title: Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi

eurovoc_concepts:
Switzerland
agreement (EU)
agricultural product
agricultural trade
liberalisation of the market
market access

formats: html pdf print

text: 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 159 22002A0430(04) L 114/132 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30. 4. 2002 między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotycząca handlu produktami rolnymi UMOWA WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, i KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, zwana dalej „Szwajcarią”, razem zwane dalej „Stronami”, POSTANOWIŁY stopniowo znosić bariery dla głównej części w Porozumieniu ustanawiającym Światową Organizację Handlu dotyczącymi ustanawiania stref wolnego handlu, ich handlu, zgodnie z postanowieniami zawartymi w artykule 15 Umowy o wolnym handlu z dnia 22 lipca 1972 roku Strony wyraziły gotowość, tak daleko jak pozwala na to ich polityka rolna, wspierania harmonijnego rozwoju handlu produktami rolnymi, do których nie stosuje się tej Umowy, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Cele 2. Załącznik 2 do niniejszej Umowy wymienia koncesje celne, jakie Wspólnota przyznała Szwajcarii, bez uszczerbku dla konce- sji wymienionych w załączniku 3. 1. Celem niniejszej Umowy jest wzmocnienie relacji wolnego handlu między Stronami poprzez polepszenie ich dostępu do rynku produktów rolnych drugiej Strony. Artykuł 3 Koncesje dotyczące serów 2. „Produkty rolne” oznaczają produkty wymienione w działach 1–24 Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowa- nego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Do celów sto- sowania załączników 1–3 do niniejszej Umowy wyłącza się pro- dukty z działu 3 i z pozycji 16. 04 i 16. 05 Zharmonizowanego Systemu oraz produkty objęte kodami CN 0511 91 10, 0511 91 90, 1902 20 10 i 2301 20 00. 3. Niniejsza Umowa nie ma zastosowania do materiałów obję- tych protokołem 2 Umowy o wolnym handlu, z wyjątkiem doty- czących jej koncesji przyznanych w załączniku 1 i 2. Artykuł 2 Koncesje celne 1. Załącznik 1 do niniejszej Umowy wymienia koncesje celne, jakie Szwajcaria przyznała Wspólnocie, bez uszczerbku dla kon- cesji wymienionych w załączniku 3. Załącznik 3 do niniejszej Umowy postanowienia mające zastosowanie do handlu serami. zawiera szczególne Artykuł 4 Zasady dotyczące pochodzenia Zasady dotyczące pochodzenia wzajemnie stosowane na mocy załączników 1–3 do niniejszej Umowy są wymienione w protokole 3 Umowy o wolnym handlu. Artykuł 5 Ograniczenie barier technicznych dla handlu 1. Załączniki do niniejszej Umowy wymieniają sposoby ograni- czeń barier technicznych dla handlu produktami rolnymi w nastę- pujących obszarach: — załącznik 4 w sprawie zdrowia roślin, 160 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — załącznik 5 w sprawie paszy dla zwierząt, — załącznik 6 w sprawie nasion, Artykuł 7 Rozstrzyganie sporów — załącznik 7 w sprawie handlu produktami sektora wina, — załącznik 8 w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony nazw napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych na bazie wina, — załącznik 9 w sprawie produktów rolnych i środków spoży- wczych uzyskanych metodami ekologicznymi, — załącznik 10 w sprawie uznawania kontroli zgodności z nor- mami handlowymi dla świeżych owoców i warzyw, — załącznik 11 w sprawie środków sanitarnych i zootechnicz- nych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produk- tami zwierzęcymi. 2. Artykuł 1 ustęp 2 i 3 oraz artykuły 6–8 i 10–13 niniejszej Umowy nie mają zastosowania do załącznika 11. Każda z Umawiających się Stron może wnieść sporną sprawę dotyczącą interpretacji lub stosowania niniejszej Umowy do Komitetu. Komitet podejmuje starania w celu rozstrzygnięcia sporu. Wszystkie informacje przydatne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia możliwego do zaakceptowania rozwiązania przedstawiane są Komitetowi. W tym celu Komitet bada wszystkie możliwości zachowania dobrego funkcjonowania niniejszej Umowy. Artykuł 8 Wymiana informacji 1. Strony wymieniają wszystkie istotne informacje dotyczące wprowadzania w życie i stosowania postanowień niniejszej Umowy. 2. Każda ze Stron informuje drugą o zmianach, jakie zamierza wprowadzić w przepisach ustawowych, wykonawczych i admi- nistracyjnych w zakresie niniejszej Umowy i, tak szybko jak jest to możliwe, przekazuje jej nowe przepisy. Artykuł 6 Wspólny Komitet ds. Rolnictwa Artykuł 9 Poufność 1. Ustanawia się Wspólny Komitet (zwany dalej „Komitetem”) składający się z przedstawicieli Stron. 2. Zadanie Komitetu jest zarządzanie niniejszą Umową i zapew- nienie jej prawidłowego funkcjonowania. 3. Komitet jest upoważniony do podejmowania decyzji w przy- padkach przewidzianych w niniejszej Umowie i jej załącznikach. Decyzje te wprowadzają w życie Strony zgodnie ze swoimi wewnętrznymi przepisami. 4. Komitet ustanawia swój wewnętrzny regulamin. 5. Komitet podejmuje decyzje na podstawie wzajemnego poro- zumienia. 6. Do celów zabezpieczenia właściwego wprowadzenia niniejszej Umowy w życie Strony na wniosek jednej z nich przeprowadzają konsultacje w ramach Komitetu. Przedstawiciele, eksperci i inni pracownicy Stron są zobowiązani, nawet po zaprzestaniu pełnienia swoich funkcji, do nieujawniania informacji uzyskanych w ramach niniejszej Umowy, które są objęte tajemnicą zawodową. Artykuł 10 Środki ochronne 1. Jeżeli w ramach stosowania załączników 1–3 niniejszej Umowy i uwzględniając szczególną sensytywność rynków rol- nych Stron, przywóz produktów pochodzących z jednej ze Stron powoduje poważne zakłócenia lub zagraża powstaniu poważ- nych zakłóceń na rynku drugiej Strony, obie Strony bezzwłocz- nie rozpoczynają konsultacje w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania. Do czasu znalezienia rozwiązania zainteresowana Strona może podjąć działania, jakie uzna za konieczne. 2. W przypadku podjęcia środków ochronnych przewidzianych w ustępie 1 lub w innych załącznikach: a) w razie braku postanowień szczególnych obowiązują nastę- pujące procedury: 7. Komitet powołuje grupy robocze niezbędne do stosowania załączników do niniejszej Umowy. W swoim regulaminie wewnętrznym określa w szczególności skład i zasady funkcjono- wania tych grup roboczych — jeżeli Strona ma zamiar wprowadzić w życie środki ochronne w stosunku do części lub całego terytorium dru- giej Strony, informuje o tym wcześniej tę Stronę podając jej przyczyny, 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 161 — jeżeli Strona przyjmuje środki ochronne w stosunku do części lub całego swojego terytorium bądź terytorium pań- stwa trzeciego, informuje o tym drugą Stronę w jak naj- krótszym terminie, — bez uszczerbku dla możliwości niezwłocznego wprowa- dzenia w życie planowanych środków należy, tak szybko jak jest to możliwe, przeprowadzić konsultacje obu Stron w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania, — w przypadku środków ochronnych przyjętych przez Pań- stwo Członkowskie w stosunku do Szwajcarii, innego Pań- stwa Członkowskiego lub państwa trzeciego Wspólnota, tak szybko jak jest to możliwe, należycie powiadamia o tym Szwajcarię; b) w pierwszej kolejności muszą zostać wybrane środki w jak najmniejszym stopniu zakłócające funkcjonowanie niniejszej Umowy. Artykuł 11 Zmiany 3. Mając na uwadze wyniki tych przeglądów, w ramach swoich polityk rolnych i z uwzględnieniem sensytywności rynków rol- nych, Strony mogą rozpocząć negocjacje, w kontekście niniejszej Umowy, w celu dalszego znoszenia barier w handlu produktami rolnymi na zasadzie wzajemnych preferencji i wzajemnych korzyści. 4. Umowy zawarte w wyniku negocjacji przewidzianych w ustę- pie 3 przedstawiane są do ratyfikacji lub zatwierdzenia przez Strony, zgodnie z właściwymi dla nich procedurami. Artykuł 14 Wprowadzenie w życie Umowy 1. Strony podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne mające zapewnić wykonywanie zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy. 2. Strony powstrzymują się od wszelkich środków mogących sta- nowić zagrożeniem dla realizacji celów niniejszej Umowy. Komitet może podjąć decyzję o zmianie załączników 1 i 2 oraz dodatków pozostałych załączników do Umowy. Artykuł 15 Załączniki Artykuł 12 Przegląd 1. Jeżeli jedna ze Stron ubiega się o dokonanie przeglądu niniej- szej Umowy, przedstawia drugiej ze Stron uzasadniony wniosek. 2. Strony mogą powierzyć Komitetowi rozpatrzenie tego wnio- sku i przygotowanie, o ile zaistnieje taka potrzeba, zaleceń, w szczególności w celu rozpoczęcia negocjacji. Załączniki do niniejszej Umowy, stanowią jej integralną część. łącznie z ich dodatkami, Artykuł 16 Zasięg terytorialny Niniejsza Umowa znajduje zastosowanie z jednej strony na terytoriach, na których obowiązuje Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, i na warunkach ustanowionych w tym Traktacie oraz z drugiej strony na terytorium Szwajcarii. 3. Umowy wynikające z negocjacji przewidzianych w ustępie 2 przedkładane są do ratyfikacji lub zatwierdzenia przez Strony, zgodnie z właściwymi dla nich procedurami. Artykuł 17 Wejście w życie i okres obowiązywania Artykuł 13 Klauzula ewolucyjna 1. Strony zobowiązują się kontynuować wysiłki, aby stopniowo dojść do większej liberalizacji handlu produktami rolnymi mię- dzy sobą. 1. Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Strony zgodnie z właściwymi dla nich procedurami. Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po ostatnim powiadomieniu o złożeniu dokumen- tów ratyfikacyjnych lub zatwierdzających w odniesieniu do wszystkich z następujących siedmiu umów: Umowa w sprawie handlu produktami rolnymi Umowa w sprawie swobodnego przepływu osób Umowa w sprawie transportu lotniczego 2. W tym celu Strony dokonują w Komitecie regularnego prze- glądu warunków regulujących handel produktami rolnymi. Umowa w sprawie przewozu kolejowego i drogowego rzeczy i osób 162 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Umowa w sprawie wzajemnego uznawania w zakresie oceny zgodności powiadomi drugą Stronę, że jest inaczej. W razie takiego powia- domienia stosuje się postanowienia ustępu 4. Umowa w sprawie niektórych aspektów zamówień publicznych Umowa w sprawie współpracy naukowej i technologicznej. 2. Niniejsza Umowa zawarta jest na okres wstępny siedmiu lat. Umowa zostaje odnowiona na czas nieokreślony, chyba że przed lub Szwajcaria upływem okresu wstępnego Wspólnota 3. Wspólnota i Szwajcaria mogą rozwiązać niniejszą Umowę przez powiadomienie drugiej Strony o swojej decyzji. W razie takiego powiadomienia stosuje się postanowienia ustępu 4. 4. Siedem Umów określonych w ustępie 1 przestaje obowiązy- wać sześć miesięcy od otrzymania powiadomienia o nieodnawia- niu określonego w ustępie 2 lub powiadomienia o rozwiązaniu określonego w ustępie 3. Hecho en Luxemburgo, el veintiuno de junio de mil novecientos noventa y nueve, en dos ejemplares en las lenguas alemana, danesa, española, finesa, francesa, griega, inglesa, italiana, neerlandesa, portuguesa y sueca, siendo cada uno de estos textos igualmente auténtico. Udfærdiget i Luxembourg, den enogtyvende juni nitten hundrede og nioghalvfemsi to eksemplarer på dansk, engelsk, finsk, fransk, græsk, italiensk, nederlandsk, portugisisk, spansk, svensk og tysk, idet hver af disse tekster har samme gyldighed. Geschehen zu Luxemburg am einundzwanzigsten Juni neunzehnhundertneunundneunzig in zweifacher Ausfertigung in dänischer, deutscher, englischer, italienischer, niederländischer, portugiesischer, spanischer und schwedischer Sprache, wobei jeder dieser Wortlaute gleichermaßen verbindlich ist. französischer, griechischer, finnischer, Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις είκοσι μία Ιουνίου χίλια εννιακόσια ενενήντα εννέα, σε δύο ατνίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα αυτά είναι εξίσου αυθεντικά. Done at Luxembourg on the twenty-first day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-nine, in duplicate in the Spanish, Danish, German, Greek, English, French, Italian, Dutch, Portuguese, Finnish and Swedish languages, each text being equally authentic. Fait à Luxembourg, le vingt-et-un juin mil neuf cent quatre-vingt dix-neuf, en double exemplaire, en langues allemande, anglaise, danoise, espagnole, finnoise, française, grecque, italienne, néerlandaise, portugaise et suédoise, chacun de ces textes faisant également foi. Fatto a Lussemburgo, addì ventuno giugno millenovecentonovantanove, in duplice esemplare, in lingua danese, finnica, francese, greca, inglese, italiana, olandese, portoghese, spagnola, svedese e tedesca. Ciascuna delle versioni linguistiche fa parimenti fede. Gedaan te Luxemburg, de eenentwintigste juni negentienhonderd negenennegentig, in twevoud, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zĳnde alle talen gelĳkelĳk authentiek. Peito no Luxemburgo, em vinte e um de Junho de mil novecentos e noventa e nove, em dois exemplares, nas línguas alemã, dinamarquesa, espanhola, finlandesa, francesa, grega, inglesa, italiana, neerlandesa, portuguesa e sueca, fazendo igualmente fé qualquer dos textos. Luxemburgissa Tehty vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäyhdeksän kahtena kappaleena englannin, espanjan, hollannin, italian, ja jokainen teksti on yhtä kreikan, portugalin, ranskan, ruotsin, saksan, suomen ja tanskan kielellä, todistusvoimainen. kahdentenakymmenentenäensimmäisenä kesäkuuta päivänä Utfärdat i Luxemburg den tjugoförsta juni nittonhundranittionio i två exemplar på det danska, engelska, finska, franska, grekiska, italienska, nederländska, portugisiska, spanska, svenska och tyska språket, vilka samtliga texter är giltiga. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 163 Por la Comunidad Europea For Det Europæiske Fællesskab Für die Europäische Gemeinschaft Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα For the European Community Pour la Communauté européenne Per la Comunità europea Voor de Europese Gemeenschap Pela Comunidade Europeia Euroopan yhteisön puolesta På Europeiska gemenskapens vägnar Por la Confederación Suiza For Det Schweiziske Edsforbund Für der Schweizerischen Eidgenossenschaft Για την Ελβετική Συνομοσπονδία For the Swiss Confederation Pour la Confédération suisse Per la Confederazione svizzera Voor de Zwitserse Bondsstaat Pela Confederação Suíça Sveitsin valaliiton puolesta På Schweiziska Edsförbundets vägnar 164 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 SPIS TREŚCI ZAŁĄCZNIK 1: Koncesje przyznane przez Szwajcarię ZAŁĄCZNIK 2: Koncesje przyznane przez Wspólnotę ZAŁĄCZNIK 3: Koncesje dotyczące serów Dodatek 1: Koncesje przyznane przez Wspólnotę Dodatek 2: Koncesje przyznane przez Szwajcarię Dodatek 3: Wykaz nazw serów „Italico” dopuszczonych do przywozu do Szwajcarii Dodatek 4: Opisy serów ZAŁĄCZNIK 4: w sprawie zdrowia roślin (Dodatki 1–4 zostaną sporządzone) Dodatek 5: Wymiana informacji ZAŁĄCZNIK 5: w sprawie paszy dla zwierząt (Dodatek 1 zostanie sporządzony) Dodatek 2: Wykaz przepisów prawa określonych w artykule 9 ZAŁĄCZNIK 6: w sprawie materiału siewnego Dodatek 1: Prawodawstwo Dodatek 2: Organy kontroli jakości i poświadczania materiału siewnego Dodatek 3: Odstępstwa wspólnotowe dopuszczone przez Szwajcarię Dodatek 4: Wykaz państw trzecich ZAŁĄCZNIK 7: w sprawie handlu produktami sektora wina Dodatek 1: Wykaz aktów określonych w artykule 4 odnoszących się do produktów sektora wina Dodatek 2: Nazwy chronione określone w artykule 6 Dodatek 3: odnoszący się do artykułu 6 i 25 ZAŁĄCZNIK 8: w sprawie wzajemnego uznawania i napojów aromatyzowanych na bazie wina i ochrony nazw napojów spirytusowych Dodatek 1: Nazwy chronione napojów spirytusowych pochodzących ze Wspólnoty Dodatek 2: Nazwy chronione napojów spirytusowych pochodzących ze Szwajcarii Dodatek 3: Nazwy Wspólnoty chronione napojów aromatyzowanych pochodzących ze Dodatek 4: Nazwy chronione napojów aromatyzowanych pochodzących ze Szwajcarii 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 165 ZAŁĄCZNIK 9: w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych uzyskanych ekologiczną metodą produkcji Dodatek 1: Wykaz obowiązujących przepisów Dodatek 2: Zasady stosowania ZAŁĄCZNIK 10: w sprawie uznawania kontroli zgodności z normami handlu owocami i warzywami Dodatek 1: Kontrolne organy szwajcarskie upoważnione do wydawania świadectwa kontroli określonego w artykule 3 załącznika 10 ZAŁĄCZNIK 11: w sprawie środków sanitarnych i zootechnicznych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi Dodatek 1: Środki zwalczania/zgłaszanie chorób Dodatek 2: Zdrowie zwierząt: handel i wprowadzenie do obrotu Dodatek 3: Przywóz żywych zwierząt i niektórych produktów zwierzęcych z państw trzecich Dodatek 4: Postanowienia zootechniczne, włącznie z regulującymi przywóz z państw trzecich Dodatek 5: Kontrole i opłaty Dodatek 6: Produkty zwierzęce Dodatek 7: Odpowiedzialne organy Dodatek 8: Dostosowanie do warunków regionalnych Dodatek 9: Wytyczne w sprawie procedur przeprowadzania audytu Dodatek 10: Kontrole graniczne i opłaty Dodatek 11: Punkty kontaktowe 166 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 ZAŁĄCZNIK 1 KONCESJE PRZYZNANE PRZEZ SZWAJCARIĘ Szwajcaria przyznaje na następujące produkty pochodzące ze Wspólnoty następujące koncesje celne, w danym przypadku, w granicach wyznaczonej rocznej ilości. Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie ex 0210 11 91 Szynki i ich kawałki, z kośćmi, wieprzowe (z wyjątkiem szynek z dzika), solone lub w solance, suszone lub wędzone Obowiązujące cło (CHF/l00 kg brutto) Zwolnienie Roczna ilość (masa netto [t]) ex 0210 19 91 Szynki i ich kawałki, bez kości, wieprzowe (z wyjątkiem szynek z dzika), solone lub w solance, suszone lub wędzone Zwolnienie 1 000 (1) 0210 20 10 Wołowina, suszona 0602 10 00 Nieukorzenione sadzonki i zrazy Zwolnienie 200 (2) Zwolnienie Bez ograniczeń Rośliny w formie podkładu owoców ziarnkowych (pochodzące z siewu lub rozmnażania wegeta- cyjnego): Zwolnienie (3) 0602 20 11 - Szczepione, gołe korzenie 0602 20 19 - Szczepione, z bryłkami ziemi 0602 20 21 - Nieszczepione, gołe korzenie 0602 20 29 - Nieszczepione, z bryłkami ziemi Rośliny w formie podkładu owoców pestkowych (pochodzące z siewu lub rozmnażania wegetacyj- nego): Zwolnienie (3) 0602 20 31 - Szczepione, gołe korzenie 0602 20 39 - Szczepione, z bryłkami ziemi 0602 20 41 - Nieszczepione, gołe korzenie 0602 20 49 - Nieszczepione, z bryłkami ziemi Rośliny z wyjątkiem roślin w formie podkładu owoców ziarnkowych (pochodzące z siewu lub roz- mnażania wegetacyjnego), o jadalnych owocach lub orzechach: Zwolnienie Bez ograniczeń 0602 20 51 - O gołych korzeniach 0602 20 59 - Inne niż o gołych korzeniach Drzewa, krzewy i krzaki gatunków rodzących jadalne owoce lub orzechy, nawet szczepione, o gołych korzeniach: 0602 20 71 - O owocach ziarnkowych 0602 20 72 - O owocach pestkowych 0602 20 79 - Inne niż o owocach ziarnkowych lub pestkowych Drzewa, krzewy i krzaki gatunków rodzących jadalne owoce lub orzechy, szczepione lub nie, o gołych korzeniach, z grudkami ziemi: 0602 20 81 - O owocach ziarnkowych 0602 20 82 - O owocach pestkowych 0602 20 89 - Inne niż o owocach ziarnkowych lub pestkowych (1) Włącznie z 480 t szynki Parma i San Daniel, zgodnie z wymianą listów między Szwajcarią a EWG z dnia 25 stycznia 1972 roku. (2) Włącznie z 170 t Bresaola, zgodnie z wymianą listów między Szwajcarią a EWG z dnia 25 stycznia 1972 roku. (3) W granicach całkowitego rocznego kontyngentu 60 000 roślin. Zwolnienie (3) Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie (3) Zwolnienie Bez ograniczeń 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 167 Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie 0602 30 00 Rododendrony i azalie szczepione lub nie Róże szczepione lub nie: 0602 40 10 - Dzikie róże i dzikie róże łodygowe - Pozostałe dzikie róże i dzikie róże łodygowe: 0602 40 91 - O gołych korzeniach 0602 40 99 - Inne niż o gołych korzeniach, z bryłkami ziemi Obowiązujące cło (CHF/l00 kg brutto) Roczna ilość (masa netto [t]) Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń Rośliny (pochodzące z siewu lub rozmnażania wegetacyjnego), użytkowe; grzybnie: Zwolnienie Bez ograniczeń 0602 90 11 - Rośliny warzywne i trawnik w rulonach 0602 90 12 - Grzybnie 0602 90 19 - Pozostałe rośliny warzywne, trawnik w rulonach i grzybnie Pozostałe żywe rośliny (włącznie z korzeniami): Zwolnienie Bez ograniczeń 0602 90 91 - O gołych korzeniach 0602 90 99 - Inne niż o gołych korzeniach, z bryłkami ziemi 0603 10 31 Goździki, cięte, na wiązanki lub do ozdób, świeże, od dnia 1 maja do dnia 25 października Zwolnienie 1 000 0603 10 41 Róże, cięte, na wiązanki lub do ozdób, świeże, od dnia 1 maja do dnia 25 października Kwiaty cięte i pąki kwiatowe (z wyjątkiem goździków i róż), na wiązanki lub do ozdób, świeże, od dnia 1 maja do dnia 25 października 0603 10 51 - Drzewiaste 0603 10 59 - Inne niż drzewiaste 0603 10 71 Tulipany, cięte, na wiązanki lub do ozdób, świeże, od dnia 26 października do dnia 30 kwietnia Zwolnienie Bez ograniczeń Kwiaty cięte i pąki kwiatowe (z wyjątkiem tulipanów i róż), na wiązanki lub do ozdób, świeże, od dnia 26 października do dnia 30 kwietnia Zwolnienie Bez ograniczeń 0603 10 91 - Drzewiaste 0603 10 99 - Inne niż drzewiaste Pomidory, świeże lub chłodzone: - Pomidory wiśniowe: 0702 00 10 - od dnia 21 października do dnia 30 kwietnia - Pomidory Peretti (wydłużone): 0702 00 20 - od dnia 21 października do dnia 30 kwietnia - Pozostałe pomidory, o średnicy 80 mm lub większej (pomidory soczyste) 0702 00 30 - od dnia 21 października do dnia 30 kwietnia - Pozostałe 0702 00 90 - od dnia 21 października do dnia 30 kwietnia Zwolnienie 10 000 168 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie 0705 11 11 Sałata lodowa, bez zewnętrznych liści: - od dnia 1 stycznia do końca lutego Obowiązujące cło (CHF/l00 kg brutto) Roczna ilość (masa netto [t]) Zwolnienie 2 000 0705 21 10 Cykoria warzywna, świeża lub chłodzona: Zwolnienie 2 000 - od dnia 21 maja do dnia 30 września Oberżyny, świeże lub chłodzone: Zwolnienie 1 000 0709 30 10 - od dnia 16 października do dnia 31 maja 0709 51 00 Grzyby, świeże lub chłodzone 0709 60 11 Słodka papryka, świeża lub chłodzona: - od dnia 1 listopada do dnia 31 marca Zwolnienie Bez ograniczeń 2,5 Bez ograniczeń Cukinia (włącznie z kwiatami kurdżety), świeża lub chłodzona: Zwolnienie 2 000 0709 90 50 - od dnia 31 października do dnia 19 kwietnia ex 0710 80 90 Grzyby (niegotowane lub gotowane na parze albo w wodzie), mrożone Zwolnienie Bez ograniczeń Orzechy laskowe (Corylus spp. ), świeże lub suszone: Zwolnienie Bez ograniczeń 0802 21 90 - W łupinie, inne niż przeznaczone na paszę dla zwierząt lub do ekstracji oleju 0802 22 90 - Bez łupiny, inne niż przeznaczone na paszę dla zwierząt lub do ekstracji oleju ex 0802 90 90 Orzeszki sosnowe, świeże lub suszone 0805 10 00 Pomarańcze, świeże lub suszone Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń 0805 20 00 Mandarynki (włącznie z tangerinami i satsumas); klementynki, wilkingi i podobne hybrydy cytru- Zwolnienie Bez ograniczeń sowe, świeże lub suszone 0807 11 00 Arbuzy, świeże 0807 19 00 Melony, świeże, inne niż arbuzy Morele, świeże: 0809 10 11 - od dnia 1 września do dnia 30 czerwca inaczej zapakowane 0809 10 91 - od dnia 1 września do dnia 30 czerwca Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie 2 000 0810 10 10 Truskawki i poziomki, świeże: Zwolnienie 10 000 - od dnia 1 września do dnia 14 maja 0810 50 00 Owoce kiwi 0910 20 00 Szafran Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 169 Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie Obowiązujące cło (CHF/l00 kg brutto) Roczna ilość (masa netto [t]) Oliwa z pierwszego tłoczenia, inna niż przeznaczona na paszę dla zwierząt: 1509 10 91 - W pojemnikach ze szkła o pojemności nieprzekraczającej 2 litrów, 60,60 (1) Bez ograniczeń 1509 10 99 - W pojemnikach ze szkła o pojemności powyżej 2 litrów lub w innych pojemnikach 86,70 (1) Bez ograniczeń Oliwa i jej frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie, inna niż przeznaczona na paszę dla zwierząt: 1509 90 91 - W pojemnikach ze szkła o pojemności nieprzekraczającej 2 litrów 60,60 (1) Bez ograniczeń 1509 90 99 - W pojemnikach ze szkła o pojemności powyżej 2 litrów lub w innych pojemnikach 86,70 (1) Bez ograniczeń Pomidory, całe lub w kawałkach, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego 2002 10 10 - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg, 2002 10 20 - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg 2,50 4,50 Bez ograniczeń Bez ograniczeń 2002 90 10 Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, inne niż całe i w kawałkach: Zwolnienie Bez ograniczeń - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg 2002 90 21 Miąższ, puree i koncentraty pomidorowe, w pojemnikach hermetycznie zamkniętych, w których zawartość suchej masy wynosi 25 % wagi lub więcej, składające się z pomidorów i wody, nawet z dodatkiem soli lub przypraw, w pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg Zwolnienie Bez ograniczeń 2002 90 29 Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, inne niż całe lub w kawałkach i inne niż w postaci miąższu, puree lub koncentratu: Zwolnienie Bez ograniczeń - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg Karczochy, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: ex 2004 90 18 - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg ex 2004 90 49 - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg 17,50 Bez ograniczeń 24,50 Bez ograniczeń Szparagi, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mro- żone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: Zwolnienie Bez ograniczeń 2005 60 10 - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg 2005 60 90 - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mro- żone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: Zwolnienie Bez ograniczeń 2005 70 10 - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg 2005 70 90 - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg Kapary i karczochy przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octo- wego, mrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: ex 2005 90 11 - W pojemnikach o pojemności powyżej 5 kg ex 2005 90 40 - W pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 5 kg (1) Włącznie z wkładem w funduszu gwarancyjnym na obowiązkowe składowanie. 17,5 24,5 Bez ograniczeń Bez ograniczeń 170 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie Obowiązujące cło (CHF/l00 kg brutto) Roczna ilość (masa netto [t]) 2008 30 90 Owoce cytrusowe, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, zawierające lub nie dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone Zwolnienie Bez ograniczeń 2008 50 10 Miąższ moreli, inaczej przetworzony lub zakonserwowany, zawierający lub nie dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej niewymieniony ani niewłączony 2008 50 90 Morele, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, zawierające lub nie dodatek cukru lub innej sub- stancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone 10 15 Bez ograniczeń Bez ograniczeń 2008 70 10 Miąższ brzoskwiń, inaczej przetworzony lub zakonserwowany, zawierający lub nie dodatek cukru Zwolnienie Bez ograniczeń lub innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej niewymieniony ani niewłączony 2008 70 90 Brzoskwinie, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, zawierające lub nie dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone Zwolnienie Bez ograniczeń Soki z owoców cytrusowych, z wyjątkiem pomarańczy i grejpfrutów, niesfermentowane, niezawie- rające dodatku alkoholu: ex 2009 30 19 - Niezawierające dodatku cukru ani innej substancji słodzącej, skoncentrowane ex 2009 30 20 - Zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, skoncentrowane Wina słodkie, specialite i mistelles w pojemnikach o zawartości: 2204 21 50 - Nieprzekraczającej 2 litry (1) 2204 29 50 - Powyżej 2 litrów (1) 6 14 8,5 8,5 Bez ograniczeń Bez ograniczeń Bez ograniczeń Bez ograniczeń ex 2204 21 50 Porto, w pojemnikach zawierających 2 litry lub mniej, zgodnie z opisem (2) Zwolnienie 1 000 hl ex 2204 21 21 Retsina (greckie białe wino) w pojemnikach zawierających 2 litry lub mniej, zgodnie z opisem (3) Zwolnienie 500 hl Retsina (greckie białe wino) w pojemnikach zawierających powyżej 2 litry, zgodnie z opisem (3), o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu: ex 2204 29 21 - Przekraczającej 13 % obj. ex 2204 29 22 - Nie większej od 13 % obj. (1) Objęte są jedynie produkty określone w załączniku 7 do Umowy. (2) Opis: „Porto” oznacza wino gatunkowe produkowane w określonym regionie noszące tę nazwę zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 823/87. (3) Opis: „Retsina” oznacza wino stołowe w rozumieniu przepisów wspólnotowych, określonych w artykule 17 i załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 822/87. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 171 ZAŁĄCZNIK 2 KONCESJE PRZYZNANE PRZEZ WSPÓLNOTĘ Wspólnota przyznaje na następujące produkty pochodzące ze Szwajcarii następujące koncesje celne, w danym przypadku, w granicach wyznaczonej rocznej ilości. Kod CN Wyszczególnienie ex 0210 20 90 Wołowina, bez kości, suszona Obowiązujące cło (EUR/ 100 kg netto) Roczna ilość (masa netto [t]) Zwolnienie 1 200 ex 0401 30 Śmietana, o zawartości tłuszczu w masie przekraczającej 6 % Zwolnienie 2 000 0403 10 Jogurt 0402 29 11 ex 0404 90 83 Mleko specjalne dla niemowląt, w hermetycznie zamkniętych pojemnikach, o zawartości netto nieprzekraczającej 500 g i o zawartości tłuszczu w masie przekraczającej 10 % (1) 43,8 Bez ograniczeń 0602 Pozostałe żywe rośliny (włącznie z ich korzeniami), sadzonki i zrazy; grzybnia Zwolnienie Bez ograniczeń 0603 10 Kwiaty cięte i pąki kwiatowe gatunków odpowiednich na bukiety lub do celów zdobniczych, świeże Zwolnienie Bez ograniczeń 0701 10 00 Sadzeniaki ziemniaka, świeże lub chłodzone Zwolnienie 4 000 0702 00 Pomidory, świeże lub chłodzone Zwolnie- nie (2) 1 000 0703 10 19 0703 90 00 Cebula, z wyjątkiem sadzonek, pory oraz inne warzywa cebulowe, świeże lub chłodzone Zwolnienie 5 000 0704 10 0704 90 Kapusta, kalafiory, kalarepa, kapusta włoska i podobne jadalne warzywa kapustne, z wyjątkiem brukselki, świeże lub chłodzone Zwolnienie 5 500 0705 11 0705 19 00 0705 29 00 Sałata (Lactuca sativa) i cykoria (Cichorium spp. ), świeże lub chłodzone, z wyjątkiem endywii (Chicorum intybus var. foliosum) Zwolnienie 3 000 0706 10 00 Marchew i rzepa, świeże lub chłodzone Zwolnienie 5 000 Buraki sałatkowe, salsefia, selery, rzodkiewki i podobne korzenie jadalne, z wyjątkiem chrzanu (Cochlearia armoracia), świeże lub chłodzone Zwolnienie 3 000 0706 90 05 0706 90 11 0706 90 17 0706 90 90 0707 00 05 Ogórki, świeże lub chłodzone Zwolnie- nie (2) 1 000 0708 20 Fasola (Vigna spp. , Phaseolus spp. ), świeże lub chłodzone Zwolnienie 1 000 0709 30 00 Oberżyny (bakłażany), świeże lub chłodzone 0709 40 00 Selery inne niż seler korzeniowy, świeże lub chłodzone Zwolnienie Zwolnienie 500 500 (1) Do celów stosowania tej podpozycji, „specjalne mleko dla niemowląt” oznacza mleko pozbawione zarodków patogennych i toksycznogennych i które zawierają mniej niż 10 000 odżywających bakterii tlenowych i mniej niż dwie bakterie coliforme na gram. (2) Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, stosuje się cło specyficzne, inne niż stawka minimalna. 172 ² Kod CN PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 0709 51 Grzyby, świeże lub chłodzone 0709 52 00 Trufle, świeże lub chłodzone Wyszczególnienie Obowiązujące cło (EUR/ 100 kg netto) Roczna ilość (masa netto [t]) Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń 0709 70 00 Szpinak, szpinak nowozelandzki i szpinak ogrodowy, świeży lub chłodzony Zwolnienie 1 000 0709 90 10 Warzywa sałatowe, inne niż sałata (Lactuca sativa) i cykoria (Chichorium spp. ), świeże lub chłodzone Zwolnienie 1 000 0709 90 50 Koper, świeży lub chłodzony 0709 90 70 Cukinia, świeża lub chłodzona 0709 90 90 Pozostałe warzywa, świeże lub chłodzone Zwolnienie 1 000 Zwolnie- nie (1) 1 000 Zwolnienie 1 000 0710 80 61 0710 80 69 Grzyby (niegotowane lub gotowane na parze albo w wodzie), mrożone Zwolnienie Bez ograniczeń 0712 90 Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, otrzymane lub nie z warzyw wcześniej gotowanych, ale dalej nieprzetworzone, z wyjątkiem cebuli, grzybów i trufli Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0808 10 20 ex 0808 10 50 ex 0808 10 90 Jabłka, inne niż na wino z jabłek, świeże 0808 20 Gruszki i pigwy, świeże 0809 10 00 Morele, świeże 0809 20 95 Wiśnie i czereśnie, z wyjątkiem kwaśnych, świeże 0809 40 Śliwki i owoce tarniny, świeże 0810 20 10 Maliny, świeże 0810 20 90 Jeżyny, morwy i owoce skrzyżowań malin z jeżynami, świeże 1106 30 10 Mąka, mączka i proszek z bananów Zwolnie- nie (1) Zwolnie- nie (1) Zwolnie- nie (1) Zwolnie- nie (1) Zwolnie- nie (1) Zwolnienie Zwolnienie Zwolnienie 3 000 3 000 500 1 500 (2) (3) 1 000 100 100 5 1106 30 90 Mąka, mączka i proszek z pozostałych produktów objętych działem 8 Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2002 90 90 Proszek pomidorowy, z dodatkiem lub bez dodatku cukru, innych substancji słodzących lub skro- bi (4) Zwolnienie Bez ograniczeń 2003 10 80 Grzyby, inne niż rodzaju Agaricus, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego: Zwolnienie Bez ograniczeń 0710 10 00 Ziemniaki (niegotowane lub gotowane na parze albo w wodzie), mrożone Zwolnienie 3 000 2004 10 10 2004 10 99 Ziemniaki przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyjątkiem mączki, mąki lub płatków (1) Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, stosuje się cło specyficzne, inne niż stawka minimalna. (2) Włącznie z 1 000 t zgodnie z wymianą listów z dnia 14 lipca 1986 roku. (3) W przypadku gdy data wejścia w życie niniejszej Umowy nie jest zbieżna z początkiem roku kalendarzowego, rozdysponowany zostanie pro rata temporis dodatkowy kon- tyngent 500 t. (4) Do celów stosowania tej podpozycji, „specjalne mleko dla niemowląt” oznacza mleko pozbawione zarodków patogennych i toksycznogennych i które zawierają mniej niż 10 000 odżywających bakterii tlenowych i mniej niż dwie bakterie coliforme na gram. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 173 Kod CN 2005 20 80 Wyszczególnienie Obowiązujące cło (EUR/ 100 kg netto) Roczna ilość (masa netto [t]) Ziemniaki przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, nie- mrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyjątkiem przetworów w postaci mąki, mączki, płatków i cienkich plasterków, smażone lub pieczone, także solone lub z przyprawami, w herme- tycznych opakowaniach, nadające się do bezpośredniego spożycia ex 2005 90 Przetworzone proszki z warzyw i mieszanek warzyw, nawet zawierające dodatek cukru, innego środka słodzącego lub skrobii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2008 30 Płatki i proszki z owoców cytrusowych, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzą- cego lub skrobii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2008 40 Płatki i proszki z gruszek, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzącego lub skro- bii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2008 50 Płatki i proszki z moreli, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzącego lub skrobii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń 2008 60 Wiśnie i czereśnie, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, zawierające lub nie dodatek cukru lub innej substancji słodzącej lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone Zwolnienie 500 ex 0811 90 19 ex 0811 90 39 Wiśnie i czereśnie, niegotowane lub gotowane na parze albo w wodzie, mrożone, zawierające lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego 0811 90 80 Wiśnie i czereśnie, niegotowane lub gotowane na parze albo w wodzie, mrożone, zawierające lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego ex 2008 70 Płatki i proszki z brzoskwini, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzącego lub skro- bii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2008 80 Płatki i proszki z truskawek i poziomek, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzą- cego lub skrobii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2008 99 Płatki i proszki z pozostałych owoców i orzechów, zawierające lub nie dodatek cukru, innego środka słodzącego lub skrobii (1) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 19 Sok pomarańczowy w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 20 Sok grejpfrutowy w proszku zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 30 Soki z innych owoców cytrusowych w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 40 Sok ananasowy w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 70 Sok jabłkowy w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń ex 2009 80 Sok gruszkowy w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Zwolnienie Bez ograniczeń (1) Patrz: Wspólna deklaracja w sprawie taryfowa klasyfikacja towarów proszków warzywnych i owocowych. 174 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Kod CN Wyszczególnienie ex 2009 80 Sok z jakiegokolwiek innego owocu lub warzywa w proszku, zawierający lub nie dodatek cukru lub innego środka słodzącego Obowiązujące cło (EUR/ 100 kg netto) Roczna ilość (masa netto [t]) Zwolnienie Bez ograniczeń 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 175 ZAŁĄCZNIK 3 KONCESJE DOTYCZĄCE SERÓW 1. Wspólnota i Szwajcaria zobowiązują się do stopniowej liberalizacji wzajemnego handlu serami objętymi pozycją 0406 Zharmonizowanego Systemu w terminie 5 lat od wejścia w życie niniejszej Umowy. 2. Proces liberalizacji przebiega w następujący sposób: a) Przywóz do Wspólnoty: W pierwszym roku od wejścia w życie Umowy Wspólnota stopniowo lub całkowicie znosi należności celne przywozowe na sery pochodzące ze Szwajcarii, w danym przypadku w granicach rocznej ilości. Podstawowe należności celne oraz podstawowe roczne ilości są wymienione dla poszczególnych rodzajów serów w dodatku 1 do niniejszego załącznika. (i) Wspólnota obniża o 20 % rocznie podstawowe należności celne wymienione w tabeli znajdującej się w dodatku 1. Pierwsza obniżka ma miejsce rok po wejściu w życie Umowy. (ii) Wspólnota powiększa kontyngent taryfowy określony w tabeli znajdującej się w dodatku 1 o 1 250 t rocznie; pierwsze podwyższenie ma miejsce rok po wejściu w życie Umowy. Pełna liberalizacja handlu nastąpi do początku szóstego roku. (iii) Szwajcaria nie musi przestrzegać wymagań ceny franko granica wymienionej w opisie żywności objętej pozycją 0406 CN Wspólnej Taryfy Celnej. b) Wywóz ze Wspólnoty: Dla wszystkich serów objętych pozycją 0406 Zharmonizowanego Systemu Wspólnota nie stosuje przy wywozie do Szwajcarii refundacji wywozowych. c) Przywóz do Szwajcarii: W pierwszym roku od wejścia w życie Umowy Szwajcaria znosi stopniowo lub całkowicie należności celne przywozowe na sery pochodzące ze Wspólnoty, w danym przypadku w granicach rocznej ilości. Podstawowe należności celne oraz podstawowe roczne ilości są wymienione dla poszczególnych rodzajów serów w dodatku 2 litera a) do niniejszego załącznika. (i) Szwajcaria obniża o 20 % rocznie podstawowe należności celne wymienione w tabeli znajdującej się w dodatku 2 litera a). Pierwsza obniżka ma miejsce rok po wejściu w życie Umowy. (ii) Wspólnota powiększa wszystkie kontyngenty taryfowe wymienione w tabeli znajdującej się w dodatku 2 litera a) o 2 500 t rocznie. Pierwsze podwyższenie ma miejsce rok po wejściu w życie Umowy. Nie później niż cztery miesiące przed rozpoczęciem każdego roku Wspólnota wyznacza rodzaj lub rodzaje serów, na które kontyngent zostanie powiększony. Pełna liberalizacja handlu nastąpi do początku szóstego roku. d) Wywóz ze Szwajcarii: W pierwszym roku od wejścia w życie Umowy Szwajcaria w następujący sposób znosi stopniowo subsydia eksportowe na dostawy sera do Wspólnoty: (i) Kwoty dla procesu znoszenia (1) wymienione są w dodatku 2 litera b) do niniejszego załącznika. (ii) Podstawowe kwoty są obniżane w następujący sposób: — rok po wejściu w życie Umowy o 30 %, — dwa lata po wejściu w życie o 55 %, (1) Podstawowe kwoty są obliczane przez Strony za wspólnym porozumieniem na podstawie różnicy cen urzędowych mleka, jakie mogą obowiązywać w chwili wejścia w życie Umowy, dodając dodatkową kwotę dla mleka przetwarzanego na ser, uzyskanej z uwzględnieniem ilości mleka potrzebnej do wytworzenia danego sera, odejmując (wyłączając sery objęte kontyngentami) kwotę obniżenia ceł przez Wspólnotę. Subwencje mogą być przyznane wyłącznie na sery wytwarzane z mleka w całości uzyskanego na terytorium Szwajcarii. 176 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — trzy lata po wejściu w życie o 80 %, — cztery lata po wejściu w życie o 90 %, — pięć lat po wejściu w życie o 100 %. 3. Wspólnota i Szwajcaria podejmą wszelkie niezbędne środki dla zapewnienia, aby system rozdziału pozwoleń przywozowych był, z uwzględnieniem wymogów rynku, administrowany w taki sposób, że przywóz będzie realizowany bez zakłóceń. 4. Wspólnota i Szwajcaria postępują w taki sposób, aby wzajemnie przyznane korzyści nie naruszały innych środków mających wpływ na przywóz i wywóz. 5. Jeżeli w jednej ze Stron wystąpią zakłócenia w postaci zmiany cen i/lub zmiany wolumenu wywozu, na wniosek jednej ze Stron, tak szybko jak to możliwe, przeprowadzane są konsultacje w ramach Komitetu powołanego na mocy artykułu 6 Umowy, w celu znalezienia właściwych rozwiązań. W tym celu Strony uzgadniają okresową wymianę informacji dotyczącą cen oraz wszelkich innych istotnych informacji dotyczących rynku serów własnych i przywożonych. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 177 Dodatek 1 Koncesje przyznane przez Wspólnotę Przywóz do Wspólnoty Kod CN Wyszczególnienie Podstawowa stawka celna (EUR/100 kg netto) Podstawowa ilość roczna (t) ex 0406 20 Ser tarty lub proszkowany, wszystkich rodzajów, o maksymalnej zawartości wody 400 g/kg sera Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 30 Ser przetworzony Zwolnienie Bez ograniczeń Emmentaler, Gruyere, Sbrinz, Bergkäse and Appenzell 6,58 Bez ograniczeń 0406 90 02 0406 90 03 0406 90 04 0406 90 05 0406 90 06 0406 90 13 0406 90 15 0406 90 17 0406 90 18 Fromage fribourgeois, Vacherin Mont d’Or i Tête de Moine Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 90 19 Ser ziołowy Glarus (znany jako Schabziger) Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0406 90 87 Fromage des Grisons 0406 90 25 Tilsit ex 0406 Sery inne niż wymienione powyżej (1) Synonim: Vacherin fribourgeois. Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie Bez ograniczeń Zwolnienie 3 000 178 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 2 Koncesje przyznane przez Szwajcarię a) Przywóz do Szwajcarii Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie Podstawowa stawka celna (CHF/100 kg netto) Podstawowa ilość roczna (t) 0406 10 10 Mascarpone i Ricotta Romana, zgodne z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, Zwolnienie Bez ograniczeń załączonego do Protokołu z Marrakeszu ex 0406 20 Ser tarty lub proszkowany, o maksymalnej zawartości wody 400 g/kg sera Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 40 - Danish Blue, Gorgonzola i Roquefort, zgodne z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liech- tenstein, załączonego do Protokołu z Marakeszu Zwolnienie Bez ograniczeń - Roquefort, niezgodny z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Protokołu z Marrakeszu - Ser z przerostami niebieskiej pleśni, z wyjątkiem Danish Blue, Gorgonzoli i Roquefort 0406 90 11 Brie, Camembert, Crescenza, Italico, Pont l’Evêque, Reblochon, Robbiola i Stracchino, zgodne z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Protokołu z Marrakeszu Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0406 90 19 Feta, zgodna z opisem przedstawionym w dodatku 4 Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0406 90 19 Biały ser w solance, na bazie mleka owczego, zgodny z opisem zawartym w dodatku 4 Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 90 21 Ser ziołowy, o maksymalnej zawartości wody w odtłuszczonej masie 65 % Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 90 31 0406 90 39 Caciocavallo, Canestrato (Pecorino Siciliano), Aostaler Fontina, Parmigiano Reggiano, Grana Padano, Pecorino (Pecorino Romano, Fiore Sardo, pozostałe Pecorino) i Provolone, zgodne z postanowie- niami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Protokołu z Marrakeszu Zwolnienie Bez ograniczeń 0406 90 51 0406 90 59 - Asiago, Bitto, Brà, Fontal, Montasio, Saint-Paulin (Port Salut) i Saint-Nectaire, zgodne z postano- wieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Protokołu z Marrakeszu Zwolnienie 5 000 ex 0406 90 91 - Ser przeznaczony do tarcia, zgodny z opisem zawartym w dodatku 4 0406 90 60 Cantal, zgodny z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Proto- kołu z Marrakeszu Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0406 90 91 ex 0406 90 99 ex 0406 90 99 Manchego, Idiazabal i Roncal, zgodne z opisem zawartym w dodatku 4 Zwolnienie Bez ograniczeń Parmigiano Reggiano i Grana Padano, w kawałkach, nawet ze skórką, z umieszczoną na opakowa- niu co najmniej nazwą sera, zawartością tłuszczu, osobą pakującą, o zawartości tłuszczu w suchym ekstrakcie co najmniej 32 % Parmigiano Reggiano: o zawartości wody nieprzekraczającej 32 % Grana Padano: o zawartości wody nieprzekraczającej 33,2 % Zwolnienie Bez ograniczeń ex 0406 10 90 Ser rodzaju Mozzarella, niezgodny z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załą- czonego do Protokołu z Marrakeszu Zwolnienie 500 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 179 Szwajcarska pozycja taryfowa Wyszczególnienie ex 0406 90 91 ex 0406 90 99 Ser rodzaju Provolone, niezgodny z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załą- czonego do Protokołu z Marrakeszu, o zawartości wody w odtłuszczonej masie nieprzekraczającej 65 % Podstawowa stawka celna (CHF/100 kg netto) Podstawowa ilość roczna (t) Zwolnienie 500 ex 0406 Sery inne niż wymienione powyżej, o twardej w odtłuszczonej masie nieprzekraczającej 65 % lub średniotwardej masie, o zawartości wody Zwolnienie 5 000 ex 0406 Sery inne niż wymienione powyżej Zwolnienie 1 000 0406 10 20 Mozzarella, zgodna z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Pro- 185 Bez ograniczeń tokołu z Marrakeszu, w płynie konserwującym, zgodna z opisem zawartym w dodatku 4 (2) 0406 30 Ser przetworzony, z wyjątkiem tartego i proszkowanego 180,55 Bez ograniczeń 0406 90 51 Asiago, Bitto, Fontal, Saint-Paulin (Port Salut) i Saint-Nectaire, zgodne z postanowieniami Wykazu LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonego do Protokołu z Marrakeszu, poza kontyngentem rocz- nym 5 000 t 289 Bez ograniczeń 0406 90 91 Pozostałe sery o średniotwardej masie o zawartości wody w odtłuszczonej masie powyżej 54 %, ale nieprzekraczającej 65 % 315 Bez ograniczeń (1) Dla serów miękkich „Italico” wykaz nazw serów dopuszczonych do przywozu do Szwajcarii znajduje się w dodatku 3. (2) W przypadku Mozzarelli bez płynu konserwującego, zgodnej z opisem przedstawionym w Wykazie LIX Szwajcaria – Liechtenstein, załączonym do Protokołu z Marrakeszu, obowiązujące cło jest zwykłym cłem podanym w Wykazie LIX. Kwoty podstawowe podane w punkcie 2 litera d) niniejszego załącznika są następujące: b) Wywóz ze Szwajcarii Wyszczególnienie Maksymalna pomoc dla wywozu (1) (2) (CHF/l00 kg netto) Pozycja szwajcarskiej taryfy celnej 0406 30 0406 20 Ser przetworzony, inny niż tarty lub sproszkowany Ser tarty lub sproszkowany, wszystkich rodzajów ex 0406 90 19 Vacherin Mont d’Or 0406 90 21 Ser ziołowy Glarus ex 0406 90 99 Emmentaler ex 0406 90 91 Fromage fribourgeois (Vacherin fribourgeois) ex 0406 90 91 Fromage des Grisons ex 0406 90 91 Tilsit ex 0406 90 91 Tête de Moine ex 0406 90 91 Appenzell 0 0 204 139 343 259 259 113 259 274 (1) Do czasu pełnej liberalizacji z wyjątkiem serów objętych podpozycją 0406 90 01 przeznaczonych do przetworzenia i przywożonych do Wspólnoty w systemie minimal- nego dostępu. (2) Włącznie z kwotami i wszystkimi pozostałymi środkami o podobnym skutku. 180 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Pozycja szwajcarskiej taryfy celnej ex 0406 90 91 ex 0406 90 99 Bergkäse ex 0406 90 99 Gruyere ex 0406 90 99 Sbrinz ex 0406 Sery inne niż wymienione powyżej - Świeże sery o miękkiej masie - Sery średniotwarde - Sery twarde i bardzo twarde Wyszczególnienie Maksymalna pomoc dla wywozu (1) (2) (CHF/l00 kg netto) 343 343 384 219 274 343 (1) Do czasu pełnej liberalizacji z wyjątkiem serów objętych podpozycją 0406 90 01 przeznaczonych do przetworzenia i przywożonych do Wspólnoty w systemie minimal- nego dostępu. (2) Włącznie z kwotami i wszystkimi pozostałymi środkami o podobnym skutku. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 181 Dodatek 3 Wykaz nazw serów „Italico” dopuszczonych do przywozu do Szwajcarii Bel Piano Lombardo Stella Alpina Cerriolo Italcolombo Tre Stelle Cacio Giocondo Il Lombardo Stella d’Oro Bel Mondo Bick Pastorella Cacio Reale Valsesia Casoni Lombardi Formaggio Margherita Formaggio Bel Paese Monte Bianco Metropoli L’Insuperabile Universal Fior d’Alpe Alpestre Primavera Italico Milcosa Caciotto Milcosa Italia Reale La Lombarda Codogno Il Novarese Mondo Piccolo Bel Paesino Primula Gioconda Alfiere 182 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Costino Montagnino Lombardo Lagoblu Imperiale Antica Torta Cascina S. Anna Torta Campagnola Martesana Caciotta Casalpiano 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 183 Dodatek 4 Opisy serów Wymienione niżej sery mogą korzystać z umownej stawki celnej jedynie w przypadku, gdy odpowiadają zamieszczonemu poniżej opisowi, posiadają typowe wyszczególnione cechy charakterystyczne i są przywożone z odpowiednim opisem lub nazwą. 1. Feta Nazwa Feta Obszary produkcji Tracja, Macedonia, Tesalia, Epirus, Grecja kontynentalna, Peloponez i Lesbos (Grecja) Forma i wymiary Dowolnych rozmiarów prostokątne sześciany lub równoległościany Cechy charakterystyczne Ser miękki bez skórki. Biała, miękka, ale spoista masa, lekko krucha, o smaku lekko ostro-kwaśnym i ostro- słonym. Ser wytwarzany wyłącznie z mleka owczego lub z dodatkiem nie więcej niż 30 % mleka koziego, dojrzewający co najmniej dwa miesiące Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 43 % Zawartość suchej masy co najmniej 44 % 2. Biały ser w solance, na bazie mleka owczego Wyszczególnienie Biały ser w solance, na bazie mleka owczego, kraj pochodzenia, wytwarzany wyłącznie z mleka owczego lub Biały ser w solance, na bazie mleka owczego, kraj pochodzenia, wytwarzany z mleka owczego lub koziego Obszar produkcji Państwa Członkowskie Unii Europejskiej Forma i wymiary Dowolnych rozmiarów prostokątne sześciany lub równoległościany Cechy charakterystyczne Ser miękki bez skórki. Biała, miękka, ale spoista masa, lekko krucha, o smaku lekko ostro-kwaśnym i ostro- słonym. Ser wytwarzany wyłącznie z mleka owczego lub z dodatkiem nie więcej niż 10 % mleka koziego, dojrzewający co najmniej dwa miesiące Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 43 % Zawartość suchej masy co najmniej 44 % Stawka umowna może zostać zastosowana tylko w przypadku, gdy na opakowaniu każdego kawałka podany jest pełny adres producenta oraz że ser został wyprodukowany z mleka owczego lub w zależności od przypadku z dodatkiem mleka koziego. 3. Manchego Nazwa Manchego Obszary produkcji Autonomiczna Wspólnota Castile-La Mancha (Prowincje Albacete, Ciudad Real, Cuenca i Toledo) 184 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Forma, wymiary, masa kręgu Kręgi w kształcie walca o bokach prawie płaskich. Wysokość 7–12 cm. Średnica: 9–22 cm. Waga kręgów: 1–3,5 kg Cechy charakterystyczne Twarda skórka, bladożółta lub zielonkawoczarniawa; masa gęsta i zwarta, koloru od białego do żółtawego kości słoniowej, mogą występować nierówno rozmieszczone małe dziurki. Charakterystyczny aromat i smak. Ser twardy lub średniotwardy, wytwarzany wyłącznie z mleka owiec rasy „Manchega”, surowego lub pasteryzowanego, krzepnący z pomocą naturalnej podpuszczki lub innych dopuszczonych enzymów powodujących krzepnięcie, przy czym mleko podgrzewa się do temperatury 28–32 °C przez 45–60 minut. Minimalny okres dojrzewania 60 dni Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 50 % Zawartość suchej masy co najmniej 55 % 4. Idiazabal Nazwa Idiazabal Obszary produkcji Prowincje Guipuzcoa, Navarra, Alava i Vizcaya Forma, wymiary, masa kręgu Kręgi w kształcie walca o bokach prawie płaskich. Wysokość 8–12 cm. Średnica: 10–30 cm. Waga krę- gów: 1–3 kg Cechy charakterystyczne Twarda skórka, bladożółta lub ciemnobrązowa, w przypadku gdy ser jest wędzony. Masa zwarta, koloru od białego do żółtawego kości słoniowej, mogą występować nierówno rozmieszczone małe dziurki. Charakterystyczny aromat i smak. Ser wytwarzany wyłącznie z mleka owiec ras Lacha i Caranzana, krzep- nący z pomocą naturalnej podpuszczki lub innych dopuszczonych enzymów, w temperaturze 28–32 °C przez 20–45 minut. Minimalny okres dojrzewania 60 dni Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 45 % Zawartość suchej masy co najmniej 55 % 5. Roncal Nazwa Roncal Obszary produkcji Dolina Roncal (Navarra) Forma, wymiary, masa kręgu Kręgi w kształcie walca o bokach prawie płaskich. Wysokość 8–12 cm. Zmienna średnica i waga Cechy charakterystyczne Twarda skórka, ziarnista i tłusta, słomianobrązowa. Masa gęsta i zwarta, porowata, ale bez oczek, koloru od białego do żółtawego kości słoniowej. Charakterystyczny aromat i smak. Masa twarda lub średniotwar- da, wytwarzany wyłącznie z mleka owczego, krzepnący z pomocą naturalnej podpuszczki lub innych dopuszczonych enzymów, w temperaturze 32–37 °C Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 50 % Zawartość suchej masy co najmniej 60 % 6. Ser przeznaczony do tarcia Wyszczególnienie Kraj pochodzenia, np. niemiecki ser przeznaczony do tarcia lub francuski ser przeznaczony do tarcia Obszar produkcji Państwa Członkowskie Unii Europejskiej 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 185 Forma, wymiary, masa kręgu Kręgi lub bloki. Wysokość: 5,5–8 cm, Średnica: 28–42 cm lub szerokość 28–36 cm. Waga kręgów: 4,5–7,5 kg Cechy charakterystyczne Ser o średniotwardej masie, zwartej skórce, koloru od żółtozłotego do jasnobrązowego, mogą występować szarawe plamy, bardzo dobrze nadający się do topienia, koloru kości słoniowej lub żółtawego, zwarty, mogą występować w nim dziurki. Charakterystyczny smak i aromat, od delikatnego do wyraźnego. Wytwa- rzany z mleka krowiego, pasteryzowanego, podgrzanego lub surowego, krzepnący z pomocą enzymów mlecznych i innych koagulantów. Mleko jest prasowane; zasadą ogólną jest, że grudki mleka są myte. Czas dojrzewania: co najmniej 8 tygodni Zawartość tłuszczu w suchej masie co najmniej 45 % Zawartość suchej masy co najmniej 55 % 7. Płynna Mozzarella Stawka cła umownego może zostać zastosowana tylko w przypadku, gdy kręgi lub kawałki są konserwowane w roztworze wodnym i są hermetycznie zamknięte. Część roztworu wodnego może wynosić do 25 % całkowitej masy, włączając w to kręgi lub kawałki sera, roztwór oraz bezpośrednie opakowanie. 186 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 ZAŁĄCZNIK 4 W SPRAWIE ZDROWIA ROŚLIN Artykuł 1 Cel Niniejszy załącznik ma na celu ułatwienie między Stronami handlu roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami podlegającymi środkom dotyczącym zdrowia roślin pochodzą- cym z ich terytoriów lub przywożonych z państw trzecich, wymienionych w dodatku 1, który zostanie sporządzony przez Komitet zgodnie z artykułem 11 Umowy. Artykuł 2 Zasady 1. Strony stwierdzają, że dysponują podobnym prawodawstwem dotyczącym środków ochrony przed wprowadzaniem i rozprze- strzenianiem organizmów szkodliwych dla roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, dającym równorzędne wyniki w zakresie ochrony przed wprowadzeniem i rozprzestrze- nianiem organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślin- nych wymienionych w dodatku 1, określonych w artykule 1. Stwierdzenie to dotyczy również środków dotyczących zdrowia roślin przyjmowanych w odniesieniu do roślin, produktów roś- linnych i innych przedmiotów wprowadzanych z państw trze- cich. 2. Prawodawstwo określone w ustępie 1 wymienione jest w dodatku 2, który zostanie wprowadzony przez Komitet zgod- nie z artykułem 11 Umowy. 3. Strony wzajemnie uznają „paszporty roślin” wydane przez organizacje wymienione w dodatku 3, który zostanie sporzą- dzony przez Komisję zgodnie z artykułem 11 Umowy. Te „pasz- porty roślin” poświadczają zgodność z ich prawodawstwem wymienionym w dodatku 2, przewidziane w ustępie 2 i uważa się je za spełniające wymogi w zakresie dokumentów, ustanowione w tym ustawodawstwie dla przemieszczania się na terytoriach Stron roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wymienionych w dodatku 1, przewidziane w artykule 1. 4. Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty wymienione w dodatku 1 przewidziane w artykule 1 i które dla handlu na obszarze obu Stron nie muszą posiadać „paszportu roślin”, mogą być przedmiotem handlu między Stronami bez „paszportu roślin”, bez uszczerbku jednakże dla wymogu przedstawienia innych dokumentów wymaganych na mocy prawodawstwa Stron, a w szczególności wymogów ujętych w system umożliwia- jący śledzenie tych roślin, produktów roślinnych i innych przed- miotów. Artykuł 3 1. Rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty niewymienione dosłownie w dodatku 1, przewidziane w artykule 1 i niepodlega- jące środkom dotyczącym zdrowia roślin w żadnej z dwóch Stron mogą stać się przedmiotem handlu między obiema Stronami bez kontroli mającej związek ze środkami dotyczącymi zdrowia roślin (kontroli dokumentów, kontroli tożsamości, kontroli zdrowia roślin). 2. Jeżeli jedna ze Stron zamierza przyjąć środek dotyczący zdro- wia roślin w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów określonych w artykule 1, informuje o tym drugą ze Stron. 3. Z zastosowaniem artykułu 10 ustęp 2 Grupa Robocza do spraw Zdrowia Roślin dokonuje oceny skutków, zmian zgodnych z ustępem 2 dla niniejszego załącznika, w celu przedstawienia propozycji zmian w odpowiednich dodatkach. Artykuł 4 Wymogi regionalne 1. Każda ze Stron może ustanowić poprzez odniesienie do podobnych kryteriów szczególne wymagania dotyczące prze- pływu roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, nie- zależnie od ich pochodzenia, w obszarze lub na obszar znajdują- cym się na jego terytorium, jeżeli jest to uzasadnione sytuacją zdrowia roślin na tym obszarze. 2. Dodatek 4, który zostanie sporządzony przez Komitet zgod- nie z artykułem 11 Umowy, określa obszary określone w ustępie 1 oraz odnoszące się do nich szczególne wymagania. Artykuł 5 Kontrola przy przywozie 1. Każda ze Stron przeprowadza kontrole zdrowia roślin, pobie- rając próbki według wskaźnika nieprzekraczającego pewnego odsetka dostaw roślin, produktów roślinnych i innych przedmio- tów wymienionych w dodatku 1, przewidzianych w artykule 1. Odsetek ten, zaproponowany przez Grupę Roboczą do spraw Zdrowia Roślin i przyjęty przez Komitet, wyznaczany jest dla roś- liny, produktu roślinnego lub innego przedmiotu z uwzględnie- niem ryzyka dotyczącego zdrowia roślin. W dniu wejścia w życie niniejszego załącznika odsetek ten wynosi 10 %. 2. Na podstawie artykułu 10 ustęp 2 niniejszego załącznika Komitet na wniosek Grupy Roboczej do spraw Zdrowia Roślin może podjąć decyzję o obniżeniu wskaźnika kontroli przewi- dzianą w ustępie 1. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 187 3. Postanowienia ustępu 1 i 2 mają zastosowanie jedynie do kon- troli zdrowia roślin w handlu roślinami, produktami roślinnymi i innymi przedmiotami między obiema Stronami. 2. „Wspólne kontrole” oznaczają kontrolę na granicy zgodności wymagań dotyczących zdrowia roślin przesyłki pochodzącej z jednej ze Stron. 4. Postanowienia ustępu 1 i 2 mają zastosowanie z zastrzeże- niem postanowień artykułu 11 Umowy oraz artykułu 6 i 7 niniej- szego załącznika. 