama taip: „Planuojamą sumą sudaro 9 % visų Bendrijos neįvykdytų sko- linių kapitalinių įsipareigojimų nuo kiekvienos operacijos, pridėjus nesumokėtas palūkanas. “ 2. 4 straipsnio 1 dalis pakeičiama taip: norint gauti planuojamą sumą pakanka į Garantijų fondą įmokėti 9 % nuo kiekvienos garantijos suteikimo operaci- jos; „Įmokas, numatytas 2 straipsnio pirmoje įtraukoje, sudaro 9 % nuo operacijų kapitalinės vertės. “; 3. 5 straipsnio pirma pastraipa pakeičiama taip: (4) Garantijų fondas pasiekė planuojamą sumą 1997 m. gruo- džio 31 d. , todėl reikėtų pakoreguoti normą; „Jei, skolininkams nevykdant savo įsipareigojimų, įvykdomi garantijose numatyti ir Fondo lėšos dėl to įsipareigojimai sumažėja iki 75 % planuojamos sumos, įmokų nuo naujų ope- racijų norma padidinama iki 10 %, iki tol, kol bus vėl pasiekta planuojama suma. “ (1) OL C 32, 1999 2 6, p. 11. (2) OL C 379, 1998 12 7, p. 155. (3) Nuomonė pareikšta 1998 m. spalio 30 d. (4) OL L 293, 1994 11 12, p. 1. 114 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 01/3 t. 4. 9 straipsnis pakeičiamas taip: Komisija Tarybai pateikia atitinkamus pasiūlymus dėl Fondo parametrų pakeitimo. “ „Sudarius pirmąją Stojimo sutartį su šalimis kandidatėmis ir iki 2006 m. gruodžio 31 d. Komisija Europos Parlamentui ir Tarybai pateikia išsamias Fondo veiklos ataskaitas. Prireikus Šis reglamentas įsigalioja 2000 m. sausio 1 d. 2 straipsnis Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1999 m. gegužės 25 d. Tarybos vardu Pirmininkas H. EICHEL


title: Komisjoni direktiiv 1999/50/EÜ, 25. mai 1999, millega muudetakse direktiivi 91/321/EMÜ imiku piimasegude ja jätkupiimasegude kohtaEMPs kohaldatav tekst.

eurovoc_concepts:
baby food
early childhood
food inspection
foodstuffs legislation
prepared foodstuff

text: 13/24. kd ET Euroopa Liidu Teataja 29 31999L0050 L 139/29 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 2. 6. 1999 KOMISJONI DIREKTIIV 1999/50/EÜ, 25. mai 1999, millega muudetakse direktiivi 91/321/EMÜ imiku piimasegude ja jätkupiimasegude kohta (EMPs kohaldatav tekst) EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON, võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut, võttes arvesse nõukogu 3. mai 1989. aasta direktiivi 89/398/EMÜ eritoiduks ettenähtud toiduaineid käsitlevate liikmesriikide õigus- aktide ühtlustamise kohta, (1) muudetud Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiviga 96/84/EÜ, (2) eriti selle artikli 4 lõiget 1, olles konsulteerinud toidu teaduskomiteega ning arvestades, et: (1) (2) (3) komisjoni direktiivi 91/321/EMÜ (3) (viimati muudetud direktiiviga 96/4/EÜ (4)) artikliga 6 nähakse ette, et imiku piimasegud ja jätkupiimasegud ei või sisaldada mingeid aineid niisuguses koguses, mis võib ohustada imikute või väikelaste tervist, ning et tuleks viivitamata kehtestada sel- liste ainete piirnormid; sellistes toodetes sisalduvate taimekaitsevahendite jääkide piirnormi käsitlevad erinevad määrused põhjustavad kau- bandustõkkeid teatavate liikmesriikide vahel; aasta novembri 1976. direktiiviga nõukogu 23. 76/895/EMÜ puu- ja köögiviljas sisalduvate ja nende pin- nal esinevate pestitsiidide jääkide piirnormide kehtestamise kohta (5) (viimati muudetud direktiiviga 97/41/EÜ (6)), nõukogu 24. juuli 1986. aasta direktiiviga 86/362/EMÜ teraviljas sisalduvate ja nende pinnal esinevate pestitsiidide jääkide lubatud piirnormide kehtestamise kohta (7) (viimati muudetud nõukogu 24. juuli 1986. aasta direktiiviga 86/363/EMÜ loomses toi- dus sisalduvate ja nende pinnal esinevate pestitsiidide jää- kide lubatud piirnormide kehtestamise kohta (9) (viimati 98/82/EÜ (8)), direktiiviga (1) EÜT L 186, 30. 6. 1989, lk 27. (2) EÜT L 48, 19. 2. 1997, lk 20. (3) EÜT L 175, 4. 7. 1991, lk 35. (4) EÜT L 49, 28. 2. 1996, lk 12. (5) EÜT L 340, 9. 12. 1976, lk 26. (6) EÜT L 184, 12. 7. 1997, lk 33. (7) EÜT L 221, 7. 8. 1986, lk 37. (8) EÜT L 290, 29. 10. 1998, lk 25. (9) EÜT L 221, 7. 8. 1986, lk 43. ja 98/82/EÜ) direktiiviga muudetud nõukogu 27. novembri 1990. aasta direktiiviga 90/642/EMÜ teata- vates taimset päritolu saadustes, sealhulgas puu- ja köögi- viljas sisalduvate ja nende pinnal esinevate pestitsiidide jää- kide lubatud piirnormide kehtestamise kohta (10) (viimati muudetud direktiiviga 98/82/EÜ) kehtestatud pestitsiidijää- kide piirnormide kohaldamisega ei piirata imiku piimase- gude ja jätkupiimasegude suhtes kehtivate erisätete kohal- damist; (4) (5) (6) (7) (8) ühenduse rahvusvahelisi kohustusi silmas pidades lubab ettevaatusprintsiip sellistel juhtudel, kui vastavad teadusli- kud tõendid ei ole piisavad, ühendusel asjakohase teabe alusel vastu võtta ajutisi meetmeid kuni täiendava riskihin- nanguni ja need meetmed mõistliku aja jooksul läbi vaa- data; toidu teaduskomitee 19. septembri 1997. aasta ja 4. juuni 1998. aasta otsuse põhjal on praegu kahtlusi, kas olemasolev aktsepteeritav päevadoos on piisav imikute ja väikelaste tervise kaitsmiseks; need kahtlused ei hõlma mitte ainult pestitsiide ja pestitsiidijääke, vaid ka ohtlikke keemilisi aineid, ning seetõttu uurib komisjon võimalusi, kuidas võimalikult kiiresti kehtestada imiku- ja väikelaste- toidu raskmetallisisalduse piirnormid; seepärast on imiku- ja väikelastetoiduks ettenähtud eritoi- tude puhul asjakohane kehtestada kõikide taimekaitseva- hendite ühine väga madal piirnorm; selleks väga madalaks ühiseks piirnormiks tuleks kehtes- tada 0,01 mg/kg, mis on tegelikult väikseim tuvastatav määr; tuleks nõuda pestitsiidijääkide ranget piiramist; kuna imiku piimasegud ja jätkupiimasegud läbivad valmistamise ajal põhjaliku töötluse, siis on hoolikalt valitud toorainest (10) EÜT L 350, 14. 