title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1728/1999 z dnia 29 lipca 1999 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz włókien syntetycznych z poliestrów pochodzących z Tajwanu i kończące postępowanie dotyczące przywozu włókien syntetycznych z poliestrów pochodzących z Republiki Korei

eurovoc_concepts:
South Korea
anti-dumping duty
import
man-made fibre
originating product

text: 94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31999R1728 4. 8. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11/t. 32 L 204/3 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1728/1999 z dnia 29 lipca 1999 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz włókien syntetycznych z poliestrów pochodzących z Tajwanu i kończące postępowanie dotyczące przywozu włókien syntetycznych z poliestrów pochodzących z Republiki Korei RADA UNII EUROPEJSKIEJ, b) Republika Korei uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 i 11, uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: A. PROCEDURA 1. Poprzednie postępowania a) Tajwan (1) W grudniu 1988 r. Rada rozporządzeniem (EWG) nr 3946/88 (2) nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz włókien syntetycznych z poliestru, pochodzą- cych, między innymi, z Tajwanu. Następnie, we wrześniu 1990 r. , w następstwie wniosku złożonego przez stowarzyszenie importerów poliestro- wych włókien syntetycznych oraz wniosku złożonego przez eksporterów w niektórych zainteresowanych kra- jach, Komisja wszczęła przegląd rozporządzenia (EWG) nr 3946/88, zgodnie z art. 14 rozporządzenia (EWG) nr 2423/88 (3). W październiku 1992 r. , w wyniku tego przeglądu, Rada rozporządzeniem (EWG) nr 3017/92 (4) zmieniła obowiązujące cła antydumpingowe, między inny- mi, w odniesieniu do Tajwanu. (1) Dz. U. L 56 z 6. 3. 1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 905/1998 (Dz. U. L 128 z 30. 4. 1998, str. 18). (2) Dz. U. L 348 z 17. 12. 1988, str. 49. (3) Dz. U. L 209 z 2. 8. 1988, str. 1. (4) Dz. U. L 306 z 22. 10. 1992, str. 1. (2) W styczniu 1993 r. Rada rozporządzeniem (EWG) nr 54/93 (5) nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz poliestrowych włókien syntetycznych pochodzą- cych, między innymi, z Republiki Korei (zwanej dalej „Koreą”). (3) c) Obowiązujące środki przeciwko innym krajom Rada rozporządzeniem (EWG) nr 3017/92 zmieniła środki antydumpingowe przeciwko, między innymi, Rumunii, Turcji, Republikom Serbii i Czarnogóry oraz Byłej Jugosło- wiańskiej Republice Macedonii i uchyliła środki w odnie- sieniu do przywozu z Meksyku i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Środki antydumpingowe dotyczące pozostałych wymienionych wyżej krajów wygasły w dniu 23 paździer- nika 1997 r. Ostatecznie Rada rozporządzeniem (WE) nr 1490/96 (6) nałożyła ostateczne środki antydumpin- gowe na przywóz włókien syntetycznych z poliestru pochodzących z Białorusi. Obowiązujące obecnie środki antydumpingowe dotyczą przywozu pochodzącego z Taj- wanu, Korei i Białorusi. 2. Wniosek o przeglądowego wszczęcie postępowania (4) W następstwie opublikowania dwóch ogłoszeń o zbliżają- cym się wygaśnięciu obowiązujących środków antydum- pingowych w odniesieniu do przywozu włókien syntetycz- nych z poliestru pochodzących, między innymi, z Tajwanu (7) oraz, między innymi, z Korei (8), Komisja otrzymała, odpowiednio w lipcu i sierpniu 1997 r. , wnio- ski o wszczęcie postępowania przeglądowego środków dotyczących tych dwóch krajów na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 (zwanego dalej „podstawowym rozporządzeniem”) w odniesieniu do dwóch wymienionych wyżej krajów. Wnioski zostały złożone przez „Międzynarodowy Komi- tet Jedwabiu Sztucznego i Włókien Syntetycznych” (IRSFC), działający w imieniu producentów wspólnoto- wych, których łączna produkcja stanowi przeważającą część całej wspólnotowej produkcji przedmiotowego pro- duktu. (5) Dz. U. L 9 z 15. 1. 1993, str. 2. (6) Dz. U. L 189 z 30. 7. 1996, str. 13. (7) Dz. U. C 125 z 22. 4. 1997, str. 4. (8) Dz. U. C 213 z 15. 7. 1997, str. 4. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 95 (5) W uzasadnieniu wniosku podano, że z uwagi na wygaśnię- cie obowiązujących środków, istnieje prawdopodobień- stwo utrzymania się lub ponownego wystąpienia dum- pingu i szkody dla przemysłu wspólnotowego. Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, ustaliła, że ist- nieją wystarczające dowody uzasadniające przeprowadze- nie przeglądu i rozpoczęła postępowanie (1) zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia. Pomimo że wnioski o przegląd związany z wygaśnięciem zostały zło- żone w ramach dwóch odrębnych postępowań, dotyczą one tego samego produktu. Dlatego, ze względu na sprawne zarządzanie, oba przeglądy zostały połączone w jedno postępowanie. 3. Postępowanie Komisja oficjalnie poinformowała producentów wspólno- towych popierających wniosek o wszczęcie postępowania importe- przeglądowego, producentów eksportujących, rów, użytkowników, których to dotyczy, i przedstawicieli krajów wywozu, oraz dała stronom bezpośrednio zainte- resowanym możliwość przedstawienia na piśmie swoich stanowisk i możliwość wystąpienia z wnioskiem o prze- słuchanie. Komisja wysłała kwestionariusze do stron, których to doty- czy, i otrzymała odpowiedzi od ośmiu producentów wspólnotowych, od ośmiu tajwańskich i od pięciu koreań- skich producentów eksportujących. Komisja wysłała rów- nież kwestionariusze do znacznej liczby podmiotów gos- podarczych lub reprezentujących nabywców, użytkowników i importerów włókien syntetycznych z poliestru we Wspólnocie. Odpo- wiedziały tylko dwa stowarzyszenia użytkowników. uważanych nabywców za (6) (7) (8) — Montefibre Spa, Milano, Włochy, — Catalana de Polimers, Barcelona, Hiszpania. (9) Postępowanie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 października 1996 r. do dnia 30 września 1997 r. (zwany dalej „okresem badanym”). Badanie sytuacji prze- mysłu wspólnotowego objęło okres od 1994 r. do końca okresu badanego. (10) Obecny przegląd przekroczył jeden rok, w którym normal- nie powinien on zostać zakończony na podstawie art. 11 ust. 5 podstawowego rozporządzenia, z powodu złożono- ści postępowania, w szczególności z powodu trudności z uzyskaniem i oszacowaniem danych dotyczących dewalu- acji walut na Dalekim Wschodzie i jej wpływu na prawdo- podobieństwo utrzymania się lub ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę. (11) Wszystkie zainteresowane strony zostały powiadomione o istotnych faktach i okolicznościach, na których podstawie zamierzano zalecić utrzymanie obowiązujących środków w odniesieniu do przywozu z Tajwanu i zakończenie postępowania w odniesieniu do przywozu z Korei. Ponadto stronom przyznano okres, w którym mogły przedstawiać uwagi w związku z ogłoszeniem tych infor- macji. Uwagi stron zostały rozważone i, stosownie do przypadku, ustalenia zostały odpowiednio zmienione. Komisja poczyniła starania o zebranie wszystkich informa- cji uważanych za niezbędne do celów ustalenia dumpin- gu, szkody i interesu Wspólnoty oraz weryfikowała je. Odbyły się wizyty weryfikacyjne w siedzibach następują- cych przedsiębiorstw: (12) a) Producenci wywożący: — TAJWAN — Nan Ya Plastics Corporation, Taipei, — Shingkong Synthetic Fibres Corporation, Taipei, — Tuntex Distinct Corporation, Taipei, — Far Eastern Textile Corporation, Taipei; — KOREA — Saehan Industries Inc. (dawniej Cheil Synthetics Textiles Inc. ), Seul, — Daehan Synthetic Fiber Corporation, Ltd, Seul, — Kohap Ltd, Seul, — Samyang Corporation, Seul, — Sunkyong Industries Ltd, Seul; b) Producenci wspólnotowi: — Hoechst AG, Frankfurt/Main, Niemcy, — Tergal, Gauchy, Francja, (1) Dz. U. C 321 z 22. 10. 1997, str. 12. B. PRZEDMIOTOWY PRODUKT I PRODUKT PODOBNY 1. Opis przedmiotowego produktu Produkt objęty obecnym postępowaniem jest taki sam jak w poprzednim postępowaniu, mianowicie syntetyczne włókna odcinkowe z poliestru, niezgrzeblone, nieczesane ani nieprzerobione w inny sposób do przędzenia; są one powszechnie nazywane syntetycznymi włóknami polie- strowymi kodu CN 5503 20 00. sklasyfikowane ramach w i Produkt ten jest podstawowym materiałem używanym w różnych fazach procesu produkcyjnego produktów tek- stylnych, w zależności od charakteru danych wyrobów włókienniczych. Około 60 % wspólnotowej konsumpcji włókien syntetycznych z poliestru używa się do przędze- nia, tj. do wytwarzania włókien do produkcji wyrobów włókienniczych, po połączeniu lub bez łączenia z innymi włóknami, takimi jak bawełna czy wełna. Około 25 % używa się do wypełniania, to znaczy do wypychania lub wyściełania niektórych produktów tekstylnych (na przy- kład poduszek, siedzeń samochodowych, kurtek), podczas gdy pozostałe 15 % ma inne zastosowanie niż przędzenie, w szczególności do produkcji dywanów. Przedmiotowy produkt sprzedawany jest z różnymi specyfikacjami jako- ściowymi: gatunek A odpowiada jakości normalnej, pod- czas gdy gatunki o niższym standardzie oznaczane są jako B i C. Postępowanie wykazało, że do Wspólnoty wywo- żony był tylko produkt gatunku A. Producenci włókien syntetycznych z poliestru kwalifikują produkt do różnych gatunków według własnych kryteriów, opartych głównie na jego zastosowaniu, grubości i długości włókna. 96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (13) Tajwańscy producenci eksportujący wnioskowali, aby włókna specjalistyczne lub stosowane do przędzenia, np. włókna syntetyczne z poliestru o specjalnych właściwo- ściach, jak zespolone włókna kanalikowe, włókna łatwo- topliwe i czarne włókna uznać za produkt, różny od pro- duktu wyżej zdefiniowanego i wykluczyć go z zakresu obecnego postępowania. Jednakże postępowanie wykazało, że chociaż istnieje wiele rodzajów włókien syntetycznych z poliestru o różnorod- nych właściwościach mających spełniać specyficzne wymagania, wszystkie one mają te same podstawowe cechy fizyczne. Ponadto rynek tego produktu w rzeczywi- stości tworzą nachodzące na siebie rodzaje włókien synte- tycznych z poliestru bez jasno określonych granic między nimi. W związku z tym stwierdzono, że żadna pojedyncza wła- ściwość nie czyni z rzekomo szczególnych włókien synte- tycznych z poliestru różnymi i dlatego wszystkie one powinny być objęte zakresem obecnego postępowania. Dlatego do celów niniejszego dochodzenia wszystkie rodzaje włókien syntetycznych z poliestru zostały uznane za jeden produkt. C. DUMPING I PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU 1. Uwagi wstępne (16) Zgodnie z art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia, celem obecnego przeglądu było ustalenie, czy wygaśnięcie środków doprowadziłoby do utrzymania się lub ponow- nego wystąpienia dumpingu, czy też nie, w szczególności poprzez badanie, czy dumping ciągle miał miejsce po przy- jęciu środków antydumpingowych. a) Tajwan (17) Z pięciu tajwańskich producentów eksportujących, którzy odpowiedzieli na kwestionariusz, jeden zadeklarował brak wywozu do Wspólnoty w okresie badanym i zgłosił goto- wość współpracy w postępowaniu. Ponadto dwóch produ- centów eksportujących, Tuntex Distinct Corporation i Shingkong Synthetic Fibres Corporation dokonywały wywozu do Wspólnoty mniejszego niż 100 ton każdy w okresie badanym. Uwzględniając niską wielkość wywozu dokonanego przez te dwa tajwańskie przedsię- biorstwa i wynikający z tego brak reprezentatywności ich odnośnych cen eksportowych, nie uznano za właściwe obliczania na tej podstawie marginesu dumpingu w przy- padku tych dwóch przedsiębiorstw. 2. Produkt podobny b) Korea (14) Postępowanie wykazało, że różne rodzaje włókien synte- tycznych z poliestru wytwarzanych i sprzedawanych na rynkach Tajwanu i Korei, pomimo drobnych różnic w dłu- gości, grubości lub jakości, były podobne do rodzajów włókien syntetycznych z poliestru wywożonych przez te kraje do Wspólnoty, w rozumieniu art. 1 ust. 4 podstawo- wego rozporządzenia. (15) Tajwańscy producenci eksportujący twierdzili, że ich wywóz składa się głównie z włókien nietekstylnych i specjalistycznych, które nie są powszechnie produko- wane przez przemysł wspólnotowy i wyraźnie różnią się we wszystkich aspektach od włókien syntetycznych z poliestru produkowanych przez przemysł wspólnotowy, rzekomo składający się głównie z normalnych włókien przędzalniczych i włókien kanalikowych. Postępowanie wykazało, że włókna specjalistyczne stanowią tylko nie- znaczną część tajwańskiego wywozu do Wspólnoty, pod- czas gdy zdecydowana większość tego wywozu składa się z włókien przędzalniczych i kanalikowych. Ponadto ist- nieje również znaczna wspólnotowa produkcja włókien specjalistycznych i nietekstylnych. W każdym razie, jak stwierdzono w motywie 13, w obecnym postępowaniu ustalono, że włókna specjalistyczne i nietekstylne stanowią jeden produkt wraz z pozostałymi rodzajami włókien syn- tetycznych z poliestru. W związku z tym rodzaje włókien syntetycznych z polie- stru wywożone z Tajwanu i Korei do Wspólnoty były te same, co rodzaje włókien syntetycznych z poliestru produ- kowane przez producentów wspólnotowych i sprzeda- wane na rynku wspólnotowym w rozumieniu art. 1 ust. 4 podstawowego rozporządzenia. (18) Wszystkich pięciu koreańskich producentów eksportują- cych dokonało znaczącego wywozu do Wspólnoty w okre- sie badanym. 2. Wartość normalna a) Tajwan (19) Z przyczyn podanych w akapicie 17, wartości normalne zostały ustalone tylko dla dwóch tajwańskich producen- tów eksportujących, na których przypadła praktycznie całość tajwańskiego wywozu do Wspólnoty w okresie badanym. W obu przypadkach wartość normalna została ustalona dla każdego rodzaju włókna syntetycznego z poliestru produkowanego przez odnośne przedsiębiorstwa i wywożonego do Wspólnoty. W przypadku jednego producenta eksportującego wartość normalna dla rodzajów produktu w pełni opierała się na cenach płaconych w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych odbiorców na rynku krajowym w odniesie- niu do sprzedaży w ilościach reprezentatywnych, zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządze- nia. W odniesieniu do drugiego producenta eksportującego stwierdzono, że sprzedaż produktu podobnego w odnie- sieniu do niektórych rodzajów włókien syntetycznych z poliestru wywożonych do Wspólnoty nie miała miejsca lub była niedostateczna. W tych przypadkach, i ponieważ nie można było użyć cen drugiego współpracującego pro- ducenta eksportującego, wartość normalna została skon- struowana na podstawie kosztów wytwarzania tych 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 97 rodzajów włókien syntetycznych z poliestru, powiększo- nych o uzasadnioną kwotę w przypadku sprzedaży, kosz- tów ogólnych i administracyjnych oraz zysku, zgodnie z art. 2 ust. 3 podstawowego rozporządzenia. W celu usta- lenia obiektywnej kwoty w przypadku sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku użyto faktycz- nych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego, w zwykłym obrocie handlowym, przez tego producenta eksportującego, zgodnie z art. 2 ust. 6 podsta- wowego rozporządzenia. Wartość normalną pozostałych rodzajów wywożonego produktu oparto o ceny płacone w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych odbiorców na rynku krajowym, zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządzenia, ponieważ sprzedaż krajowa, zarówno ogólnie, jak i dla odnośnych rodzajów, osiągnęła wielkości reprezentatywne. W związku z tym należy zauważyć, że dostosowanie z tytułu ilości na podstawie art. 2 ust. 10 lit c) podstawo- wego rozporządzenia może być dokonane jedynie w odniesieniu do obniżek ceny faktycznie udzielanych przy zakupie różnych ilości. Ponadto stwierdzono, że nie wszyscy konsumenci wspólnotowi nabywali w okresie badanym ilości przedmiotowego produktu większe niż takie, które uprawniałyby do bonifikaty ilościowej. Prze- ciwnie, udział sprzedaży na wywóz drobnym nabywcom we Wspólnocie był bardzo zbliżony do udziału sprzedaży krajowej konsumentom, co wskazuje, że zarówno rynek krajowy, jak i eksportowy są tego samego typu pod wzglę- dem odbiorców. Wskutek tego, ze względu na obiektywne porównanie, uzasadnione jest jedynie uwzględnienie boni- fikaty ilościowej faktycznie udzielanej przez producentów eksportujących ich dużym nabywcom krajowym. b) Korea (20) Wartość normalną oparto na cenach płaconych w zwy- kłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców na rynku krajowym w odniesieniu do sprzedaży w iloś- ciach reprezentatywnych, zgodnie z art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 podstawowego rozporządzenia. W przypadku rodzajów produktu nie sprzedawanych w ilościach repre- zentatywnych lub nie w rzetelnym zwykłym obrocie hand- lowym, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 podstawowego rozporządzenia, ponieważ nie można było użyć cen drugiego współpracującego pro- ducenta eksportującego. W tym zakresie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zyski zostały usta- lone zgodnie z art. 2 ust. 6 podstawowego rozporządze- nia w taki sam sposób jak w przypadku Tajwanu. 