3. Takie kontrole przeprowadzana są zgodnie z procedurą przy- jętą przez Komitet na wniosek Grupy Roboczej do spraw Zdro- wia Roślin. Artykuł 6 Środki ochronne Środki ochronne przyjmowane są zgodnie z procedurami prze- widzianymi w artykule 10 ustęp 2 Umowy. Artykuł 7 Odstępstwa 1. Jeżeli jedna ze Stron zamierza wprowadzić odstępstwa odno- szące się do części lub całego terytorium drugiej Strony, powia- damia ją o tym wcześniej, podając powody takiej decyzji. Bez uszczerbku dla możliwości natychmiastowego wprowadzenia przewidzianych odstępstw Strony, tak szybko jak to możliwe, przeprowadzają konsultacje w celu znalezienia właściwych roz- wiązań. 2. Jeżeli jedna ze Stron zastosuje odstępstwa odnoszące się do części jej terytorium lub państwa trzeciego, jak najszybciej powia- damia o tym drugą Stronę. Nie ograniczając możliwości natych- miastowego wprowadzenia przewidzianych odstępstw, Strony, tak szybko jak to możliwe, przeprowadzają konsultacje w celu znalezienia właściwych rozwiązań. Artykuł 8 Wspólne kontrole 1. Każda ze Stron uznaje, że na wniosek drugiej ze Stron mogą zostać przeprowadzone wspólne kontrole w celu oceny sytuacji zdrowia roślin i środków umożliwiających osiągnięcie wyników równoważnym tym przewidzianym w artykule 2. Artykuł 9 Wymiana informacji 1. Na podstawie artykułu 8 Umowy Strony wymieniają wszyst- kie istotne informacje dotyczące wprowadzania w życie i stoso- wania ich przepisów ustawowych, wykonawczych i administra- cyjnych będących przedmiotem niniejszego załącznika oraz notyfikacje określone w dodatku 5. 2. W celu zapewnienia równoważności stosowania szczegóło- wych zasad stosowania ustawodawstwa określonego w niniej- szym załączniku każda ze Stron przyjmuje, na wniosek drugiej Strony, wizyty ekspertów drugiej ze Stron na jej terytorium, które odbywają się we współpracy z urzędową organizacją zdrowia roślin odpowiedzialną za dane terytorium. Artykuł 10 Grupa robocza do spraw Zdrowia Roślin 1. Grupa robocza do spraw Zdrowia Roślin, zwana dalej „Grupą Roboczą”, powołana na mocy artykułu 6 ustęp 7 Umowy, bada każdą sprawę dotyczącą niniejszego załącznika i jego wykonania. 2. Grupa Robocza dokonuje okresowych przeglądów przepisów ustawowych i wykonawczych Stron w obszarach objętych niniej- szym załącznikiem. W szczególności przedkłada propozycje Komitetowi w celu przyjęcia i aktualizacji dodatków do niniej- szego załącznika. 188 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 5 Wymiana informacji Powiadomieniami określonymi w artykule 9 ustęp 1 są: — powiadomienia o przejęciu przesyłek lub organizmów szkodliwych pochodzących z państw trzecich lub z części terytorium Stron, które stwarzają nieuchronne zagrożenie zdrowia roślin, tak jak to przewiduje dyrektywa 94/3/EWG, — powiadomienia przewidziane w artykule 15 dyrektywy 77/93/EWG. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 189 22002A0430(04) L 114/162 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30. 4. 2002 ZAŁĄCZNIK 5 W SPRAWIE PASZY DLA ZWIERZĄT Artykuł 1 Cel 1. Dla ułatwienia handlu w tym obszarze Strony zobowiązują się do zbliżenia swoich prawodawstw w sprawie paszy dla zwierząt. 2. Wykaz produktów lub grup produktów, dla których przepisy prawa Stron zostały uznane za prowadzące do osiągnięcia przez Strony takich samych wyników, i w zależności od przypadku wykaz przepisów prawa Stron, których wymogi zostały uznane za prowadzące do osiągnięcia przez Strony takich samych wyni- ków, wymienione są w dodatku 1, który zostanie sporządzony przez Komitet zgodnie z artykułem 11 Umowy. 3. Obie Strony znoszą kontrole graniczne produktów lub grup produktów wymienionych w dodatku 1 określonym w ustępie 2. Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego załącznika: a) „produkt” oznacza paszę dla zwierząt lub każdą substancję wykorzystywaną w paszy zwierzęcej; b) „zakład” oznacza każdą jednostkę produkcyjną lub wytwarza- jącą produkt albo jednostkę, która jest w posiadaniu produktu w fazie przejściowej przed wprowadzeniem go do swobod- nego obrotu, włącznie ze stadium przetwarzania i pakowania lub wprowadzania produktu do obrotu; c) „właściwy organ” oznacza organ jednej ze Stron odpowie- dzialny za przeprowadzanie urzędowych kontroli dotyczącej paszy dla zwierząt. — swoje programy kontroli mające zapewnić zgodność produk- tów z ich prawodawstwami w sprawie paszy dla zwierząt. Programy określone w tiret czwartym muszą uwzględniać szcze- gólną sytuację Stron i w szczególności określać rodzaj i częstotli- wość kontroli, jakie muszą być regularnie przeprowadzane. Artykuł 4 Postanowienia ogólne w sprawie kontroli Strony podejmują wszelkie środki potrzebne do tego, aby pro- dukty, które mają zostać wysłane do drugiej Strony, zostały skontrolowane z taką samą starannością jak produkty, które mają zostać wprowadzone do obrotu na ich własnym terytorium, w szczególności mają one zapewnić, aby: — kontrole przeprowadzane były regularnie, w przypadku podejrzenia niezgodności w sposób proporcjonalny do zamie- rzonego celu i w szczególności z uwzględnieniem ryzyka i zdobytego doświadczenia, — kontrole dotyczyły wszystkich etapów produkcji i wytwarza- nia, etapów przejściowych poprzedzających wprowadzenie do obrotu, obrót włącznie z przywozem, oraz wykorzystania produktów, — kontrole przeprowadzane były na najbardziej odpowiednim etapie, uwzględniając ich cel, — kontrole przeprowadzane były zazwyczaj bez wcześniejszego ostrzeżenia, — kontrola dotyczyła również substancji, których wykorzysta- nie w karmie zwierzęcej jest zabronione. Artykuł 5 Kontrola w miejscu pochodzenia Artykuł 3 Wymiana informacji Na mocy artykułu 8 Umowy Strony przekazują sobie: — szczegółowe dane dotyczące właściwej władzy lub organów i ich właściwość terytorialną i funkcjonalną, — wykaz laboratoriów odpowiedzialnych za przeprowadzanie analiz kontrolnych, — gdzie stosowne, wykaz punktów wprowadzania na ich tery- torium dla poszczególnych rodzajów produktów, 1. Strony zapewniają, aby właściwe organy przeprowadziły kon- trolę zakładów w celu upewnienia się, czy wypełniają one swoje zobowiązania i czy produkty, które mają zostać wprowadzone do obrotu, spełniają wymogi przepisów prawa wymienione w dodatku 1, określonych w artykule 1, obowiązujących na tery- torium pochodzenia. 2. Jeżeli istnieje podejrzenie, że wymogi te nie są przestrzegane, właściwy organ przeprowadza dalsze kontrole i w przypadku gdy to podejrzenie znajdzie potwierdzenie, podejmuje stosowne środki. 190 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Artykuł 6 Artykuł 8 Kontrola w miejscu przeznaczenia Współpraca w przypadkach wystąpienia naruszeń 1. Właściwe organy Strony przeznaczenia mogą, w miejscach przeznaczenia, sprawdzać zgodność produktów z postanowie- niami stanowiącymi przedmiot niniejszego załącznika w drodze kontroli próbek i w sposób niedyskryminujący. 1. Strony udzielają sobie wzajemnej pomocy w sposób i na warunkach określonych w niniejszym załączniku. Strony zapew- niają właściwe stosowanie przepisów prawa dotyczących produk- tów wykorzystywanych w paszy dla zwierząt, w szczególności udzielając sobie wzajemnej pomocy, wykrywając naruszenia przepisów i prowadząc stosowne dochodzenia. 2. Jednakże jeżeli właściwy organ Strony przeznaczenia posiada informacje pozwalające domniemywać, że miało miejsce narusze- nie przepisów, kontrole można również przeprowadzać podczas przewozu tych produktów na jego terytorium. 3. Jeżeli podczas kontroli przeprowadzanej w miejscu przezna- czenia przesyłki lub w trakcie przewozu właściwe organy zainte- resowanej Strony stwierdzą niezgodność produktów z postano- wieniami stanowiącymi przedmiot niniejszego załącznika, podejmą stosowne środki i wezwą nadawcę, odbiorcę lub jaką- kolwiek inną zainteresowaną stronę do: — uregulowania sytuacji produktów w terminie, który wyznaczą, lub — odkażenia, gdzie sytuacja tego wymaga, lub — każdego innego stosownego zabiegu, lub — użycia do innych celów, lub — powrotnej wysyłki do Strony pochodzenia, po poinformowa- niu właściwego organu tej Strony, lub — zniszczenia produktów. Artykuł 7 Kontrola produktów z terytoriów innych niż terytoria Stron 1. Bez względu na artykułu 4 tiret pierwsze Strony przyjmują wszelkie konieczne środki, aby przy wprowadzaniu na ich obszar celny produktów przywożonych z obszaru innego niż terytoria, które zostały określone w artykule 16 Umowy, właściwe organy przeprowadzały kontrolę dokumentacji każdej partii oraz kon- trolę identyfikacyjną na pobranych próbkach, w celu upewnienia się co do: — ich charakteru, — ich pochodzenia, — ich przeznaczenia geograficznego, w celu określenia procedury celnej mającej zastosowanie wobec nich. 2. Strony podejmują w drodze kontroli bezpośrednich pobra- nych próbek wszelkie niezbędne środki umożliwiające zapewnie- nie zgodności produktów przed ich dopuszczeniem do obrotu. 2. Pomoc przewidziana w tym artykule jest bez uszczerbku dla postanowień dotyczących karnej procedury sądowej lub współ- pracy sądowej w sprawach karnych między Stronami. Artykuł 9 Produkty podlegające uprzedniemu dopuszczeniu 1. Strony podejmują wysiłki, aby ich wykazy produktów obję- tych przepisami prawa wymienionymi w dodatku 2 były iden- tyczne. 2. Strony powiadamiają się wzajemnie o przedłożonych wnio- skach o dopuszczenie dla produktów określonych w ustępie 1. Artykuł 10 Konsultacje i środki ochronne 1. Jeżeli jedna ze Stron uzna, że druga uchybiła jednemu ze zobowiązań wynikających z niniejszego załącznika, Strony prze- prowadzają konsultacje. 2. Strona, która zwraca się o przeprowadzenie konsultacji, prze- kazuje drugiej ze Stron wszystkie informacje niezbędne do szcze- gółowego zbadania danego przypadku. 3. Środki ochronne przewidziane w przepisach prawa dotyczą- cych produktów i grup produktów wymienionych w dodatku 1, przewidzianych w artykule 1, przyjmowane są zgodnie z proce- durami ustanowionymi w artykule 10 ustęp 2 Umowy. 4. Jeżeli w wyniku konsultacji, przewidzianych w ustępie 1 i arty- kule 10 ustęp 2 litera a) tiret trzecie Umowy, Strony nie osiągną porozumienia, Strona, która zwróciła się o przeprowadzenie kon- sultacji lub przyjęła środki określone w ustępie 3, może przyjąć odpowiednie tymczasowe środki ochronne w taki sposób, aby możliwe było stosowanie niniejszego załącznika. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 191 Artykuł 11 Grupa Robocza do spraw Paszy dla Zwierząt 1. Grupa Robocza do spraw Paszy dla Zwierząt, zwana dalej „Grupą Roboczą”, powołana na mocy artykułu 6 ustęp 7 Umowy, bada każdą sprawę dotyczącą niniejszego załącznika i jego wyko- nania. Ponadto jest ona odpowiedzialna za zadania przewidziane w niniejszym załączniku. 2. Grupa Robocza dokonuje okresowych przeglądów ustawo- dawstwa krajowego Stron w obszarach objętych niniej- szym załącznikiem. W szczególności Grupa przedkłada propozy- cje Komitetowi w celu aktualizacji dodatków do niniejszego załącznika. Artykuł 12 Poufność 1. Każda informacja przekazana w jakiejkolwiek formie ma na mocy niniejszego załącznika charakter poufny. Objęta jest tajem- nicą zawodową i korzysta z ochrony, jaką zapewnia podobnej informacji prawo, jakie stosuje w tej materii Strona, która ją otrzymała. 2. Zasada poufności określona w ustępie 1 nie ma zastosowania do informacji określonych w artykule 3. 3. Niniejszy załącznik nie zobowiązuje Strony, której przepisy lub praktyka administracyjna ustanawiają w zakresie ochrony tajemnicy przemysłowej i handlowej bardziej rygorystyczne ogra- niczenia od tych, które zostały określone w niniejszym załączni- ku, do przekazywania informacji, jeżeli druga ze Stron nie podej- mie kroków zmierzających do dostosowania się do takich bardziej rygorystycznych ograniczeń. 4. Uzyskane informacje mogą zostać użyte jedynie do celów niniejszego załącznika i mogą zostać wykorzystane przez jedną ze Stron w innych celach jedynie po uprzednim uzyskaniu pisem- nej zgody organu administracyjnego, który przekazał informacje, ponadto podlegają one ograniczeniom ustanowionym przez ten organ. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla wykorzystywania informacji w postępowaniu sądowym lub administracyjnym wszczętym w związku z naruszeniami wspólnego prawa karnego, pod warunkiem że zostały uzyskane w ramach międzynarodowej współpracy sądowej. 5. Strony mogą przedstawiać jako dowód w swoich rejestrach, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniach i sprawach sądowych zebrane informacje i dokumenty do wglądu zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu. 192 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 2 Wykaz przepisów prawa określonych w artykule 9 Przepisy wspólnotowe Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 roku dotycząca dodatków paszowych (Dz. U. L 270 z 14. 12. 1970, str. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 98/19/WE (Dz. U. L 96 z 28. 3. 1998, str. 39) Dyrektywa Rady 82/471/EWG z dnia 30 czerwca 1982 roku dotycząca niektórych produktów stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz. U. L 213 z 21. 7. 1982, str. 8), ostatnio zmieniona dyrektywą 96/25/WE (Dz. U. L 125 z 23. 5. 1996, str. 35) Przepisy Szwajcarii Rozporządzenie Conseil Fédéral z dnia 26 stycznia 1994 roku w sprawie produkcji i obrotu paszą zwierzęcą, ostatnio zmienione dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 312) Rozporządzenie Département Fédéral de l’Économie Publique z dnia 1 marca 1995 roku w sprawie produkcji i obrotu paszą zwierzęcą, dodatkami stosowanymi w żywieniu zwierząt i środkami umożliwiającymi silosowanie, ostatnio zmienione dnia 10 stycznia 1996 roku (RO 1996 208) 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 193 22002A0430(04) L 114/166 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 30. 4. 2002 ZAŁĄCZNIK 6 W SPRAWIE MATERIAŁU SIEWNEGO Artykuł 1 Cel Artykuł 4 Zbliżanie prawodawstw 1. Niniejszy załącznik dotyczy materiału siewnego gatunków roślin uprawnych, warzyw, owoców, roślin ozdobnych i winoro- śli. 2. Do celów niniejszego załącznika „materiał siewny” oznacza każdy materiał rozmnożeniowy lub przeznaczony do zasiewu. Artykuł 2 Uznawanie zgodności prawodawstw 1. Strony uznają, że wymagania ustanowione w prawodawstwie wymienione w sekcji 1 dodatku 1 dają takie same wyniki. 2. Materiał siewny gatunków zdefiniowanych w prawodawstwie określonym w ustępie 1 może być przedmiotem handlu między Stronami i swobodnie wprowadzany do obrotu na terytorium Stron, bez uszczerbku dla postanowień artykułu 5 i 6. Jedynym dokumentem potwierdzającym zgodność z odpowiednim prawo- dawstwem Stron jest etykieta lub jakikolwiek inny dokument wymagany przez to prawodawstwo dla wprowadzenia do obrotu. 3. Organy odpowiedzialne za kontrolę zgodności wymienione są w dodatku 2. Artykuł 3 Wzajemne uznawanie świadectw 1. Każda ze Stron uznaje w odniesieniu do materiału siewnego gatunków określonych w prawodawstwie wymienionym w sekcji 2 dodatku 1 świadectwa określone w ustępie 2, które zostały spo- rządzone zgodnie z prawodawstwem drugiej ze Stron przez organy wymienione w dodatku 2. 2. Do celów ustępu 1 „świadectwo” oznacza dokumenty wyma- gane przez odpowiednie prawodawstwo Stron, obowiązujące przy przywozie materiału siewnego i wymienione w sekcji 2 dodatku 1. 1. Strony podejmują działania w celu zbliżenia swoich przepisów dotyczących wprowadzania do obrotu materiału siewnego gatun- ków określonych w prawodawstwie wymienionym w sekcji 2 dodatku 1 oraz gatunków nieobjętych prawodawstwem wymie- nionym w sekcji 1 i 2 dodatku 1. 2. Przy przyjmowaniu przez jedną ze Stron nowych przepisów prawa Strony zobowiązują się dokonać oceny możliwości rozsze- rzenia zakresu niniejszego załącznika na ten nowy sektor, zgod- nie z procedurą ustanowioną w artykule 11 i 12 Umowy. 3. Przy wprowadzaniu zmian do przepisów prawa dotyczących sektora objętego postanowieniami niniejszego załącznika, Strony zobowiązują się dokonać oceny ich skutków, zgodnie z proce- durą ustanowioną w artykule 11 i 12 Umowy. Artykuł 5 Odmiany 1. Szwajcaria zezwala na swoim obszarze na wprowadzanie do obrotu materiału siewnego odmian wymienionych we wspólnym katalogu Wspólnoty dla gatunków wymienionych w prawodaw- stwie określonym w sekcji 1 dodatku 1. 2. Wspólnota zezwala na swoim obszarze na wprowadzanie do obrotu materiału siewnego odmian wymienionych w szwajcar- skim krajowym katalogu dla gatunków wymienionych w przepi- sach określonych w sekcji 1 dodatku 1. 3. Postanowienia ustępu 1 i 2 nie mają zastosowania do odmian genetycznie zmodyfikowanych. 4. Strony informują się wzajemnie o wnioskach lub wycofaniu wniosków o dopuszczenie, wpisach do krajowego katalogu oraz każdej zmianie w tym katalogu. Strony przekazują sobie wzajem- nie i na wniosek krótki opis najważniejszych cech charaktery- stycznych dotyczących wykorzystania każdej nowej odmiany i cech charakterystycznych, które umożliwiają odróżnienie odmiany od innych znanych odmian. Przechowują one do dys- pozycji drugiej ze Stron dokumentację, w której dla każdej dopuszczonej odmiany podany jest opis tej odmiany oraz zrozu- miałe streszczenie wszystkich faktów będących podstawą dopusz- czenia. W przypadku odmian genetycznie zmodyfikowanych Strony przekazują sobie wzajemnie wyniki oceny ryzyka związa- nego z ich wprowadzeniem do środowiska naturalnego. 194 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 5. W celu dokonania oceny elementów będących podstawą dopuszczenia odmiany w jednej ze Stron Strony mogą przepro- wadzić konsultacje techniczne. W danym przypadku Grupa Robocza do spraw Materiału Siewnego zostaje powiadomiona o wynikach takich konsultacji. 7. Postanowienia ustępu 6 stosuje się analogicznie do odmian gatunków będących przedmiotem postanowień, które na mocy postanowień artykułu 4, po wejściu w życie niniejszego załącz- nika będą mogły zostać umieszczone w sekcji 1 dodatku 1. 6. W celu ułatwienia wymiany informacji, określonej w ustępie 4, Strony wykorzystują już istniejące komputerowe systemy wymiany informacji lub je rozwijają. 8. W celu dokonania oceny wpływu, jaki mają na niniejszy załącznik odstępstwa określone w ustępach 1–4, Strony mogą przeprowadzić konsultacje techniczne. Artykuł 6 Odstępstwa 9. Postanowienia ustępu 8 nie mają zastosowania, w przypadku gdy Państwa Członkowskie Wspólnoty są odpowiedzialne za podejmowanie decyzji w sprawie odstępstw na mocy przepisów wymienionych w sekcji 1 dodatku 1. Postanowienia ustępu 8 nie mają zastosowania do odstępstw przyjmowanych przez Szwajca- rię w podobnych przypadkach. 1. Szwajcaria i Wspólnota dopuszczają odstępstwa odpowiednio Wspólnoty i Szwajcarii wymienione w dodatku 3 w ramach handlu materiałem siewnym gatunków objętych prawodaw- stwem wymienionym w sekcji 1 dodatku 1. 2. Strony informują się wzajemnie o wszystkich odstępstwach dotyczących wprowadzania do obrotu materiału siewnego, które zamierzają wprowadzić na swoim terytorium lub jego części. Artykuł 7 Państwa trzecie 3. Bez względu na postanowienia artykułu 5 ustęp 1 Szwajcaria może wprowadzić zakaz wprowadzenia do obrotu na jej teryto- rium materiału siewnego odmiany dopuszczonej we wspólnym katalogu Wspólnoty. 1. Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 10, postanowienia niniejszego załącznika stosuje się również do materiału siewnego wprowadzonego do obrotu w obu Stronach i pochodzącego z kraju niebędącego Państwem Członkowskim Wspólnoty ani ze Szwajcarii i uznawanego przez Strony. 4. Bez względu na postanowienia artykułu 5 ustęp 2 Wspólnota może wprowadzić zakaz wprowadzenia do obrotu na jej teryto- rium lub na jego części materiału siewnego odmiany dopuszczo- nej w krajowym katalogu Szwajcarii. 2. Wykaz państw trzecich określonych w ustępie 1 oraz wykaz gatunków i zakres tego uznawania wymieniony jest w dodatku 4. 5. Postanowienia ustępu 3 i 4 mają zastosowanie w przypadkach przewidzianych w prawodawstwie obu Stron, wymienionych w sekcji 1 dodatku 1. Artykuł 8 Próby porównawcze 6. Obie Strony mogą odwoływać się do postanowień ustępu 3 i 4: — w ciągu trzech lat od wejścia w życie niniejszego załącznika w stosunku do odmian wymienionych we wspólnym katalogu Wspólnoty lub w krajowym katalogu Szwajcarii, przed wej- ściem w życie niniejszej Umowy, — w ciągu trzech lat od otrzymania informacji, określonej w arty- kule 5 ustęp 4, dla odmian wpisanych do wspólnego katalogu Wspólnoty lub krajowego katalogu Szwajcarii, po wejściu w życie niniejszego załącznika. 1. W celu kontroli po dokonaniu zwolnienia próbek pobranych z partii materiału siewnego wprowadzonego do obrotu w Stro- nach przeprowadza się próby porównawcze. Szwajcaria uczest- niczy w porównawczych próbach Wspólnoty. 2. Organizacja prób porównawczych w Stronach podlega oce- nie Grupy Roboczej do spraw Materiału Siewnego. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 195 Artykuł 9 Komitetowi w celu przyjęcia i aktualizacji dodatków do niniej- szego załącznika. Grupa Robocza do spraw Materiału Siewnego 1. Grupa Robocza do spraw Materiału Siewnego, zwana dalej „Grupą Roboczą”, powołana na mocy artykułu 6 ustęp 7 Umowy, bada każdą sprawę dotyczącą niniejszego załącznika i jego wyko- nania. 2. Grupa Robocza dokonuje okresowych przeglądów przepisów ustawowych i wykonawczych w obszarach objętych niniej- szym załącznikiem. W szczególności przedkłada propozycje Artykuł 10 Umowy z innymi państwami Strony uzgadniają, że umowy o wzajemnym uznawaniu zawie- rane przez każdą ze Stron z jakimkolwiek państwem trzecim nie mogą w żadnym przypadku stanowić zobowiązania dla drugiej ze Stron do uznawania sprawozdań, świadectw, dopuszczeń i zna- ków wydanych przez organy dokonujące oceny zgodności tych państw trzecich, chyba że Strony wyrażą na to formalną zgodę. 196 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 1 Prawodawstwo Sekcja 1 (uznawanie zgodności prawodawstwa) A. PRZEPISY WSPÓLNOTOWE 1. Podstawowe prawodawstwo — dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 roku w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (Dz. U. 125 z 11. 7. 1966, str. 2309/66), ostatnio zmieniona dyrektywą 96/72/WE (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 10) — dyrektywa Rady 66/403/EWG z dnia 14 czerwca 1966 roku w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (Dz. U. 125 z 11. 7. 1966, str. 2320/66), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 98/111/WE (Dz. U. L 28 z 4. 2. 1998, str. 42) — dyrektywa Rady 70/457/EWG z dnia 29 września 1970 roku w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych (Dz. U. L 225 z 12. 10. 1970, str. 1), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 1994 roku (1) 2. Przepisy wykonawcze (1) — dyrektywa Komisji 72/180/EWG z dnia 14 kwietnia 1972 roku określająca cechy i warunki minimalne do celów badania odmian gatunków roślin rolniczych (Dz. U. L 108 z 8. 5. 1972, str. 8) — dyrektywa Komisji 74/268/EWG z dnia 2 maja 1974 roku ustanawiająca specjalne warunki dotyczące obecności Avena fatua w roślinach pastewnych i materiale siewnym zbóż (Dz. U. L 141 z 24. 5. 1974, str. 19), ostatnio zmieniona dyrektywą 78/511/EWG (Dz. U. L 157 z 15. 6. 1978, str. 34) — decyzja Komisji 80/755/EWG z dnia 17 lipca 1980 roku zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego roślin zbożowych (Dz. U. L 207 z 9. 8. 1980, str. 37), ostatnio zmieniona decyzją 81/109/EWG (Dz. U. L 64 z 11. 3. 1981, str. 13) — decyzja Komisji 81/675/EWG z 28 lipca 1981 roku ustanawiająca, że poszczególne systemy plombowania są „systemami jednorazowego użytku” w rozumieniu dyrektyw Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 69/208/EWG i 70/458/EWG (81/675/EWG) (Dz. U. L 246 z 29. 8. 1981, str. 26), ostatnio zmieniona decyzją 86/563/EWG (Dz. U. L 327 z 22. 11. 1986, str. 50) — decyzja Komisji 86/110/EWG z dnia 27 lutego 1986 roku dotycząca warunków, na których mogą zostać wprowadzone odstępstwa od zakazu używania etykiety EWG przy zmianie etykiety i zamknięcia opakowań nasion produkowanych w państwach trzecich (Dz. U. L 93 z 8. 4. 1986, str. 23) — dyrektywa Komisji 93/17/EWG z dnia 30 marca 1993 r. określająca wspólnotowe klasy elitarnych sadzeniaków ziemniaka, wraz z warunkami oraz oznaczeniami stosowanymi dla tych klas (Dz. U L 106 z 30. 4. 1993, str. 7) — decyzja Komisji 94/650/WE z dnia 9 września 1994 roku w sprawie organizacji tymczasowego eksperymentu dotyczącego obrotu materiału siewnego luzem ostatecznym odbiorcom (Dz. U. L 252 z 28. 9. 1994, str. 15), ostatnio zmieniona decyzją 98/174/WE (Dz. U. L 63 z 4. 3. 1998, str. 31) — decyzja Komisji 98/320/WE z dnia 27 kwietnia 1998 roku w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia dotyczącego pobierania próbek materiału siewnego oraz badania materiału siewnego zgodnie z dyrektywami Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG i 69/208/EWG (Dz. U. L 140 z 12. 5. 1998, str. 14). (1) W danym przypadku jedynie w odniesieniu do materiału siewnego zbóż lub sadzeniaków ziemniaka. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 197 B. PRZEPISY SZWAJCARSKIE (1) — Ustawa federalna z dnia 29 kwietnia 1998 roku w sprawie rolnictwa (RO 1998 3033) — Rozporządzenie z dnia 7 grudnia 1998 roku w sprawie produkcji i wejścia do swobodnego obrotu materiału rozmnożeniowego roślin (RO 1999 420) — Rozporządzenie DFE z dnia 7 grudnia 1998 roku w sprawie nasion i sadzonek gatunków roślin uprawnych oraz rośliny pastewnych (RO 1999 781) — Rozporządzenie OFAG w sprawie katalogu odmian zbóż, ziemniaków, roślin pastewnych i konopi (RO 1999 429) (2). Sekcja 2 (wzajemne uznawanie świadectw) A. PRZEPISY WSPÓLNOTOWE 1. Podstawowe prawodawstwo — dyrektywa Rady 66/400/EWG z dnia 14 czerwca 1966 roku w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka (Dz. U. 125 z 11. 7. 1966, str. 2290/66), ostatnio zmieniona dyrektywą 96/72/WE (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 10) — dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 roku w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych (Dz. U. 125 z 11. 7. 1966, str. 2298/66), ostatnio zmieniona dyrektywą 96/72/WE (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 10) — dyrektywa Rady 69/208/EWG z dnia 30 czerwca 1969 roku w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych (Dz. U. L 169 z 10. 7. 1969, str. 3), ostatnio zmieniona dyrektywą 96/72/WE (Dz. U. L 304 z 27. 11. 1996, str. 10). 2. Przepisy wykonawcze (3) — dyrektywa Komisji 75/502/EWG z dnia 25 lipca 1975 roku ograniczająca obrót materiałem siewnym wiechliny łąkowej (Poa pratensis L. ) do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny” (Dz. U. L 228 z 29. 8. 1975, str. 26) — decyzja Komisji 81/675/EWG z dnia 28 lipca 1981 roku ustanawiająca, że poszczególne systemy plombowania są „systemami jednorazowego użytku” w rozumieniu dyrektyw Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 69/208/EWG i 70/458/EWG (Dz. U. L 246 z 29. 8. 1981, str. 26), ostatnio zmienione decyzją 86/563/EWG (Dz. U. L 327 z 22. 11. 1986, str. 50) — dyrektywa Komisji 86/109/EWG z dnia 27 lutego 1986 roku ograniczająca obrót materiałem siewnym niektórych gatunków roślin pastewnych oraz oleistych i włóknistych do materiału siewnego, który został urzędowo zakwalifikowany jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny” (Dz. U. L 93 z 8. 4. 1986, str. 21), ostatnio zmieniona dyrektywą 91/376/EWG (Dz. U. L 203 z 26. 7. 1991, str. 108) — decyzja Komisji 86/110/EWG z dnia 27 lutego 1986 roku dotycząca warunków, na których mogą zostać wprowadzone odstępstwa od zakazu używania etykiety EWG przy zmianie etykiety i zamknięcia opakowań nasion produkowanych w państwach trzecich (Dz. U. L 93 z 8. 4. 1996, str. 23) — decyzja Komisji 87/309/EWG z dnia 2 czerwca 1987 roku zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego niektórych gatunków roślin pastewnych (Dz. U. L 155 z 16. 6. 1987, str. 26), ostatnia zmienione decyzją 97/125/WE (Dz. U. L 48 z 19. 2. 1997, str. 35) (1) Nie dotyczy materiału siewnego odmian lokalnych dopuszczonych do obrotu w Szwajcarii. (2) W danym przypadku jedynie w odniesieniu do materiału siewnego zbóż lub sadzeniaków ziemniaka. (3) W danym przypadku, z wyjątkiem materiału siewnego zbóż i sadzeniaków ziemniaka. 198 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — decyzja Komisji 92/195/EWG z dnia 17 marca 1992 roku dotycząca organizacji tymczasowego eksperymentu na mocy dyrektywy Rady 66/40/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych w związku ze zwiększaniem maksymalnego ciężaru partii (Dz. U. L 88 z 3. 4. 1992, str. 59), ostatnio zmieniona decyzją 96/203/WE (Dz. U. L 65 z 15. 3. 1996, str. 41) — decyzja Komisji 94/650/WE z dnia 9 września 1994 roku w sprawie organizacji tymczasowego eksperymentu dotyczącego obrotu materiału siewnego luzem ostatecznym odbiorcom. (Dz. U. L 252 z 28. 9. 1994, str. 15), ostatnio zmieniona decyzją 98/174/WE (Dz. U. L 63 z 4. 3. 1998, str. 3) — decyzja Komisji 95/232/WE z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie organizacji tymczasowego eksperymentu na mocy dyrektywy Rady 69/208/EWG w celu ustanowienia warunków, jakim ma odpowiadać materiał siewny mieszańców i połączeń odmianowych brukwi i rzepy (Dz. U. L 154 z 5. 7. 1995, str. 22), ostatnio zmieniona decyzją 98/173/WE (Dz. U. L 63 z 4. 3. 1998, str. 30) — decyzja Komisji 96/202/WE z dnia 4 marca 1996 roku w sprawie organizacji tymczasowego eksperymentu dotyczącego maksymalnej zawartości materiału obojętnego materiału siewnego soji (Dz. U. L 65 z 15. 3. 1996, str. 39) — decyzja Komisji 97/125/WE z dnia 24 stycznia 1997 roku zezwalająca na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych i zmieniająca decyzję nr 87/309/EWG zezwalającą na trwały nadruk wymaganych informacji na opakowaniach niektórych gatunków roślin pastewnych (Dz. U. L 48 z 19. 2. 1997, str. 35) — decyzja Komisji 98/320/WE z dnia 27 kwietnia 1998 roku w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia dotyczącego pobierania próbek materiału siewnego oraz badania materiału siewnego zgodnie z dyrektywami Rady 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG i 69/208/EWG (Dz. U. L 140 z 12. 5. 1998, str. 14). B. PRZEPISY SZWAJCARSKIE — Ustawa federalna z dnia 29 kwietnia 1998 roku w sprawie rolnictwa (RO 1998 3033) — Rozporządzenie z dnia 7 grudnia 1998 roku w sprawie produkcji i wejścia do swobodnego obrotu materiału rozmnożeniowego roślin (RO 1999 420) — Rozporządzenie DFE z dnia 7 grudnia 1998 roku w sprawie nasion i sadzonek gatunków roślin uprawnych oraz rośliny pastewnych (RO 1999 781) — Katalog materiału siewnego OFAG z dnia 6 czerwca 1974 roku, ostatnio zmieniony dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 408). C. ŚWIADECTWA WYMAGANE PRZY PRZYWOZIE a) Przez Wspólnotę Europejską: dokumenty określone w decyzji Rady 95/514/EWG (Dz. U. L 296 z 9. 12. 1995, str. 34), ostatnio zmienione decyzją 98/162/WE (Dz. U. L 53 z 24. 2. 1998, str. 21). b) Przez Szwajcarię: oficjalne etykiety WE lub OECD na opakowaniach wydane przez organy wymienione w dodatku 2 niniejszego załącznika oraz pomarańczowe lub zielone świadectwa lub podobne świadectwo analizy materiału siewnego wydane dla każdej partii nasion. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 199 Dodatek 2 Organy kontroli jakości i poświadczania materiału siewnego A. Wspólnota Europejska Belgia Dania Niemcy Ministère des Classes Moyennes et de l’Agriculture Service Matériel de Reproduction Brussels Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri (Ministerstwo do spraw Żywności, Rolnictwa i Rybołówstwa) Plantedirektoratet (Duńska Dyrekcja do spraw Roślin) Lyngby Senatsverwaltung für Wirtschaft und Betriebe Referat Ernährung und Landwirtschaft — Abteilung IV E 3 — Berlin Der Direktor der Landwirtschaftskammer Rheinland als Landesbeauftragter Saatenanerkennungsstelle Bonn Regierungspräsidium Freiburg — Abt. III, Referat 34 — Freiburg i. Br. Bayerische Landesanstalt für Bodenkultur und Pflanzenbau — Amtliche Saatenanerkennung für landwirtsch. Saatgut — Freising Landwirtschaftskammer Hannover Referat 32 Hannover Regierungspräsidium Halle Abteilung 5, Dezernat 51 Samenprüf- und Anerkennungsstelle Halle Der Senator für Frauen, Gesundheit, Jugend, Soziales und Umweltschutz Referat 33 Bremen Wirtschaftsbehörde Amt Wirtschaft u. Landwirtschaft Abt. Land- und Ernährungswirtschaft Hamburg Landesforschungsanstalt für Landwirtschaft und Fischerei Mecklenburg-Vorpommern Landesanerkennungsstelle für Saat- und Pflanzgut Rostock Thüringer Landesanstalt für Landwirtschaft Sachgebiet 270 Jena Regierungspräsidium Karlsruhe — Referat 34 — Karlsruhe B BN FR FS H HAL HB HH HRO J KA 200 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Landwirtschaftskammer Rheinland-Pfalz — Amtliche Saatanerkennung — Bad Kreuznach Landwirtschaftskammer Schleswig-Holstein LUFA-ITL Kiel Hessisches Landesamt für Regionalentwicklung und Landwirtschaft Dez. 23 Kassel Sächsisches Landesamt für Landwirtschaft Fachbereich 5, Sortenprüfung und Feldversuchswesen Saatenanerkennung Nossen Der Direktor der Landwirtschaftskammer Westfalen-Lippe als Landes- beauftragter Gruppe 31 Landbau Münster Landwirtschaftskammer Weser-ESW Institut für Pflanzenbau und Pflanzenschutz Referet P4 Oldenburg Landesamt für Ernährung, Landwirtschaft und Flurneuordnung Saatenanerkennungsstelle Potsdam Potsdam Regierungspräsidium Stuttgart Referat 34 a Stuttgart Landwirtschaftskammer für das Saarland Saarbrücken Regierungspräsidium Tübingen Referat 34 Tübingen Regierung von Unterfranken — Anerkennungs- und Nachkontrollstelle für Gemüsesaatgut in Bayern — Würzburg Regierung von Unterfranken Abteilung Landwirtschaft — Sachgebiet Weinbau — Würzburg Ministry of Agriculture Directorate of Inputs of Crop Production Athens KH KI KS MEI MS OL P S SB TÜ WÜ WÜ Ministerio de Agricultura Pesca y Alimentación Dirección General de Producciones y Mercados Agrícolas Subdireccíon General de Semillas y Plantas de Vivero Madrid x Generalidad de Cataluña Departamento de Agricultura, Ganadería y Pesca Barcelona Comunidad Autónoma de País Vasco Departamento de Industria, Agricultura y Pesca Vitoria Grecja Hiszpania 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 201 Junta de Galicia Consejería de Agricultura, Ganadería y Montes Santiago de Compostela Diputación Regional de Cantabria Consejería de Ganadería, Agricultura y Pesca Santander Principado de Asturias Consejería de Agricultura Oviedo Junta de Andalucía Consejería de Agricultura y Pesca Seville Comunidad Autónoma de la Region de Murcia Consejería de Medio Ambiente, Agricultura y Pesca Murcia Diputación General de Aragón Consejería de Agricultura y Medio Ambiente Zaragoza Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha Consejería de Agricultura y Medio Ambiente Toledo Generalidad Valenciana Consejería de Agricultura y Medio Ambiente Valencia Comunidad Autónoma de La Rioja Consejería de Agricultura, Ganadería y Desarrollo Rural Logroño Junta de Extremadura Consejería de Agricultura y Comercio Mérida Comunidad Autónoma de Canarias Consejería de Agricultura, Pesca y Alimentación Santa Cruz de Tenerife Junta de Castillay León Consejería de Agricultura y Ganadería Valladolid Comunidad Autónoma de las Islas Baleares Consejería de Agricultura, Comercio e Industria Palma de Mallorca Comunidad de Madrid Consejería de Economía y Empleo Madrid Diputación Forai de Navarra Departamento de Agricultura, Ganadería y Alimentación Pamplona Francja Ministère de l’Agriculture, de la Pêche et de l’Alimentation Service Officiel de Contrôle et de Certification (SOC) Paris 202 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Irlandia Włochy Luksemburg Austria Niderlandy Portugalia Finlandia The Department of Agriculture, Food and Forestry Agriculture House Dublin Ente Nazionale Sementi Elette (ENSE) Milan L’Administration des Services Techniques de l’ Agriculture (ASTA) Service de la Production Végétale Luxembourg Bundesamt und Forschungszentrum für Landwirtschaft Vienna Bundesamt für Agrarbiologie Linz Nederlandse Algemene Keuringsdienst voor zaaizaad en pootgoed van landbouwgewassen (NAK) Ede Ministério da Agricultura, do Desenvolvimento Rural e das Pescas Direcção Geral de Protecção das Cultura Lisbon Kasvintuotannon tarkastuskeskus (KTTK) Kontroll-centralen för växtproduktion Siementarkastusosasto Frökontrollavdelingen Loimaa Szwecja a) Materiał siewny z wyjątkiem sadzeniaków ziemniaka: — Statens utsädeskontroll (SUK) (Swedish Seed Testing and Certification Institute) Svalöv — Frökontrollen Mellansverige AB Linköping — Frökontrollen Mellansverige AB Örebro b) Sadzeniaki ziemniaka: Statens utsädeskontroll (SUK) (Swedish Seed Testing and Certification Institute) Svalöv Zjednoczone Królestwo Anglia i Walia: a) Materiał siewny z wyjątkiem sadzeniaków ziemniaka: Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Seed Branch Cambridge b) Sadzeniaki ziemniaka: Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Plant Health Division York Szkocja: Scottish Office Agriculture Fisheries and Environment Department Edinburgh 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 203 B. Szwajcaria Irlandia Północna: Department of Agriculture for Northern Ireland Seed Branch Belfast Service des Semences et Plants RAC Changins Nyon Dienst für Saat- unf Pflanzgut FAL Reckenholz Zürich 204 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 3 Odstępstwa Wspólnoty dopuszczone przez Szwajcarię (1) a) Zwalniające niektóre Państwa Członkowskie z obowiązku stosowania w odniesieniu do niektórych gatunków postanowień dyrektywy Rady 66/402/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż: — decyzja Komisji 69/270/EWG (Dz. U. L 220 z 1. 9. 1969, str. 8) — decyzja Komisji 69/271/EWG (Dz. U. L 220 z 1. 9. 1969, str. 9) — decyzja Komisji 69/272/EWG (Dz. U. L 220 z 1. 9. 1969, str. 10) — decyzja Komisji 70/47/EWG (Dz. U. L 13 z 19. 1. 1970, str. 26), ostatnio zmieniona decyzją 80/301/EWG (Dz. U. L 68 z 14. 3. 1980, str. 30) — decyzja Komisji 74/5/EWG (Dz. U. L 12 z 15. 1. 1974, str. 13) — decyzja Komisji 74/361/EWG (Dz. U. L 196 z 19. 7. 1974, str. 19) — decyzja Komisji 74/532/EWG (Dz. U. L 299 z 7. 11. 1974, str. 14) — decyzja Komisji 80/301/EWG (Dz. U. L 68 z 14. 3. 1980, str. 30) — decyzja Komisji 86/153/EWG (Dz. U. L 115 z 3. 5. 1986, str. 26) — decyzja Komisji 89/101/EWG (Dz. U. L 38 z 10. 2. 1989, str. 37). b) Upoważniające niektóre Państwa Członkowskie do ograniczenia wprowadzania do obrotu materiału siewnego niektórych odmian zbóż lub niektórych odmian sadzeniaków ziemniaka (zobacz Wspólny katalog odmian gatunków roślin uprawnych, wydanie dwudzieste pełne, kolumna 4 (Dz. U. C 264 A z 30. 8. 1997, str. 1). c) Upoważniające niektóre Państwa Członkowskie do przyjmowania bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących występowania Avena fatua w materiale siewnym zbóż: — decyzja Komisji 74/269/EWG (Dz. U. L 141 z 24. 5. 1974, str. 20), zmieniona decyzją 78/512/EWG (Dz. U. L 157 z 15. 6. 1978, str. 35) (2) — decyzja Komisji 74/531/EWG (Dz. U. L 299 z 7. 11. 1974, str. 13) — decyzja Komisji 95/75/WE (Dz. U. L 60 z 18. 3. 1995, str. 30) — decyzja Komisji 96/334/WE (Dz. U. L 127 z 25. 5. 1996, str. 39). d) Upoważniające w odniesieniu do wprowadzania do obrotu sadzeniaków ziemniaka na całym lub w części terytorium niektórych Państw Członkowskich,do przyjmowania bardziej rygorystycznych środków niż środki przewidziane w załączniku I i II do dyrektywy Rady 66/403/EWG: — decyzja Komisji 93/231/EWG (Dz. U. L 106 z 30. 4. 1993, str. 11), zmieniona decyzjami: — 95/21/WE (Dz. U. L 28 z 7. 2. 1995, str. 13) — 95/76/WE (Dz. U. L 60 z 18. 3. 1995, str. 31) — 96/332/WE (Dz. U. L 127 z 25. 5. 1996, str. 31). (1) W danym przypadku jedynie w odniesieniu do odmian materiału siewnego zbóż lub sadzeniaków ziemniaka. (2) W danym przypadku, jedynie w odniesieniu do materiału siewnego zbóż lub sadzeniaków ziemniaka. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 205 Dodatek 4 Wykaz państw trzecich (1) Argentyna Australia Bułgaria Kanada Chile Chorwacja Republika Czecha Węgry Izrael Maroko Nowa Zelandia Norwegia Polska Rumunia Słowacja Słowenia Republika Południowej Afryki Turcja Stany Zjednoczone Ameryki Urugwaj (1) Uznanie opiera się na decyzji Rady 95/514/WE (Dz. U. L 296 z 9. 12. 1995, str. 34), ostatnio zmienionej decyzją 98/162/WE (Dz. U. L 53 z 24. 2. 1998, str. 21) w odniesieniu do inspekcji polowych upraw nasiennych i nasion produkowanych, decyzji Rady 97/788/WE (Dz. U. L 322 z 25. 11. 1998, str. 39) w odniesieniu do kontroli praktyk stosowanych dla zachowywania odmian. W przypadku Norwegii obowiązuje Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym. 206 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 ZAŁĄCZNIK 7 W SPRAWIE HANDLU PRODUKTAMI SEKTORA WINA Artykuł 1 i wzajemności, Strony, zgodnie z zasadami niedyskryminacji postanawiają ułatwiać i wspierać między sobą handel produktami sektora wina pochodzącymi z ich terytoriów na warunkach usta- nowionych w niniejszym załączniku. Artykuł 2 Niniejszy załącznik stosuje się do produktów sektora wina, zgod- nie z definicją zawartą: — dla Wspólnoty: w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 822/87 (1), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1627/98 (2), objęte kodami CN 2009 60 oraz 2204, — dla Szwajcarii: w rozdziale 36 rozporządzenia w sprawie środ- ków spożywczych z dnia 1 marca 1995 roku, objęte pozy- cjami 2009 60 oraz 2204 szwajcarskiej taryfy celnej. Artykuł 3 Do celów niniejszego załącznika, z wyjątkiem przypadków, gdy postanowienie niniejszego załącznika wyraźnie stanowi inaczej: a) „produkt sektora wina pochodzący z” z podaną dalej nazwą jednej ze Stron oznacza produkt w rozumieniu artykułu 2, wytworzony na terytorium wspomnianej Strony z winogron w całości zebranych na tym terytorium, zgodnie z postano- wieniami niniejszego załącznika; b) „oznaczenie geograficzne” oznacza każdą nazwę, włącznie z nazwą pochodzenia, w rozumieniu artykułu 22 Porozumie- nia w sprawie aspektów dotyczących handlu prawami własno- intelektualnej (zwanego dalej „Porozumieniem TRIPs”), ści które zostało uznane przez przepisy ustawowe i wykonawcze Strony do celów opisu i prezentacji produktu sektora wina w rozumieniu artykułu 2 pochodzącego z jego terytorium; c) „tradycyjna nazwa” oznacza tradycyjnie używaną nazwę, która odnosi się w szczególności do metody produkcji lub do jako- ści, koloru lub typu produktu sektora wina w rozumieniu artykułu 2 i która została uznana przez przepisy ustawowe i wykonawcze Strony do celów opisu i prezentacji produktu sektora wina w rozumieniu artykułu 2 pochodzącego z jego terytorium; d) „nazwa chroniona” oznacza oznaczenie geograficzne lub tra- dycyjną nazwę określoną odpowiednio w literze b) i c), chro- nioną na mocy niniejszego załącznika; e) f) „opis” oznacza nazwę używaną na etykiecie, w dokumentach, które towarzyszą produktowi sektora wina w rozumieniu artykułu 2 podczas transportu, w dokumentach handlowych, w szczególności na fakturach i specyfikacji wysyłkowej, oraz w reklamie; „oznakowanie” oznacza wszystkie opisy i inne odniesienia, symbole, ilustracje lub znaki handlowe określające produkt sektora wina w rozumieniu artykułu 2 i umieszczone na samym pojemniku, włącznie z jego zamknięciem, lub na dołą- czonej do niego przywieszce lub na otoczce pokrywającej szyjkę butelki; g) „prezentacja” oznacza nazwy używane na pojemnikach, włącznie z ich zamknięciami, na oznakowaniu lub opakowa- niu; h) „opakowanie” oznacza opakowania ochronne, takie jak papie- rowe, słomiane osłony wszelkiego rodzaju, kartony i pudełka, używane podczas transportu jednego lub większej liczby pojemników i/lub ich prezentacji w celu sprzedaży konsu- mentowi końcowemu. TYTUŁ I POSTANOWIENIA STOSOWANE I SPRZEDAŻY DO PRZYWOZU Artykuł 4 1. Handel między Stronami produktami sektora wina w rozu- mieniu artykułu 2, pochodzącymi z ich terytoriów odbywa się zgodnie z przepisami technicznymi określonymi w niniejszym załączniku. „Postanowienia techniczne” oznaczają wszystkie postanowienia wymienione w dodatku 1 odnoszące się do defi- nicji produktów sektora wina, praktyki enologicznej, składu wspomnianych produktów oraz zasad regulujących ich transport oraz wprowadzenie do obrotu. 2. Komitet może podjąć decyzję o rozszerzeniu zakresu objętego ustępem 1. 3. Postanowienia aktów wymienionych w dodatku 1 odnoszące się do wejścia w życie tych aktów lub ich wykonania nie mają zastosowania do celów niniejszego załącznika. (1) Dz. U. L 84 z 27. 3. 1987, str. 1. (2) Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 8. 4. Niniejszy załącznik jest bez uszczerbku dla stosowania krajo- wych lub wspólnotowych przepisów dotyczących podatków i związanych z nimi środków kontroli. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 207 TYTUŁ II WZAJEMNA OCHRONA NAZW PRODUKTÓW SEKTORA WINA W ROZUMIENIU ARTYKUŁU 2 Artykuł 5 1. Strony podejmują wszelkie konieczne środki, zgodnie z niniej- szym załącznikiem, w celu zapewnienia wzajemnej ochrony nazw określonych w artykule 6 używanych do opisu i prezentacji pro- duktów sektora wina w rozumieniu artykułu 2 pochodzących z terytorium Stron. W tym celu każda ze Stron wprowadza wła- ściwe środki prawne dla zapewnienia skutecznej ochrony i niedo- puszczenia do użycia oznaczenia geograficznego lub tradycyjnej nazwy do opisu produktu sektora wina nieobjętego tym oznacze- niem lub nazwą. 2. Chronione nazwy Strony są zastrzeżone wyłącznie dla pro- duktów pochodzących ze Strony, do których się odnoszą, i mogą zostać użyte tylko na warunkach określonych w przepisach usta- wowych i wykonawczych tej Strony. 3. Ochrona określona w ustępie 1 i 2 wyklucza w szczególności każde użycie chronionej nazwy dla produktów sektora wina w rozumieniu artykułu 2, które nie pochodzą z określonego obszaru geograficznego, nawet jeżeli: — podane jest prawdziwe pochodzenie produktu, — dane oznaczenie geograficzne zostaje użyte w tłumaczeniu, — nazwie tej towarzyszą takie terminy, jak: b) jeżeli nazwa chroniona zgodnie z niniejszym załącznikiem jest jednobrzmiąca z nazwą używaną dla produktu sektora wina niepochodzącego z terytoriów Stron, ta druga nazwa może zostać użyta do opisu i prezentacji produktu sektora wina, pod warunkiem że jest ona tradycyjnie i stale używana, jej używanie w tym celu jest przedmiotem regulacji kraju pocho- dzenia, a konsumenci nie zostają wprowadzeni w błąd, myś- ląc, że to wino pochodzi z terytorium danej Strony. 6. W razie potrzeby Komitet może określić praktyczne warunki użycia, które pozwolą na rozróżnienie jednobrzmiących ozna- czeń i nazw określone w ustępie 4 i 5, uwzględniając potrzebę sprawiedliwego traktowania zainteresowanych producentów i takiego postępowania, aby nie wprowadzać konsumentów w błąd. 7. Strony zrzekają się swojego prawa do powoływania się na postanowienia artykułu 24 ustęp 4–7 Porozumienia TRIPS, aby odmówić ochrony nazwy drugiej ze Stron. 8. Wyłączna ochrona przewidziana w ustępie 1, 2 i 3 niniejszego artykułu ma zastosowanie do nazwy „Champagne” podanej w wykazie Wspólnoty zawartym w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Jednakże ta wyłączna ochrona w okresie dwóch lat od wejścia w życie niniejszego załącznika nie stanowi przeszkody dla używania słowa „Champagne” do opisu i prezentacji niektórych win pochodzących z kantonu Vaud w Szwajcarii, pod warunkiem że wina te nie są wprowadzane do obrotu na terytorium Wspól- noty, a konsument nie zostaje wprowadzony w błąd co do praw- dziwego pochodzenia wina. „rodzaj”, podobne określenia. „typ”, „sposób”, „imitacja”, „metoda” lub inne 4. W przypadku jednobrzmiących oznaczeń geograficznych: a) b) jeżeli dwa oznaczenia chronione na mocy niniejszego załącz- nika są jednobrzmiące, każde z nich jest chronione, pod warunkiem że konsument nie zostaje wprowadzony w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu sektora wina; jeżeli oznaczenie chronione na mocy niniejszego załącznika jest jednobrzmiące z nazwą obszaru geograficznego położo- nego poza terytoriami Stron, nazwa ta może zostać użyta do opisu i prezentacji produktu sektora wina wyprodukowanego na obszarze geograficznym, do którego odnosi się nazwa, pod warunkiem że jest ona tradycyjnie i stale używana, jej używa- nie w tym celu jest przedmiotem regulacji kraju pochodzenia, a konsumenci nie zostają wprowadzeni w błąd, myśląc, że to wino pochodzi z terytorium danej Strony. Artykuł 6 Następujące nazwy podlegają ochronie: a) jeśli chodzi o produkty winiarskie pochodzące ze Wspólnoty: — terminy odnoszące się do Państwa Członkowskiego, z którego pochodzi produkt sektora wina, — specyficzne terminy wspólnotowe wymienione w dodatku 2, — oznaczenia geograficzne i tradycyjne nazwy wymienione w dodatku 2; 5. W przypadku jednobrzmiących nazw tradycyjnych: a) jeżeli dwie nazwy chronione zgodnie z niniejszym załączni- kiem są jednobrzmiące, każda z nich jest chroniona, pod warunkiem że konsument nie zostaje wprowadzony w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu sektora wina; b) jeśli chodzi o produkty sektora wina pochodzące ze Szwajca- rii: — terminy „Suisse”, „Schweiz”, „Svizzera”, „Svizra” lub jakakolwiek inna nazwa oznaczająca ten kraj, 208 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — specyficzne terminy szwajcarskie wymienione b) w dodatku 2, — oznaczenia geograficzne i tradycyjne nazwy wymienione w dodatku 2. Artykuł 7 1. Odmawia się rejestracji nazwy marki produktu sektora wina w rozumieniu artykułu 2, która zawiera lub która jest oznacze- niem geograficznym lub tradycyjną nazwą chronioną na mocy niniejszego załącznika, lub na wniosek zainteresowanej strony unieważnia się ją, jeżeli dany produkt nie pochodzi: — z miejsca podanego w oznaczeniu geograficznym, lub — z miejsca, gdzie używana jest tradycyjna nazwa. 2. Jednakże znak towarowy zarejestrowany do dnia 15 kwietnia 1995 roku może być używany do dnia 15 kwietnia 2005 roku, pod warunkiem że był bez przerwy rzeczywiście używany od chwili jego rejestracji. jeżeli na pojemniku lub opakowaniu, w reklamie lub doku- mentach urzędowych lub handlowych odnoszących się do produktu, którego nazwa jest chroniona zgodnie z niniej- szym załącznikiem, umieszczone są opisy, znaki towarowe, nazwy, napisy lub ilustracje, które w sposób bezpośredni lub pośredni zawierają fałszywe lub niezgodne z prawdą informa- cje na temat miejsca wysyłki, pochodzenia, rodzaju lub istot- nych właściwości produktu; c) jeżeli korzysta się z pojemnika lub opakowania, którego rodzaj może wprowadzić w błąd co do pochodzenia produktu sektora wina. Artykuł 11 Niniejszy załącznik nie wyklucza dalej idącego zakresu ochrony, jaką Strony udzielają lub udzielą nazwom chronionym niniej- szym załącznikiem na mocy ich wewnętrznego ustawodawstwa lub innych umów międzynarodowych. Artykuł 8 TYTUŁ III Strony podejmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia, aby w przypadku wywozu lub wprowadzania do obrotu poza ich terytorium produktów sektora wina pochodzących ze Stron nazwy jednej ze Stron chronione na mocy niniejszego załącznika nie były używane do opisu i prezentacji takich produktów pocho- dzących z drugiej ze Stron. WZAJEMNA POMOC MIĘDZY URZĘDOWYMI ORGANAMI KONTROLNYMI P o d t y t u ł I Postanowienia wstępne Artykuł 9 W takim zakresie, w jakim pozwala na to odpowiednie prawo- dawstwo Stron, ochrona zapewniona niniejszym załączni- kiem dotyczy osób fizycznych i prawnych oraz federacji, stowa- rzyszeń handlowców lub konsumentów, których siedziby zarządu znajdują się na teryto- rium drugiej ze Stron. producentów, organizacji i Artykuł 10 1. Jeżeli opis lub prezentacja produktu sektora wina, w szczegól- ności w oznakowaniu lub w dokumentach urzędowych lub hand- lowych albo w reklamie, narusza prawa wynikające z niniejszego załącznika, Strony stosują niezbędne środki administracyjne lub wszczynają procedurę sądową w celu zwalczania nieuczciwej konkurencji lub zakazania innymi środkami niezgodnego z pra- wem używania chronionej nazwy. 2. Środki i postępowanie określone w ustępie 1 są podejmowane w szczególności w następujących przypadkach: Artykuł 12 Do celów niniejszego tytułu: a) „przepisy dotyczące handlu produktami sektora wina” ozna- czają wszelkie przepisy przewidziane w niniejszym załączni- ku; b) „właściwy organ” oznacza każdy organ lub każdą służbę wyznaczoną przez Stronę w celu nadzorowania stosowania przepisów dotyczących handlu produktami sektora wina; c) „organ kontaktowy” oznacza urzędowy organ lub właściwy organ wyznaczony przez Stronę w celu zapewnienia odpo- wiednich kontaktów z organem kontaktowym drugiej ze Stron; d) „organ wnioskujący” oznacza właściwy organ wyznaczony w tym celu przez Stronę, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy w obszarach objętych niniejszym tytułem; a) jeżeli tłumaczenie opisów uznane w przepisach Wspólnoty lub Szwajcarii na jeden z języków drugiej ze Stron zawiera słowo mogące wprowadzić w błąd co do pochodzenia opisa- nego lub prezentowanego produktu sektora wina; e) „organ, do którego kierowany jest wniosek” oznacza urzę- dowy organ lub właściwy organ wyznaczony w tym celu przez Stronę, który przyjmuje wniosek o udzielenie pomocy w obszarach objętych niniejszym tytułem; 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 209 f) „naruszenie” oznacza każde naruszenie przepisów dotyczą- cych handlu produktami sektora wina oraz każdą próbę naru- szenia tych przepisów. Artykuł 13 1. Strony udzielają sobie wzajemnej pomocy w sposób i na warunkach określonych w niniejszym tytule. Strony zapewniają właściwe stosowanie przepisów dotyczących handlu produktami sektora wina, w szczególności udzielając sobie wzajemnej pomo- cy, wykrywając naruszenia tych przepisów oraz prowadząc dochodzenia w tym zakresie. 2. Pomoc przewidziana w niniejszym tytule nie narusza posta- nowień regulujących karnego postępowania sądowego lub wza- jemną pomoc sądową między Stronami w sprawach karnych. Podtytuł II Kontrole przeprowadzane przez Strony Artykuł 14 1. Strony podejmują kroki konieczne do zapewnienia pomocy przewidzianej w artykule 13 z zastosowaniem odpowiednich środków kontroli. 2. Kontrole przeprowadzane są bądź systematycznie, bądź towa- rzyszą pobieraniu próbek. W przypadku pobierania próbek Strony mają zapewnić, aby przez ich liczbę, rodzaj i częstotliwość były one reprezentatywne. 3. Strony podejmują właściwe kroki w celu ułatwienia pracy urzędników ich właściwych organów, w szczególności aby: — mieli oni dostęp do winnic, urządzeń produkcyjnych, przygo- towawczych, składowania i przetwórczych produktów sek- tora wina oraz środków transportu tych produktów, — mieli dostęp do pomieszczeń handlowych lub magazynów oraz środków transportu każdej osoby będącej w posiadaniu w celu sprzedaży, wymiany lub transportu produktów sektora wina lub produktów, które mogą zostać użyte do celów ich przygotowania, — mogli dokonywać spisów produktów sektora wina oraz sub- stancji lub produktów, które mogą zostać użyte do celów ich przygotowania, — mogli pobierać próbki produktów sektora wina przeznaczo- nych do sprzedaży, wymiany lub transportu, — mogli podejmować odpowiednie środki ochronne dotyczące produkcji, przygotowania, składowania, transportu, oznacza- nia, prezentacji, wywozu do drugiej Strony i wprowadzania do obrotu produktów sektora wina lub produktów przezna- czonych do użycia w celu ich przygotowania, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie poważnego naruszenia postanowień niniejszego załącznika, w szczególności w przypadku nie- zgodnych z prawem manipulacji lub zagrożenia zdrowia publicznego. Artykuł 15 1. Jeżeli jedna ze Stron wyznaczy kilka właściwych organów, musi zapewnić koordynację ich działań. 2. Każda ze Stron wyznacza jeden organ kontaktowy. Organ ten: — przekazuje wnioski o współpracę, w celu zastosowania posta- nowień niniejszego tytułu, organowi kontaktowemu drugiej ze Stron, — przyjmuje od tego organu takie wnioski, które przekazuje właściwemu organowi lub organom swojej Strony, — reprezentuje tę Stronę wobec drugiej Strony w ramach współ- pracy określonej w podtytule III, — powiadamia drugą Stronę o środkach podjętych na mocy arty- kułu 14. Podtytuł III Wzajemna pomoc między organami nadzoru Artykuł 16 1. Na wniosek organu wnioskującego organ, do którego kiero- wany jest wniosek, przekazuje mu każdą przydatną informację, umożliwiając mu upewnienie się, czy przepisy dotyczące handlu produktami sektora wina są właściwie stosowane, w szczegól- ności informacje dotyczące stwierdzonych lub planowanych dzia- łań, które stanowią lub mogą stanowić naruszenie tych przepi- sów. 2. Na uzasadniony wniosek organu wnioskującego organ, do którego kierowany jest wniosek, sprawuje specjalny nadzór lub kontrolę dla osiągnięcia zamierzonych celów lub podejmuje nie- zbędne kroki w celu zapewnienia, że taki nadzór lub kontrole są wykonane. — mogły zapoznać się z danymi księgowymi lub innymi doku- mentami stosowanymi w procedurach kontrolnych i sporzą- dzać ich kopie lub wyciągi, 3. Organ, do którego kierowany jest wniosek określony w ustę- pie 1 i 2, postępuje tak, jakby działał na swoją rzecz lub na wnio- sek organu swojego kraju. 210 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 4. W drodze porozumienia z organem, do którego kierowany jest wniosek, organ wnioskujący może wyznaczyć urzędników swojej służby lub służby innego właściwego organu Strony, którą reprezentuje: — bezpośrednie odpowiadanie na uzasadnione wnioski lub komunikaty przychodzące do niej od właściwego organu dru- giej Strony. — do zbierania w pomieszczeniach właściwych organów Strony, której organ, do którego kierowany jest wniosek, ma swoją siedzibę, informacji dotyczących właściwego stosowania prze- pisów dotyczących handlu produktami sektora wina lub pro- cedur kontrolnych, włączając w to sporządzanie kopii doku- mentów przewozowych i innych dokumentów bądź wyciągów z rejestrów, lub — uczestniczenia w działaniach wymaganych na mocy ustępu 2. Kopie określone w tiret pierwszym mogą być sporządzane tylko za zgodą organu, do którego kierowany jest wniosek. 5. Organ wnioskujący, który chce wysłać do drugiej ze Stron urzędnika wyznaczonego zgodnie z ustępem 4 akapit pierwszy, aby uczestniczył on w procedurach kontrolnych określonych w tiret drugim tego akapitu, powiadamia o tym, w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem tych procedur, organ, do którego kie- rowany jest wniosek. Urzędnicy organu, do którego kierowany jest wniosek, są cały czas odpowiedzialni za prowadzenie proce- dur kontrolnych. Urzędnicy organu wnioskującego: — przedstawiają pisemną notę z podaniem ich tożsamości i zajmowanego stanowiska służbowego, — korzystają, z zastrzeżeniem ograniczeń przepisów organu, do którego kierowany jest wniosek, mających zastosowanie do jej urzędników w wykonywaniu procedur kontrolnych: — z prawa dostępu przewidzianego w artykule 14 ustęp 3, — z prawa do informacji o wynikach kontroli przeprowadzo- nych przez urzędników organu, do którego kierowany jest wniosek, na mocy artykułu 14 ustęp 3, — zajmują podczas kontroli pozycję zgodną z zasadami i zwy- czajami obowiązującymi urzędników Strony, na której tery- torium przeprowadzane są procedury kontrolne. 6. Uzasadnione wnioski przewidziane w niniejszym artykule są przekazywane do organu, do którego kierowany jest wniosek danej Strony za pośrednictwem organu kontaktowego tej Strony. Taką samą procedurę stosuje się do: — odpowiedzi na te wnioski, — komunikatów dotyczących stosowania ustępu 2, 4 i 5. Bez względu na akapit pierwszy, w celu poprawy skuteczności i szybkości współpracy między Stronami, Strony mogą, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, zezwolić właściwemu organowi na: W takich przypadkach organy te niezwłocznie informują organ kontaktowy danej Strony. Artykuł 17 Jeżeli właściwy organ jednej ze Stron ma uzasadnione podejrze- nie lub uzyskał informacje: — że produkt sektora wina nie jest zgodny z przepisami doty- czącymi handlu tymi produktami lub jest przedmiotem nie- zgodnych z prawem działań prowadzących do wytworzenia lub wprowadzenia do obrotu takich produktów, i — że taka niezgodność ma szczególne znaczenie dla Strony i może pociągnąć za sobą podjęcie środków administracyj- nych lub wszczęcie postępowania sądowego, niezwłocznie powiadamia o tym, za pośrednictwem organu kon- taktowego, organ kontaktowy drugiej Strony. Artykuł 18 1. Wnioski przedstawiane zgodnie z niniejszym tytułem sporzą- dzane są na piśmie. Dokumenty potrzebne do udzielenia odpo- wiedzi załączane są do wniosków. Jeżeli wymaga tego nagła sytuacja, wnioski mogą zostać przyjęte w formie ustnej, ale nie- zwłocznie muszą zostać potwierdzone w formie pisemnej. 2. Do wniosków przedstawianych zgodnie z ustępem 1 należy dołączyć następujące informacje: — dotyczące władzy wnioskującej, — dotyczące żądanych środków, — dotyczące przedmiotu i przyczyny wniosku, — dotyczące przepisów, zasad i innych związanych z tym instru- mentów prawnych, — na ile jest to możliwe, jak najdokładniejsze i jak najbardziej wyczerpujące wskazówki na temat osób fizycznych lub praw- nych, będących przedmiotem dochodzenia, — zwięzłe przedstawienie stanu faktycznego. 