title: Kommissionens förordning (EG) nr 1587/1999 av den 20 juli 1999 om försäljning genom periodiskt anbudsförfarande av nötkött som innehas av vissa interventionsorgan och som är avsett för export samt om upphävande av förordning (EG) nr 1222/1999

eurovoc_concepts:
EU Member State
award of contract
beef
export
intervention agency
sale

text: L 188/20 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 7. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1587/1999 av den 20 juli 1999 om försäljning genom periodiskt anbudsförfarande av nötkött som innehas av vissa interventions- organ och som är avsett för export samt om upphävande av förordning (EG) nr 1222/1999 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 805/68 av den 27 juni 1968 om den gemensamma organisationen av mark- naden för nötkött (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1633/98 (2), särskilt artikel 7. 3 i denna, och av följande skäl: 1. 2. 3. Tillämpningen av interventionsåtgärder för nötkött har medfört att det finns stora lager i flera medlemsstater. Det finns avsättningsmöjligheter i vissa tredje länder för produkterna i fråga. För att undgå alltför lång lagring bör en del av dessa lager säljas för export till dessa länder genom ett periodiskt anbudsförfarande. För att möjliggöra försäljning av produkter av enhetlig kvalitet, bör försäljning ske av kött som köpts enligt artikel 6 i förordning (EEG) nr 805/68. Med förbehåll för vissa särskilda undantag för specialan- vändning av produkterna i fråga bör sådan försäljning ske enligt reglerna i kommissionens förordning (EEG) nr 2173/79 av den 4 oktober 1979 om tillämpningsföre- skrifter för avyttring av nötkött som köpts upp av inter- ventionsorgan (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2417/95 (4), särskilt avdelningarna II och III i denna, och kommissionens förordning (EEG) nr 3002/92 av den 16 oktober 1992 om fastställande av gemensamma tillämpningsföreskrifter för kontroll av användningen av och/eller destinationen för varor från intervention (5), senast ändrad genom förordning (EG) nr 770/96 (6). För att säkerställa ett regelbundet och enhetligt anbuds- förfarande bör ytterligare åtgärder vidtas utöver dem som fastställs i artikel 8. 1 i förordning (EEG) nr 2173/ 79. (1) EGT L 148, 28. 6. 1968, s. 24. (2) EGT L 210, 28. 7. 1998, s. 17. (3) EGT L 251, 5. 10. 1979, s. 12. (4) EGT L 248, 14. 10. 1995, s. 39. (5) EGT L 301, 17. 10. 1992, s. 17. (6) EGT L 104, 27. 4. 1996, s. 13. 4. 5. 6. 7. 8. 9. Det är lämpligt att medge undantag från bestämmelserna i artikel 8. 2 b i förordning (EEG) nr 2173/79 med tanke på de administrativa svårigheter som tillämpningen av denna punkt vållar i de berörda medlemsstaterna. För att se till att lagren förvaltas på bästa sätt, bör det före- skrivas att medlemsstaterna får reservera endast vissa lager eller kyl- och fryshus för leverans av det sålda köttet. Av praktiska skäl beviljas inte något exportbidrag för kött som sålts inom ramen för denna förordning. Anbudsgivarna är skyldiga att begära exportlicenser för tilldelade kvantiteter, enligt bestämmelserna i kommis- sionens förordning (EG) nr 1445/95 av den 26 juni 1995 om tillämpningsföreskrifter för ordningen med inom nötköttssektorn (7), import- och exportlicenser senast ändrad genom förordning (EG) nr 2648/98 (8). För att man skall kunna garantera att export genomförs av det kött som sålts till godkända tredje länder bör det föreskrivas att en säkerhet ställs innan övertagandet genomförs och att de primära kraven för detta utformas. Produkter från interventionslager kan i vissa fall ha hanterats i flera omgångar. För att bidra till god presen- tation och saluföring bör man godkänna att dessa produkter, på fastställda villkor, får förpackas på nytt. Kommissionens förordning (EG) nr 1222/1999 (9), bör upphöra att gälla. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för nötkött. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 1. Försäljning skall ske av interventionsprodukter som köpts in i enlighet med artikel 6 i förordning (EEG) nr 805/68 av följande kvantiteter: (7) EGT L 143, 27. 6. 1995, s. 35. (8) EGT L 335, 10. 12. 1998, s. 39. (9) EGT L 148, 15. 6. 1999, s. 27. 21. 7. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 188/21 — 10 000 ton nötkött med ben som skall säljas som kompen- serade kvartsparter och som innehas av det tyska interven- tionsorganet, — 8 000 ton bakkvartsparter med ben som innehas av det tyska interventionsorganet, — 8 000 ton framkvartsparter med ben som innehas av det tyska interventionsorganet, — 2 000 ton nötkött med ben som skall säljas som kompen- serade kvartsparter och som innehas av det franska inter- ventionsorganet, — 2 000 ton bakkvartsparter med ben som innehas av det franska interventionsorganet, — 2 000 ton framkvartsparter med ben som innehas av det franska interventionsorganet. Kompenserade kvartsparter består av ett lika antal fastställt framkvartsparter och bakkvartsparter. 2. Detta kött skall exporteras till destinationer i den zon 08 som avses i bilaga II till kommissionens förordning (EG) nr 565/1999 (1). 3. Om inte annat sägs i bestämmelserna i denna förordning skall de produkter som avses i punkt 1 säljas i enlighet med bestämmelserna i kommissionens förordning (EEG) nr 2173/ 79, särskilt avdelningarna II och III, och (EEG) nr 3002/92. Artikel 2 1. Anbudsförfarandena kommer att äga rum a) den 26 juli 1999, b) den 23 augusti 1999, c) den 13 september 1999, och d) den 27 september 1999, dessutom anslå det meddelande som avses i punkt 2 på sina huvudkontor och kan även offentliggöra det på andra ställen. 4. Interventionsorganen skall först sälja det kött som hållits längst i lager. För att se till att lagren förvaltas på bästa sätt och efter att i förväg ha underrättat kommissionen, får medlemssta- terna reservera endast vissa lager eller delar och kyl- och fryshus för leverans av det kött som har sålts inom ramen för denna förordning. 5. Endast anbud som är interventionsorganen till handa senast kl. 12. 00 skall beaktas för varje anbudsförfarande som avses i punkt 1. Ett anbud för kompenserade kvartsparter 6. skall avse samma antal framkvartsparter som bakkvartsparter samt ett enhetspris per ton för den totala kvantitet kött med ben som avses i anbudet. till det berörda interventionsorganet Trots artikel 8. 1 i förordning (EEG) nr 2173/79 skall ett 7. i ett anbud skickas förseglat kuvert, med hänvisning till denna förordning samt datum för anbudsinfordran i fråga. Det förseglade kuvertet får inte öppnas av interventionsorganet innan den tidsfrist som avses i punkt 5 har löpt ut. 8. Trots artikel 8. 2 b i förordning (EEG) nr 2173/79 skall det i anbuden inte anges i vilket eller vilka kyl- eller fryshus som produkterna förvaras. 9. Genom undantag från artikel 15. 1 i förordning (EEG) nr 2173/79 skall beloppet för säkerheten fastställas till tolv euro per 100 kg. Utöver de primära krav som avses i artikel 15. 3 i den förord- ningen skall den ansökan om exportlicens som avses i artikel 4. 2 utgöra ett primärt krav. fram till dess att de kvantiteter som har bjudits ut till försälj- ning är slut. Artikel 3 2. Trots artiklarna 6 och 7 i förordning (EEG) nr 2173/79 skall bestämmelserna i och bilagorna till den här förordningen tjäna som ett allmänt meddelande om anbudsinfordran. 1. Medlemsstaterna skall för varje anbudsinfordran under- rätta kommission om de mottagna anbuden senast dagen efter det att tidsfristen för inlämnande av anbud har löpt ut. De berörda interventionsorganen skall för varje anbuds- infordran utfärda ett meddelande om anbudsinfordran med angivande särskilt av 2. Efter granskning av de mottagna anbuden skall det för varje produkt fastställas ett lägsta försäljningspris. I annat fall skall anbudsförfarandet avbrytas. — de kvantiteter nötkött som är till salu, och — tidsfrist och plats för inlämnande av anbud. 3. Upplysningar om kvantiteter och om var produkterna hålls i lager skall kunna inhämtas på de adresser som anges i bilagan till den här förordningen. Interventionsorganen skall (1) EGT L 70, 17. 3. 1999, s. 3. Artikel 4 1. De upplysningar från interventionsorganet som avses i artikel 11 i förordning (EEG) nr 2173/79 skall skickas per fax till varje anbudsgivare. L 188/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 7. 1999 Anbudsgivaren ansöker inom fem arbetsdagar efter det 2. att de upplysningar som avses i punkt 1 har översänts om en eller flera av de exportlicenser som avses i artikel 8. 2 första strecksatsen i förordning (EG) nr 1445/95 och som skall täcka den tilldelade kvantiteten. Ansökan skall åtföljas av det fax som avses i punkt 1 och i fält 7 skall anges ett av de länder i den zon 08 som avses i artikel 1. 2. Dessutom skall följande anges i fält 20: — Productos de intervención sin restitución [Reglamento (CE) no 1587/1999] utgör ett primärt krav enligt artikel 20 i kommissionens förordning (EEG) nr 2220/85 (1). Den säkerhet som avses i punkt 1 skall fastställas till 2. skillnaden mellan priset i anbudet och — 2 000 euro för kompenserade kvartsparter, — 2 000 euro för bakkvartsparter, — 1 300 euro för framkvartsparter. — Interventionsvarer uden restitution [Forordning (EF) nr. Artikel 7 1587/1999] — Interventionserzeugnisse ohne Erstattung [Verordnung (EG) Nr. 1587/1999] — Προϊόντα παρέµβασης χωρίς επιστροφή [κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1587/1999] — Intervention products without refund [Regulation (EC) No 1587/1999] — Produits d'intervention sans restitution [règlement (CE) no 1587/1999] — Prodotti d'intervento senza restituzione [Regolamento (CE) n. 1587/1999] — Producten uit interventievoorraden zonder restitutie [Veror- dening (EG) nr. 1587/1999] De behöriga myndigheterna får tillåta att de interventionspro- dukter vars förpackning har skadats eller smutsats ned får förses med en ny förpackning under myndigheternas kontroll och innan produkterna uppvisas på det tullkontor varifrån de skall avsändas. Artikel 8 För kött som säljs enligt denna förordning skall inget export- bidrag beviljas. På den uttagsorder som avses i artikel 3. 1 b i förordning (EEG) nr 3002/92 och på kontrollexemplaret T 5 skall följande anges: — Productos de intervención sin restitución [Reglamento (CE) no 1587/1999] — Produtos de intervenção sem restituição [Regulamento (CE) — Interventionsvarer uden restitution [Forordning (EF) nr. n. o 1587/1999] 1587/1999] — Interventiotuotteita − ei vientitukea [Asetus (EY) N:o 1587/ 1999] — Interventionsprodukt utan exportbidrag (Förordning (EG) nr 1587/1999). Artikel 5 1. Genom undantag från artikel 18. 1 i förordning (EEG) nr 2173/79 skall övertagandet av produkterna ske två månader efter det att den information som avses i artikel 4. 1 har över- sänts. Genom undantag från artikel 8. 2 första strecksatsen i 2. förordning (EG) nr 1445/95 skall giltighetsperioden för de exportlicenser för vilka ansökan gjorts enligt artikel 4. 2 fast- ställas till 60 dagar. — Interventionserzeugnisse ohne Erstattung [Verordnung (EG) Nr. 1587/1999] — Προϊόντα παρέµβασης χωρίς επιστροφή [κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1587/1999] — Intervention products without refund [Regulation (EC) No 1587/1999] — Produits d'intervention sans restitution [règlement (CE) no 1587/1999] — Prodotti d'intervento senza restituzione [Regolamento (CE) n. 1587/1999] — Producten uit interventievoorraden zonder restitutie [Veror- dening (EG) nr. 1587/1999] — Produtos de intervenção sem restituição [Regulamento (CE) n. o 1587/1999] — Interventiotuotteita − ei vientitukea [Asetus (EY) N:o 1587/ 1999] — Interventionsprodukt utan exportbidrag (Förordning (EG) nr 1587/1999). Artikel 9 Förordning (EG) nr 1222/1999 skall upphöra att gälla. Artikel 6 Artikel 10 1. En säkerhet som skall garantera att exporten sker till de länder som avses i artikel 1. 2 skall ställas av köparen innan övertagandet kan genomföras. Import till ett av dessa länder Denna förordning träder i kraft dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. (1) EGT L 205, 3. 8. 1985, s. 5. 21. 7. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 188/23 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen ANEXO — BILAG — ANHANG — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ — ANNEX — ANNEXE — ALLEGATO — BIJLAGE — ANEXO — LIITE — BILAGA Direcciones de los organismos de intervención — Interventionsorganernes adresser — Anschriften der Interven- tionsstellen — ∆ιευθύνσεις των οργανισµών παρεµβάσεως — Addresses of the intervention agencies — Adresses des organismes d'intervention — Indirizzi degli organismi d'intervento — Adressen van de interventiebureaus — Endereços dos organismos de intervenção — Interventioelinten osoitteet — Interventionsorganens adresser BUNDESREPUBLIK DEUTSCHLAND Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE) Postfach 180203, D-60083 Frankfurt am Main Adickesallee 40 D-60322 Frankfurt am Main Tel. : (49) 69 1564-704/772; Telex: 411727; Telefax: (49) 69 15 64-790/791 FRANCE Ofival 80, avenue des Terroirs-de-France F-75607 Paris Cedex 12 Téléphone: (33 1) 44 68 50 00; télex: 215330; télécopieur: (33 1) 44 68 52 33


