title: Gewijzigd voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbranding van afval

eurovoc_concepts:
air quality
dangerous substance
prevention of pollution
waste incineration
waste management

text: 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/1 II (Voorbereidende besluiten) COMMISSIE Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verbranding van afval (1) (2000/C 150 E/01) (Voor de EER relevante tekst) COM(1999) 330 def. (cid:151) 98/0289(COD) (Door de Commissie overeenkomstig artikel 250, lid 2, van het EG-Verdrag ingediend op 13 juli 1999) (1) PB C 372 van 2. 12. 1998. OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 130s, lid 1, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Ongewijzigd Gezien het advies van het Economisch en Sociaal ComitØ, Gezien het advies van het ComitØ van de Regio’s, Volgens de procedure van artikel 189C van het Verdrag, samenwerking met het Europees Parlement, in Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag, Ongewijzigd (1) Overwegende dat in het vijfde milieuactieprogramma op weg naar duurzame ontwikkeling (1) (cid:132)in geen geval over- schrijding van de kritische depositieniveaus(cid:148) van bepaalde verontreinigende stoffen zoals stikstofoxiden (NOx), zwa- veldioxide (SO2), zware metalen en dioxines als doelstel- ling wordt gesteld, en dat, wat de luchtkwaliteit betreft, als doelstelling geldt dat (cid:132)alle mensen doeltreffend moeten worden beschermd tegen erkende door luchtverontreini- ging veroorzaakte gezondheidsrisico’s(cid:148); dat dat pro- gramma voorts de volgende doelstellingen omvat: (cid:132)reduc- tie van de dioxine-emissies door bekende bronnen met 90 % v(cid:243)(cid:243)r 2005 (niveaus 1985)(cid:148) en (cid:132)reductie van de emissies van cadmium (Cd), kwik (Hg) en lood (Pb) uit alle bronnen met minimaal 70 % in 1995(cid:148); ___________ (1) PB C 138 van 17. 5. 1993, blz. 5. C 150 E/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (2) Overwegende dat het Protocol inzake persistente organi- sche verontreinigende stoffen dat de Gemeenschap in het kader van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand van de Economi- sche Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE) heeft ondertekend, juridisch verbindende grens- waarden voor de uitstoot van dioxines en furanen invoert van 0,1 ng/m3 TE (toxiciteit-equivalent) voor installaties die meer dan 3 ton vast huishoudelijk afval per uur ver- branden, 0,5 ng/m3 TE, voor installaties die meer dan 1 ton vast medisch afval per uur verbranden en 0,2 ng/ m3 TE voor installaties die meer dan 1 ton gevaarlijk afval per uur verbranden; (3) Overwegende dat het Protocol inzake zware metalen dat de Gemeenschap in het kader van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange af- stand van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE) heeft ondertekend, juridisch verbindende grenswaarden invoert die voor de uitstoot van deeltjes 10 mg/m3 in geval van de verbranding van gevaarlijk en medisch afval, en voor de uitstoot van kwik 0,05 mg/m3 in geval van verbranding van gevaarlijk afval en 0,08 mg/m3 in geval van verbranding van huishoude- lijk afval bedragen; (4) Overwegende dat Richtlijn 89/369/EEG van de Raad (1) en Richtlijn 89/429/EEG van de Raad (2) ter voorkoming en ter vermindering van de door installaties voor de verbran- ding van stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging hebben bijgedragen tot de vermindering en beheersing van de uitstoot in de atmosfeer van verbrandingsinstalla- ties; dat thans strengere regels moeten worden vastgesteld en dat deze Richtlijnen derhalve moeten worden ingetrok- ken; ___________ (1) PB L 163 van 14. 6. 1989, blz. 32. (2) PB L 203 van 15. 7. 1989, blz. 50. (4 bis) Overwegende dat Richtlijn 94/67/EG van de Raad be- treffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen ook heeft bijgedragen tot de vermindering en beheersing van de uitstoot in de atmosfeer van verbrandingsinstallaties; dat geharmoniseerde normen en ØØn tekst inzake ver- branding de juridische duidelijkheid en afdwingbaarheid zullen bevorderen; (4 ter) Overwegende dat de strekking en de structuur van Richtlijn 94/67/EG van de Raad in deze richtlijn vol- ledig in acht worden genomen; (4 quater) Overwegende dat de in bijlage II gevolgde benade- ring ervoor zal zorgen dat er voor verbranding en meeverbranding vergelijkbare normen gelden; (4 quinquies) Overwegende dat de invoering van emissiegrens- waarden voor de lozing van afvalwater van de reiniging van rookgassen van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties een verschuiving van verontreiniging van lucht naar water zal voor- komen; 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/3 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (5) Overwegende dat, overeenkomstig het subsidiariteits- beginsel en het evenredigheidsbeginsel waarnaar in artikel 3 B van het Verdrag wordt verwezen, de doelstelling om de uitstoot van verbrandings- en meeverbrandingsinstalla- ties te verminderen niet doeltreffend kan worden bereikt indien de lidstaten afzonderlijk optreden, en dat ongeco(cid:246)r- dineerde maatregelen geen waarborg bieden dat het be- oogde doel wordt bereikt; dat het, gezien de noodzaak de uitstoot in de gehele Gemeenschap te verminderen, doel- treffender is dat maatregelen door de Gemeenschap wor- den genomen; dat de onderhavige richtlijn beperkt blijft tot minimumeisen voor verbrandings- en meeverbran- dingsinstallaties;. (5) Overwegende dat, overeenkomstig het subsidiariteits- beginsel en het evenredigheidsbeginsel waarnaar in artikel 5 van het Verdrag wordt verwezen, de doelstelling om de uitstoot van verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties te verminderen niet doeltreffend kan worden bereikt in- dien de lidstaten afzonderlijk optreden, en dat ongeco(cid:246)r- dineerde maatregelen geen waarborg bieden dat het be- oogde doel wordt bereikt; dat het, gezien de noodzaak de uitstoot in de gehele Gemeenschap te verminderen, doel- treffender is dat maatregelen door de Gemeenschap wor- den genomen; dat de onderhavige richtlijn beperkt blijft tot minimumeisen voor verbrandings- en meeverbran- dingsinstallaties; Ongewijzigd (6) Overwegende dat in Resolutie 97/C 76/01 van de Raad van 24 februari 1997 betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer (1) de klemtoon wordt ge- legd op het belang van communautaire criteria inzake het gebruik van afvalstoffen, de noodzaak van passende uit- stootnormen voor verbrandingsinstallaties, de noodzaak bewakingsmaatregelen te treffen met betrekking tot be- staande verbrandingsinstallaties en de noodzaak voor de Commissie te onderzoeken hoe de Gemeenschapswetge- ving betreffende afvalverbranding met terugwinning van energie eventueel moet worden gewijzigd teneinde groot- schalig afvalverkeer in de Gemeenschap te vermijden; (6 bis) Overwegende dat in de Mededeling van de Commissie betreffende de actualisering van de communautaire stra- tegie voor het afvalbeheer (COM(96) 399 def. ) de pre- ventie van afval als eerste prioriteit wordt genoemd, gevolgd door hergebruik en terugwinning en ten slotte een veilige verwijdering van afval; dat de Raad in zijn resolutie van 24 februari 1997 betreffende een com- munautaire strategie voor het afvalbeheer (PB C 76 van 11. 3. 1997, blz. 1) opnieuw als zijn vaste overtuiging heeft gesteld dat afvalpreventie de eerste prioriteit dient te zijn van ieder rationeel afvalstoffenbeleid teneinde zowel de productie van afvalstoffen als de gevaarlijke eigenschappen van deze stoffen zoveel mogelijk te be- perken; (6 ter) Overwegende dat het onderscheid tussen gevaarlijk en niet-gevaarlijk afval vooral gebaseerd is op de eigen- schappen van afval v(cid:243)(cid:243)r verbranding, maar niet op ver- schillen in emissies; dat er ØØn richtlijn moet gelden voor de verbranding van gevaarlijk en niet-gevaarlijk afval; dat dezelfde grenswaarden dienen te gelden voor gevaarlijk en niet-gevaarlijk afval, maar dat verschillende controlemaatregelen moeten worden gehandhaafd bij de inontvangstneming van de afvalstoffen, (7) Overwegende dat op voor terugwinning bestemde afval- stoffen de regels van de interne markt van toepassing zijn en dat derhalve dezelfde strenge regels moeten gelden voor alle installaties waar afval wordt verbrand, zodat installaties grensoverschrijdend verkeer van afval naar die als gevolg van minder strenge milieunormen goedko- per werken, wordt vermeden; Ongewijzigd ___________ (1) PB C 76 van 11. 3. 