title: Parere in merito alla «Comunicazione della Commissione al Consiglio, al Parlamento europeo, al Comitato economico e sociale e al Comitato delle regioni «Libro bianco sul commercio""

eurovoc_concepts:
common commercial policy
interinstitutional relations

formats: html pdf print

text: C 258/26 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 9. 1999 Parere in merito alla «Comunicazione della Commissione al Consiglio, al Parlamento europeo, al Comitato economico e sociale e al Comitato delle regioni “Libro bianco sul commercio”» (1999/C 258/08) La Commissione europea, in data 4 marzo 1999, ha deciso, conformemente al disposto dell’articolo 198 del Trattato che istituisce la Comunità europea, di consultare il Comitato economico e sociale in merito alla comunicazione di cui sopra. La Sezione «Mercato unico, produzione e consumo», incaricata di preparare i lavori in materia, ha formulato il parere sulla base del rapporto introduttivo dei relatori Folias e Regaldo, in data 10 giugno 1999 (1). Il Comitato economico e sociale ha adottato l’8 luglio 1999, nel corso della 365a sessione plenaria, con 79 voti favorevoli, 0 contrari e 3 astensioni, il seguente parere. 1. Introduzione Nella Comunicazione dal 1. 1. titolo «Libro bianco sul commercio» la Commissione europea riconosce ancora una volta il ruolo delle attività di distribuzione nell’Unione europea (soprattutto in termini di creazione di nuovi posti di lavoro) e dà risalto all’importante questione della competitività delle imprese commerciali sulla scena mondiale in continua trasfor- mazione. 1. 1. 1. Il Comitato accoglie con favore la decisione del Consiglio dei ministri sul Libro bianco e invita quest’ultimo a proseguire nello sforzo di assistere il commercio. Il Libro bianco sul commercio fa seguito ad una il commercio e la 1. 2. serie di documenti ufficiali riguardanti distribuzione, quali: 1) Il Libro verde sul commercio della Commissione (COM(96) 0530 — C4-0646/96) 2) La normativa comunitaria direttamente riguardante il commercio 3) La Risoluzione legislativa del 19 settembre 1996 recante il parere del Parlamento europeo sulla proposta di decisione del Consiglio relativa a un terzo programma pluriennale per le piccole e medie imprese (PMI) nell’Unione europea (1997-2000) (2) 4) La Comunicazione della Commissione «Verso un mercato unico della distribuzione» (COM(91) 0041) 5) La Risoluzione del Parlamento europeo del 24 aprile 1997 sulla relazione sul coordinamento delle attività a favore delle PMI e dell’artigianato (COM(95) 0362) (3) 6) La Risoluzione del Parlamento europeo del 15 luglio 1997 sul Libro verde della Commissione «La comunicazione commerciale nel mercato interno» (COM(96) 0192) (4) 7) La Risoluzione del Parlamento europeo del 24 aprile 1997 sulla comunicazione della Commissione «L’artigianato e le piccole imprese: chiavi della crescita e dell’occupazione in Europa» (COM(95) 0502) (5) 8) La relazione della Commissione per i problemi economici e monetari e la politica industriale e i pareri della Commis- sione per la politica regionale (A4-0241/99). 9) Le conclusioni del Consiglio sul commercio (6). La Comunicazione cerca inoltre di evidenziare il colle- 1. 3. gamento tra il commercio e le politiche comunitarie esistenti, nonché di individuare nuove politiche dove queste si rendono necessarie. 1. 4. Il Comitato concorda pienamente con il punto di vista del Parlamento europeo, espresso nel punto 18 della Relazione sul Libro bianco (7), secondo cui nell’introduzione viene erro- neamente utilizzato il termine «sopravvivenza», mentre sarebbe più corretto parlare di «capacità delle imprese di restare competitive sul mercato». 1. 5. Il Comitato ritiene che nel Libro bianco per la prima volta vengano descritti e spiegati in modo dettagliato i rapporti del commercio con le altre attività produttive (agricoltura, industria, artigianato, turismo, servizi), fatto che renderà più semplice l’individuazione e la soluzione di eventuali problemi. 2. Contesto e scopo del Libro bianco 2. 1. Il Libro bianco sul commercio, che rappresenta il seguito del «Libro verde sul commercio» (8) adottato dalla Commissione il 20 novembre 1996, enuncia tutte le grandi questioni del commercio europeo e fornisce un calendario generale delle azioni previste dalla Commissione. (1) Il Consigliere Giacomo Regaldo ha sostituito il Consigliere Christos Folias, giunto al termine del suo mandato. (2) GU C 320 del 28. 10. 1996, pag. 153. (3) GU C 150 del 19. 5. 1997, pag. 50. (4) GU C 286 del 22. 9. 1997, pag. 43. (5) GU C 150 del 19. 5. 1997, pag. 44. (6) Conclusioni del Consiglio 7166/99. (7) COM(1999) 0006 — C4-0060/99. (8) COM(96) 530 def. 10. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 258/27 2. 2. Le principali conclusioni a cui si è giunti al termine di una maratona di consultazioni sui temi proposti dal Libro verde riguardavano soprattutto i problemi legati al riconosci- mento del ruolo del commercio nelle economie europee, l’assimilazione da parte del commercio delle nuove tecnologie, la riduzione dell’intervento statale e il miglioramento dei servizi offerti dal settore pubblico al commercio e, per finire, la competitività e la tutela delle PMI di fronte alle pratiche anomale adottate da alcuni grandi gruppi commerciali di vendita al dettaglio. Il Comitato ritiene che non siano stati sufficientemente 2. 3. studiati gli effetti prodotti dal raggiungimento dei criteri stabiliti dal Trattato di Maastricht sulle imprese commerciali, che hanno sostenuto il peso principale della convergenza delle economie europee e necessitano di uno specifico sostegno per mantenere la propria posizione, ma anche espandersi, nel nuovo contesto mondiale. 3. Analisi del settore 3. 1. Importanza del settore 3. 1. 1. Sfortunatamente i dati statistici pubblicati da Eurostat non forniscono ancora una volta un quadro realistico del commercio europeo in quanto si basano su informazioni incomplete raccolte dalle autorità nazionali con particolare difficoltà a motivo della natura stessa delle attività commerciali. Per tale ragione il valore di tali attività per le economie europee risulta sminuito per mancanza di dati comparabili chiari e attendibili. Nei pareri in merito al «Libro verde sul commercio» (1) 3. 1. 2. e alla Comunicazione della Commissione dal titolo «Un’inizia- tiva europea in materia di commercio elettronico» (2) il Comita- to sottolineava il particolare impegno che gli Stati membri e la Commissione devono profondere per raccogliere dati attendi- bili e documentati. 3. 1. 3. Il Comitato ritiene che la Commissione sia stata molto in ritardo nel comprendere l’importanza del commercio per le economie europee e nel farne oggetto di specifiche politiche comunitarie. 3. 2. Tendenze e mutamenti strutturali Il nuovo ambiente economico mondiale modifica 3. 2. 1. in modo sostanziale i parametri tradizionali dell’impresa commerciale che è soggetta a fortissime pressioni da parte sia dei grandi gruppi di vendita al dettaglio sia dei consumatori, le cui pretese e i cui desideri mutano a seconda del periodo, della cultura e del grado di sviluppo tecnologico in cui vivono. (1) COM(96) 530 def. (2) COM(97) 157 def. 3. 2. 2. Le modifiche strutturali degli ultimi anni hanno messo in difficoltà in primo luogo le PMI. La rapida introduzio- ne di nuove tecnologie, le tendenze alla concentrazione, nonché le crescenti esigenze dei consumatori rappresentano sfide che possono essere affrontate solo con misure appropriate. l’inasprirsi della concorrenza, 3. 2. 3. Tali misure comprendono il rilevamento di dati statistici costantemente aggiornati in merito alle tendenze alla concentrazione e a tutto quanto concerne da vicino i lavoratori impiegati in attività commerciali (registro europeo delle impre- se) nonché — quale antidoto e strategia compensativa — la costituzione di gruppi di venditori, la realizzazione di reti d’informazione, una logistica efficiente ed una migliore forma- zione per i proprietari e i dipendenti di PMI. Le nuove condizioni che disciplinano il mercato 3. 2. 4. in imprese specializzate, richiedono la creazione di termini di capitali, frutto dell’unione di diverse PMI, ma anche la costituzione di cooperative di gruppi d’acquisto, più moderne e competitive di quelle già esistenti da decenni e destinate a dare alle imprese commerciali il dinamismo e l’agilità necessari a far fronte alle attuali condizioni di concorrenza. forti 3. 2. 5. Le PMI dovranno al più presto acquisire una co- noscenza delle nuove tecnologie ed aggiornarsi sulle possibilità offerte dalla società dell’informazione tramite programmi di sostegno alle loro infrastrutture tecnologiche ed azioni a lungo termine nel campo della formazione permanente, che modificheranno le loro strutture organizzative e la loro filosofia. 3. 2. 6. Gli operatori del settore dovranno prendere atto del considerevole mutamento delle condizioni, ma anche delle nuove esigenze dei consumatori nell’era dell’informazione, a cui dovranno poi adeguarsi immediatamente. lavoro, Data la sua funzione in quanto importante datore 3. 2. 7. di il commercio dovrebbe sviluppare misure per incrementare il numero di impieghi qualificati. Non dovrebbe mai dimenticare questa sua funzione di creatore d’occupazio- ne, dotandosi anche di strategie attentamente ponderate — come una migliore istruzione, l’assunzione di collaboratori qualificati ed altri investimenti a lungo termine in risorse umane — per rispondere al cambiamento delle abitudini dei consumatori e ad una più intensa concorrenza a livello locale. 4. Sviluppo di una strategia per il commercio: le questio- ni principali 4. 1. Le principali questioni che si pongono in via prelimina- re costituiscono una base teorica di discussione e di analisi dei problemi esistenti. Individuare i problemi in materia di concorrenza, come pure garantire la necessaria coesistenza sul mercato di entità grandi e piccole grazie a regole di funzionamento degne di essere rispettate rappresentano l’obiettivo reale del mercato unico. C 258/28 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 9. 1999 5. Aspetti prioritari per l’azione 5. 2. Migliorare l’ambiente amministrativo, legislativo e finanziario 5. 1. Migliorare l’uso degli strumenti politici di assistenza al commercio 5. 1. 1. A p p r o f o n d i r e s e t t o r e l a c o m p r e n s i o n e d e l 5. 1. 1. 1. Come è emerso da precedenti documenti comuni- tari che affrontavano la tematica del commercio nell’Unione europea, non solo i dati statistici, ma anche la descrizione e la rilevazione delle caratteristiche specifiche dell’attività commer- ciale si discostano in misura sostanziale dalla realtà. Cio` ovviamente trova una spiegazione parziale nel fatto che il commercio presenta forme specifiche e sfaccettature diverse; è certo pero` che né i governi nazionali né la Commissione hanno messo a punto i necessari meccanismi di raccolta e di aggiornamento delle informazioni e dei dati. 5. 1. 1. 2. Il Comitato ritiene che vadano con ogni mezzo potenziati i meccanismi di raccolta e di aggiornamento dei dati statistici relativi al settore commerciale a livello nazionale e europeo. Per tale ragione, oltre alle azioni previste dal Libro bianco sul commercio, propone la destinazione delle necessarie risorse agli interventi di modernizzazione delle strutture nazionali incaricate della raccolta di dati statistici, nonché la creazione di un meccanismo per lo scambio di dati e informa- zioni tra le pubbliche amministrazioni a livello europeo. In materia di occupazione, le cifre relative ai diversi 5. 1. 1. 3. paesi devono essere tra loro comparabili e suddivise in base al sesso, all’età, al tipo di impiego (a tempo pieno, a tempo parziale o stagionale) e alla situazione lavorativa (impiego principale, pensionato, studente, secondo lavoro, ecc. ) del soggetto. 5. 1. 1. 4. Il Comitato invita la DG XXIII a continuare l’analisi dei problemi del commercio in modo che vi sia un controllo costante degli sviluppi. 5. 1. 2. M u t a m e n t i n e l l a s t r u t t u r a d e l c o m - m e r c i o : n u o v e s f i d e p e r l a p o l i t i c a 5. 1. 2. 