title: Verordnung (EG) Nr. 1585/1999 der Kommission vom 20. Juli 1999 über den Verkauf im Wege der Ausschreibung von Rindfleisch aus Beständen bestimmter Interventionsstellen

eurovoc_concepts:
EU Member State
award of contract
beef
intervention agency
sale

formats: html pdf print

text: 21. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 188/13 VERORDNUNG (EG) Nr. 1585/1999 DER KOMMISSION vom 20. Juli 1999 über den Verkauf im Wege der Ausschreibung von Rindfleisch aus Beständen bestimmter Interventionsstellen DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, Artikel 1 gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 805/68 des Rates vom 27. Juni 1968 über die gemeinsame Marktorganisation für Rindfleisch (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. insbesondere auf Artikel 7 Absatz 3, 1633/98 (2), in Erwägung nachstehender Gründe: Durch die Anwendung der Interventionsmaßnahmen im Rindfleischsektor sind in mehreren Mitgliedstaaten Bestandsüberhänge entstanden. Um eine zu lange Lager- haltung dieser Bestände zu verhindern, sollte ein Teil davon im Wege der Ausschreibung verkauft werden. Es empfiehlt sich, diesen Verkauf gemäß der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 (3), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2417/95 (4), durchzuführen, wobei eine Reihe von notwendigen Ausnahmeregelungen getroffen werden sollten. (1) Folgende Mengen sollen verkauft werden: — etwa 600 Tonnen Hinterviertel mit Knochen aus Beständen der deutschen Interventionsstelle; — etwa 600 Tonnen Hinterviertel mit Knochen aus Beständen der spanischen Interventionsstelle; — etwa 600 Tonnen Hinterviertel mit Knochen aus Beständen der französischen Interventionsstelle; — etwa 340 Tonnen Rindfleisch mit Knochen aus Beständen der italienischen Interventionsstelle; — etwa 600 Tonnen Hinterviertel mit Knochen aus Beständen der niederländischen Interventionsstelle; — etwa 40 Tonnen Hinterviertel mit Knochen aus Beständen der österreichischen Interventionsstelle und in Deutschland gelagert; — etwa 6 259 Tonnen Rindfleisch ohne Knochen aus Beständen des Vereinigten Königreichs; — etwa 358 Tonnen Rindfleisch ohne Knochen aus Beständen der irischen Interventionsstelle; — etwa 630 Tonnen Rindfleisch ohne Knochen aus Beständen der französischen Interventionsstelle. Zur Gewährleistung einer regelmäßigen und einheit- lichen Durchführung des Ausschreibungsverfahrens müssen neben den Bestimmungen von Artikel 8 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 zusätzliche Maßnahmen getroffen werden. Genaue Mengenangaben sind in Anhang I enthalten. (2) Vorbehaltlich dieser Verordnung werden die in Absatz 1 genannten Erzeugnisse gemäß der Verordnung (EWG) Nr. insbesondere der Titel II und III, verkauft. 2173/79, Angesichts der verwaltungstechnischen Schwierigkeiten, die die Anwendung der Vorschrift in den betreffenden Mitgliedstaaten bereitet, sollte von Artikel 8 Absatz 2 Buchstabe b) der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 abge- wichen werden. Artikel 2 (1) Unbeschadet der Artikel 6 und 7 der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 gelten die Bestimmungen und die Anhänge dieser Verordnung als allgemeine Ausschreibungsbekanntmachung. Die in dieser Verordnung vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Verwaltungsaus- schusses für Rindfleisch — Die betreffenden Interventionsstellen erstellen eine Ausschrei- bungsbekanntmachung unter Angabe (1) ABl. L 148 vom 28. 6. 1968, S. 24. (2) ABl. L 210 vom 28. 7. 1998, S. 17. (3) ABl. L 251 vom 5. 10. 1979, S. 12. (4) ABl. L 248 vom 14. 10. 1995, S. 39. a) der zum Verkauf angebotenen Rindfleischmenge und b) der Angebotsfrist und des Angebotsorts. (1) (2) (3) (4) (5) L 188/14 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 21. 7. 1999 Auskünfte über die verfügbaren Mengen und die Lager- (2) orte sind auf Anfrage bei den in Anhang II der vorliegenden Verordnung aufgeführten Anschriften erhältlich. Ferner hängen die Interventionsstellen an ihrem Sitz die Bekanntmachung gemäß Absatz 1 aus. Sie können außerdem zusätzliche Veröf- fentlichungen vornehmen. (3) Von jedem der in Anhang I aufgeführten Erzeugnisse verkaufen die betreffenden Interventionsstellen zuerst das am längsten gelagerte Fleisch. (4) Berücksichtigt werden nur Angebote, die bis spätestens 26. Juli 1999 um 12. 00 Uhr bei den betreffenden Interven- tionsstellen eingehen. Unbeschadet von Artikel 8 Absatz 1 der Verordnung (5) (EWG) Nr. 2173/79 sind die Angebote der zuständigen Inter- ventionsstelle in einem verschlossenen Umschlag einzureichen, auf dem die betreffende Verordnung angegeben ist. Der verschlossene Umschlag darf von der zuständigen Interven- tionsstelle erst nach Ablauf der in Absatz 4 genannten Ange- botsfrist geöffnet werden. Angabe des oder der Kühlhäuser, in denen das Erzeugnis auf Lager gehalten wird. Artikel 3 Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission die (1) Angaben zu den eingereichten Angeboten spätestens am Arbeitstag nach Ablauf der Angebotsfrist. (2) Nach Prüfung der eingegangenen Angebote wird für jedes Erzeugnis ein Mindestverkaufspreis festgesetzt, oder es wird kein Verkauf durchgeführt. Artikel 4 Der Betrag der in Artikel 15 Absatz 1 der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 vorgesehenen Sicherheit beläuft sich auf 120 EUR je Tonne. Artikel 5 (6) Unbeschadet von Artikel 8 Absatz 2 Buchstabe b) der Verordnung (EWG) Nr. 2173/79 entfällt in den Angeboten die Dieser Verordnung tritt am Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 20. Juli 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission 21. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 188/15 ANEXO I — BILAG I — ANHANG I — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I — ANNEX I — ANNEXE I — ALLEGATO I — BĲLAGE I — ANEXO I — LIITE I — BILAGA I Estado miembro Medlemsstat Mitgliedstaat Κράτος µέλος Member State État membre Stato membro Lidstaat Estado-Membro Jäsenvaltio Medlemsstat Productos (1) Produkter (1) Erzeugnisse (1) Προϊόντα (1) Products (1) Produits (1) Prodotti (1) Producten (1) Produtos (1) Tuotteet (1) Produkter (1) Cantidad aproximada (toneladas) Tilnærmet mængde (tons) Ungefähre Mengen (Tonnen) Κατά προσέγγιση ποσότητα (τόνοι) Approximate quantity (tonnes) Quantité approximative (tonnes) Quantità approssimativa (tonnellate) Hoeveelheid bĳ benadering (ton) Quantidade aproximada (toneladas) Arvioitu määrä (tonneina) Ungefärlig kvantitet (ton) a) Carne con hueso — Kød, ikke udbenet — Fleisch mit Knochen — Κρέατα µε κόκαλα — Bone-in beef — Viande avec os — Carni non disossate — Vlees met been — Carne com osso — Luullinen naudanliha — Kött med ben DEUTSCHLAND — Hinterviertel ESPAÑA FRANCE ITALIA NEDERLAND ÖSTERREICH — Cuartos traseros — Quartiers arrière — Quarti anteriori — Achtervoeten — Hinterviertel 600 600 600 340 600 40 b) Carne deshuesada — Udbenet kød — Fleisch ohne Knochen — Κρέατα χωρίς κόκαλα — Boneless beef — Viande désossée — Carni senza osso — Vlees zonder been — Carne desossada — Luuton naudanliha — Benfritt kött UNITED KINGDOM — Intervention shank (INT 11) — Intervention thick flank (INT 12) — Intervention topside (INT 13) — Intervention silverside (INT 14) — Intervention rump (INT 16) — Intervention striploin (INT 17) — Intervention flank (INT 18) — Intervention forerib (INT 19) — Intervention shoulder (INT 22) — Intervention brisket (INT 23) — Intervention forequarter (INT 24) IRELAND — Intervention shank (INT 11) — Intervention silverside (INT 14) — Intervention fillet (INT 15) — Intervention striploin (INT 17) — Intervention forenb (INT 19) FRANCE — Flanchet d'intervention (INT 18) 500 555 1 000 609 500 595 500 500 500 500 500 44 100 5 9 200 630 L 188/16 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 21. 7. 1999 (1) Véanse los anexos V y VII del Reglamento (CEE) no 2456/93 de la Comisión (DO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) no 2812/98 (DO L 349 de 24. 12. 1998, p. 47). (1) Se bilag V og VII til Kommissionens forordning (EØF) nr. 2456/93 (EFT L 225 af 4. 9. 1993, s. 4), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2812/98 (EFT L 349 af 24. 12. 1998, s. 47). (1) Vgl. Anhänge V und VII der Verordnung (EWG) Nr. 2456/93 der Kommission (ABl. L 225 vom 4. 9. 1993, S. 4), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2812/98 (ABl. L 349 vom 24. 12. 1998, S. 47). (1) Βλέπε παραρτήµατα V και VII του κανονισµού (ΕΟΚ) αριθ. 2456/93 της Επιτροπής (ΕΕ L 225 της 4. 9. 1993, σ. 4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2812/98 (ΕΕ L 349 της 24. 12. 1998, σ. 47). (1) See Annexes V and VII to Commission Regulation (EEC) No 2456/93 (OJ L 225, 4. 9. 1993, p. 4), as last amended by Regulation (EC) No 2812/98 (OJ L 349, 24. 12. 1998, p. 47). (1) Voir annexes V et VII du règlement (CEE) no 2456/93 de la Commission (JO L 225 du 4. 9. 1993, p. 4). Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 2812/98 (JO L 349 du 24. 12. 1998, p. 47). (1) Cfr. allegati V e VII del regolamento (CEE) n. 2456/93 della Commissione (GU L 225 del 4. 9. 1993, pag. 4), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. 2812/98 (GU L 349 del 24. 12. 1998, pag. 47). (1) Zie de bĳlagen V en VII bĳ Verordening (EEG) nr. 2456/93 van de Commissie (PB L 225 van 4. 9. 1993, blz. 4), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 2812/98 (PB L 349 van 24. 12. 1998, blz. 47). (1) Ver anexos V e VII do Regulamento (CEE) n. o 2456/93 da Comissão (JO L 225 de 4. 9. 1993, p. 4). Regulamento com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 2812/98 (JO L 349 de 24. 12. 1998, p. 47). (1) Katso komission asetuksen (ETY) N:o 2456/93 (EYVL L 225, 4. 9. 1993, s. 4), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 2812/98 (EYVL L 349, 24. 12. 1998, s. 47) liitteet V ja VII. (1) Se bilagorna V och VII i kommissionens förordning (EEG) nr 2456/93 (EGT L 225, 4. 9. 1993, s. 4), senast ändrad genom förordning (EG) nr 2812/98 (EGT L 349, 24. 12. 1998, s. 47). 21. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 188/17 ANEXO II — BILAG II — ANHANG II — ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II — ANNEX II — ANNEXE II — ALLEGATO II — BIJLAGE II — ANEXO II — LIITE II — BILAGA II Direcciones de los organismos de intervención — Interventionsorganernes adresser — Anschriften der Interven- tionsstellen — ∆ιευθύνσεις των οργανισµών παρεµβάσεως — Addresses of the intervention agencies — Adresses des organismes d'intervention — Indirizzi degli organismi d'intervento — Adressen van de interventiebureaus — Endereços dos organismos de intervenção — Interventioelinten osoitteet — Interventionsorganens adresser BUNDESREPUBLIK DEUTSCHLAND Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE) Postfach 180203, D-60083 Frankfurt am Main Adickesallee 40 D-60322 Frankfurt am Main Tel. : (49) 69 15 64-704/772; Telex: 411727; Telefax: (49) 69 15 64-790/791 ESPAÑA FEGA (Fondo Español de Garantía Agraria) Beneficencia, 8 E-28005 Madrid Teléfono: (34) 913 47 65 00, 913 47 63 10; télex: FEGA 23427 E, FEGA 41818 E; fax: (34) 915 21 98 32, 915 22 43 87 FRANCE OFIVAL 80, avenue des Terroirs-de-France F-75607 Paris Cedex 12 Téléphone: (33 1) 44 68 50 00; télex: 215330; télécopieur: (33 1) 44 68 52 33 ITALIA AIMA (Azienda di Stato per gli Via Palestro 81 I-00185 Roma Tel. 49 49 91; telex 61 30 03; telefax: 445 39 40/445 19 58 interventi nel mercato agricolo) IRELAND Department of Agriculture and Food Johnstown Castle Estate County Wexford Ireland Tel. (353 53) 634 00 Fax (353 53) 428 12 NEDERLAND Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserĳ p/a LASER, Zuidoost Slachthuisstraat 71 Postbus 965 6040 AZ Roermond Tel. : (31-475) 35 54 44; telex: 56396 VIBNL; telefax: (31-475) 31 89 39. ÖSTERREICH AMA-Agrarmarkt Austria Dresdner Straße 70 A-1201 Wien Tel. : (431) 33 15 12 20; Telefax: (431) 33 15 1297 L 188/18 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 21. 7. 1999 UNITED KINGDOM Intervention Board Executive Agency Kings House 33 Kings Road Reading RG1 3BU Berkshire United Kingdom Tel. (01-189) 58 36 26 Fax (01-189) 56 67 50