3. Cena eksportowa (21) W przypadku producentów eksportujących z obu krajów ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen fak- tycznie płaconych przez niezależnych nabywców we Wspólnocie, zgodnie z art. 2 ust. 8 podstawowego rozpo- rządzenia. (24) 4. Porównanie (22) W celu zapewnienia obiektywnego porównania wartości normalnej z ceną eksportową, wzięto pod uwagę różnice czynników mających wpływ na ceny i porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 podstawowego rozporządze- nia. W związku z tym dokonano dostosowań ze względu na fracht śródlądowy i morski, ubezpieczenie, opłaty mani- pulacyjne i załadunku, koszty dodatkowe, koszty kredytu, prowizje oraz opłaty importowe. Dwaj tajwańscy producenci eksportujący twierdzili i wyka- zali, że bonifikata ilościowa udzielana była konsumentom krajowym nabywającym rocznie więcej niż ustaloną ilość włókien syntetycznych z poliestru. Ci producenci ekspor- tujący twierdzili, że wszyscy odbiorcy wspólnotowi korzy- stali z tej samej bonifikaty, choć nie wykazanego na faktu- rze, z racji nabycia ilości przekraczających ilość, powyżej której udzielano bonifikaty. Dlatego, aby zapewnić obiek- tywne porównanie, dla małych przedsiębiorstw krajowych, zażądano dostosowania odpowiadającego bonifikacie udzielanej dużym odbiorcom krajowym. 5. Margines dumpingu (23) Średnią ważoną wartość normalną według rodzaju włó- kien syntetycznych z poliestru porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju, zgodnie z art. 2 ust. 11 podstawowego rozporządzenia, na podsta- wie loco zakład i na tym samym poziomie obrotu. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu w przypadku dwóch tajwańskich i czterech koreańskich producentów eksportujących objętych postępowaniem, a margines dum- pingu był równy wielkości, o jaką tak wyznaczona cena normalna przekraczała cenę przeznaczoną do przywozu do Wspólnoty. Średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako pro- cent ceny importowej CIF granica Wspólnoty, jest znaczny w przypadku dwóch tajwańskich producentów eksportu- jących, Far Eastern Textile Corporation i Nan Ya Plastics Corporation, których udział w wywozie do Wspólnoty wynosi praktycznie 100 %. Uwzględniając politykę cenową stosowaną przez dwóch producentów eksportują- cych, o których mowa, można wywnioskować, że dum- ping utrzymywałby się lub nawet by wzrósł, jeśli środki zostałyby wycofane. Nie obliczono żadnego marginesu dumpingu w przypadku trzech innych współpracujących koreańskich producentów eksportujących, z przyczyn podanych w akapicie 17. Jednakże Komisja zbadała praw- dopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu, w przypadku gdyby środki zostały wycofane. Na podsta- wie informacji otrzymanych od dwóch tajwańskich przed- siębiorstw reprezentujących przeważającą część wielkości sprzedaży, ustalono, że ich wywóz do krajów innych niż Wspólnota odbywa się po cenach dumpingowych. Ponie- waż ten wywóz stanowi przeważającą część sprzedaży tych przedsiębiorstw, można wywnioskować, że biorąc pod uwagę ich politykę cenową w wywozie, wywóz dum- pingowy na rynek wspólnotowy zostałby prawdopodob- nie wznowiony, gdyby środki wygasły. (25) Tajwańscy producenci eksportujący twierdzili, że margines dumpingu kompensowany jest dewaluacją waluty tajwań- skiej (nowy dolar tajwański) w stosunku do USD, która nastąpiła po zakończeniu okresu badanego. Twierdzono również, że w najbliższych latach spodziewane jest utrzy- manie poziomu nowego dolara tajwańskiego w stosunku 98 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 do USD z pierwszego kwartału 1998 r. i że obniżenie ceny kwasu tereftalowego w USD, głównego surowca do pro- dukcji poliestrowych włókien syntetycznych, za który zainteresowane przedsiębiorstwa płacą w USD, więcej niż zrekompensowało deprecjację waluty tajwańskiej w sto- sunku do USD. producentów wspólnotowych w całości produkcji wspól- notowej w okresie badanym wynosił więcej niż 65 % całej wspólnotowej produkcji przedmiotowego produktu. Dla- tego producenci ci stanowią przemysł wspólnotowy, w rozumieniu art. 4 ust. 1 podstawowego rozporządzenia. Współpracujący producenci wspólnotowi, o których mowa, zwani są dalej „przemysłem wspólnotowym”. Kwestia ta została zbadana. Rzeczywiście, deprecjacja nowego dolara tajwańskiego w stosunku do USD, tzn. waluty, w której zazwyczaj wyznaczane są ceny ekspor- towe dla Wspólnoty, wyniosła prawie 17 % podczas pierw- szego kwartału 1998 r. w odniesieniu do średniej ustalo- nej w okresie badanym. Jednakże w dalszej części 1998 r. zaobserwowano odzyskiwanie wartości nowego dolara taj- wańskiego, wskutek czego deprecjacja odnotowana na początku 1999 r. ograniczona została do 14 %. Ponadto w 2000 r. , zgodnie z prognozami finansowymi przedsta- wionymi przez producentów eksportujących, spodziewane jest dalsze zmniejszenie deprecjacji do mniej niż 10 % (w porównaniu z poziomem dominującym w okresie bada- nym). Zgodnie z tą samą prognozą, ta wzrastająca tenden- cja nowego dolara tajwańskiego wykazuje gotowość do kontynuacji w nadchodzących latach. Zatem, biorąc pod uwagę zmienną naturę deprecjacji nowego dolara tajwań- skiego, argument przedstawiony przez tajwańskich produ- centów eksportujących nie może zostać uznany. W każ- dym razie zauważyć należy, że z istoty kursu walutowego wynika, że zmiany, których nie można wiarygodnie prze- widzieć oraz zmiany, które nastąpiły w przeszłości, nieko- niecznie są wskazówką na przyszłość. (26) W odniesieniu do Korei należy zauważyć, że środki objęte postępowaniem przeglądowym, oparte są na marginesach dumpingu ustalonych w poprzednim postępowaniu i te marginesy, z wyjątkiem pozostałych marginesów dumpin- gu, uznane byłyby za minimalne na mocy obecnego pod- stawowego rozporządzenia. Poziom marginesów pierwot- nych był niski i sytuacja nie zmieniła się. Rzeczywiście, ustalony w tym postępowaniu średni ważony margines dumpingu, wyrażony procentowo w stosunku do ceny importowej CIF granica Wspólnoty, wyniósł 1,8 %. Osta- tecznie nie stwierdzono żadnych przesłanek wskazujących, by wycofanie obowiązujących środków doprowadziło do zmiany tej sytuacji w możliwej do przewidzenia przyszło- ści. Dlatego stwierdzono, że mało prawdopodobne jest ponowne wystąpienie dumpingu. D. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY (27) Dwóch spośród dziewięciu producentów wspólnotowych popierających wniosek o postępowanie przeglądowe nie współpracowało podczas postępowania. Postępowanie siedmiu współpracujących wykazało, udział że 1. Konsumpcja we Wspólnocie (28) Konsumpcja we Wspólnocie oparta została na połączo- nych wielkościach sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynek wspólnotowy, sprzedaży pozostałych niewspół- pracujących producentów wspólnotowych oraz informa- cjach Eurostatu o wielkości całkowitego przywozu. Wiel- producentów kość wspólnotowych została ustalona, na podstawie dostęp- nych informacji, na około 30 % całkowitej sprzedaży wszystkich producentów wspólnotowych. niewspółpracujących sprzedaży Na powyższej podstawie konsumpcja syntetycznych włó- kien z poliestru we Wspólnocie wykazywała ogólnie nie- wielką zniżkującą tendencję w rozważanym okresie: nastą- pił jej spadek z 540 000 ton w 1994 r. do 490 000 ton w 1995 r. i, po chwilowym spadku do 460 000 ton w 1996 r. , wzrosła do 520 000 ton w okresie badanym, co stanowi całkowity spadek wynoszący 3 % w rozważanym okresie. 2. Przywóz do Wspólnoty z Tajwanu i Korei a) Przywóz z Korei (29) Stwierdzono, żeby nie analizować sytuacji na wspólnoto- wym rynku syntetycznych włókien z poliestru w odniesie- niu do przywozu pochodzącego z Korei ze względu na wnioski w sprawie dumpingu i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu w odniesieniu do tego przywozu. b) Wielkość, wartość i udział w rynku przywozu z Tajwanu (30) Wielkość przywozu z Tajwanu wzrosła z około 8 000 ton w 1994 r. do około 27 000 ton w okresie badanym, co stanowi wzrost o około 240 %. Wartość przywozu z Taj- wanu wzrosła z 9,9 milionów ECU w 1994 r. do 29,3 milionów ECU w okresie badanym, co stanowi wzrost o 196 %. Pod względem udziału w rynku, na podstawie całkowitej konsumpcji we Wspólnocie, przywóz dumpingowy z Taj- wanu wzrósł o 253 % z 1,5 % do 5,3 % pod względem wielkości w trakcie okresu badanego. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 99 c) Ceny w przywozie z Tajwanu (31) Ceny w przywozie z Tajwanu spadły od 1994 r. do okresu badanego o 14 %. Należy zauważyć, że stwierdzono, iż ceny te były niższe od cen przemysłu wspólnotowego w całym rozważanym okresi. (36) d) Podcięcie cenowe w przypadku przywozu z Tajwanu (32) W celu ustalenia podcięcia cenowego, przeanalizowano dane dotyczące okresu badanego. Podcięcie cenowe usta- lano na podstawie porównania ceny eksportowej z cenami przemysłu wspólnotowego na tym samym poziomie obro- tu. Ceny sprzedaży przemysłu wspólnotowego dostosowa- no, w stosownym przypadku, na poziomie loco zakład, tzn. z wyłączeniem kosztów transportu. Dostosowano ceny sprzedaży producentów eksportujących (CIF granica Wspólnoty), aby uwzględnić należności celne i cło anty- dumpingowe. Wszystkie ceny porównywano po wyelimi- nowaniu bonifikat i rabatów. (33) Wyniki porównania (średniej ważonej ze średnią ważoną) wykazały dla przywozu z Tajwanu średnią ważoną margi- nesu podcięcia cenowego, wyrażoną procentowo w sto- sunku do średniej ceny sprzedaży przemysłu wspólnoto- wego, w wysokości 16,7 %. Należy to porównać z podcięciem cenowym stwierdzo- nym w poprzednim postępowaniu, który w przypadku Tajwanu wahał się w granicach 22–30 %. Poziom podcięcia cenowego producentów eksportujących, w wyrażeniu średnim, pozostał znaczny, pomimo wzros- towego skoku obowiązujących środków antydumpingo- wych, który miał skutek dla cen importowych. 3. Sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego a) Uwagi wstępne (34) Badanie sytuacji ekonomicznej przemysłu wspólnotowego obejmuje okres od 1994 r. do końca okresu badanego. Należy zauważyć, że w tym okresie obowiązywały środki antydumpingowe, jak wskazano w akapicie 1 i w kolej- nych, mające skutek dla przemysłu wspólnotowego. spadek całkowity w wysokości 8 %. Obniżenie wskaźnika poziomu produkcji było większe niż obniżenie wskaźnika konsumpcji we Wspólnocie, która zmniejszyła się o 3 % w rozważanym okresie. Jeśli chodzi o zdolności produkcyjne, należy zauważyć, że urządzenia produkcyjne do produkcji włókien syntetycz- nych z poliestru używane są również w produkcji innych produktów nieobjętych obecnym postępowaniem, np. kabli i okryć. Wskutek tego, oszacowano zdolności pro- dukcyjne normalnie przypisane produkcji przedmioto- wego produktu przez przemysł wspólnotowy. Stwier- dzono, że zdolności produkcyjne zmniejszyły się z 432 300 ton w 1994 r. do 401 500 ton w okresie bada- nym, co stanowi spadek o 7 %. Jest to generalnie zgodne ze przedstawiono w poprzednim akapicie. Wskaźnik wykorzystania zdolno- ści produkcyjnych nieznacznie obniżył się w rozważanym okresie, od 86,6 % w 1994 r. do 85,7 % w okresie bada- nym. zmniejszeniem produkcji, jak c) Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego (37) Wielkość sprzedaży przemysłu wspólnotowego na rynku wspólnotowym zmniejszyła się w okresie badanym, przy poziomie sprzedaży 330 000 ton w 1994 r. i 295 000 ton w okresie badanym. Stanowi to całkowity spadek w wyso- kości 11 %. Tendencja ta pokazuje, że sprzedaż przemysłu wspólnotowego nie podążała za tendencją konsumpcji, która zmniejszyła się o 3 % w rozważanym okresie. d) Udział w rynku (38) Rozwój wielkości sprzedaży w porównaniu z wielkością konsumpcji we Wspólnocie pokazuje, że udział przemy- słu wspólnotowego w rynku zmniejszył się w rozważanym okresie. Udział przemysłu wspólnotowego w rynku obni- żył się z 61 % w 1994 r. do 60 % w 1995 r. , 59 % w 1996 r. i 56 % w okresie badanym. Ogólna strata udziału w rynku wyniosła pięć punktów procentowych między 1994 r. a okresem badanym. e) Zapasy (39) Zapasy znacząco zwiększyły się o 33 % między 1994 r. a okresem badanym. b) Produkcja, zdolności produkcyjne i wykorzystanie zdolności produkcyjnych f) Średnia cena sprzedaży i kształtowanie się cen (35) Produkcja przemysłu wspólnotowego zmniejszyła się w rozważanym okresie od około 374 000 ton w 1994 r. do około 343 000 ton w okresie badanym. Spadek ten był efektem zamknięcia urządzeń produkcyjnych w wielu przedsiębiorstw przemysłu wspólnotowego. Stanowi to (40) Średnia ważona cena przedmiotowego produktu sprzeda- wanego przez przemysł wspólnotowy na rynku wspólno- towym podlegała wahaniom w rozważanym okresie, a ogólnie wzrosła o 3 %. 