1. Gli importanti mutamenti che negli ultimi anni hanno interessato il settore del commercio, specialmente a causa dell’esistenza di milioni di imprese con diverse strutture, infrastrutture, volume d’affari e personale impiegato, produco- no non solo turbolenze, ma anche squilibri che la Commis- sione è chiamata ad eliminare grazie alle sue politiche, rafforzando le leggi di mercato e la competitività. 5. 2. 1. L a s e m p l i f i c a z i o n e d e l l e p r o c e d u r e a m m i n i s t r a t i v e Il costo annuo complessivo degli oneri amministra- 5. 2. 1. 1. tivi a carico delle imprese è estremamente difficile da calcolare qualunque sia il metodo adottato; gli importi stimati (150- 250 miliardi di ECU, pari al 3 % circa del PIL comunitario) vanno pertanto accolti con beneficio d’inventario. 5. 2. 1. 2. La relazione BEST deve costituire un utile strumen- to per l’adozione di azioni concrete e obbligatorie soprattutto a livello nazionale. 5. 2. 1. 3. Il Comitato del commercio e della distribuzione (CCD) dovrà occuparsi con particolare impegno del problema fortemente sentito degli oneri amministrativi che gravano sul funzionamento delle imprese commerciali avviando un dialogo a livello europeo e facendosi portavoce delle esigenze di cambiamento presso i governi nazionali. 5. 2. 2. A c c e s s o a i f i n a n z i a m e n t i 5. 2. 2. 1. I rapporti del commercio con il settore bancario continuano ad essere deboli, mentre permangono differenti trattamenti che penalizzano il commercio per quanto riguarda i finanziamenti e le agevolazioni finanziarie. 5. 2. 2. 2. L’accesso ai finanziamenti è particolarmente diffici- le per le PMI data la natura conservatrice e la struttura della grande maggioranza delle imprese commerciali (piccole imprese, imprese gestite da un singolo, imprese a conduzione familiare), ma anche e soprattutto per la mancanza di beni immobili che forniscano teoricamente al settore bancario le necessarie garanzie. Su tutto il territorio dell’Unione europea le imprese commerciali — fatta eccezione per alcuni casi singoli nel settore delle tecnologie avanzate — non sono in grado di finanziare le nuove iniziative da avviare o di procedere ai necessari interventi di modernizzazione, restando cosı` marginalizzate rispetto all’evoluzione in corso, con il rischio immediato di scomparire dal mercato. 5. 2. 2. 3. Il Comitato riconosce la difficoltà di adottare misure concrete a favore del finanziamento delle PMI da parte del settore bancario, ma sostiene con vigore gli sforzi profusi per proseguire e approfondire il dialogo tra il settore bancario e le PMI. Il Comitato ritiene assolutamente prioritaria la 5. 2. 2. 4. messa in atto di meccanismi specifici di accesso ai finanziamen- ti da parte delle imprese innovatrici che promuovono la ricerca in materia di valorizzazione delle nuove tecnologie nello sviluppo del settore commerciale. 5. 1. 2. 2. L’individuazione di tali mutamenti costituisce un primo passo nell’affrontare il problema, ma va accompagnata da una previsione — nella misura del possibile — degli sviluppi futuri e, in special modo, da un rafforzamento delle azioni pratiche di sostegno delle attività commerciali esposte a tali mutamenti, le quali spesso rischiano di scomparire. 5. 2. 2. 5. Il Comitato giudica necessario l’intervento delle autorità nazionali e comunitarie della concorrenza qualora da parte del settore bancario vengano attuate discriminazioni ingiustificate, si verifichino comportamenti di tipo monopo- listico e vengano applicati oneri eccessivi nei confronti delle imprese commerciali. 10. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 258/29 5. 2. 2. 6. Il Comitato ritiene che siano necessarie azioni e finanziamenti specifici per le piccole imprese tradizionali le cui strutture siano rimaste immutate (1). 5. 2. 3. M i g l i o r a r e c o m m e r c i a l i e i d e n t i , c o n s u m a t o r i , e n t i c r e d i t i z i ) i l d i a l o g o t r a l e l o r o p a r t n e r i m p r e s e ( d i p e n - 5. 2. 3. 1. Il dialogo sociale 5. 2. 3. 1. 1. L’approfondimento del dialogo sociale tra le organizzazioni rappresentative dei dirigenti e dei dipendenti del settore commerciale costituisce un presupposto necessario ai fini del corretto funzionamento del settore, nonché dello sviluppo di basi solide per una futura cooperazione. 5. 2. 3. 1. 2. Il Comitato giudica essenziale la proposta della Commissione di riformare il Comitato permanente per l’occu- pazione, ma anche di incrementare la presenza degli operatori commerciali nel dialogo sociale condotto a livello paneuropeo. 5. 2. 3. 2. Consumatori 5. 2. 3. 2. 1. Il dialogo tra consumatori e commercianti costi- tuisce un fondamento essenziale del processo di modernizza- zione delle imprese commerciali, nonché il principale canale d’informazione sulle tendenze e le opinioni correnti. 5. 2. 3. 2. 2. Il mutamento particolarmente rapido dei com- portamenti dei consumatori, nonché le nuove esigenze che, come è prevedibile, questi sviluppano in seno alla società dell’informazione riusciranno a modificare opportunamente le regole, le strutture e le infrastrutture del settore commerciale solo nel quadro di un dialogo leale e regolamentato. 5. 2. 3. 2. 3. Il Comitato ritiene che le esigenze e la protezione dei consumatori siano aspetti fondamentali del commercio moderno. 5. 2. 3. 2. 4. Il Comitato sostiene con vigore il dialogo tra il CCD e il Comitato dei consumatori, specie per quanto riguarda il settore del commercio elettronico in cui si assiste ogni giorno alla comparsa di criteri, usi e costumi nuovi. 5. 2. 3. 2. 5. Il Comitato invita la Commissione ad attivarsi immediatamente per punire severamente i produttori e i distributori di articoli pirata o contraffatti, che ingannano e danneggiano i consumatori e le imprese commerciali oneste. 5. 2. 3. 2. 6. Il Comitato ritiene che le imprese commerciali possano svolgere un ruolo di protezione della salute dei consumatori promuovendo prodotti ecologici ed evitando l’uso di sostanze o metodi sperimentali di produzione che possono arrecare seri danni alla salute pubblica. (1) GU C 157 del 25. 5. 1998, pag. 65. 5. 2. 3. 2. 7. Il Comitato concorda pienamente con la posizio- ne del Parlamento europeo espressa nel punto 18 della relazione, secondo cui è di fondamentale importanza, nella programmazione commerciale degli Stati membri, garantire al consumatore finale la possibilità di trovare punti di distribuzio- ne di piccole, medie o grandi dimensioni, di ogni genere, anche sulla base delle sue esigenze sociali ed economiche, e di scegliere liberamente. 5. 2. 3. 3. Enti creditizi L’organizzazione di un sistema di pagamento 5. 2. 3. 3. 1. efficace, che comprenda in particolare l’utilizzo delle carte di credito, è indispensabile per lo sviluppo del commercio. — Occorre in proposito far sı` che si instauri un rapporto equilibrato tra gli enti che emettono carte di credito e gli operatori commerciali al interessi legittimi di tutte le parti in causa e favorire una collabora- zione armoniosa tra di esse. tutelare gli fine di — A livello contrattuale, è necessario definire chiaramente gli obblighi di tutte le parti, evitando l’adozione di clausole ambigue o difficili da interpretare. — Le spese e le commissioni imposte ai commercianti per le transazioni effettuate mediante carta di credito devono essere eque, pur consentendo agli enti di emissione di coprire i costi e ottenere un sufficiente margine di gua- dagno. 5. 2. 3. 3. 2. Il Comitato ritiene che occorrano una maggiore trasparenza e un quadro più chiaro per le transazioni effettuate con carta di credito in modo da garantire appieno gli interessi legittimi dei consumatori, degli enti creditizi e dei commercianti. 5. 2. 3. 3. 3. Le conseguenze derivanti dall’introduzione del- l’euro nel settore delle carte di credito andranno studiate al più presto al fine di adottare le misure necessarie a tutela delle transazioni. 5. 2. 3. 3. 4. Il Comitato ritiene necessaria la più ampia diffu- sione possibile delle transazioni mediante carte di credito e con procedura elettronica (pagamenti elettronici), in modo tale da limitare il rischio di comportamenti illegali nei confronti delle imprese e dei consumatori. 5. 2. 3. 3. 5. Il Comitato richiama con particolare attenzione i reati di carattere economico e le frodi nelle transazioni, che sono alla base di situazioni di concorrenza sleale, ma anche della mancanza di sicurezza nelle transazioni. 5. 3. Rafforzamento della competitività e promozione dello spirito d’impresa 5. 3. 1. I l c o m m e r c i o e l e t t r o n i c o 5. 3. 1. 1. Il commercio elettronico rappresenta lo strumento più moderno adottato dalle imprese commerciali nella società dell’informazione e puo` essere tra la cause principali di un mutamento radicale delle strutture e delle infrastrutture commerciali. C 258/30 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 9. 1999 5. 3. 1. 2. I principali impedimenti che si frappongono allo sviluppo del commercio elettronico nell’Unione europea sono la mancanza di aggiornamento e di formazione, l’assenza delle infrastrutture necessarie al settore commerciale, il costo elevato delle telecomunicazioni e il mancato affermarsi della nuova mentalità che tutto cio` comporta. Il Comitato ha già espresso la propria posizione in 5. 3. 1. 3. materia di commercio elettronico in un parere interamente dedicato a tale tematica (1), nel quale procedeva a un’illustrazio- ne dettagliata della situazione attuale, delle prospettive future e degli ostacoli allo sviluppo del commercio elettronico. 5. 3. 1. 4. Secondo il Comitato, questa tematica richiede una più stretta cooperazione tra le Direzioni generali competenti della Commissione europea (III, XIII, XXIII, XXIV) e gli altri organi istituzionali perché le iniziative necessarie progredisca- no a ritmo più veloce. 5. 3. 1. 5. Il commercio deve partecipare attivamente al Quin- to programma quadro di ricerca e sviluppo tecnologico e a i programmi finalizzati alla promozione delle nuove tutti tecnologie, in modo da beneficiare dei vantaggi che queste offrono, ma anche per impiegarle a sostegno delle sue nuove attività. Per potersi adeguare alle nuove condizioni messe 5. 3. 1. 6. in atto dalla società dell’informazione e dal commercio elettronico, il commercio necessita di: a) costi contenuti delle telecomunicazioni; b) programmi di formazione in materia di commercio elettro- nico; c) sostegno per il suo ingresso sperimentale nelle nuove tecnologie mediante azioni e orientamenti chiari e concreti; d) programmi per incentivare l’acquisizione delle attrezzature tecniche; e) costi contenuti, per le imprese commerciali, delle operazio- ni relative al commercio elettronico effettuate dal settore bancario. 5. 3. 2. C o o p e r a z i o n e t r a i m p r e s e 5. 3. 2. 1. La cooperazione tra le piccole imprese commerciali ed altre entità di dimensioni analoghe o maggiori è essenziale per la loro sopravvivenza in un ambiente che allo stato attuale è particolarmente competitivo. 5. 3. 2. 2. Il Comitato invita la Commissione europea ad adottare qualunque misura, nel rispetto delle regole di concor- renza, che aiuti le imprese commerciali a raggiungere la massa critica e le dimensioni necessarie a restare sul mercato. 5. 3. 2. 3. Secondo il Comitato le fusioni, le trasformazioni e la costituzione di cooperative tra le piccole imprese commer- ciali e le reti di distribuzione non costituiscono un problema (1) GU C 19 del 21. 1. 1998, pag. 72. particolare per l’applicazione delle regole di concorrenza in quanto non bastano a far loro acquisire una posizione dominante, né creano, per le loro dimensioni, dei monopoli dagli effetti dannosi. Il Comitato, 5. 3. 2. 4. in una fase precedente, aveva già sostenuto l’approccio «più economico» della Commissione, vale a dire forme di collaborazione (soprattutto su temi di cooperazione verticale) nel settore del commercio. Sulla base della recente decisione del Consiglio dei ministri dell’industria riguardo al nuovo approccio della politica della concorrenza in questo settore, il Comitato esaminerà l’argomento in modo più approfondito, se la Commissione presenterà proposte specifiche per sostituire alcuni regolamenti esistenti (deroghe). Ancora una volta, le proposte del Comitato saranno intese a rimuovere gli ostacoli alla collaborazione nel commercio, particolarmente per le PMI commerciali. 5. 3. 3. F o r m a z i o n e 5. 3. 3. 