title: 1999/658/ECSC: Commission Decision of 8 July 1999 on the measure which Germany is planning to implement for Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH i.K. (notified under document number C(1999) 2269) (Text with EEA relevance) (Only the German text is authentic)

eurovoc_concepts:
ECSC Treaty
Germany
State aid
control of State aid
iron and steel industry

formats: html pdf print

text: 6. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 259/23 COMMISSION DECISION of 8 July 1999 on the measure which Germany is planning to implement for Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH i. K. (notified under document number C(1999) 2269) (Only the German text is authentic) (Text with EEA relevance) (1999/658/ECSC) THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Coal and Steel Community, and in particular Article 4(c) thereof, Having regard to the Agreement on the European Economic Area, and in particular Article 62(1)(a) thereof, read in conjunc- tion with Protocol 14, Having regard to Commission Decision No 2496/96/ECSC of 18 December 1996 establishing Community rules for state aid to the steel industry (hereinafter referred to as the ‘steel aid code’) (1), Having called on interested parties to submit their comments pursuant to those provisions (2) and having regard to those comments, (3) (4) Whereas: I. Procedure (1) By letter dated 5 May 1998, the German authorities notified the Commission of two measures which the Land of Bavaria planned to implement for Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH (hereinafter referred to as ‘NMH’): (a) payment of an amount of DEM 697 700 to reim- burse costs incurred by NMH in 1994 to secure a slag heap on its premises against partial collapse; (b) exemption for NMH from the cost of further protective measures for the slag heap to the amount of DEM 2 213 274 As indicated in paragraphs 7 to 12, the German author- ities take the view that these measures do not constitute aid. Notification was carried out pursuant to Article 86 of the ECSC Treaty, read in conjunction with Article 6(2) of the steel aid code, which obliges the Member States to inform the Commission of any transfers of state irrespective of whether they constitute aid. resources, (2) The German authorities provided the Commission with supplementary information by letters dated 30 June, 13 August, 15 October and l December 1998. By letter dated 1 February 1999, the Commission informed the German authorities of its decision to initiate the pro- cedure laid down in Article 6(5) of the steel aid code in respect of the aforementioned measures. The decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Communities (3). The Commission called on interested parties to submit their comments. These comments were then forwarded to the German authorities, which were invited to respond. II. Detailed description of the measures Under an agreement of 4 November 1987 between the Land of Bavaria, Thyssen Edelstahlwerke AG, Thyssen Stahl AG, Lech-Stahlwerke GmbH, Saarstahl Völklingen GmbH, Krupp Stahl AG, Klöckner Stahl GmbH and Mannesmann Röhrenwerke AG (hereinafter referred to as the ‘agreement’), the activities of the bankrupt Eisen- werkgesellschaft Maximilianshütte mbH Sulzbach-Rosen- berg were continued under the newly created NMH. (5) The agreement contains the following provision: ‘5. 5 The installations are taken over free of old burdens. Where a takeover free of old burdens is im- possible, the Land of Bavaria will ensure that MHN (i. e. NMH) will not be affected by the resultant economic responsibilities. ’ (6) (7) This provision constitutes a derogation from general German law, under which the owner is responsible for his site. In 1994 large cracks and displacement were discovered on the southern slope of the slag heap on the site of NMH. Experts (Geotechnisches Büro Prof. Dr Schuler and Dr-Ing. Gödecke) reported that these developments could lead to an immediate partial collapse. A protective embankment alongside the southern base of the heap had to be constructed out of slag as a temporary measure. The work was carried out by NMH in 1994 at a total cost of DEM 697 700. (1) OJ L 338, 28. 12. 1996, p. 42. (2) OJ C 108, 17. 4. 1999, p. 9. (3) See footnote 2. L 259/24 EN Official Journal of the European Communities 6. 10. 1999 (8) (9) In 1996 new cracks were discovered on the southern slope of the slag heap. According to a report by the same experts dated 23 September 1997, these cracks could cause a further partial collapse of the southern slope. In order to stabilise the slag heap, it was decided to enlarge and reinforce the embankment built in 1994. In September 1997 the Land of Bavaria therefore ordered NMH to carry out the necessary construction work. After the latter refused, arguing that this was the Land's responsibility under Article 5. 5 of the agreement, the Land of Bavaria decided to carry out these activities itself on the basis of the applicable legislation, under which, in cases of imminent danger, the State can carry out such measures itself on behalf of the owner (‘Ersatz- vornahme’). (10) In that connection, the Land of Bavaria commissioned in March 1998 Geotechnisches Büro Prof. Dr Schuler and Dr-Ing. Gödecke to supervise operations and MH Dienst- leistungen GmbH & Co KG to carry out the building work. The total cost of the work, which was completed in November 1998, was DEM 2 213 274. The German authorities have provided evidence that the amount of the building contractor's invoice was lower than the initial estimate. The invoice was approved by Geotechnisches Büro. (11) According to the notification, the slag heap had been used as a dump before Maximilianshütte was declared bankrupt. The threat of collapse was therefore entirely due to this dumping and, consequently, the damage had to be considered as resulting from an old environmental burden. Even though NMH had used 500 tonnes of slag to build a road on the southern slope in order to view the endangered zone, this had had no impact on the physical degradation of the heap that made the protec- tive measures necessary. (1) The German authorities also confirmed that the use of the heap had not resulted in any economic benefit for NMH as it would normally have sold the 500 tonnes of slag which it had used to construct the road. (12) it approved the agreement Consequently, the German authorities regard NMH's the agreement, and the claim under Article 5. 5 of amount of its claim, as justified. They would remind the Commission that in its Decision of 27 June 1989 (not published) and that, in Decision 95/422/ECSC of 4 April 1995 (2) concerning proposed aid to NMH, it confirmed that this clause did not constitute aid. This is also confirmed in point 3. 2. 2. of the Community guidelines on state aid for environ- mental protection (hereinafter referred to as the ‘guideli- nes’) (3). The German authorities therefore contend that (1) Confirmed by a report by Dr-Ing. Gödecke of Geotechnisches Büro Prof. Dr Schuler and Dr-Ing. Gödecke dated 23 September 1997 (attached to the notification). (2) OJ L 253, 21. 10. 1995, p. 22. (3) OJ C 72, 10. 3. 1994, p. 3. the measures do not constitute state aid. They therefore intend: (a) to reimburse NMH an amount of DEM 697 700 for the first set of measures; (b) to exempt NMH from the cost of the second set of measures, which now amounts to DEM 2 213 274. (13) However, in their correspondence, the subsequent German authorities admitted that large parts of the slag heap were used for dumping slag and waste, as well as for recovery activities (preparation of slag for road construction). They claim though that these activities took place on the other side of the heap and that the southern slope was unaffected. Therefore they continued to regard the possible collapse of the southern slope as being due entirely to old burdens. (14) On 9 December 1998 the Commission initiated proceedings under Article 6(5) of the steel aid code on the following grounds: 1. it doubted that no slag had been dumped on the southern slope; 2. 3. it was concerned that activities on other parts of the slag heap might have an impact on the southern slope; it took the view that NMH was using the slag heap, which should be seen as a single site, and had derived economic benefit from that use. Financing had been used to maintain a dump used by NMH, and this was contrary to the ‘polluter pays’ principle. (15) The Commission therefore took the view that the meas- ures constituted state aid within the meaning of Article 1 of the steel aid code. III. Comments from interested parties (16) The Commission received comments from three inter- ested parties: 1. Mr Zager of the environmental group ‘B. I. Rosenberg’ stated that NMH had used the heap for disposal and recovery but could not confirm whether NMH was using or had used the southern slope; 2. the UK Steel Association argued that no aid should be granted for activities carried out under the responsibility and at the risk of NMH; 3. Federazione Imprese Siderurgiche Italiane (Federac- ciai) maintained that, in view of the impossibility of recovering incompatible aid of DEM 74 million from NMH, no further injections of capital should be authorised for the company. 6. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities L 259/25 IV. Comments from the German authorities (17) The German authorities reaffirmed their position that NMH had not disposed of slag on the southern slope of the heap. (18) On the basis of evidence in the form of maps and photographs illustrating that the heap covered a site of 21 hectares, the German authorities contend that the parts used by NMH for disposal and recovery activities are remote from the southern slope. As such, these activities could not affect the situation there. They also confirm that the experts who looked into the effects of the use of slag for road construction purposes were aware of these activities but that this did not alter their findings. (19) Accordingly, the German authorities dispute the Commission's conclusion that the heap constitutes a single, indivisible site. They consider that, although one part of the heap was used, Article 5. 5 of the agreement continues therefore to apply to the other part. V. Assessment of the measure (20) NMH falls within the scope of Article 80 of the ECSC Treaty because it manufactures products listed in Annex I to that Treaty and pays levies pursuant to Article 49, with the result that the ECSC Treaty and the steel aid code apply. (21) Pursuant to Article 3 of the steel aid code, aid for environmental protection may be deemed compatible with the common market if it complies with the rules laid down in the guidelines, in conformity with the criteria for their application to the ECSC steel industry outlined in the Annex to the steel aid code. (22) Point 3. 2. 2. of the guidelines states: ‘The rules for investment aid in general also apply to aid for investment to repair past damage to the environ- ment, for example, by making polluted industrial sites again fit for use. In cases where the person responsible for the pollution cannot be identified or called to account, aid for rehabilitating such areas may not fall under Article 92(1) of the EC Treaty in that it does not confer a gratuitous financial benefit on particular firms or industries. Such cases will be examined on their merits. ’ (23) These provisions are designed to prevent existing indus- trial sites being abandoned where potential acquirers are not protected against claims arising from former use of (part of) such sites. 