title: Voorstel voor een Verordening (EG) van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne, tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde voorlopige antidumpingrecht en tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met deze invoer uit de Republiek Korea

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 28. 07. 1999 COM(1999) 397 def. Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne, tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde voorlopige antidumpingrecht en tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met deze invoer uit de Republiek Korea (door de Commissie ingediend) TOELICHTING Op 20 mei 1998 en 30 juli 1998 leidde de Commissie antidumpingonderzoeken in met betrekking tot de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Korea, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne. (EG) Nr Bij Verordening voorlopige antidumpingrechten in op de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, India, Mexico, Zuid-Afrika en Oekraïne en aanvaardde zij verbintenissen die door sommige exporteurs in Hongarije en Polen waren aangeboden. de Commissie 362/1999 stelde Bij dezelfde verordening concludeerde zij voorlopig dat geen antidumpingrecht moest worden ingesteld op de invoer van het betrokken product uit Korea, waarop het onderzoek eveneens betrekking had, omdat de vastgestelde dumpingmarges de minimis waren. Het bijgaande voorstel voor een verordening van de Raad is gebaseerd op de definitieve bevindingen in verband met dumping, schade, oorzakelijk verband en belang van de Gemeenschap, welke bevestigden dat antidumpingmaatregelen ten aanzien van de betrokken landen, met uitzondering van Korea, gerechtvaardigd zijn. Wat Korea betreft, moet de procedure worden beëindigd zonder het instellen van maatregelen, aangezien de definitieve bevindingen de vastgestelde de minimis dumpingmarges bevestigden. Er wordt voorgesteld ad valorem rechten in te stellen, behalve voor Hongarije, Polen; India, Mexico, Oekraïne en Zuid-Afrika op de invoer uit deze landen zijn verbintenissen van toepassing. Derhalve wordt de Raad verzocht het bijgaande voorstel voor een verordening die uiterlijk op 18 augustus 1999 in het Publicatieblad bekendgemaakt moet zijn, te aanvaarden. 2 Voorstel voor een VERORDENING (EG) VAN DE RAAD tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stalen kabels uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne, tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde voorlopige antidumpingrecht en tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met deze invoer uit de Republiek Korea DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) Nr 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap1, inzonderheid op artikel 9 en artikel 10, lid 2, Gelet op het voorstel dat door de Commissie na overleg met het Raadgevend Comité werd ingediend, Overwegende hetgeen volgt: A (1) B (2) VOORLOPIGE MAATREGELEN Bij Verordening (EG) Nr 362/992 hierna de "verordening voorlopig recht" in op de genoemd) stelde de Commissie een voorlopig antidumpingrecht invoer in de Gemeenschap van stalen kabels uit de Volksrepubliek China (VRC), zij verbintenissen die door bepaalde exporteurs in Hongarije en Polen werden aangeboden. India, Mexico, Zuid-Afrika en aanvaardde en Oekraïne LATERE PROCEDURE het het van instellen antidumpingrecht werden Na de voorlopig belanghebbenden die hierom verzochten in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Ze werden op de hoogte gebracht van de essentiële gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was aan te bevelen een definitief antidumpingrecht in te stellen en bedragen die voor het voorlopige recht als zekerheid waren gesteld, ten belope van het bedrag van het definitief recht definitief te innen. De belanghebbenden werd ook een termijn toegestaan binnen welke zij hun standpunten in verband met deze bekendmakingen konden mededelen. 1 2 PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) Nr 905/98 van 27 april 1998, PB L 128 van 30. 04. 1998, blz. 18. PB L 45 van 19. 02. 1999, blz. 1. 3 (3) C 1 (4) (5) (6) (7) (8) De mondelinge en de schriftelijke commentaren van de belanghebbenden werden onderzocht en waar nodig werden de definitieve bevindingen dienovereenkomstig aangepast. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT Product Er zij aan herinnerd dat in overweging 7 van de verordening voorlopig recht het product werd omschreven als stalen kabels, gesloten kabels daaronder begrepen, met uitzondering van roestvrijstalen kabels met een maximale afmeting der dwarsdoorsnede van meer dan 3 mm (hierna, om industriële terminologie te gebruiken, staalkabels of "SK" genoemd). Er werd aangevoerd dat SK dienen te worden ingedeeld in twee afzonderlijke producten naargelang van de toepassing, namelijk kabels voor algemene en kabels voor specifieke toepassingen. De bewering dat SK moeten worden ingedeeld in twee verschillende producten, namelijk SK voor algemene en SK voor specifieke toepassingen, bleek niet te kloppen. Er werd vastgesteld dat een ruim assortiment van verschillende soorten SK door de exporterende producenten werd vervaardigd en dat alle SK, dezelfde fundamentele fysische kenmerken vertoonden (de staaldraden vormen strengen; de strengen worden rond een kern gewikkeld en er is de kern zelf). Alle SK vertonen ook dezelfde fundamentele technische kenmerken (alle hebben een aantal draden die de streng vormen en een aantal strengen die de kabel vormen, hebben een bepaalde diameter en vertonen een bepaalde constructie). De verschillende soorten SK kunnen worden ingedeeld in een aantal productgroepen op basis van hun fysische en technische eigenschappen. De SK die tot het bovenste segment en die welke tot het onderste segment van het assortiment behoren, zijn duidelijk niet onderling verwisselbaar; de soorten die behoren tot segmenten die dichter bij elkaar liggen, zijn wel onderling verwisselbaar. Er werd geconcludeerd dat SK van verschillende groepen enigszins samenvallen en enigszins met elkaar in concurrentie treden. Gezien assortiment SK geen duidelijke deze overlappingen, konden in het de scheidingslijnen worden getrokken. Deze jurisprudentie van het Hof van Justitie3. strookt met conclusie Aangezien alle SK dezelfde fundamentele fysische en technische kenmerken bleken te vertonen en hetzelfde gebruik kenden, werd het volgende geconcludeerd : ondanks verschillen tussen de SK-soorten van het onderste en het bovenste segment van het assortiment, werden alle SK van het assortiment als één enkel product beschouwd omdat de producten van segmenten die dichter bij elkaar lagen met elkaar concurreerden. 3 Zaak C-175/87 Matsushita Electric Industrial Co. Ltd v. Raad, [1992] ECR 1, p. 1409. 4 2 (9) (10) Soortgelijk product Er zij aan herinnerd dat de Commissie in overweging 8 van de verordening voorlopig recht vaststelde dat de uit de betrokken landen ingevoerde SK en de door de bedrijfstak van de Gemeenschap in de Gemeenschap vervaardigde en verkochte SK soortgelijk waren, wat hun fundamentele fysische en technische kenmerken betreft. Er werd ook vastgesteld dat de in de Gemeenschap vervaardigde en de ingevoerde SK fundamenteel hetzelfde gebruik kenden en met elkaar concurreerden. Er werd aangevoerd dat de SK die door de producenten van de Gemeenschap werden vervaardigd en verkocht niet vergeleken konden worden met die welke uit de betrokken landen werden ingevoerd. Er werd met name aangevoerd dat de producten die in de exporterende landen werden vervaardigd hoofdzakelijk de gewone SK waren, terwijl de producten die in de Gemeenschap werden vervaarigd de SK waren die voor specifieke toepassingen werden gebruikt. Voorts werd aangevoerd dat de producenten van de Gemeenschap voor de onderzochte periode meer zogenoemde specifieke productsoorten in hun assortiment hadden opgenomen, hetgeen bleek uit de stijging van hun prijzen per stuk. (11) De volgende conclusies werden getrokken: -- -- Er werd vastgesteld dat de producenten van de Gemeenschap, net zoals de exporterende producenten, het volledige assortiment SK produceerden : dit wil als de gewone productsoorten zeggen dat produceerden. zij zowel de specifieke De overlapping tussen de producten die door de producenten van de Gemeenschap werden vervaardigd en die welke door de exporterende producenten werden vervaardigd, bleek uit de verkochte hoeveelheden van vergelijkbare SK-modellen (75% van de door de exporterende producenten en 51% van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden). Deze overlapping kan ook worden vastgesteld aan de hand van het feit dat door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde SK en de ingevoerde SK onder alle GN-codes worden teruggevonden. (12) De voorlopige bevindingen dat door de Gemeenschap vervaardigde SK en ingevoerde SK soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 1, lid 4, van Verordening EG) Nr 384/96 van de Raad4 (hierna "de basisverordening " genoemd) worden derhalve bevestigd. 4 PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) Nr 905/98 van 27 april 1998, PB L 128 van 30. 04. 1998, blz. 18. 5 D 1 DUMPING Normale waarde 1. 1 Vaststelling van de normale waarde (13) Een Indiase exporterende producent voerde aan dat de productiekosten voor het onderzoektijdvak (1 januari 1997 tot 31 maart 1998 - hierna het "OT" genoemd) vastgesteld moesten worden op basis van gegevens die betrekking hadden op de periode die aan het OT voorafging. Ingevolge artikel 6, lid 1, van de basisverordening wordt, met het oog op representatieve bevindingen in verband met dumping, een OT geselecteerd en hebben de onderzochte gegevens normaliter betrekking op dat OT. Er werden geen redenen opgegeven waarom het juister zou zijn gebruik te maken van productiekosten die betrekking hebben op de periode die aan het OT voorafging. Er kan vooral op gewezen worden dat de exporterende producent de productsoorten in kwestie ook tijdens het OT verder vervaardigde en verkocht. De bevindingen die gebaseerd waren op gegevens met betrekking tot het OT werden dus representatief geacht en het verzoek werd derhalve van de hand gewezen. (14) De Zuid-Afrikaanse exporterende producent en een Indiase exporterende producent hadden bezwaren tegen de methode die gebruikt werd om de samengestelde normale waarde van het betrokken product vast te stellen. (15) De Zuid-Afrikaanse exporterende producent voerde aan dat de methode voor de berekening van winst op de binnenlandse verkoop onbruikbaar was omdat alle binnenlandse transacties in aanmerking werden genomen inclusief de binnenlandse verkopen van SK aan de mijnindustrie. De Zuid-Afrikaanse exporterende producent voerde aan dat de winst op de binnenlandse verkoop van SK aan de mijnindustrie niet in aanmerking mocht worden genomen bij de berekening van de samengestelde normale waarde van de andere soorten staalkabels vanwege de specifieke eigenschappen van de voor de mijnbouw bestemde SK; deze producten worden namelijk niet naar de Gemeenschap uitgevoerd. Het betreft specifieke producten waarvoor een gesofistikeerde installatie vereist is en die verkocht worden met een ruime winstmarge. (16) De Indiase exporterende producent wenste dat de