title: Gewijzigd voorstel voor een Verordening (EG) van het Europees Parlement en de Raad Inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS)

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
environmental law
environmental monitoring
management information system
type of business

text: 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/1 II (Voorbereidende besluiten) COMMISSIE Gewijzigd voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuaudit- systeem (EMAS) (1) (2000/C 212 E/01) (Voor de EER relevante tekst) COM(1999) 313 def. (cid:151) 98/0303(COD) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 23 juni 1999) (1) PB C 400 van 22. 12. 1998, blz. 7. OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Ongewijzigd Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 130 S, lid 1, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 175, Gezien het voorstel van de Commissie, Ongewijzigd Gezien het advies van het Europees Parlement, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag, Ongewijzigd Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ, Gezien het advies van het ComitØ van de Regio’s, van de Regio’s, Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag, in samenwerking met het Europees Parlement, (1) Overwegende dat artikel 2 van het Verdrag bepaalt dat de Gemeenschap onder andere tot taak heeft binnen de hele Gemeenschap een duurzame groei te bevorderen en dat in de resolutie van de Raad van 1 februari 1993 (1) het belang van duurzame groei wordt benadrukt; (2) Overwegende dat in het door de Commissie ingediende programma (cid:132)Op weg naar duurzame ontwikkeling(cid:148), waar- van de algemene benadering door de resolutie van de Raad van 1 februari 1993 is goedgekeurd, de rol en de verantwoordelijkheden van ondernemingen ten aanzien van het versterken van de economie en de bescherming van het milieu in de hele Gemeenschap worden bena- drukt; (3) Overwegende dat in het programma (cid:132)Op weg naar duur- zame ontwikkeling(cid:148) wordt opgeroepen tot verbreding van het instrumentarium op het gebied van milieubescher- ming en tot gebruikmaking van marktmechanismen om ervoor te zorgen dat organisaties op dit terrein een pro- actieve benadering kiezen die verder reikt dan de naleving van alle relevante wettelijke milieuvoorschriften; ___________ (1) PB C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1. C 212 E/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (4) Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad inzake de vrijwillige deelneming van bedrijven uit de industriºle sector aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) doeltreffend is gebleken voor het bevorderen van betere milieuprestaties van de indus- trie; (5) Overwegende dat EMAS daarom beschikbaar dient te ko- men voor alle organisaties die belangrijke milieueffecten hebben, zodat zij over een middel beschikken om deze belangrijke effecten te beheersen en hun algehele milieu- prestaties te verbeteren; (5) Overwegende dat EMAS daarom beschikbaar dient te ko- men voor alle organisaties die milieueffecten hebben, zo- dat zij over een middel beschikken om deze belangrijke effecten te beheersen en hun algehele milieuprestaties te verbeteren; (6) Overwegende dat de ervaring die is opgedaan met de tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad moet worden gebruikt om ervoor te zorgen dat EMAS betere mogelijkheden biedt om de algehele milieuprestaties van organisaties te verbeteren; Ongewijzigd (7) Overwegende dat er met inachtneming van het in artikel 3b van het Verdrag bedoelde subsidiariteits- en evenredig- heidsbeginsel op communautair niveau voor moet worden gezorgd dat EMAS een doelmatige bijdrage levert tot de verbetering van de milieuprestaties van Europese organi- saties; dat de bij deze verordening vastgestelde gemeen- schappelijke voorschriften, procedures en essentiºle eisen uitsluitend ten doel hebben om in de gehele Gemeenschap te komen tot een identieke toepassing van EMAS, terwijl de maatregelen die op adequate wijze op nationaal niveau kunnen worden genomen aan de lidstaten worden over- gelaten; (7) Overwegende dat er met inachtneming van het in artikel 5 van het Verdrag bedoelde subsidiariteits- en evenredig- heidsbeginsel op communautair niveau voor moet worden gezorgd dat EMAS een doelmatige bijdrage levert tot de verbetering van de milieuprestaties van Europese organi- saties; dat de bij deze verordening vastgestelde gemeen- schappelijke voorschriften, procedures en essentiºle eisen uitsluitend ten doel hebben om in de gehele Gemeenschap te komen tot een identieke toepassing van EMAS, terwijl de maatregelen die op adequate wijze op nationaal niveau kunnen worden genomen aan de lidstaten worden over- gelaten; (8) Overwegende dat organisaties moeten worden aangemoe- digd om op vrijwillige basis aan EMAS deel te nemen en dat zij daaraan een meerwaarde moeten ontlenen wat betreft controle op naleving van de regelgeving, kosten- besparingen en imago; Ongewijzigd (9) Overwegende dat het van belang is dat kleine en middel- grote ondernemingen aan EMAS deelnemen en dat hun deelname moet worden bevorderd door het instellen of bevorderen van maatregelen en structuren voor technische hulp die erop gericht zijn deze organisaties de nodige kennis en passende steun te verschaffen; (10) Overwegende dat de door de lidstaten verstrekte gegevens door de Commissie zullen worden gebruikt om te beoor- delen of er specifieke maatregelen moeten worden geno- men om de deelname aan EMAS door organisaties, met name kleine en middelgrote ondernemingen, te bevorde- ren; (11) Overwegende dat de doorzichtigheid en de betrouwbaar- heid van organisaties die milieubeheersystemen invoeren, worden versterkt indien hun beheersysteem, auditpro- gramma en milieuverklaring aan de relevante voorschrif- ten van deze verordening worden getoetst en indien de milieuverklaring en bijgewerkte versies daarvan door er- kende milieuverificateurs worden gevalideerd; 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/3 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (12) Overwegende dat daarom, ter wille van de algemene ge- loofwaardigheid van EMAS, de deskundigheid van de mi- lieuverificateurs gegarandeerd moet worden door te zor- gen voor een onafhankelijk en neutraal erkenningssys- teem, en een passend toezicht op hun werkzaamheden; (13) Overwegende dat organisaties aangemoedigd moeten wor- den om periodieke milieuverklaringen op te stellen en openbaar te maken, zodat het publiek en andere belang- hebbenden informatie kunnen krijgen over de milieupres- taties van die organisaties; (14) Overwegende dat de Commissie volgens een communau- taire procedure de bijlagen van deze verordening dient aan te passen, dat zij Europese en internationale normen moet erkennen voor milieukwesties die in het kader van EMAS relevant zijn, en dat zij in samenwerking met be- langhebbenden richtsnoeren moet opstellen om te zorgen dat de EMAS-voorschriften in alle lidstaten consequent worden uitgevoerd; (12) Overwegende dat daarom, ter wille van de algemene ge- loofwaardigheid van EMAS, de deskundigheid van de mi- lieuverificateurs gegarandeerd en voortdurend verbeterd moet worden door te zorgen voor een onafhankelijk en neutraal erkenningssysteem, bijscholing en een passend toezicht op hun werkzaamheden; dat er dienovereenkom- stig een nauwe samenwerking met de nationale erken- ningsinstanties moet worden opgezet; Ongewijzigd (15) Overwegende dat de lidstaten stimuleringsmaatregelen moeten nemen om organisaties aan te moedigen aan EMAS deel te nemen; (16) Overwegende dat de Commissie de kandidaat-landen voor het EU-lidmaatschap moet steunen om zich de voor de toepassing van EMAS noodzakelijke structuur te verschaf- fen; (17) Overwegende dat de Europese instellingen zullen streven naar toepassing van de in deze verordening neergelegde beginselen; (18) Overwegende dat deze verordening herzien moet worden in het licht van de ervaringen die gedurende een bepaalde periode worden opgedaan met de toepassing ervan, Ongewijzigd HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Het milieubeheer- en milieuauditsysteem en de doelstel- lingen ervan Er wordt een communautair systeem, hierna EMAS te 1. noemen, ingevoerd voor de beoordeling en verbetering van de milieuprestaties van organisaties en voor de verstrekking van de nodige inlichtingen daarover aan het publiek en andere belanghebbenden, aan welk systeem organisaties op vrijwillige basis kunnen deelnemen. Er wordt een communautair systeem, hierna EMAS te 1. noemen, ingevoerd voor de beoordeling en verbetering van de milieuprestaties van organisaties en voor de verstrekking van de nodige inlichtingen daarover aan het publiek en andere belanghebbende partijen, aan welk systeem organisaties op vrij- willige basis kunnen deelnemen. Het doel van EMAS is het bevorderen van continue ver- 2. beteringen in de milieuprestaties van organisaties door: Ongewijzigd a) vaststelling en toepassing van milieubeheersystemen door organisaties, b) stelselmatige, objectieve en periodieke beoordeling van der- gelijke systemen, C 212 E/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL c) verstrekking van informatie over de milieuprestaties aan het c) verstrekking van informatie over de milieuprestaties aan het publiek en andere belanghebbenden, publiek en andere belanghebbende partijen, d) het zorgen voor betrokkenheid van werknemers. Ongewijzigd EMAS is niet van invloed op het communautaire recht of 3. het nationale recht of op niet onder het communautaire recht vallende technische normen betreffende milieucontrole of op de verplichtingen van organisaties uit hoofde van dat recht en die normen. Artikel 2 Definities In deze verordening wordt verstaan onder: a) milieubeleid: de algemene doeleinden en beginselen voor het handelen van de organisatie op milieugebied, met inbegrip van de naleving van alle relevante wettelijke milieuvoor- schriften; b) milieuanalyse: een voorafgaand alomvattend onderzoek naar de milieuproblemen, de milieueffecten en de met milieu- bewust handelen behaalde resultaten, die verband houden met de activiteiten van een organisatie; c) milieuaspect: een element van de activiteiten, producten of diensten van een organisatie dat van invloed kan zijn op het milieu. N. B. Een belangrijk milieuaspect is een milieuaspect dat een belangrijk milieueffect heeft of kan hebben. d) milieueffect: iedere invloed op het milieu, hetzij ongunstig hetzij gunstig, die volledig of gedeeltelijk het gevolg is van de activiteiten, producten of diensten van een organisatie; e) milieuprogramma: een beschrijving van de specifieke doel- stellingen en activiteiten van een organisatie met het oog op een betere bescherming van het milieu, met inbegrip van een beschrijving van de maatregelen die zijn genomen of worden overwogen om die doelstellingen te verwezen- lijken en, in voorkomend geval, de streefdata die voor de uitvoering van die maatregelen zijn vastgesteld; f) milieudoelstelling: een algemene, uit het milieubeleid voort- vloeiende doelstelling die een organisatie voor zichzelf vast- stelt en die waar mogelijk wordt gekwantificeerd; g) milieutaakstelling: een gedetailleerde en waar mogelijk ge- kwantificeerde prestatie-eis die geldt voor de hele organisa- tie of delen daarvan, die voortvloeit uit de milieudoelstel- lingen en die moet worden vastgesteld en gehaald om die doelstellingen te verwezenlijken; 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/5 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL h) milieubeheersysteem: dat gedeelte van het algemene beheer- systeem dat de organisatiestructuur, de verantwoordelijkhe- den, praktijken, procedures, processen en middelen omvat die nodig zijn voor het vaststellen en uitvoeren van het milieubeleid; i) milieuaudit een beheersinstrument dat een systematische, gedocumenteerde, periodieke en objectieve evaluatie omvat van de wijze van functioneren van de organisatie, van het beheersysteem en van de processen die op milieubescher- ming gericht zijn, ten einde: i) de beheerscontrole op activiteiten die van invloed kun- nen zijn op het milieu te vergemakkelijken; ii) erop toe te zien dat het milieubeleid van de organisatie wordt nageleefd; j) auditcyclus: de termijn waarbinnen alle activiteiten op een bepaalde locatie aan een audit worden onderworpen; k) milieuverklaring: de informatie zoals gespecificeerd in bijlage III onder 3. 