100 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 Należy zauważyć, że w przypadku wszystkich podmiotów gospodarczych na rynku na ceny włókien syntetycznych z poliestru oddziaływało kształtowanie się cen podstawo- wych surowców, takich jak czystego kwasu tereftalanowe- go, tereftalanu dimetylu i glikolu, stanowiących około 60–70 % kosztu produkcji produktu gotowego. Rzeczywi- ście, zasadniczo, z powodu światowego niedoboru tych surowców, poczynając od końca 1993 r. poprzez lata 1994 i 1995, ceny wzrosły, co odbiło się na wzroście kosztów produkcji. Niemniej jednak, doświadczana ten- dencja cen tych surowców zmieniła się diametralnie począwszy od 1995 r. g) Rentowność (41) W 1994 r. przemysł wspólnotowy poniósł średnią ważoną stratę w wysokości 3,5 %, wyrażoną procentowo w sto- sunku do sprzedaży netto. Następnie sytuacja finansowa poprawiła się, w szczególności w 1995 r. (zysk w wyso- kości 7,5 %). Wynikło to częściowo z faktu, że wszystkie podmioty gospodarcze na rynku wspólnotowym miały możliwość podniesienia cen po wzroście kosztów surow- ców (patrz: motyw 40), a przemysł wspólnotowy mógł poprawić swą sytuację finansową wskutek zmniejszenia kosztów ogólnych. Należy jednakże zauważyć, że prze- mysł wspólnotowy charakteryzował się tendencją spad- kową swych wyników finansowych, począwszy od 1995 r. , przechodząc od zysku 7,5 % do zysku 5,6 % w okresie badanym. h) Inwestycje (42) Inwestycje roczne dokonywane przez przemysł wspólno- towy były znaczne w rozważanym okresie, poczynając od 58 milionów ECU w 1994 r. , poprzez 44 miliony ECU w 1995 r. do szczytowej wartości 81 milionów ECU w 1996 r. W okresie badanym wartość inwestycji wynio- sła 14 milionów ECU. Należy zauważyć, że ten znaczny wysiłek stanowi, w przeważającej części, inwestycje w odnowienie parku maszynowego, jako część programu generalnej restrukturyzacji. i) Zatrudnienie (43) Z powodu określonego zmniejszenia zdolności produkcyj- nych oraz restrukturyzacji, poziom zatrudnienia zmniej- szył się z 2 300 w 1994 r. do około 2 000 w okresie bada- nym, tzn. o 9,2 %. 4. Wniosek dotyczący sytuacji przemysłu wspólnotowego (44) Powyższa analiza ujawniła, że wskaźniki ekonomiczne, zdolności takie wykorzystanie produkcja, jak produkcyjnych, sprzedaż i zapasy charakteryzowały się tendencją negatywną. Pomimo, że należy to rozpatrywać w kontekście nieznacznie zmniejszającej się konsumpcji, trzeba pamiętać, że przemysł wspólnotowy stracił w tym okresie część udziału w rynku. Ponadto postępowanie wykazało, że przemysł wspólnotowy poddany był znacz- nemu naciskowi cenowemu, a przy przywozie pochodzą- cym z Tajwanu wystąpiło znaczące podcięcie cenowe. (45) Jeśli chodzi o finansową sytuację przemysłu wspólnoto- wego, należy zauważyć, że zyski osiągnięto w 1995 r. po wzroście cen surowca i wszczęciu postępowania antydum- pingowego w odniesieniu do przywozu z Białorusi. Jed- nakże przemysł wspólnotowy wykazywał tendencję spad- kową swych wyników finansowych począwszy od 1995 r. , co zbiegło się ze zwiększoną obecnością przywozu z Taj- wanu, wypełniającego lukę po przywozie z Białorusi. (46) W świetle powyższej analizy, sformułowano wniosek, że sytuacja ekonomiczna przemysłu wspólnotowego była ostatnio przez dłuższy czas negatywna. F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY (47) W uzupełnieniu analizy istnienia dumpingu jak również prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu odnoszącego się do przywozu pochodzącego z Tajwanu oraz analizy sytuacji przemysłu wspólnotowego zbadano, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku wycofania środków stosowanych do przywozu z Tajwanu. (48) (49) 1. Analiza sytuacji przedmiotowych producentów w kraju wywozu Stwierdzono, że od 1995 r. do okresu badania całkowita zdolność produkcyjna na Tajwanie wzrosła o 21,3 %, tzn. o 135 000 ton. Tajwańscy producenci eksportujący prze- widują dalsze zwiększenie zdolności produkcyjnej i wyko- rzystania zdolności produkcyjnej powyżej poziomu 90 % w 1998 r. , co doprowadzi do dalszego zwiększenia pro- dukcji o 30 000 ton. Stwierdzono również, że wielkość przywozu z Tajwanu znacznie wzrosła między 1994 r. a okresem badanym (+ 242 %) pomimo obowiązujących środków antydumpin- gowych. Należy zauważyć, że między 1995 r. i 1996 r. wielkość tego przywozu do Wspólnoty prawie się podwoi- ła, a między 1994 r. i okresem badanym zwiększyła się więcej niż trzykrotnie. Odpowiedni udział w rynku zna- cząco wzrósł między 1994 r. a okresem badanym, z 1,5 % do 5,3 %. Ponadto ustalono, że w okresie badanym przy- wóz ten dokonywany był po cenach podcinanych (16,7 %) w stosunku do cen przemysłu wspólnotowego. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 101 2. Wpływ przywozu z Tajwanu w przypadku braku środków antydumpingowych (50) W odniesieniu do ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że ceny uzyskiwane w przypadku braku środków antydumpingowych dopro- wadziłyby do podcięcia cenowego wynoszącego 24,5 %. Metodologia użyta do obliczenia tej wielkości była tą samą, którą opisano w akapicie 32, chyba że do ceny importo- wej nie dodano żadnego cła antydumpingowego. (51) W związku z powyższym spodziewać się należy, że przy- wóz z Tajwanu do Wspólnoty ulegnie dalszemu zwiększe- niu, a jego cena spadnie, jeśli obowiązujące środki anty- dumpingowe zostaną wycofane. Stwierdzono, że nawet przy obowiązujących środkach wielkość tajwańskiego przywozu zwiększyła się. Ponadto nie można wykluczyć, że w przypadku braku środków relatywnie wyższa cena na rynku wspólnotowym stanowiłaby zachętę do kierowania wywozu z Tajwanu, który obecnie wysyłany jest do innych państw trzecich, na rynek wspólnotowy. (52) Jeśli chodzi o poziom rentowności przemysłu wspólnoto- wego, przewidzieć można dwie podstawowe hipotezy w wypadku wygaśnięcia środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu z Tajwanu. Według pierwszej, przemysł wspólnotowy sprzedawałby nadal po tych samych cenach, co spowodowałoby zmniejszenie jego udziału w rynku z bezpośrednimi tego skutkami, w per- spektywie długoterminowej, dla rentowności. Według dru- giej, przemysł wspólnotowy obniży ceny w niektórych obszarach swej sprzedaży, w których konkurencja ze strony Tajwanu będzie najbardziej intensywna, co spowo- duje spadek rentowności. Oszacowano, że w pierwszym scenariuszu przemysł wspólnotowy straciłaby dalsze 2,5 % udziału w rynku, czemu metę perspektywie krótkotermi- nowej towarzyszyłby spadek rentowności o 9,5 %. Gdyby przemysł wspólnotowy podążyłby za spadkową tendencją cen, rentowność spadłaby z 5,6 % do 2,7 %. W rezultacie, w każdym ze scenariuszy rentowność przemysłu wspólno- towego ucierpiałaby wskutek przywozu dumpingowego z Tajwanu wyrządzającego szkodę. 3. Wniosek dotyczący ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę (53) W okresie objętym postępowaniem ceny przywozu dum- pingowego z Tajwanu spadły o 14 % w okresie, w którym ceny przemysłu wspólnotowego wzrosły o 3 %. Skutkiem tego był wzrost udziału w rynku przywozu z Tajwanu z 1,5 % w 1994 r. do 5,3 % w okresie badanym, tzn. o 253 %. Ponadto, gdy przywóz z Tajwanu zaczął wypełniać lukę pozostawioną przez Białoruś, sytuacja finansowa przemy- słu wspólnotowego zaczęła się pogarszać. (54) Znaczące zdolności produkcyjne na Tajwanie, niektóre z nich niedawno wprowadzone, atrakcyjność cen dominu- jących na rynku wspólnotowym oraz wynikające z tego ryzyko zachęty dla przywozu jasno sugerują, że obowią- zujące środki antydumpingowe w odniesieniu do Tajwanu powinny zostać zachowane, aby uniknąć ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę. G. INTERES WSPÓLNOTY 1. Wstęp (55) Należy przypomnieć, że w poprzednim postępowaniu przyjęcia środków nie uznano za działanie sprzeczne z interesem Wspólnoty. Ponadto należy zaznaczyć, że obecne postępowanie jest tylko przeglądem mającym na celu przeanalizowanie sytuacji, w jakiej środki antydum- pingowe są już stosowane. Tak więc rozkład i charakter obecnego postępowania pozwalają na ocenę negatywnego i nadmiernego skutku nałożonych środków antydumpin- gowych dla zainteresowanych stron. Na tej podstawie zbadano, czy, pomimo wniosku dotyczą- cego prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dum- pingu wyrządzającego szkodę, można wyraźnie sformuło- wać wniosek, że sprzeczne z interesem Wspólnoty jest utrzymanie środków w tym szczególnym przypadku. W tym celu i na podstawie art. 21 ust. 1 podstawowego roz- porządzenia, rozważono oddziaływanie środków na wszystkie strony uczestniczące w postępowaniu oraz skutki nieutrzymania środków przeciwko Tajwanowi. 2. Interes przemysłu wspólnotowego (56) Przemysł wspólnotowy przez niemal dekadę odczuwał skutki przywozu włókien syntetycznych z poliestru po cenach niskich lub dumpingowych. Cel poddawanych przeglądowi środków antydumpingowych, jakim jest przy- wrócenie uczciwej konkurencji między producentami wspólnotowymi ich eksportującymi odpowiednikami w państwach trzecich, nie został w pełni osiągnięty, jak wykazano powyżej. i Przemysł wspólnotowy czyni w ostatnich latach znaczne starania w celu poprawy swej produktywności poprzez próbę obniżenia swych kosztów produkcji i poprawienia swej konkurencyjności na tym wrażliwym cenowo rynku. Przemysł wspólnotowy zastosował w okresie badanym szczególne środki racjonalizacyjne. Jeden z producentów wspólnotowych zamknął dwa urządzenia produkcyjne próbując obniżyć koszty i poprawić swą produktywność. Ze względu na sytuację przemysłu wspólnotowego, w szczególności fakt, że uniemożliwiono jej pełne przezwyciężenie kłopotów gospodarczych wynikających z przywozu dumpingowego, należy uważać, że przy braku środków całkiem prawdopodobne jest dalsze pogorszenie sytuacji przemysłu wspólnotowego. Mogłoby to pociągnąć za sobą dotkliwe ograniczenie zatrudnienia i w końcu doprowadzić do zmniejszenia liczby producentów we Wspólnocie. 102 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 Ponadto, trwające działania restrukturyzacyjne podejmo- wane przez przemysł wspólnotowy pokazują, że nie jest on gotowy do zrezygnowania z tego segmentu produkcji. Utrzymanie środków antydumpingowych byłoby zatem zgodne z interesem przemysłu wspólnotowego. 4. Skutki dla konkurencji na rynku wspólnotowym (60) Twierdzono, że poziom konkurencji na wspólnotowym rynku włókien syntetycznych z poliestru naruszony zostałby przez utrzymanie cła antydumpingowego, ponie- waż stworzyłoby ono przemysłowi wspólnotowemu sil- niejszą pozycję. 3. Wpływ na użytkowników (57) Żaden z użytkowników wspólnotowych nie odpowiedział na kwestionariusz wysłany przez Komisję podczas obec- nego postępowania. Nie dostarczono żadnych dowodów w sprawie zasięgu obowiązujących środków w ich kosz- tach produkcji. Zatem nie można było przeprowadzić ana- lizy dotyczącej wpływu obowiązujących środków na koszt produkcji użytkowników. (58) Dwa wspólnotowe stowarzyszenia użytkowników przed- łożyły informacje i wnioskowały o wygaśnięcie środków. Argumentowano, że przemysł wspólnotowy nie jest w sta- nie zaspokoić popytu. Ponadto, niektórzy użytkownicy jednego z rodzajów włókien syntetycznych z poliestru, tzn. wypełnienia włókiennego, poinformowali Komisję, że główny producent wspólnotowy tego rodzaju włókien syntetycznych z poliestru nie jest w stanie zaspokoić ich potrzeb. Jednakże wydaje się, że w okresie badanym nie wystąpił na rynku wspólnotowym żaden szczególny nie- dobór. Celem środków antydumpingowych nie jest odgra- niczenie Wspólnoty od przywozu, ale raczej zniwelowa- nie nierzetelnych praktyk handlowych i zapobieżenie zakłócającym skutkom przywozu dumpingowego i przy- wozu wyrządzającego szkodę. W tym konkretnym przy- padku wydaje się, że środki nie zapobiegły przedostawa- niu się przywozu na rynek wspólnotowy. Jak już wspomniano, przywóz z Tajwanu znacząco wzrósł w okresie badanym. (59) Ponadto stwierdzono, że ze względu na fakt, że przemysł wspólnotowy ma znaczące zdolności produkcyjne, i uwz- ględniając obecność innych dostawców spoza Wspólnoty, ryzyko powszechnego niedoboru dostaw jest bardzo małe, jeśli w ogóle istnieje. Ponadto niektóre zainteresowane strony argumentowały, że pozycja konkurencyjna produktów zawierających włókna syntetyczne z poliestru wyprodukowanych we Wspólnocie zagrożona jest przez utrzymanie lub ponowne nałożenie środków antydumpingowych. Tego argumentu nie można przyjąć, ponieważ włókna syntetyczne z polie- stru używane do produkcji we Wspólnocie produktów przeznaczonych do wywozu mogą być wprowadzane do Wspólnoty bez żadnego cła w ramach procedury uszla- chetniania czynnego. Ponadto zainteresowane strony miały możliwość, w związku z faktem, że poddawane przeglądowi środki antydumpingowe pozostają w mocy przez co najmniej pięć lat, przedstawienia dowodów w sprawie zasięgu obowiązujących środków w ich koszcie produkcji i ich międzynarodowej konkurencyjności, jed- nakże nie otrzymano na ten temat żadnych informacji. Jeśli chodzi o konkurencyjne środowisko na rynku wspól- notowym, obowiązujące środki nie są takimi, które odgra- niczałyby rynek wspólnotowy od producentów eksportu- jących podlegających przeglądowi. Dlatego umożliwią one dalszą obecność tych producentów eksportujących na ryn- ku. Należy przypomnieć, że przemysł użytkowników i inne podmioty gospodarcze zawsze korzystały z obecno- ści na rynku szerokiego zakresu konkurentów. Zatem korzyść z rynku prowadzonego przez dużą liczbę dostawców nadal byłaby dostępna dla użytkowników przedmiotowego produktu. 5. Wnioski (61) Na podstawie powyższych faktów i okoliczności oraz po zbadaniu argumentów przedstawionych przez przemysł wspólnotowy i stowarzyszenia użytkowników przedmio- towego produktu, sformułowano wniosek, że nie istnieją istotne argumenty przeciwko utrzymaniu obowiązujących środków dotyczących przywozu z Tajwanu. H. ZAMKNIĘCIE POSTĘPOWANIA W ODNIESIENIU DO KOREI (62) Ze względu na ustalenia określone powyżej w akapicie 26, środki antydumpingowe obowiązujące obecnie przeciwko Korei nie są dłużej uzasadnione. Zgodnie z art. 11 w połą- czeniu z art. 9 podstawowego rozporządzenia, w przy- padku gdy, po konsultacji, środki ochronne nie są konieczne i w Komitecie Doradczym nie zostaje wniesiony sprzeciw, postępowanie zostaje zakończone. (63) W świetle powyższego Komisja sformułowała wniosek, że utrzymanie środków ochronnych obowiązujących obecnie przeciwko Korei nie jest konieczne, by postępowanie zostało zamknięte. I. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE (64) Z powyższego wynika, że na mocy art. 11 ust. 2 podsta- wowego rozporządzenia, cła antydumpingowe na przy- wóz włókien syntetycznych z poliestru pochodzących z Tajwanu, nałożone rozporządzeniem (EWG) nr 3017/92, powinny zostać utrzymane, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Na podstawie powyższego i ponieważ środki obowiązują już od pewnego czasu i byłyby utrzymane na tym samym poziomie, można uznać, że nie będą miały wpływu na pogorszenie sytuacji użytkowników produktu. 1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz syn- tetycznych włókien, niezgrzeblonych, nieuczesanych, ani w inny sposób nieprzerobionych do przędzenia, sklasyfikowanych obec- nie w ramach kodu CN 5503 20 00 i pochodzących z Tajwanu. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 103 2. Cło, obliczane na podstawie ceny netto produktu franco granica Wspólnoty, przed nałożeniem cła, wynosi 13 % dla poliestrowych włókien syntetycznych pochodzących z Tajwanu (dodatkowy kod taric 8195), z wyjątkiem poliestrowych włókien syntetycznych wyprodukowanych przez przedsiębiorstwa wymienione poniżej, w przypadku których stosuje się następujące stawki: – Far Eastern Textile Ltd, Taipei (dodatkowy kod taric 8192) – Nan Ya Plastics Corporation, Taipei (dodatkowy kod taric 8193) – Shingkong Synthetic Fibres Co. , Taipei (dodatkowy kod taric 8194) 6,8 % 5,9 % 13,0 % Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu poliestrowych włókien syntetycznych pochodzących z Republiki Korei zostaje zakończone. Artykuł 2 Stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych, chyba że ustalono inaczej. Artykuł 3 Artykuł 4 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 29 lipca 1999 r. W imieniu Rady S. HASSI Przewodniczący


