title: Regulamento (CE) n° 1789/1999 da Comissão, de 12 de Agosto de 1999, que fixa a restituição máxima à exportação de trigo mole no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n° 1079/98

eurovoc_concepts:
award of contract
common wheat
export refund

formats: pdf print

text: 13. 8. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 213/17 REGULAMENTO (CE) N. o 1789/1999 DA COMISSÃO de 12 de Agosto de 1999 que fixa a restituição máxima à exportação de trigo mole no âmbito do concurso referido no Regulamento (CE) n. o 1079/98 A COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta o Regulamento (CEE) n. o 1766/92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992, que estabelece a organi- zação comum de mercado no sector dos cereais (1), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n. o 1253/1999 (2), Tendo em conta o Regulamento (CE) n. o 1501/95 da Comissão, de 29 de Junho de 1995, que estabelece normas de execução do Regulamento (CEE) n. o 1766/92 do Conselho, no que diz respeito à concessão de restituições à exportação, bem como as medidas a tomar em caso de perturbação, no sector dos cereais (3), com a última redacção que lhe foi dada pelo Regula- mento (CE) n. o 2513/98 (4), e, nomeadamente, o seu artigo 4. o, (1) (2) Considerando que, pelo Regulamento (CE) n. o 1707/ /1999 da Comissão (5), foi aberto um concurso para a restituição e/ou a imposição à exportação de trigo mole para todos os países terceiros; Considerando que o artigo 7. o do Regulamento (CE) n. o 1501/95 prevê que a Comissão pode, com base nas propostas comunicadas, de acordo com o processo previsto no artigo 23. o do Regulamento (CEE) n. o 1766/ /92, decidir sobre a fixação duma restituição máxima à exportação, tendo em conta os critérios previstos no artigo 1. o do Regulamento (CE) n. o 1501/95; que, neste caso, será (serão) declarado(s) adjudicatário(s) o(s) propo- nente(s) cuja(s) proposta(s) se situa(m) a um nível igual ou inferior ao da restituição máxima, assim como o(s) proponente(s) cuja(s) proposta(s) incide(m) sobre uma imposição de exportação; (3) (4) Considerando que a aplicação dos critérios acima refe- ridos à situação actual dos mercados do cereal em questão leva a fixar a restituição máxima de exportação no montante referido no artigo 1. o; Considerando que as medidas previstas no presente regulamento estão em conformidade com o parecer do Comité de Gestão dos Cereais, ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO: Artigo 1. o No que diz respeito às propostas apresentadas de 6 a 12 de Agosto de 1999 no âmbito do concurso referido no Regula- mento (CE) n. o 1707/1999, a restituição máxima à exportação de trigo mole é fixada em 33,25 EUR/t. Artigo 2. o O presente regulamento entra em vigor em 13 de Agosto de 1999. O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros. Feito em Bruxelas, em 12 de Agosto de 1999. Pela Comissão Monika WULF-MATHIES Membro da Comissão (1) JO L 181 de 1. 7. 1992, p. 21. (2) JO L 160 de 26. 6. 1999, p. 18. (3) JO L 147 de 30. 6. 1995, p. 7. (4) JO L 313 de 21. 11. 1998, p. 16. (5) JO L 201 de 31. 7. 1999, p. 27


title: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1796/1999 z dnia 12 sierpnia 1999 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego na przywóz stalowych lin i drutu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy oraz kończące postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Republiki Korei

eurovoc_concepts:
anti-dumping duty
import
originating product
steel
third country

formats: html pdf print

text: 106 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 31999R1796 17. 8. 1999 DZIENNIK URZĘDOWY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH 11/t. 32 L 217/1 ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1796/1999 z dnia 12 sierpnia 1999 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiące o ostatecznym poborze nałożonego cła tymczasowego na przywóz stalowych lin i drutu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy oraz kończące postępowanie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu pochodzącego z Republiki Korei RADA UNII EUROPEJSKIEJ, C. ROZPATRYWANY PRODUKT ORAZ PRODUKT PODOBNY uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 i art. 10 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym, a także mając na uwadze, co następuje: A. ŚRODKI TYMCZASOWE (1) (2) Rozporządzeniem (WE) nr 362/1999 (2) (zwanym dalej „rozporządzeniem tymczasowym”) Komisja nałożyła tym- czasowe cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty stalowych lin i drutu pochodzących z Chińskiej Republiki Indii, Meksyku, Południowej Afryki Ludowej i Ukrainy oraz przyjęła zobowiązania zaproponowane przez niektórych eksporterów z Węgier i z Polski. (ChRL), B. DALSZE POSTĘPOWANIE Po nałożeniu tymczasowych ceł antydumpingowych, zain- teresowane strony, które o to wnosiły, uzyskały możliwość złożenia wyjaśnień. Strony zostały poinformowane o istot- nych stanach faktycznych i okolicznościach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego oraz ostateczne pobranie, na pozio- mie tych ceł, kwot pobranych jako cła tymczasowe. Stro- nom wyznaczono również termin, w którym mogły skła- dać oświadczenia w związku z ujawnionymi faktami. 1. Rozpatrywany produkt (4) (5) (6) Należy przypomnieć, że akapit 7 rozporządzenia tymcza- sowego określił rozpatrywany produkt jako stalowe liny i druty, włącznie z linami stalowymi zamkniętymi, z wyjąt- kiem lin i drutów ze stali nierdzewnej, o maksymalnych wymiarach poprzecznych przekraczających 3 mm (zwane dalej, stosując terminologię przemysłową, liną z drutu sta- lowego lub „SWR”). Twierdzono, że SWR należy podzielić na dwa odrębne produkty według, jak to określono, dwóch odrębnych dziedzin wykorzystania lub zastosowania, to jest na liny ogólnego przeznaczenia do ogólnych zastosowań i liny specjalnego przeznaczenia do zastosowania w szczegól- nych gałęziach przemysłu. Przeciwnie do twierdzenia o istnieniu dwóch różnych odrębnych produktów, to jest lin ogólnego przeznaczenia i lin specjalnego przeznaczenia, ustalono, że SWR były produkowane w szerokiej gamie różnych typów przez producentów eksportujących, oraz że wszystkie SWR posiadały te same podstawowe właściwości fizyczne (to jest druty stalowe tworzące sploty, sploty okręcone wokół rdzenia tworzące linę oraz rdzenie jako takie). Ustalono również, że wszystkie SWR posiadają te same zasadnicze właściwości techniczne (wszystkie posiadają pewną liczbę drutów w splocie, pewną liczbę splotów w linie, określony przekrój i określoną budowę). (3) Uwagi w formie pisemnej i ustnej złożone przez Strony uwzględniono, i, gdzie właściwe, ustalenia zostały odpo- wiednio zmienione. (7) (1) Dz. U. L 56 z 6. 3. 1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 905/98 (Dz. U. L 128 z 30. 4. 1998, str. 18). (2) Dz. U. L 45 z 19. 2. 1999, str. 1. Różne rodzaje SWR mogą być zaklasyfikowane do kilku grup produktów na podstawie ich fizycznych i technicz- nych właściwości. Podczas gdy SWR z górnej i z dolnej grupy całej gamy są wyraźnie niezamienne, ustalono, że SWR z grup sąsiadujących są zamienne. Stwierdzono, że istniał pewien stopień pokrywania się i konkurencyjności między SWR z różnych grup. Mając na uwadze to pokry- 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 107 wanie się grup, nie można ustalić wyraźnej linii rozgrani- czającej w jakimkolwiek miejscu całej gamy SWR. Wnio- sek ten jest zgodny z orzecznictwem Trybunału Sprawie- dliwości Wspólnot Europejskich (1). (8) W konsekwencji, mając na uwadze, że ustalono, iż wszyst- kie SWR posiadają identyczne zasadnicze fizyczne i tech- niczne właściwości oraz zastosowanie, nawet jeżeli istniały różnice między SWR z górnej i dolnej grupy całej gamy, ponieważ występuje konkurencja między SWR w grupach sąsiadujących, stwierdzono, że wszystkie produkty tego rodzaju stanowią jeden produkt i w związku z tym wszyst- kie SWR zostały uznane za stanowiące jeden produkt. SWR produkowane we Wspólnocie i SWR przywo- żone obejmują wszystkie rozpatrywane kody CN. (12) Ustalenia tymczasowe, że produkowany we Wspólnocie SWR i SWR przywożony są produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 384/96 (nazywanego dalej „rozporządzeniem bazowym”), zostają w związku z tym potwierdzone. D. DUMPING 1. Wartość normalna 2. Produkt podobny 1. 1. Określenie wartości normalnej (9) Należy przypomnieć, że w akapicie 8 rozporządzenia tym- czasowego Komisja ustaliła, że SWR przywożone z rozpa- trywanych państw oraz SWR produkowane we Wspólno- cie przez przemysł wspólnotowy są podobne pod względem swych zasadniczych fizycznych i technicznych właściwości. Ustalono również, że zarówno SWR produ- jak i SWR przywożone mają kowane we Wspólnocie, zasadniczo takie samo zastosowanie i wzajemnie ze sobą konkurują. (10) Twierdzono, że SWR produkowane i sprzedawane przez producentów wspólnotowych nie są podobne do SWR przywożonych z rozpatrywanych państw. W szczegól- ności argumentowano, że produkt produkowany w kra- jach wywozu stanowi w zasadniczej części towarowy SWR podczas gdy produkt wytwarzany we Wspólnocie stanowi specjalistyczny SWR. Następnie przekonywano, że produ- cenci wspólnotowi do swojej gamy SWR włączyli więcej tak zwanych specjalistycznych rodzajów produktu w bada- nym okresie, co można było stwierdzić na podstawie wzrostu ich cen jednostkowych. (11) Stwierdzono, co następuje: — ustalono, że producenci wspólnotowi są zaangażowani w produkcję całej gamy SWR, podobnie jak produ- cenci eksportujący, to jest zarówno w produkcję bar- dziej specjalistycznych SWR, jak i SWR typu bardziej towarowego, — pokrywanie się produktów wytwarzanych przez pro- ducentów wspólnotowych oraz przez producentów eksportujących znajduje potwierdzenie w wielkości sprzedaży w przypadkach gdy odnaleziono odpowia- dające sobie modele SWR (75 % wielkości sprzedaży producentów eksportujących oraz 51 % wielkości sprzedaży przemysłu wspólnotowego). To pokrywanie się można także zaobserwować na podstawie faktu, że (1) Sprawa C-175/87 Matsushita Electric Industrial Co. Ltd przeciwko Radzie, [1992] ECR I, str. 1409. (13) (14) (15) (16) Jeden producent eksportujący z Indii twierdził, że koszty produkcji w okresie dochodzenia (od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 31 marca 1998 r. , zwanego dalej „OD”), powinny zostać ustalone na podstawie danych odnoszą- cych się do okresu poprzedzającego OD. Jednakże na mocy art. 6 ust. 1 rozporządzenia bazowego, do celów reprezentatywnych ustaleń dotyczących dumpingu, wybiera się OD, a analizowane informacje ograniczają się normalnie do tego OD. Nie przedstawiono żadnych powo- dów, dla których byłoby bardziej właściwe wykorzystanie kosztów produkcji odnoszących się do okresu poprzedza- jącego OD. W szczególności należy zauważyć, że produ- cent eksportujący kontynuował produkcję i sprzedaż rozpatrywanego produktu także w trakcie OD. Tak więc ustalenia opierające się na informacjach dotyczących OD zostały uznane za reprezentatywne i w związku z tym wniosek nie został przyjęty. Producent eksportujący z Południowej Afryki oraz jeden producent eksportujący z Indii sprzeciwili się metodzie zastosowanej do określenia konstruowanej wartości nor- malnej rozpatrywanego produktu. Producent eksportujący z Południowej Afryki twierdził, że wyliczenie marży zysku ze sprzedaży krajowej było nie- właściwe, ponieważ opierało się na całości transakcji kra- jowych włączając w to sprzedaż krajową górniczego SWR. Ze względu na szczególne właściwości górniczego SWR nieobjętego wywozem do Wspólnoty, który stanowi pro- dukt szczególny, wymagający wysokiej klasy wyposażenia i który jest sprzedawany ze znaczącą marżą zysku, twier- dził on, że marża zysku ze sprzedaży krajowej SWR nie powinna być uwzględniana w wyliczeniu konstruowanej wartości normalnej innych rodzajów lin. Producent eksportujący z Indii wnosił, aby sprzedaż kra- jową niektórych rodzajów produktu o wysokiej wartości wyłączyć z wyliczeń konstruowanej wartości normalnej w związku z tym, że produkty te nie były wywożone, a jeżeli to rzadko, w trakcie OD oraz że sprzedaż krajowa tych rodzajów produktu przynosiła nienaturalnie wysokie zyski, które zniekształcały określenie średniego zysku w stosunku do rozpatrywanego produktu. 