title: Komission asetus (EY) N:o 1169/1999, annettu 3 päivänä kesäkuuta 1999, B-menettelyn mukaisten hedelmä- ja vihannesalan vientitodistusten antamisesta

eurovoc_concepts:
citrus fruit
export licence

formats: pdf print

text: 4. 6. 1999 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti L 141/11 KOMISSION ASETUS (EY) N:o 1169/1999, annettu 3 päivänä kesäkuuta 1999, B-menettelyn mukaisten hedelmä- ja vihannesalan vientitodistusten antamisesta EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopi- muksen, koskevista yksityiskohtaisista ottaa huomioon neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1035/72 soveltamista säännöistä hedelmä- ja vihannesalan vientitukien osalta 14 päivänä marraskuuta 1996 annetun komission asetuksen (EY) N:o 2190/96 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1287/98 (2), sen 5 artiklan 5 kohdan, ja erityisesti olisi vahingollinen hedelmä- ja vihannesalan vientitodis- tusjärjestelmän moitteettomalle toiminnalle, ja tilanteen helpottamiseksi on syytä hylätä 3 päivän kesä- kuuta 1999 jälkeen sitruunoita koskevat B-menettelyn mukaiset todistushakemukset meneillään olevan vienti- jakson loppuun asti, ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN: 1 artikla sekä katsoo, että komission asetuksessa (EY) N:o 927/1999 (3) vahvistetaan B-menettelyn mukaisten muiden kuin elintarvikeavun yhteydessä haettujen vientitodistusten ohjeelliset määrät, komission käytössä tällä hetkellä olevien tietojen mukaan meneillään olevan vientijakson ohjeellinen määrä on sitruunoiden osalta vaarassa ylittyä piakkoin; tämä ylitys Hylätään sitruunoiden osalta B-menettelyn mukaisia vien- titodistuksia koskevat hakemukset, jotka on jätetty asetuksen (EY) N:o 927/1999 1 artiklan mukaisesti 3 päivän kesäkuuta jälkeen ja ennen 1 päivää heinäkuuta 1999. 2 artikla Tämä asetus tulee voimaan 4 päivänä kesäkuuta 1999. Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsen- valtioissa. Tehty Brysselissä 3 päivänä kesäkuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission jäsen (1) EYVL L 292, 15. 11. 1996, s. 12. (2) EYVL L 178, 23. 6. 1998, s. 11. (3) EYVL L 115, 4. 5. 1999, s. 7


title: het "Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Socrates met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen" , het "Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Jeugd voor Europa III met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen", en het "Voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Leonardo met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen"

eurovoc_concepts:
EU programme
Türkiye
vocational training
young person

formats: html pdf print

text: 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/23 Advies van het Comité van de Regio’s over: — het „Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Socrates met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen ”, — het „Voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Jeugd voor Europa III met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen”, en — het „Voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Leonardo met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen” (1999/C 293/06) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de lijst van de op 1 mei 1999 nog hangende Commissievoorstellen, waarvoor de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam een verandering van de juridische grondslag en/of de te volgen procedure met zich meebrengt (SEC(1999) 581 def. ); gezien het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende de programma’s Socrates en Jeugd met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen en het voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Leonardo met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen (COM(96) 199 def. — 96/0130 COD — 96/0131 COD — voorheen 96/0132 SYN) (1); gezien het besluit van de Raad d. d. 11 mei 1999, overeenkomstig artikel 149, artikel 150 en artikel 265, lid 1, van het EG-Verdrag, het Comité van de Regio’s over deze kwestie te raadplegen; gezien het besluit van het CvdR-Bureau d. d. 7 mei 1999 om de heer Evans overeenkomstig artikel 39 van het Reglement van Orde te benoemen tot algemeen rapporteur en hem een advies over dit onderwerp te laten opstellen; gezien het CvdR-advies van 19 november 1998 over de nieuwe programma’s Socrates, Leonardo en Jeugd (COM(1998) 329 def. — COM(1998) 330 def. — COM(1998) 331 def. ) (CDR 226/98 fin) (2) (rapporteur: de heer Evans), heeft tijdens zijn 29e zitting van 2 en 3 juni 1999 (vergadering van 3 juni) het volgende advies goedgekeurd. Op 18 mei 1999 ontving het Comité van de Regio’s het verzoek van de Raad van de Europese Unie, een advies uit te brengen over het voorstel voor een besluit van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de basisbesluiten betreffende de programma’s Socrates en Jeugd en het voorstel voor een besluit van de Raad tot wijziging van het basisbesluit betreffende het programma Leonardo, met het oog op de opneming van Turkije in de lijst van in aanmerking komende landen. Een en ander heeft betrekking op de programmerings- periode 1995-1999. (1) PB C 186 van 26. 6. 1996, blz. 8-10. (2) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 77-85. Het Comité van de Regio’s betreurt het ten zeerste dat de Raad niet de procedure van artikel 265 van het Verdrag heeft gevolgd, waarin wordt bepaald dat de termijn niet korter mag zijn dan een maand, te rekenen vanaf het tijdstip waarop de desbetreffende mededeling aan de voorzitter van het Comité van de Regio’s wordt gericht. De betreffende brief van de Raad dateert van 11 mei 1999, en is op 20 mei 1999 bij het CvdR ingeschreven als ingekomen stuk, terwijl de termijn door de Raad is vastgesteld op 11 juni 1999. Het Comité van de Regio’s heeft zich in zijn advies van 19 november 1998 over de vaststelling van de tweede fase van de programma’s Socrates, Leonardo en Jeugd met ingang van het jaar 2000 (rapporteur: Evans), positief uitgesproken over het voorstel van de Europese Commissie om de drie program- ma’s open te stellen voor deelname van Turkije. C 293/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 Het Comité wijst erop dat met het voorstel om Turkije nog tijdens de lopende programmeringsperiode in de programma’s op te nemen, de nodige voorbereidingen kunnen worden getroffen met het oog op deelname van Turkije aan de toekomstige programma’s. Het Comité van de Regio’s steunt derhalve het voorstel van de Commissie om de programma’s Socrates, Leonardo en Jeugd nog tijdens de lopende programmeringsperiode (1995-1999) open te stellen voor deelname van Turkije. Brussel, 3 juni 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER Advies van het Comité van de Regio’s over „Daklozen en huisvesting” (1999/C 293/07) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien het besluit van zijn Bureau van 16 september 1998 om overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap een advies over daklozen en huisvesting uit te brengen en commissie 4 „Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie en milieu” met de voorbereidende werkzaamheden terzake te belasten; gezien het ontwerpadvies (CDR 376/98 rev. 1) dat door commissie 4 op 4 februari 1999 is goedgekeurd (rapporteur: de heer Geindre), heeft tijdens zijn 29e zitting van 2 en 3 juni 1999 (vergadering van 3 juni) het volgende advies met eenparigheid van stemmen goedgekeurd. 