title: 2000/369/EG: Beschikking van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende de door Italië aan Sangalli Manfredonia Vetro verleende steun (Kennisgeving geschiedt onder nummer C(1999) 2895) (Voor de EER relevante tekst) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek)

eurovoc_concepts:
Italy
State aid
control of State aid
glass industry
infringement procedure (EU)

formats: html pdf print

text: 8. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 137/1 II (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 20 juli 1999 betreffende de door Italië aan Sangalli Manfredonia Vetro verleende steun (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2895) (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2000/369/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artike- len te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken (1), en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: I. PROCEDURE (1) Bij schrijven van 10 februari 1998 (op 11 februari 1998 geregistreerd onder nr. A/31060) ontving de Commissie een klacht van een concurrent betreffende de steun die de Italiaanse autoriteiten voornemens waren aan Sangalli Vetro SpA te verlenen voor de bouw van een vlakglas- fabriek te Manfredonia (Zuid-Italië). Volgens klager wordt de steun toegekend in de vorm van de verkoop van gronden onder de marktprijs, de kosteloze aanleg van infrastructuur, investeringssteun met een hogere intensi- teit dan toegestaan door de desbetreffende regionale steunregeling, subsidies per in dienst genomen werkne- mer en verlagingen voor belastingen en socialezekerheids- bijdragen. Bij schrijven van 25 september 1998 diende een andere producent van vlakglas eveneens klacht in tegen de betrokken steunmaatregelen. (2) Bij brieven van 18 februari, 27 april, 17 juli en 27 ok- tober 1998 heeft de Commissie de Italiaanse autoriteiten verzocht om nadere inlichtingen over de betrokken maatregelen. De Italiaanse autoriteiten hebben geant- woord bij schrijven van 6 mei 1998. (3) Bij ontstentenis van voldoende nauwkeurige informatie vanwege de Italiaanse autoriteiten en gezien de twijfels ten aanzien van de verenigbaarheid van de betrokken steun met de gemeenschappelijke markt heeft de Com- missie op 22 december 1998 besloten de procedure van lid 2, van het Verdrag in te leiden en de artikel 88, Italiaanse regering te gelasten op de gestelde vragen te antwoorden. De Commissie heeft de Italiaanse regering van dit besluit in kennis gesteld bij schrijven van 27 janua- ri 1999 (SG(99) D/686), terwijl zij de overige belangheb- benden om hun opmerkingen over de betrokken maatre- gelen verzocht heeft door bekendmaking van datzelfde schrijven in het Publicatieblad van de Europese Gemeen- schappen (2). (1) PB C 92 van 1. 4. 1999, blz. 5. (2) PB C 92 van 1. 4. 1999, blz. 5. L 137/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 6. 2000 (4) De Commissie ontving opmerkingen van Sangalli Vetro SpA, van de begunstigde onderneming Sangalli Manfre- donia Vetro Srl, van Enisud en van een onderneming die voornemens is zich in Manfredonia op het zelfde bedrijventerrein te vestigen als Sangalli Vetro. Vervolgens heeft ze deze opmerkingen aan de Italiaanse regering doen toekomen, met het verzoek eventueel opmerkingen te maken; deze opmerkingen werden ontvangen bij schrijven van 4 juni 1999. II. BESCHRIJVING VAN DE STEUNMAATREGELEN II. 1. De begunstigde onderneming (5) (6) Sangalli Manfredonia Vetro Srl (hierna: „Sangalli”) werd op 30 januari 1998 opgericht en is gevestigd in Foggia (Apulië — Italië). Sangalli staat onder de zeggenschap van Sangalli Vetro SpA (hierna: „Sangalli SpA”). De groep- Sangalli is actief in de verwerking van vlakglas en betrekt zijn grondstoffen bij grote producenten van vlakglas uit verschillende landen van de Europese Economische Ruimte. Sangalli is een middelgrote onderneming overeenkomstig de aanbeveling van de Commissie betreffende de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen (KMO’s) (3). Wanneer deze onderneming in 2001 zal opstarten, zal zij 197 werknemers hebben en een balanstotaal van 217 miljoen ITL. (7) Ook de groep-Sangalli is een middelgrote onderneming in de zin van de in punt 6 genoemde aanbeveling. De groep heeft 231 werknemers en een geconsolideerde omzet per 31 december 1997 van 65,46 miljard ITL. II. 2. De maatregelen waarop de huidige procedure be- trekking heeft (8) De maatregelen ten aanzien waarvan de procedure van lid 2, van het Verdrag is ingeleid, zijn de artikel 88, volgende: — de verkoop van gronden door Agricoltura SpA aan Sangalli, tegen een prijs die niet zou overeenstemmen met de marktwaarde ervan. In dit verband beschikte de Commissie niet over precieze informatie over de identiteit van de verkopende onderneming, de gevraag- de prijzen en de prijzen op de betrokken markt; — de subsidies die de regionale en/of nationale autoritei- ten aan Sangalli en andere bedrijven zouden hebben verleend voor de uitvoering van infrastructuurwerken in de zone waar de investering plaatsvindt. De Commis- sie beschikte namelijk niet over voldoende gegevens om na te gaan over welke infrastructuurwerken het ging, en zich ervan te vergewissen dat deze niet uitsluitend ten behoeve van het Sangalli-project werden uitgevoerd; — de investeringssteun die de Italiaanse regering aan Sangalli verleend zou hebben voor de bouw van een nieuwe vlakglasfabriek. Aangezien het een steungebied betreft, wees de Commissie erop dat de Italiaanse autoriteiten nooit de precieze rechtsgrond voor de betrokken maatregelen hadden meegedeeld, noch de groeiprognoses op de markt, die, zoals bleek uit de klachten, een dergelijke capaciteitsverhoging niet konden rechtvaardigen; — de bijdrage van 50 miljoen ITL per werknemer die Enisud aan Sangalli gegeven zou hebben. De Commis- sie kon namelijk niet uitsluiten dat het overheidssteun betrof; — de steun in de vorm van verlagingen van belastingen en socialezekerheidsbijdragen. De Commissie kon immers niet nagaan of deze wel onder de toepassing van een goedgekeurde regeling vielen. III. 1. Het antwoord van de Italiaanse autoriteiten op de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2 (9) Op 18 december 1998 heeft de privaatrechtelijke onder- neming Agricoltura SpA (hierna: „Agricoltura”) gronden verkocht (met een oppervlakte van 206 563 m2) op het bedrijventerrein van Mattinata en Monte Sant’Angelo (hierna: „Manfredonia”). Volgens de Italiaanse autoriteiten ligt de door Sangalli betaalde prijs boven de prijs die een onafhankelijke onderneming op 31 mei 1996 vaststelde bij een taxatie van gronden die grenzen aan het bewuste perceel. Bijgevolg hoefde de verkoop, overeenkomstig punt II. 3 van de mededeling van de Commissie betreffen- de staatssteunelementen bij de verkoop van gronden en gebouwen door openbare instanties (4), niet te worden aangemeld, omdat de transactie geen overheidssteun bevatte in de zin van de bepalingen van het Verdrag. Bovendien lag de prijs ook boven die welke andere investeerders in dezelfde periode voor aanpalende per- celen hadden moeten betalen. (10) De infrastructuur die zal worden aangelegd op het terrein waar wordt geïnvesteerd, zal door alle op het bedrijventerrein van Manfredonia gevestigde bedrijven gezamenlijk worden gebruikt. Het betreft hier een dis- tributienet voor drinkwater, de bouw van een centrale installatie voor waterzuivering en –behandeling, de aanleg van wegen en gemeenschappelijke parkings op het be- drijventerrein. De infrastructuurwerken die uitsluitend ten behoeve van Sangalli plaatsvinden, zoals het bouwrijp (3) PB L 107 van 30. 4. 1996, blz. 4. (4) PB C 209 van 10. 7. 1997, blz. 3. 8. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 137/3 maken van de percelen en de aansluiting op het elektri- citeitsnet, komen volledig voor rekening van de onderne- ming. Voorts hebben de Italiaanse autoriteiten meege- deeld dat het Consorzio per lo Sviluppo Industriale ASI (hierna: „Consorzio”), dat de bedrijventerreinen en de infrastructuur beheert, nog niet het bedrag heeft vastge- steld voor de huur die de op het bedrijventerrein gevestig- de ondernemingen moeten betalen voor het gebruik van de gemeenschappelijke infrastructuur. De Italiaanse autoriteiten hebben echter verklaard dat het Consorzio als overheidsbedrijf tarieven moet aanrekenen die min- stens de kosten dekken. Deze tarieven zullen worden opgenomen in een prijslijst die bij intern besluit zal worden vastgesteld en zal gelden voor alle ondernemin- gen op het bedrijventerrein van Manfredonia. (11) Wat de situatie op de markt voor vlakglas betreft, hebben de Italiaanse autoriteiten gegevens verstrekt waaruit moet blijken dat de Italiaanse en de communautaire markt voor vlakglas niet door overcapaciteit worden gekenmerkt. Integendeel, deze markt zou een groei van 2 % per jaar vertonen, omdat vlakglas en andere soorten glas steeds meer worden gebruikt. Dit zou blijken uit het feit dat andere producenten van vlakglas bezig zijn in andere Europese landen gemeenschappelijke dochteronder- nemingen op te richten. Volgens de Italiaanse autoriteiten is de belangrijkste reden waarom de klagers zich tot de Commissie hebben gewend, het feit dat de groep-Sangalli na de bouw van de nieuwe fabriek te Manfredonia bij hen geen grondstoffen meer zal moeten betrekken. In dat verband hebben de Italiaanse autoriteiten een lijst gezon- den met de prijzen en de voorwaarden die de concurren- ten van de groep-Sangalli hanteren. (12) De toegekende investeringssteun bedraagt 135,6 miljard ITL, op een totaal van 191 miljard ITL in aanmerking komende kosten (niet-geactualiseerd). Dit bedrag stemt overeen met een intensiteit van 40 % NSE, en een verhoging van 15 % BSE die voor het investeringsgebied is toegestaan (doelstelling 1 b), en is berekend overeen- komstig het toepasselijke ministeriële decreet (5). (13) De Italiaanse autoriteiten hebben meegedeeld dat op 2 mei 1998 de in Foggia (Apulië) gevestigde Società consorziale pA Manfredonia Sviluppo bij het bevoegde Italiaanse ministerie een verzoek had ingediend om Sangalli op te nemen in het Contratto d’Area Manfredonia (5) Circulaire van het ministerie van Industrie nr. 234363 van 20 november 1997, gewijzigd bij circulaire nr. 9000043 van 5 februari 1998. (regio-contract Manfredonia) (6), een instrument dat wordt gebruikt in het kader van de regionale steunregeling als bedoeld in wet nr. 488 van 19 december 1992 (7). Het project van Sangalli werd per 15 juli 1998 goedgekeurd. De regeling uit wet nr. 488/92 en het instrument Contrat- to d’Area werden goedgekeurd bij beschikking van, onderscheidenlijk, 30 juni 1997 (schrijven SG(97) en 22 december 1998 (schrijven SG(99) D/4949) D/1119). (14) Op 7 mei 1998 hebben Enisud SpA (hierna: „Enisud”) en Sangalli een overeenkomst gesloten waarbij voorzien werd in de indienstneming van maximaal 45 arbeiders die werkten voor ondernemingen van het ontbonden ENI- concern. Voor iedere ex-ENI-werknemer die eventueel in dienst werd genomen, zegde Enisud een bedrag van 50 miljoen ITL (25 826 EUR) toe. Deze overeenkomst werd de Commissie niet meegedeeld in het jaarverslag over de initiatieven van Enisud omdat Sangalli de ex-ENI- werknemers nog niet in dienst heeft genomen en omdat zij enkel die werknemers in dienst zal nemen die over de vereiste beroepsbekwaamheid beschikken. Voorts herin- neren de Italiaanse autoriteiten eraan dat de Commissie bij schrijven van 10 mei 1994 erkend heeft dat de activiteiten van Enisud vergelijkbaar zijn met die waarop Beschikking 92/266/EEG van de Commissie (8) betreffen- de de omschakelingsactiviteiten van Franse openbare industrieconcerns betrekking had, en dat de betrokken maatregelen niet onder de toepassing van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag vallen. (15) De Italiaanse autoriteiten hebben verklaard dat de vermin- deringen van de algemene socialezekerheidsbijdragen nog niet aan Sangalli zijn toegekend en dat de overheidsinstan- ties in voorkomend geval zich zullen houden aan het „akkoord-Pagliarini/Van Miert” van 1 maart 1995, dat verlengd was bij beschikking van 31 maart 1998 (schrij- ven SG(98) D/2708 van 1 april 1998). III. 2. Opmerkingen van de belanghebbenden en van Italië (16) De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van de bedrijfsorganisatie Associazione degli Industriali di Ca- pitanata (hierna: „de bedrijfsorganisatie”) uit Foggia (Apulië), van Sangalli SpA, Sangalli en Enisud. (6) Het Contratto voor Manfredonia werd ondertekend op 4 maart 1998. Het onderzoek in verband met de vraag welk van de diverse projecten erkend konden worden, werd afgerond per 15 juli 1998. Een van de goedgekeurde projecten was Sangalli Vetro. (7) Bij beschikking van 21 mei 1997 betreffende steunmaatregel 27A/97, welke Italië werd meegedeeld bij schrijven van 30 juni 1997 (SG(97) D/4949), heeft de Commissie de regeling uit wet nr. 488/92 goedgekeurd. Bij beschikking van 21 december 1998 betreffende steunmaatregel 810/97, welke Italië werd meegedeeld bij schrijven van 9 februari 1999, heeft de Commissie ook de instrumenten tot uitvoering van wet nr. 488/92 goedgekeurd, waaronder ook het zogenaamd Contratto d’Area. (8) PB L 138 van 21. 