108 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 (17) Ustalono, że południowoafrykańskie górnicze SWR oraz indyjskie rodzaje produktów wysokiej wartości były „pro- duktami podobnymi” do rozpatrywanych produktów w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia bazowego. Zastosowana przy konstruowaniu wartości normalnej marża zysku została w związku z tym poprawnie okreś- lona zgodnie z art. 2 ust. 3, 4 i 6 rozporządzenia bazo- wego, to jest na podstawie całej sprzedaży na rynku kra- jowym produktów podobnych w normalnym obrocie. W tym kontekście należy zauważyć, że dla określenia marży zysku zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia bazowego, jest bez znaczenia, czy rozpatrywane rodzaje produktów były również wywożone do Wspólnoty, dopóki stanowią one produkt podobny w rozumieniu rozporządzenia bazo- wego. (18) Twierdzenia te zostały więc odrzucone. (19) Jako alternatywę do powyższego, przedsiębiorstwo indyj- skie zwróciło się, aby średni zysk obliczono na podstawie całej sprzedaży krajowej, to jest sprzedaży zarówno przy- noszących zysk rodzajów produktu, jak i tych, które nie przynoszą zysku, a nie na podstawie wyłącznie sprzedaży krajowej produktów przynoszących zysk. W związku z tym należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporzą- dzenia bazowego wielkość zysków powinna się opierać na danych odpowiadających produkcji i sprzedaży w normal- nym obrocie produktów podobnych na rynku krajowym kraju wywozu. W tym kontekście, sprzedaż określonego rodzaju produktu poniżej kosztów może być uwzględ- niona przy określaniu marży zysku tylko wówczas, gdy wielkość sprzedaży nie przynoszącej zysku takiego rodzaju produktu nie przekracza 20 % całej sprzedaży rozpatrywa- nego produktu lub gdy średnia ważona ceny sprzedaży nie jest niższa od średniej ważonej kosztów jednostkowych. Zasada ta była przestrzegana przy określaniu marży zysku i w konsekwencji nie można było również przyjąć alterna- tywnego wniosku. (20) Ponieważ nie przedstawiono innych uwag dotyczących wartości normalnej, ustalenia podane w akapitach 9–13 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone. dochodzenia, uznano że Polska stanowi najbardziej uza- sadniony wybór państwa analogicznego do celów wylicze- nia wartości normalnej dla Chin i Ukrainy. (23) Po tymczasowym ujawnieniu ustaleń chińscy i ukraińscy producenci eksportujący zakwestionowali również wybór Polski jako państwa analogicznego; twierdzono, że Korea Południowa byłaby bardziej odpowiednia pod względem poziomu należności przywozowych, rozmiarów rynku krajowego i istnienia konkurencji na rynku krajowym. Jednakże Polska została uznana za państwo odpowiednie biorąc pod uwagę niski poziom należności przywozo- wych, otwartość i rozmiary rynku krajowego, istnienie konkurencji między producentami krajowymi oraz fakt, że polski SWR dawał możliwość, co do zasady, najbardziej reprezentatywnego porównania w kategoriach odpowia- dających modeli produktów z produktami pochodzącymi z Chin i z Ukrainy. (24) W przypadku Korei Południowej, zauważono że chociaż państwo to ma również niski poziom należności przywo- zowych, to procent sprzedaży krajowej jest w nim znacz- nie niższy, co było porównywalne z przywozem do Wspólnoty z ChRL. (25) W związku z tym uznano, że Polska stanowi najbardziej uzasadniony wybór państwa analogicznego zarówno dla Ukrainy, jak i dla ChRL. 2. Cena eksportowa (26) Ponieważ nie przedstawiono żadnych uwag dotyczących ceny eksportowej, ustalenia podane w akapitach 14–17 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone. 1. 2. Wybór analogicznego nieposiadających gospodarki rynkowej państwa dla państw (27) (21) Chińscy i ukraińscy producenci eksportujący zakwestiono- wali wybór Indii jako kraju analogicznego i zwrócili się o ponowne rozpatrzenie tymczasowego wybory kraju ana- logicznego. Ukraiński producent eksportujący zapropono- wał wybór Republiki Korei (zwanej dalej „Koreą Południo- wą”), ponieważ posiada ona otwarty rynek. (22) Argumenty przedstawione przeciwko wyborowi Indii jako państwa analogicznego zostały starannie przeanalizowane i z podanych niżej powodów zdecydowano zrezygnować z Indii jako państwa analogicznego. W sytuacji braku jakie- gokolwiek współpracującego państwa trzeciego o gospo- darce rynkowej nie będącego przedmiotem niniejszego 3. Porównanie Jeden polski producent eksportujący powtórzył swój wnio- sek o skorygowanie wartości normalnej o różnice w finan- sowaniu zapasów i składowaniu między sprzedażą kra- jową i na wywóz. Jednakże w sytuacji braku jakichkolwiek nowych dowodów potwierdzających wpływ powyższych czynników na porównywalność cen wymaganych przez art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia bazowego, wniosek nie został przyjęty. (28) Ten sam polski producent eksportujący i jeden producent eksportujący z Węgier powtórzyli swój wniosek o skory- gowanie wartości normalnej o różnice w poziomie obro- tu. W świetle przedstawionych nowych dowodów, wnio- sek ten został ponownie rozpatrzony i przyjęty, ponieważ wykazano, że cena eksportowa i wartość normalna były na różnym poziomie obrotu, a ta różnica wpływała na porów- nywalność cen. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 109 (29) (30) Jeden indyjski producent eksportujący przedłożył wniosek o skorygowanie o różnice w poziomie obrotu w związku z tym, że sprzedaży na wywóz dokonywano wyłącznie na poziomie sprzedaży hurtowej, podczas gdy sprzedaży kra- jowej dokonywano zarówno na poziomie sprzedaży hur- towej, jak i na poziomie sprzedaży detalicznej. Korektę przeprowadzono w zakresie, w jakim uzasadniał ją wnio- sek. Jeden polski producent eksportujący zakwestionował sto- sowanie średnich miesięcznych kursów wymiany do prze- liczania ceny eksportowej na walutę krajową do celów określenia tymczasowych ustaleń. Ten producent ekspor- tujący twierdził, że należało uwzględnić faktycznie zasto- sowane kursy wymiany. W związku z tym należy zauwa- żyć, że średnie miesięczne kursy wymiany są stosowane w normalnej praktyce. Ponadto obydwa podejścia zostały zbadane i ustalono, że różnice miały jedynie marginalne znaczenie i że wszelkie dodatnie różnice były równowa- żone przez ujemne różnice, to jest żadne z tych dwóch podejść nie dawało w rezultacie istotnie wyższego lub niż- szego kursu wymiany, zatem wpływ tej kwestii na osta- teczny margines dumpingu nie był istotny. W konsekwen- cji zdecydowano się zastosować normalną praktykę średnich miesięcznych kursów wymiany. (31) Południowoafrykański producent eksportujący zwrócił się o dostosowanie cen eksportowych ze względu na kurs wymiany walut w związku z tym, że porównanie między najniższym kursem waluty południowoafrykańskiej i ecu w trakcie OD a najwyższym kursem wymiany w 1999 r. wskazuje na znaczącą dewaluację ecu. (32) Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. j) rozporządzenia bazowego, wniosek ten został odrzucony, ponieważ zmiany kursów wymiany nie wykazywały trwałej tendencji w okresie OD, która mogłaby uzasadniać korektę. Ponadto należy zauwa- żyć, że średnia dewaluacja ecu w stosunku do południo- woafrykańskiego randa była bardzo niewielka w trakcie OD. (33) Ponieważ żadne inne uwagi dotyczące porównania nie zostały przedstawione, ustalenia zawarte w akapitach 17–19 oraz 21–23 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone. 4. Margines dumpingu 4. 1. Metodologia (34) Na tymczasowym etapie sprzedaż na wywóz SWR doko- nana przez producenta eksportującego z Indii na rzecz powiązanego z nim importera we Wspólnocie, które to SWR zostały następnie przekształcone przez powiązanego importera, została wyłączona z określenia dumpingu. (35) Po udostępnieniu ustaleń końcowych producent eksportu- jący z Indii zakwestionował takie podejście. Zażądał on, by dumping stwierdzony w odniesieniu do badanych transak- cji wywozowych został wyrażony jako procentowy udział w ogólnej cenie CIF, to jest z uwzględnieniem tych trans- akcji wywozowych, które dotyczyły produktów prze- kształconych następnie w wyżej opisany sposób. Na poparcie tego wniosku producent eksportujący wskazał fakt, że wszelkie środki antydumpingowe byłyby stoso- wane w odniesieniu do całego przywozu rozpatrywanego produktu. cenę (36) Wniosek ten nie mógł zostać przyjęty. Po pierwsze, trudno byłoby skonstruować wiarygodną eksportową w odniesieniu do tych produktów przywożonych, które zostały następnie odsprzedane w przekształconej formie. Po drugie, sprzedaż na wywóz, którą uwzględniono przy określaniu marginesu dumpingu obejmowała 80 % całej odsprzedaży na wywóz do Wspólnoty dokonanej przez producenta eksportującego w trakcie OD. Uznano to za z grubsza wystarczającą podstawę dla reprezentatywnych ustaleń. Po trzecie, ponieważ sprzedaż na wywóz doty- cząca produktów, które zostały następnie przekształcone, nie mogła zostać wykorzystana do wyliczenia dumpingu, nie mogły one być wzięte pod uwagę przy wyliczeniu mar- ginesu dumpingu, gdyż zniekształciłoby to ustalenia na skutek sztucznego obniżenia marginesu dumpingu. (37) W związku z powyższym, metodologia zastosowana przy określaniu ustaleń tymczasowych, włącznie z marginesem krańcowym, jak ją określono w akapitach 24–26, zostaje potwierdzona. (38) (39) 4. 2. Poziom marginesu dumpingu Średnia ważona wartości normalnej dla określonego rodzaju produktu została porównana ze średnią ważoną ceny eksportowej na podstawie ceny loco fabryka i przy tym samym poziomie obrotu zgodnie z art. 2 ust. 11 roz- porządzenia bazowego. Po ponownym sprawdzeniu wyliczeń, w szczególności w związku z faktem, że dla ChRL i Ukrainy wartości nor- malne zostały oparte na sprzedaży na rynku krajowym polskich producentów, ostatecznie ustalone marginesy dumpingu, wyrażone jako procent ceny CIF granica Wspólnoty, są następujące: - CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA: 60,4 % - WĘGRY: Drótáru és Drötkotél Ipari és Kereske- delmi Rt Wszyscy producenci/eksporterzy 28,1 % 28,1 % - INDIE: Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Wszyscy producenci/eksporterzy - REPUBLIKA KOREI: Kiswire Ltd Manho Rope & Wire Ltd Chung Woo Rope Co. Ltd Chun Kee Steel and Wire Rope Co. Ltd 23,8 % 30,8 % 30,8 % 1,2 % 0,1 % 0,2 % 0,4 % 110 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 - MEKSYK: Aceros Camesa SA de CV Wszyscy producenci/eksporterzy - POLSKA: Drumet SA Śląskie Zakłady Lin i Drutu „Linodrut” Spółka Akcyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut” Zabrze Spółka z ograniczoną odpowiedzialno- ścią Fabryka Lin i Drutów „Falind” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Górnośląska Fabryka Lin i Drutu „Linod- rut” Bytom. Spółka z ograniczoną odpo- wiedzialnością Dolnośląska Fabryka Lin i Drutu „Linod- rut Linmet” Spółka z ograniczoną odpo- wiedzialnością Wszyscy producenci/eksporterzy - POŁUDNIOWEA AFRYKA: Haggie Rand Ltd (spółka zmieniła nazwę naHaggie) Wszyscy producenci/eksporterzy - UKRAINA: E. PRZEMYSŁ WSPÓLNOTOWY 95,6 % 95,6 % 27,9 % 48,3 % 48,3 % 132 % 132 % 51,8 % 1. Produkcja wspólnotowa (40) Wobec braku jakichkolwiek nowych informacji, ustalenia tymczasowe podane w akapitach 34–38 rozporządzenia bazowego zostają niniejszym potwierdzone. — D. Koronakis SA (Grecja), — Metalcalvi Wire Ropes (Włochy), — Midland Wire Cordage Co. Ltd (Zjednoczone Króle- stwo), — Randers Rebslaareri (Dania), — Redaelli Tecnacordati SpA (Włochy), — Trefileurope (Francja), — Trenzas Y Cables SL (Hiszpania), — Vereinigte Drahtseilwerke GmbH (Niemcy), — Voest-Alpine Austria Draht GmbH (Austria), — Vornbäumen-Stahlseile GmbH (Niemcy), — Wadra GmbH (Niemcy). 3. Przywóz dokonywany przez przemysł wspólnotowy (43) Niektóre zainteresowane strony zakwestionowały wylicze- nie poziomu przywozu dokonanego przez przemysł wspólnotowy. (44) Należy zauważyć, że informacje dotyczące przywozu opie- rają się na danych dostarczonych przez eksporterów w ich wykazach sprzedaży na wywóz i zostały należycie spraw- dzone. Przywóz dokonany przez przemysł wspólnotowy został w ten sposób ustalony jako stanowiący 4,4 % zapo- trzebowania w okresie dochodzenia. (45) Analiza zawarta w rozporządzeniu tymczasowym prowa- dząca do wniosku, że zasadniczą działalność przemysłu wspólnotowego stanowiła produkcja SWR biorąc pod uwagę, że poziom ich przywozu był niski, zostaje potwier- dzona. Ponadto poziom ten nie był wystarczający, aby uchronić producentów wspólnotowych przed szkodli- wymi skutkami dumpingu, nie umożliwił im również nie- słusznego korzystania z rozpatrywanego przywozu. 