12. 1990, lk 71. 30 ET Euroopa Liidu Teataja 13/24. kd võimalik valmistada tooteid, milles sisalduv pestitsiidijää- kide määr on väga väike; Pestitsiidijääkide sisalduse määramise analüüsimeetodina kasutatakse üldiselt heakskiidetud standardmeetodeid. (9) siiski on väike arv pestitsiide, mille puhul on võimalik, et isegi nii madala määra puhul ületatakse halvimate manus- tamistingimuste korral nende pestitsiidide aktsepteeritav päevadoos; seepärast ei tohiks imiku piimasegud ja jätku- piimasegud niisuguseid pestitsiide sisaldada ja kõnealuseid toiduaineid tuleks toota selliseid pestitsiide kasutamata; 3. IX lisas loetletud pestitsiide ei tohi kasutada põllumajan- dustoodete puhul, mis on ette nähtud imiku piimasegude ja jätkupiimasegude valmistamiseks. 4. Vajaduse korral kehtestatakse mikrobioloogilised kriteeriu- mid. ” (10) käesolevas direktiivis kajastuvad olemasolevad teadmised nende ainete kohta; teaduse ja tehnika arengul põhinevad mis tahes muudatused otsustatakse direktiivi 89/398/EMÜ artiklis 13 sätestatud korras; 3. Lisatakse IX lisa: (11) direktiivi 91/321/EMÜ tuleks vastavalt muuta; “IX LISA (12) käesoleva direktiiviga ettenähtud meetmed on kooskõlas alalise toidukomitee arvamusega, Pestitsiidid, mida ei kasutata põllumajandustoodete puhul, mis on ette nähtud imiku piimasegude ja jätkupiimasegude valmis- tamiseks ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA DIREKTIIVI: Artikkel 1 Direktiivi 91/321/EMÜ muudetakse järgmiselt. 1. Artikli 1 lõikele 2 lisatakse punkt e: “e) pestitsiidijäägid — imiku piimasegus ja jätkupiimasegus sisalduvad taimekaitsevahendite jäägid, mis on määratle- tud nõukogu direktiivi 91/414/EMÜ (*) artikli 2 punktis 1, sealhulgas nende ainevahetuse saadused ja pestitsiidijää- kide lagunemisel või reageerimisel tekkinud produktid. (*) EÜT L 230, 19. 8. 1991, lk 1. ” 2. Artikkel 6 asendatakse järgmisega: “Artikkel 6 Aine keemiline nimetus …” Artikkel 2 Liikmesriigid jõustavad käesoleva direktiivi järgimiseks vajalikud õigus- ja haldusnormid hiljemalt 30. juunil 2000. Liikmesriigid teatavad neist viivitamata komisjonile. Kõnealuseid õigusnorme kohaldatakse sellisel viisil, et: a) käesolevale direktiivile vastavate toodetega kauplemist luba- takse hiljemalt alates 30. juunist 2000; b) käesolevale direktiivile mittevastavate toodetega kauplemine keelatakse alates 1. juulist 2002. Kui liikmesriigid need normid vastu võtavad, lisavad nad nendesse normidesse või nende normide ametliku avaldamise korral nende juurde viite käesolevale direktiivile. Sellise viitamise viisi näevad ette liikmesriigid. 1. Imiku piimasegud ja jätkupiimasegud ei tohi sisaldada ühtki ainet sellises koguses, mis võiks ohustada imikute ja väi- kelaste tervist. Vajalikud piirnormid kehtestatakse viivitamata. 2. Imiku piimasegudes ja jätkupiimasegudes sisalduvate üksi- kute pestitsiidijääkide määr ei tohi ületada 0,01 mg/kg, kui toode on sellisel kujul tarbimiseks ette nähtud või kui see tuleb taastada vastavalt tootja juhistele. Artikkel 3 Käesolev direktiiv jõustub 20. päeval pärast selle avaldamist Euroopa Ühenduste Teatajas. 13/24. kd ET Euroopa Liidu Teataja 31 Käesolev direktiiv on adresseeritud liikmesriikidele. Artikkel 4 Brüssel, 25. mai 1999 Komisjoni nimel komisjoni liige Martin BANGEMANN


title: 1999/394/ΕΚ, Ευρατόμ: Απόφαση του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες των εσωτερικών ερευνών στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης, της δωροδοκίας και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας επιζήμιας για τα συμφέροντα των Κοινοτήτων

eurovoc_concepts:
EU control
corruption
duties of civil servants
fact-finding mission
fraud
fraud against the EU