5. 1992, blz. 24. L 137/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 6. 2000 (17) De bedrijfsorganisatie beklemtoont dat het investerings- voornemen van Sangalli, dat past in het Contratto d’Area voor Manfredonia, van bijzonder belang is voor de regio Apulië. De opening van de nieuwe fabriek zou — rechtstreeks en indirect — 500 nieuwe arbeidsplaatsen opleveren, en zou ook andere KMO’s stimuleren om zich in de regio te vestigen. Omdat Sangalli bovendien de tot dusver enkel grondstof verwerkte, zal er in een oligopolide sector van de gemeenschappelijke markt meer concurrentie komen. (glas) produceert die zij die (18) De begunstigde onderneming heeft ook een beschrijving gegeven van de situatie op de Europese en Italiaanse markt voor vlakglas. Volgens haar prognoses bedraagt in van Sangalli) (exclusief 2001 de productie 950 000 ton en de vraag 1 058 000 ton. Sangalli verde- digt ook de logica van haar investeringen door te wijzen op de noodzaak zelf het vlakglas te produceren waarvoor zij thans afhankelijk is van grote Europese producenten; zij heeft ook nadere gegevens verstrekt over haar toekom- stige verkoopstrategieën. Voorts is zij ingegaan op diverse procedurele aspecten, waarbij zij dezelfde redenering volgde als de Italiaanse autoriteiten. (19) Enisud bevestigt het standpunt van de Italiaanse autoritei- ten dat de overeenkomst tussen Sangalli en Enisud geen bindend karakter heeft, en wijst erop dat de onderneming nog geen enkele ex-ENI-werknemer in dienst heeft geno- men. Voorts doet Enisud opmerken dat, volgens de voormelde notitie van DG IV van 10 mei 1994, de industriële omschakeling van het ENI-concern geen over- heidssteun omvat. Dit werd ook bevestigd door de beoordeling die de Commissie tot dan toe had gemaakt van de jaarverslagen van Enisud; deze laatste voegt er nog aan toe dat ondanks haar inzet om het project Contratto d’Area voor Manfredonia te promoten (steun aan 80 be- drijven ten belope van 1 400 miljard ITL en naar schatting 4 000 arbeidsplaatsen), nog geen enkele ex-ENI-werkne- mer in dienst werd genomen door bedrijven uit de regio- Manfredonia. (20) In haar antwoord op de opmerkingen van belanghebben- de derden heeft Italië bevestigd dat zij het eens is met de opmerkingen die in het kader van de lopende procedure werden gemaakt. IV. BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGELEN (21) Overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het Verdrag en artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst zijn, behou- dens de afwijkingen waarin voorzien is, steunmaatregelen van de staten die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, voorzover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. (22) Dankzij de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag kon de Commissie constateren dat een deel van de betrokken maatregelen geen steun bevatte in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag en artikel 6, lid 1, van de EER-overeenkomst, en dat de initiële investerings- steun voldoet aan een goedgekeurde regeling. Daaren- tegen is de aan de betrokken onderneming toegekende verlaging van belastingen en socialezekerheidsbijdragen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, omdat zij niet onder een goedgekeurde regeling valt. IV. 1. De verkoop van gronden (23) Agricoltura is een privaatrechtelijke onderneming. Op 18 december 1998 heeft Agricoltura aan Sangalli 206 563 m2 gronden op het bedrijventerrein van Manfre- donia verkocht, tegen een prijs van 15 000 ITL per m2. De kosten voor het opruimen en de schoonmaak van de door Agricoltura vervuilde gronden vallen ten laste van deze laatste. Deze tenlasteneming is beperkt in de tijd (12 maanden na de verkoop) en wat betreft de omvang van de kosten. (24) Volgens de Commissie stemt de door Sangalli betaalde prijs overeen met de marktprijs. De Italiaanse autoriteiten deelden een (op 31 mei 1996 gedateerd) verslag mee van een taxatie die door een onafhankelijk consultantbedrijf werd uitgevoerd. Volgens deze taxatie bedroeg de prijs destijds 12 000 ITL per m2. De Italiaanse autoriteiten deelden ook verkoopovereenkomsten mee van andere percelen op hetzelfde bedrijventerrein, maar waarvan de oppervlakte kleiner is dan die van het door Sangalli verworven perceel. Het gaat over recente overeenkomsten tussen Agricoltura en andere ondernemingen, waarin de prijs eveneens 12 000 ITL per m2 bedraagt en de voorwaarden identiek zijn aan die welke Sangalli kreeg. Agricoltura neemt immers de kosten op zich voor het opruimen en de schoonmaak van de gronden, binnen eenzelfde tijdsspanne. De verkoopvoorwaarden zijn dus zwaarder voor Sangalli dan voor de bedrijven die aangren- zende percelen verwerven, omdat de kosten voor het bouwrijp maken van het perceel (dat veel groter is dan de andere) ook weer hoger liggen. 8. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 137/5 (25) De Commissie concludeert hieruit dat, overeenkomstig punt II. 3. b) van haar mededeling betreffende staats- steunelementen bij de verkoop van gronden en gebouwen door openbare instanties (9), de verkoop geen steun omvat omdat hij plaatsvond tegen de waarde die door een onafhankelijke taxateur werd vastgesteld en deze prijs overeenstemt met de marktwaarde op het tijdstip van de verkoop. IV. 2. De aanleg van infrastructuur op het terrein waar wordt geïnvesteerd (26) De infrastructuur die ten laste valt van het Consorzio, wordt daadwerkelijk aangelegd ten behoeve van alle bedrijven op het bedrijventerrein. Volgens de door Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen, betreft het hier een distributienet voor drinkwater, de bouw van een centrale installatie voor waterzuivering en -behandeling, de aanleg van wegen en van gemeenschappelijke parkings op het bedrijventerrein. (27) Wat het gebruik van deze infrastructuur betreft, hebben de Italiaanse autoriteiten bij schrijven van 6 juni 1999 verklaard dat de huurprijs de kosten van de aangelegde voorzieningen dekt. Zoals voorts uit de overeenkomst tussen het Consorzio en Sangalli blijkt, zal de huur die verschuldigd is voor het gebruik van de infrastructuur, worden vastgesteld in een intern besluit van het Consor- zio, dat ook voor alle ondernemingen op het bedrijventer- rein zal gelden. (28) De infrastructuurwerken die specifiek voor Sangalli be- stemd zijn — zoals de aansluiting op het elektriciteitsnet en het bouwrijp maken van de gronden — komen volledig voor rekening van de onderneming. (29) Op basis van het voorgaande komt de Commissie tot de bevinding dat de voormelde infrastructuur gemeenschap- pelijk is voor alle bedrijven op het bedrijventerrein van mededinging, dat zij niet kosteloos ter beschikking wordt gesteld en dat de huurprijs zo zal worden vastgesteld dat de gemaakte kosten volledig worden gedekt. Bovendien zal deze huurprijs op objectieve wijze aan al deze bedrijven worden aangerekend. Aangezien de infrastruc- tuur die specifiek voor elk van deze bedrijven — waaron- der Sangalli — bestemd is, volledig voor hun rekening komt, is de Commissie van oordeel dat er geen sprake is van een selectieve maatregel ten behoeve van de begun- stigde onderneming. De aanleg van de betrokken infra- structuur valt bijgevolg buiten de toepassing van ar- tikel 87, lid 1, van het Verdrag. (9) PB C 209 van 10. 7. 1997, blz. 3. IV. 3. De sector vlakglas en de haalbaarheidsstudie van het Sangalli-project (30) Wat de initiële investeringssteun betreft, hebben de Italiaanse autoriteiten de haalbaarheidsstudie van het Sangalli-project meegedeeld. In 2002 zal Sangalli bruto 185 000 ton vlakglas (flat glass) (10) produceren (of netto 160 000 ton), met een dikte van 2 tot 20 mm en in verschillend formaat. Het grootste deel van deze productie (circa 100 000 ton) is bestemd voor gebruik binnen de groep-Sangalli zelf, 60 000 ton zal op de markt worden gebracht; daarvan is 60 % voor de nationale markt bestemd en zal 40 % naar Griekenland en Oost-Europa worden geëxporteerd. (31) Zoals reeds gezegd is bij de inleiding van deze procedure, is de relevante markt die voor vlakglas dat wordt vervaar- digd met het float-procédé, dat in de jaren zestig door Pilkington plc werd ontwikkeld. Met dit procédé kan glas worden gefabriceerd dat na productie niet verder moet worden gepolijst of glad gemaakt en dat dus direct kan is dit het worden gesneden en verkocht. Momenteel procédé dat de belangrijkste producenten van de sector het meest gebruiken. Het aldus geproduceerde vlakglas wordt nadien gebruikt bij de fabricage van glas voor bouw, isolatie en versterking. (32) De communautaire markt voor vlakglas is verdeeld onder een klein aantal grote ondernemingen (11), waarvoor, ondanks de sterke expansie in Oost-Europa, de commu- nautaire markt de belangrijkste afzetmarkt blijft (12). Vol- gens de belangrijkste producenten van vlakglas is, na twee jaren van crisis, in 1997 de vraag weer aangetrokken. De nieuwe investeringen vonden voornamelijk in Oost- Europa en Zuid-Amerika plaats. Volgens dezelfde bronnen vond in 1997 één van de grootste interne herstructureringen in deze sector plaats, met een verlies aan arbeidsplaatsen en orders, hetgeen verklaart waarom de vooruitzichten op een groeihervatting bescheiden blijven (13) op een markt die nog wordt gekenmerkt door overcapaciteit. (10) Vlakglas dat geproduceerd wordt met het float-procédé. (11) Volgens het tijdschrift Industrial Minerals van december 1997 is de Europese markt voor vlakglas onder de volgende bedrijven verdeeld: Pilkington 25 %, Glaverbel 18 %, Saint-Gobain 29 %, Guardian 12 %, PPG 8 %, Sisecam 6 % en Euroglas 2 %. (12) Dit geldt voor Pilkington plc, Saint-Gobain en Glaverbel. Zie de betrokken websites: www. pilkington. com, www. saint-gobain. - com en www. glaverbel. com, op 28 november 1998. (13) Zie het jaarverslag van Pilkington over 1996/1997 en 1998 op website: www. pilkington. com/finance, en het jaarverslag 1997, onder Group performance op site www. glaverbel. com. op 28 no- vember 1998. L 137/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 6. 