title: Verordnung (EG) Nr. 1690/1999 der Kommission vom 29. Juli 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Reis und Bruchreis sowie zur Aussetzung der Erteilung von Ausfuhrlizenzen

eurovoc_concepts:
export licence
export refund
rice

formats: pdf print

text: 30. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 199/55 VERORDNUNG (EG) Nr. 1690/1999 DER KOMMISSION vom 29. Juli 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Reis und Bruchreis sowie zur Aussetzung der Ertei- lung von Ausfuhrlizenzen DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — (5) gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 des Rates vom 22. Dezember 1995 über die gemeinsame Marktorganisation für Reis (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 192/98 (2), insbesondere auf Artikel 13 Absatz 3 zweiter Unterabsatz und Artikel 13 Absatz 15, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) (3) (4) Artikel 13 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 bestimmt, daß der Unterschied zwischen den Notierungen oder den Preisen auf dem Weltmarkt für die in Artikel 1 dieser Verordnung genannten Erzeugnisse und den Preisen für diese Erzeugnisse in der Gemeinschaft durch eine Erstat- tung bei der Ausfuhr ausgeglichen werden kann. Gemäß Artikel 13 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 müssen die Erstattungen festgesetzt werden unter Berücksichtigung der Lage und der voraussichtli- chen Entwicklung der Verfügbarkeit von Reis und Bruchreis und deren Preisen in der Gemeinschaft einer- seits und der Preise für Reis und Bruchreis auf dem Weltmarkt andererseits. Nach dem gleichen Text ist es ebenfalls wichtig, auf den Reismärkten eine ausgegli- chene Lage und eine natürliche Entwicklung hinsichtlich der Preise und der Handelsströme sicherzustellen. Ferner ist es wichtig, dem wirtschaftlichen Gesichtspunkt der künftigen Ausfuhren, dem Interesse an der Vermeidung von Marktstörungen in der Gemeinschaft sowie den Beschränkungen aufgrund der gemäß Artikel 228 des Vertrags geschlossenen Übereinkommen Rechnung zu tragen. Die Verordnung (EWG) Nr. 1361/76 der Kommission (3) hat die Höchstmenge Bruchreis festgelegt, die der Reis enthalten darf, für den die Erstattung bei der Ausfuhr festgesetzt wird, und hat den Prozentsatz der Verminde- rung bestimmt, der auf die Erstattung angewandt wird, wenn der im ausgeführten Reis enthaltene Anteil Bruch- reis diese Höchstmenge übersteigt. Da nach einigen Bestimmungen 1 378 t Reis ausgeführt werden könnten, sollte das Verfahren nach Artikel 7 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 1162/95 der Kommission (4), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1432/1999 (5), angewandt werden, Bei der Fest- setzung der Erstattungen ist dem Rechnung zu tragen. (1) ABl. L 329 vom 30. 12. 1995, S. 18. (2) ABl. L 265 vom 30. 9. 1998, S. 4. (3) ABl. L 154 vom 15. 6. 1976, S. 11. (4) ABl. L 117 vom 24. 5. 1995, S. 2. (5) ABl. L 166 vom 1. 7. 1999, S. 56. (6) (7) (8) (9) Die Verordnung (EG) Nr. 3072/95 hat in Artikel 13 Absatz 5 die besonderen Kriterien festgesetzt, die bei der Berechnung der Erstattungen bei der Ausfuhr von Reis und Bruchreis zu berücksichtigen sind. Die Lage auf dem Weltmarkt oder die besonderen Erfor- dernisse bestimmter Märkte können die Unterteilung der Erstattung für gewisse Erzeugnisse gemäß ihrer Bestim- mung notwendig machen. Zur Berücksichtigung der auf einigen Märkten beste- henden Nachfrage nach verpacktem Langkornreis ist die Festsetzung einer besonderen Erstattung für das betref- fende Erzeugnis vorzusehen. Die Erstattung muß mindestens einmal im Monat festge- setzt werden; sie kann innerhalb dieses Zeitraums abge- ändert werden. Die Anwendung dieser Modalitäten auf die gegenwärtige Lage des Reismarkts und insbesondere auf die Notie- rungen oder Preise von Reis und Bruchreis in der Gemeinschaft und auf dem Weltmarkt führt zu einer Festsetzung der Erstattung in Höhe der im Anhang zu dieser Verordnung genannten Beträge. (10) Im Rahmen der Verwaltung der sich aus den WHO- Verpflichtungen der Gemeinschaft ergebenden mengen- mäßigen Beschränkungen sollte die Erteilung von Ausfuhrlizenzen mit Erstattung ausgesetzt werden. (11) Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Getreide — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die Ausfuhrerstattungen für die in Artikel 1, ausgenommen die in Absatz 1 unter Buchstabe c), der Verordnung (EG) Nr. 3072/95 genannten Erzeugnisse im ursprünglichen Zustand werden wie im Anhang angegeben festgesetzt. Artikel 2 Die Erteilung von Ausfuhrlizenzen mit Vorausfestsetzung der Erstattung für die im Anhang genannten Erzeugnisse wird, die im Anhang vorgesehenen 1 378 t ausgenommen, ausgesetzt. Artikel 3 Diese Verordnung tritt am 30. Juli 1999 in Kraft. L 199/56 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 30. 7. 1999 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 29. Juli 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission zur Verordnung der Kommission vom 29. Juli 1999 zur Festsetzung der Ausfuhrerstattungen für Reis und Bruchreis sowie zur Aussetzung der Erteilung von Ausfuhrlizenzen ANHANG Erzeugniscode Bestimmung (1) Erstattungsbetrag Erzeugniscode Bestimmung (1) Erstattungsbetrag (EUR/t) (EUR/t) 1006 20 11 9000 1006 20 13 9000 1006 20 15 9000 1006 20 17 9000 1006 20 92 9000 1006 20 94 9000 1006 20 96 9000 1006 20 98 9000 1006 30 21 9000 1006 30 23 9000 1006 30 25 9000 1006 30 27 9000 1006 30 42 9000 1006 30 44 9000 1006 30 46 9000 1006 30 48 9000 1006 30 61 9100 1006 30 61 9900 1006 30 63 9100 1006 30 63 9900 1006 30 65 9100 01 01 01 — 01 01 01 — 01 01 01 — 01 01 01 — 01 02 03 04 05 01 04 01 02 03 04 05 01 04 01 02 03 04 05 — — — — — — — — — — — — — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — 1006 30 65 9900 1006 30 67 9100 1006 30 67 9900 1006 30 92 9100 1006 30 92 9900 1006 30 94 9100 1006 30 94 9900 1006 30 96 9100 1006 30 96 9900 1006 30 98 9100 1006 30 98 9900 1006 40 00 9000 01 04 05 — 01 02 03 04 05 01 04 01 02 03 04 05 01 04 01 02 03 04 05 01 04 05 — — — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — — — — 92,00 (2) 97,00 (2) — — — — — — — (1) Folgende Bestimmungen sind vorgesehen: 01 Liechtenstein, die Schweiz, die Gebiete der Gemeinden Livigno und Campione d'Italia, 02 die Zonen I, II, III, VI mit Ausnahme der Türkei, 03 die Zonen IV, V, VII c), Kanada und die Zone VIII, mit Ausnahme von Suriname, Guyana und Madagaskar, 04 die Bestimmungen, genannt in Artikel 34 der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 3665/87 der Kommission, 05 Ceuta und Melilla. (2) Für Reis der Bestimmungen 02 und 03 die im Rahmen des in Artikel 7 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 1162/95 vorgesehenen Verfahrens festgesetzte Erstattung für eine Gesamtmenge von 1 378 t. NB: Die Zonen sind diejenigen, die in der geänderten Verordnung (EWG) Nr. 2145/92 der Kommission bestimmt sind


