title: 2000/480/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 8ης Ιουλίου 1999, σχετικά με τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στον όμιλο Crédit agricole για τη συλλογή, και τη διατήρηση των καταθέσεων των συμβολαιογράφων στους περιφερειακούς δήμους [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 2147] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
France
State aid
application of EU law
commercial bank
control of State aid

formats: html pdf print

text: 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/79 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Ιουλίου 1999 σχετικά µε τις ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στον όµιλο Crédit agricole για τη συλλογή, και τη διατήρηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων στους περιφερειακούς δήµους [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 2147] (Το κείµενο στη γαλλική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2000/480/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, τη συµφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονοµικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόµενα µέρη να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους, σύµφωνα µε τα εν λόγω άρθρα, Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΑ (1) (2) Με επιστολή της 22ας Ιανουαρίου 1998, η Επιτροπή ενη- µέρωσε τις γαλλικές αρχές ότι κίνησε διαδικασία βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά µε τα πλεονεκτήµατα που χορήγησε το γαλλικό κράτος στην Cre- dit agricole µέσω των ειδικών δικαιωµάτων που χορη- γήθηκαν στο ίδρυµα αυτό για τις καταθέσεις των συµβο- λαιογράφων σε περιφερειακούς δήµους. Η εν λόγω διαδικα- σία είναι αποτέλεσµα,της κατάθεσης καταγγελίας από την Association française des banques (AFB — Γαλλική Ένωση Τραπεζών) και τη Chambre syndicale des banques populaires (CSBP-Επιµελητήριο Λαϊκών Τραπεζών) σχετικά µε τα δικαιώµατα που χορήγησε το γαλλικό κράτος στην Crédit agricole. Οι γαλλικές αρχές απάντησαν στην Επιτροπή µε επιστολή της 9ης Απριλίου 1998 υποβάλλοντας απαντητικό φάκελο για τα ερωτήµατα που έθετε η επιστολή σχετικά µε το άνοιγµα της διαδικασίας και ανακοινώνοντας ότι σκόπευαν να θέσουν τέρµα στα δικαιώµατα συλλογής των καταθέσεων των συµβολαιογράφων από την Crédit agricole ήδη από τα µέσα του 1998. Μετά τη δηµοσίευση της ανακοίνωσης για πληροφορίες συµπληρωµατικές το άνοιγµα της διαδικασίας στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1), η Credit agricole απηύθυνε στις 5 Ιουνίου 1998 επιστολή στην Επιτροπή µε την οποία παρουσίαζε επιχειρήµατα τα οποία είχαν ως στόχο να µην χαρακτηριστούν κρατικές ενισχύσεις τα µέτρα που αφο- ρούσε το άνοιγµα της διαδικασίας. Στις 22 Σεπτεµβρίου 1998, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολή στις γαλλικές αρχές της ζητώντας απάντησής τους της 9ης Απριλίου. Οι γαλλικές αρχές απάντησαν στο αίτηµα για συµπληρωµατικές πληροφορίες µε επιστολή της 7ης Ιανουαρίου 1999. Η Επιτροπή απηύθυνε στις 25 Ιανουαρίου νέα επιστολή ζητώντας από τις γαλλικές αρχές επιβεβαίωση της ανακοινωθείσας λήξης χορήγησης δικαιωµάτων στην Credit agricole. Οι γαλλικές αρχές ενηµέρωσαν την Επιτροπή µε επιστολή της 28ης Απριλίου 1999 για τα κατάλληλα µέτρα που ήταν έτοιµες να λάβουν, προκειµένου να λήξουν από την 1η Απριλίου 2000 τα δικαιώµατα που είχαν χορηγηθεί στην Credit agri- cole. βάσει II Η CREDIT AGRICOLE — ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΩΝ (3) Πριν από τη συγχώνευση της Société generale και της Paribas που ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 1999, ο όµιλος Crédit agricole ήταν ο κυριότερος γαλλικός και ο (1) ΕΕ C 144 της 9. 5. 1998, σ. 6. L 193/80 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 πέµπτος ευρωπαϊκός τραπεζικός όµιλος (2). Πρόκειται για ένωση συνεταιρισµών οι πρώτοι των οποίων δηµιουργήθη- καν στα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα προκειµένου να ανταποκριθούν στις χρηµατοδοτικές ανάγκες των αγροτών. Η Caisse nationale du Crédit agricole (CNCA), αρµόδια για την κατανοµή των προκαταβολών µεταξύ των ταµείων, δηµιουργήθηκε από το κράτος το 1926. Η CNCA ιδιωτικο- ποιήθηκε το 1988 και έκτοτε ο όµιλος είναι απολύτως ιδιωτικός, µε το µετοχικό του κεφάλαιο να κατέχεται κατά 91 % από τους περιφερειακούς συνεταιρισµούς του οµίλου και κατά 9 % από τους µισθωτούς του. Τους περιφερεια- κούς συνεταιρισµούς της Credit agricole τους κατέχουν οι τοπικοί συνεταιρισµοί που αντιπροσωπεύουν περίπου πέντε εκατοµµύρια µέλη. Ο όµιλος εξελίχθηκε και απέκτησε δραστηριότητες µεγάλης τράπεζας καταθέσεων και γενικών τραπεζικών εργασιών. Στα τέλη του 1997 διέθετε δίκτυο περίπου 8 200 καταστηµάτων και 9 200 «πράσινων σηµείων», µε υπηρεσίες οι οποίες έχουν εκχωρηθεί σε εµπό- ρους για απλές συναλλαγές. Στις αγροτικές περιοχές, η Credit agricole αντιπροσωπεύει περίπου 33 % των θυρίδων, δηλαδή πολύ περισσότερο από τις τρεις κυριότερες τράπε- ζες της AFB µαζί. Ο όµιλος Credit agricole συνεχίζει να διαδραµατίζει ουσιώδη ρόλο στη χρηµατοδότηση της γεωργίας, αλλά η πελατεία του έχει διαφοροποιηθεί σηµαντικά και προς τις άλλες κοινωνικοεπαγγελµατικές κατηγορίες του πληθυσµού και τους άλλους τοµείς της οικονοµίας. Η Crédit agricole είχε ως το 1990 το µονοπώλιο της διανοµής επιδοτούµενων δανείων για τη γεωργία, ηµεροµηνία κατά την οποία οι επιδοτήσεις αυτές ανοίχθηκαν στον τραπεζικό ανταγωνισµό. Οι συµβολαιογράφοι, µολονότι ασκούν ελεύθερη επαγγελ- µατική δραστηριότητα, είναι λειτουργοί οι οποίοι υπάγονται σε σαφείς κανόνες που καθορίζουν οι δηµόσιες αρχές. Ειδι- κότερα, δεν µπορούν να διατηρούν τις καταθέσεις της πελα- τείας τους που αφορούν συναλλαγές που απαιτούν συµβο- λαιογραφικές πράξεις: το κράτος επιβάλλει στους συµβο- λαιογράφους να τοποθετούν τις καταθέσεις αυτές σε ιδρύ- µατα για τα οποία καθορίζει περιοριστικό κατάλογο. Τα κεφάλαια αυτά που κατέχουν προσωρινά οι συµβολαιόγρά- φοι προέρχονται κυρίως από κληρονοµιές, πράξεις επί ακινήτων, τη δηµιουργία εταιρειών, και τη µεταβίβαση επι- χειρήσεων. Κατά το άνοιγµα της διαδικασίας που προβλέπε- ται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, η Επιτροπή, βάσει των πληροφοριών που της υπέβαλαν οι καταγγέλλο- ντες και οι γαλλικές αρχές, ανέφερε ότι το κράτος είχε καθορίσει το 1972 (µε διάταγµα της 25ης Αυγούστου) τον κατάλογο των ιδρυµάτων τα οποία είχαν τη δυνατότητα να συλλέγουν και να διατηρούν καταθέσεις κάτω των τριών µηνών, µεταξύ των οποίων η Caisse des dépóts et consi- gnations (CDC), η υπηρεσία των Cheques postaux, και οι caisses de Credit agricole (για τις κοινότητες κάτω των 5 000 κατοίκων). Το 1973, το κράτος έδωσε τη δυνα- τότητα στις caisses de Credit agricole να δέχονται κεφά- λαια που κατείχαν συµβολαιογράφοι σε κοινότητες κάτω των 30 000 κατοίκων (3). (4) (5) (2) Ταξινόµηση σύµφωνα µε την εταιρεία βαθµολόγησης Moody’s, στα τέλη του 1997. (3) Εξαιρουµένων κοινοτήτων ο πληθυσµός των οποίων είναι µεταξύ 5 001 και 30 000 κατοίκων και που περιλαµβάνονται σε αστικούς πόλους άνω των 50 000 κατοίκων, και κοινοτήτων σε περιοχές αγροτικής ανανέωσης και ορεινής οικονοµίας, και που περιλαµβάνονται σε αστικούς πόλους άνω των 50 000 κατοίκων. (6) Τα υπόλοιπα αυτά αµείβονται µε τη µορφή προµήθειας (4) 1 % (στο συµβολαιογράφο). Όπως υπογράµµισε η Επιτροπή κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, η συγκεκριµένη πρόσβαση σε φθηνό χρηµατοδοτικό πόρο δεν συνεπαγόταν, ως το 1990, καµία αντιστάθµιση από την Credit agricole. Το 1990 δηµιουργήθηκε ένα Fonds d’allégement des char- ges financieres des agriculteurs (FAC-Ταµείο ελάφρυνσης της χρηµατοδοτικής επιβάρυνσης των αγροτών) — µε σύµ- βαση µεταξύ του κράτους και της Credit agricole στις 26 Σεπτεµβρίου 1990 στο οποίο η Credit agricole δεχόταν να συνεισφέρει 