2000 (33) De Commissie constateert dat het fenomeen van interne herstructurering en delocalisering naar Oost-Europese landen, volgens het Panorama of European Union in- dustry (14), te wijten is aan het feit dat de glassector in 1997 een periode van reorganisatie doormaakte en de ondernemingen inspeelden op de sterke verschillen op de mondiale arbeidsmarkt door te investeren in landen met lage kosten, om zo over betere productiefactoren te kunnen beschikken. Een en ander toont evenwel niet aan dat de communautaire markt voor vlakglas een markt is waar de capaciteit de behoefte overtreft. potentiële concurrent) (19). Een en ander werd onlangs bevestigd door een verslag dat de branchevereniging Groupement européen des producteurs de verre plat (GEPVP) aan de Commissie overlegde. Volgens dit verslag wordt in het Verenigd Koninkrijk tegen eind 1999 een nieuwe fabriek geopend door Saint-Gobain, openen tegen medio-2000 Glaverbel en Pilkington een fabriek in Spanje, en volgt tegen eind 2000 een nieuwe fabriek van Interpane in Frankrijk en van Sangalli in Italië. Al deze fabrieken zullen een productiecapaciteit van 500 ton per dag hebben (bruto 185 000 ton per jaar). (34) Volgens een studie die een onafhankelijke instantie van deze markt uitvoerde (15), bestaat er in de glassector een historische tendens van een mondiaal jaarlijks met 2 à 3 % stijgende vraag. In de afgelopen twintig jaar bedroeg dit percentage in Europa 4,4 %. Volgens prognoses verloopt in de Europese Unie, en vooral in de sector vlakglas, de groei van de vraag als volgt: + 3,2 % in 1998, + 4,6 % in 1999, + 2,9 % in 2000, + 4,3 % in 2001, + 2,7 % in 2002 en + 4,0 % in 2003 — tegenover een gemiddelde groei van de mondiale vraag met 3,6 % over de hele periode. (35) Zelf zien de ondernemingen uit deze sector voor de periode 1998-2000 de vraag jaarlijks met 2 à 3 % groeien. In hun jaarverslagen hebben alle grote ondernemingen het over de momenteel ontoereikende capaciteit (Glaverbel 1998) (16), of verklaren zij dat er tegenover dezelfde periode in 1998, voor 1999 sprake is van een reële structurele evolutie van + 4,3 % (Saint-Gobain 1999) (17), of nog dat het totale verbruik van vlakglas in het Europa van de 15 stijgt met 4 %, meer dan de groei van het bruto binnenlands product en dat het glasverbruik in 1999 dezelfde ontwikkeling moet kennen (18). Deze optimisti- sche kijk op de marktontwikkelingen wordt overigens ook bevestigd door een aantal elementen die vermeld werden in de beschikking van de Commissie van 7 au- gustus 1998 betreffende de overname van PPG Industries Inc. door Glaverbel. jaar heeft Guardian in Duitsland een nieuwe fabriek gebouwd. De bouw van nieuwe vlakglasfabrieken in Italië, Spanje, Griekenland en het Verenigd Koninkrijk wordt aangekon- digd (vooral door producenten die al op de markt aanwezig zijn, maar ook door Sangalli, een nieuwe In de afgelopen vijf (14) DG III/Eurostat, Panorama of European Union industry, 1997, vol. I, blz. 9-8 tot 9-14 (ook beschikbaar in het Frans en Duits). (15) Deze studie werd in 1997 bekendgemaakt door Frost & Sullivan Market Research. (16) Toespraak van Luc Willame, gedelegeerd bestuurder van Glaver- bel, op de algemene vergadering van aandeelhouders van 27 mei 1998. Bron: http://www. glaverbel. com. van 28 november 1998. (17) Bron: http://www. saint-gobain. com, Persberichten, dd. 15 juni 1999. (18) Jaarverslag Glaverbel over 1998, Management Report, hoofdstuk European glass consumption up. Bron: http://www. glaverbel. com. van 14 juni 1999. (36) Concluderend, de Europese vlakglassector verkeert niet in crisis, hetgeen de toekomstige investeringen van de grote ondernemingen uit de sector verklaart. Wat voorts de Italiaanse markt voor vlakglas betreft, lijken de voorwaar- den aanwezig te zijn voor een sterke groei van de vraag ingevolge de opening van een nieuwe Fiat-fabriek te Melfi (Apulië) en de concentratie van de productie van Alfa Romeo in Napels (Campanië). (37) Wat betreft de sector bewerkt vlakglas waarin Sangalli SpA actief is, is de Commissie van oordeel dat het — middelgrote — marktaandeel van de onderneming de mogelijkheid uitsluit dat de steun leidt tot ernstige concurrentieverstoringen op de betrokken markt. (38) Op basis van het voorgaande concludeert de Commissie dat het Sangalli-project een zinvol project is. In de eerste plaats is meer dan 60 % van de productie van de fabriek te Manfredonia bestemd voor verbruik binnen de Sangalli- groep zelf. Uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte leveringsovereenkomsten voor vlakglas van de groep- Sangalli blijkt dat de voorwaarden en prijzen die de leveranciers van de groep (Saint-Gobain, Pilkington plc en Glaverbel) hanteren niet concurrerend zijn en dat Sangalli niet in staat is die via nieuwe onderhandelingen te doen aanpassen. Dankzij de nieuwe fabriek te Manfre- donia hoeft de groep-Sangalli niet langer van zijn leveran- ciers afhankelijk te zijn en kan hij op lange termijn hogere winsten boeken. Op de tweede plaats vertegenwoordigt de voor de markt bestemde productie op Europees niveau slechts 1 % van de vraag binnen de sector (20). De Commissie wijst er niet alleen op dat de Zuid-Italiaanse markt sterk groeit, maar ook dat Manfredonia zeer dichtbij Griekenland en de Balkan gelegen is, twee regio’s waarvoor een sterke groei van de vraag in het vooruitzicht wordt gesteld. Uit een en ander kan dus worden afgeleid dat de voor de nationale en de Europese markt bestemde productie beantwoordt aan een daadwerkelijke en reële vraag. (19) Punt 22 van de beschikking van 7 augustus 1998 waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschap- pelijke markt, zaak IV/M. 1230 — Glaverbel/PPG (PB C 282 van 11. 9. 1998, blz. 2). (20) Volgens de ramingen van de branchevereniging van vlakglaspro- ducenten bedraagt de voor de Europese Unie verwachte vraag: 6 390 miljoen ton in 1999, 6 737 miljoen ton in 2000 en 7 180 miljoen ton in 2001. 8. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 137/7 IV. 4. De regionale steun (39) Op grond van de door de Italiaanse autoriteiten in het kader van de huidige procedure verstrekte gegevens kon de Commissie concluderen dat Italië wet nr. 488/92 heeft nageleefd bij de toekenning van een niet-terugvorderbare subsidie ten belope van 70 % bruto van de initiële investeringskosten ten behoeve van Sangalli in Manfre- donia. De subsidie aan deze onderneming bedraagt namelijk 135,63 miljard ITL (uit te keren in drie gelijke, jaarlijkse tranches) op een totaal van 191 miljard ITL voor steun in aanmerking komende kosten (21), hetgeen overeenstemt met de maximumintensiteit (40 % NSE + 15 % BSE) die in een investeringsgebied (ex artikel 87, lid 3, onder a)) (22) door wet nr. 488/92 is toegestaan voor een middelgrote onderneming zoals Sangalli (cf. punt II. 1). (40) De steun voldoet ook aan het instrument tot uitvoering van wet nr. 488/92, het Contratto d’Area (hierna: „Con- tratto” (23). Doel van het Contratto is het stimuleren van nieuwe initiatieven van ondernemingen en het scheppen van werkgelegenheid in industrie, landbouw, dienstensec- tor en toerisme. Overeenkomstig de regelingen voor regionale steun verlenen de overheidsinstanties subsidies voor technisch, economisch en financieel zinvolle investe- ringen, waarvoor kredietinstellingen voordelige voor- waarden hanteren (24). (41) De betrokken regionale steun overschrijdt weliswaar de drempel die werd vastgesteld in de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten (25), maar was niet onderworpen aan de daarin vervatte verplichting tot aanmelding bij de Italië heeft de betrokken steun namelijk Commissie. formeel op 15 juli 1998 aan Sangalli verleend, dus vo´ o´ r de inwerkingtreding van de genoemde kaderregeling. (42) Gelet op hetgeen in de overwegingen 30 tot 38 werd uiteengezet en gezien de genoemde haalbaarheidsstudie die Sangalli aan de Italiaanse autoriteiten overlegde, is de Commissie van oordeel dat het Sangalli-project zinvol is. Bovendien lijken de vooruitzichten en de financierings- voorwaarden voor het eigen aandeel van Sangalli in het project — 25 % van de investering — toereikend. Wat tenslotte het scheppen van arbeidsplaatsen betreft, wijst de Commissie erop dat door dit project rechtstreeks 197 arbeidsplaatsen (kaderleden en arbeiders) worden geschapen, en afgeleid nog eens 306 arbeidsplaatsen. Sangalli zal zich ter plaatse bevoorraden om te voorzien in haar behoeften inzake grondstoffen (vooral de verschil- lende soorten zand voor de glasproductie) en diensten (weg- en maritiem transport). (43) Bijgevolg komt de Commissie tot de conclusie dat in de hier onderzochte zaak de door de Italiaanse autoriteiten aan Sangalli toegekende regionale steun voldoet aan de termijnen en de intensiteiten uit wet nr. 488/92, een regeling die reeds door de Commissie werd goedgekeurd. IV. 5. Bijdrage van Enisud per in dienst genomen werknemer (44) Bij schrijven van 10 mei 1994 verklaarde de Commissie, aansluitend bij haar Beschikking 92/266/EEG (26), dat de omschakelingsactiviteiten van Enisud geen overheids- steun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. Zoals in dat bewuste schrijven gevraagd, dienen de Italiaanse autoriteiten jaarlijks verslag uit te brengen over de omschakelingsactiviteiten van Enisud (27) zodat de Commissie zich ervan kan vergewissen dat geen overheidsmiddelen worden gebruikt. Tot dusver hebben de Italiaanse autoriteiten dit verslag met regelmaat overge- zonden en heeft de Commissie nog nooit twijfels kenbaar gemaakt ten aanzien van het feit dat de omschakelings- maatregelen van Enisud geen overheidssteun vormen. (45) Enisud maakt deel uit van het ENI-concern. Sinds decem- ber 1995 is de privatisering van dit concern aan de gang (28). Momenteel bezit het ministerie van de Schatkist slechts een minderheidsbelang (36,3 %) (29). Geen enkel lid in de raad van bestuur van ENI wordt door de staat benoemd, noch hebben de instanties die toezicht houden op de omschakelingsactiviteiten, banden met de overheid. (46) De omschakelingsactiviteiten bestaan vooral in het vinden van een baan voor werknemers van het concern die momenteel werkloos zijn (Cassa integrazione guadagni) (technische werkloosheid) of mobilità (stelsel voor outpla- cement) en het bevorderen van initiatieven van onderne- mingen in de regio’s waar het ENI-concern zijn bedrijven heeft gesloten. De kosten van deze activiteiten kwamen tot dusver ten laste van het concern (30), en vertegenwoor- digen 0,28 % van de eigen middelen van de onderneming (zelffinanciering). (21) De in aanmerking komende kosten zijn als volgt verdeeld: 5 % voor studies (9,5 miljard ITL), 3 % voor gronden (5,5 miljard ITL), 20 % voor gebouwen (43,3 miljard ITL) en 72 % voor uitrusting (132,6 miljard ITL). (22) Zie beschikking van 21 mei 1997 betreffende steunmaatregel 27/A/97, waar de steunintensiteit voor diverse regio’s ex ar- tikel 88, lid 3, onder a), wordt opgesomd (PB C 242 van 8. 8. 1997). (23) Zie voetnoot 7. (24) Zie voetnoot 6. (25) PB C 107 van 7. 4. 1998, blz. 7. (26) Zie voetnoot 8. (27) Zie onder meer het jaarverslag 1997/1998 dat de Commissie werd gezonden in het kader van het toezicht op de omschake- lingsactiviteiten (document op 18. 11. 1998 ingeschreven onder nr. A/38296). (28) Ook sinds 1995 worden de ENI-aandelen aan de beurs genoteerd. (29) Cfr. http://www. eni. it van 28. 6. 