1. Inleiding Het Comité van de Regio’s wil zich hierbij over het probleem van de daklozen buigen — een verschijnsel dat in de landen van de Europese Unie verschillende vormen aanneemt en waarvoor de Gemeenschap op het eerste gezicht niet bevoegd is. De aanwezigheid van daklozen in de steden vormt echter een van de meest flagrante uitingen van sociale uitsluiting in de Europese Unie — een kwestie, die in eerste instantie de territoriale overheden aangaat en in dit advies voornamelijk vanuit hun standpunt wordt bekeken. 1. 1. Grondslag voor de communautaire acties voor daklozen 1. 1. 1. Het daklozenvraagstuk is een van de punten die aan de orde worden gesteld bij de communautaire bespreking van de huisvestingsproblematiek. Het sluit ook aan bij de inspanningen die worden geleverd om het Europees sociaal beleid te versterken en past in het kader van communautaire initiatieven en programma’s ter bestrijding van uitsluiting, alsmede van richtsnoeren voor het stadsbeleid. 1. 1. 2. Er kunnen verschillende wettelijke grondslagen wor- den aangevoerd om acties voor steun en opvang van daklozen te rechtvaardigen. 1. 1. 3. Titel XIV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, zoals gewijzigd bij het Verdrag van Maastricht (d. i. de artikelen 130 A tot 130 E) handelt over de economische en sociale samenhang en regelt het optreden van de Gemeenschap ten einde de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand van de minst begunstigde regio’s te verkleinen (bepalingen betreffende de inschakeling van de structuur- fondsen). 1. 1. 4. Artikel 13 van het Verdrag van Amsterdam, dat van kracht zal worden als het Verdrag is geratificeerd, is gericht op bestrijding van ongelijkheid en discriminatie inzake toegang tot de arbeidsmarkt. Krachtens dit artikel zal steun kunnen worden verleend aan projecten die sociale uitsluiting beogen te voorkomen of te beperken. Bij artikel 137 van het Verdrag van Amsterdam wordt aan de Gemeenschap expliciet bevoegd- heid verleend om tegen sociale uitsluiting op te treden. Nu kan de Europese Unie zich alleen beroepen op artikel 235 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat de Raad in staat stelt met eenparigheid van stemmen maatregelen te nemen zonder dat dit Verdrag in de daartoe vereiste bevoegdheden voorziet. Een en ander vormt een ernstige belemmering voor een communautair optreden op sociaal gebied


title: Regionsudvalgets udtalelse om «Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om de nærmere regler og betingelser for strukturforanstaltningerne for fiskeriet»

eurovoc_concepts:
aid to industry
aid to undertakings
fishing fleet
fishing industry
inshore fishing
structural policy

text: 13. 10. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 293/65 Regionsudvalgets udtalelse om »Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om de nærmere regler og betingelser for strukturforanstaltningerne for fiskeriet« REGIONSUDVALGET har — (1999/C 293/13) under henvisning til Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om de nærmere regler og betingelser for strukturforanstaltninger for fiskeriet (KOM(1998) 728 endelig udg. — 98/0347 (CNS)) (1), under henvisning til Kommissionens beslutning af 16. december 1998 om i henhold til artikel 198 C, stk. 1, i traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, at anmode om Regionsudvalgets udtalelse, under henvisning til præsidiets beslutning af 10. marts 1999 om at henvise det forberedende arbejde til Underudvalg 2 »Landbrug, Udvikling af Landdistrikterne, Fiskeri«, under henvisning til Regionsudvalgets udtalelse om Kommissionens forslag til Rådets forordning (EF) om strukturforanstaltninger for fiskeri (CdR 309/98 fin) (2), under henvisning til Underudvalg 2’s forslag til Regionsudvalgets udtalelse (CdR 101/99), som blev vedtaget den 12. april 1999 med Simon Day og Siwert Nordwall som ordførere — på den 29. plenarforsamling den 2. -3. juni 1999 (mødet den 3. juni 1999) vedtaget følgende udtalelse: 1. Indledning 1. 1. I juli 1997 vedtog Kommissionen Agenda 2000 som et oplæg til de fremtidige forslag og budgettilpasninger i forbindelse med EU’s udvidelse, reformen af den fælles land- brugspolitik og revisionen af regionalpolitikken. 1. 2. Den 18. marts 1998 vedtog Kommissionen sine forslag til forordninger, heriblandt om strukturfondene for perioden 2000-2006. Sidstnævnte, som Regionsudvalget nu høres om, er også genstand for forhandlinger med medlemsstaterne. 1. 3. I forslagene til strukturforanstaltninger for fiskeriet meddelte Kommissionen, at nærmere regler for strukturforan- staltninger ville blive offentliggjort senere. Selvom disse var ventet i september blev de i realiteten først offentliggjort den 14. december 1998, 4 dage efter Underudvalg 2’s vedtagelse af forslaget til Regionsudvalgets udtalelse, som, med mindre ændringer, blev vedtaget af Regionsudvalget den 14. januar 1999. 1. 4. Det var derfor ikke muligt i den tidligere udtalelse at indarbejde bemærkninger til de nærmere regler og betingelser, som på deres side er blevet offentliggjort uden henvisning til førnævnte udtalelse. De anbefalinger, som Regionsudvalget udarbejdede er 1. 5. derfor stadig relevante og der bør tages højde herfor ved (1) EFT C 16 af 21. 1. 1999, s. 12. (2) EFT C 93 af 6. 4. 1999, s. 16. revision af forslaget til forordning om nærmere regler og betingelser, som Regionsudvalget nu høres om. Regionsudval- gets anbefalinger var som følger: a) Adgangen til finansiel støtte bør forenkles mest muligt. b) c) d) I stedet for den foreslåede kombination af fonde bør der være én enkelt fond for nationalt forvaltede programmer og en særskilt fond for de regionalt forvaltede programmer. I spørgsmålet om omstrukturering af fiskerflåden, som er tæt forbundet med fiskerierhvervet, er Regionsudvalget ikke enigt i den opfattelse, at en regionalisering er umulig. Foranstaltningerne bør regionaliseres og finansieres via FIUF. I forbindelse med omstrukturering af flåden bør der ud over oplægningsstøtte med henblik på begrænsning af fiskeriindsatsen ydes støtte til midlertidig oplægning af fartøjer. e) Bestemmelsen fra de flerårige udviklingsprogrammer af tredje generation (FUP III) om, at mindst 55 % af den fastsatte/planlagte nedskæring skal opnås gennem oplæg- ning og højst 45 % gennem en begrænsning af fiskeriind- satsen, bør genindføres. f) Der bør ikke være geografiske begrænsninger for støtten til fiskerisektoren. Fiskerihavne af enhver størrelse, men især de små og kriseramte uden for de nye mål 1- og mål 2-områder bør også kunne få støtte. C 293/66 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 13. 10. 1999 g) Diversificering bør fortolkes bredt for at opfylde den fælles fiskeripolitiks fire erklærede mål. Derfor bør der kunne ydes støtte, hvad enten den supplerende finansiering kommer fra den offentlige eller den private sektor. 2. 2. Hensigten med de nye forordninger er at fremme fortolkningen af de nuværende bestemmelser, hvor dette skønnes nødvendigt, at udvide støtten til nye områder og ajourføre støttesatserne. h) Fiskerierhvervet bør ved siden af landbruget anerkendes som en vigtig primær sektor i EU, og den støtte, der stilles til rådighed, skal stå mål med erhvervets betydning. Det bør tages med i betragtning, at fiskeriet i mange europæiske kystregioner praktisk taget er den eneste indkomstkilde og selve grundlaget for den lokale produktion. i) Fremover bør der i støtten til fiskerisektoren satses endnu mere på bæredygtig udvikling. Støtten skal dog være nem at håndtere og må ikke give for megen administration. 