1997, blz. 1. C 150 E/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (8) Overwegende dat Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake ge(cid:239)ntegreerde preventie en bestrij- ding van verontreiniging (1) in een ge(cid:239)ntegreerde benade- ring van de preventie en bestrijding van verontreiniging voorziet, waarbij op een ge(cid:239)ntegreerde manier rekening wordt gehouden met alle aspecten van de milieuprestaties van een installatie; dat installaties voor de verbranding van huishoudelijk afval waarvan de capaciteit 3 ton per uur overschrijdt en installaties voor de verwijdering en terug- winning van gevaarlijke afvalstoffen waarvan de capaciteit 10 ton per dag overschrijdt, binnen de werkingssfeer van Richtlijn 96/61/EG vallen; (9) Overwegende dat deze richtlijn, ter waarborging van een hoog niveau van milieubescherming, bij emissiegrens- waarden in de zin van artikel 18 van Richtlijn 96/61/EG alsmede exploitatievoorwaarden en emissiegrenswaarden voor alle installaties waar afvalstoffen worden verbrand, vaststelt; (10) Overwegende dat naleving van de emissiegrenswaarden van deze richtlijn moet worden beschouwd als een nood- zakelijke, maar niet voldoende voorwaarde om te voldoen aan de eisen van Richtlijn 96/61/EG inzake het gebruik van de beste beschikbare technieken; dat de toepassing van laatstgenoemde richtlijn de naleving van strengere emissiegrenswaarden, emissiegrenswaarden voor andere stoffen en andere milieucompartimenten alsmede andere relevante voorschriften kan vereisen; (11) Overwegende dat het bedrijfsleven gedurende tien jaar ervaring heeft opgedaan met de toepassing van technieken ter vermindering van de uitstoot van verontreinigende stoffen door verbrandingsinstallaties; (12) Overwegende dat artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2), laat- stelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/350/EG (3), bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen dienen te nemen om er- voor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijde- ring van afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu; dat artikel 9 van die richtlijn daartoe bepaalt dat iedere afvalverwerkende inrichting of onder- neming over een door de bevoegde instanties afgegeven vergunning dient te beschikken, die met name betrekking heeft op de te nemen voorzorgsmaatregelen; (13) Overwegende dat de overeenkomstig de onderhavige richtlijn opgerichte en geºxploiteerde verbrandingsinstal- laties ten doel hebben de met verontreiniging verband houdende risico’s van afval door een thermische behan- deling, met name oxidatie, te verminderen, de hoeveelheid en het volume van het afval te verkleinen en residuen voort te brengen die op veilige wijze kunnen worden gerecycleerd of verwijderd; (14) Overwegende dat volgens artikel 129 van het Verdrag de eisen inzake gezondheidsbescherming een bestanddeel vormen van het Gemeenschapsbeleid op andere gebieden, en dat volgende artikel 130r het beleid van de Gemeen- schap op milieugebied bijdraagt tot de bescherming van de gezondheid van de mens; ___________ (1) PB L 257 van 10. 10. 1996, blz. 26. (2) PB L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. (3) PB L 135 van 6. 6. 1996, blz. 32. (14) Overwegende dat volgens artikel 152 van het Verdrag de eisen inzake gezondheidsbescherming een bestanddeel vormen van het Gemeenschapsbeleid op andere gebieden, en dat volgende artikel 174 het beleid van de Gemeen- schap op milieugebied bijdraagt tot de bescherming van de gezondheid van de mens; 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/5 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (15) Overwegende dat een hoog niveau van milieubescherming en bescherming van de menselijke gezondheid derhalve de vaststelling en handhaving van passende exploitatievoor- waarden en emissiegrenswaarden voor afvalverbrandings- installaties in de Gemeenschap vereist; dat de vastgestelde grenswaarden ertoe moeten bijdragen dat de negatieve gevolgen voor het milieu worden verminderd en de scha- delijke gevolgen voor de menselijke gezondheid zoveel mogelijk worden beperkt; Ongewijzigd (15 bis) Overwegende dat het voorzorgbeginsel het uitgangs- punt vormt om verder te gaan dan maatregelen die op kwaliteit gebaseerd zijn; (16) Overwegende dat om de emissies te controleren en zo de naleving van de emissiegrenswaarden voor de verontrei- nigende stoffen te waarborgen hoogwaardige meettechnie- ken vereist zijn; Ongewijzigd (17) Overwegende dat een ge(cid:239)ntegreerde bescherming van het milieu bij de thermische behandeling van afvalstoffen ont- stane emissies noodzakelijk is; dat derhalve bij de zui- vering van rookgassen vervuild water pas mag worden geloosd nadat het afzonderlijk is behandeld, teneinde de verschuiving van de verontreiniging van ØØn milieucom- partiment naar een ander te beperken; (18) Overwegende dat bepalingen moeten worden vastgesteld voor gevallen waarin de emissiegrenswaarden worden overschreden en voor technisch onvermijdelijke stilleggin- gen, storingen of defecten van de reinigingsapparatuur; (19) Overwegende dat meeverbranding van afvalstoffen in niet in hoofdzaak voor de verbranding van afval bestemde installaties geen hogere emissies van verontreinigende stoffen mag veroorzaken in het deel van het rookgas- volume dat door deze meeverbranding vrijkomt en dat daarvoor dus passende beperkingen dienen te gelden; (20) Overwegende dat de lidstaten sancties moeten vaststellen die van toepassing zijn ingeval van schending van de bepalingen van deze richtlijn en de daadwerkelijke toepas- sing ervan moeten waarborgen; dat deze sancties doeltref- fend, evenredig en afschrikkend moeten zijn, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Doelstellingen Ongewijzigd Deze richtlijn heeft ten doel de negatieve milieueffecten van de verbranding en meeverbranding van afval, in het bijzonder de verontreiniging van lucht, bodem, oppervlaktewater en grond- water alsmede de daaruit voortvloeiende risico’s voor de men- selijke gezondheid, te voorkomen of, wanneer dat niet uitvoer- baar is, zoveel mogelijk te verminderen, en te dien einde voor verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties voor afvalstoffen in de Gemeenschap passende exploitatievoorwaarden en emis- siegrenswaarden vast te stellen en te handhaven. C 150 E/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Artikel 2 Werkingssfeer Deze richtlijn heeft betrekking op verbrandings- en mee- 1. verbrandingsinstallaties. De volgende installaties vallen niet binnen de werkings- 2. sfeer van deze richtlijn: a) Installaties waar uitsluitend de volgende afvalstoffen worden verwerkt: i) afvalstoffen die binnen de werkingssfeer vallen van Richtlijn 94/67/EG van de Raad; ii) afval van land- en bosbouw en hout, met uitzondering van materiaal dat als gevolg van een behandeling geha- logeneerde organische verbindingen of zware metalen kan bevatten; i) afval van land- en bosbouw en hout, met uitzondering van materiaal dat als gevolg van een behandeling geha- logeneerde organische verbindingen of zware metalen kan bevatten; iii) afvalstoffen die overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG, buiten de werkingssfeer van die richtlijn vallen; ii) afvalstoffen die overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Richtlijn 75/442/EEG, buiten de werkingssfeer van die richtlijn vallen; iv) afvalstoffen die ontstaan bij de exploratie en de exploi- tatie van olie- en gasbronnen vanaf installaties in zee en die aan boord worden verband; iii) afvalstoffen die ontstaan bij de exploratie en de exploi- tatie van olie- en gasbronnen vanaf installaties in zee en die aan boord worden verband; b) Installaties waar per jaar minder dan 10 ton van alleen Ongewijzigd ander dan huishoudelijk afval wordt verwerkt. Artikel 3 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: 1. (cid:132)afval(cid:148): elk vast of vloeibaar afval dat onder de omschrij- ving van artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG valt; 1 bis. (cid:132)gevaarlijk afval(cid:148): elk vast of vloeibaar afval dat onder de omschrijving van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991 betref- fende gevaarlijke afvalstoffen valt; van artikel 1, lid 4, 2. (cid:132)verbrandingsinstallatie(cid:148): elke vaste of mobiele technische eenheid en inrichting die specifiek bestemd is voor de thermische behandeling van afval, al dan niet met terug- winning van de geproduceerde verbrandingswarmte. Een en ander omvat de verbranding door oxidatie van afval alsmede pyrolyse, vergassing en andere thermische behan- delingsprocessen, bijvoorbeeld het plasmaproces, voor- zover de producten van de behandeling vervolgens worden verbrand. Ongewijzigd 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/7 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Deze definitie omvat het terrein en de gehele installatie met inbegrip van alle verbrandingsstraten en de voorzie- ningen voor de inontvangstneming, de opslag en de voor- behandeling ter plaatse van het afval, de systemen voor de toevoer van afval, brandstof en lucht, de stoomketel, de voorzieningen voor de behandeling of opslag van residuen, rookgassen en afvalwater, de schoorsteen, alsook de appa- ratuur en de systemen voor de regeling van het verbran- dingsproces en voor de registratie en bewaking van de verbrandingsomstandigheden; 3. (cid:132)meeverbrandingsinstallatie(cid:148): een installatie die in hoofd- zaak bestemd is voor de opwekking van energie of de fabricage van materiºle producten en waar afval als nor- male of aanvullende brandstof worden gebruikt. 