1999. (30) Volgens de in het verslag vermelde ramingen van ENI kost de omschakeling in totaal 100 miljard ITL en zal zij worden voortgezet tot eind 2000. L 137/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 6. 2000 (47) Bijgevolg concludeert de Commissie dat de bijdrage van 50 miljoen ITL per werknemer die wordt toegekend aan de ondernemingen welke ex-ENI-werknemers in dienst nemen, niet onder de toepassing van artikel 87, lid 1, van het Verdrag valt. Aangezien de aangewende middelen immers geen overheidsmiddelen zijn en het ENI-concern autonoom beslist over het inzake reïntegratie van werk- nemers te voeren beleid, kan de betrokken maatregel niet worden aangemerkt als overheidssteun. (48) Bij de inleiding van de procedure had de Commissie twijfels geuit omdat in voornoemd jaarverslag over de periode 1997-oktober 1998 de maatregel ten behoeve van Sangalli niet was vermeld. De Italiaanse autoriteiten, ENI en de begunstigde onderneming hebben bevestigd dat de maatregel nog niet in het jaarverslag was vermeld omdat er nog geen indienstnemingen door Sangalli hadden plaatsgevonden; bijgevolg werden de twijfels van de Commissie weggenomen. IV. 6. Algemene bijdrageverminderingen (49) In hun antwoord op de inleiding van de procedure verklaren de Italiaanse autoriteiten dat zij zich, bij de eventuele toekenning van de „algemene bijdragevermin- deringen” aan Sangalli, zullen houden aan het „akkoord- Pagliarini/Van Miert” van 1 maart 1995, dat verlengd was bij schrijven van 1 april 1998 (SG(98) D/2708). (50) De Commissie wijst erop dat haar beschikking van 31 maart 1998 (31), die Italië bij het in overweging 15 vermelde schrijven van 1 april 1998 werd meegedeeld, slechts de verlenging inhoudt van een deel van de maatregelen uit Beschikking 95/455/EG van 1 maart 1995, betreffende de maatregelen inzake de verminderin- gen van de sociale lasten voor de bedrijven in de Mezzogiorno en de fiscalisatie van sommige van deze lasten (32). (51) Volgens deze laatste beschikking moesten de vermin- deringen van sociale lasten in de regio’s van de Mez- zogiorno (33) geleidelijk worden afgebouwd (tot 0 % vanaf 1 december 1997). Voorts moest het fiscalisatieverschil ten opzichte van de regio’s in Midden- en Noord-Italië beperkt worden tot: 2 % met ingang van 1 januari 1998, 1 % met ingang van 1 januari 1999, en 0 % met ingang van 1 januari 2000. (31) PB C 188 van 17. 6. 1998, blz. 8. (32) PB L 265 van 8. 11. 1995, blz. 23. (33) Deze beschikking bevat een andere regeling voor de Abruzzen. (52) Genoemde beschikking van 31 maart 1998 betreft enkel het gedeelte met betrekking tot de sociale lasten. Met deze beschikking had de Commissie besloten dat de werkgelegenheid — steun die geen verband houdt met investeringen en waarbij ondernemingen die in bepaalde Italiaanse regio’s nieuwe arbeidsplaatsen scheppen, gedu- rende één jaar van sociale lasten worden vrijgesteld — verenigbaar was met de gemeenschappelijke markt overeenkomstig de richtsnoeren betreffende werkgelegen- heidssteun (34). (53) Sangalli is een nieuwe onderneming die van start gaat in 2001, wanneer de voormelde beschikking niet langer van kracht is. Bovendien houden de nieuwe arbeidsplaatsen verband met een investering. Bijgevolg valt in dit geval de verlaging van belastingen en socialezekerheidsbijdragen niet onder een door de Commissie goedgekeurde regeling. (54) Aangezien deze vrijstellingen en verminderingen niet onder een door de Commissie goedgekeurde regeling vallen, vormen zij nieuwe afzonderlijke steun, die aan de hand van zijn specifieke kenmerken moet worden onderzocht op zijn verenigbaarheid met de gemeenschap- pelijke markt. (55) De betrokken steun valt op grond van de afwijkingen uit artikel 87, lid 2, niet te verenigen met de gemeenschappe- lijke markt, omdat het niet gaat om steunmaatregelen van sociale aard van individuele verbruikers, steunmaatrege- len tot herstel van de schade veroorzaakt door natuurram- pen of andere buitengewone gebeurtenissen. Ook de afwijking uit artikel 87, lid 2, onder c), kan niet worden toegepast. Evenmin kan deze steun verenigbaar worden verklaard op grond van de afwijkingen uit artikel 87, lid 3, onder b) tot en met d), omdat hij niet bestemd is ter bevordering van de verwezenlijking van een belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang, tot op- heffing van een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat, ter vergemakkelijking van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid of ter bevordering van de cultuur en de instandhouding van het culturele erfgoed. Aangezien de begunstigde onderneming gevestigd is in een steungebied in de zin van artikel 87, lid 3, onder a), moet de Commissie zich bij haar onderzoek van de verenigbaarheid van de steun toespitsen op deze laatste afwijking. (34) PB C 334 van 12. 12. 1995, blz. 4. De toekenning van deze steun is onderworpen aan de volgende voorwaarden: — de in dienst te nemen werknemers moeten werkloos zijn; — de ondernemingen die werknemers in dienst nemen, mogen in de laatste 12 maanden geen personeel ontslagen hebben; — bij de indienstneming moet het gaan om de schepping van nieuwe arbeidsplaatsen bovenop het aantal werknemers dat in dienst was in de 12 maanden voorafgaand aan de indienstneming; — het moet gaan om contracten van onbepaalde duur of met een voldoende lange looptijd om een zekere, stabiele werkgelegenheid te garanderen (de werkgelegenheid moet minstens 12 maanden na de toekenning van de steun gega- randeerd blijven). Bij cumulering met andere steun mag het totale steunbedrag niet het hoogste plafond van de betrokken regeling overschrijden. 8. 6. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 137/9 (56) In de in overweging 52 genoemde richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun is onder punt 10 bepaald dat deze richtsnoeren uitsluitend gelden voor steun die niet in ver- band staat met een investering. Immers: „Zelfs wanneer investeringssteun berekend wordt op basis van het aantal te scheppen arbeidsplaatsen of wanneer hij voor een deel bestaat uit premies voor de schepping van arbeidsplaatsen, is deze vorm van steun als zodanig geen werkgelegenheids- steun, omdat hij niet rechtstreeks gericht is op schepping of handhaving van arbeidsplaatsen. (. ) De steun zelf is gezien zijn bestemming en zijn duurzame effect op de industriële structuur te vergelijken met iedere andere vorm van investeringssteun en dus onderhevig aan de normale beoordelingscriteria hiervoor. ”. (57) De Commissie dient op te merken dat de arbeidsplaatsen die in verband met de investeringen worden geschapen, al in aanmerking werden genomen in het kader van de regionale steunregeling (wet nr. 488/92). Wanneer Sangalli extra-steun ontvang voor de nieuw gecreëerde arbeidsplaatsen, moet deze steun worden opgeteld bij de investeringssteun die in de onderhavige procedure wordt onderzocht, hetgeen inhoudt dat de voor het betrokken steungebied vastgestelde plafonds worden overschreden. Aangezien de steunintensiteit van de in wet nr. 488/92 bedoelde investeringssteun al overeenstemt met de voor het betrokken steungebied vastgestelde maximumintensi- teit, resulteert cumulering met de steun in de vorm van verlagingen van belastingen en socialezekerheidsbijdra- gen in een overschrijding van de toegestane maxima, hetgeen onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. (58) Op basis van het voorgaande concludeert de Commissie dat de steun die Sangalli zou worden toegekend in de vorm van verlaging van belastingen en socialezekerheids- bijdragen, onverenigbaar is omdat hij niet in aanmerking komt voor een afwijking. (60) De investeringssteun ten belope van 135,63 miljard ITL voldoet aan de voorwaarden en de intensiteiten uit wet nr. 488/92, een door de Commissie goedgekeurde regeling. Deze steun is bijgevolg verenigbaar met de gemeenschappelijke markt. (61) De bijdrage van 50 miljoen ITL per werknemer die Enisud aan Sangalli toekent, omvat geen overheidssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, omdat er geen overheidsmiddelen worden aangewend en de keuze van de begunstigde onderneming gebeurde zonder inmenging van overheidsinstanties. (62) Daarentegen vormt de verlaging van belastingen en socialezekerheidsbijdragen als bedoeld in het schrijven van de Italiaanse autoriteiten van 6 mei 1999, wel steun omdat zij onder de toepassing van Beschikking 95/455/EG valt. Deze steun is bestemd om te worden gecumuleerd met de steun uit wet nr. 488/92, waar sprake is van steun in verband met initiële investeringen ten behoeve van ondernemingen die gevestigd zijn in gebieden ex artikel 87, lid 3, onder a). Aangezien de steunintensiteit van deze investeringssteun al overeen- stemt met het voor het betrokken steungebied vastgestel- de plafond, zou cumulering met de andere steun in de vorm van verlagingen van belastingen en socialezeker- heidsbijdragen resulteren in een overschrijding van de door de Commissie voor de betrokken regio toegestane maxima, en dus ook in een onverenigbaarheid van deze steun. Bijgevolg worden de Italiaanse autoriteiten niet gemachtigd deze steun aan Sangalli toe te kennen. (63) De Commissie constateert op basis van de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen dat de be- gunstigde onderneming nog geen enkele overheidssteun werd toegekend, V. CONCLUSIES HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: (59) Op grond van het voorgaande is de Commissie van oordeel dat de verkoop van gronden door Agricoltura aan Sangalli geen steun omvat, omdat de verkoopprijs overeenstemt met de door een onafhankelijke taxateur vastgestelde prijs en de prijs die bij recente vergelijkbare transacties door andere ondernemingen werd betaald. Voorts kan de aanleg van de infrastructuur op het terrein waar wordt geïnvesteerd, niet worden aangemerkt als overheidssteun omdat deze infrastructuur gemeenschap- pelijk is voor alle bedrijven die op hetzelfde bedrijventer- rein gevestigd zijn, en omdat de tarieven, die zo zijn vastgesteld dat de gemaakte kosten worden gedekt, op objectieve wijze voor al deze bedrijven worden toegepast. Ook komt de infrastructuur die specifiek voor elk van de bedrijven bestemd is, volledig voor hun rekening. Artikel 1 De verkoop van gronden door Agricoltura SpA aan Sangalli Manfredonia Vetro Srl, de aanleg van gemeenschappelijke infrastructuur op het terrein waar wordt geïnvesteerd en de bijdrage die Enisud SpA aan Sangalli Manfredonia Vetro Srl zal uitkeren per ex-werknemer van ondernemingen van het ENI- concern die door Sangalli Manfredonia in dienst wordt geno- men, valt niet onder de toepassing van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. L 137/10 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 6. 2000 Artikel 2 Artikel 4 De steun ten belope van 135,63 miljard ITL die Italië aan Sangalli Manfredonia Srl heeft toegekend, voldoet aan wet nr. 488 van 19 december 1992, houdende instelling van een regionale steunregeling die door de Commissie werd goedgekeurd. Artikel 3 Italië mag Sangalli Manfredonia Srl geen verlaging van belastin- gen en socialezekerheidsbijdragen verlenen, omdat deze maat- regelen geen onderdeel vormen van een door de Commissie goedgekeurde steunregeling en zij steun vormen die onverenig- baar is met de gemeenschappelijke markt. Binnen twee maanden na de kennisgeving van de onderhavige beschikking deelt Italië de Commissie de maatregelen mee die genomen zijn om aan de onderhavige beschikking te voldoen. Artikel 5 Deze beschikking is gericht tot de Italiaanse Republiek. Gedaan te Brussel, 20 juli 1999. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie


title: Reglamento (CE) n° 1580/1999 de la Comisión, de 20 de julio de 1999, por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar

eurovoc_concepts:
CCT duties
import
molasses
representative price

formats: pdf print

text: L 188/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 21. 7. 1999 REGLAMENTO (CE) No 1580/1999 DE LA COMISIÓN de 20 de julio de 1999 por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales por importación de melaza en el sector del azúcar LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, Visto el Reglamento (CEE) no 1785/81 del Consejo, de 30 de junio de 1981, por el que se establece la organización común de mercados en el sector del azúcar (1), cuya última modifica- ción la constituye el Reglamento (CE) no 1148/98 de la Comi- sión (2), Visto el Reglamento (CE) no 1422/95 de la Comisión, de 23 de junio de 1995, por el que se establecen las disposiciones de aplicación para la importación de melaza en el sector del azúcar y se modifica el Reglamento (CEE) no 785/68 (3) y, en particular, el apartado 2 de su artículo 1 y el apartado 1 de su artículo 3, (1) (2) (3) Considerando que el Reglamento (CE) no 1422/95 esta- blece que el precio de importación cif de melaza, en lo sucesivo denominado «precio representativo», se fijará de acuerdo con el Reglamento (CEE) no 785/68 de la Comi- sión (4); que este precio se considerará fijado para la calidad tipo mencionada en el artículo 1 del citado Reglamento; Considerando que el precio representativo de la melaza se calcula para un punto de paso de frontera de la Comunidad, que es Amsterdam; que dicho precio debe calcularse a partir de las posibilidades de compra más favorables en el mercado mundial, establecidas sobre la base de las cotizaciones o precios de este mercado, ajustados en función de las posibles diferencias de calidad en relación con la calidad tipo; que la calidad tipo de la melaza quedó establecida en el Reglamento (CEE) no 785/68; Considerando que, para la observación de las posibili- dades de compra más favorables en el mercado mundial, debe tenerse en cuenta toda la información relativa a las ofertas realizadas en el mercado mundial, los precios registrados en mercados importantes de los terceros países y las operaciones de venta celebradas en el marco de intercambios internacionales de las que tenga conoci- miento la Comisión, ya sea a través de los Estados miembros o por sus propios medios; que, al realizar dicha comprobación, la Comisión puede, en virtud de lo dispuesto en el artículo 7 del Reglamento (CEE) no 785/ 68, basarse en una media de varios precios, siempre que dicha media pueda considerarse representativa de la tendencia efectiva del mercado; (4) Considerando que la Comisión no debe tener en cuenta la citada información cuando la mercancía no sea de calidad sana, cabal y comercial, o cuando el precio indi- cado en la oferta únicamente se refiera a una pequeña cantidad no representativa del mercado; que, asimismo, deben excluirse los precios de oferta que no puedan considerarse representativos de la tendencia efectiva del mercado; Considerando que, con objeto de obtener datos compa- rables relativos a la melaza de calidad tipo, es conve- niente, según la calidad de la melaza ofrecida, aumentar o disminuir los precios en función de los resultados obtenidos mediante la aplicación del artículo 6 del Reglamento (CEE) no 785/68; Considerando que, con carácter excepcional, un precio representativo puede mantenerse al mismo nivel durante un período limitado cuando el precio de oferta que haya servido de base para la fijación precedente del precio representativo no sea conocido por la Comisión y los precios de oferta disponibles que no parezcan suficiente- mente representativos de la tendencia efectiva del mercado impliquen modificaciones bruscas y considera- bles del precio representativo; Considerando que, cuando exista una diferencia entre el precio desencadenante del producto de que se trate y el precio representativo, deberán fijarse derechos de impor- tación adicionales en las condiciones mencionadas en el artículo 3 del Reglamento (CE) no 1422/95; que, en caso de suspensión de los derechos de importación según lo dispuesto en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/ 95, es preciso fijar importes específicos para estos dere- chos; Considerando que la aplicación de las presentes disposi- ciones conduce a fijar los precios representativos y los derechos adicionales de importación de los productos de que se trate, tal como se indica en el anexo del presente Reglamento; Considerando que las medidas previstas en el presente Reglamento se ajustan al dictamen del Comité de gestión de los cereales, (5) (6) (7) (8) (9) HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO: Artículo 1 Los precios representativos y los derechos adicionales aplica- bles en la importación de los productos mencionados en el artículo 1 del Reglamento (CE) no 1422/95 quedan fijados tal como se indica en el anexo. (1) DO L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. (2) DO L 159 de 3. 6. 1998, p. 38. (3) DO L 141 de 24. 6. 1995, p. 12. (4) DO L 145 de 27. 6. 1968, p. 12. Artículo 2 El presente Reglamento entrará en vigor el 21 de julio de 1999. 21. 7. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas L 188/7 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro. Hecho en Bruselas, el 20 de julio de 1999. Por la Comisión Franz FISCHLER Miembro de la Comisión al Reglamento por el que se fijan los precios representativos y los importes de los derechos adicionales aplicables a la importación de melaza en el sector del azúcar ANEXO Código NC Importe del precio representativo por 100 kg netos de producto Importe del derecho adicional por 100 kg netos de producto (en EUR) Importe del derecho aplicable a la importación por el hecho de la suspensión contemplada en el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95 por 100 kg netos de producto (2) 1703 10 00 (1) 1703 90 00 (1) 6,41 7,59 0,21 0,00 — — (1) Fijación por la calidad tipo establecida en el artículo 1 del Reglamento (CEE) no 785/68, modificado. (2) Este importe sustituye, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento (CE) no 1422/95, el tipo de los derechos del arancel aduanero común fijado para estos productos


title: Kommissionens beslutning af 20. juli 1999 om importlicenser for varer inden for oksekødsektoren med oprindelse i Botswana, Kenya, Madagaskar, Swaziland, Zimbabwe og Namibia (meddelt under nummer K(1999) 2223) (EØS-relevant tekst)

eurovoc_concepts:
ACP countries
beef
import licence
originating product

text: L 206/22 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 5. 8. 1999 II (Retsakter hvis offentliggørelse ikke er obligatorisk) KOMMISSIONEN KOMMISSIONENS BESLUTNING af 20. juli 1999 om importlicenser for varer inden for oksekødsektoren med oprindelse i Botswana, Kenya, Mada- gaskar, Swaziland, Zimbabwe og Namibia (meddelt under nummer K(1999) 2223) (EØS-relevant tekst) (1999/536/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (3) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1706/98 af 20. juli 1998 om ordningen for landbrugsprodukter og varer frem- stillet af landbrugsprodukter med oprindelse i AVS-staterne og om ophævelse af forordning (EØF) nr. 715/90 (1), særlig artikel 30, under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 1918/ 98 af 9. september 1998 om fastsættelse af gennemførelsesbe- stemmelser i oksekødsektoren til Rådets forordning (EF) nr. 1706/98 om den ordning, der skal gælde for landbrugspro- dukter og visse varer fremstillet af landbrugsprodukter med oprindelse i AVS-staterne og om ophævelse af forordning (EF) nr. 589/96 (2), særlig artikel 4, og ud fra følgende betragtninger: (1) (2) Med artikel 1 i forordning (EF) nr. 1918/98 åbnes der mulighed for udstedelse af importlicenser for produkter indførslerne må imidlertid ikke fra oksekødsektoren; overstige de mængder, som er fastsat for hvert af disse eksporterende tredjelande; de licensansøgninger, der er indgivet fra den 1. til den 10. juli 1999, udtrykt som udbenet kød, i overensstem- melse med forordning (EF) nr. 1918/98, overstiger for produkter med oprindelse i Botswana, Kenya, Mada- gaskar, Swaziland, Zimbabwe og Namibia ikke de dispo- nible mængder for disse lande; det er derfor muligt at udstede importlicenser for de mængder, der er anmodet om licens for; de restmængder, for hvilke der kan ansøges om licenser fra den 1. august 1999, bør fastsættes, uden at den samlede mængde på 52 100 tons overskrides; (4) det bør understreges, at denne beslutning ikke tilside- sætter bestemmelser i Rådets direktiv 72/462/EØF af 12. december 1972 om sundhedsmæssige og veterinærpoli- timæssige problemer forbindelse med indførsel af kvæg, svin, får og geder samt fersk kød og kødprodukter fra tredjelande (3), senest ændret ved direktiv 97/79/ EF (4) — i UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 juli 1999 Nedenstående medlemsstater udsteder den 21. importlicenser for produkter fra oksekødsektoren, udtrykt som udbenet kød, med oprindelse i visse stater i Afrika, Vestindien og Stillehavet, for nedenstående mængder og oprindelseslande. Tyskland: — 250 tons med oprindelse i Botswana — 200 tons med oprindelse i Namibia. Det Forenede Kongerige: — 485 tons med oprindelse i Botswana — 535 tons med oprindelse i Zimbabwe — 820 tons med oprindelse i Namibia — 60 tons med oprindelse i Swaziland. Belgien: — 75 tons med oprindelse i Zimbabwe. (1) EFT L 215 af 1. 8. 1998, s. 12. (2) EFT L 250 af 10. 9. 1998, s. 16. (3) EFT L 302 af 31. 12. 1972, s. 28. (4) EFT L 24 af 30. 1. 1998, s. 31. 5. 8. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 206/23 Der kan i overensstemmelse med artikel 3, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1918/98 indgives licensansøgninger i løbet af de ti første dage af august 1999 for følgende mængder udbenet oksekød: Artikel 2 — Botswana: — Kenya: — Madagaskar: — Swaziland: — Zimbabwe: — Namibia: 11 546 tons 142 tons 7 579 tons 3 123 tons 5 340 tons 7 400 tons. Denne beslutning er rettet til medlemsstaterne. Artikel 3 Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen


title: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1593/1999 της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1999 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1893/98 που καθορίζει τα κράτη μέλη στα οποία είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν οι διαφημιστικές εκστρατείες υπέρ της κατανάλωσης χυμού σταφυλής κατά την περίοδο 1997/98

eurovoc_concepts:
consumption
fruit juice
grape
marketing year
sales promotion

text: L 188/34 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 7. 1999 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1593/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Ιουλίου 1999 για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1893/98 που καθορίζει τα κράτη µέλη στα οποία είναι δυνατόν να πραγµατοποιηθούν οι διαφηµιστικές εκστρατείες υπέρ της κατανάλωσης χυµού σταφυλής κατά την περίοδο 1997/98 Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, (5) Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τον κανονισµό (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 του Συµβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, περί κοινής οργανώσεως της αµπελοοινικής αγο- ράς (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 1627/98 (2), και ιδίως το άρθρο 46 παράγραφος 5 και το άρθρο 81, Εκτιµώντας: (1) (2) (3) ότι το άρθρο 2 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του Συµβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1997, σχετικά µε ορισµένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ (3), δια- πιστώνει ότι κάθε αναφορά στο Ecu που αναγράφεται σε ένα νοµικό κείµενο αντικαθίσταται από αναφορά στο ευρώ µε την ισοτιµία ότι 1 ευρώ ισούται µε 1 Ecu· ότι κατά συνέ- πεια, τα ποσά που εκφράζονται σε ευρώ µετατρέπονται σε εθνικό νόµισµα µε την ισοτιµία που έχει καθοριστεί από το Συµβούλιο· ότι ο καθορισµός του γενεσιουργού αιτίου για τα σχετικά ποσά δηµιούργησε µία θεµιτή προσδοκία για τους σχετικούς επιχειρηµατίες και τα σχετικά κράτη µέλη· ότι η χρησιµο- ποίηση της ισοτιµίας που έχει καθοριστεί για τη µετατροπή των ποσών που περιλαµβάνονται στις αποφάσεις της Επι- τροπής θα οδηγούσε σε µείωση σε σχέση µε το ποσά που προβλέφθηκαν τον Σεπτέµβριο 1998· ότι η επίλυση του προβλήµατος αυτού συνίσταται σε αύξηση από την 1η Ιανουαρίου 1999 του ποσού που δια- τίθεται στα κράτη µέλη, αύξηση η οποία αντιστοιχεί σε µείωση σε εθνικό νόµισµα που προκύπτει από την εισαγωγή του ευρώ· (4) ότι πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί κατά την έννοια αυτή ο κανονισµός (ΕΚ) αριθ. 1893/98 της Επιτροπής (4)· ότι τα άρθρα 2 και 4 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 481/1999 της Επιτροπής, της 4ης Μαρτίου 1999, για τον καθορισµό των γενικών λεπτοµερειών διαχείρισης των προγραµµάτων προώθησης όσον αφορά ορισµένα γεωργικά προϊόντα (5), περιέχουν τις διατάξεις που διέπουν την προθεσµία για την ηµεροµηνία συνάψεως των συµβάσεων και τις προθεσµίες για τις πληρωµές· ότι πρέπει συνεπώς να καταργηθεί η παράγραφος 2 του άρθρου 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1893/98· (6) ότι τα µέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισµό είναι σύµφωνα µε τη γνώµη της επιτροπής διαχειρίσεως οίνων, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το άρθρο 1 του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1893/98 τροποποιείται ως εξής: 1. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείµενο: «Το συνολικό ποσό που προορίζεται για τη χρηµατοδότηση αυτών των διαφηµιστικών εκστρατειών είναι: — 2 231 592 ευρώ στη Γερµανία, — 710 038 ευρώ στην Αυστρία, — 1 618 736 ευρώ στην Ισπανία, — 1 835 154 ευρώ στη Γαλλία, — 710 234 ευρώ στις Κάτω Χώρες. » 2. Οι παράγραφοι 2 και 3 διαγράφονται. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισµός αρχίζει να ισχύει την ηµέρα της δηµοσίευσής του στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρµόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1999. Ο παρών κανονισµός είναι δεσµευτικός ως προς όλα τα µέρη του και ισχύει άµεσα σε κάθε κράτος µέλος. Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 1999. Για την Επιτροπή Franz FISCHLER Μέλος της Επιτροπής (1) ΕΕ L 84 της 27. 3. 1987, σ. 1. (2) ΕΕ L 210 της 28. 7. 1998, σ. 8. (3) ΕΕ L 162 της 19. 6. 1997, σ. 1. (4) ΕΕ L 245 της 4. 9. 1998, σ. 34. (5) ΕΕ L 57 της 5. 3. 1999, σ. 8


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1584/1999 av den 20 juli 1999 om ändring av förordning (EG) nr 1346/1999 om begränsning av giltighetstiden för exportlicenser för vissa bearbetade produkter av spannmål

eurovoc_concepts:
cereal product
export licence

text: L 188/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 7. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1584/1999 av den 20 juli 1999 om ändring av förordning (EG) nr 1346/1999 om begränsning av giltighetstiden för exportlicenser för vissa bearbetade produkter av spannmål EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av rådets förordning (EG) nr 1766/92 av den 30 juni 1992 om den gemensamma organisationen av mark- naden för spannmål (1), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1253/1999 (2), särskilt artikel 9 i denna, med beaktande av kommissionens förordning (EG) nr 1162/95 av den 23 maj 1995 om särskilda tillämpningsföreskrifter för systemet med import- och exportlicenser för spannmål och ris (3), senast ändrad genom förordning (EG) nr 1432/1999 (4), särskilt artikel 7. 1 i denna, och av följande skäl: 1. för vissa bearbetade produkter I kommissionens förordning (EG) nr 1346/1999 av den 24 juni 1999 om begränsning av giltighetstiden för av exportlicenser spannmål (5), fastställs den 31 augusti 1999 som sista datum för inlämnande av ansökningar om exportlicens. Detta datum medför att det är praktiskt omöjligt att utnyttja sådana licenser där ansökan lämnats in mellan den 27 augusti och den 31 augusti med hänsyn till den 2. 3. tidsfrist på tre arbetsdagar som anges i artikel 7. 3 i förordning (EG) nr 1162/95. Datumet den 31 augusti 1999 bör därför ersättas med datumet 26 augusti 1999. De åtgärder som föreskrivs i denna förordning är fören- från Förvaltningskommittén för liga med yttrandet spannmål. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 I förordning (EG) nr 1346/1999 skall artikel 1. 1 ersättas med följande: Trots bestämmelserna i artikel 7. 1 i förordning (EG) ”1. nr 1162/95 skall giltighetstiden för exportlicenser för de produkter som anges i bilagan för vilka ansökningar har lämnats in från och med den dag denna förordning träder i kraft till och med den 26 augusti 1999, begränsas till den 31 augusti 1999. ” Artikel 2 Denna förordning träder i kraft samma dag som den offentlig- görs i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 181, 1. 7. 1992, s. 21. (2) EGT L 160, 26. 6. 1999, s. 18. (3) EGT L 117, 24. 5. 1995, s. 2. (4) EGT L 166, 1. 7. 1999, s. 56. (5) EGT L 159, 25. 6. 1999, s. 45


title: Mededeling op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 van de Raad betreffende een verzoek tot verlenging van de beschikking van de Commissie van 12 juli 1989 waarbij een ontheffing werd verleend op grond van artikel 81, lid 3, van het EG-Verdrag (Zaak nr. IV/C.2/30.566 - UIP Cinema) (Voor de EER relevante tekst)