text: L 149/36 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των 16. 6. 1999 (Πρ(cid:4)ξει(cid:8) για την ισχ(cid:16) των οπο(cid:20)ων δεν απαιτε(cid:20)ται δηµοσ(cid:20)ευση) II ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟ(cid:4)ΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ τη(cid:15) 25η(cid:15) Μα(cid:19)ου 1999 σχετικ(cid:29) µε του(cid:15) (cid:31)ρου(cid:15) και τι(cid:15) λεπτοµ#ρειε(cid:15) των εσωτερικ&ν ερευν&ν στον τοµ#α τη(cid:15) καταπολ#µηση(cid:15) τη(cid:15) απ(cid:29)τη(cid:15), τη(cid:15) δωροδοκ)α(cid:15) και κ(cid:29)θε (cid:29)λλη(cid:15) παρ(cid:29)νοµη(cid:15) δραστηρι(cid:31)τητα(cid:15) επιζ,µια(cid:15) για τα συµφ#ροντα των Κοινοτ,των (1999/394/ΕΚ, Ευρατ’µ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, (3) 1χοντα3 υπ’ψη: τη συνθ(cid:22)κη για την (cid:3)δρυση τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 Κοιν’τητα3, και ιδ(cid:3)ω3 το 8ρθρο 207 παρ8γραφο3 3, τη συνθ(cid:22)κη για την (cid:3)δρυση τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 Κοιν’τητα3 Ατοµικ(cid:22)3 Εν<ργεια3, και ιδ(cid:3)ω3 το 8ρθρο 121 παρ8γραφο3 3, (4) τον εσωτερικ’ κανονισµ’ του Συµβουλ(cid:3)ου, και ιδ(cid:3)ω3 το 8ρθρο 21 παρ8γραφο3 2, Εκτιµ(cid:18)ντα3: (1) (2) ’τι ο κανονισµ’3 (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊ- κο@ Κοινοβουλ(cid:3)ου κα(cid:3) του Συµβουλ(cid:3)ου, τη3 25η3 ΜαBου 1999 (1), καθ(cid:18)3 και ο κανονισµ’3 (Ευρατ’µ) αριθ. 1074/1999 του Συµβουλ(cid:3)ου, τη3 25η3 ΜαBου 1999 (2), σχετικ8 µε τι3 <ρευνε3 που πραγµατοποιο@ν- ται απ’ την Ευρωπαϊκ(cid:22) Υπηρεσ(cid:3)α Καταπολ<µηση3 τη3 Απ8τη3 (OLAF), προβλ<πουν ’τι, η Υπηρεσ(cid:3)α κινε(cid:3) και διεξ8γει διοικητικ<3 <ρευνε3 εντ’3 των θεσ- µικ(cid:18)ν οργ8νων, οργ8νων και οργανισµ(cid:18)ν, που <χουν ιδρυθε(cid:3) µε τι3 συνθ(cid:22)κε3 ΕΚ και ΕΚΑΕ (cid:22) δυν8µει αυτ(cid:18)ν· ’τι η ευθ@νη τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 Υπηρεσ(cid:3)α3 Καταπο- λ<µηση3 τη3 Απ8τη3, ’πω3 εγκαθιδρ@εται απ’ την Επιτροπ(cid:22), εκτε(cid:3)νεται π<ραν τη3 προστασ(cid:3)α3 των οικο- νοµικ(cid:18)ν συµφερ’ντων, προκειµ<νου να συµπεριλ8βει το σ@νολο των δραστηριοτ(cid:22)των τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 που <χουν σχ<ση µε την αν8γκη διαφ@λαξη3 των κοινο- τικ(cid:18)ν συµφερ’ντων απ’ παρατυπ(cid:3)ε3 οι οπο(cid:3)ε3 µπο- ρο@ν να επισ@ρουν διοικητικ(cid:22) (cid:22) ποινικ(cid:22) δ(cid:3)ωξη· (1) ΕΕ L 136 τη3 31. 5. 1999, σ. 1. (2) ΕΕ L 136 τη3 31. 5. 1999, σ. 8. ’τι θα πρ<πει να ενισχυθε(cid:3) η εµβ<λεια και η αποτε- λεσµατικ’τητα τη3 καταπολ<µηση3 τη3 απ8τη3, αξιο- ποι(cid:18)ντα3 την κτηθε(cid:3)σα πε(cid:3)ρα στον τοµ<α των διοικη- τικ(cid:18)ν ερευν(cid:18)ν· κατ8σταση3 υπηρεσιακ(cid:22)3 ’τι, κατ8 συν<πεια, θα πρ<πει ’λα τα θεσµικ8 ’ργανα, τα ’ργανα και οι οργανισµο(cid:3), στο πλα(cid:3)σιο τη3 διοικητικ(cid:22)3 αυτονοµ(cid:3)α3 του3, να αναθ<σουν στην Υπηρεσ(cid:3)α την αποστολ(cid:22) να πραγµατοποιε(cid:3) στου3 κ’λπου3 του3 διοικητικ<3 <ρευνε3 µε στ’χο τον εντο- πισµ’ σοβαρ(cid:18)ν περιπτ(cid:18)σεων που συνδ<ονται µε την 8σκηση επαγγελµατικ(cid:18)ν δραστηριοτ(cid:22)των και συνι- στο@ν, ενδεχοµ<νω3, παρ8λειψη των υποχρε(cid:18)σεων των υπαλλ(cid:22)λων και του λοιπο@ προσωπικο@ των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των, ’πω3 ορ(cid:3)ζονται στο 8ρθρο 11, στο 8ρθρο 12 δε@τερο και τρ(cid:3)το εδ8φιο, στα 8ρθρα 13, 14, 16 και στο 8ρθρο 17 πρ(cid:18)το εδ8φιο του των κανονισµο@ υπαλλ(cid:22)λων των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των και του καθεστ(cid:18)το3 που εφαρµ’ζεται στο λοιπ’ προσωπικ’ των Κοινοτ(cid:22)των αυτ(cid:18)ν (εφεξ(cid:22)3: «κανονισµ’3 υπηρε- σιακ(cid:22)3 κατ8σταση3»), η οπο(cid:3)α ε(cid:3)ναι επιζ(cid:22)µια για τα συµφ<ροντα των Κοινοτ(cid:22)των, και µπορε(cid:3) να επισ@ρει πειθαρχικ(cid:22) (cid:22), ενδεχοµ<νω3, ποινικ(cid:22) δ(cid:3)ωξη, (cid:22) βαρ@ προσωπικ’ πτα(cid:3)σµα, ’πω3 ορ(cid:3)ζει το 8ρθρο 22 του κανονισµο@ υπηρεσιακ(cid:22)3 κατ8σταση3, (cid:22) παρ8λειψη των αναλ’γων υποχρε(cid:18)σεων των µελ(cid:18)ν, διευθυ- ντικ(cid:18)ν στελεχ(cid:18)ν (cid:22) µελ(cid:18)ν του προσωπικο@ των θε- σµικ(cid:18)ν οργ8νων, των οργ8νων και οργανισµ(cid:18)ν των Κοινοτ(cid:22)των που δεν υπ’κεινται στον κανονισµ’ υπηρεσιακ(cid:22)3 κατ8σταση3, (cid:22) παρ8λειψη των υποχρε(cid:18)- σεων που επιβ8λλονται απ’ το κοινοτικ’ δ(cid:3)καιο στα µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και των υπηρεσι(cid:18)ν του στα πλα(cid:3)σια των επαγγελµατικ(cid:18)ν δραστηριοτ(cid:22)των του3 των ασκουµ<νων υπ’ τη συγκεκριµ<νη ιδι’τητ8 του3· 16. 6. 1999 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των L 149/37 (5) (6) (7) (8) ’τι οι <ρευνε3 αυτ<3 πρ<πει να πραγµατοποιο@νται υπ’ ισοδ@ναµου3 ’ρου3 σε ’λα τα θεσµικ8 ’ργανα, ’ργανα (cid:22) οργανισµο@3 των Κοινοτ(cid:22)των, χωρ(cid:3)3 η αν8θεση του καθ(cid:22)κοντο3 αυτο@ στην Υπηρεσ(cid:3)α να ιδ(cid:3)αν αρµοδι’τητε3 των θεσµικ(cid:18)ν θ(cid:3)γει τι3 κατ’ οργ8νων, οργ8νων (cid:22) οργανισµ(cid:18)ν και να µει(cid:18)νει καθ’ οιονδ(cid:22)ποτε τρ’πο την <ννοµη προστασ(cid:3)α των ενδια- φεροµ<νων προσ(cid:18)πων· ’τι, εν αναµον(cid:22) τη3 τροποπο(cid:3)ηση3 του κανονισµο@ υπηρεσιακ(cid:22)3 κατ8σταση3, θα πρ<πει να καθορισθο@ν οι πρακτικο(cid:3) τρ’ποι εφαρµογ(cid:22)3 β8σει των οπο(cid:3)ων τα µ<λη των θεσµικ(cid:18)ν οργ8νων και οργ8νων και τα διευθυντικ8 στελ<χη των οργανισµ(cid:18)ν καθ(cid:18)3 και οι υπ8λληλοι και το λοιπ’ προσωπικ’ των θεσµικ(cid:18)ν οργ8νων, οργ8νων και οργανισµ(cid:18)ν, θα