500 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1991 και, το 1992, 600 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1993, και 500 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1994 και το 1995. Το 1996, οι δηµόσιες αρχές και η Credit agricole συµφώνησαν να ανανεώσουν τη συνεισφορά στο FAC µε ένα δισεκατοµµύριο γαλλικά φράγκα για τα έτη 1996-1999. Το FAC τροφοδοτείται από τους περιφερειακούς συνεταιρι- σµούς της Crédit agricole ανάλογα µε τους πόρους που αντλούνται από τη διαχείριση των καταθέσεων των συµβο- λαιογράφων. Το ταµείο αυτό χορηγεί επιδοτήσεις επιτοκίου (ιδιαίτερα στους νέους αγρότες), καθώς και τα λεγόµενα δάνεια σταθεροποίησης, και χρηµατοδοτεί πωλήσεις πιστώ- σεων ιδιαίτερα προκειµένου να διευκολύνει την παύση δραστηριότητας. Η Crédit agricole διαχειρίζεται τη χρήση των κεφαλαίων του FAC µε τα κριτήριά της. (7) Κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, η Επιτροπή θεώρησε ότι η χορήγηση στην Credit agricole ειδικών δικαιωµάτων συλλογής και διατήρησης των καταθέσεων των συµβολαιογράφων: — νόθευε τον ανταγωνισµό σε βαθµό ικανό να επηρεάσει τις ανταλλαγές µεταξύ των κρατών µελών της Κοινότη- τας, — προσέδιδε στην Crédit agricole πλεονέκτηµα που δεν θα είχε υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς και — κινητοποιούσε κρατικούς πόρους. (8) την ενίσχυσης µε Βάσει των παραπάνω, η Επιτροπή θεώρησε ότι τα εν λόγω µέτρα ήταν πιθανό να περιέχουν σηµαντικά στοιχεία κρα- τικής έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης. Βάσει των πληροφοριών που διέθετε τότε, η Επι- τροπή θεώρησε ότι οι ενισχύσεις που θα διαπιστώνονταν ενδεχοµένως θα αποτελούσαν νέες ενισχύσεις µε την έννοια της συνθήκης, και ότι έπρεπε συνεπώς να κινηθεί η διαδικα- σία η οποία προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης για την εξέταση των µέτρων αυτών. (9) Τα επιχειρήµατα των καταγγελλόντων (AFB και CSBP) εκτέθηκαν στην ανακοίνωση για το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας (5). III ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ (10) Εκτός από τα σχόλια της Credit agricole, η Επιτροπή δεν έλαβε στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας σχόλια από τα ενδιαφερόµενα µέρη. (4) Η προµήθεια αυτή είναι στην πράξη ένα ετήσιο επιτόκιο 1 %, που εφαρ- µόζεται prorata temporis στα υπόλοιπα των καταθέσεων. Έτσι ένα µέσο υπόλοιπο 20 δισεκατοµµυρίων φράγκων για ένα έτος οδηγεί στην κατα- βολή προµήθειας στους συµβολαιογράφους συνολικού ύψους 200 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων. (5) Βλέπε υποσηµείωση 1. 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/81 (11) Όπως και οι γαλλικές αρχές, η Crédit agricole: — υπογράµµισε ότι οι συνεταιρισµοί της Credit agricole είχαν εξουσιοδοτηθεί να συλλέγουν τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων από το 1930 και ότι δεν πρόκειτο για αποκλειστικά δικαιώµατα αφού και η CDC και η υπηρεσία των heques postaux ήταν επιλέξιµες για παρόµοιες καταθέσεις στο σύνολο της πικράτειας, περι- λαµβανοµένων και των αγροτικών περιοχών, — υποστήριξε ότι οι καταθέσεις των συµβολαιογράφων δεν µπορεί να θεωρηθούν ως κρατικοί πόροι και συνεπώς δεν µπορούν να αποτελούν κρατικές ενισχύσεις βάσει του άρθρου 87, — υπογράµµισε την αποστολή δηµόσιας υπηρεσίας των συµβολαιογράφων και τους νοµοθετικούς περιορισµούς που συνδέονται µε το καθεστώς αυτό, — υπογράµµισε ότι τα έξοδα διαχείρισης των καταθέσεων των συµβολαιογράφων ήταν περίπου 1,77 % του υπο- λοίπου, — υπογράµµισε το ανώτατο όριο ών βραχυπρόθεσµων πιστώσεων στη γεωργία ο οποίο ίσχυσε ως το Φεβρουά- ριο του 1997, και το οποίο θεωρεί ότι επιβλήθηκε αντιστάθµισµα για τις καταθέσεις των συµβολαιο- γράφων, — υπενθύµισε τη δηµιουργία του FAC για την οποία συνει- σέφερε 3,9 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα από τη δηµιουργία της το 1990, ανάλογα µε τους πόρους από τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων, και οι οποίες για το λόγο αυτό έχουν αξία αντιστάθµισης για τις καταθέ- σεις των συµβολαιογράφων, — αµφισβήτησε ότι επηρεάστηκε το εµπόριο µεταξύ των κρατών µελών λόγω του γροτικού χαρακτήρα και της εγγύτητας των εν λόγω πελατειακών σχέσεων και του χαµηλού υπολοίπου των σχετικών καταθέσεων, που αντι- προσωπεύουν ένα απειροελάχιστο ποσοστό του συνολι- κού υπολοίπου των καταθέσεων στη Γαλλία. (12) Η Credit agricole υπογράµµισε ότι από τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων επωφελούνται µόνον οι περιφερειακοί συνεταιρισµοί της. Θεώρησε ότι η Επιτροπή αντιµετωπίζο- ντας κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας το σύνολο του δικτύου που αποτελούν οι περιφερειακοί συνεταιρισµοί της Crédit agricole και η CNCA ως την επωφελούµενη, ενδεχοµένως, οικονοµική οντότητα από τις ενισχύσεις που απορρέουν από το µηχανισµό των καταθέσεων των συµβο- λαιογράφων, διέπραξε πραγµατικό και νοµικό σφάλµα. Η Crédit agricole αναφέρθηκε στη συγκρατηµένη διεθνή ανά- πτυξή της και θεώρησε ότι τα κεφάλαια των καταθέσεων των συµβολαιογράφων καµία περίπτωση να χρηµατοδοτήσουν τη διεθνή της ανάπτυξη, η οποία αφορά τη CNCA, ενώ οι καταθέσεων των συµβολαιο- γράφων αφορούν µόνο τους περιφερειακούς συνεταιρισµούς της Crédit agricole. Ανέφερε ότι οι νοµισµατικοί πόροι, στουςί οποίους συγκαταλέγονται οι καταθέσεις των συµβο- λαιογράφων, εγγράφονταν µόνο στον ισολογισµό των περι- φερειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole. Τα πλεονά- σµατα των περιφερειακών συνεταιρισµών της Crédit agri- cole, που περιλαµβάνουν τις καταθέσεις των συµβολαιο- γράφων, επανατοποθετούνται βέβαια στη CNCA, αλλά µε τους όρους της αγοράς και χωρίς να αντλεί οποιοδήποτε σχετικό πλεονέκτηµα η CNCA. θα είχαν µπορέσει σε δεν (13) Η Credit agricole αµφισβήτησε το γεγονός ότι το κράτος καταγράφει, λόγω της µη απαίτησης οποιασδήποτε αµοιβής για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων, απώλειες εσόδων που θα µπορούσε να έχει µέσω του εν λόγω µηχανισµού, µπορεί να αποτελεί στοιχείο ενίσχυσης, στο µέτρο που οι παρεµβάσεις του κράτους είναι πολυάριθµες, που µια τέτοια υποχρέωση αµοιβής θα αµφισβητούσε τη διακριτική ευχέ- ρεια της οικονοµικής παρέµβασης του κράτους η οποία αναγνωρίζεται από το εθνικό δίκαιο καθώς και την αρχή της µη πώλησης των διοικητικών πράξεων. Η Crédit agricole αµφισβήτησε επίσης ότι υπάρχει στο κοινοτικό δίκαιο υπο- χρέωση καταβολής αµοιβής για τα δικαιώµατα που χορηγεί το κράτος στην Crédit agricole. (14) Η Credit agricole υποστήριξε ότι σε σχέση µε τις απαιτήσεις που συνδέονται µε το καθεστώς αυτό, θα είχε ούτως ή άλλως επιλεγεί από τις δηµόσιες αρχές, οποιοσδήποτε και να ήταν ο κατάλογος των επιλέξιµων πιστωτικών ιδρυµάτων για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων. (15) Η Credit agricole υπογράµµισε ότι το διάταγµα του γαλλι- κού Συµβουλίου Ετεικρατείας στις 27 Μαρτίου 1997 είχα ’ κρίνει ότι οι διατάξεις για τις καταθέσεις των συµβολαιο- γράφων όχι µόνο ήταν συµβιβάσιµες µε το άρθρο 82, αλλά και µε το άρθρο 86 της συνθήκης, και ότι συνεπώς δεν µπορούν να είναι ασυµβίβαστες µε το άρθρο 87 της συνθήκης. Η Crédit agricοle θεώρησε ειδικότερα ότι οι τράπεζες µέλη της AFB δεν µπορούσαν να προσφέρουν εγγυήσεις παρόµοιες µε αυτές της Crédit agricole παρά µετά την έγκριση του κανονισµού της AFB στις 8 Φεβρουα- ρίου 1994 µε τον οποίο προβλεπόταν ότι οι καταθέσεις των συµβολαιογράφων θα επιστρέφονταν εξ ολοκλήρου σε περίπτωση ενδεχόµενης πτώχευσης µιας από τις τράπεζες µέλη της AFB. (16) Η Crédit agricole θεώρησε εξάλλου ότι η Επιτροπή συγχέει την υποθετική ενίσχυση και το όφελος από την ενίσχυση. Υπογράµµισε ιδιαίτερα ότι, κατά την αξιολόγησή της για το πλεονέκτηµα της Credit agricole από τη συλλογή και τη διατήρηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, η Επι- τροπή δεν έλαβε