2. Przemysł wspólnotowy (41) Po doręczeniu uwag zainteresowanym stronom, przemysł wspólnotowy przedstawia się następująco. F. SZKODA (42) Następujących 16 skarżących producentów wspólnoto- wych i czterech producentów wspólnotowych popierają- cych skargę i współpracujących w czasie dochodzenia sta- nowi „przemysł wspólnotowy” w rozumieniu art. 4 rozporządzenia bazowego, tj. : — Bremer Drahtseilerei Lüling GmbH (Niemcy), — Bridon International Limited (Zjednoczone Królestwo), — BTS Drahtseile GmbH (Niemcy), — Cables Y Alambres Especiales SA (Hiszpania), — Casar Drahtseilwerk Saar GmbH (Niemcy), — Cordoaria Oliveira SA (Portugalia), — Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Niemcy), — Holding FICADI (Francja), — Iscar Funi Metalliche (Włochy), 1. Uwagi wstępne — okres dochodzenia (46) Argumentowano, że włączenie 1994 r. zniekształca ana- lizę szkody, biorąc pod uwagę, że największa część przy- wozu miała miejsce między 1994 r. i 1995 r. oraz że potem poziom przywozu z rozpatrywanych państw pozo- stawał na stabilnym poziomie. Argumentowano również, że sytuacja w przemyśle wspólnotowym była stabilna od 1995 r. do OD. Skutkiem tego postulowano, aby okres dochodzenia w sprawie szkody rozpoczynał się w 1995 r. (47) Celem badania jest ocena wpływu przywozu na warun- kach dumpingowych na gospodarczą sytuację przemysłu wspólnotowego w trakcie OD. W celu przeprowadzenia takiej analizy ustala się tendencje dla wielu wskaźników na podstawie informacji dotyczących szeregu lat poprzedza- jących OD. W związku z tym, nie ma znaczenia czy 1994 r. , czy 1995 r. został przyjęty jako punkt wyjścia do celów określenia tendencji. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 111 (48) W każdym razie należy zauważyć, że: — chociaż największa część przywozu z rozpatrywanych państw miała miejsce w okresie między 1994 r. i 1995 r. , wbrew wysuwanym twierdzeniom przywóz ten nadal zwiększał się po 1995 r. (+ 12 % między 1995 r. i OD), — ceny tego przywozu pozostawały na poziomie znacz- nie niższym niż ceny w przemyśle wspólnotowym w całym okresie, — oddziaływanie tego przywozu na sytuację w przemyśle wspólnotowym powodowało znaczny spadek rentow- ności w latach 1994–1995 (z 1,3 % do -0,3 %), któ- remu towarzyszyło zmniejszenie udziałów w rynku (- 10 punktów procentowych). Jak wyjaśniono w rozporządzeniu tymczasowym, przemysł wspólno- towy starał się odzyskać udziały w rynku poprzez obniżanie cen w latach 1995–1996, ponosząc w ten sposób dalsze straty (z - 0,3 % do - 0,7 %). W celu zmniejszenia tych strat, przemysł wspólnotowy ponownie podniósł swoje ceny w latach 1996–1997. Jednakże odbyło się to kosztem utraty udziału w ryn- ku, który nadal się zmniejszał, — takie pogorszenie sytuacji w przemyśle wspólnotowym było więc skutkiem nacisku wywieranego ze strony tak wielkości przywozu z rozpatrywanych państw, jak i niskiego poziomu cen tego przywozu. pozostałych rozpatrywanych państw w związku z tym, że przywóz z Meksyku należy uznać za przywóz de minimis. W tym kontekście, że większość przywozu z Meksyku była prowadzona przez importera powiązanego z producentem wspólnotowym i że przywóz ten nie powinien zostać uwzględniony przy ustalaniu poziomu przywozu z Mek- syku. W rezultacie, pozostały przywóz z Meksyku byłby przywozem de minimis i w związku z tym przywóz z Mek- syku powinien zostać wyłączony z pozostałego rozpatry- wanego przywozu do celów analizy szkody. (53) Należy zauważyć, że przy ocenie, czy przywóz z danego państwa uważa się za przywóz de minimis, zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia bazowego, wyliczana jest całkowita wielkość przywozu pochodzącego z danego państwa. (54) Poziom przywozu podany w akapitach 45 i 48 rozporzą- dzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzony, to jest 3 % zapotrzebowania w OD, zaś twierdzenie, że przy- wóz z Meksyku stanowi przywóz de minimis, został odrzu- cony. 3. Ceny przywozu na warunkach dumpingowych (49) Na podstawie powyższego, zarzuty dotyczące punktu wyj- ścia przyjętego w analizie tendencji zostały niniejszym odrzucone. 3. 1. Porównanie cen wspólnotowych i cen przywozu na warunkach dumpingowych (50) W związku z tym okres, w którym sytuacja gospodarcza przemysłu wspólnotowego była analizowana, dawał moż- liwość właściwej oceny tej sytuacji i w sposób właściwy odzwierciedla ewolucję rynku SWR we Wspólnocie. 2. Kumulacja 2. 1. Przywóz z Węgier (51) Jeden producent eksportujący powtórzył swoje twierdze- nie, że przywóz z Węgier powinien być wyłączony z przy- wozu innych rozpatrywanych państw. Jednakże nie przed- stawiono żadnych nowych argumentów na poparcie wyłączenia przywozu z Węgier. W związku z tym zostają potwierdzone podstawy dla kumulacji wymienione w aka- picie 47 rozporządzenia tymczasowego. 2. 2. Przywóz z Meksyku (52) Jeden producent eksportujący argumentował, że przywóz z Meksyku powinien być wyłączony z przywozu z (55) Twierdzono, że elementy zastosowane dla kategoryzacji SWR do wyliczeń zaniżenia cen nie pozwalają na rzetelne i prawidłowe porównanie. W szczególności argumentowa- no, że elementy nieuwzględnione w wyliczeniach zaniże- nia cen (to jest galwanizacja, siła naprężenia, rdzeń i powłoka) oraz dodatkowe elementy, które nie zostały przewidziane w kwestionariuszu (to jest tolerancja różnicy przekroju, współczynnik wydłużenia i obciążenie nisz- czące) wywierają znaczący wpływ na ceny. Twierdzono także, że taką samą kategoryzację produktów należy sto- sować do wyliczenia zarówno dumpingu, jak i szkody. (56) Stwierdzono, co następuje: — w celu wyliczenia zaniżenia cen, SWR pogrupowano według liczby drutów i liczby splotów w linie, budowy liny i jej przekroju. Elementy te zostały uznane za główne czynniki wpływające na cenę SWR. Ustalono, że inne elementy nieuwzględnione w analizie zaniże- nia siła naprężenia, rdzeń i powłoka) mają drugorzędny wpływ na ceny na rynku wspólnotowym. cen (to jest galwanizacja, Wyliczenia zaniżenia cen grupujące SWR w wyżej opi- sany sposób pozwoliły uwzględnić rozsądną wielkość sprzedaży zarówno w przypadku producentów eksportujących, jak i w przypadku przemysłu wspól- notowego, w związku z czym uznano, że dają rzetelne i reprezentatywne wyniki, 112 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 — włączenie dodatkowych elementów nieprzewidzianych w kwestionariuszu (tj. tolerancji różnicy przekroju, współczynnika wydłużenia i obciążenia niszczącego) uznano za niepotrzebne biorąc pod uwagę, że ele- menty te w przeważającej mierze stanowią wynik kom- binacji zasadniczych elementów SWR już wcześniej uwzględnionych w kategoryzacji produktów. Uznano, że uwzględnienie ich nie da w wyniku dokładniejszego porównania cen, i w związku z tym wymaganie tego byłoby niepotrzebną uciążliwością dla wszystkich zainteresowanych stron, — kategoryzacji produktów do celu wyliczenia marginesu dumpingu nie uznano za właściwy model przy wyli- czeniu zaniżenia cen, wziąwszy pod uwagę, że katego- ryzacja dla dumpingu była w przeważającej mierze porównaniem gamy produktów jednego przedsiębior- stwa, to jest produktów takich samych lub podobnych produkowanych przez jednego i tego samego produ- centa i sprzedawanych na dwóch różnych rynkach. Natomiast wyliczenie zaniżenia cen było porówna- niem większej liczby SWR sprzedawanych przez więk- szą liczbę stron. W związku z tym uznano, że poprzed- nio zastosowana metodologia w rozporządzeniu tymczasowym stanowi bardziej zasadną podstawę dla analizy zaniżenia cen: uwzględniając główne czynniki wpływające na ceny, podejście to obejmowało najwięk- szy wolumen sprzedaży, — na koniec, nie stwierdzono żadnych znaczących zróż- nicowań cen w odniesieniu do różnych rodzajów SWR w ramach jednej grupy. 4. Sytuacja w przemyśle wspólnotowym (61) Niektórzy producenci eksportujący twierdzili, że przemysł wspólnotowy rzekomo nie poniósł istotnej szkody w rozu- mieniu art. 3 rozporządzenia bazowego w związku z tym, że produkcja, moce produkcyjne, ceny, inwestycje i wydaj- ność przemysłu wspólnotowego pozostawały stabilne lub ulegały poprawie między 1994 r. i OD. 4. 1. Produkcja (62) W odniesieniu do poziomu produkcji ustalono, że pozo- stawał on stabilny przez cały badany okres (+ 1 %); należy to rozpatrywać w powiązaniu ze zwiększeniem się poziomu zapasów (+ 30 %) oraz spadkiem wielkości sprze- daży (- 9 %), jak opisano to w akapitach 58–60 rozporzą- dzenia tymczasowego. Przypomina się również, że zapo- trzebowanie w tym okresie zwiększyło się o 5 %. 4. 2. Moce produkcyjne i inwestycje (63) Ustalenie, że wzrost mocy produkcyjnych odnotowany w rozporządzeniu tymczasowym (+ 11 %) wynikał z inwestycji w bardziej wydajne maszyny dla zastąpienia sta- rego sprzętu, zgodnie z akapitami 59 i 65 rozporządzenia tymczasowego, zostaje potwierdzone. (57) W konsekwencji, argumenty dotyczące kategoryzacji pro- duktów do celów wyliczenia zaniżenia cen zostały odrzu- cone. 4. 3. Rentowność 3. 2. Poziom obrotu (58) Niektóre z zainteresowanych stron argumentowały, że należy dokonać korekty cen sprzedaży w celu uwzględnie- nia rzekomej różnicy w poziomie wymiany handlowej w związku z tym, że przemysł wspólnotowy prowadzi sprzedaż detaliczną, natomiast produkty przywożone są na ogół sprzedawane hurtownikom/dystrybutorom. (59) Ustalono, że sprzedaż przemysłu wspólnotowego była realizowana poprzez różne kanały sprzedaży, w tym zarówno dla hurtowników/dystrybutorów, jak i dla detali- stów. Ponadto nie stwierdzono żadnych stałych i/lub zna- czących różnic ceny odpowiednio do różnych kanałów sprzedaży. (60) W związku z powyższym wniosek o korektę ze względu na poziom wymiany handlowej został odrzucony. (64) Niektórzy producenci eksportujący zakwestionowali wykorzystanie poddanych ustawowej kontroli ksiąg rachunkowych do wyliczenia rentowności przemysłu wspólnotowego, jak zostało to określone w akapicie 64 rozporządzenia tymczasowego. Argumentowano, że pod- dane ustawowej kontroli księgi rachunkowe obejmują sprzedaż produktów nieobjętych postępowaniem i nie obejmują całego OD. (65) Ustalono, że chociaż niektóre przedsiębiorstwa były w sta- nie przedstawić informacje właściwe dla rozpatrywanego produktu, to niektóre inne nie posiadały systemu księgo- wania kosztów pozwalającego na odrębne określenie bada- nego produktu. Wobec braku takich informacji uznano, że poddane ustawowej kontroli księgi rachunkowe zapew- niają wiarygodne informacje w odniesieniu do najwęższej grupy produktów obejmującej rozpatrywany produkt, dla jakiej dostępne są niezbędne informacje dotyczące rentow- ności. Dla wszystkich sześciu przedsiębiorstw w próbie produkcja SWR stanowi zasadniczą działalność. Inne pro- dukty wytwarzane przez te przedsiębiorstwa (na przykład liny z drutu ze stali nierdzewnej, SWR mniejszym prze- kroju niż 3 mm, druty stalowe oraz sploty wstępnie naprę- żane) zostały w szerokim rozumieniu uznane za powią- zane z tą zasadniczą działalnością i przy ich produkcji wykorzystuje się zasadniczo te same surowce, urządzenia i tych samych pracowników. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 113 (66) Wykorzystanie rentowności dotyczącej 1997 r. zamiast OD uznano za uzasadnione biorąc pod uwagę, że 1997 r. w dużej części obejmuje OD, który rozpoczyna się w stycz- niu 1997 r. i kończy w marcu 1998 r. (67) Podsumowując, z powyższych powodów uznano, że pod- dane ustawowej kontroli księgi rachunkowe dają reprezen- tatywny i wiarygodny obraz rentowności rozpatrywanego produktu, zgodnie z art. 3 ust. 8 rozporządzenia bazo- wego. (68) W czasie wydania rozporządzenia tymczasowego tylko jeden producent wspólnotowy, którego rok finansowy kończył się w marcu, udostępnił tymczasowe dane doty- czące rentowności. Od tego czasu otrzymano ostateczne informacje i rentowność przemysłu wspólnotowego została ponownie wyliczona i wynosiła - 0,3 % w 1997 r. , który jak wspomniano wyżej, jest reprezentatywny dla OD. Rentowność przemysłu wspólnotowego spadła więc z + 1,3 % w 1994 r. do - 0,3 % w 1997 r. 4. 