συνεργ8ζο- νται για την καλ(cid:22) διεξαγωγ(cid:22) των εσωτερικ(cid:18)ν ερευν(cid:18)ν· ’τι ο κανονισµ’3 (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 καθ(cid:18)3 και ο κανονισµ’3 (Ευρατ’µ) αριθ. 1074/1999 προβλ<πουν, στην παρ8γραφο 6 του 8ρθρου 4 ’τι, κ8θε θεσµικ’ ’ργανο, ’ργανο και οργανισµ’3 εκδ(cid:3)δει απ’φαση η οπο(cid:3)α περιλαµβ8νει ιδ(cid:3)ω3 καν’νε3 σχετικο@3 µε την υποχρ<ωση των µελ(cid:18)ν, των διευθυντικ(cid:18)ν στελεχ(cid:18)ν, των υπαλλ(cid:22)λων και του λοιπο@ προσωπικο@ των θε- σµικ(cid:18)ν οργ8νων, οργ8νων και οργανισµ(cid:18)ν, να συνεργ8ζονται µε του3 υπαλλ(cid:22)λου3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 και να του3 ενηµερ(cid:18)νουν ω3 προ3 τι3 διαδικασ(cid:3)ε3 που πρ<πει να τηρο@ν οι υπ8λληλοι τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 κατ8 την εκτ<λεση των εσωτερικ(cid:18)ν ερευν(cid:18)ν, καθ(cid:18)3 και τι3 εγγυ(cid:22)σει3 των δικαιωµ8των των προσ(cid:18)πων που αφορ8 η εσωτερικ(cid:22) <ρευνα· ’τι η διοργανικ(cid:22) συµφων(cid:3)α τη3 25η3 ΜαBου 1999 µεταξ@ του Ευρωπαϊκο@ Κοινοβουλ(cid:3)ου του Συµβου- λ(cid:3)ου και τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 1νωση3 και τη3 Επιτροπ(cid:22)3 των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των σχετικ8 µε τι3 εσωτερι- κ<3 <ρευνε3 που πραγµατοποιο@νται απ’ την Ευρω- παϊκ(cid:22) Υπηρεσ(cid:3)α Καταπολ<µηση3 τη3 Απ8τη3 (OLAF) (1), τα υπογρ8φοντα θεσµικ8 δεσµε@ει ’ργανα καθ(cid:18)3 και τα θεσµικ8 ’ργανα, ’ργανα και οργανισµο@3 που θα προσχωρ(cid:22)σουν σ’ αυτ(cid:22)ν, να λαµβ8νουν εσωτερικ(cid:22) απ’φαση σ@µφωνη µε το προ- σαρτ(cid:18)µενο στην εν λ’γω συµφων(cid:3)α υπ’δειγµα και να παρεκκλ(cid:3)νουν απ’ αυτ’ µ’νον ’ταν οι ιδια(cid:3)τερε3 απαιτ(cid:22)σει3 κ8θε θεσµικο@ οργ8νου, οργ8νου (cid:22) οργα- νισµο@, το επιβ8λλουν για τεχνικο@3 λ’γου3· (9) (10) ’τι καµ(cid:3)α ιδια(cid:3)τερη απα(cid:3)τηση δεν επιβ8λλει την αν8γκη για τεχνικο@3 λ’γου3 να υπ8ρξει παρ<κκλιση απ’ το υπ’δειγµα απ’φαση3 ’σον αφορ8 του3 υπαλλ(cid:22)λου3 και το λοιπ’ προσωπικ’ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3 του Συµβουλ(cid:3)ου (εφεξ(cid:22)3 αποκαλο@µενη3 «Γενικ(cid:22) Γραµµατε(cid:3)α»), ’τι, το Συµβο@λιο θα πρ<πει να αναθ<σει στην Υπηρεσ(cid:3)α την αποστολ(cid:22) να πραγµατοποιε(cid:3) στου3 κ’λπου3 του, διοικητικ<3 <ρευνε3, µε στ’χο τον εντο- πισµ’ σοβαρ(cid:18)ν περιστατικ(cid:18)ν που συνιστο@ν, ενδεχο- µ<νω3, παρ8λειψη των υποχρε(cid:18)σεων τι3 οπο(cid:3)ε3 επι- β8λλει το κοινοτικ’ δ(cid:3)καιο στα πρ’σωπα τα οπο(cid:3)α (1) ΕΕ L 136 τη3 31. 5. 1999, σ. 15. ε(cid:3)ναι µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και των υπηρεσι(cid:18)ν του ’τι, ωστ’σο, ενδε(cid:3)κνυται να ληφθε(cid:3) υπ’ψη ’τι, αντι- θ<τω3 απ’ τα µ<λη των 8λλων θεσµικ(cid:18)ν οργ8νων, τα µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και των υπηρεσι(cid:18)ν του, ασκο@ν κυρ(cid:3)ω3 καθ(cid:22)κοντα σε εθνικ8 πλα(cid:3)σια και εξακο- λουθο@ν να υπ8γονται, κατ8 την 8σκηση των εν λ’γω καθηκ’ντων, στο εθνικ’ δ(cid:3)καιο· ’τι, εποµ<νω3, η εφαρµογ(cid:22) τη3 παρο@σα3 απ’φαση3 θα πρ<πει να περιοριστε(cid:3) µ’νον στι3 επαγγελµατικ<3 δραστηρι’τη- τε3 που ασκο@ν τα εν λ’γω πρ’σωπα υπ’ την ιδι’τητ8 του3 του µ<λου3 του θεσµικο@ οργ8νου (cid:22) των υπηρεσι(cid:18)ν του· ’τι η Υπηρεσ(cid:3)α δεν διαθ<τει καµ(cid:3)α δικαστικ(cid:22) αρµο- δι’τητα και πραγµατοποιε(cid:3) µ’νον διοικητικ<3 <ρευ- νε3· ’τι οι <ρευνε3 αυτ<3 πρ<πει να πραγµατοποιο@- νται τηρουµ<νων πλ(cid:22)ρω3 των οικε(cid:3)ων διατ8ξεων των συνθηκ(cid:18)ν για την (cid:3)δρυση των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοι- νοτ(cid:22)των, και ιδ(cid:3)ω3 του πρωτοκ’λλου περ(cid:3) προνοµ(cid:3)ων και ασυλι(cid:18)ν, των σχετικ(cid:18)ν για την εφαρµογ(cid:22) του3 κειµ<νων, καθ(cid:18)3 και του κανονισµο@ υπηρεσιακ(cid:22)3 κατ8σταση3· ’τι οι <ρευνε3 αυτ<3 πραγµατοποιο@νται σ@µφωνα µε του3 ’ρου3 και τι3 λεπτοµ<ρειε3 που προβλ<πονται απ’ του3 κανονισµο@3 τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 Κοιν’τητα3 και τη3 Ευρωπαϊκ(cid:22)3 Κοιν’τητα3 Ατοµικ(cid:22)3 Εν<ργεια3· ’τι οι κανονισµο(cid:3) αυτο(cid:3) δεν παρ<χουν ωστ’σο στην Υπηρεσ(cid:3)α καν<να δικα(cid:3)ωµα πρ’σβαση3 στα κτ(cid:3)ρια που καταλαµβ8νουν τα κρ8τη µ<λη, ιδ(cid:3)ω3 οι Μ’νιµε3 Αντιπροσωπ(cid:3)ε3 του3· ’τι η εσωτερικ(cid:22) απ’φαση που προβλ<πεται απ’ τη διοργανικ(cid:22) συµφων(cid:3)α περιορ(cid:3)ζεται αυστηρ8 στη διευκρ(cid:3)νιση τη3 υποχρ<ωση3 συνεργασ(cid:3)α3 µε την Υπηρεσ(cid:3)α και ενηµ<ρωση3 αυτ(cid:22)3, τη3 υποχρ<ωση3 του γραφε(cid:3)ου αφαλε(cid:3)α3 να συνδρ8µει του3 υπαλλ(cid:22)- λου3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3, και, αντιστο(cid:3)χω3, τη3 υπο- χρ<ωση3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 να ενηµερ(cid:18)νει τα εγκαλο@- µενα, στα πλα(cid:3)σια µια3 απ’ τι3 τη3, πρ’σωπα, <ρευν<3 (11) (12) (13) ΑΠΟKΑΣΙΖΕΙ: (cid:25)ρθρο 1 Υποχρ#ωση συνεργασ)α(cid:15) µε την Υπηρεσ)α Ο Γενικ’3 Γραµµατ<α3, οι