binnenlandse verkoop van in aanmerking zouden bepaalde productsoorten met een hoge waarde niet worden genomen bij de berekening van de samengestelde normale waarde omdat bedoelde productsoorten zelden of nooit werden uitgevoerd tijdens het OT en de binnenlandse verkoop van deze productsoorten abnormaal hoge winsten opleverde waardoor het beeld van de gemiddelde winst op het betrokken product werd vertekend. (17) Men stelde vast dat de Zuid-Afrikaanse SK voor de mijnindustrie en de Indiase productsoorten met een hoge waarde "soortgelijke producten" waren en dus met het onderzochte product konden worden vergeleken in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening. De winstmarge die werd gebruikt voor de samenstelling van de normale waarde was derhalve op de juiste wijze vastgesteld overeenkomstig artikel 2, leden 3, 4 en 6, van de basisverordening, namelijk op basis van alle binnenlandse verkopen van het soortgelijk product 6 in het kader van normale handelstransacties. In dit verband zij erop gewezen dat het voor de vaststelling van de winstmarge, overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening irrelevant is of de productsoorten in kwestie ook werden uitgevoerd naar de Gemeenschap zolang zij maar soortgelijke producten zijn in de zin van de basisverordening. (18) Deze verzoeken werden derhalve van de hand gewezen. (19) Als alternatief voor bovenstaand verzoek verzocht het Indiase bedrijf om berekening van de gemiddelde winst op basis van alle binnenlandse verkopen, dus de niet-winstgevende zowel als de winstgevende, en niet uitsluitend de winstgevende. Er zij in dit verband op gewezen dat het bedrag voor winst ingevolge artikel 2, lid 6, van de basisverordening moet worden gebaseerd op gegevens die betrekking hebben op de productie en de verkoop van het soortgelijk product op de binnenlandse markt van het exporterende land in het kader van normale handelstransacties. In dit verband kan de verkoop van een bepaalde productsoort onder de kostprijs bij de vaststelling van de winstmarge slechts in aanmerking worden genomen indien de zonder winst verkochte hoeveelheden van een bedoelde soort niet meer bedragen dan 20% van de totale verkoop van deze soort of indien de gewogen gemiddelde verkoopprijs niet onder de gewogen gemiddelde kostprijs per eenheid ligt. Deze regel werd in acht genomen bij de vaststelling van de winstmarge en bijgevolg moest ook het voorgestelde alternatief van de hand worden gewezen. (20) Aangezien geen ander commentaar met betrekking tot de normale waarde werd ingediend, werden de bevindingen van de overwegingen 9 tot 13 van de verordening voorlopig recht bevestigd. 1. 2 Keuze van het analoge land voor de landen zonder markteconomie (21) De Chinese en de Oekraïnse exporterende producenten betwistten de keuze van India als analoog land en wensten dat een ander analoog land dan het land dat in de verordening voorlopig recht was geselecteerd, werd gekozen. De Oekraïnse exporterende producent stelde voor de Republiek Korea te selecteren (hierna "Zuid-Korea" genoemd) omdat dit land een toegankelijke markt had. (22) De argumenten die werden aangevoerd tegen de keuze van India als analoog land werden zorgvuldig onderzocht en om de hierna volgende redenen werd besloten India niet langer als analoog land te kiezen. Bij gebrek aan derde landen met markteconomie waarop onderhavig onderzoek niet van toepassing was en die wensten mede te werken, werd geoordeeld dat Polen als analoog land de redelijkste keuze was voor de berekening van de normale waarde voor China en Oekraïne. (23) Na de voorlopige bekendmakingen betwistten de Chinese en de Oekraïnse exporterende producenten ook de keuze van Polen als analoog land; zij beweerden dat Zuid-Korea geschikter zou zijn en verwezen in dit verband naar de invoerrechten en naar de omvang van en de concurrentie op de binnenlandse markt. Polen werd evenwel geschikt geacht vanwege de lage invoerrechten, de toegankelijkheid en de omvang van de binnenlandse markt, 7 de concurrentie tussen lokale producenten en het feit dat Poolse SK het best met de Chinese en de Oekraïnse modellen konden worden vergeleken; deze vergelijking was de meest representatieve. (24) Wat Zuid-Korea betreft, werd vastgesteld dat hoewel dit invoerrechten hanteerde, zijn binnenlandse verkoop veel vergelijkbaar was met de invoer in de Gemeenschap uit de VRC. land ook lage lag en lager (25) Derhalve werd geoordeeld dat Polen als analoog land zowel voor Oekraïne als voor de VCR de redelijkste keuze was. 2 Uitvoerprijs (26) Omdat geen commentaar met betrekking tot de uitvoerprijs werd ingediend, worden de bevindingen van de overwegingen 14 tot 17 van de verordening voorlopig recht bevestigd. 3 Vergelijking (27) Eén Poolse exporterende producent herhaalde zijn verzoek om correcties van de normale waarde voor verschillen in kosten voor de aanleg van voorraden en de opslag van goederen tussen de binnenlandse verkoop en de verkoop bij uitvoer. Omdat er ten aanzien van de gevolgen van bovenstaande factoren voor de vergelijkbaarheid van de prijzen geen nieuwe bewijzen werden geleverd zoals wordt vereist lid 10, onder k), van de in artikel 2, basisverordening werd het verzoek van de hand gewezen. (28) Dezelfde Poolse exporterende producent en een Hongaarse exporterende producent herhaalden hun verzoek om correcties van de normale waarde voor verschillen in handelsstadium. Omdat nieuw bewijsmateriaal werd ingediend, werden de aanspraken opnieuw onderzocht en aanvaard omdat bewezen werd dat er een verschil was tussen het handelsstadium van de uitvoerprijs en dat van de normale waarde en dat dit verschil invloed had op de vergelijkbaarheid van de prijzen. (29) (30) Een Indiase exporterende producent diende een verzoek in om een correctie voor verschillen in handelsstadium omdat bij uitvoer uitsluitend werd verkocht aan de groothandel terwijl op de binnenlandse markt zowel aan de groothandel als aan eindgebruikers werd verkocht. De correctie werd toegestaan omdat het verzoek gerechtvaardigd was. Eén Poolse exporterende producent was het er niet mee eens dat voor de voorlopige bevindingen maandelijkse gemiddelde wisselkoersen werden gebruikt om de uitvoerprijs om te zetten in binnenlandse valuta. Deze exporterende producent voerde aan dat de wisselkoersen die werkelijk werden toegepast, hadden moeten worden gebruikt. In dit opzicht zij er op gewezen dat het gebruikelijk is dat de maandelijkse gemiddelde wisselkoersen worden gebruikt. Bovendien werd voor beide berekeningen de proef op de som genomen en werd vastgesteld dat de verschillen slechts marginaal waren en dat positieve verschillen werden geneutraliseerd door negatieve verschillen, dat m. a. w. geen van beide berekeningswijzen resulteerde in wisselkoersen die 8 steeds hoger of steeds lager waren; de gevolgen waren onbeduidend voor de uiteindelijke dumpingmarge. Daarom werd besloten zoals gebruikelijk de maandelijkse gemiddelde wisselkoersen toe te passen. (31) De Zuid-Afrikaanse exporterende producent verzocht om een correctie in verband met de wisselkoersen die op de uitvoerprijzen werden toegepast omdat een vergelijking van de laagste wisselkoers t. o. v. de ecu tijdens het OT met de hoogste wisselkoers van 1999 aantoonde dat de ecu aanzienlijk was gedevalueerd. (32) Overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder j), van de basisverordening werd dit verzoek van de hand gewezen omdat er tijdens het OT geen sprake was van duurzame veranderingen van de wisselkoersen die een correctie zouden hebben gerechtvaardigd. Bovendien zij er op gewezen dat de gemiddelde devaluatie van de ecu ten opzichte van de Zuid-Afrikaanse rand tijdens het OT zeer beperkt was. (33) Aangezien geen ander commentaar met betrekking tot de vergelijking werd ingediend, werden de bevindingen van de overwegingen 17 tot 19 en 21 tot 23 van de verordening voorlopig recht bevestigd. 4 Dumpingmarges 4. 1 Methode (34) In het kader van het voorlopige onderzoek werd de uitvoer van SK door een Indiase exporterende producent die verkocht aan zijn verbonden importeur in de Gemeenschap, die de goederen later transformeerde, niet in aanmerking genomen voor de vaststelling van de dumping. (35) Na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen betwistte de Indiase exporterende producent deze aanpak. Hij wenste dat de bij de onderzochte uitvoertransacties vastgestelde dumping zou worden uitgedrukt als een percentage van de totale prijs CIF, en dus ook rekening werd gehouden met die exporttransacties die betrekking hadden op producten die later werden getransformeerd zoals hierboven omschreven. Tot staving van dit verzoek wees de exporterende producent erop dat antidumpingmaatregelen zouden worden toegepast op alle invoer van het betrokken product. (36) Op dit verzoek kon niet worden ingegaan. Ten eerste zou het moeilijk geweest zijn om een betrouwbare uitvoerprijs samen te stellen voor die ingevoerde producten die later, na hun transformatie, werden doorverkocht. Ten tweede vertegenwoordigde de verkoop bij uitvoer die in aanmerking werd genomen voor de vaststelling van een dumpingmarge 80% van alle verkoop bij uitvoer naar de Gemeenschap van de exporterende producent tijdens het OT. Dit werd als basis voor representatieve bevindingen ruimschoots toereikend geacht. Ten derde kon, later werden aangezien de uitvoer van producten die getransformeerd niet gebruikt kon worden bij de berekening van de dumping, deze uitvoer ook niet in aanmerking worden genomen bij de berekening van de dumpingmarge omdat de artificiële verlaging van de dumpingmarge de bevindingen vervalst zou hebben. 9 (37 Derhalve wordt de methode die gebruikt werd in het kader van de voorlopige bevindingen, ook wat de residuele marges betreft, en die is vastgesteld in de overwegingen 24 tot 26, bevestigd. 4. 2 Niveau van de dumpingmarges (38) De gewogen gemiddelde normale waarde per productsoort werd vergeleken met de gewogen gemiddelde uitvoerprijs, af-fabriek, en in hetzelfde handelsstadium, overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening. (39) Na nieuwe berekeningen, met name vanwege het feit dat voor de VRC en Oekraïne de normale waarden gebaseerd werden op de binnenlandse verkoop van de Poolse producenten, bedragen de definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de prijs CIF grens Gemeenschap : -- -- VRC Hongarije: Drótarú és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt Alle producenten/exporteurs: -- India: Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Alle producenten/exporteurs: -- Republiek Korea: Kiswire Ltd Manho Rope & Wire Ltd Chung Woo Rope Co, Ltd Chun Kee Steel and Wire Rope Co, Ltd -- Mexico: Aceros Camesa SA de CV Alle producenten/exporteurs: -- Polen: Drumet SA Slaskie Zaklady Lin i Drutu ‘Linodrut’ Spólka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów ‘Linodrut’ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Fabryka Lin i Drutów ‘Falind’ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia 10 60,4% 28,1% 28,1% 23,8% 30,8% 30,8% 1,2% 0,1% 0,2% 0,4% 95,6% 95,6% 27,9% 48,3% Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu ‘Linodrut’ Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu ‘Linodrut Linmet’ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Alle producenten/exporteurs: -- Zuid-Afrika: Haggie Rand Ltd (de firma veranderde van naam en noemt nu Haggie) All producenten/exporteurs: Oekraïne: BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP Productie van de Gemeenschap -- E 1 48,3% 132% 132% 51,8% (40) Bij gebrek aan nieuwe gegevens worden de voorlopige bevindingen van de overwegingen 34 tot 36 van de verordening voorlopig recht bevestigd. 