title: 1999/522/ΚΕΠΠΑ: Κοινή δράση του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1999 σχετικά με την εγκαθίδρυση των δομών της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο (ΑΗΕΚ)

eurovoc_concepts:
Kosovo
UNO
administrative structures
the EU's international role

formats: html pdf print

text: 31. 7. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 201/1 (Πράξεις εγκριθείσες δυνάµει του άρθρου V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) ΚΟΙΝΗ ∆ΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Ιουλίου 1999 σχετικά µε την εγκαθίδρυση των δοµών της αποστολής των Ηνωµένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο (ΑΗΕΚ) (1999/522/ΚΕΠΠΑ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Άρθρο 2 Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 14, Εκτιµώντας τα εξής: (1) (2) (3) το ψήφισµα 1244 (1999) του Συµβουλίου Ασφαλείας των Ηνωµένων Εθνών, της 10ης Ιουνίου 1999, προβλέπει την αρχή της οργάνωσης της πολιτικής διοίκησης του Κοσσυφο- πεδίου (ΑΗΕΚ), υπό τη διεύθυνση ειδικού αντιπροσώπου του Γενικού Γραµµατέα των Ηνωµένων Εθνών· ο ειδικός αντιπρόσωπος του Γενικού Γραµµατέα των Ηνωµένων Εθνών θα επικουρείται στα καθήκοντά του από τέσσερις αναπληρωτές ειδικούς αντιπροσώπους, καθένας των οποίων θα είναι αρµόδιος για ένα σηµαντικό τοµέα της αποστολής των Ηνωµένων Εθνών· ο Γενικός Γραµµατέας των Ηνωµένων Εθνών θέλησε να αναθέσει την οικονοµική ανασυγκρότηση, την αποκατά- σταση και την ανάπτυξη του Κοσσυφοπεδίου, στην Ευρω- παϊκή Ένωση· το Συµβούλιο, στις 19 Ιουλίου 1999, εξέ- φρασε την ικανοποίησή του για τη γρήγορη ανάπτυξη του τέταρτου τοµέα της ΑΗΕΚ καθώς και για τον διορισµό του κ. Dixon ως αναπληρωτή ειδικού αντιπροσώπου στις 2 Ιουλίου 1999 από τον Γενικό Γραµµατέα των Ηνωµένων Εθνών, ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΟΙΝΗ ∆ΡΑΣΗ: 1. Το ποσό της χρηµατοδοτικής αναφοράς που προορίζεται να καλύψει τα έξοδα σχετικά µε τα καθήκοντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, είναι 910 000 ευρώ για την περίοδο έως τις 31 ∆εκεµ- βρίου 1999. 2. Το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προορίζεται για τη χρηµατοδότηση της υποδοµής και των τρεχουσών δαπανών του τοµέα της ΑΗΕΚ που ανατέθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συµπερι- λαµβανοµένων των εξόδων ταξιδίου και διαµονής, των ηµερήσιων αποζηµιώσεων του αποσπασµένου προσωπικού και των µισθών των τοπικών υπαλλήλων. 3. Τα κράτη µέλη και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης µπο- ρούν να προτείνουν την απόσπαση προσωπικού στον τοµέα της ΑΗΕΚ που έχει ανατεθεί στην Ένωση. Οι αποδοχές του αποσπασµέ- νου προσωπικού θα καταβάλλονται από το συγκεκριµένο κράτος µέλος ή το όργανο της Ένωσης, αντίστοιχα. Άρθρο 3 Η παρούσα κοινή δράση εφαρµόζεται από τις 2 Ιουλίου µέχρι τις 31 ∆εκεµβρίου 1999. Άρθρο 4 Η παρούσα κοινή δράση δηµοσιεύεται στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Άρθρο 1 Βρυξέλλες, 29 Ιουλίου 1999. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξασφαλίζει την εγκαθίδρυση του τοµέα της ΑΗΕΚ που της ανατέθηκε και σηµειώνει τον διορισµό εκ µέρους του Γενικού Γραµµατέα των Ηνωµένων Εθνών του κ. Joly Dixon ως προέδρου του τοµέα αυτού. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος T. HALONEN


title: 1999/753/EG: Beschluß des Rates vom 29. Juli 1999 über die vorläufige Anwendung des Abkommens über Handel, Entwicklung und Zusammenarbeit zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Südafrika andererseits

eurovoc_concepts:
South Africa
cooperation agreement (EU)
economic development
trade agreement (EU)

text: 4. 12. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaften L 311/1 II (Nicht ver(cid:246)ffentlichungsbed(cid:252)rftige Rechtsakte) RAT BESCHLUSS DES RATES vom 29. Juli 1999 (cid:252)ber die vorl(cid:228)ufige Anwendung des Abkommens (cid:252)ber Handel, Entwicklung und Zusammenarbeit zwischen der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik S(cid:252)dafrika andererseits (1999/753/EG) DER RAT DER EUROP˜ISCHEN UNION (cid:151) gest(cid:252)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:252)ndung der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 310 in Verbindung mit Artikel 300 Absatz 2 Unterabsatz 1, Satz 1 und Satz 2, auf Vorschlag der Kommission, in Erw(cid:228)gung nachstehender Gr(cid:252)nde: (1) (2) Die Gemeinschaft und S(cid:252)dafrika haben sich verpflichtet, Verfahren f(cid:252)r die baldige Anwendung des Abkommens (cid:252)ber Handel, Entwicklung und Zusammenarbeit zwi- schen der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft und ihren Mit- gliedstaaten einerseits und der Republik S(cid:252)dafrika ande- rerseits zu beschlie(cid:223)en. Die vorl(cid:228)ufige Anwendung des genannten Abkommens mittels eines Abkommens in Form eines Briefwechsels ist erforderlich, um bis zum Abschlu(cid:223) der f(cid:252)r das Inkrafttreten des genannten Abkommens erforderlichen Verfahren einen umfassenden Rahmen f(cid:252)r die Zusam- menarbeit zwischen der Gemeinschaft und S(cid:252)dafrika zu schaffen (cid:151) BESCHLIESST: ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik S(cid:252)dafrika andererseits vereinbart wird, wird im Namen der Gemeinschaft genehmigt. Der Wortlaut des Abkommens in Form eines Briefwechsels sowie der Wortlaut des Abkommens sind diesem Beschlu(cid:223) bei- gef(cid:252)gt. Artikel 2 F(cid:252)r die Zwecke der Durchf(cid:252)hrung des Artikels 97 des Abkom- mens f(cid:252)hrt ein Vertreter der Kommission den Vorsitz im Kooperationsrat und vertritt den Standpunkt der Gemeinschaft w(cid:228)hrend der vorl(cid:228)ufigen Anwendung des Abkommens. Der im Kooperationsrat von der Gemeinschaft zu vertretende Standpunkt wird vom Rat auf Vorschlag der Kommission fest- gelegt. Artikel 3 Dieser Beschlu(cid:223) wird im Amtsblatt der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaf- ten ver(cid:246)ffentlicht. Artikel 1 Geschehen zu Br(cid:252)ssel am 29. Juli 1999. Das Abkommen in Form eines Briefwechsels zwischen der Gemeinschaft und S(cid:252)dafrika, in dem die vorl(cid:228)ufige Anwendung eines Teils des Abkommens (cid:252)ber Handel, Entwicklung und Zusammenarbeit zwischen der Europ(cid:228)ischen Gemeinschaft und Im Namen des Rates Der Pr(cid:228)sident S. HASSI


title: Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή, όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας και της Καμπότζης, διατάξεων προβλεπόμενων από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, όπως αυτός τροποποιείται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 12/97, σχετικών με τον ορισμό της έννοιας «προϊόντων καταγωγής» για την εφαρμογή των δασμολογικών προτιμήσεων των παρεχόμενων από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα για ορισμένα προϊόντα αναπτυσσόμενων χωρών [περιφερειακή σώρευση της καταγωγής για τις χώρες της ένωσης εθνών Νοτιοανατολικής Ασίας (Asean)]

eurovoc_concepts:
ASEAN countries
Cambodia
extra-EU trade
generalised preferences
originating product
tariff preference

