title: 2000/536/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 2ας Ιουνίου 1999, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ιταλία υπέρ της Seleco SpA [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 1524] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
European Commission
Friuli-Venezia Giulia
State aid
control of State aid
electronics industry
infringement of EU law

text: L 227/24 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 2ας Ιουνίου 1999 σχετικά µε την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Ιταλία υπέρ της Seleco SpA [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 1524] (Το κείµενο στην ιταλική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2000/536/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1, στοιχείο α), Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε τα εν λόγω άρθρα, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ (1) (2) Με επιστολή που καταχωρίστηκε στις 30 Μαρτίου 1994, η αυτόνοµη περιφέρεια Friuli Venezia Giulia κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 88 παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ, το κείµενο του περιφε- ρειακού νόµου αριθ. 47/94 σχετικά µε έκτακτες ενισχύσεις υπέρ της επιχείρησης Seleco SpA του Pordenone (στο εξής «Seleco»). Με επιστολές της 12ης Απριλίου 1994 και της 26ης Ιου- λίου 1994 η Επιτροπή ζήτησε από τις ιταλικές αρχές συµπληρωµατικές πληροφορίες. Η Ιταλία δεν απάντησε στις επιστολές αυτές. Από στοιχεία που δηµοσιεύθηκαν στον τύπο, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι στις 6 Αυγούστου 1994 η κοινοποιηθείσα πράξη είχε ήδη τεθεί σε εφαρµογή (3) (4) (5) προτού η ίδια αποφανθεί σχετικά. Στη συνέχεια, στις 18 Αυγούστου 1994 η ενίσχυση διεγράφη από το µητρώο κοινοποιηθεισών ενισχύσεων και καταχωρίστηκε στο µητρώο µη κοινοποιηθεισών ενισχύσεων µε αριθµό ΝΝ 92/94. Εξάλ- λου, η Επιτροπή είχε επίσης πληροφορηθεί ότι η εταιρεία Ristrutturazione Elettronica SpA (στο εξής «REL») είχε παραιτηθεί εν µέρει από τις απαιτήσεις της έναντι της Seleco βάσει συµφωνίας κάλυψης των ζηµιών του οικονοµικού έτους 1993 που υπεγράφη το 1994. Ελλείψει συµπληρωµατικών πληροφοριών εκ µέρους των ιταλικών αρχών και εξαιτίας των αµφιβολιών όσον αφορά το συµβιβάσιµο των εν λόγω ενισχύσεων µε την κοινή αγορά, η Επιτροπή αποφάσισε στις 27 Σεπτεµβρίου 1994 να κινήσει τη διαδικασία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγρα- φος 2 της συνθήκης σχετικά µε τα εν λόγω µέτρα. Η κίνηση της διαδικασίας κοινοποιήθηκε στις ιταλικές αρχές µε επιστολή της 10ης Οκτωβρίου 1994. Η Ιταλία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της µε επιστολή της 27ης Μαρτίου 1995. Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους µέσω δηµοσίευσης της ίδιας επιστολής στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1). Η δηµοσίευση αυτή δεν προκάλεσε αντιδράσεις τρίτων. Με επιστολές µε ηµεροµηνίες 26 Οκτωβρίου 1994, 30 Ιανουαρίου 1995, 19 Απριλίου 1995, 7 Ιουλίου 1995, 25 Αυγούστου 1995 και 19 Νοεµβρίου 1996 η Επιτροπή ζήτησε αναλυτικότερες πληροφορίες από τις ιταλικές αρχές. Οι πληροφορίες αυτές ελήφθησαν στις 10 Νοεµβρίου 1994, 31 Μαρτίου 1995, 27 Ιουνίου 1995, 19 ∆εκεµ- βρίου 1995, 22 Ιουνουαρίου 1996, 5 ∆εκεµβρίου 1996, 11 Φεβρουαρίου 1997. Στις 22 Νοεµβρίου 1995 παρα- σχέθηκαν συµπληρωµατικές πληροφορίες σε συνεδρίαση που διεξήχθη µεταξύ των εκπροσώπων της Επιτροπής και της ιταλικής κυβέρνησης. (1) ΕΕ C 373 της 29. 12. 1994, σ. 5. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/25 (6) (7) (8) (9) Όταν η Επιτροπή ετοιµαζόταν να περατώσει την παρούσα διαδικασία, πληροφορήθηκε, πάντοτε µέσω του τύπου, ότι είχαν πραγµατοποιηθεί και άλλες δηµόσιες παρεµβάσεις υπέρ της Seleco. Με επιστολή της 19ης Νοεµβρίου 1996, η Επιτροπή ζήτησε από τις ιταλικές αρχές αναλυτικότερες πληροφορίες όσον αφορά τις παρεµβάσεις αυτές. Οι απαντήσεις των ιταλικών αρχών παρελήφθησαν από την Επι- τροπή στις 5 ∆εκεµβρίου 1996 και στις 11 Φεβρουαρίου 1997. Οι πληροφορίες που περιείχαν οι επιστολές αυτές οδήγησαν την Επιτροπή, µέσω απόφασης της 3 Φεβρουα- ρίου 1998, να επεκτείνει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά µε τα νέα µέτρα. Η Επιστολή µε την οποία πληροφορήθηκαν οι ιταλικές αρχές την επέκταση της διαδικασίας εστάλη στις 18 Φεβρουαρίου 1998. Η Ιταλία δεν υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά µε την επέκταση της διαδικασίας εντός της προβλεπόµενης προθεσµίας. Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδια- φερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά µε την εν λόγω ενίσχυση µέσω δηµοσίευσης της ανωτέρω επιστολής στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων (2). Η Επιτροπή σχετική παρατήρηση από τρίτους. έλαβε καµία δεν Ελλείψει απάντησης από τις ιταλικές αρχές, στις 15 Ιουλίου 1998 εστάλη υπόµνηση στην οποία ανακοινώθηκε ότι θα εκδοθεί διαταγή σε περίπτωση που δεν παραληφθεί σύντοµα η απάντησή τους. Στις 30 Ιουλίου 1998 οι ιταλικές αρχές ζήτησαν παράταση της προθεσµίας που έληξε στις 4 Σεπτεµβρίου 1998. Κατόπιν πολλών επίσηµων και άτυπων υποµνήσεων, οι ιταλι- κές αρχές, µε επιστολή της 21ης Σεπτεµβρίου 1998, ανα- κοίνωσαν στην Επιτροπή ότι η Seleco κήρυξε πτώχευση στις 17 Απριλίου 1997, δηλαδή δέκα µήνες πριν από την κοινο- ποίηση της επέκτασης της διαδικασίας. Κατόπιν αυτής της γνωστοποίησης, η Επιτροπή, µε επιστολή της 29ης Σεπτεµ- βρίου 1998, ζήτησε συµπληρωµατικές πληροφορίες σχετικά µε τη διαδικασία εκκαθάρισης της Seleco. ∆εδοµένου ότι οι πληροφορίες που ελήφθησαν στις 17 Νοεµβρίου 1998 ήταν ελλιπείς, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση διαταγής στις 2 ∆εκεµβρίου 1998 (3), για να αποκτήσει τις ελλείπουσες πληροφορίες. Η απάντηση των ιταλικών αρχών στην εν λόγω διαταγή ελήφθη από την Επιτροπή µε επιστολή της 18 Ιανουαρίου 1999. Με επιστολή της 28ης Απριλίου 1999 ζητήθηκαν συµπληρωµατικές διευκρινίσεις από τις ιταλικές αρχές. Η απάντηση της ιταλικής κυβέρνησης ελήφθη την 21η Μαΐου 1999. και µόνιτορ). Όπως και άλλες επιχειρήσεις που δραστηριο- ποιούνται στον εν λόγω τοµέα στην Ιταλία, η Seleco λάµ- βανε τακτικά κρατικές ενισχύσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών µέσω της REL (4). (11) Η δραστηριότητα του οµίλου Seleco (στο εξής «ο όµιλος») επικεντρωνόταν κυρίως στην Ιταλία µε θυγατρικές στη Μάλτα, στην Ισπανία (µέχρι το τέλος του 1993), στη Γερµα- νία και στις Κάτω Χώρες. Οι πωλήσεις του οµίλου κάλυπταν ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και τις χώρες του ΕΟΧ. (12) Στον ακόλουθο πίνακα παρατίθενται ο κύκλος εργασιών του οµίλου, τα κέρδη του και το εταιρικό του κεφάλαιο (από το 1993): (σε δισεκατοµµύρια ιταλικές λίρες) Κύκλος εργασιών Κέρδη (ζηµίες) Εταιρικό κεφάλαιο 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 334 384 351 323 374 266 254 (25,3) (11,4) 2,4 0,5 (77,5) (41,6) (64,2) — — — — 54,5 45 32,7 (13) (14) Τα αποτελέσµατα του 1996 δεν κοινοποιήθηκαν. Η κατα- νοµή του κύκλου εργασιών του 1993 έχει ως εξής: έγχρω- µες τηλεοράσεις 75 %, αποκωδικοποιητές 6 % και µηχανή- µατα προβολής εικόνων βίντεο 4 %. Στις 17 Απριλίου 1997 το δικαστήριο κήρυξε την πτώχευση της Seleco. Το παθητικό της εταιρείας ήταν περί- που 154 δισ. ITL, εκ των οποίων µόνο το 43 % καλυπτόταν από δικαίωµα προτεραιότητας. Η απόφαση αυτή κοινοποι- ήθηκε στην Επιτροπή µόλις στις 21 Σεπτεµβρίου 1998, κατόπιν πολλών υποµνήσεων για να αποκτηθούν οι πληρο- φορίες που είχαν ζητηθεί στο πλαίσιο της επέκτασης της διαδικασίας. II. 1. 1. Η αύξηση κεφαλαίου του 1994 (15) Στις 31 ∆εκεµβρίου 1993, το κεφάλαιο της Seleco ανερχό- ταν σε 54,48 δισ. ITL και ανήκε στις εταιρείες SOFIN, REL και Friulia SpA (στο εξής «Friulia») µε τα ακόλουθα ποσο- στά: II. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ Κεφάλαιο (σε εκατ. ITL) % επί του συνόλου των µετοχών II. 1. Ο αποδέκτης (10) Η εταιρεία Seleco, η οποία είναι εγκατεστηµένη στο Porde- none (Friuli-Venezia Giulia), ασκούσε δραστηριότητες στην αγορά ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης και ειδικό- τερα σε τρεις τοµείς: στις έγχρωµες τηλεοράσεις, στους αποκωδικοποιητές κρυπτογραφηµένων προγραµµάτων (το- µέας συνδροµητικής τηλεόρασης) και στα λεγόµενα «επαγ- γελµατικά» προϊόντα (µηχανήµατα προβολής εικόνων βίντεο (2) ΕΕ C 155 της 20. 5. 1998, σ. 10. (3) ∆εν δηµοσιεύθυκε ακόµη στην Επίσηµη Εφηµερίδα. SOFIN SpA Friulia SpA REL SpA 20 157 2 000 32 320 37 3,7 59,3 Σύνολο 54 477 100 (4) Κρατικός οργανισµός για την αναδιάρθρωση του τοµέα των ηλεκτρο- νικών ειδών ευρείας κατανάλωσης στην Ιταλία, η δραστηριότητα του οποίου αποτέλεσε το αντικείµενο των αποφάσεων της 17ης Ιανουαρίου 1984 και της 17ης Σεπτεµβρίου 1985. Με την απόφαση της 20ής Μαΐου 1992 (ΕΕ C 166 της 3. 7. 1992, σ. 6) η Επιτροπή ενέκρινε τις ενισχύσεις που χορήγησε η REL σε δώδεκα περίπου επιχειρήσεις που ανήκαν στον τοµέα των ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης, η σηµαντικότερη από τις οποίες ήταν η Seleco SpA. L 227/26 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 (16) Η SOFIN SpA ήταν ιδιωτική εταιρεία, η Friulia είναι εται- ρεία χρηµατοδότησης εξ ολοκλήρου ελεγχόµενη από την περιφέρεια Friuli-Venezia Giulia, έχει δε ως αποστολή την προώθηση της οικονοµικής ανάπτυξης της περιφέρειας, και η REL είναι εταιρεία που συστήθηκε το 1982 και ελέγχεται από το Υπουργείο Βιοµηχανίας, Εµπορίου και Βιοτεχνίας. Στόχος της τελευταίας εταιρείας ήταν η αναδιοργάνωση του τοµέα ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης µέσω σύστασης εταιρειών, ανάληψης συµµετοχών και χρηµατο- δοτήσεων υπέρ των επιχειρήσεων στις οποίες συµµετείχε. (17) Στο παρελθόν η Επιτροπή είχε ήδη την ευκαιρία να αποφαν- θεί σχετικά µε τη δραστηριότητα της REL. Ειδικότερα, µε απόφαση της 17ης Ιανουαρίου 1984, η Επιτροπή ζήτησε από την ιταλική κυβέρνηση να καταργήσει το καθεστώς αναδιάρθρωσης του τοµέα ηλεκτρονικών ειδών που είχε ως επίκεντρο τη REL. (18) Με απόφαση της 20ης Μαΐου 1992 (5) η Επιτροπή, περατώ- νοντας τη διαδικασία που είχε κινηθεί στις 16 Ιουλίου 1991, απαίτησε από τις ιταλικές αρχές να εκκαθαριστεί η REL και έλαβε υπόψη τη δέσµευση της ιταλικής κυβέρνησης ότι οι µετοχές που κατείχε η εν λόγω εταιρεία στις επιχειρή- σεις του τοµέα θα εκχωρηθούν σε ιδιώτες µετόχους. (19) Το οικονοµικό έτος 1993 ήταν ακόµη δυσκολότερο για τον όµιλο Seleco από ό,τι τα προηγούµενα έτη. Πράγµατι, το καθαρό αποτέλεσµα της εκµετάλλευσης εµφάνιζε ζηµίες ύψους 77,5 δις ITL, δηλαδή ποσό κατά πολύ µεγαλύτερο από τα ίδια κεφάλαιά της (60,6 δισ. ITL). Όµως, η ιταλική νοµοθεσία προβλέπει ότι, σε παρόµοιες περιστάσεις, οι µέτο- χοι πρέπει να προβούν στην εκκαθάριση της εταιρείας ή στη µείωση του κεφαλαίου της καλύπτοντας τις ζηµίες της και προβαίνοντας σε αύξηση κεφαλαίου σε περίπτωση µη εκκαθάρισης. Σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση του 1993, οι µέτοχοι είχαν προτιµήσει την πρώτη εναλλακτική λύση, δηλαδή την εκκαθάριση της Seleco (απόφαση του διοικητι- κού συµβουλίου της 1ης Φεβρουαρίου 1994). (20) Ωστόσο, η ανακοίνωση των µέτρων αυτών προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια των εργαζοµένων, οι οποίοι εµπόδισαν τη συνέχιση της διαδικασίας εκκαθάρισης. Οι εκδηλώσεις που οργανώθηκαν ανάγκασαν τις εθνικές και τοπικές δηµό- σιες αρχές να παρέµβουν στην υπόθεση, προκειµένου να τροποποιήσουν οι µέτοχοι την απόφασή τους. Από την ετήσια έκθεση του 1993, η οποία παραθέτει επίσης τα γεγονότα που συνέβησαν τους πρώτους µήνες του 1994, προκύπτει ότι, κατόπιν της παρέµβασης των δηµόσιων αρχών, οι µέτοχοι συµφώνησαν να αυξήσουν το κεφάλαιο της εταιρείας, αφού προηγουµένως κάλυπταν τις ζηµίες. Πρέπει να σηµειωθεί ότι η συµφωνία αυτή επισηµοποιήθηκε µέσω οδηγίας του ιταλικού Υπουργικού Συµβουλίου, η οποία κοινοποιήθηκε στη συνέχεια στην εταιρεία. (21) Βάσει της εν λόγω συµφωνίας, η REL υποχρεώθηκε να καλύψει όλες τις ζηµίες που υπερέβαιναν το εταιρικό κεφά- λαιο, συµπεριλαµβανοµένων των µεριδίων που θα έπρεπε να καλύψουν οι άλλοι µέτοχοι, παραιτούµενη εν µέρει από τις απαιτήσεις της έναντι της Seleco (16,8 δισ. επί συνόλου 82 δισ. ITL). Η REL δέχθηκε την εν λόγω µερική παραίτηση από τις απαιτήσεις της υπό τον όρο ότι οι υπόλοιποι µέτο- χοι θα αποκαθιστούσαν το κεφάλαιο της Seleco µέχρι του ποσού των 45 δισ. ITL. Έτσι η Friulia εισέφερε 13 δισ. ITL (5) Βλέπε υποσηµείωση 4. και η SOFIN 19 δισ. ITL. Το υπόλοιπο ποσό, ύψους 10,5 δισ. ITL, καλύφθηκε από όµιλο τραπεζών, ιδιωτικών κατά το πλείστον, κατ’ αναλογία των απαιτήσεών τους έναντι της Seleco (162 δισ. ITL, 40 % του συνολικού χρέους). (22) Το νέο κεφάλαιο κατανεµόταν ως εξής: Κεφάλαιο (σε εκατ. ITL) % επί του συνόλου των µετοχών 19 190 13 000 10 500 2 310 42,64 28,89 23,33 5,13 SOFIN SpA Friulia SpA Τράπεζες Εργαζóµενοι του οµίλου Σύνολο 45 000 100 (23) (24) II. 1. 