eurovoc_concepts:
EU market
competition
film industry

text: C 205/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 7. 1999 Mededeling op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 van de Raad (1) betreffende een verzoek tot verlenging van de beschikking van de Commissie van 12 juli 1989 waarbij een ont- heffing werd verleend op grond van artikel 81, lid 3, van het EG-Verdrag (Zaak nr. IV/C. 2/30. 566 (cid:151) UIP Cinema) (1999/C 205/06) (Voor de EER relevante tekst) 1. INLEIDING De overeenkomsten tot oprichting van United Internati- onal Pictures BV (UIP) werden voor de eerste keer bij de Commissie aangemeld op 11 februari 1982. Overeen- komstig artikel 19, lid 3, van Verordening nr. 17 werd een samenvatting van de aanmelding gepubliceerd (2). Bij Beschikking 89/467/EEG (3) verleende de Commissie UIP een vrijstelling voor vijf jaar, met ingang van 27 juli 1988 tot 26 juli 1993. Op 22 juni 1993 ontving de Commissie een verzoek tot een verlenging van de vrij- stelling van de UIP-overeenkomsten. procedure brachten bepaalde punten van de heraange- melde UIP-overeenkomsten aan het licht die onver- eningbaar bleken met artikel 81 van het EG-Verdrag. De partijen brachten derhalve in de loop van deze procedure nieuwe wijzigingen in de UIP-overeen- komsten aan en deden nieuwe toezeggingen, naast de toezeggingen die zij reeds hadden gedaan in het kader van de procedure die tot de ontheffing van 12 decem- ber 1989 heeft geleid 4. 1. Door UIP en de partners voorgestelde wijzigingen in de in 1993 heraangemelde overeenkomsten 2. DE PARTIJEN BIJ DE UIP-OVEREENKOMSTEN 4. 1. 1. De voorkeursrechtclausule UIP is een gemeenschappelijke onderneming voor de filmdistributie die werd opgericht door Paramount Pic- tures Corporation, Universal Studios Inc. , en Metro- Goldwyn-Mayer Inc. (de partners). De partners zijn alle rechtstreeks of zijdelings via dochterondernemin- gen betrokken in de financiering, productie en distri- butie van speelfilms en andere amusementprogramma’s voor vertoning in bioscopen, via televisie of andere media. 3. DE MARKT De UIP-overeenkomsten hebben betrekking op de markt voor de distributie van speelfilms, korte films of vooraankondigingen (trailers) voor de vertoning in bioscopen. De relevante geografische markt in de film- sector is nationaal wegens verschillen tussen de lidsta- ten op het gebied van taal, wettelijke voorschriften en de wijze van distributie en vertoning. Hoewel de markt voor de vertoning van hoofdfilms de laatste jaren over het algemeen een positieve tendens heeft gekend, schommelde het gemiddelde communautaire marktaan- deel van UIP rond de 20 % gedurende de gehele peri- ode sinds de beslissing tot vrijstelling in 1989, afhan- kelijk van de uitgebrachte films. In 1997 was het marktaandeel van UIP slechts 13 %. De recente fusie (4) van de activiteiten van Polygram Filmed Entertainment met die van Universal Studios draagt slechts in geringe mate bij aan UIP’s totale marktaandeel. 4. WIJZIGINGEN IN DE HERAANGEMELDE UIP-OVEREEN- KOMSTEN EN TOEZEGGINGEN VAN DE PARTIJEN NA HET OPTREDEN VAN DE COMMISSIE De door de Commissie uitgevoerde analyse en de van derden ontvangen opmerkingen in de loop van deze (1) PB 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62. (2) PB C 286 van 10. 11. 1988, blz. 4. (3) PB L 226 van 3. 8. 1989, blz. 25. (4) PB C 309 van 9. 10. 1998, blz. 8 (Geen verzet tegen een aangemelde concentratie: zaak nr. IV/M. 1219 (cid:151) Seagram/Polygram). In het kader van de UIP-overeenkomsten beschikt UIP over het voorkeursrecht om de films van de partners te distribueren. Dit betekent dat de partners ertoe ver- plicht zijn hun films eerst voor distributie aan UIP aan te bieden. Indien UIP beslist een film niet te dis- tribueren, kunnen de partners andere distributeurs ge- bruiken. Volgens de huidige clausule wordt de gehele Gemeenschap beschouwd als ØØn enkel grondgebied. De partijen hebben voorgesteld deze clausule te wijzi- gen zodat iedere lidstaat wordt beschouwd als ØØn en- kel grondgebied, behalve Belgiº/Luxemburg en het Ver- enigd Koninkrijk/de Republiek Ierland, die elk als ØØn grondgebied zullen worden behandeld. Volgens de Commissie zal door deze wijziging van het voorkeursrecht de uit de UIP-overeenkomsten voort- vloeiende beperking van de concurrentie worden gere- duceerd. De partner die de distributierechten over een film in handen heeft, zal immers vrij zijn andere dis- tributeurs voor de film te zoeken op grondgebieden waar de UIP deze film niet wil distribueren. Behalve tot een geringere beperking van de concurrentie zal deze wijziging volgens de Commissie tevens leiden tot diversificatie en verbetering van het filmaanbod in de lidstaten. 4. 1. 2. Maximaliseren van de winst Momenteel is UIP volgens de aandeelhoudersovereen- komst ertoe verplicht de bruto-inkomsten voor elke door haar gedistribueerde film te maximaliseren. De partijen hebben zich ertoe verbonden deze verplichting uit de aandeelshoudersovereenkomst te schrappen. Deze wijziging kom tegemoet aan de vrees dat de maximalisatieclausule aandeelhoudersovereen- in de komst zou kunnen worden gezien als een uitbreiding van de contractuele verplichting om de winst van elke afzonderlijke partner te maximaliseren voor elke door UIP gedistribueerde film. Dit zou kunnen worden be- schouwd als een aanmoediging van concurrentiebeper- kende co(cid:246)rdinatie bij het uitbrengen van films via UIP. 20. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 205/7 De Commissie heeft evenwel aanvaard dat een maxi- malisatieclausule wordt behouden in de individuele franchiseovereenkomsten tussen UIP en de afzondelijke partner. De clausule bevestigt immers de verplichting van UIP ten opzichte van elke individuele partner om de bruto-inkomsten van elke film van deze individuele partner te maximaliseren. Dit om ervoor te zorgen dat iedere partner tegemoet zou komen aan de vereisten van hun contractuele partners (producers, acteurs en andere deelnemers aan de winst) zodat de distributie van een film via UIP op de meest winstgevende manier gebeurt. De Commissie is van oordeel dat het behoud van de maximalistieclausule in de individuele franchi- seovereekomsten de partijen er niet toe zal aanzetten hun distributieactiviteiten te co(cid:246)rdineren. 4. 2. Door UIP en partners aangehouden en gewijzigde verbintenissen uit de beschikking van 1989 4. 2. 1. Cofinanciering en distributie van films van derden in de EER UIP en partners zijn overeengekomen de verbintenis (1) aan te houden dat UIP zich bereid zal verklaren om, op basis van eigen commerciºle inzichten, speelfilms van derden in de EER te cofinancieren, hierop distributie- rechten te verwerven of te distribueren. 4. 2. 2. Bekendmaking van beschikbaarheid UIP heeft zich ertoe verbonden haar beschikbaarheid bekend te maken aan onafhankelijke producers. Zij zal procedures invoeren en bekendmaken om deze pro- cedures te helpen met UIP in contact te treden in ver- band met hun filmprojecten. 4. 2. 3. Benoeming van een verantwoordelijke voor de selectie van EER-films en de distributie ervan UIP en partners hebben zich ertoe verbonden de nale- ving van de bovenvermelde verplichtingen te vergemak- kelijken door een ervaren kaderlid van de filmindustrie in dienst te nemen die verantwoordelijk zal zijn voor de selectie en distributie van EER-films waarvan, op grond van het commerciºle inzicht van UIP, redelijker- wijze mag verwacht worden dat zij een bepaalde winst- marge opleveren bij de distributie in de bioscopen. 4. 2. 4. Bekendmaking van de activiteiten van UIP en partners be- treffende films van derden UIP en partners hebben zich ertoe verbonden jaarlijks in de gespecialiseerde pers of op een andere passende wijze informatie te publiceren over de aard en de om- vang van hun activiteiten op het gebied van de cofi- nanciering, het verwerven van distributierechten en de distributie van speelfilms van derden in de EER. 4. 2. 5. Productie, financiering en distributie van films in de EER Elk van de partners heeft zich ertoe verbonden zich individueel bereid te verklaren, op grond van hun eigen commerciºle inzicht, lokale films in de EER te produ- ceren, te financieren, te cofinancieren, of hierop distri- butierechten te verwerven. 4. 2. 6. Dossier waaruit de aard en de omvang van de lokale film- activiteiten van de partijen blijkt UIP en partners hebben zich ertoe verbonden dossiers te blijven bijhouden waarin de aard en de omvang van hun activiteiten vermeld staan op het gebied van de productie, cofinanciering of verwerving van distributie- rechten van uit de EER afkomstige films of films die volledig of gedeeltelijk in de EER zijn gemaakt (2). In de verbintenis is een definitie opgenomen van een (cid:132)uit de EER afkomstige film(cid:148) om twijfels over de oorsprong van een bepaalde film te vermijden. 4. 2. 7. Verbintenis betreffende de ondersteuning van de professionele ontwikkeling van Europese filmmakers en steun voor filmfes- tivals UIP en partners hebben zich ertoe verbonden dat ØØn of meer van hen initiatieven zal nemen om de oplei- ding en professionele ontwikkeling van jonge Europese filmmakers en hun films aan te moedigen, te onder- steunen en te bevorderen door, bijvoorbeeld, financiºle steunverlening aan filmscholen, financiering van film- festivals, het sponsoren van prijzen of beloningen en de mogelijkheid van stages voor jonge vakmensen in de filmindustrie van de EER. 4. 2. 8. Geen co(cid:246)rdinatie van de data voor het uitbrengen van een film UIP en partners hebben aangeboden de verbintenis (3) aan te houden dat geen (cid:132)Partners Committee(cid:148) ter dis- cussie zal stellen of in overweging zal nemen om be- paalde films van een partner uit te brengen, in distri- butie te brengen of te verhandelen. Behoudens eventuele coproductie-, confinancierings- of soortgelijke overeenkomsten heeft iedere partner er zich bovendien toe verbonden de data voor het uitbren- gen van zijn films via UIP individueel vast te stellen zonder over deze datum afspraken te maken of een poging daartoe te ondernemen met een andere partner. UIP maakt de datum van uitbrenging slechts bekend wanneer zij daartoe toestemming heeft gekregen of wanneer derden deze datum kennen. Door de bevestiging van deze verbintenis wordt onder- streept dat UIP niet als een co(cid:246)rdinatie-instrument voor de distributieactiviteiten van de partners zal fungeren, wat ØØn van de belangrijkste punten van bezorgdheid was die derden tegen UIP hebben geformuleerd. 4. 2. 9. Arbitrage UIP en partners hebben zich ertoe verbonden naast de reeds bestaande arbitrageprocedure een nieuwe bemid- delingsprocedure vast te stellen om geschillen tussen UIP en vertoners in verband met de levering van film- kopieºn te beslechten. Bovendien werd de arbitragepro- cedure verbeterd en verloopt zij sneller. De nieuwe mechanismen zullen worden toegepast in lidstaten waar geen procedures voor arbitrage tussen bedrijven bestaan. (1) Overweging 27 van Beschikking 89/467/EEG. (2) Overweging 32 van Beschikking 89/467/EEG. (3) Overweging 31 van Beschikking 89/467/EEG. C 205/8 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20. 7. 1999 Volgens de Commissie vormen de nieuwe bemidde- lingsprocedures en de gewijzigde arbitrageprocedures nuttige instrumenten om ervoor te zorgen dat UIP de vertoners fair en rechtvaardig behandelt. 4. 2. 10. Verbintenis om niet over te gaan tot (cid:132)block booking(cid:148) UIP heeft zich ertoe verbonden geen gebruik te maken van (cid:132)block booking(cid:148), d. w. z. het aanvaarden van een film nooit afhankelijk te maken van het aanvaarden van een andere film. De Commissie maakte er zich zorgen over dat UIP de vertoners er mogelijk toe kon verplichten films te aan- vaarden die zij anders niet hadden aanvaard. Door deze verbintenis wordt echter duidelijk dat UIP niet zal over- gaan tot (cid:132)block booking(cid:148). 4. 2. 11. Geen discriminatie tussen eigen bioscopen en bioscopen van derden UIP heeft zich ertoe verbonden op niet-discriminerende basis films te leveren aan bioscopen die in eigendom zijn van of gecontroleerd worden door de partners, waarbij zij erkent dat een verschil tussen de licentie- voorwaarden het gevolg kan zijn van commerciºle ver- schillen tussen de bioscopen. Deze verbintenis zorgt ervoor dat derden op eerlijke voorwaarden toegang hebben tot de films van de part- ners. 5. VOORNEMENS VAN DE COMMISSIE De partijen hebben een aantal wijzigingen aan de aan- gemelde overeenkomsten en bijkomende verbintenissen aangebracht. Gelet op het heterogene karakter van de filmmarkt, stelt de gewijzigde UIP-overeenkomst de par- tijen ertoe in staat om tot een betere efficiºntie te komen door het vermijden van de verdubbeling van de distributieorganisaties en daarbij de kosten te ver- minderen. Een minder kostelijke distributieorganisatie leidt tot een efficienter netwerk van filialen ten voor- dele van de exposanten en het filmpubliek door middel van een snelle en regelmatige toegang tot een breder aanbod van films. Op grond van het voorgaande is de Commissie voor- nemers zich gunstig uit te spreken over de overeen- komsten, op voorwaarde dat de partijen de overeen- komsten wijzigen en de verbintenissen naleven. Alvo- rens dit te doen nodigt zij derden uit haar binnen een maand na de bekendmaking van deze mededeling hun opmerkingen te doen toekomen op het volgende adres, met als referentie (cid:132)IV/C. 2-30. 566 (cid:151) UIP Cinema(cid:148): Europese Commissie Directoraat-generaal Concurrentie Directoraat C Wetstraat 200 B-1049 Brussel Fax (32-2) 296 98 04


title: Verordnung (EG) Nr. 1591/1999 der Kommission vom 20. Juli 1999 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 2631/98 der Kommission zur Festsetzung der den "neuen Marktbeteiligten" zuzuteilenden Jahresmengen an den Zolleinfuhrkontingenten und den traditionellen AKP- Bananen für 1999

eurovoc_concepts:
ACP countries
import
quantitative restriction
tariff quota
tropical fruit