text: C 216/8 EL ¯(cid:240)(cid:223)(cid:243)(cid:231)(cid:236)(cid:231) ¯(cid:246)(cid:231)(cid:236)(cid:229)æ(cid:223)(cid:228)Æ (cid:244)ø(cid:237) ¯ıæø(cid:240)ÆœŒ(cid:254)(cid:237) ˚(cid:239)Ø(cid:237)(cid:239)(cid:244)(cid:222)(cid:244)ø(cid:237) 29. 7. 1999 —`(cid:209)`(cid:209)(cid:212)˙(cid:204)` (cid:201)(cid:201)(cid:201) ˇ(cid:236)(cid:220)(cid:228)Æ (cid:229)(cid:236)(cid:240)(cid:229)Øæ(cid:239)ª(cid:237)ø(cid:236)(cid:252)(cid:237)ø(cid:237) ¯(cid:240)(cid:254)(cid:237)ı(cid:236)(cid:239) ŒÆØ (cid:252)(cid:237)(cid:239)(cid:236)Æ (cid:244)(cid:239)ı (cid:237)(cid:221)(cid:239)ı (cid:240)æ(cid:239)(cid:221)(cid:228)æ(cid:239)ı ¯(cid:240)(cid:254)(cid:237)ı(cid:236)Æ ŒÆØ (cid:239)(cid:237)(cid:252)(cid:236)Æ(cid:244)Æ (cid:244)ø(cid:237) (cid:237)(cid:221)ø(cid:237) Æ(cid:237)(cid:244)Ø(cid:240)æ(cid:239)(cid:221)(cid:228)æø(cid:237) «ª(cid:222)æÆ(cid:237)(cid:243)(cid:231) (cid:244)(cid:239)ı (cid:240)º(cid:231)Łı(cid:243)(cid:236)(cid:239)ı·» TAIPALE Vappu WICK Georg «Œ(cid:239)Ø(cid:237)ø(cid:237)(cid:223)Æ (cid:244)(cid:231)(cid:242) (cid:240)º(cid:231)æ(cid:239)(cid:246)(cid:239)æ(cid:223)Æ(cid:242)» (cid:151) (cid:151) AIRAGHI Angelo `(cid:237)ÆŒ(cid:239)(cid:223)(cid:237)ø(cid:243)(cid:231) (cid:244)(cid:231)(cid:242) ¯(cid:240)Ø(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:222)(cid:242) (cid:243)(cid:247)(cid:229)(cid:244)ØŒ(cid:220) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:231) Ł(cid:221)(cid:243)(cid:231) (cid:243)(cid:229) (cid:229)(cid:246)Ææ(cid:236)(cid:239)ª(cid:222), (cid:252)(cid:243)(cid:239)(cid:237) Æ(cid:246)(cid:239)æ(cid:220) (cid:244)Ø(cid:242) (cid:243)ı(cid:237)ÆººÆª(cid:221)(cid:242) (cid:236)(cid:229)(cid:244)Æ(cid:238)ı· (cid:244)(cid:231)(cid:242) ˚(cid:239)Ø(cid:237)(cid:252)(cid:244)(cid:231)(cid:244)Æ(cid:242) ŒÆØ (cid:244)(cid:231)(cid:242) ˚Æ(cid:236)(cid:240)(cid:252)(cid:244)(cid:230)(cid:231)(cid:242), (cid:228)ØÆ(cid:244)(cid:220)(cid:238)(cid:229)ø(cid:237) (cid:240)æ(cid:239)(cid:226)º(cid:229)(cid:240)(cid:252)(cid:236)(cid:229)(cid:237)ø(cid:237) Æ(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:239)(cid:237) ŒÆ(cid:237)(cid:239)(cid:237)Ø(cid:243)(cid:236)(cid:252) (¯ˇ˚) ÆæØŁ. 2454/93 (cid:244)(cid:231)(cid:242) ¯(cid:240)Ø(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:222)(cid:242), (cid:252)(cid:240)ø(cid:242) Æı(cid:244)(cid:252)(cid:242) (cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:229)(cid:223)(cid:244)ÆØ Æ(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:239)(cid:237) ŒÆ(cid:237)(cid:239)(cid:237)Ø(cid:243)(cid:236)(cid:252) (¯˚) ÆæØŁ. 12/97, (cid:243)(cid:247)(cid:229)(cid:244)ØŒ(cid:254)(cid:237) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:239)(cid:237) (cid:239)æØ(cid:243)(cid:236)(cid:252) (cid:244)(cid:231)(cid:242) (cid:221)(cid:237)(cid:237)(cid:239)ØÆ(cid:242) «(cid:240)æ(cid:239)œ(cid:252)(cid:237)(cid:244)ø(cid:237) ŒÆ(cid:244)Æªøª(cid:222)(cid:242)» ªØÆ (cid:244)(cid:231)(cid:237) (cid:229)(cid:246)Ææ(cid:236)(cid:239)ª(cid:222) (cid:244)ø(cid:237) (cid:228)Æ(cid:243)(cid:236)(cid:239)º(cid:239)ªØŒ(cid:254)(cid:237) (cid:240)æ(cid:239)(cid:244)Ø(cid:236)(cid:222)(cid:243)(cid:229)ø(cid:237) (cid:244)ø(cid:237) (cid:240)Ææ(cid:229)(cid:247)(cid:252)(cid:236)(cid:229)(cid:237)ø(cid:237) Æ(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:231)(cid:237) ¯ıæø(cid:240)ÆœŒ(cid:222) ˚(cid:239)Ø(cid:237)(cid:252)(cid:244)(cid:231)(cid:244)Æ ªØÆ (cid:239)æØ(cid:243)(cid:236)(cid:221)(cid:237)Æ (cid:240)æ(cid:239)œ(cid:252)(cid:237)(cid:244)Æ Æ(cid:237)Æ(cid:240)(cid:244)ı(cid:243)(cid:243)(cid:252)(cid:236)(cid:229)(cid:237)ø(cid:237) (cid:247)øæ(cid:254)(cid:237) [(cid:240)(cid:229)æØ(cid:246)(cid:229)æ(cid:229)ØÆŒ(cid:222) (cid:243)(cid:254)æ(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:244)(cid:231)(cid:242) ŒÆ(cid:244)Æªøª(cid:222)(cid:242) ªØÆ (cid:244)Ø(cid:242) (cid:247)(cid:254)æ(cid:229)(cid:242) (cid:244)(cid:231)(cid:242) (cid:221)(cid:237)ø(cid:243)(cid:231)(cid:242) (cid:229)Ł(cid:237)(cid:254)(cid:237) ˝(cid:239)(cid:244)Ø(cid:239)Æ(cid:237)Æ(cid:244)(cid:239)ºØŒ(cid:222)(cid:242) `(cid:243)(cid:223)Æ(cid:242) (Asean)] (1999/C 216/05) ˇ ŒÆ(cid:237)(cid:239)(cid:237)Ø(cid:243)(cid:236)(cid:252)(cid:242) (¯ˇ˚) ÆæØŁ. 2454/93 (cid:244)(cid:231)(cid:242) ¯(cid:240)Ø(cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:222)(cid:242) (1), (cid:252)(cid:240)ø(cid:242) (cid:244)æ(cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:222)Ł(cid:231)Œ(cid:229) Æ(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:239)(cid:237) ŒÆ(cid:237)(cid:239)(cid:237)Ø(cid:243)(cid:236)(cid:252) (¯˚) ÆæØŁ. 12/97 (2), (cid:240)æ(cid:239)(cid:226)º(cid:221)(cid:240)(cid:229)Ø, (cid:243)(cid:244)Æ (cid:220)æŁæÆ 72 ŒÆØ (cid:229)(cid:238)(cid:222)(cid:242), (cid:240)(cid:229)æØ(cid:246)(cid:229)æ(cid:229)ØÆŒ(cid:222) (cid:243)(cid:254)æ(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:243)(cid:244)(cid:239) (cid:240)ºÆ(cid:223)(cid:243)Ø(cid:239) (cid:244)ø(cid:237) Œ(cid:239)Ø(cid:237)(cid:239)(cid:244)ØŒ(cid:254)(cid:237) ŒÆ(cid:237)(cid:252)(cid:237)ø(cid:237) ŒÆ(cid:244)Æªøª(cid:222)(cid:242) (cid:240)(cid:239)ı Ø(cid:243)(cid:247)ı·(cid:239)ı(cid:237) ªØÆ (cid:244)(cid:239) (cid:243)ı·(cid:243)(cid:244)(cid:231)(cid:236)Æ ª(cid:229)(cid:237)ØŒ(cid:229)ı(cid:236)(cid:221)(cid:237)ø(cid:237) (cid:240)æ(cid:239)(cid:244)Ø(cid:236)(cid:222)(cid:243)(cid:229)ø(cid:237) ((cid:211)ˆ—) ŒÆØ (cid:231) (cid:229)(cid:237) º(cid:252)ªø (cid:243)(cid:254)æ(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) Ø(cid:243)(cid:247)ı·(cid:229)Ø, (cid:236)(cid:229)(cid:244)Æ(cid:238)ı· (cid:220)ººø(cid:237), ªØÆ (cid:244)Æ Œæ(cid:220)(cid:244)(cid:231) (cid:236)(cid:221)º(cid:231) (cid:244)(cid:231)(cid:242) (cid:221)(cid:237)ø(cid:243)(cid:231)(cid:242) (cid:229)Ł(cid:237)(cid:254)(cid:237) ˝(cid:239)(cid:244)Ø(cid:239)Æ(cid:237)Æ(cid:244)(cid:239)ºØŒ(cid:222)(cid:242) `(cid:243)(cid:223)Æ(cid:242) (ASEAN). (cid:212)(cid:239) (cid:220)æŁæ(cid:239) 72 (cid:243)(cid:244)(cid:239)Ø(cid:247)(cid:229)(cid:223)(cid:239) (cid:226)) (cid:239)æ(cid:223)(cid:230)(cid:229)Ø, (cid:236)(cid:229)(cid:244)Æ(cid:238)ı· (cid:220)ººø(cid:237), (cid:252)(cid:244)Ø (cid:239)Ø (cid:247)(cid:254)æ(cid:229)(cid:242) (cid:236)(cid:221)º(cid:231) Œ(cid:220)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:239)ı Æ(cid:240)(cid:252) (cid:244)(cid:239)ı(cid:242) Æ(cid:237)Æ(cid:246)(cid:229)æ(cid:252)(cid:236)(cid:229)(cid:237)(cid:239)ı(cid:242) (cid:240)(cid:229)æØ(cid:246)(cid:229)æ(cid:229)Ø- ÆŒ(cid:239)ı·(cid:242) (cid:239)(cid:236)(cid:223)º(cid:239)ı(cid:242) Œ(cid:239)Ø(cid:237)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:239)ı·(cid:237), (cid:236)(cid:221)(cid:243)ø (cid:244)(cid:231)(cid:242) ªæÆ(cid:236)(cid:236)Æ(cid:244)(cid:229)(cid:223)Æ(cid:242) (cid:244)(cid:239)ı (cid:229)(cid:237) º(cid:252)ªø (cid:240)(cid:229)æØ(cid:246)(cid:229)æ(cid:229)ØÆŒ(cid:239)ı· (cid:239)(cid:236)(cid:223)º(cid:239)ı, (cid:228)(cid:221)(cid:243)(cid:236)(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:252)(cid:244)Ø ŁÆ (cid:244)(cid:231)æ(cid:222)- (cid:243)(cid:239)ı(cid:237) (cid:244)Ø(cid:242) (cid:228)ØÆ(cid:244)(cid:220)(cid:238)(cid:229)Ø(cid:242) (cid:244)Ø(cid:242) (cid:243)(cid:247)(cid:229)(cid:244)ØŒ(cid:221)(cid:242) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:231)(cid:237) (cid:244)(cid:222)æ(cid:231)(cid:243)(cid:231) (cid:244)ø(cid:237) (cid:228)ØÆ(cid:244)(cid:220)(cid:238)(cid:229)ø(cid:237) (cid:244)ø(cid:237) (cid:243)(cid:247)(cid:229)(cid:244)ØŒ(cid:254)(cid:237) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:239)ı(cid:242) ŒÆ(cid:237)(cid:252)(cid:237)(cid:229)(cid:242) ŒÆ(cid:244)Æªøª(cid:222)(cid:242) (cid:211)ˆ— ŒÆØ (cid:252)(cid:244)Ø ŁÆ (cid:240)Ææ(cid:221)(cid:247)(cid:239)ı(cid:237) (cid:244)(cid:231)(cid:237) Æ(cid:237)ÆªŒÆ(cid:223)Æ (cid:228)Ø(cid:239)ØŒ(cid:231)(cid:244)ØŒ(cid:222) (cid:243)ı(cid:237)(cid:229)æªÆ(cid:243)(cid:223)Æ (cid:252)(cid:243)(cid:239)(cid:237) Æ(cid:246)(cid:239)æ(cid:220) (cid:244)Æ (cid:240)Ø(cid:243)(cid:244)(cid:239)(cid:240)(cid:239)Ø(cid:231)(cid:244)ØŒ(cid:220) ŒÆ(cid:244)Æªøª(cid:222)(cid:242) (cid:244)ı·(cid:240)(cid:239)ı `. ˙ ˚Æ(cid:236)(cid:240)(cid:252)(cid:244)(cid:230)(cid:231), (cid:231) (cid:239)(cid:240)(cid:239)(cid:223)Æ (cid:240)æ(cid:239)(cid:243)(cid:247)(cid:254)æ(cid:231)(cid:243)(cid:229) (cid:229)(cid:237)(cid:229)æª(cid:220) (cid:243)(cid:244)(cid:231)(cid:237) ASEAN (cid:243)(cid:244)Ø(cid:242) 30 `(cid:240)æØº(cid:223)(cid:239)ı 1999, (cid:229)Œ(cid:240)º(cid:222)æø(cid:243)(cid:229) (cid:244)(cid:231)(cid:237) (cid:229)(cid:237) º(cid:252)ªø ı(cid:240)(cid:239)(cid:247)æ(cid:221)ø(cid:243)(cid:231), (cid:239)(cid:240)(cid:252)(cid:244)(cid:229) (cid:239)Ø (cid:243)(cid:247)(cid:229)(cid:244)ØŒ(cid:221)(cid:242) (cid:236)(cid:229) (cid:244)(cid:231)(cid:237) (cid:240)(cid:229)æØ(cid:246)(cid:229)æ(cid:229)ØÆŒ(cid:222) (cid:243)(cid:254)æ(cid:229)ı(cid:243)(cid:231) (cid:228)ØÆ(cid:244)(cid:220)(cid:238)(cid:229)Ø(cid:242) (cid:229)(cid:246)Ææ(cid:236)(cid:252)(cid:230)(cid:239)(cid:237)(cid:244)ÆØ ªØÆ (cid:244)(cid:231) (cid:247)(cid:254)æÆ Æı(cid:244)(cid:222) (cid:244)(cid:231)(cid:237) 1 (cid:211)(cid:229)(cid:240)(cid:244)(cid:229)(cid:236)(cid:226)æ(cid:223)(cid:239)ı 1999. (1) ¯¯ L 253 (cid:244)(cid:231)(cid:242) 11. 10. 1993, (cid:243). 1. (2) ¯¯ L 9 (cid:244)(cid:231)(cid:242) 13. 1. 1997, (cid:243). 1


title: Di Europäische Union und die Sicherheit von Lebensmitteln : Lehren aus der BSE-Krise, Brüssel, 30.11-1.12.1998.,L' Union européenne et la sécurité alimentaire : Les leçons de la crise ESB, Bruxelles, 30.11-1.12.1998.,The European Union and food security : Lessons from the BSE crisis, Brussels, 30.11-1.12.1998.

eurovoc_concepts:
animal disease
cattle
consumer protection
foodstuffs legislation
health risk
human nutrition
product safety
public awareness campaign
public health
scientific research


title: Council Regulation (EC) No 1721/1999 of 29 July 1999 laying down certain control measures in respect of vessels flying the flag of Non-Contracting Parties to the Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources

eurovoc_concepts:
European standard
laying poultry
livestock farming
protection of animals

formats: html print


title: Verordening (EG) nr. 1682/1999 van de Commissie van 29 juli 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

eurovoc_concepts:
citrus fruit
fruit vegetable
grape
import price
pip fruit
stone fruit

text: L 199/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 7. 1999 VERORDENING (EG) Nr. 1682/1999 VAN DE COMMISSIE van 29 juli 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerpr¶zen van bepaalde soorten groenten en fruit DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, (2) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3223/94 van de Commissie van 21 december 1994 houdende uitvoeringsbepalingen van de invoerregeling voor groenten en fruit (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 1498/98 (2), en met name op artikel 4, lid 1, (1) Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 3223/94 op grond van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-Ronde de criteria zĳn vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de periodes die in de bĳlage bĳ die verordening zĳn vermeld, de forfaitaire waarden bĳ invoer uit derde landen vaststelt; Overwegende dat op grond van de bovenvermelde criteria de forfaitaire invoerwaarden moeten worden vastgesteld op de in de bĳlage bĳ deze verordening vermelde niveaus, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3223/94 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld zoals aangegeven in de bĳlage bĳ deze verordening. in de tabel Deze verordening treedt in werking op 30 juli 1999. Artikel 2 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselĳk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 29 juli 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 337 van 24. 12. 1994, blz. 66. (2) PB L 198 van 15. 7. 1998, blz. 4. 30. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 199/25 b¶ de verordening van de Commissie van 29 juli 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerpr¶zen van bepaalde soorten groenten en fruit BĲLAGE GN-code 0707 00 05 0709 90 70 0805 30 10 0806 10 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 0809 10 00 0809 20 95 0809 40 05 Code derde landen (1) Forfaitaire invoerwaarde (in EUR/100 kg) 628 999 052 999 388 524 528 999 052 220 388 400 508 512 600 624 999 388 400 508 512 524 528 800 804 999 052 388 512 528 804 999 052 064 999 052 400 616 999 064 624 999 129,7 129,7 47,4 47,4 61,3 52,4 64,7 59,5 103,9 92,0 132,7 232,1 160,4 44,9 106,6 131,8 125,6 76,1 66,8 81,4 56,5 65,3 42,0 167,4 94,4 81,2 114,9 81,8 78,6 39,6 75,8 78,1 108,1 67,4 87,8 167,4 218,6 222,4 202,8 54,3 188,6 121,4 (1) Landennomenclatuur vastgesteld bĳ Verordening (EG) nr. 2645/98 van de Commissie (PB L 335 van 10. 12. 1998, blz. 22). De code „999” staat voor „andere oorsprong”