2. Η αύξηση κεφαλαίου του 1996 Το οικονοµικό έτος 1994 ήταν εξίσου δύσκολο για την εταιρεία µε το προηγούµενο. Λόγω της καθυστέρησης της αύξησης του κεφαλαίου (τέλος Αυγούστου), η παραγωγική δραστηριότητα διεκόπη επί οκτώ εβδοµάδες, ο αριθµός των εργαζοµένων µειώθηκε κατά 336 άτοµα (από 1 424 σε 1 088) και πέντε θυγατρικές πτώχευσαν. Η εταιρεία εµφά- νισε ζηµίες ύψους 39,2 δισ. ITL. Στο τέλος του οικονοµικού έτους 1995, η Seleco εµφάνισε και πάλι ζηµίες ύψους 64,2 δισ. ITL, γεγονός που είχε ως αποτέλεσµα, για άλλη µία φορά, τη µείωση του εταιρικού κεφαλαίου (3,9 δισ. ITL) κάτω από το νόµιµο όριο. Τα άσχηµα αυτά αποτελέσµατα οφείλονταν στην εκ νέου δια- κοπή της παραγωγής επί 50 ηµέρες και στην οριστική διακοπή της λειτουργίας τριών θυγατρικών που πτώχευσαν. Ο αριθµός των εργαζοµένων µειώθηκε περαιτέρω φθάνοντας τα 821 άτοµα. (25) Οι µέτοχοι βρέθηκαν και πάλι στην ίδια κατάσταση µε το 1994 και έπρεπε να διαλέξουν για άλλη µια φορά µεταξύ της εκκαθάρισης της εταιρείας ή της αύξησης του κεφα- λαίου της. Αποφάσισαν να επανασυστήσουν το εταιρικό κεφάλαιο µέχρι του ποσού των 32,7 δισ. ITL, ενώ ένας νέος µέτοχος, η ιδιωτική εταιρεία SOREC, εισέφερε τα απα- ραίτητα 28,8 δισ. ITL. (26) Το Φεβρουάριο του 1996 το κεφάλαιο της Seleco παρου- σίαζε την ακόλουθη διάρθρωση: Κεφάλαιο (σε εκατ. ITL) % επί του συνόλου των µετοχών 28 800 1 710 1 144 924 181 87,91 5,22 3,49 2,82 0,56 SOREC SOFIN Friulia SpA Τράπεζες Εργαζόµενοι Σύνολο 32 759 100 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/27 (27) Η παρέµβαση του νέου ιδιώτη επενδυτή συνδυάστηκε µε συµπληρωµατική δηµόσια παρέµβαση της REL που πραγµα- τοποιήθηκε τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Επρόκειτο για την την εξαγορά προς 20 δισ. ITL του εναποµένοντας χρέους ύψους 65,2 δισ. ITL που είχε η εταιρεία έναντι της REL. Η πράξη αυτή είχε ως αποτέλεσµα για τη Seleco υπεραξία («sopravvenienza attiva») ύψους 48,5 δισ. ITL. Ωστόσο, παρά τις δύο αυτές πράξεις, το εταιρικό κεφάλαιο παρέµενε χαµηλότερο από το νόµιµο όριο λόγω των σωρευθεισών ζηµιών. (28) (29) Καθότι οι παρεµβάσεις αυτές δεν ήταν αρκετές για να δια- σφαλίσουν, από νοµική άποψη, τη συνέχιση της δραστη- ριότητας, κατέστησαν απαραίτητες και άλλες παρεµβάσεις i) οµολογιακού που πραγµατοποιήθηκαν υπό µορφή: δανείου ύψους 12 δισ. ITL που εκδόθηκε από τη Seleco και καλύφθηκε από όµιλο τραπεζών, ιδιωτικών στην πλειο- νότητά τους, ii) µετατρέψιµου δανείου 12 δισ. ITL που χορήγησε η Friulia, iii) πώλησης των µετοχών της Seleco Multimedia srl (στο εξής «Multimedia») έναντι 20 δισ. ITL. Σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση του 1995, που καλύπτει και ένα αρκετά µεγάλο µέρος του 1996, παρά την αύξηση κεφαλαίου του Φεβρουαρίου του 1996 και παρά τις προα- ναφερθείσες έκτακτες πράξεις, η κατάσταση της Seleco παρέµενε προβληµατική. Το καθαρό αποτέλεσµα εκµετάλ- λευσης του οικονοµικού έτους 1996, που παρέµενε αρνη- τικό, δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή. Στη συνέχεια, στις 17 Απριλίου 1997, το δικαστήριο κήρυξε την πτώχευση της Seleco. II. 1. 3. Η σύσταση της Multimedia (30) Η εταιρεία Multimedia είχε συσταθεί µε κεφάλαιο 20 εκατ. ITL το 1995 από τον βασικό ιδιώτη µέτοχο της Seleco κ. Rossignolo. Το Μάρτιο του 1996 η Seleco, της οποίας βασικός µέτοχος (87,9 % των µετοχών) ήταν η SOREC, ιδιωτική εταιρεία που ανήκε στον εν λόγω κ. Rossignolo, συγκέντρωσε στη Multimedia τις αποδοτικότερες δραστη- ριότητές της (µηχανήµατα προβολής εικόνων βίντεο και µόνιτορ) εισφέροντας στην τελευταία κεφάλαιο 29 δισ. ITL και αποκτώντας την πλήρη κυριότητά της. Έτσι η Multime- dia έγινε Seleco Multimedia srl. Τον Ιούλιο του 1996, η Seleco, 9 µήνες πριν από την πτώχευσή της, πώλησε το 33,33 % των µετοχών της Seleco Multimedia srl στην Italtel (εταιρεία µε κεφάλαιο δηµόσιο κατά 50 % και ιδιω- τικό κατά 50 %), τη µοναδική άλλη εταιρεία στην Ιταλία που παρήγαγε προϊόντα του ίδιου είδους, και το 33,33 % στην Friulia. Τα δύο πακέτα µετοχών πωλήθηκαν έναντι 10 δισ. ITL έκαστο. Η Seleco µεταβίβασε το υπόλοιπο 33,33 % στην Finanziaria Elettronica srl, εικονική εταιρεία ελεγχό- µενη κατά 99 % από την ίδια. Το πακέτο µετοχών (33,33 % του κεφαλαίου) της Seleco Multimedia srl που ήλεγχε η Seleco µέσω της εταιρείας Finanziaria Elettronica srl πωλήθηκε στην ιδιωτική εταιρεία Formenti SpA κατά την αναγκαστική εκποίηση που πραγµατοποιήθηκε στις 20 ∆εκεµβρίου 1997 στο πλαίσιο της εκκαθάρισης της Seleco. II. 2. Τα µέτρα που καλύπτει η παρούσα διαδικασία (31) Τα µέτρα που αποτελούν αντικείµενο της παρούσας διαδικα- σίας είναι τα ακόλουθα: — η µερική παραίτηση της REL από τις απαιτήσεις της έναντι της Seleco S. p. a. (16,8 δισ. ITL επί 82 δισ. ITL) που πραγµατοποιήθηκε το 1994, — η µετατροπή απαιτήσεων ύψους 6 δισ. ITL σε µετοχές της Seleco και η εισφορά νέου κεφαλαίου ύψους 7 δισ. ITL από τη Friulia (κεφάλαια του δηµοσίου) στο πλαί- σιο της αύξησης κεφαλαίου του 1994, — η συµµετοχή οµίλου τραπεζών, κατά το πλείστον ιδιω- τικών, στην αύξηση κεφαλαίου της Seleco το 1994 µε 10,5 δισ. ITL, — η εξαγορά, τον Ιούλιο του 1996, έναντι 20 δισ. ITL των εναποµενουσών απαιτήσεων ύψους 66 δισ. ITL που είχε η REL έναντι της Seleco, — το µετατρέψιµο δάνειο ύψους 12 δισ. ITL που χορήγησε τον Απρίλιο του 1996 η Friulia, µε την εγγύηση ενεχύρου στα τέσσερα βιοµηχανικά σήµατα της (Seleco, Brionvea, Elbe και Tandberg), για Seleco, περίοδο πέντε ετών και µε επιτόκιο 7 %, — το µετατρέψιµο οµολογιακό δάνειο ύψους 12 δισ. ITL που χορήγησε το 1996 όµιλος τραπεζών, κατά το πλεί- στον ιδιωτικών, για περίοδο τεσσάρων ετών και δέκα µηνών µε επιτόκιο 5 %, — η αγορά από την Friulia και την Italtel αντιστοίχως ενός τρίτου των µετοχών της εταιρείας Multimedia καταβάλ- λοντας 10 δισ. ITL εκάστη. III. 1. Αµφιβολίες που εξέφρασε η Επιτροπή κατά την κίνηση και την επέκταση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 (32) Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας της 27ης Σεπτεµ- βρίου 1994, η Επιτροπή εξέφρασε αµφιβολίες ως προς την εφαρµογή της αρχής του ιδιώτη επενδυτή στις δηµόσιες παρεµβάσεις και ως προς το συµβιβάσιµο των εν λόγω ενισχύσεων µε την κοινή αγορά. Οι λόγοι που οδήγησαν την Επιτροπή να κινήσει τη διαδικασία µπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως. (33) Ως η τις προς παρεµβάσεις του 1994, Επιτροπή παρατήρησε ότι η ιταλική κυβέρνηση είχε δεσµευθεί πως η REL θα εκχωρούσε τη συµµετοχή της στη Seleco σε ιδιώτες µετόχους πριν από τις 20 ∆εκεµβρίου 1995, σύµφωνα µε της προαναφερθείσα απόφαση της 20ής Μαΐου 1992. Επεσήµανε επίσης ότι η αύξηση κεφαλαίου είχε ως αποτέλε- σµα την αντικατάσταση ενός µετόχου από το δηµόσιο τοµέα (REL) από έναν άλλο µέτοχο (Friulia) επίσης από το δηµό- σιο τοµέα. Καµία από τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή δεν της παρέσχε τη βεβαιότητα ότι η Friulia SpA και οι ενδιαφερόµενες δηµόσιες τράπεζες θα αποσύρο- νταν από τη Seleco πριν από τις 20 ∆εκεµβρίου 1995. Επιπλέον, η Επιτροπή υπενθύµισε ότι στην ανωτέρω από- φαση της 20ής Μαΐου 1992 είχε επισηµάνει ότι «θα λάµ- βανε καταρχήν αρνητική θέση για κάθε νέα παρέµβαση των ιταλικών αρχών σε έναν τοµέα που επωφελήθηκε από ενισχύ- σεις για τόσο µακρά περίοδο». Όµως η µερική παραίτηση της REL από τις απαιτήσεις της έναντι της Seleco ισοδυνα- µούσε µε χορήγηση νέας ενίσχυσης εκ µέρους της τελευ- ταίας, διότι επέτρεπε εκ των πραγµάτων τη εισφορά κεφα- λαίου στη Seleco από τη Friulia, τη Sofin και τις τράπεζες. L 227/28 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 (34) Ο προσωρινός χαρακτήρας της συµµετοχής της Friulia και των τραπεζών ως µετόχων, δηµιούργησε αµφιβολίες στην Επιτροπή ως προς την αποδοτικότητα της επένδυσης, αλλά και ως προς την τήρηση του κοινοτικού πλαισίου κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρήσεων (6). (35) Στο πλαίσιο της επέκτασης της διαδικασίας της 3ης Φεβρουαρίου 1998, η Επιτροπή διερωτήθηκε, αφενός, σχε- τικά µε την καταλληλότητα των επιλεγέντων επιτοκίων για την εξαγορά από τη Seleco του εναποµένοντας χρέους της προς τη REL και, αφετέρου, του µετατρέψιµου δανείου που χορήγησε η Friulia. Ειδικότερα, στην πρώτη πράξη οι ιταλι- κές αρχές υποστήριξαν ότι το επιτόκιο ύψους 19 % αντικα- τόπτριζε σωστά τους οικονοµικούς κινδύνους που συνδέο- νταν µε την οικονοµική κατάσταση της εταιρείας (της Seleco εν προκειµένω), ενώ στη δεύτερη διαβεβαίωσαν ότι το επιτό- κιο ύψους 7 % ήταν αντίστοιχο µε το σύνηθες επιτόκιο της αγοράς για µια επιχείρηση στην κατάσταση της Seleco. (36) Πάντοτε στο πλαίσιο της επέκτασης της διαδικασίας, η Επιτροπή εξέφρασε αµφιβολίες ως προς τη δυνατότητα εφαρµογής της αρχής του ιδιώτη επενδυτή στην απόκτηση των δύο πακέτων µετοχών στην εταιρεία Multimedia από τη Friulia και την Italtel. III. 2. Η θέση των ιταλικών αρχών (37) Όσον αφορά την παραίτηση της REL από την εξόφληση των 16 δισ. ITL (επί συνολικών απαιτήσεων ύψους 82 δισ. ITL), οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι η πράξη αυτή είναι σύµφωνη µε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή που ασκεί τις δραστηριότητές του υπό τις κανονικές συνθήκες της αγο- ράς. (38) Ειδικότερα, µε βάση την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 1992, η REL υποχρεώθηκε να αποχωρήσει από το κεφάλαιο της Seleco. Επιπλέον, σύµφωνα µε την ιταλική νοµοθεσία, η REL, υπό εκκαθάριση από τις 9 ∆εκεµβρίου 1992, ήταν υποχρεωµένη να εξοφλήσει τα χρέη της και να προσπαθήσει να ανακτήσει στο µέγιστο δυνατό βαθµό τις απαιτήσεις της έναντι των εταιρειών του τοµέα ηλεκτρονικών ειδών. Όµως, κατόπιν των πολύ άσχηµων αποτελεσµάτων του 1993, η REL, όπως και όλοι οι άλλοι µέτοχοι, είχαν να επιλέξουν µεταξύ της πτώχευσης της Seleco και της διασφά- λισης της συνέχισης της δραστηριότητας της εταιρείας. Λαµβανοµένης υπόψη της προαναφερόµενης απόφασης της Επιτροπής, η REL δεν µπορούσε να συµµετάσχει στην αύξηση του κεφαλαίου, αλλά µόνο στην κάλυψη των ζηµιών του οικονοµικού έτους 1993 παραιτούµενη από ένα µέρος των απαιτήσεών της. Η λύση αυτή της παρείχε τη δυνα- τότητα να προσπαθήσει να ανακτήσει στο µέγιστο δυνατό τις απαιτήσεις της. (39) Επιπλέον, σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η REL δεν παραι- τήθηκε από τις απαιτήσεις της χωρίς αντάλλαγµα από τους άλλους µετόχους. Ειδικότερα, οι τελευταίοι δεσµεύθηκαν να καλύψουν την αύξηση κεφαλαίου µέχρι του ποσού των 45 δισ. ITL και στη συνέχεια να επιστρέψουν στη REL το εναποµένον χρέος (65,2 δισ. ITL). (40) Η εισφορά της Friulia στην αύξηση του κεφαλαίου της Seleco το 1994 ανερχόταν σε 13 δισ. ITL, εκ των οποίων 6 δισ. ITL προήλθαν από τη µετατροπή ισόποσου δανείου σε µετοχές και 7 δισ. ITL προήλθαν από νέα κεφάλαια. Για να ιταλικές αρχές επικα- δικαιολογήσουν την πράξη αυτή οι (6) ΕΕ C 368 της 23. 