3. (cid:132)meeverbrandingsinstallatie(cid:148): elke vaste of mobiele installa- tie die in hoofdzaak bestemd is voor de opwekking van energie of de fabricage van materiºle producten en waar afval thermisch wordt behandeld, met uitzondering van behandelingen die uitsluitend bedoeld zijn om het metaal uit het afval terug te winnen of om gereedschap te reini- gen. Ongewijzigd Deze definitie omvat het terrein en de gehele installatie met inbegrip van alle verbrandingsstraten en de voorzie- ningen voor de inontvangstneming, de opslag en de voor- behandeling ter plaatse van het afval, de systemen voor de toevoer van afval, brandstof en lucht, de stoomketel, de voorzieningen voor de behandeling of opslag van residuen, rookgassen en afvalwater, de schoorsteen, alsook de appa- ratuur en de systemen voor de regeling van het verbran- dingsproces en voor de registratie en behandeling van de verbrandingsomstandigheden; 4. (cid:132)bestaande verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie(cid:148): een installatie die in bedrijf is en die voldoet aan de toe- passelijke geldende nationale en communautaire wetgeving, of een installatie die, overeenkomstig wetgeving die be- stond v(cid:243)(cid:243)r de dag waarop deze richtlijn in werking dient te treden, over een vergunning beschikt, geregistreerd is of naar het oordeel van de bevoegde instantie het voorwerp uitmaakt van een complete vergunningsaanvraag, op voor- waarde dat die installatie uiterlijk ØØn jaar na de artikel 21 bedoelde datum in bedrijf wordt genomen; 5. (cid:132)emissie(cid:148): de directe of indirecte uitstoot van stoffen, tril- lingen, warmte of geluid door individuele of diffuse bron- nen in de installatie in de lucht, het water of de bodem; 6. (cid:132)emissiegrenswaarde(cid:148): de massa, uitgedrukt in bepaalde specifieke eenheden, de concentratie en/of het niveau van de emissies die/dat gedurende ØØn of meer periodes niet mag worden overschreden; 7. (cid:132)dioxines en furanen(cid:148): alle meervoudig gechloreerde di- benzo-p-dioxines en dibenzofuranen die in bijlage 1 wor- den opgesomd; C 150 E/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 8. (cid:132)exploitant(cid:148): iedere natuurlijke of rechtspersoon die de in- stallatie exploiteert of die de controle daarover heeft of aan wie, voorzover de nationale wetgeving daarin voorziet, economische zeggenschap over het technisch functioneren van de installatie is overgedragen; 9. (cid:132)vergunning(cid:148): het gehele schriftelijk medegedeelde besluit, of meer dergelijke besluiten, waarbij toestemming wordt verleend een complete installatie of een gedeelte daarvan te exploiteren; 10. (cid:132)residu(cid:148): elk vloeibaar of vast materiaal (met inbegrip van zware as, slakken, vliegas en ketelas, vaste reactieproducten die ontstaan bij de gasreiniging, zuiveringsslib van de zui- vering van afvalwater, afgewerkte katalysatoren en afge- werkte actieve kool) dat valt onder de omschrijving van afvalstoffen in van Richtlijn 75/442/EEG, en dat wordt geproduceerd bij het verbran- dings- of meeverbrandingsproces, de zuivering van rook- gassen of afvalwater of andere processen in de verbran- dings- of meeverbrandingsinstallatie. artikel 1, onder a), Artikel 4 Aanvraag en vergunning Geen enkele verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie 1. wordt zonder vergunning geºxploiteerd. 2. Onverminderd Richtlijn 96/61/EG omvatten de bij de be- voegde instantie ingediende vergunningsaanvragen betreffende verbrandings- of meeverbrandingsinstallaties een beschrijving van de geplande maatregelen die moeten waarborgen dat: a) de installatie zo wordt ontworpen, uitgerust en geºxploi- teerd, dat aan de eisen van deze richtlijn wordt voldaan; b) de bij het verbrandingsproces opgewekte warmte, zoveel mogelijk wordt teruggewonnen; c) het ontstaan van residuen zoveel mogelijk wordt voorkomen of beperkt, of die residuen zoveel mogelijk worden gere- cycleerd; d) de verwijdering van de residuen waarvan het ontstaan niet kan worden voorkomen of beperkt en die niet kunnen wor- den gerecycleerd, geschiedt overeenkomstig de nationale en de communautaire wetgeving. 3. Een vergunning wordt alleen afgegeven indien uit de aan- vraag blijkt dat de voorgestelde meettechnieken voor emissies in de atmosfeer in overeenstemming zijn met bijlage III. In de door de bevoegde instantie voor een verbrandings- 4. of meeverbrandingsinstallatie afgegeven vergunning wordt: a) een expliciete lijst opgenomen van de afvalcategorieºn (cid:151) overeenkomstig de Europese afvalcatalogus (EWC) (cid:151) die mogen worden verwerkt; 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/9 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL b) de totale afvalverbrandingscapaciteit van de installatie ver- meld; c) gespecificeerd welke bemonsterings- en meetprocedures worden gebruikt om te voldoen aan de eisen inzake perio- dieke metingen van de diverse verontreinigende stoffen in de lucht en in het water. 4 bis. In de door de bevoegde instantie afgegeven vergun- ning voor een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie waar gevaarlijk afval wordt gebruikt, wordt afgezien van lid 4: a) een lijst opgenomen van de hoeveelheden van de verschil- lende categorieºn gevaarlijk afval die mogen worden ver- werkt; b) gespecificeerd wat de minimale en maximale massastroom van deze gevaarlijke afvalstoffen is, wat hun minimale en maximale calorische waarde is en wat hun maximale gehalte aan verontreinigende stoffen als PCB’s, PCP, chloor, fluor, zwavel en zware metalen is. De vergunningsprocedure voor mobiele installaties wordt 5. door de lidstaten vastgesteld. Ongewijzigd Artikel 5 Aflevering en inontvangstneming van afval De exploitant van de verbrandings- of meeverbrandingsinstal- latie treft in samenhang met de aflevering en inontvangst- neming van de afvalstoffen alle nodige voorzorgsmaatregelen in het bijzonder de om negatieve gevolgen voor het milieu, verontreiniging van lucht, bodem, oppervlaktewater en grond- water alsmede stankhinder en geluidhinder en directe risico’s voor de menselijke gezondheid te voorkomen of, wanneer zulks niet mogelijk is, zoveel mogelijk te beperken; 1. De exploitant van de verbrandings- of meeverbrandings- installatie treft in samenhang met de aflevering en inontvangst- neming van de afvalstoffen alle nodige voorzorgsmaatregelen in het bijzonder de om negatieve gevolgen voor het milieu, verontreiniging van lucht, bodem, oppervlaktewater en grond- water alsmede stankhinder en geluidhinder en directe risico’s voor de menselijke gezondheid te voorkomen; De exploitant bepaalt de massa van iedere categorie afval, over- eenkomstig de Europese afvalcatalogus, alvorens afval in de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie in ontvangst te ne- men. 2. De exploitant bepaalt de massa van iedere categorie afval, overeenkomstig de Europese afvalcatalogus, alvorens afval in de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie in ontvangst te ne- men. 3. Voordat gevaarlijk afval bij de verbrandings- of meever- brandingsinstallatie wordt geaccepteerd, dient de exploitant te beschikken over een beschrijving van het afval ten aanzien van: (cid:151) de fysische en voorzover mogelijk chemische samenstelling van het afval en alle informatie die nodig is om de geschikt- heid ervan voor het voorgenomen verbrandingsproces te beoordelen; (cid:151) de gevaarskenmerken van het afval, de stoffen waarmee het niet mag worden vermengd en de voorzorgsmaatregelen die bij de verwerking van het afval moeten worden genomen. 4. Voordat gevaarlijk afval bij de verbrandings- of meever- brandingsinstallatie wordt geaccepteerd, worden door de ex- ploitant ten minste de volgende procedures doorlopen: C 150 E/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL (cid:151) controle van de documenten die vereist zijn krachtens Richtlijn 91/689/EEG en, indien van toepassing, krachtens Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeen- schap en krachtens de voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen; (cid:151) het nemen van representatieve monsters, tenzij dit niet dienstig is, zo mogelijk voordat de lading wordt gelost, om aan de hand van controles na te gaan of zij met de in lid 3 bedoelde beschrijving overeenstemmen en om het de bevoegde instanties mogelijk te maken de aard van de behandelde afvalstoffen vast te stellen. Deze monsters moe- ten gedurende tenminste een maand na de verbranding worden bewaard. De bevoegde instanties kunnen afwijkingen toestaan voor in- dustriºle installaties en ondernemingen die uitsluitend het door henzelf geproduceerde afval verbranden of meeverbranden op de plaats waar het werd geproduceerd, op voorwaarde dat hetzelfde beschermingsniveau wordt gehandhaafd en dat de desbetreffende waarden niet nodig zijn voor berekeningen over- eenkomstig bijlage II. 5. De bevoegde instanties kunnen afwijkingen van de leden 2, 3 en 4 toestaan voor industriºle installaties en ondernemin- gen die uitsluitend het door henzelf geproduceerde afval ver- branden of meeverbranden op de plaats waar het werd gepro- duceerd, op voorwaarde dat hetzelfde beschermingsniveau wordt gehandhaafd en dat de desbetreffende waarden niet no- dig zijn voor berekeningen overeenkomstig bijlage II. Artikel 6 Exploitatievoorwaarden 1. De verbrandingsinstallaties worden zo geºxploiteerd, dat een zodanig verbrandingsniveau wordt bereikt dat de totale hoeveelheid organische koolstof (TOC) in de slakken en de zware as minder bedraagt dan 3 % van het drooggewicht van het materiaal. Zo nodig moet het afval met passende technie- ken worden voorbehandeld; 1. De verbrandingsinstallaties worden zo geºxploiteerd, dat een zodanig verbrandingsniveau wordt bereikt dat de totale hoeveelheid organische koolstof in de slakken en de zware as minder bedraagt dan 3 % of het verlies bij verbran- ding minder bedraagt dan 5 % van het drooggewicht van het materiaal. Zo nodig moet het afval met passende technieken worden voorbehandeld; (TOC) Alle verbrandingsinstallaties worden zodanig ontworpen, uit- gerust gebouwd en geºxploiteerd dat, zelfs in de meest ongun- stige omstandigheden, het bij het proces ontstane gas na de laatste toevoer van verbrandingslucht gedurende ten minste twee seconden op een beheerste en homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 850 (cid:176)C, gemeten nabij de binnenwand van de verbrandingskamer. Alle verbrandingsinstallaties worden uitgerust met hulpbran- ders. Deze branders