title: Regolamento (CE) n. 1168/1999 della Commissione, del 3 giugno 1999, che stabilisce la norma di commercializzazione applicabile alle prugne

eurovoc_concepts:
fresh fruit
marketing standard
product quality
stone fruit

text: 4. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 141/5 REGOLAMENTO (CE) N. 1168/1999 DELLA COMMISSIONE del 3 giugno 1999 che stabilisce la norma di commercializzazione applicabile alle prugne LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, visto il regolamento (CE) n. 2200/96 del Consiglio, del 28 relativo all’organizzazione comune dei ottobre 1996, mercati nel settore degli ortofrutticoli (1), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 857/1999 (2), in particolare l’articolo 2, paragrafo 2, (1) (2) (3) (4) considerando che le prugne figurano all’allegato I del regolamento (CE) n. 2200/96 tra i prodotti per i quali è necessario adottate norme di commercializ- zazione; che il regolamento (CEE) n. 1591/87 della Commissione, del 5 giugno 1987, che stabilisce norme di qualità per i cavoli cappucci e verzotti, i cavoli di Bruxelles, i sedani da coste, gli spinaci e le prugne (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 888/97 (4), è stato oggetto di numerose modifiche che ne compromettono la chiarezza giuridica; considerando che, per ragioni di chiarezza, è oppor- tuno rendere autonoma, rispetto agli altri prodotti di cui al regolamento (CEE) n. 1591/87, la norma- tiva concernente le prugne; che occorre pertanto procedere ad una rielaborazione del testo di tali disposizioni e abrogare l’allegato V del regolamento (CE) n. 1591/87, relativo alle prugne; che a tal fine, per ragioni di trasparenza sul mercato mondiale, è opportuno tener conto della norma raccomandata per le prugne dal gruppo di lavoro sulla normaliz- zazione dei prodotti deperibili e il miglioramento qualitativo della Commissione economica per l’Eu- ropa delle Nazioni Unite (CEE/ONU); considerando che l’applicazione di tali norme è intesa ad eliminare dal mercato i prodotti di qualità insoddisfacente, ad orientare la produzione per renderla rispondente alle esigenze dei consumatori e ad agevolare le relazioni commerciali in base ad una concorrenza leale, contribuendo al migliora- mento della redditività della produzione; considerando che le norme si applicano in tutte le fasi della commercializzazione; che il trasporto su lunga distanza, il magazzinaggio di una certa durata o le varie manipolazioni cui sono soggetti i prodotti possono provocare talune alterazioni, dovute all’e- voluzione biologica dei prodotti stessi o alla loro (1) GU L 297 del 21. 11. 1996, pag. 1. (2) GU L 108 del 27. 4. 1999, pag. 7. (3) GU L 146 del 6. 6. 1987, pag. 36. (4) GU L 126 del 17. 5. 1997, pag. 11. deperibilità; che occorre tener conto di tali altera- zioni nell’applicare le norme nelle fasi di commer- cializzazione successive a quella della spedizione; che per i prodotti della categoria «Extra», che sono sottoposti ad operazioni di cernita e di condiziona- mento particolarmente accurate, deve essere presa in considerazione soltanto la diminuzione dello stato di freschezza e di turgore; (5) considerando che le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere espresso dal comitato di gestione per i prodotti ortofrutticoli, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 La norma di commercializzazione applicabile alle prugne di cui al codice NC 0809 40 05 è stabilita nell’allegato. La norma si applica in tutte le fasi della commercializza- zione, alle condizioni previste dal regolamento (CE) n. 2200/96. Tuttavia, nelle fasi successive alla spedizione, i prodotti possono presentare, rispetto alle prescrizioni della norma:  una lieve riduzione dello stato di freschezza e di turgore,  per i prodotti classificati categoria «Extra», evoluzione e alla loro deperibilità. in categorie diverse dalla lievi alterazioni dovute alla loro Articolo 2 Il regolamento (CEE) n. 1591/87 è così modificato. 1) Nel titolo, i termini «i sedani da coste, gli spinaci e le prugne» sono sostituiti dai termini «i sedani da coste e gli spinaci». 2) All’articolo 1, primo comma, il quinto trattino è soppresso. 3) L’allegato V è soppresso. Articolo 3 Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee. Esso si applica a partire dal 1o luglio 1999. L 141/6 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 4. 6. 1999 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 3 giugno 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione 4. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 141/7 ALLEGATO NORMA PER LE PRUGNE I. DEFINIZIONE DEL PRODOTTO La presente norma si applica alle prugne delle varietà (cultivars) derivate da:  Prunus domestica L. ssp. domestica  Prunus domestica L. ssp. insititia (L) Schneid  Prunus domestica L. ssp. italica (Borkh. ) Gams  Prunus domestica L. ssp. syriaca (Borkh. ) Janchen e  Prunus salicina Lindl destinate ad essere fornite allo stato fresco al consumatore, escluse le prugne destinate alla trasformazione industriale. II. DISPOSIZIONI RELATIVE ALLE QUALITÀ La norma ha lo scopo di definire le caratteristiche qualitative che le prugne devono presentare dopo il condizionamento e l’imballaggio. A. Caratteristiche minime In tutte le categorie, tenuto conto delle disposizioni particolari previste per ogni categoria e delle tolleranze ammesse, le prugne devono essere:  intere;  sane; sono esclusi i prodotti affetti da marciume o che presentino alterazioni tali da renderli inadatti al consumo;  pulite, praticamente prive di sostanze estranee visibili;  praticamente esenti da parassiti;  praticamente esenti da danni provocati da attacchi di parassiti;  prive di umidità esterna anormale;  prive di odore e/o sapore estranei. Le prugne devono essere state raccolte con cura. Esse devono presentare un grado sufficiente di sviluppo e maturazione. Lo sviluppo e lo stato delle prugne devono essere tali da consentire:  il trasporto e le operazioni connesse;  l’arrivo al luogo di destinazione in condizioni soddisfacenti. B. Classificazione Le prugne sono classificate nelle tre categorie seguenti: i) Categoria Extra Le prugne di questa categoria devono essere di qualità superiore. Esse devono presentare la forma, lo sviluppo e la colorazione tipici della varietà. Esse devono essere:  praticamente ricoperte di pruina secondo la varietà;  di polpa resistente. Esse non devono presentare difetti, ad eccezione di lievissime alterazioni superficiali, che non devono tuttavia pregiudicare l’aspetto generale, la qualità, la conservazione e la presentazione nell’imballaggio del prodotto. L 141/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 4. 6. 1999 ii) Categoria I Le prugne di questa categoria devono essere di buona qualità. Esse devono presentare le caratteri- stiche della varietà. Sono tuttavia ammessi i seguenti leggeri difetti, purché non pregiudichino l’aspetto generale, la qualità, la conservazione o la presentazione nell’imballaggio del prodotto:  un lieve difetto di forma,  un lieve difetto di sviluppo,  un lieve difetto di colorazione,  difetti della buccia di forma allungata, che però non superino, in lunghezza, un terzo del diametro massimo del frutto; in particolare, sono tollerate screpolature cicatrizzate per le varietà «Regine Claudie dorate» (1),  altri difetti della buccia, la cui superficie totale non superi 1/16 della superficie del frutto. iii) Categoria II Questa categoria comprende le prugne che non possono essere classificate nelle categorie superiori, ma che corrispondono alle caratteristiche minime sopra definite. Esse possono presentare i difetti seguenti, purché questi non pregiudichino le caratteristiche essenziali di qualità, conservazione e presentazione:  difetti di forma,  difetti di sviluppo,  difetti di colorazione,  difetti della buccia la cui superficie totale non superi un quarto della superficie del frutto. III. DISPOSIZIONI RELATIVE ALLA CALIBRAZIONE La calibrazione è determinata dal diametro massimo della sezione normale all’asse del frutto. La determinazione del calibro minimo viene effettuata secondo lo schema seguente: Varietà a frutti grossi (1) Altre varietà Mirabelles e Damsons (1) Cfr. l’elenco allegato alla presente norma. Categorie Extra e I Categoria II 35 mm 28 mm 20 mm 30 mm 25 mm 17 mm Per la categoria «Extra», la differenza di diametro tra i frutti contenuti nello stesso imballaggio è fissata a 10 mm. IV. DISPOSIZIONI RELATIVE ALLE TOLLERANZE Per i prodotti non rispondenti alle caratteristiche della categoria indicata, sono ammesse tolleranze di qualità e di calibro in ogni imballaggio. A. Tolleranza di qualità i) Categoria «Extra» Il 5 % in numero o in peso di prugne non rispondenti alle caratteristiche della categoria, ma conformi a quelle della categoria I o eccezionalmente ammesse nelle tolleranze di questa categoria. (1) Regine Claudie (albicocche vrdi, Dauphines, Greengages) con buccia verde a riflessi leggermente giallastri. 4. 6. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 141/9 ii) Categoria I Il 10 % in numero o in peso di prugne non rispondenti alle caratteristiche della categoria, ma conformi a quelle della categoria II o eccenzionalmente ammesse nelle tolleranze di questa categoria. Nell’ambito di questa tolleranza, i frutti spaccati e/o verminati sono limitati al 2 %. iii) Categoria II Il 10 % in numero o in peso di prugne non rispondenti alle caratteristiche della categoria, né alle caratteristiche minime, esclusi i frutti affetti da marciume, ammaccature pronunciate o che presen- tino qualsiasi altra alterazione che li renda inadatti al consumo. Nell’ambito di questa tolleranza, i frutti spaccati e/o verminati sono limitati al 4 %. B. Tolleranze di calibro Per tutte le categorie: il 10 % in numero o peso di prugne che presentino, rispetto al calibro minimo o al calibro indicato sull’imballaggio, una divergenza massima di 3 mm in più o in meno. V. DISPOSIZIONI RELATIVE ALLA PRESENTAZIONE A. Omogeneità Il contenuto di ciascun imballaggio deve essere omogeneo e comprendere esclusivamente prugne della stessa origine, varietà, qualità e (qualora sia imposta una calibrazione) dello stesso calibro e, per la categoria «Extra», di colorazione uniforme. La parte visibile del contenuto dell’imballaggio deve essere rappresentativa dell’insieme. B. Condizionamento Le prugne devono essere condizionate in modo che sia garantita una protezione adeguata del prodotto. I materiali utilizzati all’interno dell’imballaggio devono essere nuovi, puliti e di sostanze che non possano provocare alterazioni esterne o interne dei prodotti. L’impiego di materiali e in particolare di carte o marchi recanti indicazioni commerciali è autorizzato, purché la stampa o l’etichettatura siano realizzate mediante inchiostro o colla non tossici. Gli imballaggi devono essere privi di qualsiasi corpo estraneo. C. Presentazione Le prugne possono essere presentate in uno dei modi seguenti:  in piccoli imballaggi;  disposte in uno o più strati separati l’uno dall’altro;  alla rinfusa nell’imballaggio, salvo per la categoria «Extra». VI. DISPOSIZIONI RELATIVE ALLE INDICAZIONI ESTERNE Ogni imballaggio deve recare, in caratteri raggruppati su uno stesso lato, leggibili, indelebili e visibili dall’esterno, le indicazioni seguenti. A. Identificazione Imballatore e/o speditore: nome e indirizzo o simbolo di identificazione rilasciato o riconosciuto da un servizio ufficiale. Tuttavia, se viene utilizzato un codice (identificazione simbolica), la dicitura «imballa- tore» e/o «speditore» (o un’abbreviazione equivalente) deve essere indicata accanto al codice (identifica- zione simbolica). B. Natura del prodotto  «Prugne» o «Susine», se il contenuto non è visibile dall’esterno.  Denominazione della varietà. C. Origine del prodotto Paese d’origine e eventualmente zona di produzione o denominazione nazionale, regionale o locale. D. Caratteristiche commerciali  categoria;  calibro (in caso di calibrazione) espresso in diametro minimo e massimo. E. Marchio ufficiale di controllo (facoltativo). L 141/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 4. 6. 1999 Elenco non limitativo delle varietà a frutto grosso Andys Pride Ariel Apple Beauty Belle de Louvain (Bella di Lovanio) Bernardina Bleue de Belgique Blue Fré Burmosa Cacanska lepotica (Belle de Cacak) Cacanska najbolja (Meilleure de Cacak) Cacanska rana (Précoce de Cacak) California Blue (Blu, California) Calita Coe’s Golden Drop De Fraile (Fraila) Denniston Superb Early Orleans (Monsieur Hâtif) Edwards (Colbus) Eldorado Emma Leppermann Empress Formosa Friar Frontier Gaviota Giant (Burbank Giant Prune) Goccia d’Oro Golden Japan Grand Prix (Grand Prize) Grand Rosa Hackman Hall Harris Monarch Harry Pickstone Heron Impérial Epineuse Jefferson (Jefferson’s Gage) Jori’s Plum June Blood Kelsey Kirke’s Plum (Kirke) Laroda Late Santa Rosa Magna Glauca Manns Number One Marjorie’s Seedling Mariposa Merton Gage (Merton) Merton Gem Monarch Morettini 355 (Cœur de Lion) Nubiana Nueva Extremadura Oneida Ontario Ozark Premier Pond’s Seedling President Prince Engelbert Prince of Wales (Prince de Galles) Prof. Collumbien Prune Martin Queen Rosa Queen’s Crown (Cox’s Emperor) Quetsche Blanche de Létricourt Red Beauty Redgold Redroy Regina Claudia Mostruosa Regina d’Italia Reine-Claude d’Althan (Falso) Reine-Claude d’Oullins (Oullin’s Gage) Rosar Premier Royale de Montauban Royale de Tours Ruth Gerstetter Sangue di Drago Santa Rosa Satsuma Improved Seneca Simka Songold Starking Delicious Sultan Swan Gage Tragedy Utility (Laxton’s Utility) Valor Victoria Vision Washington Wickson Yakima Zimmers Frühzwetsche