12. 1994, σ. 12. λέστηκαν τον κίνδυνο αδυναµίας ανάκτησης του εν λόγω δανείου στο σύνολό του σε περίπτωση πτώχευσης της Seleco. Για να εξακριβώσει την αποδοτικότητα της επέν- δυσης και την πορεία της οικονοµικής κατάστασης της Seleco µεταξύ του 1994 και του 1998, η Friulia είχε αναθέσει σε έναν ανεξάρτητο σύµβουλο (Peat Marwick) την εκπόνηση µελέτης. Βάσει των στοιχείων που είχε στη διάθεσή της, η Friulia συµπέρανε ότι η κατάσταση της επιχείρησης επρόκειτο να βελτιωθεί σταδιακά χάρη στο πρό- γραµµα αναδιάρθρωσης που κατήρτισε ο ιδιώτης µέτοχος για την περίοδο 1993-1996. Συνεπώς, σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, η Friulia συµπεριφέρθηκε όπως ένας ιδιώτης επενδυτής. Εξάλλου, οι ιταλικές αρχές επεσήµαναν ότι ο ιδιώτης µέτοχος της Seleco (SOFIN) ήταν διατεθειµένος να επανεπενδύσει στην εταιρεία, καθότι ήταν πεπεισµένος για τη βιωσιµότητά της. (41) (42) Ένας όµιλος τραπεζών, ιδιωτικών κατά το πλείστον, πεπει- σµένων, κατά τις ιταλικές αρχές, για τη βραχυπρόθεσµη βιωσιµότητα της εταιρείας, συµµετείχε επίσης στην αύξηση κεφαλαίου της Seleco µε ποσό 10,5 δισ. ITL. Το µετατρέψιµο δάνειο 12 δισ. ITL µε ετήσιο επιτόκιο 7 %, το οποίο χορηγήθηκε στις 19 Απριλίου 1996 από τη Friu- lia, είναι εγγυηµένο µε ενέχυρο στα τέσσερα βιοµηχανικά σήµατα της Seleco SpA (Seleco, Brionvega, Elbe και Tand- berg). Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι το δάνειο αυτό είναι απολύτως δικαιολογηµένο, καθότι ένας όµιλος τρα- πεζών, ιδιωτικών κατά το πλείστον, είχε χορηγήσει υπέρ της Seleco ισόποσο µετατρέψιµο οµολογιακό δάνειο µε επιτόκιο 5 %. (43) Η εξαγορά, που πραγµατοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1996 από τη Seleco, του εναποµένοντας χρέους της ύψους 66 δισ. ITL έναντι της REL µε τίµηµα 20 δισ. ITL, σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, δικαιολογείται από την εφαρµογή επιτο- κίου αναγωγής στην παρούσα αξία ύψους 19 %. Το επιτό- κιο αυτό προκύπτει από το άθροισµα ενός βασικού επιτο- κίου ύψους 13 %-14 %, το οποίο αντιστοιχεί στο επιτόκιο το οποίο εφάρµοζαν την εποχή εκείνη οι τράπεζες για τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια και για τις µεσοπρόθεσµος χρηµατοδοτήσεις για τις οποίες υπάρχει αξιόπιστη εγγύηση, πλέον ενός «spread» µεταξύ 5 % και 7 %, το οποίο αντικα- τοπτρίζει τις δυσχέρειες του οµίλου Seleco και της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται. (44) Ως προς τη φύση της απόφασης της Italtel να αγοράσει το 33,33 % των µετοχών της Multimedia, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι η εν λόγω απόφαση δεν θα µπορούσε να ληφθεί χωρίς τη ρητή έγκριση του ιδιώτη µετόχου της εν λόγω εταιρείας (Siemens AG). (45) Οι ιταλικές αρχές δήλωσαν ότι η SOREC, µέτοχος της Seleco µε ποσοστό 87 % µετά την αύξηση κεφαλαίου του 1996, είναι ιδιωτική εταιρεία. Πρέπει να σηµειωθεί ότι η εν λόγω εταιρεία τελεί υπό εθελούσια εκκαθάριση από τις 28 Ιουλίου 1997. (46) Υποστηρίχθηκε επίσης ότι η αποτυχία του σχεδίου αναδιάρ- θρωσης για την περίοδο 1993-1996 οφείλεται, µεταξύ άλλων, στην άσχηµη κατάσταση της αγοράς ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης στην οποία ασκούσε δραστη- ριότητες η εταιρεία. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/29 (47) Η Seleco φέρεται ότι ίδρυσε τη Multimedia κατά πρώτο λόγο για να συνεργαστεί µε το µοναδικό άλλο ιταλό παραγωγό προϊόντων του ίδιου είδους (µηχανήµατα προ- βολής εικόνων βίντεο, µόνιτορ και αποκωδικοποιητές), την εταιρεία Italtel, καθώς και για να επωφεληθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο από την κοινή εκµετάλλευση της τεχνογνωσίας και της πελατείας που είχε η Seleco στην εν λόγω αγορά. Κατά δεύτερο λόγω, η πώληση των µετοχών της Multimedia επέτρεπε στη Seleco να αποκτήσει την απαραίτητη ρευ- στότητα για την κάλυψη των ζηµιών του 1995. (48) Η Seleco πτώχευσε στις αρχές του 1997. Τα χρέη της ανέρχονται σε 154 δισ. ITL περίπου, εκ των οποίων το 43 % καλύπτονται από δικαίωµα προτεραιότητας. Οι πιστω- τές που έγιναν δεκτοί σε µια πρώτη µερική διανοµή των στοιχείων του ενεργητικού µέχρι του ποσού των 40 δισ. ITL, η οποία πραγµατοποιήθηκε στο τέλος του 1998, είναι οι εργαζόµενοι, οι οποίοι έλαβαν 28,2 δισ. ITL, η Medio Credito (δηµόσια τράπεζα), η οποία έλαβε 8,5 δισ. ITL πλέον των επιτοκίων ύψους 1 δισ. ITL και η Banca Anto- niana (ιδιωτική), η οποία έλαβε 1,1 δισ. ITL. Όλοι οι ανωτέρω πιστωτές είχαν δικαίωµα προτεραιότητας. (49) Τέλος, ο σύνδικος πτωχεύσεως άσκησε ακυρωτική αγωγή κατά της προαναφερθείσας εξαγοράς του εναποµένοντας χρέους ύψους 65,2 δισ. ITL µε τίµηµα 20 δισ. ITL παυ είχε η Seleco έναντι της REL. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε την προτεραιότητα του χρέους των 13 δισ. ITL της Selecο έναντι της Friulia. Η τελευταία έλαβε 1 δισ. ITL ως αντι- στάθµιση της απώλειας του ενεχύρου επί των τεσσάρων βιοµηχανικών σηµάτων της Seleco που της είχαν δοθεί ως εγγύηση. IV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ (50) (51) Το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συµφωνίας ΕΟΧ ορίζουν ότι, εξαιρου- µένων των προβλεπόµενων παρεκκλίσεων, οι ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισµό δια της ευνοϊκής µεταχείρισης ορισµένων επιχειρήσεων ή ορισµένων κλάδων παραγωγής είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά κατά το µέτρο που επηρεάζουν τις συναλλαγές µεταξύ των κρατών µελών. Για τους λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια η Επιτροπή εκτιµά ότι ορισµένα από τα µέτρα που καλύπτει η παρούσα διαδικασία αποτελούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και του άρ- θρου 61, παράγραφος 1 της συµφωνίας ΕΟΧ. Ειδικότερα, πρόκειται για µέτρα παυ χρηµατοδοτήθηκαν µε κρατικούς πόρους, τα οποία νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισµό, διότι αποτελούν οικονοµικό πλεονέκτηµα από το οποίο δεν µπόρεσαν να επωφεληθούν άλλοι παραγωγοί. Το πλεονέκτηµα αυτό επέτρεψε στον αποδέκτη να διατηρή- σει τεχνητά την παρουσία του στην αγορά, χωρίς να επωµι- σθεί σηµαντικό µέρος των απαραίτητων χρηµατοοικονο- µικών επιβαρύνσεων για τη βιωσιµότητά του. Τα µέτρα αυτά επηρεάζουν επίσης τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, καθότι η επιχείρηση είχε θυγατρικές σε πολλά κράτη µέλη και η παραγωγή προοριζόταν επίσης για άλλες χώρες του ΕΟΧ. ειδών των ηλεκτρονικών (52) Μετά από µια περίοδο ανάπτυξης, το 1992 ο ευρωπαϊκός ευρείας κατανάλωσης τοµέας άρχισε να παρουσιάζει κάµψη. Η κατανάλωση µειώθηκε κατά 4 δισ. ECU και η παραγωγή κατά 2,5 δισ. ECU. Ο αριθµός των εργαζοµένων στον εν λόγω τοµέα µειώθηκε πολύ περισσότερο από ό,τι στον τοµέα της µεταποίησης, ενώ το κόστος του αυξήθηκε δυσανάλογα σε σχέση µε την αύξηση της παραγωγικότητας (44 % επιπλέον ανά µονάδα έναντι αύξησης της παραγωγικότητας κατά 33 %) (7). (53) Η οικονοµική ύφεση προκάλεσε κάµψη της ανάπτυξης, εντο- νότερο ανταγωνισµό και αισθητή πτώση των τιµών. Τούτο κατέστησε την αγορά πλεονασµατική, καθότι η πτώση των τιµών ευνόησε την εξάπλωση των ηλεκτρονικών προϊόντων. Σύµφωνα µε το πανόραµα της ευρωπαϊκής βιοµηχανίας, το 1994 η ζήτηση µπορούσε να διαχωριστεί σε δύο τµήµατα: ανώτερη και κατώτερη κατηγορία προϊόντων. Οι παράγοντες επιτυχίας ήταν, για το πρώτο τµήµα, η τιµή, η εξυπηρέτηση µετά την πώληση και η διανοµή, και, για το δεύτερο τµήµα, η βελτίωση της εµπορικής εικόνας και η επέκταση των δικτύων διανοµής υπέρ των µεγάλων καταστηµάτων. (54) (55) ευρείας ηλεκτρονικών Το 1993 ήταν το δεύτερο έτος κάµψης της ιταλικής αγο- ράς (8) κατανάλωσης ειδικών (– 11,6 % της αξίας των πωλήσεων). Η µείωση αυτή οφειλό- ταν στους ίδιους λόγους που ίσχυσαν και στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή αγορά, αλλά η υποχώρηση των τιµών ήταν ταχύ- τερη από ό,τι στα άλλα κράτη µέλη. Στην ιταλική αγορά οι ανταγωνιστές της Seleco πραγµατοποιούσαν πολύ µεγαλύ- τερες επενδύσεις στη διαφήµιση και στην Ε&Α και ορισµένοι από αυτούς (Thomson, Grundig και Blaupunkt) είχαν εισ- αγάγει νέα προϊόντα στην αγορά. Κύριος δίαυλος διανοµής ήταν τα µικρά µαγαζιά, αλλά, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, τα µεγάλα καταστήµατα είχαν αρχίσει να γίνονται το κύριο δίκτυο πώλησης. Σύµφωνα µε το πανόραµα της ευρωπαϊκής οικονοµίας του 1994, οι προβλέψεις για τα επόµενα έτη (1994-1997) παρέµεναν πολύ αρνητικές. Βραχυπρόθεσµα, οι επιχειρήσεις επεδίωκαν τη µείωση του κόστους και τον εξορθολογισµό της παραγωγής, τη βελτίωση της ποιότητας των υφιστά- µενων προϊόντων και την εισαγωγή νέων προϊόντων στην αγορά. Μακροπρόθεσµα, η στρατηγική που εξασφάλιζε την επιτυχία συνίστατο στην επικέντρωση των προσπαθειών στην Ε&Α. (56) Οι προβλέψεις για την ιταλική αγορά ήταν παρόµοιες. Σύµφωνα µε την έκθεση «Euromonitor» του Φεβρουαρίου 1994, η ιταλική οικονοµία θα εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κάµψη και οι συνέπειες της οικονοµικής ύφεσης θα παρέµεναν αισθητές καθόλη τη διάρκεια του 1994. Σύµφωνα µε την έκθεση «Euromonitor» του Φεβρουαρίου 1994, οι προβλέψεις σχετικά µε την ανάπτυξη του τοµέα των τηλεοπτικών συσκευών στην Ιταλία από την άποψη του όγκου και των τιµών είχαν ως εξής: (7) Πηγή: «Πανόραµα της ευρωπαϊκής βιοµηχανίας 94» Eurostat. (8) Πηγή: «Euromonitor», Φεβρουάριος 1994. Television and Video Pro- ducts in Italy. L 227/30 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 Έγχρωµες τηλεοράσεις 1993 1994 1995 1996 1997 1998 Όγκος 2 900 2 800 (–3,45 %) 2 850 (+1,8 %) 2 900 (+1,7 %) 2 950 (+1,7 %) 3 000 (+1,7 %) Τιµές 1 723 1 505 (–12,5 %) 1 522 (+1,2 %) 1 542 (+1,3 %) 1 542 (+1,3 %) 1 640 (+4 %) (57) Οι εν λόγω ενισχύσεις δεν χορηγήθηκαν βάσει καθεστώτος εγκεκριµένου από την Επιτροπή και, κατά παράβαση του άρθρου 88 παράγραφος 3, χορηγήθηκαν χωρίς να έχουν κοινοποιηθεί προηγουµένως. Συνεπώς, είναι παράνοµες ενισχύσεις. Το ίδιο ισχύει και για την παρέµβαση της Friulia ύψους 13 δισ. ITL στο πλαίσιο της αύξησης του κεφαλαίου της Seleco το 1994, η οποία, µολονότι κοινοποιήθηκε, τέθηκε σε εφαρµογή προτού η Επιτροπή αποφανθεί σχετικά. (58) Όσον αφορά την εισφορά δηµόσιων πόρων, η Επιτροπή πρέπει να εξακριβώσει κατά πόσον οι δηµόσιες αρχές συµπεριφέρθηκαν όπως οι ιδιώτες επενδυτές που ασκούν δραστηριότητες υπό τις κανονικές συνθήκες της οικονοµίας της αγοράς. (59) Σύµφωνα µε το κοινοτικό πλαίσιο κανόνων σχετικά µε τις εισφορές κεφαλαίου από το κράτος (9), η ανάληψη συµµετοχής από τις δηµόσιες αρχές στο κεφάλαιο µιας επιχείρησης δεν αποτελεί, εν γένει, κρατική ενίσχυση, εφόσον η πράξη αυτή πραγµατοποιείται υπό όρους αποδεκτούς για έναν ιδιώτη επενδυτή που ασκεί τις δραστηριότητές του υπό τις κανονικές συνθήκες της οικονοµίας της αγοράς (σηµείο 3. 