title: Verordening (EG) nr. 1599/1999 van de Raad van 12 juli 1999 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit de Republiek Korea

text: 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/1 I (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) VERORDENING (EG) Nr. 1599/1999 VAN DE RAAD van 12 juli 1999 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlo- pige recht op de invoer van roestvr¶ staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvr¶ staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit de Republiek Korea DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsi- diëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zĳn (1), inzonderheid op de artikelen 14 en 15, Gezien het voorstel dat de Commissie heeft overleg met het Raadgevend Comité, ingediend na Overwegende hetgeen volgt: A. VOORLOPIGE MAATREGELEN De Commissie heeft bĳ Verordening (EG) nr. 618/ 1999 (2) (hierna „voorlopige verordening” genoemd) een voorlopig compenserend recht ingesteld op de invoer van roestvrĳ staaldraad met een diameter van 1 mm of meer „betrokken product” genoemd), van oorsprong uit India en de Republiek Korea (hierna „Korea” genoemd), vallende onder GN- code ex 7223 00 19 „grof RSD” of (hierna B. VERVOLGPROCEDURE Na de bekendmaking van de belangrĳkste feiten en over- wegingen op grond waarvan werd besloten een voor- lopig recht in te stellen op de invoer van grof RSD uit India en Korea (hierna „bekendmaking” genoemd), hebben diverse belanghebbenden schriftelĳke opmer- kingen naar voren gebracht. Belanghebbenden die daarom verzochten, werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt mondeling toe te lichten. De Commissie heeft verder alle informatie verzameld en geverifieerd die zĳ voor haar definitieve bevindingen noodzakelĳk achtte. (1) (2) (3) (4) Alle partĳen werden in kennis gesteld van de belang- rĳkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens is aan te bevelen: (8) (1) PB L 288 van 21. 10. 1997, blz. 1. (2) PB L 79 van 24. 3. 1999, blz. 25. (5) (6) (7) i) een definitief compenserend recht in te stellen op de invoer uit India en de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het voorlopige recht op deze invoer definitief in te vorderen en ii) de procedure ten aanzien van de invoer uit Korea zonder maatregelen te beëindigen. Voorts werd een termĳn vastgesteld waarbinnen belang- hebbenden na deze bekendmakingen hun opmerkingen naar voren konden brengen. De mondelinge en schriftelĳke commentaar van belang- hebbenden werd onderzocht en de voorlopige bevin- dingen werden, waar dienstig, dienovereenkomstig aangepast. C. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELöK PRODUCT Het betrokken product is grof RSD bevattende 2,5 of meer gewichtspercenten nikkel, ander dan draad bevat- tende 28 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 31 gewichtspercenten nikkel en 20 gewichtspercenten of meer doch niet meer dan 22 gewichtspercenten chroom. Het voorlopige onderzoek toonde aan dat er verschillen in fysieke kenmerken en gebruiksmogelĳkheden waren tussen het RSD waarop dit onderzoek betrekking heeft, namelĳk draad met een diameter van 1 mm of meer (grof draad) en RSD met een diameter van minder dan 1 mm (fĳn draad). Hierbĳ bleek dat grof en fĳn draad, wat de toepassingsmogelĳkheden betreft, in het geheel niet of in slechts zeer geringe mate onderling verwissel- baar zĳn. Bovendien werd in de voorlopige verordening bepaald dat de kwestie of deze twee producten inder- daad duidelĳk van elkaar gescheiden kunnen worden, nader zal worden onderzocht in het kader van de defini- tieve procedure. Uit aanvullende informatie die van belanghebbenden werd ontvangen, wordt geconcludeerd dat grof draad en fĳn draad twee verschillende producten zĳn met uiteen- lopende fysieke kenmerken en verschillende gebruiksmo- fysieke gelĳkheden. eerste plaats zĳn de In de L 189/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 de van gebruiksmogelĳkheden kenmerken, de treksterkte, de granulaire structuur en de bekleding van grof en fĳn draad verschillend. Ten tweede werd, wat beide producten betreft, geconstateerd dat grof draad wordt gebruikt voor zwaar uitgevoerde producten voor de bouwsector, zoals bevestigingsmiddelen, muurverstevi- gingsproducten, lasdraad, enz. , terwĳl fĳn draad in de regel bestemd is voor precisieapparatuur, zoals zeven en filters (draadweefsel) met kleine openingen voor het filteren van zeer fĳne of kleine deeltjes (bĳvoorbeeld stoffilters en chemische filters), medische en heelkundige toepassingen, enz. (9) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat fĳn en grof draad twee verschillende producten zĳn met uiteen- lopende kenmerken en toepassingsmogelĳkheden en dat deze producten voor de gebruikers van RSD niet onder- ling verwisselbaar zĳn. (10) Aangezien geen van beide partĳen opmerkingen heeft gemaakt ten aanzien van de voorlopige bevindingen van de Commissie in verband met het betrokken product en de beschouwingen betreffende het soortgelĳke product, worden de in de overwegingen 7 tot 12 van de voorlo- pige verordening neergelegde feiten en bevindingen bevestigd. D. SUBSIDIES I. INDIA 1. Passbook-regeling (PBS) and Duty Entitlement Passbook-regeling (DEPB) (11) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voerden aan dat deze regelingen, die in de overwegingen 14 tot 25 en 26 tot 35 van de voorlopige verordening zĳn omschreven, door de Commissie onjuist zĳn beoor- deeld wat betreft de reikwĳdte van de subsidie en de omvang van het voordeel waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen. In het bĳzonder zĳn zĳ van mening dat de uit deze regelingen voort- vloeiende voordelen door de Commissie onjuist zĳn beoordeeld omdat enkel een te hoge terugbetaling van rechten als een subsidie in de zin van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2026/97 (hierna „basisverordening” genoemd) kan worden beschouwd. (12) De Commissie heeft de hiernavolgende methode gebruikt om vast te stellen of de PBS- en de DEPB-rege- lingen subsidies zĳn waartegen compenserende maatre- gelen kunnen worden ingesteld en om, in voorkomend geval, de omvang van de subsidie te berekenen. De Commissie concludeerde overeenkomstig artikel 2, lid 1, onder a), in punt ii), dat deze regelingen een financiële bĳdrage van de Indiase overheid inhouden, aangezien de overheid hierdoor inkomsten derft (in de vorm van niet- geïnde invoerrechten). Er is echter ook een voordeel voor de ontvangers omdat de exporterende producenten de normale invoerrechten niet hebben moeten betalen. (13) Artikel 2, lid 1, onder a), punt ii), bevat echter een uitzondering op deze algemene regel voor, onder meer, terugbetalingsregelingen terugbetalingsregelingen en voor vervangende inputs, die aan de strikte regels van bĳlage I, onder i), bĳlage II (definitie en regels voor de terugbetaling) en bĳlage III (definitie en regels voor de terugbetaling van vervangende inputs) voldoen. (14) Uit het onderzoek van de Commissie bleek dat noch de PBS- noch de DEPB-regeling betalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs zĳn. Aan deze regelingen is namelĳk niet de voorwaarde verbonden dat enkel goederen mogen worden ingevoerd die bĳ de vervaardiging van de exportproducten worden verbruikt (bĳlage II bĳ de basisverordening). Daar komt nog bĳ dat er geen verificatiesysteem is om na te gaan of de ingevoerde goederen daadwerkelĳk in het productie- proces worden verbruikt. Het gaat evenmin om een terugbetalingsregeling voor vervangende inputs omdat de ingevoerde goederen niet van dezelfde kwaliteit moeten zĳn en niet dezelfde kenmerken moeten bezitten als de in het binnenland aangekochte inputs die bĳ de vervaardiging van het voor uitvoer bestemde product werden verbruikt (bĳlage III bĳ de basisverordening). Ten slotte werd geconstateerd dat de exporterende produ- centen in aanmerking komen voor de PBS- en de DEPB- regelingen ongeacht of zĳ hoegenaamd enige inputs invoeren. Een exporteur kan de voordelen van de rege- lingen verkrĳgen door enkel goederen uit te voeren zonder dat hĳ moet aantonen dat daadwerkelĳk inputs werden ingevoerd. Dit betekent dat exporterende produ- centen die al hun inputs in het binnenland aankopen en geen goederen invoeren die als inputs kunnen worden gebruikt nog steeds voor de PBS- en DEPB-regelingen in aanmerking komen. Deze regelingen zĳn derhalve niet in overeenstemming met de bepalingen van de bĳlagen I, II of III. Aangezien deze uitzondering op de definitie van het begrip „subsidie” in artikel 2 derhalve niet geldt, is het ontvangen voordeel waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen de kwĳtschelding van het volledige bedrag van de invoerrechten die normaliter op alle ingevoerde goederen van toepassing zĳn. (15) Uit het bovenstaande vloeit voort dat de te hoge kwĳt- schelding van invoerrechten enkel tot grondslag van de berekening van de omvang van het voordeel kan dienen wanneer het gaat om bona fide teruggaveregelingen en teruggaveregelingen voor vervangende inputs. Aangezien werd vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen niet tot een van deze twee categorieën behoren, is het ontvangen voordeel het totale bedrag aan kwĳtgescholden invoer- rechten en niet enkel het bedrag van de beweerde te hoge kwĳtschelding. (16) De Indiase overheid en de negen exporterende produ- centen voerden aan dat de wĳze waarop deze regelingen worden behandeld onverenigbaar is met de voorlopige bevindingen in het gelĳklopende antidumpingonder- zoek, aangezien de Commissie in het antidumpingonder- zoek een correctie heeft toegestaan voor invoerrechten die in het kader van de PBS- en DEPB-regelingen niet werden betaald voor ingevoerde inputs die daadwerkelĳk bĳ de vervaardiging van de exportproducten werden verbruikt. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/3 (17) Opgemerkt zĳ dat overeenkomstig artikel 2, voor compenserende maatregelen lid 10, onder b), van de basisantidumpingverordening (Verorde- ning (EG) nr. 384/96 (1)) de correctie enkel werd toege- staan in gevallen waarin werd aangetoond dat de mate- rialen waarover invoerrechten werden betaald fysiek waren verwerkt in het betrokken product dat op de binnenlandse markt werd verkocht en dat de invoer- rechten op het naar de Gemeenschap uitgevoerde product niet werden ingevorderd noch terugbetaald. Hoewel een dergelĳke correctie de dumpingmarges uiteindelĳk verlaagt, is zĳ niet relevant in het kader van het antisubsidieonderzoek omdat reeds was vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen om de hierboven genoemde redenen krachtens het bepaalde in de basis- in verordening aanmerking komen. Wanneer eenmaal is vastgesteld dat er sprake is van een subsidie die tot compenserende maatregelen aanleiding geeft, dan is het voordeel voor de ontvanger van de subsidie het volledige bedrag van de invoerrechten die door de exporterende producent niet werden betaald op alle invoertransacties. Het behoort wat dit betreft derhalve niet tot de taak van de Commissie de PBS- en de DEPB-regelingen te reconstru- eren om te bepalen welke producten wel en welke niet fysiek in het exportproduct zĳn verwerkt. Bovendien moet worden opgemerkt dat een onderzoek naar de mate waarin een regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen en een onderzoek tot vast- stelling van een mogelĳke correctie voor fysiek in het eindproduct aanwezige inputs geheel verschillend zĳn wat het doel, de berekeningswĳze en de rechtsgrondslag betreft. In antidumpingprocedures is het onderzoek naar de toe te passen correctie erop gericht de normale In een antisubsidieprocedure waarden aan te passen. heeft het onderzoek naar de mate waarin een regeling aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen ten doel na te gaan welke voordelen een exporteur in het kader van deze regeling heeft ontvangen. Bovendien wordt in antidumping- en antisubsidieonderzoeken een verschillende berekeningsmethode toegepast. In anti- dumpingzaken wordt de correctie enkel toegestaan voor de uitvoer van de betrokken producten naar de Gemeen- schap, terwĳl in een antisubsidieonderzoek de voordelen worden onderzocht naar verhouding van de totale uitvoer van alle producten naar alle bestemmingen over- eenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening en de mededeling inzake de „Berekening van de omvang (hierna van de subsidie bĳ antisubsidieonderzoeken” „richtsnoeren voor de berekening” genoemd (2). (18) De Indiase overheid en negen exporterende producenten gaven bovendien de mening te kennen dat de Commissie had moeten nagaan of inderdaad een te groot bedrag aan invoerrechten op de bĳ het productieproces verbruikte inputs werd terugbetaald. (1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 905/98 (PB L 128 van 30. 4. 1998, blz. 18). (2) PB C 394 van 17. 12. 1998, blz. 6. (19) Zoals uiteengezet in de overwegingen 12 tot en met 15 bevatten de bĳlagen II en III regels om te bepalen of een regeling betrekking heeft op de terugbetaling van rechten of op de terugbetaling voor vervangende inputs. De te hoge kwĳtschelding van invoerrechten vormt enkel in het geval van terugbetalingsregelingen of rege- lingen voor de terugbetaling van vervangende inputs de grondslag voor de berekening van de omvang van het voordeel. Dit argument kan niet worden aanvaard omdat het probleem van de te hoge kwĳtschelding enkel aan de orde is in het kader van onderzoek waarbĳ wordt nage- gaan of terugbetalingsregelingen en terugbetalingsrege- lingen voor vervangende inputs al dan niet geoorloofd zĳn. Vastgesteld werd dat de PBS- en DEPB-regelingen geen terugbetalingsregelingen of terugbetalingsreglingen voor vervangende inputs zĳn in de zin van de bĳlagen I, onder i), II en III bĳ de basisverordening. (20) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voerden aan dat de Commissie niet had nagegaan of India over een systeem of procedure beschikt om vast te stellen welke inputs in welke hoeveelheden bĳ de vervaardiging van de exportproducten worden verbruikt. India is van mening dat de standaard input/output- normen een passend verificatiesysteem zĳn. (21) Dit argument houdt verband met de vraag of de PBS- en DEPB-regelingen als terugbetalingsregelingen of terugbe- talingsregelingen voor vervangende inputs beschouwd kunnen worden. Aangezien werd vastgesteld dat de PBS- en DEPB-regelingen geen terugbetalingsregelingen of terugbetalingsregelingen voor vervangende inputs in de zin van de bĳlagen II en III bĳ de basisverordening zĳn, is verder onderzoek overbodig. Zelfs indien de PBS- en DEPB-regelingen aan de criteria van de bĳlagen II en III zouden voldoen, moet nog worden geconcludeerd dat geen aanvaardbaar verificatiesysteem voorhanden is. De input/outputnormen zĳn een lĳst van materialen die in bepaalde hoeveelheden in het productieproces mogen zĳn worden evenwel geen verificatiesysteem in de zin van punt 5 van bĳlage II bĳ de basisverordening. Deze normen voorzien niet in een controle van de inputs die daadwerkelĳk in het productieproces worden verbruikt, noch in een te stellen of deze inputs verificatiesysteem om vast daadwerkelĳk werden ingevoerd. input/outputnormen verbruikt. Deze (22) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voeren aan dat de Commissie ten onrechte compense- rende maatregelen heeft ingesteld ten aanzien van de waarde van de „credits” in de DEPB-vergunning in plaats van ten aanzien van de nettowaarde bĳ verkoop van de vergunning. Eén onderneming beweerde dat de omzet- belasting, die bĳ de verkoop van de vergunning werd betaald, in mindering dient te worden gebracht op het totale bedrag van de subsidie. (23) een Volgens de huidige bepalingen van de DEPB-regeling heeft heeft verkregen de keuze tussen twee mogelĳkheden, hetzĳ het product (met uitzondering van de op de negatieve vergunningen onderneming die L 189/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 invoeren met gebruikma- lĳst voorkomende artikelen) king van de „credits” om het vigerende invoerrecht te compenseren, hetzĳ de vergunning aan een derde over- dragen. In overweging 34 van de voorlopige verordening neemt de Commissie het standpunt in „dat de verkoop van een vergunning tegen een lagere prĳs dan de nomi- nale waarde een louter commerciële beslissing is die het bedrag van het uit de regeling voortvloeiende voordeel niet verandert”. Voorts zĳn in artikel 7 van de basisver- ordening de elementen genoemd die op het bedrag van de subsidie in mindering mogen worden gebracht. Alle kosten van de aanvraag of andere kosten die noodza- kelĳk zĳn om voor een subsidie in aanmerking te komen of deze te verkrĳgen, mogen van de totale subsidie worden afgetrokken. De overdracht van een lager bedrag aan voordelen dan het werkelĳk toegekende bedrag en de omzetbelasting kunnen niet als geoor- loofde elementen in de zin van artikel 7 van de basisver- ordening worden beschouwd aangezien deze elementen geen kosten zĳn die noodzakelĳkerwĳze moeten worden gemaakt om voor een subsidie in aanmerking te komen of deze te verkrĳgen. (24) De Indiase overheid en negen exporterende producenten voeren aan dat de Commissie tweemaal compenserende maatregelen heeft ingesteld ten aanzien van een gedeelte van de uit deze regelingen voortvloeiende voordelen, omdat deze procedure en het onderzoek naar roestvrĳ stalen staven elkaar overlappen. en de (25) De Commissie heeft dezelfde werkwĳze gevolgd als in de zaak van de antibiotica (1) roestvrĳ stalen staven (2). Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basis- verordening werd de omvang van de subsidie waartegen maatregelen kunnen worden genomen, vastgesteld door de waarde van de totale subsidie om te slaan over de totale uitvoer. Omdat de exportsubsidies niet gerelateerd waren aan de uitvoer van het betrokken product maar aan alle uitvoer van de betrokken ondernemingen, achtte de Commissie het dienstig deze werkwĳze te volgen. Daarbĳ was geen sprake van het dubbel tellen van voor- delen waartegen reeds compenserende maatregelen waren genomen in de zaak van de roestvrĳ stalen staven, aangezien de subsidies over de totale uitvoer waren omgeslagen. (26) Eén onderneming, Raajratna Metal Industries Ltd, betwist de door de Commissie gebruikte methode voor de bere- kening van het uit de Passbook- en DEPB-regelingen voortvloeiende voordeel. Deze onderneming voert aan dat enkel rekening mag worden gehouden met „credits” die voor het betrokken product in het onderzoektĳdvak werden verkregen. Teneinde de omvang van het voor- deel vast te stellen dient dit bedrag volgens deze onder- neming vervolgens over de overeenkomstige uitvoer van het betrokken product te worden omgeslagen. (1) PB L 273 van 9. 10. 1998, blz. 4. (2) PB L 202 van 18. 7. 1998, blz. 44. (27) De Commissie is van mening dat indien zĳ dit argument zou aanvaarden, de compenserende maatregelen betrek- king zouden hebben op de potentiële voordelen in plaats van op de werkelĳke voordelen die in het onderzoek- tĳdvak werden verkregen. Aangezien een onderneming niet wordt geacht een subsidie te hebben ontvangen tot zĳ gebruik heeft gemaakt van de „credits” was de Commissie van mening dat de totale „debits” waarvan gebruik is gemaakt het best het totale voordeel voor een onderneming weergeven. Dit argument wordt derhalve van de hand gewezen. 2. Kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling) (28) Drie ondernemingen hebben opmerkingen naar voren gebracht in verband met de kapitaalgoederenregeling exportbevordering (KGEB-regeling) die in de overwe- gingen 36 tot 39 van de voorlopige verordening is omschreven. Deze opmerkingen hadden betrekking op de toerekening van het voordeel aan de normale afschrĳ- vingstermĳn van vaste activa. (29) De betrokken ondernemingen voerden aan dat er een discrepantie was tussen de in het bekendmakings- schrĳven gebruikte afschrĳvingstermĳn en de voorlopige verordening. De Commissie had het gemiddelde bere- kend van de afschrĳvingstermĳnen van alle exporterende producenten van het betrokken product. De gemiddelde afschrĳvingstermĳn bedroeg twaalf jaar. Deze termĳn werd in de voorlopige bevindingen gebruikt en zal in het definitieve stadium worden bevestigd. Het bedrag van de subsidie in het kader van de KGEB-regeling werd over- eenkomstig artikel 7, lid 3, van de basisverordening omgeslagen over een periode van twaalf jaar. (30) (31) Eén onderneming voerde aan dat haar kapitaalgoederen over een periode van 21 jaar werden afgeschreven en dat deze afschrĳvingstermĳn had moeten worden gebruikt in plaats van de gemiddelde termĳn van twaalf jaar. Zoals vermeld hebben de diensten van de Commissie in de voorlopige verordening de normale afschrĳvings- termĳn van kapitaalgoederen in de roestvrĳstaalsector vastgesteld op twaalf jaar. Dit is de gemiddelde termĳn die door de medewerkende exporterende producenten in India wordt gebruikt. Deze werkwĳze is in overeenstem- ming met artikel 7, lid 3, van de basisverordening waarin is bepaald dat wanneer een verband kan worden gelegd tussen de subsidie en de verwerving van vaste activa, de hoogte van de subsidie waartegen compense- rende maatregelen kunnen worden genomen, wordt berekend door de subsidie te spreiden over een tĳdvak dat in de betrokken bedrĳfstak met de normaal gevolgde afschrĳvingspraktĳk voor deze activa overeenstemt. Het gebruik van de specifieke afschrĳvingstermĳn van de betrokken onderneming is derhalve strĳdig met deze bepaling. Het verzoek wordt dientengevolge van de hand gewezen. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/5 3. Regeling vr¶stelling inkomstenbelasting (32) als een Eén onderneming, Bhansali Ferromet Ltd, heeft niet binnen de door de Commissie vastgestelde termĳn een exemplaar van zĳn belastingaangifte ingediend en werd derhalve, wat de vrĳstelling van inkomstenbelasting betreft, onderneming beschouwd. Na de bekendmaking legde deze onderne- ming een afschrift van haar belastingaangifte over waaruit bleek dat zĳ in het kader van deze regeling geen voordelen had ontvangen. De subsidiemarge voor Bhan- sali Bright Bars Pvt. Ltd wordt derhalve op 18,5 % gebracht. niet-medewerkende (34) Het onderzoek toonde aan dat een Isibars aandeelhouders en antisubsidieonderzoeken twee en Isinox verbonden ondernemingen zĳn omdat zĳ gemeenschap- pelĳke gemeenschappelĳk en bestuur hebben. De Commissie heeft in haar antidum- ping- verbonden ondernemingen steeds als één enkele economische enti- teit beschouwd om ontduiking van de maatregelen te voorkomen. Dit verzoek kan derhalve niet worden inge- willigd. Wat de berekening van de subsidiemarge betreft, zĳ opgemerkt dat de Commissie een gewogen gemid- delde heeft gehanteerd omdat zĳ dit de meest redelĳke grondslag achtte voor het vaststellen van de subsidie- marge. 