2 Bedrijfstak van de Gemeenschap (41) Naar aanleiding van commentaar die van belanghebbenden werd ontvangen, wordt de bedrijfstak van de Gemeenschap als volgt omschreven: (42) 16 producenten van de Gemeenschap die de klagende partij vormen en 4 producenten van de Gemeenschap die de klacht steunen en aan het onderzoek medewerkten, vormen "de bedrijfstak van de Gemeenschap" in de zin van artikel 4 van de basisverordening, namelijk: Bremer Drahtseilerei Lüling GmbH (Duitsland), Bridon International Limited (UK), BTS Drahtseile GmbH (Duitsland), Cables Y Alambres Especiales Sa. (Spanje), Casar Drahtseilwerk Saar GmbH (Duitsland), Cordoaria Oliveira SA (Portugal), Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Duitsland), Holding FICADI (Frankrijk), Iscar Funi Metalliche (Italië), 11 D. Koronakis SA (Griekenland), Metalcalvi Wire Ropes (Italië), Midland Wire Cordage Co. Ltd (UK), Randers Rebslaareri (Denemarken), Redaelli Tecnacordati SPA (Italië), Trefileurope (Frankrijk), Trenzas Y Cables S. L. (Spanje), Vereinigte Drahtseilwerke GmbH (Duitsland), Voest-Alpine Austria Draht GmbH (Oostenrijk), Vornbäumen-Stahlseile GmbH (Duitsland), Wadra GmbH (Duitsland). 3 Invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap (43) (44) Sommige belanghebbenden betwistten de berekening van de door de bedrijfstak van de Gemeenschap ingevoerde hoeveelheden. Er zij op gewezen dat de gegevens met betrekking tot de invoer berusten op gegevens die de exporteurs in hun lijsten over de verkoop bij uitvoer verstrekten en dat deze gegevens terdege geverifieerd waren. Op deze wijze werd vastgesteld dat de invoer door de bedrijfstak van de Gemeenschap 4,4% bedroeg van het verbruik tijdens het onderzoektijdvak. (45) De vaststelling in het kader van de verordening voorlopig recht dat de voornaamste activiteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap, gezien het lage niveau van de invoer, de productie van SK bleef, wordt bevestigd. Bovendien bleek dat deze lagere invoer de producenten van de Gemeenschap niet tegen de schadelijke gevolgen van de dumping beschermde en leverde deze lagere invoer hun evenmin ongeoorloofd voordeel op. F 1 (46) SCHADE Voorafgaande opmerkingen - het onderzoektijdvak Er werd aangevoerd dat het mede in aanmerking nemen van het jaar 1994 een vertekend beeld geeft van de schade omdat de invoer het hoogst was tussen 1994 en 1995 en de invoer uit de betrokken landen daarna stabiel bleef. Er werd ook aangevoerd dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap stabiel bleef van 1995 tot het OT. Daarom werd verzocht het tijdvak voor het onderzoek naar de schade te laten beginnen in 1995. 12 (47) Het doel van het onderzoek is het evalueren van de gevolgen van de invoer met dumping voor de economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap tijdens het OT. Met het oog op dit onderzoek worden de ontwikkelingen nagegaan van een aantal indicatoren; hierbij wordt gebruik gemaakt van de gegevens voor een aantal jaren die aan het OT voorafgaan. Het is derhalve niet relevant of 1994 dan wel 1995 als startpunt werd genomen om deze ontwikkelingen vast te stellen. (48) Hoe het ook zij, er wordt gewezen op het volgende: -- -- -- -- Hoewel de invoer uit de betrokken landen het hoogst was tussen 1994 en 1995, bleef deze invoer, in tegenstelling tot hetgeen wordt beweerd, na 1995 stijgen (+12% tussen 1995 en het OT). De prijzen van de ingevoerde producten bleven behoorlijk onder die van de bedrijfstak van de Gemeenschap gedurende de gehele periode. De gevolgen van deze invoer voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap waren een aanmerkelijke daling van de rentabiliteit tussen 1994 -0,3%), welke samenviel met een verlies aan en 1995 (van 1,3% tot marktaandeel (-10 percentpunten). Zoals werd uitgelegd in de verordening voorlopig recht trachtte de bedrijfstak van de Gemeenschap marktaandeel te heroveren door de prijzen tussen 1995 en 1996 te laten dalen, hetgeen evenwel tot nog grotere verliezen leidde (van -0,3% tot -0,7%). Om deze verliezen te beperken, verhoogde de bedrijfstak van de Gemeenschap zijn prijzen tussen 1996 en 1997 opnieuw. Dit ging evenwel ten koste van zijn marktaandeel, dat verder daalde. Deze verslechtering van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap was derhalve het gevolg van druk die zowel door de uit de betrokken landen ingevoerde hoeveelheden als door het lage niveau van de prijzen van deze ingevoerde producten werd uitgeoefend. (49) Op grond van bovenstaande gegevens wordt derhalve geen rekening gehouden met de opmerking over het startpunt van het onderzoek. (50) Derhalve was er van de periode waarvoor de economische situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap werd onderzocht een degelijke evaluatie mogelijk die een nauwkeurig beeld geeft van de ontwikkeling van de markt voor SK in de Gemeenschap. 2 Cumulatie 2. 1 Invoer uit Hongarije (51) Eén exporterende producent voerde nogmaals aan dat de invoer uit Hongarije voor de beoordeling niet mocht worden gecumuleerd met de invoer uit de andere betrokken landen. Er werden evenwel geen nieuwe argumenten voorgelegd tot staving van dit verzoek om de invoer uit Hongarije niet cumulatief te beoordelen. Derhalve worden de redenen voor de cumulatieve 13 beoordeling die zijn uiteengezet voorlopig recht bevestigd. in overweging 47 van de verordening 2. 2 Invoer uit Mexico (52) Eén exporterende producent voerde aan dat de invoer uit Mexico niet mocht worden gecumuleerd met de invoer uit de andere betrokken landen omdat de invoer uit Mexico als de minimis moest worden beschouwd. In dit verband werd erop gewezen dat het grootste gedeelte van de invoer uit Mexico afkomstig was van een importeur die verbonden was met een producent van de Gemeenschap en dat deze invoer niet in aanmerking mocht worden genomen bij de vaststelling van de uit Mexico ingevoerde hoeveelheden. De resterende invoer uit Mexico zou bijgevolg de minimis zijn en de invoer uit Mexico mocht derhalve niet worden gecumuleerd met andere invoer om de schade te evalueren. (53) Er zij op gewezen dat wanneer wordt beoordeeld of de invoer uit een land de minimis is overeenkomstig artikel 9, lid 3, van de basisverordening, de totale uit dat land ingevoerde hoeveelheden in aanmerking worden genomen. (54) De ingevoerde hoeveelheden die vermeld zijn in de overwegingen 45 en 48 van de verordening voorlopig recht worden derhalve bevestigd, namelijk 3% van het verbruik tijdens het OT, en de bewering dat de invoer uit Mexico de minimis is, wordt van de hand gewezen. 3 3. 1 (55) Prijzen van de invoer met dumping Vergelijking van de prijzen van de in de Gemeenschap vervaardigde producten met de prijzen van de producten die met dumping werden ingevoerd. Er werd aangevoerd dat de elementen die gebruikt werden om SK, met het oog op de berekening van de onderbieding, in categorieën in te delen geen zinvolle en degelijke prijsvergelijking mogelijk maken. Meer bepaald werd betoogd dat de elementen die met het oog op de berekening van de onderbieding niet in aanmerking werden genomen (namelijk galvanisering, treksterkte, kern en bekleding) alsmede extra elementen die niet in de vragenlijst waren opgenomen (bijvoorbeeld de getolereerde diametervariatie, de elongatiefactor en de breeksterkte) belangrijke gevolgen hebben voor de prijzen. Er werd ook aangevoerd dat dezelfde indeling in categorieën gebruikt moest worden voor de berekening van de dumping en voor de berekening van de schade. (56) De volgende conclusies werden getrokken: -- Voor de berekening van de onderbieding werden de SK ingedeeld volgens het aantal draden en strengen in een kabel, het constructiepatroon van de kabel en de diameter daarvan. Deze elementen bleken bij de prijsbepaling van SK het belangrijkst. Andere elementen waarmee geen rekening werd gehouden bij de indeling met het oog op de vaststelling van de onderbieding (namelijk galvanisering, treksterkte, kern en bekleding) bleken slechts secundaire gevolgen te hebben voor de prijzen op de markt van de Gemeenschap. 14 -- -- Bij de berekening van de onderbieding, waarbij SK werden ingedeeld zoals hierboven beschreven, bleken zowel voor de exporterende producenten als voor de bedrijfstak van de Gemeenschap een redelijk aantal van de door hen verkochte hoeveelheden in aanmerking te zijn genomen; derhalve werd ervan uitgegaan dat het resultaat zinvol en representatief was. Rekening houden met extra elementen die niet in de vragenlijst waren opgenomen (namelijk de getolereerde diametervariatie, de elongatiefactor en de breeksterkte) werd niet nodig geacht omdat deze elementen grotendeels het gevolg waren van een combinatie van de belangrijkste elementen van SK die bij de indeling in categorieën reeds in aanmerking waren genomen. Er werd geoordeeld dat rekening houden met deze elementen geen nauwkeuriger prijsvergelijking opleverde, en er wel rekening mee houden de zaak voor alle betrokken partijen onnodig zou bemoeilijken. De indeling in categorieën die voor de berekening van de dumpingmarge werd gehanteerd, werd niet als een goed model beschouwd voor de berekening van de onderbieding omdat de indeling in categorieën voor de berekening van de dumping grotendeels neerkwam op een vergelijking van producten van het assortiment van één bedrijf, dit wil zeggen dat dezelfde of soortgelijke producten die door één en dezelfde producent werden vervaardigd en op twee verschillende markten werden verkocht, werden vergeleken. Bij de indeling voor de berekening van de onderbieding werd evenwel een vergelijking gemaakt tussen een groter aantal SK die door een groter aantal partijen werden verkocht. Derhalve werd geoordeeld dat de methode die reeds in de verordening voorlopig recht werd gebruikt een redelijker basis vormde voor het onderzoek naar de prijsonderbieding: deze methode houdt niet alleen rekening met de belangrijkste elementen voor de prijsbepaling; zij heeft, wat de verkoop betreft, ook betrekking op de grootste hoeveelheden. -- Tenslotte werden geen belangrijke prijsverschillen vastgesteld tussen de verschillende soorten SK in één groep. (57) De conclusie luidt dat de argumenten met betrekking tot de indeling in categorieën voor de berekening van de onderbieding van de hand worden gewezen. 3. 2 Handelsstadium (58) (59) Sommige belanghebbenden voerden aan dat een correctie diende te worden toegepast op de verkoopprijzen om rekening te houden met een naar hun mening bestaand verschil in handelsstadium; in dit verband werd aangevoerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap verkocht aan eindgebruikers, terwijl de ingevoerde aan in groothandelaren/distributeurs. verkocht werden producten algemeen het Er werd vastgesteld dat de verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap plaatsvond via verschillende verkoopkanalen, waaronder groothandela- ren/distributeurs en eindgebruikers. Bovendien werden tussen de verschillende verkoopkanalen geen aanzienlijke en/of constante prijsverschillen vastgesteld. 