moeten automatisch worden ingeschakeld wanneer de temperatuur van de verbrandingsgassen na de laat- ste toevoer van verbrandingslucht beneden 850 (cid:176)C zakt. Zij moeten ook tijdens de inwerkingstelling en de stillegging van de installatie worden gebruikt teneinde ervoor te zorgen dat de temperatuur van 850 (cid:176)C gedurende bedoelde werkzaamheden zolang zich onverbrande afvalstoffen in de verbrandingskamer bevinden, te allen tijde wordt gehandhaafd. Alle verbrandingsinstallaties worden zodanig ontworpen, uit- gerust gebouwd en geºxploiteerd dat, zelfs in de meest ongun- stige omstandigheden, het bij het proces ontstane gas na de laatste toevoer van verbrandingslucht gedurende ten minste twee seconden op een beheerste en homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 850 (cid:176)C, gemeten nabij de binnenwand van de verbrandingskamer. Als gevaarlijk afval met een gehalte aan gehalogeneerde organische stoffen van meer dan 1 %, uitgedrukt als chloor, wordt verbrand, moet de ten minste temperatuur worden verhoogd tot 1 100 (cid:176)C. Alle verbrandingsinstallaties worden uitgerust met hulpbran- ders. Deze branders moeten automatisch worden ingeschakeld wanneer de temperatuur van de verbrandingsgassen na de laat- ste toevoer van verbrandingslucht beneden 850 (cid:176)C of respec- tievelijk 1 100 (cid:176)C zakt. Zij moeten ook tijdens de inwerkings- telling en de stillegging van de installatie worden gebruikt ten- einde ervoor te zorgen dat de temperatuur van 850 (cid:176)C of res- pectievelijk 1 100 (cid:176)C gedurende bedoelde werkzaamheden zo- lang zich onverbrande afvalstoffen in de verbrandingskamer bevinden, te allen tijde wordt gehandhaafd. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/11 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Tijdens de inwerkingstelling en de stillegging of wanneer de temperatuur van het verbrandingsgas beneden 850 (cid:176)C daalt, worden geen brandstoffen naar de hulpbranders toegevoerd die hogere emissies kunnen veroorzaken dan die welke ont- staan bij het stoken van gasolie als omschreven in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 75/716/EEG, vloeibaar gas of aardgas. Tijdens de inwerkingstelling en de stillegging of wanneer de temperatuur van het verbrandingsgas beneden 850 (cid:176)C of res- pectievelijk 1 100 (cid:176)C daalt, worden geen brandstoffen naar de hulpbranders toegevoerd die hogere emissies kunnen veroor- zaken dan die welke ontstaan bij het stoken van gasolie als omschreven in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 75/716/EEG, vloei- baar gas of aardgas. Alle meeverbrandingsinstallaties worden zodanig ontwor- 2. pen, uitgerust gebouwd en geºxploiteerd dat, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, het door de meeverbranding van afval ontstane gas gedurende ten minste twee seconden op een beheerste en homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 850 (cid:176)C. Ongewijzigd Verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties beschikken 3. over en maken gebruik van een automatisch systeem ter voor- koming dat afval wordt toegevoerd: a) bij hun inwerkingstelling, totdat de vereiste verbrandings- temperatuur van 850 (cid:176)C is bereikt; b) wanneer de vereiste verbrandingstemperatuur van 850 (cid:176)C niet gehandhaafd blijft; c) wanneer de door de onderhavige richtlijn voorgeschreven continumetingen uitwijzen dat een emissiegrenswaarde wordt overschreden als gevolg van storingen of defecten in de reinigingsapparatuur. 4. Door de bevoegde instantie mogen voorschriften worden vastgesteld die verschillen van die van lid 1 en die in de ver- gunning voor bepaalde categorieºn afval of voor bepaalde ther- mische processen worden omschreven. De wijziging van de exploitatievoorwaarden mag er niet toe leiden, dat meer resi- duen of residuen met een hoger gehalte aan organische veront- reinigende stoffen worden geproduceerd dan te verwachten is onder de in lid 1 genoemde voorwaarden. Door de bevoegde instantie mogen voorschriften worden vast- gesteld die verschillen van die van lid 2 en die in de vergunning voor bepaalde categorieºn afvalstoffen of voor bepaalde ther- mische processen worden omschreven. In dergelijke gevallen moet tenminste voor de totale hoeveelheid organische koolstof en voor CO aan de emissiegrenswaarden van bijlage V worden voldaan. Alle op grond van de bepalingen van dit lid vastgestelde ex- ploitatievoorwaarden alsmede de uitslagen van de verrichte controles worden aan de Commissie medegedeeld als deel van de krachtens de bepalingen inzake de verslaguitbrenging verstrekte informatie. C 150 E/12 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 5. Alle verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties worden op zodanige wijze ontworpen, uitgerust, gebouwd en geºxploi- teerd dat wordt voorkomen dat de uitstoot in de lucht aanlei- ding geeft tot aanzienlijke verontreiniging op de grond; met name moeten de rookgassen op beheerste wijze en overeen- komstig de communautaire en andere toepasselijke luchtkwali- teitsnormen worden geloosd door een schoorsteen waarvan de hoogte zo wordt berekend, dat de menselijke gezondheid en het milieu daardoor worden beschermd; De warmte die door het verbrandings- of meeverbrandingspro- ces wordt opgewekt, wordt zoveel mogelijk teruggewonnen. Artikel 7 Grenswaarden voor de uitstoot in de atmosfeer 1. Verbrandingsinstallaties worden op zodanige wijze ont- worpen, uitgerust, gebouwd en geºxploiteerd dat in het rook- gas de in bijlage V genoemde emissiegrenswaarden niet worden overschreden. 2. Meeverbrandingsinstallaties worden op zodanige wijze in het ontworpen, uitgerust, gebouwd en geºxploiteerd dat rookgas de emissiegrenswaarden, zoals bepaald volgens of ge- noemd in bijlage II, niet worden overschreden. 2. De resultaten van de metingen die worden uitgevoerd om de naleving van de emissiegrenswaarden te controleren, worden herleid tot de in artikel 11 genoemde omstandigheden. 3. De resultaten van de metingen die worden uitgevoerd om de naleving van de emissiegrenswaarden te controleren, worden herleid tot de in artikel 11 genoemde omstandigheden. 3. Wanneer afvalstoffen worden meeverbrand, paalde in bijlage II van toepassing. is het be- Schrappen Ingeval onbehandeld gemengd huishoudelijk afval wordt 4. meeverbrand, is lid 3 niet van toepassing. Ongewijzigd Schrappen 5. Wanneer afval waarop Richtlijn 94/67/EG van toepassing is, wordt meeverbrand of verbrand in dezelfde installatie als afval waarop de onderhavige richtlijn van toepassing is, gelden de emissiegrenswaarden van bijlagen II, IV en V bij de onder- havige richtlijn voor de totale hoeveelheid afval. Wat de andere eisen betreft, zijn de bepalingen van deze richtlijn van toepas- sing, tenzij die van Richtlijn 94/67/EG strenger zijn. 6. Wanneer meer dan 40 % van de warmte die vrijkomt in een installatie als bedoeld in lid 5, afkomstig is van afval waarop Richtlijn 94/67/EG van toepassing is, zijn, onvermin- derd het bepaalde in de leden 3 en 5, de emissiegrenswaarden van bijlage V bij de onderhavige richtlijn van toepassing. Artikel 8 Lozingen in water Ongewijzigd 1. Afvalwater van een verbrandingsinstallatie of meeverbran- dingsinstallatie mag alleen worden geloosd indien daartoe een vergunning is verleend. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/13 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 2. Lozingen in het aquatisch milieu van bij de reiniging van rookgassen ontstaan afvalwater, moeten zoveel mogelijk wor- den beperkt. 3. Mits dit in de vergunning specifiek is bepaald, mag bij de reiniging van rookgassen ontstaan afvalwater na afzonderlijke behandeling worden geloosd, op voorwaarde dat: a) door middel van emissiegrenswaarden aan de eisen van de toepasselijke communautaire, nationale en plaatselijke voor- schriften wordt voldaan, en b) de massaconcentraties van de in bijlage IV genoemde ver- ontreinigende stoffen niet meer bedragen dan de daarin vast- gestelde emissiegrenswaarden. 4. De emissiegrenswaarden zijn van toepassing op het punt waar de in bijlage IV genoemde verontreinigende stoffen door de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie worden geloosd. Wanneer het afvalwater dat bij de reiniging van rookgassen ontstaat, gezamenlijk met vergelijkbaar afvalwater uit andere bronnen van de plaats van de installatie wordt gezuiverd, dient de exploitant de in artikel 11 omschreven metingen te verrich- ten: a) op de afvalwaterstroom afkomstig van de rookgasreinigings- processen v(cid:243)(cid:243)r het invoeren daarvan in de gezamenlijke afvalwaterzuiveringsinstallatie; b) op de andere afvalwaterstroom of -stromen v(cid:243)(cid:243)r het invoe- ren daarvan in de gezamenlijke afvalwaterzuiveringsinstalla- tie; c) op het punt waar het afvalwater, na de zuivering, uiteinde- lijk door de verbrandingsinstallatie wordt geloosd. Teneinde de naleving van de in bijlage IV genoemde emissie- grenswaarden te controleren, dient de exploitant aan de hand van passende massabalans-berekeningen te bepalen hoe groot het aandeel van de emissies in de uiteindelijk geloosde hoe- veelheid afvalwater is dat kan worden toegeschreven aan het bij de reiniging van rookgassen ontstane afvalwater. 5. De bevoegde instanties zien erop toe dat in geen geval een verdunning van afvalwater plaatsvindt door het mengen van verschillende afvalwaterstromen of anderszins, tenzij een dergelijke vermenging deel uitmaakt van een proces waarvoor overeenkomstig de regelingen inzake het beheer van afvalstof- fen naar behoren een vergunning is verleend. 