υπόψη το «φυσικό» µερίδιο αγοράς της Crédit agricole στη Γαλλία στις αγροτικές περιοχές (σε περίπτωση γενίκευσης του καθεστώτος) ούτε το µερίδιο το οποίο στερείται σήµερα στις αστικές περιοχές. Η Crédit agricole, µε βάση το φυσικό µερίδιο αγοράς που θεωρεί ότι κατέχει σε περίπτωση γενίκευσης του µέτρου, υπολόγισε σε 12,1 δισε- κατοµµύρια γαλλικά φράγκα το υπόλοιπο που θα είχε κατα- τεθεί στην τράπεζα, και συνεπώς, λαµβανοµένου υπόψη του υπολοίπου ύψους 21 δισεκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων το πρόσθετο υπόλοιπο που οφείλεται στα ειδικά δικαιώµατα που είχε. Θεώρησε ότι το επίπεδο του υπολοίπου ήταν αµελητέο σε σχέση µε το επίπεδο του συνολικού υπολοίπου της τράπεζας. συµβολαιογράφων, καταθέσεις στις των (17) Η Crédit agricole θεώρησε ότι λαµβανοµένων πόψη των υποχρεώσεων ελέγχου που συνδέονται µε τα λογιστικά των συµβολαιογράφων, ήταν ασυµβίβαστο µε το στόχο ασφά- λειας του συστήµατος οι καταθέσεις των συµβολαιογράφων να πραγµατοποιούνται και σε ιδρύµατα στο εξωτερικό. (18) Τέλος, η Crédit agricole θεώρησε ότι η στήριξη της γεωρ- γίας µε τη µορφή επιδότησης βραχυπρόθεσµων δανείων δικαιολογείται στο πλαίσιο της αποστολής γενικού συµφέ- ροντος. L 193/82 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 IV ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ (19) Στην επιστολή τους της 9ης Απριλίου 1998 προς την Επιτροπή, οι γαλλικές αρχές παρουσίασαν τις παρατηρήσεις τους σε απάντηση των ερωτηµάτων της Επιτροπής κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας. α) Προέλευση των δτκατωµάτων που χορηγήθηκαν στην Credit agricole (20) Οι γαλλικές αρχές ανέφεραν, στην επιστολή τους στις 9 Απριλίου 1998, ότι η συγκεκριµένη δυνατότητα της Crédit agricole να συλλέγει και να διατηρεί τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων µέχρι τρεις µήνες ήταν αποτέλεσµα νοµοθετικού κειµένου της 9ης Μαρτίου 1953, χωρίς περιο- ρισµό για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων. Σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, οι µεταγενέστερες αποφάσεις µε διάταγµα του Υπουργού ∆ικαιοσύνης στις 25 Αυγούστου 1972, που συµπληρώθηκε στις 7 Ιουνίου 1973, είχαν ως αποτέλεσµα έναν περιορισµό σε σχέση µε την προηγούµενη κατάσταση αφού περιόριζαν τα εν λόγω δικαιώµατα σε καταθέσεις έως τριών µηνών στις αγροτικές περιοχές. (21) Αφού η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές µε επι- στολή της 22ας Σεπτεµβρίου 1998 τα δικαιολογητικά σύµφωνα µε τα οποία αποδεικνύεται ότι τα ειδικά δικαιώ- µατα που χορηγήθηκαν στην Credit agricole χρονολογού- νται πριν από την έναρξη ισχύος της συνθήκης, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν στις 7 Ιανουαρίου 1999 στην Επιτροπή: — αντίγραφο του διατάγµατος του Υπουργού ∆ικαιοσύνης της 9ης Μαρτίου 1953 µε το οποίο υπενθυµίζεται ότι τα λεγόµενα «ελεύθερα» κεφάλαια των συµβολαιο- γράφων (εξαιρουµένων των κεφαλαίων άνω των τριών µηνών που πρέπει να καταβληθούν στη CDC) µπορού- σαν, βάσει προηγούµενης εγκυκλίου του 1930 να κατα- τεθούν σε διάφορα ιδρύµατα, µεταξύ των οποίων τους περιφερειακούς συνεταιρισµούς της Credit agricole, — αντίγραφο εγκυκλίου της Καγκελαρίας στις 24 ∆εκεµ- βρίου 1930 µε το οποίο φαίνεται ότι η Crédit agricole περιλαµβανόταν ήδη, από το 1924, στα επιλέξιµα ιδρύ- µατα για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων. β) Λόγοι και στόχοι που οδήγησαν το γαλλικό κράτος στη δηµιουργία και τη διατήρηση των δικαιωµάτων συλ- λογής και δτατήρησης των καταθέσεων των συµβολαιο- γράφων (22) Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν ότι το καθεστώς για τα εν λόγω δικαιώµατα οφείλεται σε τρεις αιτίες: στην ιδιαιτε- ρότητα του επαγγέλµατος των συµβολαιογράφων και την αναγκαιότητα οργάνωσης του αποτελεσµατικού ελέγχου του· την πρόσβαση στις τραπεζικές υπηρεσίες για τους συµ- βολαιογράφους στις αγροτικές περιοχές και την απόλυτη ασφάλεια των συλλεγοµένων κεφαλαίων. Υπενθύµισαν ότι οι συµβολαιογράφοι ασκούν δραστηριότητα δηµόσιας υπηρε- σίας στο πλαίσιο ελεύθερης δραστηριότητας. Υπογράµµισαν ειδικότερα ότι οι συµβολαιογράφοι υπόκεινται σε ειδικό έλεγχο και ότι η συµβολαιογραφική λογιστική είχε χαρακτη- ριστεί δηµόσιο έγγραφο από το γαλλικό Άρειο Πάγο σε απόφαση της 19ης Νοεµβρίου 1914. ∆εύτερον, οι γαλλικές αρχές υπογράµµισαν τη γεωγραφική διασπορά της Credit agricole στις αγροτικές περιοχές, όπου είναι µακράν το πρώτο τραπεζικό δίκτυο στη Γαλλία µε 34 % των θυρίδων περίπου σήµερα. Το 64 % των µόνιµων θυρίδων της Crédit agricole είναι εγκατεστηµένο σε αγροτικές περιοχές. Τρίτον, οι αρχές υπογράµµισαν την ασφάλεια που παρέχει η Crédit agricole στις καταθέσεις των συµβολαιογράφων, η οποία βασίζεται σε ένα προληπτικό σύστηµα εγγυήσεων χωρίς ανώτατο όριο µε θεµέλιο την αλληλεγγύη όλων των περιφε- ρειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole και της CNCA, έτσι ώστε η αλληλοκάλυψη των εσωτερικών εγγυήσεων του οµίλου καθιστά απίθανη την πτώχευση των περιφερειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole και µε τον τρόπο αυτό τα κεφάλαια των συµβολαιογράφων είναι πλήρως εγγυη- µένα. (23) Οι γαλλικές αρχές υπογράµµισαν επίσης, όπως είχε αναφέρει η Επιτροπή κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, τη δηµιουργία το 1990 ενός ταµείου ελάφρυνσης των χρηµα- τοδοτικών επιβαρύνσεων για τους αγρότες που αποτελούσε κατ’ αυτές µια «αντιστάθµιση» για το καθεστώς των καταθέ- σεων των συµβολαιογράφων. Οι συνεισφορές στο ταµείο αυτό από την Crédit agricole, από το προϊόν της συλλογής των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, ανήλθαν σε 3,6 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1990 ως το 1999, στα οποία προστίθενται 300 εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα που αντλήθηκαν επίσης από την τοποθέτηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων στο εθνικό καθεστώς για τις θεοµη- νίες που πλήττουν τον αγροτικό τοµέα. γ) Εξέλιξη του υπολοίπου (24) Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν ανακεφαλαιωτικό πίνακα µε τα υπόλοιπα των καταθέσεων των συµβολαιογράφων στην Cré- dit agricole από το 1973, στον οποίο φαίνεται ότι το υπόλοιπο κυµάνθηκε από το 1973 έως το1997 µεταξύ 15,6 και 25,4 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (σε φράγκα του 1997) και ότι, µη υπολογιζοµένων των κύκλων της οικονοµικής συγκυρίας, το υπόλοιπο αυτό παρέµεινε αξιοσηµείωτα σταθερό για όλη την περίοδο. Το 1997 ανερ- χόταν σε 19,6 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (µέση τιµή). δ) Κόστος διαχείρισης των καταθέσεων των συµβολαιο- γράφων (25) Σε απάντηση στο ερώτηµα της Επιτροπής κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας σχετικά µε το κόστος διαχείρισης των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι το κόστος διαχείρισης των καταθέσεων αυτών ήταν το 1997 της τάξης του 1,77 % του υπολοίπου. Κατά τις γαλλικές αρχές, το κόστος αναλύεται κατά τον ακό- λουθο τρόπο: i) 0,29 % που συνδέεται µε το κόστος διαχείρισης των πράξεων κατάθεσης και τών πράξεων για τα µέσα πληρωµών όπως για όλους τους επαγγελµατικούς λογα- ριασµούς· ii) 1,49 % που συνδέεται σε υπερβάλλον κόστος λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών διαχείρισης των εθνικών λογαριασµών εκ των οποίων: — 0,11 % ως υπερβάλλον κόστος που συνδέεται µε ορισµένες συγκεκριµένες πράξεις, — 0,96 % που συνδέεται µε την εξαίρεση από τους συνήθεις κανόνες για τις µεταφορές, — 0,42 % ειδικά τέλη προσωπικού. 