95/422/EGSC unequivocably does (1) with the Commis- sion confirming that measures taken pursuant to Article 5. 5 do not constitute aid. The Commission took into consideration the high and incalculable risk of being held liable for contamination caused in the past by a different management. Without such an agreement there would, therefore, be no possibility of selling such land, with the result that many industrial sites would never be re-used. Accordingly, in taking over the economic risk resulting from past contamination, the State is merely serving the public interest without conferring any economic benefit on the purchaser of the land. Since Article 5. 5 of the agreement concerns land and installa- tions contaminated in the past, this did not constitute state aid. (24) However, under the guidelines, application of those provisions still needs to be assessed on the merits of this particular case. It needs to be established that the condi- tions set out in point 3. 2. 2. have been met, namely that (a) NMH has not caused the pollution or damage itself and (b) the measures do not constitute a gratuitous financial benefit for NMH. (25) On the basis of the information provided by the German authorities and the comments of third parties, it can be concluded that NMH did not dispose of slag on the southern slope of the heap. There is no evidence to support the conclusion that the use of slag for road construction purposes had any impact on the southern part of the site. Nor does the information provided by the German authorities support the conclusion that activities on other parts of the slag heap had a negative impact on the condition of the southern slope. The parts of the heap used for disposal and recovery activities are several hundred metres distant from the endangered zone and no link can be established between those activities and the degradation of the site. (26) The German authorities have demonstrated that the use of 500 tonnes of slag to construct a road, this being the only activity that NMH carried out on the southern slope, did not confer any economic benefit on the company since the slag would otherwise have been sold by NMH to road constructors. (27) The information provided by the German authorities demonstrates that the site, covering 21 hectares, is large and that the individual activities there are carried out independently of one another. As stated in the decision to initiate the procedure, the Commission approved the agreement by Decision of 27 June 1989 (not published). While this Decision did not contain a specific assessment of Article 5. 5, Decision Under these circumstances, the Commission concludes that the heap is not indivisible. (1) Paragraph 12 above; see paragraph 9 of the Decision. L 259/26 EN Official Journal of the European Communities 6. 10. 1999 In spite of the economic benefits accruing to NMH as a result of use of the heap (disposal facilities, revenue from recovered waste), point 3. 2. 2. of the guidelines applies. The fact that part of an industrial site is used for economic purposes and, as such, does not fall within the scope of Article 5. 5 of the agreement does not mean that this Article does not apply to the remainder of the site. A conclusion to the contrary would be excessive and would run counter to the objective of such a provi- sion and Community policy. VI. Conclusions (28) The Commission concludes that the measures which Germany is planning to implement for Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH i. K. , namely: (a) payment of an amount of DEM 697 700 to reim- burse costs incurred by NMH in 1994 to secure a slag heap on its premises against partial collapse; (b) exemption for NMH from the cost of further protective measures for the slag heap to the amount of DEM 2 213 274, relate to old environmental burdens. Under Article 3 of the steel aid code and point 3. 2. 2. of the guidelines, and in the light of precedents, the Commission is therefore of the opinion that the measures do not constitute aid, HAS DECIDED AS FOLLOWS: Article 1 The measure which Germany is planning to implement for Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH i. K. to the amount of DEM 2 911 274 (EUR 1 488 190) does not constitute aid within the meaning of Article 4(c) of the ECSC Treaty. Implementation of the measure is therefore authorised. This Decision is addressed to the Federal Republic of Germany. Article 2 Done at Brussels, 8 July 1999. For the Commission Karel VAN MIERT Member of the Commission


title: 2000/480/EG: Beschikking van de Commissie van 8 juli 1999 betreffende steunmaatregelen van Frankrijk ten gunste van Crédit agricole inzake de ontvangst en de bewaring van de deposito's van notarissen in plattelandsgemeenten (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2147) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
France
State aid
application of EU law
commercial bank
control of State aid

text: 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/79 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 8 juli 1999 betreffende steunmaatregelen van Frankrĳk ten gunste van Crédit agricole inzake de ontvangst en de bewaring van de deposito's van notarissen in plattelandsgemeenten (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2147) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2000/480/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, Overwegende hetgeen volgt: I PROCEDURE (1) Bĳ schrĳven van 22 januari 1998 heeft de Commissie de Franse autoriteiten in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag ten aanzien van de voordelen die de Franse staat aan Crédit agricole heeft toegestaan in de vorm van de aan deze instelling verleende uitsluitende rechten op de deposito's van notarissen in plattelandsgemeenten. Deze procedure is ingeleid naar aanleiding van een klacht van de Association française des banques (AFB) en de Chambre syndicale des banques populaire (CSBP) inzake de rechten die de Franse staat heeft toegekend aan Crédit agricole. (2) De Franse autoriteiten hebben hierop geantwoord bĳ schrĳven van 9 april 1998 waarbĳ zĳ een dossier aan de Commissie overlegden met antwoorden op de vragen die werden gesteld in de brief houdende inleiding van de procedure; tevens kondigden de Franse autoriteiten aan voornemens te zĳn medio 1998 een einde te maken aan het recht van Crédit agricole om de deposito's van nota- rissen in ontvangst te nemen. Naar aanleiding van de bekendmaking van de mededeling inzake de inleiding van de procedure in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (1) heeft Crédit agricole op 5 juni 1998 een brief aan de Commissie gezonden waarin met argu- menten wordt betoogd dat de maatregelen waartegen de procedure was ingeleid niet als staatssteun kunnen worden aangemerkt. Op 22 september 1998 heeft de Commissie een brief aan de Franse autoriteiten gezonden waarin zĳ om aanvullende inlichtingen vroeg op basis van hun antwoord van 9 april. De Franse autoriteiten hebben bĳ schrĳven van 7 januari 1999 gevolg gegeven aan dit verzoek om inlichtingen. De Commissie heeft op 25 januari opnieuw een brief gezonden aan de Franse autoriteiten waarin zĳ bevestiging vraagt van de aange- kondigde intrekking van de aan Crédit agricole verleende rechten. De autoriteiten hebben haar bĳ schrĳven van 28 april 1999 in kennis gesteld van de dienstige maatre- gelen die zĳ bereid waren te nemen met het oog op de intrekking per 1 april 2000 van de aan Crédit agricole verleende rechten. II CRÉDIT AGRICOLE — BESCHRĲVING VAN DE REGE- LING INZAKE DE DEPOSITO'S VAN NOTARISSEN (3) Vóór de in februari 1999 aangekondigde fusie van Société Générale en Paribas was de groep Crédit agricole (1) PB C 144 van 9. 5. 1998, blz. 6. L 193/80 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 (4) (5) de grootste Franse bankgroep en de vĳfde Europese bankgroep (2). Het betreft een groep van onderlinge maatschappĳen waarvan de eerste aan het eind van de 19e eeuw zĳn opgericht om tegemoet te komen aan de financiële behoeften van landbouwers. De Caisse natio- nale du Crédit agricole (CNCA), die belast is met de toewĳzing van onderlinge voorschotten tussen spaar- kassen, werd in 1926 door de staat opgericht. De CNCA werd in 1988 geprivatiseerd en de groep is sedert die tĳd een volledig particuliere instelling, die voor 91 % in handen is van de regionale landbouwkredietkassen en voor 9 % van het personeel. De regionale kassen zĳn zelf weer in handen van de lokale kredietkassen die ongeveer 5 miljoen leden tellen. De groep heeft zich ontwikkeld tot een grote depositobank en algemene bank. Zĳ beschikte eind 1997 over een netwerk van ongeveer 8 200 agentschappen en 9 200 steunpunten („groene punten”), waarbĳ diensten gedelegeerd zĳn aan winke- liers die eenvoudige verrichtingen doen. Op het platte- land is ongeveer 33 % van de bankagentschappen van Crédit agricole, hetgeen veel meer is dan voor de drie grote AFB-banken tezamen. De groep Crédit agricole speelt nog altĳd een belangrĳke rol in de financiering van de landbouw maar haar clien- tèle heeft zich sterk gediversifieerd en uitgebreid tot andere categorieën van de bevolking en andere sectoren van de economie. Tot 1990 had Crédit agricole het monopolie voor de verstrekking van goedkope leningen aan landbouwers, maar sedertdien zĳn deze rentesubsi- dies onderworpen aan de mededinging in het bank- wezen. Hoewel notarissen een vrĳ beroep uitoefenen, zĳn zĳ openbare ambtenaren die aan welbepaalde, door de overheid opgelegde regels zĳn onderworpen. In het bĳzonder kunnen zĳ geen deposito's in bewaring nemen die door hun cliënten worden verstrekt in verband met transacties waarvoor een notariële akte moet worden opgesteld: de staat verplicht de notarissen om deze deposito's in bewaring te geven bĳ een beperkt aantal instellingen. Deze gelden, die de notarissen tĳdelĳk in bewaring hebben, zĳn hoofdzakelĳk afkomstig van nala- tenschappen, onroerendgoedtransacties, de oprichting van vennootschappen en de opbrengst van bedrĳfsbeëin- digingen. Bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag had de Commissie, op basis van de inlichtingen die haar door de klagers en de Franse autoriteiten waren verstrekt, te kennen gegeven dat de staat in 1972 (besluit van 25 augustus) de lĳst had opgesteld van de instellingen die bevoegd zĳn om depo- sito's van minder dan drie maanden te ontvangen en in bewaring te houden, waaronder de Caisse des dépôts et consignations (CDC), de Franse postchequedienst en de landbouwkredietkassen (voor gemeenten van minder dan 5 000 inwoners). In 1973 heeft de staat de land- bouwkredietkassen gemachtigd de deposito's van nota- rissen in gemeenten met minder dan 30 000 inwoners te ontvangen (3). (2) Classificatie volgens het rating-bureau Moody's, eind 1997. (3) Met uitzondering van gemeenten die tussen 5 001 en 30 000 inwo- ners tellen en deel uitmaken van agglomeraties met meer dan 50 000 inwoners alsook gemeenten die gelegen zĳn in voor ontwik- keling in aanmerking komende plattelandsgebieden en gebieden met een bergstreekeconomie en deel uitmaken van agglomeraties met meer dan 50 