2). Σύµφωνα µε την αρχή αυτή, η εξέταση της οικονοµικής κατάστασης της επιχείρησης και των προοπτικών αποδοτικότητάς της στο µέλλον επιτρέπουν να διαπιστωθεί εάν η δηµόσια παρέµβαση αποτελεί ή όχι κρατική ενίσχυση. IV. 1. Η µερική παραίτηση της REL από τις απαιτήσεις της το 1994 (60) Το 1994 η REL παραιτήθηκε από ένα µέρος των απαιτήσεών της έναντι της Seleco (16,8 δισ. επί 82 δισ. ITL) για να εξασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης. Σύµφωνα µε τις ιτάλικές αρχές, κατ’ αυτόν τον τρόπο η REL διατηρούσε το µεγαλύτερο µέρος των απαιτήσεών της, που θα µπορούσε να ανακτήσει στη συνέχεια, όταν η Seleco θα βρισκόταν σε καλύτερη οικονοµική κατάσταση. (61) Ωστόσο, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, όπως αναφέρεται στην Ετήσια Έκθεση της επιχείρησης για το οικονοµικό έτος 1993, οι µέτοχοι της Seleco, εκ των οποίων σηµαντικότερος ήταν η REL, αποφάσισαν στις αρχές του 1994 να προβούν στην εκκαθάριση της εταιρείας λόγω των πολύ άσχηµων χρηµατοοικονοµικών αποτελεσµάτων του οικονοµικού έτους. Ειδικότερα, οι ζηµίες ήταν υψηλότερες από το εταιρικό κεφάλαιο κατά 150 %. Πάντοτε σύµφωνα µε την ανωτέρω Ετήσια Έκθεση, η απόφαση εκκαθάρισης της Seleco δεν εφαρµόστηκε λόγω της πίεσης των εργαζοµένων και κυρίως λόγω της ακόλουθης παρέµβασης των δηµόσιων αρχών, συγκεκριµένα δε του Προέδρου του Υπουργικού Συµβουλίου, µε στόχο την τροποποίηση της απόφασης των µετόχων. Συνεπεία αυτής της παρέµβασης και σε αντίθεση µε την αρχική τους απόφαση, οι µέτοχοι προέβησαν σε νέα αύξηση του κεφαλαίου της Seleco και η REL κάλυψε τις ζηµίες της εταιρείας παραιτούµενη από ένα µέρος των απαιτήσεών της έναντι αυτής (16,8 δισ. επί 82 δισ. ITL). (62) Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν µπορεί να δεχθεί το επιχείρηµα που προέβαλαν οι ιταλικές αρχές, κατά το οποίο η παρέµβαση της REL αποσκοπούσε στην αποφυγή της εκκαθάρισης της Seleco για να διατηρήσει το µεγαλύτερο µέρος των απαιτήσεών της έναντι της εταιρείας, όπως θα έπραττε κάθε άλλος ιδιώτης πιστωτής. Πράγµατι, ακόµη και αν η ισχύουσα ιταλική νοµοθεσία επιτρέπει στους µετόχους να αποφύγουν την εκκαθάριση και να εισφέρουν κεφάλαιο στην εταιρεία καλύπτοντας τις ζηµίες, είναι φανερό ότι, χωρίς την πολιτική παρέµβαση των ιταλικών αρχών και την ακόλουθη και αναγκαστική παρέµβαση της REL, οι υπόλοιποι µέτοχοι δεν θα είχαν επενδύσει εκ νέου σε µια εταιρεία, η οποία, µολονότι λάµβανε κρατικές ενισχύσεις επί δέκα χρόνια και πλέον, είχε αρνητικά αποτελέσµατα καθ’ όλη αυτή την περίοδο (εξαιρου- µένων των πολύ χαµηλών κερδών κατά τα οικονοµικά έτη 1991 και 1992). Η απόφαση εκκαθάρισης της εταιρείας που ελήφθη από όλους τους µετόχους το 1994, συµπεριλαµβανοµένης της REL, βασικού µετόχου (59 %) κατά την εποχή εκείνη, δεν µπορεί παρά να βασιζόταν στην πεποίθηση των τελευταίων, οι οποίοι µπορούσαν να εκτιµήσουν την πραγµατική κατάσταση της εταιρείας καλύτερα από κάθε άλλον, ότι η διατήρηση της λειτουργίας της Seleco θα είχε πολύ µεγαλύτερο κόστος για τους ίδιους από ό,τι η οριστική εκκαθάριση και ότι σε κάθε περίπτωση η εταιρεία δεν ήταν βιώσιµη µακροπρόθεσµα. Ιδιαίτερα για τη REL, µέτοχο που έπρεπε να αποχωρήσει από το κεφάλαιο της εταιρείας από το οικονοµικό έτος 1994 και η οποία ήταν την εποχή εκείνη ο µεγαλύτερος πιστωτής της Seleco, η εκκαθάριση της εταιρείας θα της επέτρεπε να εξασφαλίσει το µεγαλύτερο µέρος των απαιτήσεών της. (9) ∆ελτίο ΕΚ 9-1984. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/31 (63) Εκ των ανωτέρω η Επιτροπή εξάγει αναγκαστικά το συµπέρασµα ότι οι πράξεις της REL, δηλαδή η πράξη του 1994, που ερχόταν σε αντίθεση µε τις αρχικές της προθέσεις και συνίστατο στη µερική παραίτηση από τις απαιτήσεις της (16,8 δισ. επί 82 δισ. ITL), καθώς και η πράξη του 1996, που συνίστατο στην εξαγορά του εναποµένοντας χρέους ύψους 65,2 δισ. έναντι 20 δισ. ITL, αποτελούν άµεση συνέπεια της παρέµβασης των πολιτικών αρχών του 1994 προκειµένου να αποφευχθεί πάση θυσία η εκκαθάριση της Seleco. Υπό τις συνθήκες αυτές, το γεγονός ότι η REL δέχθηκε να παραιτηθεί το 1994 από 16,8 δισ. ITL και να περιµένει µέχρι το 2015 για να ανακτήσει το υπόλοιπο, ισοδυναµεί µε παραίτηση από το σύνολο των απαιτήσεών της (82 δισ. ITL) και συνεπώς µε ενίσχύση ίσου ποσού. Ειδικότερα η συµπεριφορά της REL όχι µόνο δεν είναι σύµφωνη µε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή, αλλά πρέπει να θεωρηθεί εκ των προτέρων ως κρατική ενίσχυση, σύµφωνα µε το κοινοτικό πλαίσιο κανόνων για τις εισφορές κεφαλαίου από το κράτος (σηµείο 3. 3), καθότι οι υπόλοιποι επενδυτές της Seleco (ιδιώτης και δηµόσιοι) δεν ήταν διατεθειµένοι να πραγµατο- ποιήσουν νέες επενδύσεις στην εν λόγω εταιρεία, λόγω της χρηµατοοικονοµικής της κατάστασης και του όγκου των χρεών της. Η απόφαση των υπόλοιπων επενδυτών (ποσοστό συµµετοχής ιδιωτών µετόχων: 37 %) να προβούν στην εισφορά νέου κεφαλαίου στην εταιρεία, όταν η REL είχε καλύψει τις ζηµίες, ενώ η υποχρέωση αυτή ήταν και δική τους, ουδόλως αίρει το ανωτέρω συµπέρασµα (10). Η Επιτροπή εκτιµά ότι η αύξηση του κεφαλαίου της Seleco το 1994 δεν θα είχε πραγµατοποιηθεί χωρίς την προηγούµενη δέσµευση της REL για την κάλυψη του συνόλου των ζηµιών µέσω της εν λόγω µερικής παραίτησής της από τις απαιτήσεις της έναντι της εταιρείας. Τούτο ισοδυναµεί µε πλήρη παραίτηση από τις απαιτήσεις αυτές, λαµβανοµένης υπόψη της πολύ πιθανής και επικείµενης οριστικής εκκαθάρισης της εταιρείας, η οποία πράγµατι έγινε τρία χρόνια αργότερα. Το γεγονός ότι στη συνέχεια, το 1996, η REL επιχείρησε να ανακτήσει ένα µέρος των υπολειπόµενων απαιτήσεων (20 επί 65,2 δισ. ITL), πράξη κατά της οποίας ο σύνδικος πτωχεύσεως άσκησε ακυρωτική αγωγή βάσει του άρθρου 67 του διατάγµατος της 16ης Μαρτίου 1942, αριθ. 267 (11) (στο εξής «Νόµος περί πτώχευσης»), καθότι η REL, κατά το χρόνο της συµφωνίας γνώριζε κατ’ ανάγκη την αφερεγγυότητα της Seleco, απλώς επιβεβαιώνει τη βασιµότητα της θέσης της Επιτροπής επί του θέµατος. IV. 2. Η µετατροπή απαιτήσεων σε µετοχές της Seleco και η εισφορά κεφαλαίου της Friulia το 1994 (64) Στο πλαίσιο της αύξησης του κεφαλαίου της Seleco, το 1994, η Friulia µετέτρεψε σε µετοχές το πενταετές δάνειο ύψους 6 δισ. ITL µε επιτόκιο 9,55 % και εισέφερε συµπληρωµατικά κεφάλαια ύψους 7 δισ. ITL. Μέσω αυτών των παρεµβάσεων έγινε µέτοχος της Seleco µε ποσοστό συµµετοχής στο κεφάλαιό της ύψους 28,8 % έναντι του 3,7 % που κατείχε προηγουµένως. Οι ιταλικές αρχές δικαιολογούν αυτή την παρέµβαση επικαλούµενες την αρχή του ιδιώτη επενδυτή. Η Friulia, αφενός, ενήργησε κατ’ αυτόν τον τρόπο για να εξασφαλίσει την ικανοποίηση των απαιτήσεών της, οι οποίες, σε αντίθεση µε τις απαιτήσεις της REL, καλύπτονταν από εγγύηση 3 δισ. ITL της τράπεζας Friuladria (ιδιωτική), η οποία µε τη σειρά της είχε καλυφθεί µε εγγύηση 2 δισ. ITL έναντι της Seleco. Από την άλλη πλευρά η Friulia ήταν πεπεισµένη για την αποδοτικότητα της επένδυσής της βασιζόµενη στην έκθεση εξωτερικού συµβούλου σχετικά µε το σχέδιο αναδιάρθρωσης για την περίοδο 1993-1996. Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι η συµπεριφορά της Friulia ήταν συνεπής, εφόσον ο ιδιώτης επενδυτής ήταν και πάλι διατεθειµένος να επενδύσει 19 δισ. ITL στη Seleco. (65) Η Επιτροπή εκτιµά ότι τα συµπεράσµατά της ως προς το χαρακτήρα κρατικής ενίσχυσης της µερικής παραίτησης της REL από τις απαιτήσεις της έναντι της Seleco ισχύσουν εξίσου και για την παρέµβαση της Friulia. Η τελευταία ήταν ένας από τους µετόχους της Seleco, οι οποίοι, σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση του 1993, είχαν αποφασίσει να εκκαθαρίσουν την εταιρεία. Από την άλλη πλευρά, η Friulia ήταν επίσης πιστωτής της Seleco αλλά, σε αντίθεση µε τη REL, είχε εξασφαλίσει µε εγγύηση ένα µεγάλο µέρος των απαιτήσέών της, ίσο µε το ένα δέκατο των απαιτήσεων της REL. Σε περίπτωση εκκαθάρισης, η Friulia θα µπορούσε να ανακτήσει ένα µέρος των απαιτήσεών της, αναλογικά υψηλότερο από ό,τι η REL. Συνεπώς, το επιχείρηµα της διατήρησης µιας υφιστάµενης απαίτησης δεν µπορεί να γίνει δεκτό από την Επιτροπή. (66) Όπως επισηµάνθηκε κατά την κίνηση της διαδικασίας, η συµµετοχή της Friulia είχε προσωρινό χαρακτήρα. Επιπλέον, η τιµή εξαγοράς των µετοχών της Friulia είχε συµφωνηθεί µε τη Sofin και, σύµφωνα µε τις ιταλικές αρχές, δεν εξηρτάτο «από τις διακυµάνσεις της αξίας ή του αριθµού των µετοχών που αγόρασε η Friulia». Η τιµή που συµφωνήθηκε ήταν ίση µε την τιµή αγοράς που κατέβαλε η Friulia, µε αναγωγή της στην παρουσία αξία εφαρµόζοντας επιτόκιο ίσο µε το 75 % του µέσου όρου των επιτοκίων αναφοράς του Υπουργείου Οικονοµικών, αυξηµένο κατά 1 %. Όµως, σύµφωνα µε το σηµείο 3. 3 του προαναφερθέντος κοινοτικού πλαισίου κανόνων σχετικά µε την εισφορά κεφαλαίων από το κράτος, η ανάληψη προσωρινής συµµετοχής από το κράτος, της οποίας η διάρκεια και η τιµή εκχώρησης έχουν καθοριστεί εκ των (10) Εξ αυτού συνάγεται ότι η πράξη της REL είχε ως αποτέλεσµα τη χορήγηση ενίσχυσης στους υπόλοιπους µετόχους της Seleco, κατ’ αναλογία της προβλεπόµενης συµµετοχής τους στην κάλυψη των ζηµιών. Ωστόσο, η Επιτροπή εκτιµά ότι το αποτέλεσµα αυτό είναι έµµεσο, περιθωριακό και σε κάθε περίπτωση ελάσσονος σηµασίας σε σχέση µε το άµεσο και επιλε- κτικό αποτέλεσµα υπέρ της Seleco. (11) ΕΕ της ιταλικής κυβέρνησης της 6. 4. 1942, αριθ. 81. L 227/32 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 προτέρων, κατά τρόπον ώστε η προκύπτουσα απόδοση να είναι αισθητά χαµηλότερη για τον επενδυτή από αυτήν που θα µπορούσε να προσδοκά πραγµατοποιώντας επένδυση ανάλογης διάρκειας στην αγορά κεφαλαίου, αποτελεί εξ ορισµού κρατική ενίσχυση. Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας οι ιταλικές αρχές δεν υποστήριξαν ούτε απέδειξαν ότι η απόδοση της συµµετοχής της Friulia ήταν υψηλότερη ή ίση από αυτήν που θα µπορούσε να προσδοκά από µια επένδυση ανάλογης διάρκειας στην αγορά κεφαλαίου. Συνεπώς η συµµετοχή αυτή µπορεί να χαρακτηριστεί κρατικής ενίσχυση. IV. 2. 1. Αξιολόγηση εκ µέρους της Επιτροπής της µελέτης που εκπονήθηκε κατά παραγγελία της Friulia και του σχεδίου αναδιάρθρωσης της Seleco για την περίοδο 1993-1996 (67) Η Επιτροπή εκτιµά ότι έχει ήδη αποδείξει επαρκώς ανωτέρω ότι η συµµετοχή της Friulia στην αύξηση κεφαλαίου της Seleco το 1994 δεν ανταποκρίνεται στη λογική ενός ιδιώτη επενδυτή. Ωστόσο, πρέπει επίσης να εξετάσει το επιχείρηµα που προέβαλαν οι ιταλικές αρχές, κατά τις οποίες η Friulia, όπως κάθε ιδιώτης επενδυτής, ήταν πεπεισµένη για την απόδοση της επένδυσής της. Ειδικότερα, η εν λόγω εταιρεία είχε αναθέσει την εκπόνηση µελέτης επί του σχεδίου αναδιάρθρωσης της Seleco και είχε αποφασίσει να παρέµβει στην πράξη αύξησης του κεφαλαίου βάσει της αξιολόγησης που είχε πραγµατοποιήσει για τη βιωσιµότητα της επιχείρησης. (68) (69) (70) Το σχέδιο αναδιάρθρωσης για την περίοδο 1993-1996 είναι το δεύτερο που καταρτίστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 90. Το πρώτο σχέδιο, που κάλυπτε την περίοδο 1990-1993, προέβλεπε την επάνοδο στα κέρδη το 1993. Βασιζόµενο στην υπόθεση εισφοράς κεφαλαίου 45 δισ. ITL, το δεύτερο σχέδιο προέβλεπε την επάνοδο στην κερδοφορία από το 1995, δηλαδή µετά την απορρόφηση του υπολειπόµενου κόστους της αναδιάρθρωσης εντός του οικονοµικού έτους 1994. Τα βασικά στοιχεία που προέβλεπε το σχέδιο αυτό µπορούν να συνοψισθούν ως εξής: συγκέντρωση της παραγωγής, µείωση του κόστους, αναδιοργάνωση και µείωση του αριθµού των εργαζοµένων και επενδύσεις στην έρευνα και ανάπτυξη. Εν γένει, το σχέδιο προέβλεπε τη µείωση της παραγωγής έγχρωµων τηλεοράσεων κατά 20 %, την αύξηση της παραγωγής αποκωδικοποιητών κατά 75 % (προς πώληση σε άλλες ευρωπαϊκές αγορές), καθώς και την αύξηση της παραγωγής µόνιτορ και µηχανηµάτων προβολής βίντεο κατά 33 % (προς πώληση σε µη ευρωπαϊκές αγορές, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα). Επιπλέον, το σχέδιο προέβλεπε τη µείωση των εργαζοµένων κατά 267 άτοµα στις εγκαταστάσεις του Pordenone. Κατόπιν αιτήµατος της Friulia, το εν λόγω σχέδιο αναδιάρθρωσης εξετάστηκε από ανεξάρτητο εµπειρογνώ- µονα (KPMG Peat Marwick Corporate Finance). Τα συµπεράσµατα της µελέτης αυτής είναι ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Seleco ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξο, τόσο λόγω της κατάστασης της επιχείρησης, όσο και λόγω των υποθέσεων στις οποίες βασίστηκε το εν λόγω σχέδιο. Σύµφωνα µε την εν λόγω µελέτη, η εµπορική, οικονοµική και χρηµατοοικονοµική διάρθρωση της Seleco παρουσίαζε σηµαντικές διαρθρωτικές αδυναµίες. Κατ’ αρχάς, σε έναν τοµέα εντάσεως εργασίας η διάρ- θρωση της απασχόλησης ήταν ακατάλληλη, υπήρχαν πάρα πολλά στελέχη σε σύγκριση µε τους εργάτες, κυρίως λόγω της περίπλοκης διάρθρωσης του οµίλου (δέκα θυγατρικές εν λειτουργία και έξι υπό εκκαθάριση). (71) Η εταιρεία δεν κατόρθωσε να συγκεκριµενοποιήσει τις προσπάθειές της στην Ε&Α, σε έναν τοµέα όσου το στοιχείο αυτό είναι ουσιώδες για τη διασφάλιση της βιωσιµότητας. Για παράδειγµα, η επιχείρηση δεν είχε µπορέσει να κατασκευάσει νέα πλαίσια τηλεοράσεων επί διετίας, ενώ το στοιχείο αυτό του προϊόντος πρέπει να ανανεώνεται τακτικά. Η µελέτη υπογραµµίζει ότι η Seleco δεν είχε αναπτύξει καµία στρατηγική σχετικά µε το σχεδιασµό και την εµπορία νέων προϊόντων. Εκτός αυτού, η εταιρεία εξηρτάτο πλήρως από άλλους µεγάλους παραγωγούς του τοµέα όσον αφορά βασικά εξαρτήµατα των προϊόντων της, γεγονός που την άφηνε έκθετη στις διακυµάνσεις της παραγωγής και των χρηµατοοικονοµικών παραγόντων. (72) Η µελέτη προβάλλει τη βαρύνουσα επίδραση της REL στη χρηµατοδότηση του οµίλου, ιδίως κατά τα έτη 1991 (52 % της χρηµατοοικονοµικής θέσης εξηρτάτο από τα δάνεια της REL) έως το 1993 (42 %). Οι χρηµατοδοτήσεις της REL χαρακτηρίζονταν από εξαιρετικά χαµηλό κόστος, πολύ χαµηλότερο από τα επιτόκια της αγοράς. Εύλογα προκύπτει το ερώτηµα ποιες θα ήταν οι συνέπειες της προβλεπόµενης αποδέσµευσης της REL από τη Seleco και κατά πόσον θα µπορούσε η εταιρεία να καταφύγει στην κεφαλαιαγορά για να καλύψει τις ανάγκες χρηµατοδότησής της. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/33 (73) Οι υποθέσεις στις οποίες βασίστηκε το σχέδιο αγνοούσαν τις αδυναµίες του οµίλου. Κατ’ αρχάς το σχέδιο προέβλεπε µείωση του κόστους παραγωγής, γεγονός που προϋπέθετε µείωση του κόστους της εργασίας. Η µελέτη επισηµαίνει ότι στο τέλος του 1993 η Seleco είχε µειώσει το κόστος της εργασίας χάρη στην πρόωρη συνταξιοδότηση (cassa integrazione). Το σχέδιο προέβλεπε την εφαρµογή της ίδιας στρατηγικής (contratti di solidarietà) και στο µέλλον. Οι προβλέψεις αυτές δεν ήταν ρεαλιστικές, καθότι η Seleco θεωρούσε ως δεδοµένο ότι οι συµβάσεις αυτές επρόκειτο να συναφθούν σε εθνικό επίπεδο, ενώ τούτο ήταν πολύ απίθανο, σύµφωνα µε τη µελέτη. (74) Η στρατηγική του οµίλου είχε εστιαστεί στη βελτίωση του γοήτρου της εταιρείας, που είχε µειωθεί µετά τα άσχηµα αποτελέσµατα των προηγούµενων ετών. Οι επενδύσεις αυτές είχαν στρατηγικό χαρακτήρα, καθότι η αλλαγή των διαύλων διανοµής προς όφελος των µεγάλων καταστηµάτων δεν µπορούσε να βελτιώσει την άποψη των καταναλωτών για τα προϊόντα. Οι τελευταίοι έδειχναν ανέκαθεν ότι είχαν εκτιµήσει την καλή ποιότητα της εξυπηρέτησης µετά την πώληση που είχαν βρει χάρη στη διάθεση των προϊόντων από εξειδικευµένα καταστήµατα. Η µελέτη υπογραµµίζει ότι θα χρειάζονταν σηµαντικές επενδύσεις στη διαφή- µιση, χωρίς να πρέπει να αναµένονται άµεσα αποτελέσµατα. (75) Η επιτυχία του σχεδίου βασιζόταν συνεπώς στη χρησιµοποίηση σηµαντικών χρηµατοοικονοµικών µέσων και σε εξωτερικούς παράγοντες που δεν µπορούσε να ελέγξει η εταιρεία, όπως η µεγάλη διαπραγµατευτική ισχύς των µεγάλων καταστηµάτων και η σύναψη συµβάσεων αλληλεγγύης. (76) Εν κατακλείδι, η µελέτη επεσήµανε τα εξής: — οι προβλέψεις περί σηµαντικής µείωσης του όγκου των πωλήσεων µε αντιστάθµισµα την αύξηση των τιµών κατά 8 % από το δεύτερο εξάµηνο του 1994, ήταν αβάσιµες, — η Seleco δεν είχε τα µέσα να προωθήσει το προϊόν της ως προϊόν «τεχνολογίας και ποιότητας», — η υπόθεση περί αύξησης των τιµών δεν λάµβανε υπόψη τη µεγάλη διαπραγµατευτική ισχύ των µεγάλων καταστηµάτων και τη συνακόλουθη µείωση των περιθωρίων κέρδους της Seleco, που ήταν πάντα το αδύνατο σηµείο της. Ειδικότερα, η θέση που κατείχε η Seleco στην κατηγορία των µεσαίων τιµών δεν της επέτρεπε να ισχυροποιηθεί ούτε µέσω των περιθωρίων κέρδους (υψηλές τιµές) ούτε µέσω του όγκου των πωλήσεων (ανεπαρκή µερίδια αγοράς). — η ανάπτυξη του µοναδικού πραγµατικά αποδοτικού τοµέα της Seleco (προϊόντα επαγγελµατικής χρήσης), στον οποίο προβλεπόταν αύξηση της τάξεως του 21 % το 1995, κινδύνευε να υποστεί κάµψη λόγω της κρίσης του οµίλου στον τοµέα της χρηµατοδότησης. (77) Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η στρατηγική της Seleco δεν ήταν προσαρµοσµένη στην κατάσταση. Το 1994 έπρεπε να καταλάβει ένα από τα δύο άκρα της παραγωγής, είτε την πολύ υψηλή είτε την πολύ χαµηλή κατηγορία, και να επιλέξει, ανάλογα µε το προϊόν, το καταλληλότερο δίκτυο διανοµής. Όµως, η Seleco, κατασκευάζοντας προϊόντα χαµηλής-µεσαίας κατηγορίας επεδίωξε να ανταγωνιστεί τα προϊόντα ανώτερης κατηγορίας στα µεγάλα καταστήµατα. Τούτο δεν υπάκουε σε καµία εµπορική λογική, καθότι τα προϊόντα της δεν διαφοροποιούνταν από αυτά των ανταγωνιστών της και δύσκολα θα µπορούσαν να προκαλέσουν την προσοχή του καταναλωτή, χωρίς της προβολή τους από τα εξειδικευµένα καταστήµατα. (78) Η στρατηγική της Seleco βασιζόταν σε λανθασµένες υποθέσεις όσον αφορά την εξέλιξη των τιµών. Όλες οι µελέτες, συµπεριλαµβανοµένης της µελέτης που εκπονήθηκε κατά παραγγελία της Friulia, συµφωνούσαν ότι είναι αδύνατη η προβλεπόµενη αύξηση. Αντίθετα, δείχνουν ότι οι τιµές θα εξακολουθούσαν να µειώνονται µέχρι το τέλος του έτους αυτού, για να αυξηθούν στη συνέχεια σε επίπεδο ελαφρώς χαµηλό- τερο από το προβλεπόµενο στο σχέδιο (2 %). Για να απορροφηθεί το υπολειπόµενο κόστος της αναδιάρ- θρωσης κατά το οικονοµικό έτος 1994, όπως προέβλεπε το σχέδιο, θα έπρεπε να σηµειωθεί θεαµατική αύξηση του κύκλου εργασιών, ενδεχόµενο που δεν ήταν πιθανό, λαµβανοµένου υπόψη του παρελθόντος, των µελλοντικών προοπτικών της Seleco και την αγορά στην οποία ασκούσε τις δραστηριότητές της. (79) Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ακόµη και αν η Seleco είχε τα µέσα για να επιτύχει τους στόχους του σχεδίου, θα της χρειαζόταν πολύ περισσότερος χρόνος από ό,τι προβλεπόταν. Λαµβανοµένων υπόψη των προβλέψεων σχετικά µε τα αποτελέσµατά της, τούτο θα απαιτούσε πρόσθετες εισφορές από τους µετόχους της. Κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύει (ούτε υποστηρίχθηκε από τις ιταλικές αρχές) ότι η Seleco διέθετε τους απαραίτητους πόρους που θα επέτρεπαν την επιβίωσή της κατά την εφαρµογή του σχεδίου. Η µελέτη που εκπονήθηκε κατά παραγγελία της Friulia δεν αποφαίνεται ως προς το θέµα αυτό. (80) Το ίδιο ισχύει και για τις προβλέψεις του προϋπολογισµού που υποβλήθηκε, λαµβανοµένου υπόψη του γεγονότος ότι το επιχειρηµατικό σχέδιο βασιζόταν σε µη ρεαλιστικές υποθέσεις και σε ακατάλληλες στρατηγικές. L 227/34 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 (81) Η Επιτροπή εκτιµά ότι η µελέτη που εκπονήθηκε κατά παραγγελία της Friulia ήταν κατάλληλη και βάσιµη και ότι ο εµπειρογνώµονας, βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης και των συνθηκών και προοπτικών της αγοράς, διατύπωσε ορθά συµπεράσµατα ως προς τη µελλοντική βιωσιµότητα της επιχείρησης. Η βασι- µότητα της εν λόγω µελέτης επιβεβαιώνεται από την αξιολόγηση της ίδιας της Επιτροπής. (82) Η εξέλιξη της κατάστασης της εταιρείας κατά τα δύο επόµενα έτη επιβεβαιώνει αυτή την αξιολόγηση. Η Seleco δεν µπόρεσε να πωλήσει περισσότερο από το ήµισυ της παραγωγής της έγχρωµων τηλεοράσεων και αποκωδικοποιητών, ενώ µόνο ο τοµέας των µόνιτορ και των µηχανηµάτων προβολής εικόνων βίντεο παρουσίασε ανάπτυξη. (83) Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι η Friulia δεν µπορούσε να προσδοκά απόδοση της επένδυσής της αποδεκτή από έναν ιδιώτη επενδυτή δραστηριοποιούµενο υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς. Συνεπώς, η εισφορά 13 δισ. ITL από τη Friulia στο κεφάλαιο της Seleco αποτελεί επίσης στο σύνολό της κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. IV. 3. Η παρέµβαση των δηµόσιων τραπεζών το 1994 (84) (85) Ένας όµιλος τραπεζών, κατά το πλείστον ιδιωτικών, είχε συνεισφέρει 10,5 δισ. ITL στην αύξηση κεφαλαίου της Seleco. Από το πρωτόκολλο συµφωνίας µεταξύ των τραπεζών αυτών και των παλαιών µετόχων της Seleco προκύπτει σαφώς ότι η παρέµβαση των τραπεζών είχε απλώς συµπληρωµατικό χαρακτήρα. Οι τράπεζές δέχθηκαν να συµµετάσχουν στο κεφάλαιο της Seleco µόνον αφού οι παλαιοί µέτοχοι της Seleco (REL, Sofin και Friulia) δεσµεύθηκαν οριστικά ότι οι ζηµίες του προηγούµενου οικονοµικού έτους θα καλύπτονταν από τη REL και ότι οι υπόλοιποι µέτοχοι θα εισέφεραν 35 δισ. ITL. Οι τράπεζες δέχθηκαν επίσης να επαναδιαπραγµατευθούν, κατ’ αναλογία των απαιτήσεών τους, την αποπληρωµή των χρεών της Seleco. Εφόσον οι διάφορες τράπεζες, δηµόσιες και ιδιωτικές, κάλυψαν την αύξηση του κεφαλαίου κατ’ αναλογία των απαιτήσεών τους έναντι της Seleco (απαιτήσεις ύψους 162 δισ. ITL, δηλαδή περίπου το 40 % του συνολικού χρέους της εταιρείας στις 31 ∆εκεµβρίου 1993), η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η παρέµβασή τους ήταν αναγκαστική και αποσκοπούσε κυρίως στη διαφύλαξη των απαιτήσεων αυτών. Συνεπώς, συνάγεται ότι η παρέµβαση των τραπεζών δεν εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 87, παράγραφος 1 της συνθήκης. IV. 4. Η εξαγορά του εναποµένοντας χρέους έναντι της REL το 1996 (86) Το 1996 η Seleco εξαγόρασε από τη REL το εναποµένον χρέος ύψους 65,2 δισ. ITL έναντι 20 δισ. ITL. (87) Η εξέταση της εν λόγω πράξης βάσει των εγγενών χαρακτηριστικών της οδηγεί στο συµπέρασµα ότι το όφελος που αποκόµισε η Seleco είναι ίσο µε τη διαφορά µεταξύ του επιτοκίου που επελέγη για την αναγωγή του χρέους στην παρούσα αξία (19 %), το οποίο, όπως αναφέρθηκε στην επέκταση της παρούσας διαδικασίας, υπολογίζει τον κίνδυνο δύο φορές, και του επιτοκίου που θα είχε εφαρµοστεί από έναν ιδιώτη πιστωτή, δηλαδή του πραγµατικού επιτοκίου της αγοράς επαυξηµένου µε ένα εύλογο πριµ κινδύνου. Ωστόσο, για τους λόγους που αναφέρονται στο σηµείο IV. 1 της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή θεωρεί ότι η δεύτερη αυτή πράξη αποτελεί απλώς συνέχεια στο χρόνο της πρώτης και είναι εξίσου ασυµβίβαστη µε την αρχή του ιδιώτη επενδυτή. (88) Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή επισηµαίνει ότι η ηµεροµηνία οριστικής αποπληρωµής (2015) του εναποµένοντας χρέους (65,2 δισ. ITL) και η περίοδος κατά την οποία πραγµατοποιήθηκε η εξαγορά του, δηλαδή δέκα µήνες περίπου πριν από την πτώχευση της Seleco, οδήγησαν τον σύνδικο να ασκήσει ακυρωτική αγωγή (βάσει του άρθρου 67 του νόµου περί πτώχευσης) κατά της εν λόγω πράξης, καθότι ήταν πεπεισµένος για το γεγονός ότι η REL, µέτοχος της Seleco µέχρι το 1994, δεν είναι δυνατό να µη γνώριζε το 1996 την αφερεγγυότητα της εταιρείας. (89) Κατά συνέπεια και βάσει των παρατηρήσεων που διατυπώνονται στο σηµείο IV. 1, το σύνολο των απαιτή- σεων (µη ανακτηθεισών ή sub judice) της REL έναντι της Seleco πρέπει να θεωρηθεί ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/35 IV. 5. Το µετατρέψιµο δάνειο που χορήγησε το 1996 η Friulia (90) Το εν λόγω δάνειο ανερχόταν σε 12 δισ. ITL για περίοδο πέντε ετών µε επιτόκιο 7 %. Τέσσερα βιοµηχανικά σήµατα που ανήκαν στη Seleco δόθηκαν ως εγγύηση στη Friulia. Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι η Friulia συµπεριφέρθηκε όπως ένας ιδιώτης επενδυτής, καθότι ένας όµιλος τραπεζών, κατά το πλείστον ιδιωτικών, είχε χορηγήσει στη Seleco, πιθανώς το ίδιο έτος, —οι ιταλικές αρχές δεν προσδιόρισαν ποτέ τον ακριβή χρόνο της παρέµβασης των τραπεζών— οµολογιακό δάνειο 12 δισ. ITL µε επιτόκιο 5 %. (91) Η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν χωρεί σύγκριση της συµπεριφοράς της Friulia µε τη συµπεριφορά των τραπεζών. Κατ’ αρχάς, σε αντίθεση µε την εταιρεία περιφερειακής ανάπτυξης, οι τράπεζες που αγόρασαν τις οµολογίες της Seleco είχαν απαιτήσεις ύψους 20,5 δισ. ITL έναντι της εν λόγω εταιρείας, εκ των οποίων µόνο ένα µικρό µέρος καλυπτόταν από εγγυήσεις. Η Friulia, αντίθετα, δεν είχε καµία απαίτηση έναντι της Seleco. ∆εύτερον, η φύση του δανείου είναι διαφορετική (οι ιταλικές αρχές δεν απέδειξαν ποτέ το αντίθετο): στην περίπτωση των τραπεζών πρόκειται για ένα οµολογιακό δάνειο, ενώ το δάνειο της Friulia είναι µετατρέ- ψιµο. Στο σηµείο αυτό η Επιτροπή επισηµαίνει ότι σύµφωνα µε την ιταλική νοµοθεσία, κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης µιας εταιρείας υπό πτώχευση, οι απαιτήσεις που απορρέουν από οµολογιακό δάνειο ικανο- ποιούνται πριν από τις εγχειρόγραφες απαιτήσεις, δηλαδή τις απαιτήσεις που απορρέουν από άλλου είδους δάνεια. Από την άλλη πλευρά, έστω και αν η Friulia είχε εξασφαλίσει εγγυήσεις για το δάνειό της, το δικαστήριο τις ακύρωσε, διότι, όπως αναφέρεται στο άρθρο 67 του νόµου περί πτώχευσης, αποδείχθηκε ότι η Friulia γνώριζε ένα χρόνο πριν από την πτώχευση της Seleco την αφερεγγυότητα της εταιρείας. Σε αντίθεση µε τη Friulia, οι τράπεζες παρενέβησαν για να προστατεύσουν τις απαιτήσεις τους και λαµβάνο- ντας υπόψη ότι είχαν γίνει δηµόσιες παρεµβάσεις (REL και Friulia) για πολύ υψηλότερο ποσό (60,5 δισ. ITL έναντι 12 δισ. ). (92) Η Επιτροπή διατηρεί επίσης αµφιβολίες ως προς την καταλληλότητα των εγγυήσεων. Όπως προκύπτει από τη µελέτη που εκπονήθηκε το 1994 κατά παραγγελία της Friulia (βλέπε σηµείο IV. 2. 1) κατά τα τελευταία χρόνια η φήµη της Seleco είχε επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθµό, ώστε µόνο πολύ µεγάλες επενδύσεις στη διαφήµιση θα µπορούσαν να τη βελτιώσουν µακροπρόθεσµα. Η µικρή αξία των βιοµηχανικών σηµάτων της Seleco αποδεικνύεται από την τιµή στην οποία πωλήθηκαν τρία από τα σήµατα αυτά (εξαιρουµένου του σήµατος Elbe) κατά την εξαγορά των περιουσιακών στοιχείων της υπό εκκαθάρισης εταιρείας: η τιµή αυτή µόλις υπερέβη το 1 δισ. ITL. Κατά συνέπεια, ακόµη και αν η Επιτροπή δεν µπορεί να βασίσει τα συµπεράσµατά της σε εκ των υστέρων ανάλυση, διαπιστώνει ότι, καίτοι η λογιστική αξία των εν λόγω σηµάτων ήταν πολύ υψηλότερη, η πραγµατική τους αξία φαίνεται ότι ήταν πολύ χαµηλότερη από τα 12 δισ. του δανείου. Ως εκ τούτου, το επιτόκιο θα έπρεπε να είχε καθοριστεί λαµβάνοντας υπόψη όχι µόνο την επισφαλή κατάσταση της Seleco (πριµ κινδύνου), αλλά και τις ανεπαρκείς πραγµατικές εγγυήσεις που χορήγησε η εταιρεία. (93) Εξάλλου, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, βάσει των πληροφοριών των ίδιων των ιταλικών αρχών, την εποχή εκείνη το επιτόκιο της αγοράς για ένα δάνειο παρόµοιο µε το δάνειο που χορήγησε η Friulia, κυµαινόταν µεταξύ του 13 % και του 14 %. Πράγµατι, για να δικαιολογήσουν το επιτόκιο αναγωγής στην παρούσα αξία που χρησιµοποιήθηκε στην πράξη εξαγοράς εκ µέρους της Seleco το 1996 του εναποµένοντας χρέους έναντι της RΕL, οι ιταλικές αρχές υποστήριξαν ότι το επιτόκιο ύψους 19 % προέκυψε από ένα βασικό επιτόκιο ύψους 13 %-14 %, που ήταν το επιτόκιο που εφαρµοζόταν το 1996 στις µεσοπρόθεσµες χρηµατοδοτήσεις µε τις κατάλληλες εγγυήσεις, και από ένα πριµ κινδύνου ύψους 5 %-7 %, που αντικατόπ- τριζε την κατάσταση της εταιρείας. Συνεπώς, η Επιτροπή συµπεραίνει ότι το επιτόκιο που χρησιµοποιήθηκε από τη Friulia δεν ανταποκρίνεται στο επιτόκιο της αγοράς. (94) Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι η Friulia δεν ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής. Όπως προκύπτει σαφώς από την ακύρωση της εγγύησης από το δικαστήριο, η Friulia γνώριζε πολύ καλά, κατά το χρόνο χορήγησης του δανείου και λαµβανοµένης υπόψη της οικονοµικής κατάστασης της Seleco, ότι η επένδυσή της δεν θα ήταν ποτέ αποδοτική. Εξάλλου, η Επιτροπή επισηµαίνει ότι κατά τη χορήγηση του εν λόγω δανείου, η Friulia, µέτοχος της Seleco, δεν είναι δυνατό να µη γνώριζε ότι οι µοναδικές επικερδείς δραστηριότητες της Seleco είχαν ήδη µεταβιβαστεί στη Multimedia, πριν από ένα µήνα. Εξάλλου, 3 µήνες µετά τη χορήγηση του εν λόγω δανείου, η Friulia αγόρασε το ένα τρίτο των µετοχών της τελευταίας. (95) Συνάγεται ότι ένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα είχε χορηγήσει το εν λόγω δάνειο και ότι, συνεπώς, το σύνολο των 12 δισ. ITL αποτελεί κρατική ενίσχύση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. L 227/36 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 IV. 6. Το οµολογιακό δάνειο που χορήγησε ένας όµιλος τραπεζών το 1996 (96) Το 1996 ένας όµιλος τραπεζών, κατά το πλείστον ιδιωτικών (71 %), χορήγησε στη Seleco µετατρέψιµο οµολογιακό δάνειο µε επιτόκιο 5 %. Εφόσον πρόκειται για ιδιωτικές κυρίως τράπεζες, των οποίων η συµπεριφορά δεν εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης 1, οι δε δηµόσιες τράπεζες, που αποτελούσαν µειονότητα, συµπεριφέρθηκαν κατά τον ίδιο τρόπο µε τις ιδιωτικές τράπεζες που συµµετείχαν στον όµιλο, συνάγεται ότι η παρέµβαση των τραπεζών δεν εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Εξάλλου, η Επιτροπή παρατηρεί ότι εφόσον οι τράπεζες που συµµετείχαν στον όµιλο κατά το χρόνο της πτώχευσης είχαν απαιτήσεις έναντι της Seleco αξίας 20,5 δισ. ITL, µπορεί να δεχθεί ότι η παρέµβασή τους ήταν αναγκαστική και αποσκοπούσε κυρίως στην προστασία των απαιτήσεών τους. IV. 7. Η επένδυση της Friulia και της Italtel στη Multimedia (97) Λαµβανοµένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες ιδρύθηκε η Multimedia, οι επενδύσεις της Italtel (η οποία χρειάστηκε να λάβει τη σύµφωνη γνώµη του ιδιώτη µετόχου της, της Siemens, για να αποκτήσει την εν λόγω συµµετοχή στη Multimedia) και της Friulia δεν περιέχουν καθαυτές στοιχεία κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Πράγµατι, πρόκειται για συµµετοχή σε µια επιχείρηση που επρόκειτο να ασκήσει δραστηριότητες σε ένα ιδιαίτερα δυναµικό και ανερχόµενο τµήµα της αγοράς, όπως αναφέρεται στο σηµείο ΙΙ. 1. 3 της παρούσας απόφασης. V. ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ (98) Οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν το 1994 και το 1996 από τη REL και τη Friulia δεν µπορούν να θεωρηθούν συµβιβάσιµες µε την κοινή αγορά βάσει των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφος 2 της συνθήκης, διότι δεν αποτελούν ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα προς µεµονωµένους καταναλωτές ούτε αποσκοπούν στην επανόρθωση ζηµιών που προκαλούνται από θεοµηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα. Εξάλλου, η παρέκκλιση του άρθρου 87 παράγραφος 2, στοιχείο γ) δεν µπορεί να εφαρµοστεί. Οµοίως, οι ενισχύσεις δεν µπορούν να θεωρηθούν συµβιβάσιµες βάσει των στοιχείων α), β) και δ) της παραγράφου 3 του άρθρου 87. Επιπλέον, ο αποδέκτης δεν είναι εγκατεστηµένος σε ενισχυόµενη περιφέρεια κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχεία α) ή γ), καθότι οι ενισχύσεις δεν αποσκοπούν στην προώθηση σηµαντικού σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ούτε στην άρση σοβαρής διαταραχής της οικονοµίας κράτους µέλους ή στην προώθηση του πολιτισµού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονοµιάς. (99) Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να περιορίσει την εξέταση του συµβιβάσιµου των ενισχύσεων στην παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ), και ειδικότερα πρέπει να εξετάσει εάν οι εν λόγω ενισχύσεις µπορούν να θεωρηθούν ως ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικής επιχείρησης. Πράγµατι, λαµβανοµένης υπόψη της οικονοµικής της κατάστασης, η Seleco πρέπει να θεωρηθεί ως προβληµατική επιχείρηση. (100) Για να µπορέσει η Επιτροπή να εγκρίνει µια ενίσχυση αναδιάρθρωσης, πρέπει να αποδειχθεί ότι η αποδέκτρια επιχείρηση είναι προβληµατική και ότι πληροί τα κριτήρια που ορίζονται στο σχετικό κοινοτικό πλαίσιο κανόνων (βλέπε σηµείο 34 της παρούσας απόφασης). Επιπλέον, είναι απαραίτητο ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης σύµφωνο µε τους γενικούς όρους που προβλέπονται στο σηµείο 3. 2. 2 του εν λόγω πλαισίου κανόνων. Κατ’ αρχάς η Επιτροπή πρέπει να βεβαιωθεί ότι η αποκατάσταση της βιωσιµότητας της Seleco ήταν πιθανή το 1994 και ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης βασιζόταν σε ρεαλιστικές υποθέσεις. ∆εύτερον, η Επιτροπή πρέπει να βεβαιωθεί ότι η ενίσχυση δεν ενδέχεται να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισµού και ότι είναι ανάλογη µε το κόστος και τα πλεονεκτήµατα της αναδιάρθρωσης. (101) Βάσει του σχετικού κοινοτικού πλαισίου κανόνων, ως προβληµατική νοείται η επιχείρηση η οποία δεν είναι σε θέση να εξυγιανθεί µε ίδιους πόρους ή συγκεντρώνοντας τα απαραίτητα κεφάλαια από τους µετόχους της. Η χρηµατοοικονοµική αδυναµία της επιχείρησης οφείλεται κατά κανόνα σε πενιχρή παρελθούσα απόδοση και ισχνές µελλοντικές προοπτικές. Τα τυπικά συµπτώµατα είναι η µειούµενη αποδοτικότητα ή το αυξανόµενο µέγεθος των ζηµιών, ο φθίνων κύκλος εργασιών και η κλιµάκωση των χρεών. Όπως τεκµηριώ- νεται στο σηµείο ΙΙ της παρούσας απόφασης, η Seleco πρέπει να θεωρηθεί ως προβληµατική επιχείρηση κατά την έννοια του σχετικού κοινοτικού πλαισίου κανόνων. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/37 (102) Για τους λόγους που αναφέρονται στο σηµείο IV. 2. 2, η Επιτροπή θεωρεί ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης της Seleco βασιζόταν σε µη ρεαλιστικές υποθέσεις και σε µια ακατάλληλη και µη συνεκτική στρατηγική ως προς τη θέση που έπρεπε να καταλάβει η εταιρεία. Οι προβλέψεις σχετικά µε τους µελλοντικούς όρους εκµετάλλευσης βασίζονταν κατά µεγάλο µέρος σε εξωτερικούς παράγοντες που δεν ήλεγχε η επιχείρηση. Έστω και αν η Seleco ασκούσε δραστηριότητες σε ορισµένους αναπτυσσόµενους τοµείς (προϊόντα επαγγελ- µατικής χρήσης και συσκευές βιντεοεγγραφής), ωστόσο επικέντρωσε τις προσπάθειές της µόνο στον τοµέα στον οποίο είχε επέλθει κορεσµός, δηλαδή στις έγχρωµες τηλεοράσεις. (103) ∆εδοµένου ότι στην περίπτωση της Seleco δεν πληρούται το κριτήριο της βιωσιµότητας που απαιτείται από το σχετικό κοινοτικό πλαίσιο κανόνων, περιττεύει η εξέταση των υπόλοιπων προβλεπόµενων κριτηρίων. Ωστόσο, η Επιτροπή επιθυµεί να διατυπώσει ορισµένες παρατηρήσεις επί του θέµατος. (104) Για να θεωρηθούν συµβιβάσιµες µε την κοινή αγορά οι ενισχύσεις αναδιάρθρωσης, πρέπει να ληφθούν µέτρα για να εξαλειφθούν κατά το δυνατό οι δυσµενείς επιπτώσεις τους στους ανταγωνιστές. Όµως, η Seleco λάµβανε δηµόσιες ενισχύσεις επί δώδεκα περίπου χρόνια, χωρίς να βελτιωθεί σηµαντικά η κατά- στασή της. Αυτή η εξάρτηση από τις δηµόσιες ενισχύσεις είχε εξάλλου οδηγήσει την Επιτροπή να επισηµάνει στις ιταλικές αρχές ότι δεν έπρεπε να χορηγηθούν άλλες κρατικές ενισχύσεις στην εταιρεία. Στην απόφαση της 20ής Μαΐου 1992 η Επιτροπή είχε προειδοποιήσει τις ιταλικές αρχές ότι κάθε νέα ενίσχυση θα αποτελούσε καταρχήν αντικείµενο αρνητικής απόφασης από την πλευρά της. Συνεπώς, συνάγεται ότι το κριτήριο αυτό δεν πληρούται. (105) Το ύψος και η ένταση της ενίσχυσης που ορίζεται στο κοινοτικό πλαίσιο κανόνων πρέπει να περιορίζονται στο ελάχιστο δυνατό που απαιτείται για να καταστεί δυνατή η αναδιάρθρωση και πρέπει να σχετίζονται µε τα προβλεπόµενη οφέλη από κοινοτική άποψη. Κατά συνέπεια, οι αποδέκτες της ενίσχυσης θα πρέπει κανονικά να συµβάλουν σηµαντικά στο σχέδιο αναδιάρθρωσης χρησιµοποιώντας ίδιους πόρους ή εξωτερι- κές πηγές χρηµατοδότησης σύµφωνα µε τους όρους της αγοράς. Στην προκειµένη περίπτωση κατά την εισφορά κεφαλαίου του 1994 το ποσοστό της εισφοράς του δηµόσιου τοµέα σε σχέση µε την εισφορά του ιδιωτικού τοµέα είναι 49 % έναντι 51 %. Χώρίς την εισφορά του δηµόσιου τοµέα ο ιδιώτης µέτοχος δεν θα είχε δεχθεί µια νέα έισφορά κεφαλαίου στην εταιρεία, δεδοµένου ότι οι µέτοχοι είχαν ήδη αποφασίσει ότι η καλύτερη λύση ήταν η εκκαθάριση της Seleco. (106) Μετά την αποτυχία του σχεδίου αναδιάρθρωσης, που ήταν αναµενόµενη για τους λόγους που αναφέρονται στο σηµείο IV. 2, µόνο νέες εισφορές χρηµατικών πόρων θα µπορούσαν να διατηρήσουν την εταιρεία σε λειτουργία. Τα κεφάλαια αυτά εισφέρθηκαν το 1996 κατά τη δεύτερη πράξη αύξησης κεφαλαίου και χρηµατοοικονοµικής εξυγίανσης της εταιρείας. Στην περίπτωση αυτή η πρόσθετη εισφορά του ιδιωτικού τοµέα ήταν 30,8 δισ. ITL και η εισφορά του δηµοσίου τοµέα 60,5 δισ. ITL. Κατόπιν των δύο πράξεων αύξησης κεφαλαίου (1994 και 1996) η συνολική εισφορά πόρων στη Seleco ανήλθε σε 55,4 %, από την πλευρά του δηµόσιου τοµέα και σε 44,6 %, από την πλευρά του ιδιωτικού τοµέα. (107) Η Επιτροπή θεωρεί ότι, ακόµη και αν στην πρώτη πράξη η πλειονότητα των πόρων προήλθε από τους ιδιώτες επενδυτές, η εισφορά αυτή αποτελεί πλειονότητα µόνο θεωρητικά. Ειδικότερα, για τους λόγους που αναφέρονται στα σηµεία IV. 1 και IV. 4 της παρούσας απόφασης, ο τρόπος µε τον οποίο χειρίστηκε η REL την ανάκτηση των απαιτήσεών της έναντι της Seleco ύψους 82 δισ. ITL, ισοδυναµεί µε πλήρη σχεδόν παραίτηση από το ποσό αυτό ήδη από το 1994. Το ότι η δηµόσια παρέµβαση του 1994 εκ των πραγµάτων εξασφάλισε την πλειονότητα των πόρων επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι, όπως διευκρινίζεται στο σηµείο ΙΙ. 1. 