text: 21. 7. 1999 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften L 188/31 VERORDNUNG (EG) Nr. 1591/1999 DER KOMMISSION vom 20. Juli 1999 zur Änderung der Verordnung (EG) Nr. 2631/98 der Kommission zur Festsetzung der den „neuen Marktbeteiligten“ zuzuteilenden Jahresmengen an den Zolleinfuhrkontingenten und den traditio- nellen AKP-Bananen für 1999 DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN — (3) gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, gestützt auf die Verordnung (EWG) Nr. 404/93 des Rates vom 13. Februar 1993 über die gemeinsame Marktorganisation für Bananen (1), zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1257/1999 (2); (4) gestützt auf die Verordnung (EG) Nr. 2362/98 der Kommission vom 28. Oktober 1998 mit Durchführungsvorschriften zur Verordnung (EWG) Nr. 404/93 des Rates betreffend die Einfuhrregelung für Bananen in die Gemeinschaft (3), geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 756/1999 (4), insbesondere auf Artikel 9 Absatz 3, in Erwägung nachstehender Gründe: (1) (2) Mit Artikel 9 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 2362/ 98 wird die Methode zur Berechnung der den neuen Marktbeteiligten zuzuteilenden Jahresmenge festgelegt. Nach dieser Methode setzt die Kommission ausgehend von den ihr übermittelten Anträgen, die in aufsteigender Reihenfolge der beantragten Mengen geordnet sind, die Mengen fest, die für die Zuteilung der Jahresmengen zur Verfügung stehen. Auf der Grundlage der Mitteilungen der Mitgliedstaaten gemäß Artikel 28 Absatz 2 der Verordnung (EG) Nr. 2362/98 über die Anträge auf Zuteilung einer Jahres- menge durch neue Marktbeteiligte hat die Kommission mit der Verordnung (EG) Nr. 2631/98 (5) die den betref- fenden Marktbeteiligten individuell zuzuteilenden Jahres- mengen für 1999 festgesetzt. Die Überprüfungen und Kontrollen, die die zuständigen einzelstaatlichen Behörden in Zusammenarbeit mit der Kommission durchgeführt haben, führen zu einer Ände- rung der den neuen Marktbeteiligten zuzuteilenden Jahresmengen. Die Verordnung (EG) Nr. 2631/98 ist daher entsprechend zu ändern. Die Bestimmungen dieser Verordnung greifen weder etwaigen Maßnahmen vor, die zu einem späteren Zeit- punkt getroffen werden, um insbesondere die von der Gemeinschaft im Rahmen der Welthandelsorganisation (WTO) eingegangenen internationalen Verpflichtungen zu erfüllen, noch können sie von den Marktbeteiligten als Begründung legitimer Erwartungen in bezug auf die Verlängerung der Einfuhrregelung geltend gemacht werden. (5) Die Bestimmungen dieser Verordnung müssen unver- züglich in Kraft treten — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Der Anhang der Verordnung (EG) Nr. 2631/98 wird durch den Anhang der vorliegenden Verordnung ersetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amts- blatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitglied- staat. Brüssel, den 20. Juli 1999 Für die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 47 vom 25. 2. 1993, S. 1. (2) ABl. L 160 vom 26. 6. 1999, S. 80. (3) ABl. L 293 vom 31. 10. 1998, S. 32. (4) ABl. L 98 vom 13. 4. 1999, S. 10. (5) ABl. L 333 vom 9. 12. 1998, S. 19. L 188/32 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 21. 7. 1999 ANHANG „ANHANG Anwendung von Artikel 9 Absatz 3 der Verordnung (EG) Nr. 2362/98 I II Ordnung der Anträge auf Zuteilung einer Jahresmenge (in aufsteigender Reihenfolge der angegebenen Mengen) Verfahren zur Bestimmung der zuzuteilenden Jahres- menge 1. Anträge für Mengen von weniger als 279,580 Tonnen 2. Anträge für Mengen von 279,580 Tonnen und — Zuteilung der beantragten Jahresmenge darüber — Zuteilung einer Jahresmenge von 279,580 Tonnen. “


title: Commission Regulation (EC) No 1582/1999 of 20 July 1999 fixing the maximum export refund for white sugar for the 48th partial invitation to tender issued within the framework of the standing invitation to tender provided for in Regulation (EC) No 1574/98

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

text: L 188/10 EN Official Journal of the European Communities 21. 7. 1999 COMMISSION REGULATION (EC) No 1582/1999 of 20 July 1999 fixing the maximum export refund for white sugar for the 48th partial invitation to tender issued within the framework of the standing invitation to tender provided for in Regulation (EC) No 1574/98 THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Community, Having regard to Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981 on the common organisation of the markets in the sugar sector (1), as last amended by Commission Regulation (EC) No 1148/98 (2), and in particular the second subparagraph of Article 17(5) (b) thereof, (1) Whereas Commission Regulation (EC) No 1574/98 of 22 July 1998 on a standing invitation to tender to determine levies and/or refunds on exports of white sugar (3), as amended by Regulation (EC) No 1489/ 1999 (4), requires partial invitations to tender to be issued for the export of this sugar; (2) Whereas, pursuant to Article 9(1) of Regulation (EC) No 1574/98 a maximum export refund shall be fixed, as the case may be, account being taken in particular of the state and foreseeable development of the Community and world markets in sugar, for the partial invitation to tender in question; (3) Whereas, following an examination of the tenders submitted in response to the 48th partial invitation to tender, the provisions set out in Article 1 should be adopted; (4) Whereas the measures provided for in this Regulation are in accordance with the opinion of the Management Committee for Sugar, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 For the 48th partial invitation to tender for white sugar issued pursuant to Regulation (EC) No 1574/98 the maximum amount of the export refund is fixed at 49,011 EUR/100 kg. This Regulation shall enter into force on 21 July 1999. Article 2 This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 20 July 1999. For the Commission Franz FISCHLER Member of the Commission (1) OJ L 177, 1. 7. 1981, p. 4. (2) OJ L 159, 3. 6. 1998, p. 38. (3) OJ L 206, 23. 7. 1998, p. 7. (4) OJ L 172, 8. 7. 1999, p. 27


title: Kommissionens förordning (EG) nr 1597/1999 av den 20 juli 1999 om i vilken utsträckning ansökningar om importrättigheter inlämnade för levande nötkreatur med en vikt på 80-300 kg inom ramen för den avgiftskvot som fastställts i förordning (EG) nr 1247/1999 kan beviljas

eurovoc_concepts:
CCT duties
cattle
import
live animal
tariff quota

text: L 188/50 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 21. 7. 1999 KOMMISSIONENS FÖRORDNING (EG) nr 1597/1999 av den 20 juli 1999 om i vilken utsträckning ansökningar om importrättigheter inlämnade för levande nötkreatur med en vikt på 80–300 kg inom ramen för den avgiftskvot som fastställts i förordning (EG) nr 1247/1999 kan beviljas EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, med beaktande av kommissionens förordning (EG) nr 1247/ 1999 av den 16 juni 1999 om fastställande av vissa tillämp- ningsföreskrifter för en tullkvot för levande nötkreatur med en vikt mellan 80 och 300 kg med ursprung i vissa tredje länder (1), särskilt artikel 4 i denna, och av följande skäl: 1. I artikel 1. 1 i förordning (EG) nr 1247/1999 fastställs det antal levande nötkreatur med en vikt på 80–300 kg och med ursprung i vissa tredje länder, vilka får impor- teras på särskilda villkor under perioden 1 juli 1999–30 juni 2000. 2. De kvantiteter för vilka ansökningar om importrättig- heter har lämnats in överskrider de disponibla kvantite- terna. I enlighet med artikel 4. 2 i förordning (EG) nr 1247/1999 bör en standardprocentsats fastställas för minskning av kvantiteterna. HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE. Artikel 1 Alla ansökningar om importlicenser som lämnats in i enlighet med artikel 3 i förordning (EG) nr 1247/1999 skall beviljas upp till 0,49068 % av de begärda kvantiteterna. Denna förordning träder i kraft den 21 juli 1999. Artikel 2 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater. Utfärdad i Bryssel den 20 juli 1999. På kommissionens vägnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 150, 17. 6. 1999, s. 18


title: 1999/595/EF: Kommissionens beslutning af 20. juli 1999 om den vejledende fordeling af den årlige fællesskabsstøtte til førtiltrædelsesforanstaltninger inden for landbrug og udvikling af landdistrikter (meddelt under nummer K(1999) 2431)

eurovoc_concepts:
Central and Eastern Europe
accession to the European Union
aid to agriculture
distribution of aid
financial aid
rural development

text: 27. 8. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 226/23 II (Retsakter hvis offentliggørelse ikke er obligatorisk) KOMMISSIONEN KOMMISSIONENS BESLUTNING af 20. juli 1999 om den vejledende fordeling af den årlige fællesskabsstøtte til førtiltrædelsesforanstaltninger inden for landbrug og udvikling af landdistrikter (meddelt under nummer K(1999) 2431) (1999/595/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR — (3) under henvisning til traktaten om oprettelse af Det Europæiske Fællesskab, under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1268/1999 af 21. juni 1999 om fællesskabsstøtte til førtiltrædelsesforanstalt- ninger inden for landbrug og udvikling af landdistrikter i ansø- gerlandene i Central- og Østeuropa i førtiltrædelsesperioden (1), særlig artikel 11, og (4) (5) ved fordelingen af EF-midlerne skal der tages hensyn til landbrugsbefolkningens størrelse, landbrugsarealet, brut- tonationalproduktet (BNP) pr. indbygger i købekraft og særlige lokale forhold, jf. forordningens artikel 7, stk. 3; udarbejder forelægger Kom- modtagerlandene missionen den plan, der er nævnt i forordningens artikel 4, stk. 1; planen kan først udarbejdes, når beløbet for fællesskabsstøtten er kendt; og der erindres om, at EF-støtten til førtiltrædelsesforan- staltninger inden for landbrug ydes på betingelse af, at ansøgerlandet overholder de finansielle bestemmelser i aftalerne mellem Fællesskabet og ansøgerlandene — ud fra følgende betragtninger: (1) Loftet for de tre førtiltrædelsesinstrumenter er fastlagt i finansieringsperspektiverne for perioden 2000-2006 vedtaget på Det Europæiske Råds møde i Berlin den 24. og 25. marts 1999 og inkluderet i den interinstitutio- nelle aftale af 6. maj 1999 vedrørende budgetdisciplin og forbedring af budgetproceduren; det vejledende beløb i henhold til ovennævnte forordning er et fast, årligt beløb på 520 mio. EUR, udtrykt i 1999-priser; støtten fra Fællesskabet vil under alle omstændigheder blive afgrænset i forhold til de bevillinger, der vedtages af budgetmyndigheden; (2) det påhviler Kommissionen, efter proceduren i nævnte forordnings artikel 11, at meddele ansøgerlandene beslutningen om den vejledende fordeling af de midler, der tildeles dem; VEDTAGET FØLGENDE BESLUTNING: Artikel 1 Den vejledende fordeling pr. modtagerland af den maksimale, årlige fællesskabsstøtte i henhold til forordning (EF) nr. 1268/ 1999 er anført i bilaget til denne beslutning. Beløbene er udtrykt i faste 1999-priser. Fordelingen gælder for perioden 2000-2006. Den tages i givet fald op til revision i henhold til artikel 15 i forordning (EF) nr. 1268/1999. (1) EFT L 161 af 26. 6. 1999, s. 87. Støttebeløbene tilpasses om nødvendigt i forhold til de bevil- linger, der vedtages af budgetmyndigheden. L 226/24 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 27. 8. 1999 Denne beslutning er rettet til medlemsstaterne. Artikel 2 Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juli 1999. På Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen 27. 8. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 226/25 Vejledende fordeling pr. modtagerland af den maksimale, årlige fællesskabsstøtte, udtrykt i 1999-priser BILAG Modtagerland Årlig støtte i EUR (1999-priser) Bulgarien Tjekkiet Estland Ungarn Litauen Letland Polen Rumænien Slovenien Slovakiet 52 124 000 22 063 000 12 137 000 38 054 000 29 829 000 21 848 000 168 683 000 150 636 000 6 337 000 18 289 000 I alt 520 000 000