υπηρεσ(cid:3)ε3 καθ(cid:18)3 και κ8θε υπ8λληλο3 (cid:22) µ<λο3 του λοιπο@ προσωπικο@ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, οφε(cid:3)λουν να συνεργ8ζονται πλ(cid:22)ρω3 µε του3 υπαλλ(cid:22)λου3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 και να του3 παρ<χουν κ8θε αναγκα(cid:3)α για τι3 <ρευνε3 βο(cid:22)θεια. Προ3 το σκοπ’ αυτ’, παρ<χουν στου3 υπαλλ(cid:22)λου3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 ’λε3 τι3 χρ(cid:22)σι- µε3 πληροφορ(cid:3)ε3 και εξηγ(cid:22)σει3. Με την επιφ@λαξη των οικε(cid:3)ων διατ8ξεων των Συνθηκ(cid:18)ν για την (cid:3)δρυση των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των, και ιδ(cid:3)ω3 του Πρωτοκ’λλου περ(cid:3) Προνοµ(cid:3)ων και Ασυλι(cid:18)ν, καθ(cid:18)3 και των σχετικ(cid:18)ν µε την εφαρµογ(cid:22) του3 κειµ<νων, τα µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και των υπηρεσι(cid:18)ν του συνεργ8ζονται πλ(cid:22)ρω3 µε την Υπηρεσ(cid:3)α. L 149/38 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των 16. 6. 1999 (cid:25)ρθρο 2 Υποχρ#ωση ενηµ#ρωση(cid:15) Κ8θε υπ8λληλο3 (cid:22) µ<λο3 του λοιπο@ προσωπικο@ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, που λαµβ8νει γν(cid:18)ση στοιχε(cid:3)ων β8σει των οπο(cid:3)ων εικ8ζεται η @παρξη ενδεχοµ<νων περιπτ(cid:18)σεων απ8τη3, δωροδοκ(cid:3)α3 (cid:22) κ8θε 8λλη3 παρ8νοµη3 δραστηρι’τη- τα3 η οπο(cid:3)α θ(cid:3)γει τα συµφ<ροντα των Κοινοτ(cid:22)των (cid:22) σοβαρ(cid:18)ν περιστατικ(cid:18)ν που συνδ<ονται µε την 8σκηση επαγγελµατικ(cid:18)ν δραστηριοτ(cid:22)των και µπορο@ν να συνι- στο@ν παρ8λειψη των υποχρε(cid:18)σεων των υπαλλ(cid:22)λων και του λοιπο@ προσωπικο@ των Κοινοτ(cid:22)των, η οπο(cid:3)α µπορε(cid:3) να επισ@ρει πειθαρχικ(cid:22) (cid:22), ενδεχοµ<νω3, ποινικ(cid:22) δ(cid:3)ωξη, (cid:22) παρ8- λειψη των υποχρε(cid:18)σεων που επιβ8λλονται απ’ το κοινο- τικ’ δ(cid:3)καιο στα µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και των υπηρεσι(cid:18)ν του, στα πλα(cid:3)σια των δραστηριοτ(cid:22)των του3 υπ’ τη συγκε- κριµ<νη ιδι’τητ8 του3, εφ’σον η εν λ’γω παρ8λειψη θ(cid:3)γει τα συµφ<ροντα των Κοινοτ(cid:22)των, ενηµερ(cid:18)νει αµελλητ(cid:3) τον προϊστ8µενο τη3 υπηρεσ(cid:3)α3 του (cid:22) το Γενικ’ ∆ιευθυντ(cid:22) του (cid:22), εφ’σον το κρ(cid:3)νει σκ’πιµο, το Γενικ’ Γραµµατ<α του Συµβουλ(cid:3)ου (cid:22) απευθε(cid:3)α3 την Υπηρεσ(cid:3)α. Ο Γενικ’3 Γραµµατ<α3, οι Γενικο(cid:3) ∆ιευθυντ<3 και οι προϊ- στ8µενοι υπηρεσι(cid:18)ν τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, διαβιβ8ζουν αµελλητ(cid:3) στην Υπηρεσ(cid:3)α ’λα τα στοιχε(cid:3)α που <χουν περι<λ- θει ει3 γν(cid:18)ση του3 και β8σει των οπο(cid:3)ων εικ8ζεται η @παρξη των παρατυπι(cid:18)ν που αναφ<ρονται στο πρ(cid:18)το εδ8- φιο. Οι υπ8λληλοι και το λοιπ’ προσωπικ’ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµα- τε(cid:3)α3 δεν πρ<πει, σε καµ(cid:3)α περ(cid:3)πτωση, να υφ(cid:3)στανται 8δικη (cid:22) διακριτικ(cid:22) ει3 β8ρο3 του3 µεταχε(cid:3)ριση εξαιτ(cid:3)α3 γνωστο- πο(cid:3)ηση3 ’πω3 αναφ<ρεται στο πρ(cid:18)το και το δε@τερο εδ8- φιο. Τα µ<λη του Συµβουλ(cid:3)ου και οι Μ’νιµοι Αντιπρ’σωποι που λαµβ8νουν γν(cid:18)ση των γεγον’των που αναφ<ρονται στο πρ(cid:18)το εδ8φιο, ενηµερ(cid:18)νουν σχετικ8 τον Πρ’εδρο του Συµβουλ(cid:3)ου (cid:22), εφ’σον το κρ(cid:3)νουν σκ’πιµο, απευθε(cid:3)α3 την Υπηρεσ(cid:3)α. Οι αντιπρ’σωποι των κρατ(cid:18)ν µελ(cid:18)ν που λαµβ8- νουν γν(cid:18)ση των γεγον’των που αναφ<ρονται στο πρ(cid:18)το εδ8φιο, ενηµερ(cid:18)νουν τον Μ’νιµο Αντιπρ’σωπο του κρ8- του3 µ<λου3 του3. (cid:25)ρθρο 3 Συνδροµ, του γραφε)ου ασφαλε)α(cid:15) Μετ8 απ’ α(cid:3)τηµα του διευθυντ(cid:22) τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3, το Γραφε(cid:3)ο υλικ(cid:22) Ασφ8λεια3 συνδροµ(cid:22) στου3 υπαλλ(cid:22)λου3 τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3 κατ8 την εκτ<- λεση των ερευν(cid:18)ν. τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, παρ<χει (cid:25)ρθρο 4 Ενηµ#ρωση του ενδιαφεροµ#νου Στην περ(cid:3)πτωση που αποκαλ@πτεται το ενδεχ’µενο προσω- πικ(cid:22)3 εµπλοκ(cid:22)3 µ<λου3 του Συµβουλiου (cid:22) των υπηρεσι(cid:18)ν του, υπαλλ(cid:22)λου (cid:22) µ<λου3 του λοιπο@ προσωπικο@ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, o ενδιαφερ’µενο3 πρ<πει να ενηµερ(cid:18)- νεται ταχ<ω3, εφ’σον απ’ την ενηµ<ρωση αυτ(cid:22) δεν υπ8ρχει κ(cid:3)νδυνο3 να θιγε(cid:3) η <ρευνα. ∆εν µπορο@ν, σε καµ(cid:3)α περ(cid:3)πτωση, να εξαχθο@ν κατ8 τη λ(cid:22)ξη τη3 <ρευνα3 συµπε- ρ8σµατα που θα αφορο@ν ονοµαστικ8 <να απ’ τα πρ’σωπα αυτ8, χωρ(cid:3)3 να <χει δοθε(cid:3) στον ενδιαφερ’µενο η δυνα- τ’τητα να εκφρασθε(cid:3) σχετικ8 µε ’λα τα πραγµατικ8 περι- στατικ8 που τον αφορο@ν. Στι3 περιπτ(cid:18)σει3 που ε(cid:3)ναι αναγκα(cid:3)α για του3 σκοπο@3 τη3 <ρευνα3, η αυστηρ(cid:22) τ(cid:22)ρηση του απορρ(cid:22)του, και απαιτε(cid:3)ται η προσφυγ(cid:22) σε µ<σα <ρευνα3 που εµπ(cid:3)πτουν στην αρµο- δι’τητα εθνικ(cid:22)3 