title: Förslag till rådets förordning (EG) om ändring av förordning (EEG) nr 1911/91 om tillämpningen avgemenskapsrättens bestämmelser på Kanarieöarna

eurovoc_concepts:
Canary Islands
European integration
customs territory (EU)
customs union

formats: html pdf print

text: C 274 E/8 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 28. 9. 1999 F(cid:246)rslag till r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EG) om (cid:228)ndring av f(cid:246)rordning (EEG) nr 1911/91 om till(cid:228)mpningen av gemenskapsr(cid:228)ttens best(cid:228)mmelser p(cid:229) Kanarie(cid:246)arna (1999/C 274 E/02) KOM(1999) 226 slutlig (cid:151) 1999/0111(CNS) (Framlagt av kommissionen den 3 juni 1999) EUROPEISKA UNIONENS R¯D HAR ANTAGIT DENNA F(cid:214)RORD- NING med beaktande av F(cid:246)rdraget om uppr(cid:228)ttandet av Europeiska gemenskapen, en ordning med undantag. D(cid:228)rf(cid:246)r beviljas ett antal undan- tag helt eller delvis, beroende p(cid:229) de ekonomiska behoven till f(cid:246)rm(cid:229)n f(cid:246)r lokala produkter, f(cid:246)rutsatt att dessa undan- tag bidrar till att lokal verksamhet p(cid:229) Kanarie(cid:246)arna fr(cid:228)mjas och inte (cid:228)ndrar villkoren f(cid:246)r varuf(cid:246)rs(cid:246)rjningen p(cid:229) ett s(cid:228)tt som strider mot det gemensamma intresset. med beaktande av Anslutningsakten f(cid:246)r Spanien och Portugal, s(cid:228)rskilt artikel 25. 4 f(cid:246)rsta stycket i denna, med beaktande av kommissionens f(cid:246)rslag, med beaktande av Europaparlamentets yttrande, med beaktande av Ekonomiska och sociala kommittØns ytt- rande, och av f(cid:246)ljande sk(cid:228)l: (1) Med st(cid:246)d av artikel 25 i Anslutningsakten f(cid:246)r Spanien och Portugal (cid:228)r f(cid:246)rdragen och de r(cid:228)ttsakter som utf(cid:228)rdas av gemenskapernas institutioner till(cid:228)mpliga p(cid:229) Kanarie(cid:246)arna, f(cid:246)ljer av de undantag som f(cid:246)reskrivs i om inte annat n(cid:228)mnda artikel och i protokoll 2 till anslutningsakten. (2) P(cid:229) grund av Kanarie(cid:246)arnas geografiska l(cid:228)ge har (cid:246)arna s(cid:228)r- skilda sv(cid:229)righeter genom deras avsides bel(cid:228)genhet, deras (cid:246)karakt(cid:228)r och deras vulkanterr(cid:228)ng som (cid:228)r f(cid:246)ga gynnsam f(cid:246)r utvecklingen av jordbruket och industrin samt p(cid:229) grund av avsaknaden av naturtillg(cid:229)ngar. R(cid:229)det har d(cid:228)rf(cid:246)r vidtagit ett antal (cid:229)tg(cid:228)rder f(cid:246)r att f(cid:246)rst(cid:228)rka Kanarie(cid:246)arnas integration i gemenskapen och s(cid:228)rskilt i tullunionen. (3) I detta sammanhang var den historiska indirekta beskatt- ning som s(cid:228)rskilt skulle kompensera Kanarie(cid:246)arnas (cid:246)karak- t(cid:228)r och avsides bel(cid:228)genhet i behov av en modern och pro- gressiv reform som var i (cid:246)verensst(cid:228)mmelse med gemen- skapsr(cid:228)tten. Som en av flera (cid:229)tg(cid:228)rder blev det d(cid:228)rf(cid:246)r ge- nom r(cid:229)dets f(cid:246)rordning (EEG) nr 1911/91 (1), (cid:228)ndrad genom f(cid:246)rordning (EEG) nr 284/92 (2), till(cid:229)tet att fram till och med den 31 december 2000 ta ut den s. k. (cid:148)arbitrio-avgiften p(cid:229) produktion och import (APIM)(cid:148). (4) Denna tillf(cid:228)lliga avgift skall g(cid:246)ra det m(cid:246)jligt att anpassa den lokala produktionen till den inre marknadens krav genom (1) EGT L 171, 29. 6. 1991, s. 1. (2) EGT L 31, 7. 2. 1992, s. 6. (5) I enlighet med artikel 5. 6 i f(cid:246)rordning (EEG) nr 1911/91 har kommissionen unders(cid:246)kt vilka effekter de vidtagna (cid:229)t- g(cid:228)rderna har haft f(cid:246)r ekonomin p(cid:229) Kanarie(cid:246)arna och ut- sikterna f(cid:246)r deras integration i gemenskapens tullomr(cid:229)de. Efter denna unders(cid:246)kning drogs slutsatsen att avskaffandet av APIM-avgiften har en allm(cid:228)n positiv effekt p(cid:229) priser och en negativ effekt p(cid:229) produktion och syssels(cid:228)ttning. (6) Dock varierar den negativa effekten p(cid:229) produktion och syssels(cid:228)ttning mycket beroende p(cid:229) sektor och (cid:228)ven om den g(cid:229)ngna perioden har till(cid:229)tit att de flesta sektorerna har anpassat sig, s(cid:229) g(cid:228)ller inte detta f(cid:246)r vissa produkter i k(cid:228)nsliga sektorer. I detta h(cid:228)nseende har kommissionen, p(cid:229) de spanska myndigheternas beg(cid:228)ran, unders(cid:246)kt de k(cid:228)ns- ligaste sektorerna, och sett p(cid:229) varje enskild k(cid:228)nslig produkt med h(cid:228)nsyn till att denna k(cid:228)nslighet skulle kunna leda till att den ber(cid:246)rda sektorn n(cid:228)stan f(cid:246)rsvinner. (7) Efter samr(cid:229)d med de spanska myndigheterna synes det nu vara n(cid:246)dv(cid:228)ndigt att uppskjuta avskaffandet av denna avgift till den 30 juni 2000 f(cid:246)r vissa k(cid:228)nsliga produkter f(cid:246)r att underl(cid:228)tta dessa produkters anpassning till marknaden in- nan avgiften f(cid:246)rsvinner. Denna anpassning (cid:228)r tidsbegr(cid:228)nsad och (cid:228)ventyrar inte m(cid:229)ls(cid:228)ttningen att inf(cid:246)ra den gemen- samma tulltaxan och avskaffa APIM-avgiften utan mildrar endast effekterna av de ekonomiska anpassningar som (cid:228)r n(cid:246)dv(cid:228)ndiga f(cid:246)r att avgiften skall kunna avskaffas. (8) F(cid:246)rordning (EEG) nr 1911/91 b(cid:246)r d(cid:228)rf(cid:246)r (cid:228)ndras. (9) Avgiften b(cid:246)r avskaffas den 31 december 2000. F(cid:246)re detta datum skall kommissionen emellertid i samarbete med de spanska myndigheterna unders(cid:246)ka effekterna av att avskaf- fandet av denna avgift skjuts upp inom de ber(cid:246)rda ekono- miska sektorerna och s(cid:228)rskilt f(cid:246)r de produkter som avses i denna f(cid:246)rordning. Kommissionen skall med utg(cid:229)ngspunkt i resultaten fr(cid:229)n unders(cid:246)kningen, i f(cid:246)rekommande fall, l(cid:228)gga fram ett f(cid:246)rslag f(cid:246)r r(cid:229)det om de (cid:229)tg(cid:228)rder som skall vidtas p(cid:229) grundval av f(cid:246)rdraget f(cid:246)r att inte (cid:228)ventyra existensen av viss lokal produktion som (cid:228)r s(cid:228)rskilt k(cid:228)nslig, men (cid:228)nd(cid:229) s(cid:228)kerst(cid:228)lla att den befintliga avgiften p(cid:229) sikt kan avskaffas. 28. 9. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 274 E/9 H˜RIGENOM F(cid:214)RESKRIVS F(cid:214)LJANDE: 2. Bilagan, vars text framg(cid:229)r av bilagan till denna f(cid:246)rordning, Artikel 1 skall l(cid:228)ggas till. F(cid:246)rordning (EEG) nr 1911/91 (cid:228)ndras p(cid:229) f(cid:246)ljande s(cid:228)tt: Artikel 2 1. I artikel 5. 2 skall f(cid:246)ljande stycke l(cid:228)ggas till: (cid:148)Utan hinder av best(cid:228)mmelserna i f(cid:246)rsta stycket skall ned- s(cid:228)ttningen av avgiften upph(cid:246)ra tills vidare fr(cid:229)n och med den 1 januari 1999 till den 30 juni 2000 i fr(cid:229)ga om produkter fr(cid:229)n de sektorer som r(cid:228)knas upp i bilagan. (cid:148) Denna f(cid:246)rordning tr(cid:228)der i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna f(cid:246)rordning (cid:228)r till alla delar bindande och direkt till- l(cid:228)mplig i alla medlemsstater