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/83 Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν ότι το κόστος αυτό είχε τάση να µειώνεται σε µεγάλες περιόδους λόγω των κερδών παραγωγικότητας της Crédit agricole, για το σύνολο των δραστηριοτήτων της, για τη συγκεκριµένη ειδικότερα. Για το λόγο αυτό πρέπει να ήταν υψηλότερο στο παρελθόν. Οι αρχές υπογράµµισαν ότι το πλαίσιο χαµηλών επιτοκίων από το οποίο επωφελείται η γαλλική οικονοµία είχε περιορί- σει το λόγο ύπαρξης ενός ειδικού προστατευτικού µηχανι- σµού για τη γεωργία. ε) Περιορισµός από την Credit agricole του κόστους βραχυ- (27) πρόθεσµης χρηµατοδότησης της γεωργίας (26) Εκτός από την πρόσφατη συνεισφορά στο FAC, οι γαλλικές αρχές θεώρησαν στην επιστολή τους στις 9 Απριλίου 1998 ότι το καθαρό προϊόν από τη διαχείριση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων των αγροτικών περιοχών στην Crédit agricole διατέθηκε εξαρχής για τον περιορισµό του κόστους της βραχυπρόθεσµης χρηµατοδότησης της γεωργίας. Οι χρηµατοδοτήσεις αυτές χορηγούντο έως το 1981 µε επιτό- κια που καθορίζονταν από διατάγµατα των Υπουργών Γεωρ- γίας και Οικονοµικών. Στη συνέχεια τα επιτόκια αυτά καθο- ρίστηκαν από τη CNCA µε εύρος διακύµανσης περίπου 30 % σε σχέση µε το µέσο επιτόκιο της νοµισµατικής αγο- ράς. Η νοµοθεσία για τον περιορισµό των βραχυπρόθεσµων επιτοκίων, σύµφωνα µε τις γαλλικές αρχές, καταργήθηκε πρόσφατα µόνο, µε διάταγµα της 3ης Φεβρουαρίου 1997. στ) Μέσο κόστος του πόρου της Credit agricole Απαντώντας σε αίτηµα της Επιτροπής κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν αριθµη- τικά στοιχεία µε τα οποία φαινόταν ότι, την τελευταία δεκαετία, το µέσο κόστος του εν λόγω πόρου για την Credit agricole µειώθηκε από […] % (*) το 1987 σε […] % (*) το 1996 και ότι παρέµεινε συνεχώς µέσα στην ψαλίδα αυτή. ζ) Χρήση των κεφαλαίων τον FAC (28) Οι γαλλικές αρχές, σε επιστολή τους προς την Επιτροπή της 9ης Απριλίου 1998, διευκρίνιζαν ορισµένα στοιχεία σχετικά µε τα ετήσια διαθέσιµα κεφάλαια του FAC και τη χρήση τους. (29) Ανέφεραν ότι τα ετήσια διαθέσιµα κεφάλαια του FAC και η χρήση τους ήταν τα ακόλουθα, από τη δηµιουργία της: ΠΙΝΑΚΑΣ 1 ∆ιαθέσιµα κεφάλαια και παρεµβάσεις του FAC 1991 1992 1993 1994 1995 1996 Σύνολο (σε εκατοµµύρια γαλλικά φράγκα) 600 295 86 219 394 213 45 136 564 410 46 108 494 340 51 103 40 8 467 324 45 93 5 33 197 160 17 15 5 203 2 716 1 742 290 674 10 284 Σύνολο 600 394 604 502 500 400 3 000 ∆ιευθέτηση αγροτικών χρεών — ανάληψη τόκων — δάνεια σταθεροποίησης — αγορά πιστώσεων — µεταφορά Λοιπές παρεµβάσεις (θεοµηνίες) Πηγή: γαλλικές αρχές. (30) Οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι οι παρεµβάσεις αυτές αφορούσαν αφανός τη διευθέτηση των αγροτικών χρεών πελατών της Crédit agricole, και ότι ένα άλλο µέρος του FAC διατέθηκε για συγκεκριµένες δράσεις, ιδιαίτερα σε συνεισφορές στο Εθνικό Ταµείο Εγγυήσεων έναντι θεοµηνιών στο γεωργικό τοµέα. Οι αρχές υπογράµµισαν ότι ο καθορισµός των προτεραιοτήτων του FΑC αποτελεί κάθε χρόνο αντικείµενο συµφωνίας µεταξύ της Credit agricole και του κράτους. Θεώρησαν ότι οι αποστολές γενικού συµφέροντος για τη γεωργία συνδέονται µε το µηχανισµό αυτό και ότι οι δικαιούχοι του FAC ήταν αγρότες πελάτες της Credit agricole όχι του FAC. ∆ικαιολόγησαν τις παρεµβάσεις µε το γεγονός ότι η Crédit agricole κατείχε το 80 % περίπου των τραπεζικών χρεών των αγροτών. Υπογράµµισαν εξάλλου ότι είχαν διατεθεί δηµοσιονο- µικά κεφάλαια για τον ίδιο σκοπό και στις άλλες τράπεζες συνολικού ετήσιου ύψους 20 εκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων. (31) Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν ότι οι παρεµβάσεις του FΑC δεν αποτελούσαν, για την Crédit agricole, υποκατάστατο στην πολιτική της δηµιουργίας προβλέψεων στο µέτρα που οι επισφαλείς και αµφισβητούµε- νες πιστώσεις των περιφερειακών συνεταιριgµών της Crédit agricole δεν απορρόφησαν, ανάλογα µε τη (*) Επιχειρηµατικό απόρρητο. L 193/84 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 χρονιά, παρά 15 έως 19 % των διαθέσιµων κεφαλαίων του FAC, µε το 10 % των παρεµβάσεων να έχει γίνει µε τη µορφή αγοράς πιστώσεων, ενώ το κυριότερο µέρος διατέθηκε ανάλογα µε την κατάσταση των διαφόρων τοµέων της παραγωγής και την εγκατάσταση νέων αγροτών. Το ύψος της µέσης ενίσχυσης ανά αγρότη (περίπου 6 000 γαλλικά φράγκα) είναι χαµηλό και σύµφωνα µε τις αρχές έχει κοινωνικό προσανα- τολισµό. η) Γενικές παρατηρήσεις για το καθεστώς καταθέσεων των συµβολαιογράφων (32) Οι γαλλικές αρχές αµφισβήτησαν το χαρακτήρα κρατικών πόρων για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων και τη νόθευση του ανταγωνισµού που υπογράµµισε η Επιτροπή κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικα- σίας. Αµφισβήτησαν ειδικότερα την απώλεια εσόδων από το κράτος ως προς το καθεστώς αυτό λόγω της αρχής της µη πώλησης των διοικητικών πράξεων. Για το λόγο αυτό αµφισβήτησαν οποιοδήποτε στοιχείο ενίσχυσης σχετικά µε το καθεστώς ειδικών δικαιωµάτων για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων. Συµπληρωµατικά θεωρούν ότι το καθεστώς αυτό δεν µπορεί να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές. (33) Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν εξάλλου ότι το καθεστώς των καταθέσεων των συµβολαιογράφων είχε δηµιουργηθεί ώστε να προστατευτούν, στις αγροτικές περιοχές, οι επιταγές γενικού συµφέροντος που συνδέονται ιδιαίτερα µε το επάγγελµα του συµβολαιογράφου. (34) Τέλος, οι γαλλικές αρχές υπενθύµισαν µια απόφαση του γαλλικού Συµβουλίου Επικρατείας της 27ης Μαρτίου 1997 σύµφωνα µε την οποία η νοµοθεσία για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων δεν ήταν αντίθετη µε το άρθρο 82 της συνθήκης. θ) Προβλεπόµενη εξέλιξη του καθεστώτος των καταθέσεων των συµβολαιογράφων (35) Σε επιστολή τους της 9ης Απριλίου 1998, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν στην Επιτροπή την προβλεπόµενη επανεξέταση πριν από το καλοκαίρι του 1998 του καθεστώτος των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, µε στόχο την επικέντρωση µόνο στην Caisse des dépóts et consignations του συνόλου των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, ανεξάρτητα από τη διάρκειά τους: έτσι, η Crédit agricole θα έχανε το χρηµατοδοτικό πλεονέκτηµα που απορρέει από το προϊόν της συλλογής των καταθέσεων των συµβολαιογράφων (βλέπε στη συνέχεια αιτιολογική σκέψη 61, σύµφωνα µε τις δεσµεύσεις των γαλλικών αρχών στην επιστολή τους της 28ης Απριλίου 1999). V ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ V. 1. Χαρακτήρας κρατικής ενίσχυσης των εξεταζοµένων µέτρων α) ∆ικαιούχος επιχείρηση των εν λόγω µέτρων (36) Η Crédit agricole, στην απάντησή της στο άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, θεώρησε ότι η Επιτροπή είχε διαπράξει πραγµατικό και νοµικό σφάλµα εξοµοιώνοντας όλες τις οντότητες του οµίλου Crédit agricole σε ένα και µόνο δικαιούχο, την Credit agricole. (37) Η Επιτροπή σηµειώνει ότι: — ο όµιλος Credit agricole, παρά τις ιδιαίτερες µορφές που του δίνει, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο, το συνεταιριστικό του καθεστώς, και η διαχειριστική αυτονοµία που φαίνεται να απολαύει κάθε συνεταιρι- σµός της Crédit agricole, παραµένει ωστόσο µια οικονοµική οντότητα που αποτελεί ένα συνεκτικό σύνολο, το οποίο, σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση του 1997 της Credit agricole την καθιστά ένα ενιαίο και αποκεντρωµένο συγκρότηµα, που βασίζεται σε µια διάρθρωση τριών επιπέδων (τοπικοί συνεταιρι- σµοί της Credit agricole, περιφερειακοί συνεταιρισµοί της Crédit agricole και εθνικό ίδρυµα) και που διαθέτει έτσι µια χρηµατοδοτική ικανότητα η οποία θα πρέπει να αναλυθεί συνολικά. Η ετήσια έκθεση του 1997 αναφέρει ότι «τα κοινά συµφέροντα που συνδέουν τους τοπικούς συνεταιρισµούς της Credit agricole, τους περιφερειακούς συνεταιρισµούς της Credit agricole και το εθνικό τραπεζικό ίδρυµα οδηγεί την Credit agricole στην παρουσίαση αντίπροσωπευτικών χρηµατοδοτικών καταστάσεων για την οικονοµική της κατάσταση, συγκρίσιµων µε τους ενοποιηµένους λογαριασµούς των άλλων µεγάλων τραπεζικών οµίλων». Έτσι δεν υπάρχει αµφιβολία για