15 (60) Het verzoek om een correctie in verband met een verschil in handelsstadium werd derhalve van de hand gewezen. 4 Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap (61) Sommige exporterende producenten voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap geen aanmerkelijke schade had geleden in de zin van artikel 3 van de basisverordening en baseerden zich hierbij op het feit dat de productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap, zijn capaciteit, prijzen, investeringen en productiviteit stabiel waren gebleven of waren verbeterd tussen 1994 en het OT. 4. 1 Productie (62) Er werd vastgesteld dat de productie tijdens de onderzochte periode stabiel te worden gezien in was gebleven (+1%); één en ander dient evenwel samenhang met de stijgende voorraad (+30%) en de daling van de verkochte hoeveelheden (-9%), zoals reeds werd vastgesteld in de overwegingen 58 tot 60 van de verordening voorlopig recht. Er wordt ook aan herinnerd dat het verbruik tijdens deze periode met 5% steeg. 4. 2 Capaciteit en investeringen (63) De bevinding dat de stijging van de capaciteit die werd vastgesteld in de verordening voorlopig recht (+11%) het gevolg was van investeringen ter vervanging van oude machines door machines met een hogere performance - zie overwegingen 59 en 65 van de verordening voorlopig recht - wordt bevestigd. 4. 3 Rentabiliteit (64) Sommige exporterende producenten vroegen zich af of de gecontroleerde rekeningen van de bedrijven konden worden gebruikt om de rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap te berekenen, zoals in overweging 64 van de verordening voorlopig recht werd medegedeeld. Zij voerden aan dat de gecontroleerde rekeningen ook de verkoop omvatten van producten waarop dit onderzoek geen betrekking heeft en de periode waarop de rekeningen betrekking hebben, niet volledig overeenstemt met het OT. (65) Men stelde vast dat sommige bedrijven gegevens konden verstrekken die specifiek op het product betrekking hadden; sommige andere bedrijven daarentegen hanteerden met betrekking tot de kosten geen systeem waarin de kosten van het onderzochte product afzonderlijk waren opgevoerd. Bij gebrek aan deze gegevens werd ervan uitgegaan dat de gecontroleerde rekeningen betrouwbare gegevens verstrekten over een groep producten (waaronder het betrokken product) die ten nauwste samenhingen en waarvoor de nodige gegevens met betrekking tot de rentabiliteit beschikbaar waren. Voor alle zes bedrijven van de steekproef is de productie van SK de hoofdactiviteit. De vervaardiging van andere producten door deze bedrijven (bijvoorbeeld roestvrijstalen kabels, kabels met een diameter van minder dan 3 mm, staaldraad en voorgespannen strengen) was in het algemeen met deze 16 hoofdactiviteit verbonden en in het algemeen werden hierbij dezelfde grondstoffen en machines gebruikt en hetzelfde personeel ingezet. (66) Het hanteren van de rentabiliteit voor 1997 in plaats van die voor het onderzoektijdvak werd redelijk geacht omdat 1997 grotendeels met het OT samenvalt; laatstgenoemde periode loopt namelijk van januari 1997 tot maart 1998. (67) De slotsom is dat om bovenstaande redenen werd geoordeeld dat de gecontroleerde rekeningen een representatief en betrouwbaar beeld gaven van de rentabiliteit van het betrokken product overeenkomstig artikel 3, lid 8, van de basisverordening. (68) 4. 4 (69) (70) Ten tijde van de verordening voorlopig recht beschikte één producent van de Gemeenschap wiens boekjaar in maart eindigde, slechts over voorlopige gegevens met betrekking tot de rentabiliteit. Sedertdien werden de definitieve gegevens ter beschikking gesteld en werd de rentabiliteit voor de bedrijfstak van de Gemeenschap opnieuw berekend; de nieuwe berekening leverde voor 1997 een rentabiliteit op van -0,3% die, zoals hierboven werd medegedeeld, representatief is voor het OT. De rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap daalde derhalve van +1,3% in 1994 tot -0,3% in 1997. Conclusie met betrekking tot de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap Sommige exporterende producenten voerden aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap goede resultaten had geboekt in de periode na 1995 en dat de bevinding dat hij aanmerkelijke schade had geleden derhalve onterecht was. Er zij aan herinnerd (zie "voorafgaande opmerkingen" hierboven) dat ongeacht of 1994 dan wel 1995 als startpunt voor het onderzoek naar de schade wordt genomen, de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap is verslechterd. Zelfs indien 1995 als startpunt werd genomen, daalden de productie, de verkochte hoeveelheden, de werkgelegenheid en de investeringen. De voorraden daarentegen stegen. Het marktaandeel bleef stabiel (het ging van 65,26% naar 65,64%) en de rentabiliteit bleef negatief (-0,3%). (71) Hoe het ook zij, overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de basisverordening moet het onderzoek naar de schade waarvan de bedrijfstak van de Gemeenschap te lijden had een beoordeling omvatten van alle economische factoren en kan geen van deze factoren op zich doorslaggevend zijn. (72) Dit argument wordt derhalve van de hand gewezen. 4. 5 Conclusie in verband met de schade (73) De conclusie dat de bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade heeft geleden, zoals werd medegedeeld in overweging 68 van de verordening voorlopig recht, wordt bevestigd. 17 G OORZAKELIJK VERBAND (74) Bij gebrek aan nieuwe gegevens worden de voorlopige bevindingen van de overwegingen 69 tot 85 van de verordening voorlopig recht bevestigd. H BELANG VAN DE GEMEENSCHAP (75) (76) (77) (78) Sommige partijen betwijfelen het oordeel over de gevolgen van de antidumpingmaatregelen voor de verwerkende bedrijven. Er zij aan herinnerd dat de verwerkende bedrijven die bij deze procedure betrokken zijn, de vragenlijst van de diensten van de Commissie niet hebben beantwoord (overweging 87 van de verordening voorlopig recht). Bovendien ontving de Commissie geen gegevens na de publicatie van de verordening voorlopig recht. In de conclusies van de verordening voorlopig recht werd erop gewezen dat de verwerkende bedrijven geen ernstige gevolgen van het instellen van de maatregelen zouden ondervinden. Deze conclusie werd door de verwerkende bedrijven niet betwist; zij wordt derhalve bevestigd. Een aantal belanghebbenden voerden aan dat de producenten van de Gemeenschap geen SK met een kleine diameter produceren en dat de antidumpingmaatregelen zouden leiden tot een tekort aan deze SK op de markt van de Gemeenschap. Er werd ook aangevoerd dat dit negatieve gevolgen zou hebben voor de werkgelegenheid van importeurs die momenteel SK met een kleine diameter in de Gemeenschap invoeren. Er zij aan herinnerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap het volledige assortiment SK, met inbegrip van SK met kleine diameters, produceert. De conclusie luidt dat het tot een dusdanige prijsstijging zou leiden dat hierdoor op de markt van de Gemeenschap een tekort aan SK met een kleine diameter zou ontstaan. Er wordt ook bevestigd dat de leveranciers antidumpingmaatregelen niet van toepassing zijn (overweging 105 van de verordening voorlopig recht). instellen van maatregelen niet van SK zijn waarop andere aantal een er (79) Gezien bovenstaande overwegingen wordt geconcludeerd dat het instellen van definitieve maatregelen geen significante negatieve gevolgen zal hebben voor de handelaren in de Gemeenschap. I 1 ANTIDUMPINGMAATREGELEN Beëindiging van de procedure ten aanzien van Zuid Korea (80) Aangezien de conclusie van de overwegingen 24 et seq. van de verordening voorlopig recht luidt dat de dumpingmarge voor Zuid-Korea de minimis is en aangezien geen nieuwe argumenten werden ingediend tegen de beëindiging van de procedure met betrekking tot Zuid-Korea, wordt de procedure met betrekking tot de invoer uit Zuid-Korea hierbij beëindigd zonder instelling van maatregelen. 18 2 Schademarge (81) Bij het bepalen van de hoogte van de definitieve maatregelen werd geoordeeld dat de prijzen van de met dumping ingevoerde producten verhoogd moesten worden tot een niet schadelijk niveau. Om de noodzakelijke prijsverhoging, of schademarge, te berekenen, werden de prijzen van de met dumping ingevoerde producten vergeleken met de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap, welke met het geleden verlies en met een redelijk bedrag aan winst werden verhoogd. Er zij op gewezen dat, aangezien de rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap opnieuw werd berekend en nu werd vastgesteld op -0,3% voor 1997 (zie "rentabiliteit" hierboven), bij de berekening van de onderbieding het element "verlies" dienovereenkomstig werd gewijzigd. Voor het overige wordt de methode voor de vaststelling van de schademarge die beschreven is in overweging 110 van de verordening voorlopig recht bevestigd. 3 Verbintenissen (82) In een laat stadium van het onderzoek boden verschillende exporterende producenten in de VRC, Mexico en Oekraïne verbintenissen aan. Bovendien boden de exporterende producenten van India en Zuid-Afrika nieuwe prijsverbintenissen aan. -- -- (83) De VRC omdat geen enkel bedrijf in deze landen een afzonderlijke behandeling werd toegestaan en de verbintenissen geen waarborgen van de Chinese autoriteiten met het oog op een doeltreffende controle bevatten, werden de verbintenissen onaanvaardbaar geacht. India (Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd), Mexico, Oekraïne en boden betrokken Zuid-Afrika: prijsverbintenissen aan die aanvaardbaar werden geacht. exporterende producenten de In overweging 112 et seq. van de verordening voorlopig recht werd vermeld dat verbintenissen werden aangeboden door de exporterende producenten in Hongarije en Polen en dat deze verbintenissen door de Commissie werden aanvaard. Deze verbintenissen werden gecorrigeerd om rekening te houden met de definitieve bevindingen van het onderzoek en met de hierin vastgestelde minimumprijzen. 4 Vorm en niveau van de definitieve maatregelen (84) Definitieve maatregelen zouden de vorm moeten aannemen van ad valorem rechten, waarvan de percentages voor de medewerkende bedrijven afzonderlijk zijn vastgesteld. Gezien de hoge mate van medewerking die werd vastgesteld, werd ten aanzien van de niet medewerkende exporterende producenten het hoogste specifieke recht toegepast dat werd vastgesteld voor een exporteur in het betrokken land die wel medewerking verleende. Voor bedrijven die prijsverbintenissen hebben aangeboden die konden worden aanvaard, nemen de definitieve maatregelen de vorm aan van verbintenissen. 