δικαστικ(cid:22)3 αρχ(cid:22)3, η υποχρ<ωση να κληθε(cid:3) το ενδιαφερ’µενο πρ’σωπο να εκφρασθε(cid:3), µπορε(cid:3) να αναβλ- ηθε(cid:3) σε συµφων(cid:3)α µε τον Πρ’εδρο του Συµβουλ(cid:3)ου (cid:22) το Γενικ’ Γραµµατ<α, αντιστο(cid:3)χω3. (cid:25)ρθρο 5 Εν,µ#ρωση σχετικ(cid:29) µε τη θ#ση τη(cid:15) #ρευνα(cid:15) στο αρχε)ο χωρ)(cid:15) να δοθε) συν#χεια Ε8ν, κατ8 τη λ(cid:22)ξη εσωτερικ(cid:22)3 <ρευνα3, δεν προκ@ψει επι- βαρυντικ’ στοιχε(cid:3)ο για το εγκαλο@µενο πρ’σωπο, η εσωτε- ρικ(cid:22) <ρευνα που το αφορ8 τ(cid:3)θεται στο αρχε(cid:3)ο χωρ(cid:3)3 να δοθε(cid:3) συν<χεια µε απ’φαση του διευθυντ(cid:22) τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3, ο οπο(cid:3)ο3 ενηµερ(cid:18)νει σχετικ8 γραπτ(cid:18)3 τον ενδιαφερ’µενο. (cid:25)ρθρο 6 1ρση ασυλ)α(cid:15) Κ8θε α(cid:3)τηση εθνικ(cid:22)3 αστυνοµικ(cid:22)3 (cid:22) δικαστικ(cid:22)3 αρχ(cid:22)3 που αφορ8 την 8ρση τη3 ετεροδικ(cid:3)α3 υπαλλ(cid:22)λου (cid:22) µ<λου3 του λοιπο@ προσωπικο@ τη3 Γενικ(cid:22)3 Γραµµατε(cid:3)α3, σχετικ8 µε ενδεχ’µενε3 περιπτ(cid:18)σει3 απ8τη3, δωροδοκ(cid:3)α3 (cid:22) κ8θε 8λλη3 παρ8νοµη3 δραστηρι’τητα3, διαβιβ8ζεται για γνωµοδ’τηση στο διευθυντ(cid:22) τη3 Υπηρεσ(cid:3)α3. Εφ’σον η α(cid:3)τηση 8ρση3 τη3 ασυλ(cid:3)α3 αφορ8 µ<λο3 του Συµβουλ(cid:3)ου (cid:22) των υπηρεσι(cid:18)ν του, ενηµερ(cid:18)νεται η Υπηρεσ(cid:3)α. (cid:25)ρθρο 7 2ναρξη εφαρµογ,(cid:15) Η παρο@σα απ’φαση παρ8γει αποτελ<σµατα απ’ την 1η Ιουν(cid:3)ου 1999. Βρυξ<λλε3, 25 ΜαBου 1999. Για το Συµβο(cid:16)λιο Ο Πρ’εδρο(cid:8) H. EICHEL


title: Az Európai Parlament és a Tanács 1419/1999/EK határozata (1999. május 25.) a Kultúra Európai Fővárosa eseménysorozat 2005-2019. évekre szóló közösségi cselekvési programjának megállapításáról

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU action
European integration
capital city
cultural event

text: 76 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 16/1. kötet 31999D1419 1999. 7. 1. AZ EURÓPAI KÖZÖSSÉGEK HIVATALOS LAPJA L 166/1 AZ EURÓPAI PARLAMENT ÉS A TANÁCS 1419/1999/EK HATÁROZATA (1999. május 25. ) a Kultúra Európai Fővárosa eseménysorozat 2005–2019. évekre szóló közösségi cselekvési programjának megállapításáról AZ EURÓPAI PARLAMENT ÉS AZ EURÓPAI UNIÓ TANÁCSA, (4) tekintettel az Európai Közösséget létrehozó szerződésre, és külö- nösen annak 151. cikkére, mivel a Kultúra Európai Városai eseménysorozattal elért eredményekről szóló tanulmány azt mutatja, hogy az ese- mény egyaránt pozitív hatással volt a média visszhangja tekintetében, a kultúra és az idegenforgalom fejlődése szempontjából, valamint azért is, mert a választott váro- sok lakosai felismerték városuk fontosságát; tekintettel a Bizottság javaslatára (1), tekintettel a Régiók Bizottságának véleményére (2), a Szerződés (3) 251. cikkében megállapított eljárásnak megfele- lően eljárva, (1) (2) (3) mivel történelme során Európa kivételesen gazdag és vál- tozatos művészi tevékenységnek adott otthont; mivel a városi élet mindig is kiemelkedő szerepet játszott az euró- pai kultúrák fejlődésében és azok hatását tekintve; mivel a Szerződés 151. cikke hatáskört biztosít a Közösség számára a kultúra területén; mivel ezért a kulturális tevé- kenységek ösztönzésére irányuló valamennyi közösségi cselekvésnek – a Szerződés által a Közösség számára kitű- zött céloknak és a hozzájuk rendelt eszközöknek megfele- lően – ezeken a jogi alapokon kell nyugodniuk; mivel a Tanács ülésén részt vevő, a kulturális ügyekért fele- lős miniszterek 1985. június 13-án állásfoglalást fogadtak el a „Kultúra Európai Városa” évente megrendezésre kerülő eseménysorozatáról (4), amelynek legfőbb célja az volt, hogy az érintett város, régió vagy ország kultúrájának sajá- tos vonásait az európai nagyközönség elé tárja, és amely- hez a Közösség pénzügyi támogatást nyújtott; (1) HL C 362. , 1997. 11. 28. , 12. o. (2) HL C 180. , 1998. 6. 11. , 70. o. (3) Az Európai Parlament 1998. április 30-i véleménye (HL C 152. , 1998. 5. 18. , 55. o. ), a Tanács 1998. július 24-i közös álláspontja (HL C 285. , 1998. 9. 14. , 5. o. ) és az Európai Parlament 1999. már- cius 11-i határozata (HL C 175. , 1999. 6. 21. ). A Tanács 1999. május 10-i határozata. (5) (6) (7) (8) mivel mindazonáltal ez a pozitív hatás nem mindig járt magán az eseményen túlmutató eredményekkel, és mivel a kiválasztott városok hivatalos döntéshozóinak figyelmét fel kell hívni – elismerve döntési hatáskörüket a projektjeik tartalmát illetően – arra az igényre, hogy a kulturális pro- jektet egy dinamikus középtávú folyamat részévé tegyék; mivel ez a kezdeményezés a helyi és a regionális szintű öntudat erősítése és az európai integráció előmozdítása szempontjából egyaránt fontos; mivel az Európai Parlament a 719/96/EK határozattal (5) megállapított Kaleidoszkóp programról szóló, 1995. ápri- lis 7-i véleményéhez (6) vezető viták során felkérte a Bizott- ságot arra, hogy a Szerződés 151. cikkében foglaltak alap- ján a 2000. évet követő időszakra állítsa össze a Kultúra Európai Városára vonatkozó egyedi programját; mivel a Kultúra Városa eseménysorozat jelentősége és hatása rotációs kijelölési rendszer létrehozását kívánja meg, ezáltal biztosítva, hogy minden tagállam valamelyik városa rendszeres időközönként kiválasztásra kerüljön; mivel egy előre meghatározott, következetes és átlátható rotációs rendszer leginkább egy olyan egyszeri határozattal alakít- ható ki, amely meghatározza, hogy a tagállamok milyen sorrendben rendezzék meg az eseményt; (5) Az Európai Parlament és a Tanács 1996. március 29-i 719/96/EK határozata az európai dimenziójú művészeti és kulturális tevékeny- ségeket támogató program (Kaleidoszkóp) létrehozásáról (HL L 99. , 1996. 