000 inwoners. (6) Voor deze deposito's ontvangen de notarissen een provisie (4) van 1 %. Zoals de Commissie bĳ de inleiding van deze procedure eveneens heeft benadrukt, was aan deze toegang tot goedkope financiële middelen tot 1990 geen enkele tegenprestatie verbonden voor Crédit agri- cole. In 1990 werd het FAC opgericht, een fonds voor de vermindering van de financiële lasten van landbou- wers (op basis van een overeenkomst tussen de staat en Crédit agricole van 26 september 1990), waaraan Crédit agricole een bĳdrage heeft betaald van 500 miljoen FRF in 1991 en 1992, 600 miljoen FRF in 1993 en 500 miljoen FRF in 1994 en 1995. In 1996 hebben de overheid en Crédit agricole overeenstemming bereikt over de voortzetting van deze bĳdrage aan het FAC voor een bedrag van 1 miljard FRF voor de jaren 1996-1999. Het FAC wordt gefinancierd door de regionale kassen van Crédit agricole naar verhouding van de middelen die worden verkregen uit het beheer van de deposito's van notarissen. Het fonds verleent rentesubsidies (met name aan jonge landbouwers) alsmede zogenaamde consolida- tieleningen, en financiert schuldkwĳtscheldingen, in het bĳzonder om bedrĳfsbeëindigingen te vergemakkelĳken. Crédit agricole kan de middelen van het FAC volledig vrĳ beheren overeenkomstig deze criteria. (7) Bĳ de inleiding van deze procedure heeft de Commissie geoordeeld dat de toekenning aan Crédit agricole van het exclusieve recht om de deposito's van notarissen in ontvangst te nemen en te bewaren: — de mededinging vervalste in een mate die het handelsverkeer tussen de lidstaten van de Gemeen- schap ongunstig kan beïnvloeden; — Crédit agricole een voordeel bood dat zĳ niet zou hebben genoten onder marktomstandigheden; — een beroep op staatsmiddelen inhield. (8) Op grond van het voorgaande heeft de Commissie geconcludeerd dat de bewuste maatregelen wellicht aanzienlĳke steunelementen bevatten in de zin van artikel 87 van het Verdrag. Op grond van de informatie waarover de Commissie destĳds beschikte, was zĳ tot de slotsom gekomen dat de betrokken steun mogelĳk nieuwe steunmaatregelen waren in de zin van het Verdrag en dat derhalve de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag diende te worden ingeleid voor het onderzoek van deze maatregelen. (9) De argumenten van de klagers (AFB en CSBP) zĳn uiteengezet in de bekendmaking van de inleiding van deze procedure (5). III OPMERKINGEN VAN DE BELANGHEBBENDEN (10) Afgezien van de opmerkingen van Crédit agricole heeft de Commissie geen andere opmerkingen van belangheb- benden ontvangen in het kader van deze procedure. (4) Deze provisie is in feite een jaarlĳks rentetarief van 1 %, dat prorata temporis wordt toegepast op de uitstaande bedragen van de deposito's. Zo zal over een gemiddeld uitstaand bedrag van 20 miljard FRF over een jaar in totaal 200 miljoen aan provisies aan notarissen worden uitgekeerd. (5) Zie voetnoot 1. 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/81 (11) Net als de Franse autoriteiten heeft Crédit agricole: — benadrukt dat de landbouwkredietkassen vanaf 1930 gemachtigd waren de deposito's van notarissen in ontvangst te nemen en dat er geen sprake is van uitsluitende rechten aangezien de CDC en de Franse postchequedienst in aanmerking komen voor derge- lĳke deposito's op het hele grondgebied, met inbe- grip van plattelandsgebieden; — betoogd dat de deposito's van notarissen niet als staatsmiddelen konden worden beschouwd en dat er derhalve geen sprake is van staatssteun als bedoeld in artikel 87; — nadrukkelĳk gewezen op de openbare dienstverplich- tingen van notarissen en de wettelĳke beperkingen van de onderhavige regeling; — verklaard dat de administratieve kosten van de depo- sito's van notarissen ongeveer 1,77 % van het uitstaande bedrag beliepen; — gewezen op het plafond dat tot in februari 1997 voor kortlopende kredieten aan de landbouw bestond en dat volgens haar was opgelegd als tegen- prestatie voor de deposito's van notarissen; — herinnerd aan de oprichting van het FAC en het feit dat zĳ sedert de oprichting ervan in 1990 hierin een bedrag van 3,9 miljard FRF heeft ingebracht dat gefi- nancierd wordt naar verhouding van de middelen die worden verkregen uit de deposito's van notarissen; — betwist dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ook maar enigszins wordt verstoord, aangezien het om een plaatselĳke clientèle in plattelandsgebieden gaat en aangezien de bedragen van de bewuste depo- sito's gering zĳn en slechts een miniem bedrag uitmaken van de totale uitstaande deposito's in Frankrĳk. Crédit agricole heeft erop gewezen dat de deposito's van notarissen uitsluitend bĳ de regionale kassen in bewaring werden gegeven. Zĳ vond dat de Commissie feitelĳke en rechtens een fout had gemaakt door bĳ de inleiding van de onderhavige procedure het hele netwerk van regio- nale kassen en de CNCA aan te merken als de economi- sche eenheid die mogelĳk steun had ontvangen in het kader van de regeling inzake de deposito's van nota- rissen. Crédit agricole verklaarde dat zĳ internationaal gezien niet erg ontwikkeld was en voerde aan dat met de middelen uit de deposito's van notarissen in geen geval haar internationale expansie, d. w. z. die van de CNCA, kon worden gefinancierd aangezien deze deposito's juist bĳ de regionale kassen van de groep in bewaring worden gegeven. Zĳ verklaarde dat de geldmiddelen waartoe de deposito's van notarissen behoren, alleen opgenomen werden op de balans van de regionale kassen. De over- schotten van de regionale kassen, waarin de deposito's van de notarissen zĳn inbegrepen, worden weliswaar bĳ de CNCA ondergebracht, maar tegen marktvoorwaarden zonder dat laatstgenoemde hieraan enig voordeel ontleent. (12) (14) (15) (16) in het nationale dergelĳke verplichte vergoeding het recht erkende discretionaire karakter van de financiële steun van de staat op losse schroeven zou zetten, alsook het principe dat aan administratieve handelingen geen marktwaarde kan worden toegekend. Crédit agricole betwistte ook dat in het Gemeenschapsrecht de verplich- ting bestaat om de rechten die door de staat aan Crédit agricole worden verleend, te vergoeden. Crédit agricole betoogde dat zĳ, gezien de eisen die aan deze regeling zĳn verbonden, hoe dan ook zou zĳn gekozen door de overheid, ongeacht de lĳst van finan- ciële instellingen die in aanmerking komen voor de deposito's van notarissen. Crédit agricole benadrukte dat in het arrest van de Franse Raad van State van 27 maart 1997 de bepalingen inzake de deposito's van notarissen niet alleen als verenigbaar met artikel 82 maar ook met artikel 86 van het Verdrag worden bevonden en dat zĳ derhalve niet onverenigbaar kunnen zĳn met artikel 87 van het Verdrag. Crédit agricole voerde met name aan dat de banken die deel uitmaken van AFB, kennelĳk pas een vergelĳkbare garantie met die van Crédit agricole konden bieden met de goedkeuring op 8 februari 1994 van een verordening van AFB waarbĳ werd bepaald dat de depo- sito's van notarissen, ingeval van een eventueel faillisse- ment van een van de bĳ AFB aangesloten banken, volledig zouden worden terugbetaald. Crédit agricole vond voorts dat de Commissie de hypo- thetische steun verward heeft met het voordeel van de steun. Zĳ onderstreepte met name dat de Commissie bĳ haar beoordeling van het voordeel dat Crédit agricole ontleent aan het in ontvangst nemen en de bewaring van de deposito's van notarissen, geen rekening had gehouden met het „natuurlĳke” marktaandeel van Crédit agricole op het Franse platteland (bĳ openstelling van de regeling voor andere banken) noch met het marktaan- deel dat haar momenteel wordt onthouden in stedelĳke gebieden. Uitgaande van het natuurlĳke marktaandeel dat zĳ meent te hebben bĳ de deposito's van notarissen indien de regeling zou worden opengesteld, heeft Crédit agricole het bedrag van de deposito's die bĳ haar in bewaring zouden worden gegeven, berekend op 12,1 miljard FRF. Aangezien in 1996 het uitstaande bedrag van de deposito's 21 miljard FRF bedroeg, beloopt het extra bedrag dat Crédit agricole aan haar uitsluitende rechten te danken heeft, slechts 9 miljard FRF. Dit bedrag viel volgens de bank te verwaarlozen in vergelĳ- king tot het totale bedrag van de deposito's bĳ de bank. (17) Gezien de controleverplichtingen waaraan de boekhou- ding van notarissen is onderworpen, achtte Crédit agri- cole het onverenigbaar met het streven naar een veilige regeling dat de deposito's van notarissen bĳ buitenlandse vestigingen kunnen worden geplaatst. (13) Crédit agricole was het niet eens met de zienswĳze dat het feit dat de staat, door van enige vergoeding voor de deposito's van notarissen af te zien als gevolg van deze regeling inkomsten derft, staatssteun behelst; zĳ voerde aan dat er tal van overheidsinterventies zĳn waarbĳ een (18) Ten slotte voerde Crédit agricole aan dat steun aan de landbouw in de vorm van goedkope kortlopende leningen gerechtvaardigd was om redenen van algemeen belang. L 193/82 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 IV OPMERKINGEN VAN FRANKRĲK (19) In een brief van 9 april 1998 aan de Commissie hebben de Franse autoriteiten hun opmerkingen gemaakt als antwoord op de vragen die de Commissie bĳ de inlei- ding van de onderhavige procedure heeft gesteld. a) Oorsprong van de aan Crédit agricole verleende rechten (20) De Franse autoriteiten hebben in een brief van 9 april 1998 verklaard dat de aan Crédit agricole verleende mogelĳkheid om de deposito's van notarissen van minder dan drie maanden te ontvangen en te bewaren, voorzien is in een wetstekst van 9 maart 1953, die geen restricties bevatte voor de deposito's van notarissen. Bĳ het besluit van de minister van Justitie van 25 augustus 1972 en het aanvullend besluit van 7 juni 1973 werden hieraan beperkingen gesteld, aldus de Franse autoriteiten, in die zin dat deze rechten beperkt werden tot de depo- sito's van minder dan drie maanden in plattelandsge- bieden. (21) Aangezien de Commissie de Franse autoriteiten bĳ schrĳven van 22 september 1998 had verzocht om bewĳsstukken over te leggen waaruit blĳkt dat de aan Crédit agricole verleende, uitsluitende rechten van voor de inwerkingtreding van het Verdrag dateren, hebben deze autoriteiten op 7 januari 1999 het volgende aan de Commissie toegezonden: — een afschrift van het besluit van de minister van Justitie van 9 maart 1953 waarin eraan wordt herin- nerd dat de zogenaamde „vrĳe” fondsen van de nota- rissen (afgezien van die van meer dan drie maanden die aan de CDC moeten worden overgemaakt) op grond van haar eerdere circulaire van 1930, bĳ verschillende instellingen, waaronder de landbouw- kredietkassen, konden worden gedeponeerd; — een kopie van een circulaire van het Ministerie van Justitie van 24 december 1930 waaruit blĳkt dat Crédit agricole reeds sedert 1924 tot de instellingen behoorde die in aanmerking kwamen voor de depo- sito's van notarissen. b) Redenen en oogmerken die ten grondslag liggen aan het besluit van de Franse staat om het recht op ontvangst en bewaring van de deposito's van notarissen in het leven te roepen en te handhaven (22) De Franse autoriteiten verklaarden dat de onderhavige regeling was ingegeven door drie motieven: het speci- fieke karakter van het notarisberoep en de noodzaak van een doeltreffende controle hierop; de toegankelĳkheid van bankdiensten voor notarissen in plattelandsge- bieden; de absolute veiligheid van de ontvangen middelen. Zĳ herinnerden eraan dat notarissen een openbaar ambt vervullen in het kader van een vrĳ beroep. Zĳ wezen er met name op dat notarissen aan een bĳzondere controle zĳn onderworpen en dat hun boekhouding als openbaar geschrift is aangemerkt door het Franse Hof van Cassatie in een arrest van 19 november 1914. In de tweede plaats wezen de Franse autoriteiten op de geografische spreiding van Crédit agri- cole op het platteland, waar het veruit het belangrĳkste banknetwerk is met vandaag de dag nog altĳd circa 34 % van de bankagentschappen. 