1. La formazione rappresenta l’unico strumento per far fronte a tutte le innovazioni che derivano dall’utilizzo delle nuove tecnologie nella società dell’informazione, ma anche per l’acquisizione delle indispensabili nuove conoscenze e competenze di cui necessita il commercio nella società dell’in- formazione. Cio` significa che tutti coloro che partecipano alle attività commerciali e di distribuzione devono, per poter restare al passo con i tempi, intraprendere un nuovo ciclo di aggiornamento — indipendentemente dalle conoscenze in temporali, ma si loro possesso — che non abbia limiti trasformi in un processo formativo lungo tutto l’arco della vita. L’esigenza di formazione non esiste solo per le 5. 3. 3. 2. piccole imprese, ma anche per quelle che sono considerate, per gli standard europei, medie o grandi. Il rapido sviluppo tecnologico e la comparsa di strumenti informatici sempre nuovi richiedono un aggiornamento costante. 5. 3. 3. 3. Il Comitato ritiene che le politiche in materia di formazione dovrebbero essere organizzate su base permanente per venire incontro alle esigenze sempre crescenti, ma soprat- tutto per tenere il passo con i nuovi sviluppi e cambiamenti. 5. 3. 3. 4. Secondo il Comitato la maggior parte dei program- mi di formazione vanno realizzati in funzione di una formazio- ne permanente. 5. 3. 3. 5. Il Comitato ritiene necessaria la creazione di scuole commerciali specializzate a livello di insegnamento superiore e di nuovi istituti di ricerca che promuovano gli studi e l’informazione e contribuiscano all’ulteriore promozione delle nuove tecnologie nel settore. 5. 3. 4. I l c o m m e r c i o n e l l e z o n e r u r a l i e n e l l e a r e e u r b a n e s v a n t a g g i a t e 5. 3. 4. 1. Data la particolare funzione sociale delle piccole imprese commerciali nelle zone rurali e nelle aree urbane svantaggiate, tutte le istituzioni europee sono particolarmente attente alla loro conservazione e sopravvivenza. 10. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 258/31 5. 3. 4. 2. Il Comitato è dell’avviso che occorrano misure coordinate e concrete atte a garantire non soltanto la moder- nizzazione, ma anche una continuità di sviluppo delle piccole imprese commerciali nelle zone rurali e nelle aree urbane svantaggiate. Il Comitato invita i governi nazionali a identificare 5. 3. 4. 3. i problemi a livello locale delle piccole imprese commerciali, che svolgono un ruolo fondamentale nella creazione di posti di lavoro in zone socialmente svantaggiate, e a precisare le loro esigenze che sono varie, di molteplici forme e diverse da un luogo all’altro. 5. 3. 4. 4. La Commissione è chiamata a collaborare con i governi degli Stati membri al fine di fornire un sostegno alle imprese commerciali locali e di realizzare investimenti specifici a tale scopo, per mezzo dei fondi strutturali. 5. 3. 4. 5. misure specifiche per le zone urbane e rurali svantaggiate. Il Comitato invita la Commissione ad adottare 5. 3. 5. C o m m e r c i o e t u r i s m o 5. 3. 5. 1. I settori del commercio e del turismo presentano vantaggi molteplici per le economie europee in quanto coe- sistono ed interagiscono tra loro. Il Comitato propone che la DG XXIII — competen- 5. 3. 5. 2. te per entrambi i settori di attività economica — e le organizzazioni elaborino programmi di azione, cooperazione e aggiornamento comuni, destinati in particolare ai paesi in cui il turismo costituisce un settore economico di rilievo. Il settore commerciale risulterebbe meglio servito 5. 3. 5. 3. se avesse più stretti legami con il turismo a livello europeo; si propone pertanto l’istituzione di un organo consultivo in seno alla DG XXIII costituito da rappresentanti dei due settori. 5. 3. 6. A m b i e n t e 5. 3. 6. 1. Il settore del commercio, compreso nelle parti sociali, è invitato ad assumersi le proprie responsabilità rispetto ai temi dell’ambiente e della protezione della salute pubblica. 5. 3. 6. 2. Il commercio, nei limiti delle sue possibilità e in collaborazione con gli enti locali, puo` contribuire sostanzial- mente alla protezione dell’ambiente. Le imprese commerciali di piccole dimensioni 5. 3. 6. 3. hanno particolare necessità di informazione e di sostegno rispetto alle tematiche ambientali e, nelle zone turistiche, devono collaborare strettamente ed efficacemente con le aziende turistiche, che di regola sostengono il peso maggiore dei problemi ambientali e delle loro conseguenze. 5. 4. Incoraggiare l’europeizzazione e l’internazionalizzazione 5. 4. 1. L ’ e u r o L’euro e il commercio elettronico rappresentano le due grandi sfide e gli strumenti più attuali per la 5. 4. 1. 1. oggi modernizzazione del commercio europeo. 5. 4. 1. 2. Predisporre le imprese commerciali ad accettare l’euro, inizialmente come strumento bancario e, in seguito, come mezzo comune di pagamento in Europa, richiede una informazione, preparazione molto seria anche a livello di cosı` da poter affrontare tempestivamente ed efficacemente i problemi che si manifesteranno. 5. 4. 1. 3. La documentazione e le informazioni di ogni tipo riguardanti l’euro, destinate tanto al mondo imprenditoriale quanto al più vasto pubblico dei consumatori, sono la chiave per il buon esito del passaggio alla moneta unica europea. 5. 4. 1. 4. Nell’ambito di tale sforzo, soprattutto le imprese commerciali devono svolgere il ruolo principale nel processo di transizione verso l’euro, in quanto, con il contatto diretto e quotidiano che intrattengono con i consumatori, rappresenta- no un elemento fondamentale di «sensibilizzazione» e di «informazione» sull’euro, tanto dal punto di vista della sua utilità, quanto della sua applicazione nelle transazioni commer- ciali. 5. 4. 1. 5. Presupposto necessario alla messa a punto di una politica di comunicazione è la definizione preliminare dei seguenti parametri: 1) quali sono gli organi incaricati del coordinamento e dell’attuazione 2) il campo di applicazione, cioè i destinatari 3) le tematiche fondamentali della «piattaforma informativa» 4) gli strumenti di sostegno da utilizzare. Per ottenere un risultato significativo nello sforzo informazione vengono proposte le seguenti misure di 5. 4. 1. 6. di carattere pratico: a) la creazione, nell’ambito dei comitati nazionali di coordina- mento per l’euro, di un comitato direttivo («steering committee») composto di rappresentanti delle banche, del commercio, dei governi e di esperti in comunicazioni e pubblicità. b) La creazione di un «ufficio informazioni sull’euro» nei ministeri competenti, nelle organizzazioni dei datori di lavoro e dei lavoratori e nelle camere di commercio. c) La creazione in ogni Stato membro di un «Centro nazionale di documentazione sull’euro», che costituisca una fonte di informazioni per servizi ed enti pubblici. E’ sottinteso che tale centro offrirebbe i suoi servizi anche alle organizzazio- ni professionali di ogni tipo. d) La nomina, tramite procedure specifiche, nelle maggiori imprese commerciali, industriali, turistiche, di assicurazio- ni e nelle banche, di un «responsabile dell’euro», che disponga di una completa conoscenza dei problemi e dei vantaggi dell’introduzione dell’euro. C 258/32 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 9. 1999 e) L’introduzione dell’euro nel programma di studio delle facoltà universitarie di economia, degli tecnici superiori, degli istituti per la formazione professionale e delle scuole secondarie di indirizzo economico. istituti 5. 4. 2. 3. Il Comitato ritiene che la presenza del commercio europeo sulla scena internazionale costituisca una priorità fondamentale e invita le Direzioni generali competenti (I e XXIII) a collaborare a tal fine. 5. 4. 1. 7. Perché la «campagna d’informazione sull’euro» sia efficace, occorre che sia rivolta ad una categoria specifica di «destinatari». Si suggeriscono: — i dirigenti di imprese ed organizzazioni — i quadri medi e superiori delle imprese, in primo luogo commerciali, turistiche, industriali — i consumatori, e in particolare i gruppi sociali svantaggiati. 5. 4. 1. 8. Il Comitato ritiene che una campagna di informa- zione intesa a formare più in generale l’opinione pubblica per creare «persone che pensano in euro» («euro-minded people») presupponga uno studio delle motivazioni psicologiche, dal cui risultato definire poi una «piattaforma di informazione». Inoltre cio` risulta evidente anche da uno studio relativamente recente condotto a livello europeo, che ha dimostrato che il 51 % circa degli europei è «attaccato» alla propria moneta nazionale, soprattutto per ragioni di carattere psicologico, e considera con scetticismo l’uso della nuova moneta. 5. 4. 1. 9. trasparenza nelle spese bancarie del passaggio all’euro. Il Comitato ritiene che debba esservi una completa Il Comitato è dell’avviso che i governi debbano 5. 4. 1. 10. stabilire fin dall’inizio la politica che adotteranno riguardo all’introduzione dell’euro nei rispettivi paesi, e decidere le disposizioni in modo che le imprese commerciali non debbano sostenere l’onere di spese superflue e di diversi inutili investimenti. legislative in merito, 5. 4. 1. 11. Il Comitato ritiene che i governi debbano intro- durre incentivi di carattere economico e fiscale per sostenere le imprese nei necessari investimenti dovuti all’introduzione dell’euro (cambiamento della contabilità, ecc. ). 5. 4. 2. I l c o m m e r c i o i n t e r n a z i o n a l e 5. 4. 2. 1. L’internazionalizzazione del commercio europeo è un presupposto necessario del suo sviluppo e, soprattutto, della sopravvivenza dei prodotti europei nell’economia mondiale. Pertanto la Commissione deve impegnarsi in tutti i modi per individuare e affrontare i problemi posti dallo sviluppo e dall’affermazione delle imprese europee internazionali. 5. 4. 2. 2. L’Unione europea, tramite le DG I e XXIII, deve svolgere una funzione di primo piano sui temi del commercio all’interno dell’OMC, dell’Ufficio internazionale del lavoro e della Conferenza delle Nazioni unite per il commercio e lo sviluppo, in modo da promuovere le posizioni e i punti di vista delle imprese europee nel dialogo mondiale. 5. 4. 2. 4. liberalizzazione del commercio. Il Comitato esprime un interesse particolare per la 5. 4. 3. L ’ a m p l i a m e n t o d e l l ’ U n i o n e e u r o p e a 5. 4. 3. 1. L’ampliamento dell’Unione europea e i problemi che potranno affiorare vanno affrontati tempestivamente in modo tale che da questi ultimi non derivino sconvolgimenti e impedimenti per il commercio europeo. 5. 4. 3. 2. Il Comitato ritiene che si debba intensificare il dialogo con i rappresentanti del settore commerciale dei paesi candidati all’adesione in modo da individuare in maniera sistematica i problemi strutturali e legislativi, e da cominciare al più presto a risolverli nel quadro delle procedure, delle normative e delle prassi comunitarie. 5. 4. 3. 3. Il Comitato è dell’avviso che il CCD debba prosegui- re gli sforzi di integrare nel commercio europeo il commercio dei paesi candidati. 5. 4. 3. 4. Questi paesi dovranno da parte loro compiere sforzi notevoli per consentire al commercio nazionale di sopravvivere e di svilupparsi in un ambito europeo, che differisce considerevolmente dal contesto in cui hanno operato per diversi decenni. 5. 4. 3. 5. Nel processo di adeguamento del settore commer- ciale di tali paesi alla realtà comunitaria, sono chiamati a svolgere un ruolo essenziale gli Stati membri dell’Unione i quali dovranno per questo europea con essi confinanti intensificare le iniziative transfrontaliere. 5. 4. 3. 6. La mancanza di organizzazioni rappresentative del settore privato nei paesi candidati crea gravi problemi per il rafforzamento e l’approfondimento del necessario dialogo. Il Comitato propone di concedere un sostegno finanziario per la creazione e il funzionamento di tali organizzazioni. Il Comitato invita la Commissione ma anche i paesi 5. 4. 3. 7. candidati ad intensificare le procedure per la costituzione e il sostegno di nuove organizzazioni rappresentative dei settori produttivi (industria, commercio, turismo, ecc. ) che funzionino autonomamente. 6. Il piano d’azione Il piano d’azione quinquennale elaborato dalla Com- 6. 1. missione europea per dare un impulso decisivo alla soluzione dei problemi che interessano il commercio europeo va senza dubbio nella giusta direzione e puo` essere definito particolar- mente ambizioso per quanto riguarda i tempi previsti per la realizzazione delle azioni. 