4. Verbonden ondernemingen 5. Omvang van de subsidies waartegen compense- rende maatregelen kunnen worden genomen (33) Isibars Ltd en Isinox Ltd voerden aan dat de Commissie hen niet als verbonden ondernemingen had mogen beschouwen omdat zĳ afzonderlĳke juridische entiteiten zĳn. Indien de Commissie deze bedrĳven als verbonden ondernemingen wilde beschouwen, had zĳ volgens een andere methode één enkele subsidiemarge moeten vast- stellen. (35) Rekening houdend met de bovenvermelde definitieve bevindingen met betrekking tot de diverse regelingen, werd de omvang van de subsidies waartegen compense- rende maatregelen kunnen worden genomen voor elk van de onderzochte exporterende producenten als volgt vastgesteld: PBS DEPB KGEB Inkomsten- belasting Bhansali Bright Bars Devidayal Indore Wire Isibars/Isinox Kei Industries Macro Bars Mukand Ltd Raajratna Triveni Shinton Venus Wire 4,1 % 0,0 % 7,7 % 4,2 % 0,0 % 9,6 % 7,5 % 23,3 % 0,0 % 19,8 % 14,4 % 18,4 % 10,7 % 7,8 % 0,0 % 12,6 % 5,7 % 13,7 % 0,0 % 14,3 % 0,0 % 0,0 % 0,9 % 1,2 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 0,0 % 3,2 % 0,0 % 5,9 % 0,0 % 1,3 % Totaal 18,5 % 18,4 % 19,3 % 13,2 % 0,0 % 25,4 % 13,2 % 42,9 % 0,0 % 35,4 % (36) De definitief vastgestelde omvang van de subsidie voor de Indiase ondernemingen die geen medewer- king hadden verleend aan dit onderzoek, uitgedrukt als een percentage van de nettoprĳs franco grens Gemeenschap, bedraagt 48,8 %. Dit komt overeen met de hoogste bedragen die voor alle medewer- kende exporteurs in het kader van elke regeling werden vastgesteld. II. KOREA 1. Leningprogramma's a) Berekening van de referentierentevoet (37) De Koreaanse overheid voerde aan dat de Commissie bĳ de berekening van de omvang van de subsidie in het geval van leningen de kosten voor de overheid veeleer dan het voordeel voor de ontvanger als uitgangspunt had moeten nemen overeenkomstig artikel 19, lid 4, en artikel 6, lid 1, onder a), en bĳlage I, punten k) en 1), van de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (OSCM). L 189/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 (38) De Commissie is van oordeel dat de door Korea genoemde bepalingen niet van toepassing zĳn op de onderzochte leningprogramma's. In artikel 19, lid 4, van de OSCM is bepaald dat de compenserende rechten die op een importproduct worden geheven niet hoger mogen zĳn dan de subsidie waarvan het bestaan is vast- gesteld en die per eenheid van het gesubsidieerde en geëxporteerde product is berekend. Deze bepaling werd nageleefd aangezien de specifieke regels voor de bereke- ning van de subsidie in het geval van leningen, met andere woorden artikel 5 en artikel 6, onder b), van de basisverordening, die gebaseerd zĳn op artikel 14, onder b), van de OSCM, werden toegepast. Hierin is duidelĳk bepaald dat de subsidie het verschil is tussen het bedrag dat de begunstigde onderneming daadwerkelĳk betaalt en het bedrag dat zĳ voor een vergelĳkbare commerciële lening had moeten betalen. Artikel 19, lid 4, van de OSCM eist niet dat de subsidie wordt berekend op basis van de kosten voor de overheid. Artikel 6, lid 1, onder a), gaat uit van de veronderstelling van ernstige schade in bepaalde gevallen, een beginsel dat niet van toepas- sing is in antisubsidieprocedures. Punt k) van bĳlage I bĳ de OSCM, dat in bĳlage I bĳ de basisverordening is overgenomen, voorziet in bĳzondere regels voor export- kredieten die afwĳken van de algemene regels voor de berekening van subsidies in het geval van leningen. In punt 1) is als zodanig niet bepaald dat het beginsel van de „kosten voor de overheid” prevaleert boven de expli- ciete regels van de artikelen 5 en 6, onder b), van de basisverordening, te meer omdat dit punt reeds in de niet-limitatieve lĳst van exportsubsidies voorkwam die tĳdens de Tokyo-ronde van de GATT-onderhandelingen werd vastgesteld, toen het beginsel van het „voordeel voor de ontvanger” nog niet in de WTO-regels was opgenomen. (39) Voorts voerde de Koreaanse overheid aan dat de methode waarbĳ een vergelĳking wordt gemaakt tussen de daadwerkelĳk betaalde interest voor een overheidsle- ning en een commerciële lening er ten onrechte van uitgaat dat de rentevoeten voor alle leningen in een economisch systeem gelĳk zĳn. (40) De Commissie gaat er niet van uit dat alle leningen gelĳk zĳn, maar neemt als referentie leningen die vergelĳkbaar worden geacht op basis van de terugbetalingstermĳn, het hoofdbedrag en het doel van de lening zoals artikel 6, onder b), van de basisverordening voorschrĳft. (41) Ten slotte voerde de Koreaanse overheid aan dat de relevante referentierentevoet de rentevoet zou moeten zĳn van een vergelĳkbare lening die op hetzelfde tĳdstip als de betrokken lening werd toegekend, veeleer dan de rentevoet die in het onderzoektĳdvak van toepassing is, aangezien tĳdens het onderzoektĳdvak de rentevoet abnormaal hoog was als gevolg van de financiële crisis. (42) Bĳ het onderzoek werd vastgesteld dat de rentevoeten van commerciële leningen de marktomstandigheden weerspiegelen doordat zĳ in de tĳd variëren. Dergelĳke leningen zouden tĳdens het onderzoektĳdvak tegen dezelfde rentevoet worden verstrekt, ongeacht of zĳ op (43) (44) hetzelfde tĳdstip werden toegekend als de overheidsle- ning. De Commissie heeft zodoende niet afgeweken van haar normale handelwĳze die op de basisverordening en de richtsnoeren voor de berekening gebaseerd is. Dit verzoek wordt derhalve niet ingewilligd. Twee exporterende producenten in Korea beweerden dat de door de Commissie toegepaste methode waarbĳ de leningen op basis van het hoofdbedrag in vĳf catego- rieën worden ingedeeld, arbitrair is en onverenigbaar met de gebruikelĳke handelwĳze van de Koreaanse banken en dat, zodoende, de vaststelling van de rente- voet op basis van het bedrag van de lening geen geschikte methode is om de referentierentevoet vast te stellen. Eén exporterende producent in Korea voerde aan dat aangezien voor de Koreaanse banken het bedrag van de lening niet bepalend is voor de hoogte van de rente- voet, de Commissie als enige referentierentevoet de werkelĳk commerciële leningen van deze producent had moeten nemen. Twee exporterende producenten in Korea voerden bovendien aan dat de Commissie de rentevoeten van commerciële leningen als referentierentevoet voor EXIM-SM-leningen had moeten nemen. gemiddelde rentevoet voor In antwoord op deze opmerkingen wordt erop gewezen dat in artikel 6, onder b), van de basisverordening is bepaald dat de grondslag voor de berekening van de subsidie een vergelĳkbare lening is die de onderneming daadwerkelĳk op de markt zou kunnen verkrĳgen. De werkwĳze van de Gemeenschap, die gebaseerd is op de richtsnoeren voor de berekening, bestaat er derhalve in leningen van eenzelfde bedrag, voor eenzelfde doel en met eenzelfde terugbetalingstermĳn met elkaar te verge- lĳken. De commerciële leningen (met andere woorden kortetermĳnleningen voor operationele doeleinden) die de hadden producenten verkregen, verschillen zowel wat het doel (zie overwe- ging 126 van de voorlopige verordening), als wat de de terugbetalingstermĳn betreft van de betrokken EXIM- SM-leningen en zĳn derhalve geen vergelĳkbare leningen. Deze verzoeken kunnen derhalve evenmin worden ingewilligd. exporterende in Korea (45) De twee exporterende producenten in Korea voerden verder aan dat de Commissie bĳzonder hoge rente- voeten, die het gevolg waren van de financiële crisis in Korea, had toegepast als referentierentevoeten voor de berekening van de subsidie op leningen die vóór de crisis werden toegewezen. (46) Volgens artikel 6, onder b), van de basisverordening dient het voordeel te worden berekend door vergelĳking van de rentevoet voor overheidsleningen en de rentevoet van vergelĳkbare commerciële leningen. Te dien einde werden de gemiddelde rentevoeten voor overheidsle- ningen vergeleken met de gemiddelde rentevoeten van vergelĳkbare commerciële leningen in het onderzoek- tĳdvak. Dit verzoek wordt derhalve van de hand gewezen. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/7 b) Fishing Net Production Loan (FNPL) (47) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien deze lening specifiek was voor de sector van de industrie die visnetten vervaardigt, zĳ geen voordeel toekende aan de exporteur van roestvrĳ staaldraad en dat zĳ ook niet specifiek was voor de roestvrĳstaalsector. Daar komt nog bĳ dat een onderneming die zowel visnetten als roestvrĳ staaldraad vervaardigt, de desbetreffende financiële middelen normaliter afzonderlĳk beheert en daarvoor een afzonderlĳke boekhouding voert. (48) In de loop van het onderzoek werd vastgesteld dat de exporterende producenten van roestvrĳ staaldraad een dergelĳke lening hadden ontvangen. Deze geeft aanlei- ding tot compenserende maatregelen omdat, zoals de Koreaanse overheid toegeeft, zĳ specifiek is voor de sector die visnetten produceert. Het is volgens de Commissie irrelevant dat de betrokken regeling niet specifiek is voor de tak van industrie die het onder- zochte product vervaardigt zolang het programma als zodanig specifiek is en de voordelen ervan aan de productie van het betrokken product gerelateerd kunnen worden. Dit laatste is het geval aangezien de gesubsidi- eerde lening de totale financieringskosten van de produ- cent heeft verlaagd, hetgeen ook het betrokken product ten goede komt. Er werd geen bewĳs overgelegd waaruit bleek dat het beheer van de financiële middelen door de betrokken exporterende producenten op zodanig wĳze plaatsvond dat de algemene financieringskosten van de onderneming niet beïnvloed zouden zĳn door de toekenning van de lening. Dit verzoek wordt derhalve van de hand gewezen. c) Start-up and Promotion Fund Loans voor het MKB (MKB- SPFL) (49) De Koreaanse overheid voerde aan dat leningen van het type C die in het kader van de Pusan Metropolitan City Support Fund Establishment and Operation Bylaw werden toegekend, niet afhankelĳk waren van een exportprestatie aangezien acht hoofdcriteria en twaalf bĳkomende criteria voor de toekenning van een derge- lĳke lening objectief en neutraal zĳn. Het enige export- gerelateerde rekening wordt is dat gehouden met ondernemingen uit het MKB waarvan de export meer dan 20 % van hun totale omzet beloopt. Deze regeling heeft niet ten doel de uitvoer te bevor- deren, maar het aandeel van de uitvoer te gebruiken als een onrechtstreekse indicator van technologisch geavan- ceerde activiteiten. element extra verband houdt met het minimumaandeel van de uitvoer in de totale omzet, is aan de eis van exportgerelateerde prestatie voldaan, aangezien de betrokken onderne- mingen de voordelen mogelĳkerwĳze niet zonder een bepaalde minimale uitvoerprestatie zouden hebben verkregen. Dit verzoek