64 % van de permanente bankagentschappen van Crédit agricole zĳn op het plat- teland gevestigd. In de derde plaats hebben de autori- teiten gewezen op de zekerheid die Crédit agricole biedt voor de deposito's van notarissen, dankzĳ een ongelimi- teerd, preventief garantiestelsel dat berust op de solidari- teit van alle regionale kassen en de CNCA, waardoor het onwaarschĳnlĳk wordt dat een regionale kas in gebreke blĳft dankzĳ het stelsel van interne garanties binnen de groep, en waardoor de fondsen van de notarissen in hun geheel gewaarborgd zĳn. (23) De zoals Franse de autoriteiten hebben voorts, Commissie bĳ de inleiding van de procedure had opge- merkt, gewezen op de oprichting in 1990 van een fonds voor de vermindering van de financiële lasten van land- bouwers, die volgens hen een „tegenprestatie” was voor de depositoregeling voor notarissen. De dotaties die Crédit agricole aan dit fonds deed uit de opbrengst van de ontvangst van notarissen, van de deposito's bedroegen van 1990 tot 1999 3,6 miljard FRF; daar- naast zĳn nog eens 300 miljoen FRF onttrokken aan de opbrengst van de deposito's van notarissen ten gunste van het nationale rampenfonds voor de landbouw. c) Evolutie van de deposito's (24) De Franse autoriteiten hebben een overzicht ingediend van de uitstaande bedragen van de deposito's van nota- rissen bĳ Crédit agricole vanaf 1973, waaruit blĳkt dat deze bedragen tussen 1973 en 1997 varieerden van 15,6 tot 25,4 miljard FRF (in franken van 1997) en dat dit bedrag, conjunctuurcycli daargelaten, opmerkelĳk stabiel is gebleven in deze periode. In 1997 was dit 19,6 miljard FRF (gemiddelde waarde). d) Kosten van het beheer van de deposito's van notarissen (25) In antwoord op de vraag van de Commissie bĳ de inleiding van de procedure naar de kosten van het beheer van de deposito's van notarissen, deelden de Franse autoriteiten mede dat deze in 1997 ongeveer 1,77 % van het uitstaande bedrag beliepen. Deze kosten waren volgens hen als volgt samengesteld: i) 0,29 % aan administratiekosten voor depositotransac- ties en transacties die verband houden met de betaal- middelen, zoals bĳ elke zakelĳke rekening; ii) 1,49 % aan extra kosten die verband houden met de bĳzondere kenmerken van het beheer van notaris- rekeningen, waaronder: — 0,11 % aan extra kosten voor bepaalde specifieke verrichtingen; — 0,96 % in verband met de uitsluiting van de gebruikelĳke voorschriften inzake kapitaalbewe- gingen; — 0,42 % aan specifieke personeelskosten. 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/83 Volgens de Franse autoriteiten hebben deze kosten waar- schĳnlĳk in de loop der tĳd een dalende tendens vertoond als gevolg van productiviteitsstĳgingen bĳ Crédit agricole in het algemeen en in het bĳzonder bĳ dit soort activiteiten. Daarom zouden deze kosten in het verleden hoger zĳn geweest. e) Beperking door Crédit agricole van de kosten van kort- lopende financiering aan de landbouw (26) Afgezien van de recente dotaties aan het FAC wezen de autoriteiten er in hun brief van 9 april 1998 op dat de netto-opbrengst van het beheer van de deposito's van notarissen op het platteland bĳ Crédit agricole van oudsher werd aangewend om de kosten van kortlopende financiering aan de landbouw te drukken. Deze financie- ring werd tot in 1981 verstrekt tegen tarieven die bĳ besluit van de ministers van Landbouw en Economie werden vastgesteld. Naderhand zĳn deze tarieven vastge- steld door de CNCA binnen een fluctuatiemarge van ± 30 % van de gemiddelde maandrente op de geldmarkt. Deze regeling waarbĳ de tarieven voor kortlopende financiering laag werden gehouden, is volgens de autori- teiten pas recentelĳk afgeschaft bĳ een decreet van 3 februari 1997. Zĳ onderstreepten dat sedertdien dankzĳ de lage rentetarieven waarvan de Franse economie profi- teerde, er minder behoefte was aan een specifiek beschermingsmechanisme voor de landbouw. f) Gemiddelde kosten van de middelen van Crédit agricole (27) In antwoord op het verzoek dat de Commissie bĳ de inleiding van de procedure had gedaan, dienden de Franse autoriteiten berekeningen in waaruit bleek dat tĳdens het afgelopen decennium de gemiddelde kosten van de middelen van Crédit agricole gedaald waren van [. ] % (*) in 1996 en dat deze voortdurend binnen deze marge waren gebleven. in 1987 tot [. ] % (*) g) Gebruik van de dotaties aan FAC (28) De Franse autoriteiten hebben de Commissie in hun brief van 9 april 1998 nadere informatie verstrekt over de jaarlĳkse dotaties aan het FAC en het gebruik ervan. (29) Zĳ hebben meegedeeld welke middelen vanaf de oprich- ting aan het FAC ter beschikking zĳn gesteld en hoe deze zĳn aangewend: TABEL 1 Dotaties aan het FAC en besteding van de middelen 1991 1992 1993 1994 1995 1996 TOTAAL (in miljoen FRF) Sanering van de schulden van land- bouwers — bekostiging rentebetalingen — consolidatieleningen — schuldkwĳtscheldingen — overgedragen middelen Andere financiële steun (noodsituaties in de landbouw) 600 295 86 219 394 213 45 136 564 410 46 108 494 340 51 103 40 8 467 324 45 93 5 33 197 160 17 15 5 203 2 716 1 742 290 674 10 284 TOTAAL 600 394 604 502 500 400 3 000 Bron: Franse autoriteiten. (30) De Franse autoriteiten verklaarden dat enerzĳds deze middelen ten goede kwamen aan de sanering van de schulden van landbouwers die cliënt waren bĳ Crédit agricole, en dat anderzĳds middelen van het FAC werden aangewend voor specifieke maatregelen, in het bĳzonder dotaties aan het nationale rampenfonds voor de landbouw. De autoriteiten wezen erop dat de prioriteiten van het FAC jaarlĳks in overleg tussen Crédit agricole en de staat werden vastgesteld. Zĳ oordeelden dat aan deze regeling taken van algemeen belang ten gunste van de landbouw waren gekoppeld en dat de landbouwers die cliënt zĳn bĳ Crédit agricole, en niet de bank zelf, de begunstigden waren van het FAC. Zĳ rechtvaardigden deze maatregelen met het argument dat ongeveer 80 % van de bankschulden van landbouwers bĳ Crédit agricole uitstonden. Voorts onderstreepten zĳ dat financiële middelen voor dezelfde doeleinden ter beschikking waren gesteld van andere banken, die een jaarlĳkse dotatie van 20 miljoen FRF ontvangen. (31) De Franse autoriteiten oordeelden dat de maatregelen van het FAC geen substituut vormden voor het voorzieningenbeleid van Crédit agricole aangezien voor de dubieuze en litigieuze schuldvorderingen van de regionale landbouwkredietkassen in de loop der jaren slechts 15 tot 19 % van de dotaties aan (*) Zakengeheim. L 193/84 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 het FAC zĳn aangewend, waarbĳ 10 % van de financiële steunmaatregelen geschiedden in de vorm van schuldkwĳtscheldingen, terwĳl het merendeel van de middelen werd toegekend naargelang de situatie in de verschillende landbouwsectoren en ten behoeve van jonge starters in de landbouw. Het gemiddelde steunbedrag per landbouwer (ongeveer 6 000 FRF) is bescheiden en heeft volgens de autoriteiten sociale oogmerken. h) Algemene opmerkingen over de regeling voor de deposito's van notarissen (32) De Franse autoriteiten betwistten dat de deposito's van notarissen het karakter van staatsmiddelen zouden hebben en de concurrentie zouden vervalsen, zoals de Commissie bĳ de inleiding van deze procedure verklaarde. Met name betwistten zĳ dat de regeling een inkomstenderving betekende voor de staat omdat er geen marktwaarde kan worden toegekend aan administratieve handelingen. Daarom betwistten zĳ dat het stelsel van uitsluitende rechten op de deposito's van notarissen steunelementen behelst. Voorts oordeelden zĳ dat de regeling niet van dien aard was dat het handelsverkeer tussen de lidstaten daardoor nadelig zou worden beïnvloed. (33) De Franse autoriteiten voerden voorts aan dat de depositoregeling was ingevoerd teneinde op het platteland tegemoet te komen aan de eisen van algemeen belang die met name voortvloeien uit het notarisberoep. (34) Ten slotte beriepen de Franse autoriteiten zich op een arrest van de Franse Raad van State van 27 maart 1997 op grond waarvan de depositoregeling voor notarissen niet in strĳd zou zĳn met artikel 82 van het Verdrag. i) Toekomst van de regeling voor de deposito's van notarissen (35) In hun brief van 9 april 1998 aan de Commissie kondigden de Franse autoriteiten aan dat de depositoregeling voor notarissen vóór de zomer van 1998 zou worden herzien met het doel alle deposito's van notarissen, ongeacht de looptĳd ervan, bĳ de Caisse des dépôts et consignations onder te brengen: aldus zou Crédit agricole het financiële voordeel verliezen dat zĳ te danken heeft aan de opbrengst van de ontvangst van de deposito's van notarissen (zie hierna overweging 61, betreffende de toezeggingen van de Franse autoriteiten in hun brief van 28 april 1999). V BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGELEN V. 1. Steungehalte van de onderhavige maatregelen a) De door de maatregelen begunstigde onderneming (36) In haar antwoord op de inleiding van deze procedure betoogde Crédit agricole dat de Commissie een feitelĳke en juridische fout had begaan door alle entiteiten van de groep Crédit agricole als een enkele steunontvanger te beschouwen, te weten Crédit agricole. (37) De Commissie merkt het volgende op: — hoewel de groep Crédit agricole specifieke kenmerken heeft, met name op plaatselĳk niveau dankzĳ haar status van onderlinge maatschappĳ, en hoewel elke landbouwkredietkas autonomie lĳkt te genieten bĳ het beheer, is de groep niettemin een economische entiteit die een coherent geheel vormt. Zo wordt in het verslag van Crédit agricole over 1997 gesproken van een verenigde en gedecentraliseerde groep die op een drielagige structuur (plaatselĳke kassen, regio- nale kassen en nationale kas) berust en die derhalve over een financiële draagkracht beschikt die in zĳn geheel moet worden bezien. In het jaarverslag over 1997 wordt opgemerkt dat de belangengemeenschap die de plaatselĳke en regionale kassen en de nationale kas met elkaar verbindt, Crédit agricole in staat stelt jaarrekeningen voor te leggen die representatief zĳn voor haar economische situatie en vergelĳkbaar zĳn met de geconsolideerde jaarrekeningen van andere grote bankgroepen. Het lĳdt daarom geen enkele twĳfel voor de Commissie, noch voor de gesprekspartners en partners van Crédit agricole of voor de financiële markten, dat Crédit agricole alle juridische en economische kenmerken heeft om als één enkele onderneming te worden gedefinieerd. De geconsolideerde jaarrekeningen, met een geconsolideerde balans van 2,514 miljard FRF op 31 december 1997, vormen de basis voor de notering die de ratingbureaus aan de groep hebben toegekend: op 31 december 1997 werd de kredietwaardigheid van de geconsolideerde groep als AA (Standard & Poor's) en AA1 (Moody's) geclassificeerd. De rating van een groep en vooral van een financiële instelling is bepalend voor de