title: Verordnung (EG) Nr. 1583/1999 der Kommission vom 20. Juli 1999 über die Erteilung am 30. Juli 1999 von Einfuhrlizenzen für Erzeugnisse des Schaf- und Ziegenfleischsektors im Rahmen der nicht landesspezifischen GATT/WTO-Zollkontingente für das dritte Vierteljahr 1999

eurovoc_concepts:
Germany
Namibia
goatmeat
import licence
sheepmeat
tariff quota

formats: pdf print

text: 21. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 188/11 VERORDNUNG (EG) Nr. 1583/1999 DER KOMMISSION vom 20. Juli 1999 über die Erteilung am 30. Juli 1999 von Einfuhrlizenzen für Erzeugnisse des Schaf- und Ziegen- fleischsektors im Rahmen der nicht landesspezifischen GATT/WTO-Zollkontingente für das dritte Vierteljahr 1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — (2) gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 2467/98 des Rates vom 3. November 1998 über die gemeinsame Marktorganisation für Schaf- und Ziegenfleisch (1), gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 1439/95 der Kommission vom 26. Juni 1995 zur Durchführung der Verordnung (EWG) Nr. 3013/89 des Rates hinsichtlich der Einfuhr und Ausfuhr von Schaf- und Ziegenfleischerzeugnissen (2), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 344/1999 (3), insbesondere auf Artikel 16 Absatz 4, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) Mit der Verordnung (EG) Nr. 1439/95 wurden unter Titel II Abschnitt B die Durchführungsbestimmungen hinsichtlich Einfuhren von Erzeugnissen der KN-Codes 0104 10 30, 0104 10 80, 0104 20 90 und 0204 im Rahmen der nicht landesspezifischen GATT/WTO-Zoll- kontingente festgelegt. Nach Artikel 16 Absatz 4 der Verordnung (EG) Nr. 1439/95 beschließt die Kommis- sion, in welchem Maße den Anträgen auf Erteilung von Einfuhrlizenzen für das dritte Vierteljahr 1999 stattge- geben werden kann. Übersteigen die Mengen, für welche Lizenzanträge gestellt wurden, die Mengen, die gemäß Artikel 15 der Verordnung (EG) Nr. 1439/95 eingeführt werden können, so sollten gemäß Artikel 16 Absatz 4 Buchstabe b) derselben Verordnung diese Mengen um einen einheitlichen Anteil gekürzt werden. (3) (4) Sind dagegen die Mengen, für die Lizenzen beantragt wurden, geringer als die oder gleich den in der Verord- nung (EG) Nr. 1439/95 vorgesehenen Mengen, so können alle beantragten Lizenzen genehmigt werden. In Deutschland wurden Anträge für Erzeugnisse mit Ursprung in Namibia gestellt — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Deutschland erteilt am 30. Juli 1999 die in Titel II Abschnitt B der Verordnung (EG) Nr. 1439/95 vorgesehenen Einfuhrli- zenzen, die in der Zeit vom 1. bis 10. Juli 1999 beantragt wurden. Bei Erzeugnissen des KN-Codes 0204 werden die beantragten Mengen mit Ursprung in Namibia ganz zugeteilt. Diese Verordnung tritt am 21. Juli 1999 in Kraft. Artikel 2 Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 20. Juli 1999. Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 312 vom 20. 11. 1998, S. 1. (2) ABl. L 143 vom 27. 6. 1995, S. 7. (3) ABl. L 43 vom 17. 2. 1999, S. 6


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1592/1999 av den 20 juli 1999 om ändring av förordning (EG) nr 2238/93 om följedokument för transport av vinprodukter och om de register som skall föras

eurovoc_concepts:
administrative formalities
fruit product
preparation for market
transport document
viticulture
wine

text: 21. 7. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 188/33 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1592/1999 av den 20 juli 1999 om ändring av förordning (EG) nr 2238/93 om följedokument för transport av vinprodukter och om de register som skall föras EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING tionen av marknaden träder i kraft. Det är därför lämp- ligt att ersätta datumet i fråga med den 31 juli 2000. med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 822/87 av den 16 mars 1987 om den gemensamma organisationen av mark- naden för vin (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1627/98 (2), särskilt artikel 71. 3 i denna, och 3. 4. En ny form av förslutning för små behållare avsedda för produkter från vinsektorn används inom gemenskapen och därför bör bilaga I till förordning (EEG) nr 2238/93 ändras så att denna förslutning kan betraktas som en godkänd förslutning enligt artikel 2 h. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- liga med yttrandet från Förvaltningskommittén för vin. av följande skäl: 1. 2. I kommissionens förordning (EG) nr 2238/93 (3), fast- ställs tillämpningsföreskrifter beträffande följedokument vid transport av vinprodukter, utan att detta påverkar tillämpningen av rådets direktiv 92/12/EG (4), senast ändrat genom direktiv 96/99/EG (5), och regler för hur register bör föras inom vinsektorn. Genom artikel 18. 1 i förordning (EG) nr 2238/93 ges medlemsstaterna möjlighet att införa kompletterande eller särskilda bestämmelser för de berörda produkter som är i omlopp inom deras gränser. I en av dessa bestämmelser föreskrivs att uppgifter om druvmustens densitet under en övergångsperiod får ersättas med uppgifter om densiteten uttryckt i Oechsle-grader. Denna övergångsperiod skulle urpsrungligen löpa till och med de 31 augusti 1996. Denna traditionella metod används främst av små jordbruksföretag. Sedan en tid hade ett antal välbehövliga ändringar av förordningen diskuterats, men i avvaktan på ikraftträdandet av den nya gemensamma organisationen av marknaden hade diskussionerna ännu inte lett till något slutgiltigt resultat. Den nya gemensamma organisationen av marknaden har nu antagits och kommer att träda i kraft den 1 augusti 2000. Mot bakgrund av detta bör bestämmelsen i fråga återinföras fram till dess att den nya organisa- HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Förordning (EEG) nr 2238/93 ändras enligt följande: 1. I artikel 18. 1 d skall den ”31 augusti 1996” ersättas med den ”31 juli 2000”. 2. Punkt 1 i bilaga I skall ersättas med följande: ”1. Cylindrisk propp av kork eller annat inert material, med eller utan ett hölje i form av en kåpa eller en platta. Vid öppning skall höljet brytas och bli oanvändbart. Höljet kan vara av — aluminium, — metallegering, — krympplast, — PVC med aluminiumlägg, — vax avsett för livsmedel, eventuellt täckt med andra inerta material. ” Artikel 2 Denna förordning träder i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts Europeiska officiella tidning. gemenskapernas Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 84, 27. 3. 1987, s. 1. (2) EGT L 210, 28. 7. 1998, s. 8. (3) EGT L 200, 10. 8. 1993, s. 10. (4) EGT L 76, 23. 3. 1992, s. 1. (5) EGT L 8, 11. 1. 1996, s. 12


title: Commission Regulation (EC) No 1597/1999 of 20 July 1999 determining to what extent import right applications submitted for live bovine animals weighing between 80 and 300 kg as part of a tariff quota provided for in Regulation (EC) No 1247/1999 may be accepted

eurovoc_concepts:
CCT duties
cattle
import
live animal
tariff quota

text: L 188/50 EN Official Journal of the European Communities 21. 7. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 1597/1999 of 20 July 1999 determining to what extent import right applications submitted for live bovine animals weighing between 80 and 300 kg as part of a tariff quota provided for in Regulation (EC) No 1247/1999 may be accepted THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Commission Regulation (EC) No 1247/1999 of 16 June 1999 laying down detailed rules for the application of a tariff quota for live bovine animals weighing from 80 to 300 kg and originating in certain third countries (1), and in particular Article 4 thereof, (1) Whereas Article 1(1) of Regulation (EC) No 1247/1999 lays down the number of head of live bovine animals weighing between 80 and 300 kg originating in certain third countries which may be imported under special conditions in the period 1 July 1999 to 30 June 2000; (2) Whereas the quantities for which import right applica- tions have been submitted exceed the quantities avail- able; whereas, pursuant to Article 4(2) of Regulation (EC) No 1247/1999, a single percentage reduction in the quantities applied for should be fixed, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 All applications for import rights lodged pursuant to Article 3 of Regulation (EC) No 1247/1999 shall be met to the extent of 0,49068 % of the quantity applied for. This Regulation shall enter into force on 21 July 1999. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 20 July 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 150, 17. 6. 1999, p. 18


title: 1999/618/EG: Beschikking van de Commissie van 20 juli 1999 inzake een procedure met betrekking tot de toepassing van Verordening (EEG) nr. 2299/89 van de Raad (Elektronische ticketuitgifte) (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2068) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Germany
code of conduct
complaint to the Commission
computer system
organisation of transport
reservation