6. 2. Per quanto ambizioso, il piano di azione mette l’accen- to in particolare su campagne, manifestazioni, incontri, studi, ecc. , mentre le azioni concrete di sostegno al commercio sono limitate. Più specificamente, il Comitato approva le seguenti azioni: 10. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 258/33 6. 2. 1. per la semplificazione delle procedure amministrative. Azione 3: organizzazione e pubblicazione di azioni 7. 1. 3. Per la prima volta un documento europeo mette in rilievo la funzione del commercio a livello locale ed europeo. 6. 2. 2. relativa al capitale di avviamento. Azione 4: realizzazione di una seconda iniziativa 6. 2. 3. cio elettronico e i marchi di qualità. Azione 8: progetti pilota per promuovere il commer- 6. 2. 4. promozione dell’euro. Azioni 10 e 14: programmi di simulazione per la 6. 2. 5. mi comunitari e ai fondi strutturali. Azione 11: migliorare l’accesso delle PMI ai program- 7. 1. 4. Le misure proposte per risolvere i problemi che affliggono da tempo il settore del commercio comprendono molte soluzioni teoriche, che non hanno effetti diretti o sensibili sulle PMI particolarmente a rischio. 7. 1. 5. destinati a determinate azioni. Sarebbe necessario prevedere finanziamenti specifici 7. 1. 6. Occorre concedere alla DG XXIII maggiori finanzia- menti e un considerevole sostegno in termini di personale e di altre risorse, in modo che possa rispondere alle esigenze poste dalla sua funzione. 6. 2. 6. Azione 16: partecipazione di organizzazioni dei PECO e di Cipro ad attività comunitarie per la promozione del commercio. 7. 1. 7. to di azione per la riduzione della burocrazia. La Relazione BEST deve costituire un valido strumen- 6. 2. 7. Per quanto riguarda tutte le altre azioni, il Comitato propone di spostare l’accento dalla «teoria», che ovviamente costituisce una base necessaria, alla «pratica», che è essenziale per il sostegno e lo sviluppo del commercio nei cinque anni del programma. 6. 3. Considerando ormai certo il finanziamento del piano d’azione, il Comitato invita la Commissione europea a riflettere su come riorganizzare al meglio in termini di personale i servizi incaricati di seguire la realizzazione del piano d’azione. Il Comitato invita tanto i governi nazionali quanto i 6. 4. rappresentanti del settore commerciale ad assumersi il ruolo risolutivo che spetta loro in modo tale che l’ambizioso piano d’azione produca i risultati da un lato auspicati e dall’altro indispensabili che il Libro bianco si è posto come obiettivo. 6. 5. Occorre inserire nel piano di azione delle specifiche iniziative concrete che producano risultati il più presto possi- bile. 7. Conclusioni 7. 1. Il Comitato ha formulato le seguenti conclusioni: Sfortunatamente i dati statistici pubblicati da Eurostat 7. 1. 1. non forniscono ancora una volta un quadro realistico del commercio europeo in quanto si basano su informazioni incomplete raccolte dalle autorità nazionali con particolare difficoltà a motivo della natura stessa delle attività commerciali. Per tale ragione il valore di tali attività per le economie europee risulta sminuito per mancanza di dati comparabili chiari e attendibili. Il Libro bianco sul commercio costituisce indubbia- 7. 1. 2. mente un documento importante che descrive i problemi del settore. 7. 1. 8. Nel periodo di doppia circolazione dell’euro e delle monete nazionali, è necessario un accordo specifico tra i governi e le imprese commerciali. 7. 1. 9. Per quanto riguarda le commissioni sulle carte di credito, ma anche le altre spese bancarie, è necessaria un’inizia- tiva a livello europeo per armonizzare, all’interno delle regole del libero mercato, i costi delle operazioni bancarie per le imprese commerciali. Non viene adeguatamente descritto il ruolo fonda- 7. 1. 10. mentale del commercio nella lotta alla disoccupazione e nella creazione di nuovi posti di lavoro. Il Comitato ritiene che nel Libro bianco non venga 7. 1. 11. fatta un’adeguata distinzione tra il commercio per quanto concerne le imprese commerciali e il commercio riguardante i consumatori finali, in modo tale da adottare le misure necessa- rie per questi due rami del settore. 7. 1. 12. La DG XXIII deve partecipare attivamente a tutte le politiche europee che riguardano e influenzano il commercio. 7. 1. 13. I governi nazionali sono invitati ad adottare misure specifiche per rafforzare il commercio e aumentare la doman- da, dopo il raggiungimento della convergenza delle economie europee secondo i criteri previsti dal Trattato di Maastricht. 7. 1. 14. Le imprese commerciali europee devono acquisire una maggiore determinazione e affrontare maggiori rischi nell’attuale contesto di globalizzazione. 7. 1. 15. In ogni caso, è necessario avviare una rigorosa armonizzazione delle disposizioni e delle pratiche riguardanti il commercio a livello europeo. Su tale argomento i governi degli Stati membri sono invitati ad iniziare un dialogo serio e aperto. C 258/34 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 10. 9. 1999 7. 1. 16. Il Comitato ritiene che per le piccole imprese commerciali sia necessario adottare misure di sostegno fiscali e di sviluppo specifiche. 7. 1. 17. Secondo il Comitato, occorre assumere un atteggia- mento equo nei confronti delle nuove forme di commercio, come ad esempio i contratti di le vendite a distanza, ecc. , sia dal punto di vista fiscale che giuridico. franchising, 7. 1. 18. Il Comitato ritiene che il peso maggiore del sostegno al commercio venga sostenuto dai governi e li invita ad avviare immediatamente un dialogo a livello europeo per adottare misure chiare e concrete. Bruxelles, 8 luglio 1999. 7. 1. 19. Dopo aver portato a termine il dialogo sul Libro bianco, la DG XXIII deve raccogliere il punto di vista di tutte le parti interessate e continuare nello sforzo di definire azioni chiare e concrete di immediata realizzazione. 7. 1. 20. La Commissione (DG XXIII) deve tenere sotto stretto controllo i rapidi mutamenti che si verificano nel commercio nella società dell’informazione e adottare o propor- re le misure necessarie, evitando procedure burocratiche ed esercitando pressione nella giusta direzione sui governi nazionali. La Presidente del Comitato economico e sociale Beatrice RANGONI MACHIAVELLI ALLEGATO al parere del Comitato economico e sociale Il seguente punto del testo del parere della Sezione è stato respinto durante la votazione dell’emendamento in sessione plenaria, ma ha ottenuto almeno un quarto dei voti espressi: «4. 2. Merita sottolineare che per la prima volta un documento comunitario analizza e descrive con tanto rigore il ruolo del commercio rispetto alla tematica dell’occupazione, nonché le sue prospettive future. » Esito della votazione Voti favorevoli: 39, voti contrari: 30, astensioni: 4


title: Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschikking 96/411/CE betreffende de verbetering van de communautaire landbouwstatistiek

eurovoc_concepts:
EU programme
EU statistics
agricultural statistics
national statistics
statistical method

text: 26. 10. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 307 E/29 Voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Beschik- king 96/411/CE betreffende de verbetering van de communautaire landbouwstatistiek (1999/C 307 E/03) COM(1999) 332 def. (cid:151) 1999/0137(COD) (Door de Commissie ingediend op 8 juli 1999) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, 1. Artikel 2, punt a), wordt als volgt gewijzigd: Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 285, (cid:132)a) stelt de Commissie vast op welke van de in bijlage II genoemde prioritaire statistische gebieden de lidstaten het volgende jaar maatregelen kunnen nemen;(cid:148) Gezien het voorstel van de Commissie, 2. Artikel 3 wordt vervangen door: Hebbende beslist overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag, (cid:132)Artikel 3 (1) Overwegende dat de communautaire landbouwstatistiek dankzij Beschikking 96/411/EG van de Raad van 25 juni 1996 betreffende de verbetering van de communautaire laatstelijk gewijzigd bij Beschikking landbouwstatistiek, 98/3/EG (1), beter kan reageren op de informatiebehoeften die voortvloeien uit de hervorming van het gemeenschap- pelijk landbouwbeleid; (2) Overwegende dat het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de vorderingen bij de uitvoering van Beschikking 96/411/EG een positieve balans van de toepassing van deze beschikking geeft; (3) Overwegende dat de aanpassing van de nationale statisti- sche systemen aan de behoeften die voortvloeien uit de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, nog niet voltooid is; (4) Overwegende dat in Beschikking 1999/126/EG van de Raad van 22 december 1998 betreffende het communautair sta- tistisch programma voor de periode 1998-2002 (2) de voortzetting wordt voorzien van de maatregelen om de bestaande landbouwstatistieken te verbeteren en om rich- ting te geven aan de toekomstige ontwikkelingen, waardoor kan worden voldaan aan de behoeften van het gemeen- schappelijk landbouwbeleid; (5) Overwegende dat moet worden voorzien in een verlenging van Beschikking 96/411/EG; (6) Overwegende dat in het licht van de opgedane ervaringen sommige bepalingen van Beschikking 96/411/EG moeten worden gewijzigd, vooral om de uitvoering ervan te ver- eenvoudigen; HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Beschikking 96/411/EG wordt als volgt gewijzigd: (1) PB L 1 van 3. 1. 1998, blz. 9. (2) PB L 42 van 16. 2. 1999, blz. 1. Tijdschema en procedure De in artikel 1 bedoelde aanpassing van de communautaire landbouwstatistiek wordt voortgezet gedurende het tijdvak 2000-2002. Zij wordt door de Commissie geco(cid:246)rdineerd door middel van technische actieplannen overeenkomstig artikel 4. Na deze periode kan de Raad, in overeenstemming met de in artikel 11 bedoelde voorstellen van de Commissie, tot een verlenging besluiten. (cid:148) 3. Artikel 4, lid 2, wordt geschrapt. 4. Artikel 5 wordt vervangen door: (cid:132)Artikel 5 Verslagen van de lidstaten De lidstaten dienen de volgende stukken bij de Commissie in: a) ieder jaar voor 31 maart een mededeling waarin zij hun eventuele voornemen om het volgende jaar aan priori- taire maatregelen deel te nemen aangeven, alsmede een beknopte beschrijving van de betreffende uitvoeringspro- jecten en een evaluatie van de kosten; b) na de goedkeuring van het technisch actieplan door de Commissie een werkprogramma voor elke maatregel die hen betreft; c) na de afronding van iedere maatregel een beknopt ver- slag over de uitvoering van de maatregel waaraan zij hebben deelgenomen. in te dienen De overeenkomstig de punten a), b) en c) stukken hebben betrekking op de beoogde veranderingen in de uitvoeringsmethoden, de werkzaamheden die moeten worden verricht, de verwachte moeilijkheden en de voor- stellen om deze te verhelpen, de nationale en communau- taire middelen die nodig zijn en de voorstellen voor ver- C 307 E/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 10. 1999 betering op communautair niveau. Er moet worden aange- geven voor welke maatregelen financiºle steun van de Com- missie nodig is. Volgens de procedure van artikel 10 stelt de Commissie vereenvoudigde modellen op om het opstellen van ge- noemde verslagen te vergemakkelijken. (cid:148) regel in kennis is gesteld, en zij dit heeft goedgekeurd. Het saldo wordt overgemaakt nadat het verslag over de uitvoe- ring van de maatregel door de betrokken lidstaten bij de Commissie is ingediend en door haar is goedgekeurd. In samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voert de Commissie ter plekke elke vorm van controle uit die zij nodig acht. (cid:148) 5. Artikel 6, lid 3, wordt vervangen door: 6. In artikel 11 wordt (cid:132)1999(cid:148) vervangen door (cid:132)2002(cid:148). (cid:132)3. De bijdrage wordt in twee gedeelten aan de lidstaten verstrekt. De eerste, ter hoogte van 30% van de kosten van de maatregel, wordt bij wijze van voorschot verstrekt nadat de Commissie van het actieplan voor de betrokken maat- Artikel 2 Deze beschikking is gericht tot de lidstaten


title: Dohoda, kterou se mění Dohoda o vědecké a technické spolupráci mezi Evropským společenstvím a Austrálií