voorwaarden voor haar toegang tot de financiële markten en is dus een belangrĳke kostenfactor die haar kan bevoordelen of benadelen in de concurrentiestrĳd met ondernemingen van dezelfde sector; 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/85 — Crédit agricole heeft in het kader van deze procedure één enkel memorandum met opmerkingen ingediend, dat mede ondertekend is door de directeur-generaal van de Fédération nationale de Crédit agricole en de adjunct-directeur-generaal van de CNCA. Dit is het antwoord dat namens Crédit agricole is ingediend. Indien de CNCA zich niet geviseerd achtte door de onderhavige procedure, dan kan de Commissie moeilĳk inzien waarom zĳ het noodzakelĳk heeft geacht om hoofdelĳk en gezamenlĳk met de Fédération nationale du Crédit agricole opmerkingen in te dienen; — de Franse autoriteiten onderstreepten dat een van de redenen waarom Crédit agricole in aanmer- king kwam voor de deposito's van notarissen verband hield met de zekerheid die geboden werd door hoofdelĳke garantie van de gezamenlĳke regionale kassen en de CNCA. (38) Op grond van het bovenstaande, waaruit ondubbelzinnig blĳkt dat de groep Crédit agricole als een onderneming moet worden beschouwd, ziet de Commissie derhalve geen enkele reden tot wĳziging van haar oordeel ten aanzien van de begunstigde van de uitsluitende rechten op de deposito's van notarissen, d. w. z. Crédit agricole als groep (zie het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zaak 383/82, Intermills (6)). De vraag hoe de voordelen die de groep ontleent aan de uitsluitende rechten op de deposito's van notarissen binnen de groep moeten worden toegerekend, is van secundair belang voor de Commissie, die hierop niet nader hoeft in te gaan in het kader van de procedure. b) Het karakter van staatsmiddelen van de door notarissen in ontvangst genomen middelen (39) Zoals de Franse autoriteiten hebben opgemerkt, zĳn notarissen openbare ambtenaren wier beroep strikt gereglementeerd is door de overheid. Met name wezen zĳ op een uitspraak van het Hof van Cassatie waarin de strikt gereglementeerde boekhouding van notarissen gelĳkgesteld wordt met een openbaar geschrift. Op grond hiervan zĳn de Franse autoriteiten in hun brief van 9 april 1998 tot de slotsom gekomen dat uit alle geldende wettelĳke bepalingen blĳkt dat „de middelen die bĳ notarissen in bewaring zĳn gegeven, geen gewone fondsen zĳn. De regelgeving voor de deposito's van notarissen kan derhalve niet uitsluitend worden beoordeeld aan de hand van de regels voor het bankwezen, maar moet ook worden bezien vanuit het algemeen belang. ”. Uit de informatie die de autoriteiten in het kader van deze procedure hebben verstrekt, blĳkt duidelĳk dat in officiële akten van de overheid herhaaldelĳk is bevestigd dat Crédit agricole, op welbepaalde voorwaarden, in aanmerking komt voor de deposito's van notarissen. (40) De Commissie is derhalve volledig bĳ machte om te bevestigen wat zĳ bĳ de inleiding van de procedure had verklaard, namelĳk dat: — het discretionaire optreden van de staat, in de vorm van de toekenning van de betrokken uitsluitende rechten, rechtstreeks middelen verschaft aan Crédit agricole; — de staat een directieve controle uitoefent op de toewĳzing van middelen bestaande uit de verplichte deposito's van notarissen, die als openbare ambtenaren aan het overheidsgezag onder- worpen zĳn. (41) Derhalve mag op grond van het voorgaande worden geconcludeerd dat de depositoregeling voor notarissen betrekking heeft op middelen die als staatsmiddelen moeten worden aangemerkt. Het feit dat, zoals de Franse autoriteiten hebben opgemerkt, in de genoemde jurisprudentie van het Franse Hof van Cassatie de boekhouding van notarissen gelĳkgesteld wordt met een openbaar geschrift, bevestigt deze zienswĳze. (42) In het kader van de procedure hebben de autoriteiten feiten aangevoerd die als een tegenprestatie konden worden gezien: deze zou in mindering moeten worden gebracht op de opbrengst die Crédit agricole ontleent aan de deposito's van notarissen en zou het voordeel teniet doen dat voor Crédit agricole verbonden is aan het nagenoeg gratis in ontvangst nemen van de deposito's van notarissen. Deze feiten mogen niet gezien worden als een ontkrachting van het feit dat met de bewuste regeling staatsmiddelen gemoeid zĳn. c) Voordeel voor Crédit agricole en steungehalte van de onderhavige maatregelen (43) Zoals de Commissie bĳ de inleiding van de procedure heeft verklaard omvat het begrip steun niet alleen positieve prestaties zoals de subsidie zelf, doch ook overheidsmaatregelen welke, in verschil- lende vormen, de lasten verlichten die normaliter op het budget van een onderneming drukken en tot identieke gevolgen leiden als subsidies (zie arrest van het Hof van Justitie in zaak C-387/92, Banco exterior de España (7)). (6) Jurisprudentie 1984, blz. 3809, punt 11. (7) Jurisprudentie 1994, blz. I-902, punt 13. L 193/86 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 (44) Voorts had de Commissie bĳ de inleiding van de procedure opgemerkt dat de staat, door af te zien van iedere vergoeding voor de deposito's van notarissen (afgezien van de provisie van 1 % voor de notaris) inkomsten derfde die hĳ had kunnen verkrĳgen uit de onderhavige regeling. Indien namelĳk de regeling volgens de normale handelsvoorwaarden was vastgesteld, had de staat vanaf het begin een vergoeding kunnen verkrĳgen voor de onderhavige deposito's. Hĳ had ook een prĳs kunnen bedingen (rentetarief voor de deposito's) die regelmatig zou worden herzien om rekening te houden met de ontwikkeling van de rentetarieven en de productiviteitsstĳgingen in de banksector en in de instellingen die in aanmerking komen voor de onderhavige regeling. Deze herziening zou gepaard kunnen gaan met een uitnodiging tot inschrĳving aan de verschillende bankinstellingen teneinde de meest concurrerende onder hen te selecteren, op voorwaarde dat zĳ aan minimale prudentiële eisen voldoen ter waarborging van de zekerheid van de deposito's, zodat de staat meer ontvangt aan rentevergoedingen. (45) De vergoeding van de extra deposito's die Crédit agricole ontvangt dankzĳ de door de staat verleende uitsluitende rechten, zou normaliter zeker ten laste komen van de begroting van een bankinstelling, indien de toewĳzing van deze middelen aan Crédit agricole via vrĳe mededinging was geschied, bĳvoorbeeld in de vorm van een oproep tot inschrĳving aan de banken. Crédit agricole betaalt evenwel geen vergoeding voor de bewaring van de deposito's van notarissen en keert alleen een provisie van 1 % van het bedrag van het deposito uit aan de notarissen. Voordat deze procedure was ingeleid, hadden de autoriteiten het feit dat er geen vergoeding wordt betaald, gerechtvaardigd met het verbod in de Franse wet op de verstrekking van rentedragende leningen van minder dan één maand. Maar terwĳl een belangrĳk gedeelte, dat door de Franse autoriteiten in hun brief van 3 april 1997 op ongeveer 50 % werd geschat, van de deposito's van notarissen bĳ Crédit agricole een looptĳd heeft van één tot drie maanden (deposito's van meer dan drie maanden worden niet bĳ Crédit agricole bewaard maar overgebracht naar de Caisse des dépôts et consignations), hebben de autoriteiten geenszins gerechtvaardigd waarom hiervoor geen vergoeding kan worden betaald. Hieruit volgt dat de toekenning van het recht om de deposito's van notarissen nagenoeg gratis in ontvangst en in bewaring te nemen, niet strookt met de gewone marktvoorwaarden die van toepassing zouden zĳn op de ontvangst van dergelĳke middelen. (46) In het kader van deze procedure heeft de Commissie de Franse autoriteiten gevraagd wat de gemiddelde kosten waren van de fondsen bĳ Crédit agricole en zĳ hebben medegedeeld dat deze kosten tussen de [. ] % in 1987 en [. ] % in 1996 lagen. In de berekening van de gemiddelde kosten bĳ Crédit agricole lĳken evenwel ook vergoede middelen, zoals langlopende leningen, en gratis middelen zoals de deposito's van particulieren te zĳn opgenomen. Om te bepalen welke steun gemoeid is met de deposito's, in welke mate de kosten van Crédit agricole zĳn verminderd in vergelĳking tot de normale marktvoorwaarden, moet niet van de gemiddelde kosten maar van de marginale kosten worden uitgegaan. Hiertoe dient te worden opgemerkt dat de korte rente in Frankrĳk in 1987 8,3 % en in 1996 3,9 % bedroeg (8). Het lĳdt daarom geen enkele twĳfel dat de toewĳzing aan Crédit agricole van nagenoeg gratis middelen (afgezien van de provisie van 1 % voor de notaris) een vermindering is van de lasten die gewoonlĳk worden opgevoerd op de exploitatie- rekening van een bank, en dat dit derhalve eenzelfde effect heeft als een subsidie. (47) Bĳgevolg moet worden geconcludeerd dat de onderhavige maatregelen neerkomen op staatssteun met het karakter van exploitatiesteun, aangezien hierdoor de gewone exploitatiekosten van de bank worden verminderd. d) Concurrentieverstorend effect van de steun (48) De exploitatiesteun heeft een bĳzonder concurrentieverstorend effect omdat deze rechtstreeks van invloed is op het resultaat van de gesteunde ondernemingen. Deze kunnen daardoor ofwel met hogere exploitatiekosten werken dan hun concurrenten zonder hiervan nadelige gevolgen te onder- vinden ondanks hun gebrek aan concurrentievermogen, ofwel hogere winsten maken en aldus hun financiële draagkracht vergroten. Deze steun werkt extra verstorend op de mededinging omdat deze van blĳvende aard is, de concurrentie groot is en de marges van concurrerende ondernemingen klein zĳn. (49) Uit de beschikbare gegevens blĳkt dat in de loop van de jaren negentig de concurrentie in de banksector is toegenomen en dat de rentemarges van de banken steeds kleiner zĳn geworden (9). Bovendien blĳkt de positie van de Franse banken kwetsbaar te zĳn: hun rentabiliteit behoorde de (8) Nominale binnenlandse driemaandstarieven. Bron: EC economic data pocket book, No 12/1998, Europese Commissie, Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen. (9) Europese Centrale Bank. „Possible effects of EMU on the EU banking systems on the medium to long term”, februari 1999, gebaseerd op gegevens van de OESO. 