1. 6. I lyset af beslutningen på topmødet i Berlin bør der i stedet for den foreslåede kombination af fonde kun være én enkelt fond for de forvaltede programmer. På baggrund af de nationale mål for reduktion af 1. 7. fiskerikapaciteten, der er fastsat i de flerårige udviklingspro- grammer, og den nationale finansiering via FIUF bør struktur- foranstaltningerne for fiskeriet baseres på videreførelse af de eksisterende foranstaltninger i nøje overensstemmelse med de flerårige udviklingsprogrammer. 1. 8. I forbindelse med justering af fiskerikapaciteten — ud over definitivt ophør — støtter Regionsudvalget Kommissio- nens nye forslag om at øge støtten til midlertidig oplægning af fartøjer som et middel til begrænsning af fiskeriindsatsen. 1. 9. Siden Regionsudvalget afgav sin sidste udtalelse i januar 1999, er det blevet klart, at de flerårige udviklingsprogrammer af fjerde generation (FUP IV) er langt mere fleksible end programmerne af tredje generation (FUP III) i henseende til medlemsstaternes muligheder for at nedskære fiskeriindsatsen. Denne hårdt tilkæmpede fleksibilitet bør opretholdes. I alle tilfælde er der ingen grund til at fastlægge nøje procentsatser for lande, som opfylder deres flerårige udviklingsprogrammmer. 2. Den foreslåede forordning 2. 3. De vigtigste foreslåede foranstaltninger er som følger: a) Med hensyn til fiskerflåden foreslås der: • • • • at tilgang til fiskerflåden med offentlig støtte kun skal være mulig, hvis den foretages i forbindelse med en endnu større fragang — uden offentlig støtte, for kategorien mindre kystfiskerfartøjer må tilgangen alt i alt ikke medføre en forøgelse af fiskeriindsatsen, en skærpelse af foranstaltningerne over for de medlemssta- ter, der ikke overholder bestemmelserne om FUP og EF-fortegnelsen over fiskerfartøjer, en ny definition af blandede selskaber, særligt for at tage hensyn til Revisionsrettens kritik vedrørende den hidtidige forvaltning af blandede selskaber. b) Med hensyn til kystfiskeri med mindre fartøjer foreslås der: • • i højere grad at tage hensyn til de særlige problemer inden for denne kategori, en modernisering (uden forøgelse af fiskeriindsatsen), som er en politisk prioritet på grund af dens særlige karakter og dens bidrag til beskæftigelsen. c) Med hensyn til ledsageforanstaltninger foreslås der: • • en udvidelse af rækken af socioøkonomiske foranstalt- ninger med en individuel omstillingspræmie for fiskere, en ændring af den nuværende ordning for midlertidigt ophør. d) På andre interventionsområder foreslås der: • • • en videreførelse af foranstaltningerne til fremme af er- hvervsinvesteringer i forarbejdningsindustrien, i akvakultur og i fiskerihavnes faciliteter, med en større hensyntagen til de miljømæssige aspekter inden for akvakultur og en fortrinsret for kollektive foranstaltninger, indførelse af bestemmelser om producentorganisationer, en videreførelse af de foranstaltninger, der iværksættes af erhvervet. 2. 1. Desværre er der af tidsmæssige årsager ikke blevet taget højde for de synspunkter, der er givet udtryk for i den tidligere udtalelse. Der er heller ikke gjort forsøg på at forenkle støtten. Derfor har denne udtalelse ikke til formål at gentage de synspunkter, der tidligere er givet udtryk for, selvom der vil blive henvist hertil. Udtalelsen skal derimod først og fremmest vurdere, hvorvidt de nye regler og betingelser kan gavne fiskerisektoren samt den økonomiske og sociale levestandard i fiskersamfundene. 2. 4. Disse foranstaltninger er i høj grad velkomne. På visse områder anbefaler Regionsudvalget imidlertid visse ændringer i overensstemmelse med sine tidligere fremsatte synspunkter for at sikre, at støtten til fiskeindustrien ikke medfører forskelsbehandling eller gøres geografisk begrænset. Nedenstående referencer til artikler og bilag svarer til 2. 5. dem, der er indeholdt i det forslag til Rådets forordning, som er genstand for nærværende udtalelse. 13. 10. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 293/67 I overensstemmelse med punkt 1. 6 ovenfor, som om- 2. 6. handler indsats via én enkelt fond, bør man slette alle henvisninger til EUGFL i hele Kommissionens forslag, ligesom man bør slette forslagets artikel 4. Forslaget til ny forordning refererer udelukkende til 2. 7. kystfiskeri. Indlandsfiskeri omtales derimod ikke, selv om fiskeri i indre farvande hidtil har været støtteberettiget. Da der med henblik på at forbedre udnyttelsen af fiskeripotentialet også i forbindelse med indlandsfiskeriet løbende skal gennem- føres moderniseringer af fiskeredskaber og fangstudstyr, som bl. a indebærer forbedringer af miljøstandarderne, bør der i overensstemmelse med den hidtidige strukturplan også fremo- ver sikres støttemuligheder for indlandsfiskeriet. Det bør i den forbindelse fremhæves, at støtte til erhvervsfiskerne — også i de indre farvande — bidrager til at bevare den regionale kultur og de regionale traditioner. Ifølge artikel 5 skal medlemsstaterne forelægge Kom- 2. 8. missionen visse oplysninger, som skal tjene til udarbejdelse af for perioden 2002-2006. flerårige udviklingsprogrammer Disse oplysninger er nærmere fastlagt i bilag II. Hvis en medlemsstat ikke opfylder målene i det flerårige udviklingspro- gram for alle fartøjskategorier, suspenderer Kommissionen finansieringen af flådefornyelse og fartøjsmodernisering, indtil disse mål opfyldes, medmindre der er tale om modernisering i form af en væsentlig forbedring af sikkerhedsforholdene. 2. 9. Artikel 7 omhandler fornyelse af fiskerflåden og mo- dernisering af fiskerfartøjerne. Regionsudvalget er overrasket til at overvåge over at se, at medlemsstaterne har pligt fornyelsen af fiskerflåden, men ikke til at administrere den. Det er endvidere vigtigt, at de ordninger, som medlemsstaterne forelægger Kommissionen, specifikt relateres til kravene i den ændrede artikel 5. 2. 10. Artikel 8 omhandler justering af fiskeriindsatsen. Far- tøjernes aldersgrænser er øget i forhold til de nuværende regler. Følgelig vil nogle fiskere ikke længere være støtteberettigede. Dette bør ændres. Stk. 4 i artikel 8 kan ligeledes være til skade for fiskerne. I sin nuværende form kan denne bestemmelse misbruges, idet medlemsstaterne kan indføre strenge begræns- ninger for fiskeriindsatsen uden at yde økonomisk kompensa- tion til de pågældende fiskere. Artikel 10 omhandler offentlig støtte til fornyelse af 2. 11. flåden og til modernisering af fartøjer. I forbindelse med disse strukturforanstaltninger bør EU-bidraget ikke skæres ned til 15 % i mål 2-områderne. For disse områder bør satsen ligge mellem den, der fastsættes for mål 1områder og områder uden for målene, dvs. mellem 25 % og 20 %. mellem omfattende modernisering af gamle fartøjer og visse andre fiskeriaktiviteter. For eksempel bør der indføres en særlig bestemmelse om støtte til modernisering af fiskeredskaber og opbevaringsfaciliteter, hvortil der i dag ydes støtte under PESCA-programmet, uanset fartøjets alder. Da Kommissionen har erklæret, at den ønsker at fastholde støtten på samme niveau, bør der rettes op på denne mangel. 2. 