3. Wnioski sporządzane są w jednym z języków urzędowych Stron. — bezpośrednie przekazywanie uzasadnionych wniosków lub komunikatów właściwemu organowi drugiej Strony, 4. Jeśli wniosek nie spełnia wymagań formalnych, można zażą- dać jego poprawienia lub uzupełnienia. Równocześnie mogą być podjęte środki zabezpieczające. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 211 Artykuł 19 1. Organ, do którego kierowany jest wniosek, przekazuje orga- nowi wnioskującemu wyniki dochodzeń w formie dokumentów, uwierzytelnionych odpisów dokumentów, sprawozdań i temu podobnych. 2. Dokumenty wymienione w ustępie 1 mogą być zastąpione informacjami komputerowymi przedstawionymi w jakikolwiek sposób w tym samym celu. Artykuł 20 1. Strona, której podlega organ, do którego kierowany jest wnio- sek, może odmówić udzielenia pomocy na mocy niniejszego tytułu, jeżeli taka pomoc mogłaby naruszyć suwerenność, porzą- dek publiczny, bezpieczeństwo lub inne istotne interesy tej Strony. 2. Jeśli organ wnioskujący prosi o pomoc, której sam nie byłby w stanie udzielić, gdyby został o to poproszony, powinien zwró- cić uwagę na ten fakt w swoim wniosku. Decyzja w sprawie takiej prośby należy do organu Strony, do której kierowany jest wnio- sek. 3. Jeśli odmawia się udzielenia pomocy, decyzja i jej powody muszą być niezwłocznie przekazane do wiadomości organu wnioskującego. Artykuł 21 1. Do informacji określonych w artykule 16 i 17 dołączane są dokumenty lub inne przydatne dowody oraz dane szczegółowe środków administracyjnych lub postępowań karnych, dotyczące w szczególności: — składu i właściwości organoleptycznej danego produktu sek- tora wina, — jego opisu i prezentacji, — zgodności z przepisami dotyczącymi produkcji, przygotowa- nia lub wprowadzania ich do obrotu. 2. Organy kontaktowe właściwe dla sprawy, dla której wszczęta została procedura wzajemnej pomocy przewidziana w artykule 16 i 17, informują się wzajemnie i bez zbędnej zwłoki: — o przebiegu śledztwa, w szczególności w postaci sprawozdań i innych dokumentów lub źródeł informacji, — o postępowaniu administracyjnym lub sądowym dotyczącym przedmiotowych działań. 3. Koszty podróży poniesione podczas stosowania niniejszego tytułu pokrywa Strona, która wyznaczyła urzędnika do środków przewidzianych w artykule 16 ustęp 2 i 4. 4. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla krajowych przepisów dotyczących poufności dochodzenia sądowego. Podtytuł IV Postanowienia ogólne Artykuł 22 1. Do celów stosowania podtytułu II i III właściwy organ Strony może zwrócić się do właściwego organu drugiej ze Stron z wnio- skiem o pobranie próbek zgodnie z odpowiednimi przepisami tej Strony. 2. Organ, do którego kierowany jest wniosek, zachowuje próbki pobrane w zastosowaniu ustępu 1 i wyznacza w laboratorium, do którego mają zostać przesłane w celu zbadania. Organ wniosku- jący może wyznaczyć inne laboratorium do przeprowadzenia równoległej analizy próbek. W tym celu organ, do którego kiero- wany jest wniosek, przekazuje odpowiednią liczbę próbek orga- nowi wnioskującemu. 3. W przypadku braku porozumienia między organem wniosku- jącym a organem, do którego kierowany jest wniosek, jeśli cho- dzi o wyniki badania określonego w ustępie 2, analizę arbitra- żową przeprowadza laboratorium wyznaczone za wspólnym porozumieniem. Artykuł 23 1. Każda informacja przekazana w jakiejkolwiek formie ma na mocy niniejszego tytułu charakter poufny. Objęta jest ona tajem- nicą zawodową i korzysta z ochrony, jaką zapewnia podobnym informacjom prawo stosowane w tej materii przez Stronę, która je otrzymała, lub w zależności od przypadku odpowiednie prze- pisy stosowane przez organy Wspólnoty. 2. Niniejszy tytuł nie zobowiązuje Strony, na którą przepisy lub praktyka administracyjna, w odniesieniu do ochrony tajemnicy przemysłowej lub handlowej, nakładają bardziej rygorystyczne ograniczenia od określonych w niniejszym tytule, do przekazy- wania informacji, jeżeli Strona wnioskująca nie przyjmie posta- nowień w celu dostosowania się do tych bardziej rygorystycznych ograniczeń. 3. Zebrane informacje wykorzystywane są tylko do celów niniej- szego tytułu; mogą one zostać wykorzystane do innych celów na terytorium jednej ze Stron tylko po uprzednim uzyskaniu pisem- nej zgody organu administracyjnego, który je przekazał i podle- gają ponadto ograniczeniom ustanowionym przez ten organ. 4. Ustęp 1 nie wyłącza wykorzystania informacji w ramach postępowania sądowego lub administracyjnego wszczętego wskutek naruszenia wspólnego prawa karnego, pod warunkiem że zostały uzyskane w ramach międzynarodowej współpracy sądowej. 5. Strony mogą przedstawiać jako dowód w swoich protokołach, sprawozdaniach i zeznaniach oraz w postępowaniach sądowych zebrane informacje i dokumenty uzyskane zgodnie z postanowie- niami niniejszego tytułu. 212 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Artykuł 24 Osoby fizyczne lub prawne oraz związki takich osób, których działalność zawodowa może być przedmiotem kontroli przewi- dzianej w niniejszym tytule, nie mogą utrudniać takich kontroli i są zobowiązane zawsze je ułatwiać. 2. Grupa Robocza dokonuje okresowych przeglądów wewnętrz- nych przepisów ustawowych i wykonawczych Stron w obszarach objętych niniejszym załącznikiem. W szczególności Grupa przed- kłada Komitetowi propozycje w celu przyjęcia i aktualizacji dodatków do niniejszego załącznika. TYTUŁ IV Postanowienia ogólne Artykuł 25 Tytuły I i II nie mają zastosowania do produktów sektora wina w rozumieniu artykułu 2, które: a) które są przewożone tranzytem przez terytorium jednej ze Stron; lub b) pochodzą z terytorium jednej ze Stron i są w małych ilościach przedmiotem handlu między nimi, na warunkach i zgodnie z zasadami określonymi w dodatku 3 do niniejszego załącznika. Strony: Artykuł 26 a) przekazują sobie wzajemnie z dniem wejścia w życie niniej- szego załącznika: — wykaz organów właściwych do sporządzania dokumen- tów towarzyszących przewozowi produktów sektora wina na podstawie artykułu 4 ustęp 1, — wykaz organów właściwych do poświadczania nazwy pochodzenia w dokumentach towarzyszących przewo- zowi produktów sektora wina na podstawie artykułu 4 ustęp 1, — wykaz właściwych organów i organów kontaktowych określonych w artykule 12 litery b) i c), — wykaz laboratoriów upoważnionych do przeprowadzania analiz zgodnie z artykułem 22 ustęp 2; b) konsultują się nawzajem i informują o środkach przyjętych przez każdą ze Stron dotyczących stosowania niniejszego załącznika. W szczególności przekazują sobie wzajemnie odpowiednie przepisy oraz streszczenie decyzji administracyj- nych i postanowień sądu o szczególnym znaczeniu dla wła- ściwego stosowania załącznika. Artykuł 28 1. Bez względu na artykuł 5 ustęp 8 produkty sektora wina, które w chwili wejścia w życie niniejszego załącznika były wytwarza- ne, przygotowywane, oznaczane i prezentowane w sposób zgodny z wewnętrznymi przepisami ustawowymi oraz wyko- nawczymi Stron, ale zakazane przez niniejszy załącznik, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów. 2. Z wyjątkiem przypadku, gdy przyjęte przez Komitet postano- wienia stanowią inaczej, wprowadzanie do obrotu produktów sektora wina, które zostały wytworzone, przygotowane, ozna- czone i zaprezentowane zgodnie z niniejszym załącznikiem, ale których produkcja, przygotowanie, oznaczenie i prezentacja przestają być zgodne w wyniku zmiany niniejszego załącznika, może być kontynuowane aż do wyczerpania zapasów. Artykuł 29 1. Jeżeli jedna ze Stron uzna, że druga nie spełniła zobowiązania wynikającego z niniejszego załącznika, Strony rozpoczynają kon- sultacje. 2. Strona, która wnioskuje o przeprowadzenie konsultacji, przed- stawia drugiej Stronie wszystkie informacje niezbędne do dokład- nego zbadania danego przypadku. 3. Jeżeli jakikolwiek termin lub zwłoka może stworzyć zagroże- nie dla zdrowia ludzkiego lub w negatywny sposób wpłynąć na skuteczność środków zwalczania nadużyć finansowych, to bez uprzednich konsultacji mogą zostać wprowadzone tymczasowe środki ochronne, pod warunkiem, że konsultacje zostaną rozpo- częte niezwłocznie po przyjęciu tych środków. 4. Jeżeli w wyniku konsultacji przewidzianych w ustępach 1–3 Strony nie osiągną porozumienia, Strona, która zwróciła się z wnioskiem o przeprowadzenie konsultacji lub wprowadziła środki przewidziane w ustępie 3, może przyjąć odpowiednie środki ochronne pozwalające na właściwe stosowanie niniejszego załącznika. Artykuł 27 Artykuł 30 1. Grupa Robocza do spraw Produktów Sektora Wina, zwana dalej „Grupą Roboczą”, powołana na mocy artykułu 6 ustęp 7 Umowy, bada każdą sprawę dotyczącą niniejszego załącznika i jego wykonania. Zastosowanie wymiany listów między Wspólnotą a Szwajcarią w sprawie współpracy w zakresie urzędowej kontroli win, pod- pisanej dnia 15 października 1984 roku w Brukseli, zostaje zawieszone na okres, w którym obowiązuje niniejszy załącznik. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 213 Dodatek 1 Wykaz aktów określonych w artykule 4 odnoszących się do produktów sektora wina A. Akty stosujące się do przywozu i do wprowadzania do obrotu w Szwajcarii produktów sektora wina pochodzących ze Wspólnoty AKTY, DO KTÓRYCH NASTĘPUJE ODNIESIENIE (*) 1. 3 7 3 R 2 8 0 5 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2805/73 z dnia 12 października 1973 roku określające wykaz białych win gatunkowych produkowanych w określonych regionach i przywożonych białych win gatunkowych zawierających określony procent ditlenku siarki oraz ustalające niektóre przepisy przejściowe odnoszących się do ditlenku siarki w winach wyprodukowanych przed dniem 1 października 1973 roku (Dz. U. L 289 z 16. 10. 1973, str. 21), ostatnio zmienione: — 3 7 7 R 0 9 6 6 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 966/77 (Dz. U. L 115 z 6. 5. 1977, str. 77) 2. 3 7 4 R 2 3 1 9 : r o z p o r z ą d z e n i e Komisji (EWG) nr 2319/74 z dnia 10 września 1974 roku określające niektóre obszary uprawy winorośli, w których wina stołowe mogą posiadać rzeczywiste stężenie alkoholu do 17 % obj. (Dz. U. L 248 z 11. 9. 1974, str. 7) 3. 3 7 5 L 0 1 0 6 : dyrektywa Rady 75/106/EWG z dnia 19 grudnia 1974 roku w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych (Dz. U. L 42 z 15. 2. 1975, str. 1), ostatnio zmieniona: — 3 8 9 L 0 6 7 6 : dyrektywą Rady 89/676/EWG (Dz. U. L 398 z 30. 12. 1989, str. 18) 4. 3 7 6 L 0 8 9 5 : dyrektywa Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 roku odnosząca się do ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (Dz. U. L 340 z 9. 12. 1976, str. 26), ostatnio zmieniona: — 3 9 7 L 0 0 4 1 : dyrektywą Rady 97/41/WE (Dz. U. L 184 z 12. 7. 1997, str. 33) 5. 3 7 8 R 1 9 7 2 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1972/78 z dnia 16 sierpnia 1978 roku ustalające szczegółowe zasady dotyczące praktyk enologicznych (Dz. U. L 226 z 17. 8. 1978, str. 11), ostatnio zmienione: — 380 R 0045: rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 45/80 (Dz. U. L 7 z 11. 1. 1980, str. 12) 6. 3 7 9 L 0 7 0 0 : dyrektywa Komisji 79/700/EWG z dnia 24 lipca 1979 roku ustanawiająca wspólnotowe metody pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (Dz. U. L 207 z 15. 8. 1979, str. 26) 7. 3 8 4 R 2 3 9 4 : r o z p o r z ą d z e n i e Komisji (EWG) nr 2394/84 z dnia 20 sierpnia 1984 roku ustanawiające dla roku winnego 1984/1985 i 1985/1986 warunki użycia jonowymiennych żywic oraz szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przygotowania rektyfikowanych koncentratów moszczu gronowego (Dz. U. L 224 z 21. 8. 1984, str. 8), ostatnio zmienione: — 3 8 6 R 2 7 5 1 : rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2751/86 (Dz. U. L 253 z 5. 9. 1986, str. 11) 8. 3 8 5 R 3 8 0 4 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 3804/85 z dnia 20 grudnia 1985 roku ustanawiające wykaz gruntów przeznaczonych pod uprawę winorośli w niektórych regionach Hiszpanii, w których wina stołowe mają rzeczywiste stężenie alkoholu niższe niż wymagania wspólnotowe (Dz. U. L 367 z 31. 12. 1985, str. 37) 9. 3 8 6 R 0 3 0 5 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 305/86 z dnia 12 lutego 1986 roku w sprawie maksymalnej całkowitej zawartości ditlenku siarki w winach pochodzących ze Wspólnoty przed dniem 1 września 1986 roku oraz, przez okres przejściowy, w winach z przywozu (Dz. U. L 38 z 13. 2. 1986, str. 13) 10. 3 8 6 R 1 8 8 8 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1888/86 z dnia 18 czerwca 1986 roku w sprawie maksymalnej całkowitej zawartości ditlenku siarki w niektórych winach musujących pochodzących ze Wspólnoty i przygotowanych przed dniem 1 września 1986 roku oraz, przez okres przejściowy, w winach musujących z przywozu (Dz. U. L 163 z 19. 6. 1986, str. 19) (*) Dla prawodawstwa wspólnotowego – sytuacja z dnia 1 sierpnia 1998 roku. Dla ustawodawstwa szwajcarskiego – sytuacja z dnia 1 stycznia 1999 roku. 214 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 11. 3 8 6 R 2 0 9 4 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2094/86 z dnia 3 lipca 1986 roku ustanawiające szczegółowe zasady używania kwasu winowego dla celów odkwaszenia specyficznych produktów sektora wina w niektórych regionach strefy A (Dz. U. L 180 z 4. 7. 1986, str. 17), zmienione: — 3 8 6 R 2 7 3 6 : rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2736/86 (Dz. U. L 252 z 4. 9. 1986, str. 15) 12. 3 8 7 R 0 8 2 2 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 822/87 z dnia 16 marca 1987 roku w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (Dz. U. L 84 z 27. 3. 1987, str. 1), ostatnio zmienione: — 398 R 1627: rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/98 (Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 8) 13. 3 8 7 R 0 8 2 3 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 823/87 z dnia 16 marca 1987 roku ustanawiające specjalne przepisy dotyczące win gatunkowych produkowanych w określonych regionach (Dz. U. L 84 z 27. 3. 1987, str. 59), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 1 4 2 6 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1426/96 (Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 1) 14. 3 8 8 R 3 3 7 7 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3377/88 z dnia 28 października 1988 roku upoważniające Zjednoczone Królestwo do wydania pod niektórymi warunkami zezwolenia na dodatkowe zwiększenie stężenia alkoholu w odniesieniu do niektórych win stołowych (Dz. U. L 296 z 29. 10. 1988, str. 69) 15. 3 8 8 R 4 2 5 2 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 4252/88 z dnia 21 grudnia 1988 roku w sprawie przygotowywania i wprowadzania do obrotu win likierowych produkowanych we Wspólnocie (Dz. U. L 373 z 31. 12. 1988, str. 59), ostatnio zmienione: — 3 9 8 R 1 6 2 9 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1629/98 (Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 11) 16. 3 8 9 L 0 1 0 7 : dyrektywa Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 roku w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użytku w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. U. L 40 z 11. 2. 1989, str. 27), zmieniona: — 3 9 4 L 0 0 3 4 : dyrektywą Rady 94/34/EWG (Dz. U. L 237 z 10. 9. 1994, str. 1) 17. 3 8 9 L 0 1 0 9 : dyrektywa Rady 89/109/EWG z dnia 21 grudnia 1988 roku w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (Dz. U. L 40 z 11. 2. 1989, str. 38), poprawiona w Dz. U. L 347 z 28. 11. 1989, str. 37 18. 3 8 9 L 0 3 9 6 : dyrektywa Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 roku w sprawie wskazówek lub oznakowań identyfikacyjnych partii artykułów, do których należy dany środek spożywczy (Dz. U. L 186 z 30. 6. 1989, str. 21), ostatnio zmieniona: — 3 9 2 L 0 0 1 1 : dyrektywą Rady 92/11/EWG (Dz. U. L 65 z 11. 3. 1992, str. 32) 19. 3 8 9 R 2 2 0 2 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2202/89 z dnia 20 lipca 1989 roku definiujące terminy „mieszanie”, „proces fabrykacji wina”, „butelkujący” i „butelkowanie” (Dz. U. L 209 z 21. 7. 1989, str. 31) 20. 3 8 9 R 2 3 9 2 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 2392/87 z dnia 24 lipca 1989 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win i moszczy gronowych (Dz. U. L 232 z 9. 8. 1989, str. 13), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 1 4 2 7 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1427/96 (Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 3) 21. 3 9 0 L 0 6 4 2 : dyrektywa Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 roku w sprawie ustalania najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni (Dz. U. L 350 z 14. 12. 1990, str. 26), ostatnio zmieniona: — 3 9 7 L 0 0 7 1 : dyrektywą Komisji 97/71/WE (Dz. U. L 347 z 18. 12. 1997, str. 42) 22. 3 9 0 R 2 6 7 6 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2676/90 z dnia 17 września 1990 roku określające wspólnotowe metody analizy wina (Dz. U. L 272 z 3. 10. 1990, str. 1), ostatnio zmienione: — 3 9 7 R 0 8 2 2 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 822/97 (Dz. U. L 117 z 7. 5. 1997, str. 10) 23. 3 9 0 R 3 2 0 1 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3201/90 z dnia 16 października 1990 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win i moszczy gronowych (Dz. U. L 309 z 8. 11. 1990, str. 1), ostatnio zmienione: — 3 9 8 R 0 8 4 7 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 847/98 (Dz. U. L 120 z 23. 4. 1998, str. 14) 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 215 Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie zostanie przyjęte w następujący sposób: artykuł 9 ustęp 2 akapit drugi i artykuł 9 ustęp 3 nie mają zastosowania. 24. 3 9 0 R 3 2 2 0 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3220/90 z dnia 7 listopada 1990 roku ustanawiające warunki stosowania określonych praktyk enologicznych przewidzianych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 822/87 (Dz. U. L 308 z 8. 11. 1990, str. 22), ostatnio zmienione: — 3 9 7 R 2 0 5 3 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2053/97 (Dz. U. L 287 z 21. 10. 1997, str. 15) 25. 3 9 1 R 3 2 2 3 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3223/91 z dnia 5 listopada 1991 roku upoważniające Zjednoczone Królestwo do pozwolenia, na pewnych warunkach, na dodatkowe zwiększenie stężenie alkoholu w niektórych winach stołowych (Dz. U. L 305 z 6. 11. 1991, str. 14) 26. 3 9 1 R 3 8 9 5 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 3895/91 z dnia 11 grudnia 1991 roku ustanawiające niektóre przepisy opisu i prezentacji win specjalnych (Dz. U. L 368 z 31. 12. 1991, str. 1) 27. 3 9 1 R 3 9 0 1 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3901/91 z dnia 18 grudnia 1991 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win specjalnych (Dz. U. L 368 z 31. 12. 1991, str. 15) 28. 3 9 2 R 1 2 3 8 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1238/92 z dnia 8 maja 1992 roku określające wspólnotowe metody analizy obojętnego alkoholu stosowanych w sektorze winiarskim (Dz. U. L 130 z 15. 5. 1992, str. 13) 29. 3 9 2 R 2 3 3 2 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 2332/92 z dnia 13 lipca 1992 roku w sprawie win musujących produkowanych we Wspólnocie (Dz. U. L 231 z 13. 8. 1992, str. 1), ostatnio zmienione: — 3 9 8 R 1 6 2 9 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1629/98 (Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 11) 30. 3 9 2 R 2 3 3 3 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 2333/92 z dnia 13 lipca 1992 roku ustanawiające ogólne zasady opisu i prezentacji gazowanych win musujących (Dz. U. L 231 z 13. 8. 1992, str. 9), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 1 4 2 9 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1429/96 (Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 9) 31. 3 9 2 R 3 4 5 9 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3459/92 z dnia 30 listopada 1992 roku upoważniające Zjednoczone Królestwo do pozwolenia na dodatkowe zwiększenia stężenia alkoholu w winach stołowych i winach gatunkowych produkowanych w określonym regionie (Dz. U. L 350 z 1. 12. 1992, str. 60) 32. 3 9 3 R 0 3 1 5 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 roku ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz. U. L 37 z 13. 2. 1993, str. 1) 33. 3 9 3 R 5 8 6 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 586/93 z dnia 12 marca 1993 roku przewidujące wyjątek w zakresie zawartości lotnej kwasowości w niektórych winach (Dz. U. L 61 z 13. 3. 1993, str. 39), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 0 6 9 3 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 693/96 (Dz. U. L 97 z 18. 4. 1996, str. 17) 34. 3 9 3 R 2 2 3 8 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2238/93 z dnia 26 lipca 1993 roku. W sprawie dokumentów towarzyszących dla przewozu produktów winiarskich oraz prowadzenia odpowiednich rejestrów (Dz. U. L 200 z 10. 8. 1993, str. 10), poprawione w Dz. U. L 301 z 8. 12. 1993, str. 29 Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie zostanie przyjęte w następujący sposób: a) w przypadku gdy dokument towarzyszący jest równoważny z poświadczeniem nazwy pochodzenia przewidzianym w artykule 7 rozporządzenia, wskazania są potwierdzone, w przypadkach podlegających artykułu 7 ustęp 1 litera c) tiret pierwsze: — na egzemplarzu nr 1, 2 i 4 w przypadku dokumentu określonego w rozporządzeniu (EWG) nr 2719/92, lub — na egzemplarzu nr 1 i 2 w przypadku dokumentu określonego w rozporządzeniu (EWG) nr 3649/92; 216 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 b) w przypadku czynności przewozowych określonych w artykule 8 ustęp 2 stosuje się następujące zasady: i) w przypadku dokumentu określonego w rozporządzeniu (EWG) nr 2719/92: — egzemplarz 2 towarzyszy produktowi od miejsca załadunku do miejsca rozładunku w Szwajcarii i powinien być dostarczony odbiorcy lub jego przedstawicielowi, — egzemplarz 4 lub uwierzytelniony odpis zgodny z egzemplarzem 4 zostaje dostarczony właściwym organom szwajcarskim przez odbiorcę. ii) w przypadku dokumentu określonego w rozporządzeniu (EWG) nr 3649/92: — egzemplarz 2 towarzyszy produktowi od miejsca załadunku do miejsca rozładunku w Szwajcarii i zostaje dostarczony odbiorcy lub jego przedstawicielowi, — uwierzytelniony odpis zgodny z egzemplarzem 2 powinien być dostarczony właściwym organom szwajcarskim przez odbiorcę; c) poza informacjami przewidzianymi w artykule 3 dokument zawiera dane szczegółowe umożliwiające identyfikację przesyłki, do której należy produkt sektora wina, zgodnie z dyrektywą Rady 89/396/EWG (Dz. U. L 186 z 30. 6. 1989, str. 21). 35. 3 9 3 R 3 1 1 1 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 3111/93 z dnia 10 listopada 1993 roku ustanawiające wykaz likierowych win gatunkowych produkowanych w szczególnych regionach określonych w artykule 3 i 12 rozporządzenia (EWG) nr 4252/88 (Dz. U. L 278 z 11. 11. 1993, str. 48), zmienione: — 3 9 8 R 0 6 9 3 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 693/98 (Dz. U. L 96 z 28. 3. 1998, str. 17) 36. 3 9 4 L 0 0 3 6 : dyrektywa 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 roku w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz. U. L 237 z 10. 9. 1994, str. 13), poprawiona w Dz. U. L 252 z 4. 10. 1996, str. 23 37. 3 9 4 R 2 7 3 3 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 2733/94 z dnia 9 listopada 1994 roku upoważniające Zjednoczone Królestwo do pozwolenia na dodatkowe zwiększenie stężenia alkoholu w winach stołowych i winach gatunkowych produkowanych w określonym regionie (Dz. U. L 289 z 10. 11. 1994, str. 5) 38. 3 9 4 R 3 2 9 9 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 3299/94 z dnia 21 grudnia 1994 roku w sprawie środków przejściowych stosowanych w Austrii w zakresie produktów winiarskich (Dz. U. L 341 z 30. 12. 1994, str. 37), zmienione: — 3 9 5 R 0 6 7 0 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 670/95 (Dz. U. L 70 z 30. 3. 1995) 39. 3 9 5 L 0 0 0 2 : dyrektywa 95/2/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lutego 1995 roku w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. U. L 61 z 18. 3. 1995, str. 1), zmieniona: — 3 9 6 L 0 0 8 5 : dyrektywą 96/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. U. L 86 z 28. 3. 1997, str. 4) 40. 3 9 5 R 0 5 5 4 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 554/95 z dnia 13 marca 1995 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win musujących i gazowanych win musujących (Dz. U. L 56 z 14. 3. 1995, str. 3), zmienione: — 3 9 6 R 1 9 1 5 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1915/96 (Dz. U. L 252 z 4. 10. 1996, str. 10) 41. 3 9 5 R 0 5 9 3 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 593/95 z dnia 17 marca 1995 roku ustanawiające środek przejściowy odnoszący się do mieszania wina stołowego w Hiszpanii na 1995 rok (Dz. U. L 60 z 18. 3. 1995, str. 3) 42. 3 9 5 R 0 5 9 4 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 594/95 z dnia 17 marca 1995 roku ustanawiające środek przejściowy odnoszący się do łącznego stężenia kwasu w winach stołowych produkowanych w Hiszpanii i Portugalii i wprowadzanych do obrotu w tych Państw Członkowskich na 1995 rok (Dz. U. L 60 z 18. 3. 1995, str. 5) 43. 3 9 5 R 0 8 7 8 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 878/95 z dnia 21 kwietnia 1995 roku wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 822/87 dotyczące kwasowości win wzbogaconych w latach 1994/1995 w prowincjach Verona i Piacenza (Włochy) (Dz. U. L 91 z 22. 4. 1995, str. 1) 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 217 44. 395 R 2729: rozporządzenie Komisji (WE) nr 2729/95 z dnia 27 listopada 1995 roku w sprawie naturalnego stężenia alkoholu w „Prosecco di Conegliano Valdobbiadene” i „Prosecco del Montello e dei Colli Asolani” produkowanych w trakcie roku winnego 1995/1996 i w sprawie całkowitego stężenia alkoholu w zawartości kadzi przeznaczonej do jego produkowania (Dz. U. L 284 z 28. 11. 1995, str. 5) 45. 396 R 1128: rozporządzenie Komisji (WE) nr 1128/96 z dnia 24 czerwca 1996 roku ustanawiające szczegółowe przepisy mieszania wina stołowego w Hiszpanii (Dz. U. L 150 z 25. 6. 1996, str. 13) 46. 398 R 0881: rozporządzenie Komisji (WE) nr 881/98 z dnia 24 kwietnia 1998 roku ustanawiające szczegółowe zasady ochrony dodatkowych tradycyjnych terminów stosowanych dla oznaczania niektórych rodzajów gatunkowego wina produkowanego w określonych regionach (wino gatunkowe o kontrolowanej jakości, posiadające geograficzne oznaczenie miejsca pochodzenia) (Dz. U. L 124 Z 25. 4. 1998, str. 22) AKTY, KTÓRE STRONY PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI Strony przyjmują do wiadomości treść następujących aktów: B. Akty stosowane przy przywozie i przy wprowadzaniu do obrotu we Wspólnocie produktów sektora wina pochodzących ze Szwajcarii AKTY, DO KTÓRYCH NASTĘPUJE ODNIESIENIE (*) 1. Ustawa federalna w sprawie rolnictwa z dnia 29 kwietnia 1998 roku (RO 1998 3033) 2. Rozporządzenie w sprawie uprawy winorośli i przywozu wina z dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 86) 3. Rozporządzenie OFAG z dnia 7 grudnia 1998 roku w sprawie federalnej klasyfikacji odmian winorośli i badania ich odmian uprawnych (RO 1999 535) 4. Ustawa federalna w sprawie środków spożywczych i przedmiotów codziennego użytku (Ustawa dotycząca środków spożywczych, LDA1) z dnia 9 października 1992 roku, ostatnio zmieniona w dniu 29 kwietnia 1998 roku (RO 1998 3033) 5. Rozporządzenie z dnia 1 marca 1995 roku w sprawie środków spożywczych (ODA1), ostatnio zmienione w dniu 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 303) Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie zostaje przyjęte w następujący sposób: a) na podstawie artykułów 11–16 dopuszcza się następujące praktyki i procesy enologiczne: 1) napowietrzenie lub musowanie przy użyciu argonu, azotu i tlenu; 2) obróbka cieplna; 3) 4) użycie w winach wytrawnych w ilości nieprzekraczającej 5 % świeżych osadów, które są zdrowe i nierozcieńczone oraz zawierają drożdże pozostałe z ostatniej produkcji win wytrawnych; odwirowywanie oraz filtracja, z użyciem lub bez użycia obojętnego czynnika filtrującego, pod warunkiem że w produktach poddanych takiej obróbce nie pozostaną resztki czynnika filtrującego; 5) wykorzystanie drożdży do produkcji wina; 6) wykorzystanie preparatów ściany komórkowej drożdży, maksymalnie do 40 gramów na hektolitr; 7) wykorzystanie poliwinylopolipirolidonu, maksymalnie do 80 gramów na hektolitr; 8) wykorzystanie bakterii kwasu mlekowego w zawiesinie winnej; 9) dodanie jednej lub kilku z następujących substancji wspomagających wzrost drożdży: — dodanie fosforanu diamonu lub siarczanu amonu, do 0,3 grama na litr, (*) Dla prawodawstwa wspólnotowego – sytuacja z dnia 1 sierpnia 1998 roku. Dla ustawodawstwa szwajcarskiego – sytuacja z dnia 1 stycznia 1999 roku. 218 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — dodanie siarczanu amonu lub disiarczanu amonu, do 0,2 grama na litr; te produkty mogą również być używane łącznie, do całkowitej zawartości 0,3 grama na litr, bez uszczerbku dla powyższej zawartości 0,2 grama na litr, — dodanie chlorowodorku tiaminy, do 0,6 grama na litr, wyrażone w ilości tiaminy; 10) wykorzystanie ditlenku węgla, argonu lub azotu, pojedynczo lub w mieszaninie, jedynie w celu wytworzenia obojętnej atmosfery, tak aby produkt mógł być traktowany bez dostępu powietrza; 11) dodanie ditlenku węgla, pod warunkiem że zawartość ditlenku węgla w winie poddanym takiej obróbce nie przekracza 2 gramów na litr; 12) wykorzystanie ditlenku siarki, bisiarczynu potasu lub metabisiarczynu potasu, zwanego również disiarczynem potasu lub pyrosiarczynem potasu, w granicach ustanowionych w przepisach obowiązujących w Szwajcarii; 13) dodanie kwasu sorbinowego lub sorbinianu potasu, pod warunkiem że końcowa zawartość kwasu sorbinowego produktu po obróbce w momencie wprowadzenia do obrotu w celu bezpośredniego spożycia nie przekracza 2000 miligramów na litr; 14) dodanie maksymalnie 150 miligramów na litr kwasu L-askorbinowego; 15) dodanie kwasu cytrynowego do celów stabilizacji wina, pod warunkiem że końcowa zawartość w winie po obróbce nie przekracza 1 grama na litr; 16) stosowanie kwasu winowego lub kwasu jabłkowego w celu zakwaszania, pod warunkiem że wstępny poziom kwasowości nie wzrósł powyżej 2,5 grama na litr wyrażony w kwasie winowym; 17) użycie jednej lub kilku z następujących substancji w celu odkwaszania: — neutralny winian potasu, — wodorowęglan potasu, — węglan wapnia, ewentualnie zawierający niewielkie ilości podwójnej soli wapnia kwasu L (+) winowego i L (–) jabłkowego, — winian wapnia lub kwas winowy, — homogeniczny preparat kwasu winowego lub węglanu wapnia, w równych proporcjach i drobno sproszkowany; 18) klarowanie przy użyciu jednej lub kilku z następujących substancji do użytku enologicznego: — żelatyna spożywcza, — karuk, — kazeina i kazeinian potasowy, — albumina zwierzęca, — bentonit, — ditlenek krzemu w postaci żelu lub zawiesiny koloidalnej, — kaolin, — tanina, — enzymy pektolityczne; — enzymatyczne preparaty betaglukanazy, maksymalnie do 3 gramów na hektolitr; 19) dodanie taniny; 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 219 20) poddanie działaniu węgla drzewnego do użytku winiarskiego (węgiel aktywny), maksymalnie do 100 gramów suchej substancji na hektolitr; 21) obróbka: — win białych i win różowych, przy użyciu heksacyjanożelazianu potasu, — win czerwonych, przy użyciu heksacyjanożelazianu potasu lub fitynianu wapnia, pod warunkiem że wino po takiej obróbce zawiera pozostałość żelaza; 22) dodawanie do 100 miligramów na litr kwasu metawinowego; 23) użycie akacji; 24) użycie kwasu DL-winowego, zwanego również kwasem gronowym, lub neutralnej soli potasowej dla wytrącenia nadmiaru wapnia; 25) użycie, do produkcji wina musującego, uzyskanego poprzez fermentację w butelce i przy użyciu osadów oddzielonych przez degorżowanie: — alginianu wapnia, lub — alginianu potasu; 26) użycie siarczanu miedzi w celu eliminacji wad smaku lub zapachu w winie, maksymalnie do 1 grama na hektolitr, pod warunkiem że zawartość miedzi w winie po takiej obróbce nie przekracza 1 miligrama na litr; 27) dodanie biwinianu potasu, w celu wspomagania wytrącania się winianu; 28) dodanie karmelu w celu wzmocnienia koloru win likierowych; 29) wykorzystanie siarczanu wapnia do produkcji win likierowych, pod warunkiem że zawartość siarczanu w winie po takiej obróbce nie przekracza 2 gramów na litr, wyrażonego jako siarczan potasu; 30) obrabianie wina za pomocą elektrodializy w celu zapewnienia stabilizacji winnej w warunkach zgodnych z zasadami przyjętymi przez Międzynarodowe Biuro do spraw Wina i Winorośli (IWO); 31) użycie ureazy w celu zmniejszenia zawartości mocznika w winie w warunkach zgodnych z zasadami przyjętymi przez Międzynarodowe Biuro do spraw Wina i Winorośli (IWO); 32) dodanie wina lub destylatu z suszonych winogron, lub obojętnego alkoholu winnego pochodzenia w celu produkcji win likierowych na warunkach ustanowionych w przepisach szwajcarskich; 33) dodanie na określonych warunkach ustanowionych w przepisach szwajcarskich, sacharozy, zagęszczonego moszczu gronowego lub rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego w celu wzmocnienia naturalnej mocy alkoholowej winogron, moszczu winogronowego lub wina; 34) dodanie, w określonych warunkach ustanowionych w przepisach szwajcarskich, moszczu winogronowego lub rektyfikowanego zagęszczonego moszczu gronowego w celu słodzenia wina. b) bez względu na przepisy artykułu 371 rozporządzenia mieszanie wina szwajcarskiego z winem innego pochodzenia jest zakazane: — w przypadku win różowych oraz win czerwonych kategorii 1 i 2 (win z nazwą pochodzenia oraz ze wskazaniem pochodzenia) – od dnia 1 stycznia czwartego roku następującego po wejściu w życie niniejszego załącznika, — w przypadku win kategorii 1 i 2 (win z nazwą pochodzenia oraz ze wskazaniem pochodzenia), innych niż te określone w tiret pierwsze – od wejścia w życie niniejszego załącznika. 220 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 c) bez względu na przepisy artykułu 373 powyższego rozporządzenia zasady opisu i prezentacji powinny jakie mają zastosowanie do produktów przywożonych z państw trzecich określonych być takie, w następujących rozporządzeniach: 1) 3 8 9 R 2 3 9 2 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 2392/87 z dnia 24 lipca 1989 roku ustanawiające ogólne zasady opisu i prezentacji win i moszczu winogronowego (Dz. U. L 232 z 9. 8. 1989, str. 13), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 1 4 2 7 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1427/96 (Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 3) Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie zostaje przyjęte w następujący sposób: (aa)w przypadku gdy wino szwajcarskie zostało umieszczone w pojemnikach o nominalnej objętości nieprzekraczającej 60 litrów, nazwa importera do celów artykułu 25 ustęp 1 litera c) i artykułu 26 ustęp 1 litera c) rozporządzenia może zostać zastąpiona nazwą szwajcarskiego producenta, prowadzącego piwnicę win, handlarza winem lub butelkującego; (bb)bez względu na przepisy artykułu 2 ustęp 3 litera i), artykułu 28 ustęp 1 i artykuł 43 ustęp 1 litera b) rozporządzenia termin „wino stołowe”, w danym przypadku uzupełniony terminem „vin de pays”, może być używany w przypadku win szwajcarskich ze wskazaniem pochodzenia (wina kategorii 2) na warunkach określonych przez przepisy szwajcarskie; (cc)bez względu na przepisy artykułu 30 ustęp 1 litera b) rozporządzenia wskazanie jednej lub kilku odmian wina może być używane, w przypadku gdy wspomniana odmiana lub odmiany zawierają Jeśli co najmniej 85 % winogron wykorzystanych do produkcji wina szwajcarskiego. wymienionych jest kilka odmian, będą one występować w porządku malejącym; (dd)bez względu na przepisy artykułu 31 ustęp 1 litera a) rozporządzenia wskazanie roku winobrania może być używane w przypadku wina kategorii 1 lub 2, jeśli co najmniej 85 % winogron wykorzystanych do produkcji wina zostało zebrane w tym roku; 2) 3 9 0 R 3 2 0 1 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3201/90 z dnia 16 października 1990 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win i moszczy gronowych (Dz. U. L 309 z 8. 11. 1990, str. 1), ostatnio zmienione: — 3 9 8 R 0 8 4 7 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 847/98 (Dz. U. L 120 z 23. 4. 1998, str. 14) Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie zostaje przyjęte w następujący sposób: (aa)bez względu na przepisy artykułu 9 ustęp 1 rozporządzenia zawartość alkoholu może być podawana w dziesiętnych jednostkach procentowych objętości; (bb)bez względu na przepisy artykułu 14 ustęp 7 terminy „demi-sec” i „moelleux” mogą zostać zastąpione odpowiednio przez „légèrement doux” i „demi-doux”; 3) 3 9 2 R 2 3 3 3 : rozporządzenie Rady (EWG) nr 2333/92 z dnia 13 lipca 1992 roku ustanawiające ogólne zasady opisu i prezentacji win musujących i gazowanych win musujących (Dz. U. L 231 z 13. 8. 1992, str. 9), ostatnio zmienione: — 3 9 6 R 1 4 2 9 : rozporządzeniem Rady (WE) nr 1429/96 (Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 9) Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie powinno być przyjęte w następujący sposób: odniesienie do „Państwo Członkowskie producent” w artykule 6 ustęp 2 akapit trzeci odnosi się także do Szwajcarii; 4) 3 9 5 R 0 5 5 4 : rozporządzenie Komisji (WE) nr 554/95 z dnia 13 marca 1995 roku ustanawiające szczegółowe zasady opisu i prezentacji win musujących i gazowanych win musujących (Dz. U. L 56 z 14. 3. 1995, str. 3), zmienione: — 3 9 6 R 1 9 1 5 : rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1915/96 (Dz. U. L 252 z 4. 10. 1996, str. 10) Do celów niniejszego załącznika rozporządzenie powinno być przyjęte w następujący sposób: bez względu na przepisy artykułu 2 akapitu pierwszego rozporządzenia zawartość alkoholu może być podawana w dziesiętnych jednostkach procentowych objętości. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 221 6. Rozporządzenie z dnia 26 czerwca 1995 roku w sprawie dodatków dopuszczonych do środków spożywczych, ostatnio zmienione 30 czerwca 1998 roku (RO 1998 530) 7. Rozporządzenie z dnia 26 czerwca 1995 roku w sprawie obcych substancji i składników w środkach spożywczych, ostatnio zmienione 30 czerwca 1998 roku (RO 1998 273) 8. 3 7 5 L 0 1 0 6 : dyrektywa Rady 75/106/EWG z dnia 19 grudnia 1974 roku w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych (Dz. U. L 42 z 15. 2. 1975, str. 1), ostatnio zmieniona: — 3 8 9 L 0 6 7 6 : dyrektywą Rady 89/676/EWG (Dz. U. L 398 z 30. 12. 1989, str. 18) 9. 3 9 3 R 2 2 3 8 : rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2238/93 z dnia 26 lipca 1993 roku w sprawie dokumentów towarzyszących dla przewozu produktów winiarskich oraz prowadzenia odpowiednich rejestrów (Dz. U. L 200 z 10. 8. 1993, str. 10), poprawione w Dz. U. L 301 z 8. 12. 1993, str. 29 Do celów stosowania niniejszego załącznika rozporządzenie powinno być przyjęte w następujący sposób: a) wszelki przywóz do Wspólnoty produktów sektora wina pochodzących ze Szwajcarii wiąże się z przedstawieniem dokumentu towarzyszącego, sporządzonego zgodnie z przepisami rozporządzenia. Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 4 dokument towarzyszący musi być sporządzony zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku III do rozporządzenia. Poza danymi dodatkowymi przewidzianymi w artykule 3 dokument zawiera dane umożliwiające identyfikację partii, do której należy produkt sektora wina; b) dokument towarzyszący określony w literze a) zastępuje dokument przywozowy przewidziany w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3590/85 z dnia 18 grudnia 1985 roku dotyczącym świadectw i sprawozdań analitycznych wymaganych do przywozu wina, soku winogronowego oraz moszczu winogronowego (Dz. U. L 343 z 20. 12. 1985, str. 20), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 960/98 z dnia 7 maja 1998 roku (Dz. U. L 135 z 8. 5. 1998, str. 4); c) w przypadku kiedy w rozporządzeniu jest odniesienie do „Państwa Członkowskiego (Państw Członkowskich)” lub „przepisów wspólnotowych lub krajowych”, terminy te odnoszą się także do Szwajcarii lub do ustawodawstwa szwajcarskiego; AKTY, KTÓRE STRONY PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI Umawiające się Strony biorą pod uwagę treści następujących aktów: 222 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 2 Nazwy chronione określone w artykule 6 A. Nazwy chronione produktów sektora wina pochodzących ze Wspólnoty I. Określone tradycyjne nazwy wspólnotowe 1. 1. Poniższe nazwy, określone w artykule 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 823/87 (1) z dnia 16 marca 1987 roku ustanawiającego przepisy szczególne w odniesieniu do win gatunkowych produkowanych w określonych regionach, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1426/96 (2): i) nazwa „wino gatunkowe produkowane w określonych regionach” oraz równoważne nazwy i skróty w innych językach Wspólnoty; ii) nazwa „gatunkowe wino musujące produkowane w określonych regionach” oraz równoważne nazwy i skróty w innych językach Wspólnoty i nazwy „Sekt bestimmter Anbaugebiete” lub „Sekt b. A. ”; iii) nazwa „gatunkowe wino półmusujące produkowane w określonych regionach” oraz równoważne nazwy i skróty w innych językach Wspólnoty; iv) nazwa „szlachetne wino likierowe produkowane w określonych regionach” oraz równoważne nazwy i skróty w innych językach Wspólnoty. 1. 2. Poniższe nazwy, określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4252/88 (3) z dnia 21 grudnia 1988 roku w sprawie przetwarzania i wprowadzania do obrotu win likierowych produkowanych we Wspólnocie, ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1629/98 (4): — „οίνος φυσικός γλυκύς” („słodkie wino naturalne”) — „vino generoso” — „vino generoso de licor” — „vinho generoso” — „vino dulce natural” — „vino dolce naturale” — „vinho doce natural” — „vin doux naturel”. 1. 3. Nazwa „Crémant”. II. Oznaczenia geograficzne i tradycyjne wyrażenia używane przez Państwo Członkowskie I. Wina pochodzące z Niemiec II. Wina pochodzące z Francji III. Wina pochodzące z Hiszpanii IV. Wina pochodzące z Grecji (1) Dz. U. L 84 z 27. 3. 1987, str. 59. (2) Dz. U. L 184 z 24. 7. 1996, str. 1. (3) Dz. U. L 373 z 31. 12. 1988, str. 59. (4) Dz. U. L 210 z 28. 7. 1998, str. 11. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 223 V. Wina pochodzące z Włoch VI. Wina pochodzące z Luksemburga VII. Wina pochodzące z Portugalii VIII. Wina pochodzące ze Zjednoczonego Królestwa IX. Wina pochodzące z Austrii 224 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 I. WINA POCHODZĄCE Z REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach („Qualitätswein bestimmter Anbaugebiete”) 1. 1. Nazwy określonych regionów — Ahr — Baden — Franken — Hessische Bergstrasse — Mittelrhein — Mosel-Saar-Ruwer — Nahe — Pfalz — Rheingau — Rheinhessen — Saale-Unstrut — Sachsen — Württemberg 1. 2. Nazwy podregionów, gmin i części gmin 1. 2. 1. O k r e ś l o n y r e g i o n A h r a) Podregion: Bereich Walporzheim/Ahrtal b) Grosslage: Klosterberg c) Einzellagen: Blume Burggarten Goldkaul Hardtberg d) Gminy lub części gmin: Ahrbrück Ahrweiler Altenahr Bachem Bad Neuenahr-Ahrweiler Dernau Herrenberg Laacherberg Mönchberg Pfaffenberg Ehlingen Heimersheim Heppingen Lohrsdorf Marienthal Mayschoss Sonnenberg Steinkaul Übigberg Neuenahr Pützfeld Rech Reimerzhoven Walporzheim 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 225 1. 2. 2. O k r e ś l o n y r e g i o n H e s s i s c h e B e r g s t r a s s e a) Podregion: Bereich Starkenburg Bereich Umstadt b) Grosslagen: Rott Schlossberg Wolfsmagen c) Einzellagen: Eckweg Fürstenlager Guldenzoll Hemsberg Herrenberg d) Gminy lub części gmin: Alsbach Bensheim Bensheim-Auerbach Bensheim-Schönberg Dietzenbach 1. 2. 3. O k r e ś l o n y r e g i o n M i t t e l r h e i n a) Podregion: Bereich Loreley Bereich Siebengebirge b) Grosslagen: Burg-Hammerstein Burg Rheinfels Gedeonseck Herrenberg c) Einzellagen: Brünnchen Fürstenberg Gartenlay Klosterberg d) Gminy lub części gmin: Ariendorf Bacharach Bacharach-Steeg Bad ESW Bad Hönningen Boppard Bornich Braubach Breitscheid Brey Damscheid Dattenberg Dausenau Dellhofen Dörscheid Ehrenbreitstein Höllberg Kalkgasse Maiberg Paulus Steingeröll Erbach Gross-Umstadt Hambach Heppenheim Steingerück Steinkopf Stemmler Streichling Klein-Umstadt Rossdorf Seeheim Zwingenberg Lahntal Loreleyfelsen Marxburg Petersberg Römerberg Schloß Stahlberg Sonne Ehrental Ems Engenhöll Erpel Fachbach Filsen Hamm Hammerstein Henschhausen Hirzenach Kamp-Bornhofen Karthaus Kasbach-Ohlenberg Kaub Kestert Koblenz Schloss Reichenstein Schloss Schönburg Schloss Stahleck St. Martinsberg Wahrheit Wolfshöhle Königswinter Lahnstein Langscheid Leubsdorf Leutesdorf Linz Manubach Medenscheid Nassau Neurath Niederburg Niederdollendorf Niederhammerstein Niederheimbach Nochern Oberdiebach 226 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Oberdollendorf Oberhammerstein Oberheimbach Obernhof Oberwesel Osterspai Patersberg Perscheid Rheinbreitbach Rheinbrohl Rheindiebach Rhens Rhöndorf Sankt-Goar Sankt-Goarshausen Schloss Fürstenberg Spay Steeg Trechtingshausen Unkel Urbar Vallendar Weinähr Wellmich Werlau Winzberg 1. 2. 4. O k r e ś l o n y r e g i o n M o s e l - S a a r - R u w e r a) Region: Mosel Moseltaler Ruwer Saar b) Podregion: Bereich Bernkastel Bereich Moseltor Bereich Obermosel Bereich Saar-Ruwer Bereich Zell c) Grosslagen: Badstube Gipfel Goldbäumchen Grafschaft Köningsberg Kurfürstlay d) Einzellagen: Abteiberg Adler Altarberg Altärchen Altenberg Annaberg Apotheke Auf der Wiltingerkupp Blümchen Bockstein Brauneberg Braunfels Brüderberg Bruderschaft Burg Warsberg Burgberg Burglay Burglay-Felsen Burgmauer Busslay Carlsfelsen Doctor Domgarten Domherrenberg Edelberg Elzhofberg Engelgrube Münzlay Nacktarsch Probstberg Römerlay Rosenhang Sankt Michael Engelströpfchen Euchariusberg Falkenberg Falklay Felsenkopf Fettgarten Feuerberg Frauenberg Funkenberg Geisberg Goldgrübchen Goldkupp Goldlay Goldtröpfchen Grafschafter Sonnenberg Großer Herrgott Günterslay Hahnenschrittchen Hammerstein Hasenberg Hasenläufer Held Herrenberg Herrenberg Herzchen Himmelreich Hirschlay Scharzlay Schwarzberg Schwarze Katz Vom heissen Stein Weinhex Hirtengarten Hitzlay Hofberger Honigberg Hubertusberg Hubertuslay Johannisbrünnchen Juffer Kapellchen Kapellenberg Kardinalsberg Karlsberg Kätzchen Kehrnagel Kirchberg Kirchlay Klosterberg Klostergarten Klosterkammer Klosterlay Klostersegen Königsberg Kreuzlay Krone Kupp Kurfürst Lambertuslay 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 227 Laudamusberg Laurentiusberg Lay Leiterchen Letterlay Mandelgraben Marienberg Marienburg Marienburger Marienholz Maximiner Maximiner Maximiner Burgberg Meisenberg Monteneubel Moullay-Hofberg Mühlenberg Niederberg Niederberg-Helden Nonnenberg Nonnengarten Osterlämmchen e) Gminy lub części gmin: Alf Alken Andel Avelsbach Ayl Bausendorf Beilstein Bekond Bengel Bernkastel-Kues Beuren Biebelhausen Biewer Bitzingen Brauneberg Bremm Briedel Briedern Brodenbach Bruttig-Fankel Bullay Burg Burgen Cochem Cond Detzem Dhron Dieblich Dreis Ebernach Ediger-Eller Edingen Eitelsbach Ellenz-Poltersdorf Eller Enkirch Ensch Erden Ernst Esingen Falkenstein Fankel Fastrau Fell Fellerich Filsch Paradies Paulinsberg Paulinslay Pfirsichgarten Quiriniusberg Rathausberg Rausch Rochusfels Römerberg Römergarten Römerhang Römerquelle Rosenberg Rosenborn Rosengärtchen Rosenlay Roterd Sandberg Schatzgarten Scheidterberg Schelm Filzen Fisch Flussbach Franzenheim Godendorf Gondorf Graach Grewenich Güls Hamm Hatzenport Helfant-Esingen Hetzerath Hockweiler Hupperath Igel Irsch Kaimt Kanzem Karden Kasel Kastel-Staadt Kattenes Kenn Kernscheid Kesten Kinheim Kirf Klotten Klüsserath Kobern-Gondorf Koblenz Köllig Kommlingen Könen Konz Korlingen Kövenich Köwerich Krettnach Kreuzweiler Kröv Krutweiler Kues Kürenz Langsur Schießlay Schlagengraben Schleidberg Schlemmertröpfchen Schloß Thorner Kupp Schloßberg Sonnenberg Sonnenlay Sonnenuhr St. Georgshof St. Martin St. Matheiser Stefanslay Steffensberg Stephansberg Stubener Treppchen Vogteiberg Weisserberg Würzgarten Zellerberg Lay Lehmen Leiwen Liersberg Lieser Löf Longen Longuich Lorenzhof Lörsch Lösnich Maring-Noviand Maximin Grünhaus Mehring Mennig Merl Mertesdorf Merzkirchen Mesenich Metternich Metzdorf Meurich Minheim Monzel Morscheid Moselkern Moselsürsch Moselweiss Müden Mühlheim Neef Nehren Nennig Neumagen-Dhron Niederemmel Niederfell Niederleuken Niedermennig Nittel Noviand Oberbillig Oberemmel Oberfell Obermennig Oberperl Ockfen 228 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Olewig Olkenbach Onsdorf Osann-Monzel Palzem Pellingen Perl Piesport Platten Pölich Poltersdorf Pommern Portz Pünderich Rachtig Ralingen Rehlingen Reil Riol Rivenich Riveris Ruwer Saarburg Scharzhofberg Schleich Schoden Schweich Sehl Sehlem Sehndorf Sehnhals Senheim Serrig Soest Sommerau St. Aldegund Staadt Starkenburg Tarforst Tawern Temmels Thörnich Traben-Trarbach Trarbach Treis-Karden Trier Trittenheim Ürzig Valwig Veldenz Waldrach Wasserliesch Wawern Wehlen Wehr Wellen Wiltingen Wincheringen Winningen Wintersdorf Wintrich Wittlich Wolf Zell Zeltingen-Rachtig Zewen-Oberkirch 1. 2. 5. O k r e ś l o n y r e g i o n N a h e a) Podregion: Bereich Kreuznach Bereich Schloss Böckelheim Bereich Nahetal b) Grosslagen: Burgweg Kronenberg Paradiesgarten Pfarrgarten Rosengarten Schlosskapelle Sonnenborn c) Einzellagen: Abtei Alte Römerstraße Altenberg Altenburg Apostelberg Backöfchen Becherbrunnen Berg Bergborn Birkenberg Domberg Drachenbrunnen Edelberg Felsenberg Felseneck Forst Frühlingsplätzchen Galgenberg Graukatz Herrenzehntel Hinkelstein Hipperich Hofgut Hölle Höllenbrand Höllenpfad Honigberg Hörnchen Johannisberg Kapellenberg Karthäuser Kastell Katergrube Katzenhölle Klosterberg Klostergarten Königsgarten Königsschloß Krone Kronenfels Lauerweg Liebesbrunnen Löhrer Berg Lump Marienpforter Mönchberg Mühlberg Narrenkappe Nonnengarten Osterhöll Otterberg Palmengarten Paradies Pastorei Pastorenberg Pfaffenstein Ratsgrund Rheingrafenberg Römerberg Römerhelde Rosenberg Rosenteich Rothenberg Saukopf Schloßberg Sonnenberg Sonnenweg Sonnnenlauf St. Antoniusweg St. Martin Steinchen Steyerberg Straußberg Teufelsküche Tilgesbrunnen Vogelsang Wildgrafenberg 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 229 d) Gminy lub części gmin: Alsenz Altenbamberg Auen Bad Kreuznach Bad Münster-Ebernburg Bayerfeld-Steckweiler Bingerbrück Bockenau Boos Bosenheim Braunweiler Bretzenheim Burg Layen Burgsponheim Cölln Dalberg Desloch Dorsheim Duchroth Ebernburg Eckenroth Feilbingert Gaugrehweiler Genheim Guldental Gutenberg Hargesheim Heddesheim Hergenfeld Hochstätten Hüffelsheim Ippesheim Kalkofen Kirschroth Langenlonsheim Laubenheim Lauschied Lettweiler Mandel Mannweiler-Cölln Martinstein Meddersheim Meisenheim Merxheim Monzingen Münster Münster-Sarmsheim Münsterappel Niederhausen Niedermoschel Norheim Nussbaum Oberhausen Obermoschel Oberndorf Oberstreit Odernheim Planig Raumbach Rehborn Roxheim Rüdesheim Rümmelsheim Schlossböckelheim Schöneberg Sobernheim Sommerloch Spabrücken Sponheim St. Katharinen Staudernheim Steckweiler Steinhardt Schweppenhausen Traisen Unkenbach Wald Erbach Waldalgesheim Waldböckelheim Waldhilbersheim Waldlaubersheim Wallhausen Weiler Weinsheim Windesheim Winterborn Winzenheim 1. 2. 6. O k r e ś l o n y r e g i o n R h e i n g a u a) Podregion: Bereich Johannisberg b) Grosslagen: Burgweg Daubhaus Deutelsberg Erntebringer c) Einzellagen: Dachsberg Doosberg Edelmann Fuschsberg Gutenberg Hasensprung Hendelberg Herrnberg Höllenberg Jungfer Kapellenberg d) Gminy lub części gmin: Assmannshausen Aulhausen Böddiger Eltville Erbach Flörsheim Frankfurt Geisenheim Hallgarten Hattenheim Hochheim Gottesthal Heiligenstock Honigberg Mehrhölzchen Steil Steinmacher Kilzberg Klaus Kläuserweg Klosterberg Königin Langenstück Lenchen Magdalenenkreuz Marcobrunn Michelmark Mönchspfad Johannisberg Kiedrich Lorch Lorchhausen Mainz-Kostheim Martinsthal Massenheim Mittelheim Niederwalluf Oberwalluf Oestrich Nußbrunnen Rosengarten Sandgrub Schönhell Schützenhaus Selingmacher Sonnenberg St. Nikolaus Taubenberg Viktoriaberg Rauenthal Reichartshausen Rüdesheim Steinberg Vollrads Wicker Wiesbaden Wiesbaden-Dotzheim Wiesbaden-Frauenstein Wiesbaden-Schierstein Winkel 230 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 2. 7. O k r e ś l o n y r e g i o n R h e i n h e s s e n a) Podregion: Bereich Bingen Bereich Nierstein Bereich Wonnegau b) Grosslagen: Abtey Adelberg Auflangen Bergkloster Burg Rodenstein Domblick Domherr Gotteshilfe c) Einzellagen: Adelpfad Äffchen Alte Römerstraße Altenberg Aulenberg Aulerde Bildstock Binger Berg Blücherpfad Blume Bockshaut Bockstein Bornpfad Bubenstück Bürgel Daubhaus Doktor Ebersberg Edle Weingärten Eiserne Hand Engelsberg Fels Felsen Feuerberg Findling Frauenberg Fraugarten Frühmesse Fuchsloch Galgenberg Geiersberg Geisterberg Gewürzgärtchen Geyersberg Goldberg Goldenes Horn Goldgrube Goldpfad Goldstückchen Gottesgarten Götzenborn Hähnchen Hasenbiß Hasensprung Haubenberg Heil Heiligenhaus Heiligenpfad Heilighäuschen Heiligkreuz Herrengarten Güldenmorgen Gutes Domtal Kaiserpfalz Krötenbrunnen Kurfürstenstück Liebfrauenmorgen Petersberg Pilgerpfad Rehbach Rheinblick Rheingrafenstein Sankt Alban Sankt Rochuskapelle Spiegelberg Sybillinenstein Vögelsgärten Herrgottspfad Himmelsacker Himmelthal Hipping Hoch Hochberg Hockenmühle Hohberg Hölle Höllenbrand Homberg Honigberg Horn Hornberg Hundskopf Johannisberg Kachelberg Kaisergarten Kallenberg Kapellenberg Katzebuckel Kehr Kieselberg Kirchberg Kirchenstück Kirchgärtchen Kirchplatte Klausenberg Kloppenberg Klosterberg Klosterbruder Klostergarten Klosterweg Knopf Königsstuhl Kranzberg Kreuz Kreuzberg Kreuzblick Kreuzkapelle Kreuzweg Leckerberg Leidhecke Lenchen Liebenberg Liebfrau Liebfrauenberg Liebfrauenthal Mandelbaum Mandelberg Mandelbrunnen Michelsberg Mönchbäumchen Mönchspfad Moosberg Morstein Nonnengarten Nonnenwingert Ölberg Osterberg Paterberg Paterhof Pfaffenberg Pfaffenhalde Pfaffenkappe Pilgerstein Rheinberg Rheingrafenberg Rheinhöhe Ritterberg Römerberg Römersteg Rosenberg Rosengarten Rotenfels Rotenpfad Rotenstein Rotes Kreuz Rothenberg Sand Sankt Georgen Saukopf Sauloch Schelmen Schildberg Schloß Schloß Hammerstein Schloßberg Schloßberg-Schwätzerchen Schloßhölle Schneckenberg Schönberg Schützenhütte Schwarzenberg Seilgarten Silberberg Siliusbrunnen Sioner Klosterberg Sommerwende Sonnenberg Sonnenhang Sonnenweg 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 231 Vogelsang Wartberg Wingertstor Wißberg Zechberg Zellerweg am schwarzen Herrgott Nack Nackenheim Neu-Bamberg Nieder-Flörsheim Nieder-Hilbersheim Nieder-Olm Nieder-Saulheim Nieder-Wiesen Nierstein Ober-Flörsheim Ober-Hilbersheim Ober-Olm Ockenheim Offenheim Offstein Oppenheim Osthofen Partenheim Pfaffen-Schwabenheim Spiesheim Sponsheim Sprendlingen Stadecken-Elsheim Stein-Bockenheim Sulzheim Tiefenthal Udenheim Uelversheim Uffhofen Undenheim Vendersheim Volxheim Wachenheim Wackernheim Wahlheim Wallertheim Weinheim Weinolsheim Weinsheim Weisenau Welgesheim Wendelsheim Westhofen Wies-Oppenheim Wintersheim Wolfsheim Wöllstein Wonsheim Worms Wörrstadt Zornheim Zotzenheim Sonnheil Spitzberg St. Annaberg St. Georgenberg St. Jakobsberg St. Julianenbrunnen Steig d) Gminy lub części gmin: Abenheim Albig Alsheim Alzey Appenheim Armsheim Aspisheim Badenheim Bechenheim Bechtheim Bechtolsheim Bermersheim Bermersheim vor der Höhe Biebelnheim Biebelsheim Bingen Bodenheim Bornheim Bretzenheim Bubenheim Budenheim Büdesheim Dalheim Dalsheim Dautenheim Dexheim Dienheim Dietersheim Dintesheim Dittelsheim-Hessloch Dolgesheim Dorn-Dürkheim Drais Dromersheim Ebersheim Eckelsheim Eich Eimsheim Elsheim Engelstadt Ensheim Eppelsheim Erbes-Büdesheim Esselborn Essenheim Finthen Flomborn Flonheim Flörsheim-Dalsheim Framersheim Freilaubersheim Freimersheim Frettenheim Steig-Terassen Stein Steinberg Steingrube Tafelstein Teufelspfad Friesenheim Fürfeld Gabsheim Gau-Algesheim Gau-Bickelheim Gau-Bischofshei Gau-Heppenheim Gau-Köngernheim Gaulsheim Gau-Odernheim Gau-Weinheim Gensingen Gimbsheim Grolsheim Gumbsheim Gundersheim Gundheim Guntersblum Hackenheim Hahnheim Hangen-Weisheim Harxheim Hechtsheim Heidesheim Heimersheim Heppenheim Herrnsheim Hessloch Hillesheim Hohen-Sülzen Horchheim Horrweiler Ingelheim Jugenheim Kempten Kettenheim Klein-Winterheim Köngernheim Kriegsheim Laubenheim Leiselheim Lonsheim Lörzweiler Ludwigshöhe Mainz Mauchenheim Mettenheim Mölsheim Mommenheim Monsheim Monzernheim Mörstadt 1. 2. 8. O k r e ś l o n y r e g i o n P f a l z a) Podregion: Bereich Mittelhaardt Deutsche Weinstrasse Bereich südliche Weinstrasse 232 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 b) Grosslagen: Bischofskreuz Feuerberg Grafenstück Guttenberg Herrlich Hochmess Hofstück Höllenpfad c) Einzellagen: Abtsberg Altenberg Altes Löhl Baron Benn Berg Bergel Bettelhaus Biengarten Bildberg Bischofsgarten Bischofsweg Bubeneck Burgweg Doktor Eselsbuckel Eselshaut Forst Frauenländchen Frohnwingert Fronhof Frühmeß Fuchsloch Gässel Geißkopf Gerümpel Goldberg Gottesacker Gräfenberg Hahnen Halde Hasen Hasenzeile Heidegarten Heilig Kreuz Heiligenberg Held Herrenberg Herrenmorgen Herrenpfad Herrgottsacker Honigsäckel Kloster Liebfrauenberg Kobnert Königsgarten Mandelhöhe Mariengarten Meerspinne Hochbenn Hochgericht Höhe Hohenrain Hölle Honigsack Im Sonnenschein Johanniskirchel Kaiserberg Kalkgrube Kalkofen Kapelle Kapellenberg Kastanienbusch Kastaniengarten Kirchberg Kirchenstück Kirchlöh Kirschgarten Klostergarten Klosterpfad Klosterstück Königswingert Kreuz Kreuzberg Heidegarten Heilig Kreuz Heiligenberg Held Herrenberg Herrenmorgen Herrenpfad Herrgottsacker Hochbenn Hochgericht Martinshöhe Michelsberg Münzberg Musikantenbuckel Mütterle Narrenberg d) Gminy lub części gmin: Albersweiler Albisheim Albsheim Alsterweiler Altdorf Appenhofen Arzheim Asselheim Bad Bergzabern Bad Dürkheim Barbelroth Battenberg Bellheim Berghausen Biedesheim Billigheim Billigheim-Ingenheim Birkweiler Bischheim Bissersheim Bobenheim am Berg Böbingen Böchingen Bockenheim Bolanden Bornheim Bubenheim Burrweiler Colgenstein-Heidesheim Dackenheim Ordensgut Pfaffengrund Rebstöckel Schloss Ludwigshöhe Schnepfenpflug vom Zellertal Schnepfenpflug an der Weinstrasse Schwarzerde Trappenberg Neuberg Nonnengarten Nonnenstück Nußbien Nußriegel Oberschloß Ölgassel Oschelskopf Osterberg Paradies Pfaffenberg Reiterpfad Rittersberg Römerbrunnen Römerstraße Römerweg Roßberg Rosenberg Rosengarten Rosenkranz Rosenkränzel Roter Berg Sauschwänzel Schäfergarten Schloßberg Schloßgarten Schwarzes Kreuz Seligmacher Silberberg Sonnenberg St. Stephan Steinacker Steingebiß Steinkopf Stift Venusbuckel Vogelsang Vogelsprung Wolfsberg Wonneberg Zchpeter Dammheim Deidesheim Diedesfeld Dierbach Dirmstein Dörrenbach Drusweiler Duttweiler Edenkoben Edesheim Einselthum Ellerstadt Erpolzheim Eschbach Essingen 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 233 Flemlingen Forst Frankenthal Frankweiler Freckenfeld Freimersheim Freinsheim Freisbach Friedelsheim Gauersheim Geinsheim Gerolsheim Gimmeldingen Gleisweiler Gleiszellen- Gleishorbach Göcklingen Godramstein Gommersheim Gönnheim Gräfenhausen Gronau Grossfischlingen Grosskarlbach Grossniedesheim Grünstadt Haardt Hainfeld Hambach Harxheim Hassloch Heidesheim Heiligenstein Hergersweiler Herxheim am Berg Herxheim bei Landau Herxheimweyher Hessheim Heuchelheim Heuchelheim bei Frankental Heuchelheim-Klingen Hochdorf-Assenheim Hochstadt Ilbesheim Immesheim Impflingen Ingenheim Insheim Kallstadt Kandel Kapellen Kapellen-Drusweiler Kapsweyer Kindenheim Kirchheim an der Weinstrasse Kirchheimbolanden Kirrweiler Kleinfischlingen Kleinkarlbach Kleinniedesheim Klingen Klingenmünster Knittelsheim Knöringen Königsbach an der Weinstrasse Lachen Lachen/Speyerdorf Landau in der Pfalz Laumersheim Lautersheim Leinsweiler Leistadt Lustadt Maikammer Marnheim Mechtersheim Meckenheim Mertesheim Minfeld Mörlheim Morschheim Mörzheim Mühlheim Mühlhofen Mussbach an der Weinstrasse Neuleiningen Neustadt an der Weinstrasse Niederhorbach Niederkirchen Niederotterbach Niefernheim Nussdorf Oberhausen Oberhofen Oberotterbach Obersülzen Obrigheim Offenbach Ottersheim Ottersheim/Zellerthal Pleisweiler Pleisweiler-Oberhofen Queichheim Ranschbach Rechtenbach Rhodt Rittersheim Rödersheim-Gronau Rohrbach Römerberg Roschbach Ruppertsberg Rüssingen Sausenheim Schwegenheim Schweigen Schweigen-Rechtenbach Schweighofen Siebeldingen Speyerdorf St. Johann St. Martin Steinfeld Steinweiler Stetten Ungstein Venningen Vollmersweiler Wachenheim Walsheim Weingarten Weisenheim am Berg Weyher in der Pfalz Winden Zeiskam Zell Zellertal 1. 