την Επιτροπή, όπως και για τους συνοµιλητές και εταίρους της Credit agricole, καθώς και για τις χρηµατοοικονοµικές αγορές, ότι η Crédit agricole έχει όλα τα νοµικά και οικονοµικά χαρακτηριστικά που την καθορίζουν ως µια επιχείρηση. Ο βαθµός που χορηγούν οι εταιρείες βαθµολόγησης καθορίζεται βάσει της ενοποιηµένης λογιστικής, µε ενοποιηµένό ισολογισµό 2,514 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα στις 31 ∆εκεµβρίου 1997: στις 31 ∆εκεµβρίου 1997, ο βαθµός του ενοποιηµένου οµίλου ήταν ΑΑ (Standard. & Poor’s) και Aal Moody’s). Η βαθµολογία ενός συγκροτήµατος, και ιδιαίτερα ενός πιστωτικού δρύµατος καθορίζει τους όρους πρόσβασης του στις χρηµατοοικονοµικές γορές και αποτελεί συνεπώς θεµελιώδες στοιχείο σχηµατισµού του κόστους που µπορεί να παρέχει πλεονέκτηµα ή µειονέκτηµα στον ανταγωνισµό έναντι των επιχειρήσεων του ίδιου τοµέα, 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/85 — η Crédit agricole, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, υπέβαλε ένα ενιαίο µνηµόνιο παρατηρήσεων, που συνυπέγραφαν ο γενικός διευθυντής της Εθνικής Οµοσπονδίας της Crédit agricole και ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της CNCA. Η απάντηση υποβάλλεται εξ ονόµατος της Crédit agricole αν η CNCA θεωρεί ότι δεν την αφορά η παρούσα διαδικασία, τότε η Επιτροπή δεν µπορεί να κατανοήσει γιατί θεώρησε απαραίτητο να παρουσιάσει παρατηρήσεις που αποτελούν κοινή και αλληλέγ- γυα υπεράσπιση σε σχέση µε την Εθνική Οµοσπονδία της Crédit agricole, — οι γαλλικές αρχές υπογράµµfσαν συνεπώς ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Crédit agricole είχε θεωρηθεί επιλέξιµη για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων ήταν η ασφάλεια που παρείχε η αλληλέγγυα εγγύηση του συνόλου των περιφερειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole και της CNCA. (38) Βάσει των στοιχείων αυτών, που χαρακτηρίζουν αδιαµφισβήτητα τον όµιλο Crédit agricole ως µια επιχείρηση, η Επιτροπή δεν έχει κανένα λόγο να µεταβάλει την εκτίµησή της κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας σχετικά µε τον δικαιούχο των ειδικών δικαιωµάτων για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων, δηλαδή την Crédit agricole ως όµιλο [βλέπε απόφαση του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση 383/82, Intermills (6). Το θέµα της εσωτερικής κατανοµής στον όµιλο των πλεονεκτηµάτων από τα ειδικά δικαιώµατα για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων είναι δευτερεύον και η Επιτροπή δεν σκοπεύει να εισέλθει στη σχετική διαδικασία. β) Χαρακτήρας κρατικών πόρων των κεφαλαίων που συλλέγουν οι συµβολαιογράφοι (39) Όπως υπογράµµισαν οι γαλλικές αρχές, οι συµβολαιογράφοι είναι δηµόσιοι και υπουργικοί λειτουργικοί, το επάγγελµα των οποίων καλύπτεται από αυστηρή νοµοθεσία των δηµοσίων αρχών. Οι γαλλικές αρχές υπενθύµισαν ειδικότερα µια νοµολογία του Αρείου Πάγου µε την οποία εξοµοιώνεται η συµβολαιογραφική λογιστική, η οποία υπόκειται σε αυστηρό έλεγχο, µε δηµόσιο έγγραφο. Οι γαλλικές αρχές συµπέραναν βάσει των παραπάνω, στην επιστολή τους στις 9 Απριλίου 1998, ότι το σύνολο των ισχυουσών νοµοθε- τικών διατάξεων απεδείκνυε ότι «τα κεφάλαια που καταθέτουν οι συµβολαιογράφοι δεν είναι συνήθη κεφάλαια. Η νοµοθεσία για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων δεν µπορεί συνεπώς να εκτιµηθεί έναντι µόνο των κανόνων για το τραπεζικό επάγγελµα, αλλά θα πρέπει να λάβει επίσης υπόψη κατ παραµέτρους δηµοσίου συµφέροντος». Φαίνεται σαφώς, βάσει των πληροφοριών που υπέβαλαν οι αρχές στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, ότι η επιλεξιµότητα της Crédit agricole για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων επιβεβαιώθηκε επανειληµµένως βάσει επισήµων πράξεων και µε συγκεκριµένους όρους. (40) Έτσι, η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει, όπως είχε θεωρήσει κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, ότι: — η παρέµβαση του κράτους υπό συνθήκες που συνιστούν διάκριση, µε τη χορήγηση των εν λόγω ειδικών δικαιωµάτων, προσφέρει στην Crédit agricole κεφάλαια που απορρέουν από τα δικαιώµατα αυτά, — το κράτος ασκεί κατευθυντήριο έλεγχο στην κατανοµή των πόρων που αποτελούν οι υποχρεωτικές καταθέσεις των συµβολαιογράφων, οι οποίοι είναι υπουργικοί λειτουργοί που υπάγονται στη δηµόσια εξουσία. (41) (42) Συνεπώς, συµπεραίνεται ότι βάσει των προηγουµένων στοιχείων ο µηχανισµός των καταθέσεων των συµβολαιογράφων κινητοποιεί πόρους που πρέπει να χαρακτηριστούν κρατικοί. Το γεγονός ότι οι γαλλικές αρχές υπογράµµισαν ότι η νοµολογία του γαλλικού Συµβουλίου Επικρατείας εξοµοίωνε τη λογιστική των συµβολαιογράφων µε δηµόσιο έγγραφο, επιβεβαιώνει την ανάλυση αυτή. Κατά την παρούσα διαδικασία, οι αρχές παρουσίασαν στοιχεία που θεωρούσαν ότι διαδραµατίζουν ρόλο αντιστάθµισης µειώνοντας το προϊόν της Credit agricole από τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων και εξαλείφοντας το πλεονέκτηµα που συνδέεται µε τις οιωνεί δωρεάν καταθέσεις των συµβολαιογράφων και την Crédit agricole. Τα στοιχεία αυτά δεν θεωρείται ότι αφαιρούν από το µηχανισµό το γεγονός ότι κινητοποιεί κρατικούς πόρους. γ) Πλεονέκτηµα για την Crédit agricole και χαρακτήρας ενίσχυσης των εν λόγω µέτρων (43) Όπως υπενθύµισε η Επιτροπή κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, «η έννοια της ενίσχυσης περιλαµβάνει όχι µόνο τις θετικές παροχές όπως οι ίδιες οι επιδοτήσεις, αλλά και δηµόσιες παρεµβάσεις οι οποίες, µε διάφορες µορφές, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που συνήθως εγγράφονται στον προϋπολογισµό µιας επιχείρησης, και έχουν αποτελέσµατα παρόµοια µε επιδοτήσεις» [βλέπε απόφαση του ∆ικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση C-387-92, Banco exterior de Espana (7)]. (6) Συλλογή 1984, σ. 3809, σηµείο 11 της αιτιολογικής έκθεσης. (7) Συλλογή 1994, σ. Ι-902, σηµείο 13 της αιτιολογικής έκθεσης. L 193/86 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 (44) Εξάλλου, επίσης κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, η Επιτροπή είχε υπογραµµίσει ότι το κράτος, λόγω της µη αµοιβής από τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων (εκτός από την προµήθεια 1 % στο συµβολαιογράφο), είχε απώλεια εσόδων που θα πραγµατοποιούσε µέσω του εν λόγω µηχανισµού. Πράγ- µατι, αν η εν λόγω πράξη είχε πραγµατοποιήθεί σύµφωνα µε τις συνήθεις εµπορικές συνθήκες, το κράτος θα µπορούσε, εξαρχής, να λάβει αµοιβή για τις εν λόγω καταθέσεις. Θα µπορούσε επίσης να επιβάλει µια τιµή (το επιτόκιο επί των καταθέσεων) που να αναθεωρείται τακτικά ώστε να λαµβάνεται υπόψη η εξέλιξη των επιτοκίων και των κερδών παραγωγικότητας που πραγµατοποιούνται στον τραπεζικό τοµέα και τα επιλέξιµα ιδρύµατα βάσει τον εν λόγω µηχανισµού. Η αναθεώρηση αυτή θα µπορούσε να γίνει και µε την είσοδο στον ανταγωνισµό διαφόρων τραπεζικών ιδρυµάτων ώστε να επιλεγούν τα ανταγωνιστικότερα, µε την επιφύλαξη ότι ικανοποιούν ένα ελάχιστο όρια εποπτικών περιορισµών ώστε να εγγυώνται την ασφάλεια των καταθέσεων, και τα έσοδα από προµήθειες επιτοκίων που εισπράττει το κράτος να αυξηθούν. (45) Η αµοιβή των τραπεζικών πόρων για τις πρόσθετες καταθέσεις που δέχεται η Credit agricole χάρη στα ειδικά δικαιώµατα που της παρέχει το κράτος θα ήταν φυσικά µια επιβάρυνση που θα εγγραφόταν στον προϋπολογισµό µιας τραπεζικής επιχείρησης, αν οι πόροι αυτοί διετίθεντο στην Crédit agricole κατά τρόπο ανταγωνιστικό, για παράδειγµα µε τη µορφή πρόσκλησης υποβολήc προσφορών στις τράπεζες. Ωστόσο, η Credit agricole δεν αµείβει τη διατήρηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων και περιορίζεται στην καταβολή στους συµβολαιογράφους προµήθειας 1 % επί του συλλεγόµενου υπολοίπου. Πριν από το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, οι αρχές είχαν