13. Regionsudvalget kan ikke støtte Kommissionens for- slag vedrørende blandede selskaber og om at afskaffe midlerti- dige blandede selskaber. Sådanne sammenslutninger har været og er stadig et værdifuldt middel til reduktion af EU-flåden, samtidig med at arbejdspladser bevares og sikrer EU forsynin- ger på et område, hvor det har et stort underskud. Ved udelukkende at kæde dem sammen med en fiskeriaftale løber Kommissionen ind i en uforklarlig selvmodsigelse; på den ene side fremhæver den, at der i tilfælde af bortfald af en fiskeriaftale vil kunne findes en løsning ved at oprette blandede selskaber — som det klart fremgår af aftalen med Marokko — men på den anden side kræver den, at et blandet selskab kun kan oprettes, hvis der foreligger en fiskeriaftale. Kommissionen bør indse denne fejl og forhindre, at dette yderst nyttige instrument i den internationale fiskeripolitik bliver helt me- ningsløst. Der kan dog ikke rejses indvendinger mod oprethol- delsen af et godt system for tilsyn med den måde, som selskaberne fungerer på, især for at imødekomme Revisionsret- tens kritik. 2. 14. Artikel 12 omhandler kystfiskeri af mindre omfang. Regionsudvalget støtter ånden i disse bestemmelser, men det spillerum, der overlades til medlemsstaterne, bør indskrænkes. Hvis medlemsstaterne virkelig vil hjælpe fiskerierhvervet, er der brug for mere bindende regler. 2. 15. I artikel 13 fastlægges socioøkonomiske foranstalt- ninger. For denne artikel gælder samme kommentarer som for artikel 12. Derudover bør definitionen af »fisker« (i den engel- ske udgave) ændres lidt, så den bliver politisk korrekt og tidssvarende. Støtteordningerne for førtidspensionering af fiskere, 2. 16. som hilses velkommen, bør omfatte alle personer, der ønsker at forlade erhvervet, uanset om det sker i forbindelse med foranstaltninger i medfør af artikel 8. Artikel 13, stk. 3, litra c), hilses også velkommen, da disse bestemmelser muliggør ydelse af individuelle præmiebeløb til fiskere med henblik på omstilling eller diversificering af deres aktiviteter. For at undgå enhver tvivl bør dette også omfatte virksomhedsstart uden for fiskerisektoren. Artikel 10 henviser ligeledes til detaljerede bestem- 2. 12. melser i bilag III, hvori det fastlægges, at der ikke kan ydes støtte til fartøjer, som er over 30 år gamle. Der bør dog skelnes 2. 17. Artikel 14 omhandler beskyttelse af fiskeressourcerne i kystfarvande, akvakultur, fiskerihavnes faciliteter, forarbejd- ning og afsætning. Regionsudvalget hilser velkomment, at forslaget omfatter støtteforanstaltninger på disse områder, men de bør yderligere styrkes. C 293/68 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 13. 10. 1999 2. 18. Artikel 16 omhandler aktioner iværksat af erhvervet. Regionsudvalget har samme kommentarer til denne artikel som til artikel 12. 5. I artikel 7, stk. 1, litra a), erstattes »kontrol med« med »administration af«, og i slutningen tilføjes »i overensstem- melse med artikel 5«. 2. 19. Artikel 17 henviser til midlertidigt aktivitetsophør og andre finansielle godtgørelser. Også her bør det spillerum, som overlades til medlemsstaterne, afskaffes. Hvis der gælder forskellige regler medlemsstaterne imellem, kan dette føre til diskrimination. Endelig er der ingen rimelig begrundelse for stk. 4 i denne artikel. Begrænsning af fiskeriindsatsen som led i en genoprettelsesplan kan udgøre en vigtig del af en forvaltningsstrategi. 3. Konklusioner og henstillinger 3. 1. Fiskeriområdet er komplekst og heterogent. Kommis- sionen imødekom et behov med oprettelsen af FIUF som den fjerde strukturfond i 1993. Med forslaget om at yde strukturstøtte til ikke-målregioner over EUGFL i stedet for FIUF, er støtten til fiskerisektoren blevet mere kompliceret. Det er yderst vigtigt, at der indføres tilstrækkelige foranstaltninger til gavn for fiskerierhvervet uafhængigt af geografisk belig- genhed. Det er ligeledes vigtigt, at Kommissionen tager hensyn 3. 2. til anbefalingerne i Regionsudvalgets tidligere udtalelse (1). På baggrund af ovenstående henstiller Regionsudvalget 3. 3. til følgende ændringer i forslaget: 1. 2. 3. 4. I forordningens begrundelse bør indføjes »ferskvandsfi- skeri«. I samklang med Kommissionens, Rådets og Europa- Parlamentets holdning på Berlin-topmødet mener Regions- udvalget, at strukturforanstaltningerne i fiskeriet bør finan- sieres over én enkelt fond (FIUF). Følgelig bør alle Kommis- sionens henvisninger til EUGFL-garantisektionen såvel i betragtningerne som i selve teksten, og dermed artikel 4, udgå. I syvende betragtning indføjes »og midlertidige blandede selskaber«. I artikel 6 indføjes følgende nye litra a) under stk. 1: »Hvis en medlemsstat ikke opfylder målene i det flerårige udviklingsprogram for alle fartøjskategorier, suspenderer Kommissionen finansieringen af flådefornyelse og fartøjs- modernisering, indtil disse mål opfyldes, medmindre der er tale om modernisering i form af en væsentlig forbedring af sikkerhedsforholdene. « 6. I artikel 8, stk. 1, erstattes i den engelske udgave »referred to« med »in the manner laid down«. 7. I artikel 8, stk. 2, første punktum, erstattes »femten« med »ti«. 8. I artikel 8, stk. 3, udgår første punktum, og i stedet indføjes »Den offentlige støtte til endeligt ophør udbetales i overensstemmelse med nedenstående:«. 9. I artikel 8, stk. 3, litra a), erstattes »femten« med »ti«, »niogtyve« med »fireogtyve« og »tredive« med »femogtyve«. 10. I artikel 8, stk. 3, litra a), pkt. iii), tilføjes i den engelske udgave »1« efter »tabel«. 11. I artikel 8, stk. 4, slettes passagen »Der kan under ingen omstændigheder ydes offentlig støtte til sådanne foranstalt- ninger«. 12. Stk. 1, 2 og 3 i artikel 9 bør erstattes af artikel 9 i den gældende forordning (EF) 3699/93, og der bør træffes foranstaltninger imødekomme Revisionsrettens kritik. for at 13. I artikel 10, stk. 1, litra a), i Kommissionens forslag ændres ordlyden til følgende: »Offentlig støtte til fornyelse eller modernisering af flåden kan ydes, hvis de endelige mål i FUP for hver fartøjskategori er nået, uanset om der forekommer individuelle kapacitetsudvidelser«. 14. Artikel 10, stk. 1, litra b), får følgende ordlyd: »Hvis de samlede mål og målene i de enkelte kategorier i det flerårige udviklingsprogram (FUP) endnu ikke er nået, må der kun ydes offentlig støtte til flådefornyelse og modernisering af fartøjer, hvis der i de enkelte tilfælde udgår en kapacitet, der er mindst 30 % større end den nye tilførte kapacitet«. 15. Artikel 11, stk. 2, litra b), i Kommissionens forslag bør udgå. 16. I artikel 12, stk. 2 og 3, erstattes »kan« med »skal«. 17. I artikel 13, stk. 1, tilføjes i den engelske udgave »or her«. 18. I artikel 13, stk. 2, slettes »kan« og erstattes med »skal«. (1) CdR 309/98 fin. — EFT C 93 af 6. 4. 1999, s. 16. 19. I artikel 13, stk. 3, litra b), slettes »jf. artikel 8«. 13. 10. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 293/69 20. I artikel 13, stk. 3, litra c), efter »kollektiv socialplan« tilføjes »herunder virksomhedsstart uden for fiskerisek- toren«. 25. I bilagene til Kommissionens forslag bør grænserne for medfinansieringsbidragene fra private støttemodtagere være de samme i mål 1-regioner og andre regioner. 21. I afsnit III indføjes i overskriften udtrykket »ferskvandsfi- skeri« før »akvakultur«. 22. I artikel 14, stk. 1, genindføjes »ferskvandsfiskeri«. 23. I artikel 17, stk. 1, første punktum, erstattes »kan« med »skal«. 24. I artikel 17, stk. 2, første punktum, erstattes »kan« med »skal«. 26. I bilag III, stk. 1. 4, litra b), slettes »Udskiftning af fiskered- skaber anses ikke som en støtteberettiget udgift, uden at dette dog indskrænker anvendelsen af artikel 17, stk. 2«, og følgende tilføjes: »iv) udskiftning af fiskeredskaber og modernisering af opbevaringsfaciliteter«, og i stk. 1. 4, litra c), tilføjes i slutningen »og iv)«. 27. I bilag IV, punkt 2 (»Medfinansieringssatser«), tabel 3, æn- dres i Gruppe 2 og 3 under »Andre regioner« satsen på 15 % til 25 % for mål 2-områder. Bruxelles, den 3. juni 1999. Manfred DAMMEYER Formand for Regionsudvalget