title: Advies van het Comité van de Regio's over "De invloed van hoogspanningsnetten"

eurovoc_concepts:
countryside conservation
electrical energy
electromagnetic interference
energy grid
environmental protection
noise pollution

text: C 293/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 Advies van het Comité van de Regio’s over „De invloed van hoogspanningsnetten” (1999/C 293/03) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gelet op het voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende de beperking van blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden 0 Hz-300 Ghz (COM(1998) 268 def. ); gelet op het besluit van zijn Bureau van 16 september 1998 om, overeenkomstig artikel 198 C, vierde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, een advies over dit onderwerp op te stellen en commissie 4 „Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie, milieu” met de voorbereidende werkzaamheden terzake te belasten; gelet op de Europese pre-norm CENELEC ENV 50166 — 1 die in november 1994 werd uitgewerkt door het technisch comité TC 111 van het Europees Comité voor elektrotechnische normen; gelet op de voorstellen van de Internationale commissie voor bescherming tegen niet-ioniserende straling (ICNIRP). Deze wetenschappelijke commissie werd opgericht door de Internationale Vereniging voor stralingsbescherming (IRPA) en beoogt een optimale bescherming van mensen en milieu tegen niet-ioniserende straling; gelet op de voorstellen van de milieu- en gezondheidsafdeling van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die samenwerking tussen wetenschappers uit alle landen ondersteunt ter bevordering en verzekering van de best mogelijke gezondheidsomstandigheden overal ter wereld; gelet op de in de verschillende Europese landen geldende bepalingen inzake de invloed van laagfrequente elektromagnetische velden op de menselijke gezondheid; overwegende dat het Comité van de Regio’s wil dat de Raad een aanbeveling publiceert waarin is aangegeven welke maximumwaarden van laagfrequente elektrische en magnetische velden in acht moeten worden genomen om ongunstige gevolgen voor de volksgezondheid te voorkomen; gelet op het op 4 februari 1999 door commissie 4 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 399/98 rev. 2) (rapporteur: de heer Kouloumbis), heeft tijdens zijn 29e zitting van 2 en 3 juni 1999 (vergadering van 3 juni) het volgende advies met meerderheid van stemmen goedgekeurd. 1. Inleiding 1. 4. De belangrijkste milieuaspecten die in verband met de netwerken voor transmissie en distributie van elektrische energie aan de orde worden gesteld, zijn: De snelle uitbreiding van elektriciteits- en telecommu- 1. 1. nicatienetwerken heeft tot elektromagnetische belasting van het milieu geleid en doet tevens de ongerustheid bij de burgers omtrent de mogelijke gevolgen van blootstelling aan elektromagnetische velden gestaag toenemen. 1. 2. De laatste tien jaar is er discussie ontstaan over het milieueffect van de transmissie en distributie van elektrische energie in woongebieden. De milieudimensie van de transmis- sie en distributie van elektrische energie omvat een aantal thema’s die gaan van de esthetische verminking van het landschap door elektriciteitsleidingen tot de groeiende onge- rustheid van de burgers ten aanzien van het bestaan en de invloed van elektrische en magnetische velden. 1. 3. Aangezien thans grote hoeveelheden elektrische ener- gie via netwerken van de ene naar de andere plaats worden overgebracht, is de plaats van hoogspanningspylonen van bijzonder belang. • de optische vervuiling; • de elektromagnetische vervuiling; • de elektromagnetische velden; • de geluidshinder (bij hoogspanning en zeer hoge spanning). 1. 5. De belangstelling en het onderzoek zijn toegespitst op de evaluatie van de mogelijke negatieve gevolgen van hoogspanningslijnen voor de volksgezondheid. Mensen die in de buurt van of onder hoogspanningskabels wonen, begonnen de elektromagnetische velden te „voelen”, in het bijzonder wanneer het elektromagnetische velden van hoge intensiteit betrof. 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/17 1. 6. Hoewel reeds veel onderzoek naar de mogelijke gevol- gen van elektromagnetische velden voor de gezondheid is verricht, konden tot dusver geen duidelijke gevaren voor levende organismen worden aangetoond. Bij verschillende milieubewegingen gaan er in dit verband evenwel steeds meer stemmen van krachtig verzet op. Er zij hoe dan ook op gewezen dat een deel van de 1. 7. internationale wetenschappelijke gemeenschap bedenkingen heeft bij de veiligheidsnormen die in verband met de gevolgen van elektromagnetische velden voor milieu en volksgezond- heid worden gehanteerd. Tal van onderzoekers hebben studies gepubliceerd waaruit blijkt dat met betrekking tot de toegesta- ne grenswaarden een op bescherming gericht beleid moet worden gevoerd. De normen die CENELEC enkele jaren geleden heeft 1. 8. uitgewerkt, leveren een grondslag om, rekening houdend met de wetenschappelijke resultaten en de maatschappelijke gevoeligheid, de veiligheidsniveaus opnieuw te bekijken. Er zijn inmiddels genoeg gevallen bekend (b. v. Zuid- 1. 9. Italië in september 1995 en Athene/Griekenland in maart 1998) waar de publieke opinie of de rechtstreeks betrokkenen erin geslaagd zijn de aanleg van nieuwe of de modernisering van oude elektriciteitslijnen te vertragen of te verhinderen, met het gevolg dat de energievoorziening geheel of gedeeltelijk in het gedrang is gekomen. In de toekomst kunnen dan ook meer soortgelijke problemen worden verwacht. Om al deze redenen is het gezien de groeiende 1. 10. ongerustheid van de bevolking ten aanzien van mogelijke gevolgen van de elektriciteitsdistributie voor de volksgezond- heid noodzakelijk dat volledig inzicht wordt verkregen in de feiten en de problemen rond de transmissie en distributie van elektrische energie. 1. 11. Aangenomen wordt dat een studie van het milieuef- fect van elektriciteitsleidingen die deel uitmaken van de stroomnetten van de Europese Unie een belangrijke remmende factor voor de totstandbrenging van een interne elektriciteits- markt in de Gemeenschap aan het licht zal brengen. Verwacht wordt dat met de totstandbrenging van de vrije markt voor elektrische energie grote hoeveelheden elektriciteit via de Europese netwerken van de ene naar de andere plaats zullen worden doorgestuurd, zodat de economische sectoren en de recente Richt- lijn 96/92/EG (1) voor de elektriciteitssector over een groter potentieel zullen kunnen beschikken. overeenkomstig consumenten de tientallen studies verricht en publicaties verspreid, maar het is bijzonder moeilijk uit de studies van afzonderlijke wetenschap- pers conclusies te trekken. 2. 2. Elektrische en magnetische velden worden door de elektriciteitsstroom opgewekt en zijn aanwezig in het milieu. Elektrische velden worden bepaald door de spanning (span- ningsverschil) en gemeten in volt per meter (V/m). Gebouwen, bomen e. d. kunnen tegen deze elektrische velden een bescher- mingsschild vormen. 2. 3. Magnetische velden worden bepaald door de stroom en gemeten in ampère per meter (A/m). Het is niet zo gemakkelijk als bij elektrische velden om hiertegen een be- schermingsschild te vinden; de intensiteit van deze velden neemt evenwel omgekeerd evenredig af met de afstand. 2. 4. Tijdens de jaren ’70 werd bijzondere aandacht geschon- ken aan mogelijke gevolgen van blootstelling aan elektrische velden voor de volksgezondheid. Uit de tientallen gedetailleer- de studies die zijn verricht, kon niet worden opgemaakt welk gevaar deze velden opleverden voor de gezondheid van mensen die werden blootgesteld aan elektrische velden net onder de transmissielijnen. 2. 5. In de jaren ’80 werd de wetenschappelijke belangstel- ling voornamelijk toegespitst op de gevolgen van magnetische velden voor de mens. Er werd vooral aandacht geschonken aan het mogelijke verband met de ontwikkeling van kankerge- zwellen, daar volgens gegevens die in een aantal epidemiologi- sche studies waren gepubliceerd, gezwellen meer voorkwamen bij volwassenen en kinderen die in de buurt van elektriciteitslij- nen woonden. 