δικαιολογήσει αυτή τη µη αµοιβή µε την απαγόρευση, σύµφωνα µε το γαλλικό νόµο, έντοκου δανείου κάτω του ενός µήνα. Πάντως, οι αρχές δεν δικαιολόγησαν, στο πλαίσιο τηε παρούσας διαδικασίας, γιατί, ενώ ένα σηµαντικό µέρος, που υπολογίζεται από τις γαλλικές αρχές σε επιστολή της 3ης Απριλίου 1997 σε 50 % περίπου του υπολοίπου των καταθέσεων των συµβολαιογράφων στην Credit agricole έχε διάρκεια µεταξύ ενός και τριών µηνών (οι καταθέσεις άνω των τριών µηνών δεν διατηρούνται στην Credit agricole και επανατοποθετούνται στην Caisse des dépôts et consignations), οι καταθέσεις αυτές δεν αποτελούν αντικείµενο αµοιβής. Συνάγεται ότι η χορήγηση των δικαιωµάτων συλλογής και διατήρησηc των καταθέσεων των συµβολαιογράφων, µε τέτοιους όρους οιωνεί δωρεάν, παρεκκλίνει από τους συνήθεις όρους της αγοράς που θα ίσχυαν για τη συλλογή τέτοιων πόρων. (46) Στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, η Επιτροπή ζήτησε από τη Γαλλία ποιο ήταν το µέσο κόστος των κεφαλαίων της Credit agricole, και οι γαλλικές αρχέc ανέφεραν ότι το κόστος αυτό ήταν inter alia από […] % το 1987 ως […] % το 1996. Ωστόσο το µέσο κόστος των κεφαλαίων της Crédit agricole φαίνεται να περιλαµβάνει και αµειβόµενα κεφάλαια όπως τα µακροπρόθεσµα δάνεια και δωρεάν κεφάλαια όπως τις καταθέσεις των ιδιωτών. Για να καθοριστεί η ενίσχυση σχετικά µε τα δάνεια, δηλαδή η ελάφρυνση της επιβάρυνσης τηc Crédit agricole σε σχέση µε τους συνήθεις όρους της αγοράς, πρέπει να γίνει υπολογι- σµός όχι µε το µέσο κόστος αλλά µε το οριακό κόστος. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να σηµειωθεί ότι τα βραχυπρόθεσµα επιτόκια στη Γαλλία ανέρχονταν σε 8,3 % το 1987 και 3,9 % το 1996 (8). ∆εν υπάρχει αµφιβολία ότι η χορήγηση στην Crédit agricole οιωνεί δωρεάν πόρων (εκτός από την προµήθεια 1 % στο συµβολαιογράφο) ελαφρύνει την επιβάρυνση που εµφανίζεται συνήθως στο λογαριασµό εκµετάλλευσης µιας τράπεζας, και έχει αποτέλεσµα ισοδύναµο µε αυτό µιας επιδότησης. (47) Συνεπώς, συµπεραίνεται ότι τα εν λόγω µέτρα αποτελούν κρατικές ενισχύσεις, έχοντας το χαρακτήρα λειτουργικών ενισχύσεων αφού ελαφρύνουν τη συνήθη επιβάρυνση εκµετάλλευσης της τράπεζας. δ) Νόθευση του ανταγωνισµού λόγω των ενισχύσεων (48) Οι λειτουργικές ενισχύσεις νοθεύουν ιδιαίτερα τον ανταγωνισµό γιατί έχουν άµεσες επιπτώσεις στα αποτελέσµατα των ενισχυοµένων επιχειρήσεων και τους επιτρέπουν είτε να διατηρήσουν υψηλότερο κόστος εκµετάλλευσης από τους ανταγωνιστές τους χωρίς να υποστούν κυρώσεις λόγω της έλλειψης ανταγωνιστι- κότητάς τους, είτε να πραγµατοποιήσουν αυξηµένα κέρδη και να αυξήσουν έτσι τη χρηµατοδοτική τους ικανότητα. Οι ενισχύσεις αυτές νοθεύουν ακόµη περισσότερο τον ανταγωνισµό γιατί είναι µόνιµες, ο ανταγωνισµός είναι ισχυρός και τα περιθώρια των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων είναι στενά. (49) Ωστόσο, τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή δείχνουν ότι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο τραπεζικός ανταγωνισµός αυξήθηκε και τα περιθώρια των τραπεζών µειώθηκαν συστηµατικά (9). Εξάλλου, η (8) Ονοµαστικά εγχώρια επιτόκια τριών µηνών. Πηγή: EC economic data pocket book, αριθ. 12/1998, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Υπηρεσία Επισήµων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (9) Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, «Possible effects of EMU on the EU banking systems on the medium to long term», Φεβρουάριος 1999, σύµφωνα µε στοιχεία του ΟΟΣΑ. 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/87 θέση των γαλλικών τραπεζών φαίνεται ευάλωτη: τα τελευταίά έτη είχαν µια από τις χαµηλότερες αποδοτι- κότητες σε ολόκληρη την Κοινότητα (βλέπε πίνακα 2) και δεν ανέκαµψαν παρά πρόσφατα, το 1998/99. Σε ένα πλαίσιο ισχυρού ανταγωνισµού που οδηγεί στον περιορισµό των περιθωρίων των επιτοκίων και της αποδοτικότητας, οι λειτουργικές ενισχύσεις σε ένα πιστωτικό ίδρυµα νοθεύουν ιδιαίτερα τον ανταγωνισµό. Η πρόσφατη αυτή τάση είναι πολύ πιθανό να διατηρηθεί τα επόµενα έτη: σύµφωνα µε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η ολοκλήρωση της Οικονοµικής και Νοµισµατικής Ένωσης θα δηµιουργήσει ένα περισσότερο ανταγωνιστικό περιβάλλον και θα ασκήσει αυξηµένη πίεση στην αποδοτικότητα των τρα- πεζών (10). Θα αυξήσει την ολοκλήρωση του τοµέα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδιαίτερα µε τη µορφή διασυνοριακών πράξεων (11). ΠIΝΑΚΑΣ 2 Απόδοση ιδίων κεφαλαίων (καθαρά κέρδη επί ιδίων κεφαλαίων) 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 8,6 % 8,6 % 6,9 % 8,7 % 7,9 % 8,1 % 9,6 % 8,3 % 6,5 % 5,7 % 14,1 % 13,2 % 12,9 % 15,3 % 15,3 % – 3,3 % – 0,1 % – 21 % 10,6 % 0,1 % 18,5 % 16,1 % 15,1 % 5,6 % – 11 % – 49 % – 29 % – 25 % – 7,9 % 8 % 15,2 % 10,1 % 10,4 % 6,9 % 2,9 % 0,5 % 3,6 % 4,8 % 7,7 % 11,9 % 14,4 % 13,2 % 13,6 % 11,8 % 12,6 % 12,3 % 20,8 % 31,5 % 23,1 % 21,6 % 25,9 % 24,4 % 16,7 % 12,2 % 9,9 % 7,5 % 8,8 % 3,0 % 3,7 % 5,1 % 3,4 % 20,2 % 20,1 % 18,4 % Αυστρία Βέλγιο ∆ανία (1) Φινλανδία Γαλλία Γερµανία Ελλάδα (2) Ιρλανδία Ιταλία Λουξεµβούργο (2) 6,7 % 7,6 % 8,8 % 19,9 % 20,9 % 19,9 % 22,3 % 23,0 % Κάτω Χώρες Πορτογαλία (2) Ισπανία Σουηδία (3) 12,3 % 12,7 % 13,9 % 15,9 % 16,2 % 17,0 % 17,6 % 12,5 % 12,4 % 8,8 % 9,2 % 7,3 % 7,7 % 10,7 % 13,1 % 13,6 % 12,5 % 10,7 % 3,8 % 8,2 % 9,2 % 9,7 % 10,6 % 3,0 % 56,3 % 17,0 % 5,7 % 19,1 % 21,1 % 24,0 % 13,0 % Ηνωµένο Βασίλειο 14,4 % 8,6 % 7,3 % 19,3 % 27,4 % 28,6 % 25,6 % 26,4 % Μέσος όρος ΕΕ-14 10,9 % 11,5 % 8,1 % 9,0 % 8,2 % 10,0 % 11,0 % Μέσος όρος ΕΕ-14 Μέσος όρος ΕΕ-14 10,1 % 11,1 % 12,2 % 12,2 % Πηγή: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, «Posible effects of EMU on the EU banking systems on the medium to long term», Φεβρουάριος 1999, µε στοιχεία του ΟΟΣΑ. (1) Εµπορικές τράπεζες και ταµιευτήρια. (2) Εµπορικές τράπεζες. (3) Σύνολο εµπορικών τραπεζών, ξένων εµπορικών τραπεζών, ταµιευτηρέων και ώς το 1991, συνεταιριστικών τραπεζών. (50) Επιπλέον, η Credit agricole είναι µια κερδοφόρα επιχείρηση που πραγµατοποίησε σηµαντικά κέρδη τα τελευταία έτη. Οι εν λόγω ενισχύσεις (εκτός αν αντισταθµίζονται από αντίστοιχο υπερβάλλον κόστος, βλέπε στη συνέχεια) οι οποίες δεν ήταν απαραίτητες ώστε να πραγµατοποιήσει κέρδη, της επέτρεψαν να αυξήσει (10) Ίδια αναφορά, σ. 4. (11) Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, µηνιαίο δελτίο, Απρίλιος 1999, «Banking in the euro area: structural features and trends». L 193/88 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 (51) τα κέρδη της και να συσσωρεύσει συµπληρωµατικά ίδια κεφάλαια µε τα µη διανεµηθέντα κέρδη. Ωστόσο, στον τραπεζικό τοµέα, ο περιορισµός της φερεγγυότητας που εισήχθη µε την οδηγία 89/647/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 18ης ∆εκεµβρίου 1989, σχετικά µε το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυµάτων (12) (ο πυρήνας των «καθαρών» ιδίων κεφαλαίων καθορίζεται σε ελάχιστο επίπεδο 4 % των σταθµισµένων στοιχείων του ενεργητικού και τα ίδια κεφάλαια µε την ευρεία έννοια θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον 8 %) εισαγάγει µια υποχρέωση που περιορίζει τη δυνατότητα ανάπτυξης των πιστωτικών ιδρυµάτων. Στην πραγµατικότητα, ένας τέτοιος περιορισµός κεφαλαιοποίησης υπάρχει σε απόλυτους αριθµούς µεσοµακροπρόθεσµα για οποιαδήποτε µορφή επιχείρησης, αλλά στον τραπεζικό τοµέα ασκείται κατά τρόπο µόνιµο και άµεσο, είναι άµεσα ποσοτικοποιήσιµος και δεν µπορεί λόγω των εποπτικών περιορισµών να παρακαµφθεί προσωρινά στο πλαίσιο µιας στρατηγικής ανάπτυξης που θα ακολουθούσε ένας πιστωτικός οργανισµός. Ένα πιστωτικό ίδρυµα που απλώς πληροί αυστηρά τον περιορισµό φερεγ- γυότητας δεν διαθέτει περιθώριο ανάπτυξης, όσο δεν είναι σε θέση να προσελκύσει νέα ίδια κεφάλαια ή να αυξήσει τα ίδια κεφάλαιά του µε σηµαντικό επίπεδο κερδών. Κατά τον τρόπο