2. 9. O k r e ś l o n y r e g i o n F r a n k e n a) Podregion: Bereich Bayerischer Bodensee Bereich Maindreieck Bereich Mainviereck Bereich Steigerwald b) Grosslagen: Burgweg Ewig Leben Heiligenthal Herrenberg Hofrat Honigberg Kapellenberg Kirchberg Markgraf Babenberg Ölspiel Ravensburg Renschberg Rosstal Schild Schlossberg Schlosstück Teufelstor 234 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 c) Einzellagen: Abtsberg Abtsleite Altenberg Benediktusberg Berg Berg-Rondell Bischofsberg Burg Hoheneck Centgrafenberg Cyriakusberg Dabug Dachs Domherr Eselsberg Falkenberg Feuerstein First Fischer Fürstenberg Glatzen Harstell Heiligenberg Heroldsberg Herrgottsweg Herrrenberg Herrschaftsberg Himmelberg Hofstück d) Gminy lub części gmin: Abtswind Adelsberg Adelshofen Albertheim Albertshofen Altmannsdorf Alzenau Arnstein Aschaffenburg Aschfeld Astheim Aub Aura an der Saale Bad Windsheim Bamberg Bergrheinfeld Bergtheim Bibergau Bieberehren Bischwind Böttigheim Breitbach Brück Buchbrunn Bullenheim Bürgstadt Castell Dampfach Dettelbach Dietersheim Dingolshausen Donnersdorf Dorfprozelten Dottenheim Düttingsfeld Ebelsbach Eherieder Mühle Eibelstadt Hohenbühl Höll Homburg Johannisberg Julius-Echter-Berg Kaiser Karl Kalb Kalbenstein Kallmuth Kapellenberg Karthäuser Katzenkopf Kelter Kiliansberg Kirchberg Königin Krähenschnabel Kreuzberg Kronsberg Küchenmeister Lämmerberg Landsknecht Langenberg Lump Mainleite Marsberg Maustal Paradies Eichenbühl Eisenheim Elfershausen Elsenfeld Eltmann Engelsberg Engental Ergersheim Erlabrunn Erlasee Erlenbach am Main Erlenbach bei Marktheidenfeld Eschau Escherndorf Euerdorf Eussenheim Fahr Falkenstein Feuerthal Frankenberg Frankenwinheim Frickenhausen Fuchstadt Gädheim Gaibach Gambach Gerbrunn Germünden Gerolzhofen Gnötzheim Gössenheim Grettstadt Greussenheim Greuth Grossheubach Grosslangheim Grossostheim Grosswallstadt Pfaffenberg Ratsherr Reifenstein Rosenberg Scharlachberg Schloßberg Schwanleite Sommertal Sonnenberg Sonnenleite Sonnenschein Sonnenstuhl St. Klausen Stein Stein/Harfe Steinbach Stollberg Storchenbrünnle Tannenberg Teufel Teufelskeller Trautlestal Vögelein Vogelsang Wachhügel Weinsteig Wölflein Zehntgaf Güntersleben Haidt Hallburg Hammelburg Handthal Hassfurt Hassloch Heidingsfeld Helmstadt Hergolshausen Herlheim Herrnsheim Hesslar Himmelstadt Höchberg Hoheim Hohenfeld Höllrich Holzkirchen Holzkirchhausen Homburg am Main Hösbach Humprechtsau Hundelshausen Hüttenheim Ickelheim Iffigheim Ingolstadt Iphofen Ippesheim Ipsheim Kammerforst Karlburg Karlstadt Karsbach Kaubenheim Kemmern Kirchschönbach 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 235 Kitzingen Kleinheubach Kleinlangheim Kleinochsenfurt Klingenberg Knetzgau Köhler Kolitzheim Königsberg in Bayern Krassolzheim Krautheim Kreuzwertheim Krum Külsheim Laudenbach Leinach Lengfeld Lengfurt Lenkersheim Lindac Lindelbach Lülsfeld Machtilshausen Mailheim Mainberg Mainbernheim Mainstockheim Margetshöchheim Markt Einersheim Markt Erlbach Markt nrrdheim Marktbreit Marktheidenfeld Marktsteft Martinsheim Michelau Michelbach Michelfeld Miltenberg Mönchstockheim Mühlbach Mutzenroth Neubrunn Neundorf Neuses am Berg Neusetz Nordheim am Main Obereisenheim Oberhaid Oberleinach Obernau Obernbreit Oberntief Oberschleichach Oberschwappach Oberschwarzach Obervolkach Ochsenfurt Ottendorf Pflaumheim Possenheim Prappach Prichsenstadt Prosselsheim Ramsthal Randersacker Remlingen Repperndorf Retzbach Retzstadt Reusch Riedenheim Rimbach Rimpar Rödelsee Rossbrunn Rothenburg ob der Tauber Rottenberg Rottendorf Röttingen Rück Rüdenhausen Rüdisbronn Rügshofen Saaleck Sand am Main Schallfeld Scheinfeld Schmachtenberg Schnepfenbach Schonungen Schwanfeld Schwarzach Schwarzenau Schweinfurt Segnitz Seinsheim Sickershausen Sommerach Sommerau Sommerhausen Staffelbach Stammheim Steigerwald Steinbach Stetten Sugenheim Sulzfeld Sulzheim Sulzthal Tauberrettersheim Tauberzell Theilheim Thüngen Thüngersheim Tiefenstockheim Tiefenthal Traustadt Triefenstein Trimberg Uettingen Uffenheim Ullstadt Unfinden Unterdürrbach Untereisenheim Unterhaid Unterleinach Veitshöchheim Viereth Vogelsburg Vögnitz Volkach Waigolshausen Waigolsheim Walddachsbach Wasserlos Wässerndorf Weigenheim Weiher Weilbach Weimersheim Wenigumstadt Werneck Westheim Wiebelsberg Wiesenbronn Wiesenfeld Wiesentheid Willanzheim Winterhausen Wipfeld Wirmsthal Wonfurt Wörth am Main Würzburg Wüstenfelden Wüstenzell Zeil am Main Zeilitzheim Zell am Ebersberg Zell am Main Zellingen Ziegelanger 1. 2. 10. O k r e ś l o n y r e g i o n W ü r t t e m b e r g a) Podregion: Bereich Württembergischer Bodensee Bereich Kocher-Jagst-Tauber Bereich Oberer Neckar Bereich Remstal-Stuttgart Bereich Württembergisch Unterland 236 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 b) Grosslagen: Heuchelberg Hohenneuffen Kirchenweinberg Kocherberg Kopf Lindauer Seegarten c) Einzellagen: Altenberg Berg Burgberg Burghalde Dachsberg Dachsteiger Dezberg Dieblesberg Eberfürst Felsengarten Flatterberg Forstberg Goldberg Grafenberg Halde Harzberg Heiligenberg Herrlesberg Himmelreich Hofberg Hohenberg Hoher Berg Hundsberg Jupiterberg d) Gminy lub części gmin: Abstatt Adolzfurt Affalterbach Affaltrach Aichelberg Aichwald Allmersbach Aspach Asperg Auenstein Baach Bad Cannstatt Bad Friedrichshall Bad Mergentheim Beihingen Beilstein Beinstein Belsenberg Bensingen Besigheim Beuren Beutelsbach Bieringen Bietigheim Bietigheim-Bisssingen Bissingen Bodolz Bönnigheim Botenheim Brackenheim Brettach Bretzfeld Breuningsweiler Bürg Lindelberg Salzberg Schalkstein Schozachtal Sonnenbühl Stautenberg Kaiserberg Katzenbeißer Katzenöhrle Kayberg Kirchberg Klosterberg König Kriegsberg Kupferhalde Lämmler Lichtenberg Liebenberg Margarete Michaelsberg Mönchberg Mönchsberg Mühlbächer Neckarhälde Paradies Propstberg Ranzenberg Rappen Reichshalde Rozenberg Burgbronn Cleebronn Cleversulzbach Creglingen Criesbach Degerloch Diefenbach Dimbach Dörzbach Dürrenzimmern Duttenberg Eberstadt Eibensbach Eichelberg Ellhofen Elpersheim Endersbach Ensingen Enzweihingen Eppingen Erdmannhausen Erlenbach Erligheim Ernsbach Eschelbach Eschenau Esslingen Fellbach Feuerbach Flein Forchtenberg Frauenzimmern Freiberg am Neckar Freudenstein Stromberg Tauberberg Wartbühl Weinsteige Wunnenstein Sankt Johännser Schafsteige Schanzreiter Schelmenklinge Schenkenberg Scheuerberg Schloßberg Schloßsteige Schmecker Schneckenhof Sommerberg Sommerhalde Sonnenberg Sonntagsberg Steinacker Steingrube Stiftsberg Wachtkopf Wanne Wardtberg Wildenberg Wohlfahrtsberg Wurmberg Zweifelsberg Freudenthal Frickenhausen Gaisburg Geddelsbach Gellmersbach Gemmrigheim Geradstetten Gerlingen Grantschen Gronau Grossbottwar Grossgartach Grossheppach Grossingersheim Grunbach Güglingen Gündelbach Gundelsheim Haagen Haberschlacht Häfnerhaslach Hanweiler Harsberg Hausen an der Zaber Hebsack Hedelfingen Heilbronn Hertmannsweiler Hessigheim Heuholz Hirschau Hof und Lembach Hofen Hoheneck 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 237 Hohenhaslach Hohenstein Höpfigheim Horkheim Horrheim Hösslinsülz Illingen Ilsfeld Ingelfingen Ingersheim Kappishäusern Kernen Kesselfeld Kirchberg Kirchheim Kleinaspach Kleinbottwar Kleingartach Kleinheppach Kleiningersheim Kleinsachsenheim Klingenberg Knittlingen Kohlberg Korb Kressbronn/Bodensee Künzelsau Langenbeutingen Laudenbach Lauffen Lehrensteinsfeld Leingarten Leonbronn Lienzingen Lindau Linsenhofen Löchgau Löwenstein Ludwigsburg Maienfels Marbach/Neckar Markelsheim Markgröningen Massenbachhausen Maulbronn Meimsheim Metzingen Michelbach am Wald Möckmühl Mühlacker Mühlhausen an der Enz Mülhausen Mundelsheim Münster Murr Neckarsulm Neckarweihingen Neckarwestheim Neipperg Neudenau Neuenstadt am Kocher Neuenstein Neuffen Neuhausen Neustadt Niederhofen Niedernhall Niederstetten Nonnenhorn Nordhausen Nordheim Oberderdingen Oberohrn Obersöllbach Oberstenfeld Oberstetten Obersulm Obertürkheim Ochsenbach Ochsenburg Oedheim Offenau Öhringen Ötisheim Pfaffenhofen Pfedelbach Poppenweiler Ravensburg Reinsbronn Remshalden Reutlingen Rielingshausen Riet Rietenau Rohracker Rommelshausen Rosswag Rotenberg Rottenburg Sachsenheim Schluchtern Schnait Schöntal Schorndorf Schozach Schützingen Schwabbach Schwaigern Siebeneich Siglingen Spielberg Steinheim Sternenfels Stetten am Heuchelberg Stetten im Remstal Stockheim Strümpfelbach Stuttgart Sülzbach Taldorf Talheim Tübingen Uhlbach Untereisesheim Untergruppenbach Unterheimbach Unterheinriet Unterjesingen Untersteinbach Untertürkheim Vaihingen Verrenberg Vorbachzimmern Waiblingen Waldbach Walheim Wangen Wasserburg Weikersheim Weiler an der Zaber Weiler bei Weinsberg Weilheim Weinsberg Weinstadt Weissbach Wendelsheim Wermutshausen Widdern Willsbach Wimmental Windischenbach Winnenden Winterbach Winzerhausen Wurmlingen Wüstenrot Zaberfeld Zuffenhausen 1. 2. 11. O k r e ś l o n y r e g i o n B a d e n a) Podregion: Bereich Badische Bergstrasse Kraichgau Bereich Badisches Frankenland Bereich Bodensee Bereich Breisgau Bereich Kaiserstuhl Bereich Markgräflerland Bereich Ortenau Bereich Tuniberg b) Grosslagen: Attilafelsen Burg Lichteneck Burg Neuenfels Burg Zähringen Fürsteneck Hohenberg Lorettoberg Mannaberg Rittersberg Schloss Rodeck Schutterlindenberg Stiftsberg Stiftsberg Tauberklinge Tauberklinge Vogtei Rötteln Vogtei Rötteln Vulkanfelsen Vulkanfelsen 238 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 c) Einzellagen: Abtsberg Alte Burg Altenberg Alter Gott Baßgeige Batzenberg Betschgräbler Bienenberg Bühl Burggraf Burgstall Burgwingert Castellberg Eckberg Eichberg Engelsberg Engelsfelsen Enselberg Feuerberg Fohrenberg Gänsberg Gestühl Haselstaude Hasenberg Henkenberg Herrenberg Herrenbuck Herrenstück Hex von Dasenstein d) Gminy lub części gmin: Achern Achkarren Altdorf Altschweier Amoltern Auggen Bad Bellingen Bad Krozingen Bad Mergentheim Bad Mingolsheim Bad Rappenau Baden-Baden Badenweiler Bahlingen Bahnbrücken Ballrechten-Dottingen Bamlach Bauerbach Beckstein Berghaupten Berghausen Bermatingen Bermersbach Berwangen Bickensohl Biengen Bilfingen Binau Binzen Bischoffingen Blankenhornsberg Blansingen Bleichheim Bodmann Bollschweil Bombach Bottenau Himmelreich Hochberg Hummelberg Kaiserberg Kapellenberg Käsleberg Katzenberg Kinzigtäler Kirchberg Klepberg Kochberg Kreuzhalde Kronenbühl Kuhberg Lasenberg Lerchenberg Lotberg Maltesergarten Mandelberg Mühlberg Oberdürrenberg Oelberg Ölbaum Ölberg Pfarrberg Plauelrain Pulverbuck Rebtal Renchtäler Bötzingen Breisach Britzingen Broggingen Bruchsal Buchholz Buggingen Bühl Bühlertal Burkheim Dainbach Dattingen Denzlingen Dertingen Diedesheim Dielheim Diersburg Diestelhausen Dietlingen Dittigheim Dossenheim Durbach Dürrn Eberbach Ebringen Efringen-Kirchen Egringen Ehrenstetten Eichelberg Eichstetten Eichtersheim Eimeldingen Eisental Eisingen Ellmendingen Elsenz Emmendingen Rosenberg Roter Berg Rotgrund Schäf Scheibenbuck Schloßberg Schloßgarten Silberberg Sommerberg Sonnenberg Sonnenstück Sonnhalde Sonnhohle Sonnhole Spiegelberg St. Michaelsberg Steinfelsen Steingässle Steingrube Steinhalde Steinmauer Sternenberg Teufelsburg Ulrichsberg Weingarten Weinhecke Winklerberg Wolfhag Endingen Eppingen Erlach Ersingen Erzingen Eschbach Eschelbach Ettenheim Feldberg Fessenbach Feuerbach Fischingen Flehingen Freiburg Friesenheim Gailingen Gemmingen Gengenbach Gerlachsheim Gissigheim Glottertal Gochsheim Gottenheim Grenzach Grossrinderfeld Grosssachsen Grötzingen Grunern Hagnau Haltingen Haslach Hassmersheim Hecklingen Heidelberg Heidelsheim Heiligenzell Heimbach 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 239 Heinsheim Heitersheim Helmsheim Hemsbach Herbolzheim Herten Hertingen Heuweiler Hilsbach Hilzingen Hochburg Hofweier Höhefeld Hohensachsen Hohenwettersbach Holzen Horrenberg Hügelheim Hugsweier Huttingen Ihringen Immenstaad Impfingen Istein Jechtingen Jöhlingen Kappelrodeck Karlsruhe-Durlach Kembach Kenzingen Kiechlinsbergen Kippenhausen Kippenheim Kirchardt Kirchberg Kirchhofen Kleinkems Klepsau Klettgau Köndringen Königheim Königschaffhausen Königshofen Konstanz Kraichtal Krautheim Külsheim Kürnbach Lahr Landshausen Langenbrücken Lauda Laudenbach Lauf Laufen Lautenbach Lehen Leimen Leiselheim Leutershausen Liel Lindelbach Lipburg Lörrach Lottstetten Lützelsachsen Mahlberg Malsch Mauchen Meersburg Mengen Menzingen Merdingen Merzhausen Michelfeld Mietersheim Mösbach Mühlbach Mühlhausen Müllheim Münchweier Mundingen Münzesheim Munzingen Nack Neckarmühlbach Neckarzimmern Nesselried Neudenau Neuenbürg Neuershausen Neusatz Neuweier Niedereggenen Niederrimsingen Niederschopfheim Niederweiler Nimburg Nordweil Norsingen Nussbach Nussloch Oberachern Oberacker Oberbergen Obereggenen Obergrombach Oberkirch Oberlauda Oberöwisheim Oberrimsingen Oberrotweil Obersasbach Oberschopfheim Oberschüpf Obertsrot Oberuhldingen Oberweier Odenheim Ödsbach Offenburg Ohlsbach Opfingen Ortenberg Östringen Ötlingen Ottersweier Paffenweiler Rammersweier Rauenberg Rechberg Rechberg Reichenau Reichenbach Reichholzheim Renchen Rettigheim Rheinweiler Riedlingen Riegel Ringelbach Ringsheim Rohrbach am Gisshübel Rotenberg Rümmingen Sachsenflur Salem Sasbach Sasbachwalden Schallbach Schallstadt Schelingen Scherzingen Schlatt Schliengen Schmieheim Schriesheim Seefelden Sexau Singen Sinsheim Sinzheim Söllingen Stadelhofen Staufen Steinbach Steinenstadt Steinsfurt Stetten Stettfeld Sulz Sulzbach Sulzburg Sulzfeld Tairnbach Tannenkirch Tauberbischofsheim Tiefenbach Tiengen Tiergarten Tunsel Tutschfelden Überlingen Ubstadt Ubstadt-Weiler Uissigheim Ulm Untergrombach Unteröwisheim Unterschüpf Varnhalt Wagenstadt Waldangelloch Waldulm Wallburg Waltershofen Walzbachtal Wasenweiler Weiher Weil Weiler Weingarten Weinheim Weisenbach Weisloch Welmlingen Werbach Wertheim Wettelbrunn Wildtal Wintersweiler Wittnau Wolfenweiler 240 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Wollbach Wöschbach Zaisenhausen e) Inne: Affental/Affentaler Badisch Rotgold Ehrentrudis 1. 2. 12. O k r e ś l o n y r e g i o n S a a l e - U n s t r u t a) Podregion: Bereich Schloß Neuenburg Bereich Thüringen b) Grosslagen: Blütengrund Göttersitz Kelterberg Schweigenberg c) Einzellagen: Hahnenberg Mühlberg Rappental d) Gminy lub części gmin: Bad Sulza Bad Kösen Burgscheidungen Domburg Dorndorf Eulau Freyburg Gleina Goseck Großheringen Großjena Gröst Höhnstedt Jena 1. 2. 13. O k r e ś l o n y r e g i o n S a c h s e n a) Podregion: Bereich Dresden Bereich Elstertal Bereich Meißen b) Grosslagen: Elbhänge Lößnitz Schloßweinberg Spaargebirge c) Einzellagen: Kapitelberg Heinrichsburg d) Gminy lub części gmin: Belgern Jessen Kleindröben Meißen Merbitz Zell-Weierbach Zeutern Zungweier Zunzingen Kaatschen Kalzendorf Karsdorf Kirchscheidungen Klosterhäseler Langenbogen Laucha Löbaschütz Müncheroda Naumburg Nebra Neugönna Reinsdorf Rollsdorf Roßbach Schleberoda Schulpforte Seeburg Spielberg Steigra Vitzenburg Weischütz Weißenfels Werder/Havel Zeuchfeld Zscheiplitz Ostritz Pesterwitz Pillnitz Proschwitz Radebeul Schlieben Seußlitz Weinböhla 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 241 1. 2. 14. I n n e o z n a c z e n i a Liebfraumilch Liebfrauenmilch 2. Wina stołowe z oznaczeniem geograficznym: Ahrtaler Landwein Altrheingauer Landwein Bayerischer Bodensee-Landwein Fränkischer Landwein Landwein der Ruwer Landwein der Saar Landwein der Mosel Mitteldeutscher Landwein Nahegauer Landwein Pfälzer Landwein Regensburger Landwein Rheinburgen-Landwein Rheinischer Landwein Saarländischer Landwein der Mosel Sächsischer Landwein Schwäbischer Landwein Starkenburger Landwein Südbadischer Landwein Taubertäler Landwein Unterbadischer Landwein B. Określenia tradycyjne Auslese Beerenauslese Deutsches Weinsiegel Eiswein Hochgewächs Kabinett Landwein Qualitätswein garantierten Ursprungs/Q. g. U. Qualitätsschaumwein garantierten Ursprungs/Q. g. U. Qualitätswein mit Prädikat/Q. b. A. m. Pr. /Prädikatswein Schillerwein Spätlese Trockenbeerenauslese Weissherbst Winzersekt II. WINA POCHODZĄCE Z REPUBLIKI FRANCUSKIEJ A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach 1. 1. Nazwy określonych regionów 1. 1. 1. R e g i o n A l s a c e i i n n e r e g i o n y w s c h o d n i e j F r a n c j i 1. 1. 1. 1. Appellations d’origine contrôlées Alsace 242 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Alsace, z nazwami miejscowości („lieu-dit”): — Altenberg de Bergbieten — Altenberg de Bergheim — Altenberg de Wolxheim — Brand — Bruderthal — Eichberg — Engelberg — Florimont — Frankstein — Froehn — Furstentum — Geisberg — Gloeckelberg — Goldert — Hatschbourg — Hengst — Kanzlerberg — Kastelberg — Kessler — Kirchberg de Barr — Kirchberg de Ribeauvillé — Kitterlé — Mambourg — Mandelberg — Marckrain Côtes de Toul 1. 1. 1. 2. Vins délimités de qualité supérieure Moselle 1. 1. 2. R e g i o n C h a m p a g n e 1. 1. 2. 1. Appellations d’origine contrôlées Champagne Coteaux Champenois Riceys 1. 1. 3. R e g i o n B o u r g o g n e 1. 1. 3. 1. Appellations d’origine contrôlées Aloxe-Corton Auxey-Duresses Auxey-Duresses Côte de Beaune Bâtard-Montrachet Beaujolais Beaujolais, z nazwami gminy pochodzenia: — Arbuisonnas — Beaujeu — Blacé — Cercié — Chânes — Charentay — Chenas — Chiroubles — Denicé — Durette — Emeringes — Fleurie — Juliénas — Jullié — La Chapelle-de-Guinchay — Lancié — Lantignié — Le Perréon — Les Ardillats — Leynes — Moenchberg — Muenchberg — Ollwiller — Osterberg — Pfersigberg — Pfingstberg — Praelatenberg — Rangen — Rosacker — Saering — Schlossberg — Schoenenbourg — Sommerberg — Sonnenglanz — Spiegel — Sporen — Steingrubler — Steinert — Steinklotz — Vorbourg — Wiebelsberg — Wineck-Schlossberg — Winzenberg — Zinnkoepflé — Zotzenberg — Marchampt — Montmelas — Odenas — Pruzilly — Quincié — Regnié — Rivolet — Romanèche — Saint-Amour-Bellevue — Saint-Etienne-des-Ouillères — Saint-Etienne-la-Varenne — Saint-Julien — Saint-Lager — Saint-Symphorien-d’Ancelles — Saint-Vérand — Salles — Vaux — Vauxrenard — Villié Morgon 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 243 Beaujolais-Villages Beaune Bienvenues Bâtard-Montrachet Blagny Blagny Côte de Beaune Bonnes Mares Bourgogne Bourgogne Aligoté Bourgogne lub Bourgogne Clairet, z nazwą lub bez nazwy podregionu: — Côte Chalonnaise — Côtes d’Auxerre — Hautes-Côtes de Beaune — Hautes-Côtes de Nuits — Vézélay Bourgogne lub Bourgogne Clairet, z nazwą lub bez nazwy gminy pochodzenia: — Chitry — Coulanges-la-Vineuse — Epineuil — Irancy Bourgogne or Bourgogne Clairet, z nazwą lub bez nazwy: — Côte Saint-Jacques — En Montre-Cul — La Chapelle Notre-Dame — Le Chapitre — Montrecul — Montre-cul Bouzeron Brouilly Chablis Chablis, z lub bez „Climat d’origine”: — Blanchot — Bougros — Les Clos — Grenouilles — Preuses — Valmur — Vaudésir Chablis, z lub bez „Climat d’origine” bądź z jedną z następujących nazw: — Côte de Léchet — Beauroy — Troesmes — Côte de Savant — Vau Ligneau — Vau de Vey — Vaux Ragons — Vaucoupin — Vosgros — Vaugiraut — Les Fourneaux — Morein — Côte des Prés-Girots — Côte de Vaubarousse — Berdiot — Chaume de Talvat — Côte de Jouan — Les Beauregards — Côte de Cuissy — Mont de Milieu — Montée de Tonnerre — Chapelot — Pied d’Aloup — Côte de Bréchain — Fourchaume — Côte de Fontenay — L’Homme mort — Vaulorent — Vaillons — Chatains — Séchers — Beugnons — Les Lys — Mélinots — Ronciéres — Les Epinottes — Montmains — Forêts — Butteaux Chambertin Chambertin Clos de Bèze Chambolle-Musigny Chapelle-Chambertin Charlemagne Charmes-Chambertin Chassagne-Montrachet Chassagne-Montrachet Côte de Beaune Chenas 244 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Chevalier-Montrachet Chiroubles Chorey-lès-Beaune Chorey-lès-Beaune Côte de Beaune Clos de la Roche Clos des Lambrays Clos de Tart Clos de Vougeot Clos Saint-Denis Corton Corton-Charlemagne Côte de Beaune Côte de Beaune-Villages Côte de Brouilly Côte de Nuits-Villages Côte Roannaise Criots Bâtard-Montrachet Echezeaux Fixin Fleurie Gevrey-Chambertin Givry Grands Echezeaux Griotte-Chambertin Juliénas La Grande Rue Ladoix Ladoix Côte de Beaune Latricières-Chambertin Mâcon Mâcon-Villages Mâcon, z nazwą gminy pochodzenia: — Azé — Berzé-la-Ville — Berzé-le-Chatel — Bissy-la-Mâconnaise — Burgy — Bussières — Chaintres — Chânes — Chardonnay — Charnay-lès-Mâcon — Chasselas — Chevagny-lès-Chevrières — Clessé — Crèches-sur-Saône — Cruzilles — Davayé — Fuissé — Grévilly — Hurigny — Igé — La Chapelle-de-Guinchay — La Roche Vineuse — Leynes — Loché — Lugny — Milly-Lamartine — Montbellet — Peronne — Pierreclos — Prissé — Pruzilly — Romanèche-Thorins — Saint-Amour-Bellevue — Saint-Gengoux-de-Scissé — Saint-Symphorien-d’Ancelles — Saint-Vérand — Sologny — Solutré-Pouilly — Uchizy — Vergisson — Verzé — Vinzelles — Viré Maranges z lub bez „Climat d’origine”, bądź z jedną z następujących nazw: — Clos de la Boutière — La Croix Moines — La Fussière — Le Clos des Loyères — Le Clos des Rois — Les Clos Roussots 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 245 Maranges Côte de Beaune Marsannay Mazis-Chambertin Mazoyères-Chambertin Mercurey Meursault Meursault Côte de Beaune Montagny Monthélie Monthélie Côte de Beaune Montrachet Morey-Saint-Denis Morgon Moulin-à-Vent Musigny Nuits Nuits-Saint-Georges Pernand-Vergelesses Pernand-Vergelesses Côte de Beaune Petit Chablis, z nazwą lub bez nazwy gminy pochodzenia: — Fontenay — Lignorelles — Ligny-le-Châtel — Maligny — Poilly-sur-Serein — Préhy — Saint-Cyr-les-Colons — Villy — Viviers — Beine — Béru — Chablis — La Chapelle-Vaupelteigne — Chemilly-sur-Serein — Chichée — Collan — Courgis — Fleys Pommard Pouilly-Fuissé Pouilly-Loché Pouilly-Vinzelles Puligny-Montrachet Puligny-Montrachet Côte de Beaune Régnié Richebourg Romanée (La) Romanée Conti Romanée Saint-Vivant Ruchottes-Chambertin Rully Saint-Amour Saint-Aubin Saint-Aubin Côte de Beaune Saint-Romain Saint-Romain Côte de Beaune Saint-Véran Santenay Santenay Côte de Beaune Savigny Savigny Côte de Beaune Savigny-lès-Beaune Savigny-lès-Beaune Côte de Beaune Tâche (La) 246 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Vin Fin de la Côte de Nuits Volnay Volnay Santenots Vosne-Romanée Vougeot 1. 1. 3. 2. Vins délimités de qualité supérieure Côtes du Forez Saint Bris 1. 1. 4. R e g i o n y J u r a a n d S a v o y 1. 1. 4. 1. Appellations d’origine contrôlées Arbois Arbois Pupillin Château Châlon Côtes du Jura Coteaux du Lyonnais Crépy Jura L’Etoile Macvin du Jura Savoie, z: — Abymes — Apremont — Arbin — Ayze — Bergeron — Chautagne — Chignin — Chignin Bergeron — Cruet — Frangy Seyssel 1. 1. 4. 2. Vins délimités de qualité supérieure Bugey Bugey, z następującą nazwą poprzedzoną „cru”: — Anglefort — Arbignieu — Cerdon — Chanay — Lagnieu — Machuraz 1. 1. 5. R e g i o n C ô t e s d u R h ô n e 1. 1. 5. 1. Appellations d’origine contrôlées Beaumes-de-Venise Château Grillet Châteauneuf-du-Pape Châtillon-en-Diois Condrieu Cornas Côte Rôtie Coteaux de Die — Jongieux — Marestel — Marignan — Marin — Monterminod — Monthoux — Montmélian — Ripaille — St-Jean de la Porte — St-Jeoire Prieuré — Manicle — Montagnieu — Montagnieu — Virieu-le-Grand — Virieu-le-Grand 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 247 Coteaux de Pierrevert Coteaux du Tricastin Côtes du Lubéron Côtes du Rhône Côtes du Rhône Villages Côtes du Rhône Villages z nazwą gminy miejskiej pochodzenia: — Sablet — Saint-Gervais — Saint-Maurice sur Eygues — Saint-Pantaléon-les-Vignes — Séguret — Valréas — Vinsobres — Visan — Beaumes de Venise — Cairanne — Chusclan — Laudun — Rasteau — Roaix — Rochegude — Rousset-les-Vignes Côtes du Ventoux Crozes-Hermitage Crozes Ermitage Die Ermitage Gigondas Hermitage Lirac Rasteau Saint-Joseph Saint-Péray Tavel Vacqueyras 1. 1. 5. 2. Vins délimités de qualité supérieure Côtes du Vivarais Côtes du Vivarais, z następującą nazwą poprzedzoną „cru”: — Orgnac-l’Aven — Saint-Montant — Saint-Remèze 1. 1. 6. R e g i o n y P r o v e n c e a n d C o r s i c a 1. 1. 6. 1. Appellations d’origine contrôlées Ajaccio Bandol Bellet Cap Corse Cassis Corse, z lub bez: — Calvi — Coteaux du WPR-Corse — Figari Coteaux d’Aix-en-Provence Les-Baux-de-Provence Coteaux Varois Côtes de Provence Palette Patrimonio Provence — Sartène — Porto Vecchio 248 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 1. 7. R e g i o n L a n g u e d o c - R o u s s i l l o n 1. 1. 7. 1. Appellations d’origine contrôlées Banyuls Bellegarde Collioure Corbières Costières de Nîmes Coteaux du Languedoc Coteaux du Languedoc Picpoul de Pinet Coteaux du Languedoc, z jedną poniższą nazwą, lub bez nazwy: — PIC-Saint-Loup — Quatourze — Saint-Christol — Saint-Drézéry — Saint-Georges-d’Orques — Saint-Saturnin — Vérargues — Lieuran-Cabrières — Nizas — Paulhan — Péret — Saint-André-de-Sangonis — Cabrières — Coteaux de La Méjanelle — Coteaux de Saint-Christol — Coteaux de Vérargues — La Clape — La Méjanelle — Montpeyroux Côtes du Roussillon Côtes du Roussillon Villages Côtes du Roussillon Villages Caramany Côtes du Roussillon Villages Latour de France Côtes du Roussillon Villages Lesquerde Côtes du Roussillon Villages Tautavel Faugères Fitou Frontignan Languedoc, z nazwą gminy miejskiej pochodzenia: — Adissan — Aspiran — Le Bosc — Cabrières — Ceyras — Fontès Limoux Lunel Maury Minervois Mireval Saint-Jean-de-Minervois Rivesaltes Roussillon Saint-Chinian 1. 1. 7. 2. Vins délimités de qualité supérieure Cabardès Côtes du Cabardès et de l’Orbiel Côtes de la Malepère Côtes de Millau 1. 1. 8. R e g i o n p o ł u d n i o w o / w s c h o d n i 1. 1. 8. 1. Appellations d’origine contrôlées Béarn Béarn-Bellocq 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 249 Bergerac Buzet Cahors Côtes de Bergerac Côtes de Duras Côtes du Frontonnais Côtes du Frontonnais Fronton Côtes du Frontonnais Villaudric Côtes du Marmandais Côtes de Montravel Floc de Gascogne Gaillac Gaillac Premières Côtes Haut-Montravel Irouléguy Jurançon Madiran Marcillac Monbazillac Montravel Pacherenc du Vic-Bilh Pécharmant Rosette Saussignac 1. 1. 8. 2. Vins délimités de qualité supérieure Côtes de Brulhois Côtes de Saint-Mont Tursan Entraygues Estaing Fel Lavilledieu 1. 1. 9. R e g i o n B o r d e a u x 1. 1. 9. 1. Appellations d’origine contrôlées Barsac Blaye Bordeaux Bordeaux Clairet Bordeaux Côtes de Francs Bordeaux Haut-Benauge Bourg Bourgeais Côtes de Bourg Cadillac Cérons Côtes Canon-Fronsac Canon-Fronsac Côtes de Blaye Côtes de Bordeaux Saint-Macaire Côtes de Castillon 250 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Entre-Deux-Mers Entre-Deux-Mers Haut-Benauge Fronsac Graves Graves de Vayres Haut-Médoc Lalande de Pomerol Listrac-Médoc Loupiac Lussac Saint-Emilion Margaux Médoc Montagne Saint-Emilion Moulis Moulis-en-Médoc Néac Pauillac Pessac-Léognan Pomerol Premières Côtes de Blaye Premières Côtes de Bordeaux Premières Côtes de Bordeaux, z nazwą gminy miejskiej pochodzenia: — Laroque — Le Tourne — Lestiac — Lormont — Monprimblanc — Omet — Paillet — Quinsac — Rions — Saint-Caprais-de-Bordeaux — Saint-Eulalie — Saint-Germain-de-Graves — Saint-Maixant — Semens — Tabanac — Verdelais — Villenave de Rions — Yvrac — Bassens — Baurech — Béguey — Bouliac — Cadillac — Cambes — Camblanes — Capian — Carbon blanc — Cardan — Carignan — Cenac — Cenon — Donzac — Floirac — Gabarnac — Haux — Latresne — Langoiran Puisseguin Saint-Emilion Sainte-Croix-du-Mont Saint-Emilion Saint-Estèphe Sainte-Foy Bordeaux Saint-Georges Saint-Emilion Saint-Julien Sauternes 1. 1. 10. R e g i o n L o i r e 1. 1. 10. 1. Appellations d’origine contrôlées Anjou Anjou Coteaux de la Loire Anjou-Villages Anjou-Villages Brissac 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 251 Blanc Fumé de Pouilly Bourgueil Bonnezeaux Cheverny Chinon Coteaux de l’Aubance Coteaux du Giennois Coteaux du Layon Coteaux du Layon, z nazwą gminy miejskiej pochodzenia lub bez nazwy: — Rochefort-sur-Loire — Saint-Aubin-de-Luigné — Saint-Lambert-du-Lattay — Beaulieu-sur Layon — Faye-d’Anjou — Rablay-sur-Layon Coteaux du Layon Chaume Coteaux du Loir Coteaux de Saumur Cour-Cheverny Jasnières Loire Menetou Salon, z nazwą gminy miejskiej pochodzenia lub bez nazwy: — Quantilly — Saint-Céols — Soulangis — Vignoux-sous-les-Aix — Humbligny — Aubinges — Menetou-Salon — Morogues — Parassy — Pigny Montlouis Muscadet Muscadet Coteaux de la Loire Muscadet Sèvre-et-Maine Muscadet Côtes de Grandlieu Pouilly-sur-Loire Pouilly Fumé Quarts-de-Chaume Quincy Reuilly Sancerre Saint-Nicolas-de-Bourgueil Saumur Saumur Champigny Savennières Savennières-Coulée-de-Serrant Savennières-Roche-aux-Moines Touraine Touraine Azay-le-Rideau Touraine Amboise Touraine Mesland Val de Loire Vouvray 1. 1. 10. 2. Vins délimités de qualité supérieure: Châteaumeillant Côteaux d’Ancenis Coteaux du Vendômois Côtes d’Auvergne, z nazwą gminy miejskiej pochodzenia lub bez nazwy: — Boudes — Chanturgue — Châteaugay — Corent — Madargues 252 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Fiefs-Vendéens, z jedną z poniższych nazw: — Brem — Mareuil Gros Plant du Pays Nantais — Pissotte — Vix Haut Poitou Orléanais Saint-Pourçain Thouarsais Valençay 1. 1. 11. R e g i o n C o g n a c 1. 1. 11. 1. Appellations d’origines contrôlées Charentes 2. „Vins de pays” określone nazwami geograficznymi Vin de pays de l’Agenais Vin de pays d’Aigues Vin de pays de l’Ain Vin de pays de l’Allier Vin de pays d’Allobrogie Vin de pays des Alpes de Haute-Provence Vin de pays des Alpes Maritimes Vin de pays de l’Ardailhou Vin de pays de l’Ardèche Vin de pays d’Argens Vin de pays de l’Ariège Vin de pays de l’Aude Vin de pays de l’Aveyron Vin de pays des Balmes dauphinoises Vin de pays de la Bénovie Vin de pays du Bérange Vin de pays de Bessan Vin de pays de Bigorre Vin de pays des Bouches du Rhône Vin de pays du Bourbonnais Vin de pays de Cassan Vin de pays Catalans Vin de pays de Caux Vin de pays de Cessenon Vin de pays des Cévennes Vin de pays des Cévennes „Mont Bouquet” Vin de pays Charentais Vin de pays Charentais „Ile de Ré” Vin de pays Charentais „Saint-Sornin” Vin de pays de la Charente Vin de pays des Charentes-Maritimes Vin de pays du Cher Vin de pays de la cité de Carcassonne Vin de pays des collines de la Moure Vin de pays des collines rhodaniennes Vin de pays du comté de Grignan Vin de pays du comté tolosan 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 253 Vin de pays des comtés rhodaniens Vin de pays de Corrèze Vin de pays de la Côte Vermeille Vin de pays des coteaux charitois Vin de pays des coteaux d’Enserune Vin de pays des coteaux de Besilles Vin de pays des coteaux de Cèze Vin de pays des coteaux de Coiffy Vin de pays des coteaux de Foncaude Vin de pays des coteaux de Glanes Vin de pays des coteaux de l’Ardèche Vin de pays des coteaux de l’Auxois Vin de pays des coteaux de la Cabrerisse Vin de pays des coteaux de Laurens Vin de pays des coteaux de Miramont Vin de pays des coteaux de Murviel Vin de pays des coteaux de Narbonne Vin de pays des coteaux de Peyriac Vin de pays des coteaux des Baronnies Vin de pays des coteaux des Fenouillèdes Vin de pays des coteaux du Cher et de l’Arnon Vin de pays des coteaux du Grésivaudan Vin de pays des coteaux du Libron Vin de pays des coteaux du Littoral audois Vin de pays des coteaux du Pont du Gard Vin de pays des coteaux du Quercy Vin de pays des coteaux du Salagou Vin de pays des coteaux du Verdon Vin de pays des coteaux et terrasses de Montauban Vin de pays des côtes catalanes Vin de pays des côtes de Gascogne Vin de pays des côtes de Lastours Vin de pays des côtes de Montestruc Vin de pays des côtes de Pérignan Vin de pays des côtes de Prouilhe Vin de pays des côtes de Thau Vin de pays des côtes de Thongue Vin de pays des côtes du Brian Vin de pays des côtes de Ceressou Vin de pays des côtes du Condomois Vin de pays des côtes du Tarn Vin de pays des côtes du Vidourle Vin de pays de la Creuse Vin de pays de Cucugnan Vin de pays des Deux-Sèvres Vin de pays de la Dordogne Vin de pays du Doubs Vin de pays de la Drôme Vin de pays du Duché d’Uzès Vin de pays de Franche Comté Vin de pays de Franche Comté „Coteaux de Champlitte” Vin de pays du Gard Vin de pays du Gers 254 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Vin de pays des gorges de l’Hérault Vin de pays des Hautes-Alpes Vin de pays de la Haute-Garonne Vin de pays de la Haute-Marne Vin de pays des Hautes-Pyrénées Vin de pays d’Hauterive Vin de pays d’Hauterive „Val d’Orbieu” Vin de pays d’Hauterive „Coteaux du Termenès” Vin de pays d’Hauterive „Côtes de Lézignan” Vin de pays de la Haute-Saône Vin de pays de la Haute-Vienne Vin de pays de la haute vallée de l’Aude Vin de pays de la haute vallée de l’Orb Vin de pays des hauts de Badens Vin de pays de l’Hérault Vin de pays de l’île de Beauté Vin de pays de l’Indre et Loire Vin de pays de l’Indre Vin de pays de l’Isère Vin de pays du jardin de la France Vin de pays du jardin de la France „Marches de Bretagne” Vin de pays du jardin de la France „Pays de Retz” Vin de pays des Landes Vin de pays de Loire-Atlantique Vin de pays du Loir et Cher Vin de pays du Loiret Vin de pays du Lot Vin de pays du Lot et Garonne Vin de pays des Maures Vin de pays de Maine et Loire Vin de pays de la Meuse Vin de pays du Mont Baudile Vin de pays du Mont Caumes Vin de pays des Monts de la Grage Vin de pays de la Nièvre Vin de pays d’Oc Vin de pays du Périgord Vin de pays de la Petite Crau Vin de pays de Pézenas Vin de pays de la principauté d’Orange Vin de pays du Puy de Dôme Vin de pays des Pyrénées-Atlantiques Vin de pays des Pyrénées-Orientales Vin de pays des Sables du golfe du Lion Vin de pays de Saint-Sardos Vin de pays de Sainte Marie la Blanche Vin de pays de Saône et Loire Vin de pays de la Sarthe Vin de pays de Seine et Marne Vin de pays du Tarn Vin de pays du Tarn et Garonne Vin de pays des Terroirs landais Vin de pays des Terroirs landais „Coteaux de Chalosse” 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 255 Vin de pays des Terroirs landais „Côtes de l’Adour” Vin de pays des Terroirs landais „sables fauves” Vin de pays des Terroirs landais „sables de l’océan” Vin de pays de Thézac-Perricard Vin de pays du Torgan Vin de pays d’Urfé Vin de pays du Val de Cesse Vin de pays du Val de Dagne Vin de pays du Val de Montferrand Vin de pays de la vallée du Paradis Vin de pays des vals d’Agly Vin de pays du Var Vin de pays du Vaucluse Vin de pays de la Vaunage Vin de pays de la Vendée Vin de pays de la Vicomté d’Aumelas Vin de pays de la Vienne Vin de pays de la Vistrenque Vin de pays de l’Yonne B. Określenia tradycyjne 1er cru Premier cru 1er cru classé Premier cru classé 1er grand cru classé Premier grand cru classé 2e cru classé Deuxième cru classé Appellation contrôlée/AC Appellation d’origine/AO Appellation d’origine contrôlée/AOC Clos Cru Cru artisan Cru bourgeois Cru classé Edelzwicker Grand cru Grand cru classé Schillerwein Sélection de grains nobles Vendange tardive Vin de paille Vin de pays Vin délimité de qualité supérieure/VDQS 256 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 III. WINA POCHODZĄCE Z KRÓLESTWA HISZPANII A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach („Vino de calidad producido en región determinada”) 1. 1. Nazwa określonych regionów Abona Alella Alicante Almansa Ampurdán-Costa Brava Bierzo Binissalem-Mallorca Bullas Calatayud Campo de Borja Cariñena Cava Chacolí de Bizkaia-Bizkaiko txakolina Chacoli de Getaria-Getariako Txakolina Cigales Conca de Barbera Condado de Huelva Costers del Segre Hierro Jerez/Xérès/Sherry Jumilla Lanzarote Madrid Malaga Mancha Manzanilla-Sanlúcar de Barrameda Méntrida 1. 2. Nazwa podregionu i gminy 1. 2. 1. O k r e ś l o n y r e g i o n A b o n a Adeje Vilaflor Arona San Miguel de Abona 1. 2. 2. O k r e ś l o n y r e g i o n A l e l l a Alella Argentona Cabrils Martorelles Masnou Mongat Montornés del Vallès Orrius Premià de Dalt Monterrei Montilla-Moriles Navarra Palma Penedés Priorato Rias Baixas Ribeiro Ribera del Duero Rioja (DO Ca) Rueda Somontano Tacoronte-Acentejo Tarragona Terra Alta Toro Utiel-Requena Valdeorras Valdepeñas Valencia Valle de Güímar Valle de la Orotava Ycoden-Daute-Isora Yecla Granadilla de Abona Villa de Arico Fasnia Premià de Mar Roca del vallès San Fost de Campcentelles Santa Maria de Martorelles Teia Tiana Vallromanes Vilassar de Dalt Villanova del Vallès 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 257 1. 2. 3. O k r e ś l o n y r e g i o n A l i c a n t e a) Alicante Algueña Alicante Bañeres Benejama Biar Campo de Mirra Cañada Castalla Elda Hondón de los Frailes Hondón de las Nieves b) La Marina Alcalali Beniarbeig Benichembla Benidoleig Benimeli Benissa Benitachell Calpe Castell de Castells Denia Gata de Gorgos Jalón 1. 2. 4. O k r e ś l o n y r e g i o n A l m a n s a Alpera Almansa Bonete Chinchilla de Monte-Aragón Corral-Rubio 1. 2. 5. O k r e ś l o n y r e g i o n A m p u r d á n - C o s t a B r a v a Agullana Aviñonet de Puigventós Boadella Cabanes Cadaqués Cantallops Capmany Colera Darnius Espolla Figueres Garriguella Jonquera Llançà Llers Masarach Mollet de Perelada Palau-Sabardera Ibi Mañán Monovar Onil Petrer Pinoso Romana Salinas Sax Tibi Villena Lliber Miraflor Murla Ondara Orba Parcent Pedreguer Sagra Sanet y Negrals Senija Setla y Mirarrosa Teulada Tormos Vall de Laguart Vergel Xabia Higueruela Hoya Gonzalo Pétrola Villar de Chinchilla Pau Pedret i Marsà Perelada Pont de Molins Port-Bou Port de la Selva Rabós Roses Riumors Sant Climent de Sescebes Selva de Mar Terrades Vilafant Vilajuïga Vilamaniscle Vilanant Viure 258 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 2. 6. O k r e ś l o n y r e g i o n B i e r z o Arganza Bembibre Borrenes Cabañas Raras Cacabelos Camponaraya Carracedelo Carucedo Castropodame Congosto Corullón Cubillos del Sil Fresnedo Molinaseca Noceda Ponferrada Priaranza Puente de Domingo Flórez Sancedo Toral de los Vados Vega de Espinareda Villadecanes Villafranca del Bierzo 1. 2. 7. O k r e ś l o n y r e g i o n B i n i s s a l e m - M a l l o r c a Binissalem Consell Santa María del Camí Sancellas Santa Eugenia 1. 2. 8. O k r e ś l o n y r e g i o n B u l l a s Bullas Cehegín Mula Ricote Calasparra Caravaca Moratalla Lorca 1. 2. 9. O k r e ś l o n y r e g i o n C a l a t a y u d Abanto Acered Alarba Alhama de Aragón Aniñón Ateca Belmonte de Gracián Bubierca Calatayud Cárenas Castejón de Alarba Castejón de las Armas Cervera de la Cañada Clarés de Ribota Codos Fuentes de Jiloca Godojos Ibdes Maluenda Mara 1. 2. 10. O k r e ś l o n y r e g i o n C a m p o d e B o r j a Agón Ainzón Alberite de San Juan Albeta Ambel Bisimbre Borja Bulbuente Miedes Monterde Montón Morata de Jiloca Moros Munébrega Nuévalos Olvés Orera Paracuellos de Jiloca Ruesca Sediles Terrer Torralba de Ribota Torrijo de la Cañada Valtorres Villalba del Perejil Villalengua Villaroya de la Sierra Viñuela Bureta Buste Fuendejalón Magallón Maleján Pozuelo de Aragón Tabuenca Vera de Moncayo 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 259 1. 2. 11. O k r e ś l o n y r e g i o n C a r i ñ e n a Aguarón Aladrén Alfamén Almonacid de la Sierra Alpartir Cariñena Cosuenda 1. 2. 12. O k r e ś l o n y r e g i o n C i g a l e s Cabezón de Pisuerga Cigales Corcos del Valle Cubillas de Santa Marta Dueñas Fuensaldaña 1. 2. 13. O k r e ś l o n y r e g i o n C o n c a d e B a r b e r a Barberà de la Conca Blancafort Conesa Forés Espluga de Francolí Montblanc Pira 1. 2. 14. O k r e ś l o n y r e g i o n C o n d a d o d e H u e l v a Almonte Beas Bollullos del Condado Bonares Chucena Hinojos Lucena del Puerto Manzanilla Moguer 1. 2. 15. O k r e ś l o n y r e g i o n C o s t e r s d e l S e g r e Encinacorba Longares Mezalocha Muel Paniza Tosos Villanueva de Huerva Mucientes Quintanilla de Trigueros San Martín de Valveni Santovenia de Pisuerga Trigueros del Valle Valoria la Buena Rocafort de Queralt Sarral Senan Solivella Vallclara Vilaverd Vimbodí Niebla Palma del Condado Palos de la Frontera Rociana del Condado San Juan del Puerto Trigueros Villalba del Alcor Villarrasa a) Podregion Raimat Lleida b) Podregion Artesa Alós de Balaguer Artesa de Segre Foradada Penelles Preixens c) Podregion Valle del Rio Corb Belianes Ciutadilla Els Omells de na Gaia Granyanella Granyena de Segarra Guimerá Maldá Montoliu de Segarra Montornés de Segarra Nalec Preixana San Marti de Riucorb Tarrega Vallbona de les Monges Vallfogona de Riucorb Verdú 260 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 d) Podregion Les Garrigues Arbeca Bellaguarda Cerviá de les Garrigues El Vilosell Els Omellons Fulleda Albi Espluga Calba La Floresta La Pobla de Cérvoles Tarrés Vinaixa 1. 2. 16. O k r e ś l o n y r e g i o n C h a c o l í d e B i z k a i a / B i z k a i k o T x a k o l i n a Bakio Balmaseda Barakaldo Derio Durango Elorrio Erandio Forua Galdames Gamiz-Fika Gatika Gernika Gordexola Gueñes Larrabetzu Lezama Lekeitio Markina Mendata Mendexa Morga Mungia Muskiz Muxika Orduña Sestao Sopelana Sopuerta Zalla Zamudio Zaratamo 1. 2. 17. O k r e ś l o n y r e g i o n C h a c o l í D e G e t a r i a / G e t a r i a k o T x a k o l í n a Aia Getaria Zarautz 1. 2. 18. O k r e ś l o n y r e g i o n E l H i e r r o Frontera Valverde 1. 2. 19. O k r e ś l o n y r e g i o n J e r e z - X é r è s - S h e r r y a n d M a n z a n i l l a - S a n l ú c a r d e B a r r a me d a Chiclana de la Frontera Chipiona Jerez de la Frontera Lebrija Puerto de Santa Maria Puerto Real Rota Sanlúcar de Barrameda Trebujena “ 1. 2. 20. O k r e ś l o n y r e g i o n J u m i l l a Albatana Fuente-Alamo Hellin Jumilla Montealegre del Castillo Ontur Tobarra 1. 2. 21. O k r e ś l o n y r e g i o n L a n z a r o t e Arrecife Hariá San Bartolomé Teguise Tías Tinajo Yaiza 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 261 1. 2. 22. O k r e ś l o n y r e g i o n M á l a g a Alameda Alcaucin Alfarnate Alfarnatejo Algarrobo Alhaurín de la Torre Almachar Almogia Antequera Archez Archidona Arenas Benamargosa Benamocarra Borge Campillos Canillas de Albaida Canillas del Aceituno Casabermeja Casares Colmenar Comares Cómpeta Cuevas de San Marcos Cuevas Bajas Cutar 1. 2. 23. O k r e ś l o n y r e g i o n L a M a n c h a Acabrón Ajofrin Albaladejo Alberca de Záncara Alcázar de San Juan Alcolea de Calatrava Alconchel de la Estrella Aldea del Rey Alhambra Almagro Almarcha Almedina Almendros Almodovar del Campo Almonacid del Marquesado Almonacid de Toledo Arenas de San Juan Argamasilla de Alba Argamasilla de Calatrava Atalaya del Cañavate Ballesteros de Calatrava Barajas de Melo Belinchón Belmonte Bolaños de Calatrava Cabanas de Yepes Cabezamesada Calzada de Calatrava Campo de Criptana Camuñas Cañada de Calatrava Cañadajuncosa Cañavate Carrascosa de Haro Carríon de Calatrava Carrizosa Casas de Fernando Alonso Estepona Frigiliana Fuente Piedra Humilladero Iznate Macharaviaya Manilva Moclinejo Mollina Nerja Periana Rincón de la Victoria Riogordo Salares Sayalonga Sedella Sierra de Yeguas Torrox Totalán Velez-Málaga Villanueva del Trabuco Villanueva de Tapia Villanueva del Rosario Villanueva de Algaidas Viñuela Casas de Haro Casas de los Pinos Casas de Benitez Casas de Guijarro Castellar de Santiago Castillo de Garcimuñoz Cervera del Llano Chueca Ciruelos Ciudad Real Consuegra Corral de Almaguer Cortijos Cózar Daimiel Dosbarrios Fernancaballero Fuenllana Fuensanta Fuente el Fresno Fuente de Pedro Naharro Fuentelespino de Haro Granátula de Calatrava Guardia Herencia Hinojosa Hinojosos Honrubia Hontanaya Horcajo de Santiago Huelves Huerta de Valdecarábanos Labores Leganiel Lezuza Lillo Madridejos 262 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Malagon Manzanares Manzaneque Marjaliza Mascaraque Membrilla Mesas Miguel Esteban Miguelturra Minaya Monreal del Llano Montalbanejo Montalvos Montiel Mora Mota del Cuervo Munera Nambroca Noblejas Ocaña Olivares de Júcar Ontigola con Oreja Orgaz con Arisgotas Osa de la Vega Ossa de Montiel Pedernoso Pedro Muñoz Pedroñeras Picón Piedrabuena Pinarejo Poblete Porzuna Pozoamargo Pozorrubio Pozuelo de Calatrava Pozoamargo Provencio Puebla de Almoradiel Puebla del Principe Puebla de Almenara Puerto Lápice Quero Quintanar de la Orden Rada de Haro Roda Romeral Rozalén del Monte Saelices San Clemente Santa Cruz de la Zarza Santa Cruz de los Cańamos Santa Maria de los Llanos Santa Maria del Campo Sisante 1. 2. 24. O k r e ś l o n y r e g i o n M e n t r i d a Albarreal de Tajo Alcabón Aldea en Cabo Almorox Arcicóllar Barcience Burujón Camarena Camarenilla Carmena Carranque Socuéllamos Solana Sonseca con Casalgordo Tarancón Tarazona de la Mancha Tembleque Terrinches Toboso Tomelloso Torralba de Calatrava Torre de Juan Abad Torrubia del Campo Torrubia del Castillo Tresjuncos Tribaldos Turleque Uclés Urda Valenzuela de Calatrava Valverde de Jucar Vara de Rey Villa de Don Fadrique Villacañas Villaescusa de Haro Villafranca de los Caballeros Villahermosa Villamanrique Villamayor de Calatrava Villamayor de Santiago Villaminaya Villamuelas Villanueva de Alcardete Villanueva de Bogas Villanueva de los Infantes Villanueva de la Fuente Villar del Pozo Villar de la Encina Villanueva de los Infantes Villar del Pozo Villar de la Encina Villar de Cañas Villarejo de Fuentes Villares del Saz Villarrobledo Villarrubia de Santiago Villarrubia de los Ojos Villarrubio Villarta de San Juan Villasequilla de Yepes Villatobas Villaverde y Pasaconsol Yebénes Yepes Zarza del Tajo Casarrubios del Monte Castillo de Bayuela Cebolla Cedillo del Condado Cerralbos Chozas de Canales Domingo Pérez Escalona Escalonilla Fuensalida Gerindote 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 263 Hinojosa de San Vincente Hormigos Huecas Lominchar Lucillos Maqueda Mentrida-Montearagón Nombela Novés Otero Palomeque Paredes Paredas de Escalona Pelahustán 1. 2. 25. O k r e ś l o n y r e g i o n M o n t i l l a - M o r i l e s Aguilar de la Frontera Baena Cabra Castro del Rio Doña Mencia Espejo Fernán-Nuñez Lucena Montalbán 1. 2. 26. O k r e ś l o n y r e g i o n N a v a r r a a) Podregion Ribera Baja Ablitas Arguedas Barillas Cascante Castejón Cintruénigo Corella b) Podregion Ribera Alta Artajona Beire Berbinzana Cadreita Caparroso Cárcar Carcastillo Falces Funes Larraga Lerin Lodosa Marcilla c) Podregion Tierra Estella Aberin Allo Arcos Arellano Arróniz Ayeguí Barbarín Busto Desojo Discastillo Espronceda Estella Portillo Real de San Vincente Recas Rielves Santa Olalla Santa Cruz del Retamar Torre de Esteban Hambrán Torrijos Val de Santo Domingo Valmojado Ventas de Retamosa Villamiel Viso Yunclillos Montemajaor Montilla Monturque Moriles Nueva Carteya Puente Genil Rambla Santaella Fitero Monteagudo Murchante Tudela Tulebras Valtierra Mélida Milagro Miranda de Arga Murillo el Fruto Murillo el Cuende Olite Peralta Pitillas Sansoain Santacara Sesma Tafalla Villafranca Igúzquiza Lazagurria Luquín Mendaza Morentin Oteiza de la Solana Sansol Torralba del Rio Torres del Rio Valle de Yerri Villatuerta Villa mayor de Monjardín 264 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Mendigorria Muruzábal Obanos Orisoain Oloriz Puente la Reina Pueyo Tiebas-Muruarte de Reta Tirapu Ucar Unzué Uterga Lerga Llédena Lumbier Sada San Martin de Unx Sanguesa Ujué Olesa de Bonesvalls Olivella Pacs del Penedès Piera Pla del Penedès Pontons Puigdálber Roda de Barà Sant Llorenç d’Hortons Sant Quinti de Mediona Sant Sadurni d’Anoia Sant Cugat Sesgarrigues Sant Esteve Sesrovires Sant Jaume dels Domenys Santa Margarida i els Monjos Santa Fe del Penedès Santa Maria de Miralles Santa Oliva Sant Jaume dels domenys Sant Marti Sarroca Sant Pere de Ribes Sant Pere de Riudebitlles Sitges Subirats Torrelavid Torrelles de Foix Vallirana Vendrell, El Vilafranca del Penedès Vilanova i la Geltrú Viloví d) Podregion Valdizarbe Adios Añorbe Artazu Barásoain Biurrun Cirauqui Etxauri Enériz Garinoain Guirguillano Legarda Leoz Mañeru e) Podregion Baja Montaña Aibar Aoiz Cáseda Eslava Ezprogui Gallipienzo Javier Leache 1. 2. 27. O k r e ś l o n y r e g i o n P e n e d è s Abrera Aiguamurcia Albinyana Avinyonet Banyeres Begues Bellvei Bisbal del Penedès, La Bonastre Cabanyas Cabrera d’Igualada Calafell Canyelles Castellet i Gornal Castellvi Rosanes Castellvi de la Marca Cervelló Corbera de Llobregat Creixell Cubelles Cunit Font-rubí Gelida Granada Hostalets de Pierola Llacuna Llorenç del Penedès Martorell Mascefa Mediona Montmell Olèrdola 1. 2. 28. O k r e ś l o n y r e g i o n P r i o r a t o Bellmunt del Priorat Gratallops Lloà Morera de Montsant Poboleda 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 265 Porrerá Torroja del Priorat Vilella Alta Vilella Baixa 1. 2. 29. O k r e ś l o n y r e g i o n R i a s B a i x a s a) Podregion Val do Salnés Caldas de Reis Cambados Meaño Meis Portas b) Podregion Condado do Tea A Cañiza Arbo As Neves c) Podregion O Rosal O Rosal Tomiño Tui Ribadumia Sanxenxo Vilanova de Arousa Villagracia de Arousa Crecente Salvaterra de Miño 1. 2. 30. O k r e ś l o n y r e g i o n R i b e i r o Arnoia Beade Carballeda de Avia Castrelo de Miño Cenlle 1. 2. 31. O k r e ś l o n y r e g i o n R i b e i r a d e l D u e r o Cortegada Leiro Punxin Ribadavia Adrada de Haza Aguilera Alcubilla de Avellaneda Aldehorno Anguix Aranda de Duero Bańos de Valdearados Berlangas de Roa Boada de Roa Bocos de Duero Burgo de Osma Caleruega Campillo de Aranda Canalejas de Peñafiel Castillejo de Robledo Castrillo de la Vega Castrillo de Duero Cueva de Roa Curiel de Duero Fompedraza Fresnilla de las Dueñas Fuentecén Fuentelcésped Fuentelisendo Fuentemolinos Fuentenebro Fuentespina Gumiel del Mercado Gumiel de Hizán Guzmán Haza Honrubia de la Cuesta Hontangas Hontoria de Valdearados Horra Hoyales de Roa Langa de Duero Mambrilla de Castrejón Manzanillo Milagros Miño de san Esteban Montejo de la Vega de la Zerrezuela Moradillo de Roa Nava de Roa Olivares de Duero Olmedillo de Roa Olmos de Peñafiel Pardilla Pedrosa de Duero Peñafiel Peñaranda de Duero Pesquera de Duero Piñel de Abajo Piñel de Arriba Quemada Quintana del Pidio Quintanamanvirgo Quintanilla de Onésimo Quintanilla de Arriba Rábano Roa de Duero Roturas San Esteban de Gormaz San Juan del Monte San Martin de Rubiales Santa Cruz de la Salceda Sequera de Haza Sotillo de la Ribera 266 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Terradillos de Esgueva Torre de Peñafiel Torregalindo Tórtoles de Esgueva Tubilla del Lago Vadocondes Valbuena de Duero Valcabado de Roa Valdeande Valdearcos de la Vega 1. 2. 32. O k r e ś l o n y r e g i o n R i o j a a) Podregion Rioja Alavena Baños de Ebro Barriobusto Cripán Elciego Elvillar de Alava Labastida Labraza Laguardia Lanciego b) Podregion Rioja Alta Abalos Alesón Alesanco Anguciana Arenzana de Arriba Arenzana de Abajo Azofra Badarán Bañares Baños de Rio Tobía Baños de Rioja Berceo Bezares Bobadilla Briñas Briones Camprovín Canillas Cañas Cárdenas Casalarreina Castañares de Rioja Cellorigo Cenicero Cidamón Cihuri Cirueña Cordovín Cuzcurrita de Rio Tirón Daroca de Rioja Entrena Estollo Fonseca Fonzaleche Fuenmajaor Galbárruli Gimileo Haro c) Podregion Rioja Baja Agoncillo Aguilar del río Alhama Albelda de Iregua Alberite Valdezate Vid Villaescusa de Roa Villalba de Duero Villalbilla de Gumiel Villatuelda Villaverde de Montejo Villovela de Esgueva Zazuar Lapuebla de Labarca Leza Moreda de Alava Navaridas Oyón Salinillas de Buradon Samaniego Villanueva de Alava Yécora Herramélluri Hervias Hormilleja Hormilla Hornos de Moncalvillo Huércanos Lardero Leiva Logroño Manjarrés Matute Medrano Nájera Navarrete Ochándurí Ollaurí Rodezno Sajazarra San Millán de Yécora San Torcuato San Vicente de la Sonsierra San Asensio Santa Coloma Sojuela Sorzano Sotés Tirgo Tormantos Torrecilla Sobre Alesanco Torremontalbo Treviana Tricio Uruñuela Ventosa Villajero Villalba de Rioja Villar de Torre Zarratón Alcanadre Aldeanueva de Ebro Alfaro Andosilla 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 267 ʼ Aras Arnedo Arrúbal Ausejo Autol Azagra Bargota Bergasa Bergasilla Calahorra Cervera del rio alhama Clavijo Corera Cornago Galilea Grávalos Herce Igea Lagunilla del Jubera 1. 2. 33. O k r e ś l o n y r e g i o n R u e d a Aguasal Alaejos Alcazarén Aldehuela del Codonal Almenara de Adaja Ataquines Bernuy de Coca Blasconuño de Matacabras Bobadilla del Campo Bócigas Brahojos de Medina Campillo Carpio del Campo Castrejón Castronuño Cervillego de la Cruz Codorniz Donhierro Fresno el Viejo Fuente Olmedo Fuente de Santa Cruz Fuente el sol Gomeznarro Hornillos Juarros de Voltoya Llano de Olmedo Llomoviejo Madrigal de las Altas Torres Matapozuelos Medina del Campo Mojados Montejo de Arévalo Montuenga Moraleja de Coca Moraleja de las Panaderas Muriel 1. 2. 34. O k r e ś l o n y r e g i o n S o m o n t a n o Abiego Adahuesca Angues Alcalá del Obispo Alquézar Antillón Argavieso Azara Azlor Leza del Río Leza Mendavia Molinos de Ocón Murillo del Río Leza Nalda Ocón Pradejón Quel Redal Ribafrecha Rincón de Soto San Adrián Santa Engracia de Jubera Sartaguda Tudelilla Viana Villa de Ocón Villamediana de Iregua Villar de Arnedo Nava del Rey Nava de La Asunción Nieva Nueva Villa de las Torres Olmedo Pollos Pozal de Gallinas Pozáldez Puras Ramiro Rapariegos Rodilana Rubi de bracamonte Rueda San Cristobal de la Vega Santuiste de San Juan Bautista Salvador de Zapardiel San Pablo de la Moraleja Seca Serrada Siete Iglesias de Travancos Tordesillas San Vicente del Palacio Torrecilla de la Orden Torrecilla de la Abadesa Torecilla del Valle Tolocirio Valdestillas Velascalvaro Ventosa de la Cuesta Villafranca de Duero Villagonzalo de Coca Villanueva de Duero Villaverde de Medina Zarza Barbastro Barbuñales Berbegal Bierge Blecua y Torres Capella Casbas de Huesca Castillazuelo Colungo 268 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Estada Estadilla Fonz Grado Graus Hoz y Costean Ibieca Ilche Laluenga Laperdiguera Lascellas-Ponzano Naval Olvena Peralta de Alcofea Peraltilla Perarrúa Pertusa Pozán de Vero Puebla de Castro Salas Altas Salas Bajas Santa Maria Dulcis Secastilla Siétamo Torres de Alcanadre 1. 2. 35. O k r e ś l o n y r e g i o n T a c o r o n t e - A c e n t e j o El Sauzal Matanza de Acentejo Victoria de Acentejo Laguna Santa Úrsula Tacoronte Tegueste 1. 2. 36. O k r e ś l o n y r e g i o n T a r r a g o n a a) Podregion Campo de Tarragona Alcover Aleixar Alforja Alió Almoster Altafulla Argentera Ascó Benisanet Borges del Camp Botarell Bràfim Cabra del Camp Cambrils Castellvell del Camp Catllar Colldejou Constantí Cornudella Duesaigües Figuerola del Camp Garcia Garidells Ginestar Masó Masllorens Maspujols Milà Miraver Montbrió del Camp Montferrí Mont-roig Mora d’Ebre Mora la Nova Morell b) Podregion Falset Cabassers Capçanes Figuera Guiamets, Els, i Marça Nou de Gaià Nulles Pallaresos Perafort Pla da Santa María Pobla de Montornès Pobla de Mafumet Puigpelat Renau Reus Riera de Gaià Riudecanyes Rodonyà Rourell Ruidecols Ruidoms Salomó Secuita Selva del Camp Tarragona Tivissa Torre del Espanyol Torredembarra Ulldemolins Vallmoll Valls Vespella Vila-rodona Vilabella Vilallonga del Camp Vilanova d’Escornalbou Vilaseca i Salou Vinebre Vinyols i els Arcs Masroig Pradell Torre de Fontaubella 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 269 1. 2. 37. O k r e ś l o n y r e g i o n T e r r a A l t a Arnés Batea Bot Pinell de Brai Caseres Corbera de Terra Alta 1. 2. 38. O k r e ś l o n y r e g i o n T o r o Argujillo Bóveda de Toro Morales de Toro Pego Peleagonzalo Piñero San Román de Hornija 1. 2. 39. O k r e ś l o n y r e g i o n U t i e l - R e q u e n a Camporrobles Caudete Fuenterrobles Siete Aguas 1. 2. 40. O k r e ś l o n y r e g i o n V a l d e o r r a s Barco Bollo Carballeda de Valdeorras Laroco 1. 2. 41. O k r e ś l o n y r e g i o n V a l d e p e ñ a s Alcubillas Moral de Calatrava San Carlos del Valle 1. 2. 42. O k r e ś l o n y r e g i o n V a l e n c i a Camporrobles Caudete de las Fuentes Fuenterrobles Requena Sieteaguas a) Podregion Alto Turia Alpuente Aras de Alpuente Chelva b) Podregion Valentino Alborache Alcublas Andilla Bugarra Buñol Casinos Cheste Chiva Chulilla Domeño Estivella Gestalgar Godelleta Fatarella, Gandesa Horta de Sant Joan Pobla de Massalauca Prat de Comte Vilalba dels Arcs San Miguel de la Ribera Sanzoles Toro Valdefinjas Venialbo Villabuena del Puente Villafranca de Duero Sinarcas Utiel Venta del Moro Villagordo Petín Rúa Rubiana Villamartin Santa Cruz de Mudela Torrenueva Valdepeñas Sinarcas Utiel Venta del Moro Villargordo del Cabriel La Yesa Titaguas Tuéjar Higueruelas Lliria Losa del Obispo Macastre Monserrat Montroy Montserrat Pedralba Real de Montroy Turís Villamarxant Villar del Arzobispo 270 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 c) Podregion Moscatel de Valencia Catadau Cheste Chiva Godelleta Llombai d) Podregion Clariano Adzaneta de Albaida Agullent Albaida Alfarrasí Ayelo de Malferit Ayelo de Rugat Bèlgida Bellús Beniatjar Benicolet Benigànim Bocairem Bufalí Castelló de Rugat Font la Figuera Fontanars dels Alforins Guadasequies 1. 2. 43. O k r e ś l o n y r e g i o n V a l l e d e G ü i m a r Arafo Candelaria Güimar 1. 2. 44. O k r e ś l o n y r e g i o n V a l l e d e l a O r o t a v a La Orotava Puerto de la Cruz Los Realejos 1. 2. 45. O k r e ś l o n y r e g i o n V i n o s d e M a d r i d a) Podregion Arganda Ambite Aranjuez Arganda del Rey Belmonte de Tajo Campo Real Carabaña Chinchón Colmenar de Oreja Fuentidueña de Tajo Getafe Loeches Mejorada del Campo Morata de Tajuña b) Podregion Navalcarnero Álamo Aldea del Fresno Arroyomolinos Batres Brunete Fuenlabrada Griñón Humanes de Madrid Moraleja de Enmedio Móstoles Monserrat Montroy Real de Montroy Turis L’Olleria La Pobla del Duc Llutxent Moixent Montaberner Montesa Montichelvo Ontinyent Otos Palomar Pinet Quatretonda Ràfol de Salem Sempere Terrateig Vallada Orusco Perales de Tajuña Pezuela de las Torres Pozuelo del Rey Tielmes Titulcia Valdaracete Valdelaguna Valdilecha Villaconejos Villamanrique de Tajo Villar del Olmo Villarejo de Salvanés Navalcarnero Parla Serranillos del Valle Sevilla la Nueva Valdemorillo Villamanta Villamantilla Villanueva de la Cañada Villaviciosa de Odón 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 271 c) Podregion San Martín del Valdeiglesias Cadalso de los Vidrios Cenicientos Chapinería Colmenar de Arroyo Navas del Rey 1. 2. 46. O k r e ś l o n y r e g i o n Y c o d e n - D a u t e - I s o r a San Juan de la Rambla La Guancha Icod de los vinos Garachico Los Silos 1. 2. 47. O k r e ś l o n y r e g i o n Y e c l a Yecla 2. Wina stołowe z oznaczeniami geograficznymi Abanilla Bages Bajo Aragón Cádiz Campo de Cartagena Cañamero Cebreros Contraviesa-Alpujarra Fermoselle-Arribes del Duero Gálvez La Gomera Gran Canaria-El Monte Manchuela Matanegra Medina del Campo Pelayos de la Presa Rozas de Puerto Real San Martín de Valdeiglesias Villa del Prado Buenavista del Norte El Tanque Santiago del Teide Guía de Isora Montánchez Plà i Llevant de Mallorca Pozohondo Ribeira Sacra Ribera Alta del Guadiana Ribera Baja del Guadiana Sacedón-Mondéjar Sierra de Alcaraz Tierra de Barros Tierra del Vino de Zamora Tierra Baja de Aragón Valdejalón Valdevimbre-Los Oteros Valle del Cinca Valle del Miño-Ourense B. Określenia tradycyjne Amontillado Chacoli-Txakolina Criadera Criaderas y Soleras Crianza Denominacíon de Origen/DO Denominacíon de Origen calificada/DOCa Fino Fondillón Lagrima Oloroso Pajarete Palo cortado Raya Vendimia temprana Vendimia seleccionada Vino de la Tierra IV. WINA POCHODZĄCE Z REPUBLIKI GRECKIEJ A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina stołowe produkowane w określonych regionach 1. 1. Nazwa określonego regionu 1. 1. 1. Ο ν ο μ α σ ί α π ρ ο ε λ ε ύ σ ε ω ς ε λ ε γ χ ο μ έ ν η ( a p p e l l a t i o n d ’ o r i g i n e c o n t r ô l é e ) Σάμος (Samos) Πατρών (Patras) Ρίου Πατρών (Patras) 272 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Κεφαλληνίας (Cephalonie) Ρόδου (Rhodos) Λήμνου (Lemnos) 1. 1. 