2. 6. De resultaten van de bovenvermelde studies werden daarop door een aantal internationale organisaties opnieuw uitvoerig onderzocht. Uit al deze nieuwe studies bleek dat de bovenvermelde resultaten alleen maar van aard waren om verder onderzoek van de gevolgen van magnetische velden voor de mens te rechtvaardigen, maar voorts geen aanleiding gaven om de gangbare praktijken i. v. m. de bescherming van mensen tegen magnetische velden te veranderen. 2. 7. Elektromagnetische velden kunnen biologische geva- ren meebrengen en deze kunnen van thermische of niet- thermische aard zijn. 1. 12. Derhalve zijn structurele maatregelen nodig om de veiligheid van hoogspanningslijnen te garanderen, waarbij met name de afstand tot woongebieden en de hoogte van de masten van belang zijn. Bij deze maatregelen moeten de betrokken lokale overheden worden ingeschakeld. Biologische gevolgen 2. Invloed van elektromagnetische velden 2. 1. De vraag naar de mogelijke gevolgen van laagfrequente elektrische en magnetische velden voor de volksgezondheid heeft de laatste jaren de hele wereld beziggehouden. Er zijn (1) PB L 27 van 30. 1. 1997, blz. 20. 2. 8. De biologische gevolgen houden verband met de gevolgen van straling voor de gevoeligste en meest kwetsbare lichaamsdelen, zoals de hersenen, de ogen en de voort- plantingsorganen. Bij een groot aantal onderzoeken werd met name een verband gelegd tussen blootstelling aan bijzondere lage frequenties (ELF) en het voorkomen en de ontwikkeling van kanker en hersentumoren. De Wereldgezondheidsorgani- satie en het Europees Comité voor normalisatie CENELEC ondersteunen meerjarige onderzoeksprogramma’s van ver- schillende onderzoekscentra die erop gericht zijn een afdoend antwoord op de bovenvermelde vragen te formuleren. C 293/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 Thermische gevolgen De thermische gevolgen zijn goed bekend en werden 2. 9. uitvoerig bestudeerd; zij betreffen oververhitting van een lichaam dat zich vlak in het stralingsveld bevindt. De meeste biologische moleculen absorberen energie van de wisselende elektromagnetische velden, zetten deze om in kinetische energie en beginnen te trillen. Deze trilling wekt warmte op en veroorzaakt aldus een stijging van de temperatuur van het lichaam. Deze thermische invloed is bruikbaar en kan aange- 2. 10. naam zijn maar kan ook een gevaar vormen voor de gezond- heid en de veiligheid. Oververhitting van moleculen moet worden voorkomen; het gevaar dat daaraan verbonden is, hangt af van de intensiteit en niet van de frequentie van de straling. Bepalend is derhalve de dichtheid van het invallende vermogen. 2. 11. Het bepalen van de toegelaten maximale straling die elk gevaar voor de veiligheid van de mens uitsluit, is een ingewikkeld proces waarin ook andere veiligheidsfactoren moeten worden meegenomen. De veiligheidsnormen die de „maximale aanvaardbare blootstelling” aangeven, vormen geen vaste grens tussen absolute veiligheid enerzijds en gegaran- deerd gevaar anderzijds. Het zijn grenswaarden die best niet overschreden worden en werden vastgesteld op basis van vele evaluaties in het kader van het internationale wetenschappelij- ke onderzoek. Niet-thermische gevolgen 2. 12. Recentelijk is er veel te doen om de niet-thermische gevolgen. Er zijn reeds tal van onderzoeksresultaten gepubli- ceerd, waarbij evenwel slechts enkele een geringe invloed op cellen hebben aangetoond. Bij andere soortgelijke onderzoeken of herhalingen van vorige proeven werd dan weer geen enkele invloed vastgesteld. 2. 13. Er is geen enkel duidelijk mechanisme bekend dat niet-thermische biologische gevolgen heeft; alle beschikbare gegevens betreffen dus slechts indirecte gevolgen. Onderzoek naar niet-thermische gevolgen is zeer moeilijk, maar nog moeilijker is het om de epidemiologische onderzoeksresultaten te beoordelen, gezien de vele toevalsfactoren. De internationale wetenschappelijke gemeenschap is 2. 14. tot dusver van mening dat er niet kan worden uitgegaan van ernstige en met zekerheid vastgestelde gevolgen waardoor het mogelijk of noodzakelijk zou zijn op grond van niet- thermische gevolgen veiligheidsnormen vast te leggen. 3. Normen voor elektromagnetische velden In november 1994 hechtte het 3. 1. technisch comité TC 111 van het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) zijn goedkeuring aan de Europese norm ENV 50166 — 1 „Human Exposure to Electromagnetic Fields: IF (0-10 kHz)”. Samen met de norm ENV 50166 — 2 voor frequenties van 10 kHz tot 300 GHz zijn dit de eerste twee Europese normen op dit gebied; zij zijn in feite een eerste stap in de richting van een aanpak van zowel het algemene probleem van blootstelling aan elektromagnetische velden als meer specifieke kwesties zoals het meten van elektromagneti- sche velden en de wijze waarop de blootstelling van de mens aan deze velden en aan geïnduceerde stromen kan worden gecontroleerd en geregeld. 3. 2. De norm ENV 50166 — 1 is gericht op het voorkomen van schadelijke gevolgen van een korte blootstelling van het menselijk organisme aan statische elektromagnetische velden en laagfrequente elektromagnetische velden met een spectrum van 0 Hz tot 10 kHz. Binnen dit bereik moeten elektrische en magnetische velden afzonderlijk worden bekeken. Deze norm houdt met name rekening met: a) induc- 3. 3. tiestromen in het menselijk lichaam die zenuw- en spierweefsel kunnen stimuleren, b) oppervlaktestromen van elektrische velden die hinder veroorzaken en druk uitoefenen, en c) stromen die door het lichaam kunnen lopen als dit in contact komt met voorwerpen in het veld, en daarbij elektrocutie of plotselinge schokken kunnen veroorzaken. De norm voorziet in basisbeperkingen en referentie- 3. 4. niveaus bij de blootstelling aan elektromagnetische straling, waarbij een en ander ook nog in twee toepassingscategorieën wordt ingedeeld. Er wordt nl. onderscheid gemaakt tussen blootstelling van werknemers aan elektromagnetische velden en blootstelling van de overige bevolking. De referentiewaar- den en stroomniveaus voor de laatste categorie liggen uiteraard 2 tot 3 maal lager dan voor de eerste categorie. Aanvullende studies kunnen er evenwel toe leiden of 3. 5. hebben ertoe geleid dat sommige landen de referentieniveaus van de norm als minimumwaarden voor specifieke spectrum- gebieden beschouwen en zelf nieuwe, hogere veiligheidsnor- men stellen. Overigens wordt verwacht dat deze norm zal worden aangepast op basis van nieuwe wetenschappelijke gegevens vooraleer hij definitief wordt vastgesteld; het is evenwel ook niet uitgesloten dat hij wordt ingetrokken. Uit het voorgaande blijkt duidelijk dat er nog meer onderzoek en studies in deze breder opgevatte en uiterst belangrijke sector zullen moeten worden verricht om tot volledige normalisatie te kunnen komen. Hoewel de bovenvermelde norm (evenals ENV 50166 3. 6. — 2) in principe niet bindend is, wordt zij als een zeer belangrijk en fundamenteel instrument beschouwd daar zij binnen de eengemaakte Europese markt de veiligheid (de goede werking en de compatibiliteit van de installaties) verzekert. 4. Wettelijke regelingen 4. 1. Alle elektrische en elektronische installaties en appara- tuur doen in het milieu elektrische en magnetische velden ontstaan, waarvan de intensiteit rechtstreeks afhangt van de spanning en de afstand tot de elektrische stroomlijn. 13. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 293/19 4. 2. Elektrische velden, die weliswaar voor de mens geen gevaar inhouden, kunnen toch een onaangenaam effect heb- ben, zoals gekriebel en jeuk, en kunnen de werking van bepaalde elektrische en elektronische apparaten storen (b. v. pacemakers). 4. 4. 2. 3. In Frankrijk is een wetswijziging verworpen die erop gericht was de aanleg van hoogspanningslijnen in de nabijheid van bewoonde gebouwen te verbieden en „corridors” voor elektriciteitslijnen in te voeren waarin geen gebouwen zouden mogen worden opgetrokken. 4. 