19 (85) Volgens artikel 9, lid 4, van de basisverordening werden de definitieve rechten tot de vastgestelde dumpingmarge indien de voor een bepaalde lag dan de beperkt exporterende producent vastgestelde dumpingmarge lager verhoging van de invoerprijs die nodig was om de schade op te heffen. (86) Deze rechten, uitgedrukt als een percentage van de nettoprijs CIF franco grens Gemeenschap vóór inklaring, bedragen: -- -- VRC: Alle producenten/exporteurs: Hongarije: Drótarú és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt Alle producenten/exporteurs: -- India: Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Alle producenten/exporteurs: -- Mexico: Aceros Camesa SA de CV Alle producenten/exporteurs: -- Polen: Drumet SA Slaskie Zaklady Lin i Drutu ‘Linodrut’ Spólka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów ‘Linodrut’ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Fabryka Lin i Drutów ‘Falind’ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu ‘Linodrut’ Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu ‘Linodrut Linmet’ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Alle producenten/exporteurs: -- Zuid-Afrika: Haggie Alle producenten/exporteurs: -- Oekraïne: All producenten/exporteurs: 60,4% 28,1% 28,1% 23,8% 30,8% 30,8% 56,1% 56,1% 27,9% 48,3% 48,3% 38,6% 38,6% 51,8% (87) De afzonderlijke rechten die in deze verordening worden vastgesteld, berusten op de bevindingen van onderhavig antidumpingonderzoek. Zij zijn dus in overeenstemming met de situatie zoals die in het kader van dit onderzoek werd vastgesteld. Deze invoerrechten zijn bijgevolg uitsluitend van toepassing op de invoer van producten uit de betrokken landen die vervaardigd werden door de vermelde specifieke juridische entiteiten. Producten die door andere bedrijven zijn vervaardigd die niet specifiek zijn vermeld in het dispositief van deze 20 verordening, inclusief verbonden bedrijven, komen niet in aanmerking voor deze percentages en op deze bedrijven wordt het residuele recht toegepast. (88) Een verzoek om toepassing van deze afzonderlijke percentages (bijvoorbeeld na een wijziging van de naam van het bedrijf) dient onverwijld, vergezeld van alle terzake dienende gegevens, aan de Commissie te worden gericht; er dient vooral opgave te worden gedaan van wijzigingen in de productie en de binnenlandse en buitenlandse verkoop van het bedrijf die met die naamswijziging verband houden. J INNING VAN DE VOORLOPIGE RECHTEN (89) Gezien de hoogte van de voor de exporterende producenten vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Gemeenschap is berokkend, dienen de bedragen die voor de voorlopige antidumpingrechten in het kader van Verordening (EG) nr. 362/99 als zekerheid zijn gesteld, definitief te worden geïnd ten belope van het definitief ingestelde recht, tenzij het bedrag aan voorlopige antidumpingrechten lager lag, in welk geval dit bedrag in aanmerking moet worden genomen. HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 1. 2. Er wordt een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van stalen kabels die momenteel worden ingedeeld onder de GN-codes ex 7312 10 82 (Taric-code 7312 10 82*10), ex 7312 10 84 (Taric-code 7312 10 84*10), ex 7312 10 86 (Taric-code 7312 10 86*10), ex 7312 10 88 (Taric-code 7312 10 88*10) en ex 7312 10 99 (Taric-code 7312 10 99*10) uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne. De definitieve antidumpingrechten die worden ingesteld op de invoer van de producten van onderstaande bedrijven en die worden toegepast op de nettoprijs CIF, franco grens Gemeenschap, vóór inklaring, bedragen: 21 Land Bedrijf Volksrepubliek China Alle bedrijven Hongarije Alle bedrijven India Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd, Shakespeare Sarani, Calcutta - 700 071 India Alle andere bedrijven Mexico Polen Alle bedrijven Drumet S. A. 87-880 Wloclawek, ul. Polna 26/74, Polska Alle andere bedrijven Zuid-Afrika Alle bedrijven Oekraïne Alle bedrijven Recht (%) 60,4 28,1 23,8 30,8 56,1 27,9 48,3 38,6 51,8 TARIC aanvullende code __ 8900 8613 8900 8900 8614 8900 8900 8900 3. 1. 2. 5 Tenzij anders bepaald, zijn de voor douanerechten van kracht zijnde bepalingen op dit recht van toepassing. Artikel 2 Niettegenstaande het bepaalde in artikel 1 is het definitieve recht niet van toepassing op de invoer van het in artikel 1, lid 1, omschreven product dat door de in lid 3 vermelde bedrijven van welke de Commissie prijsverbintenissen heeft aanvaard5, wordt vervaardigd en bij uitvoer rechtstreeks worden geleverd en gefactureerd aan een importeur in de Gemeenschap. Wanneer een verzoek wordt ingediend om de goederen in het vrije verkeer te brengen in het kader van een verbintenis geldt als voorwaarde voor vrijstelling van het recht dat een door één van de bedrijven van lid 3 Beschikking (EG) Nr. /99 van de Commissie van. augustus 1999, PB L. /8/1999, blz. 22 opgestelde geldige rekening wordt overgelegd aan de douanediensten van de betrokken lidstaat in de vorm die is vastgesteld in de bijlage bij Verordening (EG) Nr 362/99 van de Commissie. In het geval van het Oekraïns bedrijf zal bij de rekening een geldig exportvergunning zoals uiteengezet in de bijlage toegevoegd worden. 3. Goederen die worden ingevoerd in het kader van aangeboden verbintenissen die werden aanvaard, worden aangegeven onder de volgende aanvullende codes van TARIC: Land Bedrijf Hongarije Polen Drótarú és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt Besenyöi utca 18, 3527 Miskolc, Hongarije Drumet SA 87-880 Wloclawek, ul. Polna 26/74, Polska Slaskie Zaklady Lin i Drutu 'Linodrut' Spólka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów 'Linodrut' Zabrze Sp ùolka z Organiczona odpowiedzialnoscia PL-41-800 Zabre, Sobieskiego Street No 1, Fabryka Lin i Drutów 'Falind' Sp ùolka z organiczona Odpowiedzialnoscia PL-41-201 Sosnowiec, Niwecka Street 1 G ùornoslaska Fabryka lin i Drutu 'Linodrut' Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia, 41-906 Bytom, Ks. Jerzago Popieluszki Street 1 Dolnaslaska Fabryka Lin i Drutu 'Linodrut Linmet' Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia, 58-309 Walbrzych, Sluga Street 2 Aceros Camesa S. A. de CV Margarita Maza de Juárez No 154 Col. Nueva Ind. Vallejo México D. F. C. P. 07700 México Zuid-Afrika Haggie Mexico Lower Germiston Road Jupiter P O box 40072 Cleveland Zuid-Afrika TARIC aanvul-lende code 8616 8617 8619 A022 A023 India Oekraïne Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd, Shakespeare Sarani, Calcutta - 700 071 India Joint Stock Company, Silur, 343700 Khartsyzsk, Donetsk Region, Ukraine A024 A025 23 Artikel 3 Bij invoer van het in artikel 1, lid 1, omschreven product uit de Volksrepubliek China, Hongarije, India, Mexico, Polen, Zuid-Afrika en Oekraïne worden de bedragen die als zekerheid zijn gesteld voor de bij Verordening (EG) Nr 362/99 ingestelde voorlopige antidumpingrechten, geïnd ten belope van de ingestelde definitieve rechten. Bedragen die als zekerheid zijn gesteld en die de definitieve antidumpingrechten overschrijden, worden vrijgegeven. Artikel 4 De procedure met betrekking tot de invoer van het in artikel 1, lid 1, omschreven product uit de Republiek Korea wordt beëindigd. Artikel 5 Deze verordening treedt bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. in werking op de dag volgende op die van haar Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor de Raad De Voorzitter, 24 BIJLAGE Elementen die moeten worden opgenomen in de exportvergunning bedoeld in artikel 2, lid 2 1. De Product Reporting Code Number (PRC) (het referentienummer van het product zoals opgegeven in de verbintenis die door de desbetreffende producerende exporteur is aangeboden), onder vermelding van de soort, het aantal strengen, het aantaldraden per streng en de GN-code. 2. De exacte omschrijving van de producten, met inbegrip van: -de Company Product Code (CPC), -de GN-code, -de Taric aanvullende code die mag worden gebruikt om de gefactureerde goederen bij de douane aan de grenzen van de Gemeenschap vrij te maken, -de hoeveelheid (in kilo), -de toe te passen minimumprijs. Het nummer van de rekening Het nummer van de exportvergunning en datum van uitgifte De naam van de importeur die de rechtstreekse ontvanger is van de factuur van het bedrijf. 3. 4. 5. 25


title: 1999/542/CE: Decisione della Commissione del 28 luglio 1999 recante misure di protezione applicabili alle importazioni di taluni animali provenienti dalla Bulgaria in seguito a un focolaio di febbre catarrale degli ovini [notificata con il numero C(1999) 2492] (Testo rilevante ai fini del SEE)

eurovoc_concepts:
Bulgaria
animal disease
health certificate
health control
import
sheep

formats: html pdf print

text: 6. 8. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee L 207/33 DECISIONE DELLA COMMISSIONE del 28 luglio 1999 recante misure di protezione applicabili alle importazioni di taluni animali provenienti dalla Bulgaria in seguito a un focolaio di febbre catarrale degli ovini [notificata con il numero C(1999) 2492] (Testo rilevante ai fini del SEE) (1999/542/CE) LA COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunità europea, (5) considerando che le misure previste dalla presente deci- sione sono conformi al parere del comitato veterinario permanente, vista la direttiva 91/496/CEE del Consiglio, del 15 luglio 1991, che fissa i principi relativi all'organizzazione dei controlli vete- rinari per gli animali che provengono dai paesi terzi e che sono introdotti nella Comunità e che modifica le direttive 89/ 662/CEE, 90/425/CEE e 90/675/CEE (1), modificata da ultimo dalla direttiva 96/43/CE (2), in particolare l'articolo 18, (1) (2) (3) (4) considerando che nel luglio 1999 è stata confermata la presenza di un focolaio di febbre catarrale degli ovini nella regione di Bourgas in Bulgaria; considerando che tale situazione può comportare un grave pericolo per la salute degli animali all'interno della Comunità; considerando che è pertanto necessario vietare l'importa- zione di animali delle specie bovina, ovina e caprina originari della Bulgaria; considerando che devono essere adottati provvedimenti volti a garantire che nessun animale vivo delle specie bovina, ovina e caprina attraversi la parte della Bulgaria comprendente le province di Bourgas, Jambol, Sliven, Starazagora, Hasskovo e Kardjali; HA ADOTTATO LA PRESENTE DECISIONE: Articolo 1 a) Gli Stati membri non autorizzano l'importazione di animali vivi delle specie bovina, ovina e caprina originari della Bulgaria. b) Gli Stati membri che ricevono animali vivi delle specie bovina, ovina e caprina che siano stati trasportati attraverso il territorio della Bulgaria garantiscono che tali animali non abbiano attraversato la parte della Bulgaria comprendente le province di Bourgas, Jambol, Sliven, Starazagora, Hasskovo e Kardjali. Gli Stati membri sono destinatari della presente decisione. Articolo 2 Fatto a Bruxelles, il 28 luglio 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 268 del 24. 9. 1991, pag. 56. (2) GU L 162 dell'1. 7. 1996, pag. 1


title: Haushaltsvademekum 1999.

eurovoc_concepts:
Community budget
EU expenditure
comparative study
multiannual financial framework
preliminary draft EC budget


title: Μια Ευρώπη για τις γυναίκες : Οι γυναίκες για την Ευρώπη φυλλάδιο.

eurovoc_concepts:
EU programme
European Commission
European Parliament
European election
European social policy
participation of women
sexual discrimination
women's rights


title: Een Europa voor de vrouwen : Vrouwen voor Europa brochure.