title: Meddelelse vedrørende ændring af afgørelse 98/682/EF, Euratom om udnævnelse af medlemmer samt af formænd og næstformænd for ekspertgrupperne, som vejleder Kommissionen angående indhold og sigte af nøgleaktionerne inden for forskning og teknologisk udvikling (EØS-relevant tekst)

eurovoc_concepts:
appointment of staff
president of an institution
research and development
self-employed person
technological change
vice-president of an institution

text: 29. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 216/5 Meddelelse vedrłrende (cid:230)ndring af afgłrelse 98/682/EF, Euratom om udn(cid:230)vnelse af medlemmer samt af form(cid:230)nd og n(cid:230)stform(cid:230)nd for ekspertgrupperne, som vejleder Kommissionen ang(cid:229)ende indhold og sigte af nłgleaktionerne inden for forskning og teknologisk udvikling (1999/C 216/04) (E(cid:216)S-relevant tekst) Ved afgłrelse af 26. juli 1999, har Kommissionen besluttet, at fra n(cid:230)vnte dato: (cid:151) er de personer, hvis navne er anfłrt i bilag I, som ved afgłrelse 98/682/EF, Euratom blev udn(cid:230)vnt til medlemmer af ekspertgrupper nedsat ved afgłrelse 98/610/EF, Euratom ikke l(cid:230)ngere medlemmer af de p(cid:229)g(cid:230)ldende grupper (cid:151) udn(cid:230)vnes de personer, hvis navne er anfłrt i bilag II, til medlemmer af de ekspertgrupper, der blev nedsat i medfłr af afgłrelse 98/610/EF, Euratom indtil den 20. november 2000 (cid:151) udn(cid:230)vnes de personer, hvis navne er anfłrt i bilag III, til form(cid:230)nd eller n(cid:230)stform(cid:230)nd for de ekspert- grupper, der er n(cid:230)vnt i det p(cid:229)g(cid:230)ldende bilag (cid:151) skal de under punkt 2 og 3 omhandlede personer overholde de betingelser vedrłrende medlemmernes uafh(cid:230)ngighed og arbejdets fortrolighed, der er anfłrt i bilag III til afgłrelse 98/682/EF, Euratom. Ekspertgruppe »Sundhed, Ern(cid:230)ring og Miljłfaktorer« »Bek(cid:230)mpelse af Smitsomme Sygdomme« »Cellefabrikken« »Befolkningens Stigende Gennemsnitsalder« »B(cid:230)redygtigt Landbrug, Fiskeri og Skovbrug« »Informationssamfundet« »Innovation (cid:151) Produktion, Processer og Organisation« »B(cid:230)redygtig Intermodal Transport« BILAG I Afg(cid:229)ende eksperter ((cid:229)rsag) B. MEROT (udr(cid:229)dt) N. BARRET (udtr(cid:229)dt) (cid:151) M. BALTES (dłd) M. PAULA BARBOSA (udtr(cid:229)dt) C. CARUSO (udtr(cid:229)dt) R. BAUSCH (udtr(cid:229)dt) H. BERTHELSEN (udtr(cid:229)dt) C. HORN (udtr(cid:229)dt) P. O’DONOVAN (udtr(cid:229)dt) K. BOGG (udtr(cid:229)dt) C 216/6 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 29. 7. 1999 Afg(cid:229)ende eksperter ((cid:229)rsag) Ekspertgruppe »Nye Perspektiver for Luftfarten« »Landtransportteknologi og Havteknologi« »B(cid:230)redygtig Forvaltning og Kvaliteten af Vand« og »B(cid:230)re- dygtig Forvaltning af Marine (cid:216)kosystemer« »Globale ˘ndringer, Klima og Biodiversitet« »Fremtidens By og Kulturarven« »Renere Energisystemer« og »(cid:216)konomisk og Effektiv Energi« S. CATOIRE (udtr(cid:229)dt) G. BYRNE (udtr(cid:229)dt) (cid:151) (cid:151) (cid:151) (cid:151) »Renere Energisystemer« og »(cid:216)konomisk og Effektiv Energi« M. DURU (udtr(cid:229)dt) »Kontrolleret Termonuklear Fusion« R. SALOMAA (udtr(cid:229)dt) »Nuklear Fission« E. SIDERIS (udn(cid:230)vnt til medlem af programudvalget) BILAG II Ekspertgruppe Efternavn og fornavn »Sundhed, ern(cid:230)ring og Miljłfaktorer« DROUET DYBING LISON MEDINA VAHTER »Bek(cid:230)mpelse af Smitsomme Sygdomme« AGNARSDOTTIR »Cellefabrikken« »Befolkningens Stigende Gennemsnitsalder« MARTH BECK BRICK B(cid:220)HLER Xavier Erik Dominique Sylvie Marie E. Gudrun Egon Yaffa Yitzak Christian FERRO MORˆO LABRAL JosØ Manuel INGOLFSDOTTIR Vilborg 29. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 216/7 Ekspertgruppe Efternavn og fornavn »B(cid:230)redygtigt Landbrug, Fiskeri og Skovbrug« CHET »Informationssamfundet« HERSOUG RADDI HEALY MOGENSEN VORTMAN WAGNER »Innovation (cid:151) Produktion, Processer og Organisation« PALSSON »B(cid:230)redygtig Intermodal Transport« »Nye Perspektiver for Luftfarten« »Landtransportteknologi og Havteknologi« SHPITALNI WATHNE TELLE ROSEN THOMAS HOLDEN »B(cid:230)redygtig Forvaltning og Kvaliteten af Vandt« og »B(cid:230)re- dygtig Forvaltning af Marine (cid:216)kosystemer« DAGAN »Globale ˘ndringer, Klima og Biodiversitet« GRANELI LIE HOV LAVEE Ilan Bjłrn Paolo Michael Gregers Jacob Luc Pall Moshe Einar Nils Aviv Jean-Marc Kjell Gedeon Edna Ulf (cid:216)ystein Hanoch SVEINBJ(cid:214)RNSDOTTIR Amy »Fremtidens By og Kulturarven« GISLADOTTIR SHACHAR »Renere Energisystemer« og »(cid:216)konomisk og Effektiv Energi« YOGEV »Renere Energisystemer« og »(cid:216)konomisk og Effektiv Energi« OLSEN »Kontrolleret Termonuklear Fusion« SCHWARTZ SOFER IONESCU KALLI »Nuklear Fission« YADIGAROGLU Ingibj(cid:246)rg Arie Ammon Johan P. Dafna Catherine Valentin Heikki George C 216/8 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 29. 7. 1999 BILAG III Ekspertgruppe Ny formand efternavn og fornavn Nye n(cid:230)stform(cid:230)nd efternavn og fornavn »Befolkningens Stigende gennem- snitsalder« TAIPALE Vappu WICK Georg »Informationssamfundet« (cid:151) (cid:151) AIRAGHI Angelo Meddelelse fra Kommissionen om ikrafttr(cid:230)delse i samhandelen mellem F(cid:230)llesskabet og Cambodja af bestemmelserne i Kommissionens forordning (E(cid:216)F) nr. 2454/93, (cid:230)ndret ved forordning (EF) nr. 12/97, vedrłrende definition af begrebet »varer med oprindelsesstatus« med henblik p(cid:229) anvendelse af de af Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab indrłmmede toldpr(cid:230)ferencer p(cid:229) visse varer fra udviklings- lande (regional kumulation af oprindelse for varer fra Sammenslutningen af Stater i Sydłstasien (ASEAN)) (1999/C 216/05) Kommissionens forordning (E(cid:216)F) nr. 2454/93 (1), (cid:230)ndret ved forordning (EF) nr. 12/97 (2), indeholder i artikel 72 ff bestemmelser om regional kumulation inden for rammerne af F(cid:230)llesskabets oprindelsesregler i forbindelse med den generelle toldpr(cid:230)ferenceordning (GSP), og denne kumulation finder bl. a. anvendelse p(cid:229) ASEAN’s (Sammenslutningen af Stater i Sydłstasien) medlemslande. Artikel 72b indeholder bl. a. en bestemmelse om, at medlemslandene af en af de n(cid:230)vnte regionale sammen- slutninger via den p(cid:229)g(cid:230)ldende regionale sammenslutnings sekretariat skal give tisagn om at overholde GSP-oprindelsesreglerne og yde den fornłdne administrative bistand vedrłrende oprindelsescertifikater formular A. Eftersom Cambodja, der blev medlem af ASEAN den 30. april 1999, opfyldte denne forpligtelse, finder bestemmelserne om regional kumulation anvendelse p(cid:229) dette land med virkning fra 1. september 1999. (1) EFT L 253 af 11. 10. 1993, s. 1. (2) EFT L 9 af 13. 1. 1997, s. 1


title: Οδηγία 1999/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1999, για τροποποίηση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ για την προσέγγιση των φόρων στα τσιγάρα, της οδηγίας 92/80/ΕΟΚ για την προσέγγιση των φόρων στα βιομηχανοποιημένα καπνά εκτός των τσιγάρων και της οδηγίας 95/59/ΕΚ περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασιών καπνών