1 της παρούσας απόφασης, όλοι οι µέτοχοι της Seleco, από τον ιδιωτικό και το δηµόσιο τοµέα, σκόπευαν την εποχή εκείνη να εκκαθαρίσουν την εταιρεία και το ενδεχόµενο αυτό αποφεύχθηκε µόνο χάρη στην παρέµβαση των ιταλικών αρχών. Εξάλλου, η εξέλιξη της κατάστασης της επιχείρησης το 1994 (ζηµίες ύψους 41,6 δισ. ITL) και το 1995 (ζηµίες ύψους 64,2 δισ. ITL) επιβεβαιώνει ότι η εκκαθάριση της εταιρείας το 1994 ήταν η µόνη βιώσιµη λύση. Πράγµατι, κατά τη δεύτερη πράξη αύξησης κεφαλαίου/χρηµατοδότησης, η εισφορά του δηµόσιου τοµέα κάλυψε το 60 % των επενδυθέντων κεφα- λαίων. Συνεπώς, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η αρχή της αναλογικότητας δεν τηρήθηκε σε καµία από τις δύο αυξήσεις κεφαλαίου. (108) Το σχέδιο αναδιάρθρωσης για την περίοδο 1993-1996, για τους λόγους που αναφέρονται στο σηµείο IV. 2. 1 της παρούσας απόφασης, δεν επέτρεπε την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης εντός εύλογου χρονικού διαστήµατος βάσει ρεαλιστικών υποθέσεων όσον αφορά τους µελλοντικούς όρους λειτουργίας. Όσον αφορά την πράξη αύξησης κεφαλαίου/χρηµατοδότησης του 1996, η Επιτροπή παρατη- ρεί ότι οι ιταλικές αρχές δεν κοινοποίησαν άλλο σχέδιο αναδιάρθρωσης που θα της επέτρεπε να θεωρήσει αποδεκτή τη δεύτερη αυτή πράξη. L 227/38 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 (109) Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται στο κοινοτικό πλαίσιο κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληµατικών επιχειρήσεων. Ως εκ τούτου, η παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ) δεν µπορεί να εφαρµοστεί. Συνεπώς, οι ενισχύσεις είναι ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά. VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (110) Η Ιταλία έθεσε σε εφαρµογή τη µετατροπή σε µετοχές ενός δανείου 6 δισ. ITL και την εισφορά νέου κεφαλαίου ύψους 7 δισ. ITL από τη Friulia υπέρ της Seleco, που είχαν κοινοποιηθεί στις 30 Μαρτίου 1994, προτού η Επιτροπή αποφανθεί σχετικά. Η Επιτροπή διαπιστώνει επίσης ότι οι υπόλοιπες ενισχύσεις τέθηκαν σε εφαρµογή κατά παράβαση του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Πρόκειται ιδιαίτερα για τις ακόλουθες ενισχύσεις: — µερική παραίτηση εκ µέρους της REL από 16,8 δισ. επί απαιτήσεων ύψους 82 δισ. ITL το 1994 και εξαγορά του εναποµένοντος χρέους ύψους 65,2 δισ. ITL έναντι 20 δισ. ITL το 1996, — χορήγηση εκ µέρους της Friulia µετατρέψιµου δανείου 12 δισ. ITL µε επιτόκιο 7 % και µε ενέχυρο τέσσερα βιοµηχανικά σήµατα της Seleco το 1996. (111) Κατά συνέπεια οι ενισχύσεις αυτές είναι παράνοµες. Για τους λόγους που προαναφέρονται, οι εν λόγω ενισχύσεις είναι επίσης ασυµβίβαστες µε την κοινή αγορά, κατά το µέτρο που δεν µπορούν να επωφεληθούν από καµία από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης. (112) Όταν η Επιτροπή αποφαίνεται ότι µια παράνοµη ενίσχυση είναι ασυµβίβαστη µε την κοινή αγορά, σύµφωνα µε το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή καλεί το κράτος µέλος να ανακτήσει την ενίσχυση από τον αποδέκτη, όπως επιβεβαιώθηκε από το ∆ικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις αποφάσεις της 12ης Ιουλίου 1973, υπόθεση 70/72 Επιτροπή κατά Γερµανίας (12), της 24ης Φεβρουαρίου 1987, υπόθεση 310/85 Deufil κατά Επιτροπής (13) και της 20ής Σεπτεµβρίου 1990, υπόθεση C-5/89 Επιτροπή κατά Γερµανίας (14). (113) Συνεπώς, οι ιταλικές αρχές πρέπει να λάβουν όλα τα απαραίτητα µέτρα για νά αποκατασταθεί η οικονοµική κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν η επιχείρηση χωρίς τη χορήγηση της ασυµβίβαστης ενίσχυσης. Πρέπει λοιπόν να προβούν στην ανάκτηση των παράνοµων και ασυµβίβαστων ενισχύσεων προσαυξηµένων µε τόκους από την ηµεροµηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση του αποδέκτη µέχρι την πραγµατική τους ανάκτηση από την αποδέκτρια εταιρεία Seleco, η οποία τελεί υπό εκκαθάριση. Για την ορθή εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής, το κράτος µέλος καλείται να υιοθετήσει τη συµπεριφορά ενός ιδιώτη πιστωτή (και τουλάχιστον να επιδείξει την ίδια µέριµνα για την ανάκτηση των απαιτήσεών του, όπως τα φορολογικά χρέη ή τα χρέη σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης) και να επιδιώξει άµεσα την ανάκτηση της ενίσχυσης προσφεύγοντας σε κάθε διαθέσιµο εκ του νόµου µέσο συµπεριλαµβανοµένης της κατάσχεσης των περιου- σιακών στοιχείων της επιχείρησης και, εν ανάγκη, της εκκαθάρισης της τελευταίας, εάν δεν είναι σε θέση να επιστρέψει τους εν λόγω πόρους. Το προϊόν της εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων επιτρέπουν την ικανοποίηση των διαφόρων πιστωτών, µεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και το κράτος µέλος, έστω και αν δεν επαρκούν για να καλυφθεί το σύνολο των χρεών της επιχείρησης και, συνεπώς, δεν ανακτηθεί ολοσχερώς η ενίσχυση. Η εκκαθάριση της επιχείρησης υπό τις συνθήκες αυτές εξακολουθεί να είναι σηµαντική από την άποψη του ανταγωνισµού, διότι αποδεσµεύει το µερίδιο αγοράς που κατείχε η υπό εκκαθάριση επιχείρηση και το θέτει στη διάθεση των πιστωτών, παρέχοντας στους τελευταίους τη δυνα- τότητα να αποκτήσουν τα περιουσιακά στοιχεία και να τα αξιοποιήσουν αποτελεσµατικότερα. (114) Ωστόσο, υπάρχουν περιστάσεις που µπορούν να εµποδίσουν τη διαδικασία αυτή, να θέσουν εν αµφιβάλω την αποτελεσµατικότητα της απόφασης ανάκτησης και να καταστήσουν ανίσχυρους τους κανόνες σχετικά µε τις κρατικές ενισχύσεις. Τούτο µπορεί να συµβεί όταν, κατόπιν µιας έρευνας ή µιας απόφασης της Επιτροπής, τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού «ongoing-concern» της επιχείρησης µεταβιβά- ζονται σε άλλη εταιρεία ελεγχόµενη από τα ίδια πρόσωπα, µε όρους που δεν ανταποκρίνονται στις τιµές της αγοράς ή µε αδιαφανείς διαδικασίες. Παρόµοιες πράξεις ενδέχεται να έχουν ως στόχο να τεθούν τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία εκτός του πεδίου εφαρµογής της απόφασης της Επιτροπής και να συνεχιστεί στο διηνεκές η εν λόγω οικονοµική δραστηριότητα. (115) Όπως και σε κάθε άλλη διαδικασία ανάκτησης, το κράτος µέλος, για να ενεργήσει ως επισπεύδων πιστωτής, πρέπει να αναλώσει όλα τα διαθέσιµα από το νόµο µέσα, όπως για παράδειγµα όσα αφορούν τις αγωγές για απάτη έναντι των πιστωτών από πράξεις της υπό εκκαθάριση επιχείρησης κατά την ύποπτη περίοδο πριν από την πτώχευση, τα οποία επιτρέπουν να κηρυχθούν άκυρες οι εν λόγω πράξεις. (12) Συλλογή 1973, σ. 813. (13) Συλλογή 1987, σ. Ι-901. (14) Συλλογή 1990, σ. Ι-3437. 7. 9. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 227/39 (116) Επιπλέον, για να µην καταστεί ατελέσφορη η απόφαση και για να αποφευχθεί η συνέχιση της στρέβλωσης της αγοράς, η Επιτροπή µπορεί να υποχρεωθεί να απαιτήσει να µην σταµατήσει η ανάκτηση στην αρχική εταιρεία, αλλά να επεκταθεί στην επιχείρηση που συνεχίζει ενδεχοµένως τη δραστηριότητα της αρχικής επιχείρησης χρησιµοποιώντας µέσα παραγωγής που της έχουν µεταβιβαστεί, όταν ορισµένα στοιχεία της µεταβίβασης οδηγούν στο συµπέρασµα ότι υφίσταται οικονοµική συνέχεια µεταξύ των δύο επιχειρήσεων. (117) Μεταξύ των στοιχείων αυτών, η Επιτροπή εξετάζει το αντικείµενο της µεταβίβασης, (στοιχεία του ενεργητι- κού και του παθητικού, χρησιµοποίηση του ίδιου εργατικού δυναµικού, δεσµευµένα περιουσιακά στοιχεία) το τίµηµα της µεταβίβασης, την ταυτότητα των µετόχων ή των ιδιοκτητών της αγοράστριας και της αρχικής επιχείρησης, το χρόνο κατά τον οποίο πραγµατοποιείται η µεταβίβαση (µετά την έναρξη της έρευνας, την κίνηση της διαδικασίας ή την έκδοση της οριστικής απόφασης) και τέλος την οικονοµική λογική της πράξης. (118) Εν προκειµένω, η Seleco, το Μάρτιο του 1996, συγκέντρωσε τις αποδοτικότερες δραστηριότητές της (µόνιτορ και µηχανήµατα προβολής εικόνων βίντεο) στην εταιρεία Multimedia (η οποία ιδρύθηκε το προηγούµενο έτος από το µέτοχο αναφοράς, κ. Rossignolo) εισέφερε 29 δισ. ITL στο κεφάλαιο της εν λόγω εταιρείας και απέκτησε την πλήρη κυριότητά της. Η πράξη αυτή, που συνέβαλε διττώς στην απώλεια ουσιαστικών στοιχείων της Seleco (περιουσιακά στοιχεία και µετοχικό κεφάλαιο) πραγµατοποιήθηκε µετά την απόφαση της Επιτροπής της 10ης Οκτωβρίου 1994 για την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης. Η Multimedia ελέγχεται πλήρως από τη Seleco, η οποία κατέστη µοναδικός ιδιοκτήτης της. Επιπλέον, είναι πιθανό ότι η πράξη αυτή δεν περιορίστηκε στη µεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων και ότι η µεταβίβαση των βασικών δραστηριοτήτων της Seleco συνοδεύτηκε από µεταβίβαση του αντίστοιχου προσωπικού (ή ενός µέρους του) στη Multimedia και συνεπώς, από µεταβίβαση τουλάχιστον των υποχρεώσεων κοινωνικής ασφάλισης. (119) Τέσσερις µήνες µετά την πράξη αυτή (και εννέα µήνες πριν από την πτώχευσή της), η Seleco, η οποία την εποχή εκείνη ήλεγχε πλήρως τη Multimedia, πώλησε τα δύο τρίτα των µετοχών της τελευταίας σε τρεις µετόχους, µεταβιβάζοντας στον καθένα το ένα τρίτο: Italtel, Friulia και Seleco. Στην πραγµατικότητα η Multimedia παρέµενε υπό τον έλεγχο της Seleco (η οποία µεταβίβασε το µερίδιό της σε µια εικονική εταιρεία, τη Finanziaria Elettronica srl, την οποία ελέγχει κατά 99 %) ή/και του µετόχου της Friulia (τρίτου µετόχου της Seleco, που κατείχε, το Φεβρουάριο του 1996, ποσοστό 3,49 % στο εταιρικό κεφάλαιο ύψους 32,759 δισ. ITL, η οποία όµως της είχε χορηγήσει µετατρέψιµο δάνειο ύψους 12 δισ. ITL). (120) Κατά συνέπεια, η αποτελεσµατική εκτέλεση της απόφασης ανάκτησης των παράνοµων και ασυµβίβαστων ενισχύσεων προϋποθέτει ότι οι ιταλικές αρχές θα στραφούν όχι µόνο κατά της Seleco, αλλά και κατά της Multimedia, καθώς και κατά κάθε άλλης επιχείρησης υπέρ της οποίας µεταβιβάστηκαν ενδεχοµένως τα περιουσιακά στοιχεία κατά τρόπο που θα µπορούσε να καταστήσει ατελέσφορη της παρούσα απόφαση, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Οι ακόλουθες κρατικές ενισχύσεις που έθεσε σε εφαρµογή η Ιταλία υπέρ της Seleco Spa δεν συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά: α) η µερική παραίτηση, εκ µέρους της Ristrutturazione Elettronica Spa, από απαιτήσεις 16,8 δισ. ITL επί συνολικών απαιτήσεων ύψους 82 δισ. ITL το 1994· β) η εξαγορά, εκ µέρους της Seleco Spa, των υπολειπόµενων απαιτήσεων της Ristrutturazione Elettronica Spa ύψους 65,2 δισ. ITL έναντι καταβολής τιµήµατος 20 δισ. ITL το 1996· γ) η µετατροπή σε µετοχικό κεφάλαιο, εκ µέρους της Friulia Spa, δανείου ύψους 6 δισ. ITL που χορήγησε η εν λόγω εταιρεία το 1992· δ) η εισφορά νέου κεφαλαίου ύψους 7 δισ. ITL από τη Friulia Spa το 1994· ε) η χορήγηση το 1996, εκ µέρους της Friulia Spa, µετατρέψιµου δανείου ύψους 12 δισ. ITL µε επιτόκιο 7 % επί ενεχύρω τεσσάρων βιοµηχανικών σηµάτων της Seleco SpA. L 227/40 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7. 