3. Vermoed wordt dat magnetische velden daarentegen wel gevolgen voor de gezondheid van de mens hebben. Over de hele wereld werden dan ook tientallen studies verricht, waarvan de overgrote meerderheid evenwel het gevaar van deze velden niet heeft kunnen aantonen, maar evenmin onomstootbaar het tegendeel heeft kunnen bewijzen. 4. 4. 2. 4. Het Comité van de Regio’s is van mening dat er een minimumafstand voor het bouwen in de nabijheid van elektriciteitslijnen moet worden vastgesteld. Deze afstand moet dezelfde zijn als die voor de aanleg van hoogspanningslijnen in de nabijheid van bestaande gebouwen. 4. 4. Voorschriften m. b. t. elektromagnetische velden 4. 5. Controversiële eisen 4. 5. 1. gewoonlijk aan de orde in de volgende drie gevallen: Vorderingen m. b. t. elektromagnetische velden zijn 4. 4. 1. G r e n s w a a r d e n v o o r b l o o t s t e l l i n g In januari 1990 heeft het IRPA (International 4. 4. 1. 1. Radiation Protection Association), dat onder de Wereldgezond- heidsorganisatie ressorteert, evenals het INIRC (International Non-Ionizing Radiation Committee) in 1998, een richting- gevend document gepubliceerd met als titel „Interim Guidelines on Limits of Exposure to 50/60 Hz Electric and Magnetic Fields” (voorlopige richtsnoeren inzake aanvaardbare maxi- mumwaarden bij blootstelling aan elektrische en magnetische velden van 50/60 Hz). • • • bij de aanleg van nieuwe elektriciteitslijnen; bij schadeloosstelling van personen die in de buurt van elektriciteitslijnen een eigendom hebben; bij verplichte vergoeding van personen met gezondheids- problemen die aan elektromagnetische velden toe te schrij- ven zijn. De daarin aangegeven maximumwaarden voor blootstelling van de bevolking zijn: elektrische velden: 5 kV/m; magnetische velden: 0,1 mT. 4. 4. 1. 2. Voorstellen voor voorschriften op basis van de voorgestelde grenswaarden worden thans door CENELEC bestudeerd. Sommige landen hanteren reeds deze of vergelijk- bare normen; andere wachten de officiële goedkeuring ervan door CENELEC af. 4. 4. 1. 3. De meeste Europese elektriciteitsondernemingen hebben de voorschriften van het IRPA aanvaard, hoewel er in geen verbodsbepalingen voorzien is. In sommige landen heeft de wetgever er zich mee gemoeid en werd een toegelaten minimumafstand tussen elektriciteitsinstallaties en huizen of andere gebouwen vastgesteld. 4. 4. 2. A f s t a n d t u s s e n e l e k t r i c i t e i t s l i j n e n e n b e w o o n d e g e b o u w e n Sommige landen, zoals Luxemburg bijvoorbeeld, 4. 4. 2. 1. hanteren regels waarbij een minimumafstand tussen elektri- citeitslijnen en huizen of andere openbare gebouwen, zoals scholen, sportcomplexen, enz. , is vastgesteld. 4. 4. 2. 2. Opgemerkt zij dat de afstand tussen elektriciteitslij- nen en bewoonde gebouwen in de Europese landen uiteen- loopt. Sommige landen, zoals Denemarken en Zweden, hebben besloten geen verbodsbepalingen in te stellen maar alleen preventieve maatregelen voor te stellen, waarbij een bepaalde afstand tot huizen en andere gebouwen wordt aanbevolen als nieuwe elektriciteitslijnen worden aangelegd. Bij de aanleg van nieuwe hoogspanningslijnen is het 4. 5. 2. bezwaar van tegenstanders o. m. gebaseerd op de aanwezigheid van elektromagnetische velden. 4. 5. 3. Wat schadeloosstellingen betreft, verwerpen Duitse en Italiaanse rechtbanken alle eisen i. v. m. de gevolgen van elektromagnetische velden, omdat er in dit verband volgens het IRPA van gevaar geen sprake is. In Denemarken aanvaardt het gerecht dat gebouwen die zich in de buurt van elektriciteits- lijnen bevinden, enigszins in waarde verminderen, terwijl de aanwezigheid van elektromagnetische velden in Zweden wordt meegenomen om eigenaars van eigendommen dichtbij elektri- citeitslijnen schadeloos te stellen. 4. 5. 4. Niet alleen de uitspraken van de rechtbanken, maar ook de voorschriften ter zake zullen de komende jaren aan de nieuwe wetenschappelijke bevindingen aangepast worden. De meeste Europese landen hebben evenwel voorzichtige besluiten genomen om de werking van de betrokken elektri- citeits(distributie)bedrijven niet onnodig te belemmeren. 4. 6. Bestaande wetgeving In de overgrote meerderheid van de landen van de 4. 6. 1. Europese Unie bestaat er geen wetgeving m. b. t. elektromagneti- sche velden. In Duitsland is sedert 1 januari 1997 een verorde- ning over elektromagnetische velden m. b. t. infrastructurele voorzieningen als vaste zendinstallaties en hoogspannings- kabels van kracht om de (naburige) bevolking feitelijk en preventief tegen schadelijke effecten van elektromagnetische velden op het milieu te beschermen. C 293/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 10. 1999 4. 7. Gerechtelijk optreden De overgrote meerderheid van de rechtsvorderingen 4. 7. 1. in de Europese Unie hangen samen met acties die gericht zijn tegen de aanleg van nieuwe elektriciteitslijnen. 5. Conclusies Het Comité van de Regio’s is van mening dat de 5. 1. Commissie een duidelijk, op discussies en studies gebaseerd standpunt moet innemen ten aanzien van de gevolgen van elektrische en magnetische velden voor het milieu en de volksgezondheid. 5. 2. Het Comité vindt dat het onderzoek naar de mogelijke gevolgen van laagfrequente elektrische en magnetische velden aanzienlijk vooruit is gegaan. Het is nu dan ook aan de Raad een aanbeveling uit te brengen betreffende aanvaardbare grenswaarden, zodat schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid en het milieu kunnen worden voorkomen. 5. 3. Bij de vaststelling van aanvaardbare grenswaarden voor blootstelling aan elektromagnetische velden moet volgens het CvdR rekening worden gehouden met de bevindingen die zijn opgenomen in de CENELEC-norm en in de desbetreffende studies die door verschillende internationale organisaties, zoals ICNIRP, IRPA en de Wereldgezondheidsorganisatie, enz. , zijn verricht. Voorts moet ook worden gekeken naar de niet- thermische gevolgen die zich reeds bij beduidend lagere dan de vermelde grenswaarden kunnen voordoen en een negatief effect op de volksgezondheid kunnen hebben. Brussel, 3 juni 1999. 5. 4. Het CvdR is van mening dat de grenswaarden voor blootstelling aan elektromagnetische velden enerzijds schade- lijke gevolgen voor de mens en het milieu moeten voorkomen en anderzijds geen al te grote problemen voor de ontwikkeling van elektriciteitsnetten mogen veroorzaken. Opgemerkt zij dat er steeds meer gebruik wordt gemaakt van de netten in het kader van de totstandbrenging van de interne markt voor elektriciteit, zoals deze in Richtlijn 96/92/EG beschreven wordt. De nationale en regionale autoriteiten zouden er bij de uitwerking van nieuwe plannen voor stedelijke ontwikkeling dan ook op moeten toezien dat hoogspanningsnetten die door stedelijke gebieden lopen, alleen nog ondergronds worden aangelegd. 5. 5. Het door de Commissie uitgebrachte voorstel voor een aanbeveling van de Raad betreffende de beperking van de blootstelling van de bevolking aan elektromagnetische velden is volgens het CvdR een eerste belangrijke stap in de goede richting. 5. 6. Het CvdR dringt er bij de Commissie op aan dat de voor energie, milieuzaken en volksgezondheid bevoegde directoraten-generaal van de Commissie deze kwestie samen verder onderzoeken en uitdiepen, door rekening te houden met preventie, en de risico’s zoveel mogelijk tot een minimum te beperken, zoals bijvoorbeeld nu al het geval is in de hoge frequentie. Het Comité roept de Commissie op, optimaal gebruik 5. 7. te maken van de ervaring van de lokale en regionale overheden en samen met hen een duurzame samenwerking op dit gebied op touw te zetten. 5. 8. Volgens het CvdR moet de Commissie in het kader van de standaardisering van de werking en ontwikkeling van de elektriciteitsvoorzieningssystemen in de Europese Unie gemeenschappelijke grenswaarden voor blootstelling aan elek- tromagnetische velden in de Europese landen voorstellen, rekening houdende met bestaande regelingen in EU-lidstaten, zoals Duitsland, Luxemburg, e. a. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Résolution sur «La situation au Kosovo»