21, onder a) tm. g); l) belanghebbende partij: iedere persoon of groep, met inbegrip van overheidsinstanties, die betrokken is bij of de gevolgen ondervindt van de milieuprestaties van een organisatie. l) organisatie: een publiek(e) of particulier(e) bedrijf, maat- schappij, firma, onderneming, instantie of instelling, dan wel een deel of een combinatie daarvan, al dan niet met rechtspersoonlijkheid, met eigen taken en een eigen admi- nistratie. m) organisatie: een publiek(e) of particulier(e) bedrijf, maat- schappij, firma, onderneming, instantie of instelling, dan wel een deel of een combinatie daarvan, al dan niet met rechtspersoonlijkheid, met eigen taken en een eigen admi- nistratie. De te registreren eenheid wordt met de verificateur over- eengekomen, rekening houdend met de richtsnoeren van de Commissie die volgens de procedures van artikel 14 zijn opgesteld, maar mag de grenzen van een lidstaat niet over- schrijden. Indien de organisatie een locatie vormt, is die locatie de te registreren eenheid; Ongewijzigd m) locatie: elk terrein op een specifieke geografische locatie onder de beheerscontrole van een organisatie, met inbegrip van activiteiten, producten en diensten. Daaronder vallen alle infrastructuur, uitrusting en materialen; n) locatie: elk terrein op een specifieke geografische locatie onder de beheerscontrole van een organisatie, met inbegrip van activiteiten, producten en diensten. Daaronder vallen alle infrastructuur, uitrusting en materialen; n) auditor: een persoon of een team van personen, al dan niet tot het personeel van de organisatie behorend, handelend in opdracht van het hoogste niveau van de organisatie, die individueel, c. q. dat gezamenlijk beschikt over de in bijlage II, punt 2. 4, genoemde capaciteiten en een voldoende mate van onafhankelijkheid ten opzichte van de door te lichten activiteiten bezit om een objectief oordeel te kunnen vellen; o) auditor: een persoon of een team van personen, al dan niet tot het personeel van de organisatie behorend, handelend in opdracht van het hoogste niveau van de organisatie, die individueel, c. q. dat gezamenlijk beschikt over de in bijlage II, punt 2. 4, genoemde capaciteiten en een voldoende mate van onafhankelijkheid ten opzichte van de door te lichten activiteiten bezit om een objectief oordeel te kunnen vellen; C 212 E/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL o) p) erkend milieuverificateur: elke persoon of organisatie die niet betrokken is bij de te controleren organisatie en die een erkenning heeft verkregen overeenkomstig de in artikel 4 bedoelde voorwaarden en procedures; erkenningssysteem: een systeem voor erkenning van en toe- zicht op milieuverificateurs, dat wordt toegepast door een daartoe door een lidstaat aangewezen of opgerichte onpar- tijdige instelling of organisatie en dat over voldoende mid- delen, technische kennis en de nodige procedures beschikt om de in deze verordening voor dit systeem vastgestelde taken te verrichten; p) q) erkend milieuverificateur: elke persoon of organisatie die niet betrokken is bij de te controleren organisatie en die een erkenning heeft verkregen overeenkomstig de in artikel 4 bedoelde voorwaarden en procedures; erkenningssysteem: een systeem voor erkenning van en toe- zicht op milieuverificateurs, dat wordt toegepast door een daartoe door een lidstaat aangewezen of opgerichte onpar- tijdige instelling of organisatie en dat over voldoende mid- delen, technische kennis en de nodige procedures beschikt om de in deze verordening voor dit systeem vastgestelde taken te verrichten; q) bevoegde instanties: de lichamen die door de lidstaten over- eenkomstig artikel 5 zijn aangewezen voor de vervulling van de bij deze verordening omschreven taken. r) bevoegde instanties: de lichamen op nationaal, regionaal of lokaal niveau die door de lidstaten overeenkomstig artikel 5 zijn aangewezen voor de vervulling van de bij deze ver- ordening omschreven taken. Artikel 3 Deelname aan EMAS Ongewijzigd EMAS staat open voor iedere organisatie die zich wil inzetten om haar algehele milieuprestaties te verbeteren. 1. EMAS-registratie Om voor EMAS-registratie in aanmerking te komen, moet een organisatie: a) een milieuanalyse van haar activiteiten, producten en diensten uitvoeren overeenkomstig bijlage VII van deze verordening, waarin wordt ingegaan op de in bijlage VI genoemde punten en, in het licht van de resultaten van die analyse: b) een milieubeheersysteem invoeren dat alle in bijlage I-A van deze verordening beschreven elementen omvat. Een organisatie dient tevens te zorgen voor naleving van wet- en regelgeving, verbetering van de milieuprestaties en externe communicatie zoals omschreven in bijlage I-B. Organisaties die een gecertificeerd, volgens de eisen van artikel 9 erkend milieubeheersysteem hebben, behoeven geen formele milieuanalyse uit te voeren om over te kunnen gaan tot invoering van EMAS, indien het gecer- tificeerde milieubeheersysteem de noodzakelijke informa- tie biedt voor de identificatie en evaluatie van de milieu- aspecten van bijlage VI. c) een milieuaudit uitvoeren of laten uitvoeren overeenkom- stig de voorschriften van bijlage II van deze verordening. De audits moeten speciaal gericht zijn op het beoordelen van de milieuprestaties van de organisatie. d) een milieuverklaring opstellen overeenkomstig bijlage III, punt 3. 2. In deze verklaring dient speciale aandacht te worden besteed aan de prestaties van de organisatie ten opzichte van haar milieudoelstellingen en -taakstellingen. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/7 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL e) de milieuanalyse, indien van toepassing, het milieu- beheersysteem, de auditprocedure en de milieuverklaring of gedeelten daaruit die ten behoeve van specifieke be- langhebbende partijen zijn opgesteld in opdracht van de organisatie, laten onderzoeken om na te gaan of zij aan de relevante voorschriften van deze verordening beant- woorden, en de milieuverklaringen laten valideren, om te waarborgen dat aan de voorschriften van bijlage III, punt 3. 2. is voldaan. Ongewijzigd e) de milieuanalyse, indien van toepassing, het milieu- beheersysteem, de auditprocedure en de milieuverklaring of gedeelten daaruit die ten behoeve van specifieke be- langhebbenden zijn opgesteld in opdracht van de orga- nisatie, laten onderzoeken om na te gaan of zij aan de relevante voorschriften van deze verordening beantwoor- den, en de milieuverklaringen laten valideren, om te waarborgen dat aan de voorschriften van bijlage III, punt 3. 2. is voldaan. f) de gevalideerde milieuverklaring indienen bij de be- voegde instantie van de lidstaat waar de organisatie zich bevindt, en die verklaring na registratie openbaar maken. 2. Continuering van de EMAS-registratie Om de EMAS-registratie te continueren moet een organisa- tie: a) het milieubeheersysteem en het auditprogramma laten verifiºren overeenkomstig de voorschriften van bijlage V onder 5. 6, b) de jaarlijks bijgewerkte en gevalideerde versies van haar milieuverklaring bij de bevoegde instantie indienen en openbaar maken. Artikel 4 Erkenning van en toezicht op milieuverificateurs 1. Iedere lidstaat voert een systeem in voor de erkenning van onafhankelijke milieuverificateurs en voor de controle op hun werkzaamheden. Daartoe kunnen de lidstaten een beroep doen op de bestaande erkenningsinstellingen of de in artikel 5 be- doelde bevoegde instanties dan wel andere instanties met een passende status aanwijzen of oprichten. De lidstaten zien erop toe dat deze systemen zodanig worden samengesteld dat hun onafhankelijkheid en neutraliteit bij de uitvoering van hun taken gewaarborgd zijn. 2. De lidstaten zien erop toe dat deze systemen binnen 3 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verorde- ning volledig operationeel zijn. 3. De lidstaten zorgen ervoor dat de belanghebbende par- tijen naar behoren worden geraadpleegd bij het invoeren en leiden van de erkenningssystemen. 4. De erkenning van milieuverificateurs en het toezicht op hun werkzaamheden geschieden overeenkomstig de voorschrif- ten van bijlage V. 5. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krach- tens dit artikel genomen maatregelen, alsmede van relevante veranderingen in de structuur en de procedures van de erken- ningssystemen. C 212 E/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 6. De Commissie zorgt er volgens de procedure van artikel 14 voor dat de samenwerking tussen de lidstaten wordt bevor- derd, met name om: (cid:151) te voorkomen dat de criteria, voorwaarden en procedures die zij toepassen voor de erkenning van milieuverificateurs, niet op elkaar zijn afgestemd, (cid:151) te voorkomen dat de bepalingen van deze verordening en de criteria, voorwaarden en procedures die zij toepassen voor de erkenning van milieuverificateurs, niet op elkaar zijn afgestemd, (cid:151) te voorkomen dat de procedures en maatregelen die zij toepassen voor het toezicht op milieuverificateurs die zij hebben erkend, niet op elkaar zijn afgestemd, (cid:151) te voorkomen dat de bepalingen van deze verordening en de procedures en maatregelen die zij toepassen voor het toezicht op milieuverificateurs die zij hebben erkend, niet op elkaar zijn afgestemd, (cid:151) te voorkomen dat de procedures en maatregelen die zij toepassen voor het toezicht op milieuverificateurs die in andere lidstaten zijn erkend, niet op elkaar zijn afgestemd. (cid:151) te voorkomen dat de bepalingen van deze verordening en de procedures en maatregelen die zij toepassen voor het toezicht op milieuverificateurs die in andere lidstaten zijn erkend, niet op elkaar zijn afgestemd. 7. Milieuverificateurs die in een lidstaat zijn erkend, kunnen, overeenkomstig de voorschriften van bijlage V, in elke andere lidstaat verificatiewerkzaamheden verrichten. Ongewijzigd Door de erkenningsinstanties wordt een forum gevormd 8. waarin alle erkenningsinstanties zijn vertegenwoordigd, ten- einde de Commissie te voorzien van de nodige elementen en middelen om haar verplichting ingevolge artikel 4, lid 6, na te komen. Dit forum komt ten minste twee maal per jaar en zo nodig vaker bijeen, en wordt bijgewoond door een vertegen- woordiger van de Commissie. Het forum stelt richtsnoeren op voor kwesties op het gebied van de erkenning, de deskundigheid en de controle van verifi- cateurs, door een gemeenschappelijke interpretatie van de voor- schriften van bijlage V te ontwikkelen. Deze richtsnoeren wor- den onderworpen aan de procedures zoals vermeld in artikel 14 van deze verordening. Met het oog op een geharmoniseerde ontwikkeling van het functioneren van de erkenningsinstanties en het verificatiepro- ces in alle lidstaten, ontwikkelt het forum procedures voor een intercollegiaal toetsingsproces. Het doel van de intercollegiale toetsing is ervoor te zorgen dat de erkenningssystemen van de lidstaten voldoen aan de voorschriften van deze verordening. Aan de Commissie wordt verslag uitgebracht over deze inter- collegiale toetsingsactiviteiten. Artikel 5 Bevoegde instanties 1. Uiterlijk 3 maanden na de inwerkingtreding van deze verordening wijst iedere lidstaat de bevoegde instantie aan die de in deze verordening beoogde taken, met name die welke in de artikelen 6 en 7 zijn omschreven, moet uitvoeren en stelt hij de Commissie daarvan in kennis. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/9 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 2. De lidstaten zien erop toe dat de bevoegde instanties zodanig zijn samengesteld dat hun onafhankelijkheid en neu- traliteit is gewaarborgd en dat ze de bepalingen van deze ver- ordening op coherente wijze toepassen. 3. De lidstaten ontwikkelen ten behoeve van de bevoegde instanties richtlijnen voor de opschorting en beºindiging van de registratie van organisaties. De bevoegde instanties dienen met name te beschikken over procedures voor (cid:151) het verwerken van commentaar van belanghebbende par- tijen met betrekking tot geregistreerde organisaties, en (cid:151) voor de weigering, beºindiging of opschorting van de re- gistratie van organisaties. De bevoegde instantie is verantwoordelijk voor de EMAS- 4. registratie. Zij controleert daarom de inschrijving en hand- having van organisaties in het register. Voor de weigering, opschorting of beºindiging van de registratie van organisaties moeten de betrokken belanghebbenden worden geraadpleegd, zodat de bevoegde instantie van de nodige ondersteunende stukken kan worden voorzien om een beslissing te nemen. 