2. Ο ν ο μ α σ ί α s u p é r i e u r e ) π ρ ο ε λ ε ύ σ ε ω ς α ν ω τ έ ρ α ς π ο ι ό τ η τ α ς ( a p p e l l a t i o n d ’ o r i g i n e d e q u a l i t é Σητεΐα (Sitia) Νεμέα (Némée) Σαντορίνη (Santorin) Δάφνες (Dafnes) Ρόδος (Rhodos) Νάουσα (Naoussa) Κεφαλληνίας (Cephalonie) Ραψάνη (Rapsani) Μαντινεία (Mantinee) Πεζά (Peza) Αρχάνες (Archanes) Πάτραι (Patras) Ζίτσα (Zitsa) Αμύνταιον (Amynteon) Γουμένισσα (Gumenissa) Πάρος (Paros) Λήμνος (Lemnos) Αγχίαλος (Anchialos) Πλαγιές Μελίτωνα (Côtes de Meliton) Μεσενικόλα (Mesenicola) 2. Wina stołowe 2. 1. Ονομασία κατά παράδοση (nazwa tradycyjna) Αττικής (Attíkis) Βοιωτίας (Viotias) Ευβοίας (Evias) Μεσογείων (Messoguion) Κρωπϊας (Kropias) Κορωπίου (Koropiou) Μαρκοπούλου (Markopoulou) Μεγάρων (Megaron) Παιανίας (Peanias) Λιοπεσίου (Liopessiou) Παλλήνης (Pallinis) Πικερμίου (Pikermiou) Σπάτων (Spaton) Θηβών (Thivon) Γιάλτρων (Guialtron) Καρύστου (Karystou) Χαλκίδας (Halkidas) Ζακύνθου (Zante) 2. 2. Τοπικός οίνος (wino lokalne) Τοπικός οίνος Τριφυλΐας (Trifilia) Μεοημβριώτικος τοπικός οίνος (Messimvria) 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 273 Επανωμίτικος τοπικός οίνος (Epanomie) Τοτηκός οίνος Πλαγιών ορεινής Κορινθίας (côtes montagneuses de Korinthia) Τοπικός οίνος Πυλίας (Pylie) Τοπικός οίνος Πλαγιές Βερτΐοχου (côtes de Vertiskos) Ηρακλειώτικος τοπικός οίνος (Heraklion) Λασιθιώτικος τοπικός οίνος (Lassithie) Πελοποννησιακός τοπικός οίνος (Peloponnθse) Μεσσηνιακός τοπικός οίνος (Messina) Μακεδόνικος τοπικός οίνος (Macédonie) Κρητικός τοπικός οίνος (Crete) Θεσσαλικός τοπικός οίνος (Thessalia) Τοπικός οίνος Κισάμου (Kissamos) Τοπικός οίνος Τυρνάβου (Tyrnavos) Τοπικός οίνος πλαγιές Αμπέλου (côtes de Ampelos) Τοπικός οίνος Βίλλιζας (Villiza) Τοπικός οίνος Γρεβενών (Grevena) Τοπικός οίνος Αττικής (Attique) Αγιορείτικος τοπικός οίνος (Agioritikos) Δωδεκανησιακός τοπικός οίνος (Dodekanese) Αναβυσιωτικός τοπικός οίνος (de Anavyssiotikos) Παιανΐτικος τοπικός οίνος (de Peanitikos) Τοπικός οίνος Δράμας (Drama) Κρανιώτικος τοπικός οίνος (Krania) Τοπικός οίνος πλαγιών Πάρνηθας (Côtes de Parnitha) Συριανός τοπικός οίνος (Syros) Θηβαϊκός τοπικός οίνος (Thiva) Τοπικός οίνος πλαγιών Κιθαιρώνα (côtes du Kitheron) Τοπικός οίνος πλαγιών Πετρωτού (côtes de Petrotou) Τοπικός οίνος Γερανιών (Gerania) Παλληνιώτικος τοπικός οίνος (Pallini) Αττικός τοπικός οίνος (Attique) Αγοριανός τοπικός οίνος (Agorianos) Τοπικός οίνος Κοιλάδας Αταλάντης (vallée de Atalanti) Τοπικός οίνος Αρκαδίας (Vin de pays de Arcadia) Παγγαιορείτικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Paggeoritikos) Τοπικός οίνος Μεταξάτων (Vin de pays de Metaxata) Τοπικός οίνος Κλημέντι (Vin de pays de Klimenti) Τοπικός οίνος Ημαθίας (Vin de pays de Hemathia) Τοπικός οίνος Κέρκυρας (Vin de pays de Kerkyra, (Corfu)) Τοπικός οίνος Σιθωνίας (Vin de pays de Sithonia) Τοπικός οίνος Μαντζαβινάτων (Vin de pays de Mantzavinata) Ισμαρικός τοπικός οίνος (Vin de pays d’Ismarikos) Τοπικός οίνος Αβδήρων (Vin de pays de Avdira) Τοπικός οίνος Ιωαννίνων (Vin de pays de loannina) Τοπικός οίνος Πλαγιές Αιγιαλείας (Vin de pays de côtes de Aigialieias) Τοπικός οίνος Πλαγιές του Αίνου (Vin de pays de côtes du Ainou) Θρακικός τοπικός οίνος (Vin de pays de Thrakie) Τοπικός οίνος Ιλίου (Vin de pays de Ilion) Μετσοβίτικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Metsovon) Κορωπιότικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Koropie) Τοπικός οίνος Θαψάνων (Vin de pays de Thapsanon) Σιατιστινός τοπικός οίνος (Vin de pays de Siatistinon) Τοπικός οίνος Ριτσώνας Αυλίδος (Vin de pays de Ritsona Avlidos) 274 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Τοπικός οίνος Λετρίνων (Vin de pays de Letrina) Τοπικός οίνος Τεγέας (Vin de pays de Tegeas) Αιγαιοπελαγίτικος τοπικός οίνος ή (Vin de pays de la Mer Egée) Τοπικός οίνος Αιγαίου Πελάγους (Vin de pays de Aigaion pelagos) Τοπικός οίνος Βορείων Πλαγιών Πεντελικού (Vin de pays de côtes nord de Penteli) Σπατανέικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Spata) Μαρκοπουλιώτικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Markopoulo) Τοπικός οίνος Ληλαντίου Πεδίου (Vin de pays de Lilantio Pedion) Τοπικός οίνος Χαλκιδικής (Vin de pays de Chalkidiki) Καρυοτινός τοπικός οίνος (Vin de pays de Karystos) Τοπικός οίνος Χαλικοΰνας (Vin de pays de Chalikouna) Τοπικός οίνος Οπουντίας Λοκρίδος (Vin de pays de Opountia Lokrida) Τοπικός οίνος Πέλλας (Vin de pays de Pella) Ανδριανιώτικος τοπικός οίνος (Vin de pays de Andriani) Τοπικός οίνος Σερρών (Vin de pays de Serres) Τοπικός οίνος Στερεάς Ελλάδος (Vin de pays de Sterea Ellada) B. Określenia tradycyjne Ονομασία προελεύσεως ελεγχόμενη (appellation d’origine contrôlée) Ονομασία προελεύσεως ανωτέρας ποιότητας (appellation d’origine de qualité supérieure) Ονομασία κατά παράδοση Ρετσίνα (appellation traditionnelle Retsina) Ονομασία κατά παράδοση Βερντέα Ζακύνθου (appellation traditionnelle Verdea de Zante) Τοπικός οίνος (vin local, vin de pays) από διαλεκτούς αμπελώνες („grand cru”) Κάβα (Cava) Ρετσίνα (Retsina) Κτήμα (Ktima) Αρχοντικό (Archontiko) Αμπελώνες (Ampelones) Οίνος φυσικώς γλυκύς (vin naturellement doux) V. WINA POCHODZĄCE Z REPUBLIKI WŁOSKIEJ A. Oznaczenia geograficzne 1. 1. 1. Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach („vino di qualità prodotto in una regione determinata”) Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach oznaczone wyrażeniem „Denominazione di origine controllata e garantita” Albana di Romagna Asti Barbaresco Barolo Brachetto d’Acqui Brunello di Montalcino Carmignano Chianti/Chianti Classico, z jednym z poniższych oznaczeń geograficznych lub bez niego: — Montalbano — Rufina — Colli fiorentini 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 275 — Colli senesi — Colli aretini — Colline pisane — Montespertoli Cortese di Gavi Franciacorta Gattinara Gavi Ghemme Montefalco Sagrantino Montepulciano Recioto di Soave Taurasi Torgiano Valtellina Valtellina Grumello Valtellina Inferno Valtellina Sassella Valtellina Valgella Vernaccia di San Gimignano Vermentino di Gallura 1. 2. Wina gatunkowe produkowane w określonych regionach oznaczone wyrażeniem „Denominazione di origine controllata” 1. 2. 1. R e g i o n P i e m o n t Alba Albugnano Alto Monferrato Acqui Asti Boca Bramaterra Caluso Canavese Cantavenna Carema Casalese Casorzo d’Asti Castagnole Monferrato Castelnuovo Don Bosco Chieri Colli tortonesi Colline novaresi Colline saluzzesi 1. 2. 2. R e g i o n V a l d ’ A o s t a Arnad-Montjovet Chambave Nus Donnas 1. 2. 3. R e g i o n L o m b a r d i a Botticino Capriano del Colle Cellatica Garda Garda Colli Mantovani Lugana Mantovano Coste della Sesia Diano d’Alba Dogliani Fara Gabiano Langhe monregalesi Langhe Lessona Loazzolo Monferrato Monferrato Casalese Ovada Piemonte Pinorelese Roero Sizzano Valsusa Verduno La Salle Enfer d’Arvier Morgex Torrette Valle d’Aosta Vallée d’Aoste Oltrepò Pavese Riviera del Garda Bresciano San Colombano al Lambro San Martino Della Battaglia Terre di Franciacorta Valcalepio 276 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 2. 4. R e g i o n T r e n t i n o - A l t o A d i g e Alto Adige Bozner Leiten Bressanone Brixner Buggrafler Burgraviato Caldaro Casteller Colli di Bolzano Eisacktaler Etschtaler Gries Kalterer Kalterersee Lago di Caldaro Meraner Hügel 1. 2. 5. R e g i o n V e n e t o Bagnoli di Sopra Bagnoli Bardolino Breganze Breganze Torcolato Colli Asolani Colli Berici Colli Berici Barbarano Colli di Conegliano Colli di Conegliano Fregona Colli di Conegliano Refrontolo Colli Euganei Conegliano Conegliano Valdobbiadene Conegliano Valdobbiadene Cartizze 1. 2. 6. R e g i o n F r i u l i - V e n e z i a G i u l i a Carso Colli Orientali del Friuli Colli Orientali del Friuli Cialla Colli Orientali del Friuli Ramandolo Colli Orientali del Friuli Rosazzo 1. 2. 7. R e g i o n L i g u r i a Albenga Albenganese Cinque Terre Colli di Luni Colline di Levanto Dolceacqua 1. 2. 8. R e g i o n E m i l i a - R o m a g n a Bosco Eliceo Castelvetro Colli Bolognesi Colli Bolognesi Classico Colli Bolognesi Colline di Riosto Colli Bolognesi Colline Marconiane Colli Bolognesi Colline Oliveto Colli Bolognesi Monte San Pietro Colli Bolognesi Serravalle Colli Bolognesi Terre di Montebudello Colli Bolognesi Zola Predosa Colli d’Imola Colli di Faenza Meranese di collina Santa Maddalena Sorni St. Magdalener Südtirol Südtiroler Terlaner Terlano Teroldego Rotaliano Trentino Trento Val Venosta Valdadige Valle Isarco Vinschgau Custoza Etschtaler Gambellara Garda Lessini Durello Lison Pramaggiore Lugana Montello Piave San Martino della Battaglia Soave Valdadige Valdobbiadene Valpantena Valpolicella Collio Collio Goriziano Friuli Annia Friuli Aquileia Friuli Grave Friuli Isonzo Friuli Latisana Isonzo del Friuli Lison Pramaggiore Finale Finalese Golfo del Tigullio Riviera Ligure di Ponente Riviera dei fiori Colli di Parma Colli di Rimini Colli di Scandiano e Canossa Colli Piacentini Colli Piacentini Monterosso Colli Piacentini Val d’Arda Colli Piacentini Val Nure Colli Piacentini Val Trebbia Reggiano Reno Romagna Santa Croce Sorbara 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 277 1. 2. 9. R e g i o n T o s k a n i a Barco Reale di Carmignano Bolgheri Bolgheri Sassicaia Candia dei Colli Apuani Carmignano Chianti Chianti classico Colli Apuani Colli dell’Etruria Centrale Colli di Luni Colline Lucchesi Costa dell’„Argentario” Elba Empolese Montalcino Montecarlo Montecucco Montepulciano 1. 2. 10. R e g i o n U m b r i a Assisi Colli Martani Colli Perugini Colli Amerini Colli Altotiberini Colli del Trasimeno 1. 2. 11. R e g i o n M a r c h e Castelli di Jesi Colli pesaresi Colli Ascolani Colli maceratesi Conero Esino Focara 1. 2. 12. R e g i o n L a z i o Affile Aprilia Capena Castelli Romani Cerveteri Circeo Colli albani Colli della Sabina Colli lanuvini Colli etruschi viterbesi Cori Frascati Montereggio di Massa Marittima Montescudaio Parrina Pisano di San Torpè Pitigliano Pomino San Gimignano San Torpè Sant’Antimo Scansano Val d’Arbia Val di Cornia Val di Cornia Campiglia Marittima Val di Cornia Piombino Val di Cornia San Vincenzo Val di Cornia Suvereto Valdichiana Valdinievole Lago di Corbara Montefalco Orvieto Orvietano Todi Torgiano Matelica Metauro Morro d’Alba Piceno Roncaglia Serrapetrona Genazzano Gradoli Marino Montecompatri Colonna Montefiascone Olevano romano Orvieto Piglio Tarquinia Velletri Vignanello Zagarolo 1. 2. 13. R e g i o n A b r u z z i Abruzzo Abruzzo Colline teramane Controguerra Molise 1. 2. 14. R e g i o n M o l i s e Biferno Pentro d’Isernia 278 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 2. 15. R e g i o n K a m p a n i a Avellino Aversa Campi Flegrei Capri Castel San Lorenzo Cilento Costa d’Amalfi Furore Costa d’Amalfi Ravello Costa d’Amalfi Tramonti Costa d’Amalfi Falerno del Massico Galluccio Guardiolo 1. 2. 16. R e g i o n P u l i a Alezio Barletta Brindisi Canosa Castel del Monte Cerignola Copertino Galatina Gioia del Colle Gravina Leverano Lizzano Locorotondo 1. 2. 17. R e g i o n B a s i l i c a t a Vulture 1. 2. 18. R e g i o n K a l a b r i a Bianco Bivongi Cirò Donnici Lamezia Melissa 1. 2. 19. R e g i o n S y c y l i a Alcamo Contea di Sclafani Contessa Entellina Delia Nivolalli Eloro Etna Faro Lipari Marsala 1. 2. 20. R e g i o n S a r d y n i a Alghero Arborea Bosa Cagliari Campidano di Terralba Mandrolisai Oristano Sardegna Sardegna-Capo Ferrato Guardia Sanframondi Ischia Massico Penisola Sorrentina Penisola Sorrentina-Gragnano Penisola Sorrentina-Lettere Penisola Sorrentina-Sorrento Sannio Sant’Agata de’ Goti Solopaca Taburno Tufo Vesuvio Lucera Manduria Martinafranca Matino Nardò Ortanova Ostuni Puglia Salice salentino San Severo Squinzano Trani Pollino San Vito di Luzzi Sant’Anna di Isola Capo Rizzuto Savuto Scavigna Verbicaro Menfi Noto Pantelleria Sambuca di Sicilia Santa Margherita di Belice Sciacca Siracusa Vittoria Sardegna-Jerzu Sardegna-Mogoro Sardegna-Nepente di Oliena Sardegna-Oliena Sardegna-Semidano Sardegna-Tempio Pausania Sorso Sennori Sulcis Terralba 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 279 2. Wina stołowe z oznaczeniem geograficznym 2. 1. Abruzzi Alto tirino Colline Teatine Colli Aprutini Colli del sangro Colline Pescaresi 2. 2. Basilicata Basilicata 2. 3. Autonomiczna prowincja Bolzano Dolomiti Dolomiten Mitterberg 2. 4. Calabria Arghilla Calabria Condoleo Costa Viola Esaro Lipuda Locride 2. 5. Campania Colli di Salerno Dugenta Epomeo Irpinia 2. 6. Emilia-Romagna Castelfranco Emilia Bianco dei Sillaro Emilia Fortana del Taro Forli Modena 2. 7. Friuli-Venezia Giulia Alto Livenza Venezia Giulia Venezie 2. 8. Lazio Civitella d’Agliano Colli Cimini Frusinate Dei Frusinate 2. 9. Liguria Colline Savonesi Val Polcevera Colline Frentane Histonium Terre di Chieti Valle Peligna Vastese Mitterberg tra Cauria e tel Mitterberg zwischen Gfrill und Toll Palizzi Pellaro Scilla Val di Neto Valdamato Valle dei Crati Paestum Pompeiano Roccamonfina Terre del Volturno Ravenna Rubicone Sillaro Terre die Veleja Val Tidone Lazio Nettuno 280 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. 10. Lombardy Alto Mincio Benaco bresciano Bergamasca Collina del Milanese Montenetto di Brescia Mantova 2. 11. Marche Marche 2. 12. Molise Osco Rotae Terre degli Osci 2. 13. Pulia Daunia Murgia Puglia 2. 14. Sardynia Barbagia Colli del Limbara Isola dei Nuraghi Marmila Nuoro Nurra Ogliastro Parteolla 2. 15. Sycylia Camarro Colli Ericini Fontanarossa di Cerda Salemi 2. 16. Toskania Alta Valle della Greve Colli della Toscano centrale Maremma toscana Orcia 2. 17. Autonomiczna prowincja Trento Dolomiten Dolomiti Atesino 2. 18. Umbria Allerona Bettona Cannara 2. 19. Veneto Alto Livenza Colli Trevigiani Conselvano Dolomiten Dolomiti Venezie Pavia Quistello Ronchi di Brescia Sabbioneta Sebino Terrazze Retiche di Sondrio Salento Tarantino Valle d’Itria Planargia Romangia Sibiola Tharros Trexenta Valle dei Tirso Valli di Porto Pino Salina Sicilia Valle Belice Toscana Toscano Val di Magra Venezie Vallagarina Narni Spello Umbria Marca Trevigiana Vallagarina Veneto Veneto orientale Verona Veronese 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 281 B. Określenia tradycyjne Amarone Auslese Buttafuoco Cacc’e mmitte Cannellino Cerasuolo Denominazione di origine controllata/DOC/D. O. C Denominazione di origine controllata e garantita/DOCG/D. O. C. G. Est Est Est Fior d’arancio Governo all’uso Toscano Gutturnio Indicazione geografica tipica/IGT/I. G. T Lacrima Lacrima Christi Lambiccato Ramie Rebola Recioto Sangue di Guida Scelto Sciacchetrà Sforzato, Sfurzat Torcolato Vendemmia Tardiva Vin Santo Occhio di Pernice Vin Santo Vino nobile VI. WINA POCHODZĄCE Z WIELKIEGO KSIĘSTWA LUKSEMBURGA A. Oznaczenia geograficzne Wina stołowe produkowane w określonych regionach Nazwa określonego regionu Ahn Assel Bech-Kleinmacher Born Bous Burmerange Canach Ehnen Ellange Elvange Erpeldange Gostingen Greiveldange Grevenmacher 1. 1. 1. 282 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Lenningen Machtum Mertert Moersdorf Mondorf Niederdonven Oberdonven Oberwormeldange Remerschen Remich Rolling Rosport Schengen Schwebsange Stadtbredimus Trintange Wasserbillig Wellenstein Wintringen Wormeldange 2. Wina stołowe z oznaczeniem geograficznym … B. Określenia tradycyjne Grand premier cru Marque nationale appellation contrôlée/AC Premier cru Vin de pays VII. WINA POCHODZĄCE Z REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina stołowe produkowane w określonych regionach („vinho de qualidade produzido em região determinada”) 1. 1. Nazwa określonego regionu Alcobaça Alenquer Almeirim Arruda Bairrada Biscoitos Borba Bucelas Carcavelos Cartaxo Castelo Rodrigo Chamusca Chaves Colares Coruche Cova da Beira Dão Douro Encostas da Nave Encostas de Aire Evora Graciosa Granja-Amareleja Lafões Lagoa Lagos Madeira/Madère/Madera Setúbal Moura Óbidos Palmela Pico Pinhel Planalto Mirandês 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 283 Portalegre Portimão Porto/Port/Oporto/Portwein/Portvin/Portwijn Redondo Reguengos Santarém Tavira Tomar Torres Vedras Valpaços Varosa Vidigueira Vinho Verde Vinhos Verdes 1. 2. Nazwa podregionu 1. 2. 1. O k r e ś l o n y r e g i o n D ã o Alva Besteiros Castendo Serra da Estrela 1. 2. 3. O k r e ś l o n y r e g i o n D o u r o Alijó Lamego Meda 1. 2. 4. P o d r e g i o n F a v a i o s 1. 2. 5. O k r e ś l o n y r e g i o n V a r o s a Tarouca 1. 2. 6. O k r e ś l o n y r e g i o n V i n h o s V e r d e s Amarante Basto Braga Lima 1. 2. 7. I n n e Dão Nobre Setubal roxo 2. Wina stołowe z oznaczenieniem geograficznym Silgueiros Terras de Senhorim Terras de Azurara Sabrosa Vila Real Monção Penafiel Vinho Verde Alentejo Algarve Alta Estremadura Beira Litoral Beira Alta Beiras Estremadura Ribatejo Minho Terras Durienses Terras de Sico Terras do Sado Trás-os-Montes B. Określenia tradycyjne Colheita Seleccionada Denominação de Origem/DO Denominação de Origem Controlada/DOC 284 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Garrafeira Indicação de Proveniência Regulamentada/IPR Região demarcada Roxo Vinho leve Vinho regional Region Madeira Frasqueira Region Porto Crusted/Crusting Lágrima Late Bottled Vintage/LBV Ruby Tawny Vintage VIII. WINA POCHODZĄCE ZE ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA A. Oznaczenia geograficzne 1. Wina stołowe produkowane w określonych regionach English Vineyards Welsh Vineyards 2. Wina stołowe z oznaczeniem geograficznym English Counties Welsh Counties Wina regionalne B. Określenia tradycyjne IX. WINA POCHODZĄCE Z FEDERALNEJ REPUBLIKI AUSTRII A. Oznaczenia geograficzne 1. stołowe produkowane w określonych regionach („Qualitätswein bestimmter Wina Anbaugebiete”) 1. 1. Nazwa regionów upraw winorośli Burgenland Niederösterreich Steiermark Tirol Vorarlberg Wien 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 285 1. 2. Nazwa określonych regionów 1. 2. 1. O k r e ś l o n y r e g i o n B u r g e n l a n d Mittelburgenland Neusiedlersee Neusiedlersee-Hügelland Südburgenland 1. 2. 2. O k r e ś l o n y r e g i o n N i e d e r ö s t e r r e i c h Carnuntum Donauland Kamptal Kremstal Thermenregion Traisental Wachau Weinviertel 1. 2. 3. O k r e ś l o n y r e g i o n S t e i e r m a r k Süd-Oststeiermark Südsteiermark Weststeiermark 1. 2. 4. O k r e ś l o n y r e g i o n W i e n Wien 1. 3. Gminy oraz ich części: Großlagen, Riede, Flure, Einzellagen 1. 3. 1. O k r e ś l o n y r e g i o n N e u s i e d l e r s e e a) Großlage: Kaisergarten b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Altenberg Bauernaussatz Bergäcker Edelgründe Gabarinza Goldberg Hansagweg Heideboden Henneberg Herrnjoch Herrnsee Hintenaussere Weingärten Jungerberg Kaiserberg Kellern Kirchäcker Kirchberg Kleinackerl Königswiese Kreuzjoch Kurzbürg c) Gminy oraz ich części: Andau Apetlon Bruckneudorf Deutsch Jahrndorf Edelstal Frauenkirchen Gattendorf Gattendorf-Neudorf Gols Halbturn Illmitz Jois Kittsee Mönchhof Neudorf bei Parndorf Neusiedl am See Nickelsdorf Pamhagen 1. 3. 2. O k r e ś l o n y r e g i o n N e u s i e d l e r s e e - H ü g e l l a n d a) Großlagen: Rosaliakapelle Sonnenberg Vogelsang Ladisberg Lange Salzberg Langer Acker Lehendorf Neuberg Pohnpühl Prädium Rappbühl-Weingärten Römerstein Rustenäcker Sandflur Sandriegel Satz Seeweingärten Ungerberg Vierhölzer Weidener Zeiselberg Weidener Ungerberg Weidener Rosenberg Parndorf Podersdorf Potzneusiedl St. Andrä am Zicksee Tadten Wallern im Burgenland Weiden am See Winden am See Zurndorf 286 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Adler/Hrvatski vrh Altenberg Bergweinärten Edelgraben Fölligberg Gaisrücken Goldberg Großgebirge/Veliki vrh Hasenriegel Haussatz Hochkramer Hölzlstein Isl Johanneshöh c) Gminy oraz ich części: Antau Baumgarten Breitenbrunn Donnerskirchen Draßburg Draßburg-Baumgarten Eisenstadt Forchtenstein Forchtenau Großhöflein Hirm Hirm-Antau Hornstein Kleinhöflein Klingenbach Krensdorf Leithaprodersdorf Katerstein Kirchberg Kleingebirge/Mali vrh Kleinhöfleiner Hügel Klosterkeller Siegendorf Kogel Kogl/Gritsch Krci Kreuzweingärten Langäcker/Dolnj sirick Leithaberg Lichtenbergweingärten Marienthal Mitterberg Loipersbach Loretto Marz Mattersburg Mörbisch/See Müllendorf Neudörfl Neustift an der Rosalia Oggau Oslip Pöttelsdorf Pöttsching Purbach/See Rohrbach Rust St. Georgen Mönchsberg/Lesicak Purbacher Bugstall Reisbühel Ripisce Römerfeld Römersteig Rosenberg Rübäcker/Ripisce Schmaläcker St. Vitusberg Steinhut Wetterkreuz Wolfsbach Zbornje St. Margarethen Schattendorf Schützengebirge Siegendorf Sigless Steinbrunn Steinbrunn-Zillingtal Stöttera Stotzing Trausdorf/Wulka Walbersdorf Wiesen Wimpassing/Leitha Wulkaprodersdorf Zagersdorf Zemendorf 1. 3. 3. O k r e ś l o n y r e g i o n M i t t e l b u r g e n l a n d a) Großlage: Goldbachtal b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Altes Weingebirge Deideckwald Dürrau Gfanger Goldberg Himmelsthron Hochäcker c) Gminy oraz ich części: Hochberg Hochplateau Hölzl Im Weingebirge Kart Kirchholz Pakitsch Raga Sandhoffeld Sinter Sonnensteig Spiegelberg Weingfanger Weislkreuz Deutschkreutz Frankenau Frankenau-Unterderpullendorf Girm Großmutschen Großwarasdorf Haschendorf Horitschon Kleinmutschen Kleinwarasdorf Klostermarienberg Kobersdorf Kroatisch Gerersdorf Kroatisch Minihof Lackenbach Lackendorf Lutzmannsburg Mannersdorf Markt St. Martin Nebersdorf Neckenmarkt Nikitsch Raiding Raiding-Unterfrauenhaid Ritzing Stoob Strebersdorf Unterfrauenheid Unterpetersdorf Unterpullendorf 1. 3. 4. O k r e ś l o n y r e g i o n S ü d b u r g e n l a n d a) Großlagen: Pinkatal Rechnitzer Geschriebenstein 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 287 b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Gotscher Rosengarten Schiller Tiefer Weg Wohlauf c) Gminy oraz ich części: Bonisdorf Burg Burgauberg Burgauberg-Neudauberg Deutsch Bieling Deutsch Ehrensdorf Deutsch Kaltenbrunn Deutsch Tschantschendorf Deutsch-Schützen Deutschschützen-Eisenberg Eberau Edlitz Eisenberg an der Pinka Eltendorf Gaas Gamischdorf Gerersdorf-Sulz Glasing Großmürbisch Güssing Güttenbach Hackerberg Hagensdorf Hannersdorf Harmisch Hasendorf Heiligenbrunn Hoell Inzenhof 1. 3. 5. O k r e ś l o n y r e g i o n T h e r m e n r e g i o n a) Großlagen: Badener Berg Kappellenweg b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Am Hochgericht Badener Berg Brunner Berg Dornfeld Goldeck Gradenthal Großriede Les’hanl Hochleiten Holzspur c) Gminy oraz ich części: Bad Fischau-Brunn Bad Vöslau Bad Fischau Baden Berndorf Blumau Blumau-Neurißhof Braiten Brunn am Gebirge Brunn/Schneebergbahn Kalch Kirchfidisch Kleinmürbisch Kohfidisch Königsdorf Kotezicken Kroatisch Ehrensdorf Kroatisch Tschantschendorf Krobotek Krottendorf bei Güssing Krottendorf bei Neuhaus am Klau- senbach Kukmirn Kulmhohe Gfang Limbach Luising Markt-Neuhodis Minihof-Liebau Mischendorf Moschendorf Mühlgraben Neudauberg Neumarkt im Tauchental Neusiedl Neustift Oberbildein Ollersdorf Poppendorf Punitz Rax Rechnitz Rehgraben Reinersdorf Rohr Rohrbrunn Schallendorf St Kathrein St Michael St Nikolaus Stadtschlaining Steinfurt Strem Sulz Sumetendorf Tobau Tschanigraben Tudersdorf Unterbildein Urbersdorf Weichselbaum Weiden bei Rechnitz Welgersdorf Windisch Minihof Winten Woppendorf Zuberbach Schatzberg Tattendorfer Steinhölle (Stahölln) Vöslauer Hauerberg Weißer Stein In Brunnerberg Jenibergen Kapellenweg Kirchenfeld Kramer Lange Bamhartstäler Mandl-Höh Mitterfeld Brunnenthal Deutsch-Brodersdorf Dornau Dreitstetten Ebreichsdorf Eggendorf Einöde Enzesfeld Frohsdorf Gainfarn Oberkirchen Pfaffstättner Kogel Prezessbühel Rasslerin Römerberg Satzing Steinfeld Weißer Stein Gamingerhof Gießhübl Großau Gumpoldskirchen Günselsdsorf Guntramsdorf Hirtenberg Josefsthal Katzelsdorf Kottingbrunn 288 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Landegg Lanzenkirchen Leesodrf Leobersdorf Lichtenwörth Lindabrunn Maria Enzersdorf Markt Piesting Matzendorf Matzendorf-Hölles Mitterberg Mödling Möllersdorf Münchendorf Obereggendorf Oberwaltersdorf Oyenhausen Perchtoldsdorf Pfaffstätten Pottendorf Rauhenstein Reisenberg Schönau/Triesting Seibersdorf Siebenhaus Siegersdorf Sollenau Sooß St Veit Steinabrückl Steinfelden Tattendorf Teesdorf Theresienfeld Traiskirchen Tribuswinkel Trumau Vösendorf Wagram Wampersdorf Weigelsdorf Weikersdorf/Steinfeld Wiener Neudorf Wiener Neustadt Wienersdorf Winzendorf Winzendorf-Muthmannsdorf Wöllersdorf Wöllersdorf- Steinabrückl Zillingdorf 1. 3. 6. O k r e ś l o n y r e g i o n K r e m s t a l a) Großlagen: Göttweiger Berg Kaiser Stiege b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Ebritzstein Ehrenfelser Emmerlingtal Frauengrund Gartl Gärtling Gedersdorfer Kaiserstiege Goldberg Großer Berg Hausberg Herrentrost c) Gminy oraz ich części: Aigen Angern Brunn im Felde Droß Egelsee Eggendorf Furth Gedersdorf Gneixendorf Göttweig Höbenbach Hollenburg Hörfarth 1. 3. 7. O k r e ś l o n y r e g i o n K a m p t a l a) Großlage: – b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Hochäcker Im Berg Kirchbühel Kogl Kremsleithen Pellingen Pfaffenberg Pfennigberg Pulverturm Rammeln Reisenthal Imbach Krems Krems an der Donau Krustetten Landersdorf Meidling Neustift bei Schönberg Oberfucha Oberrohrendorf Palt Paudorf Priel Rehberg Rohrendorfer Gebling Sandgrube Scheibelberg Schrattenpoint Sommerleiten Sonnageln Spiegel Steingraben Tümelstein Weinzierlberg Zehetnerin Rohrendorf bei Krems Scheibenhof Senftenberg Stein an der Donau Steinaweg-Kleinwien Stift Göttweig Stratzing Stratzing-Droß Thallern Tiefenfucha Unterrohrendorf Walkersdorf am Kamp Weinzierl bei Krems Anger Auf der Setz Friesenrock Gaisberg Gallenberg Gobelsberg Heiligenstein Hiesberg Hofstadt Kalvarienberg Kremstal Loiser Berg Obritzberg Pfeiffenberg Sachsenberg Sandgrube Spiegel Stein Steinhaus Weinträgerin Wohra 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 289 c) Gminy oraz ich części: Altenhof Diendorf am Walde Diendorf/Kamp Elsarn im Straßertale Engabrunn Etsdorf am Kamp Etsdorf-Haitzendorf Fernitz Gobelsburg Grunddorf Hadersdorf am Kamp Hadersdorf-Kammern Haindorf Kammern am Kamp Kamp Langenlois Lengenfeld Mittelberg Mollands Obernholz Oberreith Peith Plank/Kamp Rothgraben Schiltern Schönberg am Kamp Schönbergneustift Sittendorf Stiefern Straß im Straßertale Thürneustift Unterreith Walkersdorf Wiedendorf Zöbing 1. 3. 8. O k r e ś l o n y r e g i o n D o n a u l a n d a) Großlagen: Klosterneuburger Weinberge Tulbinger Kogel Wagram-Donauland b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Altenberg Bromberg Erdpreß Franzhauser Fuchsberg Gänsacker Georgenberg Glockengießer Gmirk Goldberg Halterberg c) Gminy oraz ich części: Abstetten Ahrenberg Altenberg Ameisthal Anzenberg Atzelsdorf Atzenbrugg Baumgarten/Reidling Baumgarten/Tullnerfeld Baumgarten/Wagram Chorherrn Dietersdorf Ebersdorf Egelsee Einsiedl Elsbach Engelmannsbrunn Fels Fels/Wagram Feuersbrunn Freundorf Gerasdorf b. Wien Gollarn Gösing Grafenwörth Großriedenthal Groß-Rust Großweikersdorf Großwiesendorf Hengsberg Hengstberg Himmelreich Hirschberg Hochrain Kreitschental Kühgraben Leben Ortsried Purgstall Satzen Gugging Hasendorf Henzing Hintersdorf Hippersdorf Höflein an der Donau Holzleiten Hütteldorf Judenau-Baumgarten Katzelsdorf im Dorf Katzelsdorf/Zeil Kierling Kirchberg/Wagram Kleinwiesendorf Klosterneuburg Königsbrunn Königsbrunn/Wagram Königstetten Kritzendorf Landersdorf Michelhausen Michelndorf Mitterstockstall Mossbierbaum Neudegg Oberstockstall Ottenthal Pixendorf Schillingsberg Schloßberg Sonnenried Steinagrund Traxelgraben Vorberg Wadenthal Wagram Weinlacke Wendelstatt Wora Plankenberg Pöding Reidling Röhrenbach Ruppersthal Saladorf Sieghartskirchen Sitzenberg-Reidling Spital St Andrä-Wördern Staasdorf Stettenhof Tautendorf Thürnthal Tiefenthal Trasdorf Tulbing Tulln Unterstockstall Wagram am Wagram Waltendorf Weinzierl bei Ollern Wipfing Wolfpassing Wördern Würmla Zaußenberg Zeißelmauer 290 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 3. 9. O k r e ś l o n y r e g i o n T r a i s e n t a l a) Großlage: Traismaurer Weinberge b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Am Nasenberg Antingen Brunberg Eichberg Fuchsenrand Gerichtsberg Grillenbühel Halterberg Händlgraben c) Gminy oraz ich części: Absdorf Adletzberg Ambach Angern Diendorf Dörfl Edering Eggendorf Einöd Etzersdorf Franzhausen Frauendorf Fugging Gemeinlebarn Getzersdorf Großrust Grünz Gutenbrunn Haselbach Herzogenburg Hilpersdorf 1. 3. 10. O k r e ś l o n y r e g i o n C a r n u n t u m a) Großlage: – b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Hausberg In der Leithen In der Wiegn’n Kellerberg Kölbing Kreit Kufferner Steinried Leithen Schullerberg Inzersdorf ob der Traisen Inzersdorf-Geztersdorf Kappeln Katzenberg Killing Kleinrust Kuffern Langmannersdorf Mitterndorf Neusiedl Neustift Nußdorf ob derTraisen Oberndorf am Gebirge Oberndorf in der Ebene Oberwinden Oberwölbing Obritzberg-Rust Ossarn Pfaffing Rassing Ratzersdorf Sonnleiten Spiegelberg Tiegeln Valterl Weinberg Wiegen Zachling Zwirch Reichersdorf Ried Rottersdorf Schweinern St Andrä/Traisen St Pölten Statzendorf Stollhofen Thallern Theyern Traismauer Unterradlberg Unterwölbing Wagram an der Traisen Waldletzberg Walpersdorf Weidling Weißenkrichen/Perschlin Wetzmannsthal Wielandsthal Wölbing Aubühel Braunsberg Dorfbrunnenäcker Füllenbeutel Gabler Golden Haidäcker Hausweinäcker c) Gminy oraz ich części: Arbesthal Au am Leithagebirge Bad Deutsch-Altenburg Berg Bruck an der Leitha Deutsch-Haslau Ebergassing Enzersdorf/Fischa Fischamend Gallbrunn Gerhaus Hausweingärten Hexenberg Kirchbergen Lange Letten Lange Weingärten Mitterberg Mühlbachacker Mühlweg Rosenberg Spitzerberg Steinriegl Tilhofen Ungerberg Unterschilling Göttlesbrunn Göttlesbrunn-Arbesthal Gramatneusiedl Hainburg/Donau Haslau/Donau Haslau-Maria Ellend Himberg Hof/Leithaberge Höflein Hollern Hundsheim Mannersdorf/ Leithagebirge Margarethen am Moos Maria Ellend Moosbrunn Pachfurth Petronell Petronell-Carnuntum Prellenkirchen Regelsbrunn Rohrau Sarasdorf 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 291 Scharndorf Schloß Prugg Schönabrunn Schwadorf Sommerein Stixneusiedl Trautmannsdorf/Leitha Velm Wienerherberg Wildungsmauer Wilfleinsdorf Wolfsthal-Berg Zwölfaxing 1. 3. 11. O k r e ś l o n y r e g i o n W a c h a u a) Großlage: Frauenweingärten b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Burgberg Frauengrund Goldbügeln Gottschelle Höhlgraben Im Weingebirge Katzengraben c) Gminy oraz ich części: Aggsbach Aggsbach-Markt Baumgarten Bergern/Dunkelsteinerwald Dürnstein Eggendorf Elsarn am Jauerling Furth Groisbach Gut am Steg Höbenbach Joching Köfering Kellerweingärten Kiernberg Klein Gebirg Mitterweg Neubergen Niederpoigen Schlucht Krustetten Loiben Mautern Mauternbach Mitterarnsdorf Mühldorf Oberarnsdorf Oberbergern Oberloiben Rossatz-Rührsdorf Schwallenbach Spitz Setzberg Silberbühel Singerriedel Spickenberg Steiger Stellenleiten Tranthal St. Johann St. Lorenz St. Michael Tiefenfucha Unterbergern Unterloiben Vießling Weißenkirchen Weißenkirchen/Wachau Willendorf Willendorf in der Wachau Wösendorf/Wachau 1. 3. 12. O k r e ś l o n y r e g i o n W e i n v i e r t e l a) Großlagen: Bisamberg-Kreuzenstein Falkensteiner Hügelland Matzner Hügel Retzer Weinberge Wolkersdorfer Hochleithen b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Adamsbergen Altenberg Altenbergen Alter Kirchenried Altes Gebirge Altes Weingebirge Am Berghundsleithen Am Lehmim Am Wagram Antlasbergen Antonibergen Aschinger Auberg Auflangen Bergen Bergfeld Birthaler Bogenrain Bruch Bürsting Detzenberg Die alte Haider Ekartsberg Feigelbergen Fochleiten Freiberg Freybergen Fuchsenberg Fürstenbergen Gaisberg Galgenberg Gerichtsberg Geringen Goldberg Goldbergen Gollitschen Großbergen Grundern Haad Haidberg Haiden Haspelberg Hausberg Hauseingärten Hausrucker Heiligengeister Hermannschachern Herrnberg Hinter der Kirchen Hirschberg Hochfeld Hochfeld Hochstraß Holzpoint Hundsbergen Im Inneren Rain Im Potschallen In Aichleiten In den Hausweingärten In Hamert In Rothenpüllen In Sechsern In Trenken Johannesbergen Jungbirgen Junge Frauenberge Jungherrn Kalvarienberg Kapellenfeld Kirchbergen Kirchenberg Kirchluß 292 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Kirchweinbergen Kogelberg Köhlberg Königsbergen Kreuten Lamstetten Lange Ried Lange Vierteln Lange Weingärten Leben Lehmfeld Leitenberge Leithen Lichtenberg Ließen Lindau Lissen Martal Maxendorf Merkvierteln Mitterberge Mühlweingärten Neubergergen Neusatzen Nußberg Ölberg Ölbergen Platten Pöllitzern c) Gminy oraz ich części: Alberndorf im Pulkautal Alt Höflein Alt Ruppersdorf Altenmarkt Altenmarkt im Thale Altlichtenwarth Altmanns Ameis Amelsdorf Angern an der marca Aschendorf Asparn an der Zaya Aspersdorf Atzelsdorf Au Auersthal Auggenthal Bad Pirawarth Baierdorf Bergau Bernhardsthal Bisamberg Blumenthal Bockfließ Bogenneusiedl Bösendürnbach Braunsdorf Breiteneich Breitenwaida Bruderndorf Bullendorf Burgschleinitz Burgschleinitz-Kühnring Deinzendorf Diepolz Dietersdorf Dietmannsdorf Dippersdorf Preussenberg Purgstall Raschern Reinthal Reishübel Retzer Winberge Rieden um den Heldenberg Rösel Rosenberg Roseneck Saazen Sandbergen Sandriegl Satzen Sätzweingärten Sauenberg Sauhaut Saurüßeln Schachern Schanz Schatz Schatzberg Schilling Schmallissen Schmidatal Schwarzerder Sechterbergen Silberberg Sommerleiten Dobermannsdorf Drasenhofen Drösing Dürnkrut Dürnleis Ebendorf Ebenthal Ebersbrunn Ebersdorf an der Zaya Eggenburg Eggendorf Eggendorf am Walde Eibesbrunn Eibesthal Eichenbrunn Eichhorn Eitzersthal Engelhartstetten Engelsdorf Enzersdorf bei Staatz Enzersdorf im Thale Enzersfeld Erdberg Erdpreß Ernstbrunn Etzmannsdorf Fahndorf Falkenstein Fallbach Föllim Frättingsdorf Frauendorf/Schmida Friebritz Füllersdorf Furth Gaindorf Gaisberg Gaiselberg Sonnberg Sonnen Sonnleiten Steinberg Steinbergen Steinhübel Steinperz Stöckeln Stolleiten Strassfeld Stuffeln Tallusfeld Veigelberg Vogelsinger Vordere Bergen Warthberg Weinried Weintalried Weisser Berg Zeiseln Zuckermandln Zuckermantel Zuckerschleh Züngel Zutrinken Zwickeln Zwiebelhab Zwiefänger Gaisruck Garmanns Gars am Kamp Gartenbrunn Gaubitsch Gauderndorf Gaweinstal Gebmanns Geitzendorf Gettsdorf Ginzersdorf Glaubendorf Gnadendorf Goggendorf Goldgeben Göllersdorf Gösting Götzendorf Grabern Grafenberg Grafensulz Groißenbrunn Groß Ebersdorf Groß-Engersdorf Großharras Groß-Inzersdorf Großkadolz Großkrut Großmeiseldorf Großmugl Großnondorf Großreipersdorf Großrußbach Groß-Schweinbarth Großstelzendorf Großwetzdorf Grub an der marca Grübern 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 293 Grund Gumping Guntersdorf Guttenbrunn Hadres Hagenberg Hagenbrunn Hagendorf Hanfthal Hardegg Harmannsdorf Harrersdorf Hart Haselbach Haslach Haugsdorf Hausbrunn Hauskirchen Hausleiten Hautzendorf Heldenberg Herrnbaumgarten Herrnleis Herzogbirbaum Hetzmannsdorf Hipples Höbersbrunn Hobersdorf Höbertsgrub Hochleithen Hofern Hohenau an der marca Hohenruppersdorf Hohenwarth Hohenwarth-Mühlbach Hollabrunn Hollenstein Hörersdorf Horn Hornsburg Hüttendorf Immendorf Inkersdorf Jedenspeigen Jetzelsdorf Kalladorf Kammersdorf Karnabrunn Kattau Katzelsdorf Kettlasbrunn Ketzelsdorf Kiblitz Kirchstetten Kleedorf Klein Hadersdorf Klein Haugsdorf Klein Riedenthal Kleinbaumgarten Kleinebersdorf Kleinengersdorf Klein-Harras Kleinhöflein Kleinkadolz Kleinkirchberg Klein-Meiseldorf Klein-Reinprechtsdorf Kleinrötz Klein-Schweinbarth Kleinsierndorf Kleinstelzendorf Kleinstetteldorf Kleinweikersdorf Kleinwetzdorf Kleinwilfersdorf Klement Kollnbrunn Königsbrunn Kottingneusiedl Kotzendorf Kreuttal Kreuzstetten Kronberg Kühnring Laa an der Thaya Ladendorf Langenzersdorf Lanzendorf Leitzersdorf Leobendorf Leodagger Limberg Loidesthal Loosdorf Magersdorf Maigen Mailberg Maisbirbaum Maissau Mallersbach Manhartsbrunn Mannersdorf Marchegg Maria Roggendorf Mariathal Martinsdorf Matzelsdorf Matzen Matzen-Raggendorf Maustrenk Meiseldorf Merkersdorf Michelstetten Minichhofen Missingdorf Mistelbach Mittergrabern Mitterretzbach Mödring Mollmannsdorf Mörtersdorf Mühlbach a. M. Münichsthal Naglern Nappersdorf-Kammersdorf Neubau Neudorf bei Staatz Neuruppersdorf Neusiedl/Zaya Nexingin Niederabsdorf Niederfellabrunn Niederhollabrunn Niederkreuzstetten Niederleis Niederrußbach Niederschleinz Niedersulz Nursch Oberdürnbach Oberfellabrunn Obergänserndorf Obergrabern Obergrub Oberhautzental Oberkreuzstetten Obermallebarn Obermarkersdorf Obernalb Oberolberndorf Oberparschenbrunn Oberravelsbach Oberretzbach Oberrohrbach Oberrußbach Oberschoderlee Obersdorf Obersteinabrunn Oberstinkenbrunn Obersulz Oberthern Oberzögersdorf Obritz Olbersdorf Olgersdorf Ollersdorf Ottendorf Ottenthal Paasdorf Palterndorf Palterndorf/Dobermannsdorf Paltersdorf Passauerhof Passendorf Patzenthal Patzmannsdorf Peigarten Pellendorf Pernersdorf Pernhofen Pettendorf Pfaffendorf Pfaffstetten Pfösing Pillersdorf Pillichsdorf Pirawarth Platt Pleißling Porrau Pottenhofen Poysbrunn Poysdorf Pranhartsberg Prinzendorf/Zaya Prottes Puch Pulkau Pürstendorf Putzing Pyhra Rabensburg Radlbrunn Raffelhof Rafing Ragelsdorf Raggendorf Rannersdorf Raschala Ravelsbach Reikersdorf Reinthal Retz 294 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Retz-Altstadt Retzbach Retz-Stadt Reyersdorf Riedenthal Ringelsdorf Ringelsdorf-Niederabsdorf Ringendorf Rodingersdorf Roggendorf Rohrbach Rohrendorf/Pulkau Ronthal Röschitz Röschitzklein Roseldorf Rückersdorf Rußbach Schalladorf Schleinbach Schletz Schönborn Schöngrabern Schönkirchen Schönkirchen-Reyersdorf Schrattenberg Schrattenthal Schrick Seebarn Seefeld Seefeld-Kadolz Seitzerdorf-Wolfpassing Senning Siebenhirten Sierndorf Sierndorf/marca Sigmundsherberg Simonsfeld Sitzendorf an der Schmida Sitzenhart Sonnberg Sonndorf Spannberg St. Bernhard-Frauenhofen St. Ulrich Staatz Staatz-Kautzendorf Starnwörth Steinabrunn Steinbrunn Steinebrunn Stetteldorf/Wagram Stetten Stillfried Stockerau Stockern Stoitzendorf Straning Stranzendorf Streifing Streitdorf Stronsdorf Stützenhofen Sulz im Weinviertel Suttenbrunn Tallesbrunn Traunfeld Tresdorf Ulrichskirchen Ulrichskirchen-Schleinbach Ungerndorf Unterdürnbach Untergrub Unterhautzental Untermallebarn Untermarkersdorf Unternalb Unterolberndorf Unterparschenbrunn Unterretzbach Unterrohrbach Unterstinkenbrunn Unterthern Velm Velm-Götzendorf Viendorf Waidendorf Waitzendorf Waltersdorf Waltersdorf/marca Walterskirchen Wartberg Waschbach Watzelsdorf Weikendorf Wetzelsdorf Wetzleinsdorf Weyerburg Wieselsfeld Wiesern Wildendürnbach Wilfersdorf Wilhelmsdorf Windisch-Baumgarten Windpassing Wischathal Wolfpassing Wolfpassing an der Hochleithen Wolfsbrunn Wolkersdorf/Weinviertel Wollmannsberg Wullersdorf Wultendorf Wulzeshofen Würnitz Zellerndorf Zemling Ziersdorf Zissersdorf Zistersdorf Zlabern Zogelsdorf Zwentendorf Zwingendorf 1. 3. 13. O k r e ś l o n y r e g i o n S ü d s t e i e r m a r k a) Großlagen: Sausal Südsteirisches Rebenland b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Altenberg Brudersegg Burgstall Czamillonberg/Kaltenegg Eckberg Eichberg Einöd Gauitsch Graßnitzberg Harrachegg Hochgraßnitzberg c) Gminy oraz ich części: Aflenz an der Sulm Altenbach Altenberg Arnfels Berghausen Karnerberg Kittenberg Königsberg Kranachberg Lubekogel Mitteregg Nußberg Obegg Päßnitzerberger Römerstein Pfarrweingarten Schloßberg Sernauberg Speisenberg Steinriegl Stermitzberg Urlkogel Wielitsch Wilhelmshöhe Witscheinberg Witscheiner Herrenberg Zieregg Zoppelberg Brudersegg Burgstall Eckberg Ehrenhausen Eichberg-Arnfels Eichberg-Trautenburg Einöd Empersdorf Ewitsch Flamberg 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 295 Fötschach Gamlitz Gauitsch Glanz Gleinstätten Goldes Göttling Graßnitzberg Greith Großklein Großwalz Grottenhof Grubtal Hainsdorf/Schwarzautal Hasendorf an der Mur Heimschuh Höch Kaindorf an der Sulm Kittenberg Kitzeck im Sausal Kogelberg Kranach Kranachberg Labitschberg Lang Langaberg Langegg Lebring- St. Margarethen Leibnitz Leutschach Lieschen Maltschach Mattelsberg Mitteregg Muggenau Nestelbach Nestelberg/Großklein Nestelberg/Heimschuh Neurath Obegg Oberfahrenbach Obergreith Oberhaag Oberlupitscheni Obervogau Ottenberg Paratheregg Petzles Pistorf Pößnitz Prarath Ratsch an der Weinstraße Remschnigg Rettenbach Rettenberg Retznei Sausal Sausal-Kerschegg Schirka Schloßberg Schönberg Schönegg Seggauberg Sernau Spielfeld St Andrä i. S. St Andrä-Höch St Johann im Saggautal St Nikolai im Sausal St Nikolai/Draßling St Ulrich/Waasen Steinbach Steingrub Steinriegel Sulz Sulztal an der Weinstraße Tillmitsch Unterfahrenbach Untergreith Unterhaus Unterlupitscheni Vogau Wagna Waldschach Weitendorf Wielitsch Wildon Wolfsberg/Schw. Zieregg 1. 3. 14. O k r e ś l o n y r e g i o n W e s t s t e i e r m a r k a) Großlagen: – b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Burgegg Dittenberg Guntschenberg Hochgrail St. Ulrich i. Gr. c) Gminy oraz ich części: Aibl Bad Gams Deutschlandsberg Frauental an der Laßnitz Graz Greisdorf Groß St. Florian Großradl Gundersdorf Hitzendorf Hollenegg Krottendorf Lannach Ligist Limberg Marhof Mooskirchen Pitschgau Preding Schwanberg Seiersberg St Bartholomä St Johann ob Hohenburg St Martin i. S. St Peter i. S. St Stefan ob Stainz Stainz Stallhofen Straßgang Sulmeck-Greith Unterbergla Unterfresen Weibling Wernersdorf Wies 1. 3. 15. O k r e ś l o n y r e g i o n S ü d o s t s t e i e r m a r k a) Großlagen: Oststeirisches Hügelland Vulkanland 296 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Annaberg Buchberg Burgfeld Hofberg Hoferberg Hohenberg Hürtherberg Kirchleiten c) Gminy oraz ich części: Aigen Albersdorf-Prebuch Allerheiligen bei Wildon Altenmarkt bei Fürstenfeld Altenmarkt bei Riegersburg Aschau Aschbach bei Fürstenfeld Auersbach Aug-Radisch Axbach Bad Gleichenberg Bad Radkersburg Bad Waltersdorf Bairisch Kölldorf Baumgarten bei Gnas Bierbaum Bierbaum am Auersbach Breitenfeld/Rittschein Buch-Geiseldorf Burgfeld Dambach Deutsch Goritz Deutsch Haseldorf Dienersdorf Dietersdorf Dietersdorf am Gnasbach Dirnbach Dörfl Ebersdorf Edelsbach bei Feldbach Edla Eichberg bei Hartmannsdorf Eichfeld Entschendorf Entschendorf am Ottersbach Etzersdorf-Rollsdorf Fehring Feldbach Fischa Fladnitz im Raabtal Flattendorf Floing Frannach Frösaugraben Frössauberg Frutten Frutten-Geißelsdorf Fünfing bei Gleisdorf Fürstenfeld Gabersdorf Gamling Gersdorf an der Freistritz Gießelsdorf Gleichenberg-Dorf Gleisdorf Glojach Gnaning Gnas Klöchberg Königsberg Prebensdorfberg Rathenberg Reiting Ringkogel Rosenberg Saziani Schattauberg Schemming Schloßkogel Seindl Steintal Stradenberg Sulzberg Weinberg Gniebing Goritz Gosdorf Gossendorf Grabersdorf Grasdorf Greinbach Großhartmannsdorf Grössing Großsteinbach Großwilfersdorf Grub Gruisla Gschmaier Gutenberg an der Raabklamm Gutendorf Habegg Hainersdorf Haket Halbenrain Hart bei Graz Hartberg Hartberg-Umgebung Hartl Hartmannsdorf Haselbach Hatzendorf Herrnberg Hinteregg Hirnsdorf Hochenegg Hochstraden Hof bei Straden Hofkirchen bei Hardegg Höflach Hofstätten Hofstätten bei Deutsch Hohenbrugg Hohenkogl Hopfau Ilz Ilztal Jagerberg Jahrbach Jamm Johnsdorf-Brunn Jörgen Kaag Kaibing Kainbach Kapfenstein Karbach Kirchberg an der Raab Klapping Kleegraben Kleinschlag Klöch Klöchberg Kohlgraben Kölldorf Kornberg bei Riegersburg Krennach Krobathen Kronnersdorf Krottendorf Krusdorf Kulm bei Weiz Laasen Labuch Lalch Landscha bei Weiz Laßnitzhöhe Leitersdorf im Raabtal Lembach bei Riegersburg Lödersdorf Löffelbach Loipersdorf bei Fürstenfeld Lugitsch Maggau Magland Mahrensdorf Maierdorf Maierhofen Markt Hartmannsdorf Marktl Merkendorf Mettersdorf am Saßbach Mitterdorf an der Raab Mitterlabill Mortantsch Muggendorf Mühldorf bei Feldbach Mureck Murfeld Nägelsdorf Nestelbach im Ilztal Neudau Neudorf Neusetz Neustift Nitscha Oberdorf am Hochegg Obergnas Oberkarla Oberklamm Oberspitz Obertiefenbach Öd Ödgraben Ödt Ottendorf an der Rittschein Penzendorf Perbersdorf bei St. Peter Persdorf Pertlstein Petersdorf 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 297 Petzelsdorf Pichla Pichla bei Radkersburg Pirsching am Traubenberg Pischelsdorf in der Steiermark Plesch Pöllau Pöllauberg Pölten Poppendorf Prebensdorf Pressguts Pridahof Puch bei Weiz Raabau Rabenwald Radersdorf Radkersburg Umgebung Radochen Ragnitz Raning Ratschendorf Reichendorf Reigersberg Reith bei Hartmannsdorf Rettenbach Riegersburg Ring Risola Rittschein Rohr an der Raab Rohr bei Hartberg Rohrbach am Rosenberg Rohrbach bei Waltersdorf Romatschachen Ruppersdorf Saaz Schachen am Römerbach Schölbing Schönau Schönegg bei Pöllau Schrötten bei Deutsch-Goritz Schwabau Schwarzau im Schwarzautal Schweinz Sebersdorf Siebing Siegersdorf bei Herberstein Sinabelkirchen Söchau Speltenbach St Anna am Aigen St Georgen an der Stiefing St Johann bei Herberstein St Johann in der Haide St Kind St Lorenzen am Wechsel St Magdalena am Lemberg St Marein bei Graz St Margarethen an der Raab St Nikolai ob Draßling St Peter am Ottersbach St Stefan im Rosental St Veit am Vogau Stadtbergen Stainz bei Straden Stang bei Hatzendorf Staudach Stein Stocking Straden Straß Stubenberg Sulz bei Gleisdorf Sulzbach Takern Tatzen Tautendorf Tiefenbach bei Kaindorf Tieschen Trautmannsdorf/ Oststeiermark Trössing Übersbach Ungerdorf Unterauersbach Unterbuch Unterfladnitz Unterkarla Unterlamm Unterlaßnitz Unterzirknitz Vockenberg Wagerberg Waldsberg Walkersdorf Waltersdorf in der Oststeiermark Waltra Wassen am Berg Weinberg Weinberg an der Raab Weinburg am Sassbach Weißenbach Weiz Wetzelsdorf bei Jagerberg Wieden Wiersdorf Wilhelmsdorf Wittmannsdorf Wolfgruben bei Gleisdorf Zehensdorf Zelting Zerlach Ziegenberg 1. 3. 16. O k r e ś l o n y r e g i o n W i e n a) Großlagen: Bisamberg-Wien Georgenberg Kahlenberg Nußberg b) Rieden, Fluren, Einzellagen: Altweingarten Auckenthal Bellevue Breiten Burgstall Falkenberg Gabrissen Gallein Gebhardin c) Gminy oraz ich części: Dornbach Grinzing Groß Jedlersdorf Heiligenstadt Innere Stadt Josefsdorf Kahlenbergerdorf Gernen Herrenholz Hochfeld Jungenberg Jungherrn Kuchelviertel Langteufel Magdalenenhof Mauer Kalksburg Liesing Mauer Neustift Nußdorf Ober Sievering Oberlaa-Stadt Mitterberg Oberlaa Preußen Reisenberg Rosengartl Schenkenberg Steinberg Wiesthalen Ottakring Pötzleinsdorf Rodaun Stammersdorf Strebersdorf Unter Sievering 298 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 3. 17. O k r e ś l o n y r e g i o n V o r a r l b e r g a) Großlagen: – b) Rieden, Fluren, Einzellagen: – c) Gminy: Bregenz Röthis 1. 3. 18. O k r e ś l o n y r e g i o n T i r o l a) Großlagen: – b) Rieden, Fluren, Einzellagen: – c) gmina miejska: Zirl 2. Wina stołowe z oznaczeniem geograficznym Burgenland Niederösterreich Steiermark Tirol Vorarlberg Wien Ausbruchwein Auslese Auslesewein Beerenauslese Beerenauslesewein Bergwein Eiswein Heuriger Kabinett B. Określenia tradycyjne Kabinettwein Landwein Prädikatswein Qualitätswein besonderer Reife und Leseart Spätlese Spätlesewein Strohwein Sturm Trockenbeerenauslese 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 299 B. Chronione nazwy produktów winiarskich pochodzących ze Szwajcarii 1. Kantony Zürich Bern/Berne Luzern Uri Schwyz Nidwalden Glarus Fribourg/Freiburg Basel-Land Basel-Stadt Solothurn Schaffhausen 1. 1. Zürich 1. 1. 1. Z ü r i c h s e e Erlenbach — Mariahalde — Turmgut Herrliberg — Schipfgut Hombrechtikon — Feldbach — Rosenberg — Trüllisberg Küsnacht Kilchberg Männedorf 1. 1. 2. L i m m a t t a l Höngg Oberengstringen Oetwil an der Limmat Weiningen 1. 1. 3. Z ü r i c h e r U n t e r l a n d Bachenbülach Boppelsen Buchs Bülach Dielsdorf Eglisau Freienstein — Teufen — Schloss Teufen Glattfelden Hüntwangen Kloten Lufingen I. Oznaczenia geograficzne Appenzell Innerrhoden Appenzell Ausserrhoden St. Gallen Graubünden Aargau Thurgau Ticino Vaud Valais/Wallis Neuchâtel Genève Jura Meilen — Appenhalde — Chorherren Richterswil Stäfa — Lattenberg — Sternenhalde — Uerikon Thalwil Uetikon am See Wädenswil Zollikon Niederhasli Niederwenigen Nürensdorf Oberembrach Otelfingen Rafz Regensberg Regensdorf Steinmaur Wasterkingen Wil Winkel Weiach 300 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Kleinandelfingen — Schiterberg Marthalen Neftenbach — Wartberg Ossingen Pfungen Rheinau Rickenbach Seuzach Stammheim Trüllikon — Rudolfingen — Wildensbuch Truttikon Uhwiesen (Laufen-Uhwiesen) Volken Waltalingen — Schloss Schwandegg — Schloss Giersberg Wiesendangen Wildensbuch Winterthur-Wülflingen Sigriswil Spiez Tschugg Tüscherz/Daucher — Alfermée Twann/Douane — St Petersinsel/Ile St-Pierre Vignelz/Vigneule Hitzkirch Hohenrain Horw Meggen Weggis 1. 1. 4. W e i n l a n d Adlikon Andelfingen — Heiligberg Benken Berg am Irchel Buch am Irchel Dachsen Dättlikon Dinhard Dorf — Goldenberg — Schloss Goldenberg — Schwerzenberg Elgg Ellikon Elsau Flaach — Worrenberg Flurlingen Henggart Hettlingen Humlikon — Klosterberg 1. 2. Bern/Berne Biel/Bienne Erlach/Cerlier Gampelen/Champion Ins/Anet Neuenstadt/La Neuveville — Schafis/Chavannes Ligerz/Gléresse — Schernelz Oberhofen 1. 3. Luzern Aesch Altwis Dagmersellen Ermensee Gelfingen Heidegg 1. 4. Uri Bürglen Flüelen 1. 5. Schwyz Altendorf Küssnacht am Rigi Leutschen Wangen Wollerau 1. 6. Nidwalden Stans 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 301 1. 7. Glarus Niederurnen Glarus 1. 8. Fribourg/Freiburg Vully — Nant — Praz — Sugiez — Môtier — Mur Cheyres Font 1. 9. Basel-Land Aesch — Tschäpperli Arisdorf Arlesheim Balstahl — Klus Biel-Benken Binningen Bottmingen Buus Ettingen Itingen Liestal 1. 10. Basel-Stadt Riehen 1. 11. Solothurn Buchegg Dornach Erlinsbach Flüh Hofstetten Rodersdorf Witterswil 1. 12. Schaffhausen Altdorf Beringen Buchberg Buchegg Dörflingen — Heerenberg Gächlingen Hallau Löhningen Oberhallau Osterfingen Rüdlingen Maisprach Muttenz Oberdorf Pfeffingen Pratteln Reinach Sissach Tenniken Therwil Wintersingen Ziefen Zwingen Schaffhausen — Heerenberg — Munot — Rheinhalde Schleitheim Siblingen — Eisenhalde Stein am Rhein — Blaurock — Chäferstei Thayngen Trasadingen Wilchingen 302 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 13. Appenzell Innerrhoden Oberegg 1. 14. Appenzell Ausserrhoden Lutzenberg 1. 15. St Gallen Altstätten — Forst Amden Au — Monstein Ragaz — Freudenberg Balgach Berneck — Pfauenhalde — Rosenberg Bronchhofen Eichberg Flums Frümsen Grabs — Werdenberg Heerbrugg Jona Marbach 1. 16. Graubünden Bonaduz Cama Chur Domat/ESW Felsberg Fläsch Grono Igis Jenins Leggia 1. 17. Aargau Auenstein Baden Bergdietikon — Herrenberg Biberstein Birmenstorf Böttstein Bözen Bremgarten — Stadtreben Döttingen Effingen Egliswil Elfingen Endingen Ennetbaden — Goldwand Erlinsbach Mels Oberriet Pfäfers Quinten Rapperswil Rebstein Rheineck Rorschacherberg Sargans Sax Sevelen St. Margrethen Thal — Buchberg Tscherlach Walenstadt Wartau Weesen Werdenberg Wil Maienfeld — St. Luzisteig Malans Mesolcina Monticello Roveredo San Vittore Verdabbio Zizers Frick Gansingen Gebensdorf Gipf-Oberfrick Habsburg Herznach Hornussen — Stiftshalde Hottwil Kaisten Kirchdorf Klingnau Küttigen Lengnau Lenzburg — Goffersberg — Burghalden Magden 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 303 Manndach Meisterschwanden Mettau Möriken Muri Niederrohrdorf Oberflachs Oberhof Oberhofen Obermumpf Oberrohrdorf Oeschgen Remigen Rüfnach — Bödeler — Rütiberg Schaffisheim Schinznach Schneisingen Seengen — Berstenberg — Wessenberg 1. 18. Thurgau 1. 18. 1. P r o d u k t i o n s z o n e I Diessenhofen — St Katharinental Frauenfeld — Guggenhürli — Holderberg Herdern — Kalchrain — Schloss Herdern Hüttwilen — Guggenhüsli — Stadtschryber Niederneuenforn — Trottenhalde — Landvogt — Chrachenfels 1. 18. 2. P r o d u k t i o n s z o n e I I Amlikon Amriswil Buchackern Götighofen — Buchenhalde — Hohenfels Griesenberg Hessenreuti Märstetten — Ottenberg 1. 18. 3. P r o d u k t i o n s z o n e I I I Berlingen Ermatingen Eschenz — Freudenfels Fruthwilen Steinbruck Spreitenbach Sulz Tegerfelden Thalheim Ueken Unterlunkhofen Untersiggenthal Villigen — Schlossberg — Steinbrüchler Villnachern Wallenbach Wettingen Wil Wildegg Wittnau Würenlingen Würenlos Zeiningen Zufikon Nussbaumen — St Anna-Oelenberg — Chindsruet-Chardüsler Oberneuenforn — Farhof — Burghof Schlattingen — Herrenberg Stettfurt — Schloss Sonnenberg — Sonnenberg Uesslingen — Steigässli Warth — Karthause Ittingen Sulgen — Schützenhalde Weinfelden — Bachtobel — Scherbengut — Schloss Bachtobel Schmälzler Straussberg Sunnehalde Thurgut Mammern Mannenbach Salenstein — Arenenberg Steckborn 304 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 19. Ticino 1. 19. 1. B e l l i n z o n a Arbedo-Castione Bellinzona Cadenazzo Camorino Giubiasco Gnosca Gorduno Gudo Lumino 1. 19. 2. B l e n i o Corzoneso Dongio Malvaglia Ponte-Valentino Semione 1. 19. 3. L e v e n t i n a Anzonico Bodio Giornico Personico Pollegio 1. 19. 4. L o c a r n o Ascona Auressio Berzona Borgnone Brione s/Minusio Brissago Caviano Cavigliano Contone Corippo Cugnasco Gerra Gambarogno Gerra Verzasca Gordola Intragna Lavertezzo Locarno 1. 19. 5. L u g a n o Agno Agra Aranno Arogno Astano Barbengo Bedano Bedigliora Bioggio Bironico Bissone Busco Luganese Medeglia Moleno Monte Carasso Pianezzo Preonzo Robasacco Sanantonino Sementina Loco Losone Magadino Mergoscia Minusio Mosogno Muralto Orselina Piazzogna Ronco s/Ascona San Nazzaro S. Abbondio Tegna Tenero-Contra Verscio Vira Gambarogno Vogorno Breganzona Brusion Arsizio Cademario Cadempino Cadro Cagiallo Camignolo Canobbio Carabbia Carabietta Carona Caslano 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 305 Cimo Comano Croglio Cureggia Cureglia Curio Davesco Soragno Gentilino Grancia Gravesano Iseo Lamone Lopagno Lugaggia Lugano Magliaso Manno Maroggia Massagno Melano Melide Mezzovico-Vira Miglieglia Montagnola Monteggio Morcote Muzzano 1. 19. 6. M e n d r i s i o Arzo Balerna Besazio Bruzella Caneggio Capolago Casima Castel San Pietro Chiasso Chiasso-Pedrinate Coldrerio Genestrerio Ligornetto 1. 19. 7. R i v i e r a Biasca Claro Cresciano Iragna Lodrino Osogna 1. 19. 8. V a l l e M a g g i a Aurigeno Avegno Cavergno Cevio Giumaglio Neggio Novaggio Origlio Pambio-Noranco Paradiso Pazallo Ponte Capriasca Porza Pregassona Pura Rivera Roveredo Rovio Sala Capriasca Savosa Sessa Sigirino Sonvico Sorengo Tesserete Torricella-Taverne Vaglio Vernate Vezia Vico Morcote Viganello Villa Luganese Mendrisio Meride Monte Morbio Inferiore Morbio Superiore Novazzano Rancate Riva San Vitale Salorino Stabio Tremona Vacallo Gordevio Lodano Maggia Moghegno Someo 306 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 1. 20. Vaud 1. 20. 1. R é g i o n e s t d e L a u s a n n e Aigle Belmont-sur-Lausanne Bex Blonay Calamin Chardonne — Cure d’Attalens Chexbres Corbeyrier Corseaux Corsier-sur-Vevey Cully Dezaley Dezaley-Marsens Epesses Grandvaux Jongny La Tour-de-Peilz Lavey-Morcles Lutry 1. 20. 2. R é g i o n o u e s t d e L a u s a n n e Aclens Allaman Arnex-sur-Nyon Arzier Aubonne Begnins Bogis-Bossey Borex Bougy-Villars Bremblens Buchillon Bursinel Bursins Bussigny-près-Lausanne Bussy-Chardonney Chigny Clarmont Coinsins Colombier Commugny Coppet Crans-près-Céligny Crassier Crissier Denens Denges Duillier Dully Echandens Echichens Ecublens Essertines-sur-Rolle Etoy Eysins Féchy Founex Genolier — Savuit Montreux Ollon Paudex Puidoux Pully Riex Rivaz Roche St-Légier-La Chiésaz St-Saphorin — Burignon — Faverges Treytorrens Vevey Veytaux Villeneuve Villette — Châtelard Yvorne Gilly Givrins Gollion Gland Grens Lavigny Lonay Luins — Château de Luins Lully Lussy-sur-Morges Mex Mies Monnaz Mont-sur-Rolle Morges Nyon Perroy Prangins Préverenges Prilly Reverolle Rolle Romanel-sur-Morges Saint-Livres Saint-Prex Signy-Avenex St-Saphorin-sur-Morges Tannay Tartegnin Saint-Sulpice Tolochenaz Trélex Vaux-sur-Morges Vich Villars-Sainte-Croix Villars-sous-Yens 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 307 Vinzel Vufflens-la-Ville Vufflens-le-Château 1. 20. 3. C ô t e s - d e - l ’ O r b e Agiez Arnex-sur-Orbe Baulmes Bavois Belmont-sur-Yverdon Chamblon Champvent Chavornay Corcelles-sur-Chavornay Eclépens Essert-sous-Champvent La Sarraz 1. 20. 4. N o r d v a u d o i s Bonvillars Concise Corcelles-près-Concise Fiez Fontaines-sur-Grandson Grandson Montagny-près-Yverdon Novalles Onnens Valeyres-sous-Montagny 1. 20. 5. V u l l y Bellerive Chabrey Champmartin Constantine Montmagny Mur Vallamand Villars-le-Grand 1. 21. Valais/Wallis Agarn Ardon Ausserberg Ayent — Signèse Baltschieder Bovernier Bratsch Brig/Brigue Chablais Chalais Chamoson — Ravanay — Saint Pierre-de-Clage — Trémazières Charrat Chermignon — Ollon Chippis Vullierens Yens Mathod Montcherand Orbe Orny Pompaples Rances Suscévaz Treycovagnes Valeyres-sous-Rances Villars-sous-Champvent Yvonand Collombey-Muraz Collonges Conthey Dorénaz Eggerberg Embd Ergisch Evionnaz Fully — Beudon — Branson — Châtaignier Gampel Grimisuat — Champlan — Molignon — Le Mont — Saint Raphaël Grône 308 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Hohtenn Lalden Lens — Flanthey — Saint-Clément — Vaas Leytron — Grand-Brûlé — Montagnon — Montibeux — Ravanay Leuk/Loèche — Lichten Martigny — Coquempey Martigny-Combe — Plan Cerisier Miège Montana — Corin Monthey Nax Nendaz Niedergesteln Port-Valais — Les Evouettes Randogne — Loc Raron/Rarogne Riddes Saillon Saint-Léonard Saint-Maurice Salgesch/Salquenen Salins Saxon Savièse — Diolly Sierre — Champsabé — Crétaplan — Géronde — Goubing — Granges 1. 22. Neuchâtel Auvernier Bevaix Bôle Boudry Colombier Corcelles Cormondrèche Cornaux Cortaillod Cressier Fresens 1. 23. Geneva Aire-la-Ville Anières Avully — La Millière — Muraz — Noës Sion — Batassé — Bramois — Châteauneuf — Châtroz — Clavoz — Corbassière — La Folie — Lentine — Maragnenaz — Molignon — Le Mont — Mont d’Or — Montorge — Pagane — Uvrier Stalden Staldenried Steg Troistorrents Turtmann/Tourtemagne Varen/Varone Venthône — Anchette — Darnonaz Vernamiège Vétroz — Balavaud — Magnot Veyras — Bernune Muzot Ravyre Vernayaz Vex Vionnaz Visp/Viège Visperterminen Vollèges Vouvry Zeneggen Gorgier Hauterive Le Landeron Neuchâtel — Champréveyres — La Coudre Peseux Saint-Aubin Saint-Blaise Vaumarcus Avusy Bardonnex — Charrot 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 309 Laconnex Meinier — Le Carre Meyrin Perly-Certoux Plans-les-Ouates Presinge Puplinges Russin Satigny — Bourdigny — Choully — Peissy Soral Troinex Vandoeuvres Vernier Veyrier — Landecy Bellevue Bernex — Lully Cartigny Céligny ou Côte Céligny Chancy Choulex Collex-Bossy Collonge-Bellerive Cologny Confignon Corsier Dardagny — Essertines Genthod Gy Hermance Jussy 1. 24. Jura Buix Soyhières II. Szwajcarskie określenia tradycyjne Appellation d’origine Appellation d’origine contrôlée Attestierter Winzerwy Bondola Clos Cru Denominazione di origine Denominazione di origine controllata Dôle Dorin Fendant Goron Grand Cru Kontrollierte Ursprungsbezeichnung La Gerle Landwein Nostrano Perdrix Blanche Perlan Premier Cru Salvagnin Schiller Terravin Ursprungsbezeichnung Vin de pays Vinatura VITI Winzerwy 310 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 3 odnoszący się do artykułu 6 i 25 I. Ochrona nazw określonych w artykule 6 załącznika nie stanowi przeszkody w używaniu następujących nazw odmian win w odniesieniu do win pochodzących ze Szwajcarii, pod warunkiem że będą one używane zgodnie z ustawodawstwem szwajcarskim i w połączeniu z nazwą geograficzną wyraźnie wskazującą pochodzenie wina: — Ermitage/Hermitage — Johannisberg II. Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 20 niniejszego załącznika dotyczących ochrony tradycyjnych nazw i do czasu przyjęcia przez Szwajcarię w ciągu trzech lat, licząc od wejścia w życie niniejszego załącznika, przepisów wykonawczych niezbędnych do określenia nazw wymienionych poniżej, aby mogły one korzystać z ochrony jako nazwa tradycyjna na mocy tytułu II niniejszego załącznika, nazwy te mogą być używane do oznaczania i prezentowania win pochodzących ze Szwajcarii, pod warunkiem że będą one wprowadzane do obrotu poza terytorium Wspólnoty: — Auslese — Beerenauslese — Beerli — Beerliwein — Eiswein — Gletscherwein — Œil de Perdrix — Sélection de grain noble — Spätlese — Strohwein — Süssdruck — Trockenbeerenauslese — Vendange tardive — Vendemmia tardiva — Vin de gelée — Vin des Glaciers — Vin de paille — Vin doux naturel — Weissherbst Jednakże zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (EWG) nr 3201/90 nazwy „Auslese”, „Beerliwein” i „Spätlese” mogą być używane przy wprowadzaniu do obrotu we Wspólnocie. III. Zgodnie z artykułem 25 litera b),i z zastrzeżeniem postanowień szczególnych, mających zastosowanie do dokumentów towarzyszących transportowi, załącznik nie ma zastosowania do produktów sektora wina, które: a) znajdują się w rzeczach osobistych podróżującego i są przeznaczone do własnego spożycia; b) stanowią przedmiot wysyłki między osobami prywatnymi i są przeznaczone do własnego spożycia; 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 311 c) stanowią część bagażu osobistego podczas przeprowadzki osób prywatnych lub w przypadku spadku; d) są przywożone w ilości do jednego hektolitra w związku z eksperymentami naukowymi i technicznymi; e) przeznaczone są dla placówek dyplomatycznych, konsularnych i równoważnych organów i są przywożone w ramach przyznawanych im zwolnień celnych; f) stanowią zapas załóg międzynarodowych środków transportu. 