αυτό, ένας αναποτελεσµατικός οργανισµός βλέπει την ανάπτυξή του να «χαλιναγωγείται» άµεσα, ενώ µια τράπεζα που πραγµατοποιεί σηµαντικά κέρδη διαθέτει περιθώριο ανάπτυξης ανάλογο µε την κερδοφορία της. Λόγω του περιορισµού της φερεγγυότητας, είναι δυνατός ένας πολύ ενδεικτικός υπολογισµός της νόθευσης του ανταγωνισµού, στην περίπτωση ενισχύσεων σε πιστωτικά ιδρύµατα. Αν οι ενισχύσεις έχουν ως άµεσο ή έµµεσο αποτέλεσµα την αύξηση των ιδίων κεφαλαίων, τότε η νόθευση του ανταγωνισµού µπορεί να υπολογιστεί, σε σταθµισµένα στοιχεία του ενεργητικού. Μια λειτουργική ενίσχυση 1 δισεκατοµµυρίου γαλλικών φράγκων η οποία οδηγεί σε αύξηση των κερδών µετά τους φόρους κατά 0,6 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα (13), υποθέτοντας ότι τα κέρδη αυτά δεν διανέµονται αλλά διατίθενται γιά την αύξηση των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας, επιτρέπει την αύξηση των σταθµισµένων στοιχεiων του ενεργητικού στον ισολογισµό (λαµβανοµένου υπόψη του περιορισµού της φερεγγυότητας από 4 έως 8 %) και άρα το επίπεδο δραστηριότητάς της. Η πράξη αυτή συνεπάγεται δυνητική νόθευση του ανταγωνισµού, που µετράται σε σταθµισµένα στοιχεία του ενεργητικού, της τάξης των 7,5 έως 15 δισεκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων (χωρίς την εν λόγω ενίσχυση τράπεζα δεν θα είχε µπορέσει να αυξήσει τα σταθµισµένα στοιχεία του ενεργητικού της). Μια τέτοια σχέση δείχνει την πολλαπλασιαστική επίδραση των ενισχύσεων στο χρηµατο- πιστωτικό τοµέα. Τα ίδια αυτά κεφάλαια µπορούν επίσης να συµβάλουν ώστε το ενισχυόµενο πιστωτικό ίδρυµα να αποκτήσει συµµετοχή µειοψηφίας ή πλειοψηφίας σε άλλες επιχειρήσεις. Ο πρόεδρος της Credit agricole, κατόπιν ερώτησης οικονοµικής εφηµερίδας (14), δήλωνε τον Φεβρουάριο του 1999 ότι από τα ίδια κεφάλαια ύψους 140 δισεκατοµµυρίων γαλλικών φράγκων που διαθέτει η Credit agricole, το ένα τρίτο ήταν διαθέσιµο για νέες πράξεις. (52) Συνάγεται λοιπόν ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην Crédit agricole από τη Γαλλία, λαµβανοµένου υπόψη του χαρακτήρα τους ως λειτουργικών ενισχύσεων, της οικονοµικής κατάστασης του τραπεζικού τοµέα στην Ευρώπη, της χαµηλής αποδοτικότητας των γαλλικών τραπεζών και των ιδιαίτερων περιορισµών φερεγγυότητας για τον τραπεζικό τοµέα, είχαν ως αποτέλεσµα την αναµφισβήτητη νόθευση του ανταγωνι- σµού στο χρηµατοπιστωτικό τοµέα. V. 2. Επίδραση στις ανταλλαγές µεταξύ των κρατών µελών (53) Η Επιτροπή σηµείωσε τα επιχειρήµατα των γαλλικών αρχών και της Crédit agricóle µε τα οποία αµφισβη- τούν την επίδραση στις κοινοτικές ανταλλαγές από το παρόν καθεστώς. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία. (54) Πρώτον, εφόσον η Επιτροπή εξετάζει τα πιθανά αποτελέσµατα από τις ενισχύσεις αυτές στο επίπεδο του συνόλου του οµίλου της Crédit agricole, πρέπει να εξεταστούν οι διεθνείς δραστηριότητες, και ιδιαίτερα οι ευρωπαϊκές. Σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση της Crédit agricole για το 1997, η τράπεζα απέκτησε το 1997 τα µέσα για να καταστεί τράπεζα πρώτης τάξεως για τους σηµαντικούς πελάτες και το διεθνή χώρο. Οι πράξεις της µε τους πελάτες στα κράτη µέλη (εκτός Γαλλίας) αντιπροσώπευαν 37,9 δισεκατοµµύρια γαλλικά φράγκα το 1997, δηλαδή ένα χαµηλό ποσό ως προς τις πράξεις της πελατείας (περίπου 3 %) αλλά όχι αµελητέο, δεδοµένου του µεγέθους του οµίλου, που στα τέλη του 1997 ήταν ο σηµαντικότερος γαλλικός τραπεζικός όµιλος και ένας από τους κυριότερους στην Ευρώπη (15). Η τράπεζα υπογραµµίζει ιδιαίτερα ότι το 1997 µε τη δηµιουργία µιας νέας θυγατρικής, της Indocam, απέκτησε ένα εργαλείο φιλοδοξία του οποίου είναι να τεθεί επικεφαλής των ευρωπαίων διαχειριστών ενεργητικού. Η τράπεζα συνεχίζει µια ενεργό πολιτική ανάπτυξης στην Ευρώπη, και συµµετείχε ενεργά στη δηµιουργία της δεύτερης ιταλικής τράπεζας, της Banca Intesa — αποτέλεσµα της συγχώνευσης της Banco Ambrosiano Veneto και της Cariplo — στην οποία η Crédit agricole κατέχει το 30 % και είναι ο σηµαντικότερος µέτοχος. Κατέχει επίσης 20 % του οµίλου Banco Espirito Santo στην Πορτογαλία. Η Crédit agricole διαθέτει στην Κοινότητα υποκαταστήµατα στη Λισσαβώνα, τη Μαδρίτη, το Μπιλµπάο, το Γιβραλτάρ, τή Βαρκελώνη, το Λουξεµβούργο, το Λονδίνο, το Αµβούργο, τη Φρανκφούρτη, τη Στοκχόλµη, το Όσλο, το Ελσίνκι και τον Πειραιά. Ο όµιλος σηµειώνει, στην ετήσια έκθεσή του για το 1997 ότι «θα παρακολουθεί προσεκτικά τις ευκαιρίες που µπορεί να παρουσιαστούν ώστε να ενισχύσει τη θέση του στην ευρωπαϊκή αγορά των (12) ΕΕ L 336 της 3. 12. 1989, σ. 14. (13) Υποθέτοντας, για λόγους απλούστευσης φόρο επί των κερδών 40 %. (14) Συνέντευξη στην εφηµερίδα Les Échos, Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 1999. (15) Σύµφωνα µε ταξινόµηση της εταιρείας βαθµολόγησης Moody’s (όπως αναφέρει η εφηµερίδα Le Monde στις 17/18 Ιανουα- ρίου 1999), η Crédit Agricole ήταν στα τέλη του 1997 ο πέµπτος ευρωπαϊκός τραπεζικός όµιλος ως προς το ενεργητικό. 29. 7. 2000 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 193/89 λιανικών τραπεζικών εργασιών. Η ισχύς της τής δίνει τα µέσα για µια τέτοια ανάπτυξη». Η διεθνής αυτή ανάπτυξη της Crédit agricole απαιτεί κίνηση κεφαλαίων που να επιτρέπει, για παράδειγµα, την απόκτηση συµµετοχών σε ιδρύµατα όπως η Banca Intesa ή η Banco Espirito Santo και που επηρεάζουν συνεπώς τις ανταλλαγές µεταξύ των κρατών µελών. Εξάλλου, η επιχειρηµατική τράπεζα του οµίλου, η Crédit agricole - Indosuez είναι µια από τις σηµαντικότερες επιχειρηµατικές τράπεζες στη Γαλλία και πραγµατοποιεί ένα σηµαντικό µερίδιο της δραστηριότητάς της στο εξωτερικό. (55) ∆εύτερον, ακόµη και αν υποθέσουµε ότι περιορίζουµε την εξέταση των αποτελεσµάτων των µέτρων αυτών στο επίπεδο των περιφερειακών οντοτήτων του οµίλου, όπως προτείνει η Crédit agricole στις παρατηρήσεις της, πρέπει να σηµειωθεί ότι η διεθνής δραστηριότητα δεν είναι αποκλειστικότητα µόνο της CNCA στο πλαίσιο του οµίλου Crédit agricole. Πράγµατι, αντίθετα από ό,τι αναφέρει η Crédit agricole στις παρατηρήσεις της, η ετήσια έκθεση του 1997 της Crédit agricole υπογραµµίζει ότι « η διεθνής δραστη- ριότητα των περιφερειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole στις παραµεθόριες περιοχές αναπτύχθηκε επίσης κατά τη διάρκεια τον 1997». Η ετήσια έκθεση υπογραµµίζει ιδιαίτερα την ανάπτυξη του περιφερεια- κού συνεταιρισµού των Πυρηναίων-Γασκονίας στην ισπανική Βασκική Χώρα, κατόπιν του οποίου η Bankoa, την οποία κατέχει πλέον κατά πλειοψηφία η Crédit agricole, περιελήφθη στην περίµετρο ενοποίησης του οµίλου το 1997. Σηµειώνει ότι «η πρωτοβουλία αυτή εγγράφεται στο πλαίσιο της διασυνοριακής ανά- πτυξης των περιφερειακών συνεταιρισµών της Crédit agricole, που επεκτείνουν τις λιανικές τραπεζικές τους δραστηριότητες, σε συµφωνία µε τη CNCA, στις όµορες χώρες». Η ανάπτυξη αυτή αφορά όχι µόνο τις πράξεις στις αγορές και τις επιχειρηµατικές συναλλαγές (corporate banking) της Crédit agricole, αλλά και τις λιανικές τραπεζικές δραστηριότητές της στις οποίες περιλαµβάνονται οι καταθέσεις των συµβολαιο- γράφων. (56) Φαίνεται λοιπόν ότι οι συµπληρωµατικοί πόροι και τα κέρδη που δηµιουργούνται χάρη στις καταθέσεις των συµβολαιογράφων συνέβαλαν άµεσα στη χρηµατοδότηση της ανάπτυξης της Crédit agricole και σε άλλα κράτη µέλη. (57) Εξάλλου, οι δυνητικές επιπτώσεις των δικαιαιωµάτων που χορηγήθηκαν στην Crédit agricole δεν περιορίζο- νται στην επέκταση της Crédit agricole εκτός της Γαλλίας, στα άλλα κράτη µέλη. Όπως υπογράµµισε η Επιτροπή κατά το άνοιγµα της παρούσας διαδικασίας, µολονότι, καταρχάς, τα πιστωτικά ιδρύµατα µπορούν να ασκήσουν χωρίς σύνορα τις δραστηριότητές τους που βασικά εντοπίζονται στη συλλογή καταθέσεων, δανείων στην αγορά και τη χορήγηση δανείων, αντιµετωπίζουν εµπόδια για την επέκτασή τους, στο εξωτερικό. Τα εµπόδια αυτά συνδέονται