text: L 244/56 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 9. 1999 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 20 juli 1999 inzake een procedure met betrekking tot de toepassing van Verordening (EEG) nr. 2299/89 van de Raad (Elektronische ticketuitgifte) (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2068) (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/618/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, opmerkingen te maken. Lufthansa heeft haar opmer- kingen op 19 februari 1997 ingediend. (2) (3) Gelet op Verordening (EEG) nr. 2299/89 van de Raad van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor geautomatiseerde boekingssystemen (1), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Verordening (EG) nr. 323/1999 (2), inzonderheid op artikel 16, lid 2, Gelet op het feit dat de Commissie, overeenkomstig artikel 19, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2299/89 de betrokken onder- neming in de gelegenheid heeft gesteld te worden gehoord terzake van de door de Commissie gemaakte bezwaren, Overwegende hetgeen volgt: I. ACHTERGROND, FEITEN EN PROCEDURE (1) 1. De klacht Bĳ brief van 9 januari 1997 heeft de systeemverkoper SABRE Travel Information Network („SABRE”) geklaagd dat de Deutsche Lufthansa AG („Lufthansa”) Verordening (EEG) nr. 2299/89 (gedragsregels) overtreedt, omdat zĳ beloningen in het vooruitzicht stelt voor ondernemingen die elektronische tickets gebruiken, wanneer zĳ op binnenlandse reizen met Lufthansa vliegen. Volgens SABRE leidt dit ertoe dat die ondernemingen uitsluitend zaken doen met reisbureaus die het geautomatiseerd boekingssysteem START AMADEUS gebruiken, waarvan Lufthansa mede-eigenaar is, aangezien dit het enige systeem is dat elektronische tickets kan uitgeven. Op 20 januari 1997 is aan Lufthansa een kopie toegestuurd, met bĳgaand het verzoek om binnen een maand haar (1) PB L 220 van 29. 7. 1989, blz. 1. (2) PB L 40 van 13. 2. 1999, blz. 1. SABRE beklaagde zich over het feit dat Lufthansa SABRE niet de nodige informatie en technische specificaties had verschaft om voor Lufthansa elektronische tickets te kunnen uitgeven, hetgeen ernstig afbreuk doet aan SABRE's vermogen om in Duitsland abonnees aan te werven en te behouden. SABRE heeft haar eigen elektro- nische ticketingfunctie ontwikkeld, die werkt volgens de industriële normen die overeengekomen zĳn door alle bĳ de IATA (International Air Transport Association) aangesloten luchtvaartmaatschappĳen. SABRE vond dat voornoemde feite daadwerkelĳke concurrentie op de Duitse CRS-markt verhinderde. handelwĳze Lufthansa van in Na een voorlopige beoordeling van de klacht heeft de Commissie op 16 december 1997 een mededeling van tegen Lufthansa uitgegeven. punten van bezwaar Lufthansa heeft op 3 maart 1998 geantwoord. Haar voornaamste argumenten waren dat de stimuleringsrege- ling in de eerste plaats bedoeld was om de elektronische tickets bĳ de consument en de abonnee ingang te doen vinden, dat het niet de bedoeling was om de concur- rentie tussen CRS-en te vervalsen, en dat het nieuwe technologisch product pas na een overgangsperiode aan alle overige CRS-en kon worden aangeboden. Bovendien heeft de luchtvaartmaatschappĳ voor de toepassing van de gedragsregels onderscheid gemaakt tussen een ticket en een luchtvervoerproduct, met als argument dat artikel 8, lid 1, dat aansporingen verbiedt, niet van toepassing is op tickets. Lufthansa heeft ook opmerkingen gemaakt over haar rechten om zich te verdedigen, en om een hoorzitting gevraagd. 16. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 244/57 (4) (5) (6) (7) (8) (9) Bĳ brief van 21 april 1999 heeft SABRE de Commissie medegedeeld dat voor de problemen die tot de oorspronkelĳke klacht hebben geleid een bevredigende regeling was getroffen middels een nieuwe handelsover- eenkomst met Lufthansa. 2. De partĳen Het „SABRE” genoemde CRS is het eigendom van en Information wordt geëxploiteerd door SABRE Travel Network in Dallas, Texas, USA. Het SABRE Travel Infor- mation Network is op zĳn beurt voor 80 % eigendom van AMR Corporation, een onderneming die ook American Airlines bezit. Haar aandeel op de wereld- markt voor CRS wordt geschat op 26,1 % (op basis van het aantal reisbureaus). Het aandeel op de Duitse CRS- markt wordt geschat op 5,1 %. Lufthansa is gevestigd in Keulen, Duitsland en is de grootste luchtvaartmaatschappĳ in de Gemeenschap. Haar omzet bedroeg in 1997 23 149 miljoen DEM. Lufthansa bezit 29,2 % van het kapitaal van Amadeus Global Travel Distribution SA („AGTD”), die het alge- meen onder de naam „Amadeus” bekende CRS bezit en exploiteert. Lufthansa bezit ook 50 % van het kapitaal van START Holding GmbH. START Holding GmbH bezit op haar beurt 95 % van START Amadeus Vertrieb GmbH („START AMADEUS”), die de enige verantwoor- delĳke is voor de marketing van CRS Amadeus in Duits- land. De overige 5 % van START AMADEUS is in handen van leden van de AGTD-groep. Het aandeel van Amadeus op de wereldmarkt voor CRS wordt (op basis van het aantal reisbureaulocaties) geschat op 33,8 %. Het aandeel van START AMADEUS op de Duitse CRS-markt wordt geschat op 88,6 %. 3. De gedragsregels De door de Raad vastgestelde gedragsregels gelden voor een sector die een essentiële rol speelt bĳ de distributie van luchtvervoerproducten. Deze gedragscode zorgt ervoor dat er bĳ de exploitatie van CRS-en niet gediscri- mineerd wordt tussen de van hun faciliteiten gebruikma- kende luchtvaartmaatschappĳen wat betreft de aan de luchtvaartmaatschappĳen aangeboden technische func- ties en de voor die diensten berekende prĳzen. Volgens de gedragsregels kunnen luchtvaartmaatschappĳen die een CRS bezitten ook niet weigeren hun producten via concurrerende CRS-en te distribueren, hetgeen de aantrekkelĳkheid van die CRS-en op de markt zou verminderen. 4. De feiten a) Uitgifte van elektronische tickets De uitgifte van elektronische tickets is een recente ontwikkeling in de luchtvaartindustrie, die bedoeld is om papieren tickets overbodig te maken en de check-in- procedures op luchthavens moet vereenvoudigen. Elek- tronische tickets zĳn in feite reisdocumenten die alleen in het interne reserveringssysteem van een luchtvaart- maatschappĳ bestaan. Bĳ het inchecken aan de balie van de luchthaven krĳgt de passagier, na zich te hebben (10) (11) (12) geïdentificeerd, een instapkaart uitgereikt op grond van de gegevens in het systeem van de luchtvaartmaat- schappĳ en niet op basis van het conventionele papieren ticket. De IATA schat dat het conventionele papieren ticket gemiddeld 8 USD kost, en het elektronische ticket 1 à 2 USD. De door de invoering van het elektronische ticket bereikte besparingen hebben geleid tot een snelle toename van het gebruik. De grootste Amerikaanse luchtvaartmaatschappĳ United Airlines gebruikte in 1996 voor 40 % van haar binnenlandse vluchten elek- tronische tickets. b) CRS-en Een CRS is een geautomatiseerd systeem dat onder meer informatie met betrekking tot luchtvaartmaatschappĳen bevat over vluchtschema's, vrĳe plaatsen of capaciteit, passagierstarieven en bĳbehorende diensten, al dan niet met faciliteiten waarmee plaatsen kunnen worden gere- serveerd of vliegbiljetten kunnen worden verstrekt voor- zover sommige of al deze diensten voor abonnees beschikbaar zĳn. Naar schatting wordt meer dan 85 % van de verkoop van geregelde luchtdiensten door IATA- reisbureaus verricht door middel van CRS-en. Daarom is een CRS voor een reisbureau een heel belangrĳk instru- ment. In tegenstelling tot de overige in de Gemeenschap gebruikte CRS-en (Galileo, SABRE en Worldspan) beschikt Amadeus niet over een eigen ticketingfunctie, en daarom wordt de ticketuitgave verzorgd door een lokale distributiemaatschappĳ; in Duitsland is dat START AMADEUS. START AMADEUS verzorgt de interface tussen reisbureaus in Duitsland en het CRS Amadeus. Bĳ de bediening van een klant haalt een reisbureau infor- matie over vluchtschema's, vrĳe plaatsen of capaciteits- en passagierstarieven uit de centrale kern Amadeus, na inlogging bĳ START AMADEUS. Vervolgens stuurt het reisbureau de reserveringsgegevens via de START AMADEUS interface naar Amadeus, die op zĳn beurt bepaalde gedeelten van de gegevens terugstuurt naar een afzonderlĳke functie in START AMADEUS, om START AMADEUS in staat te stellen een ticket te genereren en de bĳbehorende berekeningen te verrichten. c) Ontwikkeling Lufthansa van elektronische ticketuitgave door reactie op de klacht van SABRE verklaart In haar Lufthansa in haar brief van 19 februari 1997 dat de invoering van elektronische ticketuitgave (ETIX) een zeer complex project is, en dat zĳ daarom besloten heeft dit in drie fasen te doen: Fase 1: vanaf 1 maart 1996 inclusief START invoering voor de Duitse markt, AMADEUS, het meest verbreide ticketingsysteem in Duitsland („ETIX, fiir den deutschen Markt. ETIX über das in am meisten verbreitete Ticketing-Systems Deutschland (START AMADEUS)”). Fase 2: vanaf 1 november 1996 invoering voor internationale on line- vluchten. Fase 3: vanaf 1997 uitbreiding tot geautomati- seerde reserveringssystemen. Volgens Lufthansa waren die twee eerste fasen nodig om het volume van ETIX zo groot mogelĳk te maken, met het oog op de afschrĳving van de betrekkelĳk hoge ontwikkelingskosten. L 244/58 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 9. 1999 (13) (14) (15) (16) (17) In haar brief aan de Commissie van 14 mei 1997 ging Lufthansa nog verder door te stellen dat „het zich tĳdelĳk concentreren op uitbreiding van de bestaande Lufthansa/START AMADEUS interface de enige tech- nisch en economisch verantwoorde manier was om de proeffase uit te breiden”. Lufthansa is bĳ de ontwikkeling van haar elektronische ticketingfunctionaliteit uitgegaan van het bestaande check-in-programma van de luchthaven. In de proeffase van mei — december 1995 werd ETIX om te beginnen aangeboden aan een beperkte groep van 600 reisbureaus in Duitsland. Om dat aantal in zo kort mogelĳk tĳd te kunnen uitbreiden heeft zĳ vervolgens de functionaliteit in maart 1996 op START AMADEUS overgebracht (fase 1). In de brief van Lufthansa van 14 mei 1997 heette het dat „Lufthansa nu de laatste fase van invoering van het product heeft bereikt. Zodra de technische voorwaarden voor internationaal gebruik van ETIX zĳn vervuld, zal Lufthansa ETIX ook via andere CRS-systemen gaan exploiteren”. In juli 1996 kondigde Lufthansa aan dat zĳ de provisie aan reisbureaus in Duitsland voor de verkoop van tickets voor zuiver binnenlandse vluchten in Duitsland zou verlagen. In haar brief aan de Commissie van 14 mei 1997 spreekt Lufthansa de bewering van SABRE als zouden de reisbureaus voor het gebruik van ETIX vergoedingen worden geboden als volgt tegen: „. dat er tot nu toe geen promotie bĳ reisbureaus is geweest. De reisbureaus is tot nu toe alleen een ETIX-provisie in het vooruitzicht gesteld. Dit zou met ingang van juli 1997 moeten gebeuren”. Tĳdens een ontmoeting met vertegenwoordigers van de Commissie op 25 juli 1997 hebben vertegenwoordigers van Lufthansa bevestigd dat vanaf 1 juli 1997 aan reis- bureaus in Duitsland provisies zĳn betaald van 0,5 % van de prĳs van ieder verkocht elektronisch ticket voor reizen in Duitsland zelf en naar Londen en Parĳs. In haar schrĳven van 27 augustus 1997 heeft Lufthansa ver- klaard dat er op 1 januari 1997 een stimuleringsregeling voor ondernemingen is ingevoerd. Bĳ een bruto ETIX- omzet van meer dan 50 000 DEM bedroeg de provisie 1 %, bĳ een omzet van meer dan 2,5 miljoen DEM 1,5 %, en bĳ omzetten van meer dan 5 miljoen DEM 2 %. (18) Aangezien SABRE of andere in Duitsland actieve CRS-en niet over de ETIX-faciliteit beschikten, konden alleen de reisbureaus die abonnee van START AMADEUS waren deze extra provisies verdienen. (20) (21) (22) een korting van 10 DEM, hoewel de provisieregeling voor ondernemingen diezelfde maand afliep. De provi- sies zĳn verhoogd om de ETIX-verkopen te stimuleren, omdat deze volgens Lufthansa aanzienlĳk beneden de verwachtingen waren gebleven. d) IATA-normen voor de bedrĳfstak Los van de ontwikkeling van elektronische ticketuitgave door Lufthansa en inspelend op de erkende behoefte aan een voor de gehele bedrĳfstak geldende elektronische ticketingnorm heeft de IATA een voor de hele bedrĳfstak bestemde standaardmethode gepubliceerd voor het koppelen