5. De bevoegde instanties van alle lidstaten komen ten min- ste twee maal per jaar en zo nodig vaker bijeen, in aanwezig- heid van een vertegenwoordiger van de Commissie. Het doel van deze bijeenkomsten is ervoor te zorgen dat de procedures met betrekking tot de registratie van organisaties in het EMAS- register consequent worden toegepast. Om te komen tot een gemeenschappelijke benadering van de registratie in de prak- tijk, stellen de bevoegde instanties een intercollegiale toetsing in. Een verslag van de intercollegiale toetsingsactiviteiten zal aan de Commissie worden verstrekt en openbaar worden ge- maakt. Artikel 6 Registratie van organisaties 1. De registratie van organisaties wordt door de bevoegde instanties uitgevoerd op basis van de volgende overwegingen: a) Indien een bevoegde instantie (cid:151) een gevalideerde milieuverklaring heeft ontvangen en (cid:151) een ingevuld formulier (bijlage VIII) van de organisatie heeft ontvangen en (cid:151) de eventueel uit hoofde van artikel 16 verschuldigde registratievergoeding heeft ontvangen en (cid:151) op basis van de ontvangen stukken overtuigd is dat de organisatie aan alle voorschriften van deze verordening voldoet, registreert zij de aanvragende organisatie en kent zij deze een registratienummer toe. De bevoegde instantie deelt de leiding van de organisatie mee dat deze in het register is opgenomen. C 212 E/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL b) Indien een bevoegde instantie een toezichtrapport van de erkenningsinstantie ontvangt waaruit blijkt dat de werk- zaamheden van de verificateur niet adequaat genoeg zijn uitgevoerd om te waarborgen dat de aanvragende organisa- tie aan de eisen van deze verordening voldoet, wordt regi- stratie geweigerd totdat zekerheid is verkregen omtrent de naleving van de EMAS-voorschriften. c) Indien een organisatie verzuimt, binnen drie maanden na hiertoe te zijn verzocht, aan een bevoegde instantie (cid:151) de jaarlijkse bijgewerkte en gevalideerde versies van de milieuverklaring, of (cid:151) een ingevuld formulier (bijlage VIII) van de organisatie, of (cid:151) de eventueel verschuldigde registratievergoeding te doen toekomen, wordt de registratie van de organisatie opgeschort c. q. beºindigd, afhankelijk van de aard en om- vang van het verzuim. De bevoegde instantie stelt de leiding van de organisatie in kennis van de redenen voor de getrof- fen maatregelen. d) Indien een bevoegde instantie op enig moment, op basis van de ontvangen stukken, tot de conclusie komt dat de organi- satie niet langer aan ØØn of meerdere voorwaarden van deze verordening voldoet, zal de registratie van de organisatie worden opgeschort c. q. beºindigd, afhankelijk van de aard en de omvang van het verzuim. De bevoegde instantie stelt de leiding van de organisatie in kennis van de redenen voor de getroffen maatregelen. e) Indien een bevoegde instantie er door de bevoegde controle- instantie van in kennis wordt gesteld dat de relevante wet- telijke milieuvoorschriften door de organisatie worden over- treden, dient zij de registratie van die organisatie te weigeren c. q. op te schorten. De bevoegde instantie stelt de leiding van de organisatie in kennis van de redenen voor de getroffen maatregelen en van het overleg met de bevoegde controle-instantie. f) De weigering of opschorting wordt ingetrokken als de be- voegde instantie er door de bevoegde controle-instantie ge- noegzaam van is verzekerd dat de overtreding is rechtgezet en dat er bevredigende maatregelen zijn getroffen om her- haling te voorkomen. De bevoegde instantie werkt de lijst van organisaties die 2. in het EMAS-register zijn opgenomen maandelijks bij. Artikel 7 Lijst van geregistreerde organisaties en erkende milieu- verificateurs De erkenningssystemen zorgen voor de opstelling, herzie- 1. ning en bijwerking van een lijst van de in de respectieve lid- staten erkende milieuverificateurs, en stellen de Commissie rechtstreeks of via de nationale instanties, naar gelang van de beslissing van de betrokken lidstaat, maandelijks in kennis van wijzigingen in deze lijst. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/11 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 2. De bevoegde instanties zorgen voor het opstellen en bij- houden van een lijst van geregistreerde organisaties per lidstaat. De bevoegde instanties stellen de Commissie rechtstreeks of via de nationale instanties, naar gelang van de beslissing van de betrokken lidstaat, maandelijks in kennis van wijzigingen in deze lijst. Het register van erkende milieuverificateurs en geregis- 3. treerde organisaties wordt door de Commissie bijgehouden en openbaar gemaakt. Artikel 8 Logo 1. Organisaties die aan EMAS deelnemen, mogen gebruik- maken van het logo zoals weergegeven in bijlage IV. Bijlage IV wordt door de Commissie aangevuld overeenkomstig de pro- cedure van artikel 14. Het logo mag alleen worden gebruikt door organisaties met een geldige EMAS-registratie. Het logo mag niet worden gebruikt in enige andere vorm dan zoals weergegeven in bijlage IV. Het EMAS-logo mag door organisaties alleen in de vol- 2. gende gevallen worden gebruikt: (cid:151) op gevalideerde milieuverklaringen (cid:151) in het briefhoofd in correspondentie van geregistreerde or- ganisaties (cid:151) in publicitaire informatie over de deelname van een orga- nisatie aan EMAS. Het 3. logo mag door organisaties ook worden gebruikt voor milieu-informatie met betrekking tot hun activiteiten, pro- ducten en diensten, Het 3. logo mag door organisaties ook worden gebruikt voor milieu-informatie, bijvoorbeeld in informatiebladen met betrekking tot hun activiteiten, producten en diensten, (cid:151) mits deze informatie ook in de milieuverklaring staat en door de verificateur is gevalideerd als zijnde: (cid:151) mits deze informatie referenties en ook in de milieuverkla- ring staat en door de verificateur is gevalideerd als zijnde: a) nauwkeurig en niet misleidend Ongewijzigd b) onderbouwd en controleerbaar c) relevant en in de juiste context of in het juiste verband gebruikt d) specifiek en duidelijk voor wat betreft het aspect waar het om gaat e) niet voor verkeerde uitleg vatbaar f) belangrijk in relatie tot het totale milieueffect C 212 E/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (cid:151) en mits de woorden (cid:132)gevalideerde informatie(cid:148) worden toe- gevoegd aan het logo zoals weergegeven in bijlage IV. In de volgende gevallen mag het logo niet worden ge- 4. bruikt: (cid:151) op producten of hun verpakking, (cid:151) in het kader van vergelijkende beweringen over producten, activiteiten en diensten, (cid:151) in advertenties voor producten, activiteiten en diensten. Artikel 9 Verband met Europese en internationale normen 1. Organisaties die Europese of internationale normen toe- passen voor milieuaangelegenheden die in het kader van EMAS relevant zijn, en die gecertificeerd zijn overeenkomstig pas- sende certificeringsprocedures waaruit gebleken is dat zij aan die normen voldoen, worden beschouwd als organisaties die aan de overeenkomstige eisen van deze verordening voldoen, op voorwaarde dat: a) de normen door de Commissie overeenkomstig de proce- dure van artikel 14 worden erkend, b) de erkenning die aan de certificerende instantie is verleend, door de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 14 wordt erkend. De referenties van de geaccepteerde normen (met inbegrip van de relevante onderdelen van EMAS waarop zij van toepassing zijn) en de geaccepteerde erkenning worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. 2. Om voor EMAS-registratie in aanmerking te komen, hoe- ven de betrokken organisaties tegenover de verificateur alleen aan te tonen dat zij voldoen aan de voorschriften die niet door de erkende normen worden gedekt. Artikel 10 Bevordering van de deelname van organisaties, in het bijzonder het midden- en kleinbedrijf 1. De lidstaten bevorderen de deelname van organisaties aan EMAS en onderzoeken in het bijzonder of de deelname uit het midden- en kleinbedrijf (MKB) moeten worden bevorderd, door (cid:151) de toegang tot informatie, steunfondsen en openbare struc- turen te vergemakkelijken, (cid:151) regelingen voor technische bijstand op te zetten of te be- vorderen, met name in samenhang met initiatieven van bepaalde branchegebonden of plaatselijke contactpunten (bijv. lokale overheden, kamers van koophandel, branche- organisaties), (cid:151) regelingen voor technische bijstand op te zetten of te be- vorderen, met name in samenhang met initiatieven van bepaalde branchegebonden of plaatselijke contactpunten (bijv. lokale overheden, kamers van koophandel, branche- organisaties of vakorganisaties), 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/13 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (cid:151) te zorgen voor een grotere deelneming dankzij redelijke registratiekosten, (cid:151) ervoor te zorgen dat het systeem geen buitensporige belas- ting voor de organisaties, met name in het MKB, met zich meebrengt. Ongewijzigd Teneinde de deelname van het midden- en kleinbedrijf aan EMAS in bepaalde geografische gebieden te bevorderen, kun- nen plaatselijke instanties, in samenwerking met bedrijfsorgani- saties, kamers van koophandel en belanghebbende partijen, bij- stand verlenen bij de identificatie van significante milieueffecten die met dat gebied verband houden. De bedrijven uit het MKB kunnen op basis daarvan hun milieuprogramma opstellen en de milieudoelstellingen en milieutaakstellingen van hun EMAS- beheersysteem vaststellen. 2. De lidstaten gaan na op welke wijze de EMAS-registratie in het kader van deze verordening kan worden gebruikt bij de toepassing en de controle op de naleving van de milieuwetge- ving, zodat kan worden voorkomen dat organisaties en voor het toezicht op de naleving verantwoordelijke instanties dubbel werk verrichten. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krach- 3. tens dit artikel genomen maatregelen. 4. De Commissie bevordert de samenhang tussen de wette- lijke instrumenten die op communautair niveau op het gebied van milieubescherming zijn ontwikkeld. Artikel 11 Informatie 1. Iedere lidstaat ziet erop toe dat: (cid:151) organisaties worden ingelicht over de inhoud van deze ver- ordening, (cid:151) het publiek wordt ingelicht over de doelstellingen en de voornaamste onderdelen van EMAS. De lidstaten maken in het bijzonder gebruik van vakpublicaties, lokale kranten, promotiecampagnes of andere functionele mid- delen om een algemeen bewustwordingsniveau ten aanzien van EMAS tot stand te brengen. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krach- 2. tens dit artikel genomen maatregelen. De Commissie is verantwoordelijk voor het bevorderen 3. van EMAS op communautair niveau. Artikel 12 Inbreuken De lidstaten nemen passende juridische of administratieve maatregelen in geval van niet-naleving van de bepalingen van deze verordening en stellen de Commissie van deze maatrege- len in kennis. C 212 E/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Artikel 13 Bijlagen De bijlagen bij deze verordening worden door de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel 14, aangepast in het licht van de ervaring die is opgedaan bij de invoering van EMAS en op basis van de vastgestelde behoefte aan richtsnoe- ren met betrekking tot de EMAS-voorschriften. Artikel 14 ComitØ De Commissie wordt bijgestaan door een comitØ be- 1. staande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comitØ 2. een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comitØ brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comitØ spreekt zich uit met de meerderheid van lid 2, van het Verdrag is voor- stemmen die in artikel 205, geschreven voor het aannemen van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comitØ worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 3. a) De Commissie neemt maatregelen die onmiddellijk van toepassing worden. b) Indien deze maatregelen evenwel niet in overeenstem- ming zijn met het advies van het comitØ, wordt hiervan door de Commissie onverwijld mededeling gedaan aan de Raad. In dat geval: (cid:151) kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten opschorten voor een peri- ode van maximaal een maand vanaf de datum dat die mededeling is gedaan, (cid:151) kan de Raad, met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen, binnen de in de vorige alinea bedoelde termijn een afwijkende beslissing nemen. Artikel 15 Herziening Uiterlijk vijf jaar na de inwerkingtreding van deze verordening beziet de Commissie EMAS opnieuw in het licht van de opge- dane ervaring en de internationale ontwikkelingen en stelt zij, in voorkomend geval, de Raad de nodige wijzigingen voor. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/15 GEWIJZIGD VOORSTEL OORSPRONKELIJK VOORSTEL Artikel 16 Kosten en vergoedingen 1. Overeenkomstig de door de lidstaten vastgestelde moda- liteiten kan een vergoedingensysteem worden opgezet ter dek- king van de administratieve kosten die verband houden met de registratieprocedures voor organisaties en de erkenning van en toezicht op milieuverificateurs, alsmede de kosten van het EMAS. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de krach- 2. tens dit artikel genomen maatregelen. Artikel 17 Intrekking van Verordening (EEG) nr. 1836/93 van de Raad Verordening (EEG) nr. 1836/93 wordt ingetrokken op de 1. datum van inwerkingtreding van deze verordening. 2. Erkenningssystemen en bevoegde instanties die op grond van Verordening (EEG) nr. 1836/93 zijn opgericht, blijven be- staan. De lidstaten wijzigen de procedures die door de erken- ningssystemen en bevoegde instanties worden toegepast vol- gens de overeenkomstige bepalingen van deze verordening. De lidstaten zien erop toe dat deze systemen binnen 3 maan- den na de datum van inwerkingtreding van deze verordening volledig operationeel zijn. 3. Milieuverificateurs die op grond van Verordening (EEG) nr. 1836/93 zijn erkend, mogen hun werkzaamheden blijven uitvoeren overeenkomstig de voorschriften van deze verorde- ning. Locaties die op grond van Verordening (EEG) nr. 1836/93 4. zijn geregistreerd, blijven opgenomen in het EMAS-register. De nieuwe voorschriften van deze verordening met betrekking tot organisaties worden bij de volgende verificatie gecontroleerd. Artikel 18 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Euro- pese Gemeenschappen. Zij is van toepassing vanaf 3 maanden na deze bekendmaking Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. C 212 E/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL BIJLAGE I A. VOORSCHRIFTEN INZAKE MILIEUBEHEERSYSTEMEN Ongewijzigd Het milieubeheersysteem wordt uitgevoerd overeenkomstig afdeling 4 van ISO de 14001:1996. norm voor milieubeheersystemen internationale Het milieubeheersysteem wordt uitgevoerd overeenkomstig afdeling 4 van de internationale norm voor milieubeheersystemen EN ISO 14001:1996. B. SPECIALE AANDACHTSPUNTEN VOOR ORGANISATIES DIE EMAS INVOEREN Ongewijzigd 1. Naleving van wet- en regelgeving Organisaties moeten kunnen aantonen dat zij (cid:151) weten welke wetgeving voor de organisatie relevant is en dat ze de implicaties ervan kennen, (cid:151) zorgen voor de naleving daarvan, (cid:151) over procedures beschikken aan de hand waarvan de organisatie blijvend aan deze vereisten kan voldoen. 2. Prestaties Organisaties moeten kunnen aantonen dat het milieubeheersysteem en de auditprocedures betrekking hebben op de daadwerkelijke mi- lieuprestaties van de organisatie ten aanzien van de in bijlage VI genoemde aspecten en dat prestatie-evaluatie als onderdeel van het beoordelingsproces wordt beschouwd. De organisatie moet zich te- vens verplichten tot continue verbetering van haar milieuprestaties. 3. Externe communicatie 3. Externe communicatie Organisaties moeten kunnen aantonen dat ze met belanghebbende partijen, inclusief lokale gemeenschappen en klanten, een open dia- loog voeren over de milieueffecten van hun activiteiten, producten en diensten, om de door de belanghebbenden, geformuleerde pun- ten van bezorgdheid te identificeren. Organisaties moeten kunnen aantonen dat ze met belanghebbende partijen, inclusief lokale gemeenschappen en klanten, een open dia- loog voeren over de milieueffecten van hun activiteiten, producten en diensten, om de door de belanghebbende partijen, geformuleerde punten van bezorgdheid te identificeren. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/17 BIJLAGE II VOORSCHRIFTEN INZAKE INTERNE MILIEUAUDITS 2. 1. Algemene voorschriften Interne audits moeten ervoor zorgen dat de activiteiten van een organisatie volgens de vastgestelde procedures worden uitgevoerd. Bij een audit kunnen ook problemen met die vastgestelde procedures of mogelijkheden om die procedures te verbeteren worden aangegeven. De reikwijdte van audits die binnen een organisatie worden uit- gevoerd, kan variºren van een audit van een eenvoudige procedure tot een audit van complexe activiteiten. In de loop van een bepaalde periode moeten alle activiteiten in een organisatie aan een audit worden onderworpen. De periode die nodig is om een audit van alle activiteiten uit te voeren, wordt de auditcyclus genoemd. Voor kleine, niet-complexe organisaties kan het mogelijk zijn om alle activiteiten in ØØn keer door te lichten. Voor deze organisaties wordt de auditcyclus gevormd door de periode tussen deze audits. Interne audits moeten worden verricht door personen die voldoende onafhankelijk staan tegenover de door te lichten activiteit om een onpartijdig oordeel te kunnen geven. Daarbij kan het gaan om werknemers van de organisatie of om externe partijen (werknemers van andere organisaties, werknemers van andere onderdelen van dezelfde organisatie of adviseurs). 2. 2. Doelstellingen In het milieuauditprogramma van de organisatie zijn de doelstellingen van elke audit of auditcyclus, met inbegrip van de auditfrequentie voor elke activiteit, schriftelijk vastgelegd. Deze doelstellingen omvatten in het bijzonder de beoordeling van de aanwezige milieubeheersystemen en het verifiºren van de overeenstemming met het milieubeleid en het milieuprogramma van de organisatie, inclusief de naleving van de relevante wettelijke milieuvoorschriften. 2. 3. Reikwijdte De totale reikwijdte van de afzonderlijke audits, of in voorkomend geval van elke fase van de auditcyclus, moet duidelijk worden omschreven, waarbij expliciet moeten worden vermeld: 1. de bestreken gebieden, 2. de door te lichten activiteiten, 3. de in aanmerking te nemen milieunormen, 4. het door de audit bestreken tijdvak. De milieuaudit omvat een evaluatie van de feitelijke gegevens die nodig zijn om de prestaties te beoordelen. 2. 4. Organisatie en middelen Milieuaudits moeten worden verricht door personen of groepen personen met voldoende kennis van de door te lichten sectoren en gebieden, inclusief kennis van en ervaring met de betrokken milieu- en beheersaspecten en technische en regelgevingsaspecten, en met de nodige opleiding en deskundigheid op auditgebied om de aange- geven doelstellingen te bereiken. De voor de audit uitgetrokken tijd en middelen dienen in verhouding te staan tot de reikwijdte en de doelstellingen ervan. De leiding van de organisatie dient de auditwerkzaamheden te ondersteunen. De auditors moeten voldoende onafhankelijk staan tegenover de doorgelichte activiteiten om een objectief en onpartijdig oordeel te kunnen geven. 2. 5. Planning en voorbereiding van een audit De planning en voorbereiding van elke audit hebben met name tot doel ervoor te zorgen dat: (cid:151) de nodige middelen beschikbaar worden gesteld, (cid:151) alle betrokkenen bij het auditproces (waaronder de auditors zelf, de leiding van de organisatie en het personeel) hun rol en verantwoordelijkheden begrijpen. De voorbereiding omvat mede het vertrouwd raken met de activiteiten en het milieubeheersysteem van de or- ganisatie en het bestuderen van de resultaten en conclusies van eerder uitgevoerde audits. C 212 E/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 2. 6. Auditwerkzaamheden Tot de auditwerkzaamheden behoren gesprekken met het personeel, onderzoek van de exploitatieomstandigheden en het materieel, het onderzoeken van registraties, schriftelijk vastgelegde procedures en andere relevante stukken, met als doel de milieuprestaties van de betrokken activiteit te beoordelen en na te gaan of deze aan de toepasselijke normen, regelgeving of doel- en taakstellingen beantwoordt, en of het aanwezige milieubeheersysteem doeltreffend en geschikt is. Om de doeltreffendheid van het systeem te beoordelen kan steekproefsgewijs worden getoetst of aan deze criteria is voldaan. De auditprocedure omvat met name de volgende stappen: a) het verwerven van inzicht in de milieubeheersystemen, b) het evalueren van de sterke en zwakke punten van de milieubeheersystemen, c) het verzamelen van belangrijke gegevens, d) het evalueren van de resultaten van de audit, e) het formuleren van de conclusies van de audit, f) het uitbrengen van verslag over de resultaten en conclusies van de audit. 2. 7. Verslaglegging over de resultaten en conclusies van de audit 1. Om de resultaten en conclusies van de audit volledig en formeel vast te leggen, stellen de auditors aan het einde van elke audit of auditcyclus een schriftelijk auditverslag op met een passende vorm en inhoud. De resultaten en conclusies van de audit moeten officieel aan de leiding van de organisatie worden meegedeeld. 2. De hoofddoelstellingen van een schriftelijk auditverslag zijn: a) de reikwijdte van de audit vast te leggen, b) de leiding van de organisatie informatie te verstrekken over de mate waarin de organisatie het milieubeleid in acht neemt en milieuvooruitgang boekt, c) de leiding van de organisatie informatie te verstrekken over de doeltreffendheid en de betrouwbaarheid van de regelingen voor het controleren van de milieueffecten die door de organisatie worden veroorzaakt, d) in voorkomend geval de behoefte aan bijsturingsmaatregelen aan te tonen. 2. 8. Follow-up van de audit Het auditproces leidt uiteindelijk tot de opstelling en uitvoering van een passend bijsturingsplan. Er dienen deugdelijke regelingen te zijn om te waarborgen dat aan de uitkomsten van de audit het nodige gevolg wordt gegeven. 2. 9. Frequentie van de audits De frequentie waarmee activiteiten aan een audit worden onderworpen, varieert naar gelang: a) de aard, omvang en complexiteit van de activiteiten, b) de ernst van de daarmee samenhangende milieueffecten, c) de omvang en urgentie van de problemen die bij eerdere audits zijn geconstateerd, d) de voorgeschiedenis van de milieuproblemen. Meer complexe activiteiten met een grotere kans op milieuschade moeten vaker worden doorgelicht. Organisaties moeten hun eigen auditprogramma en auditfrequentie vaststellen op basis van de richtsnoeren van de Commissie. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/19 BIJLAGE III MILIEUVERKLARING OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 3. 1. Inleiding 3. 1. Inleiding Doel van de milieuverklaring is informatie te verstrekken over de milieueffecten en milieuprestaties van de organisatie. Tevens is de milieuverklaring een instrument waardoor kan worden ingespeeld op de wensen van belanghebbenden, die in het kader van bijlage I. B. 3 zijn ge(cid:239)nventariseerd en door de organisatie belangrijk wor- den geacht (bijlage VI. 4. d). Hoewel de organisatie niet verplicht is om de in punt 3. 2. gespecificeerde gegevens in een enkel verslag bekend te maken, is het van belang dat deze gegevens op over- zichtelijke en samenhangende wijze in gedrukte vorm worden gepresenteerd ten behoeve van personen die deze gegevens niet op een andere manier kunnen verkrijgen. Doel van de milieuverklaring is informatie te verstrekken over de milieueffecten en milieuprestaties van de organisatie. Tevens is de milieuverklaring een instrument waardoor kan worden ingespeeld op de wensen van belanghebbende partijen, die in het kader van bijlage I. B. 3 zijn ge(cid:239)nventariseerd en door de organisatie belangrijk worden geacht (bijlage VI. 4. d). Hoewel de organisatie niet ver- plicht is om de in punt 3. 2 gespecificeerde gegevens in een enkel verslag bekend te maken, is het van belang dat deze gegevens op overzichtelijke en samenhangende wijze in gedrukte vorm worden gepresenteerd ten behoeve van personen die deze gegevens niet op een andere manier kunnen verkrijgen. 3. 2. Milieuverklaring 3. 