συχνά µε την προστασία των εγχώριων τραπεζών κατά του ανταγωνισµού, γεγονός που καθιστά λιγότερο συµφέρουσα την είσοδο στην εγχώρια αγορά ξένων ανταγω- νιστών. Αυτό ακριβώς συµβαίνει µε τις εν λόγω ενισχύσεις στην Crédit agricole που είναι πιθανό να καταστήσουν την εγχώρια γαλλική αγορά λιγότερο ανοικτή στον ξένο ανταγωνισµό, είτε πρόκειται για το εθνικό επίπεδο της CNCA είτε στο περιφερειακό επίπεδο των συνεταιρισµών. Έχουν ως αποτέλεσµα να διατηρήσουν έναν ισχυρό εθνικό καταµερισµό ορισµένων δραστηριοτήτων τραπεζικών καταθέσεων που αντιτίθεται στο άνοιγµα της αγοράς το οποίο προβλέπει η συνθήκη, τη στιγµή που οι διασυνοριακές πράξεις θα πολλαπλασιαστούν στον τραπεζικό τοµέα, όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ωστόσο, η αυξηµένη αυτή ολοκλήρωση των εθνικών τραπεζικών συστηµάτων εξαρτάται, όπως αναφέρει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, από την κατάργηση των φορολογικών και νοµοθετικών διαφορών µεταξύ των κρατών µελών (16). (58) Συνεπώς, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα εν λόγω µέτρα εµπίπτουν στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης αφού αποτελούν κρατικές ενισχύσεις που νοθεύουν τον ανταγωνισµό σε βαθµό ο οποίος είναι πιθανό να επηρεάσει τις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές. VI ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (59) (60) Τα δικαιώµατα συλλογής οιωνεί δωρεάν (17) και διατήρησης, δωρεάν, που έχουν χορηγηθεί στην Crédit agricole από το γαλλικό κράτος, αποτελούν µέτρα που περιέχουν κρατικές ενισχύσεις οι οποίες εµπίπτουν στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Στο µέτρο που, βάσει των νέων πληροφοριών που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, φαίνεται πλέον ότι οι εν λόγω ενισχύσεις προϋπήρχαν της έναρξης ισχύος της συνθήκης, και συνάγεται ότι: — οι εν λόγω ενισχύσεις είναι νόµιµες και δεν απαιτείται καµία επιστροφή: (16) Βλέπε προηγούµενες υποσηµειώσεις έως 11. (17) Εκτός της προµήθειας 1 % που καταβάλεται στους συµβολαιογράφους επί της συλλογής. L 193/90 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 7. 2000 — η Επιτροπή πρέπει, όπως για οποιαδήποτε υφιστάµενη κρατική ενίσχυση, να εξετάσει τη συµβιβασι- µότητά της µε τη συνθήκη και, αν η εξέταση αυτή αποδεικνύει τη µη συµβιβασιµότητα µε το κοινό συµφέρον, ενδεχοµένως να εξετάσει µε το κράτος µέλος τα κατάλληλα µέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 88 παράγραφος 1 της συνθήκης, εφόσον µια ενίσχυση θεωρείται µη συµβιβάσιµη µε την κοινή αγορά. (61) Ωστόσο, σε επιστολή της 28ης Απριλίου 1999, οι γαλλικές αρχές ενηµέρωσαν ρητά την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να θέσουν τέρµα στα δικαιώµατα της Crédit agricole για τις καταθέσεις των συµβολαιο- γράφων, και να συγκεντρώσουν τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων στην Caisse des dépóts et consigna- tions, η οποία είναι πλέον αρµόδια για τη διατήρηση του συνόλου των καταθέσεων των συµβολαιογράφων. Το Υπουργείο Οικονοµικών θα είναι υπεύθυνο για τη συλλογή των καταθέσεων αυτών, στις αγροτικές και αστικές περιοχές. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι το µέτρο αυτό θα αρχίσει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2000. Η εφαρµογή του θα πραγµατοποιηθεί σταδιακά στο σύνολο της επικράτειας ώστε να ολοκληρωθεί την 1η Απριλίου 2000. Οι γαλλικές αρχές δεσµεύτηκαν να λάβουν τα απαραίτητα νοµοθετικά µέτρα για την τροποποίηση του καθεστώτος των καταθέσεων των συµβολαιογράφων εντός σύντοµης προθεσµίας µετά την παρούσα απόφαση. (62) Η Επιτροπή σηµειώνει τη δέσµευση αυτή των γαλλικών αρχών. Θεωρεί ότι η προθεσµία είναι λογική και, λόγω του πλήρους και οριστικού χαρακτήρα της κατάργησης των δικαιωµάτων συλλογής και διατήρησης της Crédit agricole για τις καταθέσεις των συµβολαιογράφων, µπορεί να συµπεράνει ότι το νέο αυτό µέτρο θα θέσει τέρµα στις ενισχύσεις στην Crédit agricole που αφορά η παρούσα διαδικασία η οποία κινήθηκε βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης. Βάσει της δέσµευσης αυτής, δεν φαίνεται απαραίτητο να εξεταστsί η συµβιβασιµότητά τους µε τη συνθήκη ούτε να κινηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 1 της συνθήκης. Συνεπώς, η Επιτροπή µπορεί να περατώσεί την παρούσα διαδικα- σία, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 1. Τα µέτρα που έλαβε η Γαλλία υπέρ της Crédit agricole σε ό,τι αφορά τη συλλογή και τη διατήρηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων στις αγροτικές περιοχές αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις µε την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Τα µέτρα που περιγράφονται στην παράγραφο 1 αποτελούν υφιστάµενες ενισχύσεις, που προϋπήρχαν της 2. έναρξης ισχύος της συνθήκης. ∆εδοµένου ότι η Γαλλία ανέλαβε να τα καταργήσει το αργότερο την 1η Απριλίου 2000, η παρούσα διαδικασία περατώνεται. Η Γαλλία ενηµερώνει την Επιτροπή, εντός προθεσµίας δύο µηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, για τα µέτρα που έλαβε ενόψει της κατάργησης, το αργότερο την 1η Απριλίου 2000, των δικαιωµάτων που έχουν εκχωρηθεί στην Crédit agricole για τη συλλογή και τη διατήρηση των καταθέσεων των συµβολαιογράφων. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική ∆ηµοκρατία. Άρθρο 3 Βρυξέλλες, 8 Ιουλίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1497/1999 af 8. juli 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
pip fruit
stone fruit

formats: pdf print

text: 9. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 174/1 I (Retsakter hvis offentliggørelse er obligatorisk) KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1497/1999 af 8. juli 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (2) ved anvendelse af ovennævnte kriterier skal de faste importværdier fastsættes på de niveauer, der findes i bilaget til nærværende forordning — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 3223/ 94 af 21. december 1994 om gennemførelsesbestemmelser til importordningen for frugt og grøntsager (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1498/98 (2), særlig artikel 4, stk. 1, og ud fra følgende betragtninger: (1) I forordning (EF) nr. 3223/94 fastsættes som følge af af de multilaterale resultaterne gennemførelsen af handelsforhandlinger under Uruguay-runden kriterierne for Kommissionens fastsættelse af de faste værdier ved import fra tredjelande for de produkter og perioder, der er anført i nævnte forordnings bilag; UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 De faste importværdier, der er omhandlet i artikel 4 i forord- ning (EF) nr. 3223/94, fastsættes som anført i tabellen i bilaget. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 9. juli 1999. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 8. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 337 af 24. 12. 1994, s. 66. (2) EFT L 198 af 15. 7. 1998, s. 4. L 174/2 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 9. 7. 1999 til Kommissionens forordning af 8. juli 1999 om faste importværdier med henblik på fastsættelsen af indgangs- prisen for visse frugter og grøntsager BILAG KN-kode 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 10 00 0809 20 95 0809 40 05 Tredjelandskode (1) Fast importværdi (EUR/100 kg) 052 628 999 052 999 382 388 528 999 388 400 508 512 524 528 804 999 388 512 528 999 052 064 999 052 064 066 068 400 616 999 624 999 56,1 119,3 87,7 52,6 52,6 54,2 59,5 56,7 56,8 80,8 76,1 80,0 68,4 58,7 52,0 101,6 73,9 103,2 61,2 54,9 73,1 116,0 83,5 99,8 197,1 96,9 120,3 90,6 202,4 186,2 148,9 258,0 258,0 (1) Den statistiske landefortegnelse, der er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 2317/97 (EFT L 321 af 22. 11. 1997, s. 19). Koden »999« repræsenterer »anden oprindelse«