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/87 afgelopen jaren tot de laagste in de gehele Gemeenschap (zie tabel 2) en deze heeft zich pas onlangs hersteld in 1998-1999. Gezien de sterke concurrentie in deze sector die zich vertaalt in een verkleining van de rentemarges en de rentabiliteit, heeft exploitatiesteun aan een kredietinstelling onbetwistbaar een sterk concurrentievervalsend effect. Het is zeer waarschĳnlĳk dat deze recente tendens zich in de komende jaren zal voortzetten: volgens de Europese Centrale Bank zal de voltooiing van de Economische en Monetaire Unie een klimaat van grotere concurrentie creëren en de rentabiliteit van banken sterker onder druk zetten (10). Daardoor zal de integratie van de sector op Europees niveau, met name in de vorm van grensoverschrĳdende transacties, worden bespoedigd (11). TABEL 2 Rendement op eigen vermogen (nettowinst over eigen vermogen) 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 Oostenrĳk België 8,6 % 8,6 % 6,9 % 8,7 % 7,9 % 8,1 % 9,6 % 8,3 % 6,5 % 5,7 % 14,1 % 13,2 % 12,9 % 15,3 % 15,3 % Denemarken (1) – 3,3 % – 0,1 % – 21 % 10,6 % 0,1 % 18,5 % 16,1 % 15,1 % Finland Frankrĳk Duitsland 5,6 % – 11 % – 49 % – 29 % – 25 % – 7,9 % 8 % 15,2 % 10,1 % 10,4 % 6,9 % 2,9 % 0,5 % 3,6 % 4,8 % 7,7 % 11,9 % 14,4 % 13,2 % 13,6 % 11,8 % 12,6 % 12,3 % Griekenland (2) 20,8 % 31,5 % 23,1 % 21,6 % 25,9 % 24,4 % 16,7 % Ierland Italië 12,2 % 9,9 % 7,5 % 8,8 % 3,0 % 3,7 % 5,1 % 3,4 % 20,2 % 20,1 % 18,4 % Luxemburg (2) 6,7 % 7,6 % 8,8 % 19,9 % 20,9 % 19,9 % 22,3 % 23,0 % Nederland Portugal (2) Spanje Zweden (3) 12,3 % 12,7 % 13,9 % 15,9 % 16,2 % 17,0 % 17,6 % 12,5 % 12,4 % 8,8 % 9,2 % 7,3 % 7,7 % 10,7 % 13,1 % 13,6 % 12,5 % 10,7 % 3,8 % 8,2 % 9,2 % 9,7 % 10,6 % 3,0 % 56,3 % 17,0 % 5,7 % 19,1 % 21,1 % 24,0 % 13,0 % Verenigd Koninkrĳk 14,4 % 8,6 % 7,3 % 19,3 % 27,4 % 28,6 % 25,6 % 26,4 % Gemiddelde EU-14 10,9 % 11,5 % 8,1 % 9,0 % 8,2 % 10,0 % 11,0 % Gemiddelde EU-15 Gemiddelde EU-11 10,1 % 11,1 % 12,2 % 12,2 % Bron: Europese Centrale Bank, „Possible effects of EMU on the EU banking systems on the medium to long term”, februari 1999, gebaseerd op gegevens van de OESO. (1) Handelsbanken en spaarkassen. (2) Handelsbanken. (3) Totaal handelsbanken, buitenlandse handelsbanken, spaarkassen en, tot in 1991, coöperatieve banken. (50) Crédit agricole is bovendien een rendabele onderneming die de afgelopen jaren aanzienlĳke winsten heeft geboekt. De onderhavige steunmaatregelen (tenzĳ deze werden gecompenseerd door gelĳk- waardige extra kosten, zie hierna), die voor de bank niet onontbeerlĳk waren om winst te maken, hebben haar derhalve in staat gesteld meer winst te maken en extra eigen vermogen te vergaren met (10) Zelfde referentie, blz. 4. (11) Europese Centrale Bank, maandelĳks bulletin, april 1999. Banking in the euro area: structural features and trends. L 193/88 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 de niet-uitgekeerde winst. De solvabiliteitseisen die voor de banksector zĳn ingevoerd bĳ Richtlĳn 89/647/EEG van de Raad van 18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietin- stellingen (12) (het kernkapitaal is vastgesteld op minimaal 4 % van de gewogen activa en het eigen vermogen in de ruime zin moet minimaal 8 % bedragen) houden een verplichting in die het groeipotentieel van kredietinstellingen beperkt. In werkelĳkheid bestaat een dergelĳke kapitalisatie- dwang in absolute zin op middellange en lange termĳn voor iedere vorm van onderneming. In de banksector doet deze zich evenwel permanent en onmiddellĳk voor, deze is direct kwantificeerbaar en hiervan kan vanwege de toezichtsvereisten niet tĳdelĳk worden afgezien in het kader van een groeistrategie van een kredietinstelling. Een kredietinstelling die maar net aan de solvabiliteitseisen voldoet, beschikt niet over een groeimarge zolang zĳ niet in staat is nieuwe eigen vermogen aan te trekken of haar eigen vermogen te laten groeien door een fors winstpeil. Een ondoeltreffende instelling ziet bĳgevolg haar groei zeer rechtstreeks „gebreideld”, terwĳl een bank die aanzienlĳke winst maakt, over een groeimarge beschikt die in verhouding staat tot haar rentabiliteit. (51) Door deze solvabiliteitsvereiste is het mogelĳk een zeer indicatieve conventionele schatting te maken van de concurrentievervalsing bĳ steunverlening aan kredietinstellingen. Indien de steunmaatregelen rechtstreeks of onrechtstreeks een verhoging van het eigen vermogen tot gevolg hebben, kan de concurrentievervalsing worden beoordeeld in termen van gewogen activa. Exploitatiesteun ten belope van 1 miljard FRF, die een stĳging van de winst na belasting van 0,6 miljard FRF meebrengt (13), en ervan uitgaande dat deze winst niet wordt uitgekeerd maar wordt aangewend om het eigen vermogen van de bank te vergroten, maakt een toename van de gewogen activa op de balans mogelĳk (rekening houdend met de wettelĳke solvabiliteitsvereiste van 4 % tot 8 %) en bĳgevolg een uitbreiding van de activiteiten. Deze operatie leidt tot een potentiële concurrentievervalsing die gemeten in termen van gewogen activa in de orde van 7,5 tot 15 miljard FRF beloopt (zonder de onderhavige steun zou de bank haar gewogen activa niet hebben kunnen verhogen). Hieruit blĳkt dat steunmaatregelen in de financiële sector een aanzienlĳk hefboomeffect hebben. Dit eigen vermogen kan ook ertoe bĳdragen dat de gesteunde instelling een minderheids- of meerderheidsbelang neemt in andere ondernemingen. Zo verklaarde de president van Crédit agricole in een vraaggesprek met een financiële krant (14) in februari 1999 dat van het eigen vermogen van 140 miljard FRF waarover Crédit agricole beschikt, een derde beschikbaar was voor nieuwe activiteiten. (52) Aangezien de steun van Frankrĳk aan Crédit agricole het karakter heeft van exploitatiesteun en gezien de economische situatie in het Europese bankwezen, de geringe rentabiliteit van de Franse banken en de bĳzondere solvabiliteitsvereisten voor de banksector, moet derhalve worden geconclu- deerd dat deze steun ontegenzeggelĳk de concurrentie vervalst in de financiële sector. V. 2. Invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten (53) De Commissie heeft nota genomen van de argumenten van de Franse autoriteiten en Crédit agricole waarmee zĳ bestrĳden dat het handelsverkeer tussen de lidstaten nadelig wordt beïnvloed door deze regeling. De volgende feiten moeten in aanmerking worden genomen. (54) In de eerste plaats dienen, aangezien de Commissie de mogelĳke gevolgen van deze steunmaatregelen voor de hele groep Crédit agricole onderzoekt, haar internationale, en met name Europese, activi- teiten nader te worden bekeken. Volgens het jaarverslag van Crédit agricole over 1997 heeft de bank in 1997 de middelen verworven om uit te groeien tot een bank van de eerste orde voor grote en internationale cliënten. De transacties met klanten in de lidstaten (buiten Frankrĳk) beliepen in 1997 37,9 miljard FRF, hetgeen weliswaar een heel klein gedeelte is van haar transacties met klanten (ongeveer 3 % hiervan) maar toch niet te verwaarlozen valt gezien de omvang van de groep, die eind 1997 de grootste bankgroep in Frankrĳk en één van de voornaamste in Europa (15) was. De bank beklemtoont met name dat zĳ zich in 1997 met de oprichting van een nieuwe dochteronderneming, Indocam, een instrument in handen heeft gegeven waarmee zĳ wil doordringen tot de koplopers van de Europese portefeuillebeheerders. De bank voert een actief ontwikkelingsbeleid in Europa en heeft actief deelgenomen aan de oprichting van de tweede bank van Italië, Banca Intesa — ontstaan uit de fusie van Banco Ambrosiano Veneto en van Cariplo —, waarvan Crédit agricole met een deelneming van 30 % de grootste aandeelhouder is. Voorts heeft het 20 % in handen van de groep Banco Espirito Santo in Portugal. Binnen de Gemeenschap beschikt Crédit agricole over vestigingen in Lissabon, Madrid, Bilbao, Gibraltar, Barcelona, Luxemburg, Londen, Hamburg, Frankfurt, Stockholm, Oslo, Helsinki en Pireus. De groep merkt in het jaarverslag over 1997 op dat deze zal uitkĳken naar mogelĳkheden om haar positie op de Europese markt voor „retail banking ” te versterken. Door haar soliditeit heeft zĳ de nodige middelen voor een dergelĳke ontwikkeling. Deze internationale expansie van Crédit agricole maakt kapitaalbewegingen noodzakelĳk om bĳvoorbeeld de deelneming te (12) PB L 336 van 3. 12. 1989, blz. 14. (13) Gemakshalve wordt uitgegaan van een belasting over de resultaten van 40 %. (14) Interview in les Echos, woensdag 10 februari 1999. (15) Volgens een classificatie van rating-bureau Moody's (geciteerd in het dagblad Le Monde, van 17/18 januari 1999) was Crédit agricole eind 1997 de vĳfde bankgroep van Europa in termen van activa. 29. 7. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 193/89 realiseren in financiële instellingen als Banca Intesa of Banco Espirito Santo en is derhalve van invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten. Bovendien is de zakenbank van de groep — Indosuez — een van de belangrĳkste Franse handelsbanken en een groot deel van haar activiteiten vinden plaats in het buitenland. (55) In de tweede plaats zĳ opgemerkt dat, zelfs wanneer het onderzoek wordt beperkt naar de gevolgen van deze steunmaatregelen voor de regionale entiteiten van de groep, zoals Crédit agricole in haar opmerkingen voorstelt, er bedacht moet worden dat binnen de groep Crédit agricole niet alleen de CNCA zich bezighoudt met internationale activiteiten. In tegenstelling tot hetgeen Crédit agricole in haar opmerkingen verklaart, wordt in het jaarverslag van Crédit agricole over 1997 onderstreept dat de internationale activiteiten van de regionale kassen in grensgebieden in de loop van 1997 eveneens zĳn toegenomen. In het jaarverslag wordt met name gewezen op de expansie van de regionale kas van Pyrénées Gascogne in Spaans Baskenland, naar aanleiding waarvan Bankoa, waarin Crédit agricole thans een meerderheidsbelang heeft, in 1997 is opgenomen in de consolidatie van de groep. Verklaard wordt dat dit initiatief past in de grensoverschrĳdende ontwikkeling van de regionale kassen, die hun activiteiten van algemene bank, in overleg met de CNCA, uitbreiden tot de aangrenzende landen. Deze ontwikkelingen gelden daarom niet alleen voor de markt- en zakenbank- activiteiten (corporate banking) van Crédit agricole maar ook haar activiteiten van algemene bank waarvan de deposito's van notarissen deel uitmaken. (56) Er blĳkt dus dat de extra middelen en de daaruit voortvloeiende winst, die verkregen is dankzĳ de deposito's van notarissen, rechtstreeks hebben kunnen bĳdragen tot de financiering van de expansie van Crédit agricole in andere lidstaten. (57) De mogelĳke gevolgen van de aan Crédit agricole verleende rechten beperkt zich bovendien niet tot deze effecten op de expansie van Crédit agricole in andere lidstaten. Zoals de Commissie bĳ de inleiding van de procedure heeft opgemerkt, kunnen kredietinstellingen in principe hun activiteiten, die hoofdzakelĳk gebaseerd zĳn op het in ontvangst nemen van deposito's en het verstrekken en opnemen van leningen, onbegrensd uitoefenen maar er zĳn belemmeringen voor hun expansie in het buitenland. Deze belemmeringen zĳn dikwĳls terug te voeren op de bescherming van binnenlandse banken tegen concurrentie, hetgeen het doordringen op de markt door buitenlandse concurrenten minder gemakkelĳk maakt. Dit is het geval voor de onderhavige steunmaatregelen aan Crédit agricole, die de binnenlandse markt in Frankrĳk minder toegankelĳk maken voor de buitenlandse concurrentie, of het nu is op het nationale niveau van de CNCA of op het niveau van de regionale kassen. Deze steunmaatregelen resulteren in het voortbestaan van een sterke nationale compartimen- tering van bepaalde bankdepositoactiviteiten, hetgeen niet strookt met de in het Verdrag beoogde openstelling van de markt, en dat terwĳl de grensoverschrĳdende transacties in de banksector zullen toenemen, zoals de Europese Centrale Bank verklaard heeft. De hiermee gepaard gaande verdere integratie van de nationale bankstelsels hangt evenwel af, zoals de Europese Centrale Bank verklaart, van de afschaffing van de fiscale verschillen en de verschillen in regelgeving tussen de lidstaten (16). (58) Bĳgevolg moet geconcludeerd worden dat de onderhavige steunmaatregelen onder de werkingssfeer van artikel 87, lid 1, van het Verdrag vallen aangezien zĳ steunmaatregelen van de staat zĳn die de mededinging zodanig vervalsen dat daardoor het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed. VI CONCLUSIES (59) Het door de Franse staat aan Crédit agricole verleende recht op de nagenoeg kostenloze ontvangst (17) en de gratis bewaring van de deposito's van notarissen is een maatregel die staatssteun bevat in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. (60) Aangezien thans uit de nieuwe informatie die in het kader van de procedure aan de Commissie is verstrekt, blĳkt dat de onderhavige steunmaatregelen reeds bestonden vóór de inwerkingtreding van het Verdrag, vloeit hieruit voort dat: — de onderhavige steunmaatregelen rechtmatig zĳn en terugvordering van steun niet noodzakelĳk is; (16) Zie hierboven de voetnoten 9 tot en met 11. (17) Afgezien van de provisie van 1 % van de deposito's die aan de notaris wordt betaald. L 193/90 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 29. 