eurovoc_concepts:
computer system
humanitarian aid

text: 13. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 293/73 Resolution of the Committee of the Regions on the year 2000 problem (1999/C 293/15) THE COMMITTEE OF THE REGIONS, whereas local and regional authorities are often responsible for public services in sectors that may be affected by the Millennium Bug, like hospitals, public utilities, traffic infrastructure; whereas these sectors are often interdependent and interlinked in cross-border infrastructure networks, so that a high degree of cooperation is required; whereas the European Commission in its latest report expresses its particular concern over the lack of readiness of local and regional authorities; whereas there are great differences between Member States and sectors in the degree of awareness and the state of preparations; the disclosure and exchange of information is not sufficient and much double work is done in the different Member States; whereas awareness raising at all levels is of the utmost importance and access to information and the exchange of good practice is crucial at this point in time; whereas the effects of the Millennium Bug are unknown at this stage, and it is not excluded that its consequences will be comparable to those of a natural disaster, which will entail high costs for public authorities at all levels; whereas the Millennium Bug is not only a technical problem but is also a question of political responsibility; stresses the urgency of the problem, in particular in local and regional authorities; urges the national, regional and local authorities to appreciate the problem and step up the preparations, making use as much as possible of the experience acquired by other local and regional authorities; demands that the COR, as the representative of local and regional authorities, be involved in any EU activities, working groups or information campaigns; asks the European Commission to facilitate the exchange of information and good practice, and make the information available in all official EU languages; requests the European Commission to inform the COR of the situation as regards the safety of nuclear stations in non-EU countries; points out that the financial and legal consequences must be investigated, like liability, damage claims, or damage payments comparable to those for natural disasters, C 293/74 EN Official Journal of the European Communities 13. 10. 1999 instructs its President to forward this resolution to the European Commission, the European Parliament, the Council, and the parliaments of the Member States. Brussels, 3 June 1999. The President of the Committee of the Regions Manfred DAMMEYER Resolution of the Committee of the Regions on the next Intergovernmental Conference (IGC) (1999/C 293/16) THE COMMITTEE OF THE REGIONS, having regard to the decision of its bureau of 10 march 1999 to entrust the commission for institutional affairs with the preparation of a resolution on the next intergovernmental conference (IGC); having regard to the draft resolution adopted by the commission for institutional affairs at its meeting on 27 april 1999 (CdR 54/99; rapporteurs: Mr Van den Brande and Mr Koivisto) and adapted in the meantime by both rapporteurs as instructed; having regard to the conclusions of the cardiff european council of 15/16 june 1998, which state that questions relating to the practical implementation of subsidiarity need to be discussed further; having regard to the conclusions of the vienna european council of 11/12 december 1998, which strengthened the consultative role of the committee of the regions in matters relating to subsidiarity, adopted the following resolution at its 29th plenary session on 2 and 3 June 1999 (meeting of 3 June). 1. European integration has achieved enormous momen- tum in the last ten years: witness the completion of the single market, the Treaty of Maastricht and the introduction of Economic and Monetary Union. the institutional issues not resolved by this Treaty, which have to be resolved before enlargement’. At the same time, there is a need for further reform in the European Union. The last IGC did not, however, solve all the problems 2. needing to be solved prior to the forthcoming enlargement. The protocol on the institutions and the declaration by 3. Belgium, France and Italy, which are appended to the Treaty of Amsterdam, single out the composition of the European Commission, the reweighting of Member States’ votes and the greater use of qualified majority voting in the Council of Ministers as problems which the next IGC must solve. 5. The Committee of the Regions feels that the institutional reforms must urgently be put into effect in the interests of speedy enlargement. In the ongoing reform process, however, in addition to institutional issues, critical reform moves must also be taken to further strengthen internal security and law, to develop a Community identity in foreign and security policy and to secure a Europe that is democratic and close to the people. In view of the wide-ranging debate on reform which is set to take place over the coming years, the Committee would like consideration to be given also to the points listed below which affect it. Immediately after the entry into force of the Amsterdam 4. Treaty, the Cologne European Council will, as mandated in Vienna in December 1998, decide on ‘how and when to tackle 5. 1. The subsidiarity principle should be discussed further so that the European Union, Member States, national enti- ties/regions and local authorities can contribute to its correct practical application within their respective areas of responsi- bility. This has already been pointed out in a declaration on


title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties in de visserijsector"

text: 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/65 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties in de visserijsector” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (1999/C 293/13) gezien het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties in de visserijsector” [COM(1998) 728 def. — 98/0347 (CNS)] (1); gezien het besluit van de Commissie d. d. 16 december 1998 om, in overeenstemming met artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap het Comité over dit vraagstuk te raadplegen; gezien het besluit van het Bureau d. d. 10 maart 1999 om commissie 2 „Landbouw, plattelandsontwikke- ling, visserij” met het opstellen van het desbetreffende advies te belasten; gezien het advies van het Comité over het „Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de structurele acties in de visserijsector” (CDR 309/98 fin) (2); gezien het door commissie 2 op 12 april 1999 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 101/99 rev. ) (rapporteurs: de heren Day en Nordwall), heeft tijdens zijn 29e zitting op 2 en 3 juni 1999 (vergadering van 3 juni) het volgende advies goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 1. De Commissie heeft in juli 1997 „Agenda 2000” goedgekeurd, een blauwdruk voor nieuwe voorstellen — incl. de financiële consequenties daarvan — met het oog op de uitbreiding van de EU, de hervorming van het GLB en de herziening van het regionaal beleid. 