eurovoc_concepts:
Kosovo
humanitarian aid
peacekeeping
the EU's international role

text: C 293/76 FR Journal officiel des Communautés européennes 13. 10. 1999 Résolution sur «La situation au Kosovo» (1999/C 293/17) LE COMITE´ DES RE´ GIONS, 1. 2. insiste sur la nécessité pour l’Union européenne de jouer un rôle actif dans la lutte contre les violations des droits de l’homme et les déportations qui ont lieu en plein cœur du continent européen et, à un stade ultérieur, dans la reconstruction de la région; souligne la volonté des collectivités locales et régionales de mettre en place des partenariats régionaux et communaux avec les collectivités territoriales du Kosovo, pour apporter une aide humanitaire et contribuer au rétablissement des administrations communales et des installations de services publics lors du retour des réfugiés; 3. est convaincu que la légitimité de l’unification européenne dépend pour l’essentiel de la capacité de l’Union européenne d’assumer la responsabilité qui lui incombe sur notre continent, et vis-à-vis de celui-ci, d’empêcher les agressions et de garantir la paix; 4. demande la préservation et la protection des spécificités et des identités culturelles, ethniques et régionales ainsi que le maintien des liens des populations avec leurs origines et leur pays; 5. est convaincu que la paix et la stabilité dans les Balkans seront dans l’intérêt de l’ensemble de l’Union européenne; 6. encourage toute initiative visant à poursuivre l’objectif d’un Kosovo multiethnique et démocratique qui permettrait à tous ses peuples de vivre dans la paix et la sécurité et se prononce en faveur d’une participation adéquate de la Russie aux initiatives de paix; 7. exprime sa solidarité avec les centaines de milliers de réfugiés expulsés par la force de chez eux, encourage les collectivités locales et régionales de tous les E´ tats membres à accueillir temporairement une partie du flux des réfugiés arrivant du Kosovo, et invite les E´ tats membres à accueillir, à titre exceptionnel et provisoire, un plus grand nombre de réfugiés de la région, en les répartissant entre eux en fonction de l’importance de leur population et de leur potentiel économique; 8. demande l’arrêt de toutes les actions des forces serbes contre la population civile, ce qui est une condition préalable indispensable à tout règlement acceptable au Kosovo; 9. appelle de ses vœux une solution politique aboutissant dès que possible à un arrêt de l’action militaire et garantissant le retour des réfugiés et est convaincu qu’une telle solution requiert le déploiement de forces militaires internationales pendant une période de transition et un rôle significatif des Nations Unies; 10. est fermement convaincu que l’aide humanitaire et la solidarité internationale devraient être parachevées par une aide technique dans tous les domaines de la vie politique, économique et sociale, contribuant au développement démocratique d’un E´ tat civil respectueux de la diversité culturelle. Il faut que l’aide financière soit suffisante pour à la fois couvrir les frais généraux des experts des collectivités locales et régionales et les coûts de la mise en œuvre de projets individuels, et demande l’octroi, dès la fin du conflit, d’une aide financière substantielle aux collectivités locales et régionales qui désireraient mettre en œuvre un programme technique visant à la reconstruction de la région et au rétablissement de la citoyenneté; 11. est convaincu que la condition préalable indispensable à la pacification et à la prospérité économique durable de la région des Balkans réside d’une part dans la volonté de l’Union européenne d’assumer la responsabilité qui lui incombe vis-à-vis des Balkans et d’autre part dans l’octroi d’un haut degré d’autonomie administrative, tout en respectant l’intégrité territoriale des E´ tats de la région; et souhaite voir enclenché un processus qui renforce la responsabilité propre des communes et des régions dans les Balkans et requiert la mise en place progressive d’une autonomie administrative des communes et des régions; 13. 10. 1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 293/77 12. soutient les résolutions du Parlement européen et du Conseil qui ont clairement déclaré que les actions de l’OTAN ne sont pas dirigées contre la population serbe ou yougoslave mais contre le régime de Milosevic, en raison des violations incessantes des droits fondamentaux de l’être humain et du processus de nettoyage ethnique engagé par ce dernier; 13. considère que le conflit démontre la nécessité d’élaborer de toute urgence une véritable Politique étrangère et de sécurité commune qui soit cohérente ainsi qu’une politique européenne sur l’immigration et le droit d’asile dès la prochaine Conférence intergouvernementale (CIG); celle-ci devrait également envisager l’élaboration d’une Charte européenne des droits des citoyens et de leurs groupes minoritaires; 14. demande l’application, à bref délai, des mesures décidées dans le Traité d’Amsterdam. Le CdR souhaite dès que possible la désignation d’un secrétaire général pour la politique étrangère et de sécurité commune, la mise en place d’une unité d’analyse et de planification avec la participation de la Commission européenne, ainsi que la formulation de stratégies communes en matière de politique étrangère; 15. appelle le Conseil, le Parlement européen et la Commission européenne à se pencher dès maintenant sur l’élaboration d’un pacte de stabilité dans les Balkans et d’un plan de reconstruction, en coopération avec les collectivités locales et régionales. Bruxelles, le 2 juin 1999. Le Président du Comité des régions Manfred DAMMEYER


title: The euro and economic policy : Legal and political texts adopted by the Council of the European Union and the European Council.

eurovoc_concepts:
EU law
Economic and Monetary Union
economic cooperation
economic policy


title: 1999/363/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 3ης Ιουνίου 1999, για μέτρα προστασίας όσον αφορά την μόλυνση από διοξίνες ορισμένων ζωικών προϊόντων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ή τα ζώα [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 1500] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

eurovoc_concepts:
Belgium
animal nutrition
animal product
health control
human nutrition
toxic substance