9. 2000 Άρθρο 2 1. Η Ιταλία λαµβάνει όλα τα αναγκαία µέτρα για την ανάκτηση των αναφεροµένων στο άρθρο 1 ενισχύσεων, οι οποίες χορηγήθηκαν ήδη παράνοµα στους αποδέκτες, από τη Seleco Spa και, δευτερευόντως, για το µέρος των ενισχύσεων που δεν θα καταστεί δυνατό ενδεχοµένως να ανακτηθεί από τη Seleco Spa, από την εταιρεία Seleco Multimedia srl και από κάθε άλλη επιχείρηση υπέρ της οποίας πραγµατοποιήθηκαν µεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων κατά τρόπον ώστε να καταστεί ατελέσφορη η παρούσα απόφαση. 2. Η ανάκτηση πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις διαδικασίες της εθνικής νοµοθεσίας. Επί των ανακτωµένων ποσών οφείλονται τόκοι από τον χρόνο κατά τον οποίο τέθηκαν στη διάθεση του δικαιούχου µέχρι την πραγµατική τους ανάκτηση. Οι τόκοι αυτοί υπολογίζονται µε βάση το επιτόκιο αναφοράς που χρησιµοποιείται για τον υπολογισµό του ισοδύναµου επιχορήγησης στο πλαίσιο των περιφερειακών ενισχύσεων κατά το χρόνο χορήγησης των ενισχύσεων. Η Ιταλία ενηµερώνει την Επιτροπή εντός προθεσµίας δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα µέτρα που έλαβε για την εφαρµογή της. Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική ∆ηµοκρατία. Άρθρο 4 Βρυξέλλες, 2 Ιουνίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1158/1999 av den 2 juni 1999 om fastställande av schablonvärden vid import för bestämning av ingångspriset för vissa frukter och grönsaker

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: L 140/10 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 6. 1999 I (R(cid:132)ttsakter vilkas publicering (cid:132)r obligatorisk) KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 1158/1999 av den 2 juni 1999 om fastst(cid:132)llande av schablonv(cid:132)rden vid import f(cid:148)r best(cid:132)mning av ing(cid:134)ngspriset f(cid:148)r vissa frukter och gr(cid:148)nsaker EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING produkter och de perioder som anges i bilagan till den f(cid:148)rordningen. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 3223/94 av den 21 december 1994 om till(cid:132)mpningsf(cid:148)re- skrifter f(cid:148)r importordningen f(cid:148)r frukt och gr(cid:148)nsaker (1), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 1498/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 4. 1 i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: I f(cid:148)rordning (EG) nr 3223/94 anges som till(cid:132)mpning av resultaten av de multilaterala f(cid:148)rhandlingarna i Uruguay- rundan kriterierna f(cid:148)r kommissionens fastst(cid:132)llande av fr(cid:134)n tredje land f(cid:148)r de schablonv(cid:132)rdena vid import Vid till(cid:132)mpningen av dessa kriterier b(cid:148)r schablonv(cid:132)rdena vid import fastst(cid:132)llas till de niv(cid:134)er som anges i bilagan till denna f(cid:148)rordning. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 De schablonv(cid:132)rden vid import som avses i artikel 4 i f(cid:148)rordning (EG) nr 3223/94 skall fastst(cid:132)llas enligt tabellen i bilagan. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 3 juni 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 2 juni 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 337, 24. 12. 1994, s. 66. (2) EGT L 198, 15. 7. 1998, s. 4. 3. 6. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 140/11 till kommissionens f(cid:148)rordning av den 2 juni 1999 om fastst(cid:132)llande av schablonv(cid:132)rden vid import f(cid:148)r best(cid:132)mning av ing(cid:134)ngspriset f(cid:148)r vissa frukter och gr(cid:148)nsaker BILAGA KN-nr Kod f(cid:148)r tredje land (1) (EUR/100 kg) Schablonv(cid:132)rde vid import 0702 00 00 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0809 20 95 052 999 052 628 999 052 999 382 388 528 999 388 400 508 512 524 528 804 999 052 400 999 56,9 56,9 76,1 129,4 102,7 49,9 49,9 46,0 47,8 47,6 47,1 76,3 106,3 72,6 80,3 66,1 60,0 98,5 80,0 226,8 259,7 243,3 (1) Landsbeteckningar som fastst(cid:132)lls i kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 2317/97 (EGT L 321, 22. 11. 1997, s. 19). Koden ”999” betecknar ”(cid:148)vriga ursprung”


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1162/1999 av den 2 juni 1999 om rättelse av förordning (EG) nr 1133/1999 om leverans av nötkött till Ryssland

eurovoc_concepts:
Russia
aid system
beef
supply

text: 3. 6. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 140/17 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 1162/1999 av den 2 juni 1999 om r(cid:132)ttelse av f(cid:148)rordning (EG) nr 1133/1999 om leverans av n(cid:148)tk(cid:148)tt till Ryssland EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING (cid:148)verensst(cid:132)mmer med kommitt(cid:130)ns yttrande. F(cid:148)rordningen i fr(cid:134)ga b(cid:148)r d(cid:132)rf(cid:148)r r(cid:132)ttas. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EG) nr 2802/98 av den 17 december 1998 om ett program f(cid:148)r leverans av s(cid:132)rskilt jordbruksprodukter artikel 4. 2 i denna, och till Ryska federationen (1), av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Bilaga I till f(cid:148)rordning (EG) nr 1133/1999 skall ers(cid:132)ttas med bilagan till denna f(cid:148)rordning. Efter en granskning har det visat sig att bilaga I till inte kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1133/1999 (2) Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 3 juni 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 2 juni 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 349, 24. 12. 1998, s. 12. (2) EGT L 135, 29. 5. 1999, s. 64. L 140/18 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 3. 6. 1999 BILAGA ”BILAGA I N(cid:153)TK(cid:153)TT MED BEN–partierna 1–6 URBENAT N(cid:153)TK(cid:153)TT–partierna 7 och 8 Slutgiltiga best(cid:132)mmelseorter Parti nr 1 Parti nr 2 Parti nr 3 Parti nr 4 Parti nr 5 Parti nr 6 Parti nr 7 Republiken Karelen 300 (cid:190) 300 (cid:190) 180 (cid:190) Republiken Komi 800 (cid:190) 800 (cid:190) 800 (cid:190) (cid:190) (cid:190) Regionen Archangelsk 600 (cid:190) 600 (cid:190) 500 180 (cid:190) Regionen Briansk 300 (cid:190) 300 (cid:190) 180 (cid:190) (cid:190) Regionen Kaluga 400 (cid:190) 400 (cid:190) Regionen Kostroma 300 (cid:190) 300 (cid:190) Regionen Smolensk 300 (cid:190) 300 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 380 (cid:190) 480 (cid:190) 300 (cid:190) Regionen Tver Regionen Tula Regionen Jaroslav (cid:190) (cid:190) (cid:190) 300 (cid:190) 300 (cid:190) 180 (cid:190) 500 (cid:190) 400 (cid:190) 340 (cid:190) 400 (cid:190) 500 (cid:190) 180 (cid:190) Regionen Nizjnij-Novgorod 900 (cid:190) 900 (cid:190) 680 300 (cid:190) Republiken Dagestan Republiken Ingusj Republiken Nordossetien Republiken Tjetjenien Regionen Perm (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) 300 (cid:190) 300 340 (cid:190) (cid:190) 200 (cid:190) 200 (cid:190) 460 (cid:190) 200 (cid:190) 200 280 (cid:190) 200 (cid:190) 200 280 (cid:190) 300 (cid:190) 300 340 (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) Regionen Sverdlovsk 400 2 100 400 2 100 800 1 620 (cid:190) Regionen Kemerovo 700 500 700 500 620 580 (cid:190) Parti nr 8 a) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) b) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) (cid:190) Summa 5 000 5 000 5 000 5 000 5 000 5 000 3 500 3 500 3 000 Leveransstadium: Ej lossade varor, antingen till gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngen vid Krasnoje eller till hamnen i S:t Petersburg. Transportmedel: Varje parti skall transporteras antingen uteslutande genom sj(cid:148)transport p(cid:134) ett enda fartyg eller uteslutande genom landtransport. 3. 6. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 140/19 Om, n(cid:132)r det g(cid:132)ller landtransport, vissa slutgiltiga best(cid:132)mmelseregioner n(cid:134)s med j(cid:132)rnv(cid:132)gstransport och andra med lastbilstransport, skall anbudet (cid:134)tf(cid:148)ljas av tv(cid:134) formul(cid:132)r som uppr(cid:132)ttas i enlighet med bilaga II till f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999 och beloppet i anbudet skall motsvara det v(cid:132)gda genomsnittet av kostnaden per ton. Senaste ankomstdag till gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngen vid Krasnoje eller till hamnen S:t Petersburg: (cid:190) Parti nr 1: 25 augusti 1999 (cid:190) Parti nr 2: 5 september 1999 (cid:190) Parti nr 3: 3 september 1999 (cid:190) Parti nr 4: 6 augusti 1999 (cid:190) Parti nr 5: 5 augusti 1999 (cid:190) Parti nr 6: 10 augusti 1999 (cid:190) Parti nr 7: 31 juli 1999 (cid:190) Parti nr 8: a) 16 augusti 1999 b) 1 september 1999. ”


title: Decisión del Comité Mixto del EEE nº  69/1999 de 2 de junio de 1999 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE sobre la cooperación en sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades

eurovoc_concepts:
EU aid
EU programme
budget
information policy

formats: html pdf print

text: 9. 11. 2000 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 284/55 DECISIO´ N DEL COMITE´ MIXTO DEL EEE no 69/1999 de 2 de junio de 1999 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE sobre la cooperacio´ n en sectores especı´ficos no incluidos en las cuatro libertades EL COMITE´ MIXTO DEL EEE, Visto el Acuerdo sobre el Espacio Econo´ mico Europeo, adaptado por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Econo´ mico Europeo, en adelante denominado «el Acuerdo», y, en particular, sus artı´culos 86 y 98, Considerando lo siguiente: (1) (2) El Protocolo 31 del Acuerdo fue modificado por la Decisio´ n del Comité Mixto del EEE no 27/1999, de 26 de febrero de 1999 (1). Conviene ampliar la cooperacio´ n de las Partes contratantes en el Acuerdo para incluir un programa plurianual comunitario para estimular el establecimiento de la sociedad de la informacio´ n en Europa (Sociedad de la informacio´ n), conforme a la Decisio´ n 98/253/CE del Consejo (2). (3) Por consiguiente, debe modificarse el Protocolo 31 del Acuerdo para que dicha cooperacio´ n pueda iniciarse el 1 de enero de 1999. DECIDE: Artı´culo 1 En el apartado 5 del artı´culo 2 del Protocolo 31 del Acuerdo se an˜ adira´ el guio´ n siguiente: «— 398 D 0253: Decisio´ n 98/253/CE del Consejo, de 30 de marzo de 1998, por la que se adopta un programa plurianual comunitario para estimular el establecimiento de la sociedad de la informacio´ n en Europa (programa “Sociedad de la Informacio´ n”) (DO L 107 de 7. 4. 1998, p. 10). ». Artı´culo 2 La presente Decisio´ n entrara´ en vigor el 3 de junio de 1999, siempre que se hayan efectuado al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones establecidas por el apartado 1 del artı´culo 103 del Acuerdo. Se aplicara´ a partir de 1 de enero de 1999. (1) DO L 148 de 22. 6. 2000, p. 54. (2) DO L 107 de 7. 4. 1998, p. 10. L 284/56 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 9. 11. 2000 La presente Decisio´ n se publicara´ en la seccio´ n EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de las Comunidades Europeas. Artı´culo 3 Hecho en Bruselas, el 2 de junio de 1999. Por el Comité Mixto del EEE El Presidente F. BARBASO