eurovoc_concepts:
Australia
cooperation agreement (EU)
revision of an agreement
scientific cooperation
scientific research
technical cooperation

text: 80 CS Úřední věstník Evropské unie 11/sv. 32 21999A0728(01) 28. 7. 1999 ÚŘEDNÍ VĚSTNÍK EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ L 195/32 kterou se mění Dohoda o vědecké a technické spolupráci mezi Evropským společenstvím a Austrálií DOHODA, RADA EVROPSKÉ UNIE jménem Evropského společenství, na jedné straně, a VLÁDA AUSTRÁLIE na straně druhé, s ohledem na Dohodu o vědeckotechnické spolupráci mezi Evropským společenstvím a Austrálií, která vstoupila v platnost dne 25. července 1994, vzhledem k tomu, že obě strany vyjádřily přání rozšířit oblast působnosti dohody, a proto v souladu s čl. 11 odst. 2 uvedené dohody dohodu změnit, vzhledem k tomu, že jednání o takových změnách byla úspěšně uzavřena, SE DOHODLY TAKTO: Článek 1 V článku 4 Dohody o vědeckotechnické spolupráci mezi Evropským společenstvím a Austrálií se odstavec 2 nahrazuje tímto: „2. Pro účely této dohody jsou oblasti spolupráce vymezeny takto: Pro Společenství mohou zahrnovat všechny činnosti výzkumu, technologického rozvoje a demonstrací, na které se vztahují čl. 130g písm. a) (1) Smlouvy o založení Evropského společenství, a pokud jde o sítě mezi provozovateli infrastruktur a příslušnými výzkumnými projekty, čl. 130g písm. d) (2) Smlouvy o založení Evropského společenství. Pro Austrálii mohou zahrnovat všechny vědecké a technické činnosti financované nebo prováděné australskou vládou, vládou některého australského státu nebo teritorií, nevládními organizacemi včetně výzkumu v soukromém sektoru, obchodním sektoru a různými zúčastněnými výzkumnými subjekty. Austrálie diplomatickou cestou informuje Společenství o provádění této dohody ve státech a teritoriích. (1) Provádění programů výzkumu, technologického rozvoje a demonstrace za podpory spolupráce s podniky a mezi nimi, s výzkumnými středisky a s vysokými školami. (2) Podpora vzdělávání a mobility výzkumných pracovníků v rámci Společenství. “ Článek 2 Tato dohoda vstupuje v platnost dnem, kdy si strany písemně oznámily splnění svých právních požadavků nezbytných pro vstup dohody v platnost. Článek 3 Tato dohoda je vyhotovena ve dvou prvopisech v anglickém, dánském, finském, francouzském, italském, německém, nizozemském, portugalském, řeckém, španělském a švédském jazyce, přičemž všechna znění mají stejnou platnost. Na důkaz čehož připojili níže podepsaní k této dohodě své podpisy. Hecho en Bruselas, el ocho de julio de mil novecientos noventa y nueve. Udfærdiget i Bruxelles den ottende juli nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Brüssel am achten Juli neunzehnhundertneunundneunzig. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις οκτώ Ιουλίου χίλια εννιακόσια ενενήντα εννέα. Done at Brussels on the eighth day of July in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait à Bruxelles, le huit juillet mil neuf cent quatre-vingt dix-neuf. Fatto a Bruxelles, addì otto luglio millenovecentonovantanove. Gedaan te Brussel, de achtste juli negentienhonderd negenennegentig. Feito em Bruxelas, em oito de Julho de mil novecentos e noventa e nove. Tehty Brysselissä kahdeksantena päivänä heinäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäyhdeksän. Som skedde i Bryssel den åttonde juli nittonhundranittionio. 11/sv. 32 CS Úřední věstník Evropské unie 81 Por la Comunidad Europea For Det Europæiske Fællesskab Für die Europäische Gemeinschaft Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα For the European Community Pour la Communauté européenne Per la Comunità europea Voor de Europese Gemeenschap Pela Comunidade Europeia Euroopan yhteisön puolesta På Europeiska gemenskapens vägnar Por el Gobierno de Australia På den australske regerings vegne Für die Regierung Australiens Για την Κυβέρνηση της Αυστραλίας For the Government of Australia Pour le gouvernement d’Australie Per il governo dell’Australia Voor de regering van Australië Pelo Governo da Austrália Australian hallituksen puolesta På Australiens regerings vägnar


title: 2000/317/EG: Beschikking van de Commissie van 8 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Italië voornemens is te verlenen voor de fabriek van Fiat SpA in Piedimonte San Germano (Cassino) (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2267) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Italy
Latium
State aid
application of EU law
control of State aid
motor vehicle industry

text: 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/1 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 8 juli 1999 betreffende de overheidssteun die Italiº voornemens is te verlenen voor de fabriek van Fiat SpA in Piedimonte San Germano (Cassino) (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2267) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2000/317/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig voornoemde artikelen in de gelegenheid te hebben gesteld hun opmerkingen kenbaar te maken (1), Overwegende hetgeen volgt: I. PROCEDURE (1) Tussen oktober en december 1997 heeft de Italiaanse lid 3, van het EG- regering, overeenkomstig artikel 88, Verdrag, bij de Commissie zes steunvoornemens ten behoeve van Fiat Auto SpA (hierna: (cid:132)Fiat(cid:148)) aangemeld (2), waaronder ook de steun voor de fabriek in Piedimonte San Germano, deelgemeente Cassino (Latium) (hierna: (cid:132)Fiat Cassino(cid:148)) die op 29 oktober 1997 werd ingeschre- ven onder nummer N 729/97. Aan de Italiaanse autoritei- ten werden vragen om aanvullende inlichtingen gezon- den, alsmede diverse verzoeken om de inlichtingen te ontvangen die onmisbaar waren opdat de Commissie een beschikking kon geven. Op 23 april 1998 vond een bij- (1) PB C 113 van 24. 4. 1999, blz. 16. (2) Vier steunvoornemens hebben betrekking op de automobielproduc- tie: Cassino-Piedimonte San Germano , Mirafiori Carrozzeria (C 5/99, ex N 728/97), Pomigliano (C 4/99, ex N 727/97) en Rivalta (C 8/99, ex N 834/97); twee op de bouw van motoren: Termoli (C 7/99, ex N 730/97) en Mirafiori Meccanica (C 9/99, ex N 838/97). eenkomst plaats met de vertegenwoordigers van Italiº en Fiat om diverse aspecten van het onderzoek in deze zaak uit te klaren. Ten slotte hebben de Italiaanse autoriteiten bij schrijven van 20 november 1998 een gedeeltelijk ant- woord gegeven op de door de Commissie gestelde vra- gen. (2) Bij schrijven van 2 maart 1999 heeft de Commissie Italiº in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag ten aanzien van de voornoemde steunvoornemens. Tevens heeft zij Italiº aangemaand haar binnen ØØn maand alle bescheiden, inlichtingen en gegevens te verstrekken die noodzakelijk waren om de verenigbaarheid van de steun- maatregel met de gemeenschappelijke markt te beoor- delen. Indien de Commissie deze informatie niet ontving, zou zij op basis van de feiten waarover zij beschikte, een beschikking geven. (3) Het besluit tot inleiding van de procedure werd bekend- gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschap- pen (3), waarbij de Commissie aan belanghebbenden het verzoek richtte hun opmerkingen kenbaar te maken. De Commissie heeft in dit verband geen opmerkingen van derden ontvangen. (4) De diensten van de Commissie hebben zich op 24 februari 1999 naar Mirafiori begeven om er onder meer het project Fiat Cassino te bespreken. Ten slotte werd op 17 mei 1999 het project te Cassino bezocht. (3) Zie noot 1. L 110/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 II. GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE STEUNMAATREGEL (5) De voorgenomen steun zou door de Italiaanse autoritei- ten worden toegekend aan Fiat, dat onder meer in Italiº, In Polen, Turkije en Zuid-Amerika vestigingen heeft. 1997 produceerde Fiat 2,8 miljoen auto’s, onder de vol- gende merknamen: Alfa Romeo, Ferrari, Fiat, Lancia en Maserati. In 1997 had de onderneming circa 62 000 werknemers in Italiº, onder wie 7 000 in Cassino, waar de productie plaatsvindt van auto’s die onder de merk- naam Fiat worden verkocht. Een belangrijk deel van de omzet van Fiat (cid:151) circa eenderde (cid:151) wordt behaald in andere lidstaten. (6) De aangemelde investering vindt plaats in de fabriek van Fiat Cassino, die gevestigd is in een steungebied ex artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, met een regio- (NSE) naal plafond van 10 % nettosubsidie-equivalent voor de grote ondernemingen. De investering ging van start in 1993 en werd afgerond in 1997. Zij heeft een waarde van 677,8 miljard ITL (actuele waarde: 548,7 mil- jard ITL, of circa 233 miljoen EUR) en is bestemd voor de productie van de nieuwe modellen Fiat Bravo/Brava. Na grondige aanpassingen van de fabriek is de productie- capaciteit gedaald van 1 750 tot 1 400 voertuigen per dag, waardoor ook een halve shift verdween. (7) De steun voor een nominaal bedrag van (cid:151) volgens de Italiaanse autoriteiten (cid:151) 56,4 miljard ITL (29 miljoen EUR) wordt toegekend in het kader van de regeling uit wet nr. 488/92 van 19 december 1992 (4), tot herfinan- ciering van wet nr. 64/86 (hierna: (cid:132)wet nr. 488/92(cid:148)), welke op 24 maart 1995 door de Commissie werd goed- gekeurd. Zodoende bedraagt de geactualiseerde intensiteit van de steun 3,52 % NSE of 4,30 % brutosubsidie-equiva- lent (BSE). (8) De Commissie heeft de Italiaanse regering in kennis gesteld van haar besluit inleiding van de formele tot onderzoeksprocedure ten aanzien van het aangemelde steunvoornemen, in hoofdzaak om de volgende redenen: a) b) c) d) twijfel ten aanzien van de aard van bepaalde investe- ringen die in werkelijkheid een modernisering van de productielijnen zouden kunnen inhouden; twijfel ten aanzien van de verenigbaarheid van de tus- sen eind februari 1993 en 1 mei 1994 doorgevoerde investeringen, met de goedgekeurde regeling waarop zij gebaseerd zijn; twijfel over de noodzaak van de steun, vooral in ver- band met de vermeende mobiliteit van de investerin- gen; twijfel ten aanzien van de omvang van de toegelaten steun, aangezien de Italiaanse autoriteiten niet de gegevens hebben verstrekt die voor een kosten-baten- analyse nodig zijn. (9) De Commissie heeft Italiº derhalve aangemaand haar bin- nen ØØn maand alle informatie te verstrekken welke noodzakelijk is om de verenigbaarheid van de betrokken steun te beoordelen. Er werd om welbepaalde documen- ten gevraagd, onder meer: a) een locatiestudie waaruit de geografische mobiliteit van het project blijkt; b) een kosten-batenanalyse gebaseerd op de keuze van een vergelijkingslocatie die niet in een communautair steungebied is gelegen, met het oog op een vergelij- king van de exploitatiekosten (arbeidskrachten, com- voorraadkosten, ponenten/materialen, energie/water, transport van de input en afgewerkte producten, opleiding (cid:133)) over een periode van drie jaar te rekenen vanaf het begin van de commerciºle productie, alsmede de investe- ringskosten (onder meer voor gronden, gebouwen en metselwerk, machines/werktuigen en uitrusting en persen, uitrusting voor toeleveranciers (cid:133)); telecommunicatie, huurprijzen, c) evolutie van de productiecapaciteit van de groep v(cid:243)(cid:243)r en na de investering. Indien de Commissie deze informatie niet ontving, zou zij op basis van de feiten waarover zij beschikte, een beschikking geven. III. OPMERKINGEN VAN ITALI¸ (10) Nadat de Italiaanse autoriteiten op 9 april 1999 hadden verzocht om een aanvullende antwoordtermijn, hebben zij de Commissie bij schrijven van 16 april 1999 de inlichtingen verstrekt die nodig waren om het onderzoek te beºindigen van de zes zaken, die tussen oktober en december 1997 waren aangemeld en ten aanzien waar- van de Commissie op 3 februari 1999 besloten had de formele onderzoeksprocedure in te leiden. (11) Op de eerste plaats beklemtoont de Italiaanse regering de hiaat die volgens haar bestaat tussen de economische rea- liteit van het besluit over de keuze van de vestigingsplaats en het door de Commissie uitgevoerde onderzoek, met name wat betreft de nauw verbonden kwesties van de mobiliteit en de uitwerking van de kosten-batenanalyse. De in dat verband gemaakte opmerkingen overschrijden het strikte kader van de zaak Fiat Cassino en hebben rui- mer betrekking op de voormelde zes Fiat-zaken. (12) Wat de betrokken assemblagefabrieken (5) betreft, wijst Italiº erop dat, concreet gesproken, Fiat een coherent pro- (4) GURI nr. 299 van 21. 