text: L 141/24 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των 4. 6. 1999 ΑΠΟ(cid:4)ΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τη(cid:13) 3η(cid:13) Ιουν(cid:18)ου 1999 για µ(cid:25)τρα προστασ(cid:18)α(cid:13) (cid:29)σον αφορ(cid:31) την µ(cid:29)λυνση απ(cid:29) διοξ(cid:18)νε(cid:13) ορισµ(cid:25)νων ζωικ’ν προϊ(cid:29)ντων που προορ(cid:18)ζονται για καταν(cid:31)λωση απ(cid:29) τον (cid:31)νθρωπο * τα ζ’α [κοινοποιηθε(cid:10)σα υπ(cid:14) τον αριθµ(cid:14) Ε(1999) 1500] (Κε(cid:18)µενο που παρουσι(cid:31)ζει ενδιαφ(cid:25)ρον για τον ΕΟΧ) (1999/363/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, -χοντα/ υπ0ψη: τη συνθ(cid:22)κη για την (cid:3)δρυση τη/ Ευρωπαϊκ(cid:22)/ Κοιν0τητα/, την οδηγ(cid:3)α 89/662/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου, τη/ 11η/ ∆εκεµ- βρ(cid:3)ου 1989, σχεικ; µε του/ κτηνιατρικο</ ελ=γχου/ που εφαρµ0ζονται στο ενδοκοινοτικ0 εµπ0ριο µε προοπτικ(cid:22) την υλοπο(cid:3)ηση τη/ εσωτερικ(cid:22)/ αγορ;/ (1), 0πω/ τροποποι(cid:22)θηκε τελευτα(cid:3)α απ0 την οδηγ(cid:3)α 92/118/ΕΟΚ (2), και ιδ(cid:3)ω/ το ;ρθρο 9 παρ;γραφο/ 4, την οδηγ(cid:3)α 90/425/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου, τη/ 26η/ Ιουν(cid:3)ου 1990, σχετικ; µε του/ κτηνιατρικο</ και ζωοτεχνικο</ ελ=γ- χου/ που εφαρµ0ζονται στο ενδοκοινοτικ0 εµπ0ριο ορι- σµ=νων ζ(cid:18)ντων ζ(cid:18)ων και προϊ0ντων µε προοπτικ(cid:22) την υλο- πο(cid:3)ηση τη/ εσωτερικ(cid:22)/ αγορ;/ (3), 0πω/ τροποποι(cid:22)θηκε τελευτα(cid:3)α απ0 την οδηγ(cid:3)α 92/118/ΕΟΚ, και ιδ(cid:3)ω/ το ;ρθρο 10 παρ;γραφο/ 4, Εκτιµ(cid:18)ντα/: (1) (2) 0τι στι/ 27 ΜαCου 1999, οι βελγικ=/ αρχ=/ ενηµ=ρω- σαν την Επιτροπ(cid:22) σχετικ; µε την περ(cid:3)πτωση µια/ σοβαρ(cid:22)/ µ0λυνση/ σ<νθετων ζωοτροφ(cid:18)ν µε διοξ(cid:3)νε/· 0τι οι ζωοτροφ=/ αυτ=/ =χουν διανεµηθε(cid:3) σε =να σηµαντικ0 αριθµ0 (περ(cid:3)που 25 %) ορνιθοτροφε(cid:3)ων στο Β=λγιο απ0 τι/ 15 Ιανουαρ(cid:3)ου 1999 και µετ;· 0τι η προ=λευση τη/ µ0λυνση/ αυτ(cid:22)/ δεν =χει ακ0µη εξακριβωθε(cid:3)· 0τι, απ0 τι/ 26 ΜαCου 1999 και µετ;, οι βελγικ=/ αρχ=/ =χουν θ=σει υπ0 περιορισµ0 0λε/ τι/ ορνιθο- τροφικ=/ εκµεταλλε<σει/ οι οπο(cid:3)ε/ παρ=λαβαν τι/ ζωοτροφ=/ αυτ=/· 0τι οι βελγικ=/ αρχ=/ =χουν απαγο- ρε<σει τη σφαγ(cid:22) πουλερικ(cid:18)ν µ0λι/ απ0 την 1η Ιου- ν(cid:3)ου 1999· 0τι προϊ0ντα που προορ(cid:3)ζονται για κατα- ν;λωση απ0 τον ;νθρωπο (cid:22) τα ζ(cid:18)α και τα οπο(cid:3)α προ=ρχονται απ0 ζ(cid:18)α που εκτρ;φηκαν στι/ εκµεταλ- λε<σει/ αυτ=/ πριν απ0 την ανωτ=ρω ηµεροµην(cid:3)α µπορε(cid:3) να κυκλοφορο<ν ακ0µη στην αγορ;· 0τι, επ(cid:3) του παρ0ντο/, οι βελγικ=/ αρχ=/ δεν =χουν ακ0µη λ;βει 0λα τα ενδεδειγµ=να µ=τρα για να διασφαλι- στε(cid:3) η απ0συρση αυτ(cid:18)ν απ0 την αγορ;· (3) 0τι φα(cid:3)νεται 0τι οι ζωοτροφ=/ αυτ=/, ζ(cid:18)ντα ζ(cid:18)α που =χουν εκτραφε(cid:3) µε τι/ ζωοτροφ=/ αυτ=/ και προϊ0ντα που =χουν παραχθε(cid:3) απ0 τα ζ(cid:18)α αυτ; =χουν διατεθε(cid:3) στο εµπ0ριο σε ;λλα κρ;τη µ=λη και τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/· (4) (5) (6) (7) (8) 0τι ;λλα ζωικ; ε(cid:3)δη ενδ=χεται να =χουν τραφε(cid:3) µε τι/ µολυσµ=νε/ αυτ=/ ζωοτροφ=/· 0τι ε(cid:3)ναι αναγκα(cid:3)ο να καταρτιστε(cid:3) σχ=διο παρακολο<θηση/ για την αξιο- λ0γηση τη/ <παρξη/ τη/ µ0λυνση/ απ0 διοξ(cid:3)νε/ σε προϊ0ντα ζωικ(cid:22)/ προ=λευση/· (IARC) 0τι το σ<νολο των τοξικολογικ(cid:18)ν και επιδηµιολο- γικ(cid:18)ν στοιχε(cid:3)ων =χουν σ(cid:22)µερα οδηγ(cid:22)σει το ∆ιεθν=/ Κ=ντρο -ρευνα/ για τον Καρκ(cid:3)νι τη/ Παγκ0σµια/ Οργ;νωση/ Υγε(cid:3)α/ (ΠΟΥ) να θεωρε(cid:3) την τετραχλωροδιβενζοδιοξ(cid:3)νη (TCDD) καρκινογ0νο ουσ(cid:3)α πρ(cid:18)τη/ κατηγορ(cid:3)α/ (αν(cid:18)τερη κατηγορ(cid:3)α στην κατ;ταξη του IARC)· 0τι η ΠΟΥ συνιστ; την τ(cid:22)ρηση τη/ ανεκτ(cid:22)/ ηµερ(cid:22)σια/ πρ0σληψη/ (ΑΗΠ) για τι/ διοξ(cid:3)νε/ σε 1-4pg/Kg bw/ηµ=ρα· 0τι δεν =χουν καθοριστε(cid:3) 0ρια για την µ0λυνση απ0 διοξ(cid:3)νε/ σε µεµονωµ=να αγαθ; και τρ0φιµα· 0τι υπ;ρχουν διαθ=σιµα στοιχε(cid:3)α για ιστορικ; επ(cid:3)πεδα µ0λυνση/· 0τι, σε περ(cid:3)πτωση απουσ(cid:3)α/ διεθν(cid:18)ν (cid:22) κοινοτικ(cid:18)ν (cid:22) εθνικ(cid:18)ν ορ(cid:3)ων για τι/ διοξ(cid:3)νε/, θα πρ=πει να χρησι- µοποιηθο<ν απ0 τι/ αρχ=/ ω/ σηµε(cid:3)ο αναφορ;/ τα στοιχε(cid:3)α για ιστορικ; επ(cid:3)πεδα µ0λυνση/· 0τι η οδηγ(cid:3)α 92/59/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου, τη/ 29η/ Ιουν(cid:3)ου 1992, για τη γενικ(cid:22) ασφ;λεια των προϊ0ντων =χει θεσπ(cid:3)σει σ<στηµα ταχε(cid:3)α/ προειδοπο(cid:3)ηση/ (4)· 0τι η οδηγ(cid:3)α 1999/29/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου, τη/ 22α/ Απριλ(cid:3)ου 1999, σχετικ; µε τι/ ανεπιθ<µητε/ ουσ(cid:3)ε/ και προϊ0ντα στη διατροφ(cid:22) των ζ(cid:18)ων (5) θεσπ(cid:3)ζει 0τι οι πρ(cid:18)τε/ <λε/ ζωοτροφ(cid:18)ν µπορο<ν να τεθο<ν σε κυκλοφορ(cid:3)α στην Κοιν0τητα µ0νον εφ0σον ε(cid:3)ναι αβλαβε(cid:3)/, αν0θευτε/ και ποιοτικ(cid:18)/ εµπορε<σιµε/· 0τι, =χοντα/ κατ; νου τα ανωτ=ρω, ε(cid:3)ναι αναγκα(cid:3)ο να ληφθο<ν επε(cid:3)γοντα µ=τρα για την προστασ(cid:3)α τη/ υγε(cid:3)α/ των καταναλωτ(cid:18)ν· 0τι, εντο<τοι/, δεν =χει καταστε(cid:3) ακ0µη δυνατ0ν να εντοπιστε(cid:3) η ακριβ(cid:22)/ πηγ(cid:22) τη/ µ0λυνση/, ο<τε να εντοπιστε(cid:3) το πο< =χουν διανεµηθε(cid:3) 0λα τα ενδεχοµ=νω/ µολυσµ=να προϊ0ντα, καθιστ(cid:18)ντα/ =τσι αναγκα(cid:3)α την εφαρµογ(cid:22) των µ=τρων αυτ(cid:18)ν σε 0λα τα προϊ0ντα πουλερικ(cid:18)ν που κατ;γονται απ0 το Β=λγιο και τα προϊ0ντα που =χουν παραχθε(cid:3) σε ;λλα κρ;τη µ=λη και τα οπο(cid:3)α πιθαν(cid:18)/ =χουν λ;βει τι/ (cid:3)διε/ ζωοτροφ=/ (cid:22) προϊ0ντα πουλερικ(cid:18)ν καταγωγ(cid:22)/ Βελγ(cid:3)ου· (9) 0τι τα µ=τρα που προβλ=πονται στην παρο<σα απ0- φαση ε(cid:3)ναι σ<µφωνα µε τη γν(cid:18)µη τη/ µ0νιµη/ κτηνιατρικ(cid:22)/ επιτροπ(cid:22)/, (1) ΕΕ L 395 τη/ 30. 12. 1989, σ. 13. (2) ΕΕ L 62 τη/ 15. 3. 1993, σ. 49. (3) ΕΕ L 224 τη/ 18. 8. 1990, σ. 20. (4) ΕΕ L 228 τη/ 11. 8. 1992, σ. 24. (5) ΕΕ L 115 τη/ 4. 5. 1999, σ. 32. 4. 6. 