2. Milieuverklaring Ten behoeve van de EMAS-registratie moet een organisatie een document met milieu-informatie opstellen, de zogenoemde milieu- verklaring, die door een milieuverificateur moet worden gevali- deerd. De gevalideerde informatie moet bij de bevoegde instantie worden ingediend en vervolgens openbaar worden gemaakt. Ten behoeve van de EMAS-registratie moet een organisatie een document met milieu-informatie opstellen, de zogenoemde milieu- verklaring, die door een milieuverificateur moet worden gevali- deerd. De gevalideerde informatie moet bij de bevoegde instantie worden ingediend en vervolgens openbaar worden gemaakt. De milieuverklaring dient als instrument voor de communicatie en de dialoog met belanghebbende partijen met betrekking tot de mi- lieuprestaties. De organisatie houdt bij ontwerp en redactie van de milieuverklaring rekening met de behoefte aan informatie van het publiek en andere belanghebbende partijen. Dit informatiedocument moet ten minste de volgende elementen omvatten: Ongewijzigd a) een duidelijke en ondubbelzinnige beschrijving van de betrok- ken organisatie met een overzicht van haar activiteiten, pro- ducten en diensten en, in voorkomend geval, haar relatie tot eventuele overkoepelende organisaties, b) het milieubeleid van de organisatie, c) een beschrijving van alle belangrijke milieueffecten van de or- ganisatie en een toelichting op de aard van die effecten, d) een beschrijving van de milieudoelstellingen en -taakstellingen in verband met die belangrijke milieueffecten, e) een overzicht van de beschikbare gegevens over de prestaties van de organisatie ten opzichte van haar milieudoelstellingen en -taakstellingen met betrekking tot haar belangrijke milieu- effecten, f) andere factoren met betrekking tot de milieuprestaties, g) de naam en het erkenningsnummer van de milieuverificateur en de datum van validering. Omwille van de duidelijkheid en de uniformiteit van de milieu- verklaringen, stelt de Commissie richtsnoeren voor de vorm en de minimuminhoud vast. 3. 3. Het bijwerken van openbare informatie Ongewijzigd De organisatie moet de in 3. 2 bedoelde informatie jaarlijks bij- werken en eventuele wijzigingen jaarlijks door een milieuverifica- teur laten valideren. Na validering moet de organisatie de wijzi- gingen ook aan de bevoegde instantie doorgeven en openbaar maken. C 212 E/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 3. 4. Publicatie van informatie 3. 4. Publicatie van informatie Het is mogelijk dat een organisatie de informatie die op basis van haar milieubeheersysteem is gegenereerd, wil gebruiken om zich tot specifieke doelgroepen, te richten en dat zij daarvoor alleen bepaalde informatie uit de milieuverklaring wil gebruiken. Milieu- informatie die door een organisatie wordt gepubliceerd mag het EMAS-logo dragen op voorwaarde dat deze informatie door een milieuverificateur is gevalideerd als zijnde: Het is mogelijk dat een organisatie de informatie die op basis van haar milieubeheersysteem is gegenereerd, wil gebruiken om zich tot verschillende doelgroepen of belanghebbende partijen, te rich- ten en dat zij daarvoor alleen bepaalde informatie uit de milieu- verklaring wil gebruiken. Milieu-informatie die door een organisa- tie wordt gepubliceerd mag het EMAS-logo dragen op voorwaarde dat deze informatie door een milieuverificateur is gevalideerd als zijnde: a) nauwkeurig en niet misleidend b) onderbouwd en controleerbaar a) nauwkeurig en niet misleidend b) onderbouwd en controleerbaar c) relevant en in de juiste context of in het juiste verband gebruikt c) relevant en in de juiste context of in het juiste verband gebruikt d) representatief voor de algehele milieuprestatie van de organisa- d) representatief voor de algehele milieuprestatie van de organisa- tie tie e) niet voor verkeerde uitleg vatbaar e) niet voor verkeerde uitleg vatbaar en mits verwezen wordt naar de milieuverklaring waaruit de in- formatie afkomstig is. en mits verwezen wordt naar de milieuverklaring waaruit de in- formatie afkomstig is. 3. 5. Lokale verantwoordingsplicht Ongewijzigd Het is mogelijk dat betrokken organisaties ØØn algemene milieu- verklaring willen opstellen die betrekking heeft op verschillende geografische vestigingsplaatsen. De bedoeling van EMAS is dat op lokaal niveau verantwoording wordt afgelegd, en organisaties moeten er dan ook voor zorgen dat indien locaties belangrijke milieueffecten hebben, deze in de algemene verklaring duidelijk ge(cid:239)dentificeerd en vermeld worden. 3. 6. Openbaarheid De informatie zoals bedoeld in 3. 2 onder a) tm. g), die de milieu- verklaring van een organisatie vormt, en de bijgewerkte informatie zoals omschreven in 3. 3 moet openbaar zijn. Dat betekent niet dat een organisatie ØØn enkel document moet opstellen en drukken en dit op verzoek moet verstrekken. Organisaties worden aangemoe- digd om alle beschikbare methoden te gebruiken (elektronische publicatie, bibliotheken, enz. ). Een organisatie moet tegenover de milieuverificateur kunnen aantonen dat personen met een legi- tieme belangstelling voor de milieuprestaties van de organisatie, eenvoudig en onbelemmerd toegang kunnen krijgen tot de infor- matie zoals bedoeld in 3. 2 onder a) tm. g) en 3. 3. 3. 7. Verslaglegging over milieuprestaties 3. 7. Verslaglegging over milieuprestaties De ruwe gegevens die door een milieubeheersysteem worden ge- genereerd, kunnen op diverse manieren worden gebruikt om in- zicht te geven in de milieuprestaties van een organisatie. Indien een organisatie milieuprestatie-indicatoren gebruikt (b. v. energie- verbruik per ton product) moet zij ervoor zorgen dat de gekozen prestatie-indicatoren: De ruwe gegevens die door een milieubeheersysteem worden ge- genereerd, kunnen op diverse manieren worden gebruikt om in- zicht te geven in de milieuprestaties van een organisatie. Organi- saties worden aangemoedigd indien mogelijk milieuprestatie-indi- catoren te gebruiken (b. v. energieverbruik per ton product). In dat geval moet de organisatie ervoor zorgen dat de gekozen prestatie- indicatoren: a) een correct beeld geven van de prestaties van de organisatie, a) een correct beeld geven van de prestaties van de organisatie b) begrijpelijk en ondubbelzinnig zijn, b) begrijpelijk en ondubbelzinnig zijn, c) het mogelijk maken om de prestaties van de organisatie van c) het mogelijk maken om de prestaties van de organisatie van jaar tot jaar te vergelijken, jaar tot jaar te vergelijken, d) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan d) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan sectoriºle, nationale c. q. regionale criteria te toetsen, sectoriºle, nationale c. q. regionale criteria te toetsen, e) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan e) het mogelijk maken om de prestaties in voorkomend geval aan wettelijke voorschriften te toetsen. wettelijke voorschriften te toetsen. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/21 BIJLAGE IV Logo P. M. BIJLAGE V ERKENNING VAN, TOEZICHT OP EN TAKEN VAN MILIEUVERIFICATEURS 5. 1. Algemeen De erkenning van milieuverificateurs moet gebaseerd zijn op de onderstaande algemene uitgangspunten inzake deskundigheid. Erkenningsinstanties mogen naar keuze individuele personen en/of organisaties als milieuverificateur erkennen. De procedurele vereisten en gedetailleerde criteria voor de erkenning van milieuverificateurs worden overeenkomstig artikel 4 van deze verordening en op basis van deze uitgangspunten vastgesteld in het kader van de nationale erkenningssystemen. Dit wordt gewaarborgd via de in artikel 4 bedoelde intercollegiale toetsing. 5. 2. Voorwaarden voor de erkenning van milieuverificateurs 5. 2. 1. Een verificateur (persoon of organisatie) dient ten minste aan de volgende deskundigheidseisen te voldoen: (cid:151) kennis en begrip van deze verordening, de toepasselijke normen en de richtsnoeren die de Commissie ingevolge de artikelen 4 en 14 heeft opgesteld voor de toepassing van deze verordening, (cid:151) kennis en begrip van de wet- en regelgeving en andere beleidsvoorschriften die relevant zijn voor de te verifiºren activiteit, (cid:151) kennis van en inzicht in milieuaangelegenheden, (cid:151) kennis van en inzicht in de technische aspecten van de te verifiºren activiteit, voorzover vanuit milieu- oogpunt relevant, (cid:151) inzicht in de algemene werking van de te verifiºren activiteit, om de geschiktheid van het milieubeheer- systeem te kunnen beoordelen, (cid:151) kennis en begrip van de eisen en methoden van milieuauditing, (cid:151) kennis van informatie-auditing (milieuverklaring), Daarnaast moet de verificateur bij het uitvoeren van zijn werkzaamheden onafhankelijk, onpartijdig en objectief zijn. 5. 2. 2. Reikwijdte van de erkenning De reikwijdte van de erkenning van milieuverificateurs wordt bepaald aan de hand van de statistische nomenclatuur van de economische activiteiten (NACE-codes) zoals vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 761/93 van de Raad (PB L 83 van 3. 4. 1993). De deskundigheid en de reikwijdte van de erkenning van de verificateur moeten in verhouding staan tot de omvang en de complexiteit van de te verifiºren organisatie. 5. 2. 3. Aanvullende voorwaarden voor de erkenning van individuele milieuverificateurs die zelfstandig verificaties uitvoeren Voor individuele milieuverificateurs die zelfstandig verificaties uitvoeren, geldt, behalve dat ze aan de eisen van 5. 2 moeten voldoen, tevens dat: (cid:151) ze over alle noodzakelijke bekwaamheden moeten beschikken om verificaties uit te voeren op de gebie- den waarop hun erkenning betrekking heeft, (cid:151) de erkenning beperkt is qua reikwijdte, afhankelijk van hun persoonlijke bekwaamheden. De erkenningsinstantie ziet toe op de inachtneming van deze voorschriften. C 212 E/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 5. 3. Toezicht op milieuverificateurs 5. 3. 1. Toezicht op erkende milieuverificateurs door de erkenningsinstantie die de erkenning heeft verleend De erkende milieuverificateur moet de erkenningsinstantie onverwijld in kennis stellen van alle veranderingen die gevolgen kunnen hebben voor de erkenning of de reikwijdte daarvan. Op gezette tijden, maar ten minste om de 12 maanden, moet worden nagegaan of de erkende milieu- verificateur nog steeds aan de erkenningsvoorwaarden voldoet en moet de kwaliteit van de uitgevoerde verificaties worden gecontroleerd. De controle kan de vorm hebben van enquŒtes, beoordelingen van door de verificateur gevalideerde milieuverklaringen, beoordelingen van verificatierapporten, waarnemingen in organisaties. Een en ander dient in verhouding te staan tot de activiteit die door de verificateur wordt uitgevoerd. Een eventueel besluit van de erkenningsinstantie om de erkenning in te trekken of op te schorten dan wel de reikwijdte van de erkenning te beperken, kan pas worden genomen nadat de erkende milieuverificateur de gelegenheid heeft gehad om gehoord te worden. 5. 3. 2. Toezicht op erkende milieuverificateurs door de erkenningsinstantie van de lidstaat waar de verificatie plaats- vindt Een verificateur die in een bepaalde lidstaat is erkend, moet, alvorens in een andere lidstaat verificatiewerk- zaamheden uit te voeren, de erkenningsinstantie van die laatste lidstaat ten minste vier weken van tevoren in kennis stellen van: (cid:151) de bijzonderheden van zijn erkenning, en indien van toepassing de samenstelling van zijn team, (cid:151) tijd en plaats van de geplande verificatie: adres en gegevens van contactpersonen van de betrokken organisatie, eventueel getroffen maatregelen in verband met de kennis van de wetgeving en talenkennis. Deze kennisgeving moet voor iedere verificatie opnieuw worden gedaan. De erkenningsinstantie mag geen andere voorwaarden stellen die afbreuk kunnen doen aan het recht van de verificateur om zijn diensten aan te bieden in een andere lidstaat dan die waar de erkenning is verleend. Evenmin mag zij de kennisgevingsprocedure gebruiken om de komst van de verificateur uit te stellen. Als zich problemen voordoen met het toezicht op de verificateur op de aangemelde datum, dan moet dit op adequate wijze worden verantwoord. Indien de toezichthoudende erkenningsinstantie niet tevreden is met de kwaliteit van het werk van de verificateur, dan wordt het toezichtrapport toegezonden aan de betrokken verificateur, de erkenningsinstantie die de erkenning heeft verleend, de bevoegde instantie in het land waar de te verifiºren organisatie is gevestigd en het forum van erkenningsinstanties. 5. 4. De taak van verificateurs 5. 4. 1. Onverminderd de handhavingsbevoegdheid van de lidstaten ten aanzien van de wettelijke voorschriften, bestaat de taak van de verificateur in het uitoefenen van controle op: a) de naleving van alle voorschriften van deze verordening (milieuanalyse indien van toepassing, milieu- beheersysteem, milieuauditprogramma en milieuverklaring), b) de betrouwbaarheid van de gegevens en informatie in: (cid:151) de milieuverklaring (bijlage III onder 3. 2 en 3. 3) (cid:151) fragmenten uit de milieuverklaring (bijlage III onder 3. 4) (cid:151) milieu-informatie (artikel 8, lid 3). Meer in het bijzonder onderzoekt de verificateur op gedegen en professionele wijze de technische betrouw- baarheid van de milieuanalyse of milieuaudit of andere door de organisatie gevolgde procedures, zonder die procedures onnodig te dupliceren. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/23 5. 4. 2. Bij de eerste verificatie moet de milieuverificateur met name controleren of de organisatie ten minste beschikt over: (cid:151) een volledig operationeel milieubeheersysteem overeenkomstig bijlage I, (cid:151) een volledig uitgewerkt en reeds gestart auditprogramma (ten minste ØØn audit uitgevoerd met betrekking tot de activiteit met het grootste milieurisico) overeenkomstig bijlage II, (cid:151) een voltooide milieubeheerbeoordeling door de leiding van de organisatie, (cid:151) een milieuverklaring overeenkomstig bijlage III, 3. 2. 5. 4. 3. Naleving van wet- en regelgeving De verificateur moet nagaan of een organisatie beschikt over procedures voor die aspecten van haar werk- zaamheden die aan communautaire of nationale regelgeving zijn onderworpen, en of die procedures geschikt zijn om voor de naleving daarvan te zorgen. De controles van de audit moeten met name duidelijk maken of met de bestaande procedures de naleving van wet- en regelgeving wordt gewaarborgd. De verificateur valideert de milieuverklaring niet indien hij tijdens het verificatieproces, bijvoorbeeld bij steekproefsgewijze controles, constateert dat de organisatie duidelijk niet aan de wetgeving voldoet. 5. 4. 4. Omschrijving van de organisatie Bij het verifiºren van het milieubeheersysteem en de validering van de milieuverklaring moet de verificateur ervoor zorgen dat alle onderdelen van de organisatie ondubbelzinnig zijn gedefinieerd en met de werkelijke indeling van de activiteiten overeenkomen. De inhoud van de verklaring moet duidelijk betrekking hebben op de verschillende onderdelen van de organisatie waarop EMAS van toepassing is. 5. 5. Voorwaarden voor de uitvoering van verificatiewerkzaamheden 5. 5. 1. De verificateur werkt op basis van een schriftelijke overeenkomst met de organisatie, waarin de reikwijdte van de werkzaamheden wordt omschreven en waarbij de verificateur in staat wordt gesteld om op onafhankelijke en professionele wijze te werk te gaan, en de organisatie zich ertoe verplicht de nodige medewerking te verlenen. 5. 5. 2. De verificatie omvat documentenonderzoek, een bezoek aan de organisatie, waarbij met name gesprekken met het personeel worden gevoerd, de opstelling van een rapport ten behoeve van de leiding van de organisatie, en het aangeven van maatregelen waarmee de organisatie de in het rapport aan de orde gestelde problemen kan oplossen. 5. 5. 3. De voorafgaand aan het bezoek te onderzoeken documenten omvatten essentiºle informatie over de organi- satie en de activiteiten die daar plaatsvinden, het milieubeleid en het milieuprogramma, een beschrijving van het in de organisatie toegepaste milieubeheersysteem, bijzonderheden omtrent de milieuanalyse of de vorige milieuaudit, het rapport over die analyse of audit en over eventueel naderhand genomen bijsturingsmaat- regelen, alsmede de concept-milieuverklaring. 5. 5. 4. De verificateur stelt een rapport op ten behoeve van de leiding van de organisatie. In dit rapport komen aan de orde: a) alle kwesties die relevant zijn voor het werk van de verificateur, b) het startpunt voor de invoering van een milieubeheersysteem bij de organisatie, c) in het algemeen de gevallen van niet-overeenstemming met deze verordening, en meer in het bijzonder: (cid:151) de technische tekortkomingen in de milieuanalyse, de auditmethode, het milieubeheersysteem of in enig ander relevant proces, (cid:151) de punten waarop het rapport niet met de concept-milieuverklaring overeenstemt, alsmede de speci- ficering van de wijzigingen of toevoegingen die in de milieuverklaring zouden moeten worden aange- bracht, d) een vergelijking met de eerdere verklaringen en de prestatiebeoordeling van de organisatie. 5. 6. Frequentie van de verificaties Bijgewerkte informatie in de milieuverklaring moet met tussenpozen van maximaal 12 maanden door de verificateur worden gevalideerd. Daarnaast moet hij in overleg met de organisatie een programma opzetten om ervoor te zorgen dat alle voor EMAS-registratie vereiste elementen binnen een periode van maximaal 36 maanden worden geveri- fieerd. De frequentie van de bezoeken van de milieuverificateur aan de organisatie moet gebaseerd zijn op de richtsnoeren van de Commissie. C 212 E/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 BIJLAGE VI MILIEUASPECTEN 6. 1. Algemeen Om te bepalen welke van haar milieueffecten belangrijk zijn, moet een organisatie alle milieuaspecten van haar activiteiten, producten en diensten in aanmerking nemen en op basis van door haarzelf opgestelde criteria besluiten welke van haar milieuaspecten een belangrijk milieueffect hebben. Een organisatie moet zowel de directe als de indirecte milieuaspecten van haar activiteiten, producten en diensten in aanmerking nemen. 6. 2. Directe milieuaspecten Dit zijn die activiteiten van een organisatie waarover zij controle heeft, die in de omgeving van de organisatie optreden en waarbij het onder meer, maar niet uitsluitend, kan gaan om: a) emissies in de lucht b) lozingen in water c) afvalbeheer d) bodemverontreiniging e) gebruik van natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen (inclusief energie) f) lokale overlast (geluid, trillingen, stank, visuele hinder, enz. ) g) vervoerskwesties (m. b. t. zowel goederen, diensten en werknemers). Bij de beoordeling van de ernst van de milieueffecten van deze activiteiten moet de organisatie niet alleen rekening houden met normale bedrijfsomstandigheden maar ook met bijzondere bedrijfsomstandigheden, zoals het stilleggen en opstarten van activiteiten, en met redelijkerwijs te voorziene noodsituaties. Daarbij moeten vroegere, huidige en geplande activiteiten, producten en diensten in aanmerking worden genomen. 6. 3. Indirecte milieuaspecten Als gevolg van de activiteiten, producten en diensten van een organisatie kunnen er ook belangrijke milieueffecten optreden waarover zij geen controle heeft of die zich op afstand van de organisatie voordoen. Daarbij kan het onder meer, maar niet uitsluitend, gaan om: a) productspecifieke aspecten (ontwerp, verpakking, transport, gebruik en afvalverwerking of -verwijdering) b) kapitaalinvesteringen, kredietverlening en verzekeringsdiensten c) nieuwe markten d) keuze en samenstelling van diensten (bijv. vervoer- of horeca-activiteiten) e) administratieve en planningsbeslissingen f) samenstelling van assortimenten. Voorts moeten organisaties kunnen aantonen dat de belangrijke milieuaspecten die verband houden met hun inkoopprocedures zijn ge(cid:239)nventariseerd en dat er in het beheersysteem aandacht wordt besteed aan significante effecten van deze aspecten. De milieuaspecten moeten relevant zijn in het kader van het milieuprogramma, het milieubeheersysteem en de milieuaudit, voorzover de organisatie doelstellingen hanteert. Bij dergelijke indirecte milieuaspecten moet een organisatie nagaan in hoeverre zij invloed kan uitoefenen op deze aspecten en welke maatregelen genomen kunnen worden om de effecten ervan te beperken. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/25 6. 4. Ernst van de milieuaspecten Het is de verantwoordelijkheid van de organisatie zelf om criteria op te stellen voor het beoordelen van de ernst van de milieuaspecten van haar activiteiten, producten en diensten. Er behoeft geen gedetailleerde levenscyclusanalyse te worden uitgevoerd, maar de criteria die een organisatie ontwikkelt moeten wel breed, onafhankelijk controleerbaar, en reproduceerbaar zijn. Bij het bepalen van de ernst van de milieuaspecten van een organisatie kunnen onder meer, maar niet uitsluitend, de volgende aandachtspunten een rol spelen: a) identificatie van de activiteiten, producten en diensten van de organisatie, de specifieke milieuaspecten van die activiteiten, producten en diensten, en het soort effect dat ieder milieuaspect met zich meebrengt b) verzamelen van informatie over de toestand van het milieu om vast te stellen welke activiteiten, producten en diensten van de organisatie effecten kunnen hebben op specifieke omstandigheden c) beoordeling van de gegevens waarover de organisatie beschikt met betrekking tot materiaal- en energieverbruik, lozingen, afvalstoffen en de risico’s van emissies d) inventarisatie van de standpunten van belanghebbende partijen en het gebruiken van deze informatie om de belangrijke milieuaspecten van de organisatie vast te kunnen stellen e) inventarisatie van de milieuactiviteiten van de organisatie waarvoor regelgeving bestaat en waarover de organi- satie waarschijnlijk gegevens heeft verzameld f) identificatie van inkoopactiviteiten die belangrijk zijn wat betreft de directe en indirecte milieueffecten van de organisatie g) nadenken over ontwerp, ontwikkeling, vervaardiging, distributie, onderhoud, gebruik, hergebruik, recycling en verwijdering van de producten van de organisatie h) identificatie van de activiteiten van de organisatie die de belangrijkste milieukosten, -baten of andere financiºle gevolgen met zich meebrengen. C 212 E/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 7. 2000 BIJLAGE VII MILIEUANALYSE 7. 1. Algemeen Een organisatie die niet over een krachtens artikel 9 erkend milieubeheersysteem beschikt, moet eerst een analyse maken waarin wordt vastgesteld hoe zij vanuit milieuoogpunt functioneert. Het doel is om alle milieuaspecten van de organisatie in kaart te brengen om op basis daarvan een milieubeheersysteem op te zetten. 7. 2. Vereisten De analyse moet vier essentiºle gebieden bestrijken: a) vereisten ingevolge wet- en regelgeving b) een inventarisatie van de belangrijke milieuaspecten c) een onderzoek van de gevolgde werkwijzen en procedures op het gebied van milieubeheer d) een evaluatie van de feedback uit onderzoek naar incidenten in het verleden. In alle gevallen moet aandacht worden besteed aan zowel normale als abnormale bedrijfsomstandigheden binnen de organisatie, alsmede aan mogelijke noodsituaties. Bij de analyse kan, afhankelijk van de aard van de activiteiten, onder meer gebruik worden gemaakt van checklists, interviews, rechtstreekse inspecties en metingen, en resultaten van eerdere audits of andere analyses. Bij het vaststellen van de belangrijke milieuaspecten van de activiteiten van bepaalde bedrijfsonderdelen moet, voorzover relevant, aandacht worden besteed aan: a) emissies in de lucht b) lozingen in water c) afvalbeheer d) bodemverontreiniging e) gebruik van grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen f) andere lokale milieu- en gemeenschapsgebonden kwesties. Daarbij moeten normale bedrijfsomstandigheden, omstandigheden zoals het opstarten en stilleggen van activiteiten, alsmede de potentiºle belangrijke milieueffecten ten gevolge van redelijkerwijs te voorziene noodsituaties in aan- merking worden genomen. Bij dit proces moeten de belangrijke milieuaspecten van activiteiten, producten of diensten worden vastgesteld; dit betekent niet dat er een gedetailleerde levenscyclusanalyse moet worden uitgevoerd. Organisaties hoeven niet ieder product, ieder onderdeel of iedere grondstof te beoordelen. Ze mogen categorieºn van activiteiten, producten of diensten selecteren om vast te stellen voor welke aspecten belangrijke milieueffecten het meest waarschijnlijk zijn. 25. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 212 E/27 BIJLAGE VIII REGISTRATIE-INFORMATIE Minimaal vereiste gegevens Naam van de organisatie:. Adres van de organisatie:. Contactpersoon:. NACE-code van de activiteit:. Aantal werknemers:. Naam van de verificateur:. Erkenningsnummer:. Reikwijdte van de erkenning:. Datum eerstvolgende milieuverklaring:. Naam en andere gegevens van de contactpersoon bij de bevoegde controle-instantie:. Gedaan te. op. 199. Handtekening van de vertegenwoordiger van de organisatie