4. 20. , 20. o. ). (4) HL C 153. , 1985. 6. 22. , 2. o. (6) HL C 109. , 1995. 5. 1. , 281. o. 16/1. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 77 (9) mivel az egyes tagállamokban az ilyen kijelölés komoly szimbolikus jelentőségére való tekintettel helyénvaló, hogy a Tanács jelölje ki a Kultúra Fővárosait; az Európai Parlament, kettőt a Tanács, kettőt a Bizottság, egyet pedig a Régiók Bizottsága nevez ki. A választótestület a Bizott- ságnak, az Európai Parlamentnek és a Tanácsnak nyújtja be jelen- tését. (10) mivel a Kultúra Európai Városa program előmozdítására irányuló bármilyen közösségi kezdeményezésnek előre meghatározott céloknak kell megfelelnie és a Szerződésben meghatározott forrásokat kell felhasználnia; (11) mivel a Közösség az 1999-ben lezáruló Kaleidoszkóp Pro- gram keretében már a múltban is hozzájárult a Kultúra Európai Városa és az Európai Kultúra Hónapja esemény- sorozatokhoz; el az (12) mivel a Tanács 1997. szeptember 22-én határozatot foga- cselekvési program dott európai kulturális jövőjéről (1), amelyben a Szerződés 208. cikkének megfe- lelően arra hívta fel a Bizottságot, hogy 1998. májusáig a finanszírozással kapcsolatos intézkedések kíséretében ter- jesszen elő javaslatot egy olyan egységes kulturális prog- ramról, amelynek részét képezi majd a Kultúra Európai Fővárosa elnevezésű cselekvési program; (13) mivel a Bizottság a kultúrát támogató első Európai Közös- ségi keretprogram tárgyában közleményt nyújtott be az Európai Parlamenthez és a Tanácshoz, amely határozati javaslatot tartalmazott egy, a kulturális együttműködést szolgáló egységes finanszírozási és programozási eszköz létrehozásáról, A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT: 1. cikk A „Kultúra Európai Fővárosa” elnevezéssel közösségi cselekvési programot kell létrehozni. Ennek célja, hogy hangsúlyozza az európai kultúrák gazdagságát és sokféleségét, valamint közös jegyeit, továbbá, hogy ösztönözze az európai városok lakosai körében egymás jobb megismerését. 2. cikk (1) Az I. mellékletben feltüntetett sorrendben, minden tagállam- ból ki kell jelölni egy várost, mint a Kultúra Európai Fővárosát. Az I. mellékletben szereplő időrendi sorrendtől az érintett tagállamok kölcsönös megegyezéssel eltérhetnek. A jelölésről vagy jelölések- ről az érintett tagállam legkésőbb négy évvel a szóban forgó ese- mény kezdete előtt értesítést küld az Európai Parlament, a Tanács, a Bizottság és a Régiók Bizottsága részére, lehetőleg saját ajánlása kíséretében. (2) A Bizottság minden évben választótestületet alakít, amely jelentést ad ki arról, hogy az elbírált jelölés vagy jelölések mennyi- ben felelnek meg a cselekvési program célkitűzéseinek és sajátos- ságainak. A választótestületnek hét független, vezető személyiség a tagja, akik a kultúra területének szakértői, és akik közül kettőt (1) HL C 305. , 1997. 10. 7. , 1. o. (3) Az Európai Parlament a jelentés kézhezvételétől számított leg- később három hónapon belül továbbítja véleményét a Bizott- sághoz a jelölésről vagy jelölésekről. A Tanács – a Bizottság által az Európai Parlament véleményének és a választótestület jelenté- sének fényében kidolgozott ajánlás alapján eljárva – hivatalosan kijelöli a szóban forgó várost az Kultúra Európai Fővárosává arra az évre, amelyre azt korábban jelölték. 3. cikk A jelölésnek tartalmaznia kell egy európai dimenziójú kulturális programot, amely elsősorban a Szerződés 151. cikkében foglalt céloknak és ott elrendelt cselekvési programnak megfelelően, a kulturális együttműködésen alapul. A benyújtott anyag részletesen leírja, hogy a jelölt város hogyan szándékozik: – kiemelni azokat a közös európai művészeti mozgalmakat és stílusokat, amelyeknek ihletet adott, vagy amelyekhez jelentős mértékben hozzájárult, – elősegíteni azoknak az eseményeknek a megrendezését, ame- lyekben a tagállamok más városainak a kultúra területén tevé- kenykedő személyiségei is részt vennének, és amelyek tartós kulturális együttműködésre vezetnének, illetve támogatni az Európai Unión belüli ezen mozgalmukat, – támogatni és fejleszteni azt az alkotómunkát, amely minden kultúrpolitika elengedhetetlen eleme, – biztosítani a lakosság minél nagyobb hányadának mozgósítá- sát és részvételét, valamint – ennek következtében – a cselek- vési program társadalmi hatását és az esemény megrendezé- sének évén túlmutató folyamatát, – bátorítani az Unió állampolgárainak fogadását és a különféle eseményekre vonatkozó információk lehető legszélesebb körű terjesztését a multimédia minden formájának felhasználásával, – ösztönözni a párbeszédet az európai kultúrák és a világ más kultúrái között, továbbá – ennek szellemében – megkönnyí- teni az egymás felé való nyitást, illetve egymás megértését, amik alapvető kulturális értékek, – hasznosítani a városban rejlő történelmi örökséget, építészeti alkotásokat és a városi életminőséget. 