7. 2000 — de Commissie, zoals voor elke bestaande steunregeling, de verenigbaarheid ervan met het Verdrag zou moeten onderzoeken en dat zĳ zonodig samen met de lidstaat nagaat welke dienstige maatregelen, als bedoeld in artikel 88, lid 1, van het Verdrag kunnen worden genomen indien een steunregeling onverenigbaar wordt geacht met de gemeenschappelĳke markt. (61) In een brief van 28 april 1999 hebben de Franse autoriteiten de Commissie evenwel officieel in kennis gesteld van hun voornemen om een einde te maken aan de rechten van Crédit agricole op de deposito's van notarissen en om deze deposito's te centraliseren bĳ de Caisse des dépôts et consignations, waarmee laatstgenoemde voortaan belast zou zĳn met de bewaring van alle deposito's van notarissen. De Schatkist zal belast worden met de ontvangst van deze deposito's in stedelĳke en plattelandsgebieden. De autoriteiten hebben aangekondigd dat deze maatregel op 1 januari 2000 zal ingaan. De invoering ervan zou geleidelĳk op het hele grondgebied plaatsvinden en op 1 april 2000 voltooid moeten zĳn. De autoriteiten hebben toegezegd om kort na deze beschikking de nodige wettelĳke maatregelen te nemen tot wĳziging van de regeling voor de deposito's van notarissen. (62) De Commissie neemt nota van deze toezegging van de Franse autoriteiten. Zĳ beschouwt deze termĳn als redelĳk en aangezien het recht van Crédit agricole op ontvangst en bewaring van de deposito's van notarissen volledig en definitief wordt ingetrokken, kan worden geconcludeerd dat deze nieuwe maatregelen een eind zullen maken aan de steunmaatregelen ten behoeve van Crédit agricole, waartegen de onderhavige procedure is ingeleid op grond van artikel 88, lid 2, van het Verdrag. Op grond van deze toezegging lĳkt het niet nodig om de verenigbaarheid ervan met het Verdrag te onderzoeken of om de procedure van artikel 88, lid 1, van het EG-Verdrag in te leiden. De Commissie kan derhalve deze procedure beëindigen, en HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 1. De door Frankrĳk getroffen maatregelen ten gunste van Crédit agricole inzake de ontvangst en bewaring van de deposito's van notarissen in plattelandsgemeenten zĳn steunmaatregelen van de staat in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. 2. De in lid 1 bedoelde maatregelen zĳn steunmaatregelen die reeds bestonden vóór de inwerkingtreding van het Verdrag. Aangezien Frankrĳk zich heeft verplicht om deze uiterlĳk op 1 april 2000 in te trekken, wordt deze procedure beëindigd. Frankrĳk deelt de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking mee welke maatregelen het heeft genomen om uiterlĳk op 1 april 2000 de aan Crédit agricole verleende rechten op de ontvangst en de bewaring van de deposito's van notarissen in te trekken. Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot de Franse Republiek. Artikel 3 Gedaan te Brussel, 8 juli 1999. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


eurovoc_concepts:
European official
exchange rate
national currency
remuneration of work
third country

formats: html pdf

text: COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES Bruxelles, le 08. 07. 1999 COM(1999)343 final Proposition de RÈGLEMENT (CE) DU CONSEIL portant fixation des coefficients correcteurs applicables à partir du 1er janvier 1999 aux rémunérations des fonctionnaires des Communautés européennes affectés dans les pays tiers (présentée par la Commission) EXPOSÉ DES MOTIFS I. Par le règlement n° 3019/87 du 5 octobre 1987, le statut a été modifié par l'ajout d'une annexe X contenant des dispositions particulières et dérogatoires applicables aux fonctionnaires des Communautés européennes affectés dans les pays tiers. En particulier, un système pécuniaire spécifique a été instauré, et les articles 11, 12 et 13 de la nouvelle annexe traitent de la rémunération des fonctionnaires affectés dans lesdits pays. Selon ce système, la rémunération est payée en francs belges en Belgique, mais elle peut aussi - en tout ou partie - être payée en monnaie du pays d'affectation. Dans ce dernier cas, un coefficient correcteur est appliqué à la partie de la rémunération payée en monnaie locale. Conformément à l'article 13 de cette annexe, le Conseil de l'Union européenne est appelé à fixer, tous les six mois, les coefficients correcteurs applicables dans les pays tiers. La présente proposition concerne la fixation des coefficients correcteurs applicables dans les pays tiers avec effet au 1er janvier 1999. L'impact budgétaire est pratiquement négligeable vis-à-vis du budget global de fonctionnement des délégations. II. Par le règlement (CEE, Euratom, CECA) n° 2175/88 du 18 juillet 1988, le Conseil de l'Union européenne a décidé des premiers coefficients correcteurs applicables à partir du 10 octobre 1987. Ces coefficients correcteurs ont ensuite été fixés par le Conseil de l'Union européenne tous les six mois et, pour la dernière fois, par le règlement n° 342/99, du 15 février 1999, ayant pris effet le 1er juillet 1998. Le système de rémunération hors Communauté est basé sur le principe de l'équivalence de pouvoir d'achat entre les rémunérations payées en monnaie locale aux fonctionnaires en service dans les délégations par référence à Bruxelles. L'application de ce principe est basée sur le calcul des parités économiques réalisées par l'Office statistique des Communautés européennes (O. S. C. E. ). Le coefficient correcteur est le facteur résultant de la division de la valeur de la parité économique par le taux de change. Le principal travail pour la fixation des coefficients correcteurs consiste donc à calculer des parités économiques entre les différents lieux de travail et Bruxelles. Les taux de change comptables utilisés sont ceux du mois de janvier 1999. 2 Le tableau A indique pour chaque lieu d'affectation successivement la parité économique applicable au mois de janvier 1999, telle qu'elle a été calculée par l'O. S. C. E. , le taux de change choisi et le coefficient correcteur qui en découle, applicable au 1er janvier 1999. Le tableau B indique pour chaque lieu d’affectation l’évolution en pourcentage des chiffres repris dans le tableau A par rapport au semestre précédent. 3 ANNEXE TABLEAU A LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients Afrique du Sud (Le Cap) Afrique du Sud (Pretoria) Albanie (***) Algérie (***) Ancienne République Yougoslave de Macédoine Angola Antigua et Barbuda Antilles néerlandaises Argentine Australie Bangladesh Barbade Belize Bénin (***) Bolivie Bosnie-Herzégovine Botswana Brésil Bulgarie Burkina Faso (***) Burundi Cameroun Canada économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 (**) 60,9 57,2 6,84883 6,84883 163,345 102,9 0 0 0,0 0,0 4,169 3,92 168,1 0 0 435266 725719 60,0 3,49 1,843 1,186 1,307 35,48 2,56 1,83 3,15023 110,8 2,07682 88,7 1,16663 101,6 1,89932 56,599 68,8 62,7 2,32183 110,3 2,3335 78,4 76,5 0,0 86,0 53,7 92,1 92,5 78,4 0,0 92,9 66,9 501,6 655,957 0 1,682 2,865 1,31 1810 0 1,95583 5,33627 1,42236 1955,83 514,4 655,957 0 609,2 1,209 0 655,957 1,80613 4 LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 Chili Chine Chypre (***) Cisjordanie - Bande de Gaza Colombie Comores (***) Congo Corée du Sud Costa Rica Côte-d'Ivoire Croatie Djibouti Égypte Érythrée Estonie États-Unis d'Amérique (New York) États-Unis d'Amérique (Washington) Éthiopie Fidji Gabon Gambie Géorgie Ghana Guatemala Guinée 505,7 8,72 549,697 9,65812 0,5175 0,581776 0 1163 522,4 0 1280 241,9 662,7 6,321 235,7 2,915 5,154 11,06 1,114 (**) 92,0 90,3 88,9 0,0 65,8 0 1768,77 491,968 106,2 0 1403,02 315,968 0,0 91,2 76,6 655,957 101,0 7,25042 87,2 207,356 113,7 4,01325 8,59836 15,5631 1,16675 72,6 59,9 71,1 95,5 83,4 86,4 62,5 60,1 1,008 5,497 1,16675 8,79379 1,4 2,32977 779,3 10,59 0,984 1132 4,919 1482 655,957 118,8 11,9575 1,16675 2734,86 7,77721 88,5 84,3 41,4 63,3 1478,86 100,2 5 États-Unis d'Amérique (San Diego) 0,9726 1,16675 LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients Guinée-Bissau Guinée Équatoriale Guyana Haïti Hong-kong Hongrie Inde Indonésie Israël Jamaïque Japon (Naka) Japon (Tokyo) Jordanie Kazakhstan Kenya Lesotho Lettonie Liban (***) Liberia Lithuanie Madagascar Malawi Mali Malte Maroc Maurice économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 (**) 640,8 602,8 122,5 15,89 9,015 146,2 24,08 4966 4,423 48,21 201,9 211,1 655,957 655,957 190,829 19,2514 9,10065 252,392 50,2848 8895,96 4,86074 43,368 132,8 132,8 0,6134 0,842878 97,7 91,9 64,2 82,5 99,1 57,9 47,9 55,8 91,0 111,2 152,1 159,0 72,8 1,267 57,63 3,289 0,452 1869 0 2,828 3256 10,27 600,5 1,16675 108,6 72,9967 6,84883 0,661547 78,9 48,0 68,3 1788,99 104,5 0 4,667 6432,82 52,6696 655,957 0,0 60,6 50,6 19,5 91,5 82,0 73,8 65,6 0,3621 0,4416 8,022 19,03 10,8672 29,0118 6 LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 (**) 146,3 6,539 240,775 11,5508 11748 14076,2 Mauritanie Mexique Mozambique Namibie Nicaragua Niger Nigeria Norvège Nouvelle-Calédonie Ouganda Pakistan Papouasie-Nouvelle-Guinée Pérou Philippines Pologne République centrafricaine (***) République démocratique du Congo République dominicaine République du Cap-Vert République fédérale de Yougoslavie République tchèque Roumanie Russie (***) Rwanda Salomon (îles) Samoa 7 60,8 56,6 83,5 58,3 77,6 78,2 79,3 119,8 115,3 83,3 60,3 70,5 81,3 54,7 65,9 6,84883 12,9752 655,957 99,7571 8,8714 119,265 1620,78 54,6606 2,51731 3,64843 46,1598 4,08947 655,957 118,5 0 18,0613 110,402 11,735 35,1939 12813,9 0,0 67,5 82,0 44,7 79,4 56,3 1,16675 112,8 0 5,74943 3,5638 0,0 82,0 67,4 3,994 10,07 512,6 79,13 10,63 137,5 1351 32,94 1,776 2,967 25,26 2,696 777,5 0 12,2 90,53 5,247 27,95 7217 1,316 0 4,712 2,401 LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 São Tomé et Prince Sénégal Sierra Leone Slovaquie Slovénie (***) Somalie Soudan (***) Sri Lanka Suisse Surinam Swaziland Syrie Tanzanie Tchad Thaïlande Togo Tonga Trinité et Tobago Tunisie Turquie Ukraine Uruguay Vanuatu Venezuela Vietnam Zambie 1,60778 118,3 7392 536,1 1801 24,87 170,3 0 8076,37 655,957 1846,19 43,2089 188,81 0 816,6 2737,2 0 1,902 358,5 3,232 41,29 629,9 618,8 25,7 582,2 1,377 4,478 0 740,886 6,84883 53,6705 792,223 655,957 43,1726 655,957 1,90098 7,30321 (**) 91,5 81,7 97,6 57,6 90,2 0,0 29,8 0,0 48,4 47,2 76,9 79,5 94,3 59,5 88,8 72,4 61,3 72,4 76,9 0,9231 1,2746 281123 365748 1,596 11,79 154,5 611,2 9576 1357 1,16675 136,8 12,5951 93,6 153,166 100,9 655,947 16208,5 2640,17 93,2 59,1 51,4 8 LIEUX D'AFFECTATION Parités Taux de change Coefficients économiques janvier 1999 correcteurs janvier 1999 (*) janvier 1999 (**) Zimbabwe 9,099 43,8519 20,7 € (*) = monnaie nationale Géorgie, Kazakhstan, Russie, Ukraine = USD (**) Bruxelles = 100% (***) Non disponible 9 ANNEXE TABLEAU B LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs Afrique du Sud (Le Cap) Afrique du Sud (Pretoria) Albanie (***) Algérie (***) Ancienne République Yougoslave de Macédoine Angola Antigua et Barbuda Antilles néerlandaises Argentine Australie Bangladesh Barbade Belize Bénin (***) Bolivie (***) Bosnie-Herzégovine Botswana Brésil Bulgarie Burkina Faso (***) Burundi Cameroun 10 3. 