6. In de vergunning dienen: a) overeenkomstig lid 2, en teneinde aan het bepaalde in lid 3, onder a), eerste streepje, te voldoen, emissiegrenswaarden voor organische en anorganische verontreinigende stoffen te worden vastgesteld; b) tenminste voor temperatuur en debiet operationele regel- parameters te worden vastgesteld. C 150 E/14 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 7. De locaties van verbrandings- en meeverbrandingsinstal- laties, met de bijbehorende terreinen voor de opslag van afval- stoffen, worden zodanig ontworpen en geºxploiteerd dat het vrijkomen van verontreinigende stoffen in bodem en grond- water overeenkomstig Richtlijn 80/68/EEG van de Raad (1) wordt voorkomen. Bovendien moet worden voorzien in op- vangcapaciteit voor van het terrein van de verbrandingsinstal- latie wegvloeiend regenwater en voor van overlopen of brand- bestrijding afkomstig verontreinigd water. De opvangcapaciteit dient zodanig te zijn, dat dit water, alvo- rens het wordt geloosd, zo nodig kan worden onderzocht en gezuiverd. Artikel 9 Residuen Het ontstaan van residuen bij de exploitatie van de verbran- dings- of meeverbrandingsinstallatie wordt voorkomen, of al- thans de hoeveelheid en de schadelijkheid daarvan worden zoveel mogelijk beperkt. De residuen worden, overeenkomstig de desbetreffende communautaire wetgeving en nationale be- in de installatie zelf of daarbuiten zoveel mogelijk palingen, gerecycleerd. Vervoer en tussentijdse opslag van droge residuen in de vorm van stof, bijvoorbeeld ketelas en droge residuen van de rook- gasbehandeling, geschieden in (cid:151) bijvoorbeeld (cid:151) gesloten hou- ders. Vervoer en tussentijdse opslag van droge residuen in de vorm van stof, bijvoorbeeld ketelas en droge residuen van de rook- gasbehandeling, geschieden op zodanige wijze dat verspreiding in het milieu wordt voorkomen, bijvoorbeeld in gesloten hou- ders. Voordat de methoden van verwijdering of recycling van de residuen uit verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties wor- den vastgesteld, worden passende tests uitgevoerd om na te gaan welke de fysische en chemische eigenschappen en het verontreinigend vermogen van de verschillende verbrandings- residuen zijn. De analyse heeft in het bijzonder betrekking op de totale oplosbare fractie en de oplosbare fractie zware meta- len. Ongewijzigd Artikel 10 Controles en bewaking Meetapparatuur wordt ge(cid:239)nstalleerd en technieken worden ge- bruikt ter bewaking van de parameters, de omstandigheden en de massaconcentraties en stromen van verontreinigende stoffen die relevant zijn voor het verbrandings- of meeverbrandings- proces. De eisen inzake metingen worden opgenomen in de door de in de aan die bevoegde instanties afgegeven vergunning of vergunning gehechte voorwaarden. ___________ (1) PB L 20 van 26. 1. 1980, blz. 43. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/15 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Gecontroleerd wordt of de automatische apparatuur voor de bewaking van de emissies in de atmosfeer en het water naar jaarlijks wordt een behoren is ge(cid:239)nstalleerd en functioneert; verificatietest uitgevoerd waarbij parallelmetingen overeenkom- stig de referentiemethoden worden uitgevoerd. De ligging van de bemonsterings- of meetpunten wordt in overleg met de bevoegde instantie vastgesteld. De periodieke metingen van de emissies in de atmosfeer en het water worden uitgevoerd overeenkomstig bijlage III, punt 1. Artikel 11 Eisen inzake metingen 1. De lidstaten zorgen door het opnemen van specifieke voorwaarden in de vergunning, ofwel door middel van alge- meen verbindende regels ervoor dat voor de lucht aan het bepaalde in de leden 2 tot en met 12 en voor water aan het bepaalde in de leden 14 tot en met 17 wordt voldaan. 2. In de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie worden overeenkomstig bijlage III de volgende metingen van veront- reinigende stoffen in de lucht uitgevoerd: a) continumetingen van de volgende stoffen: CO, totale hoe- veelheid stof, HCl, HF, SO2 en NOx; b) continumetingen van de volgende procesparameters: tempe- ratuur ter hoogte van de binnenwand van de verbrandings- kamer, zuurstofconcentratie, druk, temperatuur en water- dampgehalte van het rookgas; c) ten minste twee bepalingen per jaar van zware metalen en dioxines en furanen; gedurende de eerste bedrijfsperiode van twaalf maanden dient evenwel om de drie maanden een meting te worden verricht. c) ten minste twee bepalingen per jaar van zware metalen en dioxines en furanen; gedurende de eerste bedrijfsperiode van twaalf maanden dient evenwel om de drie maanden een meting te worden verricht. Als in de vergunning meer dan een routine-werkwijze wordt toegestaan, moeten tijdens de periodieke metingen de ongunstigste routine-bedrijfsom- standigheden worden gecreºerd. Binnen de toegestane sprei- ding moeten de grondstoffen en brandstoffen zodanig wor- den gekozen dat de metingen onder de ongunstigste om- standigheden plaatsvinden. 3. De verblijfstijd, de minimumtemperatuur en het zuurstof- gehalte van de rookgassen worden op passende wijze gecon- troleerd, en wel ten minste ØØn keer wanneer de verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie in bedrijf wordt gesteld alsmede onder de slechtst denkbare bedrijfsomstandigheden. Ongewijzigd Continumeting van HF mag achterwege blijven indien 4. voor HCl behandelingsstappen worden gevolgd die waarborgen dat de emissiegrenswaarde voor HCl niet wordt overschreden. In dit geval wordt de uitstoot van HF periodiek gemeten zoals bepaald in lid 2, onder c). C 150 E/16 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL 5. Continumeting van het waterdampgehalte is niet nodig, indien de als monster gebruikte rookgassen worden gedroogd alvorens de emissies worden geanalyseerd. 6. De bevoegde instantie mag erin toestemmen dat in ver- brandings- of meeverbrandingsinstallaties in plaats van continu- metingen van HCl, HF en SO2 periodieke metingen als om- schreven in lid 2, onder c), worden uitgevoerd indien de ex- ploitant kan aantonen dat de emissies van genoemde veront- reinigende stoffen in geen enkele omstandigheid hoger kunnen zijn dan de vastgestelde emissiegrenswaarden. 7. De resultaten van de metingen, verricht ter controle op de naleving van de emissiegrenswaarden, worden tot de volgende condities herleid: a) temperatuur: 273 K, druk 101,3 kPa, zuurstofgehalte 11 %, droog gas; b) temperatuur 273 K, druk 101,3 kPa, zuurstofgehalte 3 %, drog gas, bij verbranding van uitsluitend afgewerkte olie als gedefinieerd in Richtlijn 75/439/EEg van de Raad (1); c) wanneer de afvalstoffen in een met zuurstof verrijkte atmos- feer worden verbrand of meeverbrand, mogen de meetresul- taten worden herleid tot een door de bevoegde instantie vastgesteld zuurstofgehalte dat de bijzondere omstandighe- den van het specifieke geval weerspiegelt; d) in het geval van meeverbranding van afvalstoffen worden de meetresultaten herleid tot een totaal zuurstofgehalte als be- rekend in bijlage II. Wanneer bij een verbrandings- of meeverbrandingsinstallatie waar gevaarlijke afvalstoffen worden behandeld, de emissies van verontreinigende stoffen door behandeling van het rookgas worden verminderd, geschiedt de herleiding met betrekking tot de in de eerste alinea vermelde zuurstofgehaltes slechts indien het over dezelfde periode als voor de betrokken verontreini- gende stof gemeten zuurstofgehalte hoger is dan het relevante standaardzuurstofgehalte. 8. Alle meetresultaten worden op passende wijze geregis- treerd, verwerkt en gepresenteerd, zodat de bevoegde instanties in staat worden gesteld, overeenkomstig procedures die door die instanties zelf worden vastgesteld, te controleren of de vast- gestelde exploitatievoorwaarden en de in deze richtlijn vervatte emissiegrenswaarden worden nageleefd. Ongewijzigd De emissiegrenswaarden voor uitstoot in de lucht worden 9. geacht te worden nageleefd indien: a) geen van de daggemiddelden hoger is dan enige in bijlage V, onder c), eerste streepje, en bijlage V, onder a), van deze richtlijn genoemde emissiegrenswaarden; a) geen van de daggemiddelden hoger is dan enige in bijlage V, onder c), eerste streepje, en bijlage V, onder a), van deze richtlijn genoemde of in bijlage II genoemde respectievelijk volgens bijlage II bepaalde emissiegrenswaarden; ___________ (1) PB 194 van 25. 7. 1975, blz. 23. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/17 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL b) geen van de halfuurgemiddelden hoger is dan enige in bij- lage V, onder b), van deze richtlijn genoemde emissiegrens- waarden; b) geen van de halfuurgemiddelden hoger is dan enige in bij- lage V, onder b), van deze richtlijn genoemde of volgens bijlage II bepaalde emissiegrenswaarden; c) geen van de gemiddelden over de voor zware metalen en dioxines en furanen vastgestelde bemonsteringsperiode ho- ger is dan enige in bijlage V, onder c) en d), van deze richtlijn vastgestelde waarde; c) geen van de gemiddelden over de voor zware metalen en dioxines en furanen vastgestelde bemonsteringsperiode ho- ger is dan enige in bijlage V, onder c) en d), van deze richtlijn vastgestelde of in bijlage II genoemde respectievelijk volgens bijlage II bepaalde waarde; d) aan het bepaalde in bijlage V, onder c), tweede streepje, wordt voldaan. d) aan het bepaalde in bijlage V, onder c), tweede streepje, of de volgens bijlage II bepaalde 10-minutengemiddelden of halfuurgemiddelden voor CO wordt voldaan. Ongewijzigd 10. De halfuurgemiddelden en de 10-minutengemiddelden worden bepaald binnen de tijd dat de installatie werkelijk in bedrijf is (niet inbegrepen de voor de inwerkingstelling en stil- legging benodigde tijd, wanneer dan geen afvalstoffen worden verbrand) op basis van de meetwaarden nadat daarvan de waarde van het betrouwbaarheidsinterval van bijlage III, punt 2, is afgetrokken. De daggemiddelden worden bepaald op basis van die gevalideerde gemiddelden. Een daggemiddelde is slechts geldig indien voor de betrokken dag niet meer dan vijf halfuurgemiddelden als gevolg van de- fecten of het onderhoud van het systeem voor continumetingen buiten beschouwing zijn gelaten. Per jaar mogen niet meer dan tien daggemiddelden ten gevolge van defecten of het onder- houd van het systeem voor continumetingen buiten beschou- wing worden gelaten. 