title: 2000/21/CE: Decisão da Comissão, de 28 de Julho de 1999, relativa a auxílios estatais concedidos pela República Federal da Alemanha a favor da Brockhausen Holze GmbH [notificada com o número C(1999) 2914] (Texto relevante para efeitos do EEE) (Apenas faz fé o texto em língua alemã)

eurovoc_concepts:
Germany
State aid
aid for restructuring
aid to undertakings
control of State aid
regional aid

text: L 7/6 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 12. 1. 2000 II (Actos cuja publicação não é uma condição da sua aplicabilidade) COMISSÃO DECISÃO DA COMISSÃO de 28 de Julho de 1999 relativa a auxílios estatais concedidos pela República Federal da Alemanha a favor da Brockhausen Holze GmbH [notificada com o número C(1999) 2914] (Apenas faz fé o texto em língua alemã) (Texto relevante para efeitos do EEE) (2000/21/CE) A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o n. o 2, primeiro parágrafo, do seu artigo 88. o, Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu e, nomeadamente, o n. o 1, alínea a), do seu artigo 62. o, Tendo sido dada às partes interessadas a oportunidade de apre- sentarem as suas observações nos termos das disposições supracitadas (1) e tomando em consideração essas observações, Considerando o seguinte: 1. ASPECTOS PROCESSUAIS (1) Através de uma denúncia de 2 de Setembro de 1996 (com o registo de entrada de 6 de Setembro de 1996), a Comissão foi informada de que o Land da Saxónia tinha concedido auxílios estatais à Brockhausen Holze GmbH (BHC), situada em Chemnitz. As autoridades alemãs enviaram respostas formais aos pedidos de informações da Comissão, de 16 de Setembro de 1996 e de 22 de Novembro de 1997, em 15 de Outubro de 1996 e em 7 de Fevereiro de 1997. Com base nas informações incluídas na última destas cartas, o auxílio foi registado como auxílio não notificado em 8 de Abril de 1997. Em 18 de Abril de 1997, a BHC apresentou um pedido de falência (Gesamtvollstreckung: Processo de falência espe- cial para as empresas dos novos Länder). Por cartas de 21 (1) JO C 144 de 9. 5. 1998, p. 15. (2) (3) de Abril de 1997, 12 de Junho de 1997 e 18 de Julho de 1997, a Comissão solicitou às autoridades alemãs que notificassem o auxílio. Por cartas de 26 de Junho de 1997 e 15 de Agosto as autoridades alemãs recusaram, alegando que a notificação ficara desprovida de objecto uma vez que a empresa tinha apresentado um pedido de falência. Por carta de 18 de Fevereiro de 1998, a Comissão informou a Alemanha da sua decisão de dar início ao processo nos termos do n. o 2 do artigo 88. o do Tratado CE. Além disso, solicitou formalmente à Alemanha (2) que lhe fornecesse, no prazo de um mês a contar da data de recepção do pedido, todos os documentos e informa- ções necessários para avaliar a compatibilidade do auxílio já concedido face ao artigo 87. o do Tratado CE. A Alemanha respondeu por carta de 4 de Maio de 1998. A decisão da Comissão de dar início ao processo foi publicada no Jornal Oficial das Comunidades Europeias (3). Na sua decisão, a Comissão convidava os terceiros inte- ressados a apresentarem as suas observações sobre o auxílio em causa. Em 9 de Junho de 1998, a Comissão recebeu diversas observações, que remeteu às autori- dades alemãs em 25 de Janeiro de 1999. Após sucessivas prorrogações do prazo, foi dada à Alemanha a oportuni- dade de apresentar as suas observações até 31 de Março de 1999. A Alemanha não cumpriu este prazo. Após ter recebido uma carta de insistência da Comissão, a Alemanha apresentou finalmente as suas observações em 11 de Maio de 1999. (2) Segundo o acórdão do Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias de 13 de Abril de 1994, proferido nos processos apensos C-324/90 e Pleuger-Worthington/Comissão, Colectânea 1994, p. I-1173. da Alemanha e C-342/90 (República Federal (3) Ver nota de pé-de-página 1. 12. 1. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 7/7 2. DESCRIÇÃO PORMENORIZADA DO AUXÍLIO (4) (5) 2. 1. Fundamentos para o início do processo Os auxílios à BHC foram levados ao conhecimento da Comissão através de uma denúncia apresentada por uma empresa de engenharia austríaca que alegava que o Land da Saxónia teria concedido à empresa auxílios no montante de 4,7 milhões de marcos alemães. Na opinião do autor da denúncia, o auxílio permitiu que a empresa aumentasse as suas exportações através de uma redução dos preços. Por carta de 15 de Outubro de 1996, a Alemanha confirmou que a empresa tinha recebido uma partici- pação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães por parte do Fundo de Consolidação da Saxónia (Konso- lidierungsfonds) (4) e uma garantia de 80 % (Ausfall- bürgschaft) relativamente a um empréstimo de 2,3 milhões de marcos alemães, ao abrigo da directiva rela- tiva às garantias da Saxónia (5). (6) Estas medidas de auxílio suscitaram as seguintes ques- tões: a) O regime de auxílio N 117/95 havia sido aprovado com base nos compromissos apresentados pela Alemanha no sentido de não se verificar qualquer cumulação de auxílios. Contudo, o auxílio concedido pelo Fundo de consolidação veio acrescer à garantia fornecida ao abrigo do regime N 73/93, constituindo consequentemente uma atracção à proibição de cumulação de auxílios. O auxílio deveria, assim, ter sido notificado enquanto auxílio à reestruturação ad hoc; b) O regime N 73/93 apenas permite que sejam conce- didas garantias destinadas à cobertura de emprés- timos num montante igual ou superior a 5 milhões de marcos alemães. (7) Foi novamente solicitado à Alemanha que notificasse formalmente o auxílio e que fornecesse todas as infor- mações necessárias para uma avaliação da sua compati- bilidade com o mercado comum. As autoridades alemãs recusaram-se a fazê-lo por cartas de 26 de Junho e 15 de Agosto de 1997 alegando que: a) A notificação ficara desprovida de objecto uma vez que a empresa tinha apresentado um pedido de falência; e b) As medidas de auxílio não deveriam ser consideradas medidas distintas mas sim como uma única medida de auxílio à reestruturação, não existindo, consequen- temente, qualquer violação à proibição de cumulação (4) Directiva relativa às subvenções provenientes do Fundo de consoli- dação da Saxónia para a reestruturação de pequenas e médias empresas industriais nos termos do acordo celebrado entre o Land da Saxónia e o Treuhandanstalt für vereini- gungsbedingte Sonderaufgaben (BvS), de 5 de Dezembro de 1994; regime de auxílio estatal N 117/95; autorização da Comissão por carta de 5 de Maio de 1995 [SG(95) D/5782]. (THA)/Bundesanstalt (5) Directiva relativa às garantias destinadas à indústria, às profissões liberais, à agricultura e às explorações florestais de 1 de Setembro de 1993; regime de auxílio estatal N 73/93; aprovação da Comissão por carta de 7 de Junho de 1993 [SG(93) D/9273]. de auxílios. A utilização de ambos os regimes teria tornado possível reduzir a intensidade global do auxílio, uma vez que uma garantia tem uma intensi- dade inferior à de um empréstimo. Desta forma, tinha sido possível restringir o montante de auxílio ao mínimo e cumprir mais rigorosamente as orienta- ções comunitárias relativas aos auxílios estatais de emergência e à reestruturação concedidos a empresas em dificuldade (6). Por forma a garantir uma notificação formal e a poder avaliar compatibilidade do auxílio concedido à empresa com o mercado comum, a Comissão decidiu dar início ao processo nos termos do n. o 2 do artigo 88. o a 2. 2. A empresa beneficiária Em 31 de Dezembro de 1995, a BHC tinha 243 empre- gados e um volume de negócios anual de 32 milhões de marcos alemães; o seu capital não era detido, em 25 % ou mais, por nenhuma empresa não abrangida pela definição de pequenas ou médias empresas (PME). Consequentemente, a BHC era uma PME na acepção da Recomendação 96/280/CE da Comissão, de 3 de Abril de 1996, relativa à definição de pequenas e médias empresas (7). (8) (9) (10) A BHC desenvolvia a sua actividade em três áreas: fundição por encomenda (25 %), serviços (25 %) e peças sobresselentes (50 %), produzindo principalmente esferas de aço para a indústria siderúrgica e revestimentos para fornos. (11) A empresa está situada em Chemnitz ou seja, por conse- guinte, numa área estruturalmente deficiente da Saxónia. 2. 3. Antecedentes da empresa (12) A BHC veio substituir a Eisen- und Stahlgießerei Chem- nitz GmbH (ESC GmbH), que tinha sido adquirida no início de 1992 à Treuhandanstalt (THA) pela PE GmbH. A privatização decorreu no âmbito de um processo de concurso aberto, incondicional e transparente, tendo a empresa sido adquirida pelo proponente que apresentou a proposta mais elevada. Em Setembro de 1992, as duas empresas criaram a CPC GmbH, que deveria explorar uma fundição de ferro e aço. Em 1993, o Land da Renânia do Norte-Vestefália apresentou um plano de financiamento para a CPC GmbH que incluía, entre as suas condições, a criação de uma unidade na Renânia do Norte-Vestefália. A CP Gießerei KG (CPG KG) foi assim criada em Beckum. Subsequentemente, a CPC GmbH e a CPG KG passaram a ser designadas por BHC Brock- hausen & Holze Gießerei GmbH & Co. KG (BHC KG) e Brockhausen & Holze Gießerei GmbH (BHC GmbH). Em 29 de Agosto de 1995 a BHC GmbH e a BHC KG foram objecto de uma fusão, passando a designar-se por BHC. (6) JO C 368 de 23. 12. 1994, p. 12. (7) JO L 107 de 30. 4. 1996, p. 4. PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 12. 1. 2000 L 7/8 (13) Em 1995, a BHC deparou-se com enormes problemas de liquidez devido a atrasos nos investimentos e a grandes prejuízos na fase inicial. Estes prejuízos deveram-se prin- cipalmente ao equipamento obsoleto e não rentável da empresa e ao termo da cooperação com um parceiro da Alemanha Ocidental. No relatório efectuado pela empresa de consultoria LOGOS-Consult, as exigências de financiamento da empresa em Janeiro de 1996 ascen- diam a 6 milhões de marcos alemães. Foi elaborado um plano de reestruturação e diversos organismos públicos estas forneceram assistência medidas não resolveram os problemas de liquidez da empresa. Em Fevereiro de 1997, foi fornecido um novo pacote de assistência na ordem dos 1,243 milhões de marcos alemães. Uma vez que este montante se revelou insuficiente, a BHC solicitou a falência (Gesamtvollstrec- kung) em 18 de Abril de 1997. financeira. Contudo, (14) O processo de falência iniciou-se em 20 de Maio de 1997. O administrador da falência celebrou um acordo de aquisição e locação com a Guß und Verschleißtechnik GmbH (GVT). Em 23 de Junho de 1997, as actividades da BHC cessaram, tendo a empresa sido adquirida pela GVT. A presente decisão apenas diz respeito à antiga empresa. 2. 