1. 2. Op 18 maart 1998 is de Commissie vervolgens geko- men met een aantal ontwerpverordeningen die o. a. betrekking hebben op het beheer van de Structuurfondsen (periode 2000- 2006). Hierover vindt overleg plaats met de lidstaten en is advies gevraagd aan het Comité van de Regio’s. Tegelijkertijd met haar voorstellen voor structurele 1. 3. acties in de visserijsector had de Commissie aangekondigd dat zij in een later stadium meer bijzonderheden over die acties zou bekendmaken. Tegen de verwachting in (oorspronkelijk was september 1998 toegezegd) vond die bekendmaking niet eerder plaats dan op 14 december 1998, d. w. z. vier dagen nadat commissie 2 het ontwerpadvies had goedgekeurd waar- aan het Comité vervolgens, met enkele kleine wijzigingen, op 14 januari 1999 zijn goedkeuring heeft gehecht. Het was daarom enerzijds onmogelijk om in dat (dus 1. 4. hiervo´ o´ r opgestelde) advies opmerkingen over de uitvoerings- bepalingen op te nemen, terwijl anderzijds moet worden vastgesteld dat die uitvoeringsbepalingen bekend zijn gemaakt zonder dat daarin verwezen wordt naar dat advies. 1. 5. De aanbevelingen die het Comité in dat advies doet, zijn daarom nog steeds geldig en dienen in aanmerking te (1) PB C 16 van 21. 1. 1999, blz. 12. (2) PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 16. worden genomen bij de herziening van het verordeningvoor- stel waarover het onderhavige advies gaat. Die aanbevelingen luiden als volgt: a) De toegang tot financiering dient zo eenvoudig mogelijk te worden gemaakt. b) In plaats van het nu voorgestelde ingewikkelde financie- ringsstelsel dient er één fonds te komen voor programma’s die op nationale basis worden beheerd, plus een apart fonds voor programma’s op regionale basis. c) Wat de herstructurering van de vloot betreft, die nauw met de visserij samenhangt, deelt het Comité niet de mening dat deze niet op regionale basis zou kunnen plaatsvinden; deze maatregelen zouden op regionaal niveau moeten worden verwezenlijkt en moeten worden gefinancierd via het FIOV. d) Wat herstructurering van vloten betreft, dienen er niet alleen compenserende vergoedingen te worden uitbetaald voor het uit de vaart nemen van schepen, maar dient er ook in het geval van beperking van visserij-activiteiten een compensatieregeling te zijn wanneer schepen tijdelijk niet uitvaren. e) Er dient te worden teruggegrepen op de in MOP III gestelde eis, die inhoudt dat de nagestreefde inkrimping voor minimaal 55 % dient te worden verwezenlijkt door het uit de vaart nemen van schepen en voor maximaal 45 % door het beperken van visserij-activiteiten. f) Bij de steunverlening aan de visserij-industrie mogen geen geografische beperkingen worden opgelegd. Als visserij- havens, hoe groot deze ook zijn (maar vooral kleinere havens en havens die zich in een crisissituatie bevinden), die buiten een doelstelling 1- of doelstelling 2-regio liggen, moeten toch voor steun in aanmerking kunnen komen. C 293/66 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 g) Het begrip diversifiëring dient ruim te worden geïnterpre- teerd als men de vier belangrijkste doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid wil verwezenlijken; met het oog hierop dient gekoppelde financiering via de openbare of particuliere sector mogelijk te zijn. h) De visserij-industrie dient in navolging van de landbouw te worden erkend als een van de belangrijkste primaire economische sectoren in de EU, en de omvang van de middelen die ter beschikking worden gesteld, dient afgestemd te zijn op het belang van de sector; bovendien moet worden erkend dat visserij in een aantal Europese kustregio’s de enige bron van welvaart vormt en dat daarop het lokale productievermogen is gebaseerd. i) In de toekomst zou men zich bij het opzetten van steunregelingen voor de visserijsector nog sterker moeten laten leiden door duurzame ontwikkeling. Een en ander dient wel technisch uitvoerbaar te zijn en mag geen extra bureaucratische rompslomp met zich brengen. 1. 6. Gezien het tijdens de Top van Berlijn genomen besluit is overeengekomen dat er voor de programma’s één Fonds komt in plaats van het nu voorgestelde ingewikkelde finan- cieringsstelsel. 1. 7. In het licht van de grondgedachte achter de MOP’s en de nationale financiering daarvan (FIOV) is nu overeengeko- men dat de structurele acties in de visserijsector, in nauwe samenhang met de MOP’s op de continuïteit van de huidige maatregelen moeten zijn gericht. 1. 8. Wat de aanpassing van de visserijcapaciteit betreft, is het Comité het nu eens met de nieuwe visie van de Commissie dat — naast de maatregelen voor definitieve stillegging — de steun voor het tijdelijke stilleggen van vaartuigen moet worden verhoogd teneinde de visserij-inspanning te beperken. 1. 9. Voorts is sinds het in januari 1999 goedgekeurde advies duidelijk geworden dat MOP IV de lidstaten veel meer ruimte laat bij de beperkingen van de visserij-inspanning dan MOP III. Die met moeite verkregen flexibiliteit mag niet worden losgelaten. Hoe dan ook is er geen reden om precieze percentages vast te stellen voor landen die bezig zijn met de uitvoering van hun MOP. 2. Het verordeningsvoorstel Helaas hebben bovenstaande aanbevelingen — als 2. 1. gevolg van het uiteengezette tijdsprobleem — dus geen invloed gehad op het onderhavige verordeningsvoorstel. Bovendien is daarin geen enkele poging gedaan om het huidige complexe financieringsstelsel te vereenvoudigen. Het Comité zal de door hem in het vorige advies naar voren gebrachte standpunten hier dan ook niet gaan herhalen, maar kan daarnaar wel terugverwijzen. Hoofddoel van het onderhavige advies is, na te gaan of de thans voorgestelde uitvoeringsbepalingen en voorwaarden de visserijsector voldoende steun garanderen en volstaan om welvaart en welzijn te verzekeren aan de van visserij afhankelijke leefgemeenschappen. 2. 2. De voorgestelde nieuwe regelingen hebben een drie- ledig doel: de interpretatie van de huidige regels, waar nodig, verduidelijken; nieuwe gebieden openstellen voor steun; de hoogte van de steun bijstellen. 2. 3. De voornaamste acties die worden voorgesteld, zijn a) voor de vloot: • • • een vaartuig mag voortaan slechts mèt overheidssteun aan de vloot worden toegevoegd als tegelijk een ander, groter vaartuig — zo` nder overheidssteun — aan de vloot wordt onttrokken; in de kleinschalige kustvisserij mag de toevoeging van nieuwe vaartuigen aan de vloot niet leiden tot een toename van de totale visserij-inspanning; de maatregelen tegen lidstaten die zich niet houden aan de voorschriften in verband met het MOP en het communau- tair gegevensbestand van vissersvaartuigen, worden ver- scherpt; • het begrip „gemengde vennootschap” wordt opnieuw gedefinieerd, met name als antwoord op de kritiek van de Rekenkamer die beschuldigingen van misbruik heeft geuit. b) voor de kleinschalige kustvisserij: • meer aandacht voor de specifieke problemen van dit vlootsegment; • voorrang voor modernisering, zonder verhoging van de visserij-inspanning, wegens de bijzondere kenmerken en de potentiële bijdrage aan de werkgelegenheid van deze vorm van visserij. c) als begeleidende maatregelen: • uitbreiding van het scala aan sociaal-economische maatre- gelen met een individuele omschakelingspremie voor vis- sers; • herziening van de huidige regeling voor tijdelijke stillegging van de visserij. d) voor de overige actieterreinen: • voortzetting van de acties ten behoeve van productieve investeringen in verwerkende industrie, aquacultuur en voor vissershavens bestemde voorzieningen, met dien verstande dat de milieu-aspecten van aquacultuur meer aandacht zullen gaan krijgen en dat voorrang wordt gegeven aan collectieve acties; • invoering van nieuwe regels voor producentenorganisaties; • meer stimulansen voor door het bedrijfsleven zelf uitge- voerde acties. Ook al kan het Comité over het algemeen met deze 2. 