title: Komission asetus (EY) N:o 1327/1999, annettu 23 päivänä kesäkuuta 1999, tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista siipikarjanliha-alan osalta annetun asetuksen (EY) N:o 1251/96 muuttamisesta

eurovoc_concepts:
CCT duties
GATT
import licence
poultrymeat
tariff quota

formats: html pdf print

text: 24. 6. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 157/37 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1327/1999, annettu 23 päivänä kesäkuuta 1999, tariffikiintiöiden avaamisesta ja hallinnoinnista siipikarjanliha-alan osalta annetun asetuksen (EY) N:o 1251/96 muuttamisesta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopi- muksen, (3) ottaa huomioon GATT-sopimuksen XXIV artiklan 6 kohdan mukaisten neuvottelujen seurauksena laaditussa Euroopan yhteisön luettelossa CXL, mainittujen myönny- tysten täytäntöön panemisesta 18 päivänä kesäkuuta 1996 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 1095/96 (1) ja erityisesti sen 1 artiklan, noinnista 1 päivän heinäkuuta ja 30 päivän kesä- kuuta 2000 välisen ajanjakson osalta, ja tässä asetuksessa säädytyt toimenpiteet ovat siipi- karjanlihan ja munien hallintokomitean lausunnon mukaiset, ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla sekä katsoo, että Muutetaan asetus (EY) N:o 1251/96 seuraavasti: (1) (2) yhteisö on Maailman kauppajärjestössä (WTO) sitoutunut avaamaan tariffikiintiöitä tietyille siipi- sen vuoksi on syytä karjanliha-alan tuotteille; vahvistaa näitä kiintiöitä koskevat yksityiskohtaiset soveltamissäännöt 1 päivän heinäkuuta 1999 ja 30 päivän kesäkuuta 2000 väliseksi ajanjaksoksi. komission asetuksessa (EY) N:o 1251/96 (2), sellai- sena kuin se on muutettuna asetuksella (EY) N:o 1370/98 (3), säädetään kiintiöiden hallinnoinnista 1 päivän heinäkuuta 1998 ja 30 päivän kesäkuuta 1999 välisenä aikana; olisi säädettävä niiden hallin- 1. Korvataan 1 artikla seuraavasti: ”1 artikla Avataan 1 päivän heinäkuuta 1999 ja 30 päivän kesä- kuuta 2000 väliseksi ajanjaksoksi liitteessä I esitetyt tariffikiintiöt siinä määrätyille tuoteryhmille ja siinä määrätyin edellytyksin. ” 2. Korvataan liite I tämän asetuksen liitteellä. 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan 1 päivänä heinäkuuta 1999. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsen- valtioissa. Tehty Brysselissä 23 päivänä kesäkuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 146, 20. 6. 1996, s. 1. (2) EYVL L 161, 29. 6. 1996, s. 136. (3) EYVL L 185, 30. 6. 1998, s. 15. L 157/38 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 24. 6. 1999 (tonneina) Tariffikiintiöt 1. 7. 1999– 30. 6. 2000 4 960 3 200 584 800” Ryhmän numero P 1 P 2 P 3 P 4 LIITE ”LIITE I Sovellettava tulli (EUR/tonni) 131 149 162 149 162 512 179 134 93 301 231 504 179 134 93 231 795 170 186 170 186 425 205 134 93 339 127 230 415 134 93 339 127 230 CN-koodi 0207 11 10 0207 11 30 0207 11 90 0207 12 10 0207 12 90 0207 13 10 0207 13 20 0207 13 30 0207 13 40 0207 13 50 0207 13 60 0207 13 70 0207 14 20 0207 14 30 0207 14 40 0207 14 60 0207 14 10 0207 24 10 0207 24 90 0207 25 10 0207 25 90 0207 26 10 0207 26 20 0207 26 30 0207 26 40 0207 26 50 0207 26 60 0207 26 70 0207 26 80 0207 27 30 0207 27 40 0207 27 50 0207 27 60 0207 27 70


title: Proposta di regolamento (CE) del Consiglio che istituisce un dazio compensativo definitivo e dispone la riscossione definitiva del dazio provvisorio istituito sul filo di acciaio inossidabile di diametro inferiore a 1mm originario dell'India e chiude il procedimento relativo alle importazioni di filo di acciaio inossidabile di diametro inferiore a 1 mm originario della Repubblica di Corea

eurovoc_concepts:
South Korea
anti-dumping duty
import
originating product
steel
wire


title: La política de competencia de la Comunidad Europea 1998.