4. Wnioski dotyczące sytuacji w przemyśle wspólnotowym (69) Niektórzy producenci eksportujący podnosili, że przemysł wspólnotowy był w dobrej kondycji w okresie po 1995 r. i że w związku z tym ustalenie dotyczące istotnej szkody jest nieuzasadnione. (70) Należy przypomnieć (patrz sekcja F. 1 „Uwaga wstępna”), że niezależnie od tego, czy za punkt wyjścia do celów ana- lizy szkody przyjmuje się 1994 r. , czy też 1995 r. , to sytuacja w przemyśle wspólnotowym uległa pogorszeniu. Nawet gdy przyjąć 1995 r. jako punkt wyjścia, to produk- cja, wielkość sprzedaży, zatrudnienie i inwestycje zmniej- szyły się. Zapasy uległy zwiększeniu. Udziały w rynku pozostawały na stabilnym poziomie (zmieniając się z 65,26 % na 65,64 %), a rentowność pozostawała ujemna (-0,3 %). (71) W każdym razie, zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia bazowego, analiza szkody poniesionej przez przemysł wspólnotowy dotyczy całościowej oceny tych wskaźników gospodarczych i żaden z tych wskaźników nie może samo- dzielnie odgrywać roli decydującej. (72) Argument ten zostaje więc odrzucony. H. INTERES WSPÓLNOTOWY (75) Niektóre strony podniosły wątpliwości dotyczące oceny wpływu środków antydumpingowych na branże przemy- słu użytkowników. (76) Należy przypomnieć, że nie otrzymano żadnych odpowie- dzi na kwestionariusze Komisji ze strony przemysłu użyt- kowników, których dotyczyło niniejsze postępowanie (akapit 87 rozporządzenia tymczasowego). Co więcej, nie otrzymano także żadnych informacji po opublikowaniu rozporządzenia tymczasowego. Należy zauważyć, że wnioski opisane w rozporządzeniu tymczasowym wska- zywały na fakt, że nałożenie środków nie wpłynie w zna- czącym stopniu na użytkowników. Wniosek ten nie został zakwestionowana przez użytkowników, zostaje więc niniejszym potwierdzony. (77) Określona liczba zainteresowanych stron argumentowała, że producenci wspólnotowi nie produkują SWR o małym przekroju i że oddziaływanie środków antydumpingowych spowoduje braki tego SWR na rynku wspólnotowym. Argumentowano również, że będzie to miało negatywny wpływ na sytuację w zakresie zatrudnienia u importerów sprowadzających obecnie SWR o małym przekroju do Wspólnoty. (78) Należy przypomnieć, że przemysł wspólnotowy produ- kuje pełną gamę SWR, w tym SWR o małym przekroju. Stwierdza się, że nałożenie środków nie doprowadzi do takiego wzrostu cen, który spowodowałby braki w podaży SWR o małym przekroju na rynku wspólnotowym. Potwierdza się również, że istnieje szereg alternatywnych źródeł dostaw SWR, które nie zostały objęte środkami antydumpingowymi (akapit 105 rozporządzenia tymcza- sowego). (79) Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdza się, że nałożenie ostatecznych środków nie wywrze znacznego negatyw- nego wpływu na podmioty gospodarcze we Wspólnocie. I. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE 4. 5. Wniosek w sprawie szkody (73) Wniosek, że przemysł wspólnotowy poniósł istotną szkodę, jak określono w akapicie 68 rozporządzenia tym- czasowego, zostaje potwierdzona. G. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWO - SKUTKOWY (74) W braku jakichkolwiek nowych informacji, ustalenia tym- czasowe, jak je opisano w akapitach 69–85 rozporządze- nia tymczasowego, zostają potwierdzone. 1. Zakończenie postępowania dotyczącego Korei Południowej (80) W świetle konkluzji określonych w akapitach 24 i następ- nych rozporządzenia tymczasowego, że margines dum- pingu dla Korei Południowej ma charakter de minimis i że nie przedstawiono żadnych nowych argumentów prze- ciwko zakończeniu postępowania w przypadku Korei Południowej, postępowanie dotyczące przywozu pocho- dzącego z Korei Południowej zostaje niniejszym zakoń- czone bez nakładania środków. 114 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 2. Poziom zniesienia szkody (81) W celu ustalenia poziomu środków, które mają być osta- tecznie nałożone, uznano, że ceny w przywozie na warun- kach dumpingowych powinny zostać podniesione do nieszkodliwego poziomu. W celu wyliczenia koniecznego wzrostu cen, to jest marginesu szkody, ceny w przywozie na warunkach dumpingowych zostały porównane z cenami sprzedaży w przemyśle wspólnotowym powięk- szonymi o niedobór zysku i uzasadniony poziom zysku. Należy zauważyć, że ponieważ rentowność przemysłu wspólnotowego została ponownie wyliczona na poziomie - 3 % w 1997 r. (patrz sekcja F ppkt 4. 3 „Rentowność”), element odpowiadający niedoborowi zysku w wyliczeniu sprzedaży po zaniżonych cenach został odpowiednio zmieniony. Poza tym, metodologia zastosowana przy usta- laniu marginesu szkody, jak to określono w akapicie 110 rozporządzenia tymczasowego, zostaje potwierdzona. 3. Zobowiązania (82) Na późnym etapie postępowania kilku producentów eksportujących w ChRL, Meksyku i na Ukrainie zapropo- nowało podjęcie zobowiązań. Ponadto w przypadku Indii i Południowej Afryki, producenci eksportujący przedłożyli zmienione propozycje zobowiązań cenowych, — w odniesieniu do ChRL, biorąc pod uwagę, że żadnemu przedsiębiorstwu z tych państw nie przyznano indywi- dualnego traktowania i że w propozycjach ze strony władz chińskich nie było żadnych gwarancji pozwala- jących na właściwy monitoring, propozycje zobowią- zań nie zostały uznane za możliwe do przyjęcia, — w odniesieniu do Indii (Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd), Meksyku, Południowej Afryki i Ukrainy, rozpatrywani producenci eksportujący zaproponowali zobowiązania cenowe, które uznaje się za możliwe do przyjęcia. (83) Należy przypomnieć, iż z akapitu 112 i następnych roz- porządzenia tymczasowego wynika, że zostały zapropo- nowane zobowiązania przez producentów eksportujących z Węgier i z Polski oraz że zostały one zaakceptowane przez Komisję. Zobowiązania te zostały dostosowane tak, aby odzwierciedlały ustalenia ostateczne postępowania w zakresie przewidzianych w nich cen minimalnych. (84) 4. Forma i poziom środków ostatecznych Środki ostateczne powinny mieć formę ceł ad valorem, któ- rych stawki zostają ustalone indywidualnie dla przedsię- biorstw współpracujących. W odniesieniu do innych pro- ducentów eksportujących, w świetle ustalenia wysokiego poziomu współpracy, należy zastosować najwyższe cło dla poszczególnego przedsiębiorstwa ustalone dla eksportera współpracującego w danym państwie. Dla tych przedsię- biorstw, które zaproponowały możliwe do przyjęcia zobo- wiązania cenowe, środki ostateczne przybierają formę zobowiązań. (85) Zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia bazowego, jeżeli ustalone marginesy dumpingu w odniesieniu do poszcze- gólnego producenta eksportującego były niższe od odpo- wiadającego im wzrostu cen importowych, koniecznego do usunięcia szkody, zgodnie z wyżej przedstawionym wyliczeniem, cła ostateczne zostały ograniczone do usta- lonego marginesu dumpingu. (86) Cła te, wyrażone w procentach ceny CIF netto franco gra- nica Wspólnoty, przed ocleniem wynoszą: — CHIŃSKA REPUBLIKA LUDOWA : Wszyscy producenci/eksporterzy: 60,4 % — WĘGRY: Drótarú és Drótkötél Ipari és Kereske- delmi Rt Wszyscy producenci/eksporterzy: — INDIE: Usha Martin Industries &Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Wszyscy producenci/eksporterzy: — MEKSYK: Aceros Camesa SA de CV Wszyscy producenci/eksporterzy: — POLSKA: Drumet SA Śląskie Zakłady Lin i Drutu „Linodrut” Spółka Akcyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut” Zabrze Spółka z ograniczoną odpowiedzialno- ścią Fabryka Lin i Drutów „Falind” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Górnośląska Fabryka Lin i Drutu „Linod- rut” Bytom Spółka z ograniczoną odpo- wiedzialnością Dolnośląska Fabryka Lin i Drutu „Linod- rut Linmet” Spółka z ograniczoną odpo- wiedzialnością Wszyscy producenci/eksporterzy: — POŁUDNIOWEA AFRYKA: Haggie Wszyscy producenci/eksporterzy: 28,1 % 28,1 % 23,8 % 30,8 % 30,8 % 56,1 % 56,1 % 27,9 % 48,3 % 48,3 % 38,6 % 38,6 % (87) — UKRAINA: Wszyscy producenci/eksporterzy: 51,8 % Poszczególne stawki celne wyszczególnione w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń obecnego dochodzenia antydumpingowego. W związku z tym, odzwierciedlają one sytuację ustaloną w trakcie tego dochodzenia. Te stawki celne obowiązują zatem wyłącz- nie w odniesieniu do przywozu produktów pochodzących z rozpatrywanych państw i produkowanych przez poszczególne wymienione osoby prawne. Produkty wytwarzane przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwa nie- wymienione w sposób wyraźny w materialnej części niniej- szego rozporządzenia, łącznie z jednostkami powiąza- nymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają pozostałym cłom. 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 115 (88) Wszelkie roszczenia dotyczące zastosowania poszczegól- nych stawek celnych (np. w związku ze zmianą nazwy osoby prawnej) powinny być niezwłocznie kierowane do Komisji wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi jakiejkolwiek zmiany dzia- łalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprze- dażą krajową i na wywóz związaną ze zmianą nazwy. J. POBIERANIE CEŁ TYMCZASOWYCH (89) Mając na uwadze wielkość marginesów dumpingu ustalo- nych dla producentów eksportujących oraz ze względu na rozmiary szkody spowodowanej w przemyśle wspólnoto- wym, uznaje się za konieczne ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych tymczasowymi cłami antydumpingo- wymi na mocy rozporządzenia tymczasowego, w wyso- kości stawki ceł ostatecznie nałożonych, chyba że stawki ceł tymczasowych są niższe, w którym to przypadku te ostatnie znajdują zastosowanie, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 1. Ostateczne cło antydumpingowe nakłada się na przywóz sta- lowych lin i drutu, klasyfikowanych obecnie pod kodami CN ex 7312 10 82 (kod TARIC 7312 10 82*10), ex 7312 10 84 (kod TARIC 7312 10 84*10), ex 7312 10 86 (kod TARIC 7312 10 86*10), ex 7312 10 88 (kod TARIC 7312 10 88*10) i ex 7312 10 99 (kod TARIC 7312 10 99*10 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy. 2. Stawkę ostatecznego cła antydumpingowego stosowaną do ceny CIF netto franco granica Wspólnoty, przed ocleniem, pro- duktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wyszczególnione jest następująca: Państwo Przedsiębiorstwo Stawka celna (%) Dodatkowy kod TARIC CHRL Węgry Indie Meksyk Polska Wszystkie przedsiębiorstwa Wszystkie przedsiębiorstwa Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Shakespeare Sarani Calcutta-700 071 India Wszystkie pozostałe przedsiębior- stwa Wszystkie przedsiębiorstwa Drumet SA 87–880 Włocławek, ul. Polna 26/74 Polska Wszystkie pozostałe przedsiębior- stwa Południowa Afryka Wszystkie przedsiębiorstwa Ukraina Wszystkie przedsiębiorstwa 60,4 28,1 23,8 30,8 56,1 27,9 48,3 38,6 51,8 - 8900 8613 8900 8900 8614 8900 8900 8900 3. Jeżeli nie ustalono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych. Artykuł 2 1. Bez względu na przepisy art. 1, ostatecznego cła nie stosuje się do przywozu produktów opisanych w art. 1 ust. 1 powyżej, produkowanych i wywożonych bezpośrednio oraz fakturowanych przywożącemu przedsiębiorstwu we Wspólnocie przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 3, ze strony których zostały przyjęte przez Komisję zobowiązania cenowe na mocy decyzji 1999/572/WE z dnia 13 sierpnia 1999 r. , przyjmującej zobowiązania zaproponowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu stalowych lin i drutu pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Węgier, Indii, Republiki Korei, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy (1). (1) Dz. U. L 217 z 17. 8. 1999, str 63. 116 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 2. Gdy przedstawiany jest wniosek o dopuszczenie do swobodnego obrotu w zastosowaniu zobowiązania, zwolnienie z cła jest uwarunkowane przedstawieniem właściwym służbom celnym odpowiedniego Państwa Członkowskiego ważnej faktury zobowiązania w formie określonej w Załączniku do rozporządzenia tymczasowego, wystawionej przez jedno z przedsiębiorstw wymienionych w ust. 3. W przypadku przedsiębiorstwa z Ukrainy, do faktury zobowiązania dołącza się ważne pozwolenie na wywóz wydane przez władze ukraińskie w formie określonej w Załączniku. 