12. 1992. (5) Cassino, Mirafiori Carrozzeria, Pomigliano en Rivalta. 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/3 gramma heeft uitgewerkt voor investeringen in de peri- ode 1993-1998, na onderzoek van twee hypothesen: bij de investeringen de voorkeur geven aan de productie in Italiaanse dan wel Poolse fabrieken (waarbij zoveel moge- lijk activiteiten worden overgebracht naar Tichy en Bielsko-Biala). In de bij het schrijven van 16 april 1999 gevoegde diagrammen wordt de aan elke fabriek toege- wezen capaciteit schematisch voorgesteld, naargelang de gehanteerde hypothese. Uit diverse analyses van Fiat is gebleken dat de keuze om in Polen productiecapaciteit te installeren voor het B-, C- en D-segment van de merken Fiat en Alfa Romeo veel rendabeler zou zijn dan de uit- eindelijk door Fiat genomen keuze waarbij de productie in Polen beperkt blijft tot het A-segment. Met evenveel of iets meer investeringen kon een beter rendement worden behaald dankzij de geringere kosten voor arbeid, trans- port naar de markten waarvoor geproduceerd wordt (6), maar ook voor onderdelen, aangezien het (cid:151) reeds goed uitgebouwde (cid:151) net van lokale Fiat-toeleveranciers zich nog verder zou ontwikkelen. (13) Italiº wijst erop dat Fiat de door de overbrenging van de productie naar Polen noodzakelijk geworden personeels- inkrimping had kunnen doorvoeren dankzij de turnover- effecten, met name de niet-vervanging van gepensio- neerde werknemers, die bijzonder talrijk zouden zijn gelet op de structuur van de leeftijdspiramide in de fabrieken van de groepen. Daarentegen zou het banenverlies in Ita- liaanse industriegebieden met afnemende economische activiteit of in het zuiden van het land (cid:151) ook door Fiat (cid:151) worden beschouwd als een negatief effect. (14) De voorgenomen regionale steun volstaat niet om de extrakosten te compenseren die voortvloeien uit het besluit om de investeringen in Italiº uit te voeren, maar hebben zeker een stimulerend effect gehad bij de besluit- vorming. (15) Bijgevolg is de Italiaanse regering van oordeel dat de pro- jecten van Fiat Cassino, Mirafiori Meccanica, Pomigliano en Rivalta voldoen aan het vereiste inzake geografische mobiliteit. Wat het project van Fiat Cassino betreft, blijkt de mobili- teit uit de reeds verstrekte algemene verklaringen. Italiº voegt daar aan toe dat Fiat voor de modellen Bravo/Brava voor de volgende, reºle keuze stond: a) 1 200 voertuigen per dag toewijzen aan Fiat Cassino en 200 aan de fabriek te Rivalta, of b) 1 000 voertuigen per dag toewijzen aan Fiat Cassino en een equivalent (7) van 400 voertuigen per dag aan de fabriek te Bielsko-Biala. (16) Op de tweede plaats mocht, op grond van wet nr. 488/92, voor de zes zaken geen steun worden verleend aan ØØn transversale steunregeling, maar moesten de sub- sidieaanvragen afzonderlijk worden ingediend. Aangezien (6) Het betreft markten in West-Europa (Duitsland, Frankrijk, Belgiº, Nederland) en Oost-Europa. (7) In Polen gaat het in feite om 374 voertuigen/dag omdat het aantal werkdagen er hoger is dan in Italiº. Berekend op jaarbasis, stemt een productie van 374 voertuigen/dag in 246 werkdagen overeen met een productie van 400 voertuigen/dag in 230 werkdagen. zes vestigingen in aanmerking komen voor de eerste twee uitnodigingen tot inschrijving aan de hand waarvan de projecten worden geselecteerd die voor steun in aanmer- king komen, heeft Fiat zes aparte aanvragen ingediend. De zes zaken werden vervolgens nog eens afzonderlijk bij de Commissie aangemeld. Een andere moeilijkheid bij de behandeling van deze zaken vloeit voort uit het feit dat de projecten op twee verschillende tijdstippen werden aangemeld, in oktober en in december 1997. Dit had ten gevolge dat de Commissie de communautaire kaderrege- automobielindustrie ling (hierna: (cid:132)de kaderregeling(cid:148)) toepaste, in de twee versies die op het tijdstip van de aanmelding van toepassing waren (8). Volgens de eerste versie moet de bij de kosten- batenanalyse gebruikte vergelijkingslocatie gevestigd zijn buiten een steungebied in de Gemeenschap, terwijl vol- gens de tweede versie een vergelijkingslocatie mag wor- den gebruikt in de Gemeenschap of in de landen van Centraal- of Oost-Europa (LMOE’s). staatssteun aan de inzake (17) Deze dubbele, kunstmatige dichotomie houdt geen reke- ning met de economische realiteit van investeringen, omdat zij de productieve interdependentie van de fabrie- ken en de daaruit voortvloeiende synergieºn niet in aan- merking neemt. Bijgevolg is het volgens de Italiaanse autoriteiten moeilijk om (cid:151) zoals de Commissie gevraagd heeft (cid:151) de beide methodes voor een kosten-batenanalyse afzonderlijk toe te passen, aangezien dit niet beantwoordt aan het ge(cid:239)ntegreerde aspect van de projecten en de financiºle berekeningen die daaruit voortvloeien. De Commissie had de kosten-batenanalyses als ØØn geheel moeten beoordelen. In het schrijven van 16 april 1999 wordt een aantal gegevens genoemd aan de hand waar- van kosten-batenanalyses zouden kunnen worden uit- gewerkt voor de fabrieken Mirafiori Carrozzeria, Rivalta, Cassino en Pomigliano, telkens vergelegen met de fabriek van Bielsko-Biala, in het kader van een optimale verdeling van de productie tussen Italiº en Polen. (18) Om evenwel rekening te houden met het feit dat in het besluit tot inleiding van de procedure ten aanzien van Fiat Cassino verklaard werd dat op grond van de toepas- selijke kaderregeling geen alternatieve locatie mocht wor- den gekozen die buiten een steungebied van de Gemeen- schap is gelegen, heeft Italiº twee kosten-batenanalyses uitgevoerd, waarbij voor de fabricage van de Fiat Bravo/ Brava een vergelijking wordt gemaakt tussen de fabrieken van Cassino en Rivalta. In de eerste kosten-batenanalyse wordt uitgegaan van een hypothese waarbij 200 voertui- gen per dag worden geproduceerd, in de tweede van 300 voertuigen per dag. De periode waarvoor de exploitatie- handicaps worden berekend, is dezelfde: 1995-1997. Italiº wijst erop dat Rivalta op het tijdstip dat het investe- ringsbesluit werd genomen, niet in een steungebied gele- gen was. (19) De kosten-batenanalyses van de Italiaanse regering komen voor Cassino uit op een handicap van 15,4 % (hypothese 200 voertuigen/dag) en 15,2 % (hypothese 300 voertui- gen/dag), hetgeen volstaat om de betrokken steun (die een intensiteit van 3,52 % heeft) goed te keuren. (8) Zie, onderscheidenlijk, PB C 123 van 18. 5. 1989, blz. 3, en PB C 279 van 15. 9. 1997, blz. 1. L 110/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 (20) Ten derde wijzen de Italiaanse autoriteiten erop dat, wat betreft de investeringen die plaatsvonden tussen februari 1993 en mei 1994, het ministerieel decreet nr. 527 van 20 oktober 1995 (9) houdende uitvoeringsbepalingen van wet nr. 488/92, een retroactieve toepassing voor een periode van 24 maanden toestaat ten aanzien van inves- teringen waarvoor de oorspronkelijke steunaanvraag na 20 augustus 1992 aan de bevoegde instantie werd gericht. Aangezien Fiat haar eerste steunaanvraag op basis van wet nr. 64/86 op 11 juli 1994 had ingediend, kon- den de investeringen retroactief vanaf juli 1992 als ver- enigbaar worden aangemerkt. De investeringen gingen van start in 1993 en moeten bijgevolg in hun geheel als verenigbaar worden beschouwd. (21) Ten vierde verklaart Italiº dat geen van de investeringen uit de onderzochte aanmelding verband houdt met een modernisering van de productie van de Tipo- of Tempra- modellen. Deze modellen werden in het schrijven van 20 november 1998 (een antwoord op een verzoek van de Commissie) enkel vermeld om het onderscheid te onder- strepen tussen de vroegere productie, met een doorgedre- ven automatisering, en de nieuwe volgens het beginsel van de ge(cid:239)ntegreerde productie. (22) Ten slotte wordt opgemerkt dat het project vergezeld gaat van een capaciteitsinkrimping in de fabriek te Cas- sino, zodat de gevolgen voor de mededinging niet signifi- cant zijn, aangezien er geen sprake is van een capaciteits- verhoging. IV. BEOORDELING VAN DE STEUN (23) De door de Italiaanse autoriteiten aangemelde maatregel ten behoeve van Fiat voor Fiat Cassino is overheidssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag. Deze maatregel wordt immers gefinancierd door de staat of met overheidsmiddelen. Aangezien de steun bovendien een niet onaanzienlijk aandeel in de financiering van het project vertegenwoordigt, dreigt de mededinging in de Gemeenschap te worden vervalst doordat Fiat wordt bevoordeeld ten opzichte van andere ondernemingen die geen steun ontvangen. Ten slotte wordt de markt voor automobielen gekenmerkt door een intensief handelsver- keer tussen de lidstaten. (24) De betrokken overheidssteun, die wordt toegekend in het kader van de goedgekeurde regeling uit wet nr. 488/92, is bestemd voor een onderneming die actief is in de fabri- cage en assemblage van automobielen. Het steunvoor- nemen dient bijgevolg te worden beoordeeld op grond van de betrokken communautaire kaderregeling. Aange- zien de Italiaanse regering het steunvoornemen heeft aan- gemeld op 28 oktober 1997, is de toepasselijke kader- regeling die uit 1989, zoals gewijzigd en verlengd. Een en ander wordt bevestigd door de volgende kaderrege- ling (10), die van kracht is vanaf 1 januari 1998. Volgens (9) GURI nr. 292 van 15. 12. 1995. (10) PB C 284 van 28. 10. 1995, blz. 3. punt 2. 6 van deze kaderregeling (cid:132)dient de vorige kader- regeling, die op 1 januari 1996 in werking is getreden voor een periode van twee jaar, als basis voor de beoor- deling van steunprojecten welke v(cid:243)(cid:243)r 1 november 1997 zijn aangemeld en over wier verenigbaarheid de Commis- sie zich nog niet heeft uitgesproken of ten aanzien waar- van zij v(cid:243)(cid:243)r die datum de procedure van artikel 93, lid 3, van het EG-Verdrag had ingeleid(cid:148). In de loop van de pro- cedure heeft Italiº deze benadering niet betwist. (25) De Commissie wijst er voorts op dat steun wordt toege- kend op basis van een goedgekeurde regeling, en dat de kostprijs van het project meer dan 17 miljoen EUR bedraagt. Bijgevolg zijn de Italiaanse autoriteiten hun ver- plichting tot aanmelding van het project nagekomen. De Commissie betreurt evenwel dat veel tijd is verlopen tus- sen de ondertekening van het ministerieel decreet waar- mee de toekenning van de betrokken steun wordt gere- geld (cid:151) 20 november 1996 (cid:151) en het tijdstip van de officiºle aanmelding, eind oktober 1997. (26) Krachtens artikel 87, lid 2, van het EG-Verdrag kunnen bepaalde soorten steun als verenigbaar met het EG-Ver- drag worden beschouwd. Gezien de aard en de doelstel- ling van de steun, alsmede de geografische locatie van de investeringen, is artikel 87, lid 2, onder a) tot en met c), niet van toepassing. In lid 3 van het bewuste artikel wor- den andere vormen van steun genoemd die als verenig- baar met de gemeenschappelijke markt kunnen worden beschouwd. De verenigbaarheid dient te worden beoor- deeld in het kader van de hele Gemeenschap, en niet in louter nationaal verband. Teneinde de goede werking van de gemeenschappelijke markt te verzekeren en gelet op het beginsel van artikel 3, onder g), van het EG-Verdrag, dienen de afwijkingen uit artikel 87, lid 3, restrictief te worden ge(cid:239)nterpreteerd. Wat de afwijkingen uit artikel 87, lid 3, onder b) en d), betreft, is de betrokken steun duidelijk niet bestemd om een project van gemeenschap- pelijk Europees belang te bevorderen of een ernstige ver- storing in de Italiaanse economie op te heffen. Evenmin dient hij om de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed te bevorderen. Wat de afwijkingen uit artikel 87, lid 3, onder a) en c), betreft, is enkel de afwij- king onder c) relevant, omdat Cassino zich bevindt in een op grond van deze laatste bepaling gesteund gebied. Bijgevolg dient de Commissie na te gaan of de voorwaar- den uit de betrokken kaderregeling worden nageleefd, vooraleer een besluit te treffen inzake de verenigbaarheid van de voorgenomen regionale steun met de gemeen- schappelijke markt op grond van de afwijking uit artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. (27) De Commissie erkent dat nieuwe investeringen in minder ontwikkelde gebieden een bijdrage kunnen leveren tot de regionale ontwikkeling. Precies daarom neemt de Com- missie doorgaans een positieve houding aan ten aanzien van investeringssteun die wordt toegekend om het hoofd te bieden aan structurele handicaps in achtergebleven regio’s van de Gemeenschap. Bij de beoordeling van voornemens om regionale steun te verlenen dient de Commissie echter de voordelen voor de regionale ontwik- keling (zoals bijdragen tot de duurzame ontwikkeling van 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/5 de regio door het scheppen of behouden van stabiele arbeidsplaatsen, en het bestaan van banden met de lokale en communautaire economie) af te wegen tegen de mogelijke gevolgen voor de sector als geheel (zoals het ontstaan of behoud van een aanzienlijke overcapaciteit). Deze beoordeling is evenwel niet bedoeld om te ontken- nen dat regionale steun een essentiºle bijdrage levert tot de cohesie in de Gemeenschap, maar wil eerder garande- ren dat ook andere elementen in aanmerking worden genomen die voor de Gemeenschap van belang zijn, zoals de ontwikkeling van de sector op communautair niveau. Het is dus vast beleid van de Commissie dat zij als volgt te werk gaat bij de toetsing van regionale steun voor de automobielindustrie aan de betrokken kaderrege- ling. 1. De Commissie gaat eerst na of regionale steun mag worden toegekend. Daartoe onderzoekt zij met name of de betrokken regio volgens het Gemeenschapsrecht in aanmerking komt voor steun en of de investeerder voor zijn project een alternatieve locatie kan kiezen, hetgeen de noodzaak van de steun aantoont, met name op grond van de mobiliteit van het project. 