van CRS-en en systemen van luchtvaartmaat- schappĳen voor de uitgifte van elektronische tickets. Deze normen zĳn door werkgroepen van de IATA in twee jaar ontwikkeld. Op de in Los Angeles in oktober 1996 gehouden IATA Passenger Services Conference hebben de aldaar aanwezige luchtvaartmaatschappĳen (waaronder Lufthansa) de Electronic Ticketing Resolu- tions nrs. 722f en 722g (1) aangenomen. Van fundamen- teel belang bĳ de opstelling van een industriële norm was de vaststelling van de EDIFACT-berichtnorm (Elec- tronic Data Interchange for Administration Commerce and Transport) voor de transmissie van ETIX-gegevens- bestanddelen. De resoluties hadden op 1 januari 1997 van kracht moeten worden. In haar brief van 14 mei 1997 heeft Lufthansa aanvaard dat de normen „sinds 1 januari 1997 van kracht waren”. Reeds voordat de IATA-resoluties werden aangenomen gebruikte het systeem van SABRE de „EDIFACT”-norm voor berichten, die overeenkwam met de binnenlandse Amerikaanse ATA-norm. Een verbeterde versie van deze EDIFACT-norm is later door de IATA-resoluties een onderdeel geworden van de ETIX-norm. De ETIX-norm van Lufthansa via START AMADEUS was daarentegen een volledig in eigen huis ontwikkeld systeem, dat hoegenaamd geen gebruikmaakte van de EDIFACT- norm. In haar brief van 14 mei 1997 zegt Lufthansa dat „Lufthansa nooit de IATA-normen heeft afgeschaft of genegeerd. Lufthansa heeft tĳdens de ontwikkeling van ETIX geen normen kunnen omzeilen, omdat die niet bestonden”. Volgens Lufthansa heeft zĳ voor de door haar ontwikkelde oplossing voor de uitgifte van elektro- nische tickets gekozen, omdat het een hoogwaardig product was. Lufthansa stelt verder in haar brief van 14 mei 1997 dat „Lufthansa nooit geweigerd heeft het systeem aan te passen aan de IATA-normen. Lufthansa is nog steeds in samenwerking geïnteresseerd. De inmid- dels opgedane ervaring zal samenwerking gemakkelĳker maken”. In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar beweert Lufthansa verder: „zodra duidelĳk werd dat er een IATA-norm voor elektronische ticketuit- gifte zou komen, is Lufthansa begonnen met de imple- mentatie van deze norm op basis van de met haar eigen ETIX-systeem opgedane ervaring”. (19) Op een latere, in juni 1998 plaatsvindende ontmoeting met vertegenwoordigers van de Commissie komt de kwestie van de provisies opnieuw ter sprake. Lufthansa verklaart nu dat vanaf mei 1998, dus zes maanden na de mededeling van de punten van bezwaar, het percentage van de provisies voor reisbureaus was verhoogd van 0,5 % tot 1 %. Voorts kreeg iedere passagier die met ingang van januari 1998 een elektronisch ticket kocht (23) Lufthansa heeft echter op de dag van de inwerkingtre- ding (1 januari 1997) van de door haar aanvaarde IATA- resoluties haar eerste stimuleringsmaatregel ingevoerd, die was gekoppeld aan een intern ETIX-systeem, waarvan alleen START AMADEUS gebruik kon maken. (1) IATA Resolution 722f: Electronic Ticketing/Electronic Miscellaneous Documents - Airline. IATA Resolution 722g: Electronic Ticket/Elec- tronic Miscellaneous Documents — Neutral. 16. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 244/59 (24) (25) (26) (27) e) Contacten tussen Lufthansa en SABRE en andere systeem- verkopers Volgens eigen zeggen heeft SABRE geprobeerd met Lufthansa tot overeenstemming te komen over de moge- lĳkheid voor de abonnees van SABRE om elektronische tickets voor vluchten van Lufthansa uit te geven. In juni 1995, april 1996 en nog tweemaal daarna zĳn er besprekingen geweest met betrekking tot het elektroni- sche ticketingsysteem van SABRE. In september 1996 verklaarde Lufthansa zich bereid om begin 1997 met de besprekingen over dit onderwerp te beginnen. De eerste bĳeenkomst vond plaats op 13 januari 1997 (zie onder). Lufthansa beweert voorts dat SABRE op de bĳeenkomst van 13 januari 1997 begrip getoond heeft voor de door Lufthansa gevolgde aanpak bĳ de prioriteitsstelling inzake de ontwikkeling van elektronische ticketuitgifte. Volgens haar is ETIX niet meer dan een functionaliteit voor elektronische ticketuitgifte en als zodanig onafhan- kelĳk van de gewone CSR-en. In haar reactie van 21 maart 1997 op het antwoord van argumenten van haar Lufthansa heeft SABRE de oorspronkelĳke klacht nog eens op een rĳtje gezet. Zĳ voegde daar nog aan toe dat het op de bĳeenkomst van 13 januari 1997 getoonde volledig begrip voor de door Lufthansa gevolgde prioriteitsstelling niet betekende dat zĳ ermee akkoord ging. Bovendien heeft zĳ tĳdens diezelfde bĳeenkomst Lufthansa eraan herinnerd dat zĳ al meer dan een jaar klaarstond om samen met Lufthansa aan de ontwikkeling van ETIX te beginnen, maar dat de samenwerking niet van de grond kwam. deze Krachtens overeenkomst In november 1997 bereikten SABRE en Lufthansa over- eenstemming over de implementatie van elektronische zou ticketuitgifte. Lufthansa door uitvoering van de nodige door haar te verrichten werkzaamheden ervoor zorgen dat de imple- mentatie uiterlĳk 30 september 1998 voltooid zou kunnen zĳn. Indien SABRE Lufthansa schriftelĳk zou laten weten dat de implementatie op 30 juni 1998 voltooid zou kunnen zĳn, zou Lufthansa de nodige middelen inzetten om reeds op die datum klaar te zĳn. Aangezien SABRE zo'n bericht nooit heeft verstuurd, in het werk op 14 heeft Lufthansa dus haar aandeel september 1998 voltooid. (28) SABRE is daarop begonnen met uitvoering van de nodige tests, waarna op 8 december 1998 de ETIX- functie in het CRS van SABRE operationeel is geworden. (29) Ten aanzien van de andere CRS-en heeft Lufthansa met één systeemverkoper in september 1997 overeenstem- ming bereikt over een tĳdschema voor de installatie, en de testfase zou naar verwachting eind maart 1998 ingaan. De implementatie is echter nog steeds niet (30) (31) (32) voltooid. In november 1997 had Lufthansa in een brief aan de overige twee systeemverkopers gevraagd de ETIX- functie in hun systemen te implementeren. In 1998 zĳn er overeenkomsten tot stand gekomen en de implemen- tatie moet in de loop van dit jaar voltooid worden. In de brief van 2 november 1998 heeft Lufthansa de Commissie medegedeeld dat zĳ eind 1998 alle stimule- ringsmaatregelen in verband met elektronische tickets zou stopzetten. Vervolgens heeft SABRE de Commissie in de brief van 21 april 1999 medegedeeld dat er op 2 april 1999 een nieuwe Lufthansa was gesloten, die alle in de oorspronkelĳke klacht van SABRE geuite bezwaren moest wegnemen. handelsovereenkomst met II. JURIDISCHE BEOORDELING In haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar stelde Lufthansa dat de in het kader van concur- rentierechtsprocedures erkende waarborgen en rechten van verdediging, die ook zĳn vastgelegd in de Verorde- ningen nr. 17 (1), (EEG) nr. 1017/68 (2) en (EEG) nr. 3957/87 (3) van de Raad, tevens van toepassing zĳn op de gedragsregels. Krachtens deze bepalingen heeft de luchtvaartmaatschappĳ gevraagd gehoord te worden volgens de procedure van Verordening nr. 99/63/EEG van de Commissie (4). (33) De rechtsgrondslag voor de behandeling van het onder- havige geval waren niet de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, waarvoor de procedures zĳn vastgelegd in bovengenoemde verordeningen, maar de gedragsregels. De gedragsregels voorzien niet in dezelfde procedures, maar de Commissie heeft er wel voor gezorgd dat de bescherming van de rechten van verdediging in gelĳke mate gewaarborgd is. (34) Overeenkomstig artikel 19, lid 1, werd Lufthansa van de bezwaren van de Commissie in kennis gesteld. In februari 1998 kreeg Lufthansa toegang tot het dossier van de Commissie met het oog op de voorbereiding van haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar. Na dat antwoord op de mededeling van punten van bezwaar heeft de Commissie, bĳ brief van 4 mei 1998, Lufthansa de gelegenheid geboden om haar stand- punten mondeling nader toe te lichten, maar de lucht- vaartmaatschappĳ is niet op dit aanbod ingegaan. Toepassing van de gedragsregels voor CRS-en a) De gedragsregels voor CRS-en (35) Artikel 11 van de gedragsregels bepaalt dat de Commissie naar aanleiding van een klacht of op eigen initiatief de procedure inleidt tot beëindiging van inbreuken op de bepalingen van deze verordening. Derhalve heeft zĳ de klacht van SABRE tegen Lufthansa betreffende vermeende inbreuken op artikel 8 van de gedragsregels onderzocht overeenkomstig artikel 11. (1) PB 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62. (2) PB L 175 van 23. 7. 1968, blz. 1. (3) PB L 274 van 31. 12. 1987, blz. 1. (4) PB 127 van 20. 8 1963, blz. 2268/63. L 244/60 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 9. 1999 b) Het toepassingsgebied van de gedragsregels voor CRS-en i ) S T A R T A M A D E U S (36) Om te beginnen moet worden bepaald of de betreffende faciliteit voor ticketuitgifte hier deel uitmaakt van het „geautomatiseerd boekingssysteem” (CRS) in de zin van de gedragsregels, en wat de positie van START AMADEUS in het kader van de gedragsregels is. Artikel 2, onder f), van de gedragsregels definieert een CRS als volgt: „een geautomatiseerd systeem dat luchtvaartmaatschappĳen bevat, onder meer informatie inzake — vluchtschema's, — vrĳe plaatsen of capaciteit, — tarieven en — bĳbehorende diensten, met of zonder faciliteiten waarmee — plaatsen kunnen worden gereserveerd of — vliegbiljetten kunnen worden verstrekt, in zoverre sommige of al deze diensten voor abonnees beschikbaar zĳn”. Artikel 2, onder g) bepaalt dat „distributiefaciliteiten” faciliteiten zĳn die een systeemverkoper verleent voor het verstrekken van inlichtingen over vluchtschema's van luchtvaartmaatschappĳen, hun vrĳe plaatsen of capaciteit, tarieven en bĳbehorende diensten alsmede voor andere bĳbehorende diensten. Volgens artikel 2, onder h), is „een systeemverkoper” een onderneming en haar filialen die verantwoordelĳk zĳn voor de exploitatie of het op de markt brengen van een geautomatiseerd boekingssysteem. Ten slotte is volgens artikel 2, onder l), „een abonnee” een persoon of onderneming die geen deelnemende luchtvaartmaatschappĳ is en die in het kader van een contract of een andere regeling met een systeemverkoper gebruikmaakt van de distributiefaciliteiten voor luchtver- voerproducten van een geautomatiseerd boekingssys- teem. START AMADEUS is als enige verantwoordelĳk voor de marketing in Duitsland van het CRS Amadeus en is dus ook een systeemverkoper in de zin van artikel 2, onder h). De door START AMADEUS aan abonnees geboden distributiefaciliteiten omvatten niet alleen informatie over vluchtschema's, vrĳe plaatsen of capaciteit en tarieven (die verkregen worden uit de door AGTD geëx- ploiteerde centrale kern Amadeus), maar ook faciliteiten voor het uitgeven van vliegtickets. In zoverre als laatst- genoemde faciliteiten „voor abonnees beschikbaar zĳn”, zoals het in de laatste regel van artikel 2, onder f), geformuleerd wordt, maken zĳ ook deel uit van het geautomatiseerd boekingssysteem als omschreven in de gedragsregels. (37) (38) Bovendien heeft de Commissie in haar brief van 18 juli 1995 START AMADEUS medegedeeld dat, aangezien hĳ als vliegticketuitgever namens het CRS Amadeus fungeerde, hĳ onder de gedragsregels viel, en dat hĳ verplicht was zĳn ticketuitgifteactiviteiten te onder- werpen aan een jaarlĳkse controle overeenkomstig artikel 21 bis van de gedragsregels. Dit artikel bepaalt dat een systeemverkoper moet zorgen voor de „techni- sche overeenstemming van zĳn CRS” met bepaalde arti- kelen van de gedragsregels. In de brief van 29 november 1995 heeft START AMADEUS de Commissie de naam medegedeeld van de door hem benoemde accountant die er voor moest zorgen dat het systeem met de gedragsre- gels in overeenstemming was. Voor de beoordeling van de klacht is het CRS in kwestie het CRS dat door de systeemverkoper START AMADEUS op de Duitse markt wordt gedistribueerd. (39) (40) (41) (42) i i ) L u f t h a n s a „een is een Volgens de definitie van artikel 2, onder i), moederluchtvaartmaatschappĳ luchtvaartmaat- schappĳ die rechtstreeks of middellĳk, alleen of samen met andere, een systeemverkoper bezit of daarover daadwerkelĳk zeggenschap heeft”. Aangezien Lufthansa 50 % van Start Holding GmbH bezit, die op haar beurt 95 % van START AMADEUS bezit, bezit zĳ middellĳk en samen met andere START AMADEUS, en is derhalve een moederluchtvaartmaatschappĳ. i i i ) A r t i k e l 2 o n d e r a ) , b ) e n c ) — L u c h t v e r - v o e r p r o d u c t Volgens artikel 2, onder c), vallen onder de definitie van luchtvervoerproduct zowel „afzonderlĳke als gecombi- neerde luchtvervoerproducten”. Volgens de definitie van artikel 2, onder a), is een afzon- derlĳk luchtvervoerproduct „het vervoer door de lucht van een passagier tussen twee luchthavens, met inbegrip van alle bĳbehorende aanvullende diensten en bĳko- mende voordelen die als een integrerend onderdeel van dat product ter verkoop worden aangeboden en/of worden verkocht”. is een Volgens de definitie van artikel 2, onder b), gecombineerd luchtvervoerproduct „een van tevoren georganiseerde combinatie van een afzonderlĳk luchtver- voerproduct met andere diensten die geen bĳ het lucht- vervoer horende aanvullende diensten zĳn, die tegen een all in prĳs ter verkoop wordt aangeboden en/of wordt verkocht”. c) Artikel 8, lid 1 (43) Het betreffende artikel luidt als volgt: „Een moederluchtvaartmaatschappĳ mag het gebruik van een bepaald geautomatiseerd boekingssysteem door een abonnee rechtstreeks noch onrechtstreeks verbinden aan het ontvangen van een commissieloon of een andere vorm van aanmoediging of ontmoediging tot het verkopen van op haar vluchten beschikbare luchtver- voerproducten. ”. 16. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 244/61 (44) (45) (46) (47) Eén van de conclusies van de Commissie in de medede- ling van punten van bezwaar was dat stimuleringsmaat- regelen die via elektronische tickets werken, terwĳl alleen abonnees van START AMADEUS over de functio- naliteit konden beschikken, een inbreuk op artikel 8, lid 1, betekenden. In haar antwoord betwistte Lufthansa dat een al dan niet „een luchtvervoerproduct” als elektronisch vliegticket omschreven in artikel 2 was en daarom buiten het toepassingsgebied van artikel 8, lid 1, viel. Zĳ verwees daarbĳ naar het oorspronkelĳke artikel 8, lid 1, van vóór de herziening van de gedragsregeIs in 1993 (1), waarin ook zowel van vIiegbiljetten als van luchtvervoerpro- ducten werd gesproken, en concIudeerde hieruit dat er hier een onderscheid werd gemaakt. In artikel 8, lid 1, gaat het echter om de verkoop van een luchtvervoerproduct, waarbĳ een dienstverlener (de luchtvaartmaatschappĳ) (rechtstreeks of via een reisbu- reau) met een klant een vervoersovereenkomst sluit, waarbĳ de luchtvaartmaatschappĳ zich ertoe verbindt de passagier te vervoeren, en de klant zich bereid verklaart de prĳs daarvoor te betalen. De sluiting van deze over- eenkomst tussen partĳen houdt gewoonlĳk concreet de uitgifte van een ticket in, waarbĳ de vorm van het ticket (papier of elektronisch) er niet toe doet. Daarom is de uitgifte van een ticket, ook al maakt zĳ geen deel uit van de verrichting van de luchtvervoerdienst, een integrerend deel van de verkoop van deze vervoerdienst, en valt derhalve onder het toepassingsgebied van artikel 8, lid 1. Bovendien zou een interpretatie van „producten” die elektronische ticketuitgifte daarvan uitsluit, het beoogde effect van artikel 8, lid 1, grotendeels teniet doen. Voorts vindt de Commissie het ongerĳmd dat Lufthansa zich ter ondersteuning van haar argumentatie op het voormalige artikel 8, lid 1, beroept, waarvan de tekst in 1993 is vervangen door een nieuwe tekst, die geen onderscheid meer maakt tussen luchtvervoerproducten en ticketuit- gifte. (48) De bedoeling van artikel 8, lid 1, van de gedragsregels is te voorkomen dat een moederluchtvaartmaatschappĳ van een systeemverkoper de concurrentie tussen CRS-en vervalst door abonnees (reisbureaus) commissieloon te bieden voor het gebruik van haar eigen systeem. omdat aan de verkoop van haar luchtvervoerproducten middels andere (d. w. z. conventionele) tickets in START AMADEUS geen beloningen verbonden waren. Verder was zĳ van mening dat deze beloningen geen lokmiddel waren om START AMADEUS te gebruiken, aangezien zĳ aan alle reisbureaus werden aangeboden, ongeacht het gebruikte CRS. Lufthansa wist echter heel goed dat op haar aankondiging dat abonnees die elektronische tickets verkochten daarvoor beloond zouden worden, alleen kon worden gereageerd door abonnees van het systeem waarvan zĳ de moederluchtvaartmaatschappĳ was. De abonnees van andere in Duitsland opererende CRS-en zouden geen van allen van deze stimuleringsregeling kunnen profiteren. (50) Volgens Lufthansa waren de stimuleringsmaatregelen nodig om een succesvolle invoering van de ETIX te bewerkstelligen, was samenwerking nodig om technische redenen en omdat de reisbureaus de klanten tot het gebruik van elektronische tickets moesten stimuleren, en gold hetzelfde argument voor klant-ondernemingen en passagiers in het algemeen. Lufthansa voegde daaraan toe dat ondanks de stimuleringsregeling de verkoop met ETIX nogal tegenviel. Of de invoering van elektronische ticketuitgifte nu moest worden gestimuleerd of niet (en dat is nog de vraag), de gedragsregels verbieden hoe dan ook dat voor het gebruik van een specifieke CRS belo- ningen kunnen worden ontvangen, waarbĳ de reden die voor zulke beloningen wordt gegeven geen rol speelt. Lufthansa was verplicht de beschikbaarheid van haar eigen START AMADEUS niet te beperken, ongeacht of deze beloningen kosten waren of gewoon een kostenbe- sparing doorgaven. Een teleologische interpretatie van artikel 8 door verwĳzing naar artikel 3 van het Verdrag, zoals Lufthansa die geeft, is dus niet nodig. (51) Derhalve heeft Lufthansa artikel 8, lid 1, van de gedrags- regels overtreden door het gebruik van het CRS START AMADEUS door een abonnee direct of te koppelen aan het ontvangen van een commissieloon of een andere vorm van aanmoediging tot de verkoop van de luchtvervoerproducten die verkrĳgbaar zĳn op haar binnenlandse vluchten in Duitsland en de vluchten tussen Duitsland en Londen en Parĳs. indirect (49) Door als moederluchtvaartmaatschappĳ bĳ de invoering van elektronische ticketverkoop uitsluitend met START AMADEUS samen te werken benadeelt Lufthansa duidelĳk alle overige CRS-en op de Duitse CRS-markt, en een en ander betekent dat de door Lufthansa aange- boden commissies en beloningen voor elektronische ticketuitgifte alleen verdiend kunnen worden door hen die van de diensten van START AMADEUS gebruik- maken. Lufthansa vond dat de beloningen niet gekop- peld waren aan het gebruik van START AMADEUS, (1) PB L 278 van 11. 11. 1993, blz. 1. (52) De stimuleringsregeling voor ondernemingen gold vanaf 1 januari 1997 tot 31 december 1997, de stimulerings- reisbureaus van 1 juli 1997 tot 31 regeling voor december 1998 en de kortingsregeling voor passagiers van 1 januari 1998 tot 31 december 1998. Lufthansa heeft SABRE echter wel de mogelĳkheid gegeven om vanaf 30 juni 1998 elektronische tickets aan te bieden, en dus had SABRE na die datum elektronische tickets voor Lufthansavluchten kunnen aanbieden, en verbond Lufthansa niet langer beloningen aan het gebruik van het specifieke CRS START AMADEUS. De periode gedu- rende welke de inbreuk plaatsvond liep dus van 1 januari 1997 tot 30 juni 1998. L 244/62 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 16. 9. 1999 (53) (54) (55) (56) III. CONCLUSIE Lufthansa heeft beloningen gesteld op de verkoop van luchtvervoerproducten door middel van elektronische tickets. Degenen die daarvan hebben geprofiteerd waren reisbureaus in Duitsland voor wat betreft de Duitse binnenlandse vluchten en de verbindingen met Londen en Parĳs en ondernemingen die binnenlandse vluchten in Duitsland boekten. Er is ook een vorm van aanmoedi- ging geweest voor alle passagiers op binnenlandse Duitse vluchten in de vorm van een specifieke korting van 10 DEM. Lufthansa heeft een functionaliteit voor elektronische ticketuitgifte ontwikkeld waarover tot 30 juni 1998 alleen START AMADEUS en niet de concurrerende CRS-en konden beschikken. Daarom konden alleen de reisbureaus die abonnee waren van START AMADEUS elektronische tickets aanbieden, en Lufthansa is de moederluchtvaartmaatschappĳ van START AMADEUS. Op grond hiervan is de Commissie van oordeel dat Lufthansa artikel 8, lid 1, van de gedragsregels overtreedt wanneer zĳ het gebruik van START AMADEUS indirect verbindt aan het ontvangen van commissielonen of een andere vorm van beloning. Artikel 16, lid 2, van de gedragsregels Volgens artikel 16, lid 2, van de gedragsregels kan de Commissie boetes opleggen aan systeemverkopers, moederluchtvaartmaatschappĳen en deelnemende lucht- vaartmaatschappĳen en/of abonnees van ten hoogste 10 % van de jaarlĳkse omzet voor de betreffende activi- teit (1) van de betrokken onderneming. Bĳ de vaststelling van de hoogte van de boete moet worden gekeken naar de ernst en naar de duur van de inbreuk. Bĳ de beoordeling van de ernst van de inbreuk moet rekening worden gehouden met de aard en het effect ervan op de markt. De aard van de inbreuk is dat er een indirect, geen direct, verband werd geschapen tussen het ontvangen van een commissieloon en het gebruik van een specifiek CRS. Hoewel deze handelwĳze uitsluiting, en daarom nadeel betekende voor de overige CRS-en, vindt de Commissie dat, wat het effect op het feitelĳke marktgebeuren aangaat, het nadeel van de overige CRS-en niet zodanig was dat er een onoverkomelĳke belemmering werd geschapen voor hun commerciële activiteiten op de betreffende markt. Ook is er door andere systeemverkopers niet duidelĳk aangetoond dat een zo vroeg en snel mogelĳke implementatie van de elektronische ticketingfunctie in hun systemen absoluut noodzakelĳk was. Voorts neemt de Commissie ook nota van de mening van Lufthansa dat de stimuleringsmaatre- gelen nodig waren om de marktacceptatie van dit (1) In de brief van Lufthansa van 27 augustus 1997 staat dat „bĳ de stimuleringsregeling (voor elektronische tickets) reizen binnen Duits- land en reizen naar Londen en Parĳs zĳn inbegrepen”. Die worden in het onderhavige geval beschouwd als de betrokken activiteit. ticket door abonnees en passagiers te nieuwe soort bevorderen en zodoende technische vooruitgang te verwezenlĳken, en dat eind 1998 alle stimuleringsmaat- regelen gestopt zĳn. (57) De Commissie komt daarom tot de conclusie dat de inbreuk niet ernstig is. De Commissie erkent ook dat dit de eerste maal is dat de gedragsregels tot een officiële beschikking hebben geleid. (58) Anderzĳds stelt de Commissie ook vast dat Lufthansa sinds de mededeling van punten van bezwaar de belo- ningen met betrekking tot de elektronische tickets zowel in waarde als in aantal heeft opgevoerd. (59) De duur van de inbreuk was betrekkelĳk kort, namelĳk twaalf maanden van beloningen voor ondernemingen, twaalf maanden commissieloon voor reisbureaus en zes maanden kortingen voor passagiers. (60) De Commissie is van mening dat vanwege deze inbreuk een symbolische boete aan Lufthansa moet worden opgelegd krachtens artikel 16, lid 2, van de gedragsre- gels, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 Lufthansa AG heeft artikel 8, lid 1, van de gedragsregels voor CRS-en overtreden door het gebruik van START AMADEUS indirect te koppelen aan het ontvangen van commissieloon of een andere vergoeding. De inbreuk wat de stimuleringsregeling voor ondernemingen betreft beslaat de periode van 1 januari 1997 tot 31 december 1997, en de meer algemene inbreuk betreffende de reisbureaus duurde van 1 juli 1997 tot 30 juni 1998. De periode waarin passagiers kortingen kregen liep van 1 januari 1998 tot 30 juni 1998. Artikel 2 Bĳ deze wordt aan Lufthansa AG wegens de in artikel 1 1. bedoelde inbreuk een boete opgelegd van 10 000 EUR. 2. Deze boete moet in euro worden betaald binnen drie maanden vanaf de kennisgeving van deze beschikking op reke- ning nr. 310-0933000-43 van de Europese Commissie bĳ de bank Brussel rondpunt Schuman 5, B-1040 Brussel. Europees Agentschap, Lambert, Na het verstrĳken van deze termĳn is automatisch rente verschuldigd tegen de door de Europese Centrale Bank toege- paste met 3,5 procentpunten verhoogde reporentevoet op de eerste werkdag van de maand waarop deze beschikking is gegeven, namelĳk 6 %. 16. 9. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 244/63 Deze beschikking is gericht tot Deutsche Lufthansa AG von-Gablenz-Strasse 2-6, D-50679 Keulen, Duits- land. Artikel 3 Gedaan te Brussel, 20 juli 1999. Voor de Commissie Neil KINNOCK Lid van de Commissie