van Korea wordt derhalve niet ingewilligd. d) Technology Development Business Loan (TDBL)/Science and Technology Promotion Fund (STPF) (51) De Koreaanse overheid voerde aan dat deze program- financiële bĳstand voor onderzoeksactiviteiten ma's verlenen overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM en dat zĳ derhalve geen aanlei- ding kunnen geven tot compenserende of andere maat- regelen. Bovendien zĳn technologische ontwikkeling en het bevorderen van wetenschap en technologie objec- tieve en neutrale criteria in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM en zĳn deze programma's in het algemeen bestemd voor alle takken van industrie die in projecten voor technologische ontwikkeling investeren. Zĳ zĳn derhalve niet specifiek. Met betrekking tot het STPF voerde Korea bovendien aan dat aangezien het ministerie van Wetenschap en Technologie transparante en objectieve criteria hanteert, dit ministerie geen invloed heeft op de prioriteit die aan projecten wordt toegekend en dat de Commissie geen enkel bewĳs heeft geleverd tot conclusie dat het staving van haar genoemde ministerie dit wel zou hebben gedaan. (52) Het verzoek om ten aanzien van geen van beide programma's compenserende maatregelen te nemen wordt van de hand gewezen om de redenen die ook onder de overwegingen 75 tot 77 zĳn uiteengezet. Er werd geen bewĳsmateriaal voorgelegd om de voorlopige bevinding te weerleggen dat de TDBL specifiek is voor sommige industrieën die in bepaalde door het ministerie van Handel en Industrie vastgestelde projecten inves- teren. Wat het STPF betreft, werd evenmin informatie over de door het ministerie van Wetenschap en Techno- logie gehanteerde criteria verstrekt. Tĳdens het onder- zoek werd vastgesteld dat het ministerie van Wetenschap en Technologie soms beslissingen neemt over prioritaire projecten. Dit wordt als voldoende bewĳs beschouwd dat het STPF de facto specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder c), van de basisverordening. De bewering dat deze regelingen niet specifiek zĳn, wordt derhalve van de hand gewezen. e) Leningen voor exportfinanciering (50) Aangenomen wordt dat, hoewel de voorwaarde in verband met exportprestaties slechts één van meerdere criteria is, de betrokken regeling niettemin gerelateerd is aan een uitvoerprestatie en dat zĳ zodoende specifiek is. Dit blĳkt duidelĳk uit artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening waarin is bepaald dat „subsidies die, rechtens of feitelĳk, uitsluitend of als een van verschei- dene andere voorwaarden van uitvoerprestaties afhan- kelĳk zĳn, geacht worden specifiek te zĳn”. Omdat één van de elementen die in aanmerking moeten worden genomen door de instantie die de lening toekent, (53) Eén exporterende producent in Korea voerde aan dat de Commissie bepaalde geverifieerde informatie niet in aanmerking heeft genomen en een berekeningsfout heeft gemaakt bĳ het vaststellen van de aan EXIM-SM- leningen verbonden voordelen. (54) Deze eis wordt als gerechtvaardigd beschouwd. De dien- sten van de Commissie hebben het bedrag van de subsidie voor de betrokken onderneming derhalve dienovereenkomstig gecorrigeerd. L 189/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 (55) De Koreaanse overheid was van oordeel dat, aangezien de rentevoeten voor EXIM-EC-(preshipment), EXIM-SM- en EXIM-FIC-leningen hoger waren dan de rentevoeten die EXIM zelf voor de fondsen betaalde, EXIM-EC-, EXIM-SM- and EXIM-FIC-leningen geen aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen. Voorts werd aangevoerd dat volgens voetnoot 5 van artikel 3, lid 1, onder a), van de OSCM de in bĳlage I bedoelde maatregelen geen exportsubsidies zĳn en derhalve niet verboden kunnen worden krachtens deze of andere bepalingen van de OSCM. (56) De Commissie gaat ervan uit dat deze argumenten enkel van toepassing zĳn op exportkredieten als omschreven onder punt k) van bĳlage I bĳ de basisverordening. Zoals uiteengezet in de overwegingen 129 en 130 van de voorlopige verordening worden EXIM-EC- (pre-ship- ment), EXIM-SM- en EXIM-FIC-leningen niet als export- kredieten beschouwd en vallen dergelĳke leningen niet onder het bepaalde in punt k) van bĳlage I bĳ de basis- verordening. Dit verzoek wordt derhalve niet ingewil- ligd. (57) De Koreaanse overheid gaf de mening te kennen dat EXIM-FIC niet afhankelĳk is gesteld van een exportpres- tatie noch van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen overeenkomstig artikel 3, lid l, van de OSCM. Korea verklaarde bovendien dat aange- zien EXIM-FIC beschikbaar is voor diverse takken van industrie en het criterium van de buitenlandse investe- ringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM, de EXIM-FIC-regeling niet specifiek is. (58) De Commissie concludeert op basis van deze argu- menten dat EXIM-FIC-leningen enkel ter beschikking staan van ondernemingen die in het buitenland inves- teren en dat deze regeling derhalve specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening omdat zĳ niet op neutrale criteria berust, zoals in de overwegingen 80 tot 84 is uiteengezet. De Commissie is van oordeel dat EXIM-FIC niet afhankelĳk is van een exportprestatie noch van het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen als bedoeld in artikel 3, lid 1, van de OSCM. 2. Regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag (59) De Koreaanse overheid voerde aan dat deze regeling een terugbetalingsregeling in de zin van bĳlage I, onder i), bĳlage II en bĳlage III bĳ de OSCM is en dat geen groter bedrag aan invoerheffingen wordt teruggegeven dan is ingevorderd voor de inputs die bĳ de vervaardiging van het exportproduct zĳn verbruikt (rekening houdend met normale verliezen). (60) De Commissie aangezien de is van oordeel dat betrokken ondernemingen niet verplicht zĳn inputs in te voeren voor de vervaardiging van het exportproduct, de regeling inzake de teruggave van een vast bedrag geen terugbetalingsregeling, noch een terugbetalingsregeling voor vervangende inputs is in de zin van bĳlage I, onder i), bĳlage II en bĳlage III bĳ de OSCM. De door Korea toegepaste regeling inzake de terugbetaling van een vast bedrag valt namelĳk onder de algemene definitie van een subsidie overeenkomstig artikel 2 van de basisverorde- ning waarin artikel 1 van de OSCM is opgenomen. Dit is een subsidie omdat de Koreaanse overheid een financiële bĳdrage levert in de vorm van schenkingen op basis van de fob-waarde van de uitvoer en een rechtstreeks voor- deel toekent aan de ontvanger. Het is een subsidie die rechtens afhankelĳk is van een exportprestatie en die derhalve als specifiek wordt beschouwd in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. De kwestie van een te hoge terugbetaling van invoerrechten als bedoeld in artikel 2, lid l, onder a), punt ii), van de basisverordening is derhalve niet aan de orde aangezien deze enkel betrekking heeft op gevallen van terugbeta- ling en terugbetaling voor vervangende inputs bedoeld in de bĳlagen I, II en III bĳ de basisverordening. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewilligd. (61) De Koreaanse overheid vestigde de aandacht op het feit dat in alinea 2 van bĳlage II (II) bĳ de OSCM is bepaald dat indien er geen systeem of procedure voorhanden is om te bepalen of een te hoge terugbetaling heeft plaats- gevonden en de onderzoekende autoriteiten dit noodza- kelĳk vinden, een nader onderzoek wordt ingesteld over- eenkomstig het bepaalde in de eerste alinea van bĳlage II. (II). Korea beweerde dat, aangezien de Commissie niet had nagegaan of er daadwerkelĳk sprake was van een te hoge terugbetaling van invoerheffingen op de inputs die bĳ de vervaardiging van de exportproducten waren verbruikt, er geen grondslag is voor de conclusie dat de door Korea toegepaste regeling inzake de terugbetaling van een vast bedrag een specifieke subsidie is in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. (62) De Commissie is van mening dat dit argument niet relevant is omdat de tweede alinea van bĳlage II (II) bĳ de OSCM betrekking heeft op een regeling voor de teruggave van rechten en, zoals hierboven is uiteengezet, het betrokken programma niet als een dergelĳke regeling wordt beschouwd. Het is in elk geval zo dat, zelfs indien deze regeling een systeem voor de terugbetaling van rechten zou zĳn, in alinea 5, punt ii) van bĳlage II en alinea 3, punt iii) van bĳlage III bĳ de basisverordening is bepaald dat het land van uitvoer dit onderzoek dient in te stellen op basis van de werkelĳke transacties. Korea heeft verricht. De Commissie heeft dientengevolge niet onderzocht of er daadwerkelĳk sprake was van een te hoge terugbetaling van invoerheffingen op de bĳ de vervaardiging van het exportproduct verbruikte inputs. een dergelĳk onderzoek niet (63) Eén exporterende producent in Korea gaf de mening te kennen dat de bewering van de Commissie dat er geen regeling of procedure voorhanden is om na te gaan welke inputs in welke hoeveelheden bĳ de vervaardiging is van het exportproduct worden verbruikt, onjuist omdat is toegestaan voor de inputs die daadwerkelĳk bĳ de vervaardiging van de exportproducten zĳn verbruikt en voor werkelĳk betaalde invoerrechten. terugbetaling van rechten enkel 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/9 (64) De Commissie is van mening dat, volgens de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag, de omvang van schenkingen niet wordt berekend naar verhouding van de daadwerkelĳk in het productieproces verbruikte inputs of van de daadwerkelĳk betaalde invoerrechten, doch als een globaal bedrag op basis van de totale uitvoer. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewil- ligd. (65) (66) Eén exporterende producent in Korea verklaarde boven- dien dat hĳ geen voordeel had ontvangen door het gebruik van dit systeem omdat hĳ invoerrechten had betaald op de bĳ de vervaardiging van het betrokken product verbruikte grondstoffen, dat hĳ het betrokken product had uitgevoerd en het bedrag van de terugbe- taalde rechten lager was dan het bedrag dat hĳ zou hebben ontvangen indien het individuele systeem was gebruikt. De Koreaanse overheid voerde bovendien aan dat de exporterende producent in Korea die gebruik had gemaakt van de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag aan rechten met het nodige bewĳsmateriaal had aangetoond dat het bedrag aan terugbetaalde invoer- rechten veel lager was dan dat van de rechten die werden geheven op de ingevoerde inputs die in het onderzoektĳdvak bĳ de vervaardiging van het exportpro- duct werden verbruikt. Er wordt van uitgegaan dat, om de hierboven uiteenge- zette redenen, betalingen in het kader van de regeling voor de terugbetaling van een vast bedrag schenkingen zĳn op basis van een exportprestatie, die derhalve speci- fiek zĳn en aanleiding kunnen geven tot compenserende maatregelen krachtens artikel 3, lid 4, onder a), van de relevant of de basisverordening. Voorts is het niet toepassing van een legitieme teruggaveregeling meer voordeel zou hebben opgeleverd voor de exporterende producent aangezien deze heeft geopteerd voor de voor- delen die voortvloeien uit een regeling die wordt beschouwd als een subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnen worden ingesteld. Deze verzoeken worden derhalve niet ingewilligd. (68) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien de bepalingen van deze artikelen in de praktĳk van toepas- sing zĳn op een groot aantal ondernemingen in de meest uiteenlopende sectoren, zĳ niet specifiek zĳn in de zin van artikel 2, lid 1, onder a), b) en c), van de OSCM en, zodoende, niet onderworpen aan compenserende maatregelen (deze alinea's van de OSCM zĳn overge- nomen in artikel 3, lid 2, onder a), b) en c), van de basisverordening). De Koreaanse overheid vestigde in het bĳzonder de aandacht op het feit dat het begrip „indu- striële onderneming” zeer ruim is en in de praktĳk tien- duizenden ondernemingen uit diverse subcategorieën omvat. (69) Onder een specifieke subsidie wordt verstaan een subsidie die de toewĳzing van middelen in een econo- misch systeem verstoort door bepaalde ondernemingen te bevoordelen ten opzichte van andere en die aanleiding kan geven tot compenserende maatregelen indien zĳ schade veroorzaakt. Wanneer de subsidies in een econo- misch systeem worden toegekend op grond van niet- neutrale criteria, wordt aangenomen dat de toewĳzing van middelen verstoord is. Dit beginsel ligt ten grondslag aan artikel 2, lid 1, onder a), van de OSCM en artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening waarin is bepaald dat een subsidie specifiek is wanneer de subsi- dieverlenende autoriteit of de wetgeving op grond waarvan deze autoriteit handelt, de mogelĳkheid om subsidie te verkrĳgen uitdrukkelĳk tot bepaalde onderne- mingen beperkt. In dit geval wordt ervan uitgegaan dat, hoewel het begrip „industriële onderneming” wellicht zeer ruim gedefinieerd is, de bepalingen van de vorenge- noemde artikelen van de TERCL erop gericht zĳn de daaruit voortvloeiende voordelen tot bepaalde onderne- mingen te beperken door de toewĳzing van subsidies afhankelĳk te stellen van andere niet-neutrale criteria, zoals investeringen in bepaalde soorten geavanceerde producten of buitenlandse investeringen. 3. Belastingprogramma's (70) a) Beperking tot de industriële sector is niet specifiek (67) De Commissie kwam in haar voorlopige vaststellingen tot de conclusie dat bepaalde artikelen van de Tax Exemption and Reduction Control Law (TERCL) aanlei- ding konden geven tot compenserende maatregelen omdat deze artikelen, die beperkt waren tot bepaalde ondernemingen, onder meer in de industriële sector, specifiek waren in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening. Deze artikelen zĳn: — artikel 7 (bĳzondere vermindering en vrĳstelling van belastingen voor industriële ondernemingen in het midden- en kleinbedrĳf, enz. ); — artikel 8 (reserve voor technologische ontwikkeling); — artikel 9 (belastingvermindering voor uitgaven in verband met technologische ontwikkeling en oplei- ding van personeel); — artikel 25 (belastingvermindering voor investeringen ter verbetering van productiviteit); — artikel 27 (tĳdelĳke belastingvermindering voor investeringen). Volgens de Koreaanse overheid zĳn dergelĳke criteria neutraal omdat alle ondernemingen in dezelfde mate in aanmerking komen voor deze subsidies. Korea voert bĳvoorbeeld aan dat een subsidie voor ondernemingen die in het buitenland investeren niet specifiek is omdat alle ondernemingen de mogelĳkheid hebben in het buitenland te investeren. Volgens dit argument zou een subsidie die beperkt is tot ondernemingen in de textiel- sector derhalve niet specifiek zĳn omdat alle onderne- mingen de mogelĳkheid hebben in textielproducten te diversifiëren. Het begrip „specifiek” in de OSCM heeft enkel zin indien dit ook betrekking heeft op situaties waarin overheden subsidies afhankelĳk stellen van voor- waarden waarvan zĳ vooraf weten dat het aantal onder- nemingen dat daaraan voldoet zeer gering is. Dergelĳke subsidies bevoordelen in werkelĳkheid bepaalde onder- nemingen meer dan andere. Om deze reden zĳn de door de Koreaanse overheid gehanteerde criteria voor de aanwĳzing van begunstigden niet neutraal en, zoals hierna uiteengezet, niet horizontaal wat de toepassing betreft, hetgeen strĳdig is met artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Geconcludeerd werd derhalve dat de krachtens deze artikelen van de TERCL verleende subsidies specifiek zĳn. Hierna volgt een overzicht van de individuele regelingen. L 189/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 b) Afwĳking van de procedurevoorschriften en indien nodig compenserende maatregelen kan aanbe- velen. (71) De Koreaanse overheid voerde aan dat, aangezien de indiener van de klacht in deze procedure geen opmer- kingen heeft gemaakt ten aanzien van de belastingvoor- schriften van bepaalde artikelen van de TERCL, deze niet in de onderhavige procedure mogen worden betrokken. De bedoelde artikelen zĳn: — artikel 5 (bĳzondere belastingvermindering voor ondernemingen in het MKB); — artikel 7 (bĳzondere vermindering en vrĳstelling van belastingen voor industriële ondernemingen in het midden- en kleinbedrĳf, enz. ); — artikel 27 (tĳdelĳke belastingvermindering voor investeringen). (72) Korea heeft in het bĳzonder opgemerkt dat: i) in artikel 11 van de OSCM (artikel 10 van de basis- verordening) de informatie is vermeld die in de klacht moet worden opgenomen, zoals bewĳsmate- riaal over het bestaan van subsidies en, zo mogelĳk, het bedrag en de aard van de betrokken subsidies; ii) in artikel 12, lid 1, van de OSCM (artikel I1 van de basisverordening) „belanghebbende is bepaald dat leden en alle andere belanghebbenden bĳ een onder- zoek in verband met compenserende rechten in kennis worden gesteld van de informatie die de auto- riteiten wensen te ontvangen”; iii) in punt 7 van bĳlage VI bĳ de OSCM (artikel 26, lid „de 3, van de basisverordening) normale handelwĳze te bestaan de betrokken ondernemingen vóór het bezoek in kennis te stellen van de algemene aard van de te verifiëren inlichtingen en van alle verdere informatie die dient te worden verstrekt”. is bepaald dat erin dient (73) Korea beweert dat deze bepalingen van de OSCM niet zĳn nagekomen omdat bĳ de vaststelling ook rekening is gehouden met programma's waartegen geen klacht is ingediend en dat bovendien, noch de Koreaanse over- heid, noch bepaalde medewerkende exporterende produ- centen gelegenheid was gegeven zich naar behoren te verdedigen. (74) De Commissie is wat dit betreft van mening dat van de indieners van een klacht niet kan worden verwacht dat zĳ alle bĳzonderheden van bepaalde subsidieprogram- ma's in een derde land kennen. In het betrokken geval heeft de indiener van de klacht een groot aantal opmer- kingen naar voren gebracht over belastingsubsidies in het kader van de TERCL. Het onderzoek bracht vervol- gens nog andere belastingsubsidies aan het licht die krachtens bepalingen van de TERCL waren verleend doch die niet specifiek in de klacht waren genoemd, hoewel zĳ vrĳwel hetzelfde effect sorteren als de in de klacht genoemde regelingen. Gezien de aard van deze subsidies en, in het bĳzonder, het feit dat zĳ in het algemene kader van de TERCL worden verleend (waar- tegen de indiener van de klacht een aantal klachten wegens subsidiëring heeft ingediend) wordt geconclu- deerd dat de Commissie deze subsidies kan onderzoeken c) Artikel 8 van de TERCL (Reserve voor technologische ontwikkeling) (75) Naast de opmerking betreffende het niet-specifieke karakter van de bepalingen van het genoemde artikel voerde de Koreaanse overheid aan dat dit betrekking heeft op een subsidie voor onderzoek en ontwikkeling (O & O) in de zin van artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM waartegen geen maatregelen kunnen worden genomen (deze alinea van de OSCM is overgenomen in lid 2, van de basisverordening). artikel 4, (76) Opgemerkt zĳ dat wanneer subsidies voor O & O die aan de voorwaarden van artikel 8, lid 2, onder a), van de OSCM voldoen, overeenkomstig artikel 8, lid 3, van deze overeenkomst aan de WTO worden bekendge- maakt, tegen dergelĳke subsidies zelfs geen onderzoek kan worden geopend. Wat artikel 8 van de TERCL betreft, zĳ opgemerkt dat Korea heeft nagelaten deze bepaling aan de WTO te melden zoals artikel 8, lid 3, van de OSCM voorschrĳft. De Commissie was derhalve gemachtigd een onderzoek in te stellen naar deze bepa- ling van de TERCL. De Koreaanse overheid is gehouden haar bewering dat deze bepaling niet in aanmerking komt voor compenserende maatregelen met bewĳsmate- riaal te staven. Zĳ werd aan het begin van het onderzoek door de Commissie in staat gesteld dit bewĳs te leveren doch heeft dit niet gedaan. Dientengevolge kunnen ten aanzien van de uit dit artikel voortvloeiende voordelen compenserende maatregelen worden genomen. De ondernemingen. (77) Wat de bewering van de Koreaanse overheid betreft dat de betrokken subsidies niet specifiek zĳn, zĳ opgemerkt dat deze regelingen niet neutraal zĳn omdat zĳ een onderscheid maken tussen normale en technologie- intensieve laatstgenoemde ontvangen meer voordelen. Dit onderscheid toont aan dat de criteria niet neutraal zĳn en ertoe leiden dat voordelen worden toegekend aan talrĳke onderne- mingen waarvoor deze technologische ontwikkeling niet noodzakelĳk is. Om deze redenen en die welke in de overwegingen 67 tot 70 zĳn vermeld, is de Commissie van mening dat artikel 8 van de TERCL specifiek is en zodoende aanleiding geeft tot compenserende maatre- gelen. d) Artikel 9 van de TERCL (belastingvermindering voor uitgaven in verband met technologische ontwikkeling en opleiding van personeel) (78) Naast de algemene bewering dat de bepalingen van dit artikel niet specifiek zĳn, voerde de Koreaanse overheid aan dat het criterium van de technologische ontwikke- ling en de opleiding van personeel objectief en neutraal is als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder b) van de OSCM. De Commissie is van mening dat dit criterium niet neutraal is in de zin van dit artikel van de OSCM en van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Het 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/11 artikel schrĳft voor dat objectieve laatstgenoemde criteria of voorwaarden neutraal moeten zĳn, econo- misch van aard en horizontaal wat de toepassing betreft. De bepalingen van dit artikel van de TERCL worden geacht niet horizontaal te zĳn, aangezien onderne- mingen in bepaalde sectoren van de industrie uiteraard meer technologiegericht zĳn dan ondernemingen in andere sectoren en dat de eerstgenoemde onderne- mingen derhalve wellicht meer voordeel zullen hebben bĳ deze bepaling. De Koreaanse overheid heeft door de toepassing van deze bepaling een onevenredig groot voordeel toegekend aan ondernemingen in bepaalde takken van industrie. (79) De betrokken regeling wordt als specifiek beschouwd omdat zĳ beperkt is tot bepaalde ondernemingen (zie de overwegingen 67 tot en met 70). Zĳ geeft derhalve aanleiding tot compenserende maatregelen. Deze rege- ling is bovendien specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening en geeft ook uit dien hoofde aanleiding tot compenserende maatregelen. e) Artikel 23 van de TERCL (Reserve voor verliezen op buitenlandse investeringen) Korea merkte op dat de bepalingen van dit artikel sedert 1 januari 1998 niet meer van toepassing zĳn. Het land voerde bovendien aan dat de bepalingen van dit artikel van toepassing zĳn op een groot aantal uiteenlopende takken van industrie en dat het criterium van de buiten- landse investeringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM. Krachtens deze bepaling worden reserves aangelegd die na een uitstel van twee jaar in gelĳke hoeveelheden over een periode van drie jaar opnieuw aan de belastbare inkomsten worden toegevoegd. Dit betekent dat voor de belastingen waarvoor uitstel van betaling werd verleend gedurende het laatste jaar dat de regeling van toepassing was (boekjaar 1997) de voordelen ook nog in het onder- zoektĳdvak golden (1 april 1997 tot 31 maart 1998) en dat de begunstigde ondernemingen nog een aantal jaren daarna het voordeel ervan zullen genieten. (80) (81) (82) (83) De Koreaanse overheid voerde bovendien aan dat het criterium van de buitenlandse investeringen objectief en neutraal is in de zin van artikel 2, lid 1, onder b), van de OSCM. Dit criterium wordt niet neutraal geacht in de zin van dat artikel van de OSCM, noch in die van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Dit laatste artikel schrĳft voor dat objectieve criteria of voor- waarden neutraal moeten zĳn, economisch van aard en horizontaal wat de toepassing betreft. De bepalingen van dit artikel van de TERCL worden als niet-objectief beschouwd aangezien op voorhand bekend is dat onder- nemingen die niet in het buitenland investeren, niet in aanmerking komen voor deze regeling. Dit criterium is derhalve niet neutraal, noch horizontaal wat de toepas- sing betreft. De Koreaanse overheid kent door middel van deze bepaling van de TERCL een voordeel toe aan een beperkt aantal ondernemingen die in het buitenland investeren. (84) Er wordt van uitgegaan dat deze bepaling van de TERCL specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening en dat zĳ derhalve aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. f) Artikel 25 van de TERCL (Belastingvermindering voor investeringen ter verbetering van de productiviteit (85) De Koreaanse overheid beweerde niet alleen dat dit artikel niet specifiek is maar dat de daarin opgenomen bepaling die in de preferentiële behandeling van in het binnenland vervaardigde goederen ten opzichte van ingevoerde goederen voorzag einde 1996, met andere woorden voor de onderzoekperiode, werd geschrapt. De Commissie heeft in haar voorlopige bevindingen inder- daad opgemerkt dat de bepaling van dit artikel die in verschillende tarieven voor ingevoerde (3 % verminde- ring) en in het binnenland vervaardigde goederen (10 % belastingvermindering) voorzag, einde 1996 werd inge- trokken. Zĳ vestigde evenwel de aandacht op het feit dat ondernemingen die voor einde 1996 met investerings- projecten zĳn begonnen die na deze datum werden voortgezet, kunnen opteren voor de tarieven die vóór deze datum van toepassing waren. De voordelen van deze bepaling golden derhalve nog steeds in het onder- zoektĳdvak. Ten aanzien van de bewering van Korea dat de bepa- lingen van dit artikel van toepassing zĳn op een groot aantal ondernemingen in de meest uiteenlopende takken van industrie, zĳ opgemerkt dat de Commissie in haar voorlopige bevindingen had geconstateerd dat dit artikel enkel van toepassing was op Koreaanse ondernemingen die in het buitenland investeren. Er werd geen nieuwe informatie verschaft waaruit het tegendeel zou blĳken. In antwoord op het argument van de Koreaanse overheid dat deze bepaling niet specifiek is voor de industriële sector (zie de overwegingen 67 tot en met 70) wordt opgemerkt dat de bepalingen van artikel 23 van de TERCL het voordeel van deze regeling enkel toekennen aan bepaalde ondernemingen. Deze bepaling is derhalve specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening en komt zodoende in aanmerking voor compenserende maatregelen. (86) Wat de verschillende tarieven betreft die tot voor einde 1996 voor ingevoerde en in het binnenland vervaardigde goederen golden, werd reeds vastgesteld dat deze rege- ling specifiek is in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening. Ten aanzien van de algemene bewering dat deze bepaling niet specifiek is, wordt opge- merkt dat dit wel degelĳk het geval is aangezien zĳ enkel van toepassing is op een beperkt aantal ondernemingen (zie de overwegingen 67 tot en met 70) en, zodoende, aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. Het is vooraf bekend dat bepaalde ondernemingen meer kans maken dan andere om voor deze belastingvoordelen voor productiviteitsverbetering in aanmerking te komen, enkel en alleen omdat zĳ tot een bepaalde sector behoren. Het is derhalve onvermĳdelĳk dat sommige sectoren meer profĳt zullen trekken van deze regeling dan andere. L 189/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 g) Artikel 27 van de TERCL (Tĳdelĳke belastingvermindering voor investeringen) (87) De Koreaanse overheid voerde niet alleen aan dat de bepalingen van dit artikel niet specifiek waren, maar dat de bepaling inzake de preferentiële behandeling van binnenlandse ten opzichte van ingevoerde goederen einde 1996 werd ingetrokken. De Commissie kwam in haar voorlopige bevindingen tot de conclusie dat de uit dit artikel voortvloeiende voordelen aanleiding geven tot compenserende maatregelen omdat ondernemingen voor einde 1996 konden opteren voor de verschillende tarieven voor ingevoerde (3 % vermindering) en in het binnenland vervaardigde (10 % vermindering) machines voor investeringsprojecten die vóór de genoemde datum waren begonnen. De voordelen van deze regeling golden derhalve nog steeds in het onderzoektĳdvak. (88) Deze regeling wordt als specifiek beschouwd omdat zĳ beperkt is tot bepaalde ondernemingen (zie de overwegingen 67 tot en met 70) en, zodoende, aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. Wat de verschillende tarieven betreft die voor einde 1996 van toepassing waren, is de regeling specifiek in de zin van artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening. Ten aanzien van de algemene bewering in verband met het niet-specifieke karakter, wordt opgemerkt dat, zoals het geval is voor artikel 25, deze regeling enkel ter beschikking staat van ondernemingen die in productiviteits- verbeterende apparatuur investeren. Het is derhalve onvermĳdelĳk dat bepaalde ondernemingen meer profĳt zullen trekken van deze bepaling dan andere. 4. Omvang van de subsidies waartegen maatregelen kunnen worden genomen (89) Op basis van de definitieve bevindingen met betrekking tot de diverse bovenomschreven regelingen is het bedrag van de subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen voor elk van de onderzochte exporterende producenten als volgt vastgesteld: Leningen (uitvoer) Leningen (andere) Belastingen (uitvoer) Belastingen (andere) Terugbetaling van rechten Totale subsidie Korea Welding Shine Metal Products Dae Sung Rope Mfg. Co. , Ltd Korea Sangsa Co. Ltd/ Myung Jin Co. , Ltd Kowel Special Steel Wire Co. SeAH Metal Products Co. , Ltd 0,47 1,63 0,09 0,17 0,88 0,06 0 0,15 0 0 0,34 0 0,06 0,08 0 0 0,55 0,15 0,25 0 0,03 1,09 0 0 0 0 0,95 2,72 0,85 0,57 0,91 2,51 2,31 0,18 0,02 0 (90) De gewogen gemiddelde subsidiemarge voor het gehele land en voor alle onderzochte exporterende producenten die de totale uitvoer naar de Gemeenschap uit Korea vertegenwoordigen, uitgedrukt als een percentage van de cif-prĳs franco grens Gemeenschap is minimaal, met andere woorden minder dan 1 %. De subsidiemarge voor Korea is derhalve te verwaarlozen in de zin van artikel 14, lid 3, van de basisverordening. 1. Voorafgaande opmerking E. SCHADE (91) (92) Krachtens de bovenstaande bevindingen ten aanzien van Korea, volgens welke de voor het gehele is, wordt de invoer van grof roestvrĳ staaldraad van land geldende subsidiemarge minimaal oorsprong uit Korea niet In tegenstelling tot de bevindingen van de voorlopige verordening wordt voor de hiernavolgende vaststelling van de schade derhalve uitsluitend rekening gehouden met de invoer uit India. langer als gesubsidieerde invoer beschouwd. 2. Bedr¶fstak van de Gemeenschap Bĳ gebrek aan nieuw bewĳsmateriaal of van verdere met bewĳsmateriaal gestaafde argumenten van de betrokken partĳen, worden de in de overwegingen 207 en 208 van de voorlopige verordening vermelde feiten en bevindingen bevestigd, namelĳk dat de producenten in de Gemeenschap die de klacht hebben ingediend en die meer dan 65 % van de totale communautaire productie van grof roestvrĳ staaldraad vertegenwoordigen, de bedrĳfstak van de Gemeenschap vormen, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/13 3. Mededinging 6. Pr¶zen van de gesubsidieerde producten (93) In hun commentaar naar aanleiding van de bekendma- king herhaalden de exporterende producenten in India de bewering dat alle door de bedrĳfstak van de Gemeen- schap in het kader van de huidige procedure meege- deelde cĳfers artificieel verhoogd zĳn door de uniforme toepassing van het systeem van de legeringstoeslag en dat een correcte analyse van de schade in het kader van de antisubsidieprocedure hierdoor niet mogelĳk is. Aangezien evenwel geen enkele belanghebbende nieuwe argumenten naar voren heeft gebracht en gezien het definitieve besluit tot afwĳzing van de klacht in de zaak IV/E-1/36. 930 betreffende roestvrĳ stalen staven, nr. worden de bevindingen in de overwegingen 209 tot en met 216 van de voorlopige verordening bevestigd. 