2. Vervolgens bepaalt de Commissie of de voor de mobiele aspecten van een project voorziene kosten in aanmerking komen voor steun. 3. Daarna onderzoekt zij of de toekenning van de voor- genomen steun in verhouding staat tot de regionale problemen die hij moet helpen oplossen. Daartoe gaat zij na of het project de ontwikkeling van de betrokken regio op lange termijn bevordert, en maakt zij in de regel gebruik van een kosten-batenanalyse. 4. Ten slotte behandelt zij ook de kwestie van de toeslag (top-up) die bestaat in een verhoging van de intensi- teit, als extra stimulus voor de investeerder om in de betrokken regio te investeren. Dergelijke toeslag wordt toegestaan mits de investering de capaciteits- problemen waarmee de automobielsector te maken heeft, niet vergroot. 5. De som van de in de laatste twee stadia berekende bedragen vormt het totale steunbedrag dat de Com- missie, binnen de grenzen van het regionale plafond, kan goedkeuren. (29) De betrokken fabriek is (cid:151) minstens sinds het begin van de jaren negentig (cid:151) gevestigd in een steungebied ex arti- kel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, waar de regionale steun voor grote ondernemingen in de regel maximaal 10 % NSE mag bedragen. (30) Om de noodzaak van de regionale steun te bewijzen, moeten de Italiaanse autoriteiten onder meer de mobili- teit van het project aantonen, door te bewijzen dat er een economisch levensvatbare alternatieve locatie bestaat voor de vestiging van het project of delen daarvan. Indien de betrokken investering op geen enkel ander nieuw of bestaand fabrieksterrein van het concern kan worden uit- gevoerd, zal de onderneming immers verplicht zijn haar project uit te voeren op de enig mogelijke vestigings- plaats, zelfs zonder steun. (31) Zoals uiteengezet in overweging 15, had Fiat, volgens de Italiaanse regering, voor de modellen Bravo/Brava vol- gende alternatieven: a) 1 200 wagens per dag toewijzen aan Fiat Cassino en 200 per dag aan Rivalta, of b) 1 000 wagens per dag toewijzen aan Fiat Cassino en een equiva- lent van 400 wagens per dag aan Bielsko-Biala. Deze capaciteitsverdeling, die beantwoordt aan een economi- sche logica, wordt ten dele bevestigd door de diagram- men; daaruit blijkt: a) dat Fiat Cassino, met een capaciteit van 1 400 voertuigen per dag volledig wordt gebruikt voor de productie van voertuigen uit het C- en D-seg- ment van het merk Fiat, dat in de vestiging te Rivalta modellen uit de C- en D-segmenten van Fiat worden geproduceerd, en dat een vestiging (cid:132)Polen(cid:148) die een capaci- teit van 2 000 voertuigen per dag heeft, gebruikt wordt voor de productie van 700 voertuigen per dag uit het A-segment van Fiat; en b) dat Fiat Cassino met een capa- citeit van 1 400 voertuigen per dag, slechts voor 1 000 voertuigen per dag wordt benut voor de productie van voertuigen uit de C- en D-segmenten van Fiat, dat Rivalta geen modellen uit de C- en D-segmenten van Fiat produ- ceert en dat de vestiging (cid:132)Polen(cid:148), met een capaciteit van 2 000 voertuigen per dag, op volle capaciteit draait, onder meer voor voertuigen uit de C- en D-segmenten van Fiat. (32) De Commissie heeft zich voor het onderzoek van deze elementen laten bijstaan door onafhankelijke deskundigen (IMO-Leuven), met wie zij Fiat Cassino heeft bezocht. (28) De procedure is de Italiaanse regering en Fiat bekend, door talrijke andere, eerdere steunzaken in de automo- bielsector. Bovendien werd een passend antwoord gege- ven op de methodologische problemen die ter sprake werden gebracht tijdens de bijeenkomsten met de Itali- aanse autoriteiten, die vergezeld waren van Fiat-vertegen- woordigers. (33) Overigens is de Commissie van oordeel dat, zelfs al blijkt uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte beschei- den dat Fiat de totale mobiliteit van de projecten van Mirafiori Meccanica, Rivalta, Cassino en Pomigliano heeft bestudeerd, het reºle economische alternatief nog niet noodzaakt tot een gelijktijdige overbrenging van produc- tiecapaciteit uit de vier Italiaanse fabrieken. Het zou ook mogelijk geweest zijn (cid:151) op een technisch en financieel verantwoorde manier (cid:151) slechts een deel van de capaci- L 110/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 teit (vooral op basis van de platforms) over te brengen uit een of meerdere van deze fabrieken. (34) Opgemerkt moet worden dat de capaciteit van Fiat Cas- sino thans 1 200 voertuigen per dag bedraagt. Voor een capaciteit van 1 400 voertuigen per dag zou gedeeltelijk een bijkomende shift vereist zijn. (35) De Commissie komt bijgevolg tot de conclusie dat het mobiele gedeelte van de investeringen van Fiat Cassino beperkt is tot 200 voertuigen/dag (cid:151) het verschil tussen de in overweging 31 genoemde hypothese a) en hypo- these b) (cid:151) uitsluitend voor de fabriek Fiat Cassino. (36) Het feit dat de uitvoering van de investering in Fiat Cas- sino meer dan ØØn jaar na de steunaanvraag van start ging, zou normaliter betekenen dat (cid:151) zoals in het besluit tot inleiding van de procedure werd verklaard (cid:151) de steun niet noodzakelijk was voor de verwezenlijking van het project. Aansluitend echter bij de beschikkingen van de Commissie van 18 november 1997 (11), 30 september 1998 (12) en 7 april 1998 (13), kunnen de zeer specifieke omstandigheden inzake het aflopen van wet nr. 64/86 en de tenuitvoerlegging van wet nr. 488/92 bij uitzondering de vertraging rechtvaardigen tussen het opstarten van het project en de steunaanvraag. Voorts werd aangetoond dat bij het begin van het investeringsproject (februari 1993) bij Fiat sterke verwachtingen leefden dat er nadien waar- schijnlijk regionale steun zou worden verleend. Het pre- cieze bedrag van de potentiºle steun kon toen natuurlijk nog niet gekend zijn. (37) Bijgevolg concludeert de Commissie dat regionale steun noodzakelijk was voor de uitvoering van het investerings- voornemen bij Fiat Cassino. (38) De Commissie heeft vervolgens nagegaan of de kosten subsidiabel waren in het kader van de gehanteerde steun- regeling. Zelfs indien de investering niet resulteert in een uitbreiding van de productiecapaciteit, is de Commissie van oordeel dat het aangemelde project een initiºle inves- tering vormt in de zin van de richtsnoeren inzake regio- een grondige nale ingreep in de productiestructuur van de fabriek betekent. Er blijkt geen enkel element van modernisering te zijn. steunmaatregelen (14), omdat het (39) De Commissie wijst er voorts op dat krachtens decreet nr. 527/95 investeringsuitgaven retroactief (cid:151) tot twee jaar na de indiening van een aanvraag voor toekenning van regionale steun (cid:151) voor steun in aanmerking kunnen komen. Het betreft hier een uitzonderingsprocedure die (cid:151) bij wijze van overgangsmaatregel (cid:151) bedoeld is om (11) PB C 70 van 6. 3. 1998, blz. 7. (12) PB C 409 van 30. 12. 1998, blz. 7 en PB C 384 van 12. 12. 1998, blz. 20. (13) PB C 240 van 31. 7. 1998, blz. 3. (14) PB C 74 van 10. 3. 1998, blz. 9. het juridische vacu(cid:252)m op te vullen dat ontstaan was door het aflopen van wet nr. 64/86 en de vertraging bij de uit- vaardiging van wet nr. 488/92. Voor het onderzochte project gingen de investeringen in februari 1993 van start en diende Fiat in juli 1994 de steunaanvraag bij de Itali- aanse autoriteiten in. De Commissie concludeert dat de volledige investering ten belope van 677,8 miljard ITL op grond van wet nr. 488/92 in aanmerking komt voor regionale steun. (40) De Commissie kan echter alleen de mobiele investeringen goedkeuren. (41) De rechtstreekse gevolgen van het project (een nominale investering van 677,8 miljard ITL en het behoud van circa 1 100 arbeidsplaatsen bij Fiat), alsmede de indirecte effecten houden belangrijke voordelen in voor de lokale economie. De Commissie concludeert dat de voorgeno- men steun, waardoor het betrokken project mede wordt gefinancierd, bijdraagt tot de ontwikkeling van de regio Cassino op lange termijn. (42) Volgens de kaderregeling moet het aangemelde project worden vergeleken met een gelijkaardig project buiten een steungebied in de Gemeenschap, om de extra lasten te onderscheiden die voortvloeien uit de structurele han- dicaps van het gekozen steungebied. De Italiaanse rege- ring vecht de toepassing van dit beginsel niet aan, maar is van oordeel dat de toepassing ervan de economische keuze die Fiat moest maken, niet weerspiegelt. Volgens haar had de Commissie een onderzoek moet voeren waarbij rekening werd gehouden met het ge(cid:239)ntegreerde aspect van de projecten; de Commissie had met andere woorden de vergelijkingslocaties moeten gebruiken waarop de investeerder zich daadwerkelijk heeft geba- seerd, in dit geval (cid:132)Polen(cid:148) en Tichy/Bielsko-Biala. (43) Indien de Commissie in het geval van Fiat Cassino toe- staat dat vergelijkingslocaties worden gebruikt die niet zijn gelegen buiten communautaire steungebieden, dan leeft zij het gelijkheidsbeginsel niet na. Zodoende zou haar behandeling van deze zaak namelijk sterk verschillen van die van andere zaken die uit juridisch oogpunt aan dezelfde regels onderworpen zijn, namelijk alle zaken die getoetst werden aan de kaderregeling die vanaf 1998 van kracht is en waarvoor de vergelijkingslocatie buiten een steungebied was gelegen, zoals bijvoorbeeld in Beschik- king 96/666/EG van de Commissie (15). (44) Bovendien moest op het tijdstip (uiterlijk begin 1993) dat Fiat de vestigingsplaats bestudeerde (cid:151) en dus rekening hield met eventuele overheidssteun (cid:151) overeenkomstig het toenmalige beleid van de Commissie een vergelij- kingslocatie worden gebruikt in een regio die niet voor regionale steun in aanmerking kwam. Italiº en Fiat waren toentertijd al op de hoogte van deze werkwijze, zoals bij- voorbeeld in de zaak Fiat Mezzogiorno (16), die represen- (15) PB L 308 van 29. 11. 1996, blz. 46. (16) Zaak C 45/91 (ex N 255/91). 