312 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 ZAŁĄCZNIK 8 W SPRAWIE WZAJEMNEGO UZNAWANIA I OCHRONY NAZW NAPOJÓW SPIRYTUSOWYCH I NAPOJÓW AROMATYZOWANYCH NA BAZIE WINA Artykuł 1 Strony, zgodnie z zasadami niedyskryminacji i wzajemności, niniejszym postanawiają ułatwiać i wspierać między sobą handel w zakresie napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych na bazie wina. Niniejszy załącznik stosuje się do następujących produktów: Artykuł 2 a) napoje spirytusowe, jak określono: — dla Wspólnoty w rozporządzeniu (EWG) nr 1576/89, ostatnio zmienionym Aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, — dla Szwajcarii w rozdziale 39 rozporządzenia w sprawie środków spożywczych, ostatnio zmienionego dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 303), i objęte są kodem 2208 Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów; b) wina aromatyzowane, napoje na bazie win aromatyzowanych oraz koktajle aromatyzowane z produktów sektora wina, zwane dalej „napojami aromatyzowanymi”, jak określono: — dla Wspólnoty w rozporządzeniu (EWG) nr 1601/91, ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 2061/96, — dla Szwajcarii w rozdziale 36 rozporządzenia w sprawie środków spożywczych, ostatnio zmienionego dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 303), i objęte są kodami 2205 i ex 2206 Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Do celów niniejszego załącznika: Artykuł 3 a) b) c) d) „napój spirytusowy pochodzący z”, po którym następuje nazwa jednej ze Stron, oznacza napój spirytusowy wymieniony w dodatkach 1 i 2 i wyprodukowany na terytorium wspomnianej Strony; „napoje aromatyzowane pochodzące z”, po którch następuje nazwa jednej ze Stron, oznaczają napoje aromatyzowane wymienione w dodatkach 3 i 4 i wyprodukowane na terytorium wspomnianej Strony; „opis” oznacza nazwy używane na etykietach, na dokumentach, które towarzyszą napojowi spirytusowemu lub napojowi aromatyzowanemu podczas ich transportu, na dokumentach handlowych, w szczególności na fakturach i specyfikacjach wysyłkowych, oraz w reklamie; „etykietowanie” oznacza wszystkie opisy i firmowe, które charakteryzują napój spirytusowy lub napój aromatyzowany i pojawiają się na tym samym pojemniku, jego zamknięciu i na przywieszce, która jest do niego przyczepiona, i otoczkę pokrywającą szyjkę butelki; inne informacje, symbole, ilustracje i znaki e) „prezentacja” oznacza nazwy używane na pojemnikach i ich zamknięciach, na etykietach i na opakowaniu; f) „opakowanie” oznacza powłoki ochronne, takie jak papier, słomiane koperty wszelkiego rodzaju, kartony i pudełka, używane do transportu jednego lub kilku pojemników. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 313 1. Następujące nazwy są chronione: Artykuł 4 a) w przypadku napojów spirytusowych pochodzących ze Wspólnoty – nazwy wymienione w dodatku 1; b) w przypadku napojów spirytusowych pochodzących ze Szwajcarii – nazwy wymienione w dodatku 2; c) w przypadku napojów aromatyzowanych pochodzących ze Wspólnoty – nazwy wymienione w dodatku 3; d) w przypadku napojów aromatyzowanych pochodzących ze Szwajcarii – nazwy wymienione w dodatku 4. 2. Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 i bez względu na jego artykuł 1 ustęp 4 litera f) akapit drugi nazwy „marc” i „grape marc spirit” mogą być zastąpione nazwą „grappa” dla napojów spirytusowych produkowanych we włoskojęzycznych regionach szwajcarskich z winogron pochodzących z tych regionów i wymienionych w dodatku 2. 1. W Szwajcarii – chronione nazwy wspólnotowe: Artykuł 5 — nie mogą być używane inaczej niż na warunkach ustanowionych we wspólnotowych przepisach ustawowych i wykonawczych, i — są zastrzeżone wyłącznie do napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych pochodzących ze Wspólnoty, do których się one stosują. 2. We Wspólnocie – chronione nazwy szwajcarskie: — nie mogą być używane inaczej niż na warunkach ustanowionych w szwajcarskich przepisach ustawowych i wykonawczych, i — są zastrzeżone wyłącznie do napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych pochodzących ze Szwajcarii, do których się one stosują. 3. Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 22 i 23 Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, znajdującego się w załączniku 1C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (zwane dalej „TRIPs”), Strony przyjmują wszystkie konieczne środki, zgodnie z niniejszym załącznikiem, aby zapewnić wzajemną ochronę nazw, określoną w artykule 4, używanych do oznaczania napojów spirytusowych lub napojów aromatyzowanych pochodzących z terytorium Stron. Każda Strona dostarczy zainteresowanym Stronom środki prawne zakazujące używania danej nazwy do oznaczania napojów spirytusowych lub napojów aromatyzowanych pochodzących z miejsca oznaczonego wspomnianym znakiem, lub z miejsca gdzie wspomniany znak jest tradycyjnie używany. 4. Strony nie odmówią ochrony określonej w niniejszym artykule w okolicznościach określonych w artykule 24 ustęp 4–7 TRIPs. Artykuł 6 Ochrona przewidziana w artykule 5 ma zastosowanie nawet w przypadkach, gdy wskazane jest prawdziwe pochodzenie napoju spirytusowego lub napoju aromatyzowanego, jak również w przypadku gdy nazwa jest stosowana w tłumaczeniu lub towarzyszą jej takie terminy, jak: „rodzaj”, „typ”, „styl”, „sposób”, „naśladownictwo”, „metoda” lub inne analogiczne określenia, zawierające symbole graficzne, które mogą prowadzić do niejasności. Artykuł 7 W przypadku jednobrzmienności nazw napojów spirytusowych lub napojów aromatyzowanych ochrona zostaje przyznana każdej nazwie. Strony ustanawiają praktyczne warunki, na których odnośne jednobrzmiące nazwy będą rozróżniane jedna od drugiej, mając na uwadze konieczność zapewnienia równego traktowania odnośnych producentów i działania w sposób niewprowadzający konsumentów w błąd. 314 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Artykuł 8 Postanowienia niniejszego załącznika nie powinny w żaden sposób podważać prawa każdej osoby do używania do celów handlowych swojego własnego nazwiska lub nazwiska swojego poprzednika prawnego, pod warunkiem że takie nazwisko nie będzie używane w sposób wprowadzający konsumentów w błąd. Żadne postanowienie niniejszego załącznika nie zobowiązuje danej Strony do ochrony nazwy drugiej Strony, która nie jest chroniona lub przestaje być chroniona w swoim kraju pochodzenia, lub która wyszła z użycia w tym kraju. Artykuł 9 Artykuł 10 Strony podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia, że w przypadku wywozu i wprowadzania do obrotu napojów spirytusowych lub napojów aromatyzowanych pochodzących ze Stron poza ich terytorium nazwy jednej Strony chronione na mocy niniejszego załącznika nie będą używane do oznaczania i prezentowania napojów spirytusowych lub napojów aromatyzowanych pochodzących z drugiej Strony. Artykuł 11 O ile obowiązujące prawodawstwo Stron na to pozwala, ochrona przyznana przez niniejszy załącznik rozciąga się na osoby fizyczne i prawne oraz federacje, stowarzyszenia i organizacje producentów, podmioty gospodarcze i konsumentów, których siedziba zarządu znajduje się na terytorium drugiej Strony. Artykuł 12 Jeżeli opis lub prezentacja napoju spirytusowego lub napoju aromatyzowanego, w szczególności na etykiecie lub w dokumentach urzędowych bądź handlowych, lub też w reklamie, są sprzeczne z niniejszą Umową, Strony stosują środki administracyjne lub wszczynają odpowiednie procedury sądowe, które są konieczne w celu zwalczania nieuczciwej konkurencji lub zapobiegania w każdy inny sposób niewłaściwemu używaniu chronionej nazwy. Artykuł 13 Niniejszy załącznik nie ma zastosowania do napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych, które: a) przewożone są tranzytem przez terytorium jednej ze Stron, lub b) pochodzą z terytorium jednej ze Stron i stanowią przedmiot przesyłki między nimi w małych ilościach, zgodnie z następującymi zasadami: (aa) znajdują się w rzeczach osobistego użytkowania i są przeznaczone do własnego spożycia; (bb) stanowią przedmiot przesyłki między osobami prywatnymi i są przeznaczone do własnego spożycia; (cc) stanowią część bagażu osobistego podczas przeprowadzki osób prywatnych lub w przypadku spadku; (dd) są przywożone w ilości do jednego hektolitra w związku z eksperymentami naukowymi i technicznymi; (ee) przeznaczone są dla placówek dyplomatycznych, konsularnych i równoważnych organów, i są przywożone w ramach przyznawanych im zwolnień celnych; (ff) stanowią zapas załóg międzynarodowych środków transportu. Artykuł 14 1. Strony wyznaczają organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego załącznika. 2. Strony przekazują sobie nazwy i adresy wspomnianych organów, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wejścia w życie niniejszego załącznika. Organy te bezpośrednio i ściśle współpracują między sobą. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 315 Artykuł 15 1. Jeżeli jeden z organów określonych w artykule 14 ma powody by podejrzewać, że: a) napój spirytusowy lub napój aromatyzowany określony w artykule 2, który stanowi lub stanowił przedmiot handlu między Szwajcarią a Wspólnotą, nie przestrzega postanowień niniejszego załącznika lub prawodawstwa wspólnotowego lub szwajcarskiego, mającego zastosowanie do napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych; i b) to nieprzestrzeganie stanowi szczególną korzyść dla danej Strony i może ono spowodować wszczęcie procedury sądowej lub zastosowanie środków administracyjnych; organ ten niezwłocznie powiadamia o tym Komisję oraz odpowiednie władze lub organy drugiej Strony. 2. Informacjom, które należy dostarczyć zgodnie z ustępem 1, towarzyszą dokumenty urzędowe, handlowe lub inne stosowne dokumenty, lub też wskazanie środków administracyjnych i procedur sądowych, które mogą być podjęte. Informacje te zawierają w szczególności następujące dane szczegółowe dotyczące danego napoju spirytusowego lub napoju aromatyzowanego: a) producent i osoba, która posiada napój spirytusowy lub napój aromatyzowany; b) skład tego napoju; c) jego opis i prezentację; d) szczegóły popełnionego naruszenia zasad produkcji i wprowadzenia do obrotu. Artykuł 16 1. Strony rozpoczynają konsultacje, jeżeli jedna z nich uważa, że druga Strona nie spełnia zobowiązań wynikających z niniejszego załącznika. 2. Strona, która żąda konsultacji, przedstawia drugiej stronie wszelkie informacje niezbędne do szczegółowego zbadania danej sprawy. 3. W przypadkach gdy jakakolwiek zwłoka mogłaby stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub osłabić skuteczność środków działania mających na celu kontrolę nadużyć finansowych, mogą zostać przyjęte tymczasowe środki ochronne bez wcześniejszej konsultacji, pod warunkiem że konsultacje będą miały miejsce bezpośrednio po podjęciu takich środków. 4. Jeśli po konsultacjach przewidzianych w ustępie 1 Strony nie osiągną porozumienia, Strona, która zażądała konsultacji lub która podjęła środki określone w ustępie 1, może podjąć odpowiednie środki ochronne pozwalające na właściwe stosowanie niniejszego załącznika. Artykuł 17 1. Grupa Robocza do spraw Napojów Spirytusowych, zwana dalej „Grupą Roboczą”, utworzona na podstawie artykułu 6 ustęp 7 Umowy, zbiera się na wniosek jednej ze Stron i zgodnie z wymaganiami wprowadzenia w życie Umowy, przemiennie we Wspólnocie i w Szwajcarii. 2. Grupa Robocza bada każda sprawę wywołaną wprowadzeniem w życie niniejszego załącznika. W szczególności Grupa Robocza może kierować do Komitetu zalecenia, wspierając realizację celów niniejszego załącznika. Artykuł 18 W przypadku gdy prawodawstwo jednej ze Stron zostało zmienione w celu ochrony innych nazw niż te wymienione w dodatkach do niniejszego załącznika, włączenie tych nazw ma miejsce z końcem konsultacji, w możliwym do przyjęcia terminie. 316 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Artykuł 19 1. Napoje spirytusowe i napoje aromatyzowane, które w chwili wejścia w życie niniejszego załącznika były legalnie produkowane, oznaczone i prezentowane, ale zakazane przez niniejszy załącznik, mogą być wprowadzone do obrotu przez hurtowników w okresie jednego roku od wejścia w życie Umowy i przez detalistów aż do wyczerpania zapasów. Od wejścia w życie niniejszego załącznika napoje spirytusowe i napoje aromatyzowane włączone do niniejszego załącznika nie będą mogły być produkowane poza granicami ich regionu pochodzenia. 2. Wprowadzenie do obrotu napojów spirytusowych i napojów aromatyzowanych produkowanych, oznaczanych i prezentowanych zgodnie z niniejszą Umową, ale których nazwa i prezentacja tracą zgodność w następstwie zmiany wspomnianej Umowy, może odbywać się do wyczerpania zapasów, chyba że Komitet podejmie inną decyzję. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 317 Dodatek 1 Nazwy chronione napojów spirytusowych pochodzących ze Wspólnoty 1. Rum Rhum de la Martinique Rhum de la Guadeloupe Rhum de la Réunion Rhum de la Guyane (Termin „traditionnel” może zostać dodany do nazw. ) Ron de Málaga Ron de Granada Rum da Madeira 2. a) Whisky Scotch whisky Irish whisky Whisky español (Termin „malt” lub „grain” może zostać dodany do nazw. ) b) Whiskey Irish whiskey Uisce Beatha Eireannach/Irish whiskey (Termin „pot still” może zostać dodany do nazw. ) 3. Wódka zbożowa Eau-de-vie de seigle de marque nationale luxembourgeoise Korn Kornbrand 4. Winiak Eau-de-vie de Cognac Eau-de-vie des Charentes Cognac (Jeden z poniższych terminów może zostać dodany do nazwy: — Fine, — Grande Fine Champagne, — Grande Champagne, — Petite Fine Champagne, — Fine Champagne, 318 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — Borderies, — Fins Bois, — Bons Bois. ) Fine Bordeaux Armagnac Bas-Armagnac Haut-Armagnac Ténarèse Eau-de-vie de vin de la Marne Eau-de-vie de vin originaire d’Aquitaine Eau-de-vie de vin de Bourgogne Eau-de-vie de vin originaire du Centre-Est Eau-de-vie de vin originaire de Franche-Comté Eau-de-vie de vin originaire du Bugey Eau-de-vie de vin de Savoie Eau-de-vie de vin originaire des Coteaux de la Loire Eau-de-vie de vin des Côtes-du-Rhône Eau-de-vie de vin originaire de Provence Faugères or eau-de-vie de Faugères Eau-de-vie de vin originaire du Languedoc Aguardente do Minho Aguardente do Douro Aguardente da Beira Interior Aguardente da Bairrada Aguardente do Oeste Aguardente do Ribatejo Aguardente do Alentejo Aguardente do Algarve 5. Brandy Brandy de Jerez Brandy del Penedès Brandy italiano Brandy Αττικής/Brandy z Attica Brandy Πελοποννήσου/Brandy z Peloponnese Brandy Κεντρικής Ελλάδας/Brandy of Central Greece Deutscher Weinbrand Wachauer Weinbrand, Weinbrand Dürnstein 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 319 6. Alkoholowe destylaty winne Eau-de-vie de marc de Champagne or marc de Champagne Eau-de-vie de marc originaire d’Aquitaine Eau-de-vie de marc de Bourgogne Eau-de-vie de marc originaire du Centre-Est Eau-de-vie de marc originaire de Franche-Comté Eau-de-vie de marc originaire de Bugey Eau-de-vie de marc originaire de Savoie Marc de Bourgogne Marc de Savoie Marc d’Auvergne Eau-de-vie de marc originaire des Coteaux de la Loire Eau-de-vie de marc des Côtes du Rhône Eau-de-vie de marc originaire de Provence Eau-de-vie de marc originaire du Languedoc Marc d’Alsace Gewürztraminer Marc de Lorraine Bagaceira do Minho Bagaceira do Douro Bagaceira da Beira Interior Bagaceira da Bairrada Bagaceira do Oeste Bagaceira do Ribatejo Bagaceiro do Alentejo Bagaceira do Algarve Orujo gallego Grappa Grappa di Barolo Grappa piemontese or del Piemonte Grappa lombarda or di Lombardia Grappa trentina or del Trentino Grappa friulana or del Friuli Grappa veneta or del Veneto Südtiroler Grappa or dell’Alto Adige Τσικουδιά Κρήτης/Tsikoudia z Crete Τσίπουρο Μακεδονίας/Tsipouro z Macedonia 320 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Τσίπουρο Θεσσαλίας/Tsipouro z Thessaly Τσίπουρο Τυρνάβου/Tsipouro z Tyrnavos Eau-de-vie de marc de marque nationale luxembourgeoise 7. Alkohole owocowe Schwarzwälder Kirschwasser Schwarzwälder Himbeergeist Schwarzwälder Mirabellenwasser Schwarzwälder Williamsbirne Schwarzwälder Zwetschgenwasser Fränkisches Zwetschgenwasser Fränkisches Kirschwasser Fränkischer Obstler Mirabelle de Lorraine Kirsch d’Alsace Quetsch d’Alsace Framboise d’Alsace Mirabelle d’Alsace Kirsch de Fougerolles Südtiroler Williams/Williams dell’Alto Adige Südtiroler Aprikot or Südtiroler Marille/Aprikot dell’Alto Adige or Marille dell’Alto Adige Südtiroler Kirsch/Kirsch dell’Alto Adige Südtiroler Zwetschgeler/Zwetschgeler dell’Alto Adige Südtiroler Obstler/Obstler dell’Alto Adige Südtiroler Gravensteiner/Gravensteiner dell’Alto Adige Südtiroler Golden Delicious/Golden Delicious dell’Alto Adige Williams friulano or Williams del Friuli Sliwovitz del Veneto Sliwovitz del Friuli-Venezia Giulia Sliwovitz del Trentino-Alto Adige Distillato di mele trentino or del Trentino Williams trentino or del Trentino Sliwovitz trentino or del Trentino Aprikot trentino or del Trentino Medronheira do Algarve Medronheira do Buçaco 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 321 Kirsch or Kirschwasser Friulano Kirsch or Kirschwasser Trentino Kirsch or Kirschwasser Veneto Aguardente de pèra da Lousa Eau-de-vie de pommes de marque nationale luxembourgeoise Eau-de-vie de poires de marque nationale luxembourgeoise Eau-de-vie de kirsch de marque nationale luxembourgeoise Eau-de-vie de quetsch de marque nationale luxembourgeoise Eau-de-vie de mirabelle de marque nationale luxembourgeoise Eau-de-vie de prunelles de marque nationale luxembourgeoise Wachauer Marillenbrand 8. Alkohole z jabłek i gruszek Calvados du Pays d’Auge Calvados Eau-de-vie de cidre de Bretagne Eau-de-vie de poiré de Bretagne Eau-de-vie de cidre de nrrmandie Eau-de-vie de poiré de nrrmandie Eau-de-vie de cidre du Maine Aguardiente de sidra de Asturia Eau-de-vie de poiré du Maine 9. Alkohole na bazie goryczki Bayerischer Gebirgsenzian Südtiroler Enzian/Genzians dell’Alto Adige Genziana trentina or del Trentino 10. Napoje spirytusowe z owoców Pacharán Pacharán navarro 11. Napoje spirytusowe aromatyzowane jałowcem Ostfriesischer Korngenever Genièvre Flandre Artois Hasseltse jenever Balegemse jenever 322 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Péket de Wallonie Steinhäger Plymouth Gin Gin de Mahón 12. Napoje spirytusowe aromatyzowane kminkiem Dansk Akvavit/Dansk Aquavit Svensk Aquavit/Svensk Akvavit/Swedish Aquavit 13. Napoje spirytusowe aromatyzowane anyżkiem Anis español Évoca anisada Cazalla Chinchón Ojén Rute Ouzo/Ούζο 14. Likiery Berliner Kümmel Hamburger Kümmel Münchener Kümmel Chiemseer Klosterlikör Bayerischer Kräuterlikör Cassis de Dijon Cassis de Beaufort Irish Cream Palo de Mallorca Ginünha portuguesa Licor de Singevergs Benediktbeurer Klosterlikör Ettaler Klosterlikör Ratafia de Champagne Ratafia catalana Anis portuguès Finnish berry/fruit likier Grossglockner Alpenbitter Marizzeller Magenlikör 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 323 Mariazeller Jagasaftl Puchheimer Bitter Puchheimer Schlossgeist Steinfelder Magenbitter Wachauer Marüllenlikör Jäsgertee, Jagertee, Jagatee 15. Napoje spirytusowe Pommeau de Bretagne Pommeau du Maine Pommeau de Normandie Svensk punsch/Swedish punsch 16. Wódki Svensk vodka/Swedish vodka Suomalainen vodka/Finsk vodka/Vodka of Finland 324 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 2 Nazwy chronione napojów spirytusowych pochodzących ze Szwajcarii Winiak Eau-de-vie de vin du Valais Brandy du Valais Grape marc spirit Baselbieter Marc Grappa del Ticino/Grappa Ticinese Grappa della Val Calanca Grappa della Val Bregaglia Grappa della Val Mesolcina Grappa della Valle di Poschiavo Marc d’Auvernier Marc de Dôle du Valais Alkohole owocowe Aargauer Bure Kirsch Abricot du Valais Abricotine du Valais Baselbieterkirsch Baselbieter Zwetschgenwasser Bernbieter Kirsch Bernbieter Mirabellen Bernbieter Zwetschgenwasser Bérudges de Cornaux Kanada du Valais Coing d’Ajoie Coing du Valais Damassine d’Ajoie Damassine de la Baroche Emmentaler Kirsch Framboise du Valais Freiämter Zwetschgenwasser Fricktaler Kirsch 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 325 Golden du Valais Gravenstein du Valais Kirsch d’Ajoie Kirsch de la Béroche Kirsch du Valais Kirsch suisse Luzerner Kirsch Luzerner Zwetschgenwasser Mirabelle d’Ajoie Mirabelle du Valais Poire d’Ajoie Poire d’Orange de la Baroche Pomme d’Ajoie Pomme du Valais Prune d’Ajoie Prune du Valais Prune impériale de la Baroche Pruneau du Valais Rigi Kirsch Seeländer Pflümliwasser Urschwyzerkirsch Williams du Valais Zuger Kirsch Alkohole z jabłek i gruszek Bernbieter Birnenbrand Freiämter Theilerbirnenbrand Luzerner Birnenträsch Luzerner Theilerbirnenbrand Alkohole na bazie goryczki Gentiane du Jura Napoje spirytusowe aromatyzowane jałowcem Genièvre du Jura 326 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Likiery Bernbieter Cherry Brandy liquer Bernbieter Griottes liquer Bernbieter Kirschen liquer Liquer de poires Williams du Valais Liquer d’abricot du Valais Liquer de framboise du Valais Napoje spirytusowe aromatyzowane ziołami (napoje spirytusowe) Bernbieter Kräuterbitter Eau-de-vie d’herbes du Jura Eau-de-vie d’herbes du Valais Genépi du Valais Gotthard Kräuterbrand Luzerner Chrüter (Kräuterbrand) Walliser Chrüter (Kräuterbrand) Inne Lie du Mandement Lie de Dôle du Valais Lie du Valais 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 327 Dodatek 3 Nazwy chronione napojów aromatyzowanych pochodzących ze Wspólnoty Clarea Sangría Nürnberger Glühwein Thüringer Glühwein Vermouth de Chambéry Vermouth di Torino 328 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 4 Nazwy chronione napojów aromatyzowanych pochodzących ze Szwajcarii Brak 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 329 ZAŁĄCZNIK 9 W SPRAWIE PRODUKTÓW ROLNYCH I ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH UZYSKANYCH EKOLOGICZNĄ METODĄ PRODUKCJI Artykuł 1 Cel Bez uszczerbku dla ich zobowiązań w odniesieniu do produktów niepochodzących ze Stron i bez uszczerbku dla pozostałych obowiązujących przepisów prawa Strony zobowiązują się na zasadzie niedyskryminacji i wzajemności do popierania handlu produktami rolnymi i środkami spożywczymi uzyskanymi ekologiczną metodą produkcji, pochodzącymi ze Wspólnoty i Szwajcarii i zgodnymi z przepisami ustawowymi i wykonawczymi wymienionymi w dodatku 1. Artykuł 2 Zakres 1. Niniejszy załącznik stosuje się do produktów roślinnych i środków spożywczych uzyskanych ekologiczną metodą produkcji i zgodnych z przepisami ustawowymi i wykonawczymi wymienionymi w dodatku 1. 2. Strony zobowiązują się do rozszerzenia zakresu niniejszego załącznika na inwentarz żywy, zwierzęta gospodarskie, produkty zwierzęce oraz środki spożywcze zawierające składniki pochodzenia zwierzęcego od chwili, kiedy przyjmą one odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze w tym względzie. O tym rozszerzeniu będzie mógł zadecydować Komitet po stwierdzeniu równoważności zgodnie z postanowieniami artykułu 3 i w ramach zmiany dodatku 1 zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 8. Artykuł 3 Zasada równoważności 1. Strony uznają, że odpowiednie przepisy ustawowe i wykonawcze wymienione w dodatku 1 do niniejszego załącznika są równoważne. Strony mogą zdecydować o wyłączeniu niektórych aspektów lub niektórych produktów z systemu równoważności. Strony określają to w dodatku 1. 2. Strony czynią starania, aby zapewnić, żeby przepisy ustawowe i wykonawcze, którym w szczególny sposób podlegają produkty określone w artykule 2, były rozwijane w sposób równoważny. Artykuł 4 Swobodny przepływ produktów ekologicznych Zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi przewidzianymi w tym względzie Umawiające się Strony przyjmują konieczne środki umożliwiające przywóz i wprowadzenie do obrotu produktów określonych w artykule 2 spełniających przepisy ustawowe i wykonawcze drugiej Strony wymienione w dodatku 1. Artykuł 5 Etykietowanie 1. W celu rozwijania uzgodnień umożliwiających uniknięcie ponownego etykietowania produktów ekologicznych określonych w niniejszym załączniku Strony czynią starania, żeby zapewnić, że ich przepisy ustawowe i wykonawcze przewidują: — ochronę tych samych terminów, oznaczających produkty ekologiczne w ich różnych językach urzędowych, — używanie tych samych terminów obowiązujących przy deklaracjach na etykiecie w odniesieniu do produktów odpowiadających równoważnym warunkom. 2. Strony mogą nakazać, żeby produkty przywożone z drugiej Strony spełniały wymagania odnoszące się do etykietowania, ustanowione w ich przepisach ustawowych i wykonawczych wymienionych w dodatku 1. 330 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Artykuł 6 Państwa trzecie 1. Umawiające się Strony czynią starania, aby zapewnić równoważność ustaleń dotyczących przywozu mających zastosowanie do produktów otrzymywanych w ramach produkcji ekologicznej i pochodzących z państw trzecich. 2. W celu praktycznego zapewnienia równoważności względem państw trzecich Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie przed uznaniem i włączeniem państwa trzeciego do wykazu utworzonego w tym celu w ich przepisach ustawowych i wykonawczych. Artykuł 7 Wymiana informacji Na mocy artykułu 8 Umowy Strony i Państwa Członkowskie przekazują sobie w szczególności następujące informacje: — wykaz właściwych organów, organów kontrolujących i ich numerów kodu, jak też sprawozdania dotyczące nadzoru tego zadania dokonywanego przez odpowiedzialne organy, — wykaz decyzji administracyjnych upoważniających do przywozu produktów otrzymywanych w ramach produkcji ekologicznej i pochodzących z państw trzecich, — szczegółowe dane dotycząceh stwierdzonych nieprawidłowości i naruszeń przepisów ustawowych i wykonawczych wymienionych w dodatku 1 zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 10a ustęp 1 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91. Artykuł 8 Grupa Robocza do spraw Produktów Ekologicznych 1. Grupa Robocza do spraw Produktów Ekologicznych, zwana dalej „Grupą Roboczą”, utworzona na podstawie artykułu 6 ustęp 7 Umowy bada wszystkie sprawy odnoszące się do niniejszego załącznika i do jego wprowadzenia w życie. 2. Grupa Robocza okresowo bada przepisy ustawowe i wykonawcze Stron w dziedzinach podlegających niniejszemu załącznikowi. Jest ona w szczególności odpowiedzialna za: — sprawdzenie równoważności przepisów ustawowych i wykonawczych Stron w celu ich włączenia do dodatku 1, — zalecanie Komitetowi, jeśli to konieczne, wprowadzenia do dodatku 2 niniejszego załącznika zasad stosowania niezbędnych do zapewnienia spójności we wprowadzaniu w życie przepisów ustawowych i wykonawczych, określonych w niniejszym załączniku, dotyczących odpowiednich terytoriów Stron — zalecanie Komitetowi rozszerzenia zakresu niniejszego załącznika na produkty inne niż te objęte w artykule 2 ustęp 1. Artykuł 9 Środki ochronne 1. W przypadku gdyby opóźnienie spowodowałoby trudną do naprawienia szkodę, mogą zostać przyjęte tymczasowe środki ochronne bez wcześniejszych konsultacji, pod warunkiem że po przyjęciu tych środków zostaną one niezwłocznie rozpoczęte. 2. Jeśli po konsultacjach przewidzianych w ustępie 1 Strony nie dojdą do porozumienia, Strona, która wnioskowała o konsultacje lub przyjęła środki określone w ustępie 1, może przyjąć tymczasowe środki ochronne w sposób umożliwiający zastosowanie niniejszego załącznika. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 331 Dodatek 1 Rozporządzenia stosowane we Wspólnocie — Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 roku w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz oznakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U L 198 z 22. 7. 1991, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1900/98 (Dz. U L 247 z 5. 9. 1998, str. 6) — Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 94/92 z dnia 14 stycznia 1992 roku ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzenia w życie uzgodnień dotyczących przywozu z państw trzecich przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz oznakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U L 11 z 17. 1. 1992, str. 14), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1367/98 (Dz. U L 185 z 30. 6. 1998, str. 11) — Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3457/92 z dnia 30 listopada 1992 roku ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące świadectw kontrolnych przy przywozie z państw trzecich do Wspólnoty przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz oznakowania produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. U L 350 z 1. 12. 1992, str. 56) — Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 207/93 z dnia 29 stycznia 1993 roku określające treść załącznika VI do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz oznakowania produktów rolnych i środków spożywczych oraz ustanawiające szczegółowe zasady w celu wykonania przepisów artykułu 5 ustęp 4 tego rozporządzenia (Dz. U L 25 z 2. 2. 1993, str. 5), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 345/97 (Dz. U L 58 z 27. 2. 1997, str. 38) Rozporządzenia stosowane w Szwajcarii — Rozporządzenie z dnia 22 września 1997 roku w sprawie rolnictwa ekologicznego i etykietowania ekologicznie produkowanych produktów roślinnych i środków spożywczych (Rozporządzenie w sprawie rolnictwa ekologicznego), ostatnio zmienione dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 399) — Rozporządzenie Département Fédéral de l’Economie z dnia 22 września 1997 roku w sprawie rolnictwa ekologicznego, ostatnio zmienione dnia 7 grudnia 1998 roku (RO 1999 292) Wyłączenie z uzgodnień o równoważności Produkty szwajcarskie na bazie składników wytwarzanych w ramach konwersji na rolnictwo ekologiczne. 332 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 2 Zasady stosowania Brak 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 333 ZAŁĄCZNIK 10 W SPRAWIE UZNAWANIA KONTROLI ZGODNOŚCI Z NORMAMI HANDLU OWOCAMI I WARZYWAMI Artykuł 1 Zakres Niniejszy załącznik stosuje się do świeżych owoców i warzyw przeznaczonych do spożycia w stanie świeżym w poszanowaniu norm handlowych ustanowionych przez Wspólnotę rozporządzeniem (WE) nr 2200/96, z wyjątkiem owoców cytrusowych. Artykuł 2 Cel 1. Produkty określone w artykule 1 pochodzące ze Szwajcarii lub ze Wspólnoty i powrotnie wywożone ze Szwajcarii do Wspólnoty, którym towarzyszą świadectwa kontrolne określone w artykule 3, nie podlegają we Wspólnocie kontroli zgodności przed dopuszczeniem ich na obszar celny Wspólnoty. 2. Office Fédéral de l’Agriculture jest odpowiedzialny jako organ za kontrolę zgodności z normami wspólnotowymi i normami równoważnymi dla produktów pochodzących ze Szwajcarii i dla produktów pochodzących ze Wspólnoty powrotnie wywożonych do Wspólnoty ze Szwajcarii. W tym celu Office Fédéral de l’Agriculture może upełnomocnić organy wymienione w dodatku w celu powierzenia im kontroli zgodności na następujących warunkach: — Office Fédéral de l’Agriculture powiadamia upełnomocnione organy Komisji Europejskiej do przeprowadzania kontroli, — te organy kontrolne wydają świadectwa przewidziane w artykule 3, — upełnomocnione organy muszą dysponować kontrolerami, którzy przeszli właściwe szkolenie w Office Fédéral de l’Agriculture, wyposażeniem i instalacjami niezbędnymi do przeprowadzania kontroli i analiz wymaganych przez kontrolę oraz urządzeń odpowiednich do przekazywania informacji. 3. Jeśli Szwajcaria zastosuje do produktów wymienionych w artykule 1 kontrolę zgodności z normami handlowymi przed wprowadzeniem na szwajcarski obszar celny, uchwala postanowienia równoważne do tych, które są przewidziane w niniejszym załączniku i umożliwiają produktom pochodzącym ze Wspólnoty na wyłączenie z tego typu kontroli. Artykuł 3 Świadectwa kontrolne 1. Do celów niniejszego załącznika „świadectwo kontrolne” oznacza: — formularz przewidziany w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2251/92, lub — formularz NZ/EKG załączony do Protokołu genewskiego w sprawie normalizacji świeżych owoców i warzyw, orzechów oraz owoców suszonych, lub — formularz OECD załączony do decyzji Rady OECD w sprawie uzgodnień w kwestii stosowania międzynarodowych norm dotyczących owoców i warzyw. 2. Do przesyłki produktów pochodzących ze Szwajcarii oraz produktów pochodzących ze Wspólnoty i powrotnie wywożonych do Wspólnoty ze Szwajcarii zostają dołączone świadectwa kontrolne do chwili, kiedy zostaną one dopuszczone do swobodnego obrotu na terytorium Wspólnoty. 3. Świadectwa kontrolne muszą być zaopatrzone w pieczęć jednego z organów wymienionych w dodatku do niniejszego załącznika. 334 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 4. W przypadku gdy pełnomocnictwo przewidziane w artykule 2 ustęp 2 zostanie cofnięte, świadectwa kontrolne wydawane przez dany organ kontrolny nie będą uznawane do celów niniejszego załącznika. Artykuł 4 Wymiana informacji 1. Na podstawie artykułu 8 Umowy Strony przekazują sobie w szczególności wykaz właściwych organów i upełnomocnionych organów kontroli. Komisja Europejska powiadamia Office Fédéral de l’Agriculture o nieprawidłowościach i stwierdzonych naruszeniach odnośnie do zgodności z obowiązującymi normami jakości przesyłek owoców i warzyw pochodzących ze Szwajcarii lub ze Wspólnoty, jeśli są one powrotnie wywożone do Wspólnoty ze Szwajcarii i towarzyszą im świadectwa kontrolne. 2. W celu ustalenia zgodności z warunkami ustanowionymi w artykule 2 ustęp 2 akapit drugi tiret trzecie Office Fédéral de l’Agriculture dopuszcza na wniosek Komisji Europejskiej, żeby kontrole przeprowadzane wspólnie przez upoważnione organy mogły być dokonywane w pomieszczeniach upełnomocnionych organów. 3. Wspólna kontrola odbywa się zgodnie z procedurą zaproponowaną przez Grupę Roboczą do spraw Owoców i Warzyw i przyjętą przez Komitet. Artykuł 5 Klauzula ochronna 1. Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie, jak tylko jedna z nich oceni, że druga Strona nie spełniła zobowiązania przewidzianego w niniejszym załączniku. 2. Umawiająca się Strona, która wnioskuje o konsultacje, przekazuje drugiej Stronie wszystkie informacje konieczne do szczegółowego zbadania danej sprawy. 3. Jeśli stwierdza się, że przesyłki owoców i warzyw pochodzących ze Szwajcarii lub ze Wspólnoty i powrotnie wywożonych do Wspólnoty ze Szwajcarii oraz którym towarzyszą świadectwa kontrolne nie odpowiadają obowiązującym normom, i jeśli każda zwłoka lub opóźnienie mogą osłabić skuteczność zapobiegania nadużyciom finansowym lub zakłócić konkurencję, można bez wcześniejszej konsultacji przyjąć tymczasowe środki ochronne pod warunkiem że konsultacje te zostaną podjęte niezwłocznie po przyjęciu tych środków. 4. Jeśli na koniec konsultacji przewidzianych w ustępie 1 lub 3 Strony nie dojdą do porozumienia w terminie trzech miesięcy Strona, która wnioskowała o konsultacje lub przyjęła środki przewidziane w ustępie 3, może przyjąć właściwe środki ochronne, mogące zakładać częściowe lub całkowite zawieszenie postanowień niniejszego załącznika. Artykuł 6 Grupa Robocza do spraw Owoców i Warzyw 1. Grupa Robocza do spraw Owoców i Warzyw, utworzona na mocy artykułu 6 ustęp 7 Umowy, zbada wszystkie sprawy odnoszące się do niniejszego załącznika i jego wprowadzania w życie. Rewiduje ona okresowo wewnętrzne przepisy ustawowe i wykonawcze Stron w obszarach podlegających niniejszemu załącznikowi. 2. Grupa Robocza do spraw Owoców i Warzyw przedkłada Komitetowi propozycje w celu ich przyjęcia i uaktualnienia niniejszego załącznika. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 335 Dodatek Szwajcarskie organy kontrolne upoważnione do wydawania świadectwa kontrolnego przewidzianego w artykule 3 załącznika 10 1. Fruit-Union Suisse Baarer Str. 88 CH-6302 ZUG 2. Union Suisse du Légume Bahnhofstraße 87 CH-3232 INS 336 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 W SPRAWIE ŚRODKÓW SANITARNYCH I ZOOTECHNICZNYCH STOSOWANYCH W HANDLU ŻYWYMI ZWIERZĘTAMI I PRODUKTAMI ZWIERZĘCYMI ZAŁĄCZNIK 11 Artykuł 1 1. Tytuł I niniejszego załącznika dotyczy: — środków zwalczania i zgłaszania niektórych chorób zwierząt, — handlu i przywozu z państw trzecich żywych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków. 2. Prawodawstwa określone w ustępie 1 niniejszego artykułu sta- nowią przedmiot dodatku 3. Stosowanie tych prawodawstw pod- lega szczególnym postanowieniom i procedurom ustanowionym w tym dodatku. Artykuł 5 Strony uzgadniają w obszarze zootechniki postanowienia znaj- dujące się w dodatku 4. 2. Tytuł II niniejszego załącznika dotyczy handlu produktami zwierzęcymi. Artykuł 6 TYTUŁ I HANDEL ŻYWYMI ZWIERZĘTAMI, ICH NASIENIEM, KOMÓRKAMI JAJOWYMI I ZARODKAMI Artykuł 2 1. Strony stwierdzają, że mają podobne prawodawstwa prowa- dzące do identycznych rezultatów w odniesieniu do środków zwalczania i zgłaszania chorób zwierząt. 2. Prawodawstwa określone w ustępie 1 stanowią przedmiot dodatku 1. Stosowanie tych prawodawstw podlega szczególnym postanowieniom i procedurom ustanowionym w tym Dodatku. Strony uzgadniają, że kontrole odnoszące się do handlu i przy- wozu z państw trzecich żywych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków odbywają się zgodnie z postanowieniami określonymi w dodatku 5. TYTUŁ II HANDEL PRODUKTAMI ZWIERZĘCYMI Artykuł 7 Cel Celem niniejszego tytułu jest ułatwienie handlu produktami zwie- rzęcymi między Stronami, ustanawiając mechanizm uznawania równoważności środków sanitarnych stosowanych do tych pro- duktów przez Strony w poszanowaniu ochrony zdrowia publicz- nego i zwierzęcego oraz poprawa komunikacji i współpracy w sprawie środków sanitarnych. Artykuł 3 Artykuł 8 Zobowiązania wielostronne Strony uzgadniają, że handel żywymi zwierzętami, ich nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami odbywa się zgodnie z prawo- dawstwami określonymi w dodatku 2. Stosowanie tych prawo- dawstw podlega szczególnym postanowieniom i procedurom ustanowionym w tym dodatku. Postanowienia niniejszego tytułu nie ograniczają praw i obowiąz- ków Stron przewidzianych przez Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu i jej załączniki, w szczególności Porozumienie w sprawie stosowania środków sanitarnych i fito- sanitarnych (SPS). Artykuł 4 Artykuł 9 Zakres 1. Strony stwierdzają, że mają podobne prawodawstwa prowa- dzące do identycznych rezultatów w odniesieniu do przywozu z państw trzecich żywych zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków. 1. Zakres niniejszego tytułu jest początkowo ograniczony do środków sanitarnych stosowanych przez każdą ze Stron do pro- duktów zwierzęcych wymienionych w dodatku 6. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 337 2. Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień ustanowionych w Dodatkach do niniejszego tytułu i nie bez uszczerbku dla postanowień artykułu 20 niniejszego załącznika, niniejszego tytułu nie stosuje się do środków sanitarnych odnoszących się do dodatków do żywności (wszystkie dodatki do żywności i barw- niki, dodatki do produkcji, wyciągi), promieniowania, substancji zanieczyszczających (substancje zanieczyszczające fizyczne i pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych), chemi- kaliów pochodzących z migracji substancji z materiałów opako- waniowych, niedozwolonych substancji chemicznych (niedozwo- lone dodatki do żywności, dodatki do produkcji, zakazane weterynaryjne produkty lecznicze itp. ), etykietowania środków spożywczych, odżywek i przewieszek lekowych. Artykuł 10 Definicje Do celów niniejszego tytułu, stosuje się następujące definicje: a) „produkty zwierzęce” – produkty zwierzęce objęte postano- wieniami dodatku 6; b) „środki sanitarne” – środki sanitarne jak określono w ustępie 1 załącznika A do Porozumienia SPS w sprawie produktów zwierzęcych; c) „właściwy poziom ochrony zdrowia zwierząt” – poziom ochrony jak określono w ustępie 5 załącznika A do Porozu- mienia SPS w sprawie produktów zwierzęcych; d) „właściwe organy”: i) Szwajcaria – organy określone w części A dodatku 7; ii) Wspólnota – organy określone w części B dodatku 7. Artykuł 11 Dostosowanie się do warunków regionalnych 1. Do celów handlu między Stronami środki określone w arty- kule 2 stosowane są bez uszczerbku dla ustępu 2 niniejszego arty- kułu. Artykuł 12 Równoważność 1. Uznawanie równoważności wymaga oceny i przyjęcia — prawodawstwa, norm i procedur, jak też i lokalnych progra- mów w celu umożliwienia kontroli i zagwarantowania prze- strzegania wymagań krajowych i krajów przywozu, — udokumentowanej struktury właściwej władzy lub organów, ich kompetencji, hierarchii, systemów operacyjnych i dostęp- nych im środków, — zdolności właściwego organu w zakresie programu kontroli i uzyskanego poziomu gwarancji. W ramach tej oceny Strony uwzględniają nabyte doświadczenie. już 2. Równoważność stosuje się do obowiązujących środków sani- tarnych w sektorach lub podsektorach produktów zwierzęcych do prawodawstwa, systemów i podsystemów inspekcji i kontroli, bądź do szczególnych przepisów prawa i szczególnych wymagań w zakresie inspekcji i/lub higieny. Artykuł 13 Określenie równoważności 1. Aby ustalić, czy dany środek sanitarny stosowany przez Stronę wywozu, osiągnął stosowny poziom ochrony zdrowia zwierząt Strony przywozu, Strony stosują procedurę, która zawiera nastę- pujące etapy: i) identyfikacja środka sanitarnego co, do którego dochodzi się uznania równoważności; ii) Strona przywozu wyjaśnia cel swojego środka sanitarnego i w tych ramach, dostarcza ocenę, zależnie od okoliczności ryzy- ka, o jakim ma ostrzegać środek sanitarny; Strona określa swój właściwy poziom ochrony zdrowia zwierząt; iii) Strona wywozu wskazuje, że jej środek sanitarny osiągnął wła- ściwy poziom ochrony zdrowia zwierząt Strony przywozu; 2. W przypadku gdy jedna ze Stron uważa, że posiada szcze- gólny stan zdrowia zwierząt odnoszący się do szczególnej cho- roby, może ona wnioskować o uznanie wspomnianego stanu. Strona zainteresowana może także wnioskować o dodatkowe gwarancje, zgodnie z tym stanem, przy przywozie produktów zwierzęcych. Gwarancje odnoszące się do szczególnych chorób są określone w dodatku 8. iv) Strona przywozu ustala, czy środek sanitarny Strony wywozu osiągnął właściwy poziom bezpieczeństwa; v) Strona przywozu przyjmuje środek sanitarny Strony wywozu za równoważny, jeśli Strona wywozu obiektywnie udowodni, że jej środek osiągnął właściwy poziom bezpieczeństwa Strony przywozu. 338 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. W przypadku gdy równoważność nie została uznana, handel może odbywać się na warunkach wymaganych przez Stronę przywozu do spełnienia jej właściwego poziomu bezpieczeństwa, określonego w dodatku 6. Strona wywozu może przyjąć wymóg spełnienia warunków Strony przywozu, bez uszczerbku dla wyniku procedury wymienionej w ustępie 1. Artykuł 14 Uznawanie środków sanitarnych 1. Dodatek 6 wymienia sektory i podsektory, co do których z dniem wejścia w życie niniejszego załącznika wzajemne środki sanitarne będą uznawane za równoważne do celów handlowych. Do tych sektorów i podsektorów handel produktami zwierzęcymi odbywa się zgodnie z prawodawstwem określonym w dodatku 6. Stosowanie tego prawodawstwa zależne jest od szczególnych postanowień i procedur ustanowionych w tym Dodatku. 2. Dodatek 6 wymienia także sektory i podsektory, co do których Strony stosują różne środki sanitarne. Artykuł 15 Kontrole graniczne i opłaty Kontrole odnoszące się do handlu produktami zwierzęcymi mie- dzy Wspólnotą a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z posta- nowieniami: Wspomniane procedury przeprowadza się zgodnie z postanowie- niami dodatku 9. 2. W przypadku Wspólnoty: — Wspólnota przeprowadza procedury audytu i weryfikacji przewidziane w ustępie 1, — Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole graniczne przewidziane w artykule 15. 3. W przypadku Szwajcarii organy szwajcarskie przeprowadzają procedury audytu i weryfikacji przewidziane w ustępie 1 i prze- prowadzają kontrole graniczne przewidziane w artykule 15. 4. Każda ze Stron może za zgodą drugiej Strony: a) dzielić się wynikami i wnioskami ze swoich procedur audytu i weryfikacji oraz kontroli granicznych z państwami, które nie są sygnatariuszami niniejszego załącznika; b) korzystać z wyników i wniosków ze swoich procedur audytu i weryfikacji oraz kontroli granicznych z państwami, które nie są sygnatariuszami niniejszego załącznika. Artykuł 17 Powiadamianie a) części A dodatku 10 w odniesieniu do środków, które uznane są za równoważne; 1. Postanowienia przewidziane w niniejszym artykule mają zastosowanie, o ile nie mają zastosowania właściwe postanowie- nia wymienione w artykule 2 i 20 niniejszego załącznika. b) części B dodatku 10 w odniesieniu do środków, które nie są uznane za równoważne; 2. Strony powiadamiają siebie wzajemnie o: c) części C dodatku 10 w odniesieniu do szczególnych środków; — znaczących zmianach stanu zdrowia zwierząt, w ciągu d) części D dodatku 10 w odniesieniu do opłat. Artykuł 16 Weryfikacja 1. Aby wzmocnić zaufanie w skutecznym wprowadzaniu w życie postanowień niniejszego tytułu, każda Strona ma prawo do pod- dawania Strony wywozu procedurom audytu i weryfikacji, które mogą zawierać: a) ocenę całości lub części programu kontrolnego właściwych organów, łącznie w danym przypadku, z przeglądem progra- mów inspekcji i audytu; b) kontrole na miejscu. 24 godzin, — ustaleniach epidemiologicznych dotyczących chorób nieobję- tych ustępem 1 lub nowych chorób, możliwie jak najszybciej, — dodatkowych środkach wychodzących poza ramy wymagań podstawowych ich odpowiednich środków sanitarnych, przy- jętych do zwalczania choroby zwierząt, bądź do ochrony zdrowia publicznego oraz jakąkolwiek zmianę zasad zapobie- gania, włączając zasady dotyczące szczepień. 3. Powiadomienia przewidziane w ustępie 2 sporządzane są na piśmie w punktach kontaktowych wymienionych w dodatku 11. 4. W przypadku poważnego i nagłego niepokoju dotyczącego zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt następuje ustne powiadomienie punktów kontaktowych wymienionych w dodatku 11, które musi być potwierdzone na piśmie w ciągu 24 godzin. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 339 5. W przypadku gdy w jednej ze Stron panuje poważny niepo- kój dotyczący zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, prze- prowadza się, możliwie jak najszybciej, konsultacje na wniosek i w każdym przypadku w terminie 14 dni. Każda ze Stron zapewni w takich przypadkach dostarczenie wszelkich informa- cji niezbędnych do uniknięcia zakłóceń w handlu i znalezienia rozwiązania akceptowane przez wszystkie Strony. Artykuł 18 Wymiana informacji i przedstawienie prac badawczych i danych naukowych 1. Strony wymieniają między sobą istotne informacje dotyczące wprowadzania w życie niniejszego tytułu na jednolitej i systema- tycznej podstawie, w celu dostarczenia gwarancji, wprowadzenia wzajemnego zaufania i pokazania skuteczności kontrolowanych programów. Gdzie sytuacja tego wymaga, wymiany urzędników mogą również przyczynić się do osiągnięcia tych celów. 2. Wymiana informacji w sprawie zmian w ich wzajemnych środkach sanitarnych oraz pozostałych istotnych informacji zawierających w szczególności: — możliwość przeglądu propozycji zmian norm regulamino- wych lub wymagań, które mogą wpływać na niniejszy tytuł przed jego ratyfikacją. Jeśli jest to konieczne, będzie można odwołać się do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego na wniosek jednej ze Stron, — dostarczanie informacji w sprawie ostatnich zmian wpływa- jących na handel produktami zwierzęcymi, — dostarczanie informacji w sprawie wyników procedur weryfi- kacyjnych przewidzianych w artykule 16. 3. Strony zapewniają, że dokumenty lub dane naukowe poświad- czające ich poglądy lub wnioski, są przedstawiane właściwym instytucjom naukowym. Instytucje te oceniają dane we właści- wym czasie i przekazują wyniki ich oceny obu Stronom. 4. Punkty kontaktowe do wspomnianej wymiany informacji wymienione są w dodatku 11. TYTUŁ III POSTANOWIENIA OGÓLNE Artykuł 19 Wspólny Komitet Weterynaryjny 1. Ustanawia się Wspólny Komitet Weterynaryjny, który składa się z przedstawicieli Stron. Bada on każdą sprawę odnoszącą się do niniejszego załącznika i do jego wprowadzenia w życie. Wspólny Komitet Weterynaryjny odpowiedzialny jest za zadania przewidziane w niniejszym załączniku. 2. Wspólny Komitet Weterynaryjny posiada pełnomocnictwo do podejmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w niniej- szym załączniku. Decyzje przyjęte przez Wspólny Komitet Wete- rynaryjny są wprowadzane w życie przez Strony, zgodnie z ich wewnętrznymi postanowieniami. 3. Wspólny Komitet Weterynaryjny bada okresowo przepisy ustawowe i wykonawcze Stron w dziedzinach podlegających niniejszemu załącznikowi. Może on podjąć decyzję o zmianie Dodatków do niniejszego załącznika, w szczególności w celu ich przyjęcia i uaktualnienia. 4. Wspólny Komitet Weterynaryjny działa na podstawie wzajem- nego porozumienia. 5. Wspólny Komitet Weterynaryjny uchwala swój wewnętrzny regulamin. W miarę potrzeb Wspólny Komitet Weterynaryjny może być, w miarę potrzeby, zwołany na wniosek jednej ze Stron. 6. Wspólny Komitet Weterynaryjny może tworzyć techniczne grupy robocze, składające się z ekspertów przedstawicieli Stron, odpowiedzialne za identyfikacje i opracowywanie problemów technicznych i naukowych wynikających z niniejszego załącz- nika. W przypadku gdy konieczna jest dodatkowa ekspertyza, Wspólny Komitet Weterynaryjny może również tworzyć ad hoc techniczne lub naukowe grupy robocze, których skład nie jest koniecznie ograniczony do przedstawicieli Stron. Artykuł 20 Klauzula ochronna 1. W przypadku gdy Wspólnota lub Szwajcaria zamierzają wpro- wadzić w życie środki ochronne względem drugiej Strony, infor- mują one o tym wcześniej druga Stronę. Bez uszczerbku dla prawa Stron do niezwłocznego wprowadzenia w życie planowa- nych środków, między właściwymi wydziałami Komisji a orga- nami Szwajcarii odbywają się, w najbliższym możliwym termi- nie, konsultacje mające na stosownych rozwiązań. W razie potrzeby sprawa może zostać wniesiona do Wspólnego Komitetu na wniosek jednej ze Stron. celu znalezienie 2. W przypadku gdy Państwo Członkowskie Wspólnoty zamie- rza wprowadzić w życie tymczasowe środki ochronne względem Szwajcarii, informuje ją o tym wcześniej. 3. W przypadku gdy Wspólnota przyjmuje decyzję o przyjęciu środków ochronnych odnoszących się do części jej terytorium lub państwa trzeciego, właściwy wydział Komisji informuje o tym właściwe organy szwajcarskie w możliwie jak najszybszym ter- minie. Po zbadaniu sytuacji, Szwajcaria przyjmie środki wynika- jące z tej decyzji, chyba że uważa ona, ze środki te nie są uzasad- nione. W tym ostatnim przypadku, stosuje się postanowienia ustępu 1. 340 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 4. W przypadku gdy Szwajcaria przyjmuje decyzję o przyjęciu środków ochronnych odnoszących się do danego państwa trze- ciego, informuje ona o tym właściwe wydziały Komisji w możli- wie jak najszybszym terminie. Bez uszczerbku dla prawa Szwaj- carii do niezwłocznego wprowadzenia w życie planowanych środków, między właściwymi wydziałami Komisji a organami Szwajcarii odbywają się, w najbliższym możliwym terminie, kon- sultacje mające na celu znalezienie stosownych rozwiązań. W razie potrzeby sprawa może zostać wniesiona do Wspólnego Komitetu na wniosek jednej ze Stron. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 341 Dodatek 1 Środki zwalczania/zgłaszanie chorób I. Pryszczyca A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a 1. Dyrektywa Rady 85/511/EWG z dnia 18 listopada 1985 roku wprowa- dzająca wspólnotowe środki zwalczania pryszczycy (Dz. U. L 315 z 26. 11. 1985, str. 11), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 2. Dyrektywa Rady 90/423/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku zmienia- jąca dyrektywę 85/511/EWG wprowadzająca wspólnotowe środki zwal- czania pryszczycy, dyrektywa 64/432/EWG w sprawie problemów zdro- wotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną oraz dyrektywa 72/462/EWG w sprawie pro- blemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przed przywozem z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 13) 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epizoo- tycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 2 (choroby epizootyczne w wyso- kim stopniu zakaźne), artykuł 49 (obchodzenie się z drobnoustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfek- cja), artykuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące chorób epizoo- tycznych w wysokim stopniu zakaźnych) oraz artykuły 99–103 (szcze- gólne środki dotyczące walki z pryszczycą) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172 216. 35), w szczególności jego arty- kuł 2 (laboratorium referencyjne, rejestracja, kontrola i udostępnianie szczepionki przeciwko pryszczycy) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. W zasadzie Komisja i Office Vétérinaire Fédéral powiadamiają siebie o zamiarze przeprowadzenia szczepień interwencyjnych. W przypadkach nagłej konieczności, powiadomienie dotyczy przyjętej decyzji oraz postanowień i procedur wprowadzania jej w życie. W każdym razie konsultacje odbywają się możliwie jak najszybciej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 2. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych, Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu wykonawczego nr 95/65, wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 3. Wspólnym laboratorium referencyjnym do identyfikacji wirusa pryszczycy jest: Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w decyzji 89/531/EWG (Dz. U. L 279 z 28. 9. 1989, str. 32). II. Klasyczny pomór świń A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 80/217/EWG z dnia 22 stycznia 1980 roku wprowadza- jąca wspólnotowe środki zwalczania klasycznego pomoru świń (Dz. U. L 47 z 21. 2. 1980, str. 11), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Fin- landii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 342 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 2 (choroby epizootyczne w wysokim stopniu zakaźne), artykuły 40–47 (usuwanie i wykorzysty- wanie odpadów), artykuł 49 (obchodzenie się z drobnoustrojami choro- botwórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), artykuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące chorób epizootycz- nych w wysokim stopniu zakaźnych), artykuły 116–121 (wykrywanie pomoru świń u trzody chlewnej podczas uboju, szczególne środki walki z pomorem świń) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172 216. 35), w szczególności jego artykuł 2 (laboratorium referencyjne) 4. Rozporządzenie z dnia 3 lutego 1993 roku w sprawie eliminacji odpa- dów zwierzęcych (OELDA), ostatnio zmienione dnia 17 kwietnia 1996 roku (RS 916 441. 22) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Komisja i Office Vétérinaire Fédéral powiadamiają siebie o zamiarze przeprowadzenia szczepień interwencyjnych. Konsultacje odbywają się możliwie jak najszybciej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 2. W razie potrzeby, na podstawie artykułu 117 ustęp 5 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych, Office Vétérinaire Fédéral ustanawia techniczne przepisy wykonawcze w sprawie stemplowania i obróbki mięsa pochodzącego z obszarów objętych ochroną i nadzorem. 3. Na podstawie artykułu 121 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Szwajcaria zobowiązuje się do wprowadzenia w życie planu zwalczania klasycznego pomoru świń u dzikich świń, zgodnie z artykułem 6a dyrektywy 80/217/EWG. Konsultacje odbywają możliwie jak najszybciej w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 4. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych, Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65, wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 5. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 14a dyrektywy 80/217/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 6. W razie potrzeby na podstawie artykułu 89 ustęp 2 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych, Office Vétérinaire Fédéral ustanawia techniczne przepisy wykonawcze w sprawie kontroli serologicznych świń na obszarach objętych ochroną i nadzorem, zgodnie z załącznikiem IV do dyrektywy 80/217/EWG. 7. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla klasycznego pomoru świń jest: Institut für Virologie der Tierärztlichen Hochschule Hannover, Bischofsholer Damm 15, Hannover, Niemcy. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku VI do dyrektywy 80/217/EWG. III. Afrykański pomór koni A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1992 roku ustanawiająca zasady kontroli i środki zwalczania afrykańskiego pomoru koni (Dz. U. L 157 z 10. 6. 1992, str. 19), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 343 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 2 (choroby epizootyczne w wysokim stopniu zakaźne), artykuł 49 (obchodzenie się z drobno- ustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), artykuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące cho- rób epizootycznych w wysokim stopniu zakaźnych), artykuły 112–115 (szczególne środki walki z afrykańskim pomorem koni) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172 216. 35), w szczególności jego artykuł 2 (laboratorium referencyjne) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. W przypadku gdy w Szwajcarii rozwinie się wyjątkowo poważna choroba epizootyczna, Wspólny Komitet Weterynaryjny zbiera się, żeby zbadać sytuację. Właściwe organy szwajcarskie zobowiązują się do podjęcia środków niezbędnych w świetle wyników tego badania. 2. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla afrykańskiego pomoru koni jest: Laboratorio de Sanidad y Producción Animal, Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación, 28119 Algete, Madrid, Hiszpania. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku III do dyrektywy 92/35/EWG. 3. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 16 dyrektywy 92/35/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 4. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65 wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. IV. Influenza drobiu A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 roku wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu (Dz. U. L 167 z 22. 6. 1992, str. 1) ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, la i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 2 (choroby epizootyczne w wysokim stopniu zakaźne), artykuł 49 (obchodzenie się z drobno- ustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), artykuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące cho- rób epizootycznych w wysokim stopniu zakaźnych), artykuły 122–125 (szczególne środki walki z influenzą drobiu) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172. 216. 35), w szczególności jego artykuł 2 (laboratorium referencyjne) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla influenzy drobiu jest: Central Veterinary Laboratory, New Haw, Weybridge, Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku V do dyrektywy 92/40/EWG. 344 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65 wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 3. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 18 dyrektywy 92/40/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. V. Rzekomy pomór drobiu A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/66/EWG z dnia 14 lipca 1992 roku wprowadzająca wspólnotowe środki zwalczania rzekomego pomoru drobiu (Dz. U. L 260 z 5. 