3. Przywóz realizowany w ramach zaproponowanych i przyjętych zobowiązań zgłasza się pod następującymi dodatkowymi kodami TARIC: Państwo Przedsiębiorstwo Dodatkowy kod TARIC Węgry Polska Drótáru és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt. Besenyöi utca 18, 3527 Miskolc, Węgry Drumet SA 87–880 Włocławek, ul. Polna 26/74, Polska Śląskie Zakłady Lin i Drutu „Linodrut” Spółka Akcyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut” Zabrze Spółka z ograniczoną odpowie- dzialnością PL-41–800 Zabrze, ul. Sobieskiego 1, Fabryka Lin i Drutów Falind Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością PL-41–201 Sosnowiec, ul. Niwecka 1 Górnośląska Fabryka Lin i Drutu Linodrut Bytom Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, 41–906 Bytom, ul. Ks. Jerzego Popiełuszki 1 Dolnośląska fabryka Lin i Drutu „Linodrut Linmet” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, 58–309 Wałbrzych, ul. Sługa 2 Meksyk Południowa Afryka Aceros Camesa SA de CV Margarita Maza de Juárez No. 154, Col. Nueva Ind. Vallejo México D. F. C. P. 07700 Meksyk Haggie Lower Germiston Road Jupiter PO Box 40072 Cleveland Republika Południowej Afryki Indie Ukraina Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd. Shakespeare Sarani, Calcutta, 700071 Indie Joint Stock Company, Silur, 343700 Khartsyzsk, Donetsk Region, Ukraina 8616 8617 8619 A023 A023 A024 A025 Artykuł 3 W odniesieniu do przywozu produktów opisanych w art. 1 ust. 1 pochodzących z ChRL, Węgier, Indii, Meksyku, Polski, Południowej Afryki i Ukrainy, kwoty zabezpieczone za pomocą tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem tymczasowym pobiera się w wysokości stawki cła ostatecznie nałożonego. Kwoty zabezpieczone przekraczające stawki ostatecznych ceł antydumpingowych zwraca się. Postępowanie dotyczące przywozu produktów opisanych w art. 1 ust. 1, pochodzących z Republiki Korei, zostaje niniejszym zakończone. Artykuł 4 11/t. 32 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 117 Artykuł 5 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości Państwach Członkowskich. i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Sporządzono w Brukseli, dnia 12 sierpnia 1999 r. W imieniu Rady T. HALONEN Przewodniczący 118 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 11/t. 32 ZAŁĄCZNIK ELEMENTY, KTÓRE NALEŻY PODAĆ W POZWOLENIU NA WYWÓZ OKREŚLONYM W ART. 2 UST. 2 1. Numer kodu sprawozdawczego produktu (ustanowionego w zobowiązaniu zaproponowanym przez danego producenta eksportującego), w tym typ, liczba splotów, liczba drutów w splocie oraz kod CN. 2. Dokładny opis towarów, w tym: — kod produktu przedsiębiorstwa (CPC), — kod CN, — dodatkowy kod TARIC, pod którym towary na fakturze mogą być odprawiane celnie na granicy Wspólnoty, — ilość (podana w kilogramach), — obowiązująca minimalna cena. 3. Numer faktury. 4. Numer i data wydania pozwolenia na wywóz. 5. Nazwa importera, któremu wystawiana jest faktura bezpośrednio przez przedsiębiorstwo


title: 1999 m. rugpjūčio 12 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1796/1999 dėl galutinio antidempingo muito nustatymo ir nustatyto laikino antidempingo muito galutinio surinkimo už plieninių lynų ir kabelių, kurių kilmės šalys yra Kinijos Liaudies Respublika, Vengrija, Indija, Meksika, Lenkija, Pietų Afrika ir Ukraina, importą ir antidempingo tyrimo dėl Korėjos Respublikos kilmės produktų importo nutraukimo

text: 106 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 31999R1796 1999 8 17 EUROPOS BENDRIJŲ OFICIALUSIS LEIDINYS 11/32 t. L 217/1 TARYBOS REGLAMENTAS (EB) Nr. 1796/1999 1999 m. rugpjūčio 12 d. dėl galutinio antidempingo muito nustatymo ir nustatyto laikino antidempingo muito galutinio surinkimo už plieninių lynų ir kabelių, kurių kilmės šalys yra Kinijos Liaudies Respublika, Vengrija, Indija, Meksika, Lenkija, Pietų Afrika ir Ukraina, importą ir antidempingo tyrimo dėl Korėjos Respublikos kilmės produktų importo nutraukimo EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA, atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, (3) Buvo apsvarstytos šalių pateiktos žodinės ir rašytinės pasta- bos, ir tam tikrais atvejais atsižvelgiant į jas buvo pakeistos galutinės išvados. atsižvelgdama į 1995 m. m. gruodžio 22 d. Tarybos reglamentą (EB) Nr. 384/96 dėl apsaugos nuo importo dempingo kaina bei subsidijuoto importo iš Europos Bendrijos narėmis nesančių valstybių (1), ypač jo 9 straipsnį ir 10 straipsnio 2 dalį, atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą, pateiktą po konsultacijų su Patariamuoju komitetu, kadangi: (1) (2) A. LAIKINOSIOS PRIEMONĖS Vadovaudamasi Reglamentu (EB) Nr. 362/1999 (2) (toliau – laikinasis reglamentas), Komisija nustatė laikinąjį anti- dempingo muitą už plieninių lynų ir kabelių, kurių kilmės šalys yra Kinijos Liaudies Respublika (KLR), Indija, Meksi- ka, Pietų Afrika ir Ukraina, importą ir priėmė įsipareigoji- mus, pasiūlytus kai kurių Vengrijos ir Lenkijos eksportuo- tojų, B. TOLESNĖ PROCEDŪRA Po laikinojo antidempingo muito nustatymo suinteresuo- toms šalims jų prašymais buvo suteikta galimybė būti išklausytoms Komisijos akivaizdoje. Šalys raštu buvo infor- muotos apie esminius faktus ir svarstymus, kurių pagrindu buvo ketinta rekomenduoti nustatyti galutinius muitus ir galutinai surinkti sumas, užtikrintas laikinuoju muitu. Joms taip pat buvo suteiktas laikotarpis, per kurį jos galėjo kreip- tis su atitinkamais prašymais po pirmiau minėtų faktų nustatymo. (1) OL L 56, 1996 3 6, p. 1. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 905/98 (OL L 128, 1998 4 30, p. 18). (2) OL L 45, 1999 2 19, p. 1. C. APTARIAMAS PRODUKTAS IR PANAŠUS PRODUKTAS 1. Aptariamas produktas (4) (5) (6) (7) Reikėtų prisiminti, kad laikinojo reglamento 7 konstatuo- jamoji dalis aptariamą produktą apibūdino kaip plieninius lynus ir kabelius, įskaitant uždaros konstrukcijos lynus, išskyrus nerūdijančio plieno lynus ir kabelius, kurių mak- simalus išorinis skersmuo yra didesnis nei 3 mm (remian- tis pramonine terminologija, toliau – suvyta viela iš plie- no, arba SWR („steel wire ropes“). Buvo tvirtinama, kad SWR turėtų būti išskirti į du nesusi- jusius produktus pagal aprašytas dvi jų paskirtis: bendros paskirties ir naudojimo lynus ir specialios paskirties lynus, naudojamus specialiose pramonės šakose. Nors buvo tvirtinama apie du nesusijusius produktus, t. y. bendros paskirties lynus ir specialios paskirties lynus, buvo nustatyta, kad produktus eksportuojantys gamintojai gamino labai skirtingų rūšių SWR ir kad visi SWR turėjo tokias pačias pagrindines fizines savybes (plieninės vielos supintos į juostas, apvyniotas aplink šerdį, kurią sudaro lynas ir jo šerdis). Nustatyta, kad visi SWR turi tokias pačias pagrindines technines savybes (visi jie turi tam tikrą skai- čių vielų pintoje juostoje, tam tikrą pintų juostų skaičių lyne, tam tikrą skersmenį ir formą). Skirtingos SWR rūšys gali būti skirstomos į įvairias pro- duktų kategorijas, atsižvelgiant į jų fizines ir technines savybes. Nors SWR produktų grupės pradžioje ir pabaigoje esantys produktai tarpusavyje negali būti pakeičiami, nustatyta, kad į gretimas produktų grupes įeinantys SWR gali būti vienas kito pakaitalais. Padaryta išvada, kad egzis- tuoja tam tikras SWR persidengimas ir konkurencija skir- 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 107 (8) (9) tingose grupėse. Atsižvelgiant į šį persidengimą grupėse, neįmanoma nustatyti aiškaus skirtumo tarp visų šių SWR grupių. Ši išvada atitinka Europos Bendrijų Teisingumo Teismo praktiką (1). Galiausiai atsižvelgiant į tai, kad, kaip nustatyta, SWR turi tokias pačias pagrindines fizines ir technines savybes ir paskirtį, nepaisant esančių skirtumų tarp toliausiai viena nuo kitos nutolusių SWR produktų grupių, ir į tai, kad tarp SWR, sudarančių gretimas produktų grupes, egzistuoja konkurencija, padaryta išvada, kad visą asortimentą sudaro vienas produktas ir dėl to visi SWR turėtų būti laikomi vienu produktu. 2. Panašus produktas Reikėtų prisiminti, kad, remiantis laikinojo reglamento 8 konstatuojamąja dalimi, Komisija nustatė, kad iš suintere- suotų šalių importuoti SWR ir Bendrijos pramonės gami- nami bei Bendrijoje parduodami SWR savo pagrindinėmis fizinėmis ir techninėmis savybėmis buvo panašūs vieni į kitus. Nustatyta, kad tiek Bendrijos pagamintų, tiek į ją importuotų SWR paskirtis yra iš esmės tokia pati, ir jie tar- pusavyje konkuruoja. (10) Buvo teigiama, kad Bendrijos gamintojų pagaminti ir par- duoti SWR nebuvo panašūs į SWR, importuotus iš suinte- resuotų šalių. Ypač buvo teigiama, kad eksporto šalyse buvo gaminami plataus vartojimo SWR, o Bendrijos gami- nami produktai buvo specializuoti. Be to, buvo tvirtinama, kad tiriamuoju laikotarpiu Bendrijos gamintojai į SWR asortimentą įtraukė daugiau vadinamųjų specializuotų pro- duktų grupių, kaip matyti iš jų kainų, taikomų vienam vie- netui, padidėjimo. (11) Buvo padarytos šios išvados: — kaip buvo nustatyta, Bendrijos gamintojai, kaip ir pro- duktus eksportuojantys gamintojai, gamino visą SWR asortimentą, t. y. tiek labiau specializuotus SWR, tiek platesnio vartojimo SWR, — Bendrijos gamintojų ir produktus eksportuojančių gamintojų gaminamų produktų persidengimas yra aki- vaizdus, atsižvelgiant į prekybos apimtis, kur pasitaikė tapačių SWR modelių (75 % eksportuojančių gamin- tojų prekybos apimties ir 51 % Bendrijos pramonės prekybos apimties). Apie šį persidengimą taip pat liu- dija tai, kad klasifikuojant pagamintus Bendrijoje SWR ir iš kitur importuotus SWR, taikomi visi atitinkami KN kodai. (1) 1) Byla Nr. C-175/87 Matsushita Electric Industrial Co. Ltd vs. Coun- cil (1992) ECR I, p. 1409. (12) Atsižvelgiant į tai, patvirtinamos preliminarios išvados, kad gaminami Bendrijoje SWR ir importuoti SWR yra panašūs produktai, (EB) apibrėžta Nr. 384/96 1 straipsnio 4 dalyje (toliau – pagrindinis regla- mentas). Reglamento kaip D. DEMPINGAS 1. Normalioji vertė 1. 1. Normaliosios vertės nustatymas (13) Vienas produktus eksportuojantis gamintojas iš Indijos tvirtino, kad tiriamuoju laikotarpiu nuo 1997 m. sausio 1 d. iki 1998 m. kovo 31 d. (toliau – TL) gamybos išlaidos turėtų būti nustatytos remiantis duomenimis, susijusiais su laikotarpiu, buvusiu prieš TL. Tačiau, vadovaujantis pagrin- dinio reglamento 6 straipsnio 1 dalimi ir siekiant nustatyti su dempingu susijusius faktus, pasirinkus tam tikrą TL, paprastai apsiribojama su TL susijusios informacijos anali- ze. Nebuvo pateikta jokių įrodymų, patvirtinančių, kad tikslingiau naudoti tuos gamybos kaštus, kurie yra susiję su laikotarpiu, buvusiu prieš TL. Ypač reikėtų pabrėžti, kad ir tiriamuoju laikotarpiu produktus eksportuojantis gamin- tojas gamindavo ir parduodavo aptariamų rūšių produk- tus. Dėl to išvados, paremtos su TL susijusiais duomenimis, buvo laikomos reprezentatyviomis, ir atsižvelgiant į tai prašymas nebuvo patenkintas. (14) Produktus eksportuojantis gamintojas iš Pietų Afrikos ir vienas produktus eksportuojantis gamintojas iš Indijos prieštaravo metodui, naudotam siekiant nustatyti apta- riamo produkto normaliąją vertę. (15) Produktus eksportuojantis gamintojas iš Pietų Afrikos tvir- tino, kad vidaus prekybos pelno norma buvo apskaičiuota netinkamai, nes buvo remtasi visomis vidaus operacijomis, įskaitant kalnakasyboje naudojamų SWR vidaus prekybą. Atsižvelgdamas į ypatingas savybes, būdingas kalnakasy- boje naudojamiems SWR, neeksportuojamiems į Bendriją, pelningai parduodamiems ir laikomiems specialiais pro- duktais, kuriems panaudoti reikalinga sudėtinga įranga, jis tvirtino, kad apskaičiuojant kitų lynų normaliąją vertę neturėtų būti atsižvelgta į pelną, gautą vidaus rinkoje pardavus kalnakasyboje naudojamus SWR. (16) Produktus eksportuojantis gamintojas iš Indijos paprašė, kad apskaičiuojant normaliąją vertę nebūtų atsižvelgta į kai kurių brangių produktų vidaus pardavimus, remiantis tuo, kad TL šie produktai nebuvo eksportuojami arba tik retais atvejais ir kad prekyba šių rūšių produktais vidaus rinkoje atnešdavo ypač didelį pelną bei iškreipdavo aptariamo pro- dukto duodamą vidutinį pelną. 