4. Assistência financeira (15) Nos termos da notificação apresentada pela Alemanha em 4 de Maio de 1998, após o início do processo relativo ao auxílio estatal, a BHC beneficiou, entre 1994 e 1997, de diversas medidas de auxílio no montante de mais de 42 milhões de marcos alemães. A participação do investidor privado na reestruturação parece ter correspondido a cerca de 750 000 marcos alemães (8). Contudo, as informações fornecidas à Comissão não são explícitas no que se refere a esta participação. (16) Em 1993, foi elaborado o primeiro plano de financia- mento geral para a BHC: a) Em 27 de Maio de 1994, o Land da Renânia do Norte-Vestefália, ao abrigo do seu programa de concessão de garantias para projectos no Brande- burgo, Mlecklenburgo-Pomerânia Ocidental, Saxónia, Saxónia-Anhalt, Turíngia e Berlim Leste, forneceu uma garantia de 90 % sobre um empréstimo ao investimento de 20 milhões de marcos alemães e um empréstimo ao funcionamento no montante de 10 milhões de marcos alemães (9). Por conseguinte, o auxílio ascendeu a 27 milhões de marcos alemães; b) Em 28 de Outubro de 1994, ao abrigo do programa conjunto Governo federal/Lãnder para a melhoria das regionais (10), o Land da estruturas económicas (8) Este montante parece ter sido composto por: 20 % do empréstimo de 2,3 milhões de marcos alemães, ou seja 500 000 marcos alemâes e 250 000 marcos alemães sob a forma de um empréstimo de accionistas. (9) N 155/88. (10) Vigésimo segundo plano-quadro do programa conjunto Governo federal/Lander, para a melhoria das estruturas económicas regionais. Saxónia aprovou uma subvenção de 7,406 milhões de marcos alemães dos quais apenas 6,94 milhões de marcos alemães foram pagos; c) Ao abrigo da Lei relativa às subvenções ao investi- mento de 1993 (Investitionszulagengesetz/InvZulG), o departamento Fiscal de Chemnitz concedeu à empresa subvenções ao investimento no montante de 91 268 marcos alemães e 1 056 153 marcos alemães para 1994 e 1995. (17) Em Janeiro de 1996, foram tomadas medidas de reestru- turação devido às dificuldades com que se deparava a empresa. Estas medidas foram financiadas por: a) Um empréstimo ao funcionamento proveniente do banco associado à empresa inicialmente limitado a 1,8 milhões de marcos alemães) que foi coberto em 3 de Abril de 1996 por uma garantia de 80 % ao abrigo do regime de garantias da Saxónia (N 73/93). A garantia elevava-se a 1,44 milhões de marcos alemães; b) Uma participação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães proveniente do Fundo de consoli- dação da Saxónia (11) concedida em 24 de Junho de 1996; c) Um diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães concedido pelo departamento de Obras Públicas de Chemnitz. (18) Por último, por forma a dar resposta às necessidades de liquidez da empresa, três outras medidas em Fevereiro de 1997: foram adoptadas a) A garantia fornecida pelo Land da Saxónia foi aumen- tada por forma a cobrir um novo montante de 500 000 marcos alemães, o que fez ascender o empréstimo a 2,3 milhões de marcos alemães, sendo 1,8 milhões cobertos pela garantia; b) O BvS concedeu um empréstimo de 500 000 marcos alemães, com juros 3 % acima da taxa de desconto; c) Os accionistas contribuíram para preencher o dife- rencial de liquidez com 250 000 marcos alemães. (19) As medidas de auxílio foram registadas como dívidas no processo de falência. 2. 5. Plano de reestruturação (20) A notificação apresentada em 4 de Maio de 1998 incluía uma breve descrição do plano de reestruturação. Por carta de 11 de Maio de 1999, a Alemanha enviou à Comissão o relatório da LOGOS-Consult, em que tinha sido efectuada uma avaliação do plano elaborado pela Direcção da BHC. (11) Ver nota de pé-de-página 4. 12. 1. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 7/9 (21) O plano de reestruturação de 1996 tinha por objectivo aumentar a produtividade da BHC, tornar a empresa mais competitiva e melhorar a sua crítica situação finan- ceira. (22) Incluía essencialmente seis medidas: a) Terminar a reconstrução das instalações essenciais, tendo em vista melhorar a dualidade da produção, realizar economias de material, energia e recursos humanos e, em íntima análise, produzir a custos mais competitivos; b) Encerrar o equipamento obsoleto não rentável; c) Reduzir os efectivos em 30 unidades; d) Intensificar as actividades de marketing através, nomeadamente, da criação de uma rede de escritórios de vendas no estrangeiro, tendo a Direcção da empresa partido do princípio de que o volume de vendas iria aumentar em 1996 e nos anos seguintes; e) Deslocar-se para uma área de produto de mais elevada qualidade, ou seja, da fundição para o cimento. A BHC deixaria de ser uma fundição na acepção tradicional. (23) Nos termos do plano de financiamento, os terrenos desnecessários deveriam ser alienados para que os fundos próprios pudessem ser utilizados para reduzir o endividamento da empresa, abrindo assim novas possibi- lidades de financiamento adicional das instituições de crédito. (24) Estavam ainda previstos prejuízos para o exercício de 1996, mas previa-se que a partir de 1997 a empresa passasse a obter resultados positivos. (25) A LOGOS-Consult considerou que o plano de gestão era optimista e ambicioso mas não irrealista. Uma vez que não se baseava no pior cenário possível, persistiam alguns elementos de risco. Por exemplo, a participação da empresa nos custos de reestruturação deveria ser financiada através da venda de terrenos desnecessários. Contudo, na altura do relatório da LOGOS-Consult, esta venda não tinha ainda sido efectuada e permanecia incerta. 2. 6. Produtos e mercados (26) As principais actividades da BHC localizavam-se nas áreas da fundição, peças sobresselentes e serviços. No que se refere à fundição (25 % do volume de negócios), a empresa produzia principalmente componentes para as indústrias de construção de maquinaria e motores, em que se verificavam enormes pressões concorrenciais. As à principalmente peças sobresselentes (50 % do volume de negócios) desti- navam-se cimenteira. Contudo, segundo a notificação, não existia qualquer capacidade excedentária neste domínio uma vez que a empresa ocupava um nicho de produto orientado para o cliente. Por último, os serviços correspondiam a 25 % do volume de negócios. indústria (27) Com uma produção anual de cerca de 20 mil milhões de euros, a Comunidade situa-se entre os maiores produ- tores mundiais de produtos de fundição. O sector produz componentes principalmente para as indústrias de construção de maquinaria e motores e é constituído por pequenas e médias empresas. (28) As fundições abastecem as empresas industriais e estão, por conseguinte, em larga medida dependentes da evolução conjuntural do sector e dos padrões de procura dos clientes. Devido à recessão económica, o número de trabalhadores empregue no sector da fundição na Comu- nidade diminuiu desde 1989 em 50 000 unidades, ou seja, cerca de 20 % dos efectivos. (29) Comparativamente com outros sectores, o comércio externo é praticamente insignificante no que se refere ao sector dos produtos de fundição. (30) O sector não pode, na realidade, ser considerado uma indústria em crescimento. Se forem tomadas em consi- deração as diferenças provocadas pelas flutuações no ciclo económico, a produção permaneceu praticamente constante durante os últimos dez anos. O aumento em valor durante a tendência no sentido de produtos de fundição de maior qualidade. este período reflecte meramente (31) A última recessão económica em 1990-1993 atingiu seriamente o sector da fundição. Contudo, verificou-se uma melhoria da situação em 1994 e o mercado não registou capacidade excedentária. Uma vez que foram efectuados cortes drásticos a nível dos efectivos nos últimos anos e que os processos de produção estão a ser cada vez mais racionalizados, o sector recuperou um de certo produção alcançados em 1995 com um número de trabalhadores 20 % inferior ao registado em 1989 (12), vêm comprovar que estas medidas de racionalização eram de facto necessárias. optimismo. Os espectaculares volumes (32) (33) 3. OBSERVAÇÕES DOS TERCEIROS INTERESSADOS Por carta de 9 de Junho de 1998, a Comissão recebeu um documento elaborado em nome da empresa Liezen und Gießerei GmbH, que tinha apresentado a denúncia em 2 de Setembro de 1996. Este documento acolhia favoravelmente a decisão da Comissão de dar início ao processo contra a BHC e repetia o argumento de que o sector da fundição tinha registado, durante vários anos, uma capacidade exceden- tária. O apoio público às empresas deste sector consti- tuía uma distorção da concorrência e deveria ser evitado uma vez que permitia que essas empresas beneficiassem de recursos adicionais, tornando-lhes possível vender os seus produtos a preços abaixo do preço de mercado. (12) Ver Panorama of EU Industry 1997, p. 10-41. L 7/10 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 12. 1. 2000 (34) Além disso, o facto de, em 18 de Abril de 1996, ter sido iniciado um processo de falência relativamente à BHC não podia impedir que fosse efectuada uma análise do auxílio anteriormente concedido, que tinha já provocado distorções da concorrência. (35) Nos termos deste documento, a nova empresa fundada pelo senhor Schulze-Brockhausen, na sequência do processo de falência, tinha solicitado ao Land da Saxónia novos auxílios. Caso fossem concedidos, o financia- mento público das medidas de emergência (Auffanglö- sung), nos termos das quais as actividades da BHC deve- riam prosseguir sob a mesma Direcção, provocaria um contorno das regras em matéria de auxílios estatais rele- vantes e uma nova distorção indevida da concorrência. (36) O documento prosseguia afirmando que, caso o auxílio anterior e o novo auxílio fossem considerados auxílios à reestruturação, se estavam preenchidas as condições fixadas nas orienta- ções. Se a nova empresa beneficiasse de auxílios, tal seria contrário ao princípio segundo o qual os auxílios à reestruturação apenas podem ser concedidos uma vez. levantar-se-ia a questão de saber 4. OBSERVAÇÕES DA ALEMANHA (37) A Alemanha respondeu ao pedido da Comissão por carta de 4 de Maio de 1998 que, na prática, constitui uma notificação de todos os auxílios concedidos à BHC. as alemãs autoridades (38) No que se refere à questão de saber se foi concedido um auxílio à nova empresa criada ao abrigo das medidas de emergência, informaram a Comissão, por carta de 4 de Dezembro de 1998, que a BHG Guß- und Verschleißtechnik GmbH e a GVT Guß- und Verschleißtechnik GmbH Chemnitz tinham solici- tado um auxílio de carácter regional no montante de 2,149 milhões de marcos alemães ao abrigo do programa conjunto Governo federal/Länder para a melhoria das estruturas económicas regionais. (39) A Alemanha confirmou esta informação por carta de 11 de Maio de 1999, tendo novamente explicado as razões que a levaram a considerar que os auxílios concedidos à BHC eram compatíveis com as orientações. 5. APRECIAÇÃO DO AUXÍLIO 5. 1. Auxílio na acepção do n. o 1 do artigo 87. o do Tratado CE (40) Não pode ser excluída à partida a possibilidade de este auxílio ter provocado distorções no comércio entre Estados-Membros no mercado em causa. Por este motivo, cada medida de auxílio deverá ser avaliada à luz do n. o 1 do artigo 87. o do Tratado CE. (41) A garantia de 90 % concedida sobre um empréstimo ao investimento de 20 milhões de marcos alemães e um empréstimo ao funcionamento de 10 milhões de marcos alemães — ou seja, uma garantia no valor de 27 milhões de marcos alemães no total — foi concedida ao abrigo de um regime notificado já aprovado pela Comissão. Os critérios fixados para aplicação do regime tinham sido respeitados. (42) A subvenção de 7,406 milhões de marcos alemães foi concedida ao abrigo do programa conjunto Governo federal/Länder para a melhoria das estruturas económicas regionais, que tinha sido notificado à Comissão e por ela aprovado. (43) A subvenção ao investimento de 1,147 milhões de marcos alemães foi concedida ao abrigo de regimes noti- ficados e aprovados pela Comissão. (44) A garantia de 80 % sobre um empréstimo ao funciona- mento de 2,3 milhões de marcos alemães — isto é, uma garantia correspondente a 1,8 milhões de marcos alemães — foi concedida ao abrigo do regime de garan- tias do Land da Saxónia (N 73/93). Na generalidade, este regime apenas permite a concessão de garantias respei- tantes a empréstimos de valor igual ou superior a 5 milhões de marcos alemães. Contudo, em circunstâncias excepcionais, o Sächsische Aufbaubank (Banco da Saxónia para a Reconstrução) ou o Bürgschaftsbank Sachsen GmbH (Banco de Garantias da Saxónia) podem garantir empréstimos de montante inferior a 5 milhões se, por exemplo, o empréstimo for utilizado para finan- ciar projectos de reestruturação, destinando-se assim a garantia a contribuir para o êxito do plano de reestrutu- ração. O regime foi aprovado mediante a condição de ser elaborado um plano de reestruturação destinado a restabelecer a viabilidade da empresa. Caso esse plano tivesse sido elaborado, a Comissão teria de avaliar em que medida seria susceptível de restabelecer a viabilidade da empresa. autoridades (45) A participação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães proveio do Fundo de consolidação da Saxónia (N 117/95). Este regime foi aprovado, nomeadamente, mediante a condição de nenhuma empresa receber auxí- lios caso já tivesse beneficiado de auxílios à reestrutu- ração destinados a empresas em dificuldade. Esta proi- bição de cumulação de auxílios não foi respeitada, uma vez que o auxílio veio acrescer à garantia de 80 % sobre um empréstimo de 2,3 milhões de marcos alemães do Sächsischen Aufbaubank. As alemãs alegaram que não existia qualquer cumulação de auxílio neste caso, uma vez que as duas medidas não deveriam ser consideradas separadamente, mas como uma única medida de auxílio à reestruturação. Explicaram que a utilização de dois regimes do auxílio, lhes tinha permi- tido reduzir a intensidade global de auxílio, uma vez que a intensidade para as garantias é inferior à dos emprés- timos. Este argumento não pode ser aceite. Caso a Comissão o aceitasse, as proibições de cumulação de auxílio ficariam desprovidas de significado e a sua obser- vância seria arbitrária. Além disso, considera-se quea intensidade de auxílio de uma garantia ou empréstimo fornecidos pelo Estado a uma empresa em dificuldade é de 100 %, sendo consequentemente o auxílio equiva- lente à subvenção (13). Uma vez que as condições do (13) Comunicação da Comissão aos Estados-Membros sobre a aplicação dos artigos 92. o e 93. o do Tratado CE e do artigo 5. o da Directiva 80/723/CEE da Comissão relativa à transparência das relações financeiras entre os Estados-Membros e as empresas públicas (JO L 307 de 13. 