title: Regolamento interno del Consiglio di cooperazione UE-Kirghizistan, del 20 luglio 1999 - Regolamento interno del Comitato di cooperazione UE-Kirghizistan

eurovoc_concepts:
Association Council (EU)
Kyrgyzstan
cooperation policy
rules of procedure

text: 16. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 244/51 REGOLAMENTO INTERNO DEL CONSIGLIO DI COOPERAZIONE UE-KIRGHIZISTAN del 20 luglio 1999 (1999/617/CE) IL CONSIGLIO DI COOPERAZIONE, visto l'accordo di partenariato e di cooperazione tra le Comu- nità europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repub- blica del Kirghizistan, dall'altra (1), firmato a Bruxelles il 9 febbraio 1995, in prosieguo denominato l'accordo, in partico- lare gli articoli da 75 a 79, Il rappresentante di un membro del Consiglio di cooperazione i diritti del membro rappresentato. esercita tutti Articolo 4 Delegazioni considerando che l'accordo è entrato in vigore il 1o luglio 1999, I membri del Consiglio di cooperazione possono farsi accom- pagnare da funzionari. HA STABILITO IL SEGUENTE REGOLAMENTO INTERNO: Articolo 1 Presidenza Il Consiglio di cooperazione è presieduto alternativamente, per periodi di dodici mesi, da un membro del Consiglio dell'Unione europea, per conto delle Comunità e dei loro Stati membri, e da un membro del governo della Repubblica del Kirghizistan. Tuttavia, il primo periodo di presidenza ha inizio alla data della prima sessione del Consiglio di cooperazione e termina il 31 dicembre dello stesso anno. Articolo 2 Sessioni Il Consiglio di cooperazione si riunisce a livello ministeriale regolarmente una volta all'anno. Su richiesta di una delle parti possono aver luogo sessioni straordinarie del Consiglio di cooperazione se le parti sono d'accordo. Salvo decisione contraria delle parti, ogni sessione del Consiglio di cooperazione si svolge nel luogo abituale delle sessioni del Consiglio dell'Unione europea; la data è concordata dalle parti. Le sessioni del Consiglio di cooperazione sono convocate congiuntamente dai segretari del Consiglio stesso. Articolo 3 Rappresentanza I membri del Consiglio di cooperazione possono farsi rappre- sentare ad una sessione, se impossibilitati a partecipare. Ciascun membro può essere rappresentato di norma dal capo della missione presso le Comunità europee o dal capo della rappresentanza permanente presso l'Unione europea o da un alto funzionario. In tutti gli altri casi, un membro che desideri farsi rappresentare comunica al presidente il nome del suo rappresentante prima della sessione alla quale dovrà essere rappresentato. (1) GU L 196 del 28. 7. 1999, pag. 46. Prima di ogni sessione il presidente del Consiglio di coopera- zione è informato della composizione prevista delle delegazioni delle parti e dell'identità dei rispettivi capi delegazione. Il Consiglio di cooperazione può invitare non membri a parte- cipare alle sessioni affinché lo informino su argomenti specifici. Articolo 5 Segretariato Un funzionario del segretariato generale del Consiglio del- l'Unione europea e un funzionario della missione della Repub- blica del Kirghizistan presso le Comunità europee svolgono congiuntamente le mansioni di segretari del Consiglio di cooperazione. Articolo 6 Documenti Qualora le discussioni del Consiglio di cooperazione siano basate su una documentazione scritta, i documenti in questione sono numerati e distribuiti dai due segretari come documenti del Consiglio di cooperazione. Articolo 7 Corrispondenza Tutta la corrispondenza destinata al Consiglio di cooperazione o al suo presidente è inviata ai due segretari del Consiglio di cooperazione. I due segretari assicurano la trasmissione della corrispondenza al presidente del Consiglio di cooperazione e, se del caso, la sua diffusione, come documenti di cui all'articolo 6, agli altri membri del Consiglio di cooperazione. La corrispondenza così diffusa è trasmessa al segretariato generale della Commissione, alle rappresentanze permanenti degli Stati membri dell'Unione europea e alla missione della Repubblica del Kirghizistan presso le Comunità europee. La corrispondenza emanante dal presidente del Consiglio di cooperazione è inviata ai destinatari dal rispettivo segretario e, se del caso, trasmessa agli altri membri del Consiglio di coope- razione come documenti di cui all'articolo 6, agli indirizzi indicati nel comma precedente. L 244/52 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 16. 9. 1999 Articolo 8 Ordine del giorno delle sessioni 1. L'ordine del giorno provvisorio di ciascuna sessione è stabilito dai segretari del Consiglio di cooperazione in base alle proposte delle parti. Esso è trasmesso dal corrispondente segre- tario ai destinatari elencati nell'articolo 7 almeno quindici giorni prima dell'inizio della sessione. L'ordine del giorno provvisorio comprende i punti per i quali uno dei due segretari ha ricevuto domanda di iscrizione almeno ventun giorni prima dell'inizio della sessione, salvi i punti non iscritti nell'ordine del giorno provvisorio, a meno che la relativa documentazione sia stata trasmessa ai segretari entro la data di invio dell'ordine del giorno provvisorio. Il Consiglio di cooperazione approva l'ordine del giorno al- l'inizio di ogni sessione. L'iscrizione all'ordine del giorno di un punto che non figuri nell'ordine del giorno provvisorio può essere effettuata con il consenso di entrambe le parti. 2. D'intesa con le parti i termini indicati nel paragrafo 1 possono essere abbreviati al fine di tener conto delle esigenze di un caso specifico. Articolo 9 Processo verbale Il progetto di processo verbale di ogni sessione è redatto congiuntamente dai due segretari il più presto possibile. Il processo verbale indica, come regola generale, per ogni punto dell'ordine del giorno: — la documentazione presentata al Consiglio di cooperazione; — le dichiarazioni la cui iscrizione a verbale sia stata chiesta da un membro del Consiglio di cooperazione; — le raccomandazioni formulate, le dichiarazioni concordate e le conclusioni adottate su punti specifici. Il processo verbale comprende inoltre l'elenco dei membri del Consiglio di cooperazione o dei loro rappresentanti che hanno partecipato alla sessione. Il progetto di processo verbale è presentato al Consiglio di Il cooperazione per approvazione nella sessione successiva. progetto di processo verbale può anche essere approvato dalle due parti per iscritto. Una volta approvato, due copie auten- tiche dello stesso sono firmate dai due segretari e sono conser- vate dalle parti. Una copia del processo verbale è inviata a ciascuno dei destinatari elencati nell'articolo 7. Le raccomandazioni del Consiglio di cooperazione 2. previste dall'articolo 75 dell'accordo recano il titolo «raccoman- dazione», seguito da un numero di serie, dalla data di adozione e da una descrizione del loro oggetto. Le raccomandazioni del Consiglio di cooperazione sono auten- ticate dai due segretari e due copie autentiche sono firmate dai capi delegazione delle due parti. Le raccomandazioni sono inviate a ciascuno dei destinatari elencati nell'articolo 7, come documenti del Consiglio di cooperazione. Articolo 11 Pubblicità Salvo decisione contraria, le sessioni del Consiglio di coopera- zione non sono pubbliche. Ciascuna parte può decidere le raccomandazioni del Consiglio di cooperazione nella rispettiva pubblicazione ufficiale. Articolo 12 Lingue Le lingue ufficiali del Consiglio di cooperazione sono le lingue ufficiali delle parti. Il Consiglio di cooperazione delibera di norma sulla base di documenti redatti nelle suddette lingue. Articolo 13 Spese Le Comunità europee e la Repubblica del Kirghizistan si fanno carico delle rispettive spese sostenute in occasione della parteci- pazione alle sessioni del Consiglio di cooperazione per quel che riguarda sia le spese per il personale, di viaggio e di soggiorno sia le spese postali e per le telecomunicazioni. Le spese di interpretazione durante le sessioni e di traduzione e riproduzione dei documenti sono a carico delle Comunità interpretazione o di traduzione da europee, tranne quelle di una delle lingue delle Comunità europee in kirghizo o in russo, che sono a carico della Repubblica del Kirghizistan. Le altre spese per l'organizzazione materiale delle sessioni sono a carico della parte ospitante. Articolo 10 Raccomandazioni Articolo 14 Comitato Il Consiglio di cooperazione formula le sue raccomanda- 1. zioni di comune accordo tra le parti. Tra una sessione e l'altra il Consiglio di cooperazione può formulare raccomandazioni mediante procedura scritta, con l'accordo delle due parti. La procedura scritta consta di uno scambio di note tra i due segretari, che agiscono d'intesa con le parti. 1. È istituito un comitato di cooperazione a norma dell'arti- colo 77 dell'accordo, incaricato di assistere il Consiglio di suoi compiti. Esso è cooperazione nell'adempimento dei formato, da un lato, da rappresentanti della Commissione delle Comunità europee e da rappresentanti dei membri del Consi- glio dell'Unione europea e, dall'altro, da rappresentanti del governo della Repubblica del Kirghizistan, di norma a livello di alti funzionari. 16. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 244/53 Il comitato di cooperazione prepara le sessioni e le deliberazioni del Consiglio di cooperazione, 2. controlla, se del caso, l'attuazione delle raccomandazioni del Consiglio di cooperazione e in generale assicura la continuità del partenariato e il corretto funzionamento dell'accordo. Esso continua tutte le questioni sottopostegli dal Consiglio di cooperazione e qualsiasi altra questione che possa presentarsi nell'attuazione corrente dell'accordo. Esso sottopone proposte di raccomandazioni al Consiglio di coopera- zione, per adozione. Il regolamento interno del comitato di cooperazione costituisce l'allegato del presente regolamento 3. interno. Fatto a Bruxelles, addì 20 luglio 1999. Per il Consiglio di cooperazione Il Presidente L 244/54 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 16. 9. 1999 REGOLAMENTO INTERNO DEL COMITATO DI COOPERAZIONE UE-KIRGHIZISTAN ALLEGATO Articolo 1 Presidenza Articolo 6 Ordine del giorno delle riunioni Il comitato di cooperazione è presieduto alternativamente, per periodi di dodici mesi, da un rappresentante della Commissione delle Comunità europee, per conto delle Comunità e dei loro Stati membri, e da un rappresentante del Governo della Repub- blica del Kirghizistan. Il primo periodo di presidenza ha inizio alla data della prima sessione del Consiglio di cooperazione e termina il 31 dicembre dello stesso anno. Per tale periodo e, successivamente, per ciascun periodo di dodici mesi, il comi- tato di cooperazione è presieduto dalla parte che assicura la presidenza del Consiglio di cooperazione. Articolo 2 Riunioni Il comitato di cooperazione si riunisce una volta all'anno e quando le circostanze lo richiedono, con il consenso delle parti. Ogni riunione del comitato di cooperazione si svolge alla data e nel luogo concordati dalle parti. Le riunioni del comitato di cooperazione sono convocate congiuntamente dai due segretari. Articolo 3 Delegazioni Prima di ogni riunione il presidente del comitato di coopera- zione è informato della composizione prevista delle delegazioni delle parti e dell'identità dei rispettivi capi delegazione. Articolo 4 Segretariato Un funzionario della Commissione delle Comunità europee e un funzionario del governo della Repubblica del Kirghizistan svolgono congiuntamente le mansioni di segretari del comitato di cooperazione. Tutta la corrispondenza emanante dal presidente del comitato di cooperazione o a lui destinata nell'ambito del presente alle- gato è inviata ai segretari del comitato di cooperazione nonché ai segretari e al presidente del Consiglio di cooperazione e, se del caso, ai membri del comitato di cooperazione. 1. L'ordine del giorno provvisorio di ciascuna riunione è redatto dai segretari del comitato di cooperazione. Esso è trasmesso al presidente e ai segretari del Consiglio di coopera- zione, nonché ai membri del comitato di cooperazione, almeno quindici giorni prima dell'inizio della riunione. L'ordine del giorno provvisorio comprende i punti per i quali il presidente ha ricevuto domanda di iscrizione almeno ventun giorni prima dell'inizio della riunione, purché la relativa docu- mentazione sia stata trasmessa ai segretari entro la data di invio dell'ordine del giorno provvisorio. Il comitato di cooperazione approva l'ordine del giorno all'i- nizio di ogni riunione. L'iscrizione all'ordine del giorno di un punto che non figuri nell'ordine del giorno provvisorio può essere effettuata con il consenso di entrambe le parti. 2. D'intesa con le parti, i termini indicati nel paragrafo 1 possono essere abbreviati al fine di tener conto delle esigenze di un caso specifico. 3. Il comitato di cooperazione può invitare esperti a parteci- pare alle riunioni affinché lo informino su argomenti specifici. Articolo 7 Processo verbale Di ogni riunione è redatto un processo verbale basato su una sintesi delle conclusioni del comitato di cooperazione redatta dal presidente. Previa approvazione da parte del comitato di cooperazione, il processo verbale è firmato dal presidente e dai segretari ed è conservato da ciascuna delle parti. Una copia del processo verbale è inviata al presidente e ai segretari del Consiglio di cooperazione, nonché ai membri del comitato di cooperazione. Articolo 8 Raccomandazioni Articolo 5 Pubblicità Salvo decisione contraria, le riunioni del comitato di coopera- zione non sono pubbliche. Il comitato di cooperazione non formula raccomandazioni, tranne nei casi specifici in cui è autorizzato dal Consiglio di cooperazione a norma dell'articolo 77, paragrafo 2 dell'ac- cordo. In questi casi tali atti recano il titolo «raccomandazione», seguito da un numero di serie, dalla data di adozione e da una descrizione del loro oggetto. Le raccomandazioni sono formu- late di comune accordo tra le parti. 16. 9. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 244/55 Le raccomandazioni del comitato di cooperazione sono inviate al presidente e ai segretari del Consiglio di cooperazione, nonché ai membri del comitato di cooperazione. Ciascuna parte può decidere di pubblicare le raccomandazioni del comi- tato di cooperazione nella rispettiva pubblicazione ufficiale. Le spese di interpretazione durante le riunioni e di traduzione e riproduzione dei documenti sono a carico delle Comunità europee, tranne quelle di interpretazione o di traduzione da una delle lingue delle Comunità europee in kirghizo o in russo, che sono a carico della Repubblica del Kirghizistan. Le raccomandazioni del comitato di cooperazione sono firmate dal presidente e dai segretari. Le altre spese per l'organizzazione materiale delle riunioni sono a carico della parte ospitante. Articolo 9 Spese La Comunità europea e la Repubblica del Kirghizistan si fanno carico delle rispettive spese sostenute in occasione della parteci- pazione alle riunioni del comitato di cooperazione e dei suoi sottocomitati e gruppi di lavoro, per quel che riguarda sia le spese per il personale, di viaggio e di soggiorno sia le spese postali e per le telecomunicazioni. Articolo 10 Sottocomitati Il comitato di cooperazione può istituire sottocomitati e stabi- lirne il mandato. Questi sottocomitati sono considerati subordi- nati al comitato di cooperazione, al quale fanno rapporto dopo ogni riunione. Essi non formulano raccomandazioni. Il comitato di cooperazione può modificare il mandato di qualsiasi sottocomitato esistente o creare altri sottocomitati incaricati di assisterlo nell'adempimento dei suoi compiti