eurovoc_concepts:
State aid
State monopoly
competition law
competition policy
dominant position
international cooperation
merger control
report


title: Advies van de Europese Centrale Bank van 23 juni 1999 op verzoek van de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende een ontwerp van een verordening (EG) van de Commissie houdende gedetailleerde regels voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad wat de minimumnormen voor de behandeling van verzekeringen in het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen betreft, en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2214/96 van de Commissie (CON/99/06)

eurovoc_concepts:
European Central Bank
consumer price
goods and services
harmonisation of prices
insurance
price index

text: C 252/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 9. 1999 EUROPESE CENTRALE BANK ADVIES VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK van 23 juni 1999 op verzoek van de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende een ontwerp van een verordening (EG) van de Commissie houdende gedetailleerde regels voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad wat de minimumnormen voor de behandeling van verzekeringen in het geharmoniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen betreft, en tot wij- ziging van Verordening (EG) nr. 2214/96 van de Commissie (CON/99/06) (1999/C 252/05) 1. Op 30 maart 1999 ontving de Europese Centrale Bank (ECB) een verzoek van de Europese Commissie om een advies van de ECB betreffende een ontwerp van een ver- ordening (EG) van de Commissie wat de minimumnormen voor de behandeling van verzekeringen in het geharmoni- seerde indexcijfer van de consumptieprijzen (GICP) betreft (hierna aangeduid als de (cid:132)ontwerp-verordening(cid:148)). 2. De bevoegdheid van de ECB om een advies uit te brengen is gebaseerd op artikel 105 A, lid 4, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en artikel 5, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2494/95 van de Raad van 23 oktober 1995 inzake geharmoniseerde indexcijfers van de consumptieprijzen. Overeenkomstig artikel 17. 5, eerste zin, van het Reglement van Orde van de Europese Centrale Bank, is dit advies van de ECB goedgekeurd door de raad van bestuur van de ECB. 3. De ontwerp-verordening heeft ten doel minimumnormen voor de behandeling van verzekeringen in het GICP vast te stellen. Verzekeringen vallen gedeeltelijk onder de initiºle dekking van GICP’s. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1687/98 van de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1749/96 van de Commissie ten aan- zien van de goederen- en dienstendekking van het gehar- moniseerde indexcijfer van de consumptieprijzen, zal de dekking van verzekeringen in december 1999 worden uit- gebreid. Tevens bepaalt deze verordening van de Raad dat de methodologische details en het tijdsschema voor de uit- breiding van de dekking moeten worden gespecificeerd overeenkomstig de procedure zoals vastgesteld in artikel 14 van Verordening (EG) nr. 2494/95. De ontwerp-verorde- ning legt een methodiek vast voor de behandeling van alle verzekeringsdiensten die worden gedekt door het GICP. 4. De ontwerp-verordening specificeert twee hoofdbeginselen. Het gewicht voor verzekeringen in het indexcijfer is beperkt tot de impliciete vergoeding voor de verzekeringsdienst die door huishoudens wordt betaald als deel van de totale pre- mie. De prijs voor verzekeringen in het indexcijfer verandert overeenkomstig de brutoverzekeringspremie voor een speci- fieke polis die door huishoudens wordt betaald. Tevens legt de ontwerp-verordening normen vast voor de kwaliteitswij- ziging van verzekeringsprijzen en de behandeling van ver- zekeringspolissen die zijn gekoppeld aan een indexcijfer. De ECB ondersteunt de regels die door de Commissie worden voorgesteld, aangezien deze de vergelijkbaarheid van GICP’s versterken. 5. De ontwerp-verordening bevat geen expliciete referentieda- tum vanaf welke de voorgestelde regels moeten worden toegepast. De ECB gaat ervan uit dat de regels worden toegepast vanaf december 1999 voor alle GICP’s, hetgeen overeenkomt met de datum voor het opnemen in GICP’s van een breder scala van verzekeringsdiensten. 6. Dit advies van de ECB wordt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd. Gedaan te Frankfurt am Main op 23 juni 1999. De Vice-President van de ECB C. NOYER


title: Verordening (EG) nr. 1323/1999 van de Commissie van 23 juni 1999 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1474/95 houdende opening en vaststelling van de wijze van beheer van de tariefcontingenten voor producten van de sector eieren en voor ovoalbumine

eurovoc_concepts:
CCT duties
animal protein
egg
egg product
import
tariff quota

text: 24. 6. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 157/29 VERORDENING (EG) Nr. 1323/1999 VAN DE COMMISSIE van 23 juni 1999 tot w¶ziging van Verordening (EG) nr. 1474/95 houdende opening en vaststelling van de w¶ze van beheer van de tariefcontingenten voor producten van de sector eieren en voor ovoalbumine DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1095/96 van de Raad van 18 juni 1996 betreffende de tenuitvoerlegging van de concessies in de lĳst CXL die is opgesteld naar aanleiding van de voltooiing van de onderhandelingen in het kader van artikel XXIV, lid 6, van de GATT (1), en met name op artikel 1, (1) (2) Overwegende dat de Gemeenschap zich er in het kader van de Wereldhandelsorganisatie toe heeft verbonden tariefcontingenten te openen voor bepaalde producten van de sector eieren en voor ovoalbumine; dat bĳgevolg de uitvoeringsbepa- lingen inzake deze contingenten moeten worden vastgesteld voor de periode van 1 juli 1999 tot en met 30 juni 2000; Overwegende dat bĳ Verordening (EG) nr. 1474/95 van de Commissie (2), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Veror- dening (EG) nr. 1371/98 (3), de wĳze van beheer van deze contingenten is vastgesteld voor de periode van 1 juli 1998 tot en met 30 juni 1999; dat de wĳze van beheer van deze contingenten moet worden vastgesteld voor de periode van 1 juli 1999 tot en met 30 juni 2000; (3) Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zĳn met het advies van het Comité van beheer voor eieren en slachtpluimvee, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1474/95 wordt als volgt gewĳzigd: 1. Artikel 1 wordt vervangen door: „Artikel 1 Voor de periode van 1 juli 1999 tot en met 30 juni 2000 worden de in bĳlage I vermelde tariefcontin- genten geopend voor invoer van de in die bĳlage aangegeven productgroepen op de eveneens in die bĳlage vermelde voorwaarden. ”. 2. Bĳlage I wordt vervangen door de bĳlage bĳ deze verordening. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 1 juli 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 23 juni 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 146 van 20. 6. 1996, blz. 1. (2) PB L 145 van 29. 6. 1995, blz. 19. (3) PB L 185 van 30. 6. 1998, blz. 17. L 157/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 6. 1999 BöLAGE „BöLAGE I Nummer van de groep GN-code Recht EUR/ton productgewicht (in ton) Tariefcontingenten 1. 7. 1999  30. 6. 2000 E 1 E 2 E 3 0407 00 30 0408 11 80 0408 19 81 0408 19 89 0408 91 80 0408 99 80 3502 11 90 3502 19 90 152 711 310 331 687 176 617 83 122 060 6 821 (1) 13 945 (1) (1) Equivalent eieren in de schaal. Omrekening aan de hand van de in bĳlage 77 bĳ Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie vastgestelde forfaitaire opbrengstpercentage (PB L 253 van 11. 10. 1993, blz. 1). ”


title: Regolamento (CE) n. 1352/1999 della Commissione, del 23 giugno 1999, relativo al rinvio del termine per la semina di alcuni seminativi in determinate regioni per la campagna 1999/2000

eurovoc_concepts:
agricultural region
cereals
leguminous vegetable
oleaginous plant
seed
seed flax

text: 26. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 162/9 REGOLAMENTO (CE) N. 1352/1999 DELLA COMMISSIONE del 23 giugno 1999 relativo al rinvio del termine per la semina di alcuni seminativi in determinate regioni per la campagna 1999/2000 LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CEE) n. 1765/92 del Consiglio, del 30 giugno 1992, che istituisce un regime di sostegno a favore dei coltivatori di taluni seminativi (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1251/1999 (2), in partico- lare l’articolo 12, (1) (2) (3) considerando che, a norma dell’articolo 10, para- grafo 2, del regolamento (CEE) n. 1765/92, per poter beneficiare dei pagamenti compensativi per i cereali, le piante proteiche e i semi di lino nel quadro del regime di sostegno a taluni seminativi, i produttori devono aver seminato entro il 15 maggio precedente il raccolto considerato; considerando che, l’articolo 9 del regolamento (CE) n. 658/96 della Commissione, del 9 aprile 1996, che stabilisce alcune modalità della concessione dei pagamenti compensativi nell’ambito del regime di sostegno a favore dei coltivatori di taluni semina- tivi (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 610/1999 (4), fissa i termini per la semina per i semi oleosi; considerando che a causa delle condizioni clima- tiche particolarmente rigorose di quest’anno non sarà possibile rispettare comunque i termini di semina fissati nei diversi Stati membri; che è quindi opportuno prorogare il la semina di cereali e/o semi oleosi e/o piante proteiche e/o semi di lino per la campagna 1999/ termine per 2000, eventualmente in alcune regioni specifiche; che a tal fine, a norma dell’articolo 12, settimo regolamento (CEE) n. 1765/92, è trattino, del opportuno derogare (CEE) n. regolamenti 1765/92 e (CE) n. 658/96; ai considerando che il regolamento (CE) n. 1098/1999 della Commissione (5) ha rinviato il termine per la semina di alcuni seminativi in determinate regioni per la campagna 1999/2000; considerando che le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di gestione congiunto per i cereali, i grassi e i foraggi essiccati, (4) (5) HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 I termini di semina per la campagna 1999/2000 sono fissati in allegato relativamente alle colture, agli Stati membri e alle regioni ivi indicate. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Esso si applica a decorrere dal 15 maggio 1999. Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 23 giugno 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 181 dell’1. 7. 1992, pag. 12. (2) GU L 160 del 26. 6. 1999, pag. 1. (3) GU L 91 del 12. 4. 1996, pag. 46. (4) GU L 75 del 20. 3. 1999, pag. 24. (5) GU L 133 del 28. 5. 1999, pag. 25. L 162/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 26. 6. 1999 ALLEGATO Termine di semina per la campagna 1999/2000 Colture Stato membro Regioni Termine Cereali, colture oleaginose, piante proteiche, semi di lino Irlanda Tutto il territorio 31 maggio 1999 Cereali, semi di lino Regno Unito England 15 giugno 1999 Granturco, girasole, grano saraceno soia, sorgo, Francia Tutto il territorio 15 giugno 1999 Granturco, girasole, sorgo, Portogallo Beira Litoral 15 giugno 1999 Granturco, sorgo Portogallo Cereali, colture oleaginose, piante Germania proteiche, semi di lino Granturco, soia Granturco, soia Austria Italia Granturco, girasole Grecia Cereali, colture oleaginose, piante proteiche, semi di lino Svezia Cereali, piante proteiche, semi di lino Svezia Entre-Douro e Min- ho 15 giugno 1999 Bayern 15 giugno 1999 Baden-Württemberg Hessen Rheinland-Pfalz Tutto il territorio 15 giugno 1999 Piemonte 15 giugno 1999 Friuli-Venezia-Giulia 15 giugno 1999 15 giugno 1999 25 giugno 1999 Macédoine Thrace Stockholm Uppsala Södermanland Östergötland Jönköping Kronoberg Kalmar Gotland Blekinge Skåne Halland Västra götaland Örebro Västmanland Värmland Dalarna Gävleborg Västernorrland Jämtland Västerbotten Norrbotten 26. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 162/11 Colture Stato membro Regioni Termine Semi di ravizzone o di colza Svezia Cereali, piante proteiche, semi di lino, semi di ravizzone o di colza Finlandia Värmland Dalarna Gävleborg C3 C4 25 giugno 1999 25 giugno 1999