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/7 tatief is voor de toepassing van de kosten-batenanalyse. De enige steun waarmee Fiat rekening kon houden bij haar financiºle analyse met het oog op het besluit over de vestigingsplaats, is die welke gebaseerd is op een even- tuele vergelijking tussen een locatie die potentieel in aan- merking kwam voor regionale steun, en een alternatieve locatie die niet in een communautair steungebied was gelegen. Een alternatieve locatie in Polen gebruiken, zoals Italiº voorstaat, werd pas mogelijk sinds de betrokken kaderregeling in januari 1998 van kracht werd (cid:151) zowat vijf jaar na het investeringsbesluit. (45) Concluderend kan de Commissie het niet eens zijn met de stelling van de Italiaanse regering als zou het ge(cid:239)nte- greerde investeringsprogramma van Fiat moeten worden onderzocht door oplossingen in Italiº en Polen met elkaar te vergelijken. (46) Volgens de Commissie dient, gelet op de beperkingen die door de toepasselijke kaderregeling worden opgelegd, alleen voor het mobiele gedeelte van het project een ver- gelijking te worden gemaakt van de exploitatiekosten en Indien een locatie kon worden de investeringskosten. gebruikt die een reºel alternatief vormde (cid:151) hetgeen niet het geval is (cid:151) zou de optimale oplossing voor het door de Commissie uit te voeren onderzoek erin bestaan heb- ben een meer algemene vergelijking te maken waarbij preciezer kon worden becijferd wat de extrakosten zijn van het besluit om in Fiat Cassino meer capaciteit in te planten. (47) Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtin- gen blijkt dat de vestiging te Rivalta (17) (die op het tijd- stip van het investeringsbesluit niet in een communautair steungebied was gelegen) waar de Fiat Bravo ook gepro- duceerd wordt, kan worden gebruikt als vergelijkingsloca- tie voor de kosten-batenanalyse die nodig is om de steun- intensiteit te berekenen die de Commissie kan goedkeu- ren. (48) Italiº heeft de Commissie evenwel twee onderscheiden kosten-batenanalyses meegedeeld: in de eerste (cid:151) die door Italiº wordt gehanteerd (cid:151) wordt uitgegaan van een hypothese waarbij 200 voertuigen per dag worden gepro- duceerd, in de tweede van 300 voertuigen per dag. Wat handicaps betreft, benaderen de uitkomsten voor Fiat Cassino elkaar zeer dicht, met, onderscheidenlijk, 15,4 % en 15,2 %. Gelet op de voorgaande opmerkingen dat alleen de capaciteit van 200 voertuigen per dag werkelijk mobiel is, is de Commissie van oordeel dat de kosten-ba- tenanalyse moet plaatsvinden op basis van de eerste hypothese. De deskundigen van de Commissie hebben dus de door Italiº verstrekte gegevens bestudeerd om de netto-extrakosten te berekenen van het besluit om het project in Fiat Cassino uit te voeren in plaats van in Rivalta, uitgaande van een maximumproductie van 200 voertuigen per dag onder een normale werkregeling. De voordelen en handicaps worden beoordeeld over een periode van drie jaar, te rekenen vanaf de start van de commerciºle productie. Aangezien de Fiat Bravo/Brava- (17) In het schrijven waarin nadere gegevens over het Cassino-project worden verstrekt is (overweging 17), verkeerdelijk zo lijkt het, sprake van Arese als vergelijkingslocatie. modellen sinds 1995 op commerciºle basis worden geproduceerd, vangt de referentieperiode van drie jaar voor de kosten-batenanalyse aan in 1995. Italiº betwist deze beginselen niet. (49) De beschikking die de Commissie moet geven, is geba- seerd op de informatie waarover zij beschikt, met name die welke de Italiaanse autoriteiten haar hebben mee- gedeeld na het bevel van 3 februari 1999 om inlichtingen te verstrekken. Er dient op gewezen dat het schrijven van 16 april 1999 informatie bevat die niet werd bewezen, of onvoldoende werd uitgewerkt, of waarvan de effecten niet precies berekend zijn. De Commissie kan met dergelijke gegevens geen rekening houden bij haar beoordeling van de handicap van Fiat Cassino ten opzichte van Rivalta, omdat zij de afwijkingen uit artikel 87, lid 3, van het EG- Verdrag restrictief moet interpreteren. (50) De Commissie heeft diverse afwijkingen vastgesteld ten opzichte van de door Italiº meegedeelde kosten-batenana- lyse. In de eerste plaats lijkt bij de transportkosten van de input een rekenfout gemaakt te zijn bij de berekening van de handicap per eenheid in de referentieperiode. In de tweede plaats konden dankzij het nauwgezette onderzoek van de Commissie en de (cid:151) vooral tijdens het bezoek te Cassino (cid:151) verzamelde inlichtingen bepaalde onzekerheden worden onderscheiden in verband met de financiºle implicaties van de keuze die de constructeur maakte tussen het gebruik van handenarbeid en investe- ringen in automatisering. in staat Een fundamenteel probleem voor Fiat zijn de moeilijkhe- den die zij ondervindt om gekwalificeerd personeel te vinden dat is de moderne productiemiddelen (zoals robots) technisch te onderhouden. De Commissie wijst er bijgevolg op dat als gevolg van het hier onder- zochte project het automatiseringspercentage van de Fiat Cassino-fabriek daalt. Voorts heeft een grondig onderzoek van de investeringen die in Fiat Cassino en Rivalta zou- den plaatsvinden, uitgewezen dat de investeringshandicap van Fiat Cassino voor een mobiele productie van 200 voertuigen per dag door de Italiaanse autoriteiten op twee verschillende manieren werd becijferd. In dat verband is de Commissie van oordeel dat het bedrag van de mobiele investering waarmee voor Rivalta moet worden gerekend, nominaal 130 miljard ITL bedraagt of 107,1 miljard ITL in geactualiseerde waarde, uitgaande van de jongste, uit- gewerkte berekeningen die de Italiaanse autoriteiten heb- ben verstrekt. Volgens de deskundigen van de Commissie zouden de voor Fiat Cassino en Rivalta geplande investeringen geleid hebben tot assemblagetijden die hoger liggen dan die welke Fiat had opgegeven. Gelet echter op de aard van de voor Rivalta genoemde investeringen, lijkt de fabricagetijd niet meer te zullen bedragen dan 28 uur per voertuig. De Commissie heeft bijgevolg een correctie aangebracht in het aantal arbeiders dat in Rivalta nodig is voor een pro- ductie van 200 voertuigen per dag. L 110/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 Ten derde moet de intensiteit van de handicap en de steun worden berekend op basis van de investeringen die volgens de Commissie in aanmerking komen, inzonder- heid vanuit het oogpunt van de mobiliteit; deze bedragen 208,6 miljard ITL (geactualiseerd). (51) Door de correcties van de Commissie worden de uitkom- sten van de kosten-batenanalyse grondig gewijzigd ten opzichte van die van de Italiaanse autoriteiten. Volgens de Commissie bedraagt de uiteindelijke handicap van Fiat Cassino ten opzichte van Rivalta meer dan 40 %. (52) De steun van nominaal 56,4 miljard ITL heeft een geactu- aliseerde waarde van 23,6 miljard ITL, bij een actualise- ringspercentage van 14 %. De intensiteit van de voor- genomen steun bedraagt dus uiteindelijk 11,3 % BSE of 9,5 % NSE. Voor grote ondernemingen is een regionaal maximum van 10 % NSE van toepassing. (53) Gezien het gevoelige karakter van de automobielindustrie is het gebruikelijk dat de Commissie van elk investerings- project de effecten voor de mededinging onderzoekt, waarbij in het bijzonder gekeken wordt naar verschillen in de productiecapaciteit van de betrokken groep op de relevante markt. Berekeningen overeenkomstig de toepas- selijke kaderregeling leveren een correctiefactor (top-up) van 0 tot 3 procentpunten op. is te verlenen aan Fiat Cassino is bijgevolg verenigbaar met de gemeenschappelijke markt overeenkomstig artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De overheidssteun die Italiº voornemens is toe te kennen ten behoeve van de fabriek van Fiat Auto SpA in Piedimonte San Germano (Cassino), voor een maximumbedrag van 23,6 mil- jard ITL, geactualiseerd tegen een percentage van 14 % (basis 1993), is verenigbaar met de gemeenschappelijke markt over- eenkomstig artikel 87, lid 3, onder c), van het EG-Verdrag. De tenuitvoerlegging van deze steunmaatregel geoorloofd. is bijgevolg Artikel 2 Italiº deelt jaarlijks in juni een verslag mee waarin de vorderin- gen van het project en de financiºle tenuitvoerlegging ervan zijn aangegeven, alsmede de naleving in het algemeen van de bij de aanmelding van de betrokken steun genoemde voor- waarden, en dit tot het project is afgewerkt. In dit geval maken de uitkomsten van de kosten-baten- analyse een dergelijk onderzoek overbodig. Artikel 3 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek. V. CONCLUSIE Gedaan te Brussel, 8 juli 1999 De intensiteit van de door Italiº aangemelde steun blijkt dus lager te liggen dan zowel de intensiteit van de via de kosten-batenanalyse bekomen handicap als het regionale plafond. De steun die de Italiaanse regering voornemens Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: Sporazum o izmjeni Sporazuma o znanstvenoj i tehničkoj suradnji između Europske zajednice i Australije

text: L_1999195HR. 01003201. xml 11/Sv. 35 HR Službeni list Europske unije 13 21999A0728(01) L 195/32 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE SPORAZUM o izmjeni Sporazuma o znanstvenoj i tehničkoj suradnji između Europske zajednice i Australije VIJEĆE EUROPSKE UNIJE u ime Europske zajednice, s jedne strane, i VLADA AUSTRALIJE, s druge strane, uzimajući u obzir Sporazum o znanstvenoj i tehničkoj suradnji između Europske zajednice i Australije koji je stupio na snagu 25. srpnja 1994. , budući da su obje strane izrazile želju za proširenjem područja primjene Sporazuma i izmjenom Sporazuma u skladu s njegovim člankom 11. stavkom 2. ; budući da su pregovori o takvoj izmjeni uspješno dovršeni, SPORAZUMJELI SU SE KAKO SLIJEDI: Članak 1. Tekst članka 4. stavka 2. Sporazuma o znanstvenoj i tehničkoj suradnji između Europske zajednice i Australije zamjenjuje se sljedećim: „2. Za potrebe ovog Sporazuma, područja suradnje definiraju se kako slijedi. Za Zajednicu ona mogu obuhvaćati sav istraživački i tehnološki razvoj, kao i demonstracijske djelatnosti obuhvaćene člankom 130. g točkom (a) (1) i člankom 130. g točkom (d) (2) Ugovora o osnivanju Europske zajednice, potonji samo u mjeri u kojoj se to odnosi na mreže između infrastrukturnih operatera i povezanih istraživačkih projekata. Za Australiju ona mogu obuhvaćati bilo kakve znanstvene ili tehnološke djelatnosti koje financira ili provodi Vlada Australije, Vlade saveznih država i državnih područja, nevladina tijela uključujući privatni istraživački sektor i poslovne sektore te bilo kakvi zainteresirani istraživački subjekti. Australija će obavijestiti Zajednicu putem diplomatskih kanala o primjeni ovog Sporazuma na savezne države i državna područja. ” Članak 2. Ovaj Sporazum stupa na snagu na dan kada su se Stranke međusobno obavijestile u pisanom obliku da su ispunjeni njihovi pravni zahtjevi potrebni za stupanje na snagu ovog Sporazuma. Članak 3. Ovaj je Sporazum sastavljen u dva primjerka na danskom, engleskom, finskom, francuskom, grčkom, nizozemskom, njemačkom, portugalskom, španjolskom, švedskom i talijanskom jeziku, pri čemu su svi tekstovi jednako vjerodostojni. U potvrdu toga niže potpisani potpisali su ovaj Sporazum. Hecho en Bruselas, el ocho de julio de mil novecientos noventa y nueve. Udfærdiget i Bruxelles den ottende juli nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Brüssel am achten Juli neunzehnhundertneunundneunzig. Έγινε στις Βρυξέλλες, στις οκτώ Ιουλίου χίλια εννιακόσια ενενήντα εννέα. Done at Brussels on the eighth day of July in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait à Bruxelles, le huit juillet mil neuf cent quatre-vingt dix-neuf. Sastavljeno u Bruxellesu dana osmog srpnja godine tisuću devetsto devedeset devete. Fatto a Bruxelles, addì otto luglio millenovecentonovantanove. Gedaan te Brussel, de achtste juli negentienhonderd negenennegentig. Feito em Bruxelas, em oito de Julho de mil novecentos e noventa e nove. Tehty Brysselissä kahdeksantena päivänä heinäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäyhdeksän. Som skedde i Bryssel den åttonde juli nittonhundranittionio. Za Europsku zajednicu Por la Comunidad Europea For Det Europæiske Fællesskab Für die Europäische Gemeinschaft Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα For the European Community Pour la Communauté européenne Per la Comunità europea Voor de Europese Gemeenschap Pela Comunidade Europeia Euroopan yhteisön puolesta På Europeiska gemenskapens vägnar Za Vladu Australije Por el Gobierno de Australia På den australske regerings vegne Für die Regierung Australiens Για την Κυβέρνηση της Αυστραλίας For the Government of Australia Pour le gouvernement d’Australie Per il governo dell’Australia Voor de regering van Australië Pelo Governo da Austrália Australian hallituksen puolesta På Australiens regerings vägnar