108 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. (17) Nustatyta, kad Pietų Afrikos kalnakasyboje naudojami SWR ir Indijos apibūdinti brangūs produktai yra į aptaria- mus produktus panašūs produktai, kaip apibrėžta pagrin- dinio reglamento 1 straipsnio 4 dalyje. Dėl to, vadovaujan- tis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 3, 4 ir 6 dalimis, pelno norma, naudota nustatyti normaliąją vertę, buvo api- brėžta teisingai, t. y. remiantis bendrais panašių produktų įprastos prekybos rezultatais vidaus rinkoje. Šiuo atžvilgiu reikėtų pažymėti, kad nustatant pelno normą remiamasi pagrindinio reglamento 2 straipsnio 6 dalimi tol, kol apta- riamų rūšių produktai yra laikomi panašiais produktais, kaip apibrėžta pagrindiniame reglamente, ir nesvarbu, ar šios prekės buvo eksportuotos į Bendriją. (18) Atsižvelgiant į tai, šie tvirtinimai buvo atmesti. (19) Kaip alternatyvą Indijos įmonė paprašė, kad pelno vidur- kis būtų apskaičiuotas remiantis visa vidaus prekyba, t. y. tiek pelningų, tiek nepelningų produktų pardavimais, o ne tik pelningų rūšių produktų pardavimais. Šiuo atžvilgiu rei- kėtų pažymėti, kad, vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 6 dalimi, apskaičiuojant pelną turi būti remia- masi tik tais duomenimis, kurie apibūdina eksportuojan- čios šalies įprastą vidaus prekybą panašiais produktais. Šiuo atžvilgiu, jeigu kurios nors rūšies produktų pardavi- mai neviršija šių produktų savikainos, nustatant pelno normą į tokius pardavimus gali būti atsižvelgta tik tais atvejais, kai pelno neduodančių tokios rūšies produktų pardavimų apimtys nėra didesnės kaip 20 % bendros pre- kybos šios rūšies produktais arba kai vidutinė svertinė par- davimo kaina nėra žemesnė už vidutinę svertinę vieneto savikainą. Šios taisyklės buvo laikomasi siekiant nustatyti pelno normą, dėl to alternatyvus prašymas taip pat negali būti patenkintas. kitos bendradarbiauti linkusios rinkos ekonomikos trečio- sios šalies, nepatenkančios į šio tyrimo sferą, buvo nutarta, kad Lenkijos kaip panašios šalies pasirinkimas būtų labiau- siai pagrįstas, siekiant apskaičiuoti normaliąją vertę Kinijai ir Ukrainai. (23) Prieš atliekant preliminarų tyrimą, produktus eksportuo- jantys gamintojai iš Kinijos ir Ukrainos abejojo Lenkijos kaip panašios šalies pasirinkimu: buvo tvirtinama, kad, atsižvelgiant į importo muito dydį, vidaus rinkos dydį ir konkurenciją vidaus rinkoje, labiau tiktų Pietų Korėja. Tačiau Lenkija buvo laikoma tinkama atsižvelgiant į jos nedidelius importo muitus, vidaus rinkos dydį ir atvirumą, konkurenciją tarp vidaus gamintojų ir tai, kad SWR iš Len- kijos buvo galima geriausiai palyginti su tokiais pačiais modeliais iš Kinijos ir Ukrainos. (24) Buvo pažymėta, kad nors Pietų Korėjoje importo muitas buvo nedidelis, jos vidaus prekyba, išreikšta procentiniu dydžiu, buvo gerokai mažesnė ir panaši į produktų importą į Bendriją iš KLR. (25) Atsižvelgiant į tai, Lenkijos kaip panašios šalies pasirinki- mas tiek Ukrainai, tiek KLR buvo laikomas labiausiai pagrįstu. 2. Eksporto kaina (26) Atsižvelgiant į tai, kad nebuvo pateikta jokių pastabų dėl laikinojo reglamento eksporto kainos, patvirtinamos 14–17 konstatuojamosiose dalyse pateiktos išvados. (20) Atsižvelgiant į tai, kad nebuvo pateikta jokių kitų pastabų dėl normaliosios vertės, patvirtinamos laikinojo regla- mento 9–13 konstatuojamosiose dalyse pateiktos išvados. 3. Palyginimas 1. 2. Šalies, panašios į ne rinkos ekonomikos šalis, parinkimas (21) Produktus eksportuojantys gamintojai iš Kinijos ir Ukrai- nos abejojo, ar kaip panaši šalis Indija buvo pasirinkta pagrįstai, ir paprašė peržiūrėti preliminarų panašios šalies pasirinkimą. Produktus eksportuojantis gamintojas iš Ukrainos pasiūlė pasirinkti Korėjos Respubliką (toliau – Pietų Korėja), nes jos rinka buvo atvira. (22) Teiginiai, pateikti prieš Indijos kaip panašios šalies pasirin- kimo pagrįstumą, buvo kruopščiai išanalizuoti, ir dėl toliau nurodytų priežasčių buvo nutarta atsisakyti Indijos kaip panašios šalies pasirinkimo. Atsižvelgiant į tai, kad nebuvo (27) Vienas produktus eksportuojantis gamintojas iš Lenkijos pakartojo savo prašymą dėl normaliosios vertės patikslini- mo, atsižvelgiant į skirtumus tarp vidaus ir eksporto pre- kybos išlaidų laikant atsargas ir jas sandėliuojant. Tačiau atsižvelgiant į tai, kad nebuvo pateikta naujų įrodymų dėl minėtų veiksnių įtakos kainų palyginimui, vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 10 dalies k punktu, prašymas buvo atmestas. (28) Tas pats produktus eksportuojantis gamintojas iš Lenkijos ir vienas produktus eksportuojantis gamintojas iš Vengri- jos pakartojo savo prašymus dėl normaliosios vertės patikslinimo atsižvelgiant į besiskiriančius prekybos lygius. Remiantis pateiktais naujais įrodymais, prašymai buvo apsvarstyti ir priimti, nes buvo įrodyta, kad eksporto kai- nos ir normaliosios vertės palyginimas buvo atliktas skir- tinguose prekybos lygiuose, ir šis skirtumas turėjo įtakos kainų palyginimui. 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 109 (29) Vienas eksportuojantis gamintojas iš Indijos pateikė pra- šymą dėl patikslinimo atsižvelgiant į prekybos lygį, remda- masis tuo, kad eksportuoti produktai buvo parduoti did- menininkams, o vidaus rinkoje produktai buvo parduoti tiek didmenininkams, tiek galutiniams vartotojams. Šie skirtumai buvo įvertinti, atsižvelgus į prašymo pagrįstumą. produktais, kurie, kaip buvo pirmiau aprašyta, vėliau buvo perdirbti. Pagrįsdamas šį prašymą, produktus eksportuo- jantis gamintojas nurodė, kad bet kokios antidempingo priemonės turėtų būti taikomos visoms importo operaci- joms, susijusioms su aptariamu produktu. (30) Vienas produktus eksportuojantis gamintojas iš Lenkijos abejojo, ar, siekiant padaryti preliminarias išvadas ir eks- porto kainą konvertuojant į vietinę valiutą teisinga naudoti vidutinį mėnesio valiutos keitimo kursą. Šis produktus eks- portuojantis gamintojas tvirtino, kad turėjo būti panaudoti faktiškai taikyti valiutų kursai. Šiuo atžvilgiu reikėtų pažy- mėti, kad įprasta taikyti vidutinį mėnesio valiutos keitimo kursą. Be to, buvo patikrinti abu būdai ir nustatyta, kad skirtumas yra labai nedidelis, o bet kokius teigiamus skir- tumus atsvėrė neigiami skirtumai, t. y. valiutos keitimo kursai nesumažėjo arba nepadidėjo dėl kurio nors vieno iš šių būdų, o jų įtaka galutiniam dempingo skirtumui nebuvo materiali. Dėl to buvo nutarta naudoti, kaip įprasta, vidu- tinį mėnesio valiutos keitimo kursą. (31) Produktus eksportuojantis gamintojas iš Pietų Afrikos paprašė suteikti išlygą dėl eksporto kainų konvertavimo į valiutą, remdamasis tuo, kad lyginant žemiausią valiutos ir ekiu keitimo kursą TL ir aukščiausią kursą 1999 m. , maty- ti, kad ekiu buvo gerokai nuvertėjęs. (32) Vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 10 dalies j punktu, šis prašymas buvo atmestas, nes valiutų keitimo kursų svyravimai TL nebuvo ilgalaikiai, tad patiks- linimas nebūtų buvęs pagrįstas. Be to, reikėtų pažymėti, kad TL ekiu devalvacija lyginant su Pietų Afrikos rendu buvo labai nedidelė. (33) Atsižvelgiant į tai, kad nebuvo pateikta jokių kitų pastabų dėl kainų palyginimo, patvirtinamos laikinojo reglamento 17–19 ir 21–23 konstatuojamosiose dalyse pateiktos išva- dos. 4. Dempingo skirtumai 4. 1. Metodologija (34) Preliminariame etape, kai buvo siekiama nustatyti dempin- gą, buvo neatsižvelgta į Indijos gamintojo eksportuotus SWR, parduotus su juo susijusiam importuotojui iš Bend- rijos ir vėliau šio gamintojo perdirbtus. (35) Po to, kai buvo padarytos laikinosios išvados, produktus eksportuojantis gamintojas iš Indijos suabejojo šiuo požiū- riu. Dempingą, nustatytą produktų eksporto metu, buvo prašoma išreikšti procentiniu dydžiu nuo bendros CIF kai- nos, t. y. įskaitant eksporto operacijas, susijusias su šiais (36) Šis prašymas negalėjo būti patenkintas. Pirmiausia būtų buvę sudėtinga nustatyti tų importuotų produktų eksporto kainą, nes jie prieš juos parduodant buvo perdirbti. Antra, eksportas, į kurį buvo atsižvelgta siekiant nustatyti dem- pingo skirtumą, sudarė 80 % viso eksporto, kurį produk- tus eksportuojantis gamintojas perpardavė Bendrijoje TL. Šis faktas buvo laikomas pakankamu pagrindu siekiant padaryti reprezentatyvias išvadas. Trečia, atsižvelgiant į tai, kad dempingui apskaičiuoti negalima buvo naudoti duo- menų apie eksportuotų produktų pardavimus, susijusius su vėliau perdirbtais produktais, jais buvo negalima pasiremti apskaičiuojant dempingo skirtumą, nes gauti duomenys būtų buvę iškraipyti dėl dirbtinio dempingo skirtumo sumažinimo. (37) Dėl to patvirtinami metodai, kuriais remiantis buvo pada- rytos laikinosios išvados ir nustatytas likutis, kaip nustatyta 24–26 konstatuojamosiose dalyse. 4. 2. Dempingo skirtumų dydžiai (38) Vadovaujantis pagrindinio reglamento 2 straipsnio 11 dali- mi, kiekvienos produkto rūšies svertinis normaliosios kai- nos vidurkis buvo palygintas tame pačiame prekybos lygyje su svertiniu eksporto kainos ex-works vidurkiu. (39) Po apskaičiavimų peržiūros, ypač atsižvelgiant į tai, kad, apskaičiuojant normaliąsias vertes KLR ir Ukrainai, buvo pasiremta gamintojų iš Lenkijos vidaus prekyba, galutinai nustatyti dempingo skirtumai, išreikšti procentiniu dydžiu nuo CIF kainos Bendrijos pasienyje, yra tokie: – KINIJOS LIAUDIES RESPUBLIKA: 60,4 % – VENGRIJA: Drótáru és Drótkötél Ipari és Kereske- delmi Rt. Visi gamintojai/eksportuotojai: 28,1 % 28,1 % – INDIJA: Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Visi gamintojai/eksportuotojai: – KORĖJOS RESPUBLIKA: Kiswire Ltd. Manho Rope & Wire Ltd. Chung Woo Rope Co. Ltd Chun Kee Steel and Wire Rope Co. Ltd 23,8 % 30,8 % 30,8 % 1,2 % 0,1 % 0,2 % 0,4 % 110 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. – MEKSIKA: Aceros Camesa SA de CV Visi gamintojai/eksportuotojai: – LENKIJA: Drumet SA Slaskie ZakladyLin i Drutu „Linodrut“ Spólka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnos- cia Fabryka Lin i Drutów „Falind“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Lino- drut“ Bytom Spólka organiczona odpo- wiedzialnoscia Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Lino- drut Linmet“ Spólka z organiczona odpo- wiedzialnoscia Visi gamintojai/eksportuotojai: – PIETŲ AFRIKA: Haggie Rand Ltd. (įmonė pakeitė pavadi- nimą ir šiuo metu vadinasi Haggie) Visi gamintojai/eksportuotojai: – UKRAINA: E. BENDRIJOS PRAMONĖ 95,6 % 95,6 % 27,9 % 48,3 % 48,3 % 132 % 132 % 51,8 % — D. Koronakis SA (Graikija), — Metalcalvi Wire Ropes (Italija), — Midland Wire Cordage Co. Ltd (JK), — Randers Rebslaareri (Danija), — Redaelli Tecnacordati SpA (Italija), — Trefileurope (Prancūzija), — Trenzas Y Cables SL (Ispanija), — Vereinigte Drahtseilwerke GmbH (Vokietija), — Voest-Alpine Austria Draht GmbH (Austrija), — Vornbäumen-Stahlseile GmbH (Vokietija), — Wadra GmbH (Vokietija). 3. Bendrijos pramonės importuoti produktai (43) Kai kurios suinteresuotos šalys abejojo Bendrijos atliktais importo apimčių apskaičiavimais. (44) Reikia pažymėti, kad informacija apie importą buvo paremta tinkamai patvirtintais duomenimis, pateiktais eks- portuotojų ir įtrauktais į jų produktų eksporto apskaitą. Tokiu būdu buvo nustatyta, kad Bendrijos pramonės pro- duktų importas tiriamuoju laikotarpiu sudarė 4,4 % suvar- tojimo. 1. Bendrijos gamyba (45) (40) Atsižvelgiant į tai, kad nauja informacija nebuvo pateikta, patvirtinamos laikinojo reglamento 34–36 konstatuoja- mosiose dalyse pateiktos laikinosios išvados. Patvirtinamos laikinajame reglamente pateiktos tyrimo išvados, kad pagrindinė Bendrijos pramonės veikla, atsiž- velgiant į mažas jos importo apimtis, buvo susijusi su SWR gamyba. Be to, šios mažos apimtys nebuvo tokios, kad galėtų Bendrijos gamintojus apsaugoti nuo žalingų dem- pingo padarinių arba leistų jiems gauti nepagrįstos naudos iš aptariamų produktų importo. 2. Bendrijos pramonė (41) Po pastabų, gautų iš suinteresuotų šalių, nustatoma, kad Bendrijos pramonę sudaro toliau išvardytos įmonės. (42) Kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 4 straipsnyje, „Bendrijos pramonę“ sudarė šie 16 Bendrijos gamintojų ir 4 Bendrijos gamintojai, prisidėję prie skundo ir bendradar- biavę tyrimo metu: — Bremer Drahtseilerei Lüling GmbH (Vokietija), — Bridon Internatonal. Ltd (JK), — BTS Drahtseile GmbH (Vokietija), — Cables Y Alambres Especiales SA (Ispanija), — Casar Drahtseilwerk Saar GmbH (Vokietija), — Cordoaria Oliveira SA (Portugalija), — Drahtseilerei Gustav Kocks GmbH (Vokietija), — Holding FICADI (Prancūzija), — Iscar Funi Metalliche (Italija), F. ŽALA 1. Preliminari pastaba – tiriamasis laikotarpis (46) Buvo teigiama, kad 1994 m. įtraukimas iškreipia tyrimą dėl padarytos žalos, atsižvelgiant į tai, kad didžiausi produktų kiekiai buvo importuoti nuo 1994 iki 1995 m. ir kad po to produktų importo apimtys iš suinteresuotų šalių buvo stabilios. Be to, buvo teigiama, kad nuo 1995 m. iki TL Bendrijos pramonės padėtis liko stabili. Dėl to tyrimo dėl padarytos žalos laikotarpis turėjo prasidėti nuo 1995 m. (47) Šiuo tyrimu buvo siekiama įvertinti produktų importo dempingo kaina įtaką Bendrijos pramonės ekonomikai TL. Norint atlikti tokį tyrimą, remiantis duomenimis, apibūdi- nančiais prieš TL buvusius metus, būtina nustatyti tenden- cijas, susijusias su daugeliu rodiklių. Dėl to siekiant nustatyti, kokios tendencijos vyravo, nesvarbu, ar tyrimo pradžia buvo pasirinkti 1994 m. , ar 1995 m. 