60 2. 02 3. 07 - - 31. 39 2. 05 -0. 14 0. 81 0. 21 2. 43 -0. 09 -0. 09 -4. 25 - - 2. 59 2. 96 -0. 22 2. 53 - 0. 34 0. 00 0. 00 0. 00 - - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 3. 60 2. 02 3. 07 - - 31. 39 2. 05 -0. 14 0. 81 0. 21 2. 43 -0. 09 -0. 09 -4. 25 - - 2. 59 2. 96 -0. 22 2. 53 - 0. 34 LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs Canada Chili Chine Chypre (***) Cisjordanie - Bande de Gaza Colombie Comores (***) Congo Corée du Sud Costa Rica Côte-d'Ivoire (***) Croatie Djibouti Égypte Érythrée Estonie États-Unis d'Amérique (New York) États-Unis d'Amérique (San Diego) États-Unis d'Amérique (Washington) Éthiopie Fidji Gabon Gambie Géorgie Ghana Guatemala 0. 58 2. 58 0. 73 1. 51 - 5. 13 -0. 66 - 3. 52 3. 71 2. 42 - 0. 68 3. 51 1. 77 5. 90 0. 66 0. 16 0. 21 72. 31 4. 69 1. 10 1. 33 -1. 34 9. 88 3. 93 11 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 58 2. 58 0. 73 1. 51 - 5. 13 -0. 66 - 3. 52 3. 71 2. 42 - 0. 68 3. 51 1. 77 5. 90 0. 66 0. 16 0. 21 72. 31 4. 69 1. 10 1. 33 -1. 34 9. 88 3. 93 LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs Guinée Guinée-Bissau Guinée Équatoriale Guyana Haïti Hong-kong Hongrie Inde Indonésie Israël Jamaïque Japon (Naka) Japon (Tokyo) Jordanie Kazakhstan Kenya Lesotho Lettonie Liban (***) Liberia Lithuanie Madagascar Malawi Mali Malte Maroc 4. 86 10. 13 -1. 02 1. 57 -0. 78 -0. 79 2. 91 16. 32 6. 24 5. 92 12. 77 -0. 12 -0. 14 1. 99 3. 20 4. 64 2. 04 1. 40 0. 83 - 1. 05 3. 85 12. 96 3. 75 3. 15 1. 05 12 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 4. 86 10. 13 -1. 02 1. 57 -0. 78 -0. 79 2. 91 16. 32 6. 24 5. 92 12. 77 -0. 12 -0. 14 1. 99 3. 20 4. 64 2. 04 1. 40 0. 83 - 1. 05 3. 85 12. 96 3. 75 3. 15 1. 05 LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs Maurice Mauritanie Mexique Mozambique Namibie (***) Nicaragua Niger Nigeria Norvège Nouvelle-Calédonie Ouganda Pakistan Papouasie-Nouvelle-Guinée Pérou Philippines Pologne République centrafricaine (***) République démocratique du Congo République dominicaine République du Cap-Vert République fédérale de Yougoslavie République tchèque Roumanie Russie (***) Rwanda Salomon (îles) 1. 85 0. 24 7. 24 34. 75 7. 52 - 0. 52 0. 08 0. 74 -1. 42 45. 89 6. 20 1. 43 3. 48 5. 62 2. 82 2. 25 - 3. 60 1. 13 12. 13 3. 40 12. 91 -10. 06 - 5. 92 13 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 1. 85 0. 24 7. 24 34. 75 7. 52 - 0. 52 0. 08 0. 74 -1. 42 45. 89 6. 20 1. 43 3. 48 5. 62 2. 82 2. 25 - 3. 60 1. 13 12. 13 3. 40 12. 91 -10. 06 - 5. 92 LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs Samoa (***) São Tomé et Prince Sénégal Sierra Leone Slovaquie Slovénie (***) Somalie Soudan (***) Sri Lanka Suisse Surinam Swaziland Syrie Tanzanie Tchad Thaïlande Togo Tonga Trinité et Tobago Tunisie Turquie Ukraine Uruguay Vanuatu Venezuela Vietnam -1. 99 - 0. 30 9. 74 0. 61 2. 12 - 9. 57 - -0. 31 10. 05 11. 25 1. 59 4. 23 2. 31 1. 60 1. 09 1. 09 -1. 96 6. 11 30. 75 -4. 93 5. 23 4. 74 15. 69 2. 91 14 0. 00 -1. 99 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 00 - 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 0. 00 - 0. 30 9. 74 0. 61 2. 12 - 9. 57 - -0. 31 10. 05 11. 25 1. 59 4. 23 2. 31 1. 60 1. 09 1. 09 -1. 96 6. 11 30. 75 -4. 93 5. 23 4. 74 15. 69 2. 91 LIEUX D'AFFECTATION EVOLUTION (en %) janvier 1999 par rapport à juillet 1998 Parités Taux de change Coefficients économiques correcteurs 8. 82 9. 98 0. 00 0. 00 8. 82 9. 98 Zambie Zimbabwe (***) Non disponible 15 Proposition de RÈGLEMENT (CE) DU CONSEIL portant fixation des coefficients correcteurs applicables à partir du 1er janvier 1999 aux rémunérations des fonctionnaires des Communautés européennes affectés dans les pays tiers LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant un Conseil unique et une Commission unique des Communautés européennes, vu le statut des fonctionnaires des Communautés européennes et le régime applicable aux autres agents de ces Communautés, fixés par le règlement (CEE, Euratom, CECA) n° 259/681 et modifiés en dernier lieu par le règlement (CE, Euratom, CECA) n° 2762/982, et notamment l'article 13 premier alinéa de son annexe X, vu la proposition de la Commission, (1) (2) (3) (4) (5) considérant qu'il y a lieu de tenir compte de l'évolution du coût de la vie dans les pays hors Communauté et de fixer, en conséquence, au 1er janvier 1999, les coefficients correcteurs applicables aux rémunérations payées, dans la monnaie de leur pays d'affectation, aux fonctionnaires affectés dans les pays tiers; avec effet considérant que, selon les termes de l'annexe X du statut, le Conseil fixe tous les six mois les coefficients correcteurs, et qu'il devra, par conséquent, fixer de nouveaux coefficients correcteurs pour les prochains semestres; considérant que les coefficients correcteurs portant sur la période à compter du 1er janvier 1999 et ayant fait l'objet d'un paiement sur la base d'un précédent règlement pourraient entraîner des ajustements rétroactifs des rémunérations (positifs ou négatifs); considérant qu'il convient de prévoir un rappel en cas de hausse due à ces coefficients correcteurs; considérant qu'il convient de prévoir une récupération du trop-perçu en cas de baisse due à ces coefficients correcteurs pour la période comprise entre le 1er janvier 1999 et les coefficients la date de la décision du Conseil fixant correcteurs au 1er janvier 1999; 1 2 JO L 56 du 04. 03. 1968, p. 1. JO L 346 du 22. 12. 1998, p. 1. 16 (6) considérant toutefois que, par un souci de symétrie par rapport aux coefficients correcteurs applicables à l'intérieur de la Communauté aux rémunérations et pensions des fonctionnaires et autres agents des Communautés européennes, il convient de prévoir qu'une éventuelle récupération ne pourra porter que sur une période de six mois au maximum précédant la décision de fixation, et que ses effets pourront s'étaler sur une période de douze mois au maximum à compter de la date de cette décision; A ARRÊTÉ LE PRÉSENT RÈGLEMENT: Article premier Avec effet au 1er janvier 1999, les coefficients correcteurs dont sont affectées les rémunérations payées en monnaie du pays d'affectation sont fixés comme indiqué à l'annexe. Les taux de change utilisés pour le calcul de ces rémunérations sont ceux utilisés pour l'exécution du budget général des Communautés européennes pour le mois qui précède la date visée au premier alinéa. Article 2 Conformément à l'article 13 premier alinéa de l'annexe X du statut, le Conseil fixe tous les six mois les coefficients correcteurs. Il fixera, par conséquent, de nouveaux coefficients correcteurs avec effet au 1er juillet 1999. Les institutions procéderont aux paiements rétroactifs en cas de hausse des rémunérations due à ces coefficients correcteurs. les coefficients correcteurs applicables à partir du 1er janvier 1999, Pour la période comprise entre le 1er janvier 1999 et la date de la décision du Conseil fixant les institutions procéderont aux ajustements rétroactifs négatifs des rémunérations en cas de baisse due à ces coefficients correcteurs. 17 Ces ajustements rétroactifs impliquant une récupération du trop-perçu ne pourront toutefois porter que sur une période de six mois au maximum précédant la décision de fixation, et cette récupération pourra s'étaler sur une période de douze mois au maximum à compter de la date de cette décision. Article 3 Le présent règlement entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes. Le présent règlement est obligatoire dans tous ses éléments et directement applicable dans tout Etat membre. Fait à Bruxelles, le Par le Conseil Le président 18 ANNEXE ANNEXE LIEUX D'AFFECTATION Coefficients correcteurs janvier 1999 Afrique du Sud (Le Cap) Afrique du Sud (Pretoria) Albanie (***) Algérie (***) Ancienne République Yougoslave de Macédoine Angola Antigua et Barbuda Antilles néerlandaises Argentine Australie Bangladesh Barbade Belize Bénin (***) Bolivie Bosnie-Herzégovine Botswana Brésil Bulgarie Burkina Faso (***) Burundi Cameroun Canada 19 60,9 57,2 102,9 0,0 0,0 60,0 110,8 88,7 101,6 68,8 62,7 110,3 78,4 76,5 0,0 86,0 53,7 92,1 92,5 78,4 0,0 92,9 66,9 LIEUX D'AFFECTATION Coefficients correcteurs janvier 1999 Chili Chine Chypre (***) Cisjordanie - Bande de Gaza Colombie Comores (***) Congo Corée du Sud Costa Rica Côte-d'Ivoire Croatie Djibouti Égypte Érythrée Estonie États-Unis d'Amérique (New York) États-Unis d'Amérique (San Diego) États-Unis d'Amérique (Washington) Éthiopie Fidji Gabon Gambie Géorgie Ghana Guatemala Guinée Guinée-Bissau 20 92,0 90,3 88,9 0,0 65,8 106,2 0,0 91,2 76,6 101,0 87,2 113,7 72,6 59,9 71,1 95,5 83,4 86,4 62,5 60,1 118,8 88,5 84,3 41,4 63,3 100,2 97,7 LIEUX D'AFFECTATION Coefficients correcteurs janvier 1999 Guinée Équatoriale Guyana Haïti Hong-kong Hongrie Inde Indonésie Israël Jamaïque Japon (Naka) Japon (Tokyo) Jordanie Kazakhstan Kenya Lesotho Lettonie Liban (***) Liberia Lithuanie Madagascar Malawi Mali Malte Maroc Maurice Mauritanie Mexique 91,9 64,2 82,5 99,1 57,9 47,9 55,8 91,0 111,2 152,1 159,0 72,8 108,6 78,9 48,0 68,3 104,5 0,0 60,6 50,6 19,5 91,5 82,0 73,8 65,6 60,8 56,6 21 LIEUX D'AFFECTATION Coefficients correcteurs janvier 1999 Mozambique Namibie Nicaragua Niger Nigeria Norvège Nouvelle-Calédonie Ouganda Pakistan Papouasie-Nouvelle-Guinée Pérou Philippines Pologne République centrafricaine (***) République démocratique du Congo République dominicaine République du Cap-Vert République fédérale de Yougoslavie République tchèque Roumanie Russie (***) Rwanda Salomon (îles) Samoa São Tomé et Prince Sénégal Sierra Leone 22 83,5 58,3 77,6 78,2 79,3 119,8 115,3 83,3 60,3 70,5 81,3 54,7 65,9 118,5 0,0 67,5 82,0 44,7 79,4 56,3 112,8 0,0 82,0 67,4 91,5 81,7 97,6 LIEUX D'AFFECTATION Coefficients correcteurs janvier 1999 Slovaquie Slovénie (***) Somalie Soudan (***) Sri Lanka Suisse Surinam Swaziland Syrie Tanzanie Tchad Thaïlande Togo Tonga Trinité et Tobago Tunisie Turquie Ukraine Uruguay Vanuatu Venezuela Vietnam Zambie Zimbabwe (***) Non disponible 57,6 90,2 0,0 29,8 0,0 118,3 48,4 47,2 76,9 79,5 94,3 59,5 88,8 72,4 61,3 72,4 76,9 136,8 93,6 100,9 93,2 59,1 51,4 20,7 23 FICHE FINANCIÈRE 1. INTITULÉ DE L'ACTION Proposition de règlement (CE) du Conseil portant fixation des coefficients correcteurs applicables à partir du 1er janvier 1999 aux rémunérations des fonctionnaires des Communautés européennes affectés dans les pays tiers 2. LIGNE(S) BUDGÉTAIRE(S) CONCERNÉE(S) A 6000 3. BASE LÉGALE 4. 4. 1 4. 2 4. 3 4. 4 Articles 12 et 13 de l’annexe X du statut INCIDENCE FINANCIÈRE Montant provisoire des dépenses réelles pour 1999 € € ( 78 027 000 6 502 250 par mois) (1) Estimation de l’incidence des coefficients correcteurs de janvier 1999 Dépense semestrielle estimée [(2) x 6] € € - - 9 886 (2) 59 316 Incidence par rapport au montant provi- soire des dépenses réelles [(2) : (1)] - 0,15203% Cette incidence financière ne comprend pas celle qui découle des coefficients la Commission correcteurs européenne. chaque mois, par intermédiaires fixés, 24