4. voorstellen instemmen, toch pleit het op een aantal punten voor aanpassingen om deze in overeenstemming te brengen met de eerder door hem naar voren gebrachte standpunten en om ervoor te zorgen dat er bij de steunverlening aan de visserij-industrie niet wordt gediscrimineerd en dat de steun niet aan geografische beperkingen wordt gebonden. 2. 5. Bij de hierna volgende verwijzingen naar artikels en bijlagen wordt uitgegaan van de dienovereenkomstige aanduidingen in het verordeningsvoorstel waarover dit advies gaat. 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/67 2. 6. In aansluiting op par. 1. 6, waarin sprake is van één fonds voor de financiering van de acties, moeten alle verwijzin- gen naar het EOGFL uit het Commissievoorstel worden verwijderd, en moet art. 4 van het voorstel worden geschrapt. 2. 7. Dit nieuwe verordeningsvoorstel heeft uitsluitend be- trekking op kustvisserij. Visserij op de binnenwateren valt daardoor buiten schot, ook al kwam die vorm van visserij tot dusver eveneens in aanmerking voor steun. Aangezien er ook voor de benutting van het vangstpotentieel in binnenwateren voortdurend moderniseringen in de vang- en bewaarinrichtin- gen moeten worden doorgevoerd, al was het maar om deze milieuvriendelijker te maken, dient ook in het huidige structuurprogramma weer een plaats te worden ingeruimd voor steunmaatregelen voor beroepsvissers op de binnenwate- ren. Daarbij mag niet uit het oog worden verloren dat ook met steun aan beroepsvissers in de binnenwateren een bijdrage wordt geleverd aan de instandhouding van de cultuur en traditie van de regio. 2. 8. In art. 5 is bepaald dat de lidstaten bepaalde gegevens bekend moeten maken, waardoor het gemakkelijker wordt om voor 2002-2006 MOP’s op te stellen. Welke gegevens bedoeld worden, staat in Bijlage II bij het verordeningsvoorstel. Zolang een lidstaat er niet in slaagt de doelstellingen van de MOP’s voor elk vlootonderdeel te verwezenlijken, zet de Commissie de financiering van de vernieuwing van de vloot en modernise- ring van de vissersvaartuigen stop. Uitzondering daarop is dat de financiering van de modernisering van vaartuigen in ieder geval moet worden toegestaan als die werkzaamheden cruciaal zijn voor de veiligheid. 2. 9. Het Comité plaatst vraagtekens bij het feit dat de lidstaten krachtens het voorgestelde art. 7 („Vernieuwing van de vloot en modernisering van de vissersvaartuigen”) worden belast met de „controle op de vernieuwing van de vloot” en dus niet met het beheer daarvan. Afgezien daarvan — en dat is belangrijker — zouden de „regelingen” met voorstellen die de lidstaten aan de Commissie moeten voorleggen, uitdrukkelijk verband moeten houden met de in het gewijzigde art. 5 gestelde eisen. 2. 10. In art. 8 („Aanpassing van de visserij-inspanning”) is de minimale ouderdomsgrens voor vaartuigen in dit artikel verhoogd in vergelijking met de huidige regeling. Het gevolg is dat sommige vissers niet langer in aanmerking komen voor compensatie. Dat moet worden rechtgezet. Ook zit aan het vierde lid van dit artikel een potentieel risico voor vissers vast, omdat de lidstaten misbruik kunnen maken van de huidige formulering om de visserij-inspanningen aanzienlijk te beper- ken zonder de betrokken vissers daarvoor financiële compen- satie te bieden. 2. 11. In art. 10 („Overheidssteun voor de vernieuwing van de vloot en de modernisering van vaartuigen”) zou de Europese bijdrage aan deze structuuracties in de regio’s van doelstelling 2 beter niet tot 15 % kunnen worden teruggebracht, maar zou die het midden moeten houden tussen de bijdragen voor de regio’s van doelstelling 1 en de regio’s die buiten de doelstellingen vallen, d. w. z. maximaal 25, of eventueel 20 %. In art. 10 wordt tevens verwezen naar een specifieke 2. 12. bepaling in Bijlage III die inhoudt dat geen steun mag worden verleend voor de modernisering van vaartuigen die ouder zijn dan 30 jaar. Er moet daarbij echter onderscheid worden gemaakt tussen uitvoerige moderniseringswerkzaamheden van oude vaartuigen en bepaalde andere visserij-activiteiten. Zo zouden er speciale regelingen moeten worden getroffen inzake steun voor de modernisering van vistuig en -ruim, waarvoor uit PESCA momenteel subsidie wordt gegeven, zonder dat naar de ouderdom van het vaartuig wordt gekeken. Aan die anomalie moet een einde worden gemaakt, ook al omdat de Commissie zich heeft uitgesproken voor continuïteit in de steunverlening. 2. 13. Het Comité kan zich niet vinden in de wijze waarop de Commissie de gemengde vennootschappen voortaan wil behandelen, en evenmin in de opheffing van tijdelijke samen- werkingsverbanden tussen ondernemingen. De gemengde ven- nootschappen zijn een waardevol instrument gebleken bij de pogingen om de communautaire vloot te beperken zonder dat dit Europese arbeidsplaatsen kost en zonder dat de voorziening van de markt in een sector waarin de EU al zeer deficitair is, in gevaar komt. Voorts is het zo dat de Commissie — door de gemengde vennootschappen nadrukkelijk te koppelen aan het bestaan van een visserijovereenkomst — zichzelf op onverklaarbare wijze tegenspreekt: aan de ene kant benadrukt zij dat bij het verdwijnen van een visserijovereenkomst ge- mengde vennootschappen moeten worden opgericht (zoals duidelijk te zien is in de overeenkomst met Marokko), en aan de andere kant stelt zij de oprichting van een gemengde vennootschap afhankelijk van het bestaan van een visserijover- eenkomst. De Commissie moet een en ander verantwoorden en ervoor zorgen dat een instument dat in het mondiale visserijbeleid van grote waarde is, niet volledig wordt uitgehold. Er is evenwel niets op tegen dat wordt vastgehouden aan een degelijk systeem van controles op het functioneren van deze vennootschappen, met name om tegemoet te komen aan de kritiek van de Rekenkamer. Het Comité staat achter de strekking van de bepalin- 2. 14. gen van art. 12 („Kleinschalige kustvisserij”), maar vindt dat de lidstaten daarbij minder armslag zou moeten worden gelaten. Als de lidstaten de visserij-industrie écht willen helpen, zou een regeling van kracht moeten zijn waaraan meer verplichtin- gen zijn verbonden. 2. 15. Voor art. 13 („Sociaal-economische maatregelen”) gel- den gelijksoortige opmerkingen als voor art. 12. Verder moet de definitie van het begrip „visser” enigszins worden aangepast, zodat deze beter met de feitelijke situatie overeenkomt en de gebruikte bewoordingen „politiek correct” zijn. 2. 16. Het op zich toe te juichen stelsel voor vervroegde uittreding zou toegankelijk moeten zijn voor àlle vissers die met de visserij willen stoppen, zonder dat wordt gekeken of er een verband bestaat met maatregelen van art. 8. Ook lid 3c) van dit artikel valt bij het Comité in goede aarde, omdat vissers die een herscholing willen volgen of aan een omschakelings- project willen deelnemen, daarvoor financiële steun ontvangen. Duidelijkheidshalve zou in dat lid uitdrukkelijk moeten worden vermeld dat daaronder ook startende ondernemingen buiten de visserijsector vallen. 