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 111 (48) Bet kuriuo atveju reikėtų pažymėti, kad: — skirtingai negu buvo tvirtinta, kad didžiausia produktų dalis iš suinteresuotų šalių buvo eksportuota nuo 1994 m. iki 1995 m. , šių produktų importas ir toliau didėjo po 1995 m. (+ 12 % nuo 1995 m. iki TL), — per visą aptariamą laikotarpį šių importuotų produktų kainos liko gerokai mažesnės nei Bendrijos pramonės produktų kainos, — dėl šių produktų importo poveikio padėčiai Bendrijos pramonėje nuo 1994 m. iki 1995 m. pelnas gerokai sumažėjo (nuo 1,3 % iki – 0,3 %), o šis sumažėjimas sutapo su rinkos dalies praradimu (~ 10 procentų). Kaip nurodyta laikinajame reglamente, nuo 1995 m. iki 1996 m. , mažindama kainas, Bendrijos pramonė mėgino išlaikyti rinkos dalį, tačiau taip patirdama tik didesnių nuostolių (nuo – 0,3 % iki – 0,7 %). Siekdama sumažinti šiuos nuostolius, nuo 1996 m. iki 1997 m. Bendrijos pramonė vėl padidino savo kainas. Tačiau tokiu būdu rinkos dalis tik dar labiau sumažėjo, — atsižvelgiant į tai, tokį padėties Bendrijos pramonėje pablogėjimą lėmė tiek produktų importo iš suintere- suotų šalių apimtys, tiek šių importuotų produktų žemos kainos. de minimis. Šiuo atžvilgiu buvo tvirtinama, kad didžioji produktų iš Meksikos dalis buvo importuota su Bendrijos gamintoju susijusio importuotojo, dėl to, siekiant nustatyti Meksikos produktų importo apimtis, neturėtų būti atsi- žvelgiama į tokį importą. Atitinkamai likęs Meksikos kil- mės produktų importas būtų de minimis, todėl, siekiant ištirti padarytą žalą, Meksikos produktų importas turėtų būti išskaičiuotas iš likusio aptariamų produktų importo. (53) Reikia pažymėti, kad siekiant įvertinti, ar, vadovaujantis pagrindinio reglamento 9 straipsnio 3 dalimi, suinteresuo- tos šalies produktų importas turėtų būti laikomas de mini- mis, turi būti apskaičiuotas bendras suinteresuotos šalies kilmės importuotų produktų kiekis. (54) Dėl to patvirtinamos produktų importo apimtys, nurody- tos laikinojo reglamento 45 ir 48 konstatuojamosiose dalyse, t. y. 3 % suvartojimo per TL, ir atmetamas teiginys, kad Meksikos kilmės produktų importas yra de minimis. (49) Remiantis tuo, tvirtinimas dėl tendencijų pasireiškimo pra- džios nustatymo turi būti paneigtas. 3. Dempingo sąlygomis importuotų produktų kaina (50) Dėl šių priežasčių laikotarpis, pasirinktas ištirti ekonominę padėtį Bendrijos pramonėje, leido tinkamai įvertinti situa- ciją ir teisingai atspindėti SWR rinkos pokyčius Bendrijoje. 2. Kumuliacija 2. 1. Importas iš Vengrijos (51) Vienas produktus eksportuojantis gamintojas pakartojo savo tvirtinimą, kad produktų importas iš Vengrijos turėtų būti išskaičiuotas iš produktų importo iš kitų suinteresuotų šalių. Tačiau nebuvo pateikti jokie nauji įrodymai, patvir- tinantys produktų importo iš Vengrijos išskaičiavimo pagrįstumą. Dėl to patvirtinami kumuliacijos pagrindai, pateikti laikinojo reglamento 47 konstatuojamojoje dalyje. 2. 2. Importas iš Meksikos (52) Vienas produktus eksportuojantis gamintojas tvirtino, kad Meksikos produktų importas turėtų būti išskaičiuotas iš kitų suinteresuotų šalių produktų importo, remiantis tuo, kad šių Meksikos produktų importas turėtų būti laikomas 3. 1. Bendrijos kainų palyginimas su dempingo sąlygomis importuotų produktų kainomis (55) Buvo tvirtinama, kad veiksniai, kuriais buvo remtasi skirs- tant SWR į grupes siekiant apskaičiuoti kainos sumaži- nimą, neleidžia prasmingai ir tinkamai palyginti kainų. Buvo teigiama, kad tokie veiksniai kaip galvanizacija, tem- pimo stiprumo jėga, šerdis ir apvalkalas, į kuriuos apskai- čiuojant kainos sumažinimą nebuvo atsižvelgta, ir tokie papildomi veiksniai, kaip leidžiamas skersmens nukrypi- mas, pailgėjimo faktorius ir leistina apkrova, neįtraukti į klausimyną, daro įtaką kainoms. Be to, buvo tvirtinama, kad toks pats skirstymas į rūšis turėtų būti taikomas atlie- kant dempingo ir padarytos žalos apskaičiavimus. (56) Padarytos šios išvados: — siekiant apskaičiuoti kainos sumažinimą, SWR buvo suskirstyti į rūšis pagal vielų skaičių ir pintų juostų skaičių lyne, lyno formą ir jo skersmenį. Nustatyta, kad šie veiksniai yra pagrindiniai SWR kainą lemiantys fak- toriai. Nustatyta, kad kiti veiksniai kaip galvanizacija, tempimo stiprumo jėga, šerdis ir apvalkalas, neįtraukti į kainos sumažinimo įvertinimą, daro tik antraeilio pobūdžio įtaką kainoms Bendrijos rinkoje. Atlikus kainos sumažinimo apskaičiavimus ir SWR suskirsčius į rūšis, buvo gauti išsamūs duomenys tiek apie produktus eksportuojančių gamintojų prekybos apimtis, tiek apie Bendrijos pramonės prekybos apim- tis, todėl šie apskaičiavimai buvo reikšmingi ir repre- zentatyvūs. 112 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. — klausimyne nenumatytų papildomų veiksnių (leidžia- mas skersmens nukrypimas, pailgėjimo faktorius ir leistina apkrova) įtraukimas buvo laikomas nereikalin- gu, atsižvelgiant į tai, kad šie veiksniai daugiausia buvo pagrindinių SWR apibūdinančių požymių deriniai, į kuriuos jau buvo atsižvelgta skirstant šį produktą į rūšis. Manoma, kad kainų palyginimas nebūtų tiksles- nis, jeigu į juos būtų atsižvelgta, todėl šis prašymas tik be pagrindo apsunkintų visas suinteresuotas šalis, — produkto skirstymas į rūšis, siekiant apskaičiuoti dem- pingo skirtumą, nebuvo laikomas tinkamu būdu apskaičiuoti kainos sumažinimą, atsižvelgiant į tai, kad siekiant nustatyti dempingo skirtumus dažniausiai buvo lyginamas vienos įmonės produktų asortimentas, t. y. vienos ir tos pačios įmonės gaminami tie patys produktai, parduodami keliose rinkose. Tačiau, siekiant apskaičiuoti kainos sumažinimą, buvo lyginamos didesnės SWR grupės, parduodamos didesnio suintere- suotų šalių skaičiaus. Dėl to laikoma, kad laikinajame reglamente naudota metodologija suteikė tinkamesnį kainos sumažinimo įvertinimo pagrindą: buvo atsi- žvelgta ne tik į pagrindinius kainai įtaką darančius veiksnius, bet ir į didesnes prekybos apimtis, — galiausiai nustatyta, kad į vieną grupę įeinantiems įvai- rių rūšių SWR nebūdingi jokie didesni kainų skirtumai. 4. Bendrijos pramonės padėtis (61) Kai kurie produktus eksportuojantys gamintojai teigė, kad Bendrijos pramonė nepatyrė materialinės žalos, kaip api- brėžta pagrindinio reglamento 3 straipsnyje, atsižvelgdami į tai, kad nuo 1994 iki TL Bendrijos pramonės gamyba, pajėgumai, kainos, investicijos ir našumas išliko stabilūs. 4. 1. Gamyba (62) Nustatyta, kad tiriamuoju laikotarpiu gamybos lygis liko stabilus (+ 1 %), ir tai turėtų būti vertinama kartu su didė- jančiais atsargų kiekiais (+ 30 %) ir sumažėjusia prekybos apimtimi (-9 %), kaip apibrėžta laikinojo reglamento 58–60 konstatuojamosiose dalyse. Be to, reikėtų prisimin- ti, kad šiuo laikotarpiu suvartojimas padidėjo 5 %. 4. 2. Pajėgumai ir investicijos (57) Galiausiai atmetami teiginiai dėl produktų skirstymo į kla- ses siekiant apskaičiuoti kainų sumažinimą. (63) Patvirtinamos pateiktos laikinojo reglamento 59 ir 65 kon- statuojamosiose dalyse išvados, kad, remiantis laikinuoju reglamentu, pajėgumų padidėjimą (+ 11 %) lėmė investici- jos į didesnio našumo įrenginius. 3. 2. Prekybos lygis 4. 3. Pelningumas (58) Kai kurios suinteresuotos šalys teigė, kad pardavimo kai- nos turėtų būti patikslintos, atsižvelgiant į tariamai besis- kiriančius prekybos lygius ir remiantis tuo, kad Bendrijos pramonės produktai buvo parduoti galutiniams vartoto- joms, o importuoti produktai dažniausiai buvo parduo- dami didmenininkams ar platintojams. (59) Nustatyta, kad Bendrijos pramonės produktais buvo pre- kiaujama įvairiais kanalais, įskaitant didmenininkus ar pla- tintojus ir galutinius vartotojus. Be to, nebuvo nustatyti jokie reikšmingi kainų skirtumai, susiję su skirtingais tie- kimo kanalais. (60) Dėl to atmestas prašymas dėl prekybos lygio patikslinimo. (64) Kai kurie produktus eksportuojantys gamintojai abejojo sąskaitų tikrinimo pagrįstumu, siekiant apskaičiuoti Bend- rijos pramonės pelningumą, kaip apibrėžta laikinojo regla- mento 64 konstatuojamojoje dalyje. Buvo teigiama, kad patikrintos sąskaitos apėmė taip pat produktus, kurie yra nesusiję su šiuo tyrimu, o su sąskaitomis susijęs laikotarpis neapėmė viso TL. (65) Nustatyta, kad nors kai kurios įmonės ir galėjo pateikti informaciją apie aptariamą produktą, kai kurios kitos įmo- nės neturėjo gamybos išlaidų apskaičiavimo sistemos, lei- džiančios atskirai įvertinti aptariamus produktus. Atsižvel- giant į šios informacijos stoką, buvo nutarta, kad tikrinama buhalterinė apskaita suteikė reikiamos ir patikimos infor- macijos apie mažiausių produktų grupių, įskaitant apta- riamą produktą, pelningumą. Visose šešiose tirtose įmo- nėse SWR gamyba buvo pagrindinė veikla. Iš esmės laikoma, kad kitų šių įmonių produktų (pvz. nerūdijančio plieno vielos lynai, mažesnio nei 3 mm skersmens SWR, plieninės vielos ir suspaustos pintos juostos) gamyba buvo susijusi su jų pagrindine veikla, buvo naudojamos tos pačios žaliavos, įrenginiai ir darbuotojai. 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 113 (66) Nutarta, kad į 1997 m. , o ne TL, gautą pelną buvo atsi- žvelgta pagrįstai, remiantis tuo, kad didžioji 1997 m. dalis sutampa su TL, besitęsiančiu nuo 1997 m. sausio iki 1998 m. kovo. G. PRIEŽASTINIS RYŠYS TARP ŽALOS IR DEMPINGO (74) Atsižvelgiant į tai, kad nauja informacija nebuvo pateikta, patvirtinamos laikinojo reglamento 69–85 konstatuoja- mosiose dalyse pateiktos laikinosios išvados. (67) Galiausiai dėl pirmiau nurodytų priežasčių buvo nutarta, kad patikrintos sąskaitos suteikė reprezentatyvių ir pati- kimų duomenų apie pelną, gautą iš prekybos aptariamais produktais, kaip apibrėžta pagrindinio reglamento 3 straipsnio 8 dalyje. (68) Priimant laikinąjį reglamentą, vienas Bendrijos gamintojas, finansinius metus baigiantis kovo mėnesį, turėjo tik preli- minarius duomenis. Galutiniai duomenys buvo gauti vėliau, o perskaičiuotas Bendrijos pramonės pelningumas 1997 m. siekė -0,3 % ir, kaip buvo pirmiau paminėta, yra panašus į TL duomenis. Atsižvelgiant į tai, Bendrijos pra- monės pelningumas nuo + 1,3 % 1994 m. krito iki -0,3 % 1997 m. H. BENDRIJOS INTERESAI (75) Kai kurios šalys iškėlė abejones dėl antidempingo priemo- nių poveikio pirkėjams. (76) Reikėtų prisiminti, kad iš suinteresuotų vartotojų asocia- cijų nebuvo gautas nė vienas Bendrijos tarnybų parengtas klausimynas su pateiktais atsakymais (laikinojo reglamento 87 konstatuojamoji dalis). Be to, po laikinojo reglamento paskelbimo nebuvo gauta jokia informacija. Reikėtų pažy- mėti, kad laikinajame reglamente pateiktos išvados pabrė- žė, kad priimtos priemonės neturėtų ypač paveikti varto- jos tojų. patvirtinamos. Šių išvadų vartotojai nepaneigė, todėl 4. 4. Išvados dėl padėties Bendrijos pramonėje (69) Kai kurie produktus eksportuojantys gamintojai teigė, kad Bendrijos pramonės rezultatai iki 1995 m. buvo gana geri, todėl išvados dėl padarytos materialinės žalos yra nepagrįs- tos. (77) Nemažai suinteresuotų šalių tvirtino, kad Bendrijos gamin- tojai negamina mažo skersmens SWR ir kad dėl antidem- pingo priemonių Bendrijos rinka susidurs su šių SWR sto- ka. Be to, buvo teigiama, kad tai turės neigiamos įtakos užimtumui tose importuojančiose įmonėse, kurios užsiima mažo skersmens SWR importu į Bendriją. (70) Reikėtų prisiminti (žr. F. 1 skirsnį „Preliminari pastaba“), kad Bendrijos pramonės padėtis pablogėjo neatsižvelgiant į tai, ar atskaitos tašku imami 1994 m. , ar 1995 m. Net jeigu atskaitos tašku būtų buvę pasirinkti 1995 m. , gamy- ba, prekybos apimtis ir užimtumas mažėjo. Produktų atsar- gos augo. Rinkos dalis liko stabili (nuo 65,26 % padidė- dama iki 65,64 %), o pelnas liko neigiamas (-0,3 %). (78) Reikėtų prisiminti, kad Bendrijos pramonė gamina visą SWR asortimentą, įskaitant ir mažo skersmens produktus. Daroma išvada, kad dėl nustatytų priemonių kainos netu- rėtų padidėti tiek, kad Bendrijos rinka susidurtų su mažo skersmens SWR trūkumu. Be to, patvirtinama, kad yra ir kitų SWR tiekimo šaltinių, kuriems netaikomos antidem- pingo priemonės (laikinojo reglamento 105 konstatuoja- moji dalis). (71) Bet kuriuo atveju, vadovaujantis pagrindinio reglamento 3 straipsnio 5 dalimi, Bendrijos pramonei padarytos žalos tyrimas yra susijęs su bendru šių ekonominių rodiklių įver- tinimu, nes atskirai nė vienas šių rodiklių neturi lemiamos reikšmės. (79) Atsižvelgiant į pirmiau išdėstytas aplinkybes, daroma išva- da, kad nustatytos galutinės priemonės Bendrijos ūkio sub- jektams nepadarytų ypač didelių neigiamų padarinių. (72) Dėl to šis teiginys buvo atmestas. 