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 1595/1999 af 20. juli 1999 om fastsættelse for produktionsåret 1999/2000 af støttebeløbet for dyrkning af druer bestemt til produktion af visse sorter tørrede druer

eurovoc_concepts:
dried product
grape
marketing
production aid

text: 21. 7. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 188/37 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 1595/1999 af 20. juli 1999 om fastsættelse for produktionsåret 1999/2000 af støttebeløbet for dyrkning af druer bestemt til produktion af visse sorter tørrede druer KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 2201/96 af 28. oktober 1996 om den fælles markedsordning for forarbej- dede frugter og grøntsager (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2199/97 (2), særlig artikel 7, stk. 5, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) (3) (4) Artikel 7, stk. 1, andet afsnit, i forordning (EF) nr. 2201/ 96 indeholder kriteriene for fastsættelse af støtten for dyrkning af druer bestemt til produktion af tørrede druer af sultanas- og Moscatel-sorterne og af korender; artikel 7, stk. 1, tredje afsnit, i forordning (EF) nr. 2201/ 96 giver mulighed for at graduere støtten efter, hvilken druesort der er tale om, og under hensyntagen til andre faktorer, der kan indvirke på udbyttet; for sultanas' vedkommende bør støtten yderligere gradueres efter de arealer, der er angrebet af phylloxera, og de øvrige arealer; den støtte, som ydes til producenter, der genbeplanter deres vindyrkningsarealer med henblik på bekæmpelse af phylloxera, bør fastsættes på betingelserne i artikel 7, stk. 4, i ovennævnte forordning (EF) nr. 2201/96; kontrollen af de arealer, som anvendes til dyrkning af disse druesorter, har ikke ført til en konstatering af, at det maksimale garantiareal er oversteget, jf. artikel 4 i Kommissionens forordning (EØF) nr. 2911/90 af 9. oktober 1990 om gennemførelsesbestemmelser for ydelse af støtte for dyrkning af visse druesorter, der skal tørres (3), senest ændret ved forordning (EF) nr. 2614/ 95 (4); (5) de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over- ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for Forarbejdede Frugter og Grøntsager — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 For produktionsåret 1999/2000 er hektarstøtten for dyrkning af druer bestemt til produktion af tørrede druer af sultanas- og Moscatel-sorterne og af korender, jf. artikel 7, stk. 1, i forord- ning (EF) nr. 2201/96 fastsat i bilaget. Artikel 2 Ved anvendelsen af artikel 7, stk. 4, forordning (EF) nr. 2201/96 fastsættes den hektarstøtte, som ydes til producenter, der genbeplanter deres vindyrkningsarealer med henblik på bekæmpelse af phylloxera, til 3 917 EUR pr. hektar. Artikel 1 finder ikke anvendelse i et sådant tilfælde. i De berørte medlemsstater vedtager de nødvendige administra- tive bestemmelser for ydelsen af den pågældende støtte. Artikel 3 Denne forordning træder i kraft på syvendedagen efter offent- liggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende. Den anvendes fra den 1. september 1999. Denne medlemsstat. forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 297 af 21. 11. 1996, s. 29. (2) EFT L 303 af 6. 11. 1997, s. 1. (3) EFT L 278 af 10. 10. 1990, s. 35. (4) EFT L 268 af 10. 11. 1995, s. 7. L 188/38 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 21. 7. 1999 BILAG STØTTE FOR DYRKNING AF TØRREDE DRUER Sorter Sultanas angrebet af phylloxera Øvrige sultanas Tørrede druer af korender Moscatel EUR/ha 2 400 3 290 3 080 880


eurovoc_concepts:
Portugal
common organisation of markets
fruit vegetable
marketing year
production quota

text: 26. 10. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 307 E/31 Proposal for a Council Regulation (EC) amending Regulation (EC) No 2201/96 on the common organisation of the markets in processed fruit and vegetable products (1999/C 307 E/04) COM(1999) 376 final (cid:151) 1999/0161(CNS) (Submitted by the Commission on 20 July 1999) THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Union, and in particular Article 37 thereof, (4) Whereas this Regulation 1999/2000 marketing year; whereas this marketing year started on 15 June 1999; whereas this Regulation should apply from that date, concerns the Having regard to the proposal from the Commission, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Having regard to the opinion of the European Parliament, Article 1 The following paragraph 3a is added to Article 6 of Regulation (EC) No 2201/96: Having regard to the opinion of Committee, the Economic and Social (cid:145)3a. (1) Whereas Article 6 of Council Regulation (EC) No 2201/96 of 28 October 1996 (1), as last amended by Regulation (EC) No 2199/97 (2), lays down that the quota fixed for granting production aid for products processed from tomatoes is to be shared out each year among the Member States; whereas for the 1999/2000 marketing year this apportionment is to be calculated on the basis of the average quantities produced in compliance with minimum prices during 1997/1998 and 1998/1999; whereas from 2000/2001 onwards to be based on the average quantities produced during the three marketing years preceding the marketing year for which the allocation is made; is it (2) Whereas in Portugal the 1997/1998 marketing year was characterised by extremely unfavourable weather conditions which led to an unusually sharp fall in production; whereas an allocation of quotas on the basis of this unusually low production in Portugal would not the production potential in this Member State under normal weather conditions; take account of (3) Whereas, for the exceptionally, two marketing years concerned by the unusual fall in production of tomatoes for processing - 1999/2000 and 2000/2001 - only, the Portugal should be given an additional quota for production of tomato concentrates to make up for the loss of quota resulting from the abnormal conditions in 1997/1998 without in the other Member States; whereas this additional quantity should be fixed at 83 468 tonnes for 1999/2000 and calculated, for 2000/2001, by replacing the quantity actually processed during the 1997/1998 marketing year by the quantity of 884 592 tonnes originally allocated to Portugal; injuring producers (1) OJ L 297, 21. 11. 1996, p. 29. (2) OJ L 303, 6. 11. 1997, p. 1. Notwithstanding paragraph 3, an additional quantity of fresh tomatoes intended for the production of concentrate for 1999/2000 and allocated to Portugal shall be 2000/2001. This quantity shall be: (cid:151) 83 468 tonnes for 1999/2000, and (cid:151) for 2000/2001, the difference between the quantity calculated in accordance with paragraph 3 and that calculated fresh by quantity the production of tomatoes used in Portugal concentrate in the 1997/1998 marketing year by 884 592 tonnes. replacing the for of fresh tomatoes intended for The volume of fresh tomatoes referred to in paragraph 1 and the quantity of the production of concentrate referred to in the first indent of the second subparagraph of paragraph 2 shall be increased, for these two marketing years concerned, by the additional quantity allocated to Portugal. (cid:146) Article 2 This Regulation shall enter into force on the day of its publi- cation in the Official Journal of the European Communities. It shall apply from 15 June 1999. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States


title: Proposal for a Council Regulation (EC) concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin

eurovoc_concepts:
New Zealand
butter
import
tariff quota
trade agreement (EU)

formats: html pdf

text: COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Brussels, 20. 7. 1999 COM(1999) 399 final 99/0156 (ACC) Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin (presented by the Commission) EXPLANATORY MEMORANDUM Under the Uruguay Round of multilateral trade negotiations the Community agreed to concessions referred to in the agreements concluded and contained in Schedule CXL/European Communities. In particular these concessions include a tariff quota of 76 667 tonnes of butter of New Zealand origin under the conditions that the butter is at least six weeks old, of a fat content by weight of not less than 80% but less 82% and is manufactured directly from milk or cream. Since 1991 and 1995 respectively butter manufactured in New Zealand using the processes referred to as "Ammix " and "Spreadable" was exported to the Community under this tariff quota. The eligibility under the tariff quota of this butter has however been questioned. In the interest of legal certainty it is appropriate to specify that such butter manufactured from milk or cream without the use of stored materials should not be excluded from the tariff quota simply by virtue of the fact that it is manufactured by a process which may involve the cream passing through a stage of concentrated milkfat and/or the fractionation of such milkfat. The purpose of this proposal is to clarify the extent of the above tariff quota. 2 Proposal for a COUNCIL REGULATION (EC) concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION, Having regard to the Treaty establishing the European Community, and in particular Article 133 thereof, Having regard to the proposal from the Commission, (1) Whereas the Community concessions referred to in the Agreements concluded under the Uruguay Round of multilateral trade negotiations and contained in Schedule CXL/European Communities, include a tariff quota of 76 667 tonnes of butter of New Zealand origin, at least six weeks old, of a fat content by weight of not less than 80% but less 82% manufactured directly from milk or cream; (2) Whereas the eligibility under the tariff quota of butter manufactured in New Zealand using the processes referred to as "Ammix" and "Spreadable" has been questioned; (3) Whereas in the interest of legal certainty it is appropriate to specify that such butter manufactured from milk or cream without the use of stored materials is not excluded from the tariff quota by virtue of the fact that it is manufactured by a process which may involve the cream passing through a stage of concentrated milkfat and/or the fractionation of such milkfat, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 For the purpose of the implementation of the tariff quota for butter of New Zealand origin, the phrase "manufactured directly from milk or cream" does not exclude butter manufactured from milk or cream, without the use of stored materials, in a single, self-contained and uninterrupted process which may involve the cream passing through a stage of concentrated milkfat and/or the fractionation of such milkfat. Article 2 This regulation shall enter into force on the seventh day following its publication in the Official Journal of the European Communities. 3 It shall apply from this date. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, For the Council The President 4 FINANCIAL STATEMENT 1. 2. 3. 4. BUDGET HEADING: Chapter 10 - Agricultural duties APPROPRIATIONS: EUR 1 054. 5 million TITLE: Proposal for a Council Regulation concerning the tariff quota for butter of New Zealand origin. LEGAL BASIS: Article 133 of the Treaty AIMS: To clarify that butter manufactured in New Zealand using the processes referred to as "Ammix" and spreadable" is eligible under the tariff quota for butter of New Zealand origin. 5. FINANCIAL IMPLICATIONS 5. 0 5. 1 CHARGED TO THE EC BUDGET NATIONAL AUTHORITIES OTHER EXPENDITURE - (REFUNDS/INTERVENTION) - - REVENUE - (LEVIES/CUSTOMS DUTIES) NATIONAL - OWN RESOURCES OF THE EC 5. 0. 1 ESTIMATED EXPENDITURE 5. 1. 1 ESTIMATED REVENUE 5. 2 METHOD OF CALCULATION: 12 MONTH PERIOD (EUR million) CURRENT FINANCIAL YEAR [1999] (EUR million) FOLLOWING FINANCIAL YEAR [2000] (EUR million) - - - - - - 2001 2002 2003 2004 - - - - - - - - CAN THE PROJECT BE FINANCED FROM APPROPRIATIONS ENTERED IN THE RELEVANT CHAPTER OF THE CURRENT BUDGET? YES / NO 6. 0 6. 1 CAN THE PROJECT BE FINANCED BY TRANSFER BETWEEN CHAPTERS OF THE CURRENT BUDGET? 6. 2 WILL A SUPPLEMENTARY BUDGET BE NECESSARY? 6. 3 WILL APPROPRIATIONS NEED TO BE ENTERED IN FUTURE BUDGETS? OBSERVATIONS: As the proposal concerns a legal clarification, it does not as such have financial consequences. 5 YES / NO YES / NO YES / NO