11. De gemiddelden over de bemonsteringsperiode, en in het geval van periodieke metingen van HF de gemiddelden voor HF, worden bepaald overeenkomstig artikel 10. Indien uit de verrichte metingen blijkt dat de in deze 12. richtlijn vastgestelde emissiegrenswaarden zijn overschreden, worden de bevoegde instanties daarvan terstond op de hoogte gebracht. 13. Zodra in de Gemeenschap geschikte meettechnieken be- schikbaar zijn, besluit de Commissie met de procedure van artikel 17 vanaf welke datum continumetingen van de uitstoot van dioxines en zware metalen in de atmosfeer overeenkomstig bijlage III moeten worden uitgevoerd. De volgende metingen worden uitgevoerd op het lo- 14. zingspunt van het afvalwater: a) continumetingen van de in artikel 8, lid 7, tweede streepje, genoemde parameters; C 150 E/18 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL b) dagelijkse momentane metingen van de totale hoeveelheid zwevende deeltjes; c) maandelijkse metingen (representatieve bemonstering van een periode van 24 uur) van de in artikel 8, lid 3, bedoelde verontreinigende stoffen die voldoen aan de punten 2 tot en met 13 van bijlage IV; d) ten minste twee metingen per jaar van dioxines en furanen; gedurende de eerste bedrijfsperiode van twaalf maanden dient evenwel om de drie maanden een meting te worden uitgevoerd. 15. De metingen ter bepaling van de concentratie van ver- ontreinigende stoffen in het geloosde water moeten represen- tatief zijn. De bewaking van de hoeveelheid verontreinigende stof- 16. fen in het gezuiverde afvalwater geschiedt overeenkomstig de communautaire en nationale wetgeving, en de bepalingen ter- zake, alsmede de frequentie van de metingen, worden in de vergunning gespecificeerd. De metingen worden uitgevoerd vol- gens de CEN-normen of, bij ontbreken daarvan, de nationale normen. De emissiegrenswaarden voor lozingen in water worden 17. geacht te worden nageleefd indien: a) tijdens geen enkele representatieve bemonstering van een periode van 24 uur de in bijlage IV vastgestelde emissie- grenswaarden voor de totale hoeveelheid deeltjes (verontrei- nigende stof nummer 1), zware metalen (verontreinigende stoffen nummers 5 tot en met 13), cadmium en thallium (verontreinigende stoffen nummers 3 en 4) en kwik (veront- reinigende stof nummer 2) wordt overschreden; b) de halfjaarlijkse metingen van dioxines en furanen de des- betreffende in bijlage IV vastgestelde emissiegrenswaarde (verontreinigende stof nummer 14) niet overschrijden. Artikel 12 Toegankelijkheid van de informatie en deelneming van de bevolking in de vergunningsprocedure Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 90/313/EEG van de Raad (1) en Richtlijn 96/61/EG kunnen aanvragen voor nieuwe vergunningen gedurende een passende periode door de bevol- king worden ingezien, zodat zij in staat is daarover opmerkin- gen te maken alvorens de bevoegde instantie een besluit neemt. Dit besluit, dat ten minste een afschrift van de vergunning moet omvatten, alsmede eventuele latere actualiseringen daar- van, moeten eveneens openbaar worden gemaakt. ___________ (1) PB L 158 van 23. 6. 1990, blz. 56. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/19 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Artikel 13 Abnormale bedrijfsomstandigheden De bevoegde instantie stelt in de vergunning de maximaal aan- vaardbare duur vast van technisch onvermijdelijke stilleggingen, storingen dan wel defecten aan de reinigingsapparatuur of de meetapparatuur gedurende welke de concentraties van de onder de voorschriften vallende stoffen in de emissies in de atmosfeer en het gezuiverde afvalwater de vastgestelde emissiegrenswaar- den mogen overschrijden. In geval van een defect vermindert de exploitant de activiteit van de installatie zo spoedig mogelijk of legt hij de installatie stil totdat normaal bedrijf opnieuw mogelijk is. Ingeval de emissiegrenswaarden worden overschreden, gaat de verbrandingsinstallatie, de meeverbrandingsinstallatie of de ver- brandingsstraat in geen geval meer dan vier uur ononderbroken door met de verbranding van afval; voorts bedraagt de totale tijdsduur gedurende welke een installatie in die omstandigheden in bedrijf is, per jaar minder dan 60 uur. Het totale stofgehalte van de emissies in de atmosfeer van een verbrandingsinstallatie overschrijdt onder geen enkele voor- waarde een halfuurgemiddelde van 150 mg/m3; voorts mogen de grenswaarden voor de emissie van CO en TOC in de lucht evenmin worden overschreden. Aan alle andere in artikel 6 genoemde voorwaarden moet worden voldaan. Artikel 14 Herziening van vergunningen Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 96/61/EG herbezien de bevoegde instanties de voorwaarden in de vergunningen peri- odiek en actualiseren zij deze zo nodig. Artikel 15 Verslaguitbrenging De verslagen over de uitvoering van deze richtlijn worden opgesteld volgens de procedure van artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG (1). Het eerste verslag bestrijkt de eerste volledige periode van drie jaar volgend op de in artikel 21 bedoelde datum. ___________ (1) PB L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48. C 150 E/20 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Artikel 16 Toekomstige aanpassingen van de richtlijn De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 17 wijzi- gingen van de artikelen 10, 11 en 12 en de bijlagen I tot en met V vast om deze aan te passen aan de technische vooruitgang of aan nieuwe gegevens betreffende de voordelen van emissiever- minderingen voor de volksgezondheid. De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 17 wijzi- gingen van de artikelen 10, 11 en 13 en de bijlagen I tot en met V vast om deze aan te passen aan de technische vooruitgang of aan nieuwe gegevens betreffende de voordelen van emissiever- minderingen voor de volksgezondheid. Artikel 17 ComitØprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door het krachtens artikel 16 van Richtlijn 94/67/EG ingestelde comitØ overeenkomstig de hierna omschreven procedure. 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comitØ, be- staande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comitØ een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comitØ brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comitØ spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voor- geschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comitØ worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comitØ een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comitØ brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comitØ spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag is voor- geschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comitØ worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer deze in overeenstemming zijn met het advies van het comitØ. Ongewijzigd Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comitØ of indien geen advies is uit- gebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voor- stel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voor- gestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Artikel 18 Intrekking Richtlijnen 89/369/EEG en 89/429/EEG van de Raad worden vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn ingetrokken. Richtlijnen 89/369/EEG, 89/429/EEG en 94/67/EG van de Raad worden vijf jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn in- getrokken. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/21 OORSPRONKELIJK VOORSTEL GEWIJZIGD VOORSTEL Artikel 19 Sancties Ongewijzigd De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn ingeval van schending van de nationale bepalingen ter uitvoe- ring van deze richtlijn, en treffen de nodige maatregelen voor de toepassing ervan. De vastgestelde sancties moeten doeltref- fend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 21 genoemde datum in kennis van deze bepalingen en geven zo spoedig mogelijk ken- nis van eventuele latere wijzigingen. Artikel 20 Overgangsbepalingen Op bestaande installaties worden de bepalingen van deze richt- lijn vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richt- lijn van toepassing. Onverminderd de in de bijlagen van deze richtlijn opge- 1. nomen specifieke overgangsbepalingen worden op bestaande installaties de bepalingen van deze richtlijn vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn van toepassing. 