4. 5. Išvada dėl žalos (73) Patvirtinama išvada, kad Bendrijos pramonei buvo pada- ryta materialinė žala, kaip apibrėžta laikinojo reglamento 68 konstatuojamojoje dalyje. I. ANTIDEMPINGO PRIEMONĖS 1. Tyrimo dėl Pietų Korėjos nutraukimas (80) Atsižvelgiant į laikinojo reglamento 24 konstatuojamojoje dalyje et seqs. pateiktas išvadas, kad Pietų Korėjai nustatytas dempingo skirtumas yra de minimis, bei remiantis tuo, kad nauji įrodymai, neleidžiantys nutraukti susijusio su Pietų Korėja tyrimo, nebuvo pateikti, nutraukiamas tyrimas dėl produktų importo iš Pietų Korėjos jai nenustatant jokių priemonių. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. 114 (81) 2. Žalos likvidavimo mastas Siekiant nustatyti galutinai taikomų priemonių apimtį, buvo nutarta, kad dempingo sąlygomis importuotų pro- duktų kainos turėtų būti padidintos iki tokio lygio, kuris nedarytų žalos. Siekiant apskaičiuoti, kiek turėtų būti padi- dintos šios kainos, t. y. ribinis žalos dydis, dempingo sąly- gomis importuotų produktų kainos buvo palygintos su Bendrijos pramonės pardavimo kainomis, atsižvelgus į pelno sumažėjimą ir pagrįstą pelno normą. Reikėtų pažy- mėti, kad po Bendrijos pelno perskaičiavimo, nustačius, kad 1997 m. jis siekia -3 % (žr. F skirsnio 4. 3 punktą „Pel- ningumas“), apskaičiuojant kainos sumažinimą, buvo ati- tinkamai pakoreguoti kainos numušimo skirtumai. Visais kitais požiūriais laikinojo reglamento 110 konstatuojamo- joje dalyje apibūdinta metodologija, naudota siekiant nustatyti žalos dydį, patvirtinama. 3. Įsipareigojimas (82) Tyrimui jau gerokai pažengus į priekį, kai kurie produktus eksportuojantys gamintojai iš KLR, Meksikos ir Ukrainos pateikė pasiūlymus dėl įsipareigojimų. Be to, produktus eksportuojantys gamintojai iš Indijos ir Pietų Afrikos pateikė pakoreguotus pasiūlymus dėl įsipareigojimų kainos atžvilgiu: — atsižvelgiant į tai, kad nė vienai įmonei iš KLR nebuvo taikomas specialusis režimas ir pasiūlymuose nebuvo Kinijos valdžios institucijų garantijų, užtikrinančių tin- kamą priežiūrą, pasiūlymai dėl įsipareigojimų buvo lai- komi nepriimtinais, — suinteresuoti produktus eksportuojantys gamintojai iš Indijos (Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd), Mek- sikos, Pietų Afrikos ir Ukrainos pateikė pasiūlymus dėl įsipareigojimų kainos atžvilgiu, kurie gali būti laikomi priimtinais. (83) Reikėtų prisiminti, kad, remdamiesi laikinojo reglamento 112 konstatuojamąja dalimi et seg. , produktus eksportuo- jantys gamintojai iš Vengrijos ir Lenkijos pateikė pasiūly- mus dėl įsipareigojimų, kuriuos Komisija priėmė. Šie įsipa- reigojimai buvo pakoreguoti siekiant atsižvelgti į galutines tyrimo išvadas dėl minimalių kainų. 4. Galutinių priemonių forma ir dydis (84) Galutinės priemonės turėtų būti nustatytos kaip ad valorem muitai, kurių dydis bendradarbiauti linkusioms įmonėms buvo nustatytas individualiai. Atsižvelgiant į plataus masto bendradarbiavimą, kitiems produktus eksportuojantiems gamintojams turėtų būti taikomas didžiausio tarifo muitas, nustatytas konkrečios šalies bendradarbiauti linkusiai įmo- nei. Priimtinus įsipareigojimus kainos atžvilgiu pateiku- sioms įmonėms, kaip galutinės priemonės, taikomi šie įsi- pareigojimai. (85) Vadovaujantis pagrindinio reglamento 9 straipsnio 4 dali- mi, jeigu konkrečiam produktus eksportuojančiam gamin- tojui nustatyti dempingo skirtumai, turintys likviduoti padarytą žalą, buvo mažesni nei importo kainų padidini- mas, remiantis pirmiau pateiktas apskaičiavimais, nustatyti galutiniai muitai turi siekti nustatytą dempingo skirtumą. (86) Šie muitai, išreikšti procentiniu dydžiu lyginant su gryna, laisva Bendrijos muitų teritorijoje kaina iki produktų įfor- minimo muitinėje, yra tokie: – KINIJOS LIAUDIES RESPUBLIKA: Visi gamintojai/eksportuotojai: 60,4 % – VENGRIJA: Drótáru és Drótkötél Ipari és Kereske- delmi Rt. Visi gamintojai/eksportuotojai: 28,1 % 28,1 % – INDIJA: Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd Mohatta & Heckel Visi gamintojai/eksportuotojai: – MEKSIKA: Aceros Camesa SA de CV Visi gamintojai/eksportuotojai: – LENKIJA: Drumet SA Slaskie Zaklady Lin i Drutu „Linodrut“ Spólka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowiedzialnos- cia Fabryka Lin i Drutów „Falind“ Spólka z organiczona odpowiedzialnoscia Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Lino- drut“ Bytom Spólka organiczona odpo- wiedzialnoscia Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Lino- drut Linmet“ Spólka z organiczona odpo- wiedzialnoscia Visi gamintojai/eksportuotojai: – PIETŲ AFRIKA: Haggie Visi gamintojai/eksportuotojai: – UKRAINA: 23,8 % 30,8 % 30,8 % 56,1 % 56,1 % 27,9 % 48,3 % 48,3 % 38,6 % 38,6 % Visi gamintojai/eksportuotojai: 51,8 % (87) Šiame reglamente nurodyti individualūs muitų tarifai buvo nustatyti remiantis dabartinio antidempingo tyrimo išva- domis. Dėl to jie atspindi tyrimo metu nustatytą situaciją. Atsižvelgiant į tai, šie muitų tarifai taikomi išimtinai tik suinteresuotų šalių kilmės ir konkrečių įmonių pagamin- tiems produktams. Šie tarifai negali būti taikomi bet kurios kitos įmonės, atitinkamai nepaminėtos šiame reglamente, pagamintiems produktams, kurie turi būti apmokestinti likutiniu muitu. 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 115 (88) Bet koks prašymas taikyti šiuos individualiai nustatytus muitų tarifus (pvz. , pakeitus subjekto pavadinimą) turėtų būti iš anksto perduotas Komisijai su visa reikalinga infor- macija, ypač atspindinčia bet kokios įmonės gamybos, vidaus prekybos ir eksporto, susijusių su šiuo vardu, pasi- keitimus. J. LAIKINŲJŲ MUITŲ SURINKIMAS (89) Atsižvelgiant į nustatytą didelį produktus eksportuojančių gamintojų taikomo dempingo skirtumų skaičių ir į Bend- rijos pramonei padarytą žalą, manoma, kad svarbu, jog iš visų įmonių būtų galutinai surinktos sumos, vadovaujantis laikinuoju reglamentu, užtikrintos laikinuoju antidem- pingo muitu ir siekiančios galutinai nustatytus muito mokesčius, tačiau jeigu laikinieji muitai yra mažesni, tai- komi pastarieji, PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ: 1 straipsnis 1. Šiuo straipsniu Kinijos, Vengrijos, Indijos, Meksikos, Lenkijos, Pietų Afrikos ir Ukrainos kilmės už plieninių trosų ir kabelių, kla- sifikuojamų taikant KN kodus ex 7312 10 82 (Taric kodas: 7312 10 82*10), ex 7312 10 84 (Taric kodas: 7312 10 84*10), ex 7312 10 86 (Taric kodas: 7312 10 86*10), ex 7312 10 88 (Taric kodas: 7312 10 88*10) ir ex 7312 10 99 (Taric kodas: 7312 10 99*10), importui nustatomas galutinis antidempingo muitas. 2. Nustatomo muito, taikomo grynai, laisvai Bendrijos muitų teritorijoje kainai (CIF kainai) už produktus, gaminamus toliau išvardytų įmonių, tarifo dydis iki apmokestinimo muitais yra: Šalis Įmonė Muito tarifas (%) Papildomas Taric kodas KLR Vengrija Indija Meksika Lenkija Visos įmonės Visos įmonės Usha Martien Industries & Usha Beltron Ltd Shakespeare Sarani Calcutta-700 071 India Visos įmonės Visos įmonės Drumet SA 87–880 Wloclawek Włocławek?, ul. Polna 26/74 Polska Visos įmonės Pietų Afrika Visos įmonės Ukraina Visos įmonės 60,4 28,1 23,8 30,8 56,1 27,9 48,3 38,6 51,8 - 8900 8613 8900 8900 8614 8900 8900 8900 4. Išskyrus tam tikrus atvejus, šiems muitams taikomos muitams galiojančios nuostatos. 2 straipsnis 1. Nepaisant 1 straipsnio, galutinis muitas neturėtų būti taikomas tiems 1 straipsnio 1 dalyje aprašytiems importuotiems produktams, kuriuos gamina ir pagal sąskaitą importuojančiai įmonei iš Bendrijos parduoda 3 dalyje išvardytos įmonės, kurių įsipareigojimus Komisija priėmė vadovaudamasi 1999 m. rugpjūčio 13 d. Sprendimu 1999/572/EB dėl įsipareigojimų, susijusių su antidempingo tyrimu dėl plieninių lynų ir kabelių, kurių kilmės šalys yra Kinijos Liaudies Respublika, Vengrija, Indija, Korėjos Respublika, Meksika, Lenkija, Pietų Afrika ir Ukraina, importo, priėmimo (1). (1) 1) Žr. šio Oficialiojo leidinio 63 psl. 116 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. laisvą apyvartą, produktai 2. Kai vadovaujantis įsipareigojimu pateikiamas prašymas išleisti produktus į atleidžiami nuo muito mokesčio su sąlyga, jei atitinkamų valstybių narių muitinių administracijoms pateikiama galiojanti sąskaita, atitinkanti laikinojo reglamento priede nustatytą formą ir išduota 3 dalyje išvardytų įmonių. Ukrainos įmonės sąskaitą turi lydėti Ukrainos valdžios institucijų išduota galiojanti eksporto licencija, atitinkanti priede nustatytą formą. 3. Pagal priimtus įsipareigojimus importuoti produktai deklaruojami taikant šiuos papildomus Taric kodus: Šalis Įmonė Papildomas Taric kodas Vengrija Lenkija Drótáru és Drótkötél Ipari és Kereskedelmi Rt. Besenyői g. 18, 3527 Miskolcas, Vengrija Drumet SA 87–880 Wloclawekas, Polna g. 26/74 Lenkija Slaskie Zaklady Lin i Drutu „Linodrut“ Spółka Akeyjna Fabryka Lin i Drutów „Linodrut“ Zabrze Spólka z organiczona odpowie- dzialnoscia PL-41–800 Zabre, Sobieskiego g. 1. Fabryka Lin i Drutów Falind Spólkaz organiczona odpowiedzialnoscia PL-41–201 Sosnowiecas, Niwecka g. 1. Górnoslaska Fabryka Lin i Drutu Linodrut Bytom Spólka organiczona odpowiedzialnoscia 41–906 Bytomas, Ks. Jerzago Popieluszki g. 1. Dolnoslaska Fabryka Lin i Drutu „Linodrut Linmet“ Spólka z organic- zona odpowiedzialnoscia, 58–309 Walbrzychas, Sluga g. 2. Aceros Camesa SA de CV Margarita Maza de Juárez Nol 154. Col. Nueva Ind. Vallejo Mechikas D. F. C. P. 07700 Meksika Haggie Lower Germiston Road Jupiter PO Box 40072 Cleveland Pietų Afrika Usha Martin Industries & Usha Beltron Ltd. Shakespeare Sarani, Kalkuta, 700071 Indija Joint Stock Company, Silur, 343700 Khartsyzsk, Donetsk Régió, Ukraina Meksika Pietų Afrika Indija Ukraina 8616 8617 8619 A022 A023 A024 A025 3 straipsnis Vadovaujantis laikinuoju reglamentu, galutinai surenkamos sumos, užtikrintos laikinuoju muitu, taikomu 1 straipsnio 1 dalyje aprašytų KLR, Vengrijos, Indijos, Meksikos, Lenkijos, Pietų Afrikos ir Ukrainos kilmės produktų importui, ir siekiančios galutinai nustatytus muitų tarifus. Jeigu užtikrintos sumos yra didesnės nei galutinio antidempingo muito tarifas, perviršis grąžinamas. 4 straipsnis Šiuo straipsniu nutraukiamas tyrimas dėl Korėjos Respublikos kilmės produktų, aprašytų 1 straipsnio 1 dalyje, importo. 11/32 t. LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 117 5 straipsnis Šis reglamentas įsigalioja kitą dieną po jo paskelbimo Europos Bendrijų oficialiajame leidinyje. Šis reglamentas yra privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse. Priimta Briuselyje, 1999 m. rugpjūčio 12 d. Tarybos vardu Pirmininkas T. HALONEN 118 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 11/32 t. PRIEDAS ELEMENTAI, KURIE TURI BŪTI NURODYTI 2 STRAIPSNIO 2 DALYJE MINIMOJE EKSPORTO LICENCIJOJE 1. Pranešimo apie produktą kodo numeris (kaip nustatyta įsipareigojimais, pasiūlytais atitinkamo eksportuojančio gamintojo), įskaitant tipą, vijų skaičių, laidų skaičių kiekvienoje vijoje ir KN kodą. 2. Tikslus prekių aprašymas, įskaitant: — kompanijos produkto kodą (KPK), — KN kodą, — papildomą TARIC kodą, pagal kurį sąskaitoje-faktūroje esančioms prekėms gali būti atlikti muitinės formalumai ant Bendrijos sienų, — kiekį (nurodomas kilogramais), — mažiausią taikomą kainą. Sąskaitos-faktūros numeris. Eksporto licencijos numeris ir išdavimo data. Importuotojo, kuriam kompanija tiesiogiai išdavė sąskaitą-faktūrą, pavadinimas. 3. 4. 5


title: Erhebung über Arbeitskräfte : Methodik und Definition 1998.

eurovoc_concepts:
EU Member State
labour market
sampling
statistical method
statistics
working population