4. Verbruik in de Gemeenschap (94) Na de bekendmaking voerde een aantal belangheb- benden aan dat de werkwĳze die werd gevolgd om het verbruik in de Gemeenschap vast in het bĳzonder wat de verkoop van de niet-medewerkende producenten in de Gemeenschap en de invoer uit derde landen betreft, niet correct was. te stellen, (95) Er wordt wat dit betreft aan herinnerd dat gedetailleerde en gecontroleerde gegevens enkel beschikbaar zĳn voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap en de medewerkende exporterende producenten in het betrokken land. Derhalve werd overeenkomstig de gebruikelĳke handel- wĳze van de instellingen van de Gemeenschap gebruik van informatie waarover de Commissie gemaakt beschikte en, in het bĳzonder, van onafhankelĳke statis- tische bronnen. Geen enkele belanghebbende heeft infor- matie verschaft waaruit zou blĳken dat de door de instellingen van de Gemeenschap gevolgde werkwĳze in dit geval onredelĳk en ongerechtvaardigd was. (96) De bevindingen in de overwegingen 217 en 218 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd. 5. Omvang van de invoer en marktaandeel van de gesubsidieerde invoer (97) De invoer uit India is als volgt geëvalueerd: 952 ton in 1994, 4 513 ton in 1995, 6 951 ton in 1996, 8 719 ton in 1997 en 9 166 ton in het onderzoektĳdvak. Deze invoer is in de betrokken periode derhalve gestaag en aanzienlĳk toegenomen, namelĳk met ongeveer 850 %. (98) Het marktaandeel van de gesubsidieerde invoer uit India is voortdurend toegenomen, namelĳk van 1,4 % in 1994 tot 5,6 % in 1995, 9,9 % in 1996 en 11,1 % in 1997. In het onderzoektĳdvak bleef deze invoer stabiel op een niveau van 11,1 %. a) Prĳsontwikkeling (99) De gemiddelde verkoopprĳzen per kilogram van de uit India ingevoerde producten zĳn toegenomen van 1,88 ECU in 1994 tot 2,44 ECU in 1995. Zĳ liepen daarna echter gestaag terug van 2,32 ECU in 1996 tot 2,10 ECU in 1997 en 2,05 ECU in het onderzoektĳdvak. b) Prĳsonderbieding (100) Een aantal belanghebbenden betwistte de door de Commissie in het kader van de voorlopige verordening gebruikte methode voor het berekenen van de prĳson- derbiedingsmarges. Zĳ waren van mening dat deze marges te hoog waren omdat de negatieve bedragen waarmee de prĳzen van de exporterende producenten die van de bedrĳfstak van de Gemeenschap onderboden niet door positieve bedragen werden gecompenseerd. (101) Opgemerkt zĳ dat volgens de in de overwegingen 226 en 227 van de voorlopige verordening omschreven methode voor de berekening van de marges van prĳson- derbieding de gewogen gemiddelde nettoverkoopprĳzen van de met subsidies ingevoerde producten model per model werden vergeleken met de gemiddelde nettover- koopprĳs per model van de bedrĳfstak van de Gemeen- schap op de markt van de Gemeenschap. Deze werk- wĳze maakte het derhalve mogelĳk per transactie reke- ning te houden met het bedrag waarmee de prĳs van de exporterende producenten van een bepaald model de prĳs van de bedrĳfstak van de Gemeenschap over- schreed. (102) De conclusies ten aanzien van de algemene methodo- logie zoals deze in de overwegingen 226 en 227 van de uiteengezet, worden voorlopige derhalve bevestigd. verordening zĳn (103) Aangezien geen andere opmerkingen werden gemaakt, worden de werkelĳke marges van prĳsonderbieding voor de uit India ingevoerde producten als bedoeld in overwe- ging 228 van de voorlopige verordening bevestigd. 7. Situatie van de bedr¶fstak van de Gemeenschap (104) Aangezien geen enkele belanghebbende opmerkingen heeft gemaakt ten aanzien van de voorlopige bevin- dingen betreffende de indicatoren in verband met de situatie van de communautaire bedrĳfs- tak, worden de bevindingen van de overwegingen 229 tot en met 238 van de voorlopige verordening bevestigd. economische (105) Sommige belanghebbenden waren van oordeel dat de economische indicatoren van de bedrĳfstak van de Gemeenschap niet tot de conclusie hadden mogen leiden dat deze bedrĳfstak aanmerkelĳke schade had geleden. Zĳ merkten op dat de situatie van de communautaire bedrĳfstak in de betrokken periode relatief stabiel was en vertoonde wat de zelfs productie, de omvang van de verkoop en de investe- ringen betreft. De dalende winstmarges zouden het gevolg zĳn van het besluit van de bedrĳfstak van de Gemeenschap zich te concentreren op producten met hogere productiekosten. tekenen van verbetering L 189/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 (106) Er wordt op gewezen dat de conclusie ten aanzien van de aanmerkelĳke schade voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap, zoals deze in de overwegingen 237 en 238 van de voorlopige verordening is uiteengezet, geba- seerd was op het feit dat deze bedrĳfstak, geconfronteerd met de gesubsidieerde invoer, de groei van de markt niet kon volgen, zĳn vroegere marktpositie niet meer kon terugwinnen en zĳn omzet enkel op het vroegere niveau kon handhaven ten koste van zĳn winstgevendheid die, gezien de gedaalde verkoopprĳzen, sterk terugliep. De omzet van de communautaire bedrĳfstak nam in de periode tussen 1994 en het onderzoektĳdvak namelĳk met slechts 5 % toe, terwĳl de markt van de Gemeen- schap voor het betrokken product in deze periode met 20 % groeide. De geringe toename van de productie en de investeringen is bovendien enkel te wĳten aan het feit dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap geprobeerd heeft zĳn marktaandeel te handhaven. De dalende winst- marges zĳn derhalve niet uitsluitend te wĳten aan het feit dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap was begonnen met de productie van bepaalde modellen waarvoor de concurrentie van de gesubsidieerde invoer minder sterk was. (107) De Commissie concludeert uit het bovenstaande dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap aanmerkelĳke schade lĳdt, zoals in de overwegingen 237 en 238 van de voorlopige verordening is uiteengezet. F. OORZAKELöK VERBAND (108) De diensten van de Commissie hebben overeenkomstig artikel 8, lid 6 en lid 7, van de basisverordening onder- zocht of de invoer uit India aanmerkelĳke schade heeft veroorzaakt. Bĳ dit onderzoek werd ook aandacht besteed aan bekende elementen, andere dan de gesubsi- dieerde invoer, die terzelfder tĳd schade kunnen hebben toegebracht aan de bedrĳfstak van de Gemeenschap. Doel van dit onderzoek was ervoor te zorgen dat de mogelĳke schade die deze elementen hebben veroor- zaakt niet aan de gesubsidieerde invoer wordt toege- schreven. a) Gevolgen van de gesubsidieerde invoer subsidies (109) De sterke toename van de omzet (ongeveer 850 %) en ingevoerde het marktaandeel van de met producten (van 1,4 % tot 11,1 %) in de periode van 1994 tot het onderzoektĳdvak, evenals de aanzienlĳke prĳsonderbieding die werd vastgesteld, vielen samen met de verslechtering van de situatie van de communautaire bedrĳfstak, die tot uiting kwam in een teruglopend marktaandeel, dalende prĳzen en een verslechterende winstgevendheid. (110) In het kader van de algemene verslechtering van de marktomstandigheden in 1996, na de sterke groei in 1995, werd de bedrĳfstak van de Gemeenschap negatief beïnvloed door de voortdurende toename van de gesub- sidieerde invoer. De invoer uit India groeide in dat jaar inderdaad explosief. (111) Vanaf 1997 kwam de groei van de markt vooral ten goede aan de gesubsidieerde invoer. De omzet van de bedrĳfstak van de Gemeenschap volgde niet de opwaartse tendens van de markt en de verkoopprĳzen bereikten niet meer hun eerdere niveau. Uit de vastge- stelde prĳsonderbieding blĳkt dat de externe druk op de prĳzen zeer groot was en dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap zĳn prĳzen dienovereenkomstig heeft moeten verlagen. Deze situatie komt tot uitdrukking in de dalende winstmarge en het verlies van arbeids- plaatsen. (112) Geconfronteerd met de laaggeprĳsde invoer uit India had de bedrĳfstak van de Gemeenschap de keuze, hetzĳ zĳn prĳzen te handhaven met het gevaar dat de omzet zou teruglopen, hetzĳ zĳn prĳzen te verlagen tot het niveau van die van de gesubsidieerde producten, ongeacht de consequenties voor de winstgevendheid. Beide strate- gieën hadden negatieve gevolgen voor de winstgevend- heid, hetzĳ rechtstreeks (lagere prĳzen), hetzĳ onrecht- streeks (hogere prĳzen met als gevolg een lagere omzet en hogere productiekosten per ton). Vanaf 1996 hebben alle producenten in de Gemeenschap hun verkoop- prĳzen aanmerkelĳk verlaagd, hetgeen andermaal nega- tieve gevolgen had voor de winstgevendheid, hoewel de betrokken ondernemingen hun inspanningen vooral hebben gericht op nichemarkten om te voorkomen dat zĳ nog harder zouden worden getroffen door de invoer van de gesubsidieerde producten. Hieruit blĳkt duidelĳk de prĳsgevoeligheid van de markt en de sterke invloed van de prĳsonderbieding door de exporterende produ- centen in India. b) Invloed van andere factoren (113) De diensten van de Commissie hebben overeenkomstig het bepaalde in artikel 8, lid 7, van de basisverordening onderzocht of andere factoren dan de gesubsidieerde invoer uit India gevolgen hadden voor de situatie van de communautaire bedrĳfstak, waarbĳ zĳ in het bĳzonder aandacht besteedden aan de rol van andere niet-mede- werkende communautaire producenten in het onderzoek en aan de invoer uit andere derde landen. i ) A n d e r e p r o d u c e n t e n i n d e G e m e e n s c h a p (114) Na de goedkeuring van de voorlopige verordening gaven sommige belanghebbenden uiting aan hun twĳfel ten aanzien van de vraag of de door de bedrĳfstak van de Gemeenschap geleden schade door de gesubsidieerde invoer werd veroorzaakt. In het bĳzonder werd aange- voerd dat de schade werd veroorzaakt door andere factoren en met name door andere producenten in de van Gemeenschap. Deze oordeel dat, gezien de beperkte medewerking die door de producenten in de Gemeenschap werd verleend, het oordeel over de gevolgen van de verkopen van niet- medewerkende communautaire producenten niet geheel betrouwbaar was. belanghebbenden waren 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/15 (115) Er zĳ aan herinnerd dat enkel voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap gedetailleerde en geverifieerde gegevens beschikbaar zĳn. Gezien de intensieve medewerking van de bedrĳfstak van de Gemeen- schap, die garandeert dat de bevindingen representatief zĳn, en de transparantie en de prĳsgevoelig- heid van de markt voor roestvrĳ staaldraad in de Gemeenschap, is het niet onredelĳk te concluderen dat andere producenten in de Gemeenschap dezelfde tendens hebben gevolgd als de bedrĳfstak van de Gemeenschap, in het bĳzonder wat de prĳzen betreft. Voorts heeft geen enkele belanghebbende enige informatie verstrekt waaruit zou blĳken dat de producenten die de klacht niet hadden onderschreven, hun producten onder gunstige omstandigheden op de markt hadden gebracht. i i ) I n v o e r u i t d e r d e l a n d e n (116) Het marktaandeel van de invoer uit derde landen is als volgt: (in % van de omvang) 1994 1995 1996 1997 0,4 6,6 1,4 8,4 0,6 6,3 2,8 9,7 1,0 5,5 2,5 9,0 1,1 6,7 1,7 9,6 OT 1,5 6,9 2,2 10,6 Korea Zwitserland Andere landen Totaal andere invoer (117) Het marktaandeel van grof RSD uit derde landen is tussen 1994 en het onderzoektĳdvak met slechts 2,2 procentpunten toegenomen, terwĳl de gesubsidieerde invoer uit India in dezelfde periode met 9,7 procent- punten steeg. Wat de prĳzen betreft, werd bĳ het onder- zoek geen enkele aanwĳzing gevonden dat de verkoop- prĳzen van de bedrĳfstak van de Gemeenschap werden onderboden. Korea (118) In het kader van dit onderzoek werd ook aandacht besteed aan de invoer uit Korea en vastgesteld werd dat de gewogen gemiddelde subsidiëringsmarge voor het gehele land lager dan „minimaal” is. Uit de ontwikkeling van deze invoer, zoals hierboven omschreven, blĳkt dat, hoewel deze minder sterk groeit dan die uit India, hĳ toch niet te verwaarlozen is. (119) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de invoer uit derde landen tot de door de bedrĳfstak geleden schade kan hebben bĳgedragen, hoewel deze invoer op zich niet toereikend was om twĳfel te doen ontstaan omtrent het oorzakelĳk verband dat werd vastgesteld tussen de gesubsidieerde invoer uit India en de aanmer- kelĳke schade van de bedrĳfstak van de Gemeenschap, vooral indien men rekening houdt met de ontwikkeling van het marktaandeel van deze derde landen in de betrokken periode. i i i ) A n d e r e (120) Geen enkele andere belanghebbende heeft nieuwe argu- menten aangevoerd die een antwoord hadden kunnen geven op de vraag of nog andere factoren mogelĳker- wĳze schade hebben toegebracht aan de bedrĳfstak van de Gemeenschap, bĳvoorbeeld een inkrimping van de vraag of een wĳziging van de consumptiepatronen, tech- nologische ontwikkelingen of wĳzigingen van de export- prestaties en de productiviteit van de communautaire bedrĳfstak. De bevindingen in de overwegingen 247 tot en met 250 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd. c) Conclusie ten aanzien van het oorzakelĳk verband (121) Andere factoren dan de gesubsidieerde invoer uit India, die weliswaar tot de door de bedrĳfstak van de Gemeen- schap geleden schade kunnen hebben bĳgedragen, waren derhalve niet van die aard dat zĳ afbreuk deden aan het oorzakelĳk verband tussen de gesubsidieerde invoer uit India en de daaruit voortvloeiende aanmerkelĳke schade voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap. (122) Uit het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de gesub- sidieerde invoer uit India op zich aanmerkelĳke schade heeft toegebracht aan de bedrĳfstak van de Gemeen- schap. G. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP (123) Na de goedkeuring van de voorlopige verordening werden door de gebruikers van het product opmer- kingen gemaakt ten aanzien van de mogelĳke gevolgen van de opgelegde rechten. (124) Wat de bedrĳfstak van de Gemeenschap en de andere communautaire producenten betreft, zĳ opgemerkt dat, bĳ gebrek aan verdere opmerkingen met betrekking tot het effect van de rechten op hun situatie, de conclusie wordt bevestigd dat deze maatregelen de bedrĳfstak van de Gemeenschap in staat zullen stellen opnieuw een aanvaardbare winstmarge te realiseren, zĳn activiteiten in de Gemeenschap in stand te houden, deze verder tot ontwikkeling te brengen en, zodoende, zowel de werkge- legenheid als de investeringen veilig te stellen. L 189/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 (125) Bĳ gebrek aan andere opmerkingen van niet-verbonden importeurs en leveranciers, worden de bevindingen van de overwegingen 257 tot en met 261 van de voorlopige verordening bevestigd. (126) Bepaalde ondernemingen voerden aan dat de maatre- gelen rechtstreekse consequenties zouden hebben voor de economische situatie van de gebruikers omdat de prĳzen van de grondstoffen hierdoor zouden stĳgen. Zĳ verklaarden echter eveneens dat deze gebruikers zich ook in andere landen dan het betrokken land konden bevoorraden. Gezien het in het algemeen lage niveau van de rechten zullen de gevolgen van eventuele prĳs- verhogingen bovendien beperkt zĳn. (127) Andere gebruikers verklaarden enkel producten van de bedrĳfstak van de Gemeenschap te verwerken, gezien de kwaliteit en de betrouwbaarheid daarvan, en waren derhalve van mening dat de maatregelen geen gevolgen zullen hebben voor hun situatie. (128) De bevindingen van de overwegingen 252 tot en met 268 van de voorlopige verordening worden derhalve bevestigd in die zin dat er geen dwingende redenen zĳn om geen compenserende maatregelen te nemen. H. DEFINITIEVE MAATREGELEN 1. Korea (129) Gezien de bovenvermelde constatering dat de gewogen gemiddelde subsidiemarge voor de invoer uit Korea voor het gehele land minimaal is, dient deze procedure te worden beëindigd overeenkomstig het bepaalde in lid 3, van de basisverordening. artikel 14, 2. India (130) Op basis van de bovenstaande conclusies met betrekking tot de subsidiëring, de schade, het oorzakelĳk verband en het belang van de Gemeenschap werd nagegaan welke vorm en omvang de definitieve compenserende maatregelen zouden moeten hebben om het handelsver- storende effect van de schadeveroorzakende subsidies weg te nemen en op de markt voor RSD in de Gemeen- schap eerlĳke mededingingsvoorwaarden te herstellen. (131) Zodoende werd, zoals uiteengezet in overweging 271 van de voorlopige verordening, berekend welk niveau de niet-schadeveroorzakende zouden moeten hebben om de bedrĳfstak van de Gemeenschap in staat te stellen kostendekkend te produceren en een redelĳke winstmarge te realiseren. prĳzen (132) Door vergelĳking van de niet-schadeveroorzakende prĳzen met de exportprĳs van de producenten werden schademarges vastgesteld die, behalve voor een uitvoe- rende producent, in alle gevallen gelĳk waren aan of hoger waren dan de subsidies die voor de medewerkende exporterende producenten werden vastgesteld. (133) Overeenkomstig het bepaalde in artikel 15, lid 1, van de basisverordening dient het recht overeen te stemmen met de omvang van de subsidie, tenzĳ de schademarge lager is. Dit leverde voor de medewerkende exporterende producenten in India de volgende percentages op: Onderneming Voorgesteld compenserend recht % Bhansali Bright Bars Pvt Ltd Devidayal Ltd, Mumbai Indore Wire Ltd, Indore Isibars/Isinox Ltd, Mumbai Kei Industries Ltd, Delhi Macro Bars and Wires Pvt Ltd, Mumbai Mukand Ltd, Mumbai Raajratna Metal Industries Ltd, Mumbai Triveni Shinton, Mumbai Venus Wire, Indore 18,5 18,4 19,3 13,2 0 25,4 13,2 28,6 0 35,4 (134) Het werd dienstig geacht, om te voorkomen dat het niet-verlenen van medewerking zou worden beloond, het recht voor de niet-medewerkende ondernemingen vast te stellen op het hoogste niveau dat per individueel subsidiëringsprogramma voor de medewerkende onder- nemingen werd vastgesteld. Het recht voor de niet- medewerkende ondernemingen in India bedraagt dien- tengevolge 48,8 %. (135) De afzonderlĳke antisubsidierechten die in onderhavige verordening werden opgegeven, werden vastgesteld op basis van de bevindingen van onderhavige antisubsidie- rechten. Zĳ zĳn dus een weerspiegeling van de situatie die in het kader van dat onderzoek werd vastgesteld. Deze antisubsidierechten zĳn dus uitsluitend van toepas- sing op de invoer van producten uit de betrokken landen die vervaardigd werden door de vermelde speci- fieke juridische entiteiten. Op de invoer van producten die vervaardigd werden door andere ondernemingen die niet specifiek zĳn vermeld in het dispositief van deze verordening, met inbegrip van verbonden onderne- mingen, kunnen deze percentages niet worden toegepast en op deze ondernemingen wordt het residuele recht toegepast. (136) Ieder verzoek om toepassing van één van deze afzonder- lĳke antisubsidierechten (bĳvoorbeeld na een wĳziging van de naam van een entiteit) dient de Commissie onver- wĳld te worden toegestuurd, vergezeld van alle relevante gegevens, met name gegevens over wĳzigingen in de activiteiten van het bedrĳf die betrekking hebben op de productie en de binnenlandse en buitenlandse verkoop en die het gevolg zĳn van deze naamswĳziging. 22. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 189/17 J. INVORDERING VAN HET VOORLOPIGE RECHT (137) Gezien de omvang van de subsidies voor de exporterende producenten in India waartegen compen- serende maatregelen kunnen worden genomen en de ernst van de schade die de bedrĳfstak van de Gemeenschap heeft geleden, wordt het noodzakelĳk geacht de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de bĳ Verordening (EG) nr. 618/1999 opgelegde voorlopige compenserende rechten op de invoer uit India definitief in te vorderen ten bedrage van de definitief opgelegde rechten, tenzĳ de voorlopige rechten lager zĳn, in welk geval deze laatste dienen te prevaleren. (138) De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van het voorlopige compenserende recht op de invoer uit Korea dienen te worden vrĳgegeven, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. Er wordt een definitief compenserend recht ingesteld op de invoer van roestvrĳ staaldraad met een diameter van 1 mm of meer, bevattende 2,5 of meer gewichtspercenten nikkel, met uitzondering van draad bevattende 28 of meer doch niet meer dan 31 gewichtspercenten nikkel en 20 % of meer doch niet meer dan 22 gewichtspercenten chroom, vallende onder GN-code ex 7223 00 19 (Taric-code 7223 00 19*90) van oorsprong uit India. Deze rechten, die van toepassing zĳn op de nettoprĳs franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, zĳn 2. als volgt: Producent — Bhansali Bright Bars Pvt Ltd, C-8/3, T. T. C. Industrial Area, Village — Pawne Opposite P. I. L. , Thane - Belapur Road, Navi Mumbai 400 705, India Recht (%) 18,5 Aanvullende Taric- code A009 — Devidayal Industries Ltd, Gupta Mills Estate, Reay Road, Mumbai 400 010, 18,4 A010 India — Indore Wire Company Ltd, Near Fort, Indore 452 006 (M. P. ), India — Isinox Steels Ltd. Indiasteel Complex, Railway Gate No 4, Antop Hill, Wadala, Mumbai 400 037, India 19,3 13,2 A004 A002 — Isibars Ltd Indiasteel Complex, Railway Gate No 4, Antop Hill, Wadala, 13,2 A011 Mumbai 400 037, India — Mukand Ltd, L. B. S. Marg, Kurla, Mumbai 400 070, India — Raajratna Metal Industries Ltd, 909, Sakar - III, Nr Income Tax, Ahmedabad 380 014, Gujarat, India 13,2 28,6 A003 A005 — Venus Wire Industries Ltd, Block No 19, Raghuvanshi Mill Compound, 35,4 A006 Senapati Bapat Marg, Lower Parel, Mumbai 400 013, India — Macro Bars and Wires Pvt. Ltd, 702 Bombay Market Building, Taredo Road, 25,4 A008 Mumbai 400 032, India — Kei Industries Ltd, D-90, Okhla Industrial Area Phase-1, New Delhi, India — Triveni Shinton International Ltd, Kanti Mansion, 6 Murai Mohalla, Indore, 452 001, (M. P. ), India 0 0 A020 A012 — Alle andere ondernemingen 48,8 A999 L 189/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 1999 3. Tenzĳ anders bepaald, zĳn de bepalingen inzake douanerechten van toepassing. 4. De afzonderlĳke rechten (in tegenstelling tot het voor het gehele land geldende recht dat op de „andere bedrĳven” van toepassing is) die in deze verordening zĳn vermeld, zĳn uitsluitend van toepassing op de ingevoerde producten van oorsprong uit het (de) betrokken land(en) die vervaardigd werden door de vermelde specifieke juridische entiteiten. Op de invoer van producten die vervaardigd zĳn door een bedrĳf waarvan de naam niet specifiek is vermeld in het dispositief van de verordening, worden deze percentages niet toegepast. Verzoeken om toepassing van deze afzonderlĳke rechten dienen onverwĳld aan de Commissie te worden gericht, vergezeld van alle relevante gegevens met name wĳzigingen in de activiteiten van het bedrĳf die betrekking hebben op de productie en gegevens betreffende de binnenlandse en buitenlandse verkoop en die het gevolg zĳn van deze naamswĳziging. De Commissie zal, na overleg met het Raadgevend Comité, de verordening dienovereenkomstig wĳzigen door de lĳst van de bedrĳven waarop de afzonderlĳke antisubsi- dierechten van toepassing zĳn aan te passen. Artikel 2 1. De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten op de invoer uit India die bĳ Verordening (EG) nr. 618/1999 werden opgelegd, worden definitief ingevorderd ten bedrage van de definitief opgelegde rechten. Het bedrag van de zekerheidstelling dat het bedrag van de definitieve compenserende rechten overschrĳdt, wordt vrĳgegeven. 2. De in artikel l, lid 4, bedoelde bepalingen zĳn eveneens van toepassing op de definitieve invordering van de bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten. Artikel 3 De procedure betreffende de invoer van roestvrĳ staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit Korea wordt beëindigd. De bedragen waarvoor zekerheid is gesteld door middel van de voorlopige compenserende rechten op de invoer uit Korea die bĳ Verordening (EG) nr. 618/1999 werden opgelegd, worden vrĳge- geven. Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 12 juli 1999. Voor de Raad De Voorzitter S. NIINISTÖ