2. 17. Het Comité is ermee ingenomen dat de lidstaten krachtens art. 14 ook steun mogen verlenen op het gebied van „bescherming van de visstand in de mariene zones langs de kusten, aquacultuur, uitrusting van vissershavens en verwer- king en afzet van producten van de visserij en de aquacultuur”, maar vindt dat daar sterker op zou moeten worden aange- drongen. C 293/68 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 2. 18. Op art. 16 („Door het bedrijfsleven uitgevoerde ac- ties”) zijn dezelfde opmerkingen van toepassing als voor art. 12. 5. In art. 7, lid 1a), „voor controle op de vernieuwing van de vloot” te wijzigen in „voor het beheer van de vernieuwing van de vloot” en aan het slot „. zijn bereikt, in overeen- stemming met het bepaalde in art. 5. ” toevoegen. 2. 19. Ook in art. 17 („Tijdelijke stillegging van activiteiten en financiële compensaties voor andere maatregelen”) zou de bewegingsvrijheid voor de lidstaten moeten worden ingeperkt. Als de lidstaten uiteenlopende regels hanteren, dan kan zulks tot discriminatie leiden. Ten slotte is het vierde lid van dit artikel volkomen ongegrond: vermindering van visserij- inspanningen in het kader van een saneringsprogramma kan onlosmakelijk deel uitmaken van een strategie voor het beheer van de visserij. 3. Conclusies en aanbevelingen 3. 1. Het in dit advies behandelde vraagstuk is complex en vergt een gedetailleerde benadering. Het FIOV beantwoordde volgens de Commissie aan een behoefte toen het in 1993 als vierde structuurfonds werd opgericht. Door haar voorstel om structuursubsidies aan regio’s die niet onder de doelstellingen vallen, voortaan uit het EOGFL in plaats van uit het FIOV te financieren, is de steunregeling aan de visserijsector ingewikkel- der geworden. Het is van cruciaal belang dat er voldoende maatregelen zijn om te garanderen dat de visserij ook vormen van steun ontvangt die niet gebonden zijn aan specifieke geografische criteria. 6. Art. 8, lid 1, als volgt te wijzigen: De lidstaten nemen de maatregelen tot aanpassing van de visserij-inspanning die nodig zijn om de doelstellingen van de meerjarige oriëntatieprogramma’s volgens de procedure van art. 5 te bereiken. 7. In de eerste zin van art. 8, lid 2, „15” te vervangen door „10”. 8. De eerste zin van art. 8, lid 3, als volgt te wijzigen: „De aan de begunstigden voor definitieve beëindiging van de visserij uitgekeerde overheidssteun moet bij de uitbetaling daarvan aan de volgende voorwaarden voldoen:”. 9. In art. 8, lid 3a), „15” te vervangen door „10”, „29” door „24” en „30” door „25”. 10. In de Engelse versie van art. 8, lid 3a), punt iii), na „Tables” het cijfer 1 in te voegen. 11. In art. 8, lid 4, „Deze maatregelen komen niet in aanmer- king voor overheidssteun” te schrappen. 3. 2. Daarnaast is het volstrekt noodzakelijk dat de Commis- sie gehoor geeft aan de aanbevelingen die het Comité in zijn vorige advies heeft gedaan (1). 12. In art. 9, de leden 1, 2 en 3 te vervangen door de tekst van art. 9 van de huidige Verordening (EG) nr. 3699/93 en het nodige te doen om tegemoet te komen aan de kritiek van de Rekenkamer. Op grond van het voorgaande doet het Comité de 3. 3. volgende wijzigingsvoorstellen 1. In punt 4 van de toelichting bij het verordeningsvoorstel moet vo´ o´ r het woordaquacultuur de uitdrukking ’visserij op de binnenwateren’worden ingevoegd. 13. Art. 10, lid 1, sub a) door de als volgt huidige tekst te vervangen: „Overheidssteun voor de vernieuwing van de vloot en de modernisering van de vaartuigen kan worden verleend indien per vlootsegment aan de einddoelstellingen van het MOP is voldaan, los van het feit of de capaciteit is gestegen”. 2. Het Comité van de Regio’s sluit zich aan bij het nieuwe standpunt dat de Commissie, de Raad en het Europees Parlement na de Top van Berlijn hebben ingenomen, en wijst erop dat de structurele acties voor de visserij uit één fonds, nl. het FIOV, gefinancierd dienen te worden. Bijgevolg dienen alle verwijzingen naar het EOGFL- Garantie, zowel in de Overwegingen als in de artikelen van het Commissievoorstel, en m. n. art. 4, geschrapt te worden. 3. De zevende overweging als volgt aan te vullen: en tijdelijke samenwerkingsverbanden tussen ondernemingen. 4. Indien een lidstaat niet aan de doelstellingen van de MOP per vlootsegment beantwoordt, zet de Commissie de financiële steun voor de vernieuwing van de vloot en de modernisering van de vaartuigen stop tot deze doelstellin- gen bereikt zijn. De enige uitzondering daarop is dat financiering van de modernisering van vaartuigen in ieder geval moet worden toegestaan als die werkzaamheden cruciaal zijn voor de veiligheid. 14. Art. 10, lid 1b), door de als volgt luidende tekst te vervan- gen: „Als nog niet aan de totale doelstellingen en de doelstellingen van de afzonderlijke segmenten van het meerjarige oriëntatieprogramma is voldaan, is overheids- steun voor vernieuwing van de vloot en modernisering van vaartuigen alleen toegestaan indien bij elk afzonderlijk project tenminste een capaciteit aan de visserij wordt onttrokken die minstens 30 % hoger is dan de nieuwe vangstcapaciteit. ” 15. Art. 11, lid 2, sub b), te schrappen. 16. In art. 12, leden 2 en 3, „kunnen” en „kan” te vervangen door resp. „moeten” en „moet”. 17. In art. 13, lid 1, de definitie van het begrip „visser” aan te vullen door na „zijn”„of haar” in te voegen. 18. In art. 13, lid 2, „kunnen” te vervangen door „moeten”. (1) CDR 309/98 fin — PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 16. 19. In art. 13, lid 3b), „in de zin van artikel 8” te schrappen. 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/69 20. In het eerste deel van lid 3c) van art. 13 na „. in het kader van een individueel of collectief sociaal plan” het als volgt luidende zinsdeel in te voegen: „en met inbegrip van startende ondernemingen buiten de visserijsector”. participatie van particuliere begunstigden in de voor bijstand in aanmerking komende acties, moeten even hoog liggen in de regio’s van doelstelling 1 als in de andere regio’s. 21. In Titel III vo´ o´ r het woord „aquacultuur” de uitdrukking „visserij op de binnenwateren” in te voegen. 22. In art. 14, punt 1, moet ook „visserij op de binnenwateren” worden opgenomen. 23. In de eerste zin van art. 17, lid 1, „kunnen” te vervangen door „moeten”. 24. In de eerste zin van art. 17, lid 2, „kunnen” te vervangen door „moeten”. 25. De in de bijlagen opgenomen percentages betreffende de 26. In punt 1. 4b) van Bijlage III „Onverminderd het bepaalde in artikel 17, lid 2, wordt vervanging van vistuigen niet als een subsidiabele uitgave beschouwd. ” te schrappen en in plaats daarvan een als volgt luidende tekst sub iv) toe te voegen: „vervanging van vistuig en modernisering van visruimen”; in overeenstemming daarmee moet vervolgens de laatste zin van punt 1. 4c) als volgt worden aangepast: „Deze beperking geldt niet voor de onder b) iii) en iv) bedoelde investeringen. ” (cf. par. 2. 10). 27. In Bijlage IV, punt 2, tabel 3, betreffende de participatieper- centages, voor de groepen 2 en 3 van de overige regio’s „15 %” te vervangen door „25 %” voor de regio’s van doelstelling 2. Brussel, 3 juni 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER