title: 1999/570/EG: Aanbeveling van de Raad van 12 juli 1999 inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeenschap

eurovoc_concepts:
EU Member State
EU employment policy
economic growth
economic policy
monetary union

text: L 217/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD AANBEVELING VAN DE RAAD van 12 juli 1999 inzake de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten en van de Gemeen- schap (1999/570/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99, lid 2, Gezien de aanbeveling van de Commissie, Gezien de conclusies van de Europese Raad van Cardiff van 15 en 16 juni 1998, Overwegende dat het Europees Parlement een resolutie over de aanbeveling van de Commissie heeft aangenomen, BEVEELT AAN: 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/35 Inhoud I. ALGEMENE RICHTSNOEREN VOOR HET ECONOMISCH BELEID. 36 1. Hoofdprioriteit: krachtige, duurzame groei en werkgelegenheid. 36 1. 1. Invoering van de euro. 36 1. 2. Economische situatie en werkgelegenheid. 36 1. 3. Beleidsstrategie voor duurzame groei en werkgelegenheid: Naar een Europees werkgelegenheidspact. 38 2. Op groei en stabiliteit gerichte macro-economische politiek. 40 2. 1. Macro-economische beleidsmix in de eurozone. 40 2. 2. Macro-economische beleidsmix in de lidstaten die niet aan de eurzone deelnemen. 42 2. 3. Gezonde en doelmatige openbare financiën. 43 2. 4. Gepaste loonontwikkeling. 45 3. Alomvattende en gecoördineerde economische hervormingen. 47 3. 1. Meer efficiënte product (goederen en diensten)-markten. 48 3. 2. Meer geïntegreerde en diepere kapitaalmarkten. 48 3. 3. Beter werkende arbeidsmarkten. 49 II. RICHTSNOEREN PER LAND. 50 1. België. 50 2. Denemarken. 50 3. Duitsland. 51 4. Griekenland. 52 5. Spanje. 53 6. 7. 8. Frankrĳk. 53 Ierland. 54 Italië. 55 9. Luxemburg. 56 10. Nederland. 57 11. Oostenrĳk. 57 12. Portugal. 58 13. Finland. 59 14. Zweden. 60 15. Verenigd Koninkrĳk. 60 L 217/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 I. ALGEMENE RICHTSNOEREN VOOR HET ECONOMISCH BELEID 1. Hoofdprioriteit: krachtige, duurzame groei en werkgelegenheid 1. 1. Invoering van de euro De succesvolle invoering van de euro op 1 januari 1999 vormde een mĳlpaal in het proces van de Europese integratie. Zĳ is het eindpunt van een nooit geziene economische en politieke samenwerking. Dit proces heeft een essentiële bĳdrage geleverd tot de stabiliteit en de welvaartsvooruitzichten in de Unie. Verwacht wordt dat de euro een krachtige hefboom zal zĳn voor de verdere integratie en dat hĳ de positie van de Unie in de wereldeconomie zal versterken. Tegelĳkertĳd wordt de Unie door de invoering van de euro nadrukkelĳk voor nieuwe uitdagingen gesteld. Meer dan ooit zullen de economische en sociale omstandigheden in de deelnemende lidstaten grondig worden beïnvloed door de economische ontwikkelingen en het beleid in de andere lidstaten. Het duurzame succes van de Economische en Monetaire Unie zal discipline vereisen van alle beleidsmakers, met inbegrip van de sociale partners, alsook goed functionerende arbeids-, product- en kapitaalmarkten, een nog nauwere en adequate coördinatie van het economisch beleid en een voortdurende en vruchtbare dialoog tussen de Raad en de ECB. Het nieuwe institutionele kader, de duidelĳke mandaten aan de afzonderlĳke beleidsactoren en de versterkte controle- en coördinatie-instrumenten zorgen ervoor dat de economische beleidsvorming in de EU-landen de mogelĳkheid in zich draagt om aanzienlĳke voordelen te genereren in termen van een duurzame en krachtige economische groei en werkgelegenheid. De verwezenlĳking van deze potentiële mogelĳkheden is echter niet verzekerd. De sleutel daarvoor is dat zowel op EU- als op nationaal niveau ten volle en op vastberaden en gecoördineerde wĳze gebruik wordt gemaakt van de zich onderling versterkende effecten van groei en een op stabiliteit gerichte macro-economische politiek en een gezonde structurele politiek. Met deze algemene, gezonde beleidsaanpak zullen de EU-lidstaten ook een politieke bĳdrage leveren tot het oplossen van de internationale economische problemen. De invoering van de euro en de voltooiing van de interne markt hebben geleid tot het ontstaan van een van de grootste economische entiteiten in de wereld. Dit betekent dat de Gemeenschap wereldwĳde verplich- tingen heeft, alsook dat zĳ met één stem moet spreken en naar behoren vertegenwoordigd moet zĳn wat betreft kwesties die voor de Economische en Monetaire Unie van bĳzonder belang zĳn. De Unie staat voor twee uitdagingen: i) zĳ moet met haar voornaamste handelspartners een dialoog tot stand brengen om in alle belangrĳke valutazones een gezonde economische politiek te bevorderen en daardoor bĳ te dragen tot wisselkoers- stabiliteit in het internationaal monetair bestel; en ii) zĳ moet ertoe bĳdragen dat de constructie van het internationale financiële en monetaire bestel wordt aangepast aan de mondialisering van de financiële markten, onder meer door: versterking van de institutionele regelingen van het internationaal monetair systeem, vergroting van de doorzichtigheid en verbetering van de beleidsvormingsprocedures, versterking van het toezicht op de financiële sector, alsmede een goed gefaseerde en ordelĳke aanpak van de liberalisering van de financiële markten en mechanismen voor een gezamenlĳk crisisbeheer waarbĳ ook de particuliere sector wordt betrokken. 1. 2. Economische situatie en werkgelegenheid Sedert de zomer van 1998, toen de vorige globale richtsnoeren voor het economisch beleid werden aangenomen, is het herstel van de Europese economie teruggelopen. Dit is vooral het gevolg van de directe en indirecte effecten van de sterke achteruitgang van de economische situatie in de wereld op de uitvoer en de investeringen in de Unie. Ofschoon er nog altĳd van enkele risico's sprake is, wordt verwacht dat de economische bedrĳvigheid dankzĳ de gezonde economische basisvoorwaarden, enige verbetering in het externe economische klimaat en vertrouwenwekkende economische beleidsmaatregelen haar kracht zal terugwinnen. De recente verlaging van de rentetarieven door de ECB in de context van haar monetaire beleidsstrategie die gericht is op prĳsstabiliteit in de eurozone zal tot verdere benutting van het aanmerke- lĳke groeipotentieel van de eurozone bĳdragen. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/37 De schepping van werkgelegenheid in de Europese Unie is in de laatste twee jaren aanzienlĳk toegenomen: eind 1998 is de werkloosheid voor de eerste maal sinds 1992 gedaald tot onder de 10 %. Verwacht wordt dat de toename van de werkgelegenheid zich in een matig tempo zal voortzetten en zal leiden tot een, zĳ het geleidelĳke, vermindering van de werkloosheid. Met ongeveer 61 % in 1998 is de participatiegraad in de Europese Unie als geheel echter laag, zowel historisch gezien als in vergelĳking met andere landen in de wereld. Een sterke verhoging van dit werkgelegenheidspercentage en een verlaging van de werkloosheid op middellange termĳn zou een gunstige invloed hebben op de levensstandaard, de houdbaarheid van de openbare financiën vergemakkelĳken en de cohesie van de samenleving verzekeren. Achter deze algemene werkgelegenheidssituatie in de Europese Unie gaan echter grote verschillen tussen de landen schuil. De landen die de beste vorderingen bĳ hun structurele hervormingen hebben gemaakt en tegelĳkertĳd een op groei en stabiliteit gericht macro-econo- mische politiek hebben gevoerd, hebben in de laatste jaren ook de grootste verbetering van hun werkgele- genheid en groei gerealiseerd. Economische voorwaarden die gunstig zĳn voor groei en een snelle stĳging van de productiecapaciteit zouden de basis voor omvangrĳke economische groei en een hoog werkgelegenheidspercentage moeten bieden. Het is dus van essentieel belang dat de investeringsvoorwaarden, die thans zeer gunstig zĳn wat betreft rentabiliteit en rentevoeten, ten volle worden benut. Bovendien moet de verwezenlĳking van de trans-Europese vervoer-, energie- en communicatie-infrastructuur actief worden voortgezet. De investe- ringen in infrastructuur, kennis en vaardigheden moeten ook worden opgedreven om de ontwikkeling van hoogtechnologische, hoge vaardigheids- en dienstensectoren van de economie te stimuleren. De financie- ringsinstrumenten van de lidstaten, de Gemeenschap en de EIB moeten een belangrĳke rol blĳven spelen. De bĳdrage door partnerschap van de particuliere en de openbare sector moeten worden onderzocht. L 217/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 1. 3. Beleidsstrategie voor duurzame groei en werkgelegenheid: naar een Europees werkgelegenheidspact De uitdaging waarvoor Europa op het gebied van de werkgelegenheid staat is de hoofdprioriteit van het economisch beleid. De succesvolle invoering van de euro en een goed werkende EMU vormen een bevorderlĳk kader. Het scheppen van de voorwaarden voor een hoge en duurzame groei en werkgelegen- heid, dat in de eerste plaats een zaak van de lidstaten is, zal echter een algemene en coherente strategie vergen met drie hoofdelementen die elkaar versterken: i) een gezonde macro-economische politiek die bevorderlĳk is voor groei, werkgelegenheid en prĳsstabili- teit, met volledige naleving van het stabiliteits- en groeipact en een gepaste loonontwikkeling; ii) beleidsmaatregelen ter verbetering van de algemene werking van de arbeidsmarkten, in het bĳzonder de inzetbaarheid, het vrĳe ondernemerschap, het aanpassingsvermogen en gelĳke kansen, via een vastbe- raden, prompte en doorzichtige tenuitvoerlegging van op de omstandigheden in de lidstaten toege- sneden werkgelegenheidsrichtsnoeren; en iii) economische hervormingen waardoor de efficiëntie en flexibiliteit van de goederen-, diensten- en kapitaalmarkten worden bevorderd, het vertrouwen in de particuliere sector wordt versterkt, consu- menten erop vooruitgaan en een milieuvriendelĳke groei mogelĳk wordt gemaakt, met nauwgezet toezicht op de interne markt, een krachtige concurrentiepolitiek, hervormingen van de regelgeving en efficiëntere belastingen uitkeringssystemen. Aangezien economische hervormingen aanpassingskosten kunnen impliceren, dient bĳ het hervormingsprogramma te worden getracht efficiency- en billĳkheids- overwegingen met elkaar te verzoenen. Deze drie elementen zĳn weerspiegeld in de drie pĳlers van het Europees werkgelegenheidspact. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/39 Het is nodig deze strategie te volgen, teneinde op middellange en langere termĳn een zelfstandige, niet-inflatoire en door investeringen gesteunde groei te bereiken. Daartoe dienen zowel op nationaal als op Europees niveau alle economische beleidsactoren in overeenstemming met hun respectieve verantwoorde- lĳkheden hun bĳdrage te leveren om te komen tot gezonde openbare financiën, een op stabiliteit gerichte monetaire politiek, een gepaste loonontwikkeling en economische hervormingen. Bĳ alle actoren en groepen actoren wordt erop aangedrongen een vruchtbare macro-economische dialoog te voeren en tegelĳkertĳd hun respectieve verantwoordelĳkheden te behouden en hun onafhankelĳkheid te bewaren om positieve synergieën te verwezenlĳken, waaronder de door de Europese Raad van Wenen gevraagde synergie tussen de globale richtsnoeren voor het economisch beleid en de werkgelegenheidsricht- snoeren. In dit verband is het van essentieel belang de dialoog op basis van wederzĳds vertrouwen, zowel op nationaal als op Europees vlak, te bevorderen, waarbĳ vooral aandacht moet gaan naar verbetering van de doeltreffendheid van de beleidscoördinatie in de Raad en de dialoog tussen de Commissie, de Raad, de ECB en de sociale partners. Om zo doeltreffend mogelĳk te zĳn zou een dergelĳke dialoog adequaat gestructureerd moeten zĳn en gebaseerd op alomvattende informatie. Het Europees werkgelegenheidspact zou op deze basis het proces moeten omschrĳven waarbĳ alle beleids- actoren de dialoog aangaan om de voornaamste economische en sociale doelstelling van de Unie, te weten een hoge werkgelegenheid binnen het kader van een krachtig en volgehouden groeiproces op middellange termĳn, te verwezenlĳken. L 217/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 Zoals bepaald in het Verdrag (artikel 99) vormen de globale richtsnoeren voor het economisch beleid de hoeksteen voor de coördinatie van het economisch beleid. De globale richtsnoeren voor het economisch beleid 1999 bestaan uit algemene richtsnoeren en richtsnoeren per land die dezelfde waarde hebben. De algemene richtsnoeren, die voor alle lidstaten gelden, geven de vereiste koers van de economische politiek aan. Binnen dit algemene kader worden aan elk land specifieke richtsnoeren gegeven om de economische beleidsprioriteiten van dat land vast te stellen, waarbĳ rekening wordt gehouden met zĳn bĳzondere omstandigheden. In dit verband moet worden opgemerkt dat de lidstaten hun nationale actieplannen voor de werkgelegenheid thans herzien in het licht van de werkgelegenheidsrichtsnoeren 1999. De specifieke richtsnoeren per land vormen dus, voorzover het de arbeidsmarktvraagstukken betreft, een aanvulling op de werkgelegenheidsrichtsnoeren 1999 en een ondersteuning van de herziene nationale actieplannen. De basis voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid 1999 wordt gevormd door de economische situatie en vooruitzichten in de lidstaten en de Unie als beschreven in de voorjaarsprognoses 1999 van de diensten van de Commissie. Hoewel de strategie die in deze richtsnoeren is neergelegd niet grondig zal veranderen als de economische ontwikkelingen erg zouden afwĳken, zal de koers dan wellicht enigszins moeten worden bĳgesteld. 2. Op groei en stabiliteit gerichte macro-economische politiek 2. 1. Macro-economische beleidsmix in de eurozone Een voor de groei, de werkgelegenheid en de stabiliteit in de eurozone bevorderlĳke beleidsmix moet uit de volgende elementen bestaan: i) volgehouden inspanningen om op middellange termĳn een begrotingsevenwicht of -overschot te bereiken, hetgeen betekent dat de lidstaten hun stabiliteitsprogramma's volledig en vastberaden ten uitvoer leggen (zie punt 2. 3); 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/41 ii) een monetair beleid dat gericht is op handhaving van de prĳsstabiliteit in overeenstemming met het Verdrag; iii) een van verantwoordelĳkheidszin getuigend gedrag van de sociale partners dat een ondersteuning vormt van loonontwikkelingen die verenigbaar blĳven met prĳsstabiliteit en werkgelegenheidsschepping (zie punt 2. 4); en iv) de toezegging van de lidstaten om onmiddellĳk over te gaan tot coherente en allesomvattende economische hervormingen om het aanpassingsvermogen en de efficiëntie van de product-, kapitaal- en arbeidsmarkten te bevorderen (zie hoofdstuk 3). In het licht van de huidige economische omstandigheden, die gekenmerkt worden door een aanzienlĳke speling in de product- en arbeidsmarkten in de meeste lidstaten, moeten concrete acties van de regeringen en de sociale partners die bĳdragen tot een aanhoudende lage inflatiedruk het de monetaire politiek gemakkelĳker maken om haar eerste doelstelling van handhaving van de prĳsstabiliteit te verwezenlĳken en onverminderd deze laatste, verder bĳ te dragen tot een algemeen klimaat waarmee het globaal economisch beleid in de Gemeenschap wordt ondersteund. Uitvoering van economische beleidsmaatregelen die in de huidige omstandigheden passend zĳn, is voor de eurozone een belangrĳke test. L 217/42 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 Het institutionele kader voor een doeltreffende coördinatie is aanwezig, met name door oprichting van de Groep Euro-11, maar er moet nog ervaring worden opgedaan met de procedures. In deze context en met volledige inachtneming van de bepalingen van het stabiliteits- en groeipact, zal de economische en begrotingssituatie op gezette tĳden worden bestudeerd om de beleidsmix in de eurozone te evalueren. Om de huidige moeilĳke omstandigheden te boven te komen, dient een open dialoog tot stand te worden gebracht tussen alle beleidsactoren, waaronder steeds wanneer dat nodig is de Europese sociale partners, met name in het kader van het Europees werkgelegenheidspact, teneinde informatie en standpunten uit te wisselen, en een klimaat van wederzĳds vertrouwen in het vermogen van de beleidsvormers om hun respectieve toezeggingen gestand te doen, te creëren. Het proces van de macro-economische dialoog, dat een sleutelelement van het Europees werkgelegenheidspact vormt, zou tot een soepele wisselwerking tussen macro-economische beleidslĳnen kunnen bĳdragen. 2. 2. Macro-economische beleidsmix in de lidstaten die niet aan de eurozone deelnemen De lidstaten die niet aan de eurozone deelnemen staan voor andere macro-economische beleidsuitdagingen dan de lidstaten van de eurozone, want zĳ blĳven verantwoordelĳk voor hun eigen monetaire politiek en hun wisselkoersbeleid. Zĳ vallen evenwel onder de meeste bepalingen van het stabiliteits- en groeipact. Deze landen zullen ook een op stabiliteit gerichte macro-economische politiek moeten voeren, welke de basis is voor een krachtige groei en werkgelegenheid. Bovendien moeten de monetaire en de budgettaire politiek dusdanig worden gevoerd dat zĳ de prĳsstabiliteit en de duurzaamheid van de financiële positie van de overheid in stand houden en zo nodig bevorderen. Dit zou deze landen ook helpen bĳ de voorbereiding op hun toetreding tot de eurozone. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/43 In de twee lidstaten die aan het WKM2 (wisselkoersmechanisme 2) deelnemen moet vooral aandacht worden besteed aan het handhaven van een solide monetaire en budgettaire politiek teneinde de wissel- koersverplichtingen na te leven. De twee lidstaten met een rechtstreeks inflatiestreefcĳfer moeten hun monetaire en budgettaire politiek voeren in overeenstemming met dat streefcĳfer en aldus de voorwaarden voor koersstabiliteit scheppen. Daartoe is nodig dat alle lidstaten die niet aan de eurozone deelnemen de nauwgezette uitvoering van hun convergentieprogramma voortzetten. 2. 3. Gezonde en doelmatige openbare financiën In 1996 en 1997 is aanzienlĳke vooruitgang geboekt bĳ het terugdringen van de begrotingstekorten. In 1998 waren de resultaten op dit gebied in het algemeen niettemin slechts bescheiden, hoewel de economi- sche bedrĳvigheid over het algemeen gestaag toenam, zodat de begrotingssituatie van de meeste lidstaten nog niet voldeed aan de middellangetermĳndoelstelling van het stabiliteits- en groeipact. Er is dus behoefte aan verdere budgettaire consolidatie. Die zal de nodige ruimte creëren om negatieve conjunctuurontwikkelingen op te vangen. Daarnaast moeten de lidstaten ernaar streven de kwetsbaarheid van de begroting voor stĳgende rentevoeten te verminderen, de overheidsuitgaven en de belastingen meer bevorderlĳk te maken voor groei en werkgelegenheid, en voorbereidingen te treffen voor de budgettaire uitdagingen op langere termĳn die verband houden met de vergrĳzing van de bevolking. In het kader van het stabiliteits- en groeipact hebben alle lidstaten stabiliteitsprogramma's of convergentie- programma's ingediend waarin de middellangetermĳndoelstelling voor een evenwichtige begroting of een begrotingsoverschot wordt beschreven en het aanpassingsproces om dit doel te bereiken. Tot de eerste maanden van 1999 heeft de Raad alle programma's bestudeerd en een advies terzake uitgebracht. Bĳ het voeren van de begrotingspolitiek in 1999 en daarna dienen de lidstaten: L 217/44 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 i) niet later dan eind 2002 een evenwichtige begroting of een begrotingsoverschot te verwezenlĳken overeenkomstig de stabiliteits- en convergentieprogramma's; ii) gezien de verwachte tĳdelĳke groeivertraging, te voldoen aan hun begrotingsoogmerken voor 1999; en iii) indien de economische vooruitzichten beter zĳn dan in hun stabiliteits- of convergentieprogramma's wordt verwacht, onmiddellĳk de budgettaire aanpassingsinspanningen te leveren die in hun stabiliteits- of convergentieprogramma vanaf het jaar 2000 zĳn gepland, en waar hun programma op een minimale aanpassing gericht is, zich meer ambitieuze doelen te stellen en hun stabiliteits- of convergentie- programma in die zin aan te passen. Netto financieringstekort/overschot van de overheid (in % van het BBP) Prognoses van stabiliteits- of convergentieprogramma Stabiliteitsprogramma Datum (1) 1998 1999 2000 2001 2002 B D E F IRL (3) I L NL (5) A P FIN DK EL S UK (8) 12/98 1/99 12/98 1/99 12/98 12/98 2/99 10/98 11/98 12/98 9/98 10/98 6/98 12/98 12/98 – 1,6 – 2,5 – 1,9 – 2,9 – 1,7 – 2,6 2,1 – 1,3 – 2,2 — – 1,1 1,1 – 2,4 1,5 0,8 – 1,3 – 2,0 – 1,6 – 2,3 – 1,7 – 2,0 – 1,0 – 2,0 – 1,0 – 0,7 – 1,5 – 0,4 – 0,3 – 1,0 0,1 – 2,0 (2) – 1,6 (2) – 1,2 (2) – 1,4 – 1,5 – 1,6 – 1,0 1,1 (4) 1,2 (4) 1,3 (4) – 1,3 – 2,0 – 2,0 2,4 Convergentieprogramma 2,5 – 2,1 0,3 – 0,3 — – 1,7 – 1,5 2,2 2,8 – 1,7 1,6 – 0,3 — – 1,5 – 1,2 2,1 2,6 – 0,8 2,5 – 0,1 — — 1,7 (4) – 1,1 (6) – 1,4 – 0,8 2,3 (7) — — 0,2 (9) (1) Datum van goedkeuring van programma. (2) Voorzichtig scenario; gunstige prognose: – 1,7; – 1,2 en – 0,8 % van het BBP in de jaren 2000 tot 2002. (3) Cĳfers gebaseerd op de SEC-overeenkomsten van 1995. Vergeleken met SEC-overeenkomsten van 1979, waarop de tabel in het algemeen is gebaseerd, leidt dit tot een verlaging van het overschot met ongeveer 0,4 % van het BBP vanaf 1999. (4) Centraal scenario. Prognoses voor het hoog/laag groeiscenario: 0,9/1,2, 0,8/1,5, 0,7/1,9 en 1,0/2,5 % van het BBP voor de jaren 1999 tot en met 2002. (5) Geen jaarcĳfers verstrekt 2000 en 2001. (6) Voorzichtig scenario; gemiddelde en gunstige prognoses: – 0,25 en 0,25 % van het BBP in het jaar 2002. (7) Prognoses voor 2005: 3,5 % van het BBP. (8) Gegevens voor het begrotingsjaar dat begint in elk van de vermelde kalenderjaren. (9) Prognose voor begrotingsjaar 2003/2004: 0,1 % van het BBP. Bron: Diensten van de Commissie. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/45 Opdat de budgettaire aanpassingen en de herstructureringen doelmatig zouden worden uitgevoerd, moet rekening worden gehouden met de bĳzondere omstandigheden van elke lidstaat op economisch, sociaal en institutioneel gebied. In het algemeen, en zonder de lopende consolidatie in het gedrang te brengen, wordt de lidstaten verzocht: i) hun begrotingssituatie te verbeteren door uitgavenbeperkingen, eerder dan door belastingverhogingen; in dit verband zouden de lidstaten, om de geloofwaardigheid van de begrotingsconsolidatie te vergroten en de verwachtingen van de particuliere sector positief te beïnvloeden, de mechanismen en instellingen moeten creëren en stimuleren die de controle over de uitgaven vergemakkelĳken, zodat de belastingen, kunnen worden verlaagd zonder de verwezenlĳking of het behoud van een gezonde budgettaire situatie in gevaar te brengen; en ii) de houdbaarheid en doelmatigheid van hun openbare financiën te verbeteren door: a) herziening van de pensioen- en gezondheidszorgregelingen om de financiële lasten van de vergrĳzing van de bevolking op te kunnen vangen en invloed uit te oefenen op het toekomstige arbeidsaanbod, in aansluiting op de mogelĳkheden die reeds door de lidstaten worden onderzocht; b) waar van toepassing, ombuiging van de daling van de overheidsinvesteringen; in dit verband zouden de Unie en de lidstaten geleid moeten worden door het vierpuntenprogramma van de Commissie dat aan de Europese Raad van Wenen werd voorgelegd; c) bevordering van de investeringen in menselĳk kapitaal en verschaffing van de vereiste financiële middelen voor andere actieve arbeidsmarktmaatregelen die worden gevraagd in de werkgelegenheids- richtsnoeren met inachtneming van de nationale begrotingssituatie; d) vermindering van de totale belastingdruk en vooral van de loonwig bĳ de laagste lonen, bĳ voorkeur door middel van uitgavenverlagingen of verschuivingen naar milieu-, energie- of consumptiebelas- tingen; om de werkgelegenheidseffecten van een verlaging van de belastingdruk op de arbeid en de indirecte loonkosten te vergroten, wordt de sociale partners verzocht op hun respectieve niveaus van verantwoordelĳkheid en actiemogelĳkheden verbintenissen aan te gaan voor acties die gericht zĳn op verbetering van de voorwaarden voor werkgelegenheidsschepping en investeringen; e) verbetering van de doelmatigheid van de belastingsystemen; en f) verdere fiscale coördinatie om een goede werking van de interne markt te verzekeren en schadelĳke belastingconcurrentie te voorkomen; de Raad is in afwachting van de resultaten van de lopende besprekingen over het BTW-stelsel, de vennootschapsbelasting en de belasting op de renteopbreng- sten van beleggingen, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Wenen in december 1998. Op dezelfde wĳze als dit voor de lidstaten geldt, wordt ook van de Gemeenschap verwacht dat zĳ een strikte begrotingsdiscipline in acht blĳft nemen. Een strikte begrotingsdiscipline moet worden toegepast op alle rubrieken van de financiële vooruitzichten, terwĳl tegelĳkertĳd het interinstitutioneel akkoord inzake de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure moet worden nageleefd. 2. 4. Gepaste loonontwikkeling Zoals in de resolutie van Amsterdam over de groei en de werkgelegenheid werd beklemtoond, zĳn de sociale partners — op nationaal, regionaal, sectorieel en zelfs meer gedecentraliseerd niveau, al naar hun tradities — verantwoordelĳk voor het vinden van een evenwicht tussen hoge werkgelegenheid en gepaste loonovereenkomsten en voor het institutioneel kader voor het loonvormingsproces, met steun van overheidsinstanties waar van toepassing. In de EMU, met een uniform monetair regime, zal het verband tussen lonen en werkgelegenheid duidelĳker en nauwer worden. tot stand brengen van een geschikt L 217/46 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 De loonkostenontwikkelingen in de lidstaten moeten verschillende economische en werkgelegenheidssitua- ties kunnen weerspiegelen. De regeringen kunnen de juiste randvoorwaarden scheppen die de onderhande- lingen van de sociale partners vergemakkelĳken. Opdat de loonontwikkelingen tot een werkgelegenheids- vriendelĳke beleidsmix zouden bĳdragen, moeten de sociale partners een van verantwoordelĳkheidszin getuigende koers blĳven volgen en in de lidstaten loonovereenkomsten sluiten die voldoen aan de algemene principes die werden uiteengezet in de vorige globale richtsnoeren voor het economisch beleid: i) de nominale loonstĳgingen in de lidstaten moeten verenigbaar zĳn met prĳsstabiliteit; in de eurozone zullen de totale loonstĳgingen aldus worden afgestemd op het prĳsstabiliteitsdoel van de ECB; ii) de reële loonstĳgingen moeten worden gerelateerd aan de stĳging van de arbeidsproductiviteit en verenigbaar zĳn met de noodzaak de rentabiliteit van de capaciteitsvergrotende en werkgelegenheid scheppende investeringen waar nodig te verhogen en daarna in stand te houden. Dit houdt in dat in landen waar de groei van de globale arbeidsproductiviteit terugloopt, de ruimte voor reële loonstĳ- gingen afneemt. Meer specifiek dient een verkorting van de arbeidstĳd niet tot een stĳging van de reële arbeidskosten per eenheid te leiden. Opdat een verbeterde rentabiliteit in meer investeringen in de Gemeenschap resulteert, te scheppen wat betreft vraagontwikkeling, arbeidsmarktomstandigheden, belasting en het regelgevings- kader; is het van fundamenteel belang een investeringsbevorderend klimaat iii) om de inzetbaarheid te verbeteren, moet bĳ loonafspraken meer rekening worden gehouden met tussen kwalificatieniveaus, vaardigheden en geografische gebieden; en verschillen in productiviteit iv) vooral in de eurozone zal het van cruciaal belang zĳn een convergentie van de nominale en reële lonen tussen de landen en regio's die vooruitloopt op de productiviteitontwikkeling te voorkomen, daarom moeten loonimitatie-effecten worden voorkomen. De verschillen in arbeidskosten tussen de lidstaten moeten verschillen in arbeidsproductiviteit blĳven weerspiegelen. Om de gewenste degelĳke resultaten te bereiken is een doelmatige dialoog op alle niveaus noodzakelĳk. De uitkomsten moeten gezamenlĳk beoordeeld worden op de gevolgen ervan voor groei en werkgelegenheid. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/47 3. Alomvattende en gecoördineerde economische hervormingen Structuurhervormingen spelen een belangrĳke rol in het stimuleren van de economische groei, het verbe- teren van de productiviteit, het vergroten van het vertrouwen van de particuliere sector en het bevorderen van de werkgelegenheid in de Europese Unie. Structuurhervormingen zullen de mogelĳkheden vergroten om de mondialisering, de milieuproblemen en de technologische veranderingen op te vangen. Zĳ zĳn ook van essentieel belang voor het welslagen van de Economische en Monetaire Unie: beter werkende markten zullen het groeipotentieel van de Europese economieën vergroten. Economische hervorming is ook nodig om de werkgelegenheid te vergroten en het aanzienlĳke niveau van de structurele werkloosheid in Europa te verlagen. Het feit dat de monetaire politiek afgesteld is op handhaving van de prĳsstabiliteit in de eurozone als geheel is een reden te meer om ervoor te zorgen dat de product- en arbeidsmarkten flexibel genoeg zĳn om direct te reageren op de economische ontwikkeling in bepaalde landen. Het openstellen van markten voor concurrentie, zowel op nationaal als op EU-niveau, zal tot lagere prĳzen voor consumenten en een efficiëntere productie leiden. De toetreding van nieuwe ondernemingen tot de markten zal innovatie en de overdracht van nieuwe technologieën vergemakkelĳken, waardoor de globale productie- en werkgele- genheidsniveaus zullen stĳgen. Overal in de Europese Unie worden hervormingen ten uitvoer gelegd, maar vaak zĳn zĳ niet algemeen genoeg en is de vooruitgang op de verschillende terreinen en in de verschillende lidstaten niet gelĳk. Over het algemeen is de vooruitgang vrĳ bevredigend op de goederen- en kapitaalmarkten, maar er moet nog veel worden gedaan voor de diensten, waaronder de financiële diensten, en de arbeidsmarkten. De lidstaten dienen daarom op doorzichtige wĳze de werkgelegenheidsrichtsnoeren toe te passen en het Cardiff-proces voor economische hervormingen te volgen om de concurrentiepositie te verbeteren, de hervormingen van de regelgeving te bespoedigen en de werking van de interne markt te verbeteren. Vooral is het van belang de bestaande mechanismen en structuren op zodanige wĳze te hervormen dat werklozen en potentiële ondernemers in staat worden gesteld een betere toegang tot arbeids- en productmarkten te krĳgen. Open en concurrerende internationale markten vormen een belangrĳke drĳfkracht voor groei, welvaart en stabiliteit in de Gemeenschap. De Gemeenschap dient in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Wenen naar verdere liberalisering van de handel te streven. L 217/48 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 3. 1. Meer efficiënte product (goederen en diensten)-markten Dankzĳ het internemarktprogramma zĳn de productmarkten in de Europese Unie vrĳ goed geïntegreerd en functioneren zĳ naar behoren. De prĳsverschillen tussen de lidstaten en tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten wĳzen er echter op dat er ruimte is voor verbetering. Hervorming van de regelgeving is een andere hoeksteen voor de verbetering van de werking van de productmarkten. Zĳ bestaat erin de kwaliteit van de voorschriften te verbeteren en kan al dan niet deregulering inhouden. Om deze doelstel- lingen te bereiken, wordt de lidstaten verzocht de volgende maatregelen te nemen: i) het internemarkt- en het concurrentiebeleid moeten nauwgezet worden toegepast en gecontroleerd; een meer effectieve handhaving van de interne markt is vooral vereist op de gebieden openbare aanbeste- dingen en technische normen, waartoe de overheid nieuwe verplichtingen moet aangaan; gestreefd moet worden naar een doelgerichte voortzetting van de werkzaamheden om vraagstukken op te lossen die zich voordoen in samenhang met de beperkingen aan de parallelhandel die tot hogere prĳzen leiden; ii) wat de staatssteun betreft moet de Commissie strikt toezicht uitoefenen en moeten de lidstaten een rigoureuze zelfdiscipline toepassen; iii) de hervormingen van de regelgeving moeten worden bespoedigd in de sectoren telecommunicatie, vervoer en energie, met het oog op meer concurrentie tussen de leveranciers van diensten; de voordelen in termen van lagere prĳzen en/of hogere kwaliteit die het gevolg zĳn van het liberalisatieproces, zullen onverwĳld worden doorgegeven aan de consument en de industriële gebruiker vanwege de grotere concurrentie en zullen ook ondersteuning bieden voor initiatieven als de informatiemaatschappĳ en elektronische handel; aldus zullen deze hervormingen van de regelgeving tot nieuwe investeringsmoge- lĳkheden en nieuwe banen leiden; iv) de kwaliteit van wet- en regelgeving is verbeterd, maar meer vooruitgang is nodig, vooral ten behoeve van KMO's; de procedures en administratieve termĳnen voor startende bedrĳven moeten worden verkort. De lidstaten moeten zichzelf oogmerken en termĳnen voor dergelĳke reducties stellen; boven- dien moet de op consumentenbescherming gerichte regelgeving verder worden verbeterd en versterkt; v) het BTW-stelsel moet worden herzien en vereenvoudigd om te zorgen dat het aangepast is aan de interne markt; vi) er dient verdere vooruitgang te worden geboekt bĳ het voorkomen van schadelĳke fiscale concurrentie, in overeenstemming met de conclusies van de Europese Raad van Wenen; en vii) de lidstaten dienen ook meer nadruk te leggen op de milieuaspecten van het economisch beleid. De bevordering van milieuvriendelĳke technologieën en het gebruik van op de markt gebaseerde instru- menten zouden tot een duurzamere ontwikkeling kunnen bĳdragen. Een gezond milieubeleid zou ook voordelen op het gebied van grotere groei en werkgelegenheid met zich meebrengen. 3. 2. Meer geïntegreerde en diepere kapitaalmarkten Er zĳn belangrĳke vorderingen gemaakt, maar de EU-kapitaalmarkt blĳft gefragmenteerd door verschillen in regelgeving en belastingen tussen de lidstaten. Door het uitzicht op een grote, eengemaakte kapitaalmarkt te bieden vormt de invoering van de euro een verdere stimulans om de doorzichtigheid te verhogen en de nog resterende belemmeringen op te heffen. Diepere en beter werkende risicokapitaalmarkten zouden de expansie van kleine en middelgrote ondernemingen vergemakkelĳken door hen toegang te geven tot financiering op de beurs en tot durfkapitaal; bovendien zouden zĳ bevorderlĳk zĳn voor onderzoek en technologische ontwikkeling en voor innovaties en aldus tot een sterkere groei van onze economieën en meer en betere banen leiden. Daarom wordt de lidstaten verzocht: i) hun inspanningen om de verschillen in hun regelgeving en belastingstelsels te verminderen te coördi- neren en de samenhang met bedrĳfseconomische en fiscale nationale eisen te bewaren; ii) waar passend ervoor te zorgen dat bĳkomende gastlandeisen alleen gelden voor de financiële diensten die aan cliënten van de detailhandel worden aangeboden, en dus niet aan beroepsbeoefenaren; dit houdt een beleid in waarbĳ onderscheid wordt gemaakt tussen consumenten en subjecten die beroepsmatig handelen; 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/49 iii) ervoor te zorgen dat de bestaande nationale „algemeen belang”-regels voor de bescherming van de consument en de bevordering van grensoverschrĳdende handel worden toegepast op een doorzichtige en evenredige wĳze, zoals de Commissie heeft gevraagd in haar mededeling „Financiële diensten: bouwen aan een kader voor actie”; en iv) het nemen van risico en de innovatie in Europa te bevorderen; in dit verband snel het risicokapitaal- actieprogramma ten uitvoer te leggen en aldus de toegang tot risicokapitaal voor het MKB te vergemak- kelĳken, alsook tot OTO-kapitaal voor alle bedrĳven. 3. 3. Beter wekende arbeidsmarkten De werking van de arbeidsmarkten in de Europese Unie kan aanzienlĳk worden verbeterd en dit zou een belangrĳke bĳdrage aan de vermindering van de hoge werkloosheid inhouden. Er zĳn echter grote verschillen tussen de lidstaten, de regio's binnen de lidstaten en de arbeidscategorieën. Hieruit kunnen verschillende lessen worden getrokken: i) uit de verschillen tussen de lidstaten blĳkt dat landen die bĳ de structurele hervormingen de meeste vooruitgang hebben geboekt en tegelĳkertĳd een gezond macro-econo- misch beleid hebben gevoerd, hun werkgelegenheidssituatie hebben verbeterd; ii) wegens de verschillen in regionale werkloosheid in diverse landen is het nodig om in deze landen bĳ de collectieve onderhande- lingen rekening te houden met productiviteitsverschillen naargelang kwalificaties, vaardigheden en geografi- sche gebieden en om de arbeidsmobiliteit te vergroten; en iii) de bĳzonder hoge werkloosheid bĳ bepaalde arbeidscategorieën (laaggeschoolden, vrouwen, jongeren) weerspiegelt hoofdzakelĳk het patroon van het arbeidsaanbod en in de aanwervingsprocedures, met inbegrip van de facto discriminatie, maar ook de hoge kosten van enkele van deze categorieën (in het bĳzonder de ongeschoolden) en de ontoereikende kwalifica- ties. Om deze problemen aan te pakken moet de geïntegreerde vierpĳlerstrategie van de werkgelegenheidsricht- snoeren ten volle en op een snelle en doorzichtige wĳze ten uitvoer worden gelegd. De lidstaten moeten vooral aandacht besteden aan de volgende punten: i) zowel aan de vraag- als aan de aanbodzĳde moeten maatregelen worden genomen, met toepassing van de preventieve aanpak van de werkgelegenheidsrichtsnoeren en vermindering van het verschil tussen de geslachten; dit omvat vergroting van de inzetbaarheid van het individu, met name door middel van toegang tot opleiding voor de arbeidsmarkt, onderwĳs en een leven lang leren, verlaging van de belastingen, vooral voor de laagbetaalden en een evaluatie van de duur en voorwaarden van de uitkeringsregelingen, samen met een actief beleid om werklozen opnieuw te integreren; overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Wenen moeten de nationale actieplannen voor de werkgelegen- heid, waarvan toepassing, concrete doelstellingen en termĳnen bevatten; L 217/50 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 ii) waar van toepassing moeten de belastingen en de sociale zekerheid worden herzien en aangepast om te zorgen dat zĳ de inzetbaarheid en het scheppen van banen actief ondersteunen; de overdracht van pensioenrechten moet zoveel mogelĳk worden verbeterd om de arbeidsmobiliteit tussen sectoren en regio's in de Europese Unie te stimu- leren; er dient een evenwicht tot stand te worden gebracht tussen economische doelmatigheid en sociale bescherming; overplaatsing van werklozen naar dure, passieve systemen moet worden voorkomen; en iii) de sociale partners moeten worden aangemoedigd de orga- nisatie van het werk te moderniseren, hetgeen flexibele arbeidsduurregelingen en regelingen op jaarbasis omvat; bĳ een eventuele algemene verkorting van de arbeidstĳd moet een verhoging van de arbeidskosten per eenheid worden voorkomen en moet rekening worden gehouden met toekomstige behoeften aan een groter arbeidsaanbod; er moet verder worden gestreefd naar een verhoging van de participatiegraad van vrouwen en het stimuleren van de combinatie van beroep en gezin. II. RICHTSNOEREN PER LAND 1. België In België zal de economische groei in 1999 terugvallen tot het trendmatig percentage, maar dat is voldoende om een geleide- lĳke verlaging van de werkloosheid in de hand te werken. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — risico's van afwĳking van het voor 1999 gestelde doel van een primair overschot van 6 % van het BBP moeten worden tegengegaan door tĳdige corrigerende maatregelen, zodat het streefcĳfer van 1,3 % van het BBP voor het totale tekort kan worden gehaald; — de reële primaire uitgaven in dit jaar en later moeten nauw- gezet worden gevolgd, opdat de jaarlĳkse stĳging ervan in overeenstemming blĳft met het beoogde primaire overschot van 6 % van het BBP. Het stabiliteitsprogramma voorziet in een jaarlĳkse stĳging van de reële primaire uitgaven met 1,5 %; — in de toekomst moet het primaire overschot op 6 % van het BBP worden gehouden en moet het tekort van de over- heidssector worden teruggedrongen, zoals gepland in het stabiliteitsprogramma, opdat de schuldquote gestaag en snel kan worden gereduceerd; en Product- en kapitaalmarkten De Belgische overheid heeft belangrĳke maatregelen genomen om de product- en kapitaalmarkten te liberaliseren en de mede- dinging te bevorderen. Verdere inspanningen zĳn evenwel nodig op specifieke terreinen: — ondanks een gestage verbetering sedert november 1997 is de staat van dienst van België bĳ de toepassing van de communautaire richtlĳnen nog voor verbetering vatbaar, vooral in sectoren zoals telecommunicatie en vervoer; en — de liberalisatie van de netwerkindustrieën (telecommuni- catie, post, energie, vervoer) voldoet over het algemeen aan de eisen van de communautaire wetgeving. Een verdere openstelling van deze markten zal leiden tot lagere prĳzen voor het bedrĳfsleven en de consument. Arbeidsmarkt De Belgische arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door een blĳvend hoge langdurige werkloosheid en een relatief laag werkgelegen- heidspercentage. In het arbeidsmarktbeleid wordt nog steeds te veel nadruk gelegd op het belang van maatregelen tot instand- houding van de inkomens. De ontwikkeling naar een actief beleid is kracht bĳgezet door het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998. De hervormingen dienen dus vooral op de volgende punten te worden gericht: — terwĳl de inschakeling van de werklozen wordt nagestreefd met bĳzondere aandacht voor laaggeschoolden en jongeren, moet vooral voor werkloze volwassenen meer worden gedaan; — om prikkels te creëren tot deelname aan de actieve maatre- gelen en tot aanvaarding van nieuwe werkaanbiedingen, moeten de actieve beleidsmaatregelen worden gecombi- neerd met een herziening van de duur van de uitkeringen en een scherpere controle op de beschikbaarheid van werk- lozen; — de arbeidsbeschermingswetgeving is in België vrĳ strikt voor de witteboordencategorie. Hieraan moet aandacht worden besteed, want door een meer flexibele wetgeving kunnen de arbeidsmarktresultaten van België worden verbe- terd; en — gezien de grote verschillen in regionale werkloosheid, is het wenselĳk het gebruik van open clausules te vergemakke- lĳken, zodat loononderhandelingen de lokale arbeidsmarkt- situatie of de financiële positie van de ondernemingen beter weerspiegelen. 2. Denemarken — binnen het Belgische institutionele kader is het wenselĳk in 2000 de „samenwerking”-overeenkomst te vernieuwen die in 1996 is ondertekend tussen de federale regering, de gewesten en de gemeenschappen, met het oog op de coör- dinatie van de begrotingspolitiek tĳdens de periode van het stabiliteitsprogramma. in 1999 zal Verwacht wordt dat de economische groei afnemen tot onder het trendmatige percentage, omdat de economische bedrĳvigheid zich dicht bĳ haar capaciteitslimiet bevindt en omdat de centrale overheid anticyclische begrotings- maatregelen heeft genomen. De werkloosheid zal zich vermoe- delĳk stabiliseren op haar reeds lage peil. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/51 Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet worden gericht op het volgende: — gestreefd moet worden naar behoud van een aanzienlĳk begrotingsoverschot in 1999 — in overeenstemming met het geplande overschot van 2,5 % van het BBP — door strikt vast te houden aan de uitgavendoelstellingen, in het bĳzonder die van de lagere overheden; en — op middellange termĳn moeten de distorsies in het belas- tingsysteem (opgenomen in het „Whitsun-pakket”) verder worden verminderd en moet dit tot resultaten leiden. Product- en kapitaalmarkten De Deense overheid heeft op een aantal markten belangrĳke structurele hervormingen doorgevoerd. Toch zĳn nog inspan- ningen nodig op bepaalde gebieden: — de concurrentieproblemen (hoge prĳzen, hoge concentratie- ratio's, hoge marges en lage graad van buitenlandse pene- tratie) in bepaalde sectoren vragen om een verscherping en een strengere toepassing van de bestaande voorschriften; — de Deense overheidssector is vrĳ groot, zodat de inspan- ningen van de overheid om de efficiëntie te verhogen door aanbestedingen voor de voorziening van overheidsdiensten in te voeren, uiterst gepast zĳn; netwerkindustrieën. De — belangrĳke vooruitgang is geboekt bĳ de deregulering van de overeengekomen hervormingen in de elektriciteitssector, die gericht zĳn op verdere liberalisatie, moeten onverwĳld ten uitvoer worden gelegd; en onlangs — de liberalisatie van de openingstĳden van winkels, die reeds een vergroting van de werkgelegenheid met zich heeft meegebracht, moet verder worden herzien. Arbeidsmarkt Denemarken heeft een hoge werkgelegenheidsgraad en een laag werkloosheidspercentage. Het maakt deel uit van de groep lidstaten waar de tenuitvoerlegging van veelomvattende structu- rele hervormingen, in het bĳzonder op de arbeidsmarkten, duidelĳk positieve resultaten heeft opgeleverd. Toch zĳn nog hervormingen nodig op de volgende gebieden: — een groot deel van de beroepsbevolking is afhankelĳk van een uitkering en het arbeidsaanbod moet worden vergroot, hetgeen betekent dat de recente hervormingen, waaronder die van de vervroegde pensionering, volledig moeten worden uitgevoerd en nauwlettend gevolgd, om te kunnen beoordelen of voldoende stimulansen worden gegeven om een betrekking te aanvaarden of actief te blĳven; — de jongste belastinghervorming, die onder meer tot doel had de belastingdruk op de lage inkomens te verlichten en meer stimulansen te geven, moet worden geëvalueerd met het oog op een eventuele verscherping, want de loonwig is nog te groot; en — de verschillende verlofregelingen moeten opnieuw worden bekeken in het licht van de behoefte aan verhoging van het arbeidsaanbod. 3. Duitsland De groeivertraging in 1999 schĳnt in Duitsland groter te zĳn dan in de meeste andere lidstaten, omdat dit land over het algemeen sterker de effecten ondervindt van de verzwakking van de wereldhandel, terwĳl ook specifieke binnenlandse invloeden een rol spelen, zoals ingrĳpende structuuraanpas- singen in de nieuwe Duitse deelstaten, vooral dan in de bouw- nĳverheid. Dit houdt het risico in van een onderbreking van de daling van de werkloosheid. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet worden gericht op het volgende: — het streefcĳfer voor het begrotingstekort van 2 % van het BBP moet worden aangehouden. Dit is mogelĳk door de uitgaven strikt onder controle te houden; — indien de verbetering van de economie in 2000 gunstiger uitvalt dan in het stabiliteitsprogramma voor Duitsland werd verwacht, moet die worden benut om sneller tot het middellangetermĳn-streefcĳfer voor het tekort te komen dat is vastgesteld in het stabiliteitsprogramma; en — het leidende beginsel van de geplande belastinghervorming, namelĳk verlaging van de belastingtarieven en gelĳktĳdige verbreding van de belastinggrondslag, is passend. Om de positieve effecten ervan te maximaliseren, moet de hervor- ming uitmonden in een vereenvoudiging van de belasting- wetgeving. Product- en kapitaalmarkten Bepaalde tekenen wĳzen erop dat de werking van de Duitse productmarkten verbetert. Er zĳn echter nog inspanningen nodig op bĳzondere gebieden: — sedert november 1997 heeft Duitsland aanzienlĳke vooruit- gang geboekt bĳ de voltooiing van het wetgevende werk dat nodig is voor de toepassing van de communautaire voorschriften. Vorderingen zĳn echter nog nodig op het gebied van de openbare aanbestedingen; — de omvang van de staatssteun was toegenomen als gevolg van de eenwording van Duitsland, maar sedertdien is deze steun afgenomen. Dit proces moet worden voortgezet, vooral wat betreft de sectoriële steun; — er zĳn belangrĳke vorderingen gemaakt bĳ de liberalisatie van de netwerkindustrieën, hetgeen geleid heeft tot verla- ging van de prĳzen. Eenzelfde inspanning moet worden de overwogen openingsuren in de detailhandel, na het onderzoek van de liberalisatie van 1996; en diensten, andere voor voor ook — de registratieprocedures voor de oprichting van MKB- bedrĳven zĳn vereenvoudigd en verkort. Een verdere verkorting schĳnt mogelĳk te zĳn. L 217/52 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 Arbeidsmarkten In de laatste vĳf jaar werd de Duitse arbeidsmarkt gekenmerkt door een geringe werkgelegenheidsschepping. De werkloosheid ligt in Oost-Duitsland bĳna tweemaal zo hoog als in West- Duitsland. De actieve arbeidsmarktmaatregelen zĳn gericht op bevordering van de beroepsopleiding, banenplannen, structu- rele aanpassingsmaatregelen en rehabilitatie, en de rol van de openbare arbeidsvoorzieningsdienst wordt uitgebreid. Het nati- onale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 is geconcen- treerd op de inzetbaarheid door verdere ontwikkeling van het succesvolle duale leerlingstelsel, alsook acties ten behoeve van achtergestelde jongeren. De hervormingen moeten dus vooral op de volgende punten worden gericht: — de nadruk op actieve arbeidsmarktmaatregelen moet worden aangevuld met een onderzoek van de socialezeker- heidsregelingen, om te zorgen dat alle groepen voldoende worden gestimuleerd om aan opleidingen deel te nemen of werkaanbiedingen te aanvaarden; — het besluit van de regering om de indirecte arbeidskosten — via een hogere energiebelasting — en de inkomensbelas- tingen, vooral voor de laagbetaalden, te verlagen, wordt toegejuicht. Dergelĳke maatregelen moeten worden voort- gezet om de arbeidskosten nog verder te verlagen aan de onderkant van de loonschaal en tegelĳk toch te letten op de vereiste begrotingsconsolidatie; en voor het MKB moet de arbeidsmarkt worden beoordeeld op haar werkgelegen- heidseffecten. 4. Griekenland De economische groei is de laatste jaren in Griekenland krachtig geweest en een vertraging in 1999 zal hoe dan ook beperkt zĳn. Verwacht wordt dat de werkloosheid geleidelĳk zal afnemen. worden hervormd; de herstructurering en privatisering van overheidsbedrĳven moet voortgang vinden zoals is gepland. De opbrengsten van de privatisering moeten worden gebruikt om de schuldquote snel te verlagen. Product- en kapitaalmarkten Griekenland heeft de laatste jaren getracht zĳn economie te liberaliseren. Op bepaalde gebieden moeten de inspanningen echter worden opgevoerd: — de staat van dienst bĳ de tenuitvoerlegging van de commu- nautaire wetgeving moet worden verbeterd, want het is slechter dan gemiddeld in de Europese Unie, vooral wat betreft de openbare aanbestedingen; — om de productiviteit te verbeteren moet de strategie van herstructurering van het beheer van staatsbedrĳven verge- zeld gaan van een volgehouden privatiseringsinspanning; — hoewel de schepping van nieuwe bedrĳven bemoedigend is, is het nodig de administratieve formaliteiten voor de regi- stratie van een nieuw bedrĳf nog verder te versoepelen om het vrĳe ondernemerschap te stimuleren. Ideaal zou dit gepaard moeten gaan met een strategie tot verdere ontwik- keling van de risicokapitaalmarkten, omdat Griekse MKB- bedrĳven moeilĳk financiële middelen vinden. Het voor- nemen om de effectenmarkt uit te breiden, zodat kleine dynamische ondernemingen in 1999 aan de beursverrich- tingen kunnen deelnemen, is een belangrĳke stap in de strategie om Griekse MKB-bedrĳven te helpen de nodige financiële middelen te vinden; en — hoewel de recente maatregelen tot stimulering van de thans nog lage OTO-uitgaven van het bedrĳfsleven bemoedigend zĳn, moeten verdere maatregelen in die zin worden over- wogen. Begrotingspolitiek Arbeidsmarkt De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — het streefcĳfer voor het begrotingstekort in 1999 ter hoogte van 1,9 % van het BBP moet worden verwezenlĳkt. De voorgestelde herschikking van de overheidsuitgaven ten voordele van de investeringen moet ten uitvoer worden gelegd; — in de begroting 2000 moet worden gestreefd naar een verdere verlaging van het tekort, mede door een reductie van de primaire lopende uitgaven in verhouding tot het BBP, teneinde bĳ te dragen tot een vermindering van de inflatoire verwachtingen. De hand moet blĳven worden gehouden aan duidelĳke en bindende normen voor de uitgavencontrole; — tegelĳkertĳd moet de Griekse overheid overeenkomstig de onlangs inspanningen aangenomen belastingwet haar voortzetten om de efficiëntie van het belastingsysteem te verbeteren door belastingontduiking en -ontwĳking te bestrĳden; en de overheidssector moet verder grondig De Griekse arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door een lage werkgelegenheidsgraad, een stagnerende werkloosheid en een hoge langdurige werkloosheid. Vorig jaar is een hervorming om de flexibiliteit te verhogen van kracht geworden. De wet voorziet in nieuwe soorten arbeidscontracten, flexibele arbeids- tĳden en particuliere arbeidsbureaus. Het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 en het uitvoeringsverslag wĳzen op de behoefte aan een meer algemene werkgelegenheidsstra- tegie om deze problemen aan te pakken. Bĳzondere inspan- ningen zĳn geleverd met het oog op de belangrĳke problemen die jongeren en vrouwen ondervinden, groepen waarin de werkloosheid zeer hoog is. De hervormingen moeten dus vooral op de volgende punten worden gericht: — de preventieve aanpak van het arbeidsmarktbeleid moet worden versterkt. De inspanningen tot hervorming van de onderwĳs- en opleidingssystemen om beter rekening te houden met de behoeften van de productieve sector, moeten worden voortgezet; en — het gebruik van nieuwe soorten deeltĳdcontracten en meer flexible arbeidstĳden moet worden aangemoedigd. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/53 5. Spanje Voor 1999 wordt een hoge, boven de trend uitstĳgende groei verwacht die echter iets kleiner zal zĳn dan in de voorafgaande jaren. De nog steeds hoge werkloosheid zal aanzienlĳk afnemen. — hoewel bĳ de privatisering en deregulering aanzienlĳke vorderingen zĳn gemaakt, hetgeen kan leiden tot een grotere efficiency op de markten voor goederen en dien- sten, moet het mededingingsbeleid worden versterkt om te garanderen dat de consument ten volle daarvan kan meeprofiteren. Begrotingspolitiek Arbeidsmarkt De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — gezorgd moet worden dat het nagestreefde tekort van 1,6 % van het BBP wordt gehaald, indien nodig door verdere beperking van de primaire lopende uitgaven en met gebruikmaking van de beter dan verwachte resultaten van 1998 en de mogelĳkheden tot grotere besparingen op de rentebetalingen; — in de begroting 2000 moeten de streefcĳfers en de strategie van het stabiliteitsprogramma worden bevestigd: een tekort van 1 % van het BBP door middel van beperking van de primaire lopende uitgaven. Dit zal ruimte scheppen voor uitbreiding van de overheidsinvesteringen, een gebied waarop in Spanje een inhaalbeweging nodig is. Mocht zich een oververhitting voordoen, dan moet een strakkere budgettaire koers worden gevolgd; en — de controle op de overheidsuitgaven moet worden versterkt door de geplande hervorming van de nationale begro- tingswet; in verband met de toenemende rol van de lagere overheden op vele uitgaventerreinen moet het binnenlandse stabiliteitspact tussen de regio's en de centrale overheid nauwgezet worden gecontroleerd en volledig gerespecteerd. Product- en kapitaalmarkten Spanje heeft de laatste tĳd ernstige inspanningen geleverd om de werking van de productmarkten te verbeteren. Er zĳn echter verdere inspanningen nodig op bepaalde gebieden: — ondanks de vooruitgang bĳ de omzetting van de commu- nautaire wetgeving in 1997 en 1998 is nog een verbetering nodig, vooral voor de vervoersector; — de staatssteun buiten de landbouw is voor een groot deel sectoriële steun. Dergelĳke steun moet worden verminderd; — door hervorming van de regelgeving is veel gedaan om de sectoren telecommunicatie, elektriciteit, gas en luchtvervoer te dereguleren. Dezelfde inspanning is nodig voor de detail- handel; — de administratieve last waarmee Spaanse bedrĳven worden geconfronteerd is aanzienlĳk, zowel wat betreft het aantal procedures als de termĳnen voor de registratie van een nieuw bedrĳf. Er moeten maatregelen worden genomen om in deze situatie verbetering te brengen; en — de wet ter bevordering van de industriële innovaties die door de Spaanse overheid wordt voorbereid om op dit gebied stimulansen te geven, is bĳzonder welkom, gezien het lage aandeel van de OTO-uitgaven. Hoewel de werkloosheid in 1998 met ruim 2 % is gedaald tot 18,7 %, bevindt Spanje zich in een van de moeilĳkste uitgangs- posities van alle lidstaten. Afgezien van de hoge werkloosheid bĳ jongeren en vrouwen en de aanzienlĳke langdurige werk- loosheid lĳdt de Spaanse arbeidsmarkt onder een lage werkgele- genheidsgraad, een lage participatiegraad van de vrouwen en een gering aandeel van deeltĳdarbeid. Het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 is een belangrĳke stap naar activering en preventie. Bovendien is onlangs een nieuwe wet aangenomen waardoor de aantrekkelĳkheid van deeltĳdarbeid zowel voor de werkgevers als de werknemers moet worden verhoogd, terwĳl het nieuwe gedecentraliseerde beheersmodel van het nationale arbeidsinstituut de inzetbaarheid zal verbe- teren. Er zĳn onderhandelingsstructuren gecreëerd om de sociale partners actief te betrekken bĳ de bepaling en uitvoering van werkgelegenheidsmaatregelen. Derhalve moeten de hervor- mingen vooral op de volgende punten worden gericht: — de aanzienlĳke langdurige werkloosheid en de hoge werk- loosheid bĳ de jeugd vragen om een verschuiving van passieve naar actieve arbeidsmarktmaatregelen, met bĳzon- dere nadruk op investeringen in onderwĳs en opleiding om het menselĳk kapitaal en het aanpassingsvermogen te vergroten, zoals vermeld in het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998; inkomstenbelasting — maatregelen in aansluiting op de recente hervorming van de persoonlĳke te verkleinen, gecombineerd met verdere hervormingen van de pensioenregeling om vervroegde uittreding te ontmoe- digen, zullen bĳkomende prikkels aan de aanbodzĳde van de arbeidsmarkt geven en mede zorgen voor de betaalbaar- heid van de sociale bescherming in Spanje; om de loonwig — de recente overeenkomsten met de sociale partners om de ontslagkosten te verlagen, moeten worden versterkt om het relatieve gewicht van tĳdelĳke contracten te verminderen, deeltĳdarbeid aan te moedigen en aldus meer flexibiliteit op de arbeidsmarkt te brengen; en — de opvallende regionale verschillen in de werkloosheid wĳzen erop dat de sociale partners de loonvormingssys- temen zouden moeten herzien om de loonontwikkeling aan te passen aan de productiviteitsverschillen op geografisch, sectoraal en ondernemingsniveau. 6. Frankrĳk De economische groei zal in 1999 terugvallen tot de trend. Verwacht wordt dat de werkloosheid verder zal afnemen, zĳ het minder snel. L 217/54 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — het streefcĳfer voor het begrotingstekort van 2,3 % van het BBP moet worden gerespecteerd. Daarvoor is het noodza- kelĳk dat de Franse regering zich houdt aan de bestedings- doelstellingen; — de overheidsuitgaven moeten in 1999 en daarna onder controle worden gehouden en ontsporingen moeten onmiddellĳk worden gecorrigeerd. Vooral de socialezeker- heidsuitgaven moeten nauwgezet worden gecontroleerd. De overheid dient onverwĳld maatregelen aan te kondigen om te zorgen voor blĳvende naleving van de uitgavenmaxima die zĳn vastgesteld in het stabiliteitsprogramma; en — de in 2000 en daarna verwachte verbetering van de econo- mische bedrĳvigheid moet worden aangegrepen om dichter in de buurt te komen van het middellangetermĳn-streef- cĳfer voor het tekort, zoals vastgesteld in het gunstige scenario van het Franse stabiliteitsprogramma. Product- en kapitaalmarkten Frankrĳk heeft belangrĳke programma's voor banenschepping, vooral in de opkomende gemeenschapsdiensten. Voorts zĳn nieuwe initiatieven voor het levenslang leren in onderzoek. Derhalve moeten de hervormingen vooral op de volgende punten worden gericht: — de nadruk op actieve arbeidsmarktmaatregelen in het natio- nale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 moet kracht worden bĳgezet door een onderzoek van de werkloosheids- regelingen (beschikbaarheidseisen) en de wetgeving op de bescherming van de arbeid. Doel van het onderzoek moet zĳn het wegnemen van de belemmeringen om een baan aan te nemen, het geven van stimulansen om aan actieve arbeidsmarktmaatregelen deel te nemen, en meer prikkels geven om banen te scheppen; — als de begroting ruimte biedt, moet het recente beleid van belastingverlaging aan de onderkant van de loonschaal en bevordering van de werkgelegenheid in bepaalde diensten worden voortgezet; en — een opvallende hervorming van de Franse arbeidsmarkt is de geleidelĳke invoering van de 35-urenweek, waarmee echter nog maar een aanvang is gemaakt. Er moet op worden gelet dat de arbeidskosten niet stĳgen en dat meer in de arbeidsorganisatie en de arbeidstĳden flexibiliteit wordt gebracht (totaal aantal werkuren per jaar). De Franse overheid heeft inspanningen gedaan om deze markten te dereguleren en de concurrentie erop te bevorderen. Er zĳn echter nog inspanningen nodig op bepaalde terreinen: 7. Ierland — ondanks de vorderingen die sinds november 1997 zĳn gemaakt moet de staat van dienst van Frankrĳk bĳ de tenuitvoerlegging van de communautaire richtlĳnen worden verbeterd, vooral in de telecommunicatiesector; — het grote aandeel van de staatssteun buiten de landbouw dat tĳdens de afgelopen jaren werd besteed aan het redden en herstructureren van een aantal zwaar noodlĳdende ondernemingen, moet worden verlaagd. Zoals de Franse overheid zelf in haar verslag over de economische hervor- mingen van Frankrĳk aanbeveelt, moet meer de nadruk worden gelegd op generieke maatregelen ter verbetering en innovatievermogen van het van het aanpassings- bedrĳfsleven; — hoewel de liberalisatie van de netwerkindustrieën (telecom- municatie, post, elektriciteit, gas, vervoer) over het alge- meen volgens de eisen van de communautaire wetgeving verloopt, moeten snellere vorderingen worden gemaakt, vooral in de energiesector; en — de reeds genomen maatregelen om de formaliteiten te vereenvoudigen en de innovaties aan te moedigen, moeten nauwgezet worden opgevolgd, en de op deze terreinen geleverde inspanningen moeten worden voortgezet. Arbeidsmarkt De werkgelegenheidsgraad is relatief laag, in het bĳzonder bĳ werknemers van 55 jaar en ouder. De werkloosheid, ook die ligt hoger dan het EU-gemiddelde. De recente van jongeren, hervormingen hebben de werkgelegenheidsintensiteit van de groei verbeterd door een goede combinatie van actieve en preventieve maatregelen. Het nationale actieplan voor de werk- gelegenheid 1998 was duidelĳk gericht op preventie van de jeugdwerkloosheid en integratie van de langdurig werklozen. De zeer snelle groei van de Ierse economie zal zich naar verwachting voortzetten in 1999, zĳ het iets minder sterk dan in de voorafgaande twee jaren. De werkloosheid zal nog aanzienlĳk afnemen. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — daar er al een belangrĳk overschot op de openbare finan- ciën is, is de voornaamste uitdaging voor de begrotingspoli- tiek te zorgen voor stabiliteit. Mocht de looninflatie verder toenemen, dan moet de begrotingspolitiek passend worden ingezet om de economie af te remmen; en — de toename van het overheidsverbruik moet geleidelĳk worden teruggebracht van de reële stĳging van 5 % in 1998 tot 2 % in 2001, zoals bepaald in het stabiliteitsprogramma. Product- en kapitaalmarkten De hervormingen van de product- en kapitaalmarkten zĳn hoofdelementen van de economische strategie van de overheid. Verdere inspanningen zĳn echter nodig op bepaalde terreinen: — Ierland moet zĳn staat van dienst inzake invoering van de in de communautaire wetgeving sterk verbeteren, vooral vervoersector; — aan de concurrentie-autoriteit moet de bevoegdheid worden gegeven om de artikelen 85 (kartels) en 86 (misbruik van machtsposities) van het EG-Verdrag rechtstreeks te hand- haven; 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/55 — de liberalisatie en de hervorming van de regelgeving van de netwerkindustrieën volgen over het algemeen de vooruit- gang van de EU-wetgeving. De sectoren telecommunicatie, elektriciteit en gas en binnenlands en internationaal vervoer worden staatsbedrĳven. Telecom Eireann wordt dit jaar gedeeltelĳk geprivatiseerd. Gelĳksoortige initiatieven om de concurrentie in deze sectoren te bevorderen moeten in overweging worden genomen; en gedomineerd evenwel door — het risicokapitaal is beperkt in Ierland. Dit is een handicap voor het MKB, met name voor startende ondernemingen. Sedert 1995 is de risicokapitaalmarkt verbeterd, maar de inspanningen moeten worden voortgezet. Ook de OTO- uitgaven zĳn gering. Er dienen dus verder maatregelen te worden genomen om het risicokapitaal en plaatselĳke OTO aan te moedigen, en de regering zou verder moeten bĳdragen en zou een grotere bĳdrage kunnen overwegen om de resultaten op het gebied van OTO te verbeteren. Arbeidsmarkt Ierland heeft belangrĳke vorderingen gemaakt wat betreft de werkgelegenheidsgraad en het werkloosheidspercentage, dat in vier jaar tĳd meer dan gehalveerd is. Het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 legt vooral de nadruk op de inzetbaarheid en actieve beleidsmaatregelen. Om het probleem van de langdurige werkloosheid aan te pakken zĳn preventieve maatregelen genomen voor jongere en oudere werknemers en heeft de regering er zich toe verplicht de participatie van langdurig werklozen aan opleidingprogramma's op te voeren van 11 % tot 20 %. Als gevolg van dergelĳke maatregelen en vooral de sterke groei van de laatste tĳd lag de werkloosheid in Ierland eind 1998 ver onder het EU-gemiddelde en komt de werkgelegenheidsgraad thans dicht in de buurt van het EU- gemiddelde. De langdurige werkloosheid is sneller afgenomen dan de werkloosheid als geheel, en deze trend houdt aan. Verdere inspanningen zĳn evenwel nodig om de langdurig werklozen opnieuw in het arbeidsproces op te nemen, alsook werknemers met lage beroepskwalificaties. De hervormingen moeten dus vooral op de volgende punten worden gericht: — het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1999 moet meer de nadruk leggen op een evenwichtige aanpak die zowel preventieve als actieve maatregelen omvat. Maat- regelen om de participatie van langdurig werklozen en laaggeschoolden aan onderwĳs- en opleidingsprogramma's te verhogen, blĳven echter ook belangrĳk; — overeenkomstig het vierde economische programma — Partnership 2000 — is naleving van het sociale pact van groot belang voor de bevordering van de loonmatiging, die noodzakelĳk is voor de groei van de werkgelegenheid; en nationale 8. Italië De economische groei blĳft matig, zowel de binnenlandse als de buitenlandse vraag blĳven zwak en er is nog geen duidelĳke daling van de werkloosheid waar te nemen. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — aangezien de groei van het BBP in 1999 waarschĳnlĳk ver beneden het in de begroting beoogde streefcĳfer zal blĳven, dient het begrotingsbeleid er in 1999 op gericht te zĳn een afwĳking van het nagestreefde totale tekort van 2 % van het BBP te beperken; het BBP zal hoe dan ook beneden de 2,4 % blĳven. Als men het streefcĳfer van 1 % van het BBP in 2001 wil halen, zullen er wellicht — op een ruimere schaal dan gepland — extra corrigerende maatregelen moeten worden getroffen; — de begroting 2000 moet het primaire overschot van 5,5 % van het BBP, zoals vermeld in het stabiliteitsprogramma van Italië, herstellen. Dit is nodig voor een voortgezette snelle afname van de schuldquote. Het tempo van het priva- tiseringsprogramma mag niet worden gewĳzigd en de opbrengsten van de privatiseringen moeten worden gebruikt om de overheidsschuld te verlagen; — de lopende primaire uitgaven van de overheid moeten dit jaar en daarna streng onder controle worden gehouden om de programmadoelstellingen te respecteren en ruimte te scheppen voor de gewenste expansie van de overheidsinves- teringen; en — het zou raadzaam zĳn een streefcĳfer te bepalen voor de stabilisatie van de pensioenuitgaven in percent van het BBP. Daar de huidige en de toekomstige ontwikkeling van de pensioenuitgaven aanleiding geeft tot bezorgdheid, wordt de Italiaanse overheid aanbevolen de hervorming van de pensioenregeling opnieuw te evalueren. Product- en kapitaalmarkten Italië heeft de afgelopen jaren continu vorderingen gemaakt bĳ macro-economische aanpassingen en een aantal structuurher- vormingen die gericht waren op stimulering van de concur- rentie en op verbetering van de efficiency. Op bepaalde terreinen zĳn echter inspanningen nodig, namelĳk: — Italië heeft de laatste tĳd vorderingen gemaakt bĳ de omzet- ting van de interne-marktwetgeving. Aangezien de verwe- zenlĳkingen in dat verband voorheen vrĳ zwak waren, dienen er maatregelen te worden genomen om hierin verbetering te brengen, vooral op gebieden zoals vervoer en overheidsopdrachten; — er moeten inspanningen worden geleverd om het algemene niveau van de overheidssteun buiten de landbouw verder te verlagen en de structuur ervan te verbeteren; — hoewel het bepalen van een minimumloon belangrĳk kan zĳn om de vraagstukken van sociale bescherming en armoede aan te pakken, moeten de mogelĳke negatieve effecten van een te hoog minimumloon worden voor- komen. — de netwerkindustrieën worden over het algemeen geliberali- seerd overeenkomstig de eisen van de communautaire wetgeving. De liberalisatie van de vervoersector moet echter worden geïntensiveerd, vooral wat betreft weg- en spoor- wegvervoer; en L 217/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 — recente hervormingen hebben de weg geëffend voor een flinke verkorting van de tĳd die voor de registratie van een bedrĳf nodig is. De maatregelen moeten echter nauwlettend in het oog worden gehouden en versterkt, om het grote aantal procedures en de lange termĳnen voor de oprichting van nieuwe bedrĳven nog drastischer terug te dringen. Arbeidsmarkt De Italiaanse arbeidsmarkt wordt gekenmerkt door een lage werkgelegenheidsgraad en een hoge werkloosheid, vooral bĳ jongeren, alsook een groot aantal langdurig werklozen en ernstige onevenwichtigheden tussen het noorden en het zuiden. De recent ingevoerde speciale maatregelen voor nieuwe werk- lozen tonen aan dat inspanningen worden gedaan om langdu- rige werkloosheid te voorkomen. In de huidige situatie kan voorts verbetering worden gebracht door de voorwaarden voor de werkloosheidsuitkeringen te verstrakken en gerichte inzet- baarheidsmaatregelen te treffen. De hervormingen moeten dus op de volgende punten worden gericht: — de inspanningen om de actieve arbeidsmarktmaatregelen te verbeteren moeten sterk worden opgevoerd, naast recente maatregelen die zĳn genomen voor hulp aan werkzoe- kenden, opleiding en het leerlingenwezen; — de inspanningen om de belastingdruk te verschuiven van arbeid naar andere belastinggrondslagen — waarmee een begin is gemaakt met de Italiaanse belastinghervorming van 1997 (met name de invoering van de IRAP) en die onlangs zĳn bevestigd door de zogenoemde CO 2-belasting die in het kader van de begroting 1999 wordt toegepast — moeten intensief worden voortgezet in het kader van de belasting- consolidatie; — dergelĳke inspanningen moeten worden gecombineerd met hervormingen van de uitkeringsregelingen, opdat een kleiner aantal werknemers zou overgaan tot pensioen- of andere regelingen; — zonder de begrotingsdoelstellingen in gevaar te brengen, kunnen het arbeidsaanbod en de arbeidsmobiliteit worden verhoogd door vroegtĳdige activering en gepaste werkloos- heidsuitkeringen; — een herziening van de wetgeving op de bescherming van de arbeid kan eveneens positieve resultaten hebben; en — plaatselĳke driepartĳenovereenkomsten in het zuiden waar- door loonflexibiliteit wordt ingevoerd in overeenstemming met de lagere arbeidsproductiviteit aldaar, moeten worden aangemoedigd. 9. Luxemburg De economische bedrĳvigheid zal in 1999 vermoedelĳk fors toenemen, hoewel niet zo snel als in 1998. De werkloosheid blĳft op een zeer laag peil. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — de overheidsuitgaven moeten nauwgezet onder controle worden gehouden, zodat het hoge begrotingsoverschot niet slechts berust op de snelle stĳging van de belastingontvang- sten als gevolg van de sterke economische groei; en — de structurele hervormingen, in het bĳzonder die van de sociale zekerheid, moeten worden voortgezet om bĳ te dragen tot het behoud van gezonde openbare financiën en als voorbereiding op de vergrĳzing van de bevolking. Product- en kapitaalmarkten In verschillende sectoren vinden structurele hervormingen plaats. Verdere inspanningen zĳn echter nog nodig op bepaalde terreinen: — ondanks een inhaalbeweging is de tenuitvoerlegging van de communautaire wetgeving in Luxemburg nog vrĳ traag. Het tempo moet worden opgevoerd, vooral in de sectoren tele- communicatie en vervoer; — regionale steun maakt een groot deel uit van de staatssteun buiten de landbouw, een verrassend hoog percentage voor een klein welvarend land. De noodzaak en de doeltreffend- heid van deze steun moeten dus opnieuw worden bekeken; en — het prĳspeil is vrĳ matig in Luxemburg, behalve in de bouwsector. Het land heeft een uitgebreid prĳsregulerings- systeem dat uniek is in de Europese Unie. Doel ervan is de druk op de lonen te verlichten, omdat deze worden geïn- dexeerd voor de inflatie. Om de administratieve lasten voor het bedrĳfsleven te verlichten, moet worden gedacht aan de afschaffing van de prĳscontrole en moet de nadruk komen te liggen op een actiever mededingingsbeleid. Arbeidsmarkt De algemene prestaties van de Luxemburgse arbeidsmarkt zĳn onder de beste in de Europese Unie. Er is een lage werkloosheid en een hoge werkgelegenheidsschepping. Deze laatste is vooral het gevolg van het grote aandeel van de grensarbeiders: bĳna een derde van het totale aantal werknemers. De resultaten zĳn echter niet gunstig voor vrouwen en oudere werknemers. De hervormingen moeten dus vooral op het volgende punt worden gericht: — het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 voorziet in maatregelen om verbetering te brengen in de situatie, onder meer door praktische opleiding in bedrĳven en verbetering van de kinderopvang. Dit kan mede bĳdragen tot vermindering van het risico van oververhitting door snelle loonstĳgingen in deze snel groeiende economie. 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/57 10. Nederland — in de detailhandel zĳn de openingsuren uitgebreid, maar de ruimtelĳke-ordeningsvoorschriften blĳven een beperking en moeten worden herzien. Na verscheidene jaren van een snelle expansie wordt verwacht dat de groei in 1999 zal terugkeren tot de trend. De al lage werkloosheid zal vermoedelĳk nog verder afnemen. Arbeidsmarkt Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — de budgettaire achteruitgang in 1999 moet worden beperkt en mag niet leiden tot een overheidstekort dat meer bedraagt dan het streefcĳfer van 1,3 % van het BBP; gebruik moet worden gemaakt van de beter dan verwachte resul- taten van 1998. Bepaalde uitgavenverhogingen die in de begroting 1999 gepland zĳn, moeten wellicht worden omgebogen; en — de geplande zeer beperkte terugdringing van het tekort tot 1,1 % van het BBP in 2002 volgens het voorzichtige scenario van het Nederlandse stabiliteitsprogramma moet hoe dan ook als een minimumdoel worden beschouwd en de Nederlandse regering dient te streven naar betere begro- tingsresultaten. Product- en kapitaalmarkten Nederland is een goed voorbeeld van een land waar al belang- rĳke hervormingen van de productmarkten tot stand zĳn gebracht. Er blĳven evenwel probleemgebieden bestaan, vooral in niet-handelssectoren zoals de bouw en sommige diensten waar de concurrentie vrĳ gering is. Verdere inspanningen zĳn dus nodig op bepaalde terreinen: — Nederland heeft een vrĳ goede staat van dienst wat betreft de omzetting van de communautaire richtlĳnen. Zĳn achterstand is vooral gesitueerd in een klein aantal sectoren, waaronder vervoer. Het tempo van de omzetting moet worden opgevoerd om de concurrentie te stimuleren; — in 1998 is het concurrentiebeleid aanzienlĳk hervormd, en de resultaten daarvan moeten worden geëvalueerd. Het gaat onder meer om de innovatieve MDW-operatie van 1994 (mededinging, deregulering en wetgevingskwaliteit). Hoofd- bestanddelen van deze MDW-operatie zĳn intensivering van de mededinging en afschaffing van wetgevende belemme- ringen waar dat mogelĳk is. Dergelĳke belemmeringen verhinderen nog het oprichten van nieuwe bedrĳven ondanks de al genomen belangrĳke maatregelen (verlaging van de administratieve kosten en vermindering van het aantal stappen dat nodig is om een bedrĳf op te richten). De tenuitvoerlegging van dergelĳke maatregelen moet nauwgezet worden gevolgd; — de liberalisatie van het openbare vervoer is nog weinig gevorderd en de hervormingen op dit gebied moeten worden bespoedigd; en Dankzĳ uitgebreide structurele hervormingen en de krachtige economische groei zĳn de prestaties in Nederland onder de beste in de Europese Unie, zowel in termen van stĳging van de werkgelegenheid als daling van de werkloosheid. Het aandeel van de langdurige werkloosheid is echter nog zeer hoog. Persoonlĳke integratieplannen kunnen doeltreffende instru- menten zĳn om jeugdwerkloosheid en langdurige werkloosheid te voorkomen. De verwezenlĳkingen inzake het terugdringen van de jeugdwerkloosheid zĳn reeds vrĳ goed, deels door de invoering van een lager minimumloon voor jonge werknemers. De voortdurende inspanningen van de regering om de belas- tingen op de lage lonen te verlichten en het aandeel van de van uitkeringen afhankelĳke personen te verlagen, verdienen erken- ning, ofschoon er nog altĳd een te groot aantal arbeidsonge- schikten is. Bovendien houden de sociale partners in hoge mate rekening met de belangen van werkloze outsiders. De privatise- ring van de ziekteverzekering heeft bĳgedragen tot een vermin- dering van het ziekteverzuim. De hervormingen moeten dus op het volgende worden gericht: — de belastingdruk op de gemiddelde lonen blĳft een van de hoogste in de Europese Unie. Er zĳn dus extra inspan- ningen nodig om de totale belastingen op de arbeid te verlichten, met name ten aanzien van het onderste segment van de arbeidsmarkt; en — verdere inspanningen schĳnen nodig om voldoende prik- kels in te bouwen in de socialezekerheidsregelingen, teneinde de beschikbaarheid voor werk en het effectieve in het bĳzonder bĳ de arbeidsaanbod aan te moedigen, oudere werknemers. 11. Oostenrĳk De groei zal in 1999 vermoedelĳk vertragen tot het trendma- tige percentage en de reeds lage werkloosheid zal ongeveer stabiel blĳven. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — de overheidsuitgaven moeten streng onder controle worden gehouden om te zorgen dat de recente aanpassing van de gezinsbelastingen niet tot extra druk op de begroting leidt en het nagestreefde begrotingstekort van 2 % van het BBP in 1999 wordt gehaald; — voor de jaren na 1999 moet de Oostenrĳkse regering al het mogelĳke doen om, zoals in het verleden, betere resultaten te bereiken dan de budgettaire streefcĳfers die in het stabili- teitsprogramma zĳn opgenomen en om ervoor te zorgen dat de schuldquote verder terug wordt gedrongen; en L 217/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 — terwĳl de netto belastingvermindering die het gevolg is van de recentelĳk aangenomen belastinghervorming moet worden toegejuicht, zĳn belangrĳke besparingen op de uitgaven nodig om de nagestreefde verdere verlaging van het tekort vanaf 2000 niet in gevaar te brengen. Product- en kapitaalmarkten Oostenrĳk heeft verschillende maatregelen genomen om de concurrentie en het ondernemerschap te bevorderen. Er zĳn echter nog inspanningen nodig op bepaalde terreinen: — de omzetting van de communautaire richtlĳnen in binnen- landse wetgeving moet worden bespoedigd in de sectoren vervoer en openbare aanbestedingen; — de Oostenrĳkse kartelwet (die dateert van 1988) is niet in overeenstemming met de communautaire wetgeving. De regering is echter voornemens haar te hervormen en een onafhankelĳk kartelbureau op te richten. Deze hervor- mingen moeten zo spoedig mogelĳk worden uitgevoerd; — de hervormingen van de openbare diensten moeten worden voortgezet en het dereguleringsproces bespoedigd; — aansluitend op de recente liberalisering van de ope- ningstĳden van winkels, moeten verdere maatregelen worden overwogen; — de jongste initiatieven om de procedures voor de oprichting van een nieuw bedrĳf te vereenvoudigen, zoals het „één- loketsysteem”, moeten worden voortgezet en uitgebreid tot alle registratieprocedures; en — er moeten maatregelen worden genomen om de risicokapi- taalmarkt te ontwikkelen; — de regering wordt verzocht zich te houden aan haar streven om de O & O uitgaven tegen 2005 op te trekken tot 2,5 % van het BBP, ondermeer door de mogelĳkheden van belas- tingaftrek te verbeteren. Arbeidsmarkt Een basiselement van de relatief hoge werkgelegenheid en lage werkloosheid in Oostenrĳk is dat de sociale partners steeds een consensus trachten te bereiken, hetgeen ertoe bĳdraagt de conjunctuureffecten voor de arbeidsmarkt te verzachten en arbeidsovereenkomsten die nadelig blĳken te zĳn voor de groei achteraf aan te passen. Een zwak punt is de lage activiteitsgraad en de stĳgende werkloosheid onder oudere werknemers. De hervormingen moeten dus vooral op de volgende punten worden gericht: — het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 is een verdere stap naar een meer actieve arbeidsmarktaanpak, welke wordt gesteund door een aanzienlĳke verhoging van de begrotingsmiddelen. Het nieuwe actieplan voor 1999 moet duidelĳk aangeven hoe de doelstellingen zullen worden bereikt; — de moeilĳkheid om oudere werknemers actief te houden, wĳst vooral op de behoefte om een herziening van het algemene kader te overwegen, door de arbeidsstimulansen te verbeteren, de arbeidsorganisatie te moderniseren en de regeling van vervroegde uittreding te herzien; — bĳzondere aandacht moet uitgaan naar laag betaalde en laag geschoolde werknemers, want hun aandeel in de werk- loosheid stĳgt; en — de recente hervormingen om deeltĳdwerk aan te moedigen en de arbeidstĳden flexibeler te maken (bepaling van een aantal uren per jaar) zullen de al gunstige arbeidsresultaten van Oostenrĳk in vergelĳking met de meeste andere EU- landen nog bevorderen. 12. Portugal Hoewel verwacht wordt dat de economische groei in 1999 zal vertragen, zal hĳ dicht bĳ het trendpercentage blĳven en een verdere afname van de werkloosheid mogelĳk maken. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — het voor 1999 geplande tekort van 2,0 % van het BBP moet worden gehaald; de gunstige groeivoorwaarden en de begrotingsresultaten van 1998 bieden mogelĳkheden om het tekort nog verder terug te dringen; de daling van de rentebetalingen kan ook worden gebruikt om het tekort te verbeteren; — bĳ de uitvoering van de begroting moet aandacht worden besteed aan de primaire lopende uitgaven, vooral de uitgaven voor volksgezondheid en de bezoldiging van het overheidspersoneel, om een efficiënte en permanente consolidatie te bereiken; mochten zich tekenen van overver- hitting voordoen, dan moet een strakke begrotingskoers worden gevolgd; — de in het stabiliteitsprogramma opgenomen structurele hervormingen met rechtstreekse gevolgen voor de begro- ting (bv. standaardisering van de boekhoudsystemen en meerjarige programmering van de lopende uitgaven) moeten snel ten uitvoer worden gelegd om de begrotings- controle en de doelmatigheid van de uitgaven te verbeteren; en — waar mogelĳk en nodig moeten partnerschappen tussen de particuliere en de openbare sector in de gezondheidszorg- systemen, welke in Portugal in bepaalde gevallen al bestaan, worden ingevoerd en bovendien moeten de voorwaarden van de pensioenregelingen herzien worden in verband met de demografische ontwikkelingen, doch zonder de belas- tingdruk op de arbeid te verhogen. Product- en kapitaalmarkten Door de toenemende economische integratie is de werking van de productmarkten in Portugal verbeterd. Er zĳn echter nog inspanningen nodig op bepaalde terreinen: 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/59 — Portugal heeft de interne-marktverordeningen vrĳ langzaam uitgevoerd. Er moeten maatregelen komen om de situatie recht te trekken, met name op gebieden zoals overheidsop- drachten, telecommunicatie en vervoer; — buiten de landbouw wordt weinig staatssteun verleend. Een groot deel ervan gaat echter naar herstructureringen en sectoriële maatregelen. Dit aandeel van de staatssteun moet worden verlaagd; — momenteel wordt de antitrustwetgeving herzien om ze in overeenstemming te brengen met de EU-wetgeving. Deze hervorming van de concurrentiewetgeving moet zo spoedig mogelĳk ten uitvoer worden gelegd; — de liberalisatie van de netwerkindustrieën, die over het alge- meen volgens de eisen van de communautaire wetgeving verloopt, moet worden voortgezet; — in de detailhandel bestaat een probleem van overconcen- tratie. De mededingingswetgeving is aangescherpt om misbruik tegen te gaan. Het valt echter te betwĳfelen of de wet inzake de beperking op vergunningen voor grootwin- kelbedrĳven wel de juiste oplossing is; — de administratieve formaliteiten voor de oprichting van een bedrĳf zĳn ingewikkeld en kunnen veel tĳd vergen. De regering moet het in 1998 opgerichte, nationale netwerk van centra voor bedrĳfsformaliteiten en de multifunctionele administratieve dienstencentra („Loja do cidadão”) ontwik- kelen, waardoor een grotere impuls zal worden gegeven aan de vereenvoudiging en bespoediging van procedures; en — er moeten maatregelen worden genomen om een risicoka- pitaalmarkt te ontwikkelen en innoverende activiteiten aan te moedigen. Arbeidsmarkt De totale werkloosheid ligt ver onder het EU-gemiddelde, maar de langdurige werkloosheid en de werkloosheid bĳ onge- schoolden is vrĳ hoog. In verband met deze situatie en de lopende herstructurering van de Portugese economie voorziet het nationaal actieplan voor de werkgelegenheid 1998 in verbetering van onderwĳs en opleiding en in nauwere coördi- natie tussen deze twee systemen. De hervormingen moeten derhalve vooral op de volgende punten worden gericht: — de maatregelen ter verbetering van onderwĳs en opleiding moeten vergezeld gaan van een aangepast sociaal systeem dat de nodige stimulansen geeft om aan deze actieve maat- regelen deel te nemen en op werkaanbiedingen in te gaan; en — in de laatste jaren zĳn wetten ter verbetering van de presta- ties van de arbeidsmarkt ten uitvoer gelegd, zoals een versoepeling van de voorschriften inzake ontslag en taak- toewĳzing, alsook van de arbeidstĳden. Dit beleid moet worden voortgezet om de flexibiliteit van de arbeidsmarkt te bevorderen. 