2. Op nieuwe installaties, d. w. z. installaties die niet binnen de definitie van artikel 3, punt 4, van deze richtlijn vallen, die gevaarlijke afvalstoffen verbranden of meeverbranden, wordt deze richtlijn in plaats van Richtlijn 94/67/EG met ingang lid 1, vermelde datum van toepassing. van de in artikel 21, Artikel 21 Tenuitvoerlegging Ongewijzigd 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechte- lijke bepalingen inwerking treden om uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te vol- doen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar ver- wezen bij de officiºle bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vast- gesteld. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalin- gen van intern recht mede die zij op het onder richtlijn val- lende vaststellen. Artikel 22 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Euro- pese Gemeenschappen. Artikel 23 Adressaten Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. C 150 E/22 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 BIJLAGE I EQUIVALENTIEFACTOREN VOOR DIBENZO-p-DIOXINES EN DIBENZOFURANEN Bij de bepaling van de totale concentratie (TE) van dioxines en furanen worden de massaconcentraties van de volgende dioxines en dibenzofuranen v(cid:243)(cid:243)r het optellen met de volgende equivalentiefactoren vermenigvuldigd: Toxische-equivalentie- factor 2,3,7,8 1,2,3,7,8 1,2,3,4,7,8 1,2,3,6,7,8 1,2,3,7,8,9 (cid:151) Tetrachloordibenzodioxine (TCDD) (cid:151) Pentachloordibenzodioxine (PeCDD) (cid:151) Hexachloordibenzodioxine (HxCDD) (cid:151) Hexachloordibenzodioxine (HxCDD) (cid:151) Hexachloordibenzodioxine (HxCDD) 1,2,3,4,6,7,8 (cid:151) Heptachloordibenzodioxine (HpCDD) 2,3,7,8 2,3,4,7,8 1,2,3,7,8 1,2,3,4,7,8 1,2,3,6,7,8 1,2,3,7,8,9 2,3,4,6,7,8 1,2,3,4,6,7,8 1,2,3,4,7,8,9 (cid:151) Octachloordibenzodioxine (OCDD) (cid:151) Tetrachloordibenzofuraan (TCDF) (cid:151) Pentachloordibenzofuraan (PeCDF) (cid:151) Pentachloordibenzofuraan (PeCDF) (cid:151) Hexachloordibenzofuraan (HxCDF) (cid:151) Hexachloordibenzofuraan (HxCDF) (cid:151) Hexachloordibenzofuraan (HxCDF) (cid:151) Hexachloordibenzofuraan (HxCDF) (cid:151) Heptachloordibenzofuraan (HpCDF) (cid:151) Heptachloordibenzofuraan (HpCDF) (cid:151) Octachloordibenzofuraan (OCDF) 1 0,5 0,1 0,1 0,1 0,01 0,001 0,1 0,5 0,05 0,1 0,1 0,1 0,1 0,01 0,01 0,001 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/23 BEPALING VAN DE EMISSIEGRENSWAARDEN IN GEVAL VAN MEEVERBRANDING VAN AFVAL BIJLAGE II De grenswaarde voor elke relevante verontreinigende stof en voor koolstofmonoxide in het rookgas dat ontstaat bij de meeverbranding van afvalstoffen wordt als volgt berekend: Vafval (cid:2) Cafval (cid:135) Vproces (cid:2) Cproces Vafval (cid:135) Vproces (cid:136) C Vafval: het volume rookgas uitsluitend ten gevolge van de verbranding van afval, bepaald op basis van de in de vergunning gespecificeerde afvalstof met de laagste calorische waarde en herleid tot de in deze richtlijn vastgestelde condities. Oorspronkelijk voorstel Cafval: de emissiegrenswaarde voor installaties die uitsluitend afval verbranden (minimaal de emissiegrenswaarde voor de verontreinigende stoffen c. q. voor koolstofmonoxide). Gewijzigd voorstel Cafval: de in bijlage V vastgestelde emissiegrenswaarde voor installaties die uitsluitend afval verbranden (minimaal de emissiegrenswaarde voor de verontreinigende stoffen c. q. voor koolstofmonoxide). Vproces: Cproces: C: het volume rookgas ten gevolge van het in de installatie plaatsgrijpend proces, met inbegrip van de verbranding van de toegestane normaal in de verbrandingsinstallatie gebruikte brandstoffen (geen afval- stoffen), bepaald op basis van het zuurstofgehalte waartoe de emissies moeten worden herleid, zoals vastgesteld in de communautaire of nationale voorschriften. Ingeval er geen voorschriften voor dit soort installaties bestaan, moet het werkelijke zuurstofgehalte in het rookgas, zonder verdunning door toevoe- ging van voor het verbrandingsproces onnodige lucht, worden gebruikt. De herleiding tot andere om- standigheden geschiedt als bepaald in deze richtlijn. de emissiegrenswaarde die in de tabellen van deze bijlage voor bepaalde industriºle sectoren is vastgesteld, of, indien een dergelijke tabel of waarde ontbreekt, de emissiegrenswaarde voor de betrokken veront- reinigde stof c. q. koolstofmonoxide in het rookgas van verbrandingsinstallaties die aan de voor die installaties geldende wettelijke en bestuursrechtelijke nationale bepalingen voldoen, wanneer daarin de normaal toegestane brandstoffen (geen afvalstoffen) worden gestookt. Bij ontbreken van dergelijke bepa- lingen wordt de in de vergunning vermelde emissiegrenswaarde gebruikt. Indien in de vergunning geen grenswaarde wordt vermeld, wordt de werkelijke massaconcentratie gebruikt. de totale emissiegrenswaarde die in de tabellen van deze bijlage voor bepaalde industriºle sectoren en bepaalde verontreinigende stoffen is vastgesteld, of, indien een dergelijke tabel of waarde ontbreekt, de totale emissiegrenswaarde voor CO c. q. de betrokken verontreinigde stof die de in specifieke artikelen van deze richtlijn genoemde emissiegrenswaarde vervangt. Het totale zuurstofgehalte dat het zuurstofgehalte voor de herleiding vervangt, wordt berekend op basis van bovenstaand gehalte, rekening houdend met de partiºle volumes. II. 1. Bijzondere voorschriften voor grote cementovens Daggemiddelden (voor continumetingen), bemonsteringsperiodes en andere meetvoorschriften als in artikel 7. Alle waarden in mg/m3 (dioxines: in ng/m3). De resultaten van de metingen, verricht ter controle op de naleving van de emissiegrenswaarden, worden tot de volgende condities herleid: temperatuur 273 K, druk 101,3 kPa, zuurstofgehalte 10 %, droog gas. C 150 E/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 Oorspronkelijke tabel II. 1. 1. C (cid:151) totale emissiegrenswaarden Verontreinigende stof Totale hoeveelheid stof HCl HF NOx Cd + Tl Hg Sb, As, Pb, Cr, Co, Cu, Mn, Ni, V Dioxines en furanen Gewijzigde tabel II. 1. 1. C (cid:151) totale emissiegrenswaarden Verontreinigende stof Totale hoeveelheid stof HCl HF NOx Cd + Tl Hg Sb, As, Pb, Cr, Co, Cu, Mn, Ni, V Dioxines en furanen C 30 10 1 800 0,05 0,05 0,5 0,1 C 30 10 1 800 0,05 0,05 0,5 0,1 Tot 1 januari 2007 is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen meeverbranden. II. 1. 2. C (cid:151) totale emissiegrenswaarden voor SO2 en TOC: Verontreinigende stof SO2 TOC C 5 10 Door de bevoegde instantie mogen vrijstellingen worden toegekend ingeval de TOC en SO2 niet het gevolg zijn van de verbranding van afvalstoffen. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/25 II. 1. 3. Emissiegrenswaarde voor CO: De emissiegrenswaarde voor CO kan door de bevoegde instantie worden vastgesteld. Oorspronkelijke tekst II. 2. Bijzondere voorschriften voor verbrandingsinstallaties Gewijzigde tekst II. 2. Bijzondere voorschriften voor stookverbrandingsinstallaties Oorspronkelijke tabel II. 2. 1. Cproces: Cproces voor vaste brandstoffen, uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 6 %): Verontreinigende stof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 algemeen geval 850 850 tot 200 200 inlandse brandstoffen of ‡ 90 % ontzwaveling (lineaire afname in bereik 100 tot 300 MWth) of ‡ 92 % ontzwaveling of ‡ 95 % ontzwaveling NOx Stofdeeltjes 400 50 300 30 200 30 Gewijzigde tabel II. 2. 1. Cproces: Cproces for vaste brandstoffen, uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 6 %): Verontreinigende stof 0 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 allgemeen geval 850 850 tot 200 200 inlandse brandstoffen of ‡ 90 % ontzwaveling (lineaire afname in bereik 100 tot 300 MWth) of ‡ 92 % ontzwaveling of ‡ 95 % ontzwaveling NOx Stofdeeltjes 400 50 300 30 200 30 Tot 1 januari 2007 en onverminderd andere communautaire wetgeving is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen meeverbranden. C 150 E/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 Oorspronkelijke tabel Cproces voor biomassa (in de zin van Richtlijn 88/609/EEG van de Raad, als gewijzigd), uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-ge- halte 6 %): Verontreinigende stof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 NOx Stofdeeltjes 200 350 50 200 300 30 200 300 30 Gewijzigde tabel Cproces voor biomassa (in de zin van Richtlijn 88/609/EEG van de Raad, als gewijzigd), uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-ge- halte 6 %): Verontreinigende stof 0 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 NOx Stofdeeltjes 200 350 50 200 300 30 200 300 30 Tot 1 januari 2007 en onverminderd andere communautaire wetgeving is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen meeverbranden. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/27 Oorspronkelijke tabel Cproces voor vloeibare brandstoffen, uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 3 %): Verontreinigende stof 50 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 NOx Stofdeeltjes 850 400 50 850 tot 200 (lineaire afname in bereik 100 tot 300 MWth) 300 30 200 200 30 Gewijzigde tabel Cproces voor vloeibare brandstoffen, uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 3 %): Verontreinigende stof 0 tot 100 MWth 100 tot 300 MWth > 300 MWth SO2 NOx Stofdeeltjes 850 400 50 850 tot 200 (lineaire afname in bereik 100 tot 300 MWth) 300 30 200 200 30 Tot 1 januari 2007 en onverminderd andere communautaire wetgeving is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen meeverbranden. C 150 E/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 II. 2. 2. C (cid:151) totale emissiegrenswaarden: C uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 6 %). Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal dertig minuten en maximaal acht uur: Verontreinigende stof Cd + Tl Hg Sb + As + Pb + Cr + Co + Cu + Mn + Ni + V C 0,05 0,05 0,5 C uitgedrukt in ng/Nm3 (O2-gehalte 6 %). Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal zes uur en maximaal acht uur: Verontreinigende stof Dioxines en furanen C 0,1 Gewijzigd voorstel C voor vaste brandstoffen uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 6 %), C voor biomassa (zoals gedefinieerd in Richtlijn 88/609/EEG, zoals gewijzigd) uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 6 %), C voor vloeibare brandstoffen uitgedrukt in mg/Nm3 (O2-gehalte 3 %): Verontreinigende stof HCl HF C 10 1 II. 3. Bijzondere voorschriften voor andere industriºle sectoren II. 3. 1. C (cid:151) totale emissiegrenswaarden: C uitgedrukt in ng/Nm3. Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal zes uur en maximaal acht uur: Verontreinigende stof Dioxines en furanen C 0,1 C uitgedrukt in mg/Nm3. Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal dertig minuten en maximaal acht uur: Verontreinigende stof Cd + Tl Hg C 0,05 0,05 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/29 BIJLAGE III Meettechnieken 1. De bemonstering en analyse van alle verontreinigende stoffen, met inbegrip van dioxines en furanen, evenals de referentiemetingen ter ijking van automatische meetsystemen, moeten worden uitgevoerd volgens de CEN-normen die in opdracht van de Commissie worden opgesteld. In afwachting van de CEN-normen gelden de nationale normen. 2. De waarden van de 95 %-betrouwbaarheidsintervallen van individuele metingen, bepaald bij de grenswaarden voor de dagelijkse emissie, mogen de volgende percentages van de emissiegrenswaarden niet overschrijden: Koolstofmonoxide: Zwaveldioxide: Stikstofdioxide: Totale hoeveelheid stofdeeltjes: Totale hoeveelheid organische koolstof: Zoutzuur: 10 % 20 % 20 % 40 % 30 % 40 % Emissiegrenswaarden voor lozingen van afvalwater van de reiniging van rookgassen BIJLAGE IV Verontreinigende stof Emissiegrenswaarde, uitgedrukt als massaconcentratie 1 (cid:151) Totale hoeveelheid zwevende deeltjes als omschreven in Richtlijn 91/271/EEG (1) 2 (cid:151) Kwik en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kwik (Hg) 3 (cid:151) Cadmium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als cadmium (Cd) 4 (cid:151) Thallium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als thallium (Tl) 5 (cid:151) Antimoon en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als antimoon (Sb) 6 (cid:151) Arseen en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als arseen (As) 7 (cid:151) Lood en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als lood (Pb) 8 (cid:151) Chroom en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als chroom (Cr) 20 mg/l 0,02 mg/l 0,05 mg/l 9 (cid:151) Kobalt en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kobalt (Co) 5 mg/l 10 (cid:151) Koper en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als koper (Cu) 11 (cid:151) Mangaan en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als mangaan (Mn) 12 (cid:151) Nikkel en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als nikkel (Ni) 13 (cid:151) Vanadium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als vanadium (V) 14 (cid:151) Dioxines en furanen, gedefinieerd als de som van de afzonderlijke dioxines en furanen als gewogen overeenkomstig Bijlage I 0,5 ng/l (1) PB L 135 van 30. 5. 1991, blz. 40. C 150 E/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 BIJLAGE V Grenswaarden voor atmosferische emissies Oorpronkelijke tabel a) Daggemiddelden: Totale hoeveelheid stofdeeltjes Gasvormige en vluchtige organische stoffen, uitgedrukt als totale hoeveelheid orga- nische koolstof Zoutzuur (HCl) Waterstoffluoride (HF) Zwafeldioxide (SO2) Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van meer dan 3 ton per uur of nieuwe verbrandingsinstallaties Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van 3 ton per uur of minder Gewijzigde tabel a) Daggemiddelden: Totale hoeveelheid stofdeeltjes Gasvormige en vluchtige organische stoffen, uitgedrukt als totale hoeveelheid orga- nische koolstof Zoutzuur (HCl) Waterstoffluoride (HF) Zwafeldioxide (SO2) Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van meer dan 3 ton per uur of nieuwe verbrandingsinstallaties Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van 3 ton per uur of minder 10 mg/m3 10 mg/m3 10 mg/m3 1 mg/m3 50 mg/m3 200 mg/m3 400 mg/m3 10 mg/m3 10 mg/m3 10 mg/m3 1 mg/m3 50 mg/m3 200 mg/m3 400 mg/m3 Tot 1 januari 2007 is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen verbranden. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/31 Oorpronkelijke tabel b) Halfuurgemiddelden: Totale hoeveelheid stofdeeltjes Gasvormige en vluchtige organische stoffen, uitgedrukt als totale hoeveelheid orga- nische koolstof Zoutzuur (HCl) Waterstoffluoride (HF) Zwafeldioxide (SO2) Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van meer dan 3 ton per uur of nieuwe verbrandingsinstallaties Gewijzigde tabel b) Halfuurgemiddelden: Totale hoeveelheid stofdeeltjes Gasvormige en vluchtige organische stoffen, uitgedrukt als totale hoeveelheid orga- nische koolstof Zoutzuur (HCl) Waterstoffluoride (HF) Zwafeldioxide (SO2) Stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2), uitgedrukt als stikstofdioxide, voor bestaande verbrandingsinstallaties met een capaciteit van meer dan 3 ton per uur of nieuwe verbrandingsinstallaties 30 mg/m3 20 mg/m3 60 mg/m3 4 mg/m3 200 mg/m3 400 mg/m3 30 mg/m3 20 mg/m3 60 mg/m3 4 mg/m3 200 mg/m3 400 mg/m3 Tot 1 januari 2007 is de emissiegrenswaarde voor NOx niet van toepassing op installaties die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen verbranden. C 150 E/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 5. 2000 Oorspronkelijke tabel c) Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal dertig minuten en maximaal acht uur: Cadmium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als cadmium (Cd) Thallium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als thallium (Tl) totaal 0,05 mg/m3 Kwik en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kwik (Hg) 0,05 mg/m3 Antimoon en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als antimoon (Sb) Arseen en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als arseen (As) Lood en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als lood (Pb) Chroom en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als chroom (Cr) Kobalt en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kobalt (Co) totaal 0,5 mg/m3 Koper en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als koper (Cu) Mangaan en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als mangaan (Mn) Nikkel en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als nikkel (Ni) Vanadium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als vanadium (V) Deze gemiddelden omvatten eveneens de gas- en dampvormige emissies van de betrokken zware metalen en de verbindingen daarvan. Gewijzigde tabel c) Alle gemiddelden berekend over een bemonsteringsperiode van minimaal dertig minuten en maximaal acht uur: Cadmium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als cadmium (Cd) Thallium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als thallium (Tl) totaal 0,1 mg/m3 (*) Kwik en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kwik (Hg) 0,1 mg/m3 (*) Antimoon en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als antimoon (Sb) Arseen en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als arseen (As) Lood en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als lood (Pb) Chroom en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als chroom (Cr) Kobalt en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als kobalt (Co) totaal 1 mg/m3 (*) Koper en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als koper (Cu) Mangaan en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als mangaan (Mn) Nikkel en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als nikkel (Ni) Vanadium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als vanadium (V) (*) Tot 1 januari 2007 zijn deze gemiddelden van toepassing op installaties waarvoor de exploitatievergunning v(cid:243)(cid:243)r 31 december 1996 is verleend en die uitsluitend gevaarlijke afvalstoffen verbranden. Deze gemiddelden omvatten eveneens de gas- en dampvormige emissies van de betrokken zware metalen en de verbindingen daarvan. 30. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 150 E/33 d) De gemiddelden worden bepaald over een bemonsteringsperiode van minimaal zes uur en maximaal acht uur. De emissiegrenswaarde heeft betrekking op de totale concentratie van dioxines en furanen als berekend aan de hand van het begrip (cid:132)toxische equivalentie(cid:148) overeenkomstig bijlage I. Dioxines en furanen 0,1 ng/m3 e) Wat de concentratie van koolstofmonoxide (CO) in de verbrandingsgassen betreft, mogen de volgende emissiegrens- waarden (behalve tijdens het opstarten en stilleggen van de installatie) niet worden overschreden: (cid:151) een daggemiddelde van 50 mg/m3 verbrandingsgas; (cid:151) 150 mg/m3 verbrandingsgas voor ten minste 95 % van alle bepalingen van 10-minutengemiddelden, of 100 mg/m3 verbrandingsgas voor alle bepalingen van halfuurgemiddelden, gedurende iedere periode van 24 uur. Door de bevoegde instantie mogen vrijstellingen worden verleend aan verbrandingsinstallaties die de wervelbedtech- nologie gebruiken, op voorwaarde dat de vergunning voorziet in een emissiegrenswaarde voor koolstofmonoxide (CO) die een uurgemiddelde van 100 mg/m3 niet overtreft