9. 1992, str. 1), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 2 (choroby epizootyczne w wysokim stopniu zakaźne), artykuły 40–47 (usuwanie i używanie odpadów), artykuł 49 (obchodzenie się z drobnoustrojami chorobo- twórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), arty- kuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące chorób epizootycznych w wysokim stopniu zakaźnych), artykuły 122–125 (szczególne środki walki z rzekomym pomorem drobiu) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172. 216. 35), w szczególności jego artykuł 2 (laboratorium referencyjne) 4. Instrukcja (dyrektywa techniczna) Office Vétérinaire Fédéral dnia z 20 czerwca 1989 roku dotycząca walki z paramyxovirosis gołębi [Biu- letyn Office Vétérinaire Fédéral nr 90(13) str. 113 (szczepienia itp. )] 5. Rozporządzenie z dnia 3 lutego 1993 roku w sprawie eliminacji odpa- dów zwierzęcych (OELDA), ostatnio zmienione dnia 17 kwietnia 1996 roku (RS 916. 441. 22) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla influenzy drobiu jest: Central Veterinary Laboratory, New Haw, Weybridge, Surrey KT15 3NB, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku V do dyrektywy 92/66/EWG. 2. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65 wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 3. Informacje przewidziane w artykule 17 i 19 dyrektywy 92/66/EWG znajdują się w zakresie kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 4. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 22 dyrektywy 92/66/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 345 VI. Choroby ryb A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 93/53/EWG z dnia 24 czerwca 1993 roku wprowadzająca minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb (Dz. U. L 175 z 19. 7. 1993, str. 23), zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlan- dii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 10 (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuł 3 i 4 (choroby epizootyczne określone), artykuł 61 (zobowiązania najemcy o przestrzeganiu prawa połowu ryb i organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), artykuły 62–76 (ogólne środki zwalczania choroby), artykuły 275–290 (szczególne środki dotyczące chorób ryb, laboratorium diagnostyczne) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Obecnie hodowla łososia jest zakazana i gatunek ten nie jest obecny w Szwajcarii. Przepisy obowiązujące w Szwajcarii przewidywały, że niedokrwistość zakaźna łososi uważana jest tylko za chorobę, którą można monitorować. Na mocy niniejszego załącznika organy szwajcarskie zobowiązują się do zmian w ustawodawstwie idących w kierunku uznania niedokrwistości zakaźnej łososi za chorobę możliwą do zwalczenia. Sytuacja zostanie przejrzana w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego rok po wejściu w życie niniejszego załącznika. 2. Obecnie hodowla ostryg nie jest praktykowana w Szwajcarii. W przypadku pojawienia się bonamiozy lub marteiliozy Office Vétérinaire Fédéral zobowiązuje się do przyjęcia koniecznych środków interwencyjnych zgodnie z przepisami wspólnotowymi na podstawie artykułu 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 3. W przypadkach określonych w artykule 7 dyrektywy 93/53/EWG informacja zostaje przekazana do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 4. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla chorób ryb jest: Statens Veterinaere Serumlaboratorium, Landbrugsministeriet, Hangövej 2, 8200 Århus, Dania. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku C do dyrektywy 93/53/EWG. 5. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65, wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 6. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 16 dyrektywy 93/53/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. VII. Inne choroby A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/119/EWG z dnia 17 grudnia 1992 roku wprowadza- jąca ogólne wspólnotowe środki zwalczania niektórych chorób zwierząt i szczególne środki odnoszące się do choroby pęcherzykowej świń (Dz. U. L 62 z 15. 3. 1992, str. 69), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 1, 1a i 9a (środki przeciwko chorobom epizootycz- nym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 346 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 2 (choroby epizootyczne w wysokim stopniu zakaźne), artykuł 49 (obchodzenie się z drobno- ustrojami chorobotwórczymi dla zwierząt), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), artykuły 77–98 (wspólne postanowienia dotyczące cho- rób epizootycznych w wysokim stopniu zakaźnych), artykuły 103–105 (szczególne środki walki z chorobą pęcherzykową świń) 3. Rozporządzenie z dnia 1 lipca 1992 roku w sprawie Institut de Virolo- gie et d’Immunoprophylaxie (RS 172. 216. 35), w szczególności jego artykuł 2 (laboratorium referencyjne) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. W przypadkach określonych w artykule 6 dyrektywy 92/119/EWG informacja zostanie przekazana do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 2. Wspólnym laboratorium referencyjnym dla choroby pęcherzykowej świń jest: AFR Institute for Animal Health, Pirbright Laboratory, Ash Road, Pirbright, Woking, Surrey, GU24 0NF, Zjednoczone Królestwo. Szwajcaria pokrywa koszty, które wynikają z operacji przeprowadzonych w laboratorium w tym celu. Funkcje i zadania tego laboratorium są takie, jak ustanowione w załączniku III do dyrektywy 92/119/EWG. 3. Na podstawie artykułu 97 rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych, Szwajcaria ustanowiła plan awaryjny. Ten plan awaryjny stanowi przedmiot technicznego przepisu nr 95/65 wydanego przez Office Vétérinaire Fédéral. 4. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli na miejscu, w szczególności zgodnie z artykułem 22 dyrektywy 92/119/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. VIII. Zgłaszanie chorób A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 82/894/EWG z dnia 21 grudnia 1982 roku w sprawie powiadamiania o chorobach zwierząt we Wspólnocie (Dz. U. L 378 z 31. 12. 1982, str. 58), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Fin- landii i Szwecji 1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 roku w sprawie chorób epizootycznych (LF- E), ostatnio zmieniona dnia 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 11 (środki przeciwko chorobom epizootycznym w wysokim stopniu zakaźnym, cele zwalczania) i artykuł 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa) 2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku, (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 2–5 (choroby, określone), artykuły 59–65 i artykuł 291 (obowiązek składania sprawozdań, zgła- szania) i artykuł 292–299 (monitorowanie, wprowadzanie w życie, pomoc administracyjna). B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE Komisja, we współpracy z Office Vétérinaire Fédéral, włącza Szwajcarię do Systemu Zgłaszania Chorób Zwierząt przewidzianego w dyrektywie 82/894/EWG. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 347 Dodatek 2 Zdrowie zwierząt: handel i wprowadzanie do obrotu I. Bydło i trzoda chlewna A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 roku w sprawie pro- blemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspól- notowy bydłem i trzodą chlewną (Dz. U. L 121 z 29. 7. 1964, str. 1977/64), ostatnio zmieniona dyrektywą 95/25/WE (Dz. U. L 243 z 11. 10. 1995, str. 16) 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 27–31 (rynki, wystawy), arty- kuły 34–37 (handel), artykuł 73 i 74 (czyszczenie i dezynfekcja), arty- kuły 116–121 (afrykański pomór świń), artykuły 135–141 (choroba Aujeszkyego u świń), artykuły 150–157 (gruźlica bydła), artykuły 158–165 (gruźlica), artykuły 166–169 (enzootyczna białaczka bydła), artykuły 170–174 (IBR/IPV), artykuły 175–195 (encefalopatia gąbcza- sta), artykuły 186–189 (infekcje genitalne bydła), artykuły 207–211 (gruźlica świń), artykuł 297 (zatwierdzenie rynków, miejsca gromadze- nia i stacje dezynfekcji) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟITE), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Na mocy artykułu 297 akapit pierwszy rozporządzenia w sprawie chorób epizootycznych Office Vétérinaire Fédéral przystępuje do wydawania zezwoleń na tworzenie miejsc gromadzenia, jak określono w artykule 2 dyrektywy 64/432/EWG. 2. Informację przewidzianą w artykule 3 ustęp 8 dyrektywy 64/432/EWG przedstawia się Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 3. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria wypełnia warunki ustanowione w artykule 3 ustęp 13 dyrektywy 64/432/EWG w odniesieniu do gruźlicy bydła. W celu zachowania stanu stada bydła oficjalnie uznanego za wolne od gruźlicy, Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków: a) każde zwierzę z gatunku bydła podejrzewanego o zakażenie gruźlicą zgłaszane jest właściwym organom i poddane oficjalnym badaniom na obecność gruźlicy, zawierającym co najmniej dwa testy serologiczne z ustaleniem uzupełnienia, jak też i badaniu mikrobiologicznemu stosownych próbek pobieranych w przypadkach poronień; b) w trakcie okresu podejrzewania, który będzie podtrzymany aż do chwili, gdy testy przewidziane w literze a) dadzą wyniki ujemny, stan bydła oficjalnie uznany za wolny od gruźlicy zostaje zawieszony w przypadku stada bydła, z którego pochodzi zwierzę (lub zwierzęta) z gatunku bydła podejrzanego o zakażenie. Szczegółowe informacje dotyczące wyników badań stad oraz sprawozdań epidemiologicznych są przekazywane Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Jeśli jakikolwiek z warunków ustanowionych w artykule 3 ustęp 13 akapit pierwszy dyrektywy 64/432/EWG nie jest już spełniany przez Szwajcarię, Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie powiadamia o tym Komisję. Sytuacja badana jest w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego w celu dokonania przeglądu postanowień niniejszego ustępu. 4. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria wypełnia warunki ustanowione w artykule 3 ustęp 13 dyrektywy 64/432/EWG w odniesieniu do gruźlicy bydła. W celu zachowania stanu stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od gruźlicy Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków: a) ustanowienia systemu identyfikacji umożliwiającego sprawdzenie tożsamości i pochodzenia całego bydła; b) każde ubite zwierzę zostaje poddane badaniu pośmiertnemu dokonywanemu przez urzędowego lekarza weterynarii; 348 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 c) każdy podejrzewany przypadek gruźlicy u zwierzęcia żywego, zdechłego lub ubitego stanowi przedmiot zgłoszenia właściwym organom; d) w każdym przypadku właściwe organy przeprowadzają dochodzenie konieczne do ustalenia podejrzenia choroby, łącznie z badaniami pochodzenia i tranzytu stad. W przypadku gdy podczas autopsji lub uboju wykryto zmiany chorobowe mogące być źródłem gruźlicy, właściwe organy poddają te zmiany chorobowe badaniom laboratoryjnym; e) stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od gruźlicy o stwierdzonym pochodzeniu i tranzycie jest zawieszony i zawieszenie to zostaje podtrzymane, do chwili gdy badania kliniczne i laboratoryjne bądź testy na obecność; f) w przypadku gdy podejrzenie gruźlicy jest potwierdzone testami na obecność tuberkuliny, badaniami klinicznymi lub laboratoryjnymi, stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolne od gruźlicy o stwierdzonym pochodzeniu i tranzycie zostaje wycofany; g) stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od gruźlicy nie jest ustanowiony, dopóki wszystkie zwierzęta podejrzane o to, że zostały zarażone, nie zostały wyeliminowane ze stad; lokale i wyposażenie nie było zdezynfekowane; wszystkie pozostałe zwierzęta mające więcej niż sześć tygodni nie zareagowały ujemnie na co najmniej dwie oficjalne podskórne szczepionki z tuberkuliny na mocy załącznika B do dyrektywy 64/432/EWG i pierwsza została zaaplikowana co najmniej sześć miesięcy po tym, jak zarażone zwierzę opuściło stado a druga co najmniej sześć miesięcy po pierwszej. Szczegółowe informacje dotyczące stad zarażonych, jak też i sprawozdanie epidemiologiczne są przekazane Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Jeśli jakikolwiek z warunków ustanowionych w artykule 3 ustęp 14 akapit pierwszy dyrektywy 64/432/EWG nie jest spełniony przez Szwajcarię, Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie informuje o tym Komisję. Sytuacja badana jest we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym w celu przejrzenia postanowień niniejszego ustępu. 5. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria wypełnia warunki ustanowione w załączniku G rozdział I. (B) dyrektywy 64/432/EWG odnośnie do enzootycznej białaczki bydła. Do celów zachowania stanu stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od enzootycznej białaczki bydła, Szwajcaria zobowiązuje się do wypełnienia następujących warunków: a) szwajcarskie stada są nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Wielkość próbki jest tak określona, żeby z wiarygodnością 99 % stwierdzić, że mniej niż 0,2 % stad jest zarażone enzootyczną białaczką bydła; b) każde ubite zwierzę zostaje poddane badaniu pośmiertnemu dokonywanemu przez urzędowego lekarza weterynarii; c) każdy podejrzewany przypadek enzootycznej białaczki bydła stwierdzony podczas badania klinicznego, autopsji lub kontroli mięsa stanowi przedmiot zgłoszenia właściwym organom; d) w przypadku gdy jest podejrzewany lub stwierdzony przypadek enzootycznej białaczki bydła, stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolne od enzootycznej białaczki bydła zostaje zawieszony, aż do uchylenia okresu izolacji; e) okres izolacji zostaje uchylony, jeśli po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt i, gdy sytuacja tego wymaga, ich cieląt, dwa badania serologiczne wykonane co najmniej w odstępie 90 dni dały wynik ujemny. W przypadku gdy enzootyczna białaczka bydła została stwierdzona u 0,2 % stad, Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie zgłasza o tym Komisji. Sytuacja badana jest we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym w celu przejrzenia postanowień niniejszego ustępu. 6. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła. Do celów zachowania tego statusu Szwajcaria zobowiązuje się do wypełnienia następujących warunków: a) szwajcarskie stada są nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Wielkość próbki jest tak określona, żeby z 99 % wiarygodnością stwierdzić, że mniej niż 0,1 % stad jest zarażone zakaźnym zapaleniem nosa i tchawicy bydła; b) hodowla byków mających więcej niż 24 miesiące podlega corocznie badaniu serologicznemu; c) każdy podejrzewany przypadek zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła jest przedmiotem zgłoszenia właściwym organom a zwierzęta zostają poddane oficjalnym testom na obecność zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła, zawierającym próby wirusowe lub serologiczne; 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 349 d) w przypadku gdy jest podejrzewany lub stwierdzony przypadek zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła, stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła zostaje zawieszony aż do uchylenia okresu izolacji; e) okres izolacji zostaje uchylony, jeśli badanie serologiczne wykonane najwcześniej 30 dni po eliminacji zarażonych zwierząt dało wynik ujemny. Z tytułu uznania statusu Szwajcarii, decyzję 93/42/EWG stosuje się mutatis mutandis. Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie powiadamia Komisję o jakiejkolwiek zmianie warunków, które przeważyły przy uznaniu statusu. Sytuacja badana jest we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym w celu przejrzenia postanowień niniejszego ustępu. 7. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna od choroby Aujeszkyego u świń. W celu zachowania tego statusu, Szwajcaria zobowiązuje się do wypełnienia następujących warunków: a) szwajcarskie stada są nadzorowane za pomocą kontroli próbek. Wielkość próbki jest tak określona, żeby z 99 % wiarygodnością stwierdzić, że mniej niż 0,1 % stad jest zarażone chorobą Aujeszkyego u świń; b) każdy podejrzewany przypadek choroby Aujeszkyego u świń jest przedmiotem zgłoszenia właściwym organom a zwierzęta są poddane oficjalnym testom na obecność choroby Aujeszkyego u świń, zawierającym próby wirusowe lub serologiczne; c) w przypadku gdy jest podejrzewany lub stwierdzony przypadek choroby Aujeszkyego u świń, stan stada bydła oficjalnie uznanego za wolny od choroby Aujeszkyego u świń zostaje zawieszony aż do uchylenia okresu izolacji; d) okres izolacji zostaje uchylony, jeśli po wyeliminowaniu zarażonych zwierząt dwa badania serologiczne wszystkich reproduktorów i reprezentatywnej liczby tuczników, wykonane co najmniej w odstępie 21 dni dały wynik ujemny. Z tytułu uznania statusu Szwajcarii decyzję 93/42/EWG stosuje się mutatis mutandis. Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie powiadomi Komisję o jakiejkolwiek zmianie warunków, które przeważyły przy uznaniu statusu. Sytuacja badana jest we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym w celu przejrzenia postanowień niniejszego ustępu. 8. W przypadku wirusowego zapalenia żołądka i jelit u świń (TGE) i syndromu utrudniającego rozrodczość i zespołu oddechowego u świń (PRRS), kwestia dodatkowych gwarancji zostaje jak najszybciej zbadana we Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym. Komisja informuje Office Vétérinaire Fédéral o rozwoju tej sprawy. 9. Institut de Bactériologie Vétérinaire Uniwersytetu Berneńskiego jest odpowiedzialny za kontrolę urzędową tuberkulin w Szwajcarii, w rozumieniu punktu 12 załącznika B do dyrektywy 64/432/EWG. 10. Institut de Bactériologie Vétérinaire Uniwersytetu Berneńskiego jest odpowiedzialny za kontrolę urzędową antygenów (gruźlica) w Szwajcarii, zgodnie z punktem 9 załącznika C(A) do dyrektywy 64/432/EWG. 11. Bydło i trzoda chlewna stanowiące przedmiot handlu między Państwami Członkowskimi Wspólnoty a Szwajcarią posiadają świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami wymienionymi w załączniku F do dyrektywy 64/432/EWG. Wprowadza się następujące zmiany: — w tytułach dodaje się następujące wyrazy „i Szwajcaria”, — w punkcie 3 dodaje się następujące wyrazy „lub ze Szwajcarii”, — w uwadze 4 do wzoru I, uwadze 5 do wzoru II, uwadze 4 do wzoru III i w uwadze 5 do wzoru IV dodaje się następujące wyrazy „w Szwajcarii: »vétérinaire de contrôle«”. 350 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 II. Owce i kozy A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólno- towy owcami i kozami (Dz. U. L 46 z 19. 2. 1991, str. 19), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 27–31 (rynki, wystawy), arty- kuły 34–37 (handel), artykuł 73 i 74 (sprzątanie i dezynfekcja), artykuły 142–149 (wścieklizna), artykuły 158–165 (gruźlica), artykuły 166–169 (trzęsawka owiec), artykuły 190–195 (gruźlica owiec i kóz), artykuły 196–199 (zakaźna bezmleczność owiec), artykuły 200–203 (zakaźne zapalenia stawów i mózgu u kóz), artykuły 233–235 (gruźlica baranów) i artykuł 297 (zezwolenie rynkowe, miejsca gromadzenia oraz stacje dezynfekcji) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE, ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Do celów artykułu 3 ustęp 2 akapit drugi dyrektywy 91/68/EWG informację tam określoną przedstawia się Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 2. Wprowadzenie kontroli na miejscu znajduje się w zakresie kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności zgodnie z artykułem 11 dyrektywy 91/68/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 3. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria jest oficjalnie wolna od gruźlicy owiec i kóz. Do celów zachowania tego stanu Szwajcaria zobowiązuje się do wprowadzenia środków przewidzianych w rozdziale I punkt II(2) załącznika A. W przypadku pojawienia się lub nasilenia gruźlicy owiec i kóz Szwajcaria informuje Wspólny Komitet Weterynaryjny, aby przyjąć środki w zależności od rozwoju sytuacji. 4. W okresie jednego roku po dniu wejścia w życie niniejszego załącznika, kozy tuczne i hodowlane przeznaczone do Szwajcarii spełniają następujące warunki: — kozły z gospodarstwa pochodzenia mające więcej niż sześć miesięcy muszą być poddana badaniu serologicznemu na wirusowe zapalenie stawów i mózgu u kóz z wynikami ujemnymi trzy razy w ciągu trzech ostatnich lat, w odstępie dwunastu miesięcy, — kozy muszą być poddane badaniu serologicznemu na wirusowe zapalenie stawów i mózgu u kóz z wynikami ujemnymi trzydzieści dni przed wysłaniem. Postanowienia niniejszego ustępu będą ponownie zbadane przez Wspólny Komitet Weterynaryjny w terminie jednego roku po wejściu w życie niniejszego załącznika. 5. Owcom i kozom stanowiącym przedmiot handlu między Państwami Członkowskimi Wspólnoty a Szwajcarią towarzyszą świadectwa zdrowia zgodne ze wzorami wymienionymi w załączniku E do dyrektywy 91/68/EWG. Wprowadza się następujące zmiany: — w tytułach dodaje się następujące wyrazy „i Szwajcaria”, — w punkcie IIIa) dodaje się następujące wyrazy „lub ze Szwajcarii”. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 351 III. Zwierzęta z rodziny koniowatych A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 42), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Fin- landii i Szwecji 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 112–115 (afrykański pomór koni), artykuły 204–206 (zaraza stadnicza koni, zapalenie mózgu i rdze- nia, niedokrwistość na tle zakaźnym, nosacizna), i artykuły 240–244 (zakaźne zapalenie macicy u klaczy) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Do celów artykułu 3 dyrektywy 90/426/EWG informację przedstawia się Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 2. Do celów artykułu 6 dyrektywy 90/426/EWG informację przedstawia się Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 3. Wprowadzenie kontroli na miejscu znajduje się w zakresie kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, w szczególności zgodnie z artykułem 10 dyrektywy 90/66/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 4. a) załącznik B do dyrektywy 90/426/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. b) załącznik C do dyrektywy 90/426/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. W tytule dodaje się następujące wyrazy „i Szwajcaria”. W przypisie c u dołu strony chodzi w przypadku Szwajcarii o „vétérinaire de contrôle”. IV. Drób i jaja wylęgowe A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 roku w spra- wie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspól- notowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz. U. L 303 z 31. 10. 1990, str. 6), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Fin- landii i Szwecji 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 25 (przewóz), artykuły 122–125 (rzekomy pomór drobiu), artykuły 255–261 (salmonella) i artykuły 262–265 (wietrzne zapalenie krtani i tchawicy) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności artykuł 64a (zezwolenie dla instytucji wywozowych) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. 2. Do celów artykułu 3 dyrektywy 90/539/EWG Szwajcaria przedkłada Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu plan określający środki, które zamierza wprowadzić w życie w przypadku zezwolenia dla instytucji wywozowych. Do celów artykułu 4 dyrektywy 90/539/EWG krajowym laboratorium referencyjnym w Szwajcarii jest Institut de Bactériologie Vétérinaire Uniwersytetu Berneńskiego. 3. Warunek dotyczący przechowywania jaj przed ich wysłaniem, określony w artykule 7 ustęp 1 tiret pierwsze dyrektywy 90/539/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. 352 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 4. W przypadku wysyłki jaj wylęgowych do Wspólnoty organy szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania zasad dotyczących znakowania ustanowionego w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1868/77. Oznaczeniem dla Szwajcarii jest „CH”. 5. Warunek dotyczący przechowywania jaj przed ich wysłaniem, określony w artykule 9 litera a) dyrektywy 90/539/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. 6. Warunek dotyczący przechowywania jaj przed ich wysłaniem, określony w artykule 10 litera a) dyrektywy 90/539/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. 7. Warunek dotyczący przechowywania jaj przed ich wysłaniem, określony w artykule 11 ustęp 2 tiret pierwsze dyrektywy 90/539/EWG stosuje się mutatis mutandis do Szwajcarii. 8. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria spełnia warunki artykułu 12 ustęp 2 dyrektywy 90/539/EWG w odniesieniu do rzekomego pomoru drobiu i odtąd posiada status nieszczepiącego przeciwko rzekomemu pomorowi drobiu. Office Vétérinaire Fédéral niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zmianach warunków, z jakich skorzystano przy uznawaniu tego statusu. We Wspólnym Komitecie Weterynaryjnym przystępuje się do zbadania sytuacji w celu przejrzenia postanowień niniejszego ustępu. 9. W okresie jednego roku od dnia wejścia w życie niniejszego załącznika drób hodowlany i drób użytkowy przeznaczony do Szwajcarii spełnia następujące warunki: — żaden przypadek wietrznego zapalenia krtani i tchawicy (ILT) nie może zostać zdiagnozowany w stadach pochodzenia lub w wylęgarni w ciągu sześciu miesięcy przed wysyłaniem, — drób hodowlany i drób użytkowy nie może być szczepiony przeciwko wietrznemu zapaleniu krtani i tchawicy. Postanowienia niniejszego ustępu będą ponownie przejrzane przez Wspólny Komitet Weterynaryjny w terminie jednego roku od dnia wejścia w życie niniejszego załącznika. 10. Odniesienia do nazwy Państwa Członkowskiego w artykule 15 stosuje się mutatis mutandis do Szwajcaria. 11. a) W przypadku wysyłek ze Wspólnoty Europejskiej do Szwajcarii świadectwami zdrowia są te, które przewidziane są w załączniku IV do dyrektywy 90/539/EWG. W sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) W przypadku wysyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty Europejskiej świadectwami zdrowia są te, które przewidziane są w załączniku IV do dyrektywy 90/539/EWG, w których wprowadza się następujące zmiany: — w nagłówku – „Wspólnota” otrzymuje brzmienie „Szwajcaria”, — w sekcji 2 – „Państwo Członkowskie pochodzenia” otrzymuje brzmienie „kraj pochodzenia: Szwajcaria”, — w sekcji 14 – deklaracje w literze a) otrzymują brzmienie: Wzór 1: „Jaja opisane powyżej spełniają warunki Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”, Wzór 2: „Kurczęta opisane powyżej spełniają warunki Umowy między Wspólnota Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”, Wzór 3: „Drób opisany powyżej spełnia warunki Umowy między Wspólnota Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”, Wzór 4: „Drób lub jaja opisane powyżej spełniają warunki Umowy między Wspólnota Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”, Wzór 5: „Drób opisany powyżej spełnia warunki Umowy między Wspólnota Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”, Wzór 6: „Drób opisany powyżej spełnia warunki Umowy między Wspólnota Europejską a Szwajcarią z… (punkt IV dodatku 2 do załącznika 11)”. 12. W przypadku wysyłek ze Szwajcarii do Finlandii lub Szwecji organy szwajcarskie zobowiązują się do dostarczenia, w zakresie salmonelli, gwarancji przewidzianych przez prawodawstwo wspólnotowe. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 353 V. Zwierzęta i produkty akwakultury A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 roku dotycząca warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury (Dz. U. L 46 z 19. 2. 1991, str. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 95/22/WE (Dz. U. L 243 z 11. 10. 1995, str. 1) 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 275–290 (choroby ryb i raków) oraz artykuł 297 (zatwierdzania zakładów, stref i laboratoriów). 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟITΈ), ostatnio zmienione 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności jego artykuł 64a (zatwierdzanie zakładów dokonujących wywozu) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Informacje przewidziane w artykule 4 dyrektywy 91/67/EWG dostarczane są Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 2. Wspólny Komitet Weterynaryjny decyduje w sprawie każdego przypadku zastosowania w odniesieniu do Szwajcarii artykułu 5, 6 i 10 dyrektywy 91/67/EWG. 3. Wspólny Komitet Weterynaryjny decyduje w sprawie każdego przypadku zastosowania w odniesieniu do Szwajcarii artykułu 12 i 13 dyrektywy 91/67/EWG. 4. Do celów artykułu 15 dyrektywy 91/67/EWG organy szwajcarskie zobowiązują się wprowadzić w życie plany pobierania próbek i metody diagnostyczne zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym. 5. Inspekcje na miejscu są przeprowadzane w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie z artykułem 17 dyrektywy 91/67/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 6. a) W przypadku wprowadzania do obrotu żywych ryb, jaj lub zarodków pochodzących ze strefy zatwierdzonej dokument przewozowy będzie zgodny ze wzorem podanym w rozdziale 1 załącznika E do dyrektywy 91/67/EWG. W dokumencie takim, wystawianym przez organy szwajcarskie, w punkcie VI „dyrektywy 91/67/EWG” zastępuje się „Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią …(punkt V dodatku 2 do załącznika 11)”. b) W przypadku wprowadzania do obrotu żywych ryb, jaj lub zarodków pochodzących z zatwierdzonego gospodarstwa, dokument przewozowy jest zgodny ze wzorem podanym w rozdziale 2 załącznika E do dyrektywy 91/67/EWG. W dokumencie takim, wystawianym przez organy szwajcarskie, w punkcie VI „dyrektywy 91/67/EWG” zastępuje się „Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią …(punkt V dodatku 2 do załącznika 11)”. c) W przypadku wprowadzania do obrotu mięczaków pochodzących z zatwierdzonej strefy przybrzeżnej, dokument przewozowy jest zgodny ze wzorem podanym w rozdziale 3 załącznika E do dyrektywy 91/67/EWG. d) W przypadku wprowadzania do obrotu mięczaków pochodzących z zatwierdzonego gospodarstwa, dokument przewozowy jest zgodny ze wzorem podanym w rozdziale 4 załącznika E do dyrektywy 91/67/EWG. e) W przypadku wprowadzania do obrotu hodowanych ryb, mięczaków lub skorupiaków, ich jaj i zarodków, nienależących do gatunków podatnych, odpowiednio, na IHN, VHS lub bonamiosis albo marteiliosis, dokument przewozowy jest zgodny ze wzorem podanym w załączniku I do decyzji Komisji 93/22/EWG. W dokumencie takim, wystawianym przez organy szwajcarskie, w punkcie V litera c) „gatunków podatnych określonych w kolumnie 2, wykazów I i II zawartych w załączniku A do dyrektywy 91/67/EWG” zastępuje się „gatunków podatnych, odpowiednio, na IHN, VHS lub bonamiosis albo marteiliosis”. f) W przypadku wprowadzania do obrotu niehodowanych żywych ryb, mięczaków lub skorupiaków, ich jaj i zarodków dokument przewozowy jest zgodny ze wzorem podanym w załączniku II do decyzji Komisji 93/22/EWG. 354 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 VI. Zarodki bydła A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólno- towy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (Dz. U. L 302 z 19. 10. 1989, str. 1), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 94/113/WE (Dz. U. L 53 z 24. 2. 1994, str. 23) 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 56–58 (transfer zarodków) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności jego artykuł 64a i 76 (zatwierdzenie agencji skupu jako przedsiębiorstw prowadzących wywóz). B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Inspekcje na miejscu są przeprowadzane w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie z artykułem 15 dyrektywy 89/556/EWG i artykuł 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 2. a) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku C do dyrektywy 89/556/EWG. W sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „Kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku C do dyrektywy 89/556/EWG, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”, — w sekcji 13 litera a) i b) „dyrektywa 89/556/EWG” zastępuje się „Umowa między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią z…… (punkt VI dodatku 2 do załącznika 11)”. VII. Nasienie bydła A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a E u r o p e j s k a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 roku ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie głęboko zamrożonego nasienia bydła domowego (Dz. U. L 194 z 22. 7. 1988, str. 10), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 1 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 5–55 (sztuczne unasiennianie) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności jego artykuł 64a i 76 (zatwierdzanie punktów unasienniania jako przed- siębiorstw prowadzących wywóz) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Do celów artykułu 4 ustęp 2 dyrektywy 88/407/EWG wszystkie punkty w Szwajcarii trzymają tylko zwierzęta wykazujące ujemną reakcję na test neutralizacji surowicy lub test Elisa. 2. Informacja przewidziana w artykule 5 ustęp 8 dyrektywy 88/407/EWG jest dostarczana Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 3. Inspekcje na miejscu są przeprowadzane w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie z artykułem 16 dyrektywy 88/407/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 355 4. a) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku D do dyrektywy 88/407/EWG. b) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku D do dyrektywy 88/407/EWG, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji IV, odniesienie do „dyrektywy 88/407/EWG” zastępuje się odniesieniem do „Umowy między Wspólnotą a Szwajcarią z. (punkt VII dodatku 2 do załącznika 11)”. VIII. Nasienie trzody chlewnej A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz przywozie nasienia trzody chlewnej (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 62), zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlan- dii i Szwecji. 1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 51–55 (sztuczne unasiennia- nie) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmienione 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności jego artykuł 64a i 76 (zatwierdzanie punktów unasienniania jako przedsię- biorstw prowadzących wywóz) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Informacja przewidziana w artykule 5 ustęp 2 dyrektywy 90/429/EWG jest dostarczana Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 2. Inspekcje na miejscu są przeprowadzane w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie z artykułem 16 dyrektywy 90/429/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. 3. a) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku D do dyrektywy 90/429/EWG. b) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku D do dyrektywy 90/429/EWG, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”, — w sekcji 13 odniesienie do „dyrektywy 90/429/EWG” zastępuje się odniesieniem do „Umowy między Wspólnotą Europejska a Szwajcarią z. (punkt VIII dodatku 2 do załącznika 11)”. IX. Pozostałe gatunki A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 roku ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwie- rząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdro- wia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określo- nych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz. U. L 268 z 14. 9. 1992 str. 54), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 95/176/WE (Dz. U. L 117 z 25. 5. 1995, str. 23) 1 Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epi- zootycznych (OFE), ostatnio zmienione dnia 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 51–55 (sztuczne unasiennia- nie) i artykuły 56–58 (transfer zarodków) 2. Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmienione dnia 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11), w szczególności jego artykuły 25–30 (przywóz psów, kotów i innych zwierząt), arty- kuł 64 (warunki dokonywania wywozu), artykuł 64a i 76 (zatwierdza- nie punktów unasienniania i agencji skupu jako przedsiębiorstw doko- nujących wywozu) 356 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Do celów niniejszego załącznika niniejszy punkt obejmuje handel żywymi zwierzętami nieujęty w punktach I–V włącznie oraz nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami nieujętymi w punktach VI–VIII włącznie. 2. Wspólnota i Szwajcaria zobowiązują się do nie wprowadzania zakazu lub ograniczeń w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami, nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami określonymi w punkcie 1, z powodów dotyczących zdrowotności zwierząt, innych niż te wynikające ze stosowania niniejszego załącznika, w szczególności wszelkie środki ochronne podejmowane na podstawie jego artykułu 20. 3. a) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii zwierząt kopytnych, innych niż te, o których mowa w punktach I, II i III, jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku E do dyrektywy 92/65/EWG i zawiera deklarację przewidzianą w artykule 6 punkt A ustęp 1 litera f) dyrektywy 92/65/EWG. b) Świadectwo zdrowia dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku E do dyrektywy 92/65/EWG, i zawiera deklarację przewidzianą w artykule 6 punkt A ustęp 1 litera f) dyrektywy 92/65/EWG, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — odniesienie do „dyrektywy 64/432/EWG” zastępuje się odniesieniem do „Umowy między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią z … (punkt IX dodatku 2 do załącznika 11)”. 4. a) Świadectwo zdrowia dla przesyłek zajęczaków ze Wspólnoty do Szwajcarii, jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku E do dyrektywy 96/65/EWG i zawiera, tam gdzie jest to stosowne, deklarację przewidzianą w artykule 9 ustęp 2 akapit drugi. b) Świadectwo zdrowia dla przesyłek zajęczaków ze Szwajcarii do Wspólnoty jest zgodne ze wzorem podanym w załączniku E do dyrektywy 92/65/EWG i zawiera, tam, gdzie jest to stosowne, deklarację przewidzianą w artykule 9 ustęp 2 akapit drugi. Deklaracja ta może zostać dostosowana przez organy Szwajcarskie tak, by obejmowała w całości wymagania określone w artykule 9 dyrektywy 92/65/EWG. 5. Informacja przewidziana w artykule 9 ustęp 2 akapit czwarty dyrektywy 92/65/EWG jest dostarczana Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 6. a) Przesyłki zawierające psy i koty ze Wspólnoty do Szwajcarii podlegają przepisom artykułu 10 ustęp 2 dyrektywy 92/65/EWG. b) Przesyłki zawierające psy i koty ze Szwajcarii do Państw Członkowskich Wspólnoty, poza Zjednoczonym Królestwem, Irlandią i Szwecją muszą spełniać wymagania artykułu 10 ustęp 2 dyrektywy 92/65/EWG. Organy Szwajcarskie mogą dostosować deklarację przewidzianą w artykule 10 ustęp 2 litera a) tiret piąte dyrektywy 92/65/EWG tak, by objąć nią wszystkie wymagania jej artykułu 10 ustęp 2 litery a) i b) oraz artykułu 10 ustęp 3 litera b). c) Przesyłki zawierające psy i koty wysyłane ze Szwajcarii do Zjednoczonego Królestwa, Irlandii i Szwecji muszą spełniać wymagania artykułu 10 ustęp 3 dyrektywy 92/65/EWG. Świadectwo, które ma zostać użyte przewidziane jest w decyzji Komisji 94/273/WE, przy ich dostosowaniu w sposób następujący: „Państwo Członkowskie wysyłającego” zastępuje się „Kraj wysyłający: Szwajcaria”. System identyfikacji jest ustanowiony w decyzji Komisji 94/274/WE. 7. a) Dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii zawierających nasienie, komórki jajowe lub zarodki gatunków owiec i kóz zastosowanie mają świadectwa przewidziane w decyzji 95/388/WE, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — w tytułach po wyrazie „Wewnątrzwspólnotowy” dodaje się wyrazy „lub ze Szwajcarią”, — w sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „Kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) Dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty zawierających nasienie, komórki jajowe lub zarodki gatunków owiec i kóz zastosowanie mają świadectwa przewidziane w decyzji 95/388/WE, po ich dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”. — w sekcji 13 organy Szwajcarskie mogą w pełnym brzmieniu podać odnoszące się do nich wymagania, o których jest w nich mowa. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 357 8. a) Dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii zawierających nasienie gatunków zwierząt koniowatych zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/307/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „Kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) Dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty zawierających nasienie gatunków zwierząt koniowatych, zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/307/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”. 9. a) Dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii zawierających komórki jajowe i zarodki gatunków zwierząt koniowatych, zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/294/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „Kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) Dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty zawierających komórki jajowe i zarodki gatunków zwierząt koniowatych zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/294/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”. 10. a) Dla przesyłek ze Wspólnoty do Szwajcarii zawierających komórki jajowe i zarodki gatunków trzody chlewnej zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/483/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w tytułach po wyrazach: „Handel wewnątrzwspólnotowy” dodaje się wyrazy: „i handel ze Szwajcarią”, — w sekcji 9 „Państwo Członkowskie przeznaczenia” zastępuje się „Kraj przeznaczenia: Szwajcaria”. b) Dla przesyłek ze Szwajcarii do Wspólnoty zawierających komórki jajowe i zarodki gatunków trzody chlewnej,zastosowanie ma świadectwo przewidziane w decyzji 95/483/WE, po jego dostosowaniu w następujący sposób: — w sekcji 2 „Państwo Członkowskie dokonania pobrania” zastępuje się „Kraj dokonania pobrania: Szwajcaria”. 11. Do celów artykułu 24 dyrektywy 92/65/EWG informacja przewidziana ustępie 2 tego artykułu dostarczana jest do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 12. W odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami między Wspólnotą a Szwajcarią zastosowanie ma mutatis mutandis świadectwo przewidziane w załączniku E do dyrektywy 92/65/EWG. 358 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 3 Przywóz żywych zwierząt i niektórych produktów zwierzęcych z państw trzecich I. Wspólnota – prawodawstwo A. Zwierzęta z gatunków bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz Dyrektywa Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 roku w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnej przy przywozie z państw trzecich bydła, trzody chlewnej i świeżego mięsa (Dz. U. L 302 z 31. 12. 1972, str. 28), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji B. Zwierzęta z rodziny koniowatych Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 42), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji C. Drób i jaja wylęgowe Dyrektywa Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz. U. L 303 z 31. 10. 1990, str. 6), ostatnio zmieniona dyrektywą 95/22/WE (Dz. U. L 243 z 11. 10. 1995, str. 1) D. Zwierzęta akwakultury Dyrektywa Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 roku dotycząca warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury (Dz. U. L 46 z 19. 2. 1991, str. 1), ostatnio zmieniona dyrektywą 95/22/WE (Dz. U. L 243 z 11. 10. 1995, str. 1) E. Mięczaki Dyrektywa Rady 91/492/EWG z dnia 15 lipca 1991 roku ustanawiająca warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu żywych małży (Dz. U. L 268 z 24. 9. 1991, str. 1), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji F. Zarodki bydła Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 roku w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (Dz. U. L 302 z 19. 10. 1989, str. 1), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 94/113/WE (Dz. U. L 53 z 24. 2. 1994, str. 23) G. Nasienie bydła Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 roku ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie głęboko zamrożonego nasienia bydła domowego (Dz. U. L 194 z 22. 7. 1988, str. 10), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 359 H. Nasienie trzody chlewnej Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz przywozie nasienia trzody chlewnej (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 62), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji I. Pozostałe żywe zwierzęta Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 roku ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych warunkami zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w punkcie I załącznika A do dyrektywy 90/425/EWG (Dz. U. L 268 z 14. 9. 1992 str. 54), ostatnio zmieniona decyzją Komisji 95/176/WE (Dz. U. L 117 z 24. 5. 1995, str. 23) II. Szwajcaria – ustawodawstwo Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (OITE), ostatnio zmienione w dniu 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11) III. Postanowienia wykonawcze Co do zasady ogólnej Office Vétérinaire Fédéral stosuje takie same postanowienia jak te, które zawarto w punkcie 1 niniejszego dodatku. Office Vétérinaire Fédéral może jednak przyjąć środki bardziej restrykcyjne i wymagać dodatkowych gwarancji. W takim przypadku bez uszczerbku dla jego praw w zakresie stosowania tych środków niezwłocznie w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego są prowadzone konsultacje w celu znalezienia odpowiednich rozwiązań. Jeżeli Office Vétérinaire Fédéral chce zastosować środki mniej restrykcyjne, informuje o tym z wyprzedzeniem właściwe departamenty Komisji. W przypadkach takich prowadzone są konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego w celu znalezienia odpowiednich rozwiązań. W oczekiwaniu na takie rozwiązania organy szwajcarskie powstrzymują się od wprowadzania w życie planowanych środków. 360 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 4 Przepisy zootechniczne włącznie z przepisami regulującymi przywóz z państw trzecich I. Wspólnota Europejska – prawodawstwo A. Zwierzęta z gatunku bydła Dyrektywa Rady 77/504/EWG z dnia 25 lipca 1977 roku w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. U. L 206 z 12. 8. 1977, str. 8), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji B. Zwierzęta z gatunku świń Dyrektywa Rady 88/661/EWG z dnia 19 grudnia 1988 roku w sprawie norm zootechnicznych mających zastosowanie do zwierząt hodowlanych z gatunku świń (Dz. U. L 382 z 31. 12. 1988, str. 36), ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji C. Zwierzęta z gatunków owiec i kóz Dyrektywa Rady 89/361/EWG z dnia 30 maja 1989 roku dotycząca owiec i kóz hodowlanych czystorasowych (Dz. U. L 153 z 6. 6. 1989, str. 30) D. Zwierzęta z rodziny koniowatych a) Dyrektywa Rady 90/427/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków handlu wewnątrzwspólnotowego koniowatymi (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 55) b) Dyrektywa Rady 90/428/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku w sprawie handlu zwierzętami z rodziny koniowatych przeznaczonymi do udziału w zawodach oraz ustanawiająca warunki udziału w takich zawodach (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 60) E. Zwierzęta czystorasowe Dyrektywa Rady 91/174/EWG z dnia 25 marca 1991 roku ustanawiająca wymogi zootechniczne i rodowodowe przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt czystorasowych oraz zmieniająca dyrektywy 77/504/EWG oraz 90/425/EWG (Dz. U. L 85 z 5. 4. 1991, str. 37) F. Przywóz z państw trzecich Dyrektywa Rady 94/28/WE z dnia 23 czerwca 1994 roku ustanawiająca zasady odnoszące się do warunków genealogicznych i zootechnicznych stosowanych w przywozie z państw trzecich zwierząt, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków oraz zmieniająca dyrektywę 77/504/EWG w sprawie zwierząt hodowlanych czystorasowych z gatunku bydła (Dz. U. L 178 z 12. 7. 1994, str. 66) II. Szwajcaria – ustawodawstwo Organy szwajcarskie opracowały i przekazały do konsultacji projekt aktu prawnego w sprawie rolnictwa. Projekt aktu prawnego zobowiązuje Conseil Fédéral do przyjęcia rozporządzenia dotyczącego sfery objętej niniejszym dodatkiem. Po wejściu w życie niniejszego Załącznika organy szwajcarskie zobowiązują się do przyjęcia podobnego ustawodawstwa prowadzącego do rezultatów identycznych z tymi, jakie wymieniono w punkcie 1 niniejszego dodatku. Niniejszy dodatek podlega przeglądowi w jak najkrótszym czasie w kontekście nowych przepisów przyjętych przez organy szwajcarskie. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 361 III. Uzgodnienia przejściowe Bez uszczerbku dla zasad dotyczących kontroli zootechnicznej zawartych w dodatku 5 i 6 organy szwajcarskie zobowiązują się zapewnić, by przesyłki zawierające zwierzęta, jajowe i zarodki były dokonywane zgodnie z dyrektywą 94/28/WE. ich nasienie, komórki W przypadku powstawania trudności w handlu sprawy będą, na wniosek każdej ze Stron, kierowane do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. 362 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 5 Kontrole i opłaty ROZDZIAŁ I Handel między Wspólnotą a Szwajcarią I. System ANIMO Komisja we trybie roboczej współpracy z Office Vétérinaire Fédéral dokonuje zintegrowania Szwajcarii ze skomputeryzowanym systemem ANIMO. W razie konieczności w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zostają ustanowione środki przejściowe. II. Zasady dotyczące zwierząt z rodziny koniowatych Kontrole odnoszące się do handlu między Wspólnotą a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z dyrektywą 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 roku dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (Dz. U. L 224 z 18. 8. 1990, str. 29), ostatnio zmienioną dyrektywą 92/118/EWG (Dz. U. L 62 z 15. 3. 1993, str. 49). Za wprowadzanie w życie postanowień artykułu 9 i 22 jest odpowiedzialny Wspólny Komitet Weterynaryjny. III. Zasady dotyczące zwierząt wysyłanych na wypas do obszarów przygranicznych 1. Urzędowy lekarz weterynarii kraju wysyłki: — powiadamia urzędowego lekarza weterynarii kraju przeznaczenia z 48-godzinnym wyprzedzeniem, że zwierzęta mają zostać wysłane, — bada zwierzęta w okresie 48 godzin przez ich wysłaniem na tereny wypasu; zwierzęta muszą być odpowiednio oznakowane, — wydaje świadectwo zgodnie ze wzorem, jaki opracuje Wspólny Komitet Weterynaryjny. 2. Urzędowy lekarz weterynarii kraju przeznaczenia dokonuje inspekcji zwierząt z chwilą ich przybycia do kraju przeznaczenia w celu upewnienia się, że odpowiadają one normom ustanowionym w niniejszym załączniku. 3. W okresie sezonu wypasowego zwierzęta pozostają pod dozorem celnym. 4. Posiadacz zwierząt składa pisemne oświadczenie, w którym zobowiązuje się do: a) stosowania się do wszystkich środków podejmowanych na mocy niniejszego załącznika oraz do wszelkich innych środków wprowadzanych na szczeblu lokalnym, w taki sam sposób, jak czyni to każdy posiadacz zwierząt pochodzący ze Wspólnoty czy też ze Szwajcarii; b) opłacenia kosztów kontroli wymaganych na mocy niniejszego załącznika; c) pełnej współpracy w zakresie uzgodnień dotyczących kontroli celnych lub weterynaryjnych wymaganych przez organy kraju wysyłki lub przeznaczenia. 5. Prowadzenie wypasu jest ograniczone do 10-kilometrowego pasa po obydwu stronach granicy między Szwajcarią a Wspólnotą; odległość ta może być zwiększana w specjalnych i stosownie uzasadnionych warunkach. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 363 6. Tam, gdzie występują ogniska chorób, podejmowane są odpowiednie i właściwe środki za wspólną zgodą między właściwymi organami weterynaryjnymi. Organy te uzgadniają sposób pokrywania powstających w związku z tym kosztów. Jeżeli jest to konieczne, sprawa kierowana jest do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego. IV. Zasady specjalne A. W przypadkach gdy zwierzęta rzeźne przeznaczone są dla ubojni w Bazylei, w punktach przekroczenia granicy szwajcarskiej przeprowadzane są tylko kontrole dokumentacji. Zasada ta ma zastosowanie tylko do zwierząt okręgów Lörrach, Waldshut, Breisgau-Hochschwarzwald i miasta Freibourg i. B. Niniejsze postanowienie może zostać rozszerzone na inne ubojnie położone wzdłuż granicy między Wspólnotą a Szwajcarią. departamentu Haut Rhin pochodzących oraz z B. W przypadkach gdy zwierzęta przeznaczone są dla enklawy celnej Livigno, kontrole dokumentacji przeprowadzane są w Ponte Gallo. Zasada ta ma zastosowanie tylko do zwierząt pochodzących z kantonu Grisons. Niniejsze postanowienie może zostać rozszerzone na inne obszary podlegające kontroli celnej położone wzdłuż granicy między Wspólnotą a Szwajcarią. C. W przypadkach gdy zwierzęta przeznaczone są dla kantonu Grisons, przeprowadzana jest tylko kontrola dokumentacji w La Drossa. Niniejsza zasada ma zastosowanie tylko do zwierząt pochodzących z enklawy celnej Livogno. Niniejsze postanowienie może zostać rozszerzone na inne obszary położone wzdłuż granicy między Wspólnotą a Szwajcarią. D. W przypadkach gdy zwierzęta są ładowane bezpośrednio lub pośrednio do pociągu w punkcie położonym na terytorium Wspólnoty po dokonaniu ich tranzytu przez terytorium szwajcarskie w celu dokonania ich rozładunku w innym punkcie położonym na terytorium Wspólnoty, jedynym wymogiem jest wcześniejsze poinformowanie o tym szwajcarskich organów weterynaryjnych. Niniejsza zasada ma zastosowanie tylko do pociągów, których skład nie ulega zmianie podczas transportu. V. Zasady dotyczące zwierząt przekraczających przez terytorium Wspólnoty lub Szwajcarii A. W przypadkach gdy żywe zwierzęta pochodzące ze Wspólnoty mają przekroczyć terytorium Szwajcarii, organy szwajcarskie przeprowadzają jedynie kontrole dokumentacji. W przypadkach zaistnienia podejrzeń mogą one przeprowadzać każdego innego rodzaju wymagane inspekcje. B. W przypadkach gdy żywe zwierzęta pochodzące ze Szwajcarii mają przekroczyć terytorium szwajcarskie, organy Wspólnoty przeprowadzają jedynie kontrole dokumentacji. W przypadkach zaistnienia podejrzeń mogą one przeprowadzać każdego innego rodzaju wymagane inspekcje. Organy szwajcarskie gwarantują, że zwierzętom będzie towarzyszyło świadectwo o nieodsyłaniu wydane przez organy państwa trzeciego będącego pierwszym krajem przeznaczenia. VI. Zasady ogólne Niniejsze postanowienia mają zastosowanie do przypadków nieobjętych punktami II–IV. A. W odniesieniu do żywych zwierząt pochodzących ze Wspólnoty lub ze Szwajcarii i przeznaczonych do przywozu przeprowadzane są następujące kontrole: — kontrole dokumentacji, — kontrole identyfikacyjne, oraz w przypadku podejrzenia — kontrole bezpośrednie. B. W odniesieniu do zwierząt z krajów innych niż objęte postanowieniami niniejszego załącznika, które zostały poddane kontroli, jak przewidziano w dyrektywie 91/496/EWG, przeprowadzane są następujące kontrole: — kontrole dokumentacji, — kontrole identyfikacyjne, oraz w przypadku podejrzenia — kontrole bezpośrednie. 364 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 VII. Punkty kontroli granicznej – handel między Wspólnotą Europejską a Szwajcarią A. W odniesieniu do Wspólnoty: dla Niemiec następujące punkty: — Bietingen przejście drogowe — Konstanz Strasse przejście drogowe — Weil am Rhein/Mannheim przejście kolejowe i drogowe, dla Francji następujące punkty: — Divonne przejście drogowe — Saint Julien/Bardonnex przejście drogowe — Ferney-Voltaire/Geneva przejście powietrzne — Saint-Louis/Bale przejście powietrzne dla Włoch następujące punkty: — Campocologno przejście kolejowe — Chiasso przejście kolejowe i drogowe — Gran San Bernardo-Pollein przejście kolejowe dla Austrii następujące punkty graniczne i odpowiadające im punkty kontroli: — Tisis — Höchst — Buchs B. Dla Szwajcarii: — z Niemcami: — z Francją: przejście drogowe przejście drogowe przejście kolejowe Thayngen Kreuzungen Basle Bardonnex Basle Geneva przejście drogowe przejście drogowe przejście drogowe/kolejowe/powietrzne przejście drogowe przejście drogowe/kolejowe/powietrzne przejście drogowe i powietrzne — z Włochami: Campocologno przejście kolejowe — z Austrią: Chiasso Martigny Schaanwald St. Margrethen Buchs przejście drogowe i kolejowe przejście drogowe przejście drogowe przejście drogowe przejście kolejowe 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 365 ROZDZIAŁ 2 Przywóz z państw trzecich I. Prawodawstwo Kontrole w odniesieniu do przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z dyrektywą Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 roku ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniająca dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (Dz. U. L 268 z 24. 4. 1991, str. 56), ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji. II. Zasady stosowania A. Do celów artykułu 6 dyrektywy 91/496/EWG punktami kontroli granicznej są: port lotniczy Bazylea-Mulhouse, port lotniczy Genewa i port lotniczy Zurych. Za dokonywanie ewentualnych zmian w tym zakresie odpowiedzialny jest Wspólny Komitet Weterynaryjny. B. Kontrole na miejscu są przeprowadzane w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego zgodnie w szczególności z artykułem 19 dyrektywy 91/496/EWG i artykułem 57 Ustawy w sprawie chorób epizootycznych. ROZDZIAŁ 3 Postanowienia specjalne — W odniesieniu do Francji konsultacjom prowadzonym w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego podlegają przypadki zaistniałe w porcie lotniczym Ferney-Voltaire/Genewa i w porcie lotniczym St. Louis/Bazylea. — W odniesieniu do Szwajcarii konsultacjom prowadzonym w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego podlegają przypadki zaistniałe w porcie lotniczym Genewa-Cointrin i w porcie lotniczym Bazylea-Mulhouse. I. Pomoc wzajemna A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 89/608/EWG z dnia 21 listopada 1989 roku w sprawie wzajemnej pomocy między organami administracyjnymi Państw Człon- kowskich i współpracy między Państwami Członkowskimi a Komisją w celu zapewnienia prawidłowego stosowania ustawodawstwa dotyczą- cego spraw weterynaryjnych i zootechnicznych (Dz. U. L 351 z 2. 12. 1989, str. 34) Ustawa z dnia 1 lipca 1996 roku w sprawie chorób epizootycznych (LFE), ostatnio zmieniona w dniu 18 czerwca 1993 roku (RS 916. 40), w szcze- gólności jej artykuł 57 B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE Wspólny Komitet Weterynaryjny odpowiedzialny jest za stosowanie artykułów 10, 11 i 16 dyrektywy 89/608/EWG. II. Identyfikacja zwierząt A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Dyrektywa Rady 92/102/EWG z dnia 27 listopada 1992 roku w sprawie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. L 355 z 5. 12. 1992, str. 32), zmie- niona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie chorób epizoo- tycznych (OFE), ostatnio zmienione w dniu 16 września 1996 roku (RS 916. 401), w szczególności jego artykuły 7–22 (rejestracja i identyfikacja). 366 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za stosowanie postanowień artykułu 3 ustęp 2, artykułu 4 ustęp 1 litera a) akapit piąty i artykułu 4 ustęp 2 dyrektywy 92/102/EWG. 2. W odniesieniu do przemieszczania zwierząt z gatunku trzody chlewnej, owiec i kóz na obszarze Szwajcarii, datą braną pod uwagę do celów artykułu 5 ustęp 3 jest dzień 1 lipca 1999 roku. 3. W kontekście postanowień artykułu 10 dyrektywy 92/102/EWG Wspólny Komitet Weterynaryjny jest odpowiedzialny za działania koordynacyjne podczas wprowadzania systemu identyfikacji elektronicznej. III. System SHIFT A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a Decyzja Rady 92/438/EWG z dnia 13 lipca 1992 roku w sprawie komputeryzacji weterynaryjnych procedur przywozowych (Projekt SHIFT), zmieniająca dyrektywy 90/675/EWG, 91/496/EWG, 91/628/EWG i decyzję 90/424/EWG oraz uchylająca decyzję 88/192/EWG (Dz. U. L 243 z 25. 8. 1992, str. 27) ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 roku w sprawie cho- rób epizootycznych (OFE), ostatnio zmienione w dniu 16 wrze- śnia 1996 roku (RS 916. 401) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE Komisja, we współpracy z Office Vétérinaire Fédéral, dokonuje zintegrowania Szwajcarii w ramach systemu SHIFT przewidzianego w decyzji Rady 92/438/EWG. IV. Ochrona zwierząt A. PRAWODAWSTWO W s p ó l n o t a S z w a j c a r i a zwierząt podczas Dyrektywa Rady 91/628/EWG z dnia 19 listopada 1991 roku w sprawie zmieniająca dyrektywy ochrony 90/425/EWG oraz 91/496/EWG (Dz. U. L 340 z 11. 12. 1991, str. 17), ostatnio zmieniona dyrektywą Rady 95/29/WE (Dz. U. L 148 z 30. 6. 1995, str. 52) transportu i Rozporządzenie z dnia 27 maja 1981 roku w sprawie ochrony zwierząt (RS 455. 1) Rozporządzenie z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tran- zytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmie- nione w dniu 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11) B. SPECJALNE POSTANOWIENIA I PROCEDURY WPROWADZANIA W ŻYCIE 1. Organy szwajcarskie zobowiązują się dostosować do wymagań ustanowionych dyrektywą 91/628/EWG w odniesieniu do handlu między Szwajcarią a Wspólnotą oraz do przywozu z państw trzecich. 2. Informacja przewidziana w artykule 8 akapit czwarty dyrektywy 91/628/EWG dostarczana jest Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 3. Inspekcje na miejscu przeprowadzane są w ramach kompetencji Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego, zgodnie w szczególności z artykułem 10 dyrektywy 91/628/EWG i artykułem 65 rozporządzenia z dnia 20 kwietnia 1988 roku w sprawie przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów zwierzęcych (ΟΠΈ), ostatnio zmienione w dniu 14 maja 1997 roku (RS 916. 443. 11). 4. Informacja przewidziana w artykule 18 ustęp 3 akapit drugi dyrektywy 91/628/EWG dostarczana jest Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 367 Zastosowanie mają mutatis mutandis sekcja VI rozdział 1 i 2 niniejszego załącznika. V. Nasienie, komórki jajowe i zarodki VI. Opłaty A. Organy szwajcarskie zobowiązują się do pobierania za kontrole dotyczące żywych zwierząt z krajów innych niż te objęte niniejszym załącznikiem opłat co najmniej takich, jakie przewidziano w rozdziale 2 załącznika C do dyrektywy 96/43/WE. B. Opłaty pobierane w odniesieniu do żywych zwierząt pochodzących ze Wspólnoty lub Szwajcarii i przeznaczonych do przywozu do Wspólnoty lub Szwajcarii wynoszą: 2,5 EUR /t i co najmniej 15 EUR, a co najwyżej 175 EUR w odniesieniu do jednej przesyłki. C. Żadne opłaty nie są nakładane: — na zwierzęta rzeźne przeznaczone dla ubojni w Bazylei, — na zwierzęta przeznaczone dla enklawy celnej w Livigno, — na zwierzęta przeznaczone dla kantonu Grisons, — na żywe zwierzęta załadowane bezpośrednio lub pośrednio na kolej w jednym punkcie położonym na terytorium Wspólnoty w celu ich rozładowania w innym punkcie na terytorium Wspólnoty, — na żywe zwierzęta pochodzące ze Wspólnoty i przemieszczane przez terytorium Szwajcarii, — na zwierzęta pochodzące ze Szwajcarii przekraczające terytorium Wspólnoty, — na zwierzęta z rodziny koniowatych. D. Opłaty nakładane na zwierzęta wysyłane na wypas w obszarach przygranicznych wynoszą: 1 EUR na głowę dla kraju wysyłki i 1 EUR na głowę dla kraju przeznaczenia, jednak nie mniej niż 10 EUR i nie więcej niż 100 EUR pobieranych w każdym przypadku od jednej przesyłki. E. Do celów niniejszego rozdziału „przesyłka” oznacza liczbę zwierząt tego samego rodzaju, objętych tym samym świadectwem zdrowia lub dokumentem, przewożonych tym samym środkiem transportu, wysłanych przez tego samego nadawcę, pochodzących z tego samego kraju wywozu lub regionu i przeznaczonych dla tego samego miejsca przeznaczenia. 368 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 6 Produkty zwierzęce ROZDZIAŁ 1 Sektory, w których ma miejsce wzajemne uznawanie równoważności 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 369 l y t o n ó p s W o d i i r a c j a w z S e z z ó w y W i i r a c j a w z S o d l y t o n ó p s W e z z ó w y W i z d u l z e z r p a i c y ż o p s o d e n o z c a n z e z r p e i n a ł d y b w ó k n u t a g a k e l m z y t k u d o r p i z d u l z e z r p a i c y ż o p s o d e n o z c a n z e z r p a ł d y b w ó k n u t a g a k e l m z y t k u d o r p i i o k e l M o k e l M : y t k u d o r P ć ś o n ż a w o n w ó R a i n a w o u g e r U l E W l u d n a h i k n u r a W l u d n a h i k n u r a W ć ś o n ż a w o n w ó R e i k s r a c j a w z s a i n a w o u g e r U l e i k s r a c j a w z s a i n a w o u g e r U l a i n a w o u g e r U l E W G W E / 8 1 1 / 2 9 , ) 1 0 4 6 1 9. , 5 5 1 , 1 0 1 S R ( , 5 6 u k o r 6 9 9 1 a i n ś e z r w 6 1 a i n d e n o n i , 1 6 , 7 4 ł u k y t r a o g e j l i c ś o n ó g e z c z s w G W E / 6 4 / 2 9 - e i m z i o n t a t s o , ) E F O ( h c y n z c y t o o z i p e b ó r o h c e i w - e i m z i o n t a t s o , ) E F O ( h c y n z c y t o o z i p e b ó r o h c e i w , ) 1 0 4 6 1 9. , 5 5 1 , 1 0 1 S R ( , 5 6 u k o r 6 9 9 1 a i n ś e z r w 6 1 a i n d e n o n i , 1 6 , 7 4 ł u k y t r a o g e j l i c ś o n ó g e z c z s w G W E / 8 1 1 / 2 9 G W E / 6 4 / 2 9. 5 9 2 i 4 2 2 , 7 7 1 , 3 7 1 , 9 6 1 , 3 6 1 5 9 2 i 4 2 2 , 7 7 1 , 3 7 1 , 9 6 1 , 3 6 1 k a T G W E / 2 3 4 / 4 6 - a r p s w u k o r 5 9 9 1 a c w r e z c 7 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R k a T - a r p s w u k o r 5 9 9 1 a c w r e z c 7 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R G W E / 2 3 4 / 4 6 a i w o r d z e c ą z c y t o d y s i p e z r P t ą z r e i w z o ł d y b - k a T G W E / 6 4 / 2 9 u k o r 5 9 9 1 a k i n r e i z d ź a p 8 1 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R k a T G W E / 8 1 1 / 2 9 - r a z c e l m e z r o t k e s w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w u k o r 5 9 9 1 a k i n r e i z d ź a p 8 1 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - r a z c e l m e z r o t k e s w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w G W E / 8 1 1 / 2 9 G W E / 6 4 / 2 9 e n z c i l b u p e i w o r d Z. 0 1 5 3 6 1 9. S R , L O A - r O ( m i k s ). 0 1 5 3 6 1 9. S R , L O A - r O ( m i k s u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 5 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R s e s s i u S s r u e t c u d o r P s e d e l a r t n e C n o n U z e z r p e n a d y w i e i s e c o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w t i a L u d S R ( a k e l m a i n a z r a w t e z r p o g e w o ł s y m e z r p u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 5 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R s e s s i u S s r u e t c u d o r P s e d e l a r t n e C n o n U z e z r p e n a d y w i e i s e c o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w t i a L u d S R ( a k e l m a i n a z r a w t e z r p o g e w o ł s y m e z r p ). 4 0 1 5 3 6 1 9. ). 4 0 1 5 3 6 1 9. u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 6 1 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R s e s s i u S s r u e t c u d o r P s e d e l a r t n e C n o n U z e z r p e n a d y w i i j c k u d o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w t i a L u d u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 6 1 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R s e s s i u S s r u e t c u d o r P s e d e l a r t n e C n o n U z e z r p e n a d y w i i j c k u d o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w t i a L u d ). 5 0 1 5 3 6 1 9. S R ( a k e l m ). 5 0 1 5 3 6 1 9. S R ( a k e l m u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 4 2 a i n d z L A S U e i n e z d ą z r o p z o R - i n l ś e i m e z r e i s e c o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 4 2 a i n d z L A S U e i n e z d ą z r o p z o R - i n l ś e i m e z r e i s e c o r p w i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w ). 6 0 1 5 3 6 1 9. S R ( a k e l m a i n a z r a w t e z r p o g e z c ). 6 0 1 5 3 6 1 9. S R ( a k e l m a i n a z r a w t e z r p o g e z c u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 0 3 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - o r F u d e c r e m m o C u d e s s i u S i n o n U z e z r p e n a d y w - j o d s a z c d o p i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w A S e g a m S R ( w ó r e s a i n a w o k a p o g e n p ę t s w i a i n a w e z r u k o r 6 9 9 1 a i n z c y t s 0 3 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - o r F u d e c r e m m o C u d e s s i u S i n o n U z e z r p e n a d y w - j o d s a z c d o p i c ś o k a j a i n e i n w e p a z e i w a r p s w A S e g a m S R ( w ó r e s a i n a w o k a p o g e n p ę t s w i a i n a w e z r ). 7 0 1 5 3 6 1 9. ). 7 0 1 5 3 6 1 9. 370 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 l y t o n ó p s W o d i i r a c j a w z S e z z ó w y W i i r a c j a w z S o d l y t o n ó p s W e z z ó w y W e n l a j c e p s a i n a g a m y W ć ś o n ż a w o n w ó R e n l a j c e p s a i n a g a m y W ć ś o n ż a w o n w ó R l u d n a h i k n u r a W l u d n a h i k n u r a W E W y m r o N e i k s r a c j a w z s y m r o N e i k s r a c j a w z s y m r o N E W y m r o N e c ę z r e i w z y d a p d O : y t k u d o r P l e d n a h t s e j i y n o n o r b a Z o g e i k o s y w i m a ł a i r e t a m o g e n w o n o p o D. a k y z y r z e z r p - e t e W t e t i m o K y n ó p s W l a i n e ż a w z o r k a T G W E / 7 6 6 / 0 9 3 9 9 1 o g e t u l 3 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - e t a m l e d n a h t s e j i y n o n o r b a Z k a T 3 9 9 1 o g e t u l 3 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R G W E / 7 6 6 / 0 9 w ó d a p d o a i n a w u s u e i w a r p s w u k o r o D. a k y z y r o g e i k o s y w i m a ł a i r - e i m z i o n t a t s o , ) A D - L E O ( h c y c ę z r e i w z z e z r p a i n e ż a w z o r o g e n w o n o p S R ( u k o r 6 9 9 1 a i n t e i w k 7 1 a i n d e n o n i - a n y r e t e W t e t i m o K l y n ó p s W ) 1 0 4 6 1 9. y n j y r w ó d a p d o a i n a w u s u e i w a r p s w u k o r - e i m z i o n t a t s o , ) A D - L E O ( h c y c ę z r e i w z S R ( u k o r 6 9 9 1 a i n t e i w k 7 1 a i n d e n o n i ). 2 2 1 4 4 6 1 9. y n j y r a n y r a i n t e i w k 0 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - n a r t , u z o w y z r p e c ą z c y t o d u k o r 8 8 9 1 w ó t k u d o r p i t ą z r e i w z u z o w y w i u t y z i e n o n e i m z i o n t a t s o , ) Έ Π Ο ( h c y c ę z r e i w z S R ( u k o r 7 9 9 1 a j a m 4 1 a i n d a i n t e i w k 0 2 a i n d z e i n e z d ą z r o p z o R - n a r t , u z o w y z r p e c ą z c y t o d u k o r 8 8 9 1 w ó t k u d o r p i t ą z r e i w z u z o w y w i u t y z i e n o n e i m z i o n t a t s o , ) Έ Π Ο ( h c y c ę z r e i w z S R ( u k o r 7 9 9 1 a j a m 4 1 a i n d - y t r a o g e j l i c ś o n ó g e z c z s w , ). 1 1 3 4 4 6 1 9. - y t r a o g e j l i c ś o n ó g e z c z s w , ). 1 1 3 4 4 6 1 9. - a ł k a z e i n a z d r e i w t a z ( 7 7 i 6 7 , a 4 6 y ł u k a l d i k n u r a w , z ó w y w h c y c ą z d a w o r p w ó d ) h c y c ę z r e i w z w ó d a p d o u z o w y w - a ł k a z e i n a z d r e i w t a z ( 7 7 i 6 7 , a 4 6 ł u k a l d i k n u r a w , z ó w y w h c y c ą z d a w o r p w ó d ) h c y c ę z r e i w z w ó d a p d o u z o w y w 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 371 ROZDZIAŁ II Sektory nieobjęte rozdziałem I I. Wywóz ze Wspólnoty do Szwajcarii Wywóz ze Wspólnoty do Szwajcarii podlega tym samym warunkom jak w handlu wewnątrzwspólnotowym. Jednakże we wszystkich przypadkach wydawane jest przez właściwe organy szwajcarskie towarzyszące przesyłkom świadectwo poświadczające zgodność z tymi warunkami. Jeżeli okaże się to konieczne, Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatruje sprawę wzorów takich świadectw. II. Wywóz ze Szwajcarii do Wspólnoty Wywóz ze Szwajcarii do Wspólnoty podlega odpowiednim warunkom ustanowionym w regułach wspólnotowych. Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatruje sprawę wzorów świadectw. Do czasu decyzji w sprawie tych wzorów zastosowanie mają obecnie obowiązujące wymagania dotyczące świadectw. ROZDZIAŁ III Przenoszenie sektorów z rozdziału II do rozdziału I Z chwilą przyjęcia przez Szwajcarię jakiegokolwiek ustawodawstwa, które uważa ona za równoważne z prawodawstwem wspólnotowym, sprawa przedstawiana jest Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu. Rozdział I niniejszego dodatku jest jak najszybciej dostosowywany tak, by odzwierciedlał treść obrad Komitetu. 372 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 7 Odpowiedzialne organy CZĘŚĆ A Szwajcaria Odpowiedzialność za kontrole zdrowia zwierząt i kontrole weterynaryjne zostaje podzielona między Département Fédéral de l’Economie a Département Fédéral de l’Intérieur. W zakresie tym zastosowanie ma, co następuje: — w odniesieniu do wywozu do Wspólnoty Département Fédéral de l’Economie jest odpowiedzialny za wydawanie świadectw zdrowia poświadczających zgodność z ustanowionymi normami i wymaganiami weterynaryjnymi, — w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego Département Fédéral de l’Economie jest odpowiedzialny za normy i wymagania weterynaryjne dotyczące mięsa (włącznie z rybami, skorupiakami i mięczakami) oraz produktów mięsnych (włącznie z mięsem ryb, skorupiaków i mięczaków), a Département Fédéral de l’Intérieur jest odpowiedzialny za mleko, przetwory mleczne, jaja i produkty jajeczne, — w odniesieniu do przywozu innych produktów zwierzęcych Département Fédéral de l’Economie jest odpowiedzialny za normy i wymagania weterynaryjne. CZĘŚĆ B Wspólnota Odpowiedzialność zostaje podzielona między krajowe służby poszczególnych Państw Członkowskich a Komisję Europejską. W tym zakresie zastosowanie ma, co następuje: — w odniesieniu do wywozu do Szwajcarii, Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie zgodności z warunkami i wymaganiami dotyczącymi produkcji, w szczególności za ustawowe inspekcje i za wydawanie świadectw zdrowia poświadczających zgodność z ustanowionymi normami i wymaganiami, — Komisja Europejska jest odpowiedzialna za ogólną koordynację, inspekcje/audyty w odniesieniu do systemów inspekcji oraz niezbędne działania legislacyjne zapewniające jednolite stosowanie norm i wymagań w ramach jednolitego rynku. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 373 Dodatek 8 Dostosowanie do warunków regionalnych 374 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 9 Wytyczne w sprawie procedury przeprowadzania audytów Do celów niniejszego dodatku „audyt” oznacza dokonanie oceny wyników funkcjonowania. 1. Zasady ogólne 1. 1. Audyty są przeprowadzane wspólnie przez Stronę odpowiedzialną za przeprowadzenie audytu („audytora”) i stronę poddawaną audytowi („audytowanego”), zgodnie z niniejszym postanowieniami ustanowionymi w niniejszym dodatku. W razie konieczności mogą być dokonywane inspekcje zakładów i urządzeń. 1. 2. Audyty są projektowane w celu kontrolowania skuteczności działania organów kontrolujących, aniżeli odrzucenia poszczególnych przesyłek żywności lub wyeliminowania zakładów. Jeżeli audyt wykazuje istnienie poważnego zagrożenia dla zdrowia zwierząt lub ludzi, audytowany podejmuje natychmiastowe działania korygujące. Procedura może obejmować badanie odnośnych uregulowań, przepisów wykonawczych, ocenę wyników końcowych, stopnia zgodności i podejmowanych następnie działań korygujących. 1. 3. Podstawą określania częstotliwości przeprowadzania audytów są wyniki działania. Niski poziom wyników działania wymaga zwiększenia częstotliwości audytów; niezadowalające wyniki działania muszą powodować działania korygujące ze strony audytowanego, które zadowolą wymagania audytora. 1. 4. Audyty i decyzje podejmowane na ich podstawie, muszą być przejrzyste i spójne. 2. Zasady odnoszące się do audytorów Osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie audytu przygotowują plan, najlepiej zgodny z uznanymi międzynarodowymi normami, obejmujący następujące podpunkty: 2. 1. przedmiot, stopień szczegółowości i zakres audytu; 2. 2. data i miejsce przeprowadzenia audytu wraz z harmonogramem obejmującym okres do sporządzenia projektu sprawozdania końcowego oraz samo jego sporządzenie; 2. 3. język bądź języki, w jakich przeprowadzany będzie audyt i sporządzony projekt sprawozdania; 2. 4. dane personalne audytorów, a jeżeli prace będą prowadzone przez zespół – dane kierownika grupy. Do przeprowadzenia audytu specjalistycznych systemów i programów mogą być wymagane specjalistyczne umiejętności zawodowe; 2. 5. harmonogram spotkań z urzędnikami i wszelkich inspekcji zakładów i obiektów. Nie ma potrzeby podawania z wyprzedzeniem danych szczegółowych dotyczących zakładów i urządzeń podlegających inspekcji; 2. 6. z zastrzeżeniem postanowień dotyczących swobodnego przepływu informacji audytorzy przestrzegają tajemnicy handlowej. Należy unikać konfliktu interesów; 2. 7. zgodność z zasadami bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników oraz poszanowanie praw prowadzącego działalność gospodarczą. Plan taki jest z wyprzedzeniem przeglądany wspólnie z przedstawicielami audytowanego. 3. Zasady odnoszące się do audytowanego W celu ułatwienia pracy audytorowi następujące zasady mają zastosowanie do działania audytowanego. 3. 1. Audytowany musi ściśle współpracować z audytorem i wyznaczyć osoby odpowiedzialne za niniejsze zadanie. Współpraca taka może obejmować na przykład: — udostępnienie wszystkich mających zastosowanie rozporządzeń i norm, — udostępnienie programów wprowadzania w życie oraz związanych z nimi zapisów i dokumentów, 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 375 — udostępnienie sprawozdań z audytów i inspekcji, — dokumentacji dotyczącej działań korygujących i kar, — zapewnienie dostępu do zakładów. 3. 2. Audytowany musi wprowadzać w życie określony w dokumentach program w celu wykazania stronom trzecim, że normy są spełniane w sposób spójny i jednolity. 4. Procedury 4. 1. Spotkanie wstępne Przedstawicie obydwu stron odbywają spotkanie wstępne. Na spotkaniu tym audytorowi zostaje powierzone zadanie dokonania przeglądu planu audytu i potwierdzenia, że dla potrzeb przeprowadzenia audytu dostępne są odpowiednie zasoby, dokumentacja i wszelkie inne udogodnienia. 4. 2. Przegląd dokumentów Na przegląd dokumentów może się składać przegląd dokumentów i zapisów, określone w podpunkcie 3. 1, struktur i uprawnień audytowanego, wszelkich zmian w systemach inspekcji żywności i poświadczania zaistniałych od chwili przyjęcia niniejszego załącznika lub przeprowadzenia ostatniego audytu, z położeniem nacisku na te aspekty systemów inspekcji i poświadczania, które odnoszą się do zwierząt lub produktów stanowiących przedmiot audytu. Może to obejmować zbadanie odpowiednich zapisów i dokumentów z inspekcji i poświadczania. 4. 3. Weryfikacja na miejscu 4. 3. 1. Decyzja o włączeniu tego elementu podejmowana jest na podstawie oceny ryzyka, przy wzięciu pod uwagę takich czynników jak rodzaj danego produktu, poprzedni stan związany z wymaganiami stawianymi przez sektor przemysłowy lub kraj wywozu, ilości produkowane i przywożone lub wywożone, zmiany w infrastrukturze oraz w charakterze krajowych systemów kontroli i poświadczeń. 4. 3. 2. Weryfikacja na miejscu może się wiązać z wizytowaniem obiektów produkcyjnych i wytwórczych, obszarów przemieszczania i składowania żywności oraz laboratoriów kontrolnych w celu sprawdzenia zgodności informacji zawartych w materiale dokumentowym, określonym w ppkt 4. 2. 4. 4. Audyt weryfikacyjny Jeżeli przeprowadzany jest audyt weryfikacyjny w celu sprawdzenia, czy zostały usunięte stwierdzone niedociągnięcia, może wystarczyć uwzględnienie tylko punktów, co do których stwierdzono potrzebę dokonania korekt. 5. Dokumenty robocze Formularze do zgłaszania ustaleń i wniosków z audytu są w miarę możliwości znormalizowane w celu zapewnienia jak największej jednolitości, przejrzystości i skuteczności audytów. Dokumenty robocze mogą obejmować wykaz kontrolny punktów, których dotyczy dokonywana ocena. Wykaz taki może obejmować: — ustawodawstwo, — strukturę służb inspekcyjnych i poświadczających oraz sposób ich działania, — dane szczegółowe dotyczące zakładów i sposobu ich funkcjonowania, — statystyki dotyczące zdrowia zwierząt, planów pobierania próbek i ich wyników, — środki i procedury wprowadzania w życie, — procedury sprawozdawcze i odwoławcze, — programy szkolenia. 376 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 6. Spotkanie zamykające Strony odbywają spotkanie zamykające, w którym uczestniczą, to właściwe, urzędnicy odpowiedzialni za wprowadzanie w życie krajowych programów inspekcji i poświadczania. Na spotkaniu tym audytor przedstawia ustalenia z audytu. Informacja prezentowana jest w sposób jasny i zwięzły, tak by wnioski z audytu zostały jasno zrozumiane. jeżeli jest Audytowany opracowuje projekt planu działań korygujących zauważone niedociągnięcia, najlepiej zawierający docelowe terminy ich zakończenia. 7. Sprawozdanie Audytowanemu przekazywany jest jak najszybciej projekt sprawozdania z audytu. Dysponuje on miesiącem czasu na zgłoszenie uwag do projektu sprawozdania; wszelkie uwagi audytowanego zostają włączone do sprawozdania końcowego. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 377 Dodatek 10 Kontrole graniczne i opłaty inspekcyjne A. Kontrole graniczne dotyczące sektorów, w których ma miejsce wzajemne uznawanie Rodzaj kontroli granicznych 1. Kontrole dokumentacyjne 2. Kontrole bezpośrednie: — mleko i przetwory mleczne — odpady zwierzęce Wskaźnik 100 % 1 % 1 % B. Kontrole graniczne dotyczące sektorów innych niż określone w punkcie A Rodzaj kontroli granicznych 1. Kontrole dokumentacyjne 2. Kontrole bezpośrednie Wskaźnik 100 % Maksymalnie 10 % C. Środki specjalne 1. Zwraca się uwagę na załącznik 3 do zalecenia nr 1/94 Wspólnego Komitetu WE – Szwajcaria w sprawie ułatwiania niektórych kontroli weterynaryjnych i formalności odnoszących się do produktów zwierzęcych i żywych zwierząt. Sprawa ta zostanie jak najszybciej zbadana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny. 2. Sprawa handlu między Francją a Szwajcarią produktami rybołówstwa z Jeziora Genewskiego i handlu między Niemcami a Szwajcarią produktami rybołówstwa z Jeziora Bodeńskiego zostanie jak najszybciej rozpatrzona przez Wspólny Komitet Weterynaryjny. D. Opłaty 1. W odniesieniu do sektorów, w których ma miejsce wzajemne uznawanie, opłaty wynoszą: 1,5 EUR /t przy opłacie od jednej przesyłki wynoszącej minimalnie 30 EUR i maksymalnie 350 EUR 2. W odniesieniu do sektorów innych niż te określone w punkcie 1 opłaty wynoszą: 3,5 EUR /t przy opłacie od jednej przesyłki wynoszącej minimalnie 30 EUR i maksymalnie 350 EUR Jeden rok po wejściu w życie niniejszego załącznika Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu tych postanowień. 378 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek 11 Punkty kontaktowe Dla Wspólnoty Europejskiej Dyrektor DG VI/BII Zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt Komisja Europejska B-1049 Bruksela Inne ważne punkty kontaktowe: Dyrektor Biuro do spraw Żywności i Weterynarii Dublin Irlandia Kierownik Jednostki DG VI/B/II/4 Koordynacja horyzontalnych zagadnień zdrowotnych Komisja Europejska B-1049 Bruksela Dla Szwajcarii Federalne Biuro Weterynaryjne Case postale 3003 Berne Switzerland tel. : (41–31) 323 85 01/02 Fax: (41–31) 323 85 90 Inne ważne kontakty: Federalne Biuro Zdrowia Publicznego Case postale 3003 Berne tel. : (41–31) 322 21 11 Fax: (41–31) 322 95 07 Centralna Służba Inspekcji i Konsultacji w sprawach Gospodarki Mlecznej Schwarzenburgstraße 161 3097 Liebefeld-Berne tel. : (41–31) 323 81 03 Fax: (41–31) 323 82 27 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 379 AKT KOŃCOWY Pełnomocnicy: WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ oraz KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ, spotykając się dnia dwudziestego pierwszego czerwca roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego w Luksemburgu w celu podpisania Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacja Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi, przyjęli wymienione poniżej Wspólne Deklaracje i dołączyli je do Aktu Końcowego: — Wspólna deklaracja w sprawie dwustronnych porozumień między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią, — Wspólna Deklaracja w sprawie klasyfikacji taryfowej warzyw w proszku i owoców w proszku, — Wspólna Deklaracja w sprawie sektora mięsa, — Wspólna Deklaracja w sprawie metod Szwajcarii stosowanych w zarządzaniu jej kontyngentami taryfowymi na mięso, — Wspólna Deklaracja w sprawie wprowadzania w życie postanowień zawartych w załączniku 4 dotyczących zdrowia roślin, — Wspólna Deklaracja w sprawie kupażowania produktów sektora wina pochodzących z terytorium Wspólnoty i wprowadzonych do obrotu na terytorium Szwajcarii, — Wspólna Deklaracja w sprawie ustawodawstwa dotyczącego napojów spirytusowych i aromatyzowanych napojów produkowanych na bazie wina, — Wspólna Deklaracja w sprawie ochrony nazw geograficznych i oznaczania pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych, — Wspólna Deklaracja w sprawie załącznika 11 dotyczącego środków odnoszących się do zdrowia zwierząt i środków zootechnicznych mających zastosowanie w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi, — Wspólna Deklaracja w sprawie dalszych negocjacji. — Przyjęli oni także do wiadomości następujące deklaracje załączone do niniejszego Aktu Końcowego: Deklaracja Wspólnoty Europejskiej w sprawie fondue z sera, — Deklaracja Szwajcarii w sprawie grappy, — Deklaracja Szwajcarii w sprawie nazw drobiu odnoszących się do rodzaju jego hodowli, — Deklaracja w sprawie obecności Szwajcarii w posiedzenia komitetów. Hecho en Luxemburgo, el veintiuno de junio de mil novecientos noventa y nueve. Udfærdiget i Luxembourg den enogtyvende juni nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Luxemburg am einundzwanzigsten Juni neunzehnhundertneunundneunzig. Έγινε στο Λουξεμβούργο, στις είκοσι μία Ιουνίου χίλια εννιακόσια ενενήντα εννέα. Done at Luxembourg on the twenty-first day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait à Luxembourg, le vingt-et-un juin mil neuf cent quatre-vingt dix-neuf. Fatto a Lussembourgo, addì ventuno giugno millenovecentonovantanove. 380 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Gedaan te Luxemburg, de eenentwintigste juni negentienhonderd negenennegentig. Feito em Luxemburgo, em vinte e um de Junho de mil novecentos e noventa e nove. Tehty tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäyhdeksän. Som skedde i Luxemburg den tjugoförsta juni nittonhundranittionio. kahdentenakymmenentenäensimmäisenä Luxemburgissa päivänä kesäkuuta vuonna Por la Comunidad Europea For Det Europæiske Fællesskab Für die Europäische Gemeinschaft Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα For the European Community Pour la Communauté européenne Per la Comunità europea Voor de Europese Gemeenschap Pela Comunidade Europeia Euroopan yhteisön puolesta På Europeiska gemenskapens vägnar Por la Confederación Suiza For Det Schweiziske Edsforbund Für die Schweizerische Eidgenossenschaft Για την Ελβετική Συνομοσπονδία For the Swiss Confederation Pour la Confédération suisse Per la Confederazione svizzera Voor de Zwitserse Bondsstaat Pela Confederação Suíça Sveitsin valaliiton puolesta På Schweiziska edsförbundets vägnar 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 381 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie dwustronnych Umów między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią Wspólnota Europejska i Szwajcaria uznają niniejszym, że Umowy dwustronne między Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są stosowane bez uszczerbku dla i pod warunkiem przestrzegania zobowiązań spoczywających na państwach będących stronami tych Umów z tytułu ich członkostwa w Unii Europejskiej lub w Światowej Organizacji Handlu. 382 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie klasyfikacji taryfowej warzyw w proszku i owoców w proszku W celu zapewnienia przyznawania i utrzymania wartości koncesji przyznawanych Szwajcarii przez Wspólnotę w odniesieniu do niektórych warzyw w proszku i owoców w proszku objętych załącznikiem 2 do Umowy w sprawie handlu produktami rolnymi, organy celne Stron zgadzają się niniejszym rozważyć uaktualnienie klasyfikacji taryfowej warzyw w proszku i owoców w proszku w świetle doświadczeń zebranych podczas stosowania koncesji celnych. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 383 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie sektora mięsa Począwszy do dnia 1 lipca 1999 roku, w związku z kryzysem BSE i środkami podejmowanymi wobec szwajcarskiego wywozu przez niektóre Państwa Członkowskie oraz na zasadzie wyjątku, zostaje otwarty roczny kontyngent autonomiczny na 700 ton wagi netto suszonej wołowiny, pod warunkiem opłacenia cła ad valorem i przy wyłączeniu z cła specyficznego, i będzie on miał zastosowanie przez jeden rok od dnia wejścia w życie Umowy. Jeżeli ograniczenia przywozowe zastosowane przez niektóre Państwa Członkowskie wobec Szwajcarii nie zostaną zniesione do tego czasu, zostanie dokonany przegląd sytuacji w tym zakresie. W zamian za to, na taki sam okres i na taki samych warunkach jak dotychczas, Szwajcaria zachowuje istniejące koncesje (480 t wagi netto dla szynki Parma i San Daniele, 50 t wagi netto dla szynki Serrano i 170 t wagi netto dla Bresaola). Stosowanymi regułami pochodzenia są te o ustaleniach niepreferencyjnych. 384 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie metod Szwajcarii stosowanych w zarządzaniu jej kontyngentami taryfowymi na mięso Wspólnota Europejska i Szwajcaria oświadczają niniejszym swój zamiar, wspólnie i w szczególności w związku z postanowieniami WTO, dokonania przeglądu metod Szwajcarii stosowanych w zarządzaniu jej kontyngentami taryfowymi na mięso w celu wypracowania metod zarządzania stwarzających mniejsze bariery w handlu. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 385 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie wprowadzania w życie postanowień załącznika 4 dotyczącego zdrowia roślin Szwajcaria i Wspólnota, zwane dalej „Stronami”, zobowiązują się do jak najszybszego wprowadzenia w życie postanowień załącznika 4 dotyczącego zdrowia roślin. Załącznik 4 wprowadzany jest w życie z chwilą, gdy ustawodawstwo szwajcarskie dotyczące roślin, produktów roślinnych i innych pozycji wymienionych w dodatku A do niniejszej deklaracji zostanie doprowadzone do stanu równoważności z prawodawstwem wspólnotowym wymienionym w dodatku B do niniejszej deklaracji zgodnie z procedurą zmierzającą do włączenia roślin, produktów roślinnych i innych pozycji w dodatku 1 do załącznika 4, i prawodawstwa obydwu Stron do jego dodatku 2. Procedura ta zostanie także wykorzystana do uzupełnienia dodatków 3 i 4 do tego załącznika zgodnie z dodatkami C i D do niniejszej deklaracji w odniesieniu do Wspólnoty i na podstawie odpowiednich przepisów postanowień w odniesieniu do Szwajcarii. Artykuły 9 i 10 załącznika 4 wprowadzane są w życie wówczas, gdy wymieniony załącznik wejdzie w życie, w celu jak najszybszego wprowadzenia instrumentów umożliwiających wpisywanie roślin, produktów roślinnych i innych pozycji w dodatku 1 do załącznika 4, wpisywanie przepisów postanowień prawa obydwu Stron mających równoważne skutki w kategoriach ochrony przed wprowadzaniem i rozpowszechnianiem organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych w dodatku 2 do załącznika 4, wpisywania organów odpowiedzialnych za wystawianie paszportów zdrowia roślin w dodatku 3 do załącznika 4 i, tam gdzie jest to konieczne, określania obszarów i dotyczących ich specjalnych wymagań w dodatku 4 do załącznika 4. Grupa robocza do spraw zdrowia roślin, określona w artykule 10 załącznika 4 jak najszybciej rozpatrzy szwajcarskie zmiany ustawodawcze w celu upewnienia się co do równoważności ich skutków z prawodawstwem wspólnotowym w kategoriach ochrony przed wprowadzaniem i rozpowszechnianiem organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych. Zapewni ona stopniowe wprowadzenie w życie załącznika 4, tak by znalazł on jak najszybciej zastosowanie do jak największej liczby roślin, produktów roślinnych i innych pozycji wymienionych w dodatku A do niniejszej deklaracji. Strony zobowiązują się do prowadzenia konsultacji technicznych w celu wspierania wprowadzania prawodawstwa o skutkach równoważnych w kategoriach ochrony przeciwko wprowadzaniu i rozpowszechnianiu organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych. 386 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Dodatek A ROŚLINY, PRODUKTY ROŚLINNE I INNE POZYCJE, W STOSUNKU DO KTÓRYCH OBYDWIE STRONY PODEJMĄ PRÓBĘ ZNALEZIENIA ROZWIĄZANIA ZGODNIE Z ZAŁĄCZNIKIEM 4 A. ROŚLINY, PRODUKTY ROŚLINNE I INNE POZYCJE POCHODZĄCE Z TERYTORIUM JEDNEJ ZE STRON 1. Roślin i produkty roślinne, jeżeli znajdują się one w obrocie 1. 1. Rośliny przeznaczone do sadzenia, bez nasion Beta vulgaris L. Humulus lupulus L. Prunus L. (1) 1. 2. Części roślin, z wyłączeniem owoców i nasion, ale włącznie z żywym pyłkiem kwiatowym do celów zapylania Chaenomeles Lindl. Cotoneaster Ehrh. Crataegus L. Cydonia Mill. Eriobotrya Lindl. Malus Mill. Mespilus L. Pyracantha Roem. Pyrus L. Sorbus L. except for S. Intermedia (Ehrh. ) Pers. Stranvaesia Lindl. 1. 3. Rośliny z gatunków rozłogowych i bulwiastych przeznaczone do flancowania Solanum L. i jego hybrydy 1. 4. Rośliny, z wyłączniem owoców i nasion Vitis L. 2. Rośliny, produkty roślinne i inne pozycje wytwarzane przez producentów upoważnionych do produkcji na sprzedaż osobom zawodowo zajmującym się produkcją roślin, z wyjątkiem tych roślin, produktów roślinnych i innych pozycji przygotowanych i gotowych do sprzedaży konsumentowi końcowemu, w stosunku do których Strony (organy odpowiedzialne w nich za te sprawy) gwarantują, że ich produkcja jest wyraźnie oddzielona od produkcji innych produktów. 2. 1. Rośliny, inne niż nasiona Abies spp. Apium graveolens L. (1) Pod warunkiem zachowania specjalnych przepisów dotyczących wirusa ospy śliw (plum pox). 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 387 Argyranthemum spp. Aster spp. Brassica spp. Castanea Mill. Cucumis spp. Dendranthema (DC) Des Moul. Dianthus L. i jego hybrydy Exacum spp. Fragaria L. Gerbera Cass. Gypsophila L. Impatiens L. : wszystkie odmiany hybryd z Nowej Gwinei Lactuca spp. Larix Mill. Leucanthemum L. Lupinus L. Pelargonium L’Hérit. ex Ait. Picea A. Dietr. Pinus L. Populus L. Pseudotsuga Carr. Quercus L. Rubus L. Spinacia L. Tanacetum L. Tsuga Carr. Verbena L. 2. 2. Rośliny przeznaczone do sadzenia, inne niż nasiona Rośliny psiankowate, inne niż określone w pozycji 1. 3. 2. 3. Rośliny korzeniowe lub rośliny z podłożem uprawowym związanych lub dołączonym Araceae Marantaceae Musaceae Persea Mill. Strelitziaceae 388 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 2. 4. Nasiona i bulwy Allium ascalonicum L. Allium cepa L. Allium schoenoprasum L. 2. 5. Rośliny przeznaczone do flancowania Allium porrum L. 2. 6. Bulwy lub cebulki przeznaczone do flancowania Camassia Lindl. Chionodoxa Boiss. Crocus flavus Weston cv. Golden Yellow Galanthus L. Galtonia canidicans (Baker) Decne Gladiolus Tourn. ex L. : zminiaturyzowane odmiany i ich hybrydy, takie jak G. callianthus Marais, G. colvillei Sweet, G. nanus hort. , G. ramosus hort. i G. tubergenii hort. Hyacinthus L. Iris L. Ismene Herbert (= Hymenocallis Salisb. ) Muscari Mill. Narcissus L. Ornithogalum L. Puschkinia Adams Scilla L. Tigridia Juss. Tulipa L. B. ROŚLINY I PRODUKTY ROŚLINNE POCHODZĄCE Z TERYTORIÓW INNYCH NIŻ TE OKREŚLONE W PUNKCIE A 3. Wszystkie rośliny przeznaczone do flancowania inne niż: — nasiona inne niż wymienione w punkcie 4, — następujące rośliny: Citrus L. Clausena Burm. f. Fortunella Swingle Murraya Koenig ex L. Palmae Poncirus Raf. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 389 4. Nasiona 4. 1. Nasiona pochodzące z Argentyny, Australii, Boliwii, Chile, Nowej Zelandii lub Urugwaju Cruciferae Gramineae Trifolium spp. 4. 2. Nasiona pochodzące spoza terytorium którejkolwiek ze Stron Allium cepa L. Allium porrum L. Allium schoenoprasum L. Capsicum spp. Helianthus annuus L. Lycopersicon lycopersicum (L. ) Karst. ex Farw. Medicago sativa L. Phaseolus L. Prunus L. Rubus L. Zea mays L. 4. 3. Nasiona następujących rodzajów pochodzących z Afganistanu, Indii, Iraku, Meksyku, Nepalu, Pakistanu, Stanów Zjednoczonych Triticum Secale X Triticosecale 5. Rośliny, inne niż owoce i nasiona Vitis L. 6. Części roślin, inne niż owoce i nasiona Coniferales Dendranthema (DC) Des Moul. Dianthus L. Pelargonium L’Hérit. ex Ait. Populus L. Prunus L. (pochodzące z krajów pozaeuropejskich) Quercus L. 390 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 7. Owoce (z krajów pozaeuropejskich) Annona L. Cydonia Mill. Diospyros L. Malus Mill. Mangifera L. Passiflora L. Prunus L. Psidium L. Pyrus L. Ribes L. Syzygium Gaertn. Vaccinium L. 8. Bulwy, inne niż przeznaczone do flancowania Solanum tuberosum L. 9. Drewno, które całkowicie lub częściowo zachowało swoją naturalną okrągłą powierzchnię, z korą lub bez, albo które jest przygotowane w formie wiórów, cząstek, trocin, odpadów drewnianych lub szczap a) jeżeli zostało ono w całości lub w części pozyskane z roślin opisanych poniżej: — Castanea Mill. — Castanea Mill. , Quercus L. (włącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej okrągłej powierzchni, pochodzące z krajów Ameryki Północnej) — Coniferales inne niż Pinus L. (włącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej okrągłej powierzchni, pochodzące z krajów pozaeuropejskich) — Pinus L. (włącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej okrągłej powierzchni) — Populus L. (pochodzące z krajów amerykańskich) — Acer saccharum Marsh. (włącznie z drewnem, które nie zachowało swojej naturalnej okrągłej powierzchni, pochodzące z krajów Ameryki Północnej), i b) w przypadku gdy jest zgodne z jednym z poniższych opisów: Kod CN 4401 10 Wyszczególnienie Drewno opałowe w postaci polan, okrąglaków, gałęzi, wiązek, szczap lub w podobnych postaciach ex 4401 21 Drewno w postaci wiórów i kawałków: - z gatunków Coniferales pochodzących z krajów pozaeuropejskich 4401 22 Drewno w postaci wiórów i kawałków: - - z gatunków innych niż Coniferales 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 391 Kod CN 4401 30 Wyszczególnienie Odpady i ścinki drewniane, polana, aglomerowane w brykiety lub w podobne formy ex 4403 20 Drewno surowe, nawet pozbawione kory lub bieli lub zgrubnie obrobione: - inne niż malowane, bejcowane, nasycone kreozotem lub innymi środkami konserwującymi z gatunków Coniferales pochodzących z krajów pozaeuropej- skich 4403 91 Drewno surowe, nawet pozbawione kory lub bieli lub zgrubnie obrobione: - inne niż malowane, bejcowane, nasycone kreozotem lub innymi środkami konserwującymi - - z gatunku Quercus L. 4403 99 Drewno surowe, nawet pozbawione kory lub bieli lub zgrubnie obrobione: - inne niż malowane, bejcowane, nasycone kreozotem lub innymi środkami konserwującymi - - inne niż z gatunków Coniferales, Queráis L. lub Fagus L. ex 4404 10 Drewniane żerdzie: rozszczepione drewniane pale, paliki, kołki, zaostrzone, ale nieprzetarte wzdłużnie: - z gatunków Coniferales pochodzących z krajów pozaeuropejskich ex 4404 20 Drewniane żerdzie: rozszczepione drewniane pale, paliki, kołki, zaostrzone, ale nieprzetarte wzdłużnie: - inne niż z gatunków Coniferales 4406 10 Podkłady kolejowe lub tramwajowe, drewniane - nieimpregnowane ex 4407 10 Drewno piłowane lub ciosane wzdłużnie, skrawane warstwami lub okorowane, niestrugane, nieszlifowane ani niełączone, o grubości przekraczającej 6 mm; w osobnych belkach lub ich częściach, balach, płytach, łatach (listwach): - z gatunków Coniferales pochodzących z krajów pozaeuropejskich ex 4407 91 Drewno piłowane lub ciosane wzdłużnie, skrawane warstwami lub okorowane, niestrugane, nieszlifowane ani niełączone, o grubości przekraczającej 6 mm; w osobnych belkach lub ich częściach, balach, płytach, łatach (listwach): - z gatunku Quercus L. ex 4407 99 Drewno piłowane lub ciosane wzdłużnie, skrawane warstwami lub okorowane, niestrugane, nieszlifowane ani niełączone, o grubości przekraczającej 6 mm; w osobnych belkach lub ich częściach, balach, płytach, łatach (listwach): - inne niż z gatunków Coniferales, drewna tropikalnego, gatunków Quercus L. lub Fagus L ex 4415 10 Skrzynie, klatki i bębny z drewna pochodzącego z krajów pozaeuropejskich ex 4415 20 Palety, palety skrzyniowe i inne platformy załadunkowe z drewna pochodzącego z krajów pozaeuropejskich ex 4416 00 Baryłki drewniane, łącznie z klepkami, z gatunku Quercus L. 392 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Palety i palety skrzynkowe (kod CN ex 4415 20) są również wyłączone, jeżeli spełniają normy mające zastosowanie do palet „UIC” i noszą znak poświadczający taką zgodność. 10. Gleba i podłoża uprawowe a) Gleba i podłoże uprawowe składające się w całości lub w części z ziemi lub stałego materiału organicznego, takiego jak części roślin, próchnica zawierająca torf lub korę, z wyjątkiem składającej się wyłącznie z torfu b) Gleba i podłoże uprawowe, dołączone do roślin lub połączone z nimi, złożone w całości z materiałów określonych w punkcie a) lub składające się w całości lub części z torfu lub wszelkich innych stałych substancji nieorganicznych, przeznaczone do podtrzymywania żywotności roślin. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 393 Dodatek B PRAWODAWSTWO Przepisy Wspólnoty Europejskiej: — Dyrektywa Rady 69/464/EWG z dnia 8 grudnia 1969 roku w sprawie zwalczania raka ziemniaczanego — Dyrektywa Rady 69/465/EWG z dnia 8 grudnia 1969 roku w sprawie zwalczania mątwika ziemniaczanego — Dyrektywa Rady 69/466/EWG z dnia 8 grudnia 1969 roku w sprawie zwalczania tarcznika niszczyciela — Dyrektywa Rady 74/647/EWG z dnia 9 grudnia 1974 roku w sprawie zwalczania zwójek występujących na goździku — Dyrektywa Rady 77/93/EWG z dnia 21 grudnia 1976 roku w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Państw Członkowskich organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych, ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 98/2/WE — Decyzja Komisji 91/261/EWG z dnia 2 maja 1991 roku uznająca Australię za państwo wolne od Erwinia amylovora (Burr. ) Winsl. et al. — Dyrektywa Komisji 92/70/EWG z dnia 30 lipca 1992 roku ustanawiająca szczegółowe zasady przeprowadzania badań do celów uznania stref chronionych we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 92/76/EWG z dnia 6 października1992 roku uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie, ostatnio zmieniona dyrektywą 98/17/WE — Dyrektywa Komisji 92/90/EWG z dnia 3 listopada 1992 roku ustanawiająca obowiązki, jakim podlegają producenci i importerzy roślin, produktów roślinnych lub innych oraz ustanawiająca szczegóły ich rejestracji — Dyrektywa Komisji 92/105/EWG z dnia 3 grudnia 1992 roku ustanawiająca stopień normalizacji w odniesieniu do „paszportów” roślin używanych przy przemieszczaniu niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w obrębie Wspólnoty i ustanawiająca szczegółowe procedury dotyczące wydawania takich „paszportów” roślin oraz warunki i szczegółowe procedury dotyczące ich wymiany — Decyzja Komisji 93/359/EWG z dnia 28 maja 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do drewna Thuja L. , pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki — Decyzja Komisji 93/360/EWG z dnia 28 maja 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do drewna uzyskanego z drzewa Thuja L. , pochodzącego z Kanady — Decyzja Komisji 93/365/EWG z dnia 2 czerwca 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do drewna iglastego poddanego obróbce cieplnej, pochodzącego z Kanady oraz ustanawiająca szczegóły systemu wskaźników mającego zastosowanie do drewna poddanego obróbce cieplnej — Decyzja Komisji 93/422/EWG z dnia 22 czerwca 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do drewna iglastego suszonego w suszarni, pochodzącego z Kanady oraz ustanawiająca szczegóły systemu wskaźników mającego zastosowanie do drewna suszonego w suszarni — Decyzja Komisji 93/423/EWG z dnia 22 czerwca 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do drewna iglastego suszonego w suszarni, pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz ustanawiająca szczegóły systemu wskaźników mającego zastosowanie do drewna suszonego w suszarni — Dyrektywa Komisji 93/50/EWG z dnia 24 czerwca 1993 roku określająca niektóre rośliny niewymienione w załączniku V część A do dyrektywy Rady 77/93/EWG, których producenci, magazyny lub centra wysyłkowe w strefach produkcji takich roślin muszą być wpisane do rejestru urzędowego — Dyrektywa Komisji 93/51/EWG z dnia 24 czerwca 1993 roku ustanawiająca zasady przemieszczania niektórych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów przez strefę chronioną oraz przemieszczania takich roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących ze strefy chronionej oraz przemieszczanych w jej obrębie 394 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 — Decyzja Komisji 93/452/EWG z dnia 15 lipca 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG w odniesieniu do roślin z gatunku odpowiednio Chamaecyparis Spach, Juniperus L. i Pinus L. , pochodzących z Japonii, ostatnio zmieniona decyzją 96/711/WE — Decyzja Komisji 93/467/EWG z dnia 19 lipca 1993 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG, w odniesieniu do kłód dębowych (Quercus L. ) z korą pochodzących z Kanady lub Stanów Zjednoczonych Ameryki — Dyrektywa Rady 93/85/EWG z dnia 4 października 1993 roku w sprawie zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaka — Dyrektywa Komisji 95/44/WE z dnia 26 lipca 1995 roku ustanawiająca warunki, zgodnie z którymi niektóre organizmy szkodliwe, rośliny, produkty roślinne i inne wymienione w załącznikach I–V do dyrektywy Rady 77/93/EWG mogą być wprowadzane do Wspólnoty lub niektórych jej stref ochronnych lub przemieszczane we Wspólnocie lub w takich strefach celem przeprowadzenia prób lub do celów naukowo-badawczych i do prowadzenia prac nad tworzeniem odmian roślin, ostatnio zmieniona dyrektywą 97/46/WE — Decyzja Komisji 95/506/WE z dnia 24 listopada 1995 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do tymczasowego podejmowania dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w odniesieniu do Królestwa Niderlandów, ostatnio zmieniona decyzją 97/649/WE — Decyzja Komisji 96/301/WE z dnia 3 maja 1996 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do tymczasowego podejmowania dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w odniesieniu do Egiptu — Decyzja Komisji 96/618/WE z dnia 16 października 1996 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisówpostanowień dyrektywy Rady 77/93/EWG, w odniesieniu do ziemniaków innych niż ziemniaki przeznaczone do flancowania pochodzące z Senegalu — Decyzja Komisji 97/5/WE z dnia 12 grudnia 1996 roku uznająca Węgry za państwo wolne od Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al ssp. Sepedonicus (Spieckerman et Kotthoff) Davis et al. — Decyzja Komisji 97/353/WE z dnia 20 maja 1997 roku upoważniająca Państwa Członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 77/93/EWG, w odniesieniu do sadzonek truskawek (Fragaria L. ), przeznaczonych do flancowania, innych niż nasiona, pochodzących z Argentyny — Dyrektywa Komisji 98/22/WE z dnia 15 kwietnia 1998 roku ustanawiająca minimalne warunki przeprowadzania kontroli zdrowia roślin we Wspólnocie w punktach kontroli innych niż te w miejscu przeznaczenia dotyczące roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przywożonych z państw trzecich 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 395 Dodatek C ORGANY ODPOWIEDZIALNE ZA WYSTAWIANIE PASZPORTÓW DLA ROŚLIN Wspólnota Ministère des Classes moyennes et de l’Agriculture Service de la Qualité et de la Protection des végétaux WTC 3 – 6ème étage Boulevard Simon Bolivar 30 B-1210 Brussels Tel. : (32–2) 208 37 04 Fax: (32–2) 208 37 05 Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskerei Plantedirektoratet Skovbrynet 20 DK-2800 Lyngby Tel. : (45) 45 96 66 00 Fax: (45) 45 96 66 10 Bundesministerium für Ernährung, Landwirtschaft und Forsten Rochusstraße 1 D-53123 Bonn 1 Tel. : (49–228) 529 35 90 Fax: (49–228) 529 42 62 Ministry of Agriculture Directorate of Plant Produce Plant Protection Service 3–5, Ippokratous Str. GR-10164 Athens Tel. : (30–1) 360 54 80 Fax: (30–1) 361 71 03 Ministério de Agricultura, Pesca y Alimentación Dirección General de Sanidad de la Producción Agraria Subdirección general de Sanidad Vegetal MAPA, c/Velazquez, 147 1a Planta E-28002 Madrid Tel. : (34–1) 347 82 54 Fax: (34–1) 347 82 63 Ministry of Agriculture and Forestry Plant Production Inspection Centre Plant Protection Service Vilhonvuorenkatu 11 C, PO box 42 FIN-00501 Helsinki Tel. : (358–0) 13 42 11 Fax: (358–0) 13 42 14 99 Ministère de l’Agriculture, de la Pêche et de l’Alimentation Direction générale de l’Alimentation Sous-direction de la Protection des végétaux 175 rue du Chevaleret F-75013 Paris Tel. : (33–1) 49 55 49 55 Fax: (33–1) 49 55 59 49 396 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 Ministero delle Risorse Agricole, Alimentari e Forestali DGPAAN - Servizio Fitosanitario Centrale Via XX Settembre, 20 I-00195 Rome Tel. : (39–6) 488 42 93–46 65 50 70 Fax: (39–6) 481 46 28 Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij Plantenziektenkundige Dienst (PD) Geertjesweg 15-Postbus 91026700 HC Wageningen The Netherlands Tel. : (31–317) 49 69 11 Fax: (31–317) 42 17 01 Bundesministerium für Land-und Forstwirtschaft Stubenring 1 Abteilung Pflanzenschutzdienst A-1012 Vienna Tel. : (43–1) 711 00 68 06 Fax: (43–1) 711 00 65 07 Direcção-geral de Protecção das culturas Quinta do Marquês P-2780 Oeiras Tel. : (351–1) 443 50 58/443 07 72/3 Fax: (351–1) 442 06 16/443 05 27 Swedish Board of Agriculture Plant Protection Service S-551 82 Jönkoping Tel. : (46–36) 15 59 13 Fax: (46–36) 12 25 22 Ministère de l’Agriculture ASTA 16, route d’EschBP 1904 L-1019 Luxembourg Tel. : (352) 45 71 72 218 Fax: (352) 45 71 72 340 Department of Agriculture, Food and Forestry Plant Protection Service Agriculture House (7 West), Kildare street Dublin 2 Ireland Tel. : (353–1) 607 20 03 Fax: (353–1) 661 62 63 Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Plant Health Division Foss House, Kings Pool 1–2 Peasholme Green York YO1 2PX United Kingdom Tel. : (44–1904) 45 51 61 Fax: (44–1904) 45 51 63 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 397 STREFY OKREŚLONE W ARTYKULE 4 I SPECJALNE WYMAGANIA ODNOSZĄCE SIĘ DO NICH Dodatek D Strefy określone w artykule 4 i specjalne wymagania odnoszące się do nich zostały zdefiniowane w odpowiednich, niżej wymienionych przepisach ustawodawczych i administracyjnych obydwu Stron. Przepisy Wspólnoty Europejskiej — Dyrektywa Komisji 92/76/EWG z dnia 6 października 1992 roku uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyka dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 92/103/EWG z dnia 1 grudnia 1992 roku zmieniająca załączniki I–IV do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 93/106/EWG z dnia 29 listopada 1993 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznającą chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 93/110/WE z dnia 9 grudnia 1993 roku zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 94/61/WE z dnia 15 grudnia 1994 roku przedłużająca okres tymczasowego uznawania niektórych stref chronionych przewidzianych w artykule 1 dyrektywy 92/76/EWG — Dyrektywa Komisji 95/4/WE z dnia 21 lutego 1995 roku zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 95/40/WE z dnia 19 lipca 1995 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznającą chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 95/65/WE z dnia 14 grudnia 1995 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznającą chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 95/66/WE z dnia 14 grudnia 1995 roku zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 96/14/Euratom, EWWiS, WE z dnia 12 marca 1996 roku zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 96/15/WE z dnia 14 marca 1996 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 96/76/WE z dnia 29 listopada 1996 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 95/41/WE z dnia 19 lipca 1995 roku zmieniająca niektóre załączniki do dyrektywy Rady 77/93/EWG w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie — Dyrektywa Komisji 98/17/WE z dnia 11 marca 1998 roku zmieniająca dyrektywę 92/76/EWG uznająca chronione strefy narażone na szczególne ryzyko dla zdrowia roślin we Wspólnocie 398 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie kupażowania i wprowadzania do obrotu na terytorium Szwajcarii produktów sektora wina pochodzących ze Wspólnoty Artykuł 4 ustęp 1, odczytywany w powiązaniu z punktem A załącznika 1, zezwala na kupażowanie na terytorium Szwajcarii produktów sektora wina pochodzących ze Wspólnoty z innymi produktami wspólnotowego sektora wina lub z produktami innego pochodzenia wyłącznie na warunkach ustanowionych w odpowiednich przepisach wspólnotowych lub, przy braku takich przepisów, w przepisach Państw Członkowskich wymienionych w dodatku 1. W konsekwencji tego, artykuł 371 szwajcarskiego rozporządzenia z dnia 1 marca 1995 roku w sprawie środków spożywczych nie ma do takich produktów zastosowania. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 399 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie ustawodawstwa dotyczącego napojów spirytusowych i napojów z aromatyzowanych produktów sektora wina Pragnąc ustanowić warunki sprzyjające ułatwianiu i wspieraniu wzajemnego handlu napojami spirytusowymi i napojami z aromatyzowanych produktów sektora wina oraz, wyeliminować w tym celu bariery techniczne dla handlu takimi napojami, Strony uzgadniają niniejszym, co następuje: Szwajcaria zobowiązuje się niniejszym do doprowadzenia do równoważności jej ustawodawstwa z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym tej sprawy i od chwili obecnej wszczęcia stosownej w tym względzie procedury w celu dostosowania, w okresie trzech lat od daty wejścia w życie Umowy, jej ustawodawstwa w sprawie definicji, opisu i sposobu prezentacji napojów spirytusowych i napojów z aromatyzowanych produktów sektora wina. Z chwilą wprowadzenia przez Szwajcarię ustawodawstwa uznanego przez obie Strony za równoważne z ustawodawstwem Wspólnoty, Wspólnota Europejska i Szwajcaria wszczynają procedury w celu włączenia do Umowy w sprawie handlu produktami rolnymi Załącznika w sprawie wzajemnego uznawania swojego ustawodawstwa dotyczącego napojów spirytusowych i napojów z aromatyzowanych produktów sektora wina. 400 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie ochrony nazw geograficznych oraz oznaczeń pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych Wspólnota Europejska i Szwajcaria (zwane dalej „Stronami”) uzgadniają niniejszym, że wzajemna ochrona oznaczeń geograficznych (PGI) i nazw pochodzenia (PDO) ma zasadnicze znaczenia dla liberalizacji handlu produktami rolnymi i środkami spożywczymi. Włączenie postanowień dotyczących tych spraw do umowy dwustronnej w sprawie handlu produktami rolnymi stanowi niezbędny dodatek do załącznika 7 do Umowy w sprawie handlu produktami sektora wina, w szczególności jego tytułu II, który przewiduje wzajemną ochronę nazw takich produktów, i do załącznika 8 do Umowy w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony nazw napojów spirytusowych i aromatyzowanych napojów na bazie wina. Strony ustanawiają przepisy w sprawie wzajemnej ochrony PDO i PGI w celu ich włączenia do Umowy w sprawie handlu produktami rolnymi na podstawie równoważnego ustawodawstwa, w odniesieniu zarówno do zasad regulujących rejestrację PDO i PGI, jak do uzgodnień dotyczących przeprowadzania kontroli. Włączenie tych przepisówpostanowień powinno mieć miejsce w terminie możliwym do przyjęcia przez obie Strony, ale nie zanim artykuł 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 zostanie w pełni zastosowany w odniesieniu do Wspólnoty w swoim dotychczasowym brzmieniu. W międzyczasie Strony informują się nawzajem o swych działaniach na tym polu uwzględniając ograniczenia prawne. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 401 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie załącznika 11 dotyczącego zdrowia zwierząt i środków zootechnicznych mających zastosowanie w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi W powiązaniu z zainteresowanymi Państwami Członkowskimi, Komisja Wspólnot Europejskich wnikliwie monitoruje rozwój BSE i środki zwalczania tej choroby przyjęte przez Szwajcarię w celu znalezienia właściwego rozwiązania. W takich okolicznościach Szwajcaria zobowiązuje się nie wszczynać żadnych procedur przeciwko Wspólnocie lub jej Państwom Członkowskim w ramach Światowej Organizacji Handlu. 402 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 WSPÓLNA DEKLARACJA w sprawie dalszych negocjacji Wspólnota Europejska i Konfederacja Szwajcarska zgłaszają swój zamiar podjęcia negocjacji w celu zawarcia umów w obszarach wzajemnego zainteresowania, takich jak uaktualnienie protokołu 2 do Umowy o wolnym handlu z 1972 roku i szwajcarskiego uczestnictwa w niektórych wspólnotowych programach szkoleniowych, młodzieżowych, dotyczących środków masowego przekazu, statystyki i środowiska naturalnego. Prace przygotowawcze do tych negocjacji powinny przebiegać szybko i być rozpoczęte z chwilą zakończenia bieżących negocjacji dwustronnych. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 403 DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ w sprawie fondue z sera Wspólnota Europejska deklaruje niniejszym swoją gotowość, w związku z przyjęciem protokołu 2 do Umowy o wolnym handlu z 1972 roku, do rozważenia wykazu serów używanych do fondue z sera. 404 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 DEKLARACJA SZWAJCARII w sprawie grappy Szwajcaria oświadcza niniejszym, że zobowiązuje się do stosowania ustanowionej we Wspólnocie definicji dla nazwy „grappa” („grape marc spirit” lub „grape marc”), określonej w artykule 1 ustęp 4 litera f) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1576/89. 11/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 405 DEKLARACJA SZWAJCARII w sprawie nazw drobiu odnoszących się do rodzaju jego hodowli Szwajcaria deklaruje niniejszym, że obecnie nie posiada ustawodawstwa odnoszącego się specjalnie do rodzajów hodowli drobiu i jego nazw. Niemniej jednak, deklaruje ona swój zamiar wszczęcia od chwili obecnej odpowiednich procedur w celu przyjęcia, w okresie trzech lat od wejścia w życie Umowy, ustawodawstwa odnoszącego się specjalnie do rodzaju hodowli drobiu i nazw drobiu, równoważnego z prawodawstwem wspólnotowym w tej kwestii. Szwajcaria deklaruje niniejszym, że posiada odpowiednie ustawodawstwo dotyczące w szczególności ochrony konsumentów przed wprowadzającymi w błąd praktykami, ochrony zwierząt, ochrony znaków oraz zwalczania nieuczciwej konkurencji. Deklaruje ona, że obowiązujące ustawodawstwo stosowane jest w sposób zapewniający, by konsumentowi była dostarczana odpowiednia, obiektywna informacja w celu zagwarantowania uczciwej konkurencji między drobiem szwajcarskiego pochodzenia i drobiem pochodzenia wspólnotowego. Zwróci ona szczególną uwagę na zapobieganie wykorzystywania niedokładnej i mylącej informacji mogącej wprowadzać konsumenta w błąd co do rodzaju produktu, rodzaju hodowli i nazw drobiu wprowadzanego do obrotu w Szwajcarii. 406 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 41 DEKLARACJA w sprawie obecności szwajcarskiej w komitetach Rada zgadza się, by przedstawiciele Szwajcarii mogli być, w zakresie spraw ich dotyczących, obecni na spotkaniach następujących komitetów i grup roboczych ekspertów w charakterze obserwatorów: — komitety programów badawczych, włącznie z Komitetem Badań Naukowych i Technicznych (CREST), — Komisja Administracyjna do spraw do spraw zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących, — Grupa Koordynująca do spraw do spraw wzajemnego uznawania dyplomów wyższych uczelni, — komitety doradcze do spraw do spraw dróg powietrznych oraz stosowania zasad konkurencji w obszarze transportu lotniczego. Przedstawiciele Szwajcarii nie są obecni podczas głosowania w komitetach. W przypadku innych komitetów zajmujących się obszarami objętymi tymi umowami, w odniesieniu do których Szwajcaria przyjęła acquis communautaire lub inne równoważne środki, Komisja będzie zasięgać opinii ze szwajcarskimi ekspertami w sposób określony w artykule 100 Porozumienia EOG