1999 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των L 141/25 ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟIΑΣΗ: (cid:26)ρθρο 1 1. A. Το Β=λγιο απαγορε<ει τη δι;θεση στην αγορ;, συµπεριλαµβανοµ=νη/ τη/ διανοµ(cid:22)/ στον τελικ0 καταναλωτ(cid:22), την εµπορ(cid:3)α και την εξαγωγ(cid:22) σε τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/ 0λων των ακ0λουθων προϊ0ντων που προορ(cid:3)- ζονται για καταν;λωση απ0 τον ;νθρωπο (cid:22) τα ζ(cid:18)α και τα οπο(cid:3)α προ=ρχονται απ0 πουλερικ; που =χουν εκτραφε(cid:3) στο Β=λγιο µεταξ< τη/ 15η/ Ιανουαρ(cid:3)ου 1999 και τη/ 1η/ Ιουν(cid:3)ου 1999:  νωπ0 κρ=α/ πουλερικ(cid:18)ν, 0πω/ ορ(cid:3)ζεται απ0 την οδηγ(cid:3)α 71/118/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου (1),  µηχανικ(cid:18)/ διαχωρισµ=νο κρ=α/,  κιµ;/ και παρασκευ;σµατα κρ=ατο/, 0πω/ ορ(cid:3)- ζονται στην οδηγ(cid:3)α 94/65/ΕΚ του Συµβουλ(cid:3)ου (2),  προϊ0ντα µε β;ση το κρ=α/ και ;λλα προϊ0ντα ζωικ(cid:22)/ προ=λευση/ 0πω/ ορ(cid:3)ζονται στην οδηγ(cid:3)α 77/99/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου (3),  αυγ; και προϊ0ντα αυγ(cid:18)ν, 0πω/ ορ(cid:3)ζονται στην οδηγ(cid:3)α 89/437/ΕΟΚ του Συµβουλ(cid:3)ου (4) και προϊ0ντα που προορ(cid:3)ζονται για καταν;λωση απ0 τον ;νθρωπο, τα οπο(cid:3)α περι=χουν σε ποσοστ0 περισσ0τερο απ0 2 % αυγ; και προϊ0ντα αυγ(cid:18)ν,  τετηγµ=να λ(cid:3)πη, 0πω/ αναφ=ρονται στην οδηγ(cid:3)α 92/118/ΕΟΚ,  µεταποιηµ=νε/ ζωικ=/ πρωτεCνε/, 0πω/ αναφ=ρο- νται στην οδηγ(cid:3)α 92/118/ΕΟΚ,  πρ(cid:18)τε/ <λε/ για την παραγωγ(cid:22) ζωοτροφ(cid:18)ν, 0πω/ αναφ=ρονται στην οδηγ(cid:3)α 92/118/ΕΟΚ· εκτ0/ ε;ν: i) τα προϊ0ντα δεν προ=ρχονται απ0 ζ(cid:18)α που =χουν εκτραφε(cid:3) σε εκµεταλλε<σει/ που =χουν τεθε(cid:3) υπ0 περιορισµο</ απ0 τι/ βελγικ=/ αρχ=/ (cid:22) ii) τα αποτελ=σµατα των αναλ<σεων δε(cid:3)χνουν 0τι τα προϊ0ντα δεν =χουν µολυνθε(cid:3) απ0 διοξ(cid:3)νε/. B. Το Β=λγιο απαγορε<ει τη δι;θεση στην αγορ;, την εµπορ(cid:3)α και την εξαγωγ(cid:22) προ/ τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/, ζ(cid:18)ντων πουλερικ(cid:18)ν που =χουν εκτραφε(cid:3) µεταξ< τη/ 15η/ Ιανουαρ(cid:3)ου 1999 και τη/ 1η/ Ιουν(cid:3)ου 1999 (cid:22) αυγ(cid:18)ν για επ(cid:18)αση που προ=ρχονται απ0 τα ζ(cid:18)α αυτ; και κατ; τη δι;ρκεια αυτ(cid:22)/ τη/ περι0δου, εκτ0/ ε;ν =χουν εκτραφε(cid:3) (cid:22) παραχθε(cid:3) σε εγκαταστ;σει/ που =χουν τεθε(cid:3) υπ0 περιορισµο</ απ0 τι/ βελγικ=/ αρχ=/. Το Β=λγιο διασφαλ(cid:3)ζει 0τι 0λα τα προϊ0ντα που ανα- 2. φ=ρονται στην παρ;γραφο 1. Α που δεν εκπληρο<ν του/ 0ρου/ που καθορ(cid:3)ζονται στην παρ;γραφο 1. Α σηµε(cid:3)ο i) (cid:22) ii), καταστρ=φονται µε µ=σα εγκεκριµ=να απ0 τι/ αρµ0διε/ αρχ=/. 3. Το Β=λγιο ενηµερ(cid:18)νει αµ=σω/ την Επιτροπ(cid:22), τα κρ;τη µ=λη, ε;ν απαιτε(cid:3)ται σ<µφωνα µε την οδηγ(cid:3)α 92/59/ΕΟΚ (Σ<στηµα Ταχε(cid:3)α/ Προειδοπο(cid:3)ηση/), και τι/ τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/ (1) ΕΕ L 55 τη/ 8. 3. 1971, σ. 23. (2) ΕΕ L 368 τη/ 31. 12. 1994, σ. 10. (3) ΕΕ L 26 τη/ 31. 1. 1977, σ. 85. (4) ΕΕ L 212 τη/ 22. 7. 1989, σ. 87. που =χουν παραλ;βει ζ(cid:18)ντα ζ(cid:18)α, αυγ; για επ(cid:18)αση που αναφ=ρονται στην παρ;γραφο 1. Β (cid:22) προϊ0ντα που καλ<- πτονται απ0 την παρ;γραφο 2 του παρ0ντο/ ;ρθρου. 4. Το Β=λγιο θα προβε(cid:3) σε =ρευνε/ σχετικ; µε:  πιθαν; εναποµ=νοντα αποθ=µατα µολυσµ=νων ζωο- τροφ(cid:18)ν και  την πιθαν(cid:22) διανοµ(cid:22) µολυσµ=νων ζωοτροφ(cid:18)ν µε διοξ(cid:3)νε/ σε ;λλα εκτρεφ0µενα ζ(cid:18)α και σε ;λλα µ=λη και τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/, και θα ενηµερ(cid:18)σει αµελλητ(cid:3) την Επιτροπ(cid:22) και τα ;λλα κρ;τη µ=λη και τι/ ενδιαφερ0µενε/ τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/ για τα αποτελ=σµατα των ερευν(cid:18)ν αυτ(cid:18)ν. Το Β=λγιο παρακολουθε(cid:3) το επ(cid:3)πεδο των διοξιν(cid:18)ν στα 5. προϊ0ντα ζωικ(cid:22)/ προ=λευση/. Για το σκοπ0 αυτ0, το Β=λγιο θα υποβ;λει αµελλητ(cid:3) στην Επιτροπ(cid:22) σχ=διο παρακολο<θηση/. Το Β=λγιο ενηµερ(cid:18)νει την Επιτροπ(cid:22) και τα κρ;τη 6. µ=λη για τα αποτελ=σµατα τη/ =ρευνα/ για την πηγ(cid:22) τη/ µ0λυνση/ των ζωοτροφ(cid:18)ν απ0 τι/ διοξ(cid:3)νε/. (cid:26)ρθρο 2 Για του/ σκοπο</ των εµπορικ(cid:18)ν συναλλαγ(cid:18)ν, τα εµπορικ; =γγραφα (cid:22), 0που απαιτε(cid:3)ται, τα κτηνιατρικ; πιστοποιητικ; που συνοδε<ουν κ;θε αποστολ(cid:22) ζ(cid:18)ντων ζ(cid:18)ων, αυγ(cid:18)ν για επ(cid:18)αση (cid:22) προϊ0ντων που αναφ=ρονται στο ;ρθρο 1 πρ=πει να συµπληρ(cid:18)νονται µε επ(cid:3)σηµη δ(cid:22)λωση υπογραφ0µενη απ0 τι/ αρµ0διε/ βελγικ=/ αρχ=/, µε την οπο(cid:3)α να πιστοποιε(cid:3)ται 0τι τα ζ(cid:18)ντα ζ(cid:18)α (cid:22) τα προϊ0ντα καταγωγ(cid:22)/ Βελγ(cid:3)ου συµµορφ(cid:18)νονται προ/ την παρο<σα απ0φαση. (cid:26)ρθρο 3 Τα κρ;τη µ=λη που ε(cid:3)ναι αποδ=κτε/ ζωοτροφ(cid:18)ν για τι/ οπο(cid:3)ε/ υπ;ρχει υποψ(cid:3)α µ0λυνση/ απ0 διοξ(cid:3)νε/, ζ(cid:18)ντων ζ(cid:18)ων (cid:22) αυγ(cid:18)ν για επ(cid:18)αση που =χουν εκτραφε(cid:3) (cid:22) παραχθε(cid:3) σε εγκαταστ;σει/ που =χουν τεθε(cid:3) υπ0 περιορισµο</ απ0 τι/ βελγικ=/ αρχ=/ (cid:22)/και προϊ0ντα καταγωγ(cid:22)/ Βελγ(cid:3)ου που καλ<πτονται απ0 το ;ρθρο 1 παρ;γραφο/ 2, προβα(cid:3)νουν αµ=σω/:  σε =ρευνα για τη διανοµ(cid:22) των ζωοτροφ(cid:18)ν και για τα πιθαν; εναποµ=νοντα αποθ=µατα,  σε εντοπισµ0 και θ=ση υπ0 περιορισµ0 των ζ(cid:18)ων αυτ(cid:18)ν και των αυγ(cid:18)ν για επ(cid:18)αση και των προϊ0ντων που προ=ρχονται απ0 αυτ;,  σε εντοπισµ0 0λων των προϊ0ντων που προ=ρχονται απ0 ζ(cid:18)α που =χουν τραφε(cid:3) µε αυτ=/ τι/ ζωοτροφ=/ και των προϊ0ντων που προορ(cid:3)ζονται για καταν;λωση απ0 τον ;νθρωπο (cid:22) τα ζ(cid:18)α που περι=χουν τα προϊ0ντα αυτ;,  εντοπισµ0 0λων των προϊ0ντων καταγωγ(cid:22)/ Βελγ(cid:3)ου για τα οπο(cid:3)α ισχ<ει η παρο<σα απ0φαση και των προϊ0ντων που προορ(cid:3)ζονται για καταν;λωση απ0 τον ;νθρωπο (cid:22) τα ζ(cid:18)α και περι=χουν τα προϊ0ντα αυτ;, L 141/26 EL Επ(cid:3)σηµη Εφηµερ(cid:3)δα των Ευρωπαϊκ(cid:18)ν Κοινοτ(cid:22)των 4. 6. 1999  διασφ;λιση 0τι τα ανωτ=ρω προϊ0ντα θα καταστραφο<ν µε µ=σα εγκεκριµ=να απ0 τι/ αρµ0διε/ αρχ=/, εκτ0/ ε;ν αποδειχθε(cid:3) 0τι δεν =χουν µολυνθε(cid:3) απ0 διοξ(cid:3)νε/,  σε ;µεση ενηµ=ρωση τη/ Επιτροπ(cid:22)/ και των κρατ(cid:18)ν µελ(cid:18)ν, ε;ν απαιτε(cid:3)ται, σ<µφωνα µε την οδηγ(cid:3)α 92/59/ ΕΟΚ (σ<στηµα ταχε(cid:3)α/ προειδοπο(cid:3)ηση/), και τι/ ενδια- φερ0µενε/ τρ(cid:3)τε/ χ(cid:18)ρε/ για τα πορ(cid:3)σµατα των ερευν(cid:18)ν του/ και για τι/ εν=ργειε/ στι/ οπο(cid:3)ε/ =χουν ενδεχοµ=νω/ προβε(cid:3),  σε παρακολο<θηση του επιπ=δου των διοξιν(cid:18)ν σε προϊ0ντα ζωϊκ(cid:22)/ προ=λευση/. Για το σκοπ0 αυτ0, τα ενδιαφερ0µενα κρ;τη µ=λη υποβ;λ- λουν αµελλητ(cid:3) σχ=διο παρακολο<θηση/ στην Επιτροπ(cid:22). (cid:26)ρθρο 4 παρο<σα απ0φαση. Ενηµερ(cid:18)νουν αµ=σω/ σχετικ; την Επι- τροπ(cid:22). (cid:26)ρθρο 6 Η παρο<σα απ0φαση ενδ=χεται να αναθεωρηθε(cid:3) µε β;ση τα αποτελ=σµατα των επιθεωρ(cid:22)σεων τη/ Επιτροπ(cid:22)/ και των στοιχε(cid:3)ων που διαβιβ;ζουν τα κρ;τη µ=λη. (cid:26)ρθρο 7 Η παρο<σα απ0φαση απευθ<νεται στα κρ;τη µ=λη. Η Επιτροπ(cid:22) ενδ=χεται να προβε(cid:3) σε επιθεωρ(cid:22)σει/ για να επαληθευθε(cid:3) η εφαρµογ(cid:22) τη/ παρο<σα/ απ0φαση/. Βρυξ=λλε/, 3 Ιουν(cid:3)ου 1999. (cid:26)ρθρο 5 Τα κρ;τη µ=λη τροποποιο<ν τα µ=τρα που εφαρµ0ζουν στι/ εµπορικ=/ συναλλαγ=/, (cid:18)στε να ευθυγραµµ(cid:3)σουν µε την Για την Επιτροπ! Franz FISCHLER Μ#λο% τη% Επιτροπ!%