eurovoc_concepts:
excise duty
tax harmonisation
tobacco
tobacco industry

text: 11. 8. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 211/47 Ο∆ΗΓΙΑ 1999/81/ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 29ης Ιουλίου 1999 για τροποποίηση της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ για την προσέγγιση των φόρων στα τσιγάρα, της οδηγίας 92/80/ΕΟΚ για την προσέγγιση των φόρων στα βιοµηχανοποιηµένα καπνά εκτός των τσιγάρων και της οδηγίας 95/59/ΕΚ περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασιών καπνών ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, (9) Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93, την πρόταση της Επιτροπής (1), τη γνώµη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), τη γνώµη της Οικονοµικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3), Εκτιµώντας τα ακόλουθα: (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) στην πρώτη της έκθεση σχετικά µε τη διάρθρωση και τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που συντά- χθηκε σύµφωνα µε τις διατάξεις της οδηγίας 92/79/ΕΟΚ (4) και της οδηγίας 92/80/ΕΟΚ (5) η Επιτροπή απλώς τόνισε ορισµένες δυσκολίες στην εφαρµογή των οδηγιών χωρίς να προτείνει συγκεκριµένες λύσεις· πρόσφατα πραγµατοποιήθηκε µια διαδικασία διαβουλεύσεων µεταξύ εθνικών αρχών, των επιχειρηµατικών κύκλων και οµάδων ενδιαφεροµένων· το πρώτο βήµα αυτής της διαδικασίας διαβουλεύσεων ήταν η διάσκεψη στη Λισσαβώνα, της οποίας στόχος ήταν να του ισχύοντος κοινοτικού αξιολογηθούν οι καθεστώτος και να βοηθηθεί η Επιτροπή στη χάραξη της µελλοντικής πολιτικής στον τοµέα του ειδικού φόρου κατα- νάλωσης· επιδόσεις η διαδικασία διαβουλεύσεων κατέληξε στη δεύτερη έκθεση της Επιτροπής· κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας διαβουλεύσεων, διαπιστώθηκαν δυσχέρειες όσον αφορά τον τρόπο µε τον οποίο πρέπει να εφαρµοσθεί ο κανόνας της ελάχιστης επίπτωσης του 57 %· για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτείται εφαρµογή των περισσότερο οµοιόµορφη ερµηνεία και κανόνων από όλα τα κράτη µέλη· για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτείται επίσης η θέσπιση κανόνων που είναι πιο εύκολα εφαρµόσι- µοι στην πράξη· πρέπει να παραχωρηθεί πάντως στα κράτη µέλη η αναγκαία ευελιξία για τον καθορισµό και την υλοποίηση πολιτικών προσαρµοσµένων στα εθνικά δεδοµένα· (1) ΕΕ C 203 της 30. 6. 1998, σ. 16. (2) ΕΕ C 153 της 1. 6. 1999. (3) ΕΕ C 410 της 31. 12. 1998, σ. 1. (4) ΕΕ L 316 της 31. 10. 1992, σ. 8. (5) ΕΕ L 316 της 31. 10. 1992, σ. 10. για πρακτικούς λόγους θα πρέπει να παραχωρηθεί στα κράτη µέλη κάποια ευελιξία στην προσαρµογή της επίπτωσης του συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατα- νάλωσης σε συνάρτηση µε ορισµένες µεταβολές, συµπερι- λαµβανοµένων και εκείνων που αφορούν τους συντελεστές του ΦΠΑ· θα πρέπει να παραχωρηθεί στα κράτη µέλη η δυνατότητα εξουδετέρωσης της επίπτωσης από τη µεταβολή των συντε- λεστών του ΦΠΑ στο συνολικό ελάχιστο ειδικό φόρο κατα- νάλωσης· η διευκόλυνση αυτή δεν επιτρέπεται να έχει ως αποτέλεσµα τη στρέβλωση τον ανταγωνισµού ή την εσφαλµένη λειτουρ- γία της ενιαίας αγοράς· η διευκόλυνση που παρέχεται στα κράτη µέλη για την εφαρµογή των οδηγιών πρέπει να είναι περιορισµένη χρο- νικά· στο Βασίλειο η κατάσταση που δικαιολογούσε την παρέκκλιση από τον συνολικό ελάχιστο συντελεστή ύψους 57 % που είχε χορη- γηθεί πράξη προσχώρησης του 1994 εξακολουθεί να υφίσταταται· ότι ως εκ τούτου, πρέπει να χορηγηθεί στο Βασίλειο της Σουη- δίας παράταση της παρέκκλισης έως και την 31η ∆εκεµ- βρίου 2002· της Σουηδίας την µε δικαιολογείται να παραχωρηθεί στη Γαλλία πρόσθετη περίο- δος έως και τις 31 ∆εκεµβρίου 2002 για τα τσιγάρα και τα προϊόντα καπνού που πωλούνται στην Κορσική λόγω των υφισταµένων ιδιαιτεροτήτων· θα ήταν ορθό να παραχωρηθεί στη Γερµανία πρόσθετη περίοδος για τα προσαρµόσει τους εθνικούς συντελεστές της για τους κυλίνδρους λεπτοκοµµένου καπνού προς την κοινοτική νοµοθεσία· δεν υφίστανται εµπόδια για να επιτραπεί στα κράτη µέλη να εφαρµόζουν ελάχιστο ειδικό φόρο κατανάλωσης για τα πούρα, τα πουράκια και τον καπνό για κάπνισµα, εφόσον η δυνατότητα αυτή υφίσταται ήδη για τα τσιγάρα και τον καπνό για χειροποίητα τσιγάρα· (10) (11) (12) (13) (14) (15) (16) (17) είναι αναγκαίο να θεσπισθεί διαδικασία περιοδικής εξέτασης· (18) (19) η ισχύουσα περίοδος των δύο ετών είναι πολύ περιορισµένη για να υπάρχει η δυνατότητα αξιολόγησης των µεταβολών που πραγµατοποιούνται στη νοµοθεσία των κρατών µελών· για το λόγο αυτό η επανεξέταση πρέπει να πραγµατοποιείται το αργότερο ανά τριετία και για πρώτη φορά µέχρι την 31η ∆εκεµβρίου 2000· L 211/48 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11. 8. 1999 (20) είναι αναγκαίο, προκειµένου να αποφευχθεί η µείωση των ελαχίστων κοινοτικών φόρων για τα πούρα, τα πουράκια, τον καπνό για χειροποίητα τσιγάρα και τα άλλα καπνά για κάπνισµα, να καθορισθεί ένα χρονοδιάγραµµα αυξήσεων· (21) πρέπει, κατά συνέπεια, να τροποποιηθούν οι οδηγίες 92/79/ ΕΟΚ, 92/80/ΕΟΚ και 95/59/ΕΟΚ (1), την επιβάρυναν της οδηγίας 95/59/ΕΚ του Συµβουλίου της 27ης Νοεµβρίου 1995 περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επεξεργασιών καπνών (*) και, αφού ζητήσει τη γνώµη τον Ευρωπαϊκού Κοινο- βουλίου, θεσπίζει οµόφωνα τα αναγκαία µέτρα. Στην έκθεση της Επιτροπής και κατά την εξέταση του θέµατος από το Συµβού- λιο, λαµβάνονται υπόψη η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και οι ευρύτεροι στόχοι της συνθήκης. κατανάλωση των ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ Ο∆ΗΓΙΑ: (*) ΕΕ L 291 της 6. 12. 1995, σ. 40. » Άρθρο 1 Η οδηγία 92/79/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: 1. Παρεµβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: «Άρθρο 2α 1. Όταν σε ένα κράτος µέλος µεταβληθεί η λιανική τιµή των τσιγάρων που ανήκουν στην πλέον ζητούµενη κατηγορία τιµής, µε αποτέλεσµα τη µείωση της επίπτωσης του συνολικού ελάχι- στου ειδικού φόρου κατανάλωσης κάτω από το επίπεδο που καθορίζεται στο άρθρο 2 πρώτο εδάφιο, το εν λόγω κράτος µέλος δύναται να µην προσαρµόσει την επίπτωση του συνολι- κού ελάχιστου ειδικού φόρου κατανάλωσης µέχρι το αργότερο την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους που έπεται αυτού της µεταβολής. 2. Όταν ένα κράτος µέλος τροποποιήσει το συντελεστή του φόρου προστιθέµενης αξίας που ισχύει για τα τσιγάρα, µπορεί να µειώσει την επίπτωση του συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατανάλωσης µέχρις ποσού το οποίο, εκφραζόµενο ως ποσοστό της λιανικής τιµής, ισούται µε την επίπτωση της αύξησης του συντελεστή του φόρου προστιθέµενης αξίας, επίσης εκφραζόµενης ως ποσοστό της λιανικής τιµής, ακόµη και εάν η προσαρµογή αυτή έχει ως αποτέλεσµα τη µείωση της επίπτωσης τον συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατα- νάλωσης κάτω από το επίπεδο το οριζόµενο στο άρθρο 2. 3. Εάν, σύµφωνα µε την παράγραφο 2, ένα κράτος µέλος έχει µειώσει την επίπτωση του συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατανάλωσης σε επίπεδο κατώτερο από το οριζόµενο στο άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, αυξάνει την επίπτωση προκειµένου να επιτύχει τουλάχιστον το επίπεδο αυτό το αργότερο µέχρι την 1η Ιανουαρίου του δεύτερου έτους που έπεται αυτού κατά τη διάρκεια του οποίου πραγµατοποιήθηκε η µείωση. » 2. Στο άρθρο 3 προστίθενται οι ακόλουθοι παράγραφοι: «3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2, το Βασίλειο της Σουηδίας µπορεί να αναβάλει έως και τις 31 ∆εκεµβρίου 2002 την εφαρµογή του συνολικού ελάχιστου ειδικού φόρου κατα- νάλωσης που ισοδυναµεί µε το 57 % της τιµής λιανικής πώλησης (συµπεριλαµβανοµένων όλων των τελών) για τα τσι- γάρα µε την πλέον ζητούµενη κατηγορία τιµής. Επιπλέον, το Βασίλειο της Σουηδίας δεν µπορεί να µειώσει τον συνολικό ελάχιστο φόρο κατανάλωσης κάτω του επιπέδου που εφαρµό- ζετο την 1η Αυγούστου 1998. 4. Η Γαλλική ∆ηµοκρατία µπορεί να εφαρµόζει, µέχρι και τις 31 ∆εκεµβρίου 2002 τους αυτούς συντελεστές µε αυτούς που ίσχυαν στις 31 ∆εκεµβρίου 1997 για τα τσιγάρα που πωλού- νται στην Κορσική. » 3. Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: «Άρθρο 4 Το αργότερο ανά τριετία, και για πρώτη φορά το αργότερο στις 31 ∆εκεµβρίου 2000, το Συµβούλιο, βάσει σχετικής έκθεσης και, ενδεχοµένως, πρότασης της Επιτροπής, εξετάζει τον ελά- χιστο ειδικό φόρο κατανάλωσης που καθορίζεται στο άρθρο 2, στο άρθρο 3 παράγραφος 2, καθώς και τη διάρθρωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης όπως καθορίζεται στο άρθρο 16 (1) ΕΕ L 291 της 6. 12. 1995, σ. 40. Άρθρο 2 Η οδηγία 92/80/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: 1. Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κεί- µενο: Τα κράτη µέλη εφαρµόζουν ειδικό φόρο κατα- «1. νάλωσης ο οποίος µπορεί να είναι: α) είτε αναλογικός, υπολογιζόµενος στην ανώτατη τιµή λιανικής πώλησης κάθε προϊόντος που ορίζεται ελεύ- θερα από τους κατασκευαστές που είναι εγκατεστηµέ- νοι στην Κοινότητα και από τους εισαγωγείς από τρί- τες χώρες, σύµφωνα µε το άρθρο 9 της οδηγίας 95/ 59/ΕΚ του Συµβουλίου, της 27ης Νοεµβρίου 1995 περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβάρυναν την κατανάλωση των επεξεργασιών καπνών (*)· β) είτε πάγιος, εκφραζόµενος σε ποσό ανά χιλιόγραµµο ή εναλλακτικά ανά αριθµό τεµαχίων για τα πούρα και τα πουράκια· γ) είτε µεικτός, ο οποίος περιλαµβάνει ένα στοιχείο ανα- λογικό και ένα πάγιο στοιχείο. Τα κράτη µέλη δύνανται να ορίσουν ελάχιστο ποσό ειδι- κού φόρου κατανάλωσης, εφόσον ο ειδικός φόρος κατα- νάλωσης εκφράζεται είτε αναλογικά είτε µεικτά. Ο συνολικός ειδικός φόρος κατανάλωσης, εκφραζόµενος ως ποσοστό, ή ανά χιλιόγραµµο, ή ανά αριθµό τεµαχίων, θα είναι τουλάχιστον ίσος είτε προς τους συντελεστές είτε προς τα ελάχιστα ποσά που ορίζονται: — για τα πούρα και τα πουράκια: σε 5 % της τιµής λια- νικής πώλησης, όλων των φόρων συµπεριλαµβανο- µένων, ή σε 9 ευρώ ανά 1 000 τεµάχια ή ανά χλιό- γραµµο, — για τον λεπτοκοµµένο καπνό που προορίζεται για την κατασκευή χειροποίητων (στριφτών) τσιγάρων: σε 30 % επί της τιµής λιανικής πώλησης, όλων των φόρων συµπεριλαµβανοµένων, ή σε 24 ευρώ ανά χιλιό- γραµµο, — για τα άλλα καπνά για κάπνισµα: σε 20 % επί της τιµής λιανικής πώλησης, όλων των φόρων συµπεριλαµ- βανοµένων, ή σε 18 ευρώ ανά χιλιόγραµµο. Από την 1η Ιανουαρίου 2001 τα ποσά των 9 ευρώ των 24 ευρώ και των 18 ευρώ στα τρία προηγούµενα εδάφια αντικαθίστανται µε τα ποσά των 10 ευρώ, 25 ευρώ και 19 ευρώ αντιστοίχως. (*) ΕΕ L 291 της 6. 12. 1995, σ. 40. » β) προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «4. Η Γαλλική ∆ηµοκρατία µπορεί να εφαρµόζει, µέχρι και τις 31 ∆εκεµβρίου 2002, τους αυτούς συντελεστές µε εκείνους που ίσχυαν στις 31 ∆εκεµβρίου 1997 για τα προϊόντα καπνού που καλύπτονται από την παρούσα οδη- γία και πωλούνται στην Κορσική. » 11. 8. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 211/49 2. Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: «Άρθρο 4 Το αργότερο ανά τριετία, και για πρώτη φορά το αργότερο την 31η ∆εκεµβρίου 2000, το Συµβούλιο, βάσει σχετικής έκθεσης και, ενδεχοµένως, πρότασης της Επιτροπής, εξετάζει τους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης που ορίζει η παρούσα οδηγία και, αφού ζητήσει τη γνώµη του Ευρωπαϊ- κού Κοινοβουλίου, θεσπίζει οµόφωνα τα αναγκαία µέτρα. Στην έκθεση της Επιτροπής και κατά την εξέταση του θέµα- τος από το Συµβούλιο, λαµβάνονται υπόψη η ορθή λειτουρ- γία της εσωτερικής αγοράς, η πραγµατική αξία του επιβαλλό- µενου ειδικού φόρου κατανάλωσης και οι ευρύτεροι στόχοι της συνθήκης. » Άρθρο 3 Η οδηγία 95/59/ΕΚ τροποποιείται ως εξής: 1. Στο άρθρο 4 παράγραφος 1, εδάφιο 2 η ηµεροµηνία «31 ∆εκεµβρίου 1998» αντικαθίσταται από την ηµεροµηνία «31 ∆εκεµβρίου 2001 περιλαµβανοµένης». 2. Το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής: α) Παρεµβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος: εφόσον, Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, «2α. µεταβληθεί η λιανική τιµή των τσιγάρων που ανήκουν στην πλέον ζητούµενη κατηγορία τιµής σε ένα κράτος µέλος µε αποτέλεσµα το πάγιο στοιχείο του ειδικού φόρου κατανάλωσης, εκφρασµένο ως ποσοστό της συνο- λικής φορολογικής επιβάρυνσης, να είναι µικρότερο του 5 % ή µεγαλύτερο του 55 % της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης, το οικείο κράτος µέλος δύναται να µην προ- σαρµόσει το ποσό του πάγιου στοιχείου του ειδικού φόρου κατανάλωσης το αργότερο µέχρι την 1η Ιανουα- ρίου του δεύτερου έτους που έπεται αυτού κατά τη διάρ- κεια του οποίου πραγµατοποιήθηκε η µεταβολή. »· β) Στην παράγραφο 3 η φράση «εάν ο ειδικός φόρος κατα- ναλώσεως ή ο φόρος κύκλου εργασιών που επιβάλλεται» αντικαθίσταται από τη φράση «εάν ο ειδικός φόρος κατα- νάλωσης που επιβάλλεται»· γ) Η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κεί- µενο: Τα κράτη µέλη µπορούν να επιβάλλουν ελάχιστο «5. ειδικό φόρο κατανάλωσης επί των τσιγάρων, υπό τον όρο ότι ο φόρος αυτός δεν αυξάνει τη συνολική φορολογική επιβάρυνση σε ποσοστό µεγαλύτερο του 90 % της συνο- λικής φορολογίας των τσιγάρων που ανήκουν στην πλέον ζητούµενη κατηγορία τιµής. » Άρθρο 4 Τα κράτη µέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νοµοθετικές, 1. κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειµένου να συµµορ- φωθούν προς την παρούσα οδηγία από 1ης Ιανουαρίου 1999. Πληροφορούν αµέσως την Επιτροπή σχετικά. Όταν τα κράτη µέλη θεσπίσουν τις ως άνω διατάξεις, αυτές θα περιλαµβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία είτε θα συνο- δεύονται από παρόµοια αναφορά κατά την επίσηµη δηµοσίευσή τους. Ο τρόπος µε τον οποίο θα γίνει η εν λόγω αναφορά απο- φασίζεται από τα κράτη µέλη. 2. Τα κράτη µέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείµενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπί- ζουν στον τοµέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 5 Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει από την ηµέρα της δηµο- σίευσής της στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι- νοτήτων. Εφαρµόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1999. Άρθρο 6 Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη µέλη. Βρυξέλλες, 29 Ιουλίου 1999. Για το Συµβούλιο Ο Πρόεδρος S. HASSI