13. Finland Na verscheidene jaren van snelle expansie wordt verwacht dat de groei in 1999 zal vertragen. De werkloosheid zal verder worden teruggedrongen. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — terwĳl rekening wordt gehouden met de effecten van de economische cyclus, moet het begrotingsoverschot nog worden verhoogd om de druk van de vergrĳzing van de bevolking op de sociale zekerheid op te kunnen vangen; — prioriteit moet worden gegeven aan terugdringing van het tekort van de centrale overheid, gelet op haar nog oneven- wichtige positie en de behoefte aan verdere verlaging van de schuldquote; — de budgettaire consolidatie moet gebaseerd zĳn op vermin- dering van de overheidsuitgaven (in % van het BBP), zodat er ruimte ontstaat voor de vereiste verlaging van de belas- tingdruk, vooral om de schepping van werkgelegenheid te ondersteunen; en — in het stabiliteitsprogramma zĳn jaarlĳkse maxima voor de overheidsuitgaven vastgesteld. De maxima voor de periode 2000-2002 zĳn niet bindend, maar in de begrotingswetten voor die jaren moet er krachtig de hand aan worden gehouden. Product- en kapitaalmarkten Finland heeft belangrĳke vorderingen geboekt bĳ zĳn structu- rele hervormingen. Er zĳn echter nog concurrentieproblemen Inspanningen zĳn nog nodig op in beschermde sectoren. bepaalde terreinen: — onlangs zĳn belangrĳke hervormingen doorgevoerd om de bevoegdheden van de concurrentieautoriteit uit te breiden. De nationale instanties moeten evenwel de bevoegdheid krĳgen om de artikelen 85 (kartels) en 86 (misbruik van machtsposities) van het EG-Verdrag te doen naleven; en — omdat de openbare sector in Finland relatief uitgebreid is, moet nauwgezet toezicht worden uitgeoefend op sectoren waar overheidsbedrĳven met particuliere ondernemingen concurreren om diensten te leveren. De inspanningen om in deze sectoren een concurrentieklimaat te scheppen moeten worden voortgezet. Arbeidsmarkt Zowel de werkgelegenheid als de werkloosheid liggen in Finland boven het EU-gemiddelde. De participatiegraad van oudere werknemers is zeer laag. Het nationale actieplan voor de werkgelegenheid 1998 is een combinatie van preventieve en corrigerende maatregelen die moeten bĳdragen tot terugdrin- ging van de werkloosheid en verhoging van de werkgelegen- heidsgraad. De regering is zich bewust van het gebrek aan prikkels in de sociale en fiscale regelingen en heeft verschil- lende maatregelen genomen om verbetering te brengen in de situatie. De maatregelen zĳn tot op zekere hoogte succesvol geweest. Derhalve moeten de hervormingen vooral op de volgende punten worden gericht: L 217/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 8. 1999 — om de werkgelegenheidsintensiteit van de groei te verbe- teren, moeten de maatregelen worden gericht op verlaging van de algemene belastingdruk op de arbeid; — de socialezekerheidssystemen moeten worden herzien om de beschikbaarheid voor werk te verbeteren, het zoeken naar werk te vergemakkelĳken en voldoende prikkels te geven om een baan te aanvaarden; en — wegens de gevolgen van de vergrĳzing voor het toekom- stige arbeidsaanbod moeten de pensioenregelingen worden verscherpt, door de voorwaarden voor vervroegde pensio- nering te herzien. 14. Zweden De economische groei zal in 1999 vermoedelĳk vertragen, maar er wordt nog een geleidelĳke afname van de werkloos- heid verwacht. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet op het volgende worden gericht: — de regering moet het beleid dat zĳ heeft aangekondigd voortzetten, want dat zal naar verwachting leiden tot de nagestreefde verhoging van het begrotingsoverschot; — de regering moet de strakke controle op de uitgaven hand- haven, omdat de begrotingsvooruitzichten daarvan ten zeerste afhankelĳk zĳn; en — de regering moet trachten de hoge belastingdruk verder te verlichten en zorgen dat de budgettaire streefcĳfers worden gehaald. Product- en kapitaalmarkten Bĳ de hervorming van de goederen- en kapitaalmarkten zĳn goede prestaties behaald. Er zĳn echter nog inspanningen nodig op bĳzondere terreinen: — in de detailhandel, de groothandel en de bouw zĳn er concurrentieproblemen (hoge prĳzen en concentratiecoëffi- ciënten). Hierin moet verbetering worden gebracht. De Zweedse concurrentieautoriteit moet de bevoegdheid krĳgen de artikelen 85 (kartels) en 86 (misbruik van machtsposities) van het EG-Verdrag te doen naleven; — de openbare sector is betrekkelĳk groot in Zweden, zodat inspanningen om de doelmatigheid ervan te verhogen bĳzonder gewenst zĳn; — Zweden is een van de lidstaten die de meest uitgebreide hervormingen hebben ondernomen om de openbare voor- zieningen te liberaliseren. Ondanks de inspanningen om de gelĳkheid tussen de leveranciers te verzekeren, moet er nog voor worden gezorgd dat bedrĳven met een machtspositie geen bedreiging voor de werking van de markt worden. Gedacht moet worden aan verdere maatregelen om de concurrentie te vergroten en de oprichting van nieuwe bedrĳven in deze sectoren te bevorderen; en — de beperkingen op de vestiging van kruidenierszaken verminderen de concurrentie in de detailhandel. Arbeidsmarkt De totale werkgelegenheid is in de loop van de jaren negentig verminderd als gevolg van de verzwakking van de economische ingetreden, al bedrĳvigheid, maar in 1998 is enig herstel behoort die nog steeds tot de hoogste in de Europese Unie. Vrouwen zĳn slechts in een beperkt aantal sectoren werkzaam, vooral de gezondheidszorg en sociale dienstverlening. Zweden overtreft het EU-gemiddelde van de participatiegraad van vrouwen en de deeltĳdarbeid. De werkloosheid lag in 1998 onder het EU-gemiddelde. In het arbeidsmarktbeleid wordt terecht de nadruk gelegd op investeringen in menselĳk kapitaal door opleiding met bĳscholing op de werkvloer. Het beleid geeft ook de voorkeur aan actieve arbeidsmarktmaatregelen, die echter minder doeltreffend zĳn gebleken bĳ hoge werkloosheid. De hervormingen moeten dus vooral op de volgende punten worden gericht: — op de plannen van de regering om de werkgelegenheid in het particuliere bedrĳfsleven te bevorderen en het totale aantal personen in arbeidsmarktprogramma's te vermin- deren, terwĳl de programma's nauwkeuriger worden gericht en het aantal deelnemers aan opleidingsprogramma's wordt vergroot; — omdat negatieve prikkels uitgaan van de zeer hoge belas- tingdruk op de arbeid, in het bĳzonder de lage en modale lonen, terwĳl anderzĳds royale sociale voordelen worden is het streven van de regering de begrotings- toegekend, ruimte te gebruiken om de belastingen op de arbeid te verlagen, met prioriteit voor de lage en modale lonen, toe te juichen; en — verdere herzieningen van de sociale regelingen om de voor- waarden te verduidelĳken, geleidelĳk meer druk uit te oefenen op de werklozen, het toezicht door de overheids- diensten te verbeteren en doeltreffende prikkels te geven om op werkaanbiedingen in te gaan, zullen de inspan- ningen in belasting- en activeringsregelingen versterken en in evenwicht brengen. 15. Verenigd Koninkrĳk De economische groei zal in 1999 vermoedelĳk terugvallen tot onder de trend. Begrotingspolitiek De begrotingspolitiek moet worden gericht op het volgende: 17. 8. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 217/61 — de aangekondigde uitgavenprogramma's moeten nauwgezet worden uitgevoerd, zodat de begrotingsprincipes — gemid- delde voor de cyclus, leningen alleen voor investeringen en niet voor financiering van lopende uitgaven, de schuldquote stabiel en op een voorzichtig peil houden — kunnen worden gerespecteerd. Aldus zal de middellangetermĳn- doelstelling van een vrĳwel evenwichtige begroting, als opgenomen in de begrotingswet 1999/2000, kunnen worden gehaald; en — bĳ het minste teken van verslechtering van het begrotings- saldo die niet toe te schrĳven is aan de conjunctuurcyclus, moet de regering onmiddellĳk corrigerende maatregelen nemen. Product- en kapitaalmarkten Sinds de jaren tachtig heeft het Verenigd Koninkrĳk belangrĳke hervormingen uitgevoerd. Er zĳn echter nog zwakke punten wat betreft de concurrentie. Daarom moeten verdere inspan- ningen worden geleverd op bepaalde terreinen: — het Verenigd Koninkrĳk heeft een vrĳ goede staat van dienst bĳ de omzetting van de communautaire voor- schriften, maar in de laatste tĳd zĳn weinig vorderingen gemaakt en vooral in de sector vervoer is een inspanning nodig; — wat het concurrentiebeleid betreft, zal een nieuwe wetge- ving de bevoegdheden van het Office of Fair Trading versterken. De hervormingen moeten onverkort ten uitvoer worden gelegd; en — nog relatief zwakke punten in het Verenigd Koninkrĳk zĳn de groei van kleine bedrĳven tot grotere ondernemingen, de innovatieactiviteit en de OTO-uitgaven (vooral in het MKB). Het Verenigd Koninkrĳk heeft een sterk ontwikkelde risico- kapitaalmarkt, maar slechts een klein deel van de middelen gaat naar beginnende bedrĳven. In deze situatie zal verbete- ring worden gebracht door de aanpassing van de belasting- structuur ten voordele van het MKB en de wĳziging van de wetten op insolventie en faillissement. Arbeidsmarkt De arbeidsmarkthervormingen van die laatste jaren hebben veel bĳgedragen tot de verbetering van de werkgelegenheids- en werkloosheidscĳfers van het Verenigd Koninkrĳk. Met 71 % is de Britse werkgelegenheidsgraad een van de hoogste in de Europese Unie, en de werkloosheid is teruggevallen van meer dan 10 % in 1992 tot ongeveer 6 % in 1998. De initiatieven New Deal en Welfare to Work zullen verbetering brengen in de werkloosheid bĳ de jongeren en de langdurige werkloosheid en de aanzet geven tot investeringen in beroepskwalificaties. De hervormingen moeten derhalve op de volgende punten worden gericht: — de klemtoon die in het nationale actieplan voor de werkge- legenheid 1998 op een actieve arbeidsmarktpolitiek wordt gelegd, moet gepaard gaan met voortdurende inspanningen om de marginale effectieve belastingen op laag betaalde werknemers te verlagen; en — er zĳn maatregelen gepland of onlangs goedgekeurd om iets te doen aan de regionale verschillen op het gebied van de werkloosheid en het vraagstuk van de sociale bescher- ming. In dit verband kunnen de nieuwe plaatselĳke initia- tieven voor zelfstandige arbeid en betaalbare kinderopvang gunstige effecten hebben. Het is echter de vraag of deze programma's nog verder moeten gaan. Gedaan te Brussel, 12 juli 1999. Voor de Raad De Voorzitter S. NIINISTÖ