4. cikk A cselekvési programban más európai, de tagsággal nem rendelkező országok is részt vehetnek. Ezek bármelyike jelölheti egy városát a Kultúra Európai Fővárosa címre, amelyről értesítenie kell az Európai Parlamentet, a Tanácsot, a Bizottságot és a Régiók Bizottságát. A Tanács, a Bizottság ajánlása alapján egyhangúlag eljárva, minden évben hivatalosan kijelöli a jelölt városok egyikét a Kultúra Európai Fővárosának, szem előtt tartva a négyéves felkészülési időszak kívánatosságát. 78 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 16/1. kötet 5. cikk A városoknak úgy kell megszervezniük a kulturális események programját, hogy az kiemelje a város saját kultúráját és kulturális örökségét, ugyanakkor annak a közös kulturális örökségben elfoglalt helyét, miközben bevonja ebbe más európai országok kulturális életének alakjait is a tartós együttműködés kialakítása céljából. Az előbb említettek mellett a kijelölt városnak a lehető legnagyobb mértékben figyelembe kell vennie programjának megtervezésénél a tervezés és az értékelés szempontjainak a II. mellékletben részletezett felsorolását. Ennek a programnak elvben egy évig kell tartania, de a kijelölt városok kivételesen rövidebb időre is tervezhetnek. A városok döntésén múlik, hogy bevonják-e programjukba a környező régiót is. Az ugyanazon évre kijelölt városok programjait egymással is össze kell kapcsolni. 6. cikk A Bizottság minden évben értékelő jelentést készít az előző év eseményének eredményeiről, amely tartalmazza ez utóbbinak a szervezők általi értékelését is. Ezt a jelentést be kell mutatni az Európai Parlamentnek, a Tanácsnak és a Régiók Bizottságának. A Bizottság olyan javaslatokat is tehet e határozat felülvizsgálatára, amelyeket szükségesnek ítél a cselekvési program zökkenőmentes lebonyolítására, és különösen az Unió jövőbeli bővítésére tekintettel. Kelt Brüsszelben, 1999. május 25-én. az Európai Parlament részéről a Tanács részéről az elnök J. M. GIL-ROBLES az elnök H. EICHEL 16/1. kötet HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 79 I. MELLÉKLET A KULTÚRA EURÓPAI FŐVÁROSA CÍMRE TÖRTÉNŐ JELÖLÉSRE VALÓ JOGOSULTSÁG SORRENDJE 2005 Írország 2006 Hollandia 2007 Luxemburg 2008 Egyesült Királyság 2009 Ausztria 2010 Németország 2011 Finnország 2012 Portugália 2013 Franciaország 2014 Svédország 2015 Belgium 2016 Spanyolország 2017 Dánia 2018 Görögország 2019 Olaszország 80 HU Az Európai Unió Hivatalos Lapja 16/1. kötet II. MELLÉKLET A TERVEZÉSI ÉS ÉRTÉKELÉSI SZEMPONTOK FELSOROLÁSA A kijelölt városok programjainak lehetséges elemei: – azon közös művészeti mozgalmak és stílusok támogatása, amelyek kibontakozásában a város különleges szerepet játszott, – művészeti (zene-, tánc-, színház-, képzőművészeti, és filmművészeti, stb. ) események megszervezése és a művészetek támogatásának és menedzselésének javítása, – – az olyan személyiségek és események összeurópai ismertségének a növelése, akik vagy amelyek fémjelzik a város történelmét és kultúráját, a művészeti újítások ösztönzését, valamint a kulturális fellépés és párbeszéd új formáinak létrehozását szolgáló egyedi tevékenységek megszervezése, – olyan intézkedések kidolgozása, amelyek révén hozzáférhetőbbekké válnak a városra jellemző ingó és ingatlan művészeti tárgyak, és művészeti alkotások, – – – különleges kulturális programok szervezése azzal a céllal, hogy a művészetek közelebb kerüljenek a fiatalokhoz, különleges kulturális programok szervezése a társadalmi kohézió megteremtése érdekében, a tervezett események szélesebb közönség elé tárása, különösen a multimédia, az audiovizuális eszközök és a többnyelvű megközelítés révén, – hozzájárulás a gazdasági tevékenység fejlődéséhez, különösen a foglalkoztatás és az idegenforgalom révén, – a magas színvonalú és innovatív jellegű kulturális idegenforgalom megteremtése iránti igény, kellő figyelmet szentelve ebben az összefüggésben a kulturális örökség fenntartható alapokon történő kezelésére, valamint a látogatók és a helyi lakosok kívánságainak összehangolására, – projektek megszervezése az építészeti örökség és az új városrendezési tervek közötti kapcsolódási pontok erősítésének támogatására, – az európai kultúrák és a világ más részeinek kultúrái közötti párbeszéd előmozdítására irányuló kezdeményezések együttes megszervezése