11. 1993, p. 3). 12. 1. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 7/11 regime não foram respeitadas, a medida deveria ter sido notificada individualmente nos termos do n. o 3 do artigo 88. o do Tratado CE. A Alemanha não cumpriu esta obrigação e, por conseguinte, o auxílio foi concedido ilegalmente e deverá ser considerado como um auxílio à reestruturação ad hoc. (46) O diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães concedido pelo Departamento de Obras Públicas de Chemnitz constitui igualmente um auxílio estatal na acepção do n. o 1 do artigo 87. o do Tratado CE e deveria ter sido notificado nos termos do n. o 3 do artigo 88. o Numa perspectiva meramente formal, é, por conseguinte, ilegal. Proporciona uma liquidez adicional equivalendo assim a um empréstimo. (47) O empréstimo de 500 000 marcos alemães proveniente do BvS foi concedido a uma empresa em dificuldade e deverá ser considerado um auxílio na acepção do n. o 1 do artigo 87. o do Tratado CE. Uma vez que não foi notificado, é também ilegal de um ponto ele vista formal. Esse montante deverá ser acrescido dos juros sobre o empréstimo, de 5 800 marcos alemães. 5. 2. Isenção nos termos do n. o 3 do artigo 87. o do Tratado CE (48) A Comissão deverá determinar em que medida o auxílio é elegível para isenção nos termos do n. o 3 do artigo 87. o do Tratado CE. (49) No caso da BHC, a Comissão baseou-se na regra especial fixada no n. o 3, alínea c), do artigo 87. o do Tratado CE que diz respeito a «auxílios destinados a facilitar o desen- volvimento de certas actividades ou regiões económicas quando não alterem as condições das trocas comerciais de maneira que contrariem o interesse comum». O objectivo principal do auxílio em questão não consiste na promoção do desenvolvimento regional, mas na rees- truturação de uma empresa em dificuldade. Este auxílio pode ser considerado compatível com o mercado comum se forem preenchidas as condições fixadas nas orientações. (50) A garantia de 80 % do Land da Saxónia para cobrir um empréstimo ao funcionamento de 2,3 milhões de marcos alemães, a participação instrumental do Fundo de consolidação, o diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães concedido pelo Departa- mento de Obras Públicas de Chemnitz e o empréstimo do BvS no montante de 500 000 marcos alemães podem ser considerados auxílios à reestruturação. As medidas de apoio concedidas em 1997, tendo em conta os sucessivos problemas de liquidez, podem ser conside- radas como medidas adicionais necessárias à reestrutu- ração. (51) Para que os auxílios fossem aprovados pela Comissão, o plano de reestruturação teria de preencher os seguintes critérios: a) A reestruturação deverá restabelecer a viabilidade a longo prazo da empresa; b) Deverão ser evitadas distorções indevidas da concor- rência; c) O montante e a intensidade do auxílio deverão ser limitados ao mínimo rigorosamente necessário para permitir a reestruturação e os custos da reestrutu- ração não devem exceder os benefícios previstos; d) O plano de reestruturação deverá ser integralmente executado e todas as condições fìxadas pela Comissão deverão ser cumpridas; e) A aplicação do plano de reestruturação deverá ser controlada com base em relatórios anuais pormenori- zados. (52) A condição sine qua non de todos os planos de reestrutu- ração reside no restabelecimento, num período razoável, da viabilidade a longo prazo da empresa, com base em hipóteses realistas no que diz respeito às suas condições futuras de exploração. (53) O plano de reestruturação partiu da seguinte evolução financeira da empresa: 1995 Resultados 1996 Previsões 1997 Previsões 1998 Previsões (em milhares de marcos alemães) Receitas das vendas 18 394 000 30 779 000 34 550 000 37 600 000 Despesas com matérias-primas, matérias auxiliares e forneci- mentos correntes 10 384 000 9 833 000 10 450 000 11 400 000 Encargos com mão-de-obra 6 689 000 7 900 000 8 327 000 8 327 000 Amortização 361 000 2 405 000 2 800 000 2 800 000 Lucro anual (prejuízo) — –1 546 000 247 000 2 163 000 L 7/12 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 12. 1. 2000 (54) Na opinião da Comissão, o plano de reestruturação não se baseia em hipóteses realistas. Pressupõe, nomeada- mente, um aumento das vendas a partir de 1996 e um aumento significativo correspondente em termos de volume de negócios; prevê igualmente a recuperação financeira da empresa na sequência da venda de terrenos desnecessários. Este aumento do volume de negócios depende basicamente da capacidade produtiva da empresa no segmento de mercado do cimento, para o qual se tenciona deslocar. Por conseguinte, o plano prevê um aumento do volume de negócios de mais de 60 % entre 1995 e 1996. A Comissão considera que o aumento do volume de negócios foi sobrevalorizado no plano. Seria improvável que a BHC pudesse redirec- cionar as suas actividades para um novo mercado de forma tão rápida, uma vez que tal pressuporia a aqui- sição de saber-fazer especializado e a adaptação técnica da maquinaria. Além disso, a recuperação financeira da BHC, que se encontrava numa situação financeira extre- mamente crítica, dependia da venda de terrenos desne- cessários por um preço de pelo menos 5 milhões de marcos alemães. Contudo, nos novos Länder, a oferta de terrenos industriais é excedentária. O preço mínimo fixado pela Direcção da BHC deverá ser considerado incerto. No relatório da LOGOS-Consult foi considerado arriscado, uma vez que a curto prazo apenas poderiam ser obtidos entre 3 e 4 milhões de marcos alemães. Nestas circunstâncias, a Comissão considera que a viabi- lidade da empresa não poderia ser restabelecida dentro de um período razoável. (55) A evolução subsequente da empresa vem confirmar esta apreciação. No final de 1996, a BHC confrontava-se novamente com enormes problemas de liquidez, perma- necendo o volume de negócios abaixo dos níveis previstos. Registou nesse ano prejuízos de mais de 7 milhões de marcos alemães (14). (56) São diversas as razões para esta situação: a) Não foi possível vender o terreno; b) Não foi possível cobrar diversas dívidas; c) A empresa viu-se confrontada com graves problemas técnicos que a impediram de alcançar o volume de negócios planeado. (57) Apesar de novos apoios financeiros em Fevereiro de 1997, a viabilidade da BHC não foi restabelecida; entre Janeiro e Abril de 1997, a empresa registou prejuízos superiores a 5 milhões de marcos alemães (15). Em 18 de Abril de 1997, a empresa apresentou um pedido de falência. Esta situação vem confirmar a apreciação da (14) O balanço da BHC e a conta de ganhos e perdas relativos a 1996 não estão disponíveis. (15) Este montante provém da lista de activos e passivos elaborada pelo administrador da falência em 18 de Abril de 1997. As contas rela- tivas a 1997 estão incompletas. Comissão de que o plano de reestruturação não se baseava em hipóteses realistas e não era susceptível de restabelecer a viabilidade da empresa. Uma vez que a primeira condição fixada nas orientações não está preen- chida, o auxílio não pode ser considerado compatível com o mercado comum. (58) O efeito do auxílio sobre a concorrência no mercado dos produtos da fundição deverá ser também analisado. De acordo com as informações de que a Comissão dispõe, não existe qualquer capacidade excedentária no sector. Uma vez que a BHC é uma PME situada numa área abrangida pelo n. o 2, alínea a), do artigo 87. o do Tratado CE e uma vez que não existe qualquer capaci- dade excedentária no sector, a Comissão considera que os concorrentes não foram afectados negativamente pela reestruturação. (59) Dado que uma das condições fixadas nas orientações não foi preenchida, o auxílio à reestruturação concedido à BHC não pode ser autorizado, não sendo assim neces- sário apreciar a participação da empresa nos custos da reestruturação. 6. CONCLUSÃO (60) A Alemanha não preencheu as condições referentes à aplicação da directiva relativa às garantias da Saxónia (N73/93) uma vez que o plano de reestruturação não era susceptível de restabelecer a viabilidade da empresa. Por conseguinte, o auxílio deverá ser considerado como um auxílio à reestruturação ad hoc. Não estão preenchidos os critérios fïxados nas orientações. A garantia de 80 % que cobre 1,8 milhões de marcos alemães do empréstimo ao funcionamento de 2,3 milhões de marcos alemães não é, consequentemente, compatível com o mercado comum. (61) As condições de aplicação do regime N 117/95 (obser- vância da proibição de cumulação de auxílios) não foram preenchidas. A participação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães proveniente do Fundo de consolidação foi, consequentemente, considerada pela Comissão como um auxílio à reestruturação ad hoc. Uma vez que os critérios fixados nas orientações não foram preenchidos, o auxílio não é compatível com o mercado comum. (62) O diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães autorizado pelo Departamento de Obras Públicas de Chemnitz constitui um auxílio à reestrutu- ração. Uma vez que, também neste caso, os critérios fixados nas orientações não foram preenchidos, esta medida não é também compatível com o mercado comum. 12. 1. 2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 7/13 (63) O empréstimo do BvS de 500 000 marcos alemães não é compatível com os critérios de concessão de auxílios à reestruturação e não pode também ser aprovado nos termos das isenções estabelecidas nas orientações. (64) A Comissão considera que a Alemanha concedeu os auxílios referidos supra em violação do n. o 3 do artigo 88. o do Tratado CE. A garantia de 1,8 milhões de marcos alemães proveniente do Land da Saxónia, a parti- cipação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães proveniente do Fundo de consolidação, o diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães e o empréstimo de 500 000 marcos alemães do BvS, junta- mente com juros de 5 800 marcos alemães, deverão ser recuperados pela Alemanha nos termos das suas disposi- ções regulamentares e processuais relevantes, ADOPTOU A PRESENTE DECISÃO: Artigo 1. o O auxílio estatal que a Alemanha concedeu à Brockhausen Holze GmbH, Chemnitz, no montante de 5,9728 milhões de marcos alemães é incompatível com o mercado comum. O auxílio é composto por: a) Uma garantia de 1,8 milhões de marcos alemães concedida pelo Land da Saxónia; b) Uma participação instrumental de 2,5 milhões de marcos alemães proveniente do Fundo de consolidação da Saxónia; c) Um empréstimo de 500 000 marcos alemães, juntamente com juros no montante de 5 800 marcos alemães; e d) Um diferimento de amortização de 1,167 milhões de marcos alemães. Artigo 2. o A Alemanha tomará todas as medidas necessárias para 1. recuperar junto do beneficiário o auxílio referido no artigo 1. o que lhe foi ilegalmente concedido. 2. Esta recuperação será efectuada nos termos das disposi- ções regulamentares e processuais do direito alemão. O auxílio a recuperar vencerá juros a contar da data em que o auxílio ilegal foi concedido ao beneficiário até à data da sua recupe- ração. Os juros serão calculados com base na taxa de referência utilizada para o cálculo do equivalente-subvenção dos auxílios regionais. Artigo 3. o A Alemanha informará a Comissão, no prazo de dois meses a contar da notificação da presente decisão, das medidas tomadas para lhe dar cumprimento